Babai i tij pr do mbrmje i tregonte ndonj histori t bukur nga hadithet e Profetit Muhamed sal-lallahu alejhi ue selem.


Dielli filloi t perndoj, n horizont filluan t shfaqeshin shirita t zinj, t cilt tregonin se nata tanim kishte ardhur dhe po i hapte rrugn hns dhe yjeve. N kt moment Ibrahimi po bhej gati pr uljen e mbrmjes me baban. Babai i tij pr do mbrmje i tregonte ndonj histori t bukur nga hadithet e Profetit Muhamed sal-lallahu alejhi ue selem.

Ibrahimi: Fatime ku je?

Fatimja: Jam ktu tani sapo mbarova s faluri namazin.

Ibrahimi: Un sot jam shum i lumtur.

Fatimja: Prse vlla?

Ibrahimi: Sot dy djem po ziheshin n shkoll me njri-tjetrin dhe pr pak sa nuk u rrahn, porse un ndrhyra dhe i pengova q t rriheshin dhe kshtu q i kam ndaluar ata nga nj e keqe.

Fatimja: Por vlla a nuk e di ti, se urdhrimi pr mir dhe ndalimi nga e keqja ka disa kushte?

Ibrahimi: Vrtet! Po cilat jan kto kushte?

Fatimja: Duhet patjetr q t kesh dije n lidhje me at q urdhron apo ndalon, si fjala vjen t kesh dijeni rreth t lejuars dhe t ndaluars.

Ibrahimi: Po kushti i dyt?

Fatimja: T jesh i bindur se do t ndikosh tek t tjert, prndryshe nse e ke t qart se ndalimi nga nj e keqe t on n nj t keqe m t madhe, ather duhet t gjesh nj koh, apo mnyr tjetr pr ndalimin nga kjo e keqe.

Ibrahimi: Po kushti i tret?

Fatimja: T mos bhet nj gj e till shkak pr dmtimin tnd, si t vihesh n rrezik pr jetn dhe e katrta: t jet n mnyr t studiuar.

Ibrahimi: Shklqyeshm, po ku i ke msuar ti t gjitha kto.

Fatimja: Un studioj dhe lexoj shum.
- Kur ja papritur hyri babai dhe ua ndrpreu bisedn atyre.

Babai: Selamu alejkum, voglusht e mi.

Fmijt: ue alejkum selam babi.

Babai: Pr far po bisedonit?

Ibrahimi: Po bisedonim rreth thirrjes pr t mir dhe ndalimit nga e keqja dhe Fatimja po m tregonte kushtet e ksaj vepre t madhe.

Babai: Shum mir. Si mendoni sikur tju tregoja historin e shokve t anijes, histori kjo t ciln e ka marr Profeti sal-lallahu alejhi ue selem shembull pr muslimant. Prpara disa kohsh kan qen nj grup njerzish, t cilt hipn n nj anije t madhe, e cila ishte e ndar n dy pjes: pjesa e poshtme dhe pjesa e siprme. Njerzit u ndan n dy grupe, nj grup qndroi n hambarin e anijes, ndrsa tjetri n bordin e saj. Ata q ishin n hambarin e anijes, sa her q kishin nevoj pr uj ngjiteshin n bordin e saj lart pr t marr nga uji i detit, kshtu lanin me t ent e tyre dhe kryenin do nevoj t tyren.

Njri prej tyre: Ejani t ngjitemi e t mbushim uj.

Tjetri: Ngjitu ti, sepse un jam lodhur duke u ngjitur e zbritur.

Dikush: Ne kshtu po i shqetsojm shum ata q jan n bord sipr, nj e dy dhe ngjitemi pr t mbushur uj.

Njri prej tyre: Nuk duhet ti bezdisim dhe ti shqetsojm ata q jan sipr.

Tjetri: Duhet t gjejm nj mnyr tjetr me t ciln nuk do ti shqetsojm m shokt q jan sipr.

Njri prej tyre: Kam nj mendim, si thoni nse bjn nj brim n fundin e anijes, kshtu q sa her do t na duhet uj, nuk do t kemi m nevoj pr tu ngjitur sipr.

Tjetri: Mendim i shklqyer, sa mir nuk do t kemi m nevoj t ngjitemi sipr.

Njri prej tyre: Mendim shum i mir, un pr vete jam shum dakord.

Babai: Kshtu filluan banort e hambarit t godisnin n fund t anijes, n mnyr q t bnin nj t ar, porse goditjet q ata po bnin bn nj zhurm shum t madhe, gj e cila i bri ata q po rrinin n bordin e anijes t shpejtonin pr t par se 'po ndodhte.

Ata q banonin n bord: 'sht kjo zhurm q po dgjojm t vij nga hambari i anijes?

Njri prej tyre: Ejani shpejt t shohim se po ndodh.

Babai: Kshtu ata q ishin n bord zbritn n hambarin e anijes dhe i gjetn ata kur po mundoheshin t hapnin nj t ar n fundin e anijes.

Ata q banonin n bord: 'sht kjo q po bni?

Banort n hambar: Ne kemi nevoj pr uj ndaj dhe po e bjm kt t ar.

Ata q banonin n bord: far thoni kshtu t ar n anije?!

Banort e hambarit: Mos u shqetsoni, ne nuk duam tju bezdisim, pastaj dhe t arn n pjesn ton po e bjm e juve nuk ju dmtojm.

Ata q banonin n bord: Si ka mundsi nj gj e till?

Banort e hambarit: Mos u friksoni, ne vetm po hapim nj t ar q ta prdorim pr nevojat tona dhe kaq.

Ata q banonin n bord, ashtu t mrzitur than: Mos vazhdoni m se do t na mbytet anija.

Nj nga ata q banonin n bord: Ata po bjn t arn vetm n pjesn e tyre dhe nuk kan ardhur n pjesn ton.

Tjetri: ǒthua more! Nse i lejojm t bjn nj t ar n anije do t mbyten ata dhe neve bashk.

Dikush: Si the do t mbytemi?!

Tjetri: Po do t mbytet e tr anija dhe nuk ka pr t shptuar askush prej nesh, ndaj nse i lem t vazhdojn do t shfarosemi t gjith, por nse i pengojm me siguri q t gjith do t shptojm.

Fatimja: Babi far ndodhi pastaj? A me t vrtet i lan t bnin nj t ar n anije?

Babai: Sigurisht q nuk i lejuan.

Ibrahimi: Po vall a do t mbyteshin me t vrtet, nse do ti lejonin ta bnin at?

Fatimja: Vrtet babi, si do t ishte prfundimi i tyre?

Babai: Sigurisht q prfundimi i tyre do t ishte ashtu si e ka prmendur Profeti sal-lallahu alejhi ue selem: "Nse do ti lejonin, do t mbyteshin t gjith." Kshtu sht jeta voglusht e mi, njsoj si nj anije e madhe, nse do ta lejonim gabimtarin t vepronte t donte, ather ai do t vazhdonte m tej e kshtu do t mbytej anija e gjith.

Fatimja: Faleminderit babi pr kt histori kaq t bukur.

Babai: Tani n gjum voglusht e mi.

Fmijt: Selamu alejkum babi.

Babai: ue alejkum selam voglush.

publikimi i par revsita Albislam nr. 72
30/08/2009 12:29:00 Shadi Fakih
albislam.org