Close
Faqja 2 prej 13 FillimFillim 123412 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 21 deri 40 prej 260
  1. #21
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    BEFASIA


    FEMIJERIA E IBRAHIMIT


    Ishte nje femije i zgjuar dhe i gjalle. Mirepo, nuk kishte mundesi per t’u shkolluar. Babai i vdiq kur i kishte tre vjet. Rronte nje jete te mjerueshme, e ate e ushqente nena e vet, e cila edhe kujdesej per te. Punonte ne shtepi, duke tjerr lesh, te cilin pastaj do ta shiste ne treg, ne menyre qe te kishte mundesi qe nga disa derhem te fituar te bleje ushqim per vete dhe Ibrahimin. E gjora nene, nuk e dinte rendesine e diturise, se nuk ishte grua e ditur. E tere vemendja e saj ishte perqendruar ne ate qe te tjerre sa me shume lesh, qe te mund te fitonte per tesha dhe ushqim per vete dhe djalin e saj, Ibrahimin. Ndonjehere i shikonte femijet e fqinjeve si shkonin ne shkolle qe te mesonin shkrimin dhe leximin. Por, fare nuk kishte menduar qe ta dergonte djalin e saj ne shkolle qe atje te mesoje diq. Ibrahimi rritej dhe i kishte mbushur gjashte vjet. Nevojat e shtepise rriteshin e me to edhe nevojat e Ibrahimit. I duhej me teper veshmbadhje, tesha dhe ushqim. Per kete gje nena i tha: “Ibrahim, qfare mendon, te punesohesh ne menyre qe te fitosh diq?” Ibrahimi nuk e kundershtoi nenen e vet, se ishte shume besnik dhe i degjueshem. i tha asaj: “Si te thuash nene!”
    Te nesermen, shkuan tek nje tregtar dhe nena kerkoi nga ai duke e lutur qe ta punesoje djalin e saj Ibrahimin si ndihmes. Tregtari e pranoi me kusht qe Ibrahimi te jete punetore i zellshem dhe i sinqerte. Ajo iu pergjigj: “Djali im eshte rritur ne duarte e mia, i edukuar me dashuri ndaj punes dhe respektit!” Tregtari i besoi, keshtu qe Ibrahimit ia dha qelesat e dyqanit te tij te madh dhe kerkoi nga ai qe qdo dite te vije heret ne mengjes e ta pastroje dyqanin dhe ta rendite mallin.

    Ibrahimi me gezim e pranoi punen, dhe pa u lodhur punonte. Per fat te keq, tregtari ishte shume koprrac, dhe per qdo jave Ibrahimit i jepte nga nje derhem. Nje derhem nuk ishte i mjaftueshem per ushqimin, pijet dhe teshat e Ibrahimit. Per kete arsye Ibrahimi iu ankua nenes se tij per koprracine e tregtarit. Nena i tha se duhet te kete durim gjersa te mesoje zanatin e pastaj tregtari do t’ia rrise pagen.

    Kishte kaluar nje vit, e tregtari Ibrahimit i jepte ende meditje te njejte €“ nje derhem ne jave. Ibrahimi kishte vendosur ta leshoje ate tregtar dhe te kerkoje pune tjeter. Askush nuk deshironte ta pranonte, se tragtari u ishte kercenuar tregtareve te tjere duke u thene: “Ibrahimi eshte argat i imi! Kush e pranon ne pune, do ta nderpreje bashkepunimin me te dhe asnjehere s’do te flase me te!”
    Tregtaret ishin frikesuar nga ky kercenim, prandaj refuzonin qe ta punesonin Ibrahimin. Keshtu qe Ibrahimi kishte ngelur pa pune dhe rrinte ne shtepi i merzitur dhe plot brenga.


    MESIMET NE XHAMI


    Ibrahimi e kishte shprehi te shkonte ne xhami per ta falur namazin. Para xhamise, qdo dite pas namazit te drekes mbaheshin ligjeratat. Ibrahimi pas namazit, me vemendje e degjonte ligjeraten e dijetarit, keshtu qe e perbinte qdo fjale te tij ne lidhje me respektin ndaj prinderve, dashurise ndaj punes dhe deshires se qdo njeriu ta fitoje buken e vet. All-llahu xh.sh i ka urdheruar roberit e Tij qe te punojne dhe te fitojne per te jetuar, e jo te rrine pa pune.

    Nje dite, derisa po dilte nga xhamia, Ibrahimi filloi te mendonte per mesimet qe i jepte dijetari ne lidhej me punen dhe fitimin, ndaj e pyeti veten: “Une po rri si dembel e si mund te kem diq nese nuk fitoj €“ me duhet te punoj! U mundova te gjeja pune, mirepo tregtaret me refuzonin sa here qe kerkoja pune prej tyre.” Pastaj ne mendime u kthye nga ligjerata e dijetarit dhe mendoi se nuk eshte duke u munduar sa duhet. Mendonte se duhet te shkonte ne ndonje qytet tjeter, kur ne qytetin e tij te gjitha dyert i kishte te mbyllura. Bisedoi me nenen e vet dhe ia tregoi asaj vendosmerine e tij per te shkuar ne ndonje qytet tjeter per te kerkuar pune. Mirepo, nena e tij kishte frike per te, se ende ishte i vogel. Ibrahimi e bindi ate se eshte i afte te punoje jashte qytetit te tij dhe se nuk ka nevoje te merzitet per te. Nena e tij asesi te vendoste qe ta lejonte ate ta leshoje qytetin. Si te ndahej nga ai? Mirepo kur iu kujtua se si tregtaret jane sjelle ndaj Ibrahimit ne menyre te padrejte dhe kishin refuzuar qe ta punesojne ate, ne fund u desh te pranonte qe djali i saj te shkoje ne ndonje qytet tjeter per te punuar.

    KERKIMI I PUNES NE NJE QYTET TJETER


    Ibrahimi e caktoi diten e udhetimit dhe e luti nenen qe t’i pergatiste ushqim per rruge, per disa dite. Kur erdhi momenti i shkuarjes, e mori ushqimin per rruge, e kerkoi hallallin e nenes dhe kerkoi nga ajo qe ta luse All-llahun xh.sh. per te. E leshoi qytetin e vet dhe shkoi ne drejtim te panjohur.

    Udhetoi tere diten, aty-ketu pushonte nga pak nen hijen e lisave, hante dhe falte namaz dhe i lutej All-llahut xh.sh. qe te ndihmonte ne realizimin e qellimit te vet. Kthehej neper fshatra dhe kerkonte pune, mirepo per fat te keq, nuk gjente asgje, keshtu qe detyrohej te shkonte me tutje. Kaluan tri dite. Ibrahimi e harxhoi tere ushqimin e vet dhe e kishte humbur shpresen se do te gjente pune, ndaj ishte i deshperuar. Shpesh i binte ndermend ate qe e kishte ndegjuar nga dijetari ne xhami qe duhet te jete i vendosur dhe te vazhdoje te kerkoje pune. Kur fjeti ne hijen e nje lisi, pasi qe ishte i raskapitur nga rrugetimi i gjate dhe mungesa e ushqimit, erdhi nje njeri me disa dele dhe vendosi qe edhe ai te pushoje nen hijen e atij lisi te madh. E verejti Ibrahimin duke fjetur, u ul praen tij dhe nxori diq nga ushqimi per te ngrene. Ibrahimi u zgjua i frikesuar nga blegerima e dhenve. Mirepo njeriu i dha selam me butesi ne menyre qe ta qetesonte. Ibrahimi u qetesua, e njeriu e thirri qe te haje se bashku me te. Ibrahimi ishte i uritur keshtu qe i erdhi mire. Bariu pas kesaj u ngrit te mjele delet dhe i dha Ibrahimit qumesht e ky iu falenderua ngrohtesisht per te gjitha keto. Njeriu e pyeti Ibrahimin se nga po shkonte, e ky te gjitha ia tregoi me rend. Njeriu buzeqeshi dhe tha: “Mos u merzite, nese do pune do ta gjesh ate tek une, e une do te paguaj mire!” Ibrahimi i befasuar e pyeti se qfare pune eshte ajo, e njeriu iu pergjigj se duhet t’i ruaj delet. Ibrahimi iu gezua kesaj pune, e sidomos per ate se do te punonte tek ky njeri i mire dhe zemergjere. E pranoi punen me gjithe zemer dhe shkoi me ate njeri ne fshatin e tij. U vendos tek ai, e qysh te nesermen e mori nje kope te vogel qe t’i ruante ne nje livadh. I ruante delet neper kodra dhe lugina, e para mbremjes kthehej ne shtepi.

    Ibrahimi ishte punetor i ndergjegjshem. Punet e veta prej bariu i kryente me nder dhe zell, edhe pse duhej ruajtur delet nga ujqit e uritur.
    Aty e kishte gjetur fatin dhe rehatine. Rashidi, per te cilin punonte Ibrahimi, ishte shume i drejte me te, ndersa punen mire ia pagunte. Me Ibrahimin sillej sikur me djemte e tij. Ibrahimi Rashidin e konsideronte si baba, ndaj e kishte harruar qytetin e tij. Megjithate shpesh here i kujtohej nena dhe deshironte qe edhe ajo te jete me te, ne menyre qe te kenaqej edhe ajo me gjithe keto te mira qe i kishte.

    Kishin kaluar tri vite qe kur Ibrahimi ishte tek Rashidi. Kopeja e Rashidit ishte rritur. Por, Ibrahimi deshironte ta shihte nenen e vet, ndaj kerkoi leje nga Rashidi qe ta vizitoje ate. Ai iu pergjigj: “Nuk ka problem, shko dhe vizitoje nenen tende. Rri atje nje muaj, e pastaj kthehu se me duhesh. Ne ty kam shume besim!” Ibrahimi i premtoi se do te kthehej.

    KTHIMI NE SHTEPI

    Si pjese te fitimit te cilen e kishte merituar duke punuar tre vjet tek Rashidi, Ibrahimi i mori me vete disa dele. Pjesen tjeter te mbetur te deleve e la te Rashidi , si amanet se do te kthehej. U pershendet me te dhe shkoi ne shtepi tek nena e vet.

    Keshtu Ibrahimi arriti ne shtepi me delet e veta dhe diqka prej te hollave ne xhep. Nena iu gezua shume, sepse kishte filluar te pyeste veten se ne mos i kishte ndodhur diq atij, se mos kishte pesuar dikund ose ka vdekur? Asnjehere, prej se kishte shkuar, nuk kishte marre asnje lajm. Per kete arsye, gezimi i saj tani ishte i papershkruar. E perqafoi dhe i tha: “Shume me ke munguar dhe per kete isha brengosur dhe merzitur. Mos u largo me nga une.”

    Ibrahimi i tha: “Nene kam punuar tek nje njeri i mire dhe zemergjere. Ishte njeri shume fisnik, dhe shume mire me paguante, e tek ai kam lene edhe njehere kaq sa i kam sjelle ne shtepi prej deleve dhe i kam premtuar se do te kthehem!”
    Nena e nderpreu: “Sado qe ti te me flasesh per nderin dhe per fisnikerine e Rashidit, nuk dua qe perseri te shkosh se nuk do te mund te duroj edhe nje ndarje me ty!”

    Ibrahimi e degjoi nenen e tij dhe vendosi qe te mos kthehet tek Rashidi. E pyeti se qfare do te punonte ketu, e nena i tha: “Puno qfare te duash, shko ne treg dhe shiti keto dele. Bleje nje gomar dhe shfrytezoje per bartje, puno si hamall.”
    Ibrahimi veproi ashtu siq i tha e ema, dhe filloi te punoje si hamall.
    Nje pjese te fitimit e shpenzonte per vete dhe nenen e tij e pjesen tjeter e kursente. Nga kursimi e kishte blere nje shtepi e pastaj u martua.
    Puna e tij ishte t’ua barte njerezve gjerat e tyre ose grurin gjer ne mulli.


    FAMILJA E IBRAHIMIT

    Numri i anetareve te familjes se Ibrahimit shtohej, keshtu qe pas dhjete vjet martese i kishte pese femije, e me te dhe gruan e tij jetonte edhe nena e tij. Harxhimet per ushqim, tesha dhe per shkollimin e femijeve shtoheshin.

    Ibrahimi ishte i vendosur qe femijet e tij te jene te ditur, qe te mos jetojne si ai pa shkolle dhe injorante. Prandaj duhej siguruar femijeve te vet qdo gje qe ishte e nevojshme per mesim, si dhe ushqimin dhe veshje.

    Nje dite gjersa shkonte me gomarin e vet te ngarkuar me thaes te rende me grure, duke e detyruar te ecte me shpejte, gomari u rrezua, ra ne toke dhe shume shpejt ngordhi. Ibrahimi u merzite shume, dhe filloj te mendoj se qfare do te bente tani kur nuk e ka gomarin, e nuk ka as para te kursyera qe te mund ta blente tjetrin. Erdhi ne shtepi, i merzitur dhe i zhgenjyer me lot ne sy. Duhej ta ushqente familjen, e nuk mund te fitonte. Nuk dilte nga shtepia, kurse femijet e tij i kishte kapluar frika, se babai i tyre tanime ishte i varfer.

    Kur e pa ne kete gjendje, nena e tij plake iu drejtua me keto fjale: “Ibrahim, biri im, perse rri keshtu si grua? Asnjehere nuk te kam pare keshtu te pashprese dhe te papune, e te mos dalesh nga kjo situate. Shko te kerkosh pune!”

    Ibrahimi iu pergjigj: “Qfare te bej, kur gomari me te cilin kam punuar dhe kam fituar, me ka ngordhur. Ku do ta marr tjetrin?”

    “Duhet te besh qmos per te fituar, e jot e rrijsh dhe te vajtosh. A nuk te kujtohet kur si femije shkove ne nje vend tjeter per te kerkuar pune? E tani je burre i forte dhe ke familje te madhe mundesh pa punuar? Femijet i ke te uritur!” Ketu Ibrahimit iu kujtua Rashidi dhe delet e veta te cilat i kishte lene tek ai. Menjehere u ngrit, duke shpresuar se mendimi i tij ndoshta realizohet, I tha nenes: “Do te shkoj perseri tek Rashidi, tani m’u kujtua, delet e mia jane tek ai. Nese mi kthen ato do te mund te bleje nje gomar!” Nena i tha atij: “Tani te ra ndermend Rashidi dhe delet e tua? Qdo gje mund te kete ndryshuar pas gjithe ketyre viteve. Si do te mund t’i thuash se pas gjithe ketyre viteve ti ke dele tek ai? Kush e di, ndoshta edhe ka vdekur. Mendo diqka tjeter!”

    Pas kesaj, Ibrahimi u ul i brengosur, duke humbur shpresen.


    BEFASIA

    Ate nate Ibrahimi nuk mund te flinte. Plot brenga dhe merzi te madhe, mendonte se qka do t’u jepte femijeve te vet neser per te ngrene. Sa e kishte kapluar gjumi, iu paraqiten para syve te tij delet te cilat i kishte lene tek Rashidi €“ sikur blegeronin per rreth tij dhe e therrisnin qe t’i merrte ato. I gezuar mendonte se si do ta perqafonte njehere nje qengje pastaj tjetrin. Mirepo, per fat te tij te keq kjo ishte vetem nje enderr. Tere naten kur zgjohej ishte me brenga, e nese e kaplonte gjumi perseri ne enderr e therrisnin delet.

    Ne mengjes vendosi te shkonte ne fshatin e Rashidit. Kerkoi leje nga nena e tij, u pershendet me gruan dhe femijet e tij dhe u nis per ne rruge. Pasi qe fshati ishte zhvilluar dhe ishte ndryshuar shume, filloi te pyeste per Rashidin. Atje kishte arritur pas tri ditesh. Kur erdhi te shtepia e Rashidit, kur ja, Rashidi. Rashidi rrinte ne nje kodrine dhe i shikonte delet e veta, te cilat e kishin mbushur luginen. Ibrahimi iu afrua, i dha selam dhe i tha: “Zoteri, une jam Ibrahimi a po me njihni?”

    Rashidi ne kete iu pergjigj: “Mire se vjen! Shume mire me kujtohesh!”
    Ibrahimi vazhdoi: “A ju kujtohet zoteri, se tek ju i pata lene disa dele. Tani me duhen!”

    Rashidi buzeqeshi dhe e pyeti: “Pse shkove e me nuk u ktheve, e me pate premtuar se do te kthehesh?”

    Ibrahimi iu pergjigj: “E degjova nenen, e ajo nuk me lejoi te kthehem. Kerkoi te mbetem me te. E degjova dhe mbeta me te. Tani kam ardhur tek ju qe te m’i ktheni delet e mia, All-llahu te dhente qdo te mire!”

    Rashidi i tha: “Shiko ne kete lugine dhe me thuaj se qfare po sheh!”
    Ibrahimi i tha: “Delet tuaja!”
    E Rashidi i tha: “Ato jane te tuat. Merri dhe shko ne shtepi!”
    Ibrahimi iu pergjegj: “Une i kerkoj vetem delet e mia. Ishin kater apo tri dele, ju mua me thoni: “Merri delet te cilat e kane mbushur tere kete lugine!” Ibrahimi tha: “Q’eshte me ju, mesuesi im?! A me perqeshni?”

    Rashidi iu pergjigj seriozisht: “ E them te verteten, asnjehere askend s’e kam perqeshur, e as ty tani. Keto jane delet e tua. Jane rritur dhe jane shtuar e tani jane keto te gjitha qe po i sheh. I kam ruajtur dhe jam kujdesur per ty, se ndoshta nje dite kthehesh dhe i merr ato. E falenderoj All-llahun, ke ardhur ne momentin e duhur! Biri im, tani jam shume plak dhe kasha frike se do te vdes para se t’i kthej delet. Merri delet dhe kthehu, All-llahu te ndihmofte. Kthehu, Zoti te bekofte!”
    Ibrahimi ishte shume i gezuar dhe falenderues ndaj tij.
    “Keto dele vlejne me mija dinare. Falenderimi dhe lavderimi i takon All-llahut, jam bere shume i pasur! Femijet do te jene te lumtur kur do te me shohin. Ende ka ne kete bote njerez te mire dhe te ndershem. I falenderuar qofte All-llahu!”

    MESIMET E TREGIMIT


    1. Femija musliman duhet t’I nenshtrohet nenes se vet, si shperblim per mundin qe ajo ka dhene per te.
    2. Rinia muslimane duhet te inkuadrohet neper seksione dhe shoqata neper xhamia ne te cilat mesohen diturite dhe leximi I Kur’anit.
    3. Duhet t’u bejme mire te varferve dhe skamnoreve, sikur qe kete e kishte bere bariu me Ibrahimin, kur e kishte gjetur nen lis.
    4. muslimani nuk duhet ta keqperdore besimin qe I eshte dhene, por duhet te kete vetebesim ne vete, sikur qe kishte Ibrahimi ne punen e tij si bari.
    5. Myslimani duhet ta fitoje buken e tij ne menyre hallall, po qofte edhe nese duhet dhene mund te madh. Muslimani nuk guxon te jete I kenaqur me fitimin haram.
    6. I riu musliman nuk guxon te udhetoje e ta lere nenen vetem, nese ajo nuk e lejon kete.
    7. Muslimani asnjehere nuk e humb shpresen. Ai qdo here duhet t’I mbeshtetet All-llahut te Lartesuar dhe nuk guxon te jete dembel.
    8. Muslimani nuk guxon te haje pasurine e te tjereve ne menyre te palejuar, por te veproje ashtu siq veproi Rashidi.
    9. Kur muslimani fiton shume pasuri, kjo nuk guxon ta mashtroje, por duhet ta falenderoje All-llahun, sikur qe kishte vepruar Ibrahimi kur Rashidi ia dha nje kope te madhe me dele.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  2. #22
    All-llahu xh.sh te shperblefte Fisnik, vella per keto tregime me vler...
    Selam
    A known mistake is better than an unknown truth.

  3. #23
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Qfare je, karote, veze apo kokerr e kafes ???

    Vajza i ankohej babait ne jeten e saj te rende, dhe se nuk dinte si t’i perballoje gjithe ato probleme dhe veshtiresi te jetes, si nuk mund te gjeje me force t’i luftoje, posa ta zgjidh nje problem, menjehere para saj paraqitet tjetri me i rende se ai i pari.


    Babai i saj i cili me profesion ishte kuzhinier, e mori dhe e qoi ne kuzhine, i mori tri ene, i mbushi me uje dhe i vendosi ne zjarr. Pas pak uji ne ato ene filloi te vloje. Ne enen e pare e vendosi nje karotw, ne enen e dyte nje veze ndersa ne te treten disa kokrra te kafes, pastaj i la te zihen per nje kohe.
    Vajza nuk kishte durim, sepse nuk e dinte se q’donte t’i tregonte babai i saj me kete prove.
    Babai e qkyqi shporetin, e largoi karoten nga uji dhe e vendosi mbi tavoline, te njejten gje e beri me vezen dhe me kokrrat e kafes. E shikoi vajzen dhe e pyeti: “Qka po sheh”?
    - “Po e shoh nje karot, nje veze dhe disa kokrra te kafes”, u pergjigj ajo.
    Kerkoi nga ajo t’a preke karoten dhe e pa se karota ishte shume e zbutur dhe e brisht, pastaj kerkoi nga ajo qe t’a qeroje vezen, ajo e pa se veza ishte e forte dhe e zier. Pastaj kerkoi qe t’i merr ere kafes, kur e ndjeu aromen e kendshme te saj ajo buzeqeshi.
    - Por q’ka do te thote e gjith kjo”? pyeti e quditur.
    “Dije, bija ime, se edhe karota, edhe veza po edhe kafja kan kaluar po te njejtin proqes, duke luftuar me te njejtin armik - “ujin e vluar” por secila prej tyre u ballafaqua ne menyra te ndryshme.
    Karota ishte e forte, por shumw shpejte eshte zbutur dhe u dobesua nga uji i nxehte.
    Vezen e ruajti levozhga e saj e forte, por edhe ajo per nje kohe te gjate eshte zier ne ujin e vluar dhe kaloi nga gjendja e lenget ne ate te forte.
    Perderisa qeshtja e kafes eshte krejt tjeter. Kokrra e saj mbeti e njejte, perkundrazi, ajo ia doli qe t’a ndryshoje ujin. Po ti ??
    Qfare je? karote, e cila ne dukje eshte e forte, por kur perbellet me pengesa te vogla dhe veshtiresi menjehere dobesohet dhe e humb forcen.
    Apo i perngjet vezes,me zemer te bute e cila kur perballet me probleme behet e forte. Levozhga jote (pjesa e jashtme) nuk ndryshon, por ndryshon brendia jote, ashtu qe zemra jote mbetet e forte dhe e hidhur.
    Ose, ndoshta je sikur kokrra e kafes, e cila e ndryshoi ujin e vluar (perderisa ai ishte burimi i dhembjes) ashtu qe e beri te shijshem dhe i japi arome te bukur. Nese je sikur kokrra e kafes, rrethin tend do ta besh me te bukur, me te vyeshem. Ti do t’ia lehtesosh veshtiresite vetes, ashtu qe ajo do te behet lehtesi ne vend te veshtiresise, problemit, brenges apo pikellimit.
    Mendo, bija ime, ne qfare menyre do te ballafaqohesh me te gjitha problemet dhe veshtiresite e kesaj bote.
    Qfare do te jesh, karote, veze apo kokerr e kafes ?
    Ndryshuar pr her t fundit nga fisniku-student : 11-12-2007 m 12:14
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  4. #24
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    FORCA E BESIMIT: Allahu eshte Falesi me i Madh

    Transmetohet se ne ditet kur Musai alejhi selam endej me Beni Izraelet ne shkretetire, nje thatesire e madhe kaploi. Se bashku, ata i ngriten duart drejt qiellit duke u lutur per shi. Por per udi te Musait as. dhe te atyre aty, pak re te shperndara ne qiell u zhduken krejt, nxehtesia u leshua edhe me mbi ta dhe thatesira po ashtu.

    Iu shpall Musair as. se ne mes tyre gjendej nje njeri qe nuk i bindej Allahut subhanehu ue teala per me shume se 40 vjet. "Thuaj qe te largohet vete ai nga bashkesia juaj", i tha Allahu svt. Musait, "dhe vetem atehere Une do te derdh shiun mbi ju."

    Keshtu Musai as. thirri njerezit dhe u tha: "Nje njeri mes nesh nuk i eshte bindur Allahut per 40 vjet. Vetem pasi ai te dali vete dhe te largohet nga turma, Allahu do te na leshoje shiun." Burri priti duke pare majtas e djathtas me shprese se po del dikush tjeter te thote qe ai eshte, por askush nuk po dilte. Djerse filluan t'i dalin dhe ai e dinte se behej fjale per te.

    Burri filloi te mendoje se nese nuk tregonte gjithe njerezit do te vdisnin nga etja, por nese dilte para turmes do te turperohej pergjithmone.

    Ashtu ne heshtje i ngre duart me nje sinqeritet te madh qe nuk e kishte ndier me pare dhe me lotet qe i ridhnin ne faqe tha: "O Allah me meshiro! O Allah m'i mbulo mekatet! O Allah, me fal!"

    E ndersa Musa as. dhe njerezit e tjere po prisnin qe nje njeri te dale para turmes si mekatari, rete u mblodhen ne qiell dhe shiu filloi te bjere mbi ta. Musai as. e pyeti Allahun svt. "O Allah, Ti na bekove me shi edhe pse mekatari nuk e tregoi se kush eshte." Allahu svt. iu pergjigj: "O Musa, eshte per shkak te pendimit te atij njeriu qe une bekova gjithe Beni Izraelet me uje."

    Musai as. duke dashur te dije se kush eshte ky njeri i bekuar pyet: "Ma trego se kush eshte ky njeri O Allah!" Allahu svt. pergjigjet: "O Musa, Une ia fsheha gjynahet ketij njeriu per 40 vjet, a mendon se do t'ia nxjerr pasi ai u pendua?"
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  5. #25
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    01-08-2007
    Postime
    1,281
    Nnvizime nga nj libr n form kalendari, i vitit 2006

    Imam Rrabani ka thn:

    Ka dy mnyra pr t`u ruajtur nga haramet:
    E para: T ruhemi nga ato gjynahe t cilat i kryejm ndaj Allahut;
    E dyta: T ruhemi nga ato gjynahe q i kryejm ndaj njerzve
    dhe krijesave t tjera.
    Pjesa e dyt sht m e rndsishme. Allahu nuk ka nevoj pr
    asgj dhe sht shum mshirues.

    Rregullimi i bots

    Njri nj t diel e merr gazetn dhe vendos at dit ta kaloj n shtpi.
    I biri nguli kmb q t dalin n piknik. Babai pr ta hequr qafesh t birin,
    e gris cop-cop nj hart nga fundi i gazets dhe i thot t birit:
    -Kur ta rregullosh hartn, dalim.
    Babai kishte menduar se ai kt nuk do t mund ta bnte tr ditn.
    Pas dhjet minutash i biri:
    -Babi, dalim e ndreqa.
    -Si sht e mundur?- pyeti babai.
    -Fare e leht, tha djali, pas harts kishte qen nj foto
    e nj njeriu, e regullova njeriun e ashtu u regullua
    edhe bota sipas njeriut.

    Liqeni i uditshm (Liqeni i Lutit)

    Deti i Vdekur ndodhet 400 metra nn nivelin e detit.
    Thellsia m e madhe e tij 400 metra sht 800 metra nn nivelin e detit.
    Sasia e krips arrin n 30 prqind. Ne detrat tjer nuk e kalon
    3,4 prqind. Njeriu q nuk di not ne kt uj nuk mbytet.
    N t nuk ka fare gjallesa.
    Thuhet se edhe zogjt q fluturojn mbi t ngordhin.


    Receta pr t jetuar 100 vjet

    Mbani pastr trupin, ushqimet, rrobat
    Jetoni nje jet t qet familjare.
    Mos harroni se mjalti sht ilaq I shum smundjeve.
    do dit konsumoni nga 500 gr fruta, ose perime.
    Flini heret dhe n t njjtn koh.
    Qndroni larg alkoolit, duhanit dhe drogs.
    Mos u inatosni pr gjra t vogla.
    Pini do dit sa m shum uj t pastr.
    Hani do dit ngapak n t njjtn koh.
    Mos prdorni shum krip e as shum ilae.
    Kur bn pun t vazhdueshme, duhet t bsh edhe pushime.
    Mos prdorni shum mish, qumsht, yndyr dhe vez (pini m shum kos)
    Ruhuni nga ambientet shum t ftohta e shum t nxehta dhe nga amnbientet me shume korent, Ndoshta eshte fjala pr shkuj.
    Shtisni do dit npr ambijent t pastr.
    N.q.s. nuk hiqni dor nga mishi, prdorni mish pule e peshk.
    Prdorni sa m shum karotat, spinaqin, majdanozin, sallatn jeshile…

    orapet e pasanikut

    Nj pasanik ia l amanet t birit q ta varroste me orape.
    Kur ka ndonj problem ta hap zarfin dhe ta gjej prgjigjen.
    Kur vdiq pasaniku, djali deshi ta varroste me orape, por
    hoxhallart nuk pajtoheshin. Djali hapi zarfin q i pati ln
    babai dhe lexoi:
    “Bir si po e shikon edhe vet, un megjithse isha kaq i pasur
    nuk po marr asgj me vete, as nj pal orape. Tani ti mendo
    vet pr t tjerat”.

    Pejgamberi ( Muhamedi a.s.)ka informuar pr t ardhmen:

    Muzika do t prhapet kudo;
    Forcat e ruajtjes do t shtohen;
    Do t dalin pije alkoolike me emra t ndryshm…
    Rritjes s qenit do t`i kushtohet m shum kujdes sesa rritjes s fmijs;
    Nse prhapen grat e kqija, prhapet zinaja (kurvria) njerzit do t smuren nga smundje ngjitse t panjohura;
    Do t shtohet anarkia dhe vdekja;
    Do t ngrihen n detyra t paaftt;
    I pasuri do t respektohet nga pasuria;
    Nuk do t respektohen t moshuarit;
    Ujku do t vihet prijs i deleve;
    Njerzit do t bjn mardhnie me grat buz rrugs…

    E ka mendoni a jan sot kto preezente n mes nesh?
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:45

  6. #26
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    01-08-2007
    Postime
    1,281
    Alkooli

    Nj fajtor e fusin n nj dhom me nj vajz te re, me nj djal t ri, me nj shishe raki dhe i japin nj thik. I thon: zgjidh, rakin, ta dhunosh vajzn apo ta thersh djalin. Ai hamendet, por gabon rnd. E pin rakin, pastaj e dhunon vajzn dhe e mbyt edhe djalin.


    Qesja e lagur

    Gruaja pr do pun bnte bismilah. Burri ia jep nj qese me para. Ajo Bismilah-e fut n ark. M von burri tinz gruas i merr parat dhe i fut diku n uj. M von don ta hedh n prov gruan, ia krkon parat. Ajo Bismilah e hap arkn i gjen parat n kuletn e lagur.. Burri shtanget nga habia.

    Bariu e pema e molls

    Nj bari ( i vetm)kishte mbltuar nj moll. E ujiste me ujin e abdesit. Pema u rrit e jepte fryt. Sa her kalonte nn t, i binte nga nj moll plakut dhe e hante. Nj dit, nuk i ra molla. Plaku ia krkoi, por kot. Nisi t qante sikur fmija, pse ishte hidhruar molla e nuk i jepte t hante. Kur kaloi pak m tutje e vrejti se kishte ndryshuar hna dhe se ishte dita e par e ramazanit.


    Kshilla t arta

    Njeriu m i mir sht ai q nuk ia thyen zemrn askujt.
    Puna m me vler sht shrbimi q i bjm fes son.
    Edhe po t bsh shum ibadete, prsri bj teube.
    Njeriu i afrohet Allahut duke marr dua.
    Ajo q u jep mundime t gjithve sht mendjemadhsia.
    Ta shikosh fytyrn e besimtarit sht ibadet.
    T mendosh shum vdekjen t zgjat jetn.
    Ai q nuk falnderon njerzit nuk falnderon dot as Allahun.
    Allahu e lartson at q tregohet modest. At q sht mendjemadh e prul.
    Nse Allahu i jep dikujt ndjenjen e mirsis, ai kryen vetm pun t mira.
    T msosh dika nga feja sht m e vlefshme se t kryesh 100 her umre.
    Kush i mbulon t metat e njerzve, Allahu teala ia mbulon gjynahet e tij.
    Ai q nuk i zbaton urdhrat e Allahut, edhe po t thot se e do Allahun, nuk sht e vrtet.
    T shohsh me inat besimtarin, t mbash dik me goj, t`i thyesh zemrn dikujt, apo t mendosh keq pr ndonj njeri sht hak i njeriut.
    E vetmja mnyr pr t shptuar nga e mbajtura me goj sht t krkosh hallallin nga ai q e ke mbajtur me goj.
    Prhapja e t drejts sht si t`i nisesh nj rruge pa fund. E keqja prhapet si era.
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:47

  7. #27
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Te Pergjigjem Robi Im...

    Pyeti Musa a.s. nje dite Zotin e tij: "O Zot.. Si i pergjigjesh Ti robit Tend mekatar nese te therret.. "O Zot"?
    U pergjigj All-llahu i madheruar te derguarit dhe robit te Tij: "I them... te pergjigjem robi im, te pergjigjem robi im, te pergjigjem robi im."

    Me pas pyeti Musa a.s. All-llahun e madheruar perseri: "O Zoti im si i pergjigjesh Ti robit tend te mire nese te therrret e te thote "O Zot"?
    I tha All-llahu i madheruar: "I them: "Te pergjigjem robi im".

    I tha Musa: O Zot, te thirri robi jot mekatar e Ti i the "te pergjigjem robi im" tre here, e kur te thirri robi jot i mire Ti i the "Te pergjigjem robi im" vetem nje here?
    I tha All-llahu i madheruar: "O Musa! Kur me thirri robi im i mire u mbeshtet tek punet e tij te mira, ndersa kur me thirri robi im mekatar u mbeshtet ne meshiren Time"

    Thuaj: O roberit e mi te cilet I keni bere padrejtesi vetes suaj mos hiqni shprese nga meshira e All-llahut!

    Dhe se fundi; All-llahu na mundesofte te bejme ato vepra te cilat Ai i do dhe eshte i kenaqur prej tyre.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  8. #28
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Nura dhe Fustani me Lule

    Shnim: Kjo histori bazohet n nj ngjarje t vrtet.

    ***
    Nura motra ime, e ngjashme me mua n fytyr dhe me shtat si selvia e ka zakon t lexoj Kur'an vazhdimisht. T krkosh pr t nuk e gjen n asnj vend tjetr vetm se n dhomn e faljes n ruku, n sexhde, me duar t ngritura lart nga qielli. Kshtu n mngjes e kshtu n mbrmje, kshtu n mesnat. Asnjher nuk lodhet e as mrzitet.

    Ndrsa un isha shum e interesuar t lexoja revista artistike e romane, apo duke pare video me shumic aq shum saq m sht mrzitur. Ka disa gjra t cilat m jan mrzitur. Nuk i kryej detyrimet e mia plotsisht dhe me faljen e namazit nuk jam n rregull.

    E fikja videon mbasi kisha kaluar tre or duke shikuar filma t ndryshm. Ezani i namazit t sabahut po thirret n xhamin pran shtpis. Vajta pr n krevat. Dgjova motrn t m thrriste nga dhoma e faljes. "Urdhro, far do moj Nura?" M tha n mnyr t prer: "Mos fli para se t falsh sabahun". "Ooh... do edhe nj or t futet namazi i sabahut. Ezani q dgjove ti tani ishte ezani i par."

    Kshtu ishte ajo edhe para se t smurej me kt smundje t keqe e cila ia ka prishur gjumin. M thirri: "Hajde o Hna pran meje." Nuk mundem n asnj mnyr te kundrshtoj krkesn e saj. Sinqeriteti dhe iltrsia e saj n t folur duket qart. "far do?" - "Ulu", m tha. "Ja u ula- po tani"? Me z t mbl m tha: "Gjithsecili do ta shijoj vdekjen dhe Ditn e Gjykimit do t'ju paguhet plotsisht shprblimi juaj." (Nga Sure Ali Imran, ajeti 185). Heshti nj moment dhe pastaj m pyeti: "A nuk beson ti se do t vdessh?" "Sigurisht q besoj", iu prgjigja. "A nuk beson ti se do t llogaritesh pr do t madhe e do t vogl? O motra ime, a nuk ke frik nga vdekja dhe tmerret e saj. Vdekja nuk njeh mosh dhe nuk ka koh t caktuar." Iu prgjigja me z t friksuar: "Un kam frik nga errsira e ti m frikson edhe nga vdekja si t fle gjum un tani? Un mendova se m thirre pr t m thn se re dakort q t vish me ne n pushimet tona verore". Papritur u prgjigj duke thn, thnie me t ciln m goditi mu n zemr. "Mundet un t udhtoj kt vit larg n vend tjetr... Ndoshta, o Hna. Jeta sht n dor ta Allahut." E ja plasi t qarit. Iu kujtua smundja e saj e keqe dhe se doktort i kishin thn babait dika secrete, ndoshta smundja e saj nuk do ta coj gjat. Por kush i tha asaj? Apo zemra ia ndien nj gj t till.

    "far po mendon?" Mu drejtua kt her me z t ashpr. "A mendon ti se un po ti them kto fjal se jam e smur? N asnj mnyr un mund t jem m jetgjat se askush tjeter.. kjo sht n dor t Allahut. Po ti sa do t jetosh? 20 vjet, 40 apo 100. E fare pastaj? Nuk ka dallim ndrmjet nesh. T gjith do t shkojm, do ta lm kt bote (dynjane) per te shkuar n xhennet ose pr n zjarr. A nuk e ke dgjuar thnien e Allahut t Madhruar "Kushdo q do t largohet prej zjarrit e do t futet n xhennet me t vrtet ai ka fituar." (Sure Ali Imran, ajeti 185). U gdhifsh shndosh e mir. Si tha keshtu u ngrit e shkoi. Zri i saj ende m tringllon n vesh "Allahu t udhzoft mos harro namazin."

    ***
    Ora 8 e mngjezit. T trokitura n der. Ky nuk sht orari i zgjimit. T qara e klithma. O Allah 'ka ndodh?! Gjndja e Nuras sht keqsuar dhe babai e ka uar n spital. Nga ora 1 e dreks. Telefonoi babai nga spitali. Nse mundeni hajdeni pr vizit tek Nura tani, shpejt. Nna m tha se zri i babait nuk ishte si zakonisht, ka ndodhur dicka. U veshm shpejt e shpejt.

    Ku sht shoferi..? Hipm me shpejtsi.. a nuk sht kjo rrug n t ciln dilja pr t shtitur dukej e shkurtr 'ka ajo sot pse kaq e gjat..? Nna pran meje bn dua pr t pa pushim.. ajo sht me t vrtet vajz e mir dhe e sjellshme.. nuk e ka par t humb kohn kot asnjher. Arritm tek dera e jashtme e spitalit.. nj i smur rnkon.. nj tjetr i aksidentuar me makin.. nj i tret me sy t mbyllur nuk e di a sht akoma n dunja apo ka shkuar n ahiret?! Pamje t uditshme nuk i kisha par asnjher..

    I ngjitm shkallt me shpejtsi.. Ajo sht n dhomn e urgjencs e un do t'u coj atje –na tha nj infermjere- po ti mos u bj merak I tha ajo nns se tani sht m mir mbasi i kishte rn t fikt. Nuk lejohet q t futet tek ajo m shum se nj person. Kjo sht dhoma e urgjencs.

    N mes t atij grumbulli doktorsh e nprmjet nj dritareje t vogl e cila formohet me hapjen e ders, shikoj syt e motrs sime Nura e cila shikon nga un, e nna qndron pran saj n kmb.. mbas dy minutash nna doli e cila nuk mundi me i prmbajt lott. M lejuan q t futem t prshndes motrn por me nj kusht q mos t flisja me t shum. Dy minuta mjaftojn pr ty- m than.

    "Si je o Nura? Ti mbrm ishe mir. 'ka ndodhi me ty?" U prgjigj mbasi m shtrngoi dorn: E un tani jam mir uelhamdulilah.. Elhamdulilah porse duart tua jan t ftohta. Isha ulur n cep t krevatit e i preka kmbt.. I largoi ato prej meje.. m fal nse t bezdisa i thash.. jo n asnj mnyr por mu kujtua thnia e Allahut t Madhruar ku thot: "Dhe kmbt do t bashkohen me njra-tjetrn.(t mbshtjella n qefin). Tek Zoti yt do t jet kthimi at dit." (El-Kijameh 29.30.)

    Bj dua' pr mua shum o Hna. Ndoshta s afrmi do t takoj ditt e para t ahiretit. Kjo rrug sht e largt, e punt e mia t pakta. Lott m rrodhn kur dgjova 'ka ajo tha.. qava aq shum saq m humbi vetdija.. nuk pushova s qari...

    ***
    Me perndimin e diellit, n kt dit t piklluar, mbas nj heshtje t gjat n shtpin ton, u futn tek un vajza e halls dhe vajza e tezes. Shpejtsi fjalsh. Numri i njerzve u shtua.. zrat u przien.. e vetmja gj q msova se.. Nura vdiq.. prej atij momenti dhe m pas nuk e di as kush erdhi e as kush shkoi e as far than..

    O Allah ku jam un dhe 'ka po ndodh.. nuk isha n gjendje as t qaja, lott mu than.. mbas pak m njoftuan se babai m krkonte me qllim q t prshndesja motrn pr t fundit her.. n momentin kur e putha nuk mu kujtua asgj tjetr vetm se pamja e saj n momentet e fundit.. mu kujtua fjala e saj..{ e kmbt do t bashkohen me njra-tjetrn}. E kuptova se me t vrtet { tek Zoti yt do t jet kthimi at dit}.
    Nuk m kujtohet t kem shkuar n dhomn e saj t faljes vetm se at nat. N ato momente mu kujtua ajo e cila me mua ndau mitrn e nns e ne binjak..kujtova at e cila m shoqroi n shqetsimet e mia.. at e cila me largoi prej meje vshtirsit e ksaj jete.. at e cila shum bri dua' pr mua pr udhzim.. at e cila lott I rridhnin pa pushim kur m fliste pr vdekjen dhe hallet e saj pr llogarin etj...

    Kjo sht nata e par pr t n varr.. ky sht Kur'ani i saj..kjo sht sixhadja e saj.. ky sht fustani i saj me lule t cilin e pati bler pr ditn e dasms.. ky sht… e kjo sht… E kujtova at dhe shum qava pr ditt e mija t humbura..qava shum pa ndrprerje.. e luta Allahun t m mshiroj e t m fal pr t kaluarn.. Luta Allahun ta prqndroj at n varrin e saj ashtu sikur m kishte porositur pr dua'..

    Papritur pyeta vetveten.. po sikur t isha un e vdekur? Si do t ishte gjendja ime? Nuk krkova pr prgjigjen e pyetjes shum pr shkak se frika ma mbuloi zemrn. Qava me ngashrim. Allahu Ekber. Allahu Ekber. Ezani i sabahut po thirret. Por sa bukur kt her!

    U ndjeva shum e qet kur un prsritja at 'ka thoshte muezini. Mbaroi ezani. U ngrita e fala namazin e sabahut... fala namazin e lamtumirs... sic e fali motra i cili ishte namazi i fundit pr t. Fillova t falem prej aty ku e la motra.

    E tani nse gdhihem nuk e pres mbrmjen. E nse ngrysem nuk e pres mngjesin.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  9. #29
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    KSHTU PUNOHET PR ISLAM

    (Tregimi i nj gruaje n Brazil)

    Nj pun biznesi dhe un u gjenda n Sao Paulo t Brazilit. U vendosa n nj hotel afr qendrs islame t ktij qyteti, dhe nj her, shkova edhe n xhami t ksaj qendre pr ta falur namazin e sabahut. Moti ishte i ftoht dhe me shi por me t hyr n xhami trupin dhe shpirtin tim disi e kaploi nj ngrohtsi e thell. Por m befasoi prania e nj gruaje e cila ishte ulur n fund t xhamis me nj mindil mbi kok dhe me rroba joislame. Mu duk disi e uditshme dhe n kok me silleshin pyetje por arritja me koh n namaz ndali rrjedhn e ktyre pyetjeve. Ishim vetm tet fals, dhe njri nga ne, afr t 50-ve, pas namazit u ngrit dhe me nj anglishte t rrjedhshme foli e tha: Jam nga Zelanda e Re dhe ushtroj detyrn e avokatit. Kam lindur atje nga prindr musliman. Pasi q u rrita u njoftova me Islamin e vrtet dhe jo at trashgimtar. Prjetova nj knaqsi t veante dhe u bra kureshtar q t’i thrras edhe t tjert n Islam q kshtu ta largoj barrn pr kt nga supet e mia. U caktova q t predikoj Islamin n internet. Bisedova me shum njerz, nj prej t cilve sht edhe ajo grua n fund t xhamis. Bisedn e filluan rreth profesionit. Edhe ajo sht avokate. M pas bisedat tona vazhduan pr fe dhe besime. Ia sqarova mirsit dhe veorit e Islamit dhe pas disa muaj predikimi e diskutimi ajo pajtoi, me vullnet dhe besim, ta prqafon fen islame. Meq ajo nuk kishte gjetur dik q do t’i ndihmonte n kt rrug t re dhe pas krkimit t qendrave fetare islame, q kishte gjetur vetm nj dhe at t mbyllur, u friksova se ndoshta vendosmria e ksaj gruaje pr Islam do t zbehet kshtu q erdha drejtprdrejt nga Zelanda e Re t prezantoj n publikimin e Islamit t saj, pr msimin e disa parimeve kryesore t fes, si dhe pr vnien e saj n kontakt me disa muslimane ktu. Po t mos kisha disa pun shum me rndsi n Zelande t Re do t qndroja disa dit ktu. Frika se mos vdekja do ta rrmbej ndonjrin prej nesh para se ta realizojm kt q thash m detyroi t ngutem n kt gj. Ajo tash do t vjen dhe para jush do t shqiptoje shehadetin-deklaratn islame para jush.
    Erdhi gruaja dhe shqiptoi shehadetin.
    Tash u qetsova- tha njeriu. Mua m duhet t kthehem n Zelande t Re ndrsa kt grua ua l amanet ju. Mbetet prgjegjsi juaja ndihma dhe prkrahja e saj.
    Nj vendas u ngrit dhe tha: Un e marr prsipr at. Un jam i martuar me braziliane dhe ajo do t qndroj tek gruaja ime....
    M kapi nj rrqethje n trup ndrsa lott e mia kishin vrshuar fytyrn time. Vrejta se edhe ata q ishin pran meje t gjith qanin...Qanin ngase ende paska njerz q pr hir t shptimit t nj shpirti nga zjarri i Xhehennemit japin do gj q kan; t mirn e t shtrenjtn. Kishte njerz q qanin nga gzimi, e kishte q qanin edhe nga turpi ngase nuk kishin br asgj pr kt fe. Pr fund mos harroni se ky thirrs musliman ka prshkuar gjysmn e globit pr ta falur me ne namazin e sabahut n Sao Paulo, dhe tash, un dhe ti, far kemi br?
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  10. #30
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Tregimi i nje vajze nga Shqiperia qe pranoj Islamin.

    Nj vajz e kthyer n Islam


    ... guximi qndron tek e buzqeshura, ather kur zemra qan. N.q.s bota t jep 1000-arsye pr t qar, t'i jepi 1001 arsye pr t qeshur, sepse nuk ka nat aq t gjat e t errt q t ndaloj lindjen e diellit.

    Stela Cufaj


    Isha vetm 5-vje kur babai im vdiq n nj aksident rrugor. U rrita me nnn time ortodokse dhe katr motrat e mia. Q fmij ne frekuentonim kishn, e kjo na trhiqte tej mase. Vitet kalonin, e un gjithmon e m shpesh shkoja atje, sepse doja t ndieja pranin e Zotit, krkoja dashurin e tij, q t m shronte plagn e zemrs, plagn e nj jetimeje t vogl. Krkoja Zotin, pranin e tij, do nat, do sekond, por nuk e gjeja dot…


    Kur mbarova klasn e 8-t, u largova nga Shqipria pr n Kosov, q t studioja piano. N at vend mbizotronte Islami dhe mua m'u deshn muaj q t gjeja nj kish. Atje shkoja shum shpesh, madje drejtoja grupin e fmijve dhe bja studim bible. N shkoll do gj shkonte mir. N klas kisha edhe nj shoqe q bnte jet t 'thurur, por q ndryshoi totalisht, u kthye n besimtare myslimane, q shpeshher m dukej m e pastr se qelibari, madje filloi t m kritikonte do dit pr veshjen time, q linte pr t dshiruar…


    Ditt kalonin dhe n brendsi t shpirtit tim ndieja shum trishtim, nuk kishte net q s'qaja, ndieja nj boshllk, q s'dija 'emr t'i vija, thjesht krkoja pranin e Krijuesit, Zotit t gjithsis, q shpesh e akuzoja pr humbjen e babait tim, doja q at dhembje dhe at boshllk q ndieja t ma plotsonte Ai. Derisa nj mngjes, hap syt dhe pa vetdije pshprit "ALLAHU XHELESHANUHU". Ishte hera e par q e thosha kt fjal, q kuptimin nuk ia dija, thjesht kisha njohuri q ishte fjal e myslimanve. Pr kt e mora veten shum inat, m dukej sikur kisha br nj mkat t madh dhe s'ia tregoja askujt. Gjat pushimeve t vers kthehesha n Shqipri.

    Atje takoja shokun tim t ngusht X, q m dashuronte qkur ishim fmij, por q un s'ndieja gj pr t. Ai ishte ortodoks dhe rridhte nga nj familje me tradit t till. Por nj dit t bukur vere, tek po dilnim bashk, ai ndalon dhe m thot q kishte pranuar Islamin. Un fillova ta kritikoja, t'i lutesha q t kthehej prap i krishter, pr hir t dashuris q ndiente pr mua, por ishte e kot. N mendjen time thura nj sakrific n emr t fes, duke i propozuar atij, q do t pranoja t lidhesha me t vetm n.q.s ai do t kthente prap fe. Prgjigjja e tij ishte negative. Refuzimi i tij m bri shum prshtypje. Ishte e pamundur nga ana ime t konceptoja "JO"-n e tij pr hir t fes islame. Kjo m bri q t dilja akoma m shpesh me t, e ai do minut m fliste pr Islamin, pr pastrtin dhe mrekullin e tij, por un vetm e kundrshtoja, e ofendoja at fe q rrezatonte n syt e tij blu. Vesht e mi nuk dgjonin dot fjaln ALLAH, MUHAMED, edhe pse gjat gjith kohs rreth tyre flisnim. Kaluan koh dhe un pranova t lidhesha, edhe pse n mendjen time thurja vetm plane negative. Kur dilja me t, vishja gjrat m ekstravagante, q ai t ndihej keq prpara shokve t tij mysliman dhe t mos shkonte n xhami. Kur vinte koha e namazit, mundohesha t dilja xhiro sa m larg, me shpres q ai t harronte t shkonte n xhami, por n m t shumtn e rasteve plani im dshtonte dhe detyrohesha t shkoja me t dhe ta prisja n oborrin e xhamis. Ndonjher hyja dhe i shikoja me kuriozitet tek faleshin. Shpirti im filloi ta admironte mnyrn se si ata adhuronin Zotin.


    Dalngadal zemra ime po zbutej, po pranonte do kusht t fes islame, por mundohesha ta mposhtja egoizmin me gjith forcn time. Brenda meje po zhvillohej nj luft, mundohesha ta ruaja me fanatizm t qenurit e krishter, por dshtoja. Kshtu vazhduan gjrat pr nj koh t gjat, derisa nj mbrmje, tek po qndroja pr dark, tek motra ime e martuar, m zun syt nj libr q shkruante KURAN. Nuk e di se far pata, por ai libr, q deri dje e urreja, at nat m trhoqi si nj magnet, si t ishte forca hyjnore q m rrmbeu. S'e kuptova si e mora n dor pr ta lexuar. Nga syt e mi filluan t dilnin lot, aq shum, saq nuk po kontrolloja dot veten. Zemra sa s'm dilte nga kraharori dhe dridhesha e tra para fjalve q lexoja. At nat prjetova nj mrekulli n shpirtin tim. Gjeta at q kisha krkuar pr vite me rrall, pranin e Zotit... M dukej sikur e kisha kudo rreth meje. At nat ndjeva shum pastrti... thash edhe shehadetin, q e kisha dgjuar me qindra her nga shoku im. Ditn, q u ktheva n Durrs, shkuam bashk n xhami, por ksaj radhe jo pr t'u tallur, jo pr ta br t ndihej keq, por pr t adhuruar Krijuesin e gjithsis, Allahun. Un shikoja lvizjet e t tjerve dhe veproja n t njjtn mnyr, vura ballin dhe hundn time kryelart n tok pr t adhuruar Zotin dhe s'kishte ndjenj m t bukur. Me shokun tim bra fejesn pa dijenin e familjeve. I fejuari im m bleu dhe rrobat e faljes n Turqi, t cilat i lija n nj cep t xhamis, ku dhe falesha fshehur, pa dijenin e familjes. Nxirrja nj mij justifikime pr t dal nga shtpia me pretekstin pr t br "xhiro". Muajin e Ramazanit e agjroja fshehur, derisa mami m zbuloi. Ajo kastile nuk gatuante gjat ditve q un agjroja, madje dhe nj e afrme e jona mundohej t m fuste n goj ushqimet e mia t preferuara. Mami gjat gjith kohs ofendonte t fejuarin tim, duke e quajtur at fajtor pr "mkatin" q kisha br. Ambienti n familjen time bhej i padurueshm, do or mami shante myslimant, madje kur dgjonte lajmet n TV pr luftrat q po bheshin, m zgjonte me nofkn "kamikaze e vogl" dhe m thoshte: "Shiko far bjn vllezrit e tu." Un i shpjegoja q Islami sht paqe dhe besimtart e vrtet nuk bjn kurr gjra t tilla.



    Tani gjrat kan ndryshuar shum. Gjat muajit t Ramazanit mami gatuan pr mua dhe shoqet e mia q ftoj pr iftar. Por prap dua t them q duhet t kemi kujdes, sepse veprimet tona, t myslimanve, jan gjithmon n qendr t vmendjes dhe njerzit rreth nesh jan n gatishmri pr t na kritikuar edhe pr gabimet m t vogla. Lus Allahun q t'ia hapi zemrn do qenieje njerzore, t'i udhzoj n rrug t drejt, ashtu si bri me mua. Dhe mos harroni, besimtare dhe besimtar, q guximi qndron tek e buzqeshura, ather kur zemra qan. N.q.s bota t jep 1000-arsye pr t qar, t'i jepi 1001 arsye pr t qeshur, sepse nuk ka nat aq t gjat e t errt q t ndaloj lindjen e diellit.
    Allahu na bashkoft t gjithve n xhenet! Amin
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  11. #31
    Perjashtuar
    Antarsuar
    17-10-2007
    Vendndodhja
    Ne Mesfush!!
    Postime
    387
    fisniku-student: Nura dhe Fustani me Lule

    Shnim: Kjo histori bazohet n nj ngjarje t vrtet.
    O fisnik shoku ,gati i lexova te gjitha me rend dhe me kenaqen dhe me lan te buzeqeshur ,mirpo ky tregimi me keto binjaket (Nura dhe Fustani me lule) me beri ta qaj..d.m.th mi ke borgj disa lot...

    Heren tjeter me sjell noj tregim qe do me shtyej qe te qeshi//... e pres kete nga ti ,pershendetje.
    Ndryshuar pr her t fundit nga gatusso : 17-12-2007 m 12:46

  12. #32
    Perjashtuar
    Antarsuar
    17-10-2007
    Vendndodhja
    Ne Mesfush!!
    Postime
    387
    SAMIU DHE ARROGANCA NDAJ NNS

    Tregimi jon sot do t jet pr nj grua e cila ka derdhur shum mund e energji pr ta edukuar t birin e saj. Shum dit e net kaloi pa pushim vetm e vetm pr ta zvendsuar babain e tij, t cilin ai e humbi kur ishte i vogl. Kjo grua pr hir t edukimit dhe q askush t mos ishte bashkpjesmarr s n butsin, bamirsin dhe dhembshurin saj pr djalin e saj, gjat tr jets refuzoi t martohet. Sa shum duroi e sa shum u prpoq q fmijs s saj t’ia siguroj nj kafshat buke.

    Me ju sot do t jet tregimi i nns s Samiut...


    Ajo tani e pret t kthehet nga universiteti ngase sot Samiu do t diplomoj. Pas pak astesh ajo dgjon zrin e Samiut, i cili ia ndrpret kujtimet: Nna ime! Diplomova me sukses t lart. Nna nuk mundi ta prmbaj veten kshtu q filloi t qaj.

    Prse qan moj nn?- e pyeti Samiu. do mundim, lodhje e prpjekje q ke br un do t’i kompensoj,-shtoi ai pr ta qetsuar nnn.
    Nn dua t martohem- tha Samiu.
    Mir, vajza e fqiut ton sht e ndershme, fetare dhe e bukur- propozoi nena.
    Ajo nuk m plqen. Ajo nuk sht e nivelit tim. Mentaliteti i saj nuk sht bashkkohor dhe i hapur. Un dua t martohem me motrn e shokut tim, Semirit, ngase ajo sht vash universiteti, sht e kulturuar dhe sht shum e hapur-transparente.

    Samiu ishte njoftuar me t nj dit kur kishte thirrur shokun e tij Semirin n telefon dhe i qe prgjigjur ajo. Zri i saj i kishte br magji...
    Prpjekjet e nns nuk patn sukses kshtu q, pa dashjen e saj, ajo pajtoi q Samiu t martohej me at vajz. U martua Samiu dhe kaluan dit por nna asnjher nuk ishte e knaqur me sjelljet e gruas s tij. Ajo nuk kishte preokupim tjetr prve telefonatave, shtitjeve vetm apo me shoqet e saj, dhe gjja q m s shumti e hidhronte nnn e Samiut ishin rrobat e saj. I foli Samiut pr rrobat e gruas s tij djersa ai me plot gjakftohtsi ia ktheu: Oj nn, do koh ka stilin e vet t veshjes dhe zbukurimit.


    Nna e fshehu zemrimin dhe vazhdoi t heshtte. Ditt vinin ndrsa gruaja vetm sa tejkalonte kufijt normal n veshje kshtu q nna prap i foli Samiu por prgjigja ishte: “Oj nn, t lutem mos u prziej n jetn e saj private”, kshtu q nena iu kthye heshtjes ndrsa dhimbjet ia anin zemrn.
    Me kalimin e kohs gruaja filloi edhe ta akuzonte nnn e Samiu se kinse ajo po e anashkalon at, ia lndon ndjenjat dhe se e quan t papjekur. I tr problemi ishte se Samiu i zinte bes shpifjeve t saja. Problemet n shtpi sa vinin e shtoheshin m tepr. Samiu erdhi deri n at gjendje saq ngriti zrin lart kundr nns dhe e qortoi por durimin e saj assesi nuk e mposhti. Ajo ende ishte kureshtare pr lumturin e djalit t saj e n veanti familjes q t mos shkatrrohej.


    Dashuria e Samiut pr gruan u rrit edhe m kur ajo lindi fmijn e par. “Shtpia nuk na z t dyjave, ose m zgjidh mua ose zgjidhe nnn tende”- tha gruaja.


    Zgjidhja nuk ishte e vshtir pr Samiun. Ai zgjidhi q gruaja t mbetej n shtpi ndrsa nna t dilte jasht saj. Ekzekutimi i ktij propozimi famkeq t nuses u realizua ditn e enjte pas namazit t sabahut kur Samiu erdhi te nna e cila sapo kishte falur namazin dhe, jo si zakonisht, ai e puthi n ball. Sot do t dalim pr nj shti tek deti s bashku?- i tha Samiu. Nena nuk pajtoi por kur Samiu insistoi ajo iu prgjigj krkess s tij. Doln n shti dhe pasi q drekuan, Samiu i tha nns: Un dhe gruaja po shkojm ta prshndesim nj shok n nj tend afr dhe ja numri i mobilit tim q nse vonohemi t na thrrassh prej ndonj kabine ktu afr.


    Nnn e mori gjumi dhe nuk u zgjua prvese pas namazit t ikindis. Samiu dhe gruaja nuk u kthyen deri tash- tha e friksuar n vete. I krkoi por nuk i gjeti kshtu q ia plasi vajit. Iu kujtua letra q kishte “numrin” e Samiut n t. Krkoi ndonj kabine telefonike por m e afrmja ishte 1.5 km. Meq nuk i mbeti zgjidhje tjetr ajo doli n rrugn kryesore ndoshta do ta gjej djalin e saj. Pas nj krkimi t gjat dhe pas nj lodhjeje, frike e urie q e kapn, pran saj kaloi nj vetur e nj njeriu t devotshm, i cili kur e pa duke qajtur ndaloi veturn dhe e pyeti pr hallin e saj. Ia tregoi tregimin n prgjithsi dhe ia dha letrn n t cilin kishte numrin e Samiut. Kur njeriu e mori at letr nuk pa numr por pa se n t shkruante: “Lutet dokush q takon kt plak t humbur ta dorzoj n shtpin m t afrte t t moshuarve”.


    Ky njeri insistoi q ajo t shkonte n shtpin e tij me t dhe gruan e tij por plaka refuzoi kshtu q ai e drgoi n shtpin e t moshuarve. Kshtu filloi jeta e re e nns n kt shtpi. Ajo pyeste veten: A mund ta marr me mend se ky sht Samiu? A kshtu shprblen ai mundin tim pr t? Derisa ishte nna n nj gjendje t till, kujdestarja i tha: Na ka telefonuar Samiu dhe na ka dhn numrin e tij q nse kemi nevoje pr di ta thrrasim. Thirreni kur t vdes- tha nna me nj ton t ashpr.

    U munduan ta thrrasin kujdestarja dhe nna Samiun disa her por nuk ia doln. Nj dit kur gjendja shndetsore e nns u keqsua, kujdestarja kishte thirrur Samiun n telefon dhe e kishte lajmruar se ajo nuk ndihej mir dhe se ai duhej ta vizitonte. “Me vjen shum keq por un dhe gruaja ime sot do t shkojm pr pushime n Paris, kur t kthehem do ta vizitoj at”- premtoi Samiu.

    Shndeti i nns sa vinte e keqsohej dhe kur i kishte humbur vetdija, kujdestarja kishte dgjuar nnn tek thoshte: O Zoti im, hakmerru ndaj tij dhe gruas s tij! O Zoti im, hakmerru ndaj tij dhe gruas s tij!
    N mbrmje gjendja e saj u stabilizua. “Ndiej se e kam vdekjen afr”- i tha kujdestares. Kur t vjen biri im pr ta marr kufomn time thuaja atij kto fjal nga nna e tij: Allahu mos t falt! Allahu mos t falt as n dunja dhe as n ahiret! Filloi gjendja t’i prkeqsohej. Dhimbjet e vdekjes shtoheshin nga asti n ast. Pas shqiptimit t shehadetit ajo dorzoi shpirtin tek Allahu. Kujdestarja e mori n telefon Samiun por ishte dikush tjetr qe u prgjigj. Ku sht Samiu, un jam kujdestare n shtpin e t vjetrve dhe dua t’i flas pr di shum me rndsi- krkoi kujdestarja. Samiu ka shkuar dhe m nuk do t kthehet- u prgjigj ai njeri. Nna e Samiut ka vdekur dhe duhet t vij e ta marr kufomn e saj- sqaroi arsyen e telefonats kujdestarja. Njeriu ia plasi vajit dhe tha: Un jam vllai i gruas s Samiut, jam Semiri. Samiu dhe gruaja e tij morn udhn pr n Aeroport por gjat rrugs derisa ishin n shpejtsi t madhe shprtheu nj gom dhe vetura u rrokullis disa her kshtu q Samiu, gruaja dhe fmija i tyre jan gjymtuar e br cop-cop t shkaprderdhura. Ishte nj tragjedi e vrtet dhe trishtuese- rrfeu Semiri.

  13. #33
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Citim Postuar m par nga gatusso Lexo Postimin
    O fisnik shoku ,gati i lexova te gjitha me rend dhe me kenaqen dhe me lan te buzeqeshur ,mirpo ky tregimi me keto binjaket (Nura dhe Fustani me lule) me beri ta qaj..d.m.th mi ke borgj disa lot...

    Heren tjeter me sjell noj tregim qe do me shtyej qe te qeshi//... e pres kete nga ti ,pershendetje.
    o gatuzo ma i forti...me fal qe te ka bere qe te qaj ai tregim por te premtoj se do te te beje qe te qeshesh...

    dhe komplimente per tregimin qe ke postuar gjithsesi me pelqej...
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  14. #34
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Gatusso lexoje kete ,ndoshta te pelqen....
    ------------------------------------------------------
    Q t m doj burri im…

    Nj grua shkoi te nj dijetar duke menduar se ai sht magjistar dhe krkoi nga ai q ta bj nj magji, me t ciln pastaj burri i saj do ta doj at m shum se dokush n bot q e don gruan e tij.
    Por, ai duke qene dijetar dhe edukator i tha asaj: Ti po krkon nj gj q nuk sht e leht, po krkon nj gj q sht shum e madhe. A do t jesh e gatshme t bartsh dogj me te cilen do t ngarkoj? - Ajo tha: Po.
    - I tha: Dshira yte nuk mund t plotsohet, prve nse me bjen nj qime nga qafa e luanit.
    - Tha: Luanit?!
    - Tha dijetari: Po.
    - Tha ajo: Si mund ta bj kt pasiq luani sht egrsir dhmbshkyese dhe mund t me mbyt, a nuk ka ndonj zgjidhje m t leht dhe m t sigurt?
    - I tha asaj: Nuk mund t plotsohet dshira yte, q t t doj burri aq shum, prve nse e bn kt. Por, ti mendo mir se mund t gjesh zgjidhje t prshtatshme q t'ia arrijsh ktij qllimi.
    U kthy gruaja, dhe filloi t mendoje si ta arrij kt, por vshtire t'i gjente vets zgjidhje. Ather u takua me disa gra, t cilave u besonte dhe nga t cilat dilte dituri dhe urtesi. Njra prej tyre i tha, se luani mund t t kafshoj vetm kur sht i uritur, andaj ti ushqeje mir dhe ngope me mish, q pastaj t jeshe e sigurt prej demit te tij.
    E mori gruaja kt kshille, mbushi qeset me mish, dhe u nis rrugs pr t realizuar dshiren. Filloi nga larg t'ia hedh mishin luanit, derisa dita dits duke iu afruar pak nga pak, arriti q t qndroj prballe luanit, duke mos pasur dem nga ai, pasiq ai nuk dyshonte n dashurine dhe mirsine e saj, drisa filloi t'ia perkdhele koken, dhe arriti q t marr nj qime prej qafs se tij.
    Pasi e mori ate, filloi m t shpejt dhe prplot gzim, t kthehet t dijetari pr t cilin mendonte q sht magjistar, q t'ia jep qimen dhe ta realizon ndrren e saj, e ta perfitoj zemrn e burrit t saj njher e prgjithmon.
    Kur e pa dijetari qimen qe ia kishte sjelle ajo, e pyeti:
    - ka br... si arrite deri te kjo qime?
    - Ajo iu prgjigj: S pari kam prdor metode t logjikshme dhe shum te prshtatshme, derisa ia zbuta zemrn luanit, e pastaj gradualisht, me durim t shumt, dhe me mund maksimal.
    Kur i dgjoi dijetari fjalt e saj, tha:
    - Oj robreshe e All-llahut, burri yt nuk sht asnjher me i ashper dhe me i egr se luani, andaj prdore ndaj burrit tend metoden q ke perdor ndaj luanit ,zbutja dhe prfitoja zemrn atij ,ashtu si ia fitove luanit, e pastaj jep mund dhe duro, do t fitosh at q ke krkuar.
    Ndryshuar pr her t fundit nga fisniku-student : 17-12-2007 m 14:34
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  15. #35
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    I vinte er misku

    Ibn Xhevzij n librin e tij "El-Mev'idhah" ka prmendur ngjarjen e nj djaloshi t varfr q mirrej me tregti, q jetonte nj jet t varfr, mirpo zemra e tij ishte e pasur me iman.
    Thot: Shetiste djaloshi npr rrugt e qytetit pr t shitur mallin e tij q posedonte.

    N qytetin ku djaloshi shiste mallin jetonte nj lavire, q nuk ndalej n shfaqjen e trupit t saj duke i provokuar njerzit.

    Nj dit djaloshi kalon kah dera e shtpis s ksaj lavire. Papritmas, ajo shfaqt tek dera e shtpis s saj dhe e pyete djaloshin per mallin e tij dhe kerkoi prej djaloshit q t hyj n shtpin e saj pr ta shikuar mallin q kishte pr shitje.

    Djaloshi duke mos e ditur kurthen e ksaj lavire hyri n shtpin e saj pr t ekspozuar mallin e tij. Befas, gruaja ia mbyll dern dhe e thrret djaloshin q t bj imoralitet.

    N kt moment djaloshi besimtar u gjend n nj pozit t palakmueshme dhe filloi t brtas: Mos e beft Allahu...!

    N kt moment filloi t kujtoj gjendjen e tij pasi t shkojn knaqsit momentale, dhe mbetet turpi dhe shkatrrimi. Kujtoi Ditn kur do t dshmojn pr te gjymtyrt pr veprimet e tyre n haram, kmba e cila ka ecur n haram, dora e cila ka prekur haram, gjuha me t ciln ka folur haram dhe do pjes e vogel e trupit t tij kur do t deshmoj kundr tij.

    Pastaj, kujtoi nxehtsin e zjarrit t xhehenemit dhe denimin e All-llahut. Kujtoi Ditn kur t lidhen zinaqart pr zjarr t xhehenemit dhe do t rrihen me kamxhik t nxeht prej hekuri. Dhe n qoft se krkon ndonjeri nga ata ndihm, u thojn Melaqet: "Ku ka qn ky z kur ju qesheshit dhe gzoheshit me nj gzim t madh dhe nuk frikoheshi nga shikimi i All-llahut dhe nuk kishit turp prej Tij?!

    Pastaj, kujtoi fjaln e Pejgamberit [sal-lallahu alejhi ve sel-lem]: "Pasha All-llahun sikur ta dinit at q di un pak do t qeshnit dhe shum do t qanit.

    Pastaj, kujtoi ngjarjen e Pejgamberit [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] kur nj dit pa n ndrr burra dhe gra lakuriq n nj vend t ngusht sikur furr zjarri. Fundi i saj i gjr, kurse gryka e saj e ngushte. Ata bertitnin aty dhe leshonin z t tmerrm, kurse atyre u vinte zjarri nga posht. Sa her qe i kapte kjo flake, leshonin nj bertim t madhe dhe t trishtushme nga nxehtesia e madhe. Kur e pyeti Pejgamberi [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] Xhibrilin alejhi selam se kush jan kta njerz, ju prgjigj se kta jan lavirt dhe laviret dhe ky eshte denimi i tyre deri n Ditn e Gjykimit, kurse denimi n botn tjetr sht edhe m i dhimbshm.

    Pastaj i tha vetja e tij: Bre dhe pendohu...! Por jo, u kthye e tha: Krkoj mbrojtje prej All-llahut prej shejtanit t mallkuar! Si t shikoj nj grua t huaj, q nuk me lejohet ta shiqoj at?! Pasha All-llahun q qendron lart mbi ne dhe na shiqon neve, si turprohemi para krijesave dhe fshihemi prej tyre, kurse i bjm mkatet haptas para Krijuesi?!

    Pastaj, djaloshi mbeti i heshtur pr nj moment duke menduar per dalje nga kjo situat dhe filloi te shikoj kah dera pr dalje.

    Por, lavirja sa e pa kt filloi te bertas dhe filloi ta krcenoj duke i thn se n qoft se nuk e bn at ka po dshiroj prej teje, do t thrras njerzit dhe do t'u them atyre se ky djalosh me sulmoi ne shtpin time dhe pastaj ka te pret ty vetm se vdekja ose burgu?!

    Filloi djaloshi besimtar t dridhet nga frika prej Allahut. Kur e pa se nuk ka dalje nga kjo, mendoi q t bj nj dredhi pr t shptuar nga ky kurth.

    Mori leje nga kjo grua e pandershme q t hyj n nevojtore. Hyri aty dhe mendoi t arratiset nga dritarja. Mirpo, pa se dalja nga dritarja sht e pamundur.

    Pastaj, nuk kishte mundsi tjetr prve se t ndyhet me ndytsir vetm e vetm q mos t bie n imoralitet.

    Shikoi tek vendi ku kryhet nevoja, hapi kapakun dhe filloi ta ndyej trupin me ndytsir. Pasi u ndot krejtsisht hapi dern dhe doli tek ajo.

    N momentin kur e pa lavirja n kt gjndje u trishtua dhe filloi t brtas: Budalla... budalla...!

    Ia hodhi mallin e tij mbi fytyren e tij dhe ia hapi dern q t dilte nga shtpia e saj.

    Pasi doli djaloshi n kt gjndje, filloi t ece npr rrugt e qytetit n drejtim t shtpis s tij, kurse fmijet e rrugs filluan duke u qeshur dhe tallur me te, duke i thn: budalla... budalla...

    Kur mbrriti n shtpi hoqi teshat e ndotura dhe u pastrua. Nga trupi i tij filloi t ndihet er misku dhe kjo er nuk ju nda nga trupi i tij deri n vdekje.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  16. #36
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Para se t bsh mkate...



    Erdhi nj njeri te Ibrahim ibn Ed-hemi [All-llahu e mshiroft] dhe i tha: "O Ebu Is-hak, e kam tepruar n mkate… M trego dika q t largohem nga kto mkate dhe ta ndrioj jetn!

    I tha Ibrahim Ibn Ed-hemi: Nse i pranon pes kushte, t cilat do t'i veprosh para se t biesh n mkate ather mos u mrzit nga dmi i mkatit.

    I tha njeriu: M'i trego ato o Ebu Is-hak!

    Ibrahimi tha: Sa i prket t pars, kur dshiron t'i bsh mkat All-llahut t Lartsuar mos u ushqe nga rrisku i Tij!

    Tha njeriu: E nga te ushqehem un, kurse do gj q sht n tok sht nga furnizimi i Tij?!

    Ibrahimi iu prgjigj: Vall, a rehatohesh q t ushqehesh nga rrisku i tij dhe t'i t'ia kthesh me mkat?!

    Tha njeriu: Jo. M trego pr kushtin e dyt!

    I tha Ibrahimi: Kur dshiron t'i bsh mkat All-llahut mos bano n tokn e Tij!

    Iu prgjigj njeriu: Kjo qenka m e rnd se sa e para, e ku t banoj un pra?!

    I tha Ibrahimi: O ti njeri, a je i rehatshm t banosh n tokn e Tij dhe aty t'i bsh mkate Atij?!

    Tha njeriu: Jo. M trego pr kushtin e tret!

    I tha Ibrahimi: Kur dshiron q t'i bsh mkate Atij, dhe t ushqehesh nga furnizimi i Tij dhe t banosh n tokn e Tij, athr shko n nj vnd q nuk t shikon as All-llahu dhe bre mkatin.

    Tha njeriu: O Ibrahim ka sht kjo?! Si mund ta bj kt kurse Ai sheh at q sht n fshehtsi?!

    Ia ktheu Ibrahimi: O ti njeri, si ke mundsi q t ushqehesh nga furnizimi i Tij, t banosh n tokn e Tij dhe ti i bn mkate Atij kur e din q Ai t sheh ty kur bn mkate n fshehtsi dhe haptazi?!

    Tha njeriu: Jo. M trego pr kushtin e katrt!

    I tha Ibrahimi: Kur t vjen meleku i vdekjes q t ta merr shpirtin tnd, thuaj atij: "M von pak, derisa t pendohem sinqerisht dhe t bj vepra t mira"!

    Tha njeriu: Po ai nuk do ta pranoj kt gj nga un!

    I tha Ibrahimi: Si ke mundsi q t vazhdosh n mkate pasi e di q pr ty do t ket fund dhe nuk ke mundsi q ta shtysh vdekjen deri q t pendohesh, dhe se meleku nuk e pranon nga ti krkesn pr vonim?!

    Tha njeriu: M trego pr kushtin e pest!

    I tha Ibrahimi: Kur t vijn Zebanijt (Melaiket e xhehennemit) Ditn e Kijametit q t marrin pr n zjarr, ti mos prano q t shkosh me ta!

    Tha njeriu: Ata nuk do t m lejojn, dhe nuk do t pranojn kt nga un!

    N fund iu drejtua Ibrahimit dhe i tha: O Ibrahim, m mjafton... m mjafton kaq, krkoj falje nga All-llahu dhe pendohem tek Ai.

    U pendua ky njeri dhe u largua nga t gjitha mkatt dhe iu nnshtrua All-llahut me adhurim derisa u nda nga kjo bot.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  17. #37
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Nuk je ti i verbr, por un isha i verbr!



    Nuk i kisha kaluar t tridhjetat kur gruaja ime lindi fmiun ton t par. Akoma vazhdoj dhe kujtoj at nat me shokt e mi, n nj prej vendeve t pushimit ku kalonim natn, t mbushura me fjal dhe biseda t kota, madje edhe me pergojime dhe harame t tjera.
    Isha un ai q e mbaja fjaln m s shumti n mesin e shokve duke prgojuar dhe u tallur me njerz, kurse shoket e mi qeshnin dhe kenaqeshin me kt.

    Kt nat kam qeshur shum. Posedoja talent t uditshem n imitimin e njerzve, saq edhe zrin e ndryshoja sikur zri i personit q e imitoja. Tallesha me secilin, saq edhe shoket e mi nuk i kurseja nga kjo.

    Kujtoj kt nat, ku u talla me nj t verbr q lypte n treg. Ia vura kmbn prpara, zuri n kembn time dhe u rrezua. M tha dika por nuk e mora vesh se 'foli. Shokt dhe t gjith njerzit q ishin n treg qeshnin.

    U ktheva ate nat shum von n shtpi si gjithher dhe gjeta gruan time duke m pritur. I vinte keq pr gjendjen time, me pyeti me z t ulet dhe t dobsuar: Rashid, ku ishe? Ia ktheva me shaka: N Mars, tek shoket si zakonisht.

    Ishte tepr e lodhur. Mori t flas por lott e kishin ngulfatur: Rashid, jam lodhur shum, dhe me duket qart se m sht afruar koha e lindjes.

    Ndjeva n vetn time se kam qen i pakujdesur pr t. Ka qen e duhur t jam me i kujdesur pr t dhe me afr saj, dhe te rrij m pak natn jashte shtepis, veanerisht n muajin e saj t lindjes.

    E dergova n spital me shpejtsi, hyri n dhomen e lindejs dhe filloi t'i ndjej dhimbjet e lindjes. Me or t tra prita lindjen, derisa m humbi durimi duke pritur dhe thash t shkoj n shtpi, dhe lash numrin e telefonit tek prgjegjsit, q t m thrrasin kur t lind .U ktheva n shtpi t pushoj.

    Pas nj ore m lejmruan pr t m prgezuar pr lindjen e djalit, Salimit. Shkova n spital mnjher. I pari q m takoi me pyeti pr numrin e dhoms dhe informatet tjera pr shoqn time. Krkuan prej meje t paraqitsha s pari t doktoresha, q ishte kujdesur pr shoqn time. Bertita me vrazhdsi: far doktoreshe! Me rndesi sht ta shoh djalin tim. Por me detyruan q t shkoj tek doktoresha.

    Hyra tek ajo dhe me lejmeroi se lindja e djalit tuaj sht me t meta. M kshilloi q t pajtohem me caktimin e All-llahut, pastaj me tha se djali juaj ka deformim t madh n t dy syt e tij dhe kjo konkludon se djali juaj sht i verbr. E ula kokn dhe u mundova t'i ndali lotet dhe mnjher kujtova lypsin e verbr, t cilin e kisha rrezuar n treg dhe qeshen njerezit me te. Thash: Subhanallah 'ka t mbjellsh korr. Qndrova kshtu pr nj ast dhe nuk dija se ka t thoja. Mu kujtua gruaja dhe djali. Falnderova doktoreshen pr butesin dhe sjelljen e saj dhe shkova ta shoh gruan dhe djalin.

    Gruaja nuk ishte e deshpruar pr at q na kishte goditur, ishte besimtare e forte n caktimin e All-llahut dhe e knaqur me te. Shpesh me kshillonte q t mos tallem me njerz, dhe e perseriste shpesh mos i prqesh njerzit!

    Dolem prej spitalit, doli edhe Salimi i vogl me ne. N t vrtet, nuk u kujdessha shum pr Salimin. E konsideroja sikur t mos ishte prezent n shtpi, saq kur qante shum ikja nga dhoma e fjetjes dhe dilja n sallon dhe flija. Ndrsa gruaja ime kujdesej shum pr te dhe e donte shum. Kurse un, jo q e urreja, mirpo nuk mund ta doja, nuk e di pse...?!

    Rritej salimi dhe filloi t zvarritej. Kur mbushi afr gjasht vjet filloi t mundohej t ecte. Vrejtem tek ai se ishte edhe i gjymt n kemb.

    Pas Salimit, q ishte fmiu yn i par, lindi dhe Umeri dhe Halidi. Kalonin vitet, rritej Salimi dhe rritshin edhe vllezrit e tij.

    Nuk e pelqeja te rrija n shtpi, si gjithmon isha me shokt e mi. N t vrtet, isha br si loder n duart e tyre. Nuk shpresonte gruaja ime se un mund t prmisohesha. Porse ajo gjithmon lutej q t m udhzonte All-llahu dhe nuk hidherohej prej veprimeve t mija t pamatura. Hidherohej vetm kur shihte moskujdesjen time ndaj Salimit dhe interesimin tim te madh pr vllezrit e tij.

    Rritej Salim por rritej edhe brengosja ime pr te, nuk e refuzova krkesn e gruas sime q ta regjistroj Salimin n nj shkoll pr t nxnsit me t meta.
    Isha i pakujdesshem ndaj kohs dhe vitet shkonin, ditet me ishin br t njjta, pun-gjum, ushqim dhe qendrim im n ort e vona t nats, kjo ishte dita dhe jeta ime.

    Ishte dit e xhuma, u zgjova n ora njembedhjet t dreks, pr mua ishte akoma hert. Kisha nj takim, n nj gosti me kishin ftuar, u vesha bukur, u parfumosa dhe vendosa t dal.

    Duke kaluar npr koridorin e shtpis, papritmas ma trhoqi vrejtjen Salimi duke qar shum me nj z t madh. Ishte hera e par q vrejta Salimin duke qar, q prej kur ishte i vogel. Dhjete vite kishin kaluar e un nuk i jam afruar atij. U mundova ta injoroj sikurse nuk po e dgjoj, mirpo nuk u mbajta, dgjova zrin e tij duke thirrur nn e tij kurse un isha prezent. Ktheva koken kah ai, pastaj u afrova tek ai dhe i thash: Salim, pse qan? far ke?

    Sapo dgjoi zrin tim u ndal nga t qajturit dhe kur ndjeu se jam afr tij filloi t prek prreth tij me dy duart e tija t vogla. E kuptova se po mundohet t lergohet nga un, sikur don t me thonte: , "Tash gjete koh t interesohesh pr mua, ku ishe q dhjete vite?!" Hyri n dhomn e tij e un i shkova nga pas. N fillim refuzoi t m tregonte shkakun se pse qante. U mundova te sillem but me te deri sa filloi te me tregoi problemin.

    Ishte vonuar Umeri, i cili e drgonte at n xhami pr namaz t xhumas, ishte frikuar se nuk do te gjente vend n saffin e par, thirri Umerin dhe thirri nnn e tij, porse nuk i prgjigjej askush dhe qau. I shikoja lott e tija, q i rridhnin nga syt e verbr. Subhanallah thash, une isha i verber e jo ai!

    Nuk e mbajta dot vetn deri n fund t fjals s tij, vendosa doren time mbi gojn e tij dhe i thash: Pr kt ke qar, o Salim? Ma ktheu: Po.

    I harrova shoket e mi, e harrova gostin, q kisha pr t shkuar, dhe i thash: O Salim, mos u hidhero! A e din se kush do t drgoj ty sot n xhami? Tha: Sigurisht Umeri porse ai vonohet gjithmon. Ia ktheva: Jo Umeri, por un do t drgoj sot n xhami.

    U habit Salimi, nuk e besonte kt, mendoi se po bja shaka me te dhe filloi t qaj. Ia fshiva lott e tija me dore dhe e kapa pr dore. Desha ta drgoj me vetur, porse refuzoi duke me thn: Xhamia sht afr dhe kam dshir t eci deri n xhami.

    Nuk e kujtoja hern e fundit q kam hyr n xhami, porse ishte hera e par q ndjeva frik dhe pendim pr ato vite t gjata, q me kishin shkuar pa falur namaz.

    Kishte qn xhamia e mbushur me besimtar, por, pr Salimin gjeta nj vend n rreshtin e par. Dgjuam hutben e xhumas s bashku dhe u fal Salimi afr meje. N fakt un u fala afr tij.

    Pasi mbaroi namazi, krkoi prej meje q t'ia afroi Kuranin. U habita! Si do t lexon kurse ai sht i verbr?! Ne fillim e injorova krkesn e tij, mirpo u frikova mos po i shkaktoj plag n vetn e tij dhe ia dhash Mus'hafin. Krkoi prej meje q t'ia hapi Mus'hafin tek sureja Kehf. Fillova ta shfletoj Mus'hafin deria sa e gjeta n prmbajtje suren Kehf. E mori, e vendosi prpara vets dhe filloi ta recitoj surn me sy t mbyllur.

    O All-llah! - thash i uditur. Ai e ka msuar tr suren Kehf.

    U turperova prej vets, e kapa nj Mus'haf q t lexoj, ndjeva nj dridhje n vete nga frika. lexova e lexova dhe e luta All-llahun t m fal dhe t m udhzoj. Fillova t qaj i penduar me nj z sikur fmij. Disa njerz akoma ishin t pranishm n xhami duke falur nafile, u turprova prej tyre dhe u mundova t mos e marrin vesh q po qaj.

    Paspak ndjeva dorn e vogl t Salimit duke prekur fytyren time, duke m'i fshir lott, q m kishin mbuluar. E afrova dhe e shtrngova pr gjoksi duke e prqafuar, e shikova njher dhe tash n vete: Ti nuk je i verbr, por un jam i verbr.

    U kthyem n shtpi. Grauja ime ishte brengosur shum pr Salimin. Mirpo, kur mori vesh se un kam qen me t n xhami dhe kam falur namazin me te, brenga e saj u kthye n gzim. Nga kjo dit nuk kam ln namaz pa falur n xhami.

    Braktisa shoqrin e shfrenuar t nats dhe bra shoqri m t mir, shok t xhamis, t cilt i njoftova n xhami dhe shijova mbelsin e imanit me ta.
    Msova shum gjra prej tyre, q dunjaja m'i kishte harruar.

    Nuk leja ligjrate, q mbahej n xhami e q nuk prezentoja n to, e bra hatme edhe Kur'anin disa her n muaj, u lidh gjuha ime me permendjen e All-llahut n do koh, me shpres q t m fal All-llahu pr prgojimet dhe gjynahet tjera q i kisha br.

    U afrova me afer familjes si kurr m par.

    Nj dit, vendosen shokt e mi t mir t shkojn n nj vende larg nga shtpia ime, pr t br thirrje n Islam. N fillim, nuk isha i vendosur t shkoj me ta, por pasi fala namaz istihare dhe lajmrova bashkshortn time, q mendova se do t refuzonte, por prkundrazi u pajtua me vendimin tim dhe me nxiti n kt qllim. Ishte hera e par q e lajmeroja gruan time pr shkuarje n nj vend jo t shfrenuar dhe te urrejtur e t mbushur me harame.

    U drejtova kah Salimi, i tregova pr udhtimin tim, me kapi me dy krahet e tij t vegjl dhe m prqafoj duke u lutur pr mua.

    Mungova n familje afrsishte tre muaj e gjysm. Gjat ksaj kohe thirrja n telefon sa her q m jepej mundsia, bisedoja me bashkeshorten dhe femijet.

    Filloi t m kap nj mall i madh. Ah... sa me mori malli pr Salimin.

    Kisha dshir ta ndegjoja zrin e Salimit, ai ishte i vetmi qe nuk kisha biseduar me te prej q kisha udhtuar. Nuk e dija shkakun, ose sht n shkoll mendoja ose n xhami ne kohen kur thirrja.

    Sa her q bisedoja me bashkshortn, i tregoja pr mallin q me kishte marrur pr Salimin, kurse ajo qeshte e gzuar dhe duke me prgezuar pr te. Vetem se n hern e fundit kur bisedova , nuk e dogjoja t qeshuren e saj, si zakonisht, pr habi kishte ndrruar zrine saj. I thash t'i drgonte selam Salimit nga un. Ma ktheu: Inshallah, dhe pushoi.

    Pasi q erdhi koha e kthimit n shtpi u gzova shum. Kur u ofrova ders s shtpis trokita dhe shpresoja q ta hap deren Salimi. Papritmas, e hapi dern Halid, i cili akoma nuk i kishte mbushur katr vite. E prqafova dhe e barta me krahet e mi, kurse ai bertiste: Babi... babi...! Nuk e di, sa hyra n shtpi ndjeva nj ngushtim n vetn time, krkova ndihm nga All-llahu prej shejtanit t mallkuar.

    Ndejta me gruan time, pash se ishte e vrenjtur n fytyr, nuk ishte sikur herave t tjerave. U mundua t paraqitej si e gzuar pr ardhjn time. E pyeta se ka ndodhur? M'u prgjigj: Asgj!

    N ast m'u kujtua Salimi. I thash: Ku sht Salimi? Uli kokn e saj dhe nuk m'u prgjigj, ndrsa n fytyrn e saj filluan t'i rrjedhin lott. Brtita prap: Ku sht Salimi? Nuk foli askush. M pas m'u afrua Halidi i vogl duke belbezuar dhe tha: Baba, Salimi ka shkuar n xhenet tek All-llahu. Gruaja filloi t qaj me t madhe gati sa nuk u perplas pr tok dhe dola nga dhoma e piklluar pr ndarjen e Salimit.

    Pas ksaj, mora vesh se dy jav para se t mbrrija Salimin e kishte goditur nj temperatur e madhe dhe ethe dhe bashkshortja e kishte drguar n spital. Mirpo, smundja i ishte rnduar u nda nga kjo bot.

    Salimi nuk ishte i verbr por un isha i verbr.

    O All-llah, sa knaqsi sht ta shijosh mblsin e imanit!

    All-llahu e mshiroft Salimin! E njohu All-llahun edhe pse ishte i verbr. Sa e sa njerz sot posedojn shqisa t shndosha por nuk shohin dhe nuk e njohin All-llahun [subhanehu ve teala].
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  18. #38
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    U udhzova n duart e vajzs tri vjeare


    - Un jam nj djalosh i ri, i martuar para katr viteve, dhe m ka furnizuar All-llahu me nj grua t ndershme dhe t devotshme, e cila e ka frike All-llahun shum. Prej ksaj martese, All-llahu me dhuroi edhe nj vajz, e cila sht sikur t jet engjull.

    Koh t gjat isha n gaflet dhe i zhytur n mkate, sa q edhe pas martese pija alkoolin dhe thellohesha n mkate dhe defrimet e ksaj bote.

    Isha nga ata q shikoja tr natn filma t flliqur n shtpi, pasi flenin gruaja dhe vajza ime. Nuk falsha dhe nuk agjroja, dhe as q dija gj nga Islami, perve disa fjalve, t cilat i kisha dgjuar ndonjher nga muezinet e xhamive. E kaloja jetn n kt gjndje me vite t tra duke mos e shijuar ngushtsine e shpirtit dhe zemrs sime. Derisa erdhi nj dit, e cila ma ndryshoi trsisht jetn time.
    U ktheva n shtpi, dhe si zakonisht, me vete kisha nj film pornografik, t cilin e ruaja ta shikoja ather kur t gjith t ken fjetur. Pasi i mori gjumi ata, mora filmin dhe e futa ne video... filloi filmi. Dhe un normal duke shikuar... kur ja vajza ime e vogel, tashm tri vjeare, e hapi deren e sallonit. Kur e pash at shpejtova dhe e hoqa filmin. Ndrsa ajo mua afrua dhe m tha: O babai im, haram t qoft, ke frike All-llahun!
    Kur i dgjova kto fjal, u ova shpejt dhe hyra n dhom, u mbulova dhe fillova t dridhem, sa q me dukej se e gjith bota po me ngushtohet rreth meje. Qendrova ashtu derisa u qetsova pak, e pastaj fillova t mendoj, edhepse fjalt e vajzs me silleshin n mendje vazhdimisht. N at koh t mesnats, fillova t ndjej sinqerisht fjalen: "Ke frik All-llahun!" Fillova t kuptoj se ato nuk ishin fjalet e saj, pasiq ajo ende sht shume e vogl, por ia ka mundsuar t'i thot ato fjal Ai, i cili do t'ia mundesoje t flas do pjese t trupit.
    Duke qn n kt gjndje, kur ja ezani i sabahut. U ova dhe e pash vetn se m kishte humbur fuqia dhe isha djersitur. Hyra dhe u pastrova, pastaj dola n xhami, pr her t par t falm pr All-llahun dhe t krkoj nga Ai falje dhe mshir. E pse jo, kur ai thot: "Thuaj: "O robrit e Mi, t cilt e keni ngarkuar me shum gabime vetn tuaj, mos e humbni shpresn ndaj mshirs s All-llahut, sepse All-llahu i fal t gjitha mkatet, Ai sht q shum fal dhe sht Mshirues!" [Ez-Zumer, 53]
    Dhe Ai sht All-llahu, mshira e t Cilit ka kapluar do gj.
    Po! U ndryshua jeta ime n trsi. U largova nga t gjitha mkatet dhe haramet, n t cilat kisha qn. Fillova t fali namazet n xhami, t lexoj Kur'an, t msoj edhe prmendesh me ndihmen e gruas sime t devotshme. U ktheva n njeri, pasiqe kisha qn sikur kafshe, haja dhe pija dhe jetoja pa asnj qllim. E tash, kam qllimin tim kryesor, nnshtrimin ndaj All-llahut dhe urdhrave t Tij.
    Pas nj viti t jets sime t re, All-llahu me furnizoi edhe me nj fmije t bukur, sikur hna katrmbedhjetshe.
    Pas nj kohe t shkurt, duke qne rrugs me familjen, na ndodhi nj fatkeqsi, u rrotullua automjeti yne disa her. Nga ky aksident, nuk shpetoi askush nga familja ime perve meje. Me vdiq gruaja bashk me t dy femijt.
    U ktheva n shtepi, dhe duke qne ende ashtu n merzi dhe pikllim, kur ja po me bn vesvese djalli i mallkuar, dhe me thot: Pi alkool nse don t'i harrosh t gjitha! Por, mu kujtua fjala e vajzes sime: O babai im, haram t qoft, ke frik All-llahun! Dhe nuk ia lejova vets kurr m t kthehem nga drita n errsire.
    Tash vazhdoj jetn n adhurim ndaj All-llahut dhe n lexim t vazhdueshme t Kur'anit dhe lus All-llahun q t vdes me La ilahe il-la All-llah dhe t takohem me familjen time n xhennetet e Tija t pafundme.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

  19. #39
    Vajza ifute pranoi Islamin - Tregimi i saj

    " Si e pranova Islamin? "

    0 vllezr kt fe t madhrishme, Islamin, n qoft se do ta prezentonim mir dhe pastr, ather njerzit do ta pranonin shume leht pr shkak t natyrs s pastr t tyre.

    Kjo ngjarje sht e nxjerrur nga Interneti, ku nj grua thot se e ka par nj vajz n xhami, n nj qytet t vogl t Ame riks, e cita lexonte Kur'anin me komentin n gjuhn angleze, i ka dhn selam e q ia ka kthyer me buzqeshje.

    *****

    U ul pran saj, filluan t bisedojn e pas nj kohe t shkurt u bn dy shoqe t mira. Nj nat derisa ishin duke shtitur prgjat kejit, ajo i tregoi shoqes s saj se si e prqafoi fen Islame. Pra ta dgjojm kt ngjarje:

    Tregon kjo vajz:

    "Kam jetuar n nj familje amerikane ifu te, e prar mes veti, dhe pasi q u shkurorzua babai nga nna, u martua me nj grua tjetr, dhe kshtu filluan problemet. Pas ksaj ngjarjeje vendosa t largohem nga shtpia e ather isha 17 vjeare, dhe u vendosa n republikn tjetr, ku takova t rinj dhe t reja nga arabt t cilt ishin t ndershm e bujar, dhe n fytyrat e tyre vazhdimisht vrehej buzqeshje, mirpo un shoqrimin me arabt nuk e kam dashur pr shkak se i urreja.

    N ann tjetr nuk isha e knaqur me jetn time e gjithashtu nuk ndieja qetsi dhe prehje, prkundrazi ndieja ngushtim dhe humbje, dhe pr kt arsye vendosa q t'i kthehem fes time ashtu q t gjej qetsi shpirtrore e gjithashtu t kem vullnet pr jet, por ifutt me fen e tyre nuk m bindn, sepse sht fe q nuk e respekton gruan, nuk e respekton njeriun, fe q e urrejta, e q gjeta n t prapambeturi, e gjithashtu n qoft se t intereson di nuk gjen prgjegje. Pas ksaj pranova krishterimin, mirpo krishterimi kishte m shum kundrthnie n disa gjra q nuk i pranon mendja, e q krkojn prej nesh t'i nn shtrohemi dhe t'i pranojm kto gjra. Kam pyetur shum si ka mundsi ta mbyt Zoti birin e vet? Si lind Ai? Si mund t ket feja jon tre zota e nuk e shohim asnjrin prej tyre? U demoralizova, e lash do gj por e dija se ka krijues, dhe do nat mendoja deri n agim. Nj nat, para agimit desha t bj vetvrasje nga gjendja e keqe q mbretronte tek un. do gj ishte e pakup timt pr mua, shiu binte pandrprer sikur t ishte burg q m rrethon, gjithsia rreth meje m mbytte, pra derisa qndroja pran dritares n nj shtpi ta braktisur gjeta veten duke e lutur Zotin: 0 Zot e di se je ktu, e di se m do mua, un jam e brakti sur, un jam krijes e jote e dobt, m udhzo n rrugn Tnde, o m udhzo o m mbyt. Qajta me t madhe derisa m kishte zn gjumi. N mngjes u ngrita me zemr t hapur, nj ndjenj e huaj pr mua. Dola si zakonisht t krkoj furnizim, ndoshta do t gjej dik t ma paguaj mngjesin apo t pastroj en e t marr pak t holla. U takova me nj djalosh arab, me t cilin bisedova gjat, e ky krkoi nga un q pas mngjesit t shkoj tek ai, n shtpin e tij dhe m ofroi t jetoj me t. Shkova tek ai dhe derisa ishim duke ngrn drek, pir dhe qeshur hyri nj djalosh me mjekr i cili quhej Sead, si e msova nga shoku im i cili i habitur e thirri me kt emr. E kapi pr dore shokun tim dhe e largoi nga banesa, dhe mbeta un e friksuar prball nj terroristi, fundamentalisti. Mirpo ky nuk bri asgj t jashtza konshme, por krkoi nga un me shum respekt dhe edukat t shkoj n shtpin time. I thash atij se un nuk kam shtpi. Ai m shikoi me dhembje, e kt e vrejta n fytyrn e tij, e pastaj m tha: "Mir, rri ktu kt nat (ishte shum ftoht), merri kto t holla dhe t nesrmn shko , e q kto t holla do t t ndihmojn derisa t gjesh pun." Posa deshi t dal, e falnde rova dhe i thash: "Un do t dal e ti rri ktu, por m trego t lutem prse u solle ashtu me shokun tnd, ndrsa me mua ke sjellje tjetr. U ul dhe filloi t flas, gjersa shikimi i tij ishte vazhdimisht i ulur: shkak i ksaj sjellje sht Islami, i ndalon veprat e kqija: ndalon vetmin me grat e huaja, pirjen e alko olit, nxit n bamirsi, n sjellje - edukat t mir.

    U shtanga nga habia, a jan kta pr t cilt thuhet se jan terrorist, i mendoja se mbajn arm dhe vrasin donjrin q u del para. Kshtu m kishin msuar mediat amerikane. 1 thash: "Dua t m msosh m shum pr Islamin?" M tha: "Do t shkoj m s bashku tek nj familje fetare muslimane, do t qndrosh aty dhe besoj se ata do t msojn pr do t mir?" Shkuam tek ajo familje n ora dhjet t mbrmjes, t cilt na pritn shum mir. Kshtu fillova t shtroj pyetje pr gjrat t cilat m mundonin qysh moti, ndrsa Doktor Sulejmani, i zoti i shtpis, prgjigjej derisa u binda plotsisht, u binda se e gjeta at q e krkoja si prgjigje n pyetjet q i kisha.

    Fe e qart, e pastr, q prputhet me natyrn e njeriut, nuk gjeta asnj vshtirsi t besoja do gj q dgjova, sepse t gji tha ishin t vrteta. Kur e pranova Islamin ndjeva nj ringjallje t paprshkrueshme, dhe po at dit e vendosa mbulesn (hixhabin).

    N ora nj t mesnats, zonja e shtpis m vendosi n dhomn m t bukur, dhe m tha: "Kjo sht dhoma jote, rri n t sa t duash." Pas ksaj m vrejti se isha duke shikuar n dritare, e buzgeshur e t njjtn koh m rridhnin lott. M pyeti pr kt gjendje n t ciln isha, i thash: "Mbrm, saktsisht n kt koh qndroja pran dritares dhe lutja Zotin, o t m udhzoj n rrugn e drejt, o t m mbys. M udhzoi dhe m nderoi, ndrsa un tani jam muslimane. Kjo sht e vrteta, kjo sht e vrteta." Ather zonja e shtpis m prqafoj dhe filloi t qaj s bashku me mua.
    Ndryshuar pr her t fundit nga Gimi3 : 03-06-2008 m 11:49
    A known mistake is better than an unknown truth.

  20. #40
    Erga omnes Maska e fisniku-student
    Antarsuar
    11-10-2006
    Vendndodhja
    Nn hijen e Diellit
    Postime
    4,408
    Pendimi i nj mkatari n duart e djalit t tij memec

    Kjo ngjarje sht prej ngjarjeve me t uditshme, po t mos e kishte shkruar vet personi i ngjarjes s'do besoja se kjo mund t ndodhte.
    Personi i ngjarjes i cili sht nga Medineja rrfen:
    Jam nj njri n moshn tridhjet e shtat vjear, i martuar dhe kam fmij. Kam br t gjitha gjynahet e mdha t cilat i ka ndaluar Allahu. Namazin nuk e kryeja me xhemat, vetm n ndonj rast dhe kt vetm sa pr t'u paraqitur para t tjerve. Shkaku ishte se un shoqroja njerzit e kqinj dhe t degjeneruar, shejtanin e kisha t pandashm shumicn e kohs.

    Kam nj djal shtat vjear, i cili quhej Mervan, ishte shurdh-memec. Mirpo, ai kishte thithur imanin nga gjiri i nns s tij besimtare.
    Nj nat, un dhe djali im Mervani ishim n shtpi. Un planifikoja se far do bnim un dhe shokt e mi dhe ku do t shkonim?!
    Ishte koha pas namazit t akshamit kur biri im Mervani me flet mua (sinjale t kuptuara mes meje dhe atij) dhe me bn shenj: pse baba nuk falesh?! Pastaj ngriti dorn kah qielli dhe me krcenohet se Allahu me sheh mua. Ai me kishte par mua nganjher kur un bja ndonj gjunah, andaj u udita prej "fjalve" t tij.
    Djali im filloi t qaj para meje. E afrova afr meje por ai iku nga un. Pas pak shkoi tek kroi dhe mori abdes, nuk dinte mir t merrte abdes, mirpo, ai kishte msuar prej nns s tij, e cila aq shum m kshillonte por kot, ajo dinte Kur`anin prmendsh.
    Pastaj djali erdhi tek un dhe me dha shenj q t prisja pak... kur ja, ai po falte namaz para syve t mi. Pasi prfundoi namazin u ngrit, solli nj Kur`an, e vendoi para meje dhe e hapi menjher pa e shfletuar dhe e vendosi gishtin e tij tek ajeti i sures Merjem: "O babai im, un kam frik se do t godet ndonj dnim prej t Gjithmshirshmit e do t jesh shok i djallit!" (Merjem:45), e pastaj filloi t qaj, edhe un qajta gjat e ai i fshinte lotet nga syt e mi dhe ma puthi kokn dhe duart dhe prmes shenjave q kuptojm njri-tjetrin m "tha": Falu o Babai im, para se t vendosesh nn dhe e t jesh peng i dnimit.
    Pr Zotin, gjendesha n nj trishtim dhe frik q s`e di askush prve Allahut. U ngrita menjher dhe ndeza t gjitha dritat e shtpis. Djali im Mervani m ndiqte nga dhoma n dhom, m shikonte me habi dhe me "tha": lri dritat e hajde t shkojm n xhamin e madhe (ka pr qllim xhamin e Pejgamberit [salallahu alejhi ve sel-lem] ). Un i thash: shkojm n xhamin q sht afr shtpis son, mirpo ai ishte kmbnguls vetm n xhamin e Pejgamberit [salallahu alejhi ve sel-lem].
    E ova atje, un ndihesha i friksuar ndrsa shikimet e tij nuk mu ndanin pr asnj ast. U futm n Rrevda (pjes e xhamis) e cila ishte e mbushur me njerz. U b ikameti i namazit t jacis e imami filloi t lexoj nga Fjalt e Allahut t Lartmadhruar: "O ju t cilt besuat, mos shkoni gjurmve t djallit, pse kush ndjek gjurmt e djallit ai urdhron pr t shmtuara e t irituara, e sikur t mos ishte mirsia e All-llahut ndaj jush dhe mshira e Tij, askush prej jush nuk do t pastrohej kurr (prej mkatesh), por All-llahu e pastron at q do Ai. All-llahu dgjon e di" (en-Nur:21).
    Nuk mundja ta prballoja vetn nga t qajturit, edhe Mervani qante afr meje duke me par mua. Gjat namazit, Mervani nxorri nga xhepi im nj mindil dhe mi fshiu lott. Pas prfundimit t namazit un vazhdova t qaj e ai mi fshinte lott. Qndrova n xhami plot nj or derisa djali im Mervani m "tha": mjaft o Babai im, mos u frikso, u b merak pr mua nga t qajturit e shumt.
    U kthyem n shtpi. Kjo ishte nata m e madhe tek un ngase n kt nat linda prsri.
    Erdhi gruaja dhe fmijt e mi, filluan t qajn duke mos ditur asgj far ka ndodhur. Mervani u "tha": babai im sht falur n xhamin e Pejgmaberit [salallahu alejhi ve sel-lem]. Gruaja ime u gzua shum me kt lajm, ngase ai sht fryt i edukimit t saj t mir. I tregova asaj pr at q ngjau mes meje dhe Mervanit, dhe i thash asaj: t betohem n Allahun, a ti e msove at q ta hap Kur`anin tek ai ajet? Ajo u betua tre her n Allahun se nuk ka vepruar di t till. Ather, ajo m tha: falnderoje Allahun pr kt udhzim. Kjo ishte nata m e mir pr mua.
    Mua tani – duke iu falenderuar Allahut- nuk m humb namazi me xhemat n xhami. Kam braktisur t gjith shokt e kqinj, kam provuar shijn e imanit, sikur t m kishe par do ta kuptoje kt nga fytyra ime.
    Tani jetoj n lumturi, dashuri dhe mirkuptim me gruan dhe fmijt e mi e sidomos me djalin tim Mervanin shurdh-memecin, t cilin e dua shum, e si jo kurse udhzimi im ishte n duart e tij.
    "Idea sht Kshilltari m i mir i Veprs"

Faqja 2 prej 13 FillimFillim 123412 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Tregime te ndryshme fetare!
    Nga Zana e malit n forumin Komuniteti musliman
    Prgjigje: 41
    Postimi i Fundit: 24-01-2010, 03:28

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •