Close
Duke shfaqur rezultatin -19 deri 0 prej 11
  1. #1
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919

    Njerz t mdhenj

    Njerz t mdhenj

    Emisioni i tet

    Titulli i emisionit: Bujaria tek njerzit e mdhenj

    Prezantues emisioni: Aid Elkarnij





    Thot profeti Muhamed a.s:Bujari sht afr Zotit, afr xhenetit dhe afr me njerzit. Kurse dorshtrnguari sht larg Zotit, larg xhenetit dhe larg njerzve.

    Bujaria sht nj moral i cili mbulon t metat, largon fatkeqsit dhe lehtson krizat.

    Duke qen se njerzit lavdrohen sipas bujaris dhe ndihms s nevojtarve, dijetart e kan ndar bujarin n dy pjes kryesore: Bujari me pasuri dhe bujari me shpirt, e cila sht grada m e lart e bujaris.

    Bujaria me pasuri sht duke e dhn at pr shpenzimet n rrug t Zotit, pr t ndihmuar nevojtart. Shembulli dhe modeli m i mir n kt fush, sht miku m i ngusht i Profetit a.s, Ebu Bekri, i cili dha t gjith pasurin e tij n rrug t Zotit.

    Tek bujaria me pasuri, hyn dhe bujaria me ushqim. Thot Zoti n Kuran duke lavdruar ata q ushqejn t varfrit:dhe japin ushqim me pasion, nevojtarve, jetimve dhe robrve.

    A mund t thuash pr nj njeri se sht me shpirt, nse ai vet flen i ngopur n nj koh q komshiu i tij vuan nga uria? Thot Profeti a.s:Pr Zotin nuk e ka besimin e plot, nj njeri q flen i ngopur, n nj koh q komshiu i tij sht i uritur.


    Vlera me t ciln Zoti i lavdroi dhe vlersoi besimtart, ishte se ata ushqenin njerzit n nevoj. Aq e rndsishme sht kjo, saq Profeti a.s n nj hadith tjetr i prmend ata q japin ushqim, me ata q do t hyjn n xhenet. Thot Profeti a.s:Kush jep ushqim, ruan lidhjet farefisnore, jep selam dhe falet kur njerzit flejn, do t hyj i qet n xhenet. Kurse n nj hadith q e transmeton Tirmidhiu, thot:Ushqeni nevojtart, shkoni mir me farefisin, faluni natn teksa njerzit flejn, q t hyni n xhenet t qet.

    Kurse Hatim Taij, i thoshte gruas s tij teksa gatuante:Nse gatuan, m gjej dik q t haj me mua, pasi vetm nuk m shijon.

    N nj hadith, Profeti a.s thot:M i keqi ndr ju sht ai q ndalon dhnien, rreh skllavin e tij dhe ushqehet vetm.


    Hatim Taij vdiq si jomusliman, megjithat, Profeti a.s e vlersoi bujarin dhe mikpritjen e tij. Kur vajzn e tij e morrn muslimant si robresh n nj betej, Profeti a.s i tha:Nse babai yt do t kishte qen musliman, do t ishim lutur q Zoti ta mshiroj. M pas u drejtua nga ushtart e tij dhe u tha:Lreni t lir, pasi ka pasur nj baba me moral t lart.


    N disa vargje t tjera, Hatim Taij, e nxiste skllavin e tij t ndez zjarr n shkrettir me qllim q ta shohin udhtart dhe t ndalojn pr tu ushqyer n adrn e tij. N kto vargje, ai i premtonte skllavit se po t vinte ndonj mik pr shkak t zjarrit q ndizte, do i falte lirin.

    Nj lloj tjetr bujarie sht dhe t qenit bujar, n raste kur je n poste t larta dhe t lakmueshme. Kt e bn duke ndrmjetsuar tek autoritetet pr t lehtsuar hallet dhe problemet e njerzve t thjesht.

    Nj lloj tjetr sht dhe bujaria me dijet dhe njohurit q ke prftuar dhe kjo duke ua msuar at t tjerve, duke shkruar libra, duke urdhruar pr t mir dhe ndaluar nga e keqja. Sa m shum t jepet dija, aq m shum shtohet dhe shumohet dhe e kundrta sa m shum t mbahet dhe t mos jepet, aq m shum paksohet dhe nuk ka vler.

    Nj lloj tjetr bujarie sht dhe bujaria me koh dhe kjo duke harxhuar koh n vizitn e t smurve, duke prkrahur moralisht nevojtart, duke u shrbyer jetimve dhe grave t veja etj N kt lloj bujarie, dijetart musliman kan futur edhe ndejtjen me mikun pas namazit t jacis. Edhe pse Profeti a.s nuk e ka plqyer t qndrojn muslimant pas namazit t jacis pr t biseduar, prsa i prket mikut ai vet ka qndruar pas namazit t jacis. Kt e ka br kur kishte mik Ebu Bekrin, pasi dika e till sht nga moralet e larta Islame.

    Dijetart konfirmojn se grada m e lart e bujaris dhe zemrgjersis, sht nj fytyr e buzqeshur dhe e elur. Kurse fytyra e zymt nuk sht shenj dalluese e besimtarve. Ajo sht shenj e mendjemdhenjve dhe e gjynahqarve.

    Njerzit me fytyr t elur, t ciln ua zbukuron buzqeshja, jan njerz q i ka zgjedhur Zoti dhe ua ka zbutur zemrat

    Njerzit m bujar ndr arabt njihen Abdullah ibnu Xhafer ibnu Ebi Talib, Urabe El-eusij El-ensarij, Kajs ibnu Sad El-ensarij, Abdullah ibnu Abasi dhe shum t tjer. Kurse bujari m i madh ndr njerzit sht vet profeti Muhamed a.s.

    sht e veant q bujaria mbulon shum t meta t atij njeriu q sht zemrgjer dhe bujar. Q ta arrish dika t till, nuk sht kusht q t japsh t gjith pasurin, por mjafton q t japsh aq sa mundesh, t ushqesh me far t gjendet n shtpi dhe pa e sikletosur nevojtarin apo mikun. Tregon Selman Elfarisi:Na sht ndaluar t sikletosemi pr at q nuk e kemi dhe na sht ndaluar t mos e japim at q e kemi.

    Tregon Imam Dhehebiu:Tre veta t ulur n oborrin rreth Qabes, po diskutonin mbi njeriun m bujar ndr arabt. Njri prej tyre mendonte se m bujari ishte Abdullah ibnu Xhafer ibnu Ebi Talib. I dyti mendonte se m bujari sht Urabe El-eusij El-ensarij. Kurse i treti mendonte se sht Kajs ibnu Sad El-ensarij. Nj njeri i menur q ndodhej pran tyre u tha:Un ua ndaj drejt se cili sht m bujari ndr kta t tre. Secili prej jush t vesh nj rrob t vjetr dhe t shkoj tek ai q mendoni se sht m bujari dhe ti krkoni dika pr tju dhn. Ai q do u jap gjn m t vlefshme, ai sht m bujari. Pas nj viti, do t vini ktu dhe do t rrfeni secili at q ndodhi dhe far morrt.

    Njri prej tyre vajti tek Kajs ibnu Sad El-ensarij n Medine, i veshur me rroba t vjetra dhe plot arna. Ai vajti tek shtpia e Kajsit dhe trokiti n der. Menjher n der doli nj vajz pasi vet Kajsi ishte n gjum - e cila e pyeti se far dshironte. Burri i tha:Un jam nj i varfr dhe dua t takoj padronin tnd. Vajza i tha:Ai sht n gjum, por merri kto njmij dinar dhe largohu. Burri i morri dhe u kthye n Meke.

    I dyti vajti tek Urabe El-eusij El-ensarij, t cilin e takoi rrugs pr n xhami pr t falur namazin e iqindis. Urabe ishte plak i moshuar dhe i verbr dhe pr ta uar n xhami, kishte marr dy skllevr t rinj t cilt e mbanin pr krahsh. Me ta par, burri i doli para dhe i tha:Un jam nj udhtar q m jan harxhuar t hollat pr rrug dhe jam shum i varfr. Un i jam lutur Zotit dhe po t lutem dhe ty q t m ndihmosh. Urabe i tha:Detyrimet ndaj njerzve mi harxhuan pasurit dhe nuk m ka mbetur gj tjetr ve ktyre dy djemve t rinj, t cilt po ti dhuroj ty. Burri i morri dy djemt dhe morri rrugn e kthimit.

    I treti vajti tek Abdullah ibnu Xhafer, t cilin e takoi rrugs pr n Sham. Me ta takuar ai i tha: Un jam nj udhtar q m jan harxhuar t hollat pr rrug dhe jam shum i varfr. Un i jam lutur Zotit dhe po t lutem dhe ty q t m ndihmosh. Abdullah ibnu Xhafer i tha:Nse do m kishe gjetur n Medine, do t kisha dhn gjra t shumta. Tani nuk kam gj tjetr vese kt kal dhe shpatn time. Merri t dy, se un do t pres n rrug derisa t vij dikush dhe t m ndihmoj, pasi t gjith m njohin.

    T tre u mblodhn n Meke, me qllim q njeriu i urt dhe i menur t gjykoj kush ishte m bujari. Sipas burrit t menur, m bujari ishte Urabe, pasi atij nuk i kishte mbetur nga pasuria vetm ata dy djem dhe ata i dhuroi.

    Njerzit m bujar n bot, jan ata q dhurojn dhe japin veten dhe shpirtin e tyre, ashtu si vepruan banort e Medines me t drguarin e Zotit kur emigroi tek ta.

    Bujaria sht nj moral me vler e dashur tek t gjith popujt dhe racat njerzore. T gjith njerzit e shohin bujarin si njeriun m t lumtur n bot. Edhe vet Zoti e nderon dhe e gzon me shndet dhe familje t mir.

    Edhe psikologt dhe sociologt pohojn se kushdo q krkon t ndihet i lumtur n kt bot, duhet t kontriboj n prkrahjen dhe ndihmn e nevojtarve. Nj gjest t till, ata e quajn farmacia e zemrave. Nse krkon q Zoti t t shroj nga stresi, depresioni, regullimet nervore etj duhet t ndihmosh t varfrit dhe nevojtart dhe kjo sht dika e provuar.

    Nse vet doktort dhe psikoterapistt n perndim kshillojn pr dika t till, mund t thuhet pr botn Islame dhe fen Islame, e cila q prej 14 shekujsh e ka stimuluar bujarin? Vet profeti Muhamed a.s e ka prshkruar at q jep dhe ndihmon t tjert si dik q rrobat e tij zgjerohen dhe ndihet m rehat. Kurse at q pasurin e mban vetm pr vete dhe sht koprac, e ka prshkruar si dik q rrobat i ngushtohen dhe gati i marrin frymn. Prandaj, po t shohsh dhe t takohesh me nj koprac, do e gjesh nevrik, t paprmbajtur, agresiv dhe tekanjoz.

    Elxhahidh e ka prshkruar bujarin si njeri i cili para se t knaq me fjalt e tij t mbla, t knaq me fytyrn e tij t elur dhe t buzqeshur. Nj poet, kur dshiroi t lvdoj nj nga bujart e klass sunduese i tha n vargje:

    Kurdo q ti shkosh, do t ngrohesh nga zjarri i tij

    Tek ai gjen ngrohjen dhe njeriun e mir.

    Kuptimi i ktyre vargjeve sht se ai bujar pr t cilin flitet, ndizte zjarr natn, me qllim q ta shohin udhtart dhe t shkojn pr tu ngrohur dhe pr t gjetur ushqim tek ai.

    Kur Umer ibnul Hattabi i dgjoi kto vargje, tha:Ai duhet t jet i drguari i Zotit.

    Nj koprac, i ankohet gruas s tij se askush nuk po vinte pr t krkuar dorn e vajzave t tij. Gruaja e tij ishte e menur dhe i thot:Kjo sht pr shkakun tnd se je koprac dhe njerzit duan t rrin larg kopracve. Burri e pyeti:Po far duhet t bj? Gruaja i tha:Fto filan poet pr dark, therri nj deve dhe shtroja sofrn deri n gju. Kur ta shoh kt, ai do t thurr vargje t cilat do t prhapen dhe njerzit do t vijn t krkojn dorn e vajzave. Dhe ashtu veproi. E ftoi poetin, i therri nj deve dhe ia mbushi sofrn me ushqime t ndryshme. Kur doli, poeti i thurri disa vargje ku theksonte bujarin dhe mikpritjen e tij, vargje t cilat u prhapn n mbar krahinn. Po at vit, ai arriti ti martoj t dy vajzat.

    Morali i ksaj ndodhie sht q t kuptosh se ka nj smundje q quhet kopraci, pr t ciln duhet ti krkosh Zotit t t ruaj. Kush dshiron q Zoti t tregohet bujar me t, ta bashkoj me njerzit m t mir, ti pranoj veprat e mira, ti fshij veprat e kqia dhe ta fal, le t tregohet bujar me krijesat e Zotit.

    Nj dit, Aisheja e pyeti t drguarin e Zotit:A i bn dobi Ibnu Xhedanit bujaria dhe ushqimi q jepte pr t varfrit para Islamit? Profeti a.s ia ktheu:Jo. Pasi ai kurr nuk tha:O Zot mi fal gjynahet Ditn e Gjykimit.


    Abdullah ibnu Xhedan, ka qen nj njeri shum i varfr, por ai gjeti nj thesar floriri, t cilin e shpndau t gjithin pr t varfrit. Nj en me ushqim nga i Ibnu Xhedanit mezi e mbanin katr veta. Ai ftonte njerz pr t ngrn n mngjes, drek dhe dark.

    Dika t till e prmend dhe vet Profeti a.s ditn kur muslimant fituan n Bedr. Teksa krkonin kufomn e Ebu Xhehlit, t cilit ia kishin kputur kokn, Profeti a.s u tha:Kontrolloni tek pjesa e gjurit, pasi ka nj shenj plage, t ciln e ka q nga dita kur kemi br mundje n sofrn e Abdullah ibnu Xhedanit. Me ta kontrolluar, ata arritn ta dallojn plagn e marr dhe e morrn kufomn e tij dhe e hodhn n pus.

    Vet shokt e Profetit a.s konkuronin pr bujari. Kishte prej tyre nga ata q dhuruan jetn dhe gjakun e tyre. Kishte t tjer q dhuruan t gjith pasurin, t tjer ndan shtpit dhe pasurit e tyre me vllezrit musliman t ardhur nga Meka.

    Nj nga banort e Medines, ftoi nj nat nj mik n shtpi. Ngaq nuk kishte n shtpi ushqim t mjaftueshm, ai i tha gruas q fmijt ti vr n gjum. Gjithashtu, ai e porositi q kur t ulen t han dark, ta ul dritn e llambs dhe ata t dy t shtiren sikur po han nga pjata, por n fakt vetm t prekin pjatn pa marr gj prej saj. Kt, e bnin me qllim q ushqimin e pakt, ta hante miku. T nesrmen n mngjes, Profeti a.s i tha mikpritsit:Zoti sht uditur me at q vepruat mbrm me mikun tuaj.

    Kto ishin disa fragmente t njerzve t mdhenj prsa i prket bujaris dhe dshirs pr t ndihmuar nevojtart. Kush e krkon t mirn, le t tregohet bujar me aq sa posedon. Pasuria e vetme q t mbetet n kt bot, sht ajo q ke dhn dhe jo ajo q kursen dhe ruan n banka.

  2. #2
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Titulli i emisionit:”Deklarimi e parimeve tek njerzit e mdhenj.”

    Prezantues i emisionit: Aid Elkarnij





    Njerzit e mdhenj kan nj bes mes tyre, e cila konsiston n deklarimin e parimeve. Ne n islam nuk kemi sekrete, mistere dhe t fshehta, pr ne muslimant do gj bhet hapur n prani t gjith njerzve. Ne nuk kemi asgj q bhet n mnyr t fsheht. Parimet tona ne muslimant i shpallim pes her n dit. Pikrisht pr kt, Umer ibnul Hattabi thot:”Nse i sheh njerzit t flasin n intimitet dhe fshehurazi, dije se po kurdisin ndonj komplot.” N islam nuk ka nevoj q t’i flassh tjetrit fshehurazi, pasi rruga dhe thirrja islame sht e qart. Thirrja e muslimanve konsiston n:”La ilahe il-lallah, Muhamed resulullah, falja e namazit, agjrimi i Ramazanit, kryerja e Haxhit, drejtsi mes njerzve, respekti i prindrve, ruajtja e lidhjeve farefisnore, morali i mir etj… A kan gj pr t’u mbajtur t fshehta dhe sekret kto q prmendm m lart? Prandaj, shpallja hapur e parimeve sht rrug dhe cilsi e njerzve t mdhenj, t cilt udhhiqen nga udhheqsi shpirtror i t gjith muslimanve, profeti Muhamed a.s. Ai i lavdron muezint q thrrasin ezanin pes her n dit, pikrisht ngaq ata e shpallin hapur identitetin e tyre. N nj hadith, ai thot:”Muezint do t ken qafat m t gjata Ditn e Kijametit.”

    Teksa dgjon kt hadith, patjetr q t shkon mendje tek nj pyetje:”far do t prfitojn muezint, duke pasur qafn m t gjat at Dit?”

    Disa komentues t haditheve mendojn se qafa e gjat sht nj nder dhe grad q do u jepet muezinve, por dika e till sht larg realitetit. Komenti i vrtet i hadithit t msiprm sht se Ditn e Kijametit, njerzit do t mbulohen me djers sipas gjynaheve q kan br n kt bot. Do t ket njerz, t cilt do i mbuloj djersa deri tek goja. Me qllim q muezint t ruhen nga dika e till dhe niveli i djerss t mos u arrij tek goja, Zoti do u jap qafa t gjata. Ashtu si e zgjaste qafn duke thirrur ezanin n kt bot, ashtu do ia zgjas Zoti Ditn e Kijametit, me qllim q t shptoj nga djersa dhe brengat e asaj Dite.





    Rndsia e ezanit n islam

    Nuk do t ishte aspak e teprt po t themi se nuk ka gj m t bukur se ezani, q thirret pr t lajmruar besimtart se koha e faljes ka ardhur. Ezani q thirret pes her n dit, bn q punonjsi i zyrs – nse sht musliman –, doktori n klinik, bujku n fush, tregtari n dyqan, studenti n klas, profesori n salln e leksioneve, ushtari, komandanti, udhheqsi, myftiu, gjykatsi… t ndalojn punn dhe t gjith t bashkohen n xhami pr t’iu prgjigjur thirrjes s Zotit t ’adhruar.

    Kur Zoti obligoi Haxhin, e urdhroi Ibrahimin a.s q t’i thrras njerzit dhe t’i lajmroj pr kt obligim. Dika e till sht lajmrim dhe shpallje e parimeve orientuese n islam. ”Dhe thirr ndr njerz pr haxhin, se t vijn ty kmbsor, kalors dhe me deve t rraskapitura q vijn prej rrugve t largta.” (Haxh 27)


    Komentuesit e Kuranit thon:”Ibrahimi u ngjit n kodrn m t lart dhe thirri:”O njerz! Zoti e ka br obligim pr ju Haxhin, prandaj kryejeni at!” Zri i tij arriti tek t gjith njerzit q ekzistonin n at koh dhe tek t gjith ata q do t lindnin m pas. Ata q deshi Zoti t’i udhzoj, iu prgjigjn ksaj thirrje t Ibrahimit a.s.

    Tregon Aisheja mbi jetn e Profetit a.s brenda shtpis dhe thot:”Ai sht me ne, na ndihmon n punt e prditshme, qep kpuct… por me t dgjuar ezanin, ohet sikur as nuk na njeh dhe as nuk e njohim.”

    T njjtn rrug ndoqn dhe shokt e tij dhe brezi q erdhi pas tyre, t cilt me t dgjuar ezanin, ndrprisnin do lloj aktiviteti. Dijetart q jepnin msim n xhami, me t dgjuar ezanin, e ndrprisnin msimin, pr ta vazhduar prsri pas ezanit.

    I drguari i Zotit, e ka quajtur dika t plqyeshme, q ditn e par t lindjes s nj fmije, t’i thirret ezani n veshin e djatht. Kjo me qllim q fjalt e para q t dgjoj fmija, t jen fjalt e njsimit t Allahut dhe t jen si urim dhe shpres q fjalt e Zotit t hyjn n veshin dhe zemrn e t porsalindurit.





    Historia e islamit t Ebu Mahdhures.

    Ebu Mahdhure ishte nga muezint e Profetit a.s, i cili kishte caktuar tre katr t till. Ditn q muslimant udhtuan pr n Bedr, Ebu Mahdhure nuk ishte musliman. Nj dit, teksa Bilali po thrriste ezanin – dhe ezani i tij mbushte vendin dhe kishte z shum t bukur – e dgjon Ebu Mahdhure nga ana tjetr ku ndodhej me shokt dhe fillon dhe ai t prsris fjalt e ezanit, duke imituar Bilalin. Me ta dgjuar Profeti a.s, u tha shokve:”Mi sillni ata djem!” Me t ardhur para Profetit a.s, ai i pyeti:”Cili prej jush thirrte ezanin?” Atyre u erdhi turp dhe uln kokat. Profeti a.s iu drejtua t parit dhe i tha:”Thirre ezanin!” T njjtn gj bri dhe me t tjert, derisa arriti tek Ebu Mahdhure, t cilit me ta dgjuar i tha:”Ti e ke thirrur ezanin ather!” M pas, Profeti a.s e afroi, i prkdheli kokn me dorn e tij fisnike, i frkoi dhe kraharorin dhe tha:”O Zot, udhzoje n islam!” Menjher, Ebu Mahdhure tha:”Dshmoj se nuk ka zot tjetr prve Allahut dhe se ti je i drguari i Zotit.” Profeti a.s i tha:”Ti je banor i Mekes, prandaj shko n Meke dhe thirr ezanin pr muslimant atje!” Q nga ajo dit, Ebu Mahdhure u betua se nuk do t vr grshr n flokt e tij. Flokt iu rritn dhe ai i mbante t lidhura me copa plhure derisa vdiq me flokt e paprer.

    Tregohet, q ai gjithmon e thirrte ezanin pran Qabes. Nj dit, teksa thrriste ezanin dgjoi dik q po thurrte vargje ku prmendi kullotjen e kafshve. Ngaq dgjoi fjaln kafsh, Ebu Madhure nuk tha:”Ejani n shptim, por tha:”Ejani tek kafsht.”

    Njerzit e mdhenj kan qen gjithmon optimist dhe plot shpres pr t ardhmen. Gjithmon ata shpresonin t mirn pas t keqes, lehtsimin pas vshtirsive, duke mos i ln vend zhgnjimit dhe pesimizmit. Ata ishin plot besim dhe bindje n ndihmn e Zotit t vetm, i cili urdhron n librin e tij dhe thot:”Vetm Zotit mbshtetjuni nse jeni besimtar!”

    Besimtart e vrtet dhe njerzit e mdhenj, nuk shohin errsirn e nats, por presin gjith shpres dhe gzim dritn e agimit.





    Vendosmria n islam

    Me kt rast, Zoti n Kuran na jep nj msim, ku urdhron:”mos u dobsoni dhe mos e dshproni, pasi jen m t lartit nse jeni besimtar.”

    Kurr mos u ndje i dobt, i paprkrahur dhe i dshpruar, nse je besimtar dhe ndjek parimet e drejta. A ka njeri m t lart dhe m t nderuar se nj besimtar i devotshm? Drejtimi i tij i vetm sht Qabeja dhe libri i tij q e ngushllon dhe orienton drejt m t mirs sht Kurani famlart. Prse duhet t ndjehet i dobt, pa prkrahje dhe i zhgnjyer nj njeri i till?

    T till ishin njerzit e mdhenj, gjith shpres dhe optimizm pr premtimet q u ka dhn Zoti i Madhruar n Kuran, duke pasur shembullin dhe modelin m t mir vet profetin Muhamed a.s.

    Profeti i tyre ishte dbuar nga Meka dhe kishte marr rrugn pr n Medine, duke pasur si shoqrues vetm njrin nga miqt e tij m t ngusht, Ebu Bekrin. Ai edhe pse ishte i drguari i Zotit, udhtonte pa bodigard, pa shoqrues, pa karvan, pa pasuri dhe t holla t mjaftueshme. Madje, ai po ndiqej nga mekasit pr t’u vrar.

    Gjat prndjekjes s kurejshve, pr at q e sjell Muhamedin a.s t gjall ose t vdekur, ata kishin caktuar nj shprblim prej njqind devesh.

    Teksa po ndiqej nga armiqt e tij, Profeti a.s kthehet dhe i thot njrit prej tyre, I cili quhej Suraka:”Si do t ndihesh o Suraka kur t t vihen n dor byzylykt e Kisras?” Kjo do t thoshte se muslimant do t triumfonin, perandorit do t binin n duart e muslimanve q deklaronin fuqishm:”Nuk ka zot tjetr ve Allahut dhe Muhamedi sht rob dhe i drguari i Tij.” Kjo fjal do t thoshte q muslimant do e rrzojn perandorin perse, do marrin thesaret e mbretit pers Kisra dhe byzylykt do ia jepnin t’i vesh Suraka. Kalojn dit, muaj dhe vite dhe n kohn e Umer ibnul Hattabit, muslimant fitojn ndaj persve n Kadisije, bie perandoria e tmerrit dhe terrorit, e humbet pushtetin vet mbreti tiran Kisra, i merr Umeri byzylykt e tij dhe ia vendos n dor Surakas. N at ast, Suraka thot:”T vrtetn ke thn o i dashuri im, o i drguari i Zotit.”

    Ditn q profeti Muhamed a.s i dha kt sihariq Surakas, ishte nj nga ditt m t vshtira pr t. Ai ishte dbuar nga Meka dhe po prndiqej nga kurejsht pr ta kapur dhe pr ta vrar. Megjithat, ai i prgzonte muslimant pr fitoren dhe agimin q do t vinte s shpejti.





    Njerzit e mdhenj nuk e njohin pesimizmin dhe zhgnjimin

    Njerzit e mdhenj, nuk ia lejojn vetes t arrijn n gradn e zhgnjimit dhe t kputjes s shpresave. Sado e vshtir qoft situata, ata jetojn me shpresn se e ardhmja do t jet m e ndritur dhe m e mir, duke e mbshtetur dika t till n vullnetin e Zotit t Madhruar.

    Gjat betejs s Hendekut, Profeti a.s dhe muslimant e Medines, u rrethuan nga t katr ant. Gjendjen e muslimanve n kt betej, e prshkruan vet Zoti n Kuran, ku thot:“Kur u erdhn juve nga lart dhe posht, kur shikimet u shtangn dhe zemrat arritn fytin, ju ushqenit dyshime pr Zotin. N ato aste u sprovuan besimtart dhe u tronditn fort.” (Ahzab 10-11)

    N ato aste t vshtira dhe t tmerrshme, teksa muslimant kishin hasur nj shkmb t fort, profeti merr kazmn dhe e godet shkmbin me sa fuqi kishte. Nga goditja dalin disa shkndija dhe Profeti a.s thrret plot shpres:”Zoti sht m i madhi! Zoti m premtoi elsat e pallatit t ezarit dhe t Kisras, perandori t cilat do t bien n duart e umetit tim.” Besimtart than:”Zoti dhe i drguari i Tij kan thn t vrtetn dhe kjo ua shtoi besimin dhe fisnikrin.”

    Nse t ndodh ndonj fatkeqsi, dije se me an t besimit tnd dhe mbshtetjes tnde n Zot, do t dalsh m i fuqishm nga kjo fatkeqsi. Ti duhet ta dish se ajo q t ndodhi, ishte shkak pr fshirjen e shum gjynaheve.

    Profeti Muhamed a.s ishte para shum vshtirsive dhe fatkeqsive. Ai ndodhej i vetmuar dhe i braktisur nga populli i tij, pasi e kishin prgnjeshtruar, e kishin refuzuar thirrjen e tij, e kishin ofenduar, e kishin shar, e kishin goditur me gur, kishin mbjell gjemba n rrugn ku kalonte dhe nuk kishin ln form keqtrajtimi pa e provuar. Profeti a.s ishte mbshtetur me xhyben e tij pr murit t Qabes dhe n at koh i vjen Habab ibnu Eret, i cili ishte keqtrajtuar mizorisht nga kurejsht. Ata e kishin nxjerr n shkrettir dhe ia kishin mbushur shpinn me gur t nxehur mbi zjarr. I lodhur dhe plot dhimbje, ai i tha Profetit a.s:”O i drguar i Zotit! Prse nuk e lut Zotin q t na ndihmoj?!” Profeti a.s, si ishte i mbshtetur u drejtua dhe i tregoi Hababit mbi vuajtjet e profetve t mparshm. “Merrej profeti – i thoshte profeti Muhamed a.s – dhe me sharr e ndanin n dy pjes trupin e tij. Betohem n Zotin, q do t plotsohet kjo fe, saq do t udhtoj gruaja e vetme nga Sanaja n Hadramaut, pa patur frik nga asgj tjetr ve Zotit t Madhruar dhe egrsirave. Por ju jeni njerz t nxituar.”


    Me kt, Profeti a.s i paralajmronte se s shpejti do t kishte nj shtet musliman, ku do t prhapej siguria dhe qetsia. Kto fjal i qetsuan shokt e Profetit a.s.

    Kur Profeti a.s ndrroi jet, Umer ibnul Hattabi vajti ta bind Ebu Bekrin q t mos e drgoj ushtrin e Usame ibnu Zejdit pr t luftuar perst, por ta mbaj n Medine pr t mbrojtur qytetin. Me ta dgjuar Ebu Bekri ia ktheu:”Pr Zotin q nuk ka zot tjetr ve Tij, nse qent do i kapnin nnat e besimtarve pr rrobash, un do e drgoj ushtrin e Usames. Vet Profeti a.s ka porositur disa her q kjo ushtri t niset dhe ajo do t niset.

    Usame atkoh ishte vetm 17 vje. Para se t nisej, Ebu Bekri iu afrua dhe i tha:”T krkoj q ushtarin Umer ibnul Hattab ta lejosh t qndroj me mua n Medine.” Dhe Usame e lejoi Umerin t qndroj n Medine.

    Me t hypur n kalin e tij, Ebu Bekri e kapi kalin e Usames pr kapistre dhe pasi e kshilloi me frikn e Zotit i tha:”Mos vrisni t moshuarit, as grat, as fmijt…” Usames i erdhi turp q ai kishte hypur mbi kal kurse Ebu Bekri, Halifeja i muslimanve ecte n kmb, me kapistrn e kalit pr dore. Ai deshi q t zbres dhe t hyp Ebu Bekri mbi kal, por Ebu Bekri i tha:”As ti nuk do t zbressh dhe as un nuk do t hypi n kal. Un dua q pr pak koh t’i pluhuros kmbt e mia me pluhurin e ushtris q lufton n rrug t Zotit.”

    Kur Umeri u qllua disa her me thik nga Ebu Lulue Elmexhusi, erdhi doktori ta vizitoj. Teksa doktori po dilte jasht, Umeri pa q rrobat e tij ishin t gjata dhe i trhiqte zvarr. Kshtu i thirri dhe i tha:”Prit pash Zotin! Ngrije rrobn, pasi sht pastrti pr rrobat dhe devotshmri para Zotit!” Edhe n astet e vdekjes, ai mendonte pr t urdhruar pr mir dhe ndaluar nga e keqja.


    Disa dijetar, kur flasin mbi rndsin e urdhrimit pr t mira dhe ndalimit nga e keqja, e titullojn kapitullin me fjalt:”Prijsi i besimtarve, urdhron pr mir dhe ndalon nga e keqja n astet e vdekjes.”


    Vall sa skena dhe fragmente t kqia na dalin para syve do dit dhe nuk e kemi guximin t’i kshillojm njerzit? Kurse Umeri, ishte n astet e vdekjes dhe gjente forc t urdhroj pr mir.


    Ishte pikrisht optimizmi dhe shpresa, ajo q i bnte t urdhrojn pr mir dhe n ato aste delikate.


    T till ishin kta njerz gjenial. Ne e lusim Zotin q t na bj t ndjekim gjurmt dhe modelin e tyre.

  3. #3
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Devotshmria tek njerzit e mdhenj









    Falenderimet jan pr Zotin, paqa dhe mshira e Tij pr profetin Muhamed a.s, shokt e tij dhe t gjith ata q ndoqn rrugn e tij.


    N rrjeshtat n vazhdim, do t flasim mbi devotshmrin e njerzve t mdhenj, si e prjetonin frikn dhe dashurin ndaj Zotit t madhruar, prkushtimin dhe si ishin veprat e tyre konform urdhrave dhe vullnetit t Zotit.


    Thot Zoti n Kuran:”Ne i porositm idhtart e librit para jush dhe juve q t jeni t devotshm ndaj Zotit.”


    Kshtu, porosia e Zotit pr banort e toks ishte q t jen t devotshm.


    Njerzit e mdhenj dhe njerzit m t dashur t Zotit e morrn kt porosi hyjnore dhe e zbatuan n jetn e tyre.


    Vet Profeti Muhamed a.s, kshillonte njrin nga shokt e tij me fjalt:”Ji i devotshm ndaj Zotit kudo q t jesh! Gjynahun pasoje me nj vepr t mir, q ta fshij at dhe sillu me njerzit me edukat dhe moral t mir.”


    Me kto fjal, Profeti a.s porosiste jo vetm shokt e tij t asaj kohe, por t gjith muslimant n do koh dhe vend q t ndodhen.


    N do vend dhe koh q t ndodhesh, mbikqyrjen e Zotit ta kesh shoqruesin tnd m t mir.


    Duke e ditur natyrn njerzore, q e ka t pashmangshme rnien n gabime dhe gjynahe, Profeti a.s e pason porosin pr devotshmri, me “Gjynahun pasoje me nj vepr t mir, q ta fshij at” Pas do gabimi dhe gjynahu pendohu dhe vepro nj vepr t mir. M pas Profeti a.s i kujtoi t drejtat e njerzve t tjer dhe trajtitim me edukat dhe moral.


    Ali ibnu Ebi Talibi e ka prkufizuar devotshmrin me fjalt:”T’i friksohesh t Gjithfuqishmit, t veprosh sipas udhzimeve t shpalljes hyjnore, t pranosh caktimin e Zotit dhe t prgatitesh pr Ditn e Gjykimit.”


    Umer ibnul Hattabi, dilte natn dhe kontrollonte popullatn se sa ishin t devotshm ndaj Zotit t tyre.


    Nj dit, ai doli rrugs q t on n Meke, ku takoi nj bari q kulloste delet dhe i krkoi t blej nj dele. Bariu iu prgjigj:”Delet nuk jan t miat, por t padronit tim.” Umeri i tha:”Ma shit mua dhe pradronit i thuaj q e hngri ujku.” Bariu, i uditur nga kjo krkes i tha:”Po Zotit t padronit, far t’i them Ditn e Kijametit.” Umeriu u ul n gjunj dhe filloi t qaj nga kto fjal.


    Nj nat tjetr, Umeri po lvizte rrugve t Medines, ku dgjon zrin e nj gruaje q i thoshte vajzs:”Przieje qumshtin me uj q t shtohet o bija ime.” Vajza iu prgjigj:”Umeri, Prijsi i besimtarve e ka ndaluar q t przihet qumshti me uj o nn.” Nna i tha:”Przieje se Umeri nuk na shikon tani.” Por vajza ia ktheu:”Nse nuk na shikon Umeri, na shikon Zoti i Umerit.”


    Umeri vuri nj shenj mbi dern e tyre dhe vajti tek shtpia e tij dhe u krkoi djemve q t martoheshin me kt vajz dhe djali i tij Asimi u martua. Nj pasardhs i ksaj martese ishte Umer ibnu Abdul Aziz.


    Njerzit e mdhenj ishin t bindur se jeta e ksaj bote sht nj rast pr adhurim dhe prkushtim ndaj Zotit t Madhruar, kshtu Ai ishte gjja m e shtrenjt pr ta.


    Ata e ndjenin pranin e Zotit dhe dijen e Tij n do ast t jets.


    Umer ibnu Abdul Azizi, Halifeja i drejt, hyn nj dit n magazinat e shtetit islam. Aty ndjen ern e parfumit t depozituar dhe menjher kap hundn me dor, duke mos dashur t’i marr er parfumit. T pranishmit, e pyetn:”Ai sht thjesht parfum o Prijs i besimtarve!” Ai u tha:”Ai shitet vetm pr shkak t aroms s mir, kshtu ajo q nuk sht e imja, nuk duhet t prfitoj prej saj.”


    Ata ishin parfumet e muslimanve dhe Umer ibnu Abdul Azizi mendonte se nuk duhet t prfitoj nga dika q nuk sht e tij, qoft kjo dhe aroma e parfumit.


    Nj devotshmri t till nuk mund ta ket kush, prve atij q Zoti ia ka pastruar zemrn.


    Tregon Taus ibnu Kisan, nj nga nxnsit e Ibnu Abasit dhe dijetart e mdhenj t kohs s tij:”Hyra n Qabe para namazit t akshamit dhe fala dy rekate. M pas, u ula tek vendqendrimi i Ibrahimit a.s dhe po vshtroja ndrtesn e Qabes. Teksa qndroja ulur, dgjoj nj z pas meje dhe kur kthehem shoh Haxhaxh ibnu Jusuf Thekafij, guvernatori i Irakut. Ai ishte n shoqrin e shrbtorve, skllevrve dhe eskorts q e shoqronte. Ai, bashk me eskortn e tij, vendosn armt dhe heshtat prtok dhe filluan t falen pas meje, ndrkoh q njerzit e tjer vazhdonin tavafin. Mes njerzve ishte dhe nj burr i dobt dhe i that nga Jemeni. Njerzit u shtuan rreth Qabes dhe jemenasi deshi t’i shptoj turms s madhe, duke dal para Haxhaxhit dhe eskorts s tij. Kur deshi t dal para, ihrami i tij kapi padashje thikn q mbante Haxhaxhi n brez dhe ajo ra prtok, pa e prekur Haxhaxhin. Menjher, Haxhaxhi e kapi jemenasin pr rrobe dhe i tha:”Ndalo! Nga je ti?” Ai iu prgjigj:”Nga Jemeni.” Duke qen se vllai i Haxhaxhit ishte guvernator n Jemen, ai e pyeti:”Si e le vllan tim?” Jemenasi iu prgjigj:”E kam ln gjith shndet.” Haxhaxhi i tha:”Nuk pot pyes pr shndetin, por po t pyes pr drejtsin dhe sjelljet e tij.” Jemenasi iu prgjigj:”Tiran dhe zullumqar.” Haxhaxhi i tha:”A e di se ai sht vllai im?” Jemenasi iu prgjigj:”O Haxhaxh! A mos mendon se vllai yt, sht krenar me ty, m shum se ’jam un krenar me Zotin tim?!”


    Tregon Tausi:”Kur dgjova kto fjal, mu ngritn qimet prpjet. Por Haxhaxhi e la dhe vazhdoi tavafin.”


    M von, Tausi udhtoi pr n Jemen, pr t prhapur dhe mbartur dijet q kishte marr. Atje ai vajti dhe takoi guvernatorin Muhamed ibnu Jusufin, vllan e Haxhaxhit, t cilin e kshilloi dhe e paralajmroi pr ndshkimin e dhimbshm t Zotit, nse nuk vendos drejtsi n vend.” Vet guvernatori deshi t’i bj qejfin dhe urdhroi nj nga shrbtort e tij, t’i sjell Tausit rroba dhe veshje nga m t shtrenjtat. Shrbtori i solli rrobat q dukeshin se jan mndafshi dhe t shtrenjta, aq sa mund t shiteshin 1000 dinar dhe ia hodhi Taus ibnu Kisan mbi supe. Pasi prfundoi Tausi bisedn me guvernatorin, u ngrit duke e hedhur xhyben e re prtok dhe u largua pr n shtpi, duke thn:”Sa njerz t ult do t ishim nse librin dhe porosit e Zotit do i shisnim pr t prfituar t mira materiale!”


    Kta ishin njerz t cilt devotshmrin ndaj Zotit e mishruan me veprat e tyre dhe jo vetm me fjal dhe predikime t bukura.


    Abdullah ibnu Mubarek sht nj nga dijetart e lavdishm musliman. Ai krkoi dijen e hadithit n Horasan. Nj her udhtoi n Bagdad dhe kur arriti pa q kishte marr me vete pendn e njrit nga dijetart e Horasanit. Edhe pse distanca mes Bagdadit dhe Horasanit ishte mbi njmij km, ai tha:”Pr Zotin nuk mund t qndroj n Bagdad me pendn e tij. Ku ta gjej pendn Ditn e Kijametit q t’ia kthej pronarit t saj?” Menjher morri rrugn dhe i ktheu pendn dijetarit dhe msuesit t tij n Horasan.


    Kurse mbi devotshmrin e imam Ahmedid dshmojn histori dhe ngjarje t panumrta.


    Atij i vinin ushqime t lloj-llojta nga qeveritart dhe vet Halifeja, por ai i refuzonte t gjitha dhe ushqehej vetm me buk elbi. N smundjen e vdekjes, ai u bnte me shenj q t’i lagin mjekrn me uj, duke dashur t imitoj Profetin a.s, pasi ai i transmeton hadithet e lagies s mjekrs me uj dhe kalimin e gishtrinjve mes saj.


    Edhe pse n astet e vdekjes, shum dijetar nuk e harronin devotshmrin ndaj Zotit t Madhruar.


    Tregon imam Dhehebij dhe Ibnu Kethiri:”Ibnul Eshim, teksa ndodhej nj nat n nj pyll t Kandaharit si lufttar, ohet dhe filloi t fal namaz nate. N ast, vjen nj luan dhe fillon t sillet rreth tij. Teksa falej, Ibnul Eshim i drejtohet luanit me fjalt:”O luan, nse je urdhruar t m hash, fillo q tani. Nse nuk je urdhruar t m hash, ather m lr t’i falem Zotit tim!” Ather luani ulriti aq sa mbushi gjith luginn me ulrimn e tij dhe u largua.


    Nj her, sulltani i Egjyptit u zemrua me Hakim Nabulsin dhe e vendosi n nj kopsht bashk me luant. Nj luan, iu afrua, i morri er dhe m pas e la. Kur shptoi nga kjo sprov, njerzit e pyetn:”far mendoje n ato aste kur t’u afrua luani dhe t merrte er?” Ai u tha:”N ato aste po falesha dhe mendoja nse pshtyma dhe jargt e tij jan t pastra apo t flliqura. Kjo, pasi kisha frik se mos vdes me papastrti n trup.”


    Nj njeri i mir, ra nga anija n t ciln udhtonte dhe kur pa q po mbytej, filloi t marr abdes derisa vdiq. Kt e tregojn udhtart q ishin me t n anije dhe q nuk arritn ta shptonin dot. Ai deshi q t dal para Zotit me abdes.


    Nj histori tjetr me detin dhe anijen sht dhe ajo e Elmuhib Taberi, i cili vajti bashk me studentt e tij t hypin n anije. Meqnse anija ishte larg bregut, atyre u duhej t hidheshin. T rinjt u matn t krcejn, por nuk mundn. Kurse msuesi i tyre, tha:”Bismil-lah” dhe u hodh n anije. T uditur, t rinjt i than:”Ne q jemi t rinj, nuk arritm t hidhemi, kurse ti q je mbi shtatdhjet vje arrite?!” Ai u prgjigj:”Kt fizik, e kam ruajtur n rini nga harami, dhe Zoti e mbron n pleqri nga dobsia.”


    Motra e Harith Elmuhasibij, i cili ka qen model pr devotshmri, vajti tek imam Ahmedi dhe e pyeti:”Natn, punoj n tezgjah mbi tarracn e shtpis. Shpesh her, punoj nn dritn e pishtarve t rojeve q shtisin natn. A m lejohet dika e till?” Imam Ahmedi e pyeti i habitur:”Kush je ti?” Ajo i tha:”Jam motra e Harith Elmuhasibij!” Duke buzqeshur, imam Ahmedi i tha:”Prej shtpis tuaj buron devotshmria e vrtet.”


    Disa njerz vajtn tek Abdullah ibnu Umer dhe e pyetn:”Nj prej nesh ka vrar nj miz, a duhet ta shpaguaj at?” Ibnu Umer i pyeti:”Nga jeni ju?” Ata i than:”Nga Iraku.” Ather Ibnu Umer u tha:”Zoti ju vraft! Ju vrat Husejnin, nipin e Profetit a.s dhe nuk pyett, kurse pr nj miz pyesni?!”


    Shrbtori i Ebu Bekrit, i solli nj dit ushqim, t cilin Ebu Bekri e hngri pa e pyetur – si e kishte zakon - mbi burimin e tij. Pasi e hngri, Ebu Bekri u kujtua dhe e pyeti mbi burimin e atij ushqimi. Shrbtori i tregoi se e kishte bler me lekt e nj basti q kishte fituar. Ather Ebu Bekri, futi gishtat n goj dhe e volli t gjith ushqimin q kishte ngrn.


    N Medine jetonte nj grua e moshuar, q kishte humbur dhe shikimin. Nj dit n jav, Ebu Bekri shkonte dhe pastronte shtpin e saj. Umer ibnul Hattabi e dinte q n Medine ndodhet nj grua e till dhe shkonte dhe ai t’i pastroj shtpin, por sa her shkonte e gjente at t pastr. Kur e pyeti gruan se kush ishte ai q ia pastronte shtpin, i tha se nuk e njihte. Tregon Umeri:”Ather fillova ta vzhgoj kt shtpi, q t zbuloj kush ishte ai q i pastronte shtpin ksaj gruaje t moshuar. At dit q pash q ky burr ishte Ebu Bekri, mbeta i shtangur. Ai hynte brenda, pastronte shtpin, lante ent, merrte mbeturinat dhe i hidhte larg shtpis.”

    Kt e bnte Ebu Bekri, Halifeja i muslimanve, ai q kishte organizuar dhe drguar ushtrit n t katr ant. Ishte Ebu Bekri, miku m i ngusht i Profetit a.s, i vetmi q e shoqroi Profetin a.s gjat emigrimit n Meke dhe shoqruesi i vetm i tij n shpelln Theur. Ishte ky person ai q i fshinte shtpin nj gruaje t moshuar, i lante ent, i milte bagtin, edhe pse kishte mundsi t’i caktoj nj shrbtor.

    Kto nuk ishin histori t trilluara, as pjell e fantazis s ndonj shkrimtari, por ata ishin histori t prjetuara dhe t vrteta t njerzve t mdhenj. Ata ishin ai brez t cilin e prgatiti, e edukoi dhe ia dhuroi profeti Muhamed a.s njerzimit.


    E lusim Zotin q t jet i knaqur me kta njerz dhe t na bashkoj me ta n xhenetet Adn

  4. #4
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Dijet e njerzve t mdhenj


    Falenderimet i takojn Zotit, paqa dhe mshira e Tij mbi profetin Muhamed dhe mbi t gjith ata q ndjekin rrugn e tij.

    Paqa dhe mshira e Zotit qofshin me ju!





    T nderuar teleshikues! Vazhdojm t jetojm me njerzit e mdhenj, njerz t cilt i bn emrat e tyre t prjetshm n librin e historis njerzore. Jan ata njerz, dashuria pr t cilt ka mbushur zemrat tona. Jan ata njerz t cilt jan burim frymzimi dhe inkurajimi pr vendosmri, vullnet, modesti dhe morale t larta. N kto emisione, ne do t rrfejm ngjarje dhe ndodhi me kto njerz, t cilat do t na freskojn dhe qetsojn zemrat.

    Udhheqsi dhe komandanti i ktyre njerzve t mdhenj, ka qen dhe mbetet i drguari i Zotit, profeti Muhamed a.s.

    N kt emision, ne do t trajtojm dijet dhe njohurit e njerzve t mdhenj.

    Vall n far fushe u specializuan kta njerz? far dijesh prftuan dhe mbartn pr njerzimin?

    Dijet dhe njohurit e tyre e kan burimin nga fuqia Supreme e Krijuesit t vetm t ktij universi. Jan ato njohuri t cilat t ojn drejt knaqsis hyjnore dhe q ta bjn emrin t prjetshm mbi tok. Thot Zoti n Kuran:”Zoti i ngren ata q besuan dhe q prftuan dije n grada t larta.”

    N nj hadith tjetr, Zoti i drejtohet Profetit t Tij me fjalt:”Dije se nuk ka zot tjetr ve Allahut dhe krko fjalje pr gjynahet e tua!” Thot imam Buhariu rreth ktij ajeti:”Zoti e filloi me dije, para fjalve dhe veprave.”

    Njerzit e mdhenj e kan konceptuar dijen dhe njohurit si urtsi dhe menuri t cilat e udhzojn njeriun drejt m t drejts dhe t dobishmes n jet dhe si katalizator pr moralet e larta. Ata kurr nuk e kuptuan dijen dhe njohurit thjesht si disa tekste q duhen msuar prmendsh, si dika q t mundson t hysh n debate dhe kontradikta t pafundme me t tjert. Ata nuk e kuptuan dijen si dika q t bn t famshm, me pozit dhe si mundsi pr rritjen e t ardhurave. Ata nuk e kuptuan dijen si dika q do i mbaj larg lodhjes dhe puns fizike. Thot Profeti Muhamed a.s:”Mua m drgoi Zoti pr udhzim dhe dije.” Udhzimi n kt rast jan punt dhe veprat e mira, kurse dija sht ajo q udhzon dhe orienton n kto pun.

    Shokt e Profetit a.s dhe brezi q erdhi pas tyre, i vun n jet me rigorozitet kto porosi dhe u kthyen n modele morali t lart, shpres dhe mshir pr mbar botn.

    Fjala e par q iu shpall Profetit a.s nga qielli ishte fjala “Lexo” e cila nnkupton studimin, nxnien e dijeve, meditimin, krkimin shkencor etj… Kshtu e filloi rrugn e tij karvani i udhzimit dhe reformave hyjnore me n krye profetin e mshirs, Muhamedin a.s. Bashk me faktet dhe argumentat e Kuranit, ata studionin dhe argumentat e Zotit n univers. Kshtu, paralelisht me dijet dhe njohurit e prgjithshme, ata prftuan dhe prkushtimin, shtimin e besimit dhe bindjes n Zotin fuqiplot. Me dshmi nga vet kundrshtart e tyre, ata ishin brezi m i mir q profeti Muhamed a.s ia ofroi njerzimit.

    N nj thnie t tij, i drguari i Zotit e ka konsideruar dijen si shptim. Ai thot:”Kushdo q i hyn nj rruge pr t prvetsuar dije, ta dij se Zoti ia ka lehtsuar rrugn pr n xhenet.”


    Brezi i sahabeve q edukoi shkolla e profetit Muhamed a.s, ishin t ndrgjegjshm mbi prgjegjsit q kishin kur uleshin pr t studiuar nj ajet Kurani, apo hadith profetik. Kt nuk e bnin pr t shtuar dijet me qllim q t debatojn, t marrin n goj njri-tjetrin, t nxjerrin n pah t metat e njri-tjetrit dhe t merren me ofendime. Por sa her q msonin nj ajet apo hadith m tepr, u elej fytyra dhe u hapej zemra.

    Kt e vrteton m s miri thnia e Muadh ibnu Xhebelit drejtuar njrit prej muslimanve:”Eja t ulemi pak, q t na shtohet besimi!” dhe u uln duke kujtuar dhe medituar mbi mrekullit e Zotit n Kuran dhe n univers. A ke menduar ndonjher mbi thellsin e ksaj fjale:”Eja t ulemi pak, q t na shtohet besimi!”

    Thot Ibnu Mesudi mbi brezin e sahabeve:”Ata jan njerzit m zemrmir, me njohuri t thella dhe m pak t sikletshm.”

    Nj dije q nuk t bn rob t devotshm, t sinqert dhe t prkushtuar, t dashur pr vllezrit dhe miqsor me muslimant e tjer, sht dije e padobishme dhe e kot.

    Transmeton Buhariu se Ibnu Abasi n moshn tet vjeare vajti n shtpin e Profetit a.s pr t msuar Kuran, dgjuar hadithet e Profetit a.s dhe pr t’a vshtruar Profetin a.s nga afr teksa falet, lutet dhe prmend Zotin. Duke qndruar n shtpin e Profetit a.s, Ibnu Abasi msoi shum gjra nga jeta e Profetit a.s, msoi hadithet e tij, adhurimin, leximin e Kuranit, lutjet dhe prkushtimin e nats. E gjith kjo, me qllim q kto t’i mbart dhe t’ia transmetoj t gjith umetit musliman m von.

    Nj nat, Ibnu Abasi mbushi nj en me uj dhe e la pran Profetit a.s, me qllim q ta ket gati kur t ohet t marr abdes. Kur e pa Profti a.s, pyeti:”Kush e ka mbushur kt en me uj?” Kur morri vesh q ishte Ibnu Absi ai q e kishte br, Profeti a.s u lut:”O Zot! Shtoja dijet fetare dhe msoji komentin.”


    Tregon Ibnu Abasi mbi udhtimin e tij pr t prftuar dije:”Dijeni se dija nuk prftohet me rehati fizike.”

    Askush nuk mund t bhet i ditur, i suksesshm dhe produktiv, vese pasi t jet lodhur dhe t ket kaluar nett pa gjum.

    Edhe pse lutjet e Profetit a.s jan t pranuara, Ibnu Abasi nuk u mbshtet n kt lutje, duke qndruar n shtpi dhe duke pritur q t’i vij dija dhe njohurit pr t cilat u lut Profeti a.s. Tregon vet Ibnu Abasi mbi prvojn e tij n krkimin e dijes dhe thot:”Pr Zotin e madhruar! Shkoja n shtpin e ndonjrit nga banort e Medines pr t dgjuar ndonj hadith q nuk e dija dhe e gjeja at duke fjetur n gjumin e dreks. Mua m vinte zor q t trokisja n der dhe ta zgjoja, prandaj shtrihesha rrz murit t shtpis. Era e nxeht q frynte m prplasej n fytyr bashk me pluhurin q barte me vete. Vazhdoja kshtu, derisa t zgjohej personi t cilin prisja.”

    A e dini se cili ishte rezultati i ksaj sacrifice? Rezultati sht se Ibnu Abasi u b dijetari tek i cili drejtoheshin t gjith pr ta pyetur. Ai filloi t njihej dhe me nofkat:”Penda e umetit dhe komentuesi i Kuranit.”

    Prse t mos ndjekim shembullin dhe modelin e ktyre njerzve t mdhenj edhe ne sot? Prse t mos studiojm dhe krkojm dije me t njjtn vendosmri si ajo e Ibnu Abasit?

    Tregon Xhabiri, nj nga shokt e Profetit a.s:”Kam udhtuar nj muaj t plot pr n Arish t Egjyptit, pr t msuar nj hadith t Profetit a.s nga Abdullah ibnu Enis. Kur arrita n Arish, m priti Abdullah ibnu Enis dhe un pa zbritur nga deveja e shkruajta hadithin dhe u ktheva menjher pr n Medine.”

    Me kt sakrific, durim dhe vetmohim, ata arritn gradat m t larta t dijes, duke u br shembull dhe model pr njerzimin.

    Pasi Ibnu Abasi falte namazin e sabahut, lexonte dhikrin e mngjesit dhe kur zbardhte dita, u thoshte nxnsve t tij:”Le t vij grupi i Kuranit!” Menjher hynin njerzit dhe nxnsit q ishin t interesuar pr t ditur sa m shum rreth kuptimit dhe komentit t ajeteve. Pasi prfundonte me kta, ai thrriste nxnsit q ishin t interesuar pr fikhun, t cilt e pyesnin pr shtje t fikhut. Pasi prfundonte me kta, thrriste nxnsit q ishin t interesuar mbi shtjet gjuhsore dhe letrare. Pasi prfundonte, ai shtronte sofrn dhe ushqente nxnsit dhe nevojtart me shpenzimet e tij. Tregojn bashkkohsit e tij:”Ibnu Abasi u jepte njkohsisht dije dhe ushqim nxnsve t tij.”

    I paarritshm n kt pik ishte dhe imam Shafiu. Historia dhe jetshkrimi i tij sht pr tu msuar n universitete dhe akademi. Ai lindi n Askalan t Palestins. Babai i vdiq q n mosh t vogl. Kshtu, imam Shafiu u rrit jetim dhe i varfr. E mbshtetur n forcn dhe udhzimin e Zotit, nna e tij morri rrugn pr n Meke s bashku me Shafiun e vogl.

    Duke vajtur n Meke, imam Shafiu vendosej n qytetin dhe vendin e gjyshrve t tij, t largt. Kjo, pasi ai takohet me Profetin Muhamed a.s n gjyshin e pest. Nna e tij morri nj dhom t vogl me qera dhe ushqeheshin me buk t that, t ciln pr ta prtypur e lagnin me uj.

    Tregon imam Shafiu:”Zoti mi hapi dyert e dijes dhe shkoja n Qabe ku msoja Kuranin dhe hadithin. Duke dashur t mos i harroj ato q msoja, i shkruaja n kocka, pllaka gursh dhe sholla kpucsh, saq e mbusha dhom ku jetonim me gjra t tilla.”


    Kur thirrej ezani i sabahut, nna e tij zgjohej dhe nuk e lejonte Shafiun e vogl t shkoj n xhami, nga frika pasi ishte i vogl akoma. Ajo e vishte, e ushqente me bukn e that dhe vetm pasi t zbardhte dita e lejonte t shkoj n xhami. Ai nuk e dinte ’sht loja dhe dfrimi me fmijt e moshs s tij. Kurr nuk u shoqrua me shok t kqinj dhe gjithmon dallohej pr gjykimin dhe urtsin q e karakterizonte. Ky pasion pr t prftuar dije, e bri t till q medh-hebin e tij ta ndjekin miliona njerz.


    Kurse tw flaswsh mbi imam Ahmed ibnu Hanbel, sht si t flassh mbi mrekullit e oqeanit. Ai udhtoi n shum zona, krahina dhe qytete. Ai vajti dhe n Jemen, pr t krkuar dhe prftuar sa m shum dije dhe njohuri. N nj ant, ai mbante bukn e tij prej elbi, kurse n antn tjetr mbante flett dhe pendn me t cilt shkruante njohurit e reja. Gjat gjith udhtimeve, synimi ishte t mbledh sa m shum thnie dhe hadithe t profetit Muhamed a.s. Shpesh her n kto udhtime, e gjeje t uritur, t etur, kmbzbathur, t raskapitur, pa fjetur, me kmb t ara, t vetm dhe ndonjher dhe t friksuar nga faktor t ndryshm. Megjithat, ai vazhdoi rrugn n krkim t dijeve dhe dijetarve. Ai udhtoi nga Bagdadi n Jemen kmbzbathur dhe qllimi ishte t takohej me Abdurrezzak San’anin. Shoqrues i tij ishte Is’hak Rahave dhe gjat rrugs, vendosi t ndaloj n Qabe. Pasi arritn n Meke dhe po kryenin tavafin, ata takohen me Abdurrezzak San’anin, i cili dhe ai kishte ardhur nga Jemeni pr Umre. Is’hak ibnu Rahavej i tha:”O imam, Zoti na e ka sjell Abdurrezzak San’anin n Meke, prandaj eja ta takojm dhe t’i krkojm at q duam. Por imam Ahmedi ia ktheu:”Un e kam br nijet t shkoj n Jemen dhe atje t krkoj dije mbi hadithet e t drguarit t Zotit dhe nuk dua ta ndryshoj nijetin tim. Un nuk do marr dije prej tij, derisa t kthehet n San’a dhe atje ta pyes pr hadithet e Profetit a.s.”

    Kur Abdurrezzak San’ani u kthye n Jemen, imam Ahmedi u nis dhe ai pr n Jemen, duke kaluar male dhe fusha t mbushura me rreziqe pr jetn, derisa arriti n Jemen. Atje vajti dhe takoi Abdurrezzakun dhe morri dijet dhe njohurit e duhura prej tij. Gjat qndrimit n Jemen, imam Ahmedit i mbarojn t hollat q kishte prgatitur pr udhtim. Megjithat, ai nuk i krkoi askujt q ta ndihmoj, por pranoi t punoj si punwtor i thjeshtw n korrjen e misrit. Pasi shkroi hadithet q ia diktoi Abdurrezzak San’ani n librin e tij Elmusned, imam Ahmedi morri rrugn pr n Sham, m pas n Horasan, fshatrat dhe qytetet e Irakut, ku pyeste njerzit e ditur mbi hadithet e Profetit a.s derisa mblodhi dyzet mij hadithe. Thuhet q gjat ktyre dy viteve, imam Ahmedi ka dhn fetva pwr mbi dymj shtje fikhu, duke u prgjigjur vetm me: Ka thn Zoti dhe ka thn Profeti a.s.

    Prve dijeve dhe njohurive t gjera, imam Ahmedi sht shembulli dhe modeli m i mir n moralet e larta. Ai dallohej pr modestin, mshirn, zemrbutsin, buzqeshjen, t folurit drejt, durimin n sprova dhe fatkeqsi, gj e cila u vrtetua gjat sprovs me thnien mbi krijimin e Kuranit.

    Thnia mbi krijimin e Kuranit, sht nj sprov t ciln e kaloi me sukses imam Ahmedi. Ai insistonte n at q Kurani sht fjal e Zotit dhe jo krijes e Tij. Pr kt, ai u godit 1.600 her me kamzhik dhe qndroi n burgun e Mutesimit 36 muaj, pa e ndryshuar aspak qndrimin e tij. Kurani ishte fjala e vrtet e Zotit dhe jo krijes e Tij si krijesat e tjera. Thot Zoti n Kuran:”Atij i takon krijimi dhe urdhri!” dhe urdhrat jan pjes nga fjalt e Zotit.

    Pas qndress heroike t imam Ahmedit dhe pasi doli nga burgu, ishte mendimi i tij dhe i dijetarve t tjer ai q triumfoi.

    Dijet e imam Ahmedit ishin dije q stimulonin veprat pr t fituar knaqsin e Zotit dhe lumturin n botn tjetr. Pr kt, ai banonte n nj dhom t vogl dhe mjaftohej me pak ushqim.

    do fjal q thoshte, nxnsit e tij e regjistronin, ngaq tingllonte e bukur dhe plot forc. Sa her q shkonte n xhami, merrte me vete librat, t cilat ua lexonte njerzve pas prfundimit t namazit.

    Pasi doli nga burgu, i vinte doktori pr t’i kuruar shpinn, ku nuk kishte mbetur vend pa u goditur nga kamzhiku. Ai ia lyente me vaj dhe i priste copat e mishit q ishin varur nga goditjet e kamzhikut. T pranishmit e nxisnin q ta mallkoj Mutesimin, por ai i shtrir dhe duke vuajtur thoshte:”Zoti e mshiroft Mutesimin dhe ia falt gjynahet! far do t prfitoja nse dikush ndshkohet dhe vuan pr shkakun tim?” Ai lutej dhe krkonte falje pr ata q e kishin torturuar dhe keqtrajtuar.

    Nj dit i than q ka ardhur n qytet nj dijetar i fushs s hadithit. Menjher, ai ngriti rrobn dhe u sul drejt xhamis. Kur e pa dikush, i tha:”A edhe n kt mosh krkon t msosh m shum mbi hadithin?!” Imam Ahmedi iu prgjigj:”Nga banka deri n varr.” Me kt synonte q do t vazhdoj krkimin e dijes deri n frymn e fundit, derisa t vdes.

    Udhtimi i dijes dhe prftimit t njohurive fillon me lindjen, djepin, dhe prfundon ditn kur njeriu besimtar shkputet nga kjo bot. Thot Zoti n Kuran:”dhe adhuroje Zotin tnd, derisa t t vij vdekja.”


    Kto ishin njerzit e mdhenj dhe njohurit e tyre, dije t cilat ishin larg do fanatizmi dhe ekstremizmi. Ishin dije t cilat t frymzojn pr devotshmri dhe moral t lart, larg konflikteve, bidateve dhe humbjes.

    Dijet e tyre u regjistruan dhe u prkthyen pr njerzit e ndryshm n t katr ant e globit.

    sht nder dhe me dobi q jetshkrimet e ktyre njerzve t pasqyrohen n universitete, kuvende dhe mjetet e informacionit, me qllim q brezave t rinj tu japim modelin m t mir pr t ndjekur.

    N jetshkrimet e tyre gjen modelin dhe msimet e duhura pr nj jet t ndershme.

    E lusim Zotin q t’i shprblej pr mundin dhe dijet q lan pas dhe e lusim q ne t prfitojm nga kto dije sa m shum.

  5. #5
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Durimi tek njerzit e mdhenj







    Falenderimet i takojn Zotit, paqa dhe mshira e Tij qofshin mbi profetin Muhamed, shokt e tij dhe t gjith ata q ndjekin rrugn e drejt.

    Zoti i Madhruar i jepte zemr dhe durim profetit t Tij me fjalt:”Duro, pasi durimi nuk sht vese me Zotin.” Ai, gjithashtu i prgzon durimtart:”dhe prgzoji durimtart!”

    Njerzit e mdhenj, kta besimtar t devotshm, gjat jets s tyre kan regjistruar qndrime, ndodhi, prballje me sfidat, sakrifica dhe luft t vazhdueshme pr shtjen e drejt.





    Durimi i profetit Muhamed a.s.

    Profeti Muhamed a.s sht shembulli dhe modeli m i lart mbi durimin. Ai duronte urin, saq pr ta mposhtur at vendoste nj gur n barkun e tij. N shtpin e tij kalonin muaj t tr pa u ndezur zjarr pr t gatuar.

    Ai duronte t kqiat q i vinin nga hebrenjt, t krishtert, idhujtart, hipokritt, t cilt her-her hynin n aleanca t prbashkta pr ta vrar dhe pr ta shuar fen e tij.

    Ai duroi braktisjen dhe zymtsin e njerzve m t afrt, rezistencn e kundrshtarve dhe fyerjet, sharjet dhe akuzat e panumrta. Kundrshtart e tij shpifn akuzat m t paqena kundr tij, e quajtn magjistar, vjershtar, fallxhor, mashtrues, gnjeshtar etj… T gjitha kto Profeti a.s i duroi, madje duroi dhe n aste tepr t vshtira, kur t gjith doln kundr tij dhe n ann e tij ishte vetm Zoti i Madhruar.

    Ai duronte edhe kur shikonte kokat e shokve t tij t priteshin nga shpatat e kundrshtarve n beteja. Ai duroi edhe kur i vriteshin njerzit m t afrt, kur vajzat e tij braktiseshin nga burrat e tyre dhe kur detyrohej t braktis vendlindjen e tij t dashur.

    Ai duroi edhe kur shihte ulrimat e idhujtarve kundr tij, edhe kur e keqtrajtonin dhe silleshin n mnyr ’njerzore me t.





    Durimi i shokve t Profetit a.s

    Duke par Profetin dhe modelin e tyre m t mir, t duruar u treguan dhe shokt e Profetit a.s dhe muslimant e par. Ata ndoqn rrugn q u projektoi profeti i tyre i dashur, duke krkuar vetm knaqsin e Zotit dhe shprblimin me xhenet. Prandaj, nuk sht pr tu uditur kur shikon prej tyre q dhurojn jetn pr kauzn islame, t tjer dhuronin t gjith pasurin bashk me jetn, t tjer jetuan t varfr pr pesdhjet vite me radh, t tjer nuk gjenin nj kafshat buk pr t mbajtur shpirtin gjall, megjithat vazhdonin t punojn dhe t sakrifikojn pr kt fe.





    Durimi i brezit t tabi’inve

    Nj nga njerzit e mdhenj t cilt kan regjistruar sakrifica durimi n regjistrin e historis, sht dhe Ebu Dhuejb Elhudhelij. Ai kishte shtat fmij, t cilt preken nga nj epidemi dhe t shtat vdesin brenda nj viti. Pr nj vit, ai mbeti i vetm n shtpi me gruan e tij, pasi e kishin pasur shtpin t mbushur me shtat yje deri ather. Nj dit, ai u mbshtet t flej, por s’ mund ti mbyllte syt, n nj koh q kishte humbur shtat fmijt e tij t dashur? Edhe pse i dukej sikur sht shtrir mbi gjemba dhe jo mbi shtrat, ai thurri disa vargje ku tregonte durimin me qllim q armiqt e tij t mos knaqen me fatkeqsin dhe vuajtjet.

    Muhamed ibnu Daud ibnu Xherrah njihej si nj nga njerzit m t duruar dhe t qndrueshm. Ai morri postin e vezirit gjat kohs kur Halife u b Ibnul Mutezz. Kur Ibnu Mutezz morri postin e Halifes, dijetari i njohur Ibnu Xherir Taberiu, pyeti dik:”Kush e morri postin e Halifes?” “Ibnul Mutezz” i than. “Po kush sht gjykatsi i tij?” pyeti ai. “sht Ismaili.” I than. “Po veziri i tij? Pyeti prsri Ibnu Xherir. “sht Muhamed ibnu Daud ibnu Xherrah” i than. Ibnu Xherir tha:”Dika e till nuk ka mundsi t zgjas shum.” “Si sht e mundur?” e pyetn t pranishmit. Ibnu Xheriri u tha:”Kto jan koh t trazuara, dhe njerzit e mdhenj si kta, nuk e kan t gjat n kt post.” N fakt, Halifeja i ri nuk e gzoi postin e tij vese nj dit. T nesrmen ai u ekzekutua dhe bashk me t, gjykatsi dhe Muhamed ibnu Daud.

    Morali i ksaj ndodhie sht se Muhamed ibnu Daudi ishte njeri durimtar, i vendosur dhe trim. Ai vajti koklart para litarit ku do e varrnin dhe n vend q t friksohej dhe t’i dridheshin kmbt, ai thurri disa vargje me t cilat shprehte qetsin dhe krenarin me t ciln priste vdekjen. M pas, ai u drejtua vet drejt litarit ku u ekzekutua.

    Durimi sht morali dhe gjja m e mir e cila mund ti jepet nj njeriu. Ai e shoqron njeriun n astet m t vshtira dhe i jep shpres dhe e ngushllon. Ai e shoqron n spital teksa vuan nga dhimbjet e smundjes, e shoqron n qelin e izoluar duke e ngushlluar. Ai e viziton njeriun n astet dhe momentet kur askush tjetr nuk e viziton dhe ngushllon.

    Durimin m t mir mbi t cilin kan folur dijetart dhe kan shkruar poett, sht durimi gjat krkimit dhe prftimit t dijeve.

    Dijetari i njohur Ebu Gudde, ka shkruar nj libr me titull “Durimi i dijetarve gjat krkimit t dijeve”. N kt libr, ai ka regjistruar histori dhe ngjarje nga m t bukurat dhe t habitshmet, mbi durimin e dijetarve dhe nxnsve t dijes, n krkimin dhe prftimin e njohurive.

    Ebu Jusufi, nxnsi i Ebu Hanifes, teksa ndodhej n astet e fundit t ksaj jete, erdhn disa shok dhe dijetar ta vizitojn. Edhe pse ishte pran vdekjes, ai i pyeti mbi nj shtje fikhu. T uditur ata i than:”Zoti t mshiroft o Ebu Jusuf! A edhe n kto aste krkon t pyessh dhe t msosh gjra t reja?” Ai u tha:”sht m mir q t dal para Zotit duke e ditur kt shtje, sesa t dal injorant.”

    Ata ibnu Ebi Rebah, ka qen nj nga dijetart m t shquar t kohs s tij, saq Halifeja, kishte urdhruar q askush tjetr t mos jepte fetva prve tij. Ai kishte dije t thella n tefsir, hadith, fikh dhe shum fusha t tjera. Kur dikush e pyeti se si e kishte prftuar gjith at dije, mbi t ciln t gjith ishin dshmitar, ai u prgjigj:”Duke qndruar me shtratin tim n Qabe pran njerzve t ditur pr tridhjet vite rrjesht.”

    Pr tridhjet vite, ai kishte qndruar n Qabe, duke dgjuar, lexuar dhe prftuar dije dhe njohuri nga njerzit e ditur.

    Xhabir ibnu Abdulla udhtoi nga Medineja n Egjypt, pr t dgjuar dhe regjistruar nj hadith t vetm t Profetit a.s, t cilin e dinte nj nga shokt e Profetit a.s. Udhtimi zgjati nj muaj dhe me t arritur n Egjypt, ai u takua me Abdullah ibnu Enisin, morri hadithin q i duhej dhe u nis t kthehej. Abdullah ibnu Enisi e ftoi n shtpi q t pushoj dhe t ushqehet, por Xhabiri ia ktheu:”Un kam dal me nijetin q t msoj nj hadith t ri t Profetit a.s dhe nuk dua ta ndryshoj nijetin tim.. Madje, ai nuk zbriti dhe nga deveja e tij, por e morri hadithin mbi deve dhe u kthye menjher.

    Tregon Ebu Is’hak Shirazi:”Pr Zotin, un e prsrisja msimin e ri njqind her, para se t’ua shpjegoja nxnsve.”

    Kta njerz t mdhenj, ishin t ndrgjegjshm se rruga dijes dhe e lavdis krkon durim dhe kmbngulje dhe se ajo sht e mbushur me vshtirsi, pagjumsi dhe sakrifica t shumta.

    Imam Ahmedi sakrifikoi jetn dhe pranoi burgun dhe torturat duke mos pranuar t lshoj pe n parimet e tij.

    Kur i vun n duar dhe n kmb prangat dhe e nisn drejt burgut, ai kaloi pran nj beduini i cili iu drejtua dhe i tha:”Nse goditesh me shpat ktu (qaf) dije se shprblimi yt sht xheneti, prandaj duro dhe bhu i qndrueshm n kt sprov.”

    Nj person tjetr q i dha zemr imam Ahmedit, ishte nj i dehur t cilin e takoi n burg. Kur e pa i dehuri, e pyeti:”Pr far t kan burgosur?” Pasi imam i tregoi ai i tha:”O imam! Un jam dnuar shtat her rrjesht ngaq pij alkol dhe dehem, megjithat duroj. Prandaj, duro se ti po dnohesh pr nj qllim t lart, mbrojtjen e tradits profetike.”

    Imam Ahmedi i prmendte shpesh her fjalt e ktij t dehuri, edhe pasi doli nga burgu.

    Ngaq Zoti e pranoi lutjen q Profeti a.s bri pr Ibnu Abasin, ai njihet me nofkat “Komentuesi i Kuranit” dhe “Penda e umetit”. Nj her, ai e komentoi t gjith suren Bekare ditn Arafatit, pa u ndalur dhe pa u ngatrruar asgjkundi.”

    N vitet e fundit t jets s Ibnu Abasit ai u verbua dhe nuk shihte me syt e tij fare. Disa njerz, q n fakt e urenin dhe e kishin zili, vajtn gjoja ta ngushllojn, por Ibnu Abasi u prgjigj se ishte i gzuar se Zoti nuk i kishte marr mendjen dhe dijet q kishte prftuar.

    Nj prtac dhe dshtak n jet, nuk mund t ken kurr sukses, ngaq ata paraplqejn vetm gjumin dhe rehatin. Kurse ata q krkojn lavdin dhe suksesin, patjetr q sakrifikojn dhe durojn vshtirsit dhe pengesat gjat rrugs.

    Njerzit pa ambicie dhe vullnet, knaqen me fardo kocke q t’ju jepet. Nj njeri q knaqet me pak dhe nuk krkon m t mirn, atij i ka vdekur zemra dhe ndjenjat. Njerz t till nuk e ndjejn humbjen e namazit t sabahut n koh dhe n xhami.

    Para disa vitesh, kam lexuar ditarin e Nelson Mandels, i cili u burgos pr 28 vite rrjesht. Kto vite ai i kaloi n nj qeli t ngusht dhe q t merrte frymn. Vetm pas ktyre viteve, ai e realizoi ndrrn p t ciln u burgos, lirin dhe demokracin e vendit dhe popullit t tij. Madje, ai u b udhheqs shteti dhe t gjith politikant dhe njerzit e respektonin pr sakrificn e pashembullt.

    Durimi m i mir sht i atyre q duruan vshtirsit n rrugn e Zotit dhe fituan emr t mir n kt bot dhe fituan jetn e amshueshme n botn tjetr. Ata jan njerz q e merrituan xhenetin Firdeus, pr durimin dhe qndrueshmrin para sprovave dhe n rrug t s drejts.

  6. #6
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Forca e personalitetit tek njerzit e mdhenj









    Profeti Muhamed a.s na ka msuar n nj hadith, se si t tregohemi optimist pr t ardhmen dhe t mos i shkpusim shpresat. Thot Profeti a.s:”Nse sht duke u br Kijameti dhe dikush prej jush ka n dor nj fidan q krkon ta mbjell, le ta mbjell nse ka akoma koh.” N kt hadith, Profeti a.s na mson q edhe nse e shohim Kijametin me sy, nse mundemi t bjm dika t mir le ta bjm. Profeti a.s na mson si ta ndrtojm jetn ton mbi tok. Islami nuk u mson ndjeksve t tij jetn e dervishve dhe largimin nga t mirat e ksaj bote. Islami sht vet jeta dhe i orienton njerzit n ekonomin e tyre, pasurit, familjet, ideologjit, politikat, ndrtimin e shtetit, n prhapjen e drejtsis dhe t paqes. sht pikrisht kjo, ajo q e shtyri Umer ibnul Hattabin t ndaloj asketizmin dhe vetizolimin. Nj her, Aisheja pa disa t rinj fetar, t cilt visheshin me rroba plot arrna dhe ecnin kokulur. Me t’i vn re, ajo pyeti kush ishin ata. Dikush iu prgjigj:”Kta jan zahid dhe adhurues t Zotit.” Ather ajo tha:”Pr Zotin, Umer ibnul Hattabi ka qen adhurues i Zotit, megjithat kur ecte nxitonte, kur fliste dgjohej dhe kur qllonte shkaktonte dhimbje.”


    Islami sht forc dhe energji dhe vet Zoti na urdhron q urdhrat dhe porosit e Tij t’i marrim me forc dhe seriozitet. Thot Zoti n Kuran:”Merre librim me forc.”


    Vet profeti Muhamed a.s, thot n nj hadith:”Besimtari i fort sht m i mir dhe m i dashur tek Zoti se besimtari i dobt.” Forca ktu konsiston n ide, dije, rezultate t larta dhe prodhimtari. Kjo sht rruga q ndjekin njerzit e mdhenj n kt jet. Kurse dembelt dhe prtacn prbjn nj barr t rnd pr veten dhe umetin. Ata jan njerz t dshtuar dhe do gj n jet e shohin me pesimizm.


    Nj dit, Umer ibnul Hattabi hyri n xhami dhe gjeti disa t rinj t veuar n nj qoshe t xhamis. I habitur i pyeti:”Kush jeni ju?” Ata i than:”Jemi adhurues t Zotit.” Umeri i pyeti:”Po kush u jep pr t ngrn?” Ata u prgjigjen:”Komshinjt.” Umeri u tha:”Pr Zotin, komshinjt tuaj jan m t mir dhe m t dobishm se ju. M prisni pak ktu ku jeni!” dhe u largua. T rinjt menduan se vajti t’ju sjell ushqim dhe po prisnin me padurim me syt nga dera. Umeri u kthye me nj shkop n dor dhe duke goditur secilin prej tyre u thoshte:”Dilni krkojeni rizkun jasht, se nga qielli nuk vjen as flori dhe as argjend!”


    Prandaj sht gabim q t mbyllemi n shtpi dhe xhami vetm pr t adhuruar Zotin, duke ln pasdore punn. Adhurimi i Zotit nuk ka asnj lidhje me murgjrin, e cila nuk ka asnj lidhje me fen islame. Thot Zoti n Kuran:” ndrsa murgrin ata vet e shpikn. Ne at nuk ua bm obligim atyre, mirpo edhe pse kishin pr qllim me t vetm ta arrijn knaqsin e All-llahut, ata nuk iu prmbajtn asaj si duhet prmbajtur, prandaj atyre q besuan, Ne ua dham shprblimin e tyre, po shum prej tyre jan mkatar (jobesimtar).” (Hadid 27)


    Imam Shafiu u rrit jetim, pasi babai i kishte vdekur pa lindur. Nna e tij udhtoi nga Palestina pr n Meke, ku morri me qera nj dhom prej qerpii. Ngaq ishte i varfr dhe nuk kishte pend dhe fletore pr t shkruar msimet, imam Shafiu i shkruante ato mbi kocka dhe drrasa q gjente. Nj dit, nna e tij i tha:”Nuk ka mbetur gj tjetr vese t’u lirojm dhomn kockave dhe drrasave t tua dhe t flem jasht.” Kur dgjoi kto fjal nga nna e tij, Shafiu msoi prmendsh gjithka q kishte shkruar mbi kto kocka dhe drrasa dhe pastaj i largoi nga dhoma ku flinin.


    Ai ishte nj gjeni q edhe pse n kulmin e varfris, jetonte me shpres dhe plot optimizm. Mbi brengat dhe fatkeqsit e jets, ai thot n disa vargje:


    Lre kohn t sillet si t doj


    Kur vjen caktimi i Zotit, prite me gzim


    Mos u brengos nga fatkeqsit e jets


    Fatkeqsit e ksaj bote e kan nj prfundim


    N kto vargje, ai i kshillon njerzit q t tregohen t durueshm, ta pranojn caktimin e Zotit, t ken besim tek Zoti, t vazhdojn t jen ambicioz pr t ardhmen dhe kto fatkeqsi dhe vshtirsi t’i kalojn duke i forcuar lidhjet me Zotin e Madhruar.


    Mos prano t thyhesh nga fatkeqsit, por gjithmon beso se e ardhmja do t jet m e mir dhe prpiqu pr t.






    Optimizmi tek njerzit e mdhenj


    Optimizmi sht nj nga karakteristikat e njerzve t mdhenj, mbi t ciln shum poet kan thurrur vargje dhe poezi t shumta. Zoti e ka br ligj q n kt jet t mos jet asgj e prhershme. Pas do fatkeqsie do t vij nj e mir, pas uris vjen ngopja, pas varfris vjen pasuria, pas smundjes vjen shndeti e kshtu me radh. Prderisa ka nj Zot q na ka krijuar dhe kujdeset pr ne, mos u dshpro dhe mos u shqetso, por forcoji lidhjet me Zotin.


    Ajo q i bashkon dijetart edukues sht pikrisht adhurimi dhe prkushtimi ndaj Zotit. Shumicn e reformatorve i bashkon devotshmria e Zotit, falja e nafileve, prkujtimi i Zotit, leximi dhe praktikimi i urdhrave t Kuranit dhe t tradits profetike. Pr kt, Zoti i bn t ndjehen t lumtur dhe t gzuar edhe n raste fatkeqsish dhe vshtirsish. Edhe kur u ndodh ndonj fatkeqsi, ajo prfundon n favor t tyre. Shpesh her, smundjet kthehen n forc dhe energji pr kta njerz. M tregoi nj doktor se i kishte vajtur nj dit nj i ri i paralizuar. Para se t vizitoj at, doktori po vizitonte nj t smur tjetr. Teksa vizitonte t smurin, doktori vren t riun e paralizuar mbi karroc, duke prshpritur me vete dika. Kur i vjen radha t riut t paralizuar, doktori e pyeti se far thoshte kur pshpriste. Ai i tha:”Lexoj dhe msoj Kuran. Tashm kam msuar mbi dy mij hadithe prmendsh dhe marr pjes n msime t ndryshme.” Thot doktori:”Pr Zotin pash q programi i tij ditor ishte i barabart me programin e pes personave t shndetshm.”


    Ne shpesh her mund t shohim njerz t shndetshm, por q nuk kan asnj aktivitet, as njohuri dhe nuk shquhen pr vullnet dhe vendosmri.






    Vullnetin nuk ka gj q e ndal


    Un kam par njerz t smur dhe t paralizuar, t cilt shquhen pr nj vullnet dhe vendosmri t ciln nuk e kan njerzit e shndetshm. Zoti u ka marr dika t vyer, por ua ka kompesuar me gjra t tjera m t vyera. Vet dijetari i njohur Ibnu Ethiri, vuante nga dhimbje n gjunjt e tij. Doktort nuk kishin arritur t’ia kurojn gjunjt. Para se t smurej, ai ishte vezir. Nj dit ai u tha doktorve:”M lini kshtu si jam, pasi duke qen n kt gjendje, kam arritur t shkruaj librin “Xhamiul usuli”.


    Ai sht nj libr q prbhet nga 11 volume dhe sht nj nga librat m t mir mbi hadithet dhe traditn profetike. Ai e shkroi kt libr n nj koh q ishte i paralizuar dhe nuk mundej t lviz.


    T njjtn gj bri dhe imam Serhasij. Sultani ishte zemruar me t dhe e kishte mbyllur n nj pus t that pr vite t tra. Bashk me ushqimin, njerzit i zbrisnin dhe flet dhe mjete shkrimi. Gjat kohs s qndrimit n pus, ai shkroi librin e fikhut “Elmebsut” i cili prbhet nga njzet volume. Kjo, pasi ishte njeri me vullnet dhe vendosmri t lart. T till jan njerzit e mdhenj, ata triumfojn mbi do vshtirsi dhe sprov dhe n fardo gjendje qw janw ata japin pr umetin.


    Sido q t sillet jeta me ty, ti mos ndrysho, por vazhdo me t njjtin vullnet dhe vendosmri t kontribosh pr umetin dhe fen e Zotit.


    Nj model tjetr sht dhe Shejhul islam, Ibnu Tejmije, i cili u fut n burg dhe u privua dhe nga letrat dhe mjetet me t cilat shkruante. Kur rojet e futn n qeli dhe i mbylln dern, Ibnu Tejmije u thirri me krenari:” Ather vihet ndrmjet tyre njfar muri q ka nj der, e brendia e tij sht mshir (xhenneti), e nga ana e jashtme e tij sht dnimi (zjarri).” (Hadid: 13) M pas tha:”far t keqeje mund t m bjn armiqt, n nj koh q parajsn un e kam n kraharorin dhe zemrn time?!” Parajsa e tij ishin njohurit n fushn e hadithit, fikhut, tefsirit etj… Nga kto fjal, kuptojm q nj njeri q nuk lexon Kuranin, nuk e mson dhe studion at, sht njeri i varfr dhe pr t’i qar hallin. I varfr sht ai q nuk ka msuar dika nga hadithet e profetit Muhamed a.s. Njerz t till e meritojn t ngushellohen m shum se ata q u ka vdekur ndonj i afrt. A nuk ka ardhur koha q ne pasardhsit e ktyre njerzve t mdhenj, t reflektojm para ktij realiteti q po na mbyt me satelit dhe programe t ndryshme?! Prse t mos i kthehemi prsri origjins dhe mesazhit ton t cilin ia pruam njerzimit n ditt e para t islamit?


    Mendimet dhe fetvat e tij, Ibnu Tejmije i shkruante n muret e burgut me qymyr. M von, personalitetet e burgut i hapn nj dritare, prej ku kontaktonte me nxnsit dhe njerzit e shumt t cilt vinin pr ta pyetur mbi shtje t ndryshme fetare. Fetvat e tij u mblodhn dhe u shkrua nj libr prej tridhjet volumesh. Jan pikrisht fetvat q i studiojm sot, t cilat jan shkruar t gjitha n burg. Nxnsit e tij tregojn:”Pr Zotin, dukej sikur Kuranin dhe librat e haditheve i ka para syve, teksa jepte fetvat dhe na diktonte t’i shkruajm.” Nj nxns tjetr tregon:”Ai na krkonte t’i jepnin flett dhe pendn pr t shkruajtur dhe ne ia jepnim. Ai vazhdonte t shkruaj pa pasur asnj referenc para.” Tregon nxnsi i tij Ibnul Kajjim:”Ai shkruante n nj dit t vetme, aq sa shum dijetar t tjer i shkruanin pr jav t tra. Temat q jan mbrojtur mbi dorshkrimet dhe librat e Ibnu Tejmijes, kan arritur nj mij t tilla. Edhe pse ishte n burg dhe dnohej, kjo nuk e pengoi Ibnu Tejmijen q t jet produktiv dhe t vazhdoj n prcjelljen e mesazhit.


    Nj model i till ishte dhe poeti i njohur arab, Elmutenebbi, i cili ka dhn nj kontribut t madh n pasurimin e letrsis arabe. Kt e themi, edhe pse ne kemi mbajtur nj qndrim kritik mbi disa nga poezit e tij. Nj her, kur ishte n udhtim, ai u smur rnd dhe nuk gjeti asnj q t’i qndroj pran. Me kt rast, ai shkroi disa vargje, ku ankohej nga smundja dhe miqt dhe t afrmit, t cilt e kishin braktisur n astet m t vshtira.


    Pr kt, njerzit e mdhenj nuk e lidhin suksesin e tyre me njerzit apo rrethanat. Suksesin e tyre ata e lidhin vetm me lidhjet q krijojn me Sunduesin suprem.


    Shum nga njerzit e mdhenj, kan qen t sprovuar me smundje t ndryshme trupore. Megjithat, dika e till nuk i pengoi t vazhdojn rrugn e suksesit dhe t dijeve. Disa prej tyre kan qen dhe t verbr, si ishte Katade dhe El’amesh. Kto smundje dhe mangsi fizike, nuk i ndaloi ata t prhapnin dijet dhe t mirn pr njerzimin.






    Dija ka nnshtruar dhe mbretrit


    Me kt rast, m kujtohet dijetari i njohur i cili arriti nivel t lart Ata ibnu Rebah, saq dhe Halifeja musliman, Sulejman ibnu Abdul Melik, kishte urdhruar q askujt tjetr nuk i lejohej t jepte fetva gjat riteve t Haxhit, prve Ata ibnu Rebahit. M par, Ata ibnu Rebah, kishte qen skllav dhe shrbtor i nj gruaje nga Meka. Ai shkonte dhe i sillte asaj dru pr zjarrin, edhe pse nuk mundej pr shkak t frakturave n duar. Edhe kur dilte t kullos delet e padrones s saj, ai humbiste disa dele. Nj dit, padronja e tij i tha:”Un t dhuroj lirin pr hatr t Zotit.” I gzuar Ata ibnu Rebah e pyeti:”Po far m kshillon t veproj?” Ajo i tha:”Shko n xhami dhe prpiqu t prfitosh nga dijet q jepen aty.” Tregon vet Ata:”Morra rrobat e mia dhe shkova n xhami (Qabe) ku qndrova pr tridhjet vite, duke marr dije nga vet Ibnu Abasi.”


    Ai morri dije n fikh, tefsir, hadith etj… Nj dit, vet Halifeja Sulejman ibnu Abdul Melik, pyeti:”Ku ndodhet Ata ibnu Rebah?” Shrbtort e tij, i treguan vendin e Ata ibnu Rebahut, i cili ishte rrethuar nga njerzit q e pyesnin n do fush. Halifeja filloi t’i afrohej pr ta pyetur, por ai ia bri me shenj q t qndroj n radh. Halifeja qndroi n radh derisa i erdhi radha atij dhe e pyeti pr at q e shqetsonte. Pasi Ata iu prgjigj, Halifeja deshi ta pyes pr dika tjetr, por Ata ibnu Rebah i tha:”Mjaft me kaq, pasi ka shum njerz t tjer q duan t pyesin.” M pas, Halifeja iu drejtua djemve t tij dhe u tha:”O djemt e mi, msoni dhe merrni dije, pasi kurr nuk jam ndjer i nnshtruar si jam ndjer para ktij burri.”


    Kjo sht rruga e suksesit dhe rruga e njerzve t mdhenj, rrug e cila i bri t arrijn majat m t larta. Ata kishin shpirt sacrifice, produktiviteti, shprese dhe vullneti, duke mos e njohur prtacin, dembelizmin dhe dshtimin.


    Le lusim Zotin q t na bj t ndjekim shembullin e tyre.

  7. #7
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Kurani dhe tradita profetike tek njerzit e mdhenj.







    Vall si e lexonin njerzit e mdhenj Librin e Zotit, Kuranin famlart? Si e recitonin? Si e studionin dhe sa vepronin sipas urdhrave t tij?

    Kta njerz ishin rritur dhe edukuar me Librin e Zotit. Libri m i dashur dhe m i dobishm pr ta ishte vetm Kurani. Ata nuk e lexonin Kuranin, ashtu si e lexojn shum njerz sot, nuk e lexonin dhe thjesht pr t kaluar kohn, por e lexonin me vmendje dhe duke u prpjekur t nxjerrin konkluzione dhe msimet e duhura. Duke lexuar Kuranin, ata fillimisht krkonin t fitonin knaqsin e Zotit, pasi ishin t ndrgjegjshm pr hadithin e Profetit a.s ku thot:”Zjarri i xhehnemit do t ndizet fillimisht me tre veta. Njri prej tyre sht nj njeri q lexonte Kuranin n kt bot. Ai do t pyetet mbi veprat e tij dhe prgjigja e tij do t jet:”Kam lexuar Kuran pr hatrin Tnd o Zot.” Por do i thuhet:”Ke gnjyer! Ti e ke lexuar Kuranin pr t’u mburrur para njerzve dhe kt e ke arritur.” M pas do t merret dhe do t hidhet n zjarr.” Pr kt, njerzit e mdhenj prpiqen q Kuranin t mos e lexojn thjesht pr syfaqsi dhe pr t’u mburrur para njerzve. Sot shohim q shum njerz e msojn Kuranin pr t fituar shprblime, dhurata dhe mime t ndryshme. Ka t tjer q e prdorin leximin e Kuranit pr qllime prfitimi. Ata qndrojn pran xhamive dhe lexojn Kuran me z t lart, me qllim q kalimtart t’u japin dika dhe kjo padyshim q sht haram. Besimtart e devotshm dhe njerzit e mdhenj, e lexojn Kuranin pr t fituar knaqsin e Zotit dhe pr t prfituar nga xhevahiret e tij. Thot Zoti n Kuran:”A nuk e lexojn Kuranin me vmendje, apo i kan zemrat t kyura?” “Libr t bekuar q ta shpallm ty, me qllim q ta lexojn me vmendje.”


    Muslimant e par e lexonin Kuranin duke studiuar do fjali, do fjal dhe do ajet t tij. Ajo q t ndihmon ta lexosh Kuranin me prkushtim dhe vmendje, sht q ta lexosh me ndjenjn q po lexon fjalt e Zotit., fjal t cilat Zoti ia shpalli t drguarit t Tij, profetit Muhamed a.s. Gjithashtu ta lexosh me ndjenjn q gjithka q thuhet n Kuran, jan porosi t drejta dhe udhzime t duhura pr mbarvajtjen e jets tnde n kt bot. Sa her q t prmendet mshira, lute Zotin q t jesh nga t mshiruarit e Zotit. Sa her t prmenden urdhra t Zotit, t japsh fjaln dhe besn se do i zbatosh ato dhe sa her t prmenden ndalesa, t zotohesh se do qndrosh larg tyre.

    T lexosh Kuran me prkushtim dhe duke medituar rreth atyre q lexon, nuk sht njlloj sikur lexon shpejt dhe kalimthi. Kjo nuk do t thot se leximi i shpejt nuk shprblehet nga ana e Zotit, por leximi me prkushtim sht m me vler, pasi ndikon n qetsimin e zemrs, shtimin e besimit dhe t ndihmon n kuptimin e librit t Zotit.

    Vet muslimant e par e lexonin Kuranin me prkushtim dhe me intonacion. Thot Profeti a.s:”Nuk sht prej nesh ai q nuk e lexon Kuranin me intonacion.” Dijetart musliman thon se kuptimi i ktij hadithi sht q kushdo q lexon Kuran, t prpiqet t lexoj bukur dhe me z melodioz.

    Nse nuk mundesh ta lexosh vet, ather dgjo nga kasetat nj lexues q t plqen m shum.

    Vet Profetit a.s i plqente ta dgjoj Kuranin nga t tjert. Ai i krkoi Ibnu Mesudit nj her t lexoj dhe kur ky i fundit lexoi ajetin:”Si do t jet gjendja at dit kur pr do umet t sjellim nj dshmitar dhe t t sjellim ty si dshmitar t t gjithve.” Profetit a.s filluan t’i rrjedhin lot.

    Kur mblidheshin shokt tek Umer ibnul Hattabi, ai i drejtohej Ebu Musa El-eshariut dhe i thoshte:”Na e kujto Zotin ton duke lexuar fjalt e Tij o Musa!”

    Ebu Musa El-esh’arij kishte zrin m t bukur ndr sahabet. Tregon Ibnul Exhdea:”Fala namazin e akshamit pas Ebu Musa El-esh’ariut dhe pr Zotin q nuk kam dgjuar m par z m t bukur dhe m melodioz se zri i tij. Pr Zotin q nuk ka zot tjetr ve Tij, do t doja q ai t kishte lexuar suren Bekare.”

    Nj nat, Profeti a.s po e dgjonte Ebu Musan duke lexuar Kuran. T nesrmen, Profeti a.s i tha:”Mbrm t dgjova duke lexuar Kuran. Ty t sht dhn nj z melodioz nga zrat e shumt q i sht dhn Daudit a.s.” Kur lexonte Daudi a.s Zeburin, zogjt qndronin sipr tij dhe dgjonin zrin e bukur t tij.

    Kur e dgjoi Profetin a.s, Ebu Musa i tha:”Nse do e dija q po m dgjoje o i drguar i Zotit, do e zbukuroja dhe m shum zrin tim.”

    Tregon Abdurrahman ibnu Ebu Lejla, nj nga brezi i tabi’inve:”Shokt e Profetit a.s na tregonin se ata merrnin dhjet ajete nga Kurani dhe nuk kalonin tek ajetet e tjera, derisa t’i lexonin, t’i msonin, t’i kuptonin dhe t vepronin sipas porosive t tyre, duke prftuar njkohsisht dijet dhe veprat e mira.”

    Kurani famlart ishte libri i tyre i vetm t cilin e lexonin, msonin dhe vepronin sipas tij. Ata nuk kishin biblioteka me libra, por vetm Kuranin. Madje, edhe Kuranin e kishin t shkruar n lkura dhe pllaka gursh dhe jo n letra dhe libra si sot. Shumica e tyre nuk kishte nevoj pr lkurat e shkruara me Kuran, pasi kt libr e kishin siguruar n zemrat dhe mendjet e tyre, e kishin msuar prmendsh.

    dokush q lexon Kuranin, duhet t’i zbatoj dhe vr n jet porosit e tij. Nse lexon suren Furkan dhe pikrisht ajetin:”dhe robt e Zotit q ecin mbi tok me modesti” duhet t pyessh veten, nse je nga ata njerz q tregohen modest dhe t thjesht apo jo. Kur t lexosh:”Ata q e ruajn inatin, ata q falin njerzit, Zoti i do bamirsit” nuk duhet t fshehsh urrejtje dhe smir pr vllan dhe mikun tnd. Nse e bn kt dhe vazhdon t lexosh Kuran, dije se nuk po ndjek shembullin e njerzve t mdhenj.

    Kur t lexosh:”Ktheje t keqen me t mir dhe do t shohsh se ai me t cilin kishe armiqsi, do t kthehet n mikun tnd.” Mendohu nse ti je nga ata q t keqen e largojn me t mir apo jo.

    Imam Gazaliu, autor i librit”Ringjallja e dijeve fetare” propozon disa pika pr kdo q krkon dhe lexon Kuranin, kjo me qllim q t’i stimuloj lexuesit ta ndjejn me zemr dhe t jen t vmendshm mbi at q lexojn. Imam Gazaliu propozon q secili prej nesh q dshiron t lexoj Kuran, ta pyes veten: Vall sa prfitojm nga leximi i Kuranit dhe sa e zbatojm at n jetn ton?

    Me aq sa kam lexuar un, kam zbuluar se gjja q ka ndikuar m shum n jetn e njerzve t mdhenj, ka qen pikrisht Kurani famlart.

    Tregon Ibnu Tejmije:”Kur u burgosa u pendova q shumicn e kohs e kisha kaluar duke marr njohuri t ndryshme dhe nuk e kisha kaluar duke lexuar dhe prsritur librin e Zotit.” Ai lexonte dhe prsriste pothuaj gjat gjith kohs Kuran n burg dhe ndihej mir me kt.

    Shum dijetar t tjer, n vitet e fundit t jets, nuk merreshin me gj tjetr vese me lexim t Kuranit.

    Mua m vjen keq kur shoh q shum musliman nuk i kushtojn koh leximit dhe studimit t Kuranit. sht pr t ardhur keq kur shikon umetin musliman, t cilin Zoti e ngriti dhe i dha lavdi pikrisht pr shkak t Kuranit, ta braktis kt libr, me t cilin Zoti udhzon robt e Tij besimtar. “Ai sht prkujtues pr ty dhe popullin tnd dhe pr t do t pyeteni.” Ky libr sht faktori kryesor i lavdis dhe zhvillimit t muslimanve. Ishte ky libr faktori kryesor q muslimant nnshtruan botn dhe ndrtuan civilizimin m t madh n historin e njerzimit, civilizimin e drejtsis, paqes dhe t besimit. Me kt libr muslimant deprtuan n vendet m t thella, duke nnshtruar kala, fshatra dhe qytete t shumt. T part tan nuk lexonin as libra, as gazeta, as revista dhe as nuk shihnin kanale satelitor. Libri i vetm t cilin lexonin dhe studionin ishte Kurani.

    Ky libr sht nj mesazh q i drejtohet do muslimani q respekton veten, mendjen dhe ndrgjegjen e tij. Si sht e mundur q lexojm dhe studiojm me prkushtim veprat dhe thniet e njerzve, duke shprfilluar dhe neglizhuar fjalt e Zotit t njerzve?!





    Njerzit e mdhenj dhe tradita profetike.

    Kta njerz ishin shum t lidhur me traditn profetike, me thniet dhe veprat e njeriut m t dashur pr ta, profetit Muhamed a.s. Pr ta, tradita profetike prbnte burimin e dyt legjislativ pas Kuranit.

    Prandaj, ne t kshillojm ty o vlla dhe o motr q pasi t lexoni pjesn ditore nga Kurani, t lexoni nj pjes dhe nga kjo tradit profetike. Libri m i mir dhe m i prshtatshm sht “Rijadu Salihin” ose nga hadithet e Buhariut ose Muslimit nse i posedon. Kjo, pasi thniet e Profetit a.s edhe ato jan t frymzuara nga vet Zoti i Madhruar. Thot Zoti rreth ksaj:”Ai nuk sht gj tjetr vese zbules q shpallet, ia msoi i plotfuqishmi”

    Duke qen se Profeti a.s ishte i mbrojtur nga gabimet, fjalt dhe veprat e tij jan ligje. Njerzit e mdhenj e shihnin do fjal dhe vepr t Profetit a.s, sado e vogl dhe e parndsishme t ishte si nj ligj. Edhe kur qeshte, ata e shnonin dhe e merrnin si dika t qen.

    Nj her, kur Amr ibnul Asi po udhtone me njerz, ai u ngrit pr namazin e sabahut xhunub. Duke qen se ishte shum ftoht, ai nuk u la por morri tejemum dhe u fal me ta si imam. Pasi u faln, ai u tregoi shokve t tij at q veproi dhe ata i than:”Si ka mundsi q falesh me ne si imam duke qen se je xhunub?” Kur erdhi Profeti a.s, ai i tregoi at q kishte ndodhur dhe Profeti a.s e pyeti:”Si sht e mundur q falesh si imam me njerzit duke qen xhunub?!” Amri ia ktheu:”O i drguar i Zotit! Mu kujtua ajeti:”Dhe mos i vrisni vetet tuaja, me t vrtet q Ai sht mshirues me ju.” ather u mjaftova duke marr tejemum, ngaq kisha frik se mos m gjente dika e keqe. Kur e dgjoi kt, Profeti a.s buzqeshi. Dijetart musliman thon q buzqeshja e Profetit a.s ishte miratim pr at q kishte vepruar Amr ibnul Asi.

    Si e dim hadithet e Profetit a.s ndahen n hadithe t sakt dhe t dobt dhe dika e till sht zgjidhur sot, pasi jan ndar hadithet e dobt nga t saktt, gj q e bn leximin dhe prfitimin prej tyre m t leht. Librat m t mir q prmbajn hadithe t sakt nga Profeti, a.s jan ato t Buhariut dhe i Muslimit. Sot kto dy libra gjenden dhe t prmbledhur, duke eleminuar hadithet q psriten, kshtuq leximi i tyre sht br m i leht. Nse umeti musliman do t zbatonte ligjet e Kuranit dhe ato q gjenden n dy librat e sakt t haditheve, do t shptonte. Nj e veant e leximit dhe msimit t haditheve t Profetit a.s, sht se je i detyruar t biesh shum shpesh n salavat mbi Profetin a.s dhe njkohsish mson jetn dhe porosit e tij.

    Thot Profeti a.s n nj hadith:”Zoti ia ndrioft fytyrn atij q e dgjon nj fjal timen dhe e prcjell at ashtu si e dgjon.”


    Kt shprblim, Zoti ia jep kujtdo q lexon, mson dhe studion hadithet e Profetit a.s. A nuk sht e mundur q secili prej nesh, t caktoj nj koh jo m pak se pes minuta, ku t lexoj nj nga hadithet e njeriut m t dashur pr besimtart musliman?

    Po t lexojm sakrificat, durimin dhe udhtimet e shumta q kan br dijetart e hadithit do t habiteshim. Jan shkruar dhe hartuar volume t tr librash, ku rrfehen sakrificat dhe mirsit e ktyre dijetarve t cilt ruajtn dhe u transmetuan brezave t ardhshm nj nga trashgimit m t vlefshme, thniet dhe traditn profetike. Kishte nga kta dijetar t till q udhtuan n t gjith tokat islame, n krkim t haditheve. Ata udhtonin n tokat e Shamit, Irakut, Samarkandit, Egjyptit dhe Indis, pr t krkuar dhe grumbulluar hadithet e Profetit a.s.

    Imam Ahmedi shtiti t gjith tokat islame, pr t grumbulluar dyzet mij hadithe n librin e tij t njohur Elmusned. Kurse sot muslimant nuk i lexojn dot dyzet mij hadithe. Kishte nga ata dijetar t cilt udhtonin me muaj t tr n krkim t nj hadithi t vetm. Udhtonin natn dhe ditn, n kmb dhe me kafsh, t etur dhe t uritur, pr t dgjuar nj hadith nga hadithet e Profetit a.s.

    Tregohet q Abdullah ibnu Mubarek u ul pas namazit t jacis duke diskutuar me nj dijetar tjetr rreth nj hadithi dhe nuk u ngritn nga vendi derisa u thirr ezani i sabahut.

    Tregon imam Dhehebiu:”Njri nga dijetart e hadithit ishte n astet e fundit t jets. Papritur dgjon zrin e dikujt pas murit q u fliste studentve t tij mbi disa hadithe t Profetit a.s. Menjher, ai u krkoi njerzve t familjes q ta mbanin n krah dhe ta afronin t dgjoj hadithet e Profetit a.s. M pas u tha:”Me t dgjuar fjalt e Profetit a.s, m morri etja pr t dgjuar sa m shum.”

    Tregon Ebu Bekr Elbagindij:”N msimin tim t hadithit merrnin pjes mbi njmij veta q shkruanin.”

    Knaqsia dhe lumturia m e madhe pr kta njerz, ishte kur dgjonin, lexonin dhe studionin hadithet e Profetit a.s. Ata nuk i lexonin dhe msonin kto hadithe thjesht pr t msuar sa m shum, por pr t vepruar sipas tyre n jet.

    Abdullah ibnu Revaha nj her ndodhej jasht xhamis dhe papritur u ul. T pranishmit e pyetn:”Prse u ule?” Ai u tha:”Dgjova t drguarin e Zotit q i urdhroi muslimant brenda xhamis t ulen dhe un u ula bashk me to.”

    Tregohet q imam Ahmed ibnu Hanbeli kishte vepruar sipas do hadithi q kishte shkruar dhe transmetuar n librin e tij Elmusned.

    Ibnu Musejjeb, hyri nj dit n xhami dhe fali dy rekate prshndetje xhamie. Pas tij hyri nj burr i cili edhe ai fali dy rekate prshndetje xhamie. Pasi fali dy rekate, burri u ngrit prsri dhe filloi t falej. Pasi prfundoi, Ibnu Musejjeb i tha:”O filan, namazi i prshndetjes s xhamis sht dy rekat dhe jo katr.” Burri ia ktheu:”Zoti nuk do m ndshkoj se falem.” Ibnu Musejjeb ia ktheu:”Nuk do t t ndshkoj se falesh, por do t t ndshkoj se ke braktisur sunetin e Profetit a.s.”

    Thot Profeti a.s n nj hadith:”Kushdo q vepron dika q sht n kundrshtim me fen ton, ajo vepr sht e refuzuar.” Prandaj, muslimant e par e urrenin q dikush t kundrshtonte thniet e Profetit a.s.

    Tregohet q Ibnu Abasi ka thn:”sht e mundur q t bien gur nga qielli si ndshkim pr ju. Un u them ka thn i drguari i Zotit, kurse ju m thoni ka thn Ebu Bekri dhe Umeri!”

    Kurse imam Maliku thot:”Secilit prej nesh mund t’i dgjohet fjala dhe mund t mos i dgjohet. Por personit q sht n kt varr, nuk bn vese t’i dgjohet fjala. Kjo, pasi ai ishte i pagabueshm dhe fjalt e tij kishin burim hyjnor.”

    E lusim Zotin fuqiplot q t na bashkoj me njerzit e mdhenj n xhenet.

  8. #8
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Leximi i Kuranit tek njerzit e mdhenj







    Njerzit e mdhenj kishin nj program ditor pr prmendjen e Zotit dhe leximin e Kuranit. Asnj prej tyre nuk u dorzohej kushteve dhe rrethanave, por vazhdonte programin e tij t paracaktuar m par. Duke pranuar caktimin e mparshm t Zotit, ata vazhdonin rrugn e tyre me vullnet t elikt, pa e cnuar programin ditor ku i prkushtoheshin denjsisht Zotit t tyre me lexim Kurani dhe prkujtim (dhikr).

    Shum njerz sot u dorzohen rrethanave duke thn: Do t caktoj nj koh dhe do i prkushtohem leximit t Kuranit. Kt e bn dhe nuk cakton kohn dhe vazhdon n t njjtn situat. Ai mund ta kaloj gjith ditn duke ndejtur dhe t mos lexoj as Kuran dhe as t mos lexoj kujtesat (dhikrin) e mngjesit dhe t mbrmjes. Prandaj, Profeti a.s na mson q pr leximin e Kuranit, t caktojm nj pjes do dit. Tregon Ibnu Tejmije se shum nga brezat e muslimave t par, e lexonin Kuranin pr shtat dit, t tjer pr dhjet dit, t tjer pr 15 dit, t tjer pr nj muaj.

    Neveviu tregon se kishte nga shokt e Profetit a.s, nga ata q Kuranin e prfundonin do 27 dit. Kishte t tjer q e prfundonin do muaj dhe t tjer do dy muaj.

    E rndsishme sht q do dit t kesh nj pjes t caktuar nga libri i Zotit dhe nga prkujtimi (dhikri), t ciln duhet ta lexosh patjetr. Ti o musliman duhet ta ndjesh se je mbarts i nj mesazhi dhe n do koh mund t vdessh. Pr kt, duhet ta shfrytzosh kohn dhe t mos e kalosh kot. Me t vrtet q sht pr t ardhur keq, pasi ne gjejm koh pr tu dfryer dhe pr gjithka q duam, kurse kur vjen puna pr leximin e Kuranit, e lm at n varsi t rrethanave. T gjith njerzit e mdhenj, kishin kohn e caktuar pr t prkujtuar Zotin dhe lexuar Kuranin. P.sh, n librin “Kenzul a’amal” thuhet q Muadh ibnu Xhebel, bnte gjasht mij tesbihe (subhanallah) n dit.” Ai ishte nj nga shokt e Profetit a.s dhe njri nga muslimant m t ditur t atij brezi. Ai vdiq nga epidemia Amvas q u prhap n at koh, n moshn 32 vjeare.

    Tregon imam Ahmedi q Ebu Hurejreja, kishte nj pe ku kishte lidhur njmij nyje. Ai e prdorte at pr t br 12 mij tesbih n dit. Duket qart q ata kishin koh pr t lexuar Kuran, pr t prkujtuar Zotin, pr t’u takuar me njerzit etj… duke ekuilibruar mes krkesave t jets dhe ushqimit t shpirtit. Dika t till ata e kishin nga thnia e Profetit a.s:”Ndaj Zotit ke obligime, ndaj vetes tnde ke obligime, ndaj familjes tnde ke obligime… prandaj jepi t drejtn secilit.”


    Islami sht fe q prfshin dhe hyn n do qoshe t jets. Ai krkon prej teje o musliman q pr leximin e Kuranit t kesh nj koh t caktuar, pr prkujtimin e Zotit nj koh t caktuar, pr shokt nj koh tjetr, pr punn kohn e saj, pr krkimin e dijes kohn e saj …etj, derisa njeriu t kompletohet dhe besimi i tij t jet gjithmon n rritje.

    Sot shohim shum t rinj q nuk kan asnj programim pr kohn, nga e cila nuk prfitojn asgj prve argtimit dhe dfrimit.

    Po t lexojm jetshkrimet e dijetarve musliman mbi kt shtje, do t habiteshim me rregullin dhe programin q i kishin caktuar vetes.

    Muhamed ibnu Daud ibnu Xherrah, ishte vezir n Dinastin Abasite dhe ishte shum i zn me hallet e njerzve, msimdhnien, shprndarjen e pasuris etj… Megjithat, ai lexonte tre mij her n dit suren Ihlas. Dika e till nuk sht e pamundur edhe pr neve sot, por krkon vullnet dhe vendosmri. Nse nuk e lexon tre mij her, t paktn lexoje tre her n dit, pasi kjo sure konsiderohet si 1/3 e Kuranit dhe duke e lexuar tre her, sikur ke lexuar Kuranin t plot. Thot Profeti a.s:”Kush lexon suren Ihlas dhjet her, Zoti i ndrton nj shtpi (n nj trasmetim tjetr thuhet pallat) n xhenet.” Un njoh disa miq t mijt q e lexojn kt sure pesdhjet her n dit, kurse disa t tjer njqind her. Dika e till nuk sht as e vshtir dhe as e pamundur, por krkon vullnet. E lusim Zotin q t na jap vullnet dhe vendosmri, me qllim q t’u ngjajm paraardhsve tan t cilt e mbartn Islamin dhe ia transmetuan njerzimit mbar.

    A do t dshiroje o vlla dhe o motr q t jesh me kta njerz n xhenet? A do t dshiroje t ishe si Salahuddin Ejubi dhe t takoheshe me t n xhenet, duke i treguar mbi sakrificn dhe kontributin tnd pr kt fe? A do t doje t ishe si Nuredin Zinkij, Umer ibnu Abdul Aziz, Ebu Bekri, Umeri, Uthmani … dhe bashk me kto, t banoje pran t drguarit t Zotit n xhenet? A do t doje t takoheshe me Profetin a.s dhe t’i thoje:”Zoti ta shprbleft me t mira o i drguar i Zotit! Ne jemi frut i sakrificave t tua. Ne morrm drit nga drita q prhape ti dhe ecm mbi gjurmt dhe rrugn q na tregove ti. A do dshiroje q Ditn e Kijametit t takoheshe me vet Zotin e Madhruar, ta shihje dhe t bisedoje me Krijuesin tnd?

    Nse prgjigjesh “Po” ather duhet t ndjeksh rrugn q ndoqn kta njerz t mdhenj.

    Vllezr t nderuar! Zoti e ka lehtsuar kt fe dhe ia mundson do kujt, q me vepra t vogla dhe t pakta, t fitoj shprblim t pallogaritshm. Thot Profeti a.s mbi kt:” Kush thot:”E pranoj Allahun si Zotin tim, Muhamedin si profetin tim dhe Islamin si fen time” sht detyr e Zotit q ta knaq pr at dit.”


    N nj hadith tjetr, Profeti a.s thot:"Dy fjal t lehta pr t’u shqiptuar, t rnda n peshore, t dashura tek Zoti, ato jan: “subhanallahi ve bi hamdihi, subhanallil adhijm.”

    Edhe pse jan gjra shum t lehta, shum njerz nuk i praktikojn. Ata merren me prgojime, biseda t padobishme, qndrojn me or t tra para televizorit duke kaluar nga nj kanal n tjetrin… t cilat e bjn t harroj prkujtimin e Zotit, i cili prmban n vetvete xhevahire t muara.

    Shokt e Profetit a.s e pyesnin at shpesh her mbi kto fjal t muara. Tregon Ebu Musa El-esh’arij:”Ishim duke udhtuar me kuajt dhe devet tona, rrz nj mali. Un me vete thosha:”Do t prsris me vete, pa m dgjuar kush tjetr fjalt:”La haule ve la kuvvete il-la bil-lah” Profeti a.s e kuptoi mesa duket kt dhe m thirri:”O filan!” “Urdhro o i drguar i Zotit” iu prgjigja un. Ai m tha:”A t t tregoj rreth nj thesari nga thesaret e xhenetit?” “Po o i drguar i Zotit.” iu prgjigja un. Ai m tha:”Fjalt:” La haule ve la kuvvete il-la bil-lah”


    Tregon Ebu Dherri:”E pyeta t drguarin e Zotit:”O i drguar i Zotit! Cilat jan fjalt m t dashura pr Zotin?” Ai m tha:”Jan ato fjal q Zoti i zgjodhi dhe ua obligoi melekve:”Subhanallahi ve bihamdihi, subhanallahil adhijm.”

    Sa her q i shihje t grumbulluar, ata do t flisnin mbi shtjet e besimit, traditn profetike, komentin e Kuranit, hallallin dhe haramin n Islam…etj. Ata kurr nuk merreshin me prgojime, ofendime dhe debate t kota n kuvende.

    Sa her q Muadh ibnu Xhebel shihte nj shok, i thoshte:”Eja t shtojm besimin pr disa aste.” Kshtu, uleshin dhe diskutonin mbi ajetet e Kuranit dhe hadithet e Profetit a.s, duke shtuar besimin dhe vullnetin pr pun m t mira.

    Un kshilloj do musliman q t ndjek kt metod pr shtimin e besimit, t ulet do dit me veten e tij, t lexoj nj pjes Kurani dhe t prmend Zotin e Madhruar, ashtu si bnte Profeti a.s dhe shokt e tij.

    Tregohet q Ahmed ibnu Hanbel, e prfundonte leximin e Kuranit n do shtat dit. Kurse Urve e prfundonte do katr net. Kurse ti o vlla mund ta prfundosh leximin e Kuranit do muaj ose dy muaj. E rndsishme sht q t mos e braktissh fare leximin e Kuranit. Ti duhet ta luftosh veten dhe tu rezistosh tundimeve t ndryshme, pasi vetm kshtu do prfitosh nga koha dhe veprat e tua t mira.

    N jetshkrimet e shum njerzve t mdhenj, adhurues t Zotit dhe t prkushtuar, kam par q ata ishin t angazhuar me punt e prditshme, por nuk e harronin kurr leximin e pjess s Kuranit dhe dhikrit ditor. Edhe pse nuk e prishnin programin e leximit t Kuranit dhe dhikrit ditor, ata merreshin dhe me morale dhe vepra t mira t tjera, si edukata e mir, pajtimi mes njerzve, modestia …, duke u br si:” E robrit e Zotit jan ata q ecin npr tok t qet, e kur atyre me fjal u drejtohen injorantt, ata thon: “Paqe!”.” (Furkan 63)

    Ajo q i dallonte m shum njerzit e mdhenj dhe dijetart, ishte modestia. Burimi i ktij morali, ishte vet profeti Muhamed a.s, t cilin e shihnin t punoj, t qep kpuct, ndihmoj familjen, mjel delet…etj Ai qndronte n kmb pr or t tra, duke sqaruar nj t moshuar e cila e pyeste dhe i krkonte sqarime. Kudo q shkonte, ulej aty ku kishte vend bosh dhe nuk ia lejonte vetes q t tjert t ngriheshin pr t. Madje, ai i ndalonte shokt e tij dhe muslimant e tjer q ta madhronin dhe ta cilsonin me epitete t ndryshme. Shpesh her ai e shprehte se ishte nj nga robt e Zotit. Ishin kto morale, pr t cilat e lavdroi vet Zoti n Kurani me fjalt:”Me t vrtet q ti je me moral t lart.”


    Thot Zoti rreth moralit t modestis:” Dhe mos ec npr tok me mburrje, pse ti as nuk mund ta ash tokn as nuk mund ta arrish lartsin e maleve..” (Isra 37)

    Kurse Lukmani e kshillonte djalin e tij me fjalt:” T jesh i matur n ecjen tnde, ule zrin tnd, se zri m i egr sht zri i gomarit.” (Lukman 19)

    Nj her, shkoi nj burr tek Profeti a.s dhe i krkoi dika. N fund i tha:”Nse dshiron Zoti dhe ti, do t bhet.” Profeti a.s ndrhyri dhe i tha:”I mjeri ti! A m bre rival t Zotit?! Ajo q duhet t thuash sht:”Vetm n dasht Zoti.”

    Nj shembull dhe model i mir modestie ishte dhe Halifeja Umer ibnu Hattab.

    Nj nat tjetr, teksa lvizte rrugve t Medines, dalloi nga larg nj zjarr. Menjher u nis atje dhe gjeti nj grua t ulur me fmijt q qanin prreth. Mbi zjarr ishte nj en me uj dhe gruaja e ulur her pas her e prziente. Pasi u afrua, u thirri:”O njerz! A sht e mundur t afrohem?” “po” ia ktheu gruaja. Pasi u afrua, Umeri e pyeti:”far halli ke? Prse qajn fmijt?” Gruaja ia ktheu:”Jemi udhtar dhe pr Zotin nuk kemi asgj pr t ngrn.” Umeri pyeti:”Po ena mbi zjarr, far sht?” “Gruaja u prgjigj:”Nuk sht vese uj, me t cilin gnjej fmijt derisa t’i zr gjumi. Nse Umer ibnul Hattabi do e dinte gjendjen ton, nuk do t vuanim kshtu.” Ngaq nuk e njihte Umerin. Kur e dgjoi kt, Umeri i tha:”M prit ktu o motr!” Bashk me Umerin ishte dhe shrbtori i tij Jerfe, t cilit i krkoi t’a ndjek tek Bejtul Mal, ku ishin dhe rezervat e ushqimeve. Tregon vet shrbtori i Umerit:”Un prpiqesha t eci me t, por nuk mundesha ngaq ai dukej sikur vrapon. Me t arritur tek Bejtul Mal, morri grur, elb, disa ushqime dhe i vendosi mbi sup. Un i thash:”Mi jep mua t’i mbaj o Prijs i besimtarve!” Por ai mu prgjigj:”Po Ditn e Kijametit, kush do mi mbaj?” M pas u nis drejt vendit ku ishte gruaja me fmijt. Me t’u afruar, i thot shrbtorit t tij:”Mnjanohu o Jerfe, do u shbej vet!” Ai filloi t’u shrbej dhe t gatuaj, saq shpesh her zjarri gati sa nuk i digjte mjekrn. Pasi i ushqeu fmijt dhe nnn e tyre, i tha gruas:”Nesr, me t lindur dielli eja m tako tek zyra e Prijsit t Besimtarve.” Gruaja ia ktheu:”Pr Zotin ti qenke m i mir se Umer ibnul Hattabi! Pr Zotin po t kisha mundsi, do t t caktoja ty n vend t Umer ibnul Hattabit.”


    Q n kohn e Profetit [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem], ishte br zakon, q muslimanve t rinj, t’iu jepej pasuri ose tok, me qllim q t’u forcohej besimi. Edhe Ebu Bekri, kishte vazhduar t ndjek t njjtn rrug, duke i ndihmuar muslimant e rinj. Nj dit, nj person q konsiderohej nga shtresat e larta mes fiseve arabe, Ujejne ibnu Hisn. Ai kishte qen musliman, por me vdekjen e Profetit a.s e kishte braktisur islamin. M von, ishte konvertuar prsri n islam dhe tani kishte ardhur tek Ebu Bekrit q t’i jap nj cop tok. Ebu Bekri pranoi dhe i dha nj letr, ku urdhronte vartsit e tij, t’i jepnin tokt q krkonte. Ujejne i krkoi q kt letr ta vuloste me vuln e Kalifatit, por Ebu Bekri i tha q vuln e ka Umeri dhe e urdhroi t shkoj dhe ta vulos tek ai. Me t vajtur tek Umeri, e gjetn duke pastruar devet e zekatit. Ujejne i zgjati letrn dhe i tregoi mbi at q kishin rn dakort me Ebu Bekritn. Umeri pa dhe u tha:”Dika e till u jepej ku islami ishte i dobt. Tani islami sht i fort dhe nuk do u japim m.” M pas, e morri letrn q i kishte drguar Ebu Bekri dhe e grisi dhe duke u drejtuar nga Ujejne, i tha:”Shko tani!” Ujejne, i zemruar dhe nevrikosur, vajti tek Ebu Bekri dhe i tha:”Pr Zotin, nuk e di kush sht Halifeja, ti apo ai?!” Me kt donin q t’a nxisin Ebu Bekrin kundr Umerit. Por Ebu Bekri ua ktheu:”sht ai nse ka qejf.”


    T jesh modest dhe i thjesht, nuk do t thot t braktissh t mirat e ksaj bote dhe t jetosh n varfri. Prkundrazi, Islami i nxit muslimant q t prpiqen dhe t jen t suksesshm n jet. sht pikrisht kontributi i njerzve t pasur, ai q ka br t hapen puse pr t furnizuar me uj banort e shumv vendeve, jan xhamit e shumta t ndrtuara prej tyre, jan jetimt q prkrahen me pensione ...etj ato q kan lehtsuar jetesn dhe kushtet e shum muslimanve.


    Ajo q e bn pasurin dika negative, sht kur njeriu e prdor at pr t sunduar dhe shtypur t tjert, kur pasuria bhet objektivi dhe qllimi pr arritjen e t cilit shfrytzohet do mjet dhe mnyr, kur pasuria e bn njeriun t mendoj se do t jetoj prjetsisht mbi kt bot, ashtu si thot Kurani:”E mendon se pasuria e tij do ta bj t prjetshm!” Ky ajet sht shpallur pr Umeje ibnu Halef i cili kishte nj qese me florinj dhe sa her q flinte dhe zgjohesh shkonte dhe e puthte at. Ather Zoti shpalli suren:”


    “Mjer pr secilin q ofendon e prqesh (njerzit), Q ka tubuar pasuri dhe q at e ruan t mos i paksohet. E mendon se pasuria e tij do ta bj t prjetshm.” (Humeze 1-3)


    Kurse imam Ali ibnu Ebi Talibi, edhe pse ishte Halife i muslimanve, dilte me gomarin e tij n treg dhe u thoshte njerzve:”Kjo sht dynjaja t ciln un e prbuz dhe prmoj.” M pas thoshte:” O dynja, shko dhe mashtro dik tjetr ve meje! Un t kam shkurorzuar tre her! A pas meje vrapon dhe t ka marr malli?! Shko dhe mashtro dik tjetr! Ah i mjeri un i mjeri! Sa pak vepra t mira kam pr rrugn e gjat dhe t vetmuar.”


    Ata ishin njerz t cilt objektivin kryesor t jets s tyre kishin knaqsin e Krijuesit t tyre.

  9. #9
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Libri i njerzve t mdhenj, Kurani famlart.









    Falenderimet jan pr Zotin, paqa dhe mshira e Tij, pr profetin Muhamed, shokt e tij dhe t gjith ata q ndjekin rrugn e tij.


    Paqa e Zotit, mshira dhe bekimet e Tij qofshin mbi ju.


    Teleshikues t nderuar! A e dini cili sht libri i njerzve t mdhenj? A e dini far libri lexojn ata? A e dini me far libri e kalojn natn duke e msuar, studiuar dhe analizuar?


    Cili sht ai libr q u largon vetmin, i lodh, u largon shqetsimet dhe proekupimet dhe sht si shiu i pranvers pr zemrat e tyre?


    Padyshim, ai sht Kurani… Libri hyjnor dhe mrekullia e prhershme. Thot Zoti n Kuran:”Libr, ajetet e t cilit jan radhitur (n mnyr t prsosur, njkohsisht) edhe shkoqitur nga i Dijshmi i t gjitha shtjeve n hollsi.” (Hud: 1) “Ky sht libri q nuk ka dyshim n te (sepse sht prej All-llahut) sht udhzues pr ata q jan t devotshm.” (Bekare: 2) “Ai sht nj prkujtues pr ty dhe popullin tnd, pr t cilin do t pyeteni.”


    Kto ishin fjal t Zotit pr Librin q shpalli pr njerzimin. Ai sht nj Libr t cilit nuk mund t’i mvishet e kota, pasi sht Libr i Krijuesit t Urt. Ai sht Libr udhzimi, mshire, prgzimi, shprese, drite dhe gjykues i drejt. Ai udhzon n m t mirn. Ai sht lavdia e ktij umeti, madhshtia dhe udhzuesi i rrugs s drejt.


    Njerzit e mdhenj, ishin t ndrgjegjshm pr kto karakteristika t Kuranit, prandaj e bn at bashkshoqruesin e tyre m t mir, mikun e tyre m t afrt, duke e lexuar natn dhe ditn. Ata e msonin prmendsh, i kushtonin rndsi msimeve dhe konkluzioneve, krkonin bereqet nga Zoti nprmjet Kuranit dhe i zbatonin porosit e tij n jet.






    Si e prjetonin shokt e Profetit a.s Kuranin famlart?


    Vet i pari dhe udhheqsi i tyre, profeti Muhamed a.s, t cilit iu shpall Kuranit, thot pr kt libr:”Lexojeni Kuranin, pasi ai do t ndrmjetsoj pr lexuesit e tij.” N nj hadith tjetr, Profeti a.s thot:”M i miri ndr ju, sht ai q lexon dhe punon sipas Kuranit.”


    Njeriu m i mir, m i pastr dhe me biografi m t mir sht ai q e lexon Kuranin dhe vepron sipas udhzimeve t tij. Vet Profeti a.s dshironte q t dgjoj shokt e tij duke lexuar Kuran. Edhe pse atij i ishte shpallur Kurani, edhe pse ishte ai q ua msonte t tjerve, atij i plqente ta dgjoj Kuranin nga t tjert. Nj her, teksa shokt e tij ishin grumbulluar rreth tij, Profeti a.s i tha Ibnu Mesudit:”M lexo Kuran!” Ibnu Mesudi, i habitur i tha:”Si t lexoj Kuran para teje, kur ty t sht shpallur?” Profeti a.s ia ktheu:”M plqen ta dgjoj nga t tjert.” Ather filloi Ibnu Mesudi t lexoj nga sureja Nisa derisa arriti tek ajeti:”Si do t jet puna kur t sjellim dshmitar pr do umet dhe ty t t sjellim dshmitar pr kta?!”


    Ky sht nj ajet tepr preks, ku Zoti i drejtohet t drguarit t Tij duke i kujtuar Ditn e Kijametit, ku do popull do t ket profett dhe nj dshmitar, kurse profeti Muhamed a.s do t jet dshmitar i t gjithve. Kur Ibnu Mesudi lexoi kto vargje, Profti a.s u prek dhe i prlotur i tha:”Mjaf o Ibnu Mesud.”


    Nj dit, Profeti a.s qndroi duke dgjuar Ebu Musa El-esh’ari teksa lexonte Kuran. T nesrmen, ai i tha:”O Ebu Musa, t dgjova dje teksa lexoje Kuran.” Ebu Musa, i gzuar e pyeti:”A po m dgjoje mua o i drguar i Zotit?!” Profeti a.s iu prgjigj:”Po, pr At q ka shpirtin tim n dor, o Ebu Musa.” Ai i tha:”Pr Zotin o i drguar i Allahut, nse do e dija q ti po m dgjon, do lexoja me z m melodioz.” Profeti a.s i tha:”T sht dhn nj nga zrat melodioz te Daudit a.s.”


    Kjo ishte nj dshmi e t drguarit t Zotit pr Ebu Musan.


    Nj nat, Profeti a.s doli jasht pr t kontrolluar se kush nga shokt e tij lexonte Kuran apo falte namaz nate. Kur iu afrua nj shtpie t vogl dhe t ngusht, ai dgjoi zrin e nj gruaje t moshuar duke lexuar Kuran. Ajo vazhdonte t lexoj, pa e ditur se i drguari i Zotit e dgjon. Profeti a.s qndroi para ders s saj, mbshteti kokn n qoshen e ders dhe filloi t dgjoj zrin e t moshuars e cila lexonte suren Gashije. Ajo lexonte dhe qante njkohsisht. Fillimi i ksaj sureje jan fjal q Zoti i Madhruar i drejtohet Profetit a.s me pyetjen:”A t erdhi ty lajmi pr belan q kaplon (kijameti)? At dit sheh fytyra t prulura,T lodhura e t rraskapitura (nga mundimi). (Gashije:1-3)


    N kto ajete, Zoti i kujton t drguarit t Tij, Ditn e Kijametit, kt Dit tronditse dhe t frikshme. Teksa e moshuara lexonte” A t erdhi ty lajmi pr belan q kaplon (kijameti)?” Profeti a.s prsriste pas ders:”Po m ka ardhur!”


    Kurani, “sht nj prkujtues pr ty dhe popullin tnd, pr t cilin do t pyeteni.”


    Zoti i thot t drguarit t tij q ky Libr, sht libr i lavdis suaj, sht libr q do u bj t njohur dhe t famshn n t gjith botn. sht nj libr i mbushur me argumente dhe ligje t cilat jan faktor pr bashkimin e t gjith popujve dhe civilizimeve. sht nj libr q qndron sipr do libri tjetr, pasi ai buron nga Zoti i botrave, kurse librat e tjer jan pjell e fantazis s shkrimtarve.


    T flassh mbi njerzit e mdhenj q erdhn pas t drguarit t Zotit, sht dika e kollajt pasi materialet pr ta nuk mungojn. Ata nuk patn biblioteka dhe as nuk ndoqn shkolla dhe kurse trajnimi. far librash mund t ket pasur dhe lexuar Ebu Bekri? Cilt ishin profesort dhe universiteti ku u kualifikua? Cila ishte biblioteka ku studionte Umer ibnul Hattabi? Cilat ishin gazetat dhe reviztat e prditshme me t cilat njoftohej pr at q ndodh? Asgj nga kto q prmendm nuk e dispononin kto burra. Libri i vetm q dispononin, ishte Libri i Zotit Kurani famlart. Me kt Libr, ata bn syt t shohin dhe vesht t dgjojn t vrtetn hyjnore dhe ngritn qytetrimin e drejtsis dhe t paqes n bot.


    Ebu Bekri, kur lexonte nga ky Libr, i rridhnin lott pa pushim, saq Aisheja e kundrshtoi urdhrin e Profetit a.s, kur urdhroi q Ebu Bekri t udhhiqte njerzit n namaz, gjat smundjes s Profetit a.s. Ajo e justifikoi qndrimin e saj duke i thn se Ebu Bekri qante shum n namaz dhe teksa lexon Kuran.


    Tregon nj nga bashkkohsit e Ebu Bekrit:”Kur falej Ebu Bekri me muslimant n xhami, dgjonim ngashrimat e tij duke qar. Kjo bnte q e gjith xhamia t shprthente n t qar bashk me t.”


    N namazin e sabahut, Ebu Bekri lexonte zakonisht suren Jusuf. Kur arrinte n ajetin:”O dshprim i im pr Jusufin, dhe nga pikllimi iu zbardhn t dy syt, nga pikllimi.” (Jusuf 84) shprthente n t qara dhe i bnte dhe njerzit pas tij t qanin me t madhe. T gjith e dinin se me t arritur tek ky ajet, Ebu Bekri nuk do e mbante veten dhe do t qante.


    Kurse Umeri, kur lexonte pjesn:” Ai (Jakubi) tha: “Un hidhrimin tim dhe pikllimin tim ia parashtroj All-llahut, e un di pr All-llahun at q ju nuk e dini”. (Jusuf 86) shprthente n t qara dhe i bnte dhe t tjert t qanin.


    Vall far njerzish ishin kta? far brezi edukoi profeti Muhamed a.s me Kuranin q iu shpall? Si i pastroi dhe i prjetsoi emrat dhe veprat e tyre?


    Uthmani njihej pr zemrgjersin e tij, leximin e shumt t Kuranit dhe adhurimin. Kur nj nga sahabet e Profetit a.s lexoi ajetin:”Ai q falet n kmb dhe n sexhde natn, i friksohet bots tjetr dhe shpreson mshirn e Zotit t tij.” Tha:”Ai sht Uthman ibnu Affani.”


    Kur u vra Uthmani, Hassani tha:”U shkatrrofshi ju q vrat Uthmanin! Si sht e mundur q t vrisni nj t moshuar t thinjur, q e kalonte natn duke u falur, lexuar Kuran dhe duke qar nga dashuria q kishte pr Zotin?!”


    Karakteristika q e dallonte Uthmanin ishte kalimi i nats duke lexuar Kuran.


    Imam Ibnu Haxheri transmeton se Uthmani e ka lexuar t gjith Kuranin, n nj nat t vetme, n nj rekat t vetm tek Mekami i Ibrahimit.


    Natn, Uthmani ia dedikonte leximit t Kuranit dhe lotve pr hatr t Zotit, kurse ditn ia dedikonte bamirsis dhe shpenzimit t pasuris n rrug t Zotit. Ishte ky Libr shkaku q Zoti i nderoi dhe i prjetsoi emrat e tyre.


    Kur nj beduin e pyeti t drguarin e Zotit:”A ka mbetur ndonj deve e kuqe nga ato t zekatit pr mua?” I drguari i Zotit iu prgjigj:”Nuk kam gj tjetr pr t t dhn, ve ktij ajeti t rrall:”E kush punoi ndonj t mir, q peshon sa grimca, at do ta gjej. Dhe kush punoi ndonj t keqe, q peshon sa grimca, at do ta gjej.” (Zelzele 7-8)


    Sufjan El-theuri e kaloi nj nat vetm duke lexuar suren Zelzele. Ai e prsriste dhe qante, pasi kjo sure t jep nj ekspoze t shkurtr mbi at q do t ndodh Ditn e Kijametit.


    Ata e lexonin me zemr dhe prkushtim kt Libr, fjalt e t cilit deprtonin thell n shpirtin e tyre duke u dhn zemr pr pun dhe vepra t mira. Ata nuk e lexonin si shum musliman sot, t shkujdesur dhe t pavmendshm mbi at q lexojn dhe duke qen me veprat e tyre larg udhzimeve dhe porosive t tij.


    Tregon Imam Dhehebiu:”Dijatari i njohur Abdullah ibnu Vehb, morri gusul nj dit t xhuma, veshi rrobat e lara dhe u nis pr n xhami. Teksa ecte rrugs pr n xhami, dgjon zrin e nj fmij q lexonte Kuran n shtpin e tij. Ishte pikrisht ajeti:” E duke u grindur mes vete n t (zjarr)” (Shuara 96) ajet q tregon gjendjen e banorve t zjarrit. Me ta dgjuar Abdullah ibnu Vehbi humbet ndjenjat. Njerzit e uan n shtpi, ku qndron pa ndjenja pr tre dit dhe ditn e katrt ndrroi jet.”


    Tregon Shejhul Islami, Ibnu Tejmije:”Djali i Fudejl ibnu Ajadit, Aliu, ishte I shquar pr prkushtimin dhe adhurimin e tij, saq thuhet sa ai dallohej dhe nga i ati n kt fush. Kur lexonte Kuran, ai humbiste ndjenjat dhe e lagnin me uj q t prmendej.”


    sht ky Kuran q po t’i drejtohej n shkmbi do t plaste, po t’i drejtohej malit do e ante n mes dhe po t’i drejtohej hekurit do e prthyente.


    sht po ky Kuran, pr t cilin Zoti thot:” Sikur t ishte ndonj Kur’an q me t do t ecnin malet, q me t do t plasej toka, q me t do t flisnin t vdekurit .” Prgjigja do t ishte:”Ai libr sht Kurani.”


    Ali ibnul Hudejr qndroi nj dit pas imamit pr t falur namazin e sabahut. Imami lexoi ajetin:” Ndalni ata, sepse do t merren n prgjegjsi” (Saffat: 24) Ajet q flet mbi armiqt e Zotit Ditn e Kijametit, t cilt do t ndalohen pr t dhn llogari. Me ta dgjuar Ali ibnul Hudejr kt ajet, ra pa ndjenja dhe t pranishmit e uan n shtpi. At dit n mbrmje, ai ndrroi jet.


    Ibnu Kethiri n librin e tij Elbidaje ve Nihaje, tregon q Umer ibnul Hattabi dgjoi n xhami dik q lexoi:” Ndalni ata, sepse do t merren n prgjegjsi.” (Saffat: 24) menjher ai hodhi shkopin q mbante n dor dhe u ul. T pranishmit e uan n shtpi, ku qndroi nj muaj i smur. Shokt e tij shkonin dhe e vizitonin, pa e ditur shkakun e smundjes.


    Kjo, pasi ata e kuptonin dhe e prjetonin Kuranin. Jo si shum musliman sot q e kan braktisur Librin e Zotit dhe lexojn libra t tjer, duke i kushtuar ktij Libri vetm disa minuta. Pasi i mbushin zemrat e tyre me libra dhe gjra t tjera, ata i kthehen Kuranit t lexojn prej tij, por Kurani nuk gjen vend n zemrat e tyre.


    Prandaj i shohim muslimant sot t lexojn Kuran, por q nuk ndikon n jetn e tyre. Libri i vetm q lexonin dhe vepronin sipas tij ishte Kurani. Ata e shihnin kt libr dhe besonin se sht libri i vetm t cilin Zoti ia shpalli profetit Muhamed a.s, me qllim q njerzit ta lexojn dhe t’i zbatojn urdhrat e tij, n jetn e tyre, duke u br bereqet pr veprat dhe drit pr zemrat e tyre. Pr kt, ata i mbushn zemrat me kt Libr dhe vepronin sipas udhzimeve t tij n jetn e prditshme.


    Tregon nj nga dijetart bashkkohor:”Ndodhesha n nj udhtim me anije n perndim dhe me ne kishte shum udhtar nga ish-Jugosllavia, t cilt prpiqeshin t shptonin nga dhuna e diktatorit t tyre. Me ta ndodhej dhe nj grua e cila nuk kuptonte arabisht. Un bashk me shokt e tjer, vendosm t falim namazin e xhumas n anije. Pasi mbajta predikimin e rastit, fala dhe namazin e xhuams, ku lexova suren A’la dhe Gashije. Gruaja s bashku me t emigrantt e tjer ishin ulur pran nesh dhe na shikonin me habi. Pasi prfunduam namazin, gruaja u ngrit dhe pyeti prkthyesin:”T kujt jan ato fjal q lexoi ai (pr mua)?” Un i thash prkthyesit q t’i thot se jan fjal t Zotit. Ajo u prek nga kjo dhe filluan t’i rrjedhin lot dhe tha:”Ato fjal kishin nj ndikim t veant dhe nuk ishin fjal t zakonta.” Tregon dijetari:”Do t doja q ta njihja gjuhn e saj me qllim q t’i flisja m shum pr islamin, por gjuha dhe koha e shkurtr ishin penges. Kurr nuk do e harroj at ndodhi, pasi ishte nj grua q edhe pse nuk e kuptonte arabishten, e ndjeu se ato fjal nuk ishin fjal njerzore.


    Tregon nj njeri i mir:”Po falja namazin e sabahut n xhamin e Profetit a.s, ku imami po lexonte suren Vakia. Pr Zotin, u ndikova aq shum saq fillova t humbas ndjenjat dhe nuk e kuptoja ku ndodhem. M pas fillova t dridhem dhe t qaj me t madhe.”


    N librin e tij “Nn hijen e Kuranit” Sejid Kutubi thot:”Isha ulur me shokt e mi, n fillimet e udhzimit dhe prkushtimit n fe. Ndodheshim t ulur n nj shtpi n Kairo dhe befasisht dgjojm nj z t bukur q vinte nga stacioni i radios dhe q lexonte Kuran. Lexuesi kndonte pjes nga sureja Nexhm.


    “Pasha yllin kur ai bie (prej s larti posht)! Shoku juaj (Muhammedi q ju e njihni) as nuk sht njeri q ka humbur, as q ka devijuar (nga e vrteta). Dhe ai nuk flet nga mendja e tij.” (Nexhm 1-3)

    T gjith mbetm t shtangur, kurse un fillova ta prjetoj shpirtrisht udhtimin e Profetit a.s n Isra dhe Miraxh dhe gjra t tilla. M pas, trupi filloi t m dridhej saq nuk e kontrolloja dot veten. Kjo situat vazhdoi derisa lexuasi arriti ajetin:“E afrta sht afruar (kijameti). Pos All-llahut nuk ka kush q mund ta largoj at (ta pengoj)!” (Nexhm 57-58) Un gati sa nuk humbja ndjenjat n ato aste. Vetm pas atij asti e kuptova thnien e xhindve kur dgjuan Kuranin:”Ne kemi dgjuar nj libr t uditshm.”


    Xhindt edhe pse nuk e kuptonin gjuhn arabe, kur dgjuan Kuranin than:”Ne kemi dgjuar nj libr t uditshm.” Ata e kuptuan se ato fjal q dgjuan nga Kurani nuk ishin fjal t njerzve. Gjithka ishte e veant n ato fjal, ndrtimi i tyre, ligjet, elokuenca, rima… Ishte nj dshmi nga ana e xhindve pr mrekullin dhe vrtetsin e Kuranit famlart.


    Ky ishte libri i njerzve t mdhenj, libr q uditi dhe xhindt, mrekulloi njerzit, befasoi letrart, mbyti n detin e tij dijetart, u mbylli gojn poetve dhe hutoi arabt.


    Ky Libr mbreslns, sht Libri t cilin lexojn dhe sipas udhzimeve t tij veprojn njerzit e mdhenj. Kur do t vij koha q t’i kthehemi ktij libri, q t edukohemi me frymn e tij, ashtu si u edukuan shokt e Profetit a.s dhe muslimant e par? Kur do zr vend ky libr n jetn ton, ta lexojm dhe dgjojm me prkushtim, ta lexojm me ndjenjn q aty ka orientime dhe udhzime t dobishme, t cilat duhet t’i vm n praktik n jetn ton?


    Ne duhet t’i kthehemi librit t Zotit me sinqeritet dhe ndershmri, t’i pastrojm ndrgjegjet tona nga do e smundje, zemrat tona nga syfaqsia, xhelozia, urrejtja dhe mendjemadhsia, me qllim q vendi ku do t vendosen fjalt e Zotit, t jet i pastr.


    Ky ishte libri i Zotit t Madhruar dhe ky ishte libri i njerzve t mdhenj, prandaj lexojeni me prkushtim dhe zbatoni porosit e tij o vllezr dhe motra.


    N fund, u prshndes me prshndetjen islame: Esselamu alajkum ve rahmetullah.

  10. #10
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Modestia tek njerzit e mdhenj







    Falenderimet jan pr Zotin e Madhruar, paqja dhe mshira e Tij pr profetin Muhamed a.s, familjen, shokt dhe t gjith ata q ndjekin rrugn e tij…

    Nj cilsi dhe tipar tjetr i njerzve t mdhenj, sht modestia dhe thjeshtsia q karakterizon personalitetin e tyre. Ata e konsiderojn veten robr t Zotit dhe jan larg do treguesi mendjemadhsie dhe arrogance. Vet Zoti i Madhruar e prmend kt cilsi dhe moral t tyre n Kuran, ku thot:” E robrit e Zotit jan ata q ecin npr tok t qet, e kur atyre me fjal u drejtohen injorantt, ata thon: “Paqe!”.” (Furkan 63)

    Kur ecin, ata nuk tregojn asnj shenj mendjemadhsie dhe krekosje. Vet Lukmani e porosiste djalin e tij me fjalt:” Dhe mos shtrembro fytyrn tnde prej njerzve, mos ec npr tok kryelart, se All-llahu nuk e do asnj mendjemadh e q shum lavdrohet.” (Lukman 8)

    T mbash kokn mnjan dhe t qndrosh i zymt kur flet me njerzit, sht shenj mendjemadhsie dhe prmimi pr t tjert. Padyshim q njerz t till jan t frymzuar nga vet shejtani i cili mesa duket ua ka mbushur mendjen se jan m t mir se njerzit e tjer, sikur vijn nga planete t tjer. Por sa m shum q ta mbajn veten pr t mdhenj dhe t shquar, ata e ulin veten m shum. Thot Profeti a.s:”Kush tregohet modest para Zotit, Ai e nderon dhe e ngre lart. Kush tregohet mendjemadh, e poshtron Zoti.”

    N nj hadith tjetr, Profeti a.s thot:”Mendjemdhenjt do t ringjallen Ditn e Kijametit me madhsi sa kokra e elbit. T gjith njerzit do i shkelin me kmb.”

    Q njeriu t’i ruhet dhe t’i shmanget ktij morali t keq, ai duhet t dij nga u krijua, nga se prbhet trupi i tij dhe cili do t jet fundi. Nse e kupton dika t till, ather do t ndrgjegjsohet pr t metat dhe gjynahet, e kupton q ai sht krijuar nga nj pik uji t dobt me origjin dheun e toks. Kurse njerzit injorant, mendojn se qndrojn m lart se njerzit e tjer dhe se jan m t mir. Thot Zoti i Madhruar n nj hadith kudsij:”Mburrja dhe krenaria jan cilsit e Mia. Kush krkon t’i marr pr vete, e hedh n zjarrin e xhehnemit.”

    Mburrja, krenaria dhe madhshtia i takojn vetm Zotit t Madhruar, Krijuesit dhe Furnizuesit t gjithsis. Ai sht Absoluti dhe i Prsosuri n do gj, pa pasur rival dhe t barabart.

    Shembullin dhe modelin m t mir t modestis, ne kemi profetin Muhamed a.s. Ai qndronte n kmb pr or t tra, duke dgjuar hallet dhe ankesat e nj gruaje t moshuar dhe t shtyr n mosh.

    Ndodhte q nj fmij i vogl i krkonte dika dhe ai shkonte pas tij derisa ta ndihmonte dhe t’i ofronte at q krkonte.

    Ai arrnonte rrobat e tij, qepte kpuct, fshinte shtpin dhe ndante mishin bashk me Aishen. Edhe pse ishte njeri i zgjedhur dhe i drguar nga Zoti, ai flinte mbi rogoz dhe hante buk elbi. Ai kurr nuk ngopej pr tre dit radhazi, madje ndonjher nga uria detyrohej t lidh gur mbi bark.

    Pr kt, Zoti e bri t dashur tek njerzit dhe kushdo q e shihte dhe bisedonte me t, i hynte n zemr. Thot Zoti n Kuran:”Dhe Ai sht q bashkoi zemrat e tyre. Edhe sikur ta shpenzoje gjith at q sht n tok, nuk do t mund t’i bashkoje zemrat e tyre, por All-llahu bri bashkimin e tyre, pse Ai sht i Gjithfuqishm, i Urt.” (Enfal 63)

    Kt moral dhe rrug ndoqn dhe shokt e tij, si sht Umer ibnul Hattabi, i cili mbante miellin dhe ushqimet n krah pr t’ua uar t vejave, jetimve dhe njerzve n nevoj, edhe pse ishte Halifeja i muslimanve dhe kishte nn kontroll njzet shtete. Kt e bnte n nj koh, q vet perandori pers dhe romak, dridheshin me t’u kujtuar emrin e Umerit.

    Madje, ai merrej dhe me prkujdesjen pr kafsht q ishin mbledhur nga zekati. Nj her, kur e pa Aliu duke u vendosur shenja disa kafshve, i tha:”Pr Zotin do i lodhsh qeveritart q do t vijn pas teje o Umer.”

    Vet Umeri thot:”Ahireti sht nisur n t ardhur dhe kjo bot ka marr rrugn e kthimit. Prandaj, bhuni nga fmijt e ahiretit dhe mos u bni nga fmijt e dynjas. Sot ka pun pa llogari, kurse nesr ka llogari pa pun.”

    Njerzit e thjesht dhe modest jan t dashur dhe t pranueshm tek t gjith, pasi ata i bjn njerzit t ndihen si vllezrit dhe t dashurit e tyre.

    Njerzit ndihen t ofenduar, teksa shohin dik q e sheh veten m t mir pr shkak t fisit, pasuris apo njohurive. Kta njerz e humbasin menjher respektin e t tjerve. Njeriu mendjemadh, u duket si armik, shum i rnd dhe i papranueshm.

    Halifes musliman, Umer ibnu Abdul Azizit i kishin ardhur miq njher. Teksa flinin, fiket kandili q bnte drit dhe Umeri ohet, e mbush llambn me vaj, ndrron fitilin dhe e ndez prsri. Kur e shohin miqt, i thot:”O Prijs i muslimanve, do t donim q ne t ishim ngritur dhe ta kishim rregulluar llampn. Ai u tha:”Un u ngrita si Umer ibnu Abdul Azizi dhe u ula si Umer ibnu Abdul Azizi, pa ndryshuar asgj.”

    Brezat e par pas Profetit a.s, nuk i kishin dhe nuk i pranonin pr vet gjith kto epitete q prdorin sot muslimant dhe dijetart e tyre. Asnj nga dijetart e par nuk pranonte ta quanin: Dijetari i madh dhe i rrall, q nuk ka njohur njerzia si ai… Ata m shum rndsi i kushtonin puns dhe rendimentit dhe jo emrave dhe epiteteve. E kundrta ndodh sot, sa m shum epitete dhe grada t ken, aq m pak pun bjn. Kurse shokt e Profetit a.s nuk i prdornin kto epitete dhe nofka. Edhe pse Ebu Bekri, Umeri, Uthmani, Aliu etj… kishin vlera dhe kishin sakrifikuar pr Islamin, t gjith muslimant i thrrisnin me emr. Kjo, pasi ata ishin t ndrgjegjshm dhe e kishin kuptuar se realiteti qndronte mbi do epitet.

    Nj dit, kur Ibnu Mesudi vajti n xhami, dgjoi nj zhurm kpucsh dhe nallanash, t cilat ishin t nxnsve t tij. Me ta par, ata kishin vrapuar drejt tij dhe i shkonin nga pas. Ai u kthye dhe u tha:”Largohuni prej meje. Dika e till sht sprov pr at q ndiqet dhe nnshtrim pr ndjeksit.” Kjo, edhe pse ai ishte nj nga shokt e t drguarit t Zotit a.s.

    N do rast, dijetart dhe njerzit e mdhenj tregoheshin modest me t gjith, gj e cila ua shtonte m shum vlerat dhe respektin. Sa m shum t ulesh dhe t tregosh modesti para vllezrve dhe njerzve, aq m shum rritesh dhe lartsohesh n syt e tyre. Dhe e kundrta, sa m shum q e mban vetem pr t madh dhe me fam, aq m shum t ul Zoti dhe e humbet respektin mes njerzve.

    Dijetari i madh nga Kufeja, Ibrahim Nehaij, sa her q mblidheshin katr veta rreth tij, ai ngrihej dhe i braktiste, ngaq friksohej se i hyn vetja n qejf teksa grumbullohen njerzit rreth tij.

    Dijetari Ibnu Sirin, ndodhej nj her n nj rast vdekje. Kur erdhi koha pr t falur xhenazen, njerzit i propozuan q ta fal ai, por ai kundrshtoi dhe i tha nj t afrmi:”Kam frik se kur t shprndahen njerzit, do t thot:”E fali xhenazen Ibnu Sirin.” Ai druhej se mos njerzit do e lavdronin duke ia rritur vlerat.

    Shkaku pr t cilin i rrfejm kto histori dhe qndrime t njerzve t mdhenj, nuk sht pr dfrim dhe argtim. Kto i rrfejm me qllim q t’i vm n jet dhe t ndjekim shembullin e atyre burrave t mdhenj.

    Nj nga kto njerz, sht dhe imam Ahmed ibnu Hanbeli, imam i hadithit dhe tradits profetike. Ai ishte shembull dhe model i mir pr modesti. N veprn biografike “Biografi t njerzve t ndritur” (Sijer Alam nubela), biografia dhe jetshkrimi i tij z mbi 170 faqe. Morali i modestis n jetn e ktij imami, z nj vend t rndsishm. Kur vajti n Jemen pr t krkuar dije, atje iu mbaruan shpenzimet dhe t hollat q kishte marr, megjithat ai nuk pranoi lmosh dhe as ndihm nga askush. Ai punoi n korrjen dhe vjeljen e misrit, pr t siguruar jetesn dhe shpenzimet e qndrimit n Jemen.

    Nj dit dimri, ai doli nga shtpia e tij e vogl dhe vajti n treg pr t bler dru pr zjarr. Me t bler drut, ai i ngriti n shpin dhe u nis pr n shtpi. T gjith njerzit kur e pan u turrn q t’i marrin drut, pasi ai ishte figura m e njohur dhe m e respektuar n qytet. Por imam Ahmedi, u kthye nga ata dhe pasi uli drut prtok u tha:”Ne jemi robr t Zotit dhe nevojtar. Drut e mia askush tjetr prve meje nuk ka pr t’i mbajtur.” M pas i ngriti drut prsri mbi sup dhe u nis pr n shtpi, duke u dhn nj msim t fort mbi modestin.

    Shpesh her t tjera at e shihnin me kpucn n dor duke e qepur dhe rregulluar. Kpuct e tij i mbante pr vite t tra duke i qepur dhe rregulluar. N dor mbante nj plhur ku mbante kore buke t thata, t cilat ishin ushqimi i vetm gjat kohs kur krkonte dije.

    Ai mblodhi dyzet mij hadithe t Profetit a.s, t cilat jan botuar n dyzet volume n ditt tona. Sot shum prej nesh e kan t vshtir t’i lexojn, e jo m t’i msojn, kto hadithe. Kurse imam Ahmedi i mblodhi duke udhtuar n t katr ant e shtetit musliman, duke udhtuar natn dhe ditn, me kpuc dhe kmbzbathur, i uritur dhe i etur, n t nxeht dhe n t ftoht.

    Ai udhtoi n krkim t dijes dhe e arriti at, duke u br nj nga dijetart m t mdhenj t kohs. Kjo, pasi ai dinte si t tregohet modest me t gjith.

    Vall ku jan emrat e tiranve dhe mizorve? Ku sht emri i Haxhaxh ibnu Jusufit? Ku sht emri i Ebu Muslim Elhorasanit? Emrat e tyre jan harruar, por dhe n u kujtofshin, kujtohen vetm pr keq dhe si emra negativ n histori.

    Ku jan ata q u treguan arrogant duke mohuar ekzistencn e Zotit t Madhruar? Ku sht Karuni, Hamani, Faraoni, Ebu Xhehli dhe Ebu Lehebi? Cilat jan veprat e tyre t mira, q lan pas? Kush lutet pr ta sot? Atyre q u prmendet emri pr mir dhe q kujtohen jan vetm ata q u treguan modest dhe q sakrifikuan pr njerzimin. Thot Ibrahimi a.s n Kuran:”dhe m jep mua nj gjuh q thot t drejtn mes njerzve.”

    Shokt e Profetit a.s doln pr t mbartur drejt njerzimit mesazhin hyjnor dhe pr t’i treguar njerzimit se agimi i mshirs, durimit, sakrifics dhe vllazrimit gjendet n Islam.

    Umeri e drgoi Selman Elfarisin si prijs n Medain t Irakut. Selmani morri gomarin e tij, shkopin, nj rrob t vjetr dhe nj kacek me uj dhe u nis. Banort e Medain, kur dgjuan q po u vjen princi, dilnin do dit pr ta pritur. Ata mendonin se do t vij i shoqruar nga eskorta e rojeve, shrbtorve dhe skllevrve, si ishte zakon i perandoris perse. Nj dit, atyre u del para nj burr me nj gomar t dobt, me rroba t vjetra, nj shkop n dor dhe nj kacek uji. T uditur ata e pyetn se kush ishte dhe ai u tha:”Jam babai i Abdullahut.” Duke mos e njohur, ata i than:”Kemi dgjuar se Umeri ka emruar Selman Elfarisi si princin ton dhe ne po e presim. Mos ta zun syt gjat rrugs?” Ai u prgjigj:”Un jam Selam Elfarisi.” Ata e pyetn:”Ti?!” “Un” u prgjigj ai. “Po ku e ke eskortn dhe shrbtort?” e pyetn t habitur. Ai u tha:”Un jam nj rob Zoti dhe Ai m ka caktuar nj amanet t cilin duhet ta kryej. Gjithashtu, Umeri m ka ngarkuar nj detyr, t ciln edhe at duhet ta kryej. Kshtu, un jam personi q kam barrn m t rnd mes jush.”

    Me t marr detyrn, ai natn e ndau n tre pjes, n njrn pjes u msonte njerzve fen, n pjesn tjetr falej dhe n pjesn e tret flinte. Rrogn q merrte nga Umeri, e ndau gjithashtu n tre pjes: Nj pjes e prdorte pr shpenzimet personale dhe t shtpis s tij, e cila i ngjante nj kasolleje, nj pjes e jepte pr njerzit e varfr dhe nj pjes e prdorte pr t nderuar miqt.

    Me kto sjellje, ata ishin me t drejt umeti m i mir i nxjerr nga gjiri i njerzimit, me qllim q t prhapnin drejtsin dhe lumturin mes njerzve.

    Njeriun nuk e bn t mir pasuria, postet dhe thesaret e shumta q posedon, pasi Karuni i kishte t gjitha kto dhe u ndshkua nga Zoti. At q e bn njeriun t mir dhe ia prjetson emrin n kt bot, sht modestia, devotshmria, kontributi q jep n mirqenien e njerzve dhe dshira pr t’iu gjendur t gjith nevojtarve.

    Shokt e Profetit a.s e kuptuan dika t till dhe lumturin dhe knaqsin m t madhe, e gjenin n morale t tilla.

    Disa dijetar mendojn se nse njeriu krkon t jetoj i lumtur dhe larg streseve dhe depresionit, ai duhet t jet i thjesht dhe modest dhe larg komplekseve n marrdhniet me njerzit.

    Sufjan Theuri, u bashkua nj her me disa t varfr t cilt po shtyheshin pr t pir uj n nj burim. Pasi piu dhe ai, tha:”Kjo sht jet e bukur, jo ajo q ka Ebu Xhaferi dhe Mehdiu (qeveritar).

    Shokt e Profetit a.s dhe muslimant e par, e kuptuan dika t till dhe jetuan jet t thjesht. Ebu Bekri, shiste litar n treg. Pasi morri postin e Halifes, si do dit, ai morri mallin e tij dhe doli n treg. Gjat rrugs, ai u takua me Umer ibnul Hattabin dhe Ebu Ubejde ibnu Xherrahun, t cilt e pyetn:”Pr ku je nisur o Halifeja i t drguarit t Zotit?” Ai u tha:”Jam nisur pr n treg, do t shes dhe do t blej, me qllim q t mbuloj shpenzimet e familjes.” Ata i than:”Po shtjet e qeverisjes?” Ai u tha:”Ju punoni dhe mbuloni shpenzimet e familjeve tuaja, po familja ime?” Umeri i tha:”Do t t caktojm nj rrog nga Bejtul Mali.” Ebu Bekri pyeti:”Sa do t m jepni?” Umer iu prgjigj:”Dy mij derhem n vit, nj pal rroba n ver dhe nj pal tjerr n dimr.” Ebu Bekri u mendua pak dhe tha:”Nuk m mjaftojn.” Umeri i tha:”Do t t japim, 2500 derhm n vit ather.” “Dakort!” tha Ebu Bekri dhe e la tregtin dhe u angazhua vetm me administratn qeveritare.

  11. #11
    V per Vendeta Maska e ORIONI
    Antarsuar
    10-12-2003
    Vendndodhja
    Shkup-Prishtine-Ulqin-Tirane-Cameri
    Postime
    919
    Vendosmria tek njerzit e mdhenj







    Paqa dhe mshira e Zotit qoft mbi ju

    Njerzit e mdhenj, kan pasur vendosmri t palkundur. Emrat e tyre jan t regjistruar n regjistrin e prjetshm dhe historia i kujton me nder. Vendosmria e tyre buronte nga fjalt e Atij q sht i Vetm dhe pa rival, ku thot:”mos u dobsoni dhe mos e dshproni, pasi jen m t lartit nse jeni besimtar.”


    Kuptimi i ktij ajeti sht:”Jo dshtimit, jo thyerjes dhe jo dobsis. Prparoni pasi ju jeni n rrugn e prcaktuar nga vet Zoti i gjithsis, jeni n t drejt dhe prkrahja juaj dhe e Profetit buron nga vet Zoti i Madhruar, Xhibrili a.s dhe melekt e tjer.

    Profeti Muhamed a.s prpiqej q vendosmrin dhe vullnetin e muslimanve ta forcoj dhe ta ngrej lart. Kt e gjejm n shum hadithe t tij, ku n njrin prej tyre thot:”Nse i krkoni Zotit xhenetin, i krkoni xhenetin Firdeus, pasi ai sht grada m e lart e xhenetit.” Edhe kur t’i krkosh Zotit xhenetin, mos i krko thjesht t hysh n xhenet, por krkoji gradat m t larta t xhenetit dhe vendin m t bukur. Nj hadith i till na mson q kur t veprojm dika t mir, ta kryejm n mnyrn dhe formn m t mir, t jemi njerzit me moralin m t lart, t jemi m t fisshimt, ta perfeksionojm punn q bjm …etj

    Burimi yn kryesor i vendosmris, vullnetit dhe largpamsis, sht vet i drguari i Zotit, profeti Muhamed a.s, pasi ai karakterizohej nga kto morale q n vegjli.

    Jetshkruesit e Profetit a.s, pohojn se kur Profetit a.s ishte n moshn katr vjeare, e merrte gjyshi i tij Abdul Mutalibi dhe e ulte mbi sexhaden e tij nn hijen e Qabes. Askush tjetr nuk kishte t drejt t ulej mbi at sexhade prve Abdul Mutalibit dhe Profetit a.s. E gjith paria e Mekes, ulej rreth Abdul Mutalbit. Sa her q Profeti a.s turrej pr tu ulur n prehrin e gjyshit t tij, shrbtort e ndalonin, pasi gjyshi ishte duke biseduar me parin dhe ishte i angazhuar me shtjet e Mekes. Por gjyshi ndrhynte dhe u thoshte:”Lreni djalin tim t vij, pasi pr Zotin ai do t ket nam t madh n t ardhmen.”

    Kshtu u rrit dhe u edukua profeti Muhamed a.s, me vullnet, vendosmri dhe largpamsi, derisa Zoti e nderoi me profecin.

    Ai ishte i vendosur dhe largpams n adhurimin e Zotit, n dije, n trimri, komandimin e ushtrive, formimin e shtetit, prballjen me krizat dhe fatkeqsit…etj

    Kurse prsa i prket mikut t tij m t ngusht, Ebu Bekrit, sht si t flassh mbi mrekullit e krijesave t detit. Jetshkruesit e tij pohojn se Ebu Bekri ishte i pari n do rast, ishte i pari n pjesmarrje n beteja me Profetin a.s, ishte i pari n dhnien e ndihms pr pregatitjen e ushtris, ishte i pari q e besoi Profetin a.s nga burrat … Sa her q falej namazi, e gjeje direkt pas t drguarit t Zotit. Sa her q bhej thirrje pr luft, e gjeje t parin t pregatitur. Sa her q bhej thirrje pr t dhn nga pasuria, Ebu Bekri sillte t gjith pasurin e tij dhe e vendoste para Profetit a.s.

    Ishte nj largpamsi dhe vendosmri q nuk njihte lodhje dhe dembelizm.

    Nj her, Profeti [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] po u fliste muslimanve mbi xhenetin, duke u thn:”Secili prej jush, do t thrritet Ditn e Kijametit nga njra prej dyerve t xhenetit. Kush sht falur shum, do t thrritet nga dera e namazit dhe do t hyj n xhenet nga kjo der. Kush ka agjruar shum, do t thrritet nga dera e agjrimit. Kush ka luftuar shum, do t thrritet nga dera e xhihadit. Kush ka dhn pasuri shum, do t ftohet n xhenet, nga dera e sadakas…” Ebu Bekri, teksa dgjonte e pyet Profetin [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem]:”O i drguar i Zotit! A sht e mundur, q dikush t ftohet pr t hyr n xhenet, nga t gjitha dyert?” Profeti [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] i buzqeshi dhe i tha:”Po o Ebu Bekr dhe un shpresoj q ti t jesh nga kta njerz.”


    Ebu Bekri ishte ambicioz dhe nuk mjaftohej me shprblimin m t vogl, gjithmon ai krkonte dika m shum se t tjert. Ebu Bekri dallohej n t gjith fushat e mirsis, prandaj dhe Profeti a.s i tha q shpresonte q Ebu Bekri do t thirrej nga t tet dyert pr t hyr n xhenet.

    Nj dit, pasi Profeti [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] fali sabahun me muslimant n xhami, u kthye nga njerzit dhe i pyeti:”Cili prej jush, agjron sot?” Ebu Bekri ngriti dorn dhe tha:”Un o i drguar i Zotit.” M pas Profeti [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] i pyeti:”Cili prej jush ka vizituar sot nj t smur?” Ebu Bekri tha:”Un kam vizituar nj t smur o i drguar i Zotit.” M pas, Profeti [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] i pyeti pr t tretn her:”Cili prej jush ka dhn sadaka sot?” Ebu Bekri iu prgjigj:”E kam br un o i drguar i Zotit.” Profeti a.s pyeti:”Kush prej jush ka shoqruar nj xhenaze sot?” Prsri Ebu Bekri ngriti dorn dhe tha:”Un o i drguar i Zotit.” Profeti [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] i tha:”E gzofsh xhenetin o Ebu Bekr! Kushdo q i vepron kto pun t mira n nj dit, prgzohet me xhenet.”

    Nga ana e Umerit u dgjua “ Kurr nuk do t mundem t dallohem prej teje o Ebu Bekr.”

    Megjithat, pas vdekjes s Ebu Bekrit, ishte Umeri ai q vazhdoi rrugn e tij.

    Tregon Umer ibnul Hattabi:”Na mblodhi Profeti [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] para betejs s Tebukut dhe na tha:”O njerz! Jepni nga pasurit tuaja, pasi kjo luft krkon t holla t shumta!” Ndodhi q un kisha t holla n shtpi dhe me vete thash:”Sot do ia kaloj Ebu Bekrit.” Shkova menjher n shtpi, morra t hollat dhe i ndava prgjysm. Gjysmn ua lash familjes dhe fmijve dhe gjysmn tjetr e morra t’ia oj Profetit [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem]. Me t’ia dhn Profetit [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem], ai m pyeti:”Po familjes tnde, far i ke ln o Umer?” Un iu prgjigja:”Gjysmn tjetr t pasuris o i drguar i Zotit.” Ai m tha:”T lumt o Umer! Zoti t shprbleft pr at q po jep dhe t dhasht bereqet n at q ke ln pr familjen.” Umeri, i gzuar nga kjo q kishte br, e pyeti Profetin a.s:”O i drguari i Zotit, a ka dikush q ka sjell m shum se un?” Profeti a.s iu prgjigj:”sht Ebu Bekri q ka sjell t gjith pasurin e tij.” Ather Umeri i thot:”Pr Zotin, nuk do t prpiqem m t’ia kaloj pas ksaj dite Ebu Bekrit!”

    Pas Ebu Bekrit dhe Umerit, vjen Uthman ibnu Affani. Ai sht bujaria e mishruar n fizikun e tij, jan adhurimi dhe lott e nats q rridhnin pr hatr t Zotit. Profeti a.s ka thn pr Uthmanin:”Nuk ka gj q e dmton Uthmanin pas ksaj. O Zot! Falja Uthmanit gjynahet e mparshme dhe ato t mvonshmet.”


    Profeti a.s u bri thirrje muslimanve pr t kontribuar n pregatitjen e ushtris s Tebukut. T gjith heshtn, kurse Uthmani u ngrit dhe premtoi se do e pregatis t gjith ushtrin me kafsht dhe mjetet luftarake e duhura. Ishte pikrisht ky rast, kur Profeti a.s tha:”Nuk ka gj q e dmton Uthmanin pas ksaj. O Zot! Falja Uthmanit gjynahet e mparshme dhe ato t mvonshmet.”


    Nj person tjetr me vullnet dhe vendosmri t lart ishte dhe Ali ibnu Ebi Talibi, tek i cili ishte mishruar trimria dhe guximi. Ushtria muslimane kishte dshtuar n marrjen e kalave t Hajberit. Ishte prpjekur vet Ebu Bekri dhe kishte dshtuar. U prpoq dhe Umeri por dhe ai dshtoi. T gjith ndiheshin t zhgnjyer dhe t dshpruar ngaq nuk po mundeshin t marrin Hajberin.


    Profeti a.s u thot nj nat:”Do ia jap flamurin nesr dikujt q e don Zotin dhe t drguarin e Tij dhe at e don vet Zoti dhe i drguari i Tij.” T gjith njerzit fjetn at nat duke menduar rreth atij q do e arrinte kt grad t lart. Kush do t ishte ai q e don Zotin dhe Profetin a.s dhe at e don vet Zoti dhe Profeti a.s? Kush nuk do e dshironte nga muslimant nj grad kaq t lart? Kush nuk do t dshironte t ishte nga t dashurit e Zotit dhe t Profetit t Tij?


    Pasi Profeti a.s prfundoi namazin e mngjesit, u kthye nga njerzit dhe i pyeti:”Ku sht Ali ibnu Ebi Talib?”


    “Ndjen dhimbje n sy” i than. Profeti ([sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem]) i pyeti:”far i ka syri?” “E ka t infektuar” iu prgjigjn. “Ma sillni ktu” – i urdhroi. Me t ardhur Aliu, profeti ([sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem]) e pyeti se far kishte. Aliu iu prgjigj:”M sht infektuar syri dhe nuk shoh dot o i drguar i Zotit.” Profeti ([sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem]) i tha:”Shtrihu dhe vendose kokn n prehrin tim!” Profeti a.s ia fryu me frymn e tij t pastr syt, ia frkoi me dorn e tij dhe shikimi iu kthye Aliut sikur t mos kishte pasur smundje m par. M pas profeti iu drejtua Aliut dhe i tha:”Merre flamurin dhe mos u kthe pas!” Aliu e pyeti:”Pr far duhet t’i luftoj kta njerz o i drguar i Zotit?”

    Profeti ia ktheu:”O Ali, fillimisht ftoji q t pranojn islamin, t dshmojn se nuk ka zot tjetr ve Allahut dhe se un jam rob dhe i drguar i Zotit.” Edhe pse po e drgonte t luftoj hebrenjt, Profeti i flet mbi dika tjetr me vler. Ai i thot Aliut:”Nse Zoti t bn shkaktar q nj prej tyre t pranoj islamin, pr ty sht m e mir se kjo bot me t mirat e saj.” Me kt, duket q synimi i Profetit [sal-lall-ahu alejhi ve sel-lem] nuk ishte t luftonte dhe t’i vras, por udhzimi i tyre n islam. Ai ishte profet i mshirs dhe udhzimit hyjnor, qoft dhe me hebrenjt dhe pasuesit e feve t tjera. far do t prfitonim nse vriten apo ndshkohen njerzit? sht detyr e jona q t’i ftojm q t shptojn nga ndshkimi dhe zemrimi i Zotit. Profeti a.s e porosiste Aliun, q para se t luftoj me ta, t’i ftoj me urtsi dhe butsi n besimin e nj Zoti t vetm dhe t pa shok.

    Pas ktyre porosive, niset Aliu dhe arrin rezultatet e knaqshme t cilat t gjith i dim.

    Umer ibnu Abdul Azizi tregon mbi veten e tij:”Un kam nj shpirt tepr ambicioz. Fillimisht desha t bhem princ i Medines dhe e arrita. M pas, desha t martohem me Fatimen, vajzn e Velid ibnu Abdul Melik, Halifes s muslimanve dhe e arrita. M vona dshirova t marr postin e vet Halifes, gj t ciln dhe kt e arrita.” M pas, me lot n sy ai thot:”Kurse tashm un shpresoj q t fitoj xhenetin dhe shpresoj q edhe at ta arrij.” Objektivi m i madh dhe m i lart pr do musliman, duhet t jet xheneti.


    T njjtn dshir dhe ambicie kishte dhe Jusufi a.s, i cili kishte arritur nj post t lart dhe pozit t knaqshme, pas gjith atyre sprovave dhe fatkeqsive. Kt e prmend vet Zoti n Kuran, ku thot:” (Pasi iu plotsua dshira, Jusufi tha) Zoti im, Ti m ke dhn mua pushtet, ma msove mua komentimin e ndrrave; o Krijues i qiejve e i toks, Ti je kujdestar imi n Dunja e n Ahiret, m bn t vdes musliman dhe m bashko me t mirt!” (Jusuf: 101) sht pikrshti ky objektivi i njerzve me vendosmri dhe ambicie t larta, t vdesin si musliman dhe t bashkohen me njerzit e mir.


    Ti mund t fitosh poste t larta, fam dhe pushtet, por gjja m e mir sht t vdessh si musliman dhe t ringjallesh me njerzit e mir.


    Mund t kesh shum shrbtor, t mira materiale dhe mjete t ndryshme udhtimi, por gjithmon m e mir dhe m e dobishme se kto, sht t vdessh si musliman dhe t bashkohesh me njerzit e mir.


    Nj nga njerzit me vendosmri dhe ambicie t lart sht dhe imam Shafiu. N disa vargje, ai thot:


    Minierat flori le t nxjerrin


    Qielli diamant le t lshoj


    Nse jetoj, pr buk nuk do t vdes


    Nse vdes, pa varr nuk do t mbes


    Ambicjet e mia jan ambicje mbretrish


    Shpirti im sht i lir dhe nnshtrimin e sheh me mohim.






    Ambiciet e tij Shafiu i krahason me ato t mbretrve, t cilat u ngjajn luanve fisnik. Ai i pranon vuajtjet e ksaj bote cilat do qofshin, por nnshtrimin dhe prbuzjen, i refuzon dhe i konsideron t barabart me mohimin e Zotit.


    Njerz t till nuk pranojn t jen robr t njerzve, prve robr t Zotit t njerzve. Ambicia e lart e bn njeriun t jet krenar dhe i pavarur, duke mos iu nnshtruar askujt tjetr prve Zotit q e krijoi.


    Ishte Umer ibnul Hattabi ai q prpiqej q ambicen dhe shpirtin e lir ta stimulonte tek njerzit dhe vartsit e tij.


    Umer bin Hattabi kishte caktuar Amr ibnu Asin si guvernator t Egjyptit. N garat e kuajve q zhvilloheshin, nga konkurentt m t mir ishin nj kristian dhe djali i guvernatorit. N fund, garn e fiton kristiani. Djali i guvernatorit i zemruar e godet kristianin me kamzhik n kok duke i thn: “Si ta fitosh garn ti, kur un jam djali i guvernatorit t nderuar?” Djali i kristianit i tha q do t ankohem tek Prijsi i Besimtarve, Umer ibnul Hattabi. Kur prmendej emri i Umerit n at koh, dridheshin dhe mbretrit e Persis dhe t Roms. Mjaftonte q nj njeriu t keq t’i thoje q do t ankohem tek Umeri dhe ai t ndalohej nga padrejtsit dhe zullumet.

    Por kristiani e dinte q muslimant ishin t drejt dhe do vendosnin drejtsi n kt shtje. I bindur pr kt, merr rrugn dhe udhton me deven e tij nga Egjypti pr n Medine, kryeqytetin e islamit dhe t drejtsis, ku takon Umer bin Hattabin, udhheqsin e muslimanve, t cilit i thot: “Un jam nj kristian nga Egjypti. Hyra n garat e kuajve dhe i fitova ato, por djali i guvernatorit tnd m goditi dhe m tha:”Si ta fitosh ti garn, ndrkoh q jam djali i guvernatorit t nderuar?!” Kur e dgjoi Umeri kt, mblodhi shokt n xhami dhe i shkroi nj letr Amrit ku e urdhronte t vij menjher bashk me t birin.

    Pasi erdhi Amri me t birin dhe u takuan me Umerin, ky i fundit merr kamzhikun q e mbante n dor, me t cilin vendoste drejtsin, ia drejton kristianit duke i thn: “Bjeri tani djalit t guvernatorit t nderuar!” Kshtu kristiani e godet t birin e Amrit. Umeri i thot: “Tani bjeri dhe koks s guvernatorit!” Kristiani i habitur i thot: “Mua m goditi djali i guvernatorit dhe jo vet guvernatori.” Por Umeri ia kthen: “Bjeri dhe guvernatorit pasi djali i tij nuk t goditi vese duke u mbshtetur mbi pushtetin e babait.” M pas i drejtohet Amrit dhe i thot:“Qysh kur keni filluar t’i robroni njerzit, n nj koh kur nnat i kan lindur t lir?”

    Ambicja dhe vendosmria e bjn njeriun t jet i pavarur dhe t jetoj i ndershm.


    Imam Muslimi vdiq n moshn dyzet vjeare, megjithat ai la pas nj trashgimi t muar librash dhe dijesh. Vlen t prmendim ktu “Dyzet Hadithet e Neveviut” “Shpjegimi i haditheve t Imam Muslimit” dhe dhjetra libra t tjer. Ai nuk ishte i martuar, ngaq thoshte se nuk ka koh pr tu martuar. Numri i orve t msimit, arrinte n 12 or msimi n dit. Ai u msonte t interesuarve Hadithin, Tefsirin, Gramatik, Logjik... Natn nuk flinte vese nj pjes t vogl t saj dhe mjaftohej me dika t leht pr t ngrn.


    Ditn, prve msimeve, ai agjronte, urdhronte pr mir dhe ndalonte nga e keqja, sillej me edukat dhe moral t lart me njerzit, qndronte n krah t atyre q u ishin br padrejtsi, vizitonte t afrmit, t smurit dhe vizitonte t vdekurit n varre.


    Libri i tij “Rijadus Salihin” sht nj nga librat m t prhapur dhe q shprndahen m s shumti, pas Kuranit, Buhariut dhe Muslimit. Ai sht prkthyer n shum gjuh dhe sht nga librat m t krkuar.


    Nj model tjetr i vendosmris dhe ambicjes s lart sht dhe dijetari i njohur musliman, Ibnul Xheuzi. N librin e tij:”Tkurrja e mlis dhe kshillat e fmijs” ai i tregon djalit t tij lodhjen dhe sakrificat e tij pr t fituar dije. Ai nuk dinte t luaj dhe t dfrej si bnin fmijt e tjer t moshs. Msonte Kuranin prmendsh dhe merrte pjes n msimet q jepeshin nga dijetart musliman n xhami. Vet ai tregon q kurr nuk mjaftohej me dijet e nj fushe, por sa prfundonte msimet n nj fush, kalonte n nj tjetr. Ai predikonte para njerzve dhe pr t dgjuar predikimet e tij mblidheshin me mijra dgjues. Shkroi me dorn e tij mbi njmij libra. Me kt, ai sht nj nga autort me produktivitet m t lart n islam. Vet Ibnu Tejmime tregon q ka lexuar mbi njmij libra dhe broshura t Ibnul Xheuziut. Librat e tij q i kan rezistuar kohs, tregojn m s miri cilsin dhe aftsit e ktij dijetari t madh musliman. N fundin e jets s tij, ai u burgos pes vite n nj burg t Horasanit, ku msoi dhe leximet e ndryshme t Kuranit famlart.


    N burgun ku ndodhej, gjendej dhe nj pus ku lante rrobat dhe pastrohej vet. Gjat qndrimit n burg, ai msoi leximet e Kuranit, prsriste hadithet e msuara m par, prsriste Kuran, falej natn... Ai vet treon pr veten e tij:”Nse dijet q kam do t mshiroheshin n nj trup njeriu dhe una t’i pyesja:”A keni par njeri si un?” Ato do t prgjigjeshin:”Jo.”


    Nj model tjetr i vendosmris dhe vullnetit t elikt, sht dhe dijetari i medh-hebit Shafi, Ebu Is’hak Shirazi, imami i Bagdadit dhe referenca e dijetarve t kohs n shtjet e fikhut. Ai ishte model n zuhd, njohuri dhe vepra t mira. Ai tregon pr veten:”N do qytet dhe fshat t Horasanit dhe t Irakut q hyra, gjeta q t gjith gjykatsit ishin nxnsit e mi, ose nga ata q kishin msuar nga nxnsit e mi.”


    Ai tregon:”I prsrisja msimet njqind her ose njqind mij her, derisa m thahej goja.”


    Kto ishin disa shembuj dhe modele t atyre q kishin vendosmri t lart dhe vullnet t elikt, pr t prftuar dije dhe pr t vepruar sipas tyre.

Tema t Ngjashme

  1. Spiunazhi
    Nga Toro n forumin Historia botrore
    Prgjigje: 121
    Postimi i Fundit: 29-04-2019, 13:39
  2. Atentat terrorist ndaj Prof. Ylli Pango
    Nga Albo n forumin Tema e shtypit t dits
    Prgjigje: 67
    Postimi i Fundit: 08-03-2009, 16:26
  3. Vajzat tona punojn si prostituta n Itali: na zhgenjyen
    Nga Shpirt Njeriu n forumin Aktualitete shoqrore
    Prgjigje: 25
    Postimi i Fundit: 19-07-2005, 08:29
  4. Bashkohuni Njerz
    Nga Ademi n forumin Letrsia shqiptare
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 24-05-2003, 04:48

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •