Close
Faqja 3 prej 13 FillimFillim 12345 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 41 deri 60 prej 260
  1. #41
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Elhamdulilah q All-llahu m ka nderuar



    Tregon Ebu Ibrahimi dhe thot:
    "Isha nj dit duke udhtuar npr shkrettir dhe papritmas humba rrugn pr ku isha nisur. U ndala tek nj tend e vjetr, shikova mbrenda saj dhe pash aty nj njeri, ishte i ulur n tok.

    Sapo iu afrova me qetsi pash se ky njeri ishte i paralizuar, i kishte t dy duart e kputura.

    'sht m e uditshmja se ai ishte edhe i verbr dhe ishte i vetmuar, nuk kishte asknd q t kujdesej pr t.

    Dgjova prej tij disa fjal, q shpesh i prseriste: Falnderimi i takon vetm All-llahut, q me ka nderuar me nj nder t madhe mbi shum krijesa t Tija.

    Duke e prseritur kt disa her, ma trhoqi vmendjen dhe m shtyri t interesohem pr te. Dy duart e kputura dhe dy syt e tij t verbr dhe nuk posedonte kurrfar fuqie pr kujdesjen e vets. Shikova prreth tij dhe kerkoja se mos po shoh dik prej t afrmve t tij q kujdeset pr te, mirpo, pr fat t keq, nuk pash askend. Vazhdova t'i afrohem deri sa ndjeu levizjet i mija dhe filloi t pyeste:

    - Kush sht? Kush sht?

    - I thash: Esselamu alejkum! Jam nj njeri q kam humbur rrugn dhe u ndala tek tenda jote. Po ti kush je? Pse jeton i vetmuar n kt vend? – Fillova un me pytje: Ku e ke familjn apo t afrmit?

    - M'u prgjigj: Un jam nj plak i smuar, q me kan ln njerzit dhe me kan vdekur shumica prej t afrmve.

    - I thash: Dgjova nga ju disa fjal, q me uditn: Falnderimi i takon vetm All-llahut, q me ka nderuar me nj nder t madh mbi shum krijesa tjera t Tija, me trego se ka t ka nderuar All-llahu ty kurse un t shohe t verbr me dy duart e kputura, i varfer dhe askend perreth teje q interesohet pr ty?!

    - M tha: T tregoj, por me nj kusht! Kam nj nevoj t ma kryesh.

    - I thash: Me gjith dshir inshallah, vetm me trego!

    - M tha: Po e sheh se jam sprovuar me sprova dhe fatkeqsi t ndryshme, mirpo, prap Falnderimi i takon vetm All-llahut, q me ka nderuar me nj nder t madh mbi shum krijesa t tjera. A nuk me ka dhn All-llahu mendjen, q t logjikoj me te?!

    I thash: Po, si jo!

    - Ma ktheu: Sa e sa njerzve u mungon kjo begati, jan budalla, t mendur, q nuk posedojn mendje?!

    - Shum ka. - ja ktheva.

    - Pastaj tha: Falnderimi i takon vetm All-llahut, q me ka zgjedhur mbi shum krijesa t tjera dhe me ka nderuar.

    - Vazhdoi prseri: A nuk me ka dhn All-llahu t dgjuarit, me t cilin dgjoj ezanin pr namaz, dgjoj me te fjalt dhe at q kam prreth?!

    - I thash: Po, si jo!

    - Ma ktheu: Sa prej njerzve jan t shurdht dhe nuk mund t dgjojn?! Falnderimi i takon vetm All-llahut, q me ka nderuar mbi shum krijesa.

    A nuk m ka dhn All-llahu gjuhn, me t ciln e prmendi At dhe mirrem vesh me njerzit?! Sa e sa njerz memece ka sot q nuk flasin?!

    I thash: Po, vrtet shum ka.

    - Tha: Falnderimi i takon vetm All-llahut, q me ka nderuar dhe me ka zgjedhur mbi shum krijesa t Tija.

    A nuk me ka udhzuar All-llahu n Islam dhe adhuroj vetm All-llahun Nj, t Vetmin, q nuk meriton t adhurohet askush prve Tij?! Un tek Ai llogaris shprblimin duke br durim n sprovat e Tija.

    Sa ka prej njerzve, q jan adhurues t idhujve dhe kryqve dhe jan t knaqur me mosbesimin e tyre?! Ata kan humbur n kt bot dhe n botn tjetr. Falnderimi i takon vetm All-llahut, q m ka nderuar mbi shum krijesa t Tija. Kshtu vazhdoi plaku duke i numruar begatit e All-llahut, kurse mua me shtohej udia prej imanit t tij t fort dhe bindjes s tij t madhe, q plaku edhe n gjendjen e tij t mjerueshme ishte i knaqur me ato begati q ia kishte dhn All-llahu.

    Thash me vete: Sa prej t smurve jan, q ndoshta nuk jan goditur as sa nj e katrta e ksaj q sht goditur ky plak, apo ndoshta jan sprovuar vetm me humbje t shikimit apo t dgjimit, apo kan ndonj smundje t lehte e q mund t llogariten t shendosh n krahasim m at q e ka goditur kt plak. Saq i dgjon duke u ankuar dhe duke qajtur me z t lart, duke renkuar nga semundja. E atyre vetm iu shtohet dobsia dhe iu paksohet bindja n shprblimin e All-llahut.

    U thellova n mendime t thella derisa m'i ndrpreu mendimet fjala e plakut duke m thn:

    - A ta them krkesen time q pata? A ma kryen at?

    - I thash: Po, inshallah! Cila sht krkesa yte?

    E uli kokn dhe lott i rrodhn nga syt e tij t verbr. Pastaj ngriti koken e tha:

    - Nuk me ka mbetur askush prej familjes perve nj djalit katrmbedhjetvjear. Ai sht q me ushqen, me veshn, me shtrin pr t fjetur dhe me ngrite pr do nvoj. Mirpo, ka dal q dje t me krkoj ushqim dhe nuk sht kthyer m dhe nuk e di a sht gjall dhe kthehet apo sht i vdekur dhe sht harruar. Un, sikurse po e sheh, jam plak i lodhur, i verbr, ku ta krkoj un i shkreti?!

    E pyeta pr pamjen e tij dhe cilsit e tija n mnyr q ta njoh nse e takoj.

    Dola q ta krkoj djalin, po ku ta krkoj kurse rruga pr mua ishte e panjohur dhe nuk dija nga ta krkoja, un vet kisha humbur rrugn.

    Vazhdova rrugn duke ecur npr shkrettir, krkoja andej ktej ndonj njeri t pyes pr djalin, por s'ka gj. Rastsisht e ktheva kokn dhe pash andej tndes s plakut nj kodr t vogl, ku ishin mbledhur disa sorra, ishin mbledhur rreth dikaje. Thash me vete: Kto nuk mblidhen prve se rreth ndonj ngrodhsire ose ushqimi. U ngrita n koder dhe u afrova tek kto shpez. Kur arrita afr tyre filluan t shprndahen dhe n vendin ku ishin mbledhur sorrat ka t shoh?! Nj djale i ri i vdekur, trupi i tij i kputur sikur ta kishte sulmuar ndonj ujk dhe ka ngren nj pjes t tij dhe ka ln pjesn tjetr pr shpez.

    Nuk me brengosi djali aq shum sa me erdhi keq dhe u pikllova pr plakun. Zbrita nga kodra duke ecur ne drejtim t tends duke qen n mes pikllimit dhe hutise. Duke menduar se a t shkoj dhe ta l plakun n vetmi apo t kthehem tek ai dhe ta lajmroj pr djalin. U drejtova kah tnda dhe po dgjoj plakun duke br tesbih dhe duke prmendur All-llahun. Isha i hutuar ka t'i them, si t'ia filloj...? Me erdhi n mendje ngjarja e t drguarit t All-llahut, Ejubit alejhi selam.

    Hyra tek plaku dhe e gjeta ashtu si e kisha ln. I dhash selam. I mjeri, ishte mrzitur shum pr djalin. Sa m ndjeu m pyeti: ku sht djali?

    I thash: Prgjigju ti njhere! Cili prej ju t dyve sht me i dashur tek All-llahu, ti apo Ejubi, alejhi selam?

    Tha: Ejubi, alejhi selam sht me i dashur tek All-llahu.

    I thash: Cili sht sprovuar m shum, ti apo Ejubi, alejhi selam?

    Tha: Padyshim, Ejubi, alejhi selam.

    Ather i tash: Llogarite djalin tnd tek All-llahu se t ka vdekur...!

    E gjeta at t vdekur tek kodra, iu kishin versulur ujqrit mbi trupin e tij. Rnkoi plaku i mjer, pastaj rnkoj prseri duke marr frym thell dhe duke prseritur fjaln: LA ILAHE IL-LALL-LLAH...

    Mora ta qetsoj duke ia kujtuar durimin, mirpo atij iu shtuan vuajtjet dhe rnkimet derisa dhe nisa t'ia prkujtoj shehadetin (LA ILAHE IL-LALL-LLAH) dhe vdiq n duart e mia.

    E mbulova me jorganin q e kishte prfundi dhe dola t kerkoje ndonj njeri q t m ndihmoj t'ia pregadis xhenazn. Pas pak pash tre vet t hipur mbi kafshet e tyre. Dukeshin t ishin udhetar.

    I thirra dhe m'u prgjigjen. Kur u afruan u thash:

    - Ktu sht nj njri musliman i vdekur dhe nuk ka ask q interesohet dhe mirret me t, a keni mundsi q t m ndihmoni pr ta lar, ta mbshtjellim n qefin dhe ta varrosim? Ata pranuan.

    Hyrn n tend q ta shohin plakun e vdekur dhe ta bartnin pr ta varrosur. Sapo zbuluan fytyrn e tij bertitn: Ebu kulabe... Ebu kulabe...! Pastaj e mora vesh se Ebu kulabe kishte qen nj prej dijetarve t njohur, qe e kishte humb pleqria dhe smundjet e shumta pozitn e tij dhe e kishin len njerzit pas dore. Iu kishin mbledhur shum sprova dhe fatkeqsi deri sa ishte vetmuar prej njerzve n nj tend t vjetr n hapsiren e shkrettirs.

    Ia pregatitm xhenazn dhe e varrosm.

    Udhtova bashk me kta tre veta dhe m ndihmuan q ta gjej rrugn pr n qytet.

    N kt nat e pash ne ndrr Ebu Kulaben me pamjen me t bukur, kishte t veshur rroba t bardha dhe ishte plotsuar pamja e tij, pa t meta trupore. E pash duke ecur n nj vend t gjelbruar.

    E pyeta: O Ebu Kulabe, ka t ka br ty t jesh n kt vend kaq t bukur dhe i shndosh fizikisht?

    U prgjigj: Posa m ka futur All-llahu n xhenet dgjova nj z duke me thn fjaln e All-llahut:

    سَلاَمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ

    "(u thon) selamun alejkum, me durimin tuaj gjett shptimin, sa prfundim i lavdishm sht ky vend." [Err-rrad, 24]
    Ndryshuar pr her t fundit nga fisniku-student : 22-12-2007 m 16:07
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  2. Anetart m posht kan falenderuar fisniku-student pr postimin:

    Brisil (13-10-2013)

  3. #42
    -Holy Sinner- Maska e sam1r
    Antarsuar
    26-11-2007
    Vendndodhja
    FusheKosove
    Postime
    1,695
    pergezime per temen,shum postime me vler...Allahu jau shperbleft!!
    pershendetje..!!
    ~Once you {fall} into the position of faith,you {begin} loosing your scientific credibility!!~

  4. #43
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Tregimi i nj studenteje

    Falndrimi dhe takon vetm All-llahut, kurse salavatt dhe selamet qofshin mbi Pejgamberin ton [salallahu alejhi ve sel-lem], q pas tij nuk ka m t drguar, mbi familjn e tij, mbi shokt e tij deri n Ditn e Gjykimit.

    Ishte ndrra ime q kmba t shkel n hapsirn e univerzitetit. M dshir t madhe shpresoja t vij momenti ku un t bhm studente. Do isha e lumtur m kt fat t madh, me t cilin nj studente do t fitonte nje autoritet.

    Kurse sa i prket jets sime fetare, isha shum e mangt; nuk i kushtoja kujdes namazit e as adhurimeve t tjera. Megjithat, isha e knaqur m kt jet fetare. Besimtart e mirfillt i shikoja me syrin nnmues. Tek un ishin njerz t prapambetur. Tek ata sht e papranueshme do gj q sht bashkohore, e re. Ndrkoh, gjithnj bija dakord me mendimet q kishin qndrime toleruese, t cilat i dgjoja nga disa dijetar q vazhdimisht dalin n kanale satelitore. Madje, kto ishin justifikim i gabimeve dhe keqtrajtimve t mija.

    Isha mrzitur m me urdhrat, ndalesat, t cilat nuk na u ndanin n shkoll. Dshiroja t kem nj liri m t plot. N univerzitet do t veshi ’t dua, do veproj ’dua. Boll m u ngushtova m kshillat dhe gjykimet e msueseve; mos vish kt rrob, assesi mos vish rrobe t shkurta, hiqe nga fytyra kt kozmetik.

    Pr njeriun sht t orvatt deri q t arrij piksynimet e tija. Po, do t’i arrij piksynimet e mija... Gjithnj mendoja, me padurim pritja ditn kur do t’i jap fund ktyre prangave. Dua t bhm femr me qndrime, dshira, mendime t mija prsonale.

    Prfundova shkolln e mesme me rrezultat q mjaftonte pr ta regjistruar fakultetin. S fundi, m’u realizua endrra q shpresoja tash sa koh. S fundi, tashm un do t kem mendimet e mija prsonale dhe nuk do t preokupohem me qndrimet e t tjerve!

    Filloi viti shkollor dhe un po krkoj shoqe, t cilat do t’m shkmbejn t njejtat ndjenja dhe prjetojn t njejta preokupime. Mnjfjal, t ashtuquajtura femra t kohs dhe civilizimit, q krkojn t njetn liri sikurse un.

    U njoftova me disa shoqe dhe lidha me to shoqri t ngusht. Bisedat tona gjithnj prfshinin shtje t kota, q nuk kishin vler; rreth mods, kozmetiks, kanaleve satelitore, filmave, telenovelave, kngve me videoklipat m t fundit... thashtheme, prgojime, shpifje, shaka dhe prqeshje dhe shum pun t ktij lloji.

    N shtepi, babai ishte i zn me tregti, vllezrit t gjith kishin punt e tyre. Nuk dgjoja asnjher nga ata ndonj fjal t m kshillonin apo ndonj vrjtje. Jetoja n nj bot tjetr trsish ku vet e ndrtova pr vete, e q nuk kisha dshir t ndahem nga ajo. Un asnjher nuk beja ndonj vepr t lig sa isha e shoqruar me shoqet e kolegt e mia (ashtu mu dukte mua).

    Nj dit, duke pritur autobusin tek dyert e univerzitetit, ja po me drejtohet nj vajz. Nga forma u dukte se kishte te njjtat bindje dhe zakone ashtu si i kishte nna dhe gjyshja ime, e mbuluar trsisht saq nuk u shifte nga ajo asgj. M prshndeti dhe zgjati dorn e mbuluar me dorza drejt meje. Dhe un ia zgjata dorn dhe e trhoqa m shpejtsi.

    I thash:
    -Sikur krkon di nga un?
    -Tha: N realitet oj motr, ajo q m trhoqi shikimin tek ty ishte mantili yt. Desha t pyes pr modelin e tij.

    U lirova dhe i thash:

    -sht model francez. sht modeli m i ri q ka zbritur n treg deri m tash!
    Tha:

    -A t shkon mendja se stilisti i ktij mantili nga Franca e bri mbi parimet valide q vlejn pr muslimant?

    I thash:
    -Pr cilat parime e ke fjaln?
    M tha:
    -A nuk e din se hixhabi-mbulesa fetare ka disa kushte: ta prfshij tr trupin, t mos jet stoli trheqs shikimi, t jet i trash e t mos jet i tejdukshm, t jet i gjr e jo i ngusht pr trup, t mos jet i ngjajshm me rrobat e meshkujve, e as me rrobat e pabesimtareve, t mos jet i modernizuar. Ndrsa, mantili yt si e sheh edhe vet, nuk paron me shumicn e tyre parimeve fetare. sht prplot me laxhuher e dekorime, sht i ngusht e gjithashtu i tejdukshem. Madje, i gjason rrobave t pabesimtarve. Ty t shihen duart dhe krahet.
    I thash:
    -Mjaft... mjaft! Mjafton me kaq. Ju gjithmon bazoheni n mendimet ekstreme. Ka plot dijetar, t cilt e kan lejuar t vishen mantile t tilla.

    Tha:
    -Problemi, oj motr, nuk qndron se ’thot filani apo filani. Realiteti nuk njihet me prsona. Nga dokush mirret dhe refuzohet prve nga Pejgamberi [salallahu alejhi ve sel-lem] q nuk guxohet t refuzohet di nga ai.

    Pejgamberi [salallahu alejhi ve sel-lem] ka thn:
    “Dy lloje njerzve jan nga banort e zjarrit q ende nuk i kam par: njerz q kan kamxhik q dukn si bishtat e lopve e me to i rrehin njerzit, dhe gra t mbuluara por t zbuluara, trheqse dhe provokative, nuk do t hyjn n xhennet e as do ta shijojn aromn e tij edhe pse aroma e tij ndihet nga nj distanc e largt” [trasmeton Muslimi]

    Dijetart kan thn se ajo q vesh mantile t llojit q e ke t veshur llogaritet prej grupit t dyt, q prmendet n kt hadith.

    Gjithashtu Pejgamberi [salallahu alejhi ve sel-lem] ka thn: “Cilado femr q parfumoset dhe pastaj del pr n Xhami nuk i pranohet namazi derisa t pastrohet.” [Trasmeton ibn Maxheh]

    Ky parfumi yt i kndshm me trhoqi mua drejt teje e si qndron puna me djelmoshat dhe burrat?! Oj motr, hixhabi-mbulesa sht mbrojte e nderit, pastrti, mbran nga syt e vjedhsve t nderit, q lakmojn at q nuk u sht lejuar. Oj motr... (dhe ktu ia ndrpreva fjalt):

    -Mjaft... mjaft! Prfundoi do gj. Do t krkoj sqarim pr kt shtje n t ardhmen. Pastaj u largova nga ajo.

    Nuk u ndikova shum nga ky takim.
    Nj dit tjetr, isha e ulur n nj kafiteri me kolegt e mia. Si e kishim zakon, t zgjrohemi n bisedat tona e t qeshnim me z t lart. Dhe m tepr se kjo, kishim dhe nj kasetofon, q e morm pr t dgjuar kng shurdhuese q tek ne ishin kngt me t dashura. Ksaj here me gjas se zri i kasetofonit ishte shum i lart.

    N kto aste, po vjen drejt nesh nj vajz, na prshendeti me selam dhe krkoi nga ne q t’ia ulim zrin kasetofonit q t kishte mundesi t fliste me ne, dhe ashtu vepruam.

    Ishte nj vajz shum e bukur, rrobat e saja tregonin nj hijeshi dhe krenari edhe pse ajo ishte e mbuluar trsisht. Por, rrobat q kishte prmbanin nj kombinim t mir ngjyrash dhe i rrinin n trup ashtu si i takon nj muslimaneje.

    Pritja astin t flas kjo vajz, e cila m mahniti shum me bukurin dhe veshjen e saj.

    Dhe ia filloi... U b e dyta q po na qorton q po dgjojm kng. Na kshilloi q m mir t dgjojm Kur’an dhe kaseta t dobishme islame.

    U habita nga kjo vajz fantastike dhe gjithashtu bashkohor t na flas pr ksi shtjeve. Por, ksaj here vendosa q t kam n konsiderat me tepr dhe t krkoj njohuri m tepr pr msime fetare “t mome”.

    I thash asaj:
    -Ndonjher, edhe ne dgjojm Kur’an, por kjo s’do t thot q ne mos t knaqemi edhe me ndonj pik muzikore.

    Tha:
    -Ktu ka shum pengesa, Kur’ani dhe muzika nuk ka mundesi t bashkohen n nj zemr. Madje, poqese ndonjra triumfon n zemr nuk ka vend pr tjetrn!

    I thash:
    -Ky sht mendimi yt prsonal, dhe nuk sht e udhs q mendimet e tua t’ua imponosh t tjerve. Ne, e dojm Kur’anin dhe gjithashtu e dojm muzikn.

    Tha:
    -Q t’ua vrtetoj at q thash dua t me tregoj cilado nga ju: Kur sht hera e fundit q ke krkuar ndonj val t radios q lshon lexime nga Kur’ani Fisnik pr t dgjuar Kur’an?

    Mbetme t hutuara, asnjra nga ne nuk e eli gojn. Mbeti vetm t ngritnim zrin e kokfortsis dhe mashtrimit mes nesh. Njra nga ne i tha:
    -Nuk ka mbetur pr ty q t na llogaritsh veprat tona. Ne nuk jemi n fakultet fetar, e t na drejtohesh me ksi kshillave.

    Tha:
    -Se mos vall msimet e Islamit jan vetm pr studentt e fakulteteve t sheriatit islam? Dhe t tjert le t veprojn t dojn?

    I thash:
    -Jo...jo. Ajo nuk pat kt pr qllim. Por, deshi t thot se muzika nuk sht haram. Pra, nuk ka ndonj argument q ndalon muzikn.

    Tha:
    -Gjithsesi ka, madje argumente t shumta. Prej tyre fjala e All-llahut [subhanehu ve tea’a]: “Po ka nga njerzit q blen tregime boshe e me qllim q t’i largojn njerzit prej rrugs se All-llahut pa pasur kurrfar fakti dhe pr t’i marr ato (ajetet e) All-llahut si tallje. Pr ta me siguri sht prgaditur dnim i turpshm.” [Llukman, 6]

    Ibn Mes’udi ka thn se fjala e All-llahut: “tregime boshe” (Lehvel-hadithi) ka pr qllim muzikn.

    Gjithashtu Pejgamberi [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] ka thn: “Do t vij nj koh pr ummetin tim, ku do bjn hallall amoralitetin, mendafshin, vern dhe muzikn.” [trasmeton El-Buhari] Fjale El-meazif n hadith sht knga dhe muzika.

    Kur e pan kolegt e mia se nuk ia dilnin dot, foli njra prej tyre:
    -Lrni bisedn me kto fetaret! Pastaj iu drejtua asaj dhe i tha:
    -Na ke ndrper beseden, e shoh se kshillat dua kan prfunduar. Na ler tashi dhe vazho punt tua!

    Tha:
    -Me falni q ua ndrpreva bisedn! Por edhe dika, mos harroni se kjo q bni ju sht n kundrshtim edhe me rregullat e fakultetit tuaj! Pastaj krkoi ndjes dhe u largua.

    Nuk desha t ballafaqohesha me kt vajz n kt form t dialogut t fuqishm q me argumentt e saja e qiti n shesh dobsin ton. Pata dshir q gjat dialogut ta bindi me qndrimin tim se muzika nuk sht haram. Por, si kam mundesi kt kur ajo argumentohet me ajete kur’anore dhe hadithe q flasin pr ndalimin e muziks?!

    Pasi q vajza shkoi, zgjati dorn njra nga shoqt e mia pr t’ia ngritur prseri zrin e muziks ashtu si ishte dhe prseri zbrthyen t qeshurat.

    Pas disa ditve, me takoi kjo vajz n fakultet. Erdhi tek un dhe m prshendeti. Deshi t krkoj ndjes por ia prita un e para dhe i krkova falje pr at q ndodhi me shoqt e mia. Mes biseds kuptova se ajo mson n t njejtin drejtim q jam edhe un, u habita nga kjo dhe i thash:

    -Un t kam llogaritur se ti mson n ndonj nga univerzitett fetare.

    M tha:
    -Prse?

    I thash:
    -Nga interesi yt i madh pr mesimet fetare. A nuk te pngon kjo nga mesimet n fakultet?

    Tha:
    -Assesi! Un e programoj kohn. Jeta ime fetare ma shtoi shum kujdesin ndaj kohs dhe rndsin e saj. Ngaq ra fjala, un di t flas mir gjuhn angleze dhe informatik. Kto dy jan shtjet m t rndsishme n degt tona. E ndonjher ua spjegoj disa msime studenteve. Edhe ti, po t kesh nevoj dika un jam e gatshme t t ndihmoj.

    Nga ktu, e shikoja at me habi dhe para syve t mi shikoja nj vajz me vler t madhe. Kurse vetja mu b shum e vogl. Ajo spjegon mesime n gjuhn angleze dhe informatik kurse ne humbim kohn duke qeshur e duke dgjuar muzik. A mos vall ky sht civilizimi, t cilin e ndrrova?!

    Pr nj ast ndjeva se kjo vajz po shpreh interesim pr mua prsonalisht, sikur dshiron t lidh shoqri me mua. Por, si t lidh shoqri me te e ajo gjithmon flet pr hallallin dhe haramin e kjo ma kujton kohn kur un isha nxnse e shkolls fillore apo e gjimnazit. Po ’me duhet kjo pun mua. Kta ekstremist, nuk e din se koha ka ndryshuar dhe njeriu patjetr duhet t’i prshtatt kohs n t ciln jeton...

    Mjaft m kto prralla t vjetra: civilizim... qytetrim... prparim... Ky civilizimi q bjm ne nuk sht tjetr vetm duke veshur pantalone te ngushta, bluze t hapura, kpuc meshkujsh dhe duke lyr fytyrn sikur fytyrat e akrobateve. Kurse ajo spjegon n gjuhn angleze dhe informatik. Vrtet, ajo sht m qytetare se un e gjithashtu edhe besimtare e mir q n hollsi i njeh mesimet e fes. I ka bashkuar dy t mirat.

    ’sht kjo q them?! A mos u ndikova nga kjo vajz deri n kt grad?! Ku shkuan mendimet e mia t mparshme, qndrimet e mia prsonale dhe civilizimi, i cili pandalur e krkoja?

    Jo...jo. Duhet q t largohem nga kjo vajz t mos ma turbulloj jetn.

    Shpresoja q kurr m mos ta shihja e as ajo mua. E do her q e vreja nga larg merrja rrug tjetr q mos t m shoh. Kurse raportet me kolegt e mia vazhduan ashtu si m par. Ndrsa imazhi i asaj vajze, serioziteti, kultura dhe qytetrimi i saj gjithnj rrinin n kujtesn time.

    Erdhi koha t realizohet e vrteta. U smura rnd dhe mu desht t shtrohem n spital ku aty duhet t rri nj koh t gjat. M mori malli shum t’i shoh kolegt e mia e t marr ndonj lajm nga univerziteti dhe pr msimet, t cilat m kan humbur.

    Pas nj jave, m erdhi njra nga ato dhe me lajmroi se shoqt tjera krkojn ndjes se nuk kishin mundsi t vinin edhe ato pr vizit. Nga ajo krkova q t’mi fotokopjoj ligjratat, q nuk prezantova. Me premtoi se do ta bnte kt.

    I pritja pa durim kto ligjrata, por asnjra nga ato nuk m erdhn. Kujtoja, ’vler ka shoqria kur nuk ka fryta n koht m t vshtira?! A nuk njifet shoku i mir n ditn e vshtir?!

    Vazhdoja t pres gjith javn tjetr, por m kot.

    Pas dy ditsh, m lajmruan se jasht ishte nj vajz, dshiron t m takoj. Patjetr thash t jet njra nga kolegt e mia, e cila do t ket ardhur t m’i sjell ligjratat si i kisha krkuar. Krkova nga motra medicinale q ta lejonte t hyj brenda.

    N der hyri vajza, me t ciln polimizuam tek hyrja e univerzitetit rreth shtjes s hixhabit-mbuless. U bfasova me vizitn e saj! Si e mori vesh se un jam smur dhe jam shtruar n spital?! Kur e hoqi pern-nikabin (petkun q mbuloi fytyrn) dhe u ul pran meje e kuptova se ajo sht mu ajo vajza q na kshilloi tek kafiteria. Ajo vajz q mson m mua n t njejtn deg. Ajo q u mahnita me bukurin e saj, qytetrimin e saj, precizitetin q kishte n rrobat e saja dhe me prsonalitetin e saj t lart.

    Gati se nuk besoja se kjo vajz e civilizuar me kto rroba q mbulon tr trupin qndron prball meje. I thash:

    -Ti je ajo?

    Tha:
    -Po. I pyeta shoqt tua pr ty dhe me lajmruan pr smundjen tnde. Krkova nga ato q t m japin emrin e spitalit dhe numrin e dhoms q t vij e t vizitoj. E pa dyshim se pr at q viziton t smuarin ka shprblim t madh.

    I thash:
    -N relalitet, nuk di se si t falnderoj pr kto ndjenja t ngrohta. Prve ksaj, dua t krkoj falje pr do gj q ka ndodhur nga un.

    M tha:
    -Mos u ngushto nga kjo. M e rndsishmja sht q ti t shrohesh sepse koha e provimeve ka erdhur tek dera. Pastaj, nga anta e saj nxori disa flet dhe tha:

    -Ktu i ke t gjitha ligjratat q t kan kaluar. E n fund t do msimi do t gjesh prblejdhjen e msimit n pika t shkurta. E un gjithashtu – inshallah- do t vizitoj pas nj jave q t’i sjell ligjratat e reja.

    Ktu nuk munda t’a mbaj vetn nga lott. Kujtova ashprsin dhe kundervimin tim ndaj saj tek hyrja e kafiteris. Pas gjith ksaj ajo sillet me mua me butsi, dashuri dhe afrim!

    Gjithashtu, kujtova kolegt e mia, t cilat u bn koprace t vijn e t m shohin n spital apo s paku t m telefonojn.

    Ktu m’u ndryshuan t gjitha mendimet dhe imagjinatat q kisha pr civilizim, prpraim dhe bashkohoritet.

    Tash e kuptova se civilizimi nuk realizohet duke u larguar nga veprat virtyte dhe duke u shmangur gjestve dhe parimve t dobishme.

    Tash e kuptova se bashkohoroteti nuk realizohet duke injoruar fene dhe moralin dhe duke kmbngulur n mendimet dhe kulturat e pavlera.

    Tash e kuptova se prparim sht ather kur merr pjes n dhimbjet e t tjerve, iu ndihmon atyre dhe ua lehtson atyre dhimbjet.

    Tash e kuptova se Islami i ka dhuruar femrs civilizimin dhe i ka dhn asaj t drejta, me t cilat mund t oj nj jet t shklqyer nn hijn e msimve t shndoshta.

    I thash:
    -Prej tani po shpall deshtimin n sfidn me ty. E kam vendosur q nga ky ast t’i jap jets sime kahje tjetr, duke u prputhur me Ligjin e All-llahut [subhanehu ve te’ala], q t jem vajz e mir sikur ti...

    Iu ndriua fytyra nga nj buzqeshje e ngroht dhe tha:
    -Oj motr, mardhniet tona nuk kishin kuptim t dyluftimit. E rndsishmja sht q ne t arrijm t gjith tek mirsia e sigurt, t triumfojm me t vrtetn dhe t arrijm lumturin e gjithhershme.

    Thash:
    -Po, vrett kjo sht e rndsishme...

    Marrur nga: www.islamway.com
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  5. #44
    i/e regjistruar Maska e burbuqe1
    Antarsuar
    23-11-2007
    Postime
    197

    Msime nga jeta e Muhammed Aliut

    Msime nga jeta e Muhammed Aliut


    Ngjarja vijuese ndodhi kur vajza e Muhammed Aliut arriti ne shtepi e veshur ne menyre jomodeste. Dhe ja si e prshkruan ngjarjen njera nga vajzat e tij;

    Kur me ne fund arritem, shoferi na shoqeroi se bashku me motren time te vogel Lejlen ne suiten e babait tim. Si zakonisht babai fshihej pas deres dhe qndronte ne pritje per te na friksuar. Ne shkmbyem puthje dhe prqafime aq sa mundeshim gjate dites. Babai hodhi nje vshtrim goxha te forte ne ne, pastaj me mori ne prehrin e tij dhe me tha dicka qe kurre nuk do ta harroj. Me shikoi drejte ne sy dhe me tha,

    Hana, cdo gje qe Allahu e ka bere te vlefshme ne kete bote eshte e mbuluar dhe e veshtire per ta arritur.

    Ku i gjen diamantet?

    Thelle ne brendsi te tokes, te mbuluar dhe te mbrojtur.

    Ku i gjen xhevahiret?

    Thelle ne brendsi te oqeanit te mbyllur dhe te mbrojtur ne guaskat e bukura.

    Ku i gjen Florinjt? ?

    Thelle ne miniera te mbuluar me shtresa te gurit. Kerkohet pune dhe mund per ti arritur.

    Me shikoi me nje seriozitet dhe me tha. Trupi yt eshte i shenjte, Ti vlen shume me shume se sa diamantet dhe xhevahiret, dhe per kete duhet te mbulohesh.



    Burimi: Marre nga libri : Me shume se hero: Leksionet e jetes se Muhammed Aliut nga kendveshrimi i vajzes se tij

    Perktheu Naim Berisha

  6. #45
    i larguar :-)) Maska e albunkers
    Antarsuar
    10-04-2007
    Vendndodhja
    .............
    Postime
    139
    ju lumshin duart e Allahu ju shperblefte per postimet shume te bukura.
    .....................................

  7. #46
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    TRE TE ROBERUARIT NE SHPELLE

    Dalengadale dielli u pershendet nga toka dhe u zhduk ne horizontin e pafund. E karavani shkonte rruges se tij ne shkretetiren e shurdhet dhe te thate. Asgje nuk degjohej pos goditjeve te patkonjve te kuajve dhe te hingellimes se tyre. Ne veri te shkretetires ndodheshin bjeshke te larta dhe te trishtueshme€
    Terr qe vinte e shtonte friken dhe jorehatine ne zemrat e tre udhetareve, e bjeshket dhe shkretetira dukeshin edhe me te trishtueshme. Shume shpejt u ngrit nje fortune e forte sikur nje det i terbuar me vale te medha zalli, e cila ua mbushte syte me zalle dhe gati sa nuk i verbonte.

    IDE E MIRE, O SHOK !

    Vetonte, bubullimat gjemonin, qielli i kishte hapur te gjitha dyert e veta dhe binte shi i madh. Ishin ne situate pa rrugedalje. Nuk dinin ku te shkonin. Ku te strehoheshin?
    Njeri prej tyre tha: “me duket se atje eshte nje shpelle, mund te shkojme dhe ta kalojme naten atje, e pastaj te vazhdojme rrugen!”
    Menjehere u pajtuan qe te tre: “Ide e mrekullueshme, o shoke!”
    Hyne ne shpelle. Nga jashte degjkhej zeri i eres dhe renia e shiut. Te ftohtit kishte filluar te kaploje trupin e tyre, dhe u dukej se do te ngrinin€!

    “ME KERKONI, DO T’JU PERGJIGJEM!”

    Njeri prej tyre tha: “Qfare nate!” Ende nuk e kishte kryer fjaline e tij, kur u degjua nje ze i trishtueshem dhe nje gure i madh u shfaq papritmas dhe ua fshehu hyrjen ne shpelle. I kaploi merzia dhe paniku. U perpoqen me tere fuqine qe e kishin ta shtynin gurin, po pa sukses. Gati e humben shpresen se do te dalin ndonjehere nga shpella, ndaj iu dorezuan merzise se pamatur.
    Pastaj i nderruan mendimet dhe u pajtuan se asgje nuk mund t’i shpetoje, perveq All-llahut xh.sh. te Cilin vendosen qe ta therrasin ne ndihme me veprat e tyre te mira dhe t’i drejtohen Atij sinqerisht dhe te perulur. Ndoshta All-llahu ua largon atyre kete fatkeqesi.
    Nuk kaluan as disa minuta e ata ne menyre prekese i thishin lutjet e tyre me te bukura dhe me te sinqerta qe me ane te veprave te tyre te mira t’u afroheshin All-llahut.

    MUNDOHEM QE TI KENAQ

    Njeri prej tyre tha: “OZot i gjitha boterave€Ti di dhe askudh prej Teje nuk di! I kam pasur prinderit ne moshe te cilet me kane ushqyer dhe me kane edukuar ne menyre te drejte. Isha gezimi i tyre dhe mundohesha t’i kenaqja me qdo gje.marredhenjet e mia me tai shin ashtu si deshiroje Ti. Mosdegjueshmerine ndaj prinderve Ti e konsideron si nje nga mekatet e medha€Ti e di se asgje nuk eshte me e rendesishme per mua se ata, as femijet,as pasuria.
    Qdo mbremje u qoja qumesht te peine, me kenaqesi, para se t’u jepja femijeve te mi, gruas dhe vetes sime€Gezimi im nuk kishte fund kur i shihja se si e pinin qumeshtin te cilin e kasha mjele me duart e mia. E kur e shihja nje buzeqeshje te lehte dhe kenaqesine ne fytyrat e tyre, atehere e njdieja se si fundosesha ne gezim, seopse e kasha bere ate qe me kishte urdheruar All-llahu xh.sh.”

    SE PARI PRINDERIT E MI

    “Nje dite, shkova larg shtepise qe t’i tuboja ca dege. As nuk e kasha marre vesh se sa shpejt me kishte kaluar koha. Kur perendoi dielli, nxitova tek prinderit e mi, ua dergova qumeshtin, por i gjeta duke fjetur. O Zot, Ti e di se sa kam qene i merzitur kur u pata vonuar! Nuk doja t’i zgjoja, e as tabpine qumeshtin para tyre as gruaja, as femijet e as sherbetoret. E mbaja nje tas te mbushur perplot me qumesht dhe pritja qe te zgjoheshin prinderit deri sa agoi drita. Rreth kembeve te mia qendronin femijet e mi te uritur, te cilet qanin, e une thosha ne vete: Se pari prinderit e mi, e pastaj ju, e une do te jem i fundit i cili do te pije€”

    LUTJA E MIREBERESIT PER PRINDERIT E TIJ

    “E degjova babane si e madheronte All-llahun dhe e falenderonte ate qe e kishte ngjallur pas vdekjes (gjumit). I dhashe atij dhe nenes qumesht, te cilen e falenderuan All-llahun e madheruar. Vazhduan te luteshin qe All-llhu te me shperblente per kete. E ndjeva nje gezim te papershkrueshem.
    O Zot, tere kete e kam bere per hir Tendin, andaj te lutem qe te na e largosh kete gur!”
    Menjehere guri levizi pak, por nuk mjaftonte qe ndonjeri nga tre udhetaret te dilte€, duhej qe edhe ndonje tjeter t’i lutej All-llahut xh.sh.qe t’i shpetoje nga kjo fatkeqesi.

    E KA MBAJTUR PREMTIMIN

    U ngrit tjetri dhe tha: “Ti e di, e te tjeret nuk e dine, se e kam njohur nje vajze, te cilen e doja me shume se te gjithe njerezit. All-llahu i Lartesuar i kishte dhene asaj nje bukuri te papershkruar. Ishte e drejte dhe e devotshme, nuk i bente keq askujt. Ne brendesi deshiroja t’i beja diq te keqe, gje te cilen nuk do te kisha dashur t’i ndodhe motres a nenes sime.
    Shejtani e ndezte zjarrin e epshit dhe me nxiste ne mendime te keqija ndaj saj. Mirepo ajo nuk e pranoi kete dhe me rrefuzoi€
    Ishte e paster, e ndershme dhe e devotshme, e kishte mbajtur premtimin e vet te dhene ndaj meje, se nuk do te bente ate qe eshte e ndaluar.”

    URIA ESHTE VRASESE

    “Nje vit te veshtire, ne te cilin qielli nuk kishte leshur shi, e as toka nuk kishte bereqet, uria e kishte gjetur kete vajze dhe gati e kishte rrezuar. Nxitoi tek une dhe kerkoi ndihme kunder veshtiresive te jetes qe te mos e gjeje vdekja. Nuk kishte as nje cope buke per te zbutur urine. Babai i saj nuk kishte lene asnje dinar e as nje derhem. Une isha i pasur dhe perseri me kapluan mendimet e keqija. Mendova se situate e saj do ta detyroje qe te perkulet dhe te leshoje pe para asaj qe kam kerkuar€”
    I thashe asaj: “Do te te jap qfare te duhet, por duhet ta kryesh ate qfare e deshiroj nga ti !
    Refuzoi dhe u kthye nga erdhi.
    Uria gati e kishte mbytur, e nuk kishte mundesi te kerkonte ndihme nga askush, e as nuk ishte ne gjendje te kerkonte nga te tjeret.”

    LARGOHU NGA MENDIMET E KEQIJA TE SHEJTANIT

    Ne fund, erdhi tek une dhe pa deshire e pranoi ate qfare e kisha kerkuar nga ajo. Ne syte e saj i pashe lotet dhe dhimbjen e thelle. M’i zgjati duart dhe me tha: “Te lutem ! Mos lejo qe mendimet e keqija te shejtanit te te rrezojne. Mos me shfrytezo ne kete menyre, por vetem ne menyre te ndershme. Martohu me mua sipas ligjeve te All-llahut, dhe ta lidhim kuroren para All-llahut dhe para njerezve.
    Fillova te dridhem nga frika dhe me dolen lotet nga frika, duke iu frikesuar hidherimit te All-llahut dhe denimit te Tij. Ia dhashe parate qe i kerkonte. I mori 120 dinare, e lumtur dhe e rehatuar qe nuk i kam bere diq te keqe dhe qe e kishte ruajtur nderin e vet.”

    NUK DESHIROJA ASGJE POS KENAQESISE SATE


    E vazhdoi njeriu tregimin e vet: “Falenderimi i takon All-llahut, i cili me udhezoi ne rruge te drejte ! Nuk iu nenshtrova presionit te shejtanit, por e refuzova, tere kete per hir Tendin, o Zot !
    O Zot, u frikesova nga Ti dhe e lashe te shkoje me parate (edhe pse e doja pa mase). O Zot, une u frikova nga ajo dite kur do te dal para Teje per ta dhene llogarine. Atehere nuk do te me shpetoje e tere pasuria ime. Ate dite nuk do te pranosh askend, perveqse qte qe vjen me bindje te paster€
    O Zot, e di se e kam bere kete per hir te fisnikerise Sate. Na ndihmo dhe na e lehteso kete situate !”
    Guri levizi edhe ca, por jo edhe aq sat e mundte dikush te dilte nga aty.
    Erdhi rradha tek i treti - ta luse All-llahun per shpetim.

    JEPJA PUNETORIT HAKUN E TIJ !

    U ngrit edhe i treti , pas lutjes se bashkudhetareve te vet dhe tha:
    “O Zot, Ti di e te tjeret nuk dine, se kam pasur pasuri te madhe dhe punetor te mi. me ta sillesha ne menyre te drejte dhe me nder dhe i shperbleja me ate qe Ti ma kishe dhene, andaj ua paguaja punen para se t’u thaheshin djerset€
    Nje dite e kerkova njerin nga punetoret e mi, por nuk e gjeta. Kishte shkuar e nuk e kishte marrur meditjen e tij. Qe nga atehere kishte kaluar shume kohe e une meditjen e tij e deponoja ne pune te reja, keshtu qe ky investim binte fitim te madh. Nje dite, ai punetor u kthye tek une, pasi qe kishte rene ne veshtiresi financiare. Me tha: “Dikur moti kam punuar tek ju dhe nuk e pata marre meditjen time ! Tani ajo me duhet ? A mund te ma paguani ate ?”

    NA SHPETOI NGA KJO SITUATE

    “Iu pergjigja: “ Ne kete lugine, gjithe qka sheh eshte jotja, si rrezultat i meditjeve te tua !”
    Shikoi nga lugina dhe pa deve, lope, dele, aq shume saqe as qe kishte mundur t’i enderronte. U habit dhe gjuha i perzihej, por shume shpejt u zgjua nga gjumi i bukur i cili e kishte kapluar dhe tha: “Po beni shaka, zoteri !”
    Iu pergjegja: “Jo pasha Zotin, une meditjen tende e kam investuar dhe nga ajo u be kjo pasuri€Merri te gjitha ato qe t’i ka dhuruar All-llahu, me fat dhe te jesh qetesuar !”
    Njeriu e morri kopene e tij nga lugina e madhe, duke mos u besuar syve te tij.
    “O All-llah, tere kete e kam bere per Ty dhe per fisnikerine Tende. Na shpeto nga kjo fatkeqesi ne te cilen kemi rene !”

    ALL-LLAHU NUK I HUMB TE MIRAT E BESIMTAREVE

    E guri levizi edhe pak, por kete here ishte e mjaftueshme qe te tre udhetaret te mund te dilnin nga shpella.
    Buzeqeshja filloi t’ua shendrise fytyrat e tyre dhe filluan qe t’u dridhen buzet nga gezimi€
    Ia arriten te dalin nga aty dhe ta vazhdojne rrugen e tyre, duke u kenaqur me fisnikerine e All-llahut, duke besuar se Ai asnjehere nuk harron t’i shperbleje mireberesit.
    O Zot, bekoji punet tona dhe te jene te sinqerta vetem per Ty, Ti i Cili u pergjigjesh lutjeve tona !
    Madherimi te takon vetem Ty, o Zot i boterave !
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  8. #47
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    ARKA E BOTES

    Keshtu e kane quajtur: “Arka e botes”.
    Rrefente tregime ne fotografi per jeten dhe ndodhite ne bote dhe nga historia. Te gjithe femijet me padurim e pritnin ardhjen e saj ne lagjen e tyre.
    Sikur te kisha pasur mundesi ta shihja. Thone se kjo eshte kino levizese. Se ne ekranin e tij mund te shihen pamjet me te bukura dhe mesimet me te qmueshme. Me ishte ngulitur ne zemer si qudia me e parendomte e asaj kohe.
    Mirepo, per fat te keq, ne qytet nuk ka asgje te ngjashme me te. Kjo ishte diq e veqante. Per kete shkak pronari i saj, axha Bajram, e kishte caktuar diten kur qdo qenie e gjalle mund ta shikonte ate.
    Kishin kaluar gjashte dite, kishte ardhur edhe dita e shtate, e pronari i arkes se quditshme ende nuk ishte kthyer.

    QDO PRITJE E KA FUNDIN

    Ne fund erdhi momenti i lehtesimit. Sa na kishte gezuar kthimi i tij, pas pritjes se gjate. E degjuam zerin e borise se axhes Bajram dhe menjehere brofem drejt atij zeri.
    Eh, sa e madhe qe eshte “Arka e botes” €“ si nje bjeshke. E ate e mban nje njeri i madh, ne gojen e te cilit gjendet nje bori e verdhe e bakrit, se ciles i bie dhe me te cilen e lajmeron ardhjen e tij. Femijet duartrokisnin dhe bertitnin nga gezimi, duke rropatur me kembe mbi toke, duke e pershendetur bartesin dhe ate qe mban.
    Menyra se si ata e tregonin mikepritjen e tyre, tregonte gezimin e tyre te papershkruar se e shihnin ate. Kjo perseritet ne qdo vendbanim ku kalonte ai. Ky eshte moment i papershkruar i gezimit dhe festimit.

    QDO GJE KA QMIMIN E VET

    Gezimi e kishte kapluar sheshin “Minatori”. Lajmi perhapej neper te gjitha rruget, hynte neper qdo shtepi dhe qdo vesh. Te gjithe femijet, moshatare te mi ishin tubuar ne vendin e ngjarjes, pas vrapimit te furishem se kush do te arrinte me shpejte nga shtepia e tij. Qdo njeri duke i ngritur duart, deshironte te marre nje nga kater karriget e vetme qe i kishte axha Bajram.
    I falenderuar qofte All-llahu qe axha Bajram me meshiroi mua dhe e kuptoi se nga te gjithe, une kisha me se shumti deshire per t’i njohur marifetet e “Arkes se botes”. Filloi t’i tubonte te hollat duke thene: “Femije, paguani para shfaqjes!” E ne e ngutnim qe sa me pare ta leshonte arken e vet, per te na i treguar magjite e veta.

    NJOHES I MIRE I ZANATIT TE VET

    Duke e lajmeruar fillimin e shfaqjes me bori, axha Bajram tha: “Vini re! Juve qe All-llahu ju ka dhuruar shendet dhe shqisa, per te degjuar dhe per te pare ate qe eshte e dobishme, shikoni neper dritaret e vogla ne arke. Zoti jua ruajte shikimin dhe jua mundesofte qe ta kuptoni qellimin e asaj qe do t’ju shfaqet!
    Femije, para jush jane tri mesime, secila ne dhjete fotografi. Mos e leshoni ndonjeren, se nuk do ta kuptoni porosine. Jeta pa porosi eshte e padobishme. Mesimet jane ne forme tregimesh. Shikojini ato dhe degjojini ato me kujdes, duke mos e kthyer vemendjen ne asgje tjeter”.

    MOS BESO NE QDO GJE QE THUHET

    Ne nje menyre te parendomte te ligjerimit, axha Bajram na shtiu ne tregimin e pare te ilustruar:
    Shikoni femije tregimin e pare! Ai e ka porosine e vet! Eshte nje tregim per nje gjuetar mendjelehte. Ai ishte nisur per te gjuajtur me rrjeten e tij dallendyshe te trasha dhe te bukura. Shkonte prej nje fushe ne tjetren , prej nje mali ne tjetrin, duke i vezhguar drunjte nje nga nje, duke e ndjekur nje dallendyshe qe ishte ndalur prane nje perrocke.
    Gjuetari nuk e kishte lehte te kalonte prej nje vendi ne tjetrin. Ne fund kur u lodh u ul ne nje mal te vogel duke e pritur gjahun e tij te pasur.
    U lodh nga pritja e gjate, ndaj u mbeshtet ne nje lis duke e vendosur ne te rrjeten ne te cilen ishte ushqimi terheqes per zogj.
    Papritmas u lekund rrjeta e cila e kishte kapur nje zog. U gezua gjuetari dhe vrapoi nga rrjeta, duke menduar se si po e priste nje darke e shijshme. Gati fluturoi nga gezimi! Sa i bukur dhe i madh ishte ky zog! Me kujdes e liroi ate nga rrjeta dhe e kapi me dore, i mahnitur me pamjen e tij.
    Atehere gjuetari iu drejtua dallendyshes me nje buzeqeshje te nje fitimtari: “Mire se vjen dallendyshja ime e bukur! Sa kohe te gjate te kam pritur!”
    Zogu nga frika filloi te qaje dhe i tha: “Me leshoni zoteri gjuetar. Nuk keni kurrfare dobie nga une dhe nuk do t’jua heq urine juve. Ju lutem, me leshoni!”
    Ne menyre ngacmuese u pergjigj gjuetari: “I kam thirrur shoket e mi tek une ne nje darke te madhe! Si mund ta mendoje kete pa mishin tend te lezetshem!?”
    Zogu heshti pak e pastaj tha: “Me leshoni, gjuetar, une do t’jua tregoje se ku gjendet thesari me i madh ne toke!!!”
    Kur gjuetari degjoi per thesarin, lakmia e madhe ia mori mendte dhe e leshoi zogun.
    Zogu buzeqeshi, fishkelloi sa me bukur qe mundej, kercente prej gezimit duke thene: “A me besove, o mendjelehte, se une vertete e di se ku gjendet thesari? Sidoqofte, mos u merzit. Une do t’i lajmeroj te gjithe zogjte qe te largohen nga ky mal i vogel, e keshilla ime per ty eshte: “Mos beso ne qdo gje qe te thuhet! Ky eshte ai thesar!”
    Dhe zogu fluturoi duke lene gjuetarin e mashtruar.

    LARGOJE ZHGENJIMIN NGA VETJA JOTE

    Tregimi i dyte, femijet e mi, eshte tregimi per humbjen e nje udheheqesi ushtarak. Shikoni me kujdes, ajo do t’ju jape nje mesim te paharrueshem dhe te dobishem.
    Kishte filluar lufta ndermjet dy mbreterive fqinje.
    Udheheqesi i nje ushtrie e kishte thirrur ne dyluftim udheheqesin e ushtrise se dyte. Pas luftimit te rende, e mundi ate, e zuri rob dhe e lidhi me pranga dhe zinxhir, e pastaj e dergoi ne burg.
    Ushtria e kryeushtarakut qe e kishte humbur dyluftimin u shpernda e ushtaret iken neper shkretetire, duke u frikesuar se armiku do t’i zinte, do t’i roberonte dhe t’i burgoste.
    Ndodhi diqka e papritur! Kryeushtaraku i mundur arriti te ike nga burgu e kur arriti tek nje burim ne mes te shkretetires, u ul te pushonte.
    Filloi te mendonte per disfaten e vet te turpshme dhe ndonje menyre qe do ta nxirrte nga ajo situate e rende.
    Ne ate moment vemendja e tij e terhoqi nje bubrrec i vogel qe kalonte prane tij duke bartur nje karkalec te madh, dhjete here me te madh se ai me trup e me peshe.... Por, bubrreci ishte i vendosur ne punen e tij.
    Papritmas buburreci se bashku me karkalecin ra ne nje grope. U mundua te dilte se bashku me trofeun e vet. Karkaleci u mundua te lirohej disa here nga kthetrat e tij, por buburreci vazhdimisht e kapte dhe me te perpiqej te dilte nga gropa, gjersa me ne fund kjo gje edhe i shkoi per dore. Dhe ashtu, krenar se bashku me trofeun e vet, buburreci e vazhdoi rrugen e vet.
    Kjo deshire e flakte dhe ky durim i buburrecit lane mbresa te thella tek udheheqesi i mundur ushtarak. Si ai buburrec, pa e humbur shpresen me sukses e kreu detyren e vet.
    Qante per gabimin e vet; ishte penduar se nuk ishte ne pune me i zellshem dhe me me zemer. Filloi te mendoje se si ta therrase kundershtarin e tij ne dyluftim.
    E mblodhi tere fuqine dhe vendosmerine e vet dhe u kthye vete te kundershtari dhe perseri e kerkoi ne dyluftim. Pas nje lufte te papare dhe te mundimshme, kundershtari i tij ra i vdekur ne toke!
    Keshtu udheheqesi yne ushtarak fitoi dhe krenar u kthye ne mbreterine e vet. Dhe keshtu, nje buburrec me zellin e tij te panderprere ndikoi qe ky ushtarak te nxjerre mesim te dobishem.

    PERDORE MENDJEN TENDE

    I fundit, te nderuar femije, eshte tregimi per te verberin dhe fenerin.
    1. Fotografia e pare, qe do ta shihni, e tregon nje te verber i cili ne njeren dore e mbane qypin e ne tjetren fenerin. Ai del naten nga shtepia e vet dhe shkon deri te sheshi i madh me bunar, ku mblidhen njerezit per te mbushur enet e veta me uje.
    2. I verberi, ngadale duke bartur nje fener mberriti te bunari dhe kur i erdhi rendi, e mbushi qypin e vet me uje dhe u nis per ne shtepi.
    3. Gjate rruges per ne shtepi e takoi nje njeri , i cili u habit se qfare i duhet te verbrit feneri qe ben drite!?
    4. Mendonte me ze: “Qka i duhet te verbrit feneri, qfare ka ai prej kesaj?”
    5. I verberi e degjoi. Kur iu afrua ai njeri, e pyeti me ze: “Qfare te duhet feneri?”
    6. I verberi buzeqeshi dhe i tha: “Sikur vetem pak te mendoje nuk do te me pyeteshe per kete! A nuk e sheh se eshte nate dhe se eshte erresire kudo rreth nesh?”
    7. Njeriu e leviz koken dhe thote: “Ashtu eshte, por ti qfare dobie ke nga feneri kur je i verber?”
    8. I verbri tha: “Hej, njeri me sy, e mbaj fenerin qe ti te me shohesh! Sikur te mos e mbaja, dikush prej kalimtareve do te mund te ndeshej me mua, nga shkaku i erresires”.
    9. Kur e mbaj fenerin te ndezur, e ndriqoj qdo gje perreth vete, ne menyre qe te mos ndeshem me dike dhe keshtu e ruaj enen time te mos thehet. A nuk eshte ashtu, vella?
    10. Njeriu e uli koken nga kjo situate e pakendshme: “Te faleminderit plak ne keshillen dhe urtesine tende! Mos me gjyko! Une jam i paditur dhe i verber edhe pse shoh, e jo ti. Ti je i menqur edhe pse nuk sheh! Pranoje ndjesen teme! Sikur te kisha menduar mire dhe drejte, nuk do ta kisha parashtruar nje pyetje te tille!”
    Sa mire do te ishte sikur njeriu t’i shfrytezonte te gjitha begatite qe i ka dhene All-llahu, ne menyre qe te mos turperohemi dhe te mos pendohemi, si dhe te mos behemi injorante.

    DHE E NDJEKIM ME TE MIREN

    Axha Bajram i ra borise dhe e lajmeroi fundin e shfaqjes dhe tha: “Femije te dashur, per nje shume te vogel te hollash ju i shikuat tregimet e dobishme nga arka e botes. Tregimi i pare flet per pasojat e marrezise, e dyta per frytet e durimit dhe qendrueshmerise, e treta per dobine e perdorimit te mendjes.
    Mbajeni ne mend kete, te dashur femije dhe luteni All-llahun qe t’ju mesoje qe t’i keshilloni te tjeret ne menyre te drejte, ndaj luteni Ate qe te gjithe te jeni te degjueshem dhe ta ndjekim ate qe eshte e drejte”.

    MESIMI I TREGIMIT

    1. Mos beso ne qdo gje qe te thuhet!
    2. Behu i durueshem dhe i zellshem, gjer ne fitore!
    3. Gjithnje perdore mendjen tende!
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  9. #48
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    DY REKATE DO T M ISHIN M T DASHURA SE SA KREJT DYNJAJA
    Shkruar nga B.C.

    Nj dit nj dijetar islam kishte shkuar tek varrezat q t’i vizitonte, t prkujtonte vdekjen dhe t merrte msim nga gjendja e t vdekurve. Kur u kthye, e pa nj pem afr kshtu q u afrua t pushonte nn hijen e saj, sepse ishte ver dhe ishte vap e madhe.
    Para se t ulej, meq ishte me abdes, i fali dy rekate, pastaj u ul. E kapi nj kotje gjumi dhe kshtu pa nj njeri nga t vdekurit, i cili erdhi duke trhequr zvarr qefinin. I dha selam dhe qndroi te koka e tij.

    - A m njeh mua? – tha. - Un jam pronari i ktij varri afr teje, erdha t t flas pr nj shtje t madhe.
    - 'sht ajo? – i tha ky.
    - A i ke par ato dy rekate q i fale m par? – tha ia.
    - Po! – thot ky dijetari.
    - Pr Zotin! Un kam shum dshir t kthehem n dynja dhe t’i fali dy rekate t tilla! –tha ai. Ju o t gjall, jeni miskin! Ju punoni, por nuk dini, ndrsa ne t vdekurit dim (se e kemi par si qndron puna), por nuk mund t punojm. Na ka dal nga dora rasti i jets s dynjas.
    U zgjua njeriu nga gjumi duke marr nj kshill t madhe nga pronari i varrit afr tij!
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:51
    A known mistake is better than an unknown truth.

  10. #49
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    NENA E DESHMOREVE

    A nuk keni degjuar femije te dashur per poeten El-Hansa? Quhet Tumazer, eshte vajza e Amrit, i biri i El €“Sheridit. Ajo ishte femra me e dalluar ne fisin e saj, Beni Sulejm.Eshte lindur para ardhjes se Islamit, ne kohen paraislamike. Ishte perfaqesuese e denje e fisit te vet ne sjellje dhe shprehi €“ te mira dhe te keqija. Nuk dinte per Islamin e as qe kishte degjuar per te. Me se tepermi interesohej per poezi dhe dinte tregime per arabet dhe te paret e tyre. Dinte te garonte me poete, si dhe merrte pjese me fisin e vet neper beteja te ndryshme kunder armiqve, duke i nxitur dhe duke i trimeruar luftetaret e fisit te saj.
    Kur vellai i saj Sahr ra ne fushebeteje, ajo qau per te dhe nje kohe te gjate mbajti zi per te! Kishte veshur tesha te zeza nga leshi i eger. Dinte shpesh t’i tubonte grate dhe t’u lexoje elegjite e saj, ne te cilat e vajtonte vellane e vet, keshtu qe te gjitha se bashku fillonin te qanin, t’i shqyenin teshat e tyre dhe t’i shkulnin floket.
    Nganjehere bredhte maleve, e edhe neper bjeshke duke vajtuar vellane dhe duke recituar vjersha per cilesite dhe namin e tij, duke ia permendur rinine dhe fuqine e tij dhe duke i pershkruar heroizmat dhe sakrificat e tij. Kishte bere nje fotografi per te te nje heroi te patrembur, i cili e mund qdo luftetare dhe nga i cili dridheshin kodrat. Ishte ne gjendje t’i mbyste dy egersirat dhe te beje te pamunduren.
    Keshtu ndihej poetja El-Hansa ne kohen e xhahilijetit. Ishte kjo menyre e sjelljes ne ate kohe, kohe e cila kishte bere edhe tek ajo ndikim ta madh. Dinte per hakmarrjen dhe luften. I dinte tregimet e adhurimit te idhujve dhe kultin e personalitetit, por i kultivonte edhe zakonet e mira te asaj kohe, sikur qe ishte mikpritja, te ndihmuarit e nevojtareve, sinqeriteti, besa dhe nderi.

    ISLAMI NDERRON SJELLJET E EL-HANSASE

    Islami kishte filluar te perhapej ne mesin e fiseve arabe e njerezit i bashkangjitshin ne menyre masovike. Ua nderronte shprehite dhe sjelljet e kohes se xhahilijetit. Tani i kishte kapluar krenaria dhe fisnikeria. Me Islam u lartesuan shpirtrat e tyre dhe u zbuten zemrat e tyre, keshtu qe njerezit qe hynin ne Islam, i respektonin dispozitat e tij dhe rruget e lartesuara te cilat i therrisnin ne vellazeri dhe ne pune te mira per te miren e Islamit dhe per dobine e gjithe muslimaneve.
    Muslimani si individ nuk mendonte me vetem per veten e tij, por edhe per te miren e gjithe muslimaneve.
    Keshtu qe edhe El-Hansa ndryshoi kur e pranoi Islamin. Filloi te punonte per te miren e gjithe muslimaneve dhe ndryshuan pikepamjet e saj ndaj jetes dhe botes qe e rrethonte. Nuk mendonte me se jeta kryhet me vdekjen dhe se ky eshte fundi per njeriun. Tani ajo e din se All-llahu xh.sh.perseri di t’i ngjalle njerezit pas vdekjes, e kur te vije Dita e Gjykimit do t’ua llogarise veprat e tyre, ata te cilet kane bere vepra te mira do te shkojne ne Xhennet, qe eshte sa qiejt dhe toka, dhe se atje do te jene pergjithmone. E nese kan bere vepra te keqija do te hyjne ne Xhehennem dhe do te qendrojne atje pergjithmone.
    Prandaj, El-Hansa nuk i vajtonte me te vdekurit sikur qe e vajtonte vellane, se Islami e kishte ndaluar vajtimin per te vdekurit, te shqyerit e teshave dhe gerthitjen e fetyres si shenje pikellimi.
    Islami urdheron te jemi te durueshem dhe te lutemi per te vdekurit me deshire qe te jene mire ne ate bote. All-llahu e kishte hapur zemren e El-Hanses per Islamin, keshtu ajo ishte bere besimtare e sinqerte dhe besonte ne All-llahun si Krijues, Islamin si fe dhe Muhammedin s.a.v.s. si te Derguar te All-llahut xh.sh. dhe bartes i porosise se Tij per te gjithe njerezit. Ai i udhezon njerezit ne rrugen e drejte, ne rrugen e miresise, dhe ua terheq verejtjen qe te mos shkojne ne rrugen e se keqes. Kjo eshte porosia e Islamit €“ te jemi te degjueshem ndaj All-llahut xh.sh. dhe te Derguarit te Tij.

    EL-HANSA PUNON PER ISLAMIN

    Meqe El-Hansa ishte jashtezakonisht inteligjente dhe i kishte kuptuar Islamin dhe dispozitat e tij ne menyre te drejte, ajo u vu ne dispozicion te fese se vet te re me tere vullnetin qe e kishte. Ne kete ajo ndiente lumturi e cila ia mbushte zemren, si dhe kenaqesi dhe rehati shpirterore. Tani nuk e tronditnin me kurrfare fatkeqesi apo probleme, se tani besonte se qdo gje qe ndodhte ne bote eshte me caktimin e All-llahut xh.sh. dhe eshte me deshiren dhe vullnetin e Tij. Asnje njeriu nuk i ndodh asgje as e mire dhe as e keqe, perveqse kete e ka caktuar All-llahu xh.sh.
    Ajo e lexonte dhe e kuptonte Kur’anin

    “Thuaj: Neve nuk na godet asgje tjeter, perveq qka na eshte caktuar nga All-llahu; Ai eshte ndihmear yni. Prandaj vetem All-llahut le t’i mbeshteten besimtaret”.
    (Et-Tevbe, 51)


    Kuptimi i fjaleve te Kur’anit depertoi gjer ne thellesine e shpirtit te saj. Inteligjenca e saj dhe njohja shume e mire e gjuhes ia mundesoi asaj te kuptonte se keto fjale nuk ishin veqse fjale te All-llahut, fjale te Krijuesit te ketij Kozmosi, se njerezit pa marre parasysh se sa perpiqen, nuk do te mund te krijonin diq te ngjajshme.
    I degjonte fjalet e te Derguait dhe ne to zbuloi te verteten e qarte si kristali dhe thirrjen per t’i sherbyer All-llahut dhe vetem Atij. Devotshmeria e kishte kapluar pjesen me te madhe te zemres se saj e cila plotesisht iu dorezua vullnetit te All-llahut xh.sh.
    Ne nje hadith te cilin i Derguari a.s. i kishte thene Ibni Abbasit ne kohen kur ende ishte femije (ende s’i kishte mbushur dhjete vjet): “Po t’i mesoj o djalosh disa fjale: “Ruaju All-llahut, Ai do te te ruaje ty, ruhu nga All-llahu, Ai do te te ofroje ndihme kur ke nevoje; kur te kerkosh ndihme, kerkoje ate nga All-llahu xh.sh., e nese kerkon diq, kerkoje ate nga All-llahu! Dije se nese te gjithe do te deshironin qe ta bejne nje gje te keqe, nuk do te mund ta benin kete nese All-llahu nuk ta ka caktuar ate; e nese te gjithe do te deshironin qe ta bejne ndonje te mire, nuk do te mund ta benin kete, nese All-llahu nuk ta ka caktuar ate!”
    Per kete El-Hansa ishte rehatuar me jeten e saj, sepse qdo gje qe ndodhte, e shihte i caktim nga All-llahu xh.sh. Nuk merzitej me per vdekjen. I kujtohej se qfare kishte bere kur i kishte vdekur vellai,Sahri, kur i kishte shqyer teshat e veta dhe kishte jetuar ne pikellim me vite te tera. I kishte premtuar All-llahut, pasi qe ia kishte hapur zemren Islamit, se do t’i dergonte kater djemte e vet ne lufte qe te luftojne ne rruge te All-llahut dhe ta mbrojne Islamin dhe shtepite e muslimaneve, ta perhapin fene Islame, ne menyre qe te zhduket politeizmi dhe injoranca. Ata ose do te fitojne kunder armiqve, ose do te vdesin ne rrugen e All-llahut xh.sh. I perkrahte femijet e saj te hyjne ne ushtrine e muslimaneve, nen udheheqjen e Sa’d ibn Ebi-Vekasit, i cili shkonte ne Irak qe me ushtrine e vet te luftonte kunder persianeve, te cilet atehere ishin adhurues te zjarrit, dhe ta zhduke besimin e tyre te kote.
    Feijet e El-Hansase nxituan dhe iu bashkangjiten ushtrise se pandalur te muslimaneve. Ajo i percolli duke i keshilluar qe te jene te durueshem ne lufte dhe duke ua perkujtuar shperblimin e All-llahut xh.sh. per durimtaret, duke ua cituar:

    “O ju besimtare, beni durim, behuni te qendrueshem kunder armikut, rrini te pergatitur dhe, qe te shpetoni ruajuni denimit te All-llahut.”
    (Ali Imran, 200)


    Ua perkujtonte shperblimin e All-llahut xh.sh per te durueshmit ne boten tjeter, se All-llahut xh.sh. ka premtuar se do t’ua ktheje ate shumefish me shume:

    “Kurrsesi te mos mendoni se kane vdekur ata qe rane deshmore ne rrugen e All-llahut. Perkundrazi, ata jane te gjalle duke u ushqyer tek Zoti i tyre.”
    (Ali Imran, 169)


    Ua lexoi nje hadith te te Derguarit a.s.:
    “Ne Diten e Gjykimit deshmori vjen me plagen e tij nga e cila del gjak me ere te miskut” dhe shtoi: “Deshmorit i falen te gjitha mekatet e bera€!”
    Keshtu ajo e ngjallte deshiren tek ta qe te merrnin pjese ne lufte e t’i jepnin jetert e tyre ne rrugen e All-llahut xh.sh., si dhe ua terhoqi verejtjen per turpin e dezertimit. Per kete ua kujtoi fjalet e All-llahut xh.sh.:

    “O ju qe besuat! Kur te ndesheni me turmen e atyre qe mohuan, mos ua ktheni shpinen. Kush ua kthen atyre shpinen ne ate moment veq atij qe kthehet per te luftuar ose per t’iu bashkangjitur nje grupi tjeter, ai ka terhequr kunder vetes hidherimin e All-llahut dhe vendi i tij eshte Xhehennemi. E ai eshte perfundim i keq!”
    (El-Enfal, 15,16)


    Keshtu ua mesonte El-Hansa femijeve te vet fene e vertete dhe te forte, keshtu qe e deshironin hyrjen ne lufte sikur njeriu i etur qe deshiron te futet ne uje diteve te nxehta te veres. Sa kishin qene te vegjel, ajo u kishte dhene qumesht te dashurise dhe butesise, e tani i ushqente me bindje te pastra Islame. Nese qumeshti eshte ushqim per trupin, bindjet e pastra Islame jane ushqim per shpirtin dhe mendjen. Femijet e saj ishin te degjueshem si ne femijerine e tyre ashtu edhe ne rinine e tyre. Asnjehere nuk e kishin pikelluar. I veshen teshat e tyre ushtarake dhe u nisen per ne lufte.

    BETEJA EL-KADISJE

    Udheheqesi ushtarak Sa’d Ibn Ebi Vekkasi arriti se bashku me ushtrine e vet ne El-Kadisije, nje vend i vogel ne Irak. E renditi ushtrine e vet dhe me strategji te madhe e pergatiti ate per ndeshjen me nje ushtri persiane.
    Zhvillohej nje lufte e madhe ne mes te muslimaneve dhe ushtareve persiane. Zgjati disa dite.qdo dite beteja zhvillohej e me kete rritej edhe numri i te vrareve dhe te plagosurve nga te dyja anet. Persianet shfrytezonin nje numer te madhe elefantesh te cilet depertonin me lehtesi neper ushtrine e muslimaneve, duke shkelur me shputat e tyre te medha dhe te renda luftetaret e muslimaneve. Ne shpinat e tyre i mbanin ushtaret persiane te cilet i gjuanin muslimanet me shigjeta dhe shtiza. Per muslimanet ishte kjo nje beteje e rende, por nuk iken, qendruan mjaft mire dhe iu kundervyen persianeve dhe elefanteve te tyre me trupat e tyre dhe shpirtin e forte. Filluan te benin plane per t’iu kundervene armikut te tyre sa me mire dhe per t’i eliminuar elefantet e tyre, te cileve shigjetat dhe shpatat nuk mund t’u benin asgje. Sa here qe dikush u afrohej me shpate, elefantet me feqkat e tyre te gjata menjehere e rrezonin ose e shkelnin me kembe. Ne kete menyre, ra nje numer i madh i trimave qe tentonin te depertonin ne drejtim te elefanteve, por pa sukses.
    Diten e dyte, muslimanet e menduan nje plan. I veshen devet me veshje te posaqme e kokat ua mbuluan me mburoja, keshtu qe dukeshin te trishtueshme me pamjen e tyre, te ecurit dhe kercenimet e tyre. Elefantet u frikesuan dhe nuk sulmonin me. Tani kaloresit mundeshin t’u afroheshin elefanteve dhe me shtizat e tyre te gjata i gjuanin ne sy. Elefantet u tremben dhe filluan te iknin ne drejtim te kundert, keshtuqe filluan ta shkelnin ushtrine e vet e cila shkonte pas tyre. Vdiq nje numer i konsiderueshem i ushtareve persian, e elefantet vazhduan te vraponin gjer tek lumi i Eufratit, ku u permbyten se bashku me ushtaret te cilet i mbanin mbi shpine.
    Muslimanet e kishin parapare katastrofen e armiqeve te tyre, ndaj e shfrytezuan kete dhe i sulmuan nga te gjitha anet. Filloi lufta vendimtare e cila zgjati nje dite e nje nate. Degjoheshin goditjet e shpatave, hingellimat e kuajve dhe tegbiret e luftetareve trima muslimane.
    Diten e dyte, persianet filluan te iknin me shpejtesi te eres dhe te largohen ne te gjitha drejtimet, duke kerkuar shpetim, pasi pane qe komandantet e tyre ushtarak ishin vrare. Ketu ishin vrare me mijera ushtare persian dhe lufta u nderpre. Muslimanet ishin te lumtur qe All-llahu ua mundesoi fitoren. Filluan t’i kerkojne te vdekurit e tyre dhe t’i varrosin ata, ndersa te plagosurve t’ua lidhnin plaget e tyre. Kur i mblodhen te vdekurit nga fushebeteja, e morren vesh se ne mesin e tyre ishin te kater djemet e El-Hansas. Kishin frike qe kete t’ia komunikonin asaj. Udheheqesit ushtarak kjo e kishte goditur shume dhe mendonte se si do te jete nje lajm trondites dhe i dhimbeshem per EL-Hansan. Kishte frike se ndoshta do te binte ne depresion nga pikellimi i papaershkrueshem sikur qe kishte ndodhur me te kur e kishte humbur te vellane. Andaj, ngurunte t’ia komunikonte kete lajm te pikellueshem.
    Pastaj e derguan nje grup te muslimaneve qe t’ia tregonin asaj per kete dhe t’i shprehnin ngushellimet e veta. Si i verejti, nxitoi ne drejtim te tyre, se qdo dita dilte se mos do te merrte vesh diq ne lidhje me ushtrine e muslimaneve. I ndali ata dhe i pyeti, e ata iu pergjigjen: “Djemet tuaj, zonje€”.
    Ketu i nderpreu ata duke thene: “Nuk iu pyeta per djemet e mi, por me tregoni per rezultatin e luftes!” u pergjegjen: “Fituam, dhe ua kemi shkaktuar humbje te medha!”.
    U pergjigj: “Falenderimi i takon All-llahut, kjo eshte nje dhurate e All-llahut xh.sh.!” vazhdoi te pyeste: “Bijte e mi a kan luftuar me ndere apo kane qene frikacake?”
    U pergjigjen: “Djemet tuaj kane qene nga ushtare tane me trima. Kane luftuar te patrembur para armikut. Tekbiret e tyre ishin me te zeshmet, keshtu qe i trimeronin edhe te tjeret per lufte. Ne krenohemi me ta dhe me nenen e tyre e cila i ka lindur dhe i ka edukuar me dashuri ndaj All-llahut dhe sakrifikimit ne rrugen e All-llahut. Ata jane nderuar me ate qe e kan dhene jeten e tyre ne lufte per All-llahun xh.sh.!”
    Ne kete rast, El-Hansa i tha fjalet e saj te njohura: “Falenderimi i takon All-llahun xh.sh. i cili me ka nderuar me luften e tyre dhe qe jane bere trima! Shpresoj qe All-llahu te me bashkoj me ta ne Xhennetet e gjera, dhe se bashku me ta te shijojme afersine dhe meshiren e Tij!”
    Nuk i pikoi asnje lot, e as nuk veshi te zeza, floket nuk i shkulte, e as fytyren nuk e grithi. I tha fjalet e veta dhe ishte e kenaqur me caktimin e All-llahut, krenare me ate qe kishin bere djemte e saj ne rruge te All-llahut xh.sh.
    Kjo ishte El-Hansa, shembulli i gjalle per qdo nene muslimane dhe shembull i mrekullueshem per ummetin tone. I kishte edukuar femijet e vet me edukate te drejte dhe te vertete Islame, e pastaj i dhuroi ata ummetit Islam, qe te luftojne per te dhe ta mbrojne ate; andaj All-llahu i kishte zgjedhur qe te jen ne afersi te Tij, te jene ata qe do ta shijojne meshiren e All-llahut xh.sh. dhe do te jene prej banoreve te Xhennetit:

    “Kurrsesi te mos mendoni se jane te vdekur ata qe rane deshmore ne rrugen e All-llahut. Perkundrazi, ata jane te gjalle duke u ushqyer te Zoti ityre”.
    (Ali Imran, 169)


    Ky eshte nje premtim i drejte dhe i vertete i All-llahut xh.sh. dhene luftetareve ne rrugen e All-llhahut xh.sh. Sikur te mos luftonin trimat e tille per shtepite e muslimaneve, nuk do te kishin pasur nje fuqi dhe fame qfare e kishin, do t’i humbnin tokat e tyre dhe do t’i merrte armiku.
    All-llahu e meshirofte El-Hansane dhe femijet e saje trima! Ata ishin shembuj me te mire te sakrifices dhe nena e tyre ishte edukatorja me e mire e ketyre trimave. Andaj ia vlene qe muslimanet ta quajne “Nena e deshmoreve.”
    Ndryshuar pr her t fundit nga fisniku-student : 28-12-2007 m 09:55
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  11. #50
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    FAR KRKON LYPSI

    Allahu i Madhrishm n Kur’anin fisnik urdhron e thot:

    “Andaj, jepja t afrmit at q i takon, e edhe t varfrit edhe udhtarit, e kjo sht shum m e dobishme pr ata q veprojn pr hir t All-llahut dhe t tillt jan ata t shptuarit.” (Er Rrum, 38)

    Para disa dite u takova me nj njeri i cili nj pjse t jets s tij, vitet m t bukura t rinis i kishte kaluar me nj grup besimtarsh. Ata kishin autoritetin e tyre dhe msuesit e tyre. N fillim do gj ishte ideale, por me kalimin e kohs filloi t ndiej nj zbrazti e di m von edhe n nj mnyr i tradhtuar.

    Nuk e kishte t qart se far po ndodh. Por, kishte vendosur q edhe m tej t sillet n kt grup besimtarsh. Sa m tepr koha kalonte, shkuarja tek kta shok dhe dijetar bhej m pak e kndshme, m monotone, bile filloi ngadal t mungonte n namaze t prbashkta.

    Filloi t uditej me vetveten, si ndryshoi kaq shum, si nuk i sjell m knaqsi dgjimi i ligjeratave dhe kshillave t autoriteteve t ditura. Vrtet ata dijn shum, kan msuar shum gjra prmendsh, posedojn gjra me vler, por pr kt shoqrimi me ata filloi t zbehej dhe knaqsin e ndiente n vetmi.

    Duke m treguar ky njeri pr kt q i kishte ndodhur, u hap me mua dhe nga ai dgjova kt tregim interesant.

    Njher nj i varfr erdhi te bukpjeksi dhe i tha: “Dhiroj pak buk ju lutem”. “Sa i menqur je” i tha bukpjeksi “vrtet ke ardhur te bukpjeksi i vrtet”. Bukpjeksi mori librin nga tavolina dhe filloi t’i tregoj lypsit pr bukn. I tregonte pr miellin dhe elbin, pr grurin dhe krundet. Aq bukur i fliste pr kto gjra sa q filloi t mahnitej me vetveten. Kur ngriti kokn u habit-pos gjurms s par t buzqeshjes n fytyr, lypsi nuk buzqeshi m.

    “Un krkoj buk” tha lypsi. “Ah, ah” prsri tha bukpjeksi “Vrtet je i menur, eja me mua, ta tregoj furrn time”. Filloi ta udhheq n shum koridore, ia tregoi enn ku prgatitej buka duke i thn: “Askush nuk ka kt kapacitet, kemi t gjitha llojet e buks pr do shije…” M pas bukpjeksi duke hapur dyert impozante t qelqit tha: “Kjo sht dhoma jon pr inspirim”. Bukpjeksi “ndiente” se te lypsi kishte ln prshtypje t madhe. Por, lypsi nuk fliste fare. Bukpjeksi e “kuptoi” heshtjen e tij. Duke e prqafuar lypsin sikurse t njihen q moti dhe si t ishin vllezr i tha: “Edhe mua m mahnit kjo sikurse ty” Bukpjeksi vazhdoi m tutje: “Njerzit me kilometra larg vijn tek un. Nj her n jav puntort e mi grumbullohen rreth meje pr t dgjuar recetat e mia me vler t pamuar, librin e recetave t jets”

    Lypsi ishte ulur ngase nuk kishte zgjidhje tjetr prpos t dgjonte bukpjeksin e entuziazmuar. “E di far dshiron, dshiron t m dgjon” i tha bukpjeksi. “Un dshiroj vetem pak buk” i tha lypsi.

    “Ah, ah” u prgjigj bukpjeksi “Sa i menqur je” Prsri e prqafoi t varfrin dhe e drgoi n paradhomn e furrs. “At q tani do ta them sht shum me rndsi. E sheh kt rrug? Ka shum bukpjeksa, andaj bhu i kujdesshm, ata nuk bjn buk t mir. E di, njri brumit i qet dy lug krip n vend se t’i qet nj lug. Tjetri e nxen furrn pr tre shkall m tepr se sa duhet.

    I varfri i llomitur, u nis drejt rrugs. “A nuk dshiron buk?” e pyeti bukpjeksi. I varfri u ndal, duke i ulur supet e shikoi dhe u prgjigj: “Tani e humba apetitin”. “Dm i madh” tha bukpjeksi “Si duket njerzit nuk dshirojn buk t vrtet”

    Ndoshta vrtet ndonjher dshirojm t’i ndihmojm dikujt, por duhet t kemi kujdes q individit t’i japim at q i nevoitet. Njra ndr gjrat m t strholluara te secili individ sht zemra e tij. At q njeriui e flet, zemra ia krkon, pr at q njeriu mallngjehet pr at zemra qan, pr at q njeriu gjurmon pr at zemra krkon.

    Zemra e secilit njeri sht si ena. Rrall her kjo en mbushet. Kur dikush dshiron t bisedoj me ne, zemra i krkon prgjigje, nuk duhet ta rrefuzojm. Kur dikush na thrret n rrug ose na shikon n rrug duhet q n nj mnyr t’i prgjigjemi. Nuk sht me rndsi q t tregojm shum, ose t tregojm gjat, apo t tregojm do gj q dijm. Ajo q sht e nevojshme sht dashuria dhe kujdesi pr t’ia mbushur zemrn e tjetrit. Pra, tjetrit duhet ofruar at q krkon zemra e tij me kujdes, butsi dhe sinqeritet.

    Muhammedi s.a.v.s. ka thn: “Vrtet Allahu i Madhrishm i ka ent e Tij n Tok. Kto en jan zemrat, dhe ent m t dashura te Allahut t Madhrishm jan ato m t pastrat, m t qndrueshmet, m t strholluarat” (Shnon Taberaniu, transmetuar nga Ebu Utbe el-Havelaniu)

    Andaj t varfrit jepi buk e mos ia trego bukurin e furrs. Ndrsa zemrs s prvuajtur kshill t bukur dhe mirkuptim.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  12. #51
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    T mendurit!

    Falnderimi i takon All-llahut [subhanehu ve teala], i Cili i porositi robrit e tij me devotshmri, dhe u premtoi xhennete atyre q i friksohen, ruhen dhe q shpresojn n xhennetet e Tij. I qortoi dhe i friksoi me krcnime dhe zjarr ata q bjn mkate dhe e kundrshtojn urdhrin e Tij, i Cili thot:

    "Dhe se kjo sht rruga (feja) m e drejt (q e caktova pr ju) pra prmbajuni ksaj, e mos ndiqni rrug t tjera e t'iu ndajn nga rruga e Tij. Kto jan porosit e Tij pr ju ashtu q t ruheni." [El-En'am, 153]

    Paqja dhe shptimi qoft mbi Pejgamberin m t dashur i cili tha: "Me t vrtet zemrat e bijve t Ademit jan mes dy gishtave prej gishtave t Mshiruesit, t cilat i rrotullon ashtu si don Ai”. Pastaj tha: “O All-llahu im, q lirisht disponon dhe drejton zemrat, drejtoi zemrat tona kah nnshtrimi ndaj Teje.”

    Ju prshndes me prshndetjen islame:

    Es-Selamu alejkum ve rahmetull-llahi ve berekatuhu!

    Allahu i Madhruar thot: "Zoti yt ka dhn urdhr t prer q t mos adhuroni tjetr prve Tij, dhe q t silleni n mnyr bamirse ndaj prindrve. Nse njrin prej tyre, ose q t dy, i ka kapur pleqria pran kujdesit tnd, ather mos u thuaj atyre as 'of (oh), as mos u b i vrazhd ndaj tyre, po atyre thuaju fjal t mira (t buta, respektuese). E n shenj mshire shtrije pran tyre krahun pruls e respektues dhe thuaj: ‘Zoti im! mshiroi ata t dy, sikurse m edukuan mua kur isha i vogl." [Isra, 23-24]

    Kam qen n rini njeri i pavarur, zgjohesha n mngjes dhe shkoja n dyqanin, n t cilin shitja ne t: patate, rrush dhe do lloj t perimeve dhe zarzavatve. Dhe fitoja disa para t mjaftueshme dhe me to bleja buk dhe mish dhe merrja disa perime, te cilat mbeteshin dhe i dergoja ne shtpi.

    Gruaja ime prgatitte ushqim pr mua dhe pr vete, nuk kemi pasur femij andaj kemi ngrn ushqim t thjesht. Keshtuq nuk krkonim ndihm nga askush, dhe askush nuk krkonte ndihm nga ne.

    Nj dit prej ditsh e kaploj shtepin ton nj gzim i madh sepse gruaja ime kishte mbetur shtatzn dhe pr kt e falenderova Allahun, Subhanehu ve teala, q na kompenzoj durimin ton me lindjen q ne e dshironim.

    Erdhi koha q un dhe bashkshortja ime t presim me dit dhe or pr lindjen e fmijut ton, derisa erdhi nata e lindjes dhe un pritja lindjen e fmijut ku papritmas doli mjekja dhe tha: Prgzime... prgzime... Allahu t begatoi me nj djal!

    N kt moment ndihesha shum shum i gzuar nga lindja e fmijut ton. Kur ai qeshte qeshnim dhe ne dhe kur qante dridhej shtepia jon nga t qajturi dhe kur smurej nxihej dita e jon.

    Dit prej ditve rritej nga pak dhe doher q fliste nga nj fjal na shtohej gzimi dhe arriti n moshn e shkolls.

    Nna e tij tha: Vrtet fmiu jon sht rritur, ka t bjm me t? I thash: Do ta marr n dyqan dhe do t'ia msoj shitblerjen, q t prfitoj n t ardhmen.

    Ajo tha: A dshiron q djali jon t jet shits i perimeve, zarzavatve?!

    Ia ktheva me hidhrim: Prse jo?! A nuk prparon askush me profesionin e babait t tij?

    Ajo tha: Jo vallahi, kjo nuk do t ndodh kurr por patjetr duhet q ta regjistrojm n shkoll sikur djali i fqiut ton. Dshiroj q djali jon t bhet zyrtar shtetror.

    M n fund u pajtova me mendimin e bashkshorts sime dhe vendosm q ta regjistrojm djalin ton n shkoll. U morm vesh q t ndajm dika nga ushqimi i jon pr t`ia bler librat dhe harxhimet e tija q i bnte n shkoll.

    Djali jon ishte i pari n klas, ishte i dashur te mesuesi i tij. Arriti n prfundimin e shkolls fillore dhe n kt koh i thash gruas sime: Djali jon Ibrahimi e prfundoi shkolln fillore, tash le t fillon q t punoj n dyqan q ta merr profesionin nga pak. A i ngushtohet e ardhmja e tij dhe shkollimi i tij pr shkak q t punoj tek dyqanit t perimeve?! Patjetr duhet q ta regjistrojm n shkolln e mesme – kundrshton e ma. Refuzon baba i tij por me kalimin e kohs pajtohet q djali i tyre Ibrahimi t regjistrohet n shkolln e mesme.

    Shpenzimet shtoheshin dhe ngarkesa rritej por vazhdoja n sabrin q e kisha. Kshtu me vite t tra arriti djali jon Ibrahimi n prfundimin e shkolls s mesme.

    I thash djalit: Tash a ka mbet edhe dika?!! Tha djali: Po, o baba, dshiroj q t udhtoj pr Evrop, q t vazhdoj studimet e fakultetit ajte!

    I thash: Ku sht kjo Evrop?!

    M tha: N Paris, dua t vazhdoj studimet atje.

    I thash: All-llahu na ruajt! Pasha madhrin e All-llahut, deri sa t jam gjall kjo nuk do t ndodh kurr! Vendosa q t qndroj n kt vendim. Mirpo, djali im kishte vendosur q t udhtoj, dhe nna e tij i ndihmonte. Nuk u pajtoheshin me mua, vendosi nna e tij q ta shet bylyzykun dhe dy vathet e saj, t cilat ia kam dhuruar natn e martess, q i kemi ruajtur pr kohrat e veshtira por ajo ia dha djalit t saj.

    Udhetoi pr n Franc pa lejen time. U hidhrova shum me Ibrahimin, nuk i kam folur m e as q jam prgjigjur thirrjeve e tija nj koh t gjat, q ai i bnte nga Franca. Dikur m von m sht zbutur zemra pr t. Ti e din se ka n zemrn e nj prindi ndaj fmiut t tij t vetm. Fillova t'i shkruaj, e kam pyesja se ka dshiron. Ai gjithnje kerkonte nga un para, q i shpenzonte pr studimet e tij n Franc. N fillim kerkonte nga tridhjet lira, kurse un dhe nna e tij mbeteshim net t tra me buk t thar pr t'ia plotsuar dshirat djalit ton q studionte n Franc.

    Shokt e tij, t cilt studionin me t, ktheheshin n pushimet verore tek familjet e tyre dhe t afrmit e tyre pr t'i vizituar ata, por ai nuk kthehej me ta dhe as nuk e shihnim at. Gjithher arsyetohej, kerkonte falje pr mos prezencen e tij n pushimet verore dhe thoshte q kam shum msime.

    Ndryshoi gjendja, filloi q t'i lyp nga njqind lira! I shkrova dhe e lajmerova qe nuk kemi pare dhe e kshillova q mos t'i imitoj shokt e tij se ata i kan familjet a pasura por ne t varfr, jemi n nj gjendje shum t vshtir.

    Prgjigjja e tij ishte n letren e shkruajtur: Krkoj para urgjentisht, brenda nj kohe t shkurtur. U friksuam dhe menduam se mos e ka goditur ndonj e keqe djalin ton. E shita shtpin n t ciln banonim n t. Po, e shita me gjysmn e mimit t saj, vlera e saj ishte katrqind lira, por e shita per dyqind lira. Pr shkak se e donim shum djalin ton. I huazova treqind lira dhe ia drgova djati tim Ibrahimit dhe i tregova se nuk posedonim m asgj nga pasura e jon. Ai i nderpreu drgesat e tij prej momentit kur i tregova se nuk posedonim m asgj nga pasuria.

    Kaluan shtat vite t plota pa e par fytyren e djalit ton. Mundohesha q t marr ndonj lajm pr t, por nuk kemi mundur t marrim asnj lajm.

    Mbeta pa shtpi, qndronim me nj dhom t vogl me qira un dhe gruaja ime. Borxhlit m'i krkonin parat, por un nuk kisha para, dhe ata m paditen n gjyq. Gjyqi m tha: A ke nnshkruar t'i n kto letra? Thash: Po! Gjyqi m akuzoi q t'ua kthej at q ata e dshironin, prndryshe burgu m priste. Hyra n burg pr shkak t djalit tim, t cilit nuk ia kisha par fyryren e tij q shtat vite. Gruaja ime mbeti e vetme dhe nuk ishte askush tjetr me t prve All-llahut, subhanehu ve teala. Ajo u detyrua q t punoj si shrbtore npr shtpia.

    Pas nj kohe t gjat dola nga burgu, kishin kaluar disa vite. Nj fqinj i imi m tha: O babai i Ibrahimit, a nuk e ke par djalin tnd ?

    I thash: All-llahu t dhasht t mira, ku sht ai?

    M tha: A nuk e di se ku sht djali yt apo bhesh sikur nuk e di? Ai sht n lagjn e re. N fillim nuk i besova fjalve t tija. Si ka mundsi q djali im Ibrahimi sht kthyer nga Franca dhe nuk sht interesuar pr mua dhe as pr nnn e tij. Me gjithat iu besova fjalve t fqiut tim sepse nuk m kishte gnjyer asnjher shkuam un dhe gruaja ime te pallati i tij n lagjen e re. Pr ne nuk kishte dshir tjetr n kt jet, prve se ta prqafonim at ashtu si e prqafonim kur ishte i vogl, q t ngopen zemrat tona pas mungess s tij t gjat.

    Pasi iu afruam ders s shtpis, na hapi dern nj shrbtore. Kur na pa me rroba t vjetra, u largua. Pastaj tha me mendjemadhsi: far dshironi ?

    I tham: Duam ta takojm Ibrahimin!

    Ajo tha: Ai nuk i pranon t huajt n shtpi. Shkoni n vendin ku punon ai dhe takone atje dhe kerkoni nga ai ka t dshironi!

    I thash i zemruar: A ne t huaj jemi? Un jam babai i tij dhe kjo sht nna e tij. U habit shrbtorja nga fjalt tona dhe nuk na besoi neve. Kemi hyr brenda duke br polemik dhe diskutime. Ibrahimi dhe bashkshortja e tij dgjoi diskutimet tona me shrbtoren dhe doli i hidhruar duke thn: 'sht kjo polemik? Pse gjith kjo zhurm?! Pas tij doli gruaja e tij Franceze.

    Kur e pa nna e tij para vete pas nj mungese shtat vjeare, i hapi duart pr ta prqafuar t birin e saj dhe u nis drejt tij.

    Mirpo, Ibrahimi me keqardhje u largua nga ajo dhe i fshiu rrobat ku e kishte prekur nna e tij. I tha bashkshortes s tij: Kta t dy jan t mendur! Pastaj e ktheu shpinn dhe hyri me shpejtsi n shtpi. E urdhroi shrbtoren q t'na largoj nga dera dhe na largoi shrbtorja n mnyrn m t keqe nga shtpia e djalit ton, pr t cilin flijuam gjithka q kishim.

    M goditi mua dhe gruan time nj tronditje e madhe n kto momente. A kshtu o Ibrahim po vepron me prindrit e tu?!!! Sa net i kaluam n pagjumsi duke u kujdesur pr ty ?! Sa her kemi qndruar t uritur pr t ushqyer ty?! Sa her kemi qar q t qeshesh?! Ndrsa tash po na largon nga shtpia jote n mnyrn m t keqe dhe largohesh nga ne dhe na thua se jemi t mendur!

    Po t mendur ishim ather kur t edukonim dhe t msonim ty dhe kur dham per ty do gj q kishim. Pasha Allahun, sukur ta dija se do t veprosh keshtu kur t rritesh do t kisha mbytur ditn kur ke lindur me kto dy duar.

    Pejgamberi, alejhi selam, ka thn: "Pajtimi i All-llahut sht n pajtimin e prindrve si dhe hidhrimi i All-llahut sht n hidhrimin e tyre." [Transmeton Taberiu n “Kebir”, kurse hadithin e vrteton shejh Albani]

    Transmetojn Ebu Davudi, Nesaiu dhe Ibn Maxheh me zinxhir t sakt nga Abdullah ibn Amr ibn Asi, i cili thot se tek i Drguari i All-llahut erdhi nj njeri dhe i tha atij: “I lash prindrit duke qar dhe erdha t t jap besn pr hixhret.” Pejgamberi, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, i tha: "Kthehu dhe bji ata t qeshin, ashtu si i bre t qajn!"

    Transmeton Imam Ahmedi n Musned dhe Ibn Maxheh nga Muavije ibn Xhahime Es-Selmij, i cili krkoi leje nga Pejgamberi, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, q t marr pjes n xhihad me t. Pejgamberi, sal-lallahu alejhi ve sel-lem e urdhroi q t kthehet dhe t sillet mir me nnn e tij. Pasi q ai nguli kmb, Pejgamberi, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, i tha: "Mjer pr ty…! Rri afr saj, se aty sht Xheneti."

    Pejgamberi, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, ka thn: "All-llahu nuk do t'i shikoj n Ditn e Kiametit tre njerz: At q nuk respekton prindrit e tij, femrn q iu prgjan meshkujve dhe “dejjuthin” (ai q nuk xhelozon pr nderin e familjes s vet). Kurse tre njerz nuk do t hyn n xhennet: Ai q nuk respekton prindrit e tij, konsumuesi i alkoolit dhe ai q u jep lmosh t varfrve dhe mburet para tyre.”





    Marr nga libri: Tregime nga jeta e prditshme
    Autori: Ali Tantavi
    Prktheu: Ymridin Thaqi
    26 Qershor 2007
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:52
    A known mistake is better than an unknown truth.

  13. #52
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    Shprblimi i mirsis

    Sa'di dhe Ibrahimi ishin dy shok tregtar. Ata e donin njri-tjetrin ,duke shpresuar e dshiruar njherit secili pr tjetrin at q dshironte pr vete. Sa'di posedonte nj dyqan t vogl, ku n t bnte shitjen e farrave dhe fruteve. Edhe Ibrahimi posedonte nj dyqan t vogl, ku bnte shitjen e tekstilit dhe rrobave, kurse t dy dyqanet gjendeshin afr njri tjetrit.

    T gjith banort e atij vendi e donin Sa'din dhe Ibrahimin pr arsye se ishin besnik dhe t sinqert, e pr at Allahu e begatoi tregtin e tyre dhe i furnizoi me furnizim t bollshm. Pas disa kohve, mimet e fruteve dhe farrave kishin zbritur n qytet dhe nuk shitshin ashtu si shiteshin m par.
    Kjo zbritje ndikoi negativisht t Sa'di. Kshtu q ai filloi t ndihet ngusht n furnizim. Mirpo, Sa'di ishte i durueshm, ngase ai, edhe m par kishte prjetuar nj kriz t till… e pastaj pasoi lehtsimi nga ana Allahut.

    Kaluan shum dit, ndrsa tregtia e farrave ende nuk qarkullonte si duhej dhe kriza akoma dominonte. N ann tjetr, Sa'di posedonte sasi t madhe farrash dhe frytsh t deponuara n shtpin e tij dhe frikohej pr prishjen e tyre. Sillej e vrtitej, muk dinte se 't bent.

    N mngjes, Sa'di shkoi t dyqani i tij. Kur ja, po sheh shokun e tij Ibrahimin, duke qndruar pran dyqanit t tij q e posedonte. U afrua Sa'di tek ai, e prshndeti dhe i tha: "Kam menduar mjaft pr shtjen time o Ibrahim, ngase kriza e farrave dhe frutve sht zgjatur bukur shum, ndrsa un kam sasi t madhe t deponuar n shtpin time. Mu pr kt, vendosa t marr kt sasi t madhe farrash dhe frutesh e t udhtoj n nj qytet tjetr afr nesh dhe t bj shitjen e tij atje.
    Ibrahimi i tha:
    - Mendim i qlluar o Sa'd, ndrsa mua me mbetet ta lus Allahun q t hap rrugdalje.
    - Un nuk kam dshir q ta mbyll dyqanin gjat udhtimit tim, - thot Sa'di, pr at krkoj prej teje o Ibrahim q ta hapsh dyqanin tim, duke qen un n udhtim, e ndoshta n ndrkoh ndryshon gjendja dhe mund t harxhosh at q ka ngelur prej farrave dhe fryteve .
    Ibrahimi iu prgjegj: "Shko o vllai im, bekimi i Allahut qoft me ty…,ndrsa dyqani yt do t ngel i hapur ashtu sikur t ishe ti prezent ktu.
    Sa'di tha: " Qyteti, n t cilin un do t udhtoj, sht vend tregtar. E ti o Ibrahim, nse dshiron t m japsh dika nga mallrat e tekstilit dhe rrobve, bri gati ato pr t'i marr me vete n mngjes.
    Ibrahimi i tha: Mendim sht i qllur dhe Allahu t t shprblej pr kt nder. Un do t prgatis nj sasi t tekstilit dhe t rrobeve q t' i marrsh me vehte.

    S ktejmi ditn e nesrme, Ibrahimi s bashku me shokun e tij Sa'din faln namazin e sabahut dhe shkuan te dyqant e tyre. Sa'di mori rrobt dhe tekstilin, t cilin e kishte prgaditur shoku i tij Ibrahimi, bashk me mallrat e tij, e prshndeti shokun e tij, Ibrahimin, e porositi at t kujdeset mir pr dyqanin dhe familjen e tij. Poashtu Ibrahimi e prshndeti at dhe bri lutje pr t.
    Kaluan dit e net dhe gjendja ndryshoi. Ibrahimi bnte shitjen e mallrave t tij, t rrobve e tekstilit. Ai poashtu ndihmonte shokun e tij Sa'din,duke shitur edhe mallin e tij prej farrave dhe frutve.

    Gjat ksaj kohe mbretronte thatsi e madhe. Si rrjedhoj, toka nuk bnte frute dhe farra t mjaftueshme q t'i mbuloj nevojat e njerzve, ndrsa njerzit nuk kishin rrug tjetr pos q t shkojn n dyqanin e Sa'dit dhe t blejn aty farra q u nevojiteshin atyre .N kt mnyr tregtia e Sa'dit lulzoj madje edhe n mos prezencn e tij. E kshtu u shit e gjith sasia e farrave q ishte n depo. Sa here q harxhohej malli Ibrahimi blente mall tjetr nga vendet dhe kshtu q tregtia e farrave gjat ksaj periudhe qe e sukseshme sikur t ishte prfituar me vite t tra. Bile sht pr t'u habitur se n t njjtn koh kur tregtia e farrave dita-dits lulzonte, tregtia e tekstilit dhe rrobve dobsohej, derisa u bllokua krejtsisht, ngase njerzit i jepnin pparsi ushqimit para rrobve dhe mbuless.

    Megjithat, kjo shtje aspak nuk ndikonte tek Ibrahimi. Ai kujdesej pr tregtin e shokut t tij Sa'dit sikur t ishte tregtia e tij dhe thoshte :"Pa t meta sht Lartmadhria e Tij, sa furnizues e Dhurues i mir sht Ai, e furnizon [begaton] k t do pa mas.
    Dhe shpesh i thoshte vets: "Mesiguri, kjo sht sprov nga ana e All-llahut, por tregtin e shokut tim Sa'dit e kam emanet dhe patjetr duhet t kujdesem pr t, e ndoshta do t jet shkak q t kaloj kt provim ,sepse All-llahu na ka urdhruar q emaneti t kthehet te pronart e tyre, ku thot: "All-llahu ju urdhron q t'u jepni amanetin t zotve t tyre" [EN NISA 58]

    Kjo ishte sa i prket shtjes s Ibrahimit. Nga ana tjetr, Sa'di pat udhtuar n nj qytet tregtar dhe me vete kishte marr mallin e tij dhe mallin e shokut t tij Ibrahimit. Kaluan shum dit dhe tregtia e Sa'dit nuk prmisohej fare, saq shumica e sasis s farrave dhe frutve q kishte me vete u prishn, gj q ishte shkak falimentimi. Ndrkaq n ann tjetr sht pr t'u habitur se Sa'di pasi shiti gjith tekstilin dhe rrobet e shokut t tij Ibrahimit q i kishte marr me vete si dhe pas grumbullimit t pasuris s fituar, ai filloi q me parat e fituara t blej mallra tekstili dhe rrobe tjera dhe t'i shes aty ku fitoi shum m shum se sa hern e par. Tr kt Sa'di e bnte nga dshira dhe nga vullneti i tij, ngase ai ia donte t mirn vllaut t tij Ibrahimit, ashtu si e donte pr vete.
    Shpesh Sa'di vshtronte tregtin e tij t humbur dhe tregtin e fituar t vllaut t tij Ibrahimit dhe thoshte: "Pa t meta sht Lartmadhria e Tij, sa furnizues e Dhurues i mir sht Ai, e furnizon [begaton] k t doj pa mas. Ndrkaq sa i prket ksaj q po ndodh me mua, ndoshta mund t jet sprov nga ana e All-lahut, sepse tregtin e shokut tim, Ibrahimit, e kam emanet n qafn time. Patjetr duhet t kujdesem pr t, n mnyr q ta kaloj kt sprov, dhe nuk dua q t bhem tradhtar [munafik], ngase Pejgamberi a.s ka thn: "Shenjat e munafikut [hipokritit] jan tri: kur flet gnjen, kur premton nuk zbaton dhe kur t'i besohet dika tradhton.

    Sa'di ndiu n vete se sht vonuar shum dhe nuk ia arriti t aplikoj at q kishte shpresuar nga ky udhtim, kshtu q vendosi t kthehet n vendlindje, pasiq kishte humbur gjith pasurin q kishte me vete .
    Sa'di u kthye n vendlindje. vajti n mngjes te dyqani i tij pr t par se ka kishte ndodhur dhe pr t prshndur shokun e tij Ibrahimin. Ibrahimi kur e pa shokun e tij Sa'din, u gzua shum. Me shpjetsi hyri n dyqanin e tij dhe mori me vete nj sasi t madhe parash.i solli pran Sa'dit dhe i tha: "Merr pasurin tnde o Sa'd ! Sa'di e pyeti se si qndronte puna, e Ibrahimi i tregoi se 'kish ndodhur gjat periudhs s mrgimit tij, dhe se si All-llahu zgjodhi tregtin e farrave dhe fryteve n ann e kundrt tregtia e tekstilit dhe rrobeve ish bllokuar krejtsisht. U buzqesh Sa'di dhe tha: subhanall-llah… dhe mori ti tregoj shokut t tij, Ibrahimit, se kishte ndodhur gjat udhtimit t tij: Krejtsisht ishte bllokuar tregtia e farrave dhe fryteve, ndrsa tregtia e shokut t tij Ibrahimit kish lulzuar dhe Sa'di nxori nj sasi t madhe parash dhe duke ia dhn Ibrahimit i tha: Ja kjo sht pasuria yte e fituar o vllau im!
    Ather Ibrahimi i tha: Kjo q ndodhi me ne sht nj sprov nga ana e All-llahut, q t na sheh se si e ruajm emanetin, e All-llahu na mundsoi t mirn.

    A mund t jet shprblimi I veprs s mir me di tjetr pos me t mir ..?
    U ngrit Sa'di, kapi pr dore shokun e tij Ibrahimin dhe iu drejtuan All-llahut duke e falemderuar pr begatit dhe t mirat q ua kishte dhn, e gjuha e secilit prej tyre thoshte : A mund t jet shprblimi i veprs s mir me di tjetr pos me t mir..?

    Prktheu:
    Ebu uvejsi
    A known mistake is better than an unknown truth.

  14. Anetart m posht kan falenderuar LOGIC pr postimin:

    Brisil (13-10-2013)

  15. #53
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    Nj ngjarje me Abdullah Ibn Mubarek!


    N kohn e Abdullah Ibn Mubarekut n Meke pr nj koh t gjat nuk po binte shi.
    Kudo zotronte nj thatsir e tmershme.
    Bagtia po rrezikohej t ngordhte , ndrsa bimsia po thuaj ishte zhdukur.
    T gjith , duke filluar nga imami i Mekes ( q n at koh ishte Fudejl Ibn Ijadi i njohur pr devotshmrin e tij ) ,dijetart n mesin e tyre edhe Abdullah Ibn Mubarek (t cilit Allahu shpeshher ia pranonte duan , nj her ai luti Allahun q t'ia kthente syt nj t verbri dhe Allahu ia pranoi duan dhe ia ktheu syt t verbrit) dhe besimtart , i bnin dua Allahut q t'u lshonte shi .
    Por prap se prap shi nuk po binte , ose thn n mnyr tjetr Allahu nuk po ua pranonte duat!

    Abdullah ibn Mubarek ishte shum i shqetsuar , pr gjndjen q ishte krijuar dhe nuk po dinte se far t bnte .
    Duke ecur i shqetsuar atij ia trheq vmendjen nj z fmije q po qante n heshtje!
    Abdullah ibn Mubareku u afrua pr t par se kush ishte ai q po qante .
    Dhe pa aty nj djal t vogl , me fytyr shum t zez dhe t shmtuar.
    Kur e shihje pr shkak t shmtis q kishte t shkaktonte neveri.
    Ky djal i veuar nga njerzit e tjer , po i bnte dua Allahut duke qar .
    Abdullahu pa u hetuar nga djaloshi , u afrua m afr me qllim q t dgjonte duan q po bnte ky djal.
    Abdullah ibn Mubareku arriti t dgjonte fajlt q ky djal po ia drejtonte Allahut Zotit t botrave !
    Ato fjal nuk ishin fjal t veanta , por ishin fjal t thjeshta dhe nga fjalt m t prdorshme ato dit .
    Teksti i atyre fjalve ishte:

    "O Allah ! T lutem drgoje shiun tani , tani, tani!"

    Thot Abdullah ibn Mubarek:

    "Sa mbaroi duan djaloshi , ova syt nga qielli dhe pasha Allahun aty s'pash kurrfar reje.
    Djali sikur t kishte marr prgjigjen se duaja iu pranua , u ngrit dhe filloi t ikte qet qet.
    Kur pash kt veprim t djaloshit ova edhe njher syt nga qielli kur t shoh:
    Kishin filluar t dilnin ret e para.
    Nuk po u besoja syve .
    Ngela i mahnitur nga kjo gj ."

    Pas ksaj Abdullah ibn Mubareku filloi t ndiqte nga mbrapa djalin dhe t shihte se ku do t shkonte.
    Pasi e pa se ku u fut , u nis pr tek imami i Qabes , q si tham m sipr ishte Fudejl ibn Ijadi, me qllim q t'i tregonte ngjarjen q e kishte par me syt e tij .

    Rrugs duke shkuar pr tek Fudejli e zuri shiu .
    Sapo arriti tek Fudejli , ky i fundit i gzuar i tha :

    "O Abdullah ! Allahu na e pranoi duan!"

    Kurse Abdullahu ia ktheu :

    "O Fudejl ! Allahu e pranoi duan , por jo duat tona !"

    Dhe i tregoi ngjarjen q kishte par.
    Pasi u konsultuan me Fudejlin , Abdullahu u nis pr tek shtpia ku u fut djali , t cilit iu pranua duaja.
    Trokiti n der dhe po rrinte duke pritur .

    Dern e hapi nj burr q pr habi t Abdullahut kishte nj fytyr t bardh.
    E kuptoi Abdullahu se djali q iu pranua duaja ishte rrob i ktij burri q Abdullahu e kishte para syve.
    Nga ana tjetr burri kur pa Abdullah ibn Mubarekun tek dera e shtpis s vet u gzua shum dhe e ftoi brenda.
    Ai mundohej q t bnte do gj me qllim q ta knaqte mysafirin e nderuar.
    N fund Abdullahu i tha :

    "Kam ardhur q t blej njrin prej rrobrve t tu!"

    Tha burri me gjith qef dhe ia nxorri , para t gjith rrobrit me prjashtim t djaloshit q iu pranua duaja .
    Tha Abdullahu :

    "Nuk sht n mesin e ktyre ai rob q krkoj un !"
    Prandaj t lutem m'i nxirr t gjith rrobrit e tu !

    Tha burri:

    "Kam edhe nj djal t vogl , t shmtuar , dhe q s'sht i aft pr pun .
    At doja ta mbaja pr vete , sepse q kur ka ardh n shtpin time Allahu m ka dhuruar shum t mira .
    Un mendoj se ai sht sebepi q Allahu m'i ka dhuruar t gjith ato t mira !"

    Por pr shkak t respektit q kishte ndaj Abdullah Ibn Mubarekut , pronari i djalit pranoi q t'ia jepte djalin Abdullah Ibn Mubarekut .

    Abdullah Ibn Mubareku u gzua shum q ia arriti qllimit dhe s bashku me djaloshin doln dhe filluan t iknin pr tek Fudejl Ibn Ijadi .
    Ecn nj cop rrug , bukur t gjat dhe asnji nuk po i fliste njri-tjetrit.
    Abdullah Ibn Mubareku kishte turp t'i fliste ktij djali , sepse atij Allahu ia kishte pranuar duan , kurse Abdullahit Jo!
    Nga ana tjetr edhe djali kishte turp q t'i fliste Abdullah Ibn Mubarekut , pr shkak t fams s tij t madhe si dijetar dhe muxhahid.
    Kshtu pra t dy ecnin pa i folur njri-tjetrit , derisa djali mori guximin i pari q t flas duke i thn :

    "Prse m bleve mua , kur ti kishe mundsi t merje nga rrobrit e tjer , q jan m t fuqishm se un dhe q jan m t dobishm se un ?" .

    Tha Abdullah Ibn Mubarek :

    "O djalosh mua nuk m duhet shrbtor q t m bj punt , por un ty t mora pr shkak t lidhjes tnde me Allahun dhe i tregoi gjithka q kishte par !

    -Cfar the?
    Ti ke zbuluar lidhjen time me Allahun ?! - tha djaloshi- dhe filloi t qante me z!

    Abdullah Ibn Mubareku pr ta qetsuar i tha :

    -O djalosh mos qaj , se vetm un dhe Fudejl Ibn Ijadi e dim kt gj! .

    -E dika edhe Fudejl Ibn Ijadi ?! -tha djaloshi dhe filloi t qante akoma m shum!
    Abdullah Ibn Mubareku nuk dinte se far t bnte q ta pushonte djalin s qari!
    Ndrkaq djali fshiu lott dhe i tha Abdullah Ibn Mubarekut :

    "Mir , m jep leje sa t fali dy rekate namaz !
    Abdullah Ibn Mubareku kur pa se djali pushoi , sikur u lirua nga nj bar e rnd dhe i dha leje me gjith qejf.

    Djaloshi mori abdes dhe filloi t falej , pasi fali dy rekate namaz , hapi duart dhe filloi t bnte dua .
    Kur e pa n at gjendje Abdullah Ibn Mubareku , prsri u afrua , pa u hetuar nga djaloshi , me qllim q t dgjonte se far duaje do t bnte tani djali.
    Ndrsa djali , pasi lavdroi Allahun dhe drgoi salavat mbi profetin filloi t'i bnte dua Allahut me fjalt:

    "O Zoti im ma merr shpirtin tani , tani , tani!" .

    Kur dgjoi kto fjal Abdullah Ibn Mubareku u shtang!
    Nuk dinte far t bnte!
    Nuk vonoi shum dhe djaloshi ra prtok i vdekur.
    Abdullah Ibn Mubareku filloi t qante .
    Pastaj tha ajetin:

    "Kjo sht dhurat e Allahut ia jep Ai kujt t doj."
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:52
    A known mistake is better than an unknown truth.

  16. #54
    i/e regjistruar Maska e burbuqe1
    Antarsuar
    23-11-2007
    Postime
    197

    Kshtu m ka ndodhur: ALO, KAM NEVOJ...

    Kshtu m ka ndodhur

    ALO, KAM NEVOJ˅

    Kjo sht historia e nj jete, q shuhet pa ju dhn mundsia t lulzoj. sht historia e nj qenieje q bie nga gabimi n gabim dhe duke mos patur nj udhzim shpirtror arrin deri aty sa t bhet dhe nj vrasse. E gjith kjo q do tju tregoj sht e vrtet, m ka ndodhur mua, por mund t t ket ndodhur dhe ty, ose t paktn njher n jetn tnde do t kesh dgjuar pr nj gj t till.

    Ajo ishte nj nga shoqet e mia t shkolls s mesme. Ishte nj vajz e zgjuar dhe e shkatht. Ajo q m bnte prshtyje n karakterin e saj ishte maturia, pjekuria n veprimet, q bnte. M plqente t bisedoja dhe t rrija me t, pasi kishim gjra t prbashkta. Jeta na ndau pas mbarimit t shkolls s mesme. E vetmja lidhje ishin bisedat telefonike.

    Nj dit, krejt papritur, ia dgjoj zrin n telefon dhe tronditem nga ajo q m thot. Zrin e kishte t mekur dhe nuk mund t besoja far m thoshte. Nuk m shpjegoi gjat, por m tha, se donte t vinte urgjentisht n Tiran, pasi kishte ngelur shtatzn me nj shok fakulteti dhe donte t abortonte. Kishte nevoj pr ndihmn time dhe pa m ln koh t merrja veten e prfundoi telefonatn duke m thn se do t m merrte prsri. O Zot, nuk mund ta besoja! Ajo ishte vajza e fundit pr t ciln mund t mendoja, se do t arrinte t bnte dika t till. Mendja m shkoi tek nna e saj, q shqetsohej pr t edhe pr gjn m t vogl. Meraku i saj ishin provimet e s bijs. Nuk guxoja t mendoja pr beben e pafajshme, e cila duhet t paguante me vdekje gabimet e s mes, q nuk do ti jepte shansin ta njihte kurr.

    O Zot i Madh, Ti je i gjithdijshm dhe e njeh shum mir natyrn ton njrzore. Ti vet na ke krijuar t gjithve dhe na do t gjithve! Sa t cekt jemi n gjykim

    T krkojm vetm ather, kur jemi rrzuar, kur kemi ndier shijen e hidhur t dshtimit. Trhiqemi pas gjrave q na ofron bota, pa ar kokn se far sht e drejt t bjm.

    Ditn tjetr ra prsri telefoni, ishte shoqja ime, e cila kishte mbrritur tashm n Tiran dhe donte t takoheshim. U nisa tek ajo dhe e gjeta n nj qndr taksish me nj ant n dor. Sa m pa mu afrua me t shpejt dhe m prqafoi. Nuk folm, por gjthka e shprehm m shikim. U nism pr n shtpin time dhe, pasi u qetsua disi, nism t bisedonim. Ajo m tregoi far kishte ndodhur. Kishte njohur nj djal me kombsi t huaj dhe, pasi ishin lidhur, kishin vendosur t kalonin nj nat bashk. Pas pak kohe ajo kishte kuptuar, se ishte shtatzn dhe ktu kishin filluar problemet. Arsyet q prse deshte t bnte kt krim (sipas saj) ishin nga m t ndryshme: nuk kishte mundsi t vazhdonte shkolln, do ti duhej t hiqte dor nga ndrrat, nuk e ndiente veten gati pr tu br nn. Por ajo q ishte m kryesorja dhe m tragjikja, djali na pasksh qn i fejuar dhe priste t martohej. M krkoi ndihm. Un i thash q nuk mund ta ndihmoja pr ta vrar at fmij, por e vetmja gj q mund t bja ishte ti gjendesha afr pr t mos e keqsuar m shum gjendjen. Ajo e kuptoi qndrimin tim dhe nuk kmbnguli m gjat. Deri n momentin e fundit i lutesha t ndrronte mendje. Ajo u nis e vetme pr n spital. Isha shum e mrzitur, fjalt e mia nuk kishin br dobi dhe tani, pasi kishte kaluar nga gabimi n gabim, ajo po shkonte t kryente nj krim. O Zot, fmija, q sapo ka filluar t formohet si nj qenie e gjall do t paguaj pr gabimet e saj! Ajo, bebe e pafajshme do ta paguaj me jetn, papjekurin dhe dobsin e s ms.

    Ngjarjet ndodhn shum shpejt. Mbasdite von erdhi n shtpi. Ishte e drrmuar. Tashm gjithka kishte marr fund, ajo e kishte br abortin. Ndihesha e dshtuar dhe ndieja nj dhembje t fort. Isha treguar e pafuqishme pr ta ndaluar shoqen time t kryente vrasjen e f-

    mijs s saj. Nuk bnim asgj. Fjalt ngecnin n fyt duke mos arritur t merrnin formn e tyre tingllore. Heshtja rndonte si plumb mbi ne. Ajo u largua t nesrmen n mngjes, e vrar dhe e lodhur, pr t vazhduar jetn e nisur. Pas mbarimit t shkolls me shum dashuri ajo do t takonte familjen e saj. Prfytyroja reagimin, sjelljen e pafajshme,sikur ska ndodhur asgj. Un ngela me nj dhimbje therse pr t dhe foshnjen e vrar. Ndoshta, un e ndieja shum kt gj, pasi vet sapo isha br nn pr her t par. Ajo iku pr tiu rikthyer jets duke u shtirur sikur nuk kishte ndodhur asgj, por ajo q ndodhi ka ln nj plag n trupin, shpirtin dhe mndjen e saj, q nuk ka pr tiu shruar leht.

    Sa shpejt q ndryshon njeriu! Si ka mundsi q nj vajz e till t arrij t kryej gabime njri pas tjetrit deri n krim? Ku shkoi pjekuria...? Ku shkoi maturia...? Ajo q llogariste veprimin m t vogl, si nuk llogariti, parashikoi pasojat e asaj nate? Dobsia e natyrs njerzore qndron n nnvlersimin e gjrave q hap pas hapi t ojn n nj rrug pa krye, ku ti kurr se kishe menduar se mund t arrije.

    Tani, pasi e lexuat kt histori, mbase do t thoni, se t ngjashme me kt jan shum raste t tjera dhe se ky sht realiteti. Por un doja tju pyesja, se prse vazhdon ky realitet kur ne themi se nuk e duam? Pse vazhdon ky realitet, kur ne i edukojm fmijt tan ndryshe? Pse ne vazhdojm t dgjojm histori t tilla? Un mendoj, se prgjigjja e ktyre pyetjeve sht: ne nuk pranojm zgjidhjen e duhur. Ne nuk pranojm ta ndrtojm jetn ashtu si duhet, pa eksperimentuar njher mbi jetn dhe trupin ton. I edukojm fmijt tan dhe na mjafton q n dukje ata t jen t mir dhe t sillen me edukat, por dika shum e rndsishme mungon. Njeriu duhet t ket nj edukim t bazuar n at q ka udhzuar Krijuesi i Tij. Vetm n kt mnyr ai do t jet me t vrtet i edukuar dhe i prgjegjshm pr ato q bn. Nse prsoni i edukuar respekton njerzit, personi besimtar e bn kt se respekton Zotin. Nse i pari n rrethana t caktuara, kur njerzit nuk jan pr ti gjykuar veprimet e tij, sillet padrejtsisht, personi i edukuar me besim asnjher nuk e bn kt, pasi besimi n ndrgjegjen e tij e bn q t ndihet i prgjegjshm n do moment. Ne nuk duhet t ndrydhemi dhe t shtrembrohemi, kur njihemi me kshillat dhe mnyrat q Krijuesi na paraqet pr ta ndrtuar jetn ton, por duhet t shtrembrohemi dhe t hidhrohemi kur njihemi me rezultatet q sjell shkelja e ktyre udhzimeve plot urtsi.

    Nse n nj moment t jets son do t arrijm ta kuptojm rndsin q ka pajisja e nj individi me nj ndrgjegje t prforcuar me besim, ather do t kemi gjetur zgjidhjen e shum problemeve dhe pasigurive q vijn, pikrisht nga kjo.


    Nga: Amida V.

    www.edukataislame.com

  17. #55
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    Gjysm Ore N Varr! far Pa



    Me emrin e Allahut, Mshiruesit, Mshirbrsit!

    Falnderimet i takojn Allahut ndrsa prshndetjet qofshin mbi Muhammedin, familjen, shokt dhe mbar pasuesit e tij!

    Vllezr!

    Paqja, mshira dhe begatit e Allahut qofshin mbi ju!

    Juve po ua prcjellim kt tregim mahnits, qe te bn te qashe dhe qe te zgjon nga pakujdesia.

    A keni vizituar varrezat ndonjher? Lexojeni pra!

    Nj njeri rrfen tregimin e vet e thot: "Gjysme ore nn toke" sigurisht se ose i mendur ose ka ndonj fatkeqsi…E vrteta sht se mua m ka ndodhur nj fatkeqsi, dhe dokush qe me ka pare ne at kohe te vone te nats duke kaluar muret e varrezave sigurisht se ka thn: Ose i mendur ose ka ndonj fatkeqsi.

    * * *

    Fillimi im z fill tek Sufjan Thevriu, pr te cilin lexova se kishte nj varr te hapur ne shtpi, ne te cilin shtrihej kohe pas kohe dhe thirrte: رب ارجعون رب ارجعون O Zoti im! Me kthe prape ne dunja! O Zoti im! Me kthe prape ne dunja! ‏Pastaj ngrihej prej varrit dhe i fliste vetes: Ti u ktheve prape ne dunja andaj ka do te besh? (A do ta prmirsosh veten apo do te vazhdosh me mkate)…

    Me kaloi namazi i sabahut pa e falur, dhe si e dini, nse muslimani dshiron te jete i sinqerte, humbja e namazit te sabahut pr te paraqet-shkakton nj problem shpirtror, qe nuk e le te qete gjate tere dits.

    Gjeja e njjt me ndodhi edhe te nesrmen. Thash: Patjetr se di me ka ndodhur. Pastaj kjo gj sikur mu be rutine. E pashe se me duhet patjetr te ndalem me vetveten time, qe ta edukoj at, ne mnyr qe te mos shoqrohet me mkate e te shkoje kshtu ne ferr. Vendosa te hyj ne varr qe te jete nj lloj edukimi pr te. Patjetr se duhet t'i braktise mkatet dhe ta dije se varri sht banesa dhe shtpia e saj (vetvetes sime-nefsit) aq sa te dshiroje Allahu.

    do dite i thoja vetes sime se kt do ta beje nesr por shtja sikur arriti fundin kur me kaloi prape namazi i sabahut. Thash: Mjaft m! dhe u betova se vendosmrin (nijetin) time do ta zbatoj sonte. Pas mesnate shkova, dhe qe te mos me shihte askush mendova: A te hyje nga dera por do ta zgjoja potirin e varrezave apo ndoshta nuk do te jete aty supozova ne vete. Ose a ta kaprcej murin? Nse e zgjoj portierin ndoshta me thot: Eja nesr apo ndoshta edhe m pengon qe te hyje kshtu qe betimi im me humb. ‏Vendosa qe ta kaprcej murin. E ngrita rrobn time, e mbulova kokn dhe me ndihmn e Allahut u ngrita.

    Edhe pse un me pare, si xhemat (prcjells i kufomave) kisha qene shume here ne kto varreza megjithat mu duk sikur po i shoh pr here te pare, dhe edhe pse ishte nate me hn jam gati te betohem se nuk kam pare asgj prve zi.

    Ajo nate ishte e erret, qetsi e frikshme, dhe kshtu sht heshtja e varrezave. Shume gjate mendova duke qene un ende mbi mur. Ndjeva ern e tyre, po, ern e varrezave, te ciln e dalloj nga nj mije erra tjera. Ere hanuti (lloj parfumi qe vihet mbi te vdekurin pr te mos u kalbur), ere nga e cila ndihet shija e pastr e vdekjes…

    U ula te mendoja pr ca aste, te cilat kaluan sikur te ishin vite. Oj varreza perse heshtni kaq gjate? far fshihni ne brendin tuaj? Gzim e begati apo pikllim e dnim? far do te thoshin banoret tuaj sikur te me flisnin? Ndoshta do te ma thonin fjaln e te dashurit tone, Muhammedit, alejhi's salatu ve's selam: "‏الصلاة وما ملكت أيمانكم Namazi dhe robrit tuaj (kujdesuni pr ta!)".

    Vendosa te zbres posht qe te mos me sheh askush ne kt gjendje ngase po t e me shihte do te thoshte: Qenka i mendur ose paska ndonj dert te madh! Po far derti me te madh ka sesa humbja e namazit te sabahut disa here.

    U lshova ne varreza dhe menjher ndjeva nj frike ne zemr. U mbshteta pr muri por nuk e dija se prej far jam duke u ruajtur? E arsyetova veten tim se kjo sht nga frika e ecjes mbi varre. Po "un nuk jam frikacak". Apo ndoshta un vrtet u friksova.

    Shikova ne ann lindore, ne te ciln jan varret e hapura, te cilat presin banoret e tyre. Ishte pjesa me e erret e varrezave dhe sikur me thrriste duke qene e mallngjyer pr mua. Ecja me kujdes neper varreza dhe sa here qe kaloja nj varr pyesja: A thua ky njeri sht i lumtur apo i dshpruar? I dshpruar pr far? Pr shkak se nuk sht falur apo ka qene kngtar, lavir…Ndoshta ai, varrin e te cilit e kalova tani pate menduar se nuk ka me te forte se ai ne bote, se rinia e tij nuk merr fund kurr se ai nuk do te vdes sikur ata qe vdiqn para tij. Apo ka thn se ende jam i ri, ende ka kohe.

    I madhruar qofte Allahu qe ua uli kokn njerzve me vdekje!!!

    Tanim e shihja udhn dhe u nisa tek caku ku menjher filluan te rrahurat e zemrs te me shpeshtohen. Varrezat jan ne te djathte e ne te majte ndrsa un shikoje ne ann lindore. Fillova te bej hapat e pare qe nj hap i ngjante nj viti. Ku sht shpejtsia e kmbve te mia? far i beri te renda ato? Shpresova qe te mos kishte fare fund kjo distance deri tek varret e hapura ngase premtimi im duhej te zbatohej atje.

    Iu thash edhe me pare, shume here i kam pare kto varreza por ksaj radhe disi ishin shume me ndryshe. Ne koke m silleshin mendime te ndryshme, madje sikur dgjoja pshpritje pas veshve te mi. Jo, jo, un me te vrtet i dgjoja dhe sikur ndonj njeri merrte fryme pas meje. U friksova te shikoj prapa. U friksova te shoh njerz larg duke bere me shenje kah un.

    Iluzione te kqija. Po kush mund te jete ne kt kohe?! Sigurisht kjo sht nj vesves prej djallit por nuk me brengoste asgj (edhe po te vdisja) ngase un e fala namazin e Jacis me xhemat. Ne fund arrita tek varret e hapura dhe i pashe ato.

    Betohem prape se nuk kam pare me te errta se ato. Si pata guxim te vij deri ktu?! Si do te zbres posht ne varr? far me prt posht atje? Mendova qe te mos e prmbush premtimin tim dhe ne vend te ksaj si shpagim te agjroj tri dite. Jo i thash vetes sime. Erdha deri ktu e tash te mos hyje. Duhet ta prmbush premtimin por nuk do te zbres tash pr tash. Do te ulem pak jasht qe te qetsoj pak shpirtin tim. far errsire e madhe? Sa i ngushte ishte ai varr? Si ka mundsi qe kjo grope e vogl te jete kopsht prej kopshteve te Xhennetit?!

    Subhanallah (i Madhruar qofsh o Allah!)

    Nata filloi te ftohej ngapak. Ndoshta kjo nuk sht shkak i nats por i friks dhe rrqethjes ne zemrn time nga shikimi i ktij varri. A sht ky zri i ers? Nuk sht ere dhe nuk po shoh aspak pluhur ne ajr? Ndoshta kjo sht nj vesves tjetr. Krkova mbrojtje tek Allahu nga djalli i mallkuar.

    E morra batanijen dhe e shtrova ne toke ndrsa kmbt e mija i mblodha afr gjoksit dhe mendoja rreth varrit. Ky sht vend qe nuk mund t'i iksh.

    Subhanallah (i Madhruar qofsh o Allah!)

    Ne punojm qe te kemi do gj ndrsa ky sht fundi jone?! Asgj. Sa shume jemi kacafytur, sa shume kemi prgojuar, sa namazin e kemi ln e sa kngn e kemi preferuar ndaj Kur'anit? E keqja e se keqes sht se ne e dim se varri sht fundi yn dhe edhe pse Allahu na e ka trhequr vrejtjen pr kt ne prape harrojm ose shtiremi sikur nuk e dim.

    E ktheva fytyrn drejt varrezave dhe iu fola me z te ulet por u friksova qe ndonjri prej tyre te ma kthente prgjigjn. O njerz te vdekur! Vare keni? Perse nuk flisni? Ku i keni zrat? Ku i keni djemt? Ku i keni pasurit? Ku e ku? Si sht llogaria? Me rrfeni pr ngushtsin e varrit? A i thyen eshtrat? Me rrfeni pr Munkirin dhe Nekirin? Me rrfeni pr gjendjen tuaj me krimba?

    Subhanallah (i Madhruar qofsh o Allah!)

    Neve nuk na plqen ushqimi i freskt kur na sjell familja ndrsa sot ne jemi ushqim i dikujt tjetr. Patjetr me duhet te zbres ne varr. U ngrita duke u mbshtetur ne fuqin e Allahut dhe zbrita me kmben e djathte. E shtrova batanijen time dhe e vendosa kokn aty. Mendova far do te ndodhte sikur, befasisht, te me hidhej dheu prmbi? far do te ndodhte sikur varri te me shtrngonte pr nj ast? U shtriva ne krah te djathte dhe mbylla syt qe te me qetsohej zemra ime dhe te mos dridhej me trupi im.

    Sa vend i vshtir duke qene gjalle por si do te jete kur te jesh i vdekur? Thash te shikoj ne Lahd (gropn e vogl ne fund te varrit, ku vendoset i vdekuri) Ishte prskaj meje. Pasha Allahun nuk di te ket di me te erret se ai! Edhe pse ai sht i mbuluar nga brenda megjithat mua sikur me vinte nj ere e freskt prej aty. A sht kjo ere e ftohte apo te ftohte nga frika. U friksova ta shikoj se mos ndoshta dy sy te xixlluar do te duken ne errsir dh do te me shikojn me vrazhdsi. Apo mos po shoh fytyre te ndonj njeriu, te ciln e kane mbuluar shenjat e vdekjes, i cili shikon lart duke mos me vrejtur mua fare. Apo mos sht duke ndodhur ajo qe me pat treguar nj hoxhe qe varroste te vdekurit se njher atij i kishte rene duke e varrosur nj te vdekur te shoh nj njeri me sy te fryre, te nxjerrur jasht dhe duke i dale gjak pr hunde. Sikur te kishte qene i goditur me ekan, i cili po ta godiste nj kodr do ta shkatrronte. Tere kjo si shkak i lnies se namazit…

    Vendosa te mos shikoj ne Lahd. Nuk kam force dhe guxim te shikoj di nga kto qe i prmenda. Ani pse e dija se ai ishte i zbrazet, megjithat kto mendime me pengonin qe te shikoja ne te drejtprdrejt ne te edhe pse mundohesha ta vidhja me bisht te syrit.

    Prkujtova fjaln e Muhammedit, alejhi's salatu ve's selam: " لا إله إلا الله إن للموت سكرات Nuk ka zot prve Allahut! Vrtet vdekja ka agoni!". E paramendova trupin time se si do te dridhet fuqishm, si do te mundohem ta kthej at prape, si do te qajn familja rreth meje. Ku sht mjeku? Ku sht mjeku? Thot Allahu:

    "‏فلولا إن كنتم غير مدينين ترجعونها إن كنتم صادقين

    Dhe prse, nse ju nuk jeni prgjegjs (pr vepra), 87. (prse) Nuk e ktheni at (shpirtin t mos dal)". (Vakia, 86-87)

    I paramendova miqt se si me bartin duke thn: La ilahe il-la Allah! I paramendova se si me bartin duke ecur shpejt drejt varrezave. E paramendova nj shok, qe ka dshir te jete i pari, qe me zbret ne varr. Paramendoja se si iu thot te tjerve: Keni kujdes qe ta vendosim mire. Beni gati drrasat. E paramendova Ahmedin q, si tradite qe e ka, ua sjell nj ibrik me uj pasi q te vdekurit t'ia keni hedhur dheun prmbi. E paramendoja Hoxhn tone qe iu thot njerzve: Lutuni pr te ngase vllai juaj pyetet tani ne varr!

    Pastaj ka? Pastaj ata shkojn dhe me ln vetm. Sikur melaiket e ndshkimit kur e pan tabutin duke ardhur brtisnin me zra te frikshm dhe ishin ne forma t tmerrshme. Nuk mund t'iu iksh. Flasin ndrmjet vete:

    A ka qene mkatar?

    Po –prgjigjet tjetri.

    A sht prcjells i kufoms apo vet sht kufome, qe nuk ka ku te shkoje?

    Ai sht duke ardhur tek ne –ia kthen tjetri.

    Ejani te shkojm tek ai qe ta dije se Allahu sht i Fuqishm dhe Hakmarrs.

    I pashe te me kapnin pr krahve dhe me mbanin me vrazhdsi duke me thn: far te mashtroi qe nuk e fale namazin e sabahut? A nj njeri si ti i bn mkat Allahut, te cilin vettima dhe melaiket e madhrojn prej friks prej Tij?! Ti nuk do te shptosh sot prej nesh. Brtit sa te duash ngase askush nuk te prgjigjt. Fillova te brtas: رب ارجعون رب ارجعون O Zoti im! Me kthe prape ne dunja! O Zoti im! Me kthe prape ne dunja! ‏Sikur dgjova nj fjale prej qiellit qe lkundi varrin time dhe qe e mbushi te trin pesimizm:

    " كلاّ إنها كلمة هو قائلها ومن ورائهم برزخ إلى يوم يبعثون

    Kurrsesi, (kthim nuk ka) e kjo sht vetm fjal q e thot ai, e ata kan para tyre nj perde (distanc periodike) deri n ditn kur ringjallen". (Mu'minun, 100)

    Qava aq sa deshi Allahu e thash: Falnderimi i takon Allahut te boteve! Ende ka kohe qe te pendohem. Krkoj falje tek Allahu i Madhruar. U ngrita i rraskapitur duke e msuar dobsin time prej njeriu. E mora batanijen, ia shkunda dheun e varrit dhe u ktheva duke thn: I Madhruar qofte Ai, qe me vdekje ua uli kokn tiranve!

    Ai qe mendon se jeta e ksaj bote sht epsh e dfrim le ta braktis namazin dhe le te beje far te doje por fundi i tij sht prape tek Allahu. Thot Allahu:

    " أفحسبتم أنما خلقناكم عبثا وأنكم إلينا لا ترجعون

    A menduat se Ne ju krijuam kot dhe se ju nuk do ktheheni te Ne?". (Mu'minun, 115)

    Le te dfrehet e te thot se dikur do te pendohet por le te mos harroje se at do ta gjykoje Allahu.

    Mjere pr at q do ta ket gjykues Allahun e nuk sht prgatitur!

    Mjere pr at q nuk i sht prmbajtur udhzimeve t Tij dhe nuk i ka interesuar fare dnimi i Tij!

    Iu pyes pr Zotin far iu beri te mos iu friksoje ky ajet:

    " وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي القُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ طُغْيَاناً كَبِيراً

    Prkujto, kur Ne t tham: "Zoti yt ka prfshir (me dijen e Vet) t gjith njerzit (e di q kta nuk besojn edhe n ju sjellsh mrekulli). E at pamjen tnde q ta treguam (natn e Miraxhit) dhe pemn e mallkuar (t prmendur n Kur'an), nuk i bm pr tjetr vetm se sprov pr njerz. Ne i friksojm ata (idhujtart), po nuk u shton ai tjetr vetm se rebelim t madh". (Isra, 60)

    O Zoti im! Un kumtova andaj dshmo!

    Prshtati ne shqip: Sedat Gani islami

    www.twbh.com
    www.forum-islamik.com
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:53
    A known mistake is better than an unknown truth.

  18. #56
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    Natn E Martess



    Paqa dhe mshira e Allahut qofshin mbi ju!
    Ju lutem qe t'a prhapni kt tregim,ne mnyre qe te marrin mesim dhe dobi njerzit prej tregimit te ksaj vajze te sinqert me Allahun,subhanehu ve teala,…


    Kt tregim ua perkushtojme atyre qe e vonojne namazin dhe kerkojne arsye,ne shumicen e rasteve jo te pranueshme...
    Ne vijim tregimi…


    Naten e marteses


    Nata e sontme ishte koha e marteses...Te gjitha pregaditjet ishin bere...Tere familjha ishin preokupuar vetem me dasem ;nena,motrat dhe tere te afermit...Te gjithe e prisnin ekipin e sallonit per zbukurim,i cili kishte premtuar se do te vinte pas namazit te Ikindise,qe t'a rregullonte nusen per dasem te saj.


    U vonua ekipi i zbukurimit…Arriten pak para namazit te Akshamit dhe filluan punen e tyre.


    Nusja kerkonte panderprere nga pergjegjsja per zbukurim t'a shpejtonin punen, ne menyre qe te kryhej cdo gje para ezanit te Akshamit.
    Pas ca castesh,befasisht u degjuan fjalet e verteta : Allahu Ekber,Allahu Ekber…Filloi ezani ndersa nusja ende i thoshte gruas: Kryeje m shpejt sepse koha e namazit te akshamit sht e shkurte.Frizerja ia kthente: Kemi ende nevoje per kohe,b durim!


    Koha kalonte dhe akshamit gati sa i kishte kaluar koha…Nusja ende vazhdonte me kembengulesi per t'a falur namazin...


    Tere njerzit mundoheshin t'a bindnin te mos falej derisa frizerja t'a kryente punen.I thonin: Nese ti merr abdes do t'a prishesh tere at qe u munduam disa ore.Nusja ishte e vendosur te falej .


    Mendimet i vinin prej ketu dhe atje; bashkoji akshamin dhe jacine e fali pernjehere,nuk ka dert ,mos merr abdes por merr Tejemmum ( qe te mos e prishesh fytyren nga shminkat)…B keshtu..B ashtu…


    Nusja vendosi te falej,u mbeshtet ne Allahun,subhanehu ve teala,duke e ditur se ajo qe sht tek Allahu sht e perhershme dhe m e mire sesa ajo qe i ofrojne "te dashurit e saj".


    Papritmas u ngrit qe te marr abdes duke mos are koken per "keshillat " e familjes se saj.Filloi abdesin me Emrin e Allahut dhe shtroi sexhaden qe t'ia filloj namazit.


    Allahu Ekber ( Allahu sht me i Madhi)…Po,Allahu,subhanehu ve teala, sht me i madhi,me i madh se cdo gje,m me rendesi se cdo gje,sado qe te jete e shtrenjte…


    Ja nusja arriti ne uljen e fundit te namazit,por…por c'ndodhi? Para se ajo te ipte selam e t'a kryente namazin,ia dorezoi Zotit te saj shpirtin dhe vdiq keshtu duke e respektuar Zotin e saj dhe duke e kundershtuar shejtanin e mallkuar…


    E lusim Allahun,subhanehu ve teala, qe t'a zbukuroje ne Xhennetet e perjetshme!!!

    www.twbh.com
    Pershtati : Sedat Gani Islami
    enjte (pas jacise)
    Brunei Darussalam
    forum-islamik.com
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:54
    A known mistake is better than an unknown truth.

  19. #57
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    Dijetari Dhe Studenti



    Nj dijetar e pyeti studentin e tij: Sa vite u bn q m shoqron mua?
    Studenti: 33 vite.
    Dijetari: ?far ke msuar prej meje gjate ksaj kohe?
    Studenti: Kam msuar tet gjra.
    Dijetari: T Allahut jemi dhe tek Ai do t kthehemi!- tha i uditur. Me kaloi jeta me ty ndrsa ti nuk ke msuar me shume se tete gjera.
    Studenti: Nuk kam msuar tjera dhe nuk dua te gnjej.
    Dijetari: Ather m'i thuaj ato tete gjera qe paske msuar prej meje!
    Studenti:
    -I-
    Vrojtova dhe shikova me kujdes ne krijesa dhe pashe se secili prej tyre ka nga nj te dashur por kur te shkoje tek varrezat i dashuri ndahet prej tij/saj, kshtu qe un te dashur caktova veprat e mira qe kur te hyje ne varr edhe ato te hyjn me mua.
    -II-
    Analizova thnien e Allahut: E kush iu friksua paraqitjes para Zotit t vet dhe ndaloi veten prej epsheve, 41. Xhenneti sht vendi i tij". (en-Naziat, 40-41), kshtu qe dhash mund e derdha energji pr ta larguar epshin ne mnyr qe shpirti im te prqendrohet ne adhurim pr Allahun.
    -III-
    Pashe se njerzit qe kishin gjera te muara dhe me vlere i ruanin ato qe te mos humbnin. Pastaj meditova fjaln e Allahun: Ajo q e keni pran vetes sht e prkohshme, e ajo q sht te All-llahu sht e prjetshme...". (en-Nahl, 96), kshtu qe sa here qe ne dorn time binte ndonj e mire e drejtoja kah Allahu qe te ruhet tek Ai.
    -IV-
    Shikova ne krijesa kur ja pashe se tere ata mburreshin me pasuri, familje ose prejardhje, pastaj shqyrtova fjaln e Allahut: ...e s'ka dyshim se te All-llahu m i ndershmi ndr ju sht ai q m tepr sht ruajtur (kqijat), ". (el-Huxhurat, 13), kshtu qe iu qasa devotshmris qe te jem i ndershm tek Allahu.
    -V-
    Pashe se njerzit fyenin dhe mallkonin njeri tjetrin dhe tere kt si shkak i zilise-smirs (hasedit). Meditova fjaln e Allahut: ... Ne kemi prcaktuar ndr ta gjendjen e jets n kt bot...". (ez-Zuhruf, 32), kshtu qe e braktisa zilin ngase u binda se ndarja e dhuntive behet nga Allahu i Madhruar.
    -VI-
    Pashe njerzit duke armiqsuar, br padrejtsi dhe luftuar njeri tjetrin. Shikova fjaln e Allahut: Djalli sht armik i juaji, pra edhe ju konsiderojeni armik...". (Fatir, 6), kshtu qe braktisa armiqsin ndaj njerzve dhe fillova te ushtroj armiqsin time vetm ndaj djallit.
    -VII-
    Pashe se njerzit pr ta fituar idaren (furnizimin) bnin do gj, madje edhe gjera te paligjshme. Shikova thnien e Allahut: Nuk ka asnj gjalles n tok q All-llahu t mos ia ket garantuar furnizimin e saj...". (Hud, 6), kshtu qe u binda se un jam nj prej ktyre gjallesave te shumta qe Allahu ka prsipr furnizimin e tyre kshtu qe furnizimin tim qe kam tek Ai e lash (i bindur se do ta arrije at ne mnyr te ligjshme).
    -VIII-
    Shikova krijesat dhe pashe se secili prej tyre mbshtetej ne nj krijese te ngjashme me te; ky pr pasurin e tij, ky pr gjn e humbur te tij, ky pr shndetin e tij, ky pr qendrn e tij…Pastaj iu referova fjals se Allahut: ...Kush i mbshtetet All-llahut, Ai i mjafton atij...". (et-Talak, 3), kshtu qe i ika mbshtetjes ne krijesa dhe punova ne drejtim te mbshtetjes vetm ne Allahun e Madhruar!
    ***
    Msuesi: Allahu t bekoft!
    ***
    Burimi: http://www.almualem.net/saboora/showthread.php?t=19173
    Prshtati n shqip: Sedat G. ISLAMI

    forum-islamik.com
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:54
    A known mistake is better than an unknown truth.

  20. #58
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    Ja Se Cfare Beri Plaku Me Kur'an



    Ky plak n t 80-tat filloi ta msonte Kur'anin prmendsh. Tregimi i tij fillon me shkuarjen e tij n Xhamin e Pejgamberit, alejhi's selam me krkesn: Dua ta msoj Kur'anin prmendsh! Nj msues n xhami, i ngarkuar me kt detyre iu drejtua me butsi dhe respekt pr moshn e tij: O prindi im, ti je i shtyr n mosh dhe nuk mund ta mbash mend at por ulu dhe dgjoje.
    Un dua te msoj prmendsh- insistoi plaku.
    Ather lexo- tha msuesi i Kur'anit.
    Un nuk di te lexoj por fillo se pari e m'i mso shkronjat- tha plaku.
    Msuesi filloi t'ia msonte shkronjat nga e para dhe, si rrfen autori i tregimit, ai msonte shkronjat sikur fmija ne klasn e pare por cili ishte rezultati? Pas pese vitesh pune te palodhshme plaku 85 vjear msoi tr Kur'anin prmendsh.
    Ja kshtu kur dashuria pr adhurim ta prshkoj zemrn e muslimanit ather zhduken t gjitha pengesat n rrugn e tij. Ky plak jo vetm q ua dha nj msim pleqve t kohs s tij por ua dha edhe t rinjve se msimi prmendsh i Kur'anit i lehtsohet dokujt q i qaset ksaj pune, dhe: A ka kush q garon kt plak bujar?
    Sultan el-Umerijj,
    www.denana.com
    Prshtati ne shqip: Sedat G. ISLAMI
    20-7-2007, e xhuma

    forum-islamik.com
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:55
    A known mistake is better than an unknown truth.

  21. #59
    i/e regjistruar Maska e LOGIC
    Antarsuar
    22-01-2006
    Postime
    730
    Cfare E Shtyri Kete Femije Te Falet Naten



    Ebu Jezid el Bestami u ngrit t fal namaz nate kur ja e pa fmijn e tij te vogl pran. Meq ishte i vogl, nata ishte e ftohte dhe pagjumsia ishte e vshtir, e mshiroi dhe i tha:
    O biri i babait, fle ngase nata sht e gjate.
    E perse ti u ngrite te falesh- ia ktheu djaloshi.
    O biri im, mua me duhet te ngrihem ngase kshtu ka krkuar preje meje Allahu- shtoi Ebu Jezidi.
    Kam mbajtur mend nj ajet kur'anor -u arsyetua fmija- ku Allahu thot:
    20. Zoti yt e di se ti dhe nj grup i atyre q jan me ty, kaloni n adhurim m pak se dy t tretat e nats ose gjysmn e saj, a nj t tretn e saj.". (el Muzzemmil, 20)
    …tash po t pyes: Kush jan ata qe u falen me Muhammedin, alejhi's selam?- pyeti fmija.
    Jan shokt e tij - iu prgjigj Ebu Jezidi.
    Nse kshtu qenka puna ather mos me privo nga nderi i shoqrimit tnd pr adhurimin pr Allahun.
    Ebu Jezidi i mahnitur tha: O biri im, ti je ende fmij dhe nuk ke arritur moshn madhore?!
    O babai im, un e kam pare nene time kur donte ta ndezte zjarrin fillonte me drunjte e vegjl ne mnyr qe te ndezn edhe te mdhenjt- u justifikua fmija. Kam frike se ndoshta Allahu ne Ditn e Llogaris do te filloj se pari prej neve te vegjlve nse ne nuk e adhurojm At.
    Babait iu mbushen syt lot nga frika prej Allahut, e lejoi te birin te falej me te dhe i tha: Ngrihu o biri im e falu ngase ti ke me shume merita tek Allahu se sa un.
    ***
    ?shtja e namazit te nats sht duke prjetuar nj kurbet te vrtet tek muslimant. T rrall dhe te pakte jan ata qe e falin namazin e nats ndrsa i dashuri jone, Muhammedi, alejhi's selam na ka porositur:
    Faleni namazin e nates ngase ai ehte tradite e njerzve te mire para jush, ehte afrim tek Allahu, ndalese nga mkatet, shlyerje e te kqijave dhe largues i smundjes nga trupi". (Hadithin e transmeton Tirmidhiu ndrsa Shejh Albani hadithin e ka cilsuar autentik)
    Pejgamberi, alejhi's selam, edhe pse i ishin falur te gjitha mkatet, falej tere natn saq edhe kmbt nga qndrimi i gjate ne namaz i ishin njtur. Falej madje edhe kur ishte i smure. Kjo jo pr tjetr por pr rndsin dhe shprblimin e madh q ka falja e namazit te nats. Ndrsa ne; te forte, te shndosh, por prape namazin e nats e kemi ln anash dhe prtojm, edhe pse kemi mkate te shumta.
    Pejgamberi, alejhi's selam nxiste dhe stimulonte shokt e vet pr faljen e namazit te nats. Abdullah b. Umeri, Allahu qofte i knaqur me t dy, transmeton se Pejgamberi, alejhi's selam i kishte thn:
    Njeri i mir sht Abdullahu sikur t falej edhe natn". (Transmetim unanim)
    Ebu Malik el Esh'arijj transmeton se Muhammedi, alejhi's selam ka thn:
    N Xhennet ka dhoma, brendsia e t cilave duke nga jasht dhe anasjelltas, t cilat i ka prgatitur Allahu per ata q japin ushqim, flasin but, prcjellin agjrimin dhe falen natn kur njerzit jan fjetur".
    Vlla musliman!
    Dije se namazi i nats ka nj knaqsi te madhe, pr hire t s cils t part tan gzoheshin kur vinte nata pr te falur namaz dhe piklloheshin kur shkonte ajo e humbnin lezetin dhe knaqsin e atij adhurimi. Ali b. Bekari ka thn: Ka dyzet vite q prve lindjes s diellit asgj nuk m pikllon.
    Ebu Hazimi ka thn: Asnj nat nuk kam mundur t ngopem me knaqsin e namazit t nats.
    E lusim Allahun q t na bj neve dhe juve prej atyre q falin namaz nate dhe shijojn knaqsin e tij.
    Cituar nga: Kisasun min hajati's selef
    www.denana.com
    Prshtati ne shqip:
    Sedat Gani Islami

    forum-islamik.com
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:55
    A known mistake is better than an unknown truth.

  22. #60
    i/e regjistruar Maska e burbuqe1
    Antarsuar
    23-11-2007
    Postime
    197
    Burri im i dashur

    Mbase ndonjher do mund t mendosh se ke br nj gabim q m ke zgjedhur pr bashkshorte t jets, dhe kjo mund t t pengoj n bashkveprimet ditore q i kemi. Me koh frikohem se dashuria jote do t shndrrohet n urrejtje, durimi yt do t kaloj n zemrim dhe situata e qet mes nesh do zbehet.

    Burri im i dAshur

    Ndoshta kur jeta kalon n fazn e ndezur me tensione dhe gjen veten i zn me shum pun, ndodh q nuk do kesh koh pr mua, dhe kohn q do duhej ta kaloje me mua do humbiste. Me nj sinqeritet do jap aq sa mundem q t bej t lumtur n jet. Por a nuk sht e drejt q edhe un t kem prkujdesjen tnde? Do t shikoj t jem e vmendshme, por kam frik se n syt e tu mund t duket e padrejt dhe e gabuar. Pra m fal dhe m buzqesh, ashtu si e prshkruante t Drguarin Sallahu alejhi ue selem Nna e besimtarve Aisha radiuallahu anha.

    Dhe n kt mnyr, shpresoj se do t m vlersosh pr virtytet e tjera q i kam. A nuk ka thn Allahu n Kur’an, Ai, i Cili na bashkoi n martes dhe vendosi dashurin n zemrat tona:

    O ju q besuat, nuk sht lejuar pr ju t trashgoni grat (e t vdekurve) n mnyr t dhunshme, e as t'i shtrngoni pr t'u marr dika nga ajo q ju keni dhn atyre, prve nse ato bjn ndonj imoralitet t hapur. oni jet t mir me to. Nse i urreni ato, bni durim pse ndodh q all-llahu t jap shum t mira n nj send q ju e urreni.(4:19)

    Po ashtu i Drguari i All-llahut s.a.v.s. ka thn: “M i ploti besimtar me iman sht ai q sht m i mir n moral kurse m t sjellshmit prej jush jan ata q jan m t sjellshm ndaj grave t tyre”. (Tirmidhiu)

    Burri im i dashur

    Duhet ta dish qe nuk ka krijes njerzore q nuk gabon, vetm Allahu i Prjetshmi sht i Prkryer

    Nuk sht e drejte pr ty apo pr mua q thjeshte t’ia marrim gabimet dhe t metat njeri tjetrit n llogarin ton, derisa t metat tona t’i lm anash. Do mundohem t jem nj bashkshorte besnike ndaj teje, dhe t dgjoj gjithmon, por shpresoj se do m falesh dhe harrosh kur gaboj.


    I kam ln prindrit dhe vllezrit e motrat e dashura q t jem me ty, Dua q t ma mbushsh zemrn me dashuri. T m dashurosh si nj rrebesh shiu. Nuk dyshoj aspak q t kam zgjedhur bashkshort. E moj devotshmrin tnde do dit dhe devotshmria jote t bn t dukesh si njeriu m i mir pr mua.


    M kujtohet ngjarja e shoqruesit t resulullahut (Salallahu alejhi ue selem) Ali bin thalib ( Radiallahu anhu) kur sht pyetur nga nj njeri “ E kam nj vajz, me knd ta martoj? Aliu r.a iu prgjigj” Ajo duhet ta martoj njeriun q ka devotshmri n zemrn e tij, nse ky njeri e do at, ai do e shklqej at, por nse nuk e do, nuk do ta lndoj asnjher.” Ne fakt ti je ky . Elhamdulilah, Burri im i dashur dashuria jote m bn t ndjehem si gruaja m e lumtur n bot.

    Ndofta kur ndodhemi para nj situate te vshtir pr shkak t gabimeve t mia, dhe n kt moment ti do dshiroje t kishe nj grua m t mir. T lutem bhu i ndrgjegjshm, egoizmi dhe moskujdesi yt mund t drejtoj n sjellje jo t mira. T lutem mi prmirso gabimet e mia me butsi dhe mirkuptim, mos u bn i ashpr ndaj meje.

    Nse sheh ndonje te met n ann time kujtoje mesazhin e Resulullahut s.a.w.s drejtuar neve.

    "Le t mos e urrej besimtari besimtaren. Nse ndonj gj nga ajo nuk i plqen, ndoshta mund t i plqeje dika tjetr”. ( Muslimi)

    Burri im i dashur,

    T lutem t krkosh riskun n hallall sepse Burri duhet t marr prgjegjsin mbi familjen e tij t dashur.,

    A nuk na ka msuar i drguari s.a.w.s, kur ka pyetur Muavije ibn Hajde r.a. i Drguari i All-llahut, far detyra ka secili prej nesh ndaj gruas s vet?” (Pejgamberi) Tha:

    “Ta ushqesh kur t ushqehesh vet, ta veshmbathsh kur kt e bn pr vete, mos ta mallkosh dhe mos ta lsh vetm askund prve n shtpi”. (Hadith hasen, transmeton Ebu Davudi i cili thot: “Mos e qorto” e ka kuptimin: mos i thuaj “All-llahu t shmtoft”) q do t thot se burri duhet t prmbush nevojat pr familjen e tij

    Mos u bn i ashpr ndaj meje, sepse Resulullahu s.a.w.s. nuk ka qene asnjher i ashpr ndaj grave te tij.

    Burri im i dashur

    Me kujtohet nj hadith nga Resulullahu s.a.w.s “ “Kjo bot sht dfrim kurse dfrimi m i mir i saj sht gruaja e ndershme”. (Muslimi) Do mundohem te jem thesari yt me i madh, ashtu si un e ndjej se ti je thesari im m i madh

    Burri im i dashur

    A e di shprblimin qe do marrsh nga Allahu ne ahiret? A e di se cili sht shprblimi pr ata qe sillen drejt ndaj grave t tyre? Shiko me sy,zemr dhe kuptoje kt hadith:” Ata qe jane te drejte, ne diten e gjykimit do te marrin fronin prej drite. Ata jane njer te drejte, me deliresine e tyre ndaj grave te tyre dhe njerzve per te cilet jane pergjegjes". ( Muslimi)


    Lus t jesh njri prej tyre, dhe un t jem mbretresha n pallatin tnd t bukur.

    Po mundohem t jem thesari yt m i mueshm ne dynja dhe ne ahiret.

    Kur te jesh i lir, m mso me diturin qe Allahu t ka falur. Nse nuk ke koh, m lejo t prfitoj diturin e Islamit n ndonj mnyr tjetr.

    Sidoqoft, un nuk do harroj prgjegjsin q kam si grua, ashtu q m von t jem nj msuese pr djemt dhe vajzat tua. A nuk sht nna msuesja e par pr djemt dhe vajzat e saj?

    Do dshiroja ti msonim fmijt tan se bashku ashtu qe te jene barts te flamurit dhe te jene ne mesin e mutakineve. Dua te jem nj grua besimtare e cila do te sjell familjen time ne xhenet.

    O Allah i Vetmi qe nuk ke shok

    Ti je dshmitar ne kt lidhje martesore, Kam rene ne dashuri me bashkshortin tim, bere kt dashuri ndaj tij ashtu qe te prforcoj dashurin ndaj Teje, Por, lutem po ashtu qe dashuria ime ndaj tij te mos e kaloj dashurin ndaj Teje. Beje kt dashuri kuptimplote.

    Me mbroj zemrn time ashtu qe te mos te te harroj kurr. Beje kt dashuri pr mua ashtu qe te mos kaloj dashurin qe ai ka ndaj Teje, dhe bere shehid pr hir Tendin, Beje dashurin dhe lutjen e tij ndaj meje ashtu qe te mos e harroj xhenetin. Nse dashuria ime ndaj tij me bn qe te harroj, me prkujto dhe me udhzo, mos me bn prej te humburve.

    O Allah i mbushur me dashuri, i Cili dhuron Butsi

    Ti e di nse zemrat tona jan ne pajtueshmri dhe se mund ta duam njeri tjetrin. Na bej robr te dgjueshm ndaj Teje. Na bej qe ta mbrojm se bashku ligjin Tnd. Bje kt lidhje t fort. Bje kt dashuri t prhershme. Na udhzo n rrug t drejt. Na i mbush zemrat me dritn Tnde e cila asnjher nuk shuhet. Na i zgjero zemrat me iman dhe zbukuroje t dorzuar n rrugn Tnde. Amin ja rabil alemin

    Gruaja yte

    Shkruar nga Motra Dina istova

    Prktheu Naim Berisha
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:57

Faqja 3 prej 13 FillimFillim 12345 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Tregime te ndryshme fetare!
    Nga Zana e malit n forumin Komuniteti musliman
    Prgjigje: 41
    Postimi i Fundit: 24-01-2010, 03:28

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •