Close
Duke shfaqur rezultatin -19 deri 0 prej 2
  1. #1

    Rreth historis s fmijve jetim t İliris

    Shkrimtar i emni : Adrian

    Rreth historis sf mijve vet syrgiynit dhe jetime t İliris

    Prmes grmadhave t nj perandorie q digjej nga t katr ant, t shprndar e t hutuar ata u derdhn rrugve me shtpie katandi... Si aktort anonim t nj mrgimi tragjik q do t vazhdonte pr pesdhjet vjet... Ende nj histori jetime kjo, as romani nuk i sht shkruar e as filmi nuk i sht xhiruar... Historia e nj mrgimi t burgosur n kujtesa... Ky mrgim pret bijt e tij, bijt e ktij syrgjyni pt t'u shkruar, pr t'u prjetuar srishmi e pr t mos u harruar...

    Duke u ndar/shkputur nga rrnjt e tyre nn tokn ku kishin jetuar pr mijra vjet... 'mundn t merrnin; prve dy tri gjrave q i mblodhn aty pr aty, vetm gjuhn dhe emrat dhe n kujtes kishin t ngulitura kujtimet e jetuara n ato vise, n atdheun e tyre, n malet, n fushat e gjelbra. Pas linin shtpit, bahet, lulet, sendet q mbanin aromn dhe kujtimet e brezave, etrit ne varre, sevdat e lna pr gjysm, frutat e pa shijuara q sapo kishin elur lule, linin dhent q kishin ushqyer me vite dhe zogjt, e duke marr gjuhn e emrat me vete u vun pr rrug me revan, me gjuhn emrat dhe kujtimet ...

    Syt i kishin t njomur e zemrn t ndrydhur. Nuk i hidhnin syte prapa, megjithse ndoshta duke e ditur se nuk do t'i shihnin m 'ka linin, nuk vshtronin dot prapa. Ja, n kt shtpi ktu prball e linin buzqeshjen e par t fmijs q mbanin n gji, hapat e para t fmijve linin n bahet, ne sokaket, dashurin e par linin; vshtrimet e para, ndoshta takimet e para nn rrzn e nj peme. Fjalt e para linin nn at pem; t dua i kishin thn pr her t par njri-tjetrit aty por po i linin t gjitha kto; u duhej t mrgonin. Nuk vshtronin dot prapa... Kishin aq shum pr t par po t vshtronin... Dhe ata e dinin kt... N vesh u kumbonin kng, valle dasmash, valle dasmash me djem e me vasha... hingrimat e kuajve q sillnin nuse u kumbonin n vesh, shihnin kinan n duar, kina e sapolyer, ende e njom... Si vashat e njoma e t bukura, si djemt q nuk u kish drsir ende qimja, t bukur sa t merrnin syt...

    Pas pak do t kalonin nga lumi ku ishin lare dikur. Si do ta linin e te iknin? Kaq e hidhur vall t ishte dhimbja e mrgimit? Kaq i pa zvendsueshm t ishte vatani? Sikur t rrinin dhe nj dit, n barqet e nnave kishte foshnje q do t lindnin n atdheun e tyre, do flisnin gjuhn e tyre, do kndonin kngt e tyre, do thurnin vargje n gjuhn e tyre e do dashuronin n gjuhn e tyre por dhe ato ishin shtyr n mrgim, n syrgjyn q n barqet e nnave, edhe ato ishin derdhur rrugve t mrgimit. Po shkonin t dgjonin historit e viseve t tjera .

    Kush ledhatonte trart e shtpis, kush ujiste pr her t fundit trndafilat e ergyvanet n bahe... Mos kundrmoni pa ne ktu, na prisni' u vinte t thonin por fjalt u mblidheshin n gryk e nuk i shqiptonin dot, t gjith e dinin q nuk do t ktheheshin m. Djemt linin kuajt duke ua frkuar krifn... Mos hingro n kto male, mos u nis m me revan' u thonin n vesh; ne po ikim, kto fusha, kto sokake po ua lm juve amanet' u prshprisnin n vesh dhe me krifn e kalit fshinin lott, q t mos i shihnin duke qar... Pr her t fundit lan fytyrn n ezm, i mbushn kacit me uj, me ujin e tyre.. i mbushn me ndjenjn se ai uj do t'u mjaftonte pr tr jetn.. por nuk do t'u mjaftonte, nuk mund t mjaftonte...

    Kush e di 'harruan n papafingo... Pas shum vitesh do t tregonin, harruam kt e harruam at' . 'harruan mbetn pas... Mbetn pas mangallet e arrave e t orizit. Nna piqte kafe n at mangall, gjyshi e gjyshja tymosnin duhanin e ia thonin kngs. ohu more Rexho' kndonte djaloshi me nj z plot dhimbje... Sahatet e mureve q binin do or mbetn pas... Mbetn pas mbulesat e pastra t divaneve, perdet me dantella, lulet n parvaze e begonjat... Mbetn pas puset n bahe ku ftohnin shalqinjt ...

    T gjithve iu kujtuan hollsi t vogla, pa dashur ta kuptonin t tjert kt. Mendonin madje edhe tjegullat n ati. Gurt n bahe, barin nn ato gur. Gardhi i oborrit priste pr t'u rregulluar. Do priteshin drut pr dimr e do t stivoseshin n qilar. Do t prgatiteshin zahiret, do mbusheshin turshit e do bhej hoshafi. N qype do futeshin specat pr gogozhare. Do prgatitej speca me gjiz pr t'iu servirur mysafirve. Sa thas gruri prisnin pr t'u bluar n mullirin n bahe, gruri do t bhej miell, mielli do t bhej koll, do t bhej flli, e do t bhej lakror... T gjitha mbeteshin pas... E ndrsa ata ecnin kto gjra u largoheshin, u zvogloheshin... do gj zvoglohej, edhe shtpit e mdha q dokush ua kish zilin...

    T gjith donin t preknin gjithka duke e ditur se ishin prekjet e fundit. Ndrsa kalonin preknin pemt, qent e mhalls, ezmn, gardhet e baheve, muret e gurta e cdo gj. Ishin prekjet e fundit... Donin t vshtronin gjithka, t shkelnin do pllmb... T vshtronin do gj sikur donin ta prpinin... do gj q me vite nuk u kishte rn n sy prnjher ish br aq e muar... Avllija q donin t shembnin u ishte br si thesari i Ilirise... Ngaq e dinin se i shihnin pr hr t fundit, edhe macet q u turreshin harabelave i vshtronin me ngashrim. Ishin aq t ngarkuar n shpirt sa q nuk e ndienin fare ngarkesn q kishin n shpin. Mendonin vendet q pr ta do t mbeteshin vetm kryefjala atdhe' dhe q pas vitesh do t ktheheshin n tregime. Ishin vet heronjt e tregimeve q do t fillonin me atje n vendin ton' por n at moment ndienin vetm dhimbjen e mrgimit. Dhimbja e mrgimit dhe e syrgjynit ishte si dhimbjet e lindjes, grat e dinin mir kt. Grat t cilat ndienin dhimbjen e fmijve q mbanin emrat mergim' , 'syrgjyn' ... Fmijet do t lindnin atje pr ku qen nisur por nnave u kishin filluar q tani dhimbjet...

    I zoti i asaj shtpie t madhe ndahej me t parin e familjes serbe q kish punsuar. Pr vite me radh ishte ushqyer prej tyre kjo familje serbe. Ishin t trishtuar... N fund i pari i kishte thn t zotit t shtpis: Shiko Dina efendi, kaq vite me rradh familja ime ha bukn tnde e pi ujin tnd... nse ktheheni nj dit, kjo shtpi, kto kopshte jan t fmijve t tu, sa t jem gjall nuk fus njeri ktu...' Dina efendiu kish buzqeshur me dhimbje, e dinte se nuk kishte m kthim prapa, t paktn pr t... Nuk u prgjigj dhe u prshndet. T gjith ndaheshin me njri-tjetrin. Por n t vrtet secili ndahej me atdheun, me tokn, me kombin, me gjuhn, me traditat, me t kaluarn, me etrit n varre e me kujtimet e tij.

    Ndarja e fundit ishte me varret. M e dhimbshmja. M tragjikja. M e vshtira. M e vajtueshmja. Nj vaj q sikur kish pushtuar qiellin e binte si shi... T gjith ishin atje. Dukej sikur qanin dhe t vdekurit nn dh. Mos ikni, edhe pran nesh ejani por pr t ikur mos ikni' thonin. Mos ikni derisa t mos mbetet askush prej jush' . Por karvani ish vn n rradh dhe ikja tashm ishte kthyer n kader e nuk kishin nga t'ia mbanin... U than lutjet e fundit, pr her t fundit u prekn gurt e varreve, lott i ujitn lulet mbi varre si asnjher tjetr. Mbi varret e freskta kishte m shum njerz, ndarja me to ishte m e vshtira, me pahir u morrn q aty nnat, baballart, motrat, vllezrit, nuset, dhndrit... Sikur t ishte dita e Gjykimit ajo dit; e pr ta e till ishte. Mos vall kishte apokalips m t madh se ndarja? Selvit n varrez kishin ulur kokn, bylbylat n to vajtonin:

    Iku karvani e mbetm vetm mes maleve' ...

    Ata q do t mrgonin prej Krasniqve, i pari i shtpis Lam Xhema, e shoqja Subja, t bijt Avdyli, Hasani dhe Hyseni, vajza Roba, e motra e Subes Xhuxhja me burrin Ram Sadikun tashm prisnin t jepnin lamtumirn e t ndaheshin. Klithmat, si tendosje t brendshme t shtypura ishin ngjitur pr qiellze e krkonin t shkputeshin si shigjeta nga harku. Askush nuk e shqiptonte dot i pari fjaln lamtumir. Sepse ajo fjal e par lamtumire, si plumbi q pret t shkrepet n tyt t pushks e q paralajmron katastrofn, ajo fjal do t'i jepte rrokullimn katastrofs. Fjala do dilte nga goja e Israfili do t'i frynte surit. Heshtja vazhdonte dhe ata q do t mbeteshin e ata q do t iknin vetm shihnin njri-tjetrin. Shihnin pr t'i robtuar e pr t mos i harruar ato vshtrime. Kishin kapur fort duart e njri-tjetrin e s'i lshonin. Subja, gruaja e t parit t shtpis Lam Xhems dhe e motra Xhuxhja ishin lidhur me njra-tjetrn e ashtu vetm rrinin. Burrat sikur t donin t thonin t bhet 't bhet, jepni lamtumirn tani' than hajde' . Dhe u penduan q than. Sikur u prmbys bota. Dy motrat nisn t qanin me klithma q mbrrinin gjer n qiell. Po ndahemi pr vdekje, po largoheni prgjithmon, nuk kemi pr t' u par m' klithte Xhuxhja. Dukej sikur dy motrat ishin br nj e askush nuk mundej t'i ndante. Mrgimi sikur nga fantazi qe br realitet dhe ndarja kish filluar. Deri n at ast t gjith kishin gnjyer vetveten se kjo ishte thjesht nj fantazi por ja q nuk ishte dhe momentet e para t mrgimit, dhimbjet e para po prjetoheshin, nuk kish m kthim prapa. Dhimbja e par e mallit kish pushtuar zemrat dhe do ast rritej... Nuk ndahet mishi nga thoi kish tn njeriu por ja q po ndahej; mrgimi, si pinc po e ndante thuan nga mishi, me dhimbje t padurueshme.

    Vendi dukej si nj platform filmi. Sikur produktori nuk e plqente skenn dhe e prsriste, motori, skena 12' sikur thoshte dhe skena e lamtumirs prsritej dhe nj her, dhe nj her, dhe nj her... Vllai nuk ndahej dot nga vllai, nipi nga daja, shoku nga shoku, i gjalli nga i vdekuri. Prapa nuk do t'u mbeteshin syt por shpirti. Atje donin ta linin shpirtin, trupi pa jet ishte ai q do t mrgonte. Ata q do t iknin, me zor viheshin pr udh, pasi ecnin disa qindra metra nj klithm nga t mbeturit i kthente mbrapsht prsri. Dy motrat, Subja dhe Xhuxhja ktheheshin e vraponin drejt njra-tjetrs, prqafoheshin, qanin e qanin. Pas njfar kohe prsri ndaheshin e prsri nj klithm i sillte bashk. Por kjo s'kishte fund po t vazhdonte kshtu thonin prijsit e karvanit. Lamtumira q kish filluar n sabah nuk kishte prfunduar gjer n iqindi dhe t ikurit e t mbeturit nuk ishin ndar dot.

    Pr t'i dhn fund tragjedis q po prjetohej, pr t'i shkputur njerzit dhe pr ta vn n udh karvanin t part e shtpis u than t ktheheshin n shtpi atyre q kishin dal pr t prcjell. Xhuxhja u ua n shtpi duke u shkputur nga e motra e nga niprit e duke u zvarritur. Subja ktheu shpinn dhe vendosi t mos vshtronte m prapa. Po t vshtronte nuk do t largohej dot. Kjo do t thoshte t ndahej nga fmijt. Kt nuk mund ta bnte. Dhe nuk mundi ta bj... Do t ndahej nga e motra, nga farefisi, nga toka, nga shtpia e nga vatani; kshtu qe shkruar. Prnjher nj heshtje ishte nderur; nj heshtje varri. Klithmat tashm vinin thell nga shtpit, ose thjesht u kumbonin n vesh, t burgosura aty e nuk do dilnin me vite, sa t ishin gjall...

    Nj pjes e atyre q mbetn shihnin nga pas t ikurit, n heshtje e duke qar. Sa vinte e zvogloheshin e humbisnin n horizont. Po, po humbisnin. Po iknin pr t'u humbur n nj vend tjetr. Ata q tani humbnin nga syt do t humbeshin srish n nj tretje t madhe atje ku po shkonin...

    Dhe humbja kish filluar q n kufi. T ikurit kishin mbrritur n kufi dhe mallrat do t arrinin pas tyre. Kur erdhn n kufi u than se q t mund t merrnin dokumentet e identifikimit dhe mallrat q do t vinin u duhej t ndrronin emrat. Si do t bhej kjo? Kjo ishte sikur t ndrroje gjakun. Por kshtu do t ndodhte, 8b]s'kemi nga t'ia mbajm'[/b] u thonin npunsit e kufirit. Uln kokn; Lam Xhema u b Islam, Avdyli Abdyl, ndrsa nna Subja ish tretur krejt e s'donte t'ia dinte 'emr do t'i vinin, t jet 't jet!' u kish thn npunsve dhe edhe ajo ishte br Fatime n vijn kufitare. T hutuar u vun n rrug me revan. Ende nuk e ndienin humbjen, mbi gjithka kishin dhimbjen e mrgimit, mallin nuk e kishin vetm brenda por e kishin si nj plag t freskt n lkur; nj plag q do t rridhte gjak gjersa t jepnin frymn e fundit n dhera t huaj e t futeshin nn ato dhera t huaj...

    N fillim u kishin ndryshuar emrat n vijn kufitare. N vijn kufitare t jets q do t bnin n vise t huaja ndonse t njohura, n nj vend tjetr, mes njerzish t rinj e t huaj, pan, n fillim n fytyrat pastaj n dokumentet e njri-tjetrit, shenjat e mkatit t par t nj jete t re, t mrgimit dhe n at moment e kuptuan se ato shenja, gjurmt e mkatit t par t mrgimit do t'i mbanin gjer n fund t jets. Tashm nuk e prqafonin dot njri-tjetrin, pendimi q ndienin i pengonte. Heshtja i kish pushtuar. Nuk flisnin dot. E nuk kishin ku t strukeshin tjetr prve t ftohtit. Her-her, pa u rn n sy t tjerve vshtronin prapa, se kishin nj ndjenj sikur do t ndodhte dika e do t ktheheshin. Prandaj vshtronin prapa, shihnin gjurmt e kmbve t tyre. Ato gjurm q vitet do t'i bnin pluhur e hi. Sikur t ndodhte ndonj mrekulli, mrgimi do t mbetej thjesht nje makth, nj makth q nuk do ta kujtonin m e do ta merrnin pr shenj t mir. Por dika e till nuk ndodhi, mrgimi nuk ishte ndonj makth por e vrteta vet. Kaluan kufirin dhe u nisn drejt qytetit q thuhej se i ngjante Pejs...

    Rrugt shpinin n Stamboll sepse Stambolli ishte qendra e perandoris, qyteti i fronit perandorak... Pothuajse pr pesqind vjet qeveriseshin nga Stambolli. Mund t rrinin e t vdisnin, t rrinin e t rezistonin, mundej dhe t vazhdonin t jetonin atje me do kusht. Por q pr kt arsye, pas kaq kohe q ka kaluar t'i fajsosh ata ngaq kan mrguar autori i ktyre reshtave e quan t padrejt, 'sht br sht br dhe ata kan mrguar... Ata u kishin marr er lotuseve; n mitologji thuhej se ata q u merrnin er lotuseve syrgjynoseshin nga atdheu i tyre...

    Dhe ata kah u syrgjyosn nga atdheu, kah lan atje zemrn e u derdhn npr rrug...

    Stambolli ishte pr ta vendi ku do t shprndaheshin. Disa mbetn n at qytet, disa ikn tutje; n Bursa, n Izmir, n Samsun, n Ankara, n Eskishehir e n shum qytete t tjera t Anadollit... U vendosn atje dhe prveshn mngt pr t ndrtuar nj jet t re. I vun zemrs gur pr t'u msuar me qytetet e reja. Atje ku van uan me vete dhe profesionin, zanatin, moralin, trimrin e bukurin... Derdhn djers pr t qndruar me kokn lart...

    Syt e brezit t par pritn postierin; pr nj letr nga atdheu... Nga zarfet dilnin fotografi, t shkruara n shqip nga prapa. N nj fotografi q mbante vuln FOTO PEPA-PEJE shkruhej kshtu:

    Avdyl vlla qet fotografi pota oj sikur kujtim.

    Hagija e gruja ehagjis rezekja prej doberdolit...



    http://img358.imageshack.us/img358/7012/goc1fr1.jpg

    Zarfi kishte brenda fotografit e t afrmve t mbetur n atdhe dhe vinte n Bursa. Buzqeshje dhe mall pr t afrmit e mrguar n Bursa kishte brenda... Ju ikt e ne mbetm ktu, si jetimt e Iliris' thoshte... Nuk kishte ankes por mall e vetmi, duke pyetur pse' . Nj pyetje pa prgjigje... Disa kishin ikur e disa kishin mbetur, kaq. 'mbetej tjetr ishte vetm ndarje e mall q kish mbetur n mshir t kujtess dhe kohs. Por koha e kujtesa tradhton dhe njeriun, dhe kujtesn, dhe gjuhn. Tradhton dhe emrat e gjellve n sofr, dhe emrat e fmijve t sapolindur... Dhe i tradhtoi...

    Letrat e fotografit erdhn e van pr nj koh... erdhn e van. Pr vite me rradh uan gzimet, dhimbjet, lajmet e hidhura, lajmin e lindjes s fmijve dhe fotografit kto letra... Pas do lajmi vdekjeje q uan nisn t paksoheshin. Pas do lajmi vdekjeje letrat humbn lexuesit sepse koha tradhtoi gjuhn t parn... Nuk mbetej m fmij syrgjyni q t mund t'i lexonte letrat dhe ant e pasme t fotografive. Kush ishte larg syve mbetej dhe larg zemrs, distanca mes fmijve t mrgimit e syrgjynit dhe t mbeturve n atdhe do dit sa vinte e hapej. Distanca q hapej hidhte mes vllezrve pamshirshmrin e kohs, si nj far t keqe ndarjeje... Dhe lulja e keqe e ndarjes rritej me nj babzi t pandalshme...

    Gjyshet e gjyshrit, hallat, tezet, xhaxhallart, dajat q vinin nga atdheu u prpoqn pr t mbajtur gjall konceptin e atdheut dhe gjuhn. Gjyshi i autorit t ktyre rreshtav t rritur n nj shtpi ku flitej shqip, si me shaka u binte me shkop atyre q nuk flisnin shqip, q t mos harronin, sepse kush harron gjuhn harron historin, t part dhe atdheun, thoshte. Por dhe gjyshi nuk mund t jetonte prjet... Dhe nuk jetoi... Edhe fmijve q lindn sa ishte gjall gjyshi nuk iu vun emra shqiptar, ngaq ishte e ndaluar. N fillim u shqipruan emrat, Bac Shotat, Xha Ademt, Daj Avdylt ikn e n vend t tyre erdhn Azizet, Erdoant, Xhavitt, Adnant, Muharremt, Mahirt, Nurgynt, Nurant e t tjer, e t tjer...

    Fmijt q loznin n sokak prballeshin me talljet e banorve t mhalls dhe t fmijve t tyre. Hej shqiptar' u thrrisnin. Futu nga e djathta e shtpis s shqiptarit' thuhej pr t treguar adresat. Djali i shqiptarve, nna, babai i shqiptarve, shtpia e shqiptarve, ... E shqiptarve e kshtu me rradh... Madje dhe n znkat e pafajshme mes fmijve t mhalls, fmijt e vendasve i ngacmonin fmijt shqiptar m thnie fyese zotni shqiptar...' . Dhe fmijt shqiptar luanin me njri-tjetrin.

    E njjta gjendje e pakndshme vazhdonte n vitet e shkolls; shqiptar je ti?' pyeste msuesi... po' thonin fmijt, po, shqiptar jam' , me krenari e kokn lart. Por kjo ndodhte n mes t klass dhe t gjith e dinin se filani ishte i ndryshm, nuk ishte nga ata; mbi t prqendroheshin vshtrimet q thonin ky sht shqiptar' . Kto, pikrisht kto ndjenja vun n vizje tek fmijt e mrgimit instiktin pr t'u ngjar atyre me t cilt jetonin, dhe filluan t'u ngjanin... N fillim emrat braktisn shtpit e tyre e m pas gjuha qe e destinuar t zhdukej sepse gjyshrit nuk mund t rronin prjet, dhe nuk mundn... N vende t largta prej atdheut ku lindn, u rritn, u dashuruan, u martuan, u morn er luleve e hodhn valle dasmash, kaluan n prjetsi dhe u futn nn dhra t huaja...

    Pr ata q erdhn pas tyre do t niste asimilimi... N fillim do t reshtnin letrat dhe fotografit e m pas lajmet e atyre q vinin e shkonin. Pastaj ata q mund t lexonin letrat do hiqnin dor prej dynjallkut, m pas akoma adresat do t ndryshonin, do t harroheshin diku. Dhe kshtu edhe letrave do t'u humbte kuptimi, dhe u humbi; nuk u shkruan, nuk mundn t shkruheshin. Ata kishin mbetur atje e kta kishin mrguar ktu...

    Reshtn letrat, reshtn lajmet, reshtn fotografit, fytyrat u harruan, u harruan emrat, farefisi, t sapolindurit nuk u njohn fare, nuk e njohn, nuk mundn ta njihnin njri-tjetrin... Her-her pyetja atje ishin filant, 'bjn vall thua?' nderej npr shtpi e njerzit ulnin kokn e ndrronin tem sepse s'kishin 't bnin... Gjyshrit nuk bn z kur bijt e bijat e tyre pr t'u siguruar nj jet m t rehatshme i rritn fmijt me vlerat e vendeve ku ishin mysafir. Atdheu, si nj kujtim i dhimbshm i gdhendur n kujtesn e tyre, tashm fshihej n skutat e memories, mendimi i atdheut' grryhej me shpejtsi. Vetm herahers kur mblidheshin t mdhenjt shqipja u prkdhelte veshin fmijve. E tashm prve ca fjalve t prditshme nuk kuptonin gj tjetr. Kur nevrikosej nna u thoshte pla' pa qen as vet e ndrgjegjshme. Fmija e dinte 'do t thoshte kjo por errsira e mbulonte dhe at. Kur fmija krkonte para, nna po e pavetdijshme i thoshte nuk ka pare' dhe fmija prsri e dinte kuptimin e ksaj por 'mbetej tjetr ishte e errt. Kur nnn e zinte dhimbja e koks dhe rnkonte shkova nona, shkova nona' fmija e dinte 'do t thoshte por vetm kaq, t tjerat mbeteshin t errta... Natn e mir' u thoshte nganjher t mdhenjve, si je' u thoshte, mir, ti si je' , faleminderit' u thoshte por mbi do fjal q e dinte ashtu me gjysma rndonin dhjet t tjera q u impononte jeta reale, do dhjet fjal t imponuara fshinin nj nga kujtesa e fmijs, nj fjal ishte m e dobt se dhjet dhe me koh dhjetra fjalt fshinin e hidhnin tutje t paktat...

    Dhe autori i ktyre reshtave kujtonte fjaln e mendimtarit t madh turk Xhemil Meri: Fjalori sht nder, revolucioni francez q shkeli me kmb do gj t shenjt vetm fjalorin nuk e preku' ... Po, fjalori sht nder... do komb sht i detyruar t ruaj nderin e tij...

    Tashm mosha kish br t vetn, trupi kish nisur t jepte shenja ktu e aty dhe nipi i gjysh Lam Xhems ish br me dy fmij... Por rrnjt e thrrisnin at, gjithnj pat mbetur i lidhur pas rrnjve, pas gjith atyre viseve. Ai ishte biri i vendit t shqiponjave' , edhe pse e kish harruar gjuhn, ai ishte Ilirian' .

    Fjalt e fshehura ng thellsit e kujtess, ai mik i mir e i pritur q errat e Iliris e kishin sjell n nj der Osmane t shekullit t katrmbdhjet n qytetin q thuhej se i ngjante Pejs, mjaftonte q gurt t lviznin nga vendi dhe kto rreshta jan zri i gurve q lvizi ai mik i mir.

    E kish lexuar diku n nj libr psikologjie. Mndesha e fmijs s nj familjeje i kndonte foshnjes kng djepi hebraishte pr ta vn n gjum. Kjo kish vazhduar me vite. Pas kishin kaluar vite fmija ish rritur e ish martuar. E shoqja i thoshte se n gjum fliste n nj gjuh tjetr por ngaq dhe ai vet nuk e dinte kt gjuh nuk dinte si t'i jepte dum ksaj pune. Krkoi ndihmn e nj psikologu i cili duke e vn n gjum e zgjodhi problemin. Ai kndonte kngt hebraisht t mndeshs s tij, pas aq shum vitesh q kishin kaluar...

    Dika kaq e fuqishme sht gjuha pr njeriun, gjuha dhe toka.. gjuha dhe atdheu...

    Gjyshrit nuk mund t jetonin prjet. Por gjuha e tyre mund t jetonte prjet. Sepse edhe djali katr vjear i autorit t ktyre reshtave, pas gjashtdhjet vjetsh t kaluara vjen e m pyet: Babacığım, natn e mir iyi akşamlar mıydı iyi gnler miydi?' ... (baba, do t thot natn e mir, natn e mire apo ditn e mir?)

    Ishte pinjolli i fundit i nj familjeje t madhe q kish mrguar nga Peja n Bursa dhe prpiqej t fliste gjuhn e tij. Po ata q mbetn n Pej, n Tiran, n Skodra, n Kosova?! Vrtet, 'bnin ata? E kush mund ta dij? Ksaj Osmant i thonin v-esefa' , sa keq, sa keq' ...

    Prkthyesit Prej Gjuhs Turke N Gjuhn Shqipe:

    Rubin Hoxha

    Redi Krifca

  2. #2
    Citim Postuar m par nga Fiori
    Pershendetje,

    Kisha disa pyetje ne lidhje me postimin qe ke bere tek letersia me titull 'Rreth historis sf mijve vet syrgiynit dhe jetime t İliris… '

    1. me "sf mijve" mos ke dashur te thuash s fmijve?
    2. Cfare do te thote "syrgiynit" (nuk besoj eshte fjale shqip).
    3. Postimi eshte krijim letrar, apo thjesht pjese historike (nq se eshte pjese historike duhet kaluar tek historia).

    Faleminderit,
    Fioralba
    Une e marra nga ketu http://www.arnavutum.com/modules.php...azi_oku&sid=16

    1. mbase ju drejte gabim shkron autori atje

    2. Syrgiynit eshte fjale turq. kuptimi eshte shperngul.

    3.jo nuk eshte historike . Postimi eshte vertet tregim si roman

Tema t Ngjashme

  1. Riretushimi i historis
    Nga erzeni n forumin Historia shqiptare
    Prgjigje: 3
    Postimi i Fundit: 27-11-2011, 17:34
  2. Shtrembrimi i Historise
    Nga Darius n forumin Arkeologji/antropologji
    Prgjigje: 18
    Postimi i Fundit: 30-06-2009, 16:10
  3. Akademia e Shkencave dhe heshtja ndaj sfidave te kohes
    Nga &Mitrovicalia& n forumin Problematika shqiptare
    Prgjigje: 96
    Postimi i Fundit: 18-06-2009, 19:10
  4. Librat e historis s Kosovs heqin mitet kombtare
    Nga iliria e para n forumin shtja kombtare
    Prgjigje: 15
    Postimi i Fundit: 17-02-2009, 14:57
  5. Ndodhit n Maqedoni
    Nga babadimri n forumin Bashkpatriott e mi n bot
    Prgjigje: 1075
    Postimi i Fundit: 16-10-2007, 12:25

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •