Close
Duke shfaqur rezultatin -19 deri 0 prej 10
  1. #1
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3

    SPIRITUALITETI: Kapitualli V - Lutja, agjrimi dhe lmosh-dhnia

    Lutja

    T gjitha virtytet dhe fuqit e Perndis arrihen, kryesisht, nga lutja. Pa lutjen, nuk ka jet shpirtrore. Ashtu si thot peshkopi rus, Theofan i Mbylluri: "Nse ju nuk jeni t suksesshm n lutjen tuaj, ju nuk do t jeni i suksesshm n asgj, sepse lutja sht rrnja pr do gj" (Theofan i Mbylluri, shek. 19, Arti i Lutjes, bot. Igumen Haritoni).

    Dhe kur ti lutesh, mos u bj si hipokritt, sepse atyre u plqen t luten n kmb n sinagoga dhe n sheshet e rrugve, n mnyr q njerzit t'i shohin; n t vrtet ju them se ata tashm e kan marr shprblimin e tyre. Por ti, kur lutesh, futu n dhomzn tnde, mbylle dern dhe lutju Atit tnd n fshehtsi; dhe Ati yt, q shikon n fshehtsi, do t ta shprblej publikisht (Matheu 6:5-6).

    Lutja duhet t jet e fsheht. Ky sht rregulli i par i dhn nga Krishti. Personi q lutet duhet ta bj n nj mnyr t till q t mos shihet nga njerzit kur lutet.

    N traditn shpirtrore t Kishs, fjala e Krishtit "futu n dhomn tnde" sht interpretuar n dy mnyra. Para s gjithash, ata e kan kuptuar si nj urdhrim fjalpfjalshm. Personi q lutet duhet ta mbyll veten fizikisht gjat kohs s lutjes me qllim q t lutet n fshehtsi dhe q t mos shihet nga t tjert.

    S dyti, kto fjal jan kuptuar t thon se personi q lutet duhet t hyj brenda vetes, duke u lutur n fshehtsi n mendjen dhe zemrn e tij n do koh, pa e shfaqur lutjen e tij t brendshme tek t tjert. Kshtu "dhoma" n t ciln ai duhet "t futet" sht "dhoma e zemrs."

    Dhoma e shpirtit sht trupi; dyert tona jan pes shqisat trupore. Shpirti hyn n dhomn e tij kur mendja nuk endet ktu dhe atje, duke bredhur npr gjrat dhe problemet e bots, por qndron brenda, n zemrn ton. Shqisat tona mbyllen dhe mbeten t mbyllura kur ne nuk i lem ato t lidhen me pasion n gjrat e jashtme shqisore dhe n kt mnyr mendja jon mbetet e lir nga do lidhje e bots dhe nga lutja e fsheht mendore bashkohet me Perndin Atin e saj.

    Perndia q sheh n fshehtsi do gj e sheh lutjen mendore dhe e shprblen haptazi me dhurata t mdha. Sepse kjo lutje sht e vrtet dhe e prsosur q e mbush shpirtin me hirin hyjnor dhe me dhurata shpirtrore (Shn Grigor Pallamai,
    shek. 14, Si Duhet T Luten Pa Pushim T Gjith T Krishtert).

    Kshtu, n traditn shpirtrore t msuesve t krishter t lutjes, njsimi i mendjes dhe i zemrs brenda shpirtit sht par si prmbushja e kushtit themelor t lutjes, ashtu si sht urdhruar nga Krishti (kr. Arti i Lutjes).

    Por kur ju luteni, mos prdorni prsritje t kota si bjn pagant, sepse ata mendojn se do t'u plotsohet lutja se kan prdorur shum fjal. Mos u bni, pra, si ata, sepse Ati juaj i di gjrat pr t cilat keni nevoj, para se ju t'i krkoni (Matheu 6:7-8).

    Perndia i di nevojat e popullit t Tij. Njeriu lutet pr t bashkuar mendjen dhe zemrn e tij me Perndin. Ai lutet me qllim q t bhet vullneti i Perndis n jetn e tij. Ai lutet kshtu q t'i jepet fardo q ai ka nevoj nga Perndia. Ai Iutet kshtu q ai t shpreh, me ndrgjegje dhe vetdije t plot, faktin q gjithka q ai sht, ka dhe bn varet n Perndin. sht njeriu ai q ka nevoj t lutet. Perndia nuk ka nevoj pr lutjet e njeriut.

    Lutja e vrtet e krishter duhet t jet e shkurtr. Duhet t jet e thjesht dhe normale. Nuk duhet me shum fjal. Me t vrtet, nuk ka nevoj aspak pr fjal. Ajo mund t jet qndrimi i brendshm, krejtsisht i heshtur i shpirtit para Perndis, prmbushja e fjalve t psalmistit:

    . . . mendohuni shum n zemr tuaj dhe qndroni n heshtje (Psalmi 4:4, 46:10).

    Msimi rreth shkurtsis dhe heshtjes n lutje gjendet n t gjith msuesit shpirtror. Shn Dimitri i Rostovit e prmbledh kt msim kur thot se tagrambledhsi u lut vetm "Perndi ki mshir pr mua mkatarin" dhe u drejtsua; kusari i penduar u lut vetm "Kujtom . . ." dhe mori parajsn; dhe biri plangprishs dhe taksa-mbledhsi Zake, nuk than pothuaj asgj dhe morn mshirn e Atit dhe faljen e Krishtit (Lluka 15:20, 18:13, 19:5, 22:42; kr. Shn Dimitn i Rostovit, shek. 17. Arti i Lutjes, bot. Igumen Haritoni).

    Lypni dhe do t'ju jepet; krkoni dhe do t gjeni; trokitni dhe do t'ju hapet. Sepse kushdo q lyp, merr, kush krkon, gjen dhe do t'i hapet atij q troket. (...) N qoft se ju, q jeni t kqij, dini t'u jepni dhurata t mira bijve tuaj, aq m tepr Ati juaj, q sht n qiej, do t'u jap gjra t mira atyre q ia krkojn (Matheu 7:7-8,11; shih Lluka 11:9-10,13).

    Dhe fardo t krkoni n emrin tim, do ta bj, q Ati t prlvdohet n Birin. N qoft se do t krkoni dika n emrin tim, un do ta bj (Joani 14:13-14).

    N t vrtet, n t vrtet po ju them se do gj q t'i krkoni Atit n emrin tim, Ai do t'jua jap. Deri tani ju s'keni krkuar asgj n emrin tim; krkoni dhe do t merrni, q gzimi juaj t jet i plot(Joani 16:23-24).


    fardo q nj krkon n emr t Jisuit do t'i jepet. Kjo nuk do t thot aspak se njeriu mund t'i krkoj Perndis do gj. Ai nuk mund t krkoj pr far nuk nevojitet ose pr far sht e keqe. Por, ai mund t krkoj dhe duhet t krkoj pr "dhurata t mira", pr gjithka q mund t krkohet n emrin e Krishtit, pr gjithka q sht e shenjt, e pamkat dhe e mir. Nse nj krkon pr gjra t mira me besim, ai, sigurisht, do t'i marr ato, nse Perndia mendon se ai duhet t'i ket ato pr jetn dhe shptimin e tij. Ky sht premtimi i Vet Zotit.

    N qoft se qndroni n mua dhe fjalt e mia qndrojn n ju, krkoni far t doni dhe do t'ju bhet (Joani 15:7).

    Dhe gjithka t krkoni n lutje, duke patur besim, do t merrni (Matheu 21:22, kr. Lluka 18:1-8).


    do lutje e drejtuar tek Perndia me besim ka prgjigje. Kjo nuk do t thot se gjithka q krkohet jepet gjithmon, sepse Perndia e di m mir se njeriu q lutet se far sht e mir pr at. Pr kt arsye msuesit shpirtror e paralajmrojn njeriun q t mos jet kmbnguls dhe t mos qndroj gjat n krkesat e tij konkrete ndaj Zotit. Perndia e di m mir far nevojitet dhe pr t'ia provuar kt shrbtorve t Tij, Ai mund nganjher t dorzohet ndaj krkesave t tyre kmbngulse dhe t'u jap far ata kkojn, q nuk duhej, pr t'ua br atyre krejtsisht t qart, se duhet t kishin besim n diturin e Tij. Kshtu, gjithmon sht m mir t jesh i heshtur dhe i shkurtr n lutje dhe jo shum specifik n krkesa. Lutja m e mir sht gjithmon: "Jepna far nevojitet, o Zot. U bft dshira Jote."

    Sa shum her jam lutur pr far m dukej e mir, duke mos ia ln at Perndis, sepse Ai e di m mir, far sht e dobishme pr mua. Por, mbasi e merrja at q kisha krkuar e gjeja veten n rrezik, sepse nuk e kisha krkuar at sipas vullnetit t Perndis... (Shn Nili i Sinait, shek. 5, Tekste mbi Lutjen).
    Ndryshuar pr her t fundit nga Albo : 07-10-2006 m 18:58

  2. #2
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Lutja e Zotit


    Kur po i msonte nxnsit t luteshin. Krishti tha:

    Ju, pra, lutuni kshtu: Ati yn q je n qiej, u shenjtroft emri yt. Ardht mbretria jote. U bft dshira jote si n qiell ashtu edhe mbi dhe. Bukn ton t prditshme jepna neve sot. Dhe falna fajet tona, sikurse edhe ne ua falim fajtorve tan. Dhe mos na shtjer n ngasje, por lirona nga i Iigu (Matheu 6:9-13), kr. Lluka 11:2-4).

    Ky sht, zakonisht, prkthimi i lutjes s prdorur n Kishn Orthodhokse. Ajo fillon me nj krkes drejtuar Perndis si "Ati yn". Nuk kishte lutje t till para ktij msimi t Krishtit. Populli i Dhiats s Vjetr nuk i drejtohej Perndis si "Aba: At" (Romant 8:15, Galatiant 4:6). Ky emr "At" pr Perndin sht dhn nga Krishti, Biri hyjnor i Perndis. Njerzit mund t guxojn "pa ndrojtje dhe pa dnim" t thrresin emrin "At" vetm kur ata jan br t denj nga Krishti pr ta br kt. (kr. Liturgjia e Shn Joan Gojartit). N Kishn e hershme lutja "Ati Yn" u msohej vetm antarve t pagzuar t kishs.

    Pohimi sc Ati sht "n qiej", do t thot se Ai sht kudo dhe mbi gjithka. Qiejt jan mbi gjithka dhe prfshijn gjithka. Kudo q njeriu t shkoj n tok ose n ajr, ose edhe n hapsir, qiejt jan rrotull tij dhe mbi at. T thuash se Ati sht "n qiej" do t thot se Ai nuk sht i kufizuar n asnj vend fardo qoft - si ishin perndit e paganve. Perndia qiellor sht "Perndi i perndive" (Ligji ' Prtrir 10:17, 2 Kronikat 2:5), "At i t gjithve ne, q sht prmbi t gjitha, n mes t t gjithve dhe n ju t gjith," (Efesiant 4:5) ai n t cilin "ne jetojm, lvizim dhe jemi" (Veprat 17:28). T thuash se Perndia sht "n qiej" nuk do t thot ta vendossh At diku; por, do t thot se Ai i kaprcen t gjitha gjrat dhe prsri sht i pranishm n t gjitha.

    "U shenjtroft emri Yt" do t thot se emri i Perndis sht i shenjt dhe duhet trajtuar me respekt dhe devocion. N beslidhjen e vjetr ishte zakoni q hebrenjt kurre nuk e thonin emrin e Perndis: Jahve, Un Jam (kr. Eksodi 3:13-15). Kjo bhej pr t ruajtur t pastr emrin hyjnor dhe pr t mos shkelur urdhrimin: "Nuk do ta prdorsh emrin e Zotit, t Perndis tnd, kot, sepse Zoti nuk do t lr t pandshkuar at q prdor kot emrin e Tij" (Eksodi 20:7).

    N Dhiatn e Re Perndia i jep Jisuit [B]"nj emr q sht prmbi do emr" [/B](Filipiant 2:9) dhe duke e br emrin e Atit t shenjt, t krishtert e bjn kt n emrin e Birit t Tij.

    "Ardht Mbretria Jote" n lutjen e Zotit sht, para s gjithash, lutja pr mbarimin e kohs. T krishtert duan q bota t mbaroj, kshtu q Mbretria e Perndis t mbush tr krijimin me jetn dhe lavdin hyjnore. "Eja Zoti Jisu; Maran-atha!" sht lutja e besimtarit, lutja e fundit e Shkrimit (Zbulesa 22:20, kr. 1 Korinthiant 16:22). sht thirrja pr shfaqjen finale t Zotit.

    N traditn shpirtrore t Kishs, lutja "ardht Mbretria Jote" sht kuptuar si nj thirrje pr Shpirtin e Shenjt pr t banuar n popullin e Perndis. N komentin e tij mbi Lutjen e Zotit, Shn Grigori i Niss thot se ka nj lexim tjetr pr kt krkes q thot: "Shpirti Yt i Shenjt ardht mbi ne dhe na pastroft." Kshtu, thot ai, duke ndjekur shkrimet, prania e Shpirtit t Shenjt n njeriun sht prania e Krishtit dhe e Mbretris s Perndis.

    Sepse mbretria e Perndis sht... drejtsia, paqja dhe gzimi n Frymn e Shenjt (Romant 14:17).

    ... sht Perndia Ai q na themelon neve bashk me ju n Krishtin ... i cili edhe na vulosi dhe na dha pengun e Fryms n zemrat tona (2 Korinthiantl:22).

    N t edhe ju ... u vulost me Frymn e Shenjt t premtimit, i cili sht pengu i trashgimis ton, pr shpengimin e plot t zotrimit t bler, pr lvdim t lavdis s tij.

    . . . Dhe mos e trishtoni Frymn e Shenjt t Perndis, me t cilin u vulost pr ditn e shpengimit (Efesiant 1:13-14,4:30).


    Vula e Shpirtit t Shenjt n zemrn e njeriut sht zotimi dhe dorzania e Mbretris s Perndis, akoma pr t ardhur, me t gjith fuqin dhe lavdin. N lutjen "ardht Mbretria Jote", besimtart n Jisuin krkojn q Mbretria e Perndis, e cila "nuk vjen n mnyr dhe shenja t jashtme" q mund t'i shohin t pabest, t mund t banoj fuqimisht dhe fshehtsisht brenda besimtarit (kr. Lluka 17:20-21).

    "U bft dshira jote si n qiell ashtu edhe mbi dhe" sht qendra e Lutjes s Zotit, dshira qendrore e t krishterve. Tr qllimi i lutjes, vet qllimi i jets s njeriut, sht t bj vullnetin e Perndis. Kt bri dhe u lut Jisui (kr. Matheu 26:42). Dhe pr kt duhet t luten dhe t bjn ndjeksit e Tij. Nuk sht vese nj qllim n lutje, thon msuesit shpirtror, t mbahen urdhrimet e Perndis n mnyr q t mos mkatosh, duke shkuar kshtu n hyjnizimin dhe birsimin hyjnor me Krishtin.

    E vetmja gj q Perndia krkon nga t vdekshmit sht q ne t mos mkatojm. Por kjo . . . sht thjesht t mbash t pacnuar imazhin dhe rangun q ne kemi nga natyra. T veshur kshtu me rroben e ndritshme t Fryms, ne banojm n Perndin dhe Ai n ne; me an t hirit ne bhemi perndira dhe bij Perndie dhe ndriohemi nga drita e dituris s Tij... (Shn Simeoni Teologu i Ri, shek. 10, Porosi Praktike dhe Teologjike).

    T lutesh "u bft dshira Jote" sipas msuesve shpirtror, sht nj akt i guximshm dhe i rrezikshm. Kjo sht kshtu, pikspari, sepse kur nj e bn kt lutje, ai duhet t jet gati, si Krishti, ta ndjek at kudo q ajo t on. Perndia do t'i prgjigjet ksaj lutje dhe do ta bj t njohur vullnetin e tij. Personi q lutet duhet t jet gati t bindet, fardo qofshin pasojat. Kur u pyet prse shum t krishter jan t mrzitur dhe t acaruar, t paknaqur dhe t rndomt dhe nganjher edhe disi t "ekuilibruar", nj msues shpirtror u prgjigj se arsyeja sht e qart. Ata luten "u bft dshira Jote" dhe vazhdojn ta bjn kt prdit, ndrsa n t njjtn koh ata e kundrshtojn dshirn e Perndis n jetn e tyre dhe kshtu jan gjithmon jo mir. Pastaj fillojn t justifikojn qndrimet dhe veprimet e tyre, t shpjegojn dhe t arsyetojn sjelljen e tyre, para ndrgjegjes s tyre dhe t tjerve. Nj person n nj gjendje t till nuk mund t jet kurr n paqe, sepse "sht dika e tmerrshme t biesh n duart e Perndis s Gjall" (Hebrenjt 10:31).

    Arsyeja e dyt prse sht thn q lutja "u bft dshira Jote" - dhe lutja n prgjithsi - sht e guximshme dhe e rrezikshme, sht, sepse djalli e sulmon furishm personin q lutet. Me t vrtet nj nga provat m t mdha t tundimit demoniak dhe t realitetit dhe fuqis s djallit, sht t jesh i zjarrt n lutje. Sepse djalli nuk do gj tjetr m shum pr njeriun, sesa kur ai dshton t prmbush vullnetin e Perndis, q sht qllimi i do lutje.

    Nse ju jepeni pas lutjes, prgatite veten pr sugjerimet djallzore dhe priti me durim sulmet e tyre; sepse ata do t'ju sulmojn si bisha t egra . . . Prpiqu sa m shum q t mundesh qe t jesh i prunjur dhe kurajoz . . . Ai q do t rezistoj do t'i jepet nj gzim i madh (Shn Nili i Sinait, shek. 5, Tekste mbi Lutjen).

    Lutja pr "bukn e prditshme" sht kuptuar normalisht t tregoj n prgjithsi t gjitha nevojat tona trupore dhe fardo tjetr q na duhet pr t mbajtur jetn ton n kt bot. Por, n traditn shpirtrore, kjo krkes, meqense fjal pr fjal ajo thot bukn ton "t domosdoshme" ose "mbi t domosdoshme", sht kuptuar shpesh n kuptimin shpirtror pr t treguar ushqimin e shpirtrave tan nga Fjala e Perndis, Jisu Krishtin q sht "Buka e Jets"; "Buka e Perndis q zbret prej qielli dhe i jep jet bots" (Joani 6:33-36); buka e cila "nj mund ta haj e t mos vdes", por "t jetoj prjet" (Joani 6:50-51). Kshtu lutja pr "bukn e prditshme" bhet krkesa pr ushqimin shpirtror me an t kungimit t qndrueshm me Krishtin, q t mund t jetohet prjetsisht me Perndin.

    Lutja "falna fajet tona sikundr edhe ne ua falim fajtorve tan" sht theksuar n mnyr t veant nga Zoti.

    Sepse, n qoft se ju ua falni njerzve gabimet e tyre, Ati juaj qiellor do t'jua fal edhe juve; por, n qoft se ju nuk ua falni njerzve gabimet e tyre, as Ati juaj nuk do t'ua fal juve gabimet tuaja (Matheu 6:14-15).

    Kt do q t tregoj parabola e Krishtit pr shrbtorin q nuk fal (Matheu 18:23-35). T gjith njerzit i detyrohen Perndis pr gjithka dhe ata nuk i ofrojn Atij falnderimin, lavdrimin dhe drejtsin, q ata duhet t'i ofronin. Perndia do t'i fal fajet dhe detyrimet e shrbtorve t Tij, vetem nse ata vet do t'i falin vllezrit e tyre, jo vetm me fjal dhe me gjeste formale, por sinqerisht dhe vrtetsisht "nga zemrat e tyre" (kr. Matheu 18:35)-N lutjen e msuar nga Krishti kjo tregohet qart.

    "Mos na shtjer n ngasje" nuk duhet kuptuar sikur Perndia e v popullin e tij n prov ose i sjell ata n ngjarjet e kqia.

    Askush kur tundohet t mos thot: "Jam tunduar nga Perndia", sepse Perndia nuk mund t tundohet nga e keqja, dhe Ai vet nuk tundon asnjeri. Por secili tundohet i udhhequr dhe i mashtruar nga lakmia e vet. Pastaj lakmia, pasi mbarset, pjell mkatin dhe mkati, si t kryhet, ngjiz vdekjen (Jakovi 1:13-15).

    "Mos na shtjer n ngasje" do t thot q ne i krkojm Perndis t mos na lejoj q ne t gjendemi n situatat n t cilat ne mund t mundemi nga mkati. Ajo sht nj lutje q ne t ruhemi nga ata njerz dhe vende ku mbretron ligsia dhe ku ne, n dobsin ton, sigurisht q do t biem. sht nj lutje q ne t lirohemi nga mashtrimi dhe kotsia e mendjeve dhe zemrave tona, nga epshet mishore q banojn n trupat tan. sht nj lutje q Vet Perndia t bhet streha dhe mbrojtja e njeriut (kr. Psalmi 91).

    "lirona nga i ligu" thot fjal pr fjal "shptona nga i ligu", domethn nga djalli. Kuptimi sht i qart. Pr njeriun ka vetm dy rrug: Perndia dhe jeta ose djalli dhe vdekja. lirimi nga djalli do t thot shptim dhe lirim nga do fallsitet, marrzi, mashtrim, ligsi dhe paudhsi q t ojn n shkatrrim dhe vdekje.

    Kshtu, si e ka shpjeguar Kryepeshkop Andon i Surozhit, Lutja e Zotit tregon tr kuptimin e jets s njeriut (kr. Kryepeshkop Andon Blum (Bloom), Lutja e Gjall). I liruar nga i ligu, njeriu sht i shptuar nga tundimi, duke qen kshtu, ai sht i mshirshm ndaj t gjithve dhe merr faljen e mkateve t tij. Duke qen i falur nga mkatet e tij, prej mshirs s tij ndaj t tjerve, ai ka gjithka q i
    levojitet pr jetn - "bukn e prditshme" t tij; dhe duke e i ushqyer nga Perndia, ai prmbush vullnetin e tij.

    Mbasi ka prmbushur vullnetin e tij, Mbretria e Perndis eshte e pranishme, emri i Tij sht i shenjtruar dhe Ai tregohet Ati i atij q e tregon veten me t vrtet bir i Perndis, i cili mund t thot "Ati yn".

  3. #3
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Lutja Ndrmjetuese

    Duke iu lutur Atit t Tij, Jisui u lut pr popullin e Tij, (kr. Joani 17) Ai Vet sht i vetmi ndrmjetues i aft pr njerzit para Perndis.

    N fakt nj sht Perndia, dhe nj i vetm sht ndrmjetsi midis Perndis dhe njerzve: Krishti Jisu njeri, i cili e dha veten si mim pr t gjith (1 Timotheu 2:3).

    Jisui n lavdin e tij t ngjalljes, lutet prjetsisht te Ati i Tij pr t gjitha krijesat e Tij.

    ... Ai, mbasi qndron pr jet t jets, ka priftri t patjetrsueshme, prandaj edhe mund t shptoj plotsisht ata q me an t tij i afrohen Perndis, sepse gjithmon rron q t ndrmjetsoj pr ta.

    Sepse Krishti nuk hyri n nj shenjtrore t br me dor, q sht vetm shmblles e asaj t vrtet, por n vet qiellin pr t dal tani prpara Perndis pr ne (Hebrenjt 7:24-25, 9:24).


    N dhe m an t Krishtit, t krishtert bhen t aft t ndrmjetojn para Perndis. N emrin e Jisuit, t krishtert urdhrohen dhe fuqizohen t luten pr njri-tjetrin dhe pr gjith krijimin: "pr t gjith dhe pr t gjitha" (Mesha e Shn Joan Gojartit).

    T bj thirrje, pra, para s gjithash, q t bhen prgjrime, lutje, ndrhyrje dhe falnderime pr t gjith njerzit, pr mbretrit e pr t gjith ata q jan n pushtet,... Sepse kjo sht e mir dhe e plqyer prpara Perndis, Shptimtarit ton, i cili dshiron q gjith njerzit t shptohen dhe t'ia arrijn njohjes t s vrtets (1 Timotheu 2:1-4).

    Rrfeni fajet njri-tjetrit dhe lutuni pr njri-tjetrin, q t shroheni; shum fuqi ka lutja e t drejtit kur bhet me gjith shpirt. Elia ishte nj njeri me t njjtat pasionet tona, dhe u lut intensivisht q t mos binte shi, edhe nuk ra shi mbi dhe pr tre vjet e gjasht muaj. Dhe u lut prsri dhe qielli dha shi edhe dheu dha frytin e vet (Jakovi 5:16-18).


    Lutjet ndrmjetuese mund t bhen pr do "dhurat t mir" prej Perndis pr hir t shptimit t t tjerve. Lutje t tilla mund t prfshijn krkesa pr do lloj bekimi, si pr trupin, ashtu edhe pr shpirtin. Ato mund t bhen pr frymzimin dhe msimin e njerzve, si edhe pr shrimin dhe shptimin e tyre. fardo q nj i krkon Perndis pr veten e tij, duhet t 'i krkoj pr t gjith njerzit. fardo q nj i krkon pr vete duhet t lutet pr t gjith. "sht e drejt t lutesh jo vetm pr pastrimin tnd, por pr pastrimin e t gjith njerzve..." (Shn Nili i Sinait, shek. 5, Tekste mbi Lutjen)

    T kuptosh lutjen ndrmjetuese, duhet t kujtosh prkujdesjen e prjetshme t Perndis. Duhet t kapet fakti se Perndia i di t gjitha prjetsisht dhe e merr n konsiderat do veprim t njeriut n planin e Tij t prgjithshm. N kt perspektiv mund t shihet, pra, se edhe para krijimit t bots, Perndia ka dgjuar, ose m mir, m sakt, dgjon prjetsisht, thirrjet e popullit t Tij. Ai e konsideron lutjen e njeriut n gjithka q Ai bn n marrdhniet e Tij me njerzit. Kshtu sht e vrtet se Perndia nuk pret t shikoj se far ne do t bjm apo si do t lutemi. Ai i konsideron veprimet dhe lutjet tona nga perspektiva e prjetsis. Dhe n aspektin e dshirave dhe veprave tona Ai shikon se "t gjitha gjrat bashkveprojn pr t mir pr ata q duan Perndin" (Romant 8:28).

    Nse ne e kuptojm kt, ne mund t shohim sesi lutjet tona konsiderohen nga Perndia, pr vetet tona dhe pr t tjert. Ne mund t kuptojm, gjithashtu, sesi ne mund t lutemi edhe pr ata q kan vdekur, jeta e t cilve mbi tok ka mbaruar. Sepse Zoti nuk i dgjon lutjet tona "mbasi" dika ka mbaruar, sepse pr Perndin nuk ka aspak "mbas". Perndia e di far ne krkojm para se ne ta krkojm, sepse Ai e njeh t gjith jetn e njeriut n nj veprim hyjnor t vizionit dhe njohuris gjithprfshirse. Kshtu, t gjitha lutjet tona, edhe ato pr t vdekurit, jan dgjuar dhe konsideruar nga Perndia para se ne t'i bjm ato. Nse ne dshtojm t lutemi, edhe kjo sht e njohur te Perndia dhe ajo ka efektin e saj n planin e shptimit t Perndis. Prandaj, ne duhet "t lutemi pr njri-tjetrin" dhe lutjet tona do t ken "fuqi t madhe n efektet e tyre" nprmjet veprimit prkujdesor t prjetshm t Perndis.

  4. #4
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Lutja e Pandrprer


    N letrn e tij drejtuar Romanve, Shn Pavli i mson t krishtert t "qndrojn n lutje" (Romant 12:12). N letrn e tij t par drejtuar Selanikasve ai thot thjesht, "lutuni pa pushim" (1 Selanikasit 5:17).

    Kto dy urdhrime t apostullit jan interpretuar n traditn orthodhokse n dy mnyra t ndryshme. Mnyra e par, e prmendur nga Shn Joan Gojarti dhe Shn Dimitri i Rostovit, sht q t krishtert duhet t ken koh t rregullta pr lutjet, t cilat kurr nuk duhet t'i ln pas dore - "n mbrmje, n mngjes dhe n mesdit" (Psalmi 55:17) - dhe ndrmjet tyre, ata duhet gjithmon t kujtojn Perndin dhe t bjn do gj pr lavdin e Tij (kr. 1 Korinthiant 10:31), duke i ofruar lutje dhe krkesa sipas nevojave, duke lavdruar dhe falnderuar kur e krkojn rrethanat. Kjo sht mnyra normale q t gjith t krishtert duhet t jetojn.

    Prgatitu pr koht e caktuara t lutjes me lutje t pandrprera n shpirtin tnd dhe shpejt do t prparosh (Shn Joani i Shkalls, shkalla 28).

    Caktimi i kohve pr lutjet sht shum i rndsishm dhe nuk duhet ln mnjan pr asnj arsye, edhe kur nj lutet vazhdimisht n zemrn e tij. Ky sht msimi dhe praktika e shenjtorve. do person q dshiron t jetoj jet shpirtrore duhet ta ket kt rregull lutje. Ai duhet t jet i shkurtr dhe i rregullt, q mund t mbahet n t gjitha kushtet dhe rrethanat. N kt rregull t caktuar lutje, duhet t prdoren lutjet e Kishs, Lutja e Zotit dhe ato t librave t lutjes. Kjo jep nj disiplin n lutje dhe siguron msirn dhe frymzim n lutje, e cila sht e besueshme dhe e shndosh, fuqia e t cils sht treguar n jetn e shenjtorve. Nj person q nuk e ndjek kt rregull t caktuar lutje q prdorin lutjet tradicionale t Kishs, prballet me rrezikun e madh t varferimit t lutjes s tij dhe t zvoglimit t prmasave dhe qllimit t saj n perspektivn e kufizuar t dshirave dhe nevojave t tija individuale.

    Kur lutesh me nj rregull lutje t caktuar, na tregojn msuesit shpirtror, duhet vn e gjith mendja dhe zemra jon n kuptimin e fjalve t lutjes, jo thjesht "t thuash lutje", gj q nuk sht lutje aspak, por t lutesh vrtetsisht me zjarr dhe vmendje personale. Ata na tregojn q t mos e lejojm mendjen ton t endet nga fjalt e lutjes, por t prdoren fjalt e dhna si baz pr prkushtimin ton personal, madje edhe ta lejojm mendjen ton t shkoj prtej fjalve t dhna tek fjalt tona, ose tek jo fjal n lutjen e qetsis, nse Zoti na drejton n kt rrug. Ata u tregojn, gjithashtu, fillestarve - dhe Shn Dimitri i Rostovit thot se ne jemi t gjith fillestar - q kurr t mos kthehen dhe t prsrisin lutjet e bra varfrisht. Ata na thon m mir ta lem veten n mshirn e Perndis dhe t prpiqemi ta bjm m mir hern tjetr. Kjo metod e pakson mundsin e mendimit se Perndia na i dgjon lutjet sipas prsosmris s kryerjes s tyre nga ana jon dhe jo sipas mshirs s Tij dhe na ruan si nga krenaria, ashtu edhe nga dshprimi. Ajo jep prunjsi dhe shpres dhe na mban gjithmon t shkojm prpara (kr. Lluka 9:62, Filipiant 3:13-15).

    Kshtu, kur nj e mbaron rregullin e lutjes, sado varfrisht ta ket br, duhet t thot Amin dhe t vazhdoj punn e tij t jetimit n Krishtin, duke kujtuar Perndin dhe duke br vullnetin e Tij derisa t vij hera tjetr pr t'u br rregulli i lutjes. Ather ai duhet ta bj at sa m mir q t jet e mundur, duke filluar edhe nj her prej fillimit.

    Mnyra e dyt e interpretimit t msimit rreth lutjes s pandrprer sht q njerzit duhet t luten aktualisht me vetdijen e ndrgjegjshme n do moment t jets s tyre madje, edhe n gjendjen e pandrgjegjshme kur trupat e tyre jan n gjum. Ky kuptim i "lutjes s pandrprer" u zhvillua n traditn murgrore, pastaj u prhap shpejt n t gjith antart e kishs. Ai u b shum popullor n koht e fundit, sidomos me shfaqjen e librit nga nj fshatar anonim rus t quajtur "Rruga e Pelegrinit".

    Krkimi pr "lutjen e pandrprer" e ka burimin jo vetm n msimin e Shn Pavlit, por edhe n interpretimin drejtprdrejt t fjalve t tilla t psalmistit.

    Do ta bekoj Zotin n do koh; lavdrimi i atij do t jet gjithnj n gojn time(Psalmi 34:1).

    Dhe Knga e Salomonit:

    Un flija, por zemra ime prgjonte (Knga e Kngve 5:2).

    Metoda e "lutjes s pandrprer" sht t kesh nj varg t shkurtr lutje, zakonisht Lutjen e Jisuit (shih m posht), e cila prsritet e prsritet pa pushim, fjal pr fjal qindra her gjat dits dhe nats, derisa mbillet vazhdimisht n mnyr t prhershme n zemr si nj "burim gurgullues", nj prani e vazhdueshme n shpirt q thrret tek Zoti (kr. Theofani i Mbyllur, shek. 19, Arti i Lutjes). Shpesh, por jo domosdoshmrisht, sht lidhur me frymmarrjen, kaq shum saq thuhet "n do frymmarrje" (Shn Grigor Theologu, Shn Joan Gojarti). Ajo fillon duke u thn me z, vazhdon qetsisht me buz dhe pastaj bhet trsisht mendore. Pohohet se kjo "lutje e pandrprer" mund t vazhdoj edhe ndrkoh q je i angazhuar n aktivitetet normale t jets, duke lexuar ose shkruar, madje edhe duke fjetur, kshtu q "trupi fle", por "zemra prgjon". Pr m tepr, sapo vmendja e dikujt ndaj shtjeve t jets pushon, ai sheh se lutja po vazhdon vet.

    Lutja njihet, gjithashtu, t deprtoj n ndrgjegjen e dikujt n koht e tundimit ose t stresit, duke u shfaqur, si t thuash, nga dshira e saj (kr. Arti i Lutjes, Igumeni Hariton).

    Ne nuk jemi urdhruar t punojm, t vigjlojm ose t agjrojm pa pushim, por ne jemi urdhruar t lutemi pa pushim. Sepse... lutja e pastron dhe e fuqizon mendjen q sht krijuar t lutet... dhe t luftoj demont pr mbrojtjen e t gjitha fuqive t shpirtit (Evagri i Pontit, shek. 4).

    Ai q ka hyr n dhomn e tij (d.m.th. zemrn e tij) dhe lutet pa pushim e ka prfshir n kt t gjith lutjen kudo (Shn Marku Asketi, shek. 4, Porosi nga Predikimet).

    Asnj t mos mendoj, o vllezrit e mi t krishter, se sht detyra vetm e priftrinjve dhe murgjrve t luten pa pushitn dhe jo e laikve. Jo, jo; sht detyra e t gjith t krishterve q t jen vazhdimisht n lutje.

    ... mbarte n mendje metodn e lutjes - si sht e mundur t lutesh pa pushim, q do t thot duke u lutur n mendje. Dhe kt ne mund ta bjm gjithmon nse dshirojm. Sepse kur ne ulemi t punojm me duart tona, kur ecim, kur ham dhe kur pim, ne mund t lutemi mendrisht gjithmon dhe ta praktikojm kt lutje mendore - lutja e vrtet e plqyer nga Perndia.

    Lum ata q e fitojn kt zakon qiellor, sepse nga ajo ata do t kaprcejn do tundim ...

    Kjo praktik e lutjes s brendshme i zbut pasionet. . . nga ajo vesa e Shpirtit t Shenjt sillet brenda n zemr ...

    Kjo lutje mendore sht drita q ndrion shpirtin e njeriut dhe flakron zemrn e tij me zjarrin e dashuris pr Perndin. Ajo sht hallka q lidh Perndin me njeriun dhe njeriun me Perndin. Oh, bekimi i pakrahasueshm i lutjes mendore. Ajo e lejon nj njeri t bisedoj vazhdimisht me Perndin.

    Dhe far shprblimi tjetr dhe m t madh mund t dshirosh se sa kt, kur . . . ti je gjithmon para faqes s Perndis, vazhdimisht duke biseduar me At, pa t cilin asnj njeri nuk mund t bekohet ndonjher, si ktu apo n jetn q do t vij (Shn Grigor Palamai
    , shek. 14, Si T Gjith T Krishtert Duhet T Luten Pa Pushim).

  5. #5
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Lutja e Jisuit


    Forma m e zakonshme e lutjes s pandrprer n traditn orthodhokse sht Lutja e Jisuit. Lutja e Jisuit sht nj form lutje e prdorur prej atyre q praktikojn lutjen mendore, e quajtur, gjithashtu "lutja e zemrs." Fjalt e lutjes m zakonisht jan: "Zoti Jisu Krisht, Bir i Perndis, mshirom mua mkatarin." Zgjedhja e ktij vargu t veant ka nj kuptim teologjik dhe shpirtror.

    Para s gjithash, ajo sht prqndruar n emrin e Jisuit, sepse ky sht emri i Atij t cilin "Perndia e ka lartsuar madhrisht", emr i dhn Zotit nga vet Perndia (Lluka 1:31), "emr q sht prmbi do emr" (Filipiant 2:9-10, kr. Efesiantl:21).

    ... sepse nuk ka asnj emr tjetr nn qiell q u sht dhn njerzve dhe me an t t cilit duhet t shptohemi (Veprat 4:12).

    E gjith lutja pr t krishtert duhet t bhet n emrin e Jisuit: "N qoft se do t krkoni dika n emrin tim, un do ta bj" (Joani 14:13-14).

    Fakti q lutja i drejtohet Jisuit si Zot dhe Krisht dhe Bir i Perndis sht se kjo sht qendra e gjith besimit t zbuluar nga Perndia n Shpirtin.

    Ai u tha atyre: "Po ju, kush thoni se jam un?".

    Dhe Simon Pjetri duke u prgjigjur tha: "Ti je Krishti, Biri i Perndis t gjall".

    Dhe Jisui duke u prgjigjur tha: "I lumur je ti.

    . . sepse kt nuk ta zbuloi as mishi, as gjaku, por Ati im q sht n qiej . . . dhe mbi kt shkmb un do t ndrtoj kishn time . . ." (Matheu 16:16-18).


    Q Jisui sht Krishti dhe q Krishti sht Zoti sht esenca e besimit t krishter dhe themeli i Kishs s krishter. Ta besosh dhe ta shpallsh kt kjo jepet nga Shpirti i Shenjt.

    . . . asnj nuk mund t thot "Jisui sht Zot", vese n Shpirtin e Shenjt (1 Korinthiant 12:3).

    do gjuh t rrfej se Jisu Krishti sht Zot, pr lavdi t Perndis At (Filipiant 2:11).


    N thirrjen e Jisuit Bir i Perndis do t thot ta njohsh Perndin si Atin e Tij. Ta bsh kt sht, n t njjtn koh, t kesh Perndin si Atin tnd dhe kjo, gjithashtu jepet nga brenda-banimi i Shpirtit.

    Por, kur u mbush koha, Perndia drgoi Birin e tij, t lindur prej gruaje, t nnshtruar ligjit, q t shpengonte ata q ishin nn ligj, q ne t fitojm birsin. Dhe, duke qen se jeni bij, Perndia drgoi Frymn e Birit t tij n zemrat tuaja q thrret: "Abba, At!" (Galatiant 4:4 - 6).

    Kur ne thrrasim: "Aba, o At!" Vet Fryma i dshmon fryms son se ne jemi bij t Perndis ...(Romant 8:15-16).


    Kshtu, t lutesh "Zoti Jisu Krisht, Biri i Perndis" sht t jesh tashm nj bir i Perndis, dhe t jesh tashm i sigurt se Shpirti i Shenjt sht tek ty. N kt mnyr, Lutja e Jisuit e sjell Shpirtin e Perndis brenda zemrs s njeriut.

    "Mshirom mua mkatarin" sht lutja e tagrambledhsit. Kur thuhet me besimin e prunjur ajo sjell drejtsimin hyjnor (kr. Lluka 18:9-14). Duke folur, n prgjithsi, mshira hyjnore sht ajo pr t ciln njeriu ka nevoj m shum se do gj tjetr. Pr kt arsye prsritja e panumrt e krkess pr mshirn e Zotit gjendet kudo n lutjet e Kishs.

    Dhe s fundi, t gjith njerzit jan mkatar. Ta njohsh kt sht nj fakt dhe ta rrfesh at me besim sht t drejtsohesh dhe t falesh nga Perndia (kr. Romant 3:10-12, Psalmi 14:1-3).

    Lutja e Jisuit prdoret n parim n tre mnyra. S pari, ashtu si vargu i prdorur pr "lutjen e zemrs" n qetsi n metodn hezikaste t lutjes. S dyti, si lutja mendore e pandrprer dhe e vazhdueshme e besimtarve jasht tradits hezikaste. Dhe s treti, si lutja e shkurts britse prdorur pr t shmangur tundimet. Natyrisht, n jetn aktuale t nj njeriu t tre prdorimet e lutjes jan shpesh t ndrlidhura dhe t kombinuara.

    N metodn hezikaste t lutjes personi ulet vetm n nj pozicion trupor me kokn e ulur dhe m syt e drejtuar drejt gjoksit ose stomakut. Ai e prsrit vazhdimisht lutjen n do marrje fryme, duke e vendosur "mendjen n zemr" me an t vmendjes s prqndruar. Ai e zbraz mendjen e tij nga do mendim racional dhe arsyetim t kot dhe, gjithashtu, e zbraz mendjen e tij nga do pamje apo imazh. Pastaj, pa mendime apo imagjinata, por me t gjith vmendjen dhe prqndrimin e duhur ai prsrit ritmikisht Lutjen e Jisuit n qetsi - hezikia do t thot qetsi - dhe me an t ksaj metode t lutjes medituese bashkohet me Perndin nga brenda-banimi i Krishtit n Shpirtin. Sipas etrve, nj lutje e till, kur praktikohet besnikrisht brenda jets trsore t Kishs, sjell prvojn e drits hyjnore t pakrijuar t Perndis dhe gzimin e parrfyer n shpirt. Qllimi i saj sht ta bj njeriun nj shrbtor t Perndis.

    ... mendja kur bashkohet me zemrn mbushet me nj gzim dhe knaqsi t parrfyer. Ather, nj njeri c shikon se Mbretria e qiellit sht me t vrtet brenda nesh.

    Kur hyn n vendin e zemrs . . . falnderoje Perndin dhe lavdroje mshirn e Tij, mbahu gjithmon tek kjo veprimtari dhe ajo do t t msoj gjra, t cilat nuk mund t'i msosh dot n asnj rrug tjetr.

    Sepse kjo praktik, t ruash mendjen nga ndrrimi, e bn at t pathyeshme kundr do sugjerimi t djallit dhe do dit t on tepr e m tepr n dashurin dhe dshirn e zjarrt pr Perndin (Shn Niqifori,
    shek. 14, Predikim mbi Vet-prrnbajtjen).

    T praktikosh metodn hezikaste t lutjes krkohet gjithmon dhe pa prjashtim drejtimi i nj drejtuesi shpirtror, nj nuk duhet ta prdor kt metod po t mos jet nj njeri me mendje t shendosh dhe me prunjsi t vrtet, mbushur me urtsi dhe paqe. Ta prdorsh kt metod pa drejtim ose urtsi t prunjur, do t thot t krkosh nj katastrof shpirtrore, sepse tundimet q vijn prej saj jan shum. Me t vrtet, shprdorimet e ksaj metode u bne kaq t mdha n shekujt e fundit saq prdorimi i saj u paksua shum. Peshkop Theofani tregon se qndrimet trupore dhe teknikat e frymmarrjes, pothuaj u ndaluan n kohn e tij, sepse n vend q t fitonin Shpirtin e Perndis, njerzit arritn vetm t "shkatrronin mushkrit e tyre" (kr. Arti iLutjes, bot. Igumeni Hariton).

    Nj prdorim i till shprdorues dhe dshtak i metods - ajo n vetvete e vrtet dhe shprblyer pasurisht - njihej tashm n Bizantin e shekullit t katrmbdhjet, kur Shn Grigor Palamai e mbronte traditn. Ekzistojn evidenca qysh prej shekulJit t katrt q tregojn se edhe ather njerz po e prdornin lutjen marrzisht dhe pa dobi, duke e reduktuar n nj "gj n vetvete" dhe duke qen t robruar nga forma e saj, pa interes n qllimin e saj. Me t vrtet, interesimi idhujtar n teknikn shpirtrore clhe n prfitimet trheqse nga "spiritualiteti" dhe "misticizmi" jan tundime t prhershme t jets shpirtrore - dhe armt m t fuqishme t djallit. Peshkop Theofani e quante kt interesim "hedonizm shpirtror"; Shn Joani i Kryqit (shek. 16, Spanj) e quante "gryksi shpirtrore" dhe "luks shpirtror." Kshtu, nprmjet shembujsh nga koh dhe vende t ndryshme, vijn paralajmrimet e mposhtme.

    Ata q refuzojn t punojn me duart e tyre nn pretekstin se nj duhet t lutet pa pushim, n realitet as nuk luten. Me an t prtacis ... ata e ngatrrojn shpirtin n nj labirinth mendimesh . . . dhe e bjn t paaft pr lutje (Shn Nili i Sinait, shek. 5, Tekste mbi Lutjen).

    Prsa i kushtoni vmendje vetm pozicionit trupor pr lutje dhe mendja juaj kujdeset vetm pr bukurin e jashtme t tabernakullit (d.m.th. vetm fonnave), dijeni se ju nuk e keni gjetur akoma vendin e lutjes dhe rruga e saj e bekuar sht akoma shum larg jush.

    Dije se n mes t do gzimi dhe ngushllimi shpirtror, sht akoma m e nevojshme t'i shrbesh Perndis me prkushtim dhe frik (Shn Nili i Sinait, Tekste mbi Lutjen).

    Esht e natyrshme pr mendjen t kundrshtoj far ka pran dhe t ndrroj pr t ardhur dika tjetr . . . t ndrtoj fantazira dhe t imagjinoj arritje para se t'i arrij ato. Nj njeri i tiil sht n nj rrezik t konsiderueshm pr t humbur far ai ka dhe t bjer n vetmashtrim dhe t zhvishet nga sensi i mir. Ai bhet vetm nj ndrrues dhe jo nj njeri i lutjes s vazhdueshme (Shn Grigori i Sinait, shek. 14, Tekste mbl Urdhrimet dhe Dogmat).

    Nse po e praktikon me t vrtet lutjen e vazhdueshme t qetsis, duke shpresuar t jesh me Perndin dhe shikon dika shqisore apo shpirtrore, brenda ose jasht, qoft edhe imazhi i Krishtit, ose i nj engjili, apo i nj shenjti, ose nse nj imazh drite e pushton mendjen tnde, mos e prano kt n asnj mnyr... gjithmon ji i paknaqur me imazhe t tilla dhe mbaje mendjen e pastr pa imazh ose form . . . dhe nuk do t psosh ndonj dm. Ka ndodhur shpesh q gjra t tilla, edhe kur drgohen nga Perndia si prov para fitores, jan kthyer n dm pr shum . . . t cilt kan dmtuar t tjer, t paditur si ata ... duke i drejtuar n krenari dhe vetmashtrim.

    Sepse etrit thon se ata q jetojn drejtsisht dhe jan pa qortim n sjelljet e tyre me njerzit e tjer . . . q e krkojn Perndin me bindje, pyets dhe me prunjsi t urt ... do t jen t mbrojtur gjithmon nga dmtimi me an t hirit t Krishtit (Shn Grigori i Sinait, Instruksione Hezikastve).

    Prdorimi i Lutjes s Jisuit, jasht metods hezikaste, pr lutjen e pandrprer, sht prsritja e lutjes pareshtur dhe vazhdimisht, n fardo gjje q nj po bn, pa prdorimin e ndonj pozicionimi trupor t veant ose teknikave t frymmarrjes. Kjo sht mnyra e msuar nga Shn Grigor Palamai n ligjratn e tij t shkurtr rreth mnyrs sesi lutja mendore e pandrprer sht detyr e t gjith t krishterve (shih m sipr). do njeri mund ta bj kt, fardo qoft profesioni apo pozicioni n jet. Kjo tregohet, gjithashtu n "Rruga e Pelegrinit".

    Qllimi dhe rezultatet e ksaj metode lutje jan ato t do lutje n prgjithsi: q njerzit t jen vazhdimisht t bashkuar me Perndin nprmjet kujtimit t pandrprer t pranis s Tij dhe thirrjes s prhershme t emrit t Tij, kshtu q nj mund t'i shrbej gjithmon Atij dhe t gjith njerzve me virtytet e Krishtit dhe frytet e Shpirtit.

    Metoda e tret e prdorimit t Lutjes s Jisuit sht ta kesh gjithmon gati pr momentet e tundimit. N kt mnyr, ashtu si Shn Joani i Shkalls ka thn, ju mund t'i "kamzhikoni armiqt tuaj, d.m.th. tundimet, me emrin e Jisuit, sepse nuk ka arm m t fort n qiell ose n tok" (Shkalla e Ngjitjes Hyjnore, shkalla 21) Kjo metod punon m mir kur nj praktikon lutjen pa ndrprerje, duke bashkuar "n do marrje fryme nj thirrje t esllt t emrit t Jisuit" (Evagri i Pontit). Kur nj praktikon "lutjen e zemrs" t vazhdueshme dhe kur tundimet pr t mkatuar hyjn n zemr, ato prballen me lutjen dhe munden nga hiri.

    Njerzit nuk mund t jetojn n kt bot pa qen t tunduar. Kur tundimet vijn tek nj person, ka vetm tre rezulatate t mundshme. Ose personi i dorzohet prnjher tundimit dhe mkaton, ose ai prpiqet ta shmang tundimin me fuqin e vullnetit t tij dhe prfundimisht mbas nj shqetsimi dhe prpjekje t madhe mundet, ose ai e lufton tundimin me fuqin e Krishtit n zemrn e tij, e cila sht e pranishme vetm nga lutja. Kjo nuk do t thot se ai "e lut tundimin tutje." Ose q Perndia mrekullisht dhe magjikisht zbret pr ta liruar. Por, do t thot q shpirti i tij sht kaq i mbushur me hirin dhe fuqin e Perndis saq tundimi nuk mund t ket efekt. N kt kuptim ka shkruar Apostulli Joan: "kush qndron n Krishtin nuk mkaton" (1 Joani 3:6).

    Kush kryen mkat sht nga djalli. . . prandaj sht shfaqur Biri i Perndis: pr t shkatrruar veprat e djallit. Kush lindi nga Perndia nuk kryen mkat, sepse fara e Perndis qndron n t dhe nuk mund t mkatoj, sepse lindi nga Perndia. Prej ksaj njihen bijt e Perndis dhe bijt e djallit... (1 Joani 3:8-10).

    Nj bhet nj bir i Perndis, i lindur nga Perndia n Kish nprmjet pagzimit. Nj vazhdon si nj bir i Perndis dhe nuk mkaton vetm nprmjet lutjes s pandrprer: kujtimi i Perndis, banimi n At, thirrjen e emrit t Tij pa pushirn n shpirt. Prdorimi i tret i Lutjes s Jisuit, ashtu si dy t parat, sht t arrihet ky qllim: q njeriu t mos mkatoj.

  6. #6
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Lutja Liturgjike

    Lutja liturgjike nuk sht thjesht lutja e individve t krishter t bashkuar n nj. Nuk sht nj "shrbes lutje" e bashkuar e shum njerzve s bashku. M sakt, ajo sht lutja zyrtare e Kishs e mbledhur zyrtarisht; lutja e Krishtit n Kish q ofron "trupin" e Tij dhe "nusen" tek Ati n Mbretrin e qiellit (kr. Hebrenjt 7:24-25, 9:24). Modeli i lutjes liturgjike sht n librin e Zbuless dhe jo n ngjarjet e ungjillit t Jerusaiemit ose Galiles.

    N Kishn Orthodhokse nuk ka tradit t lutjes s bashkuar q nuk sht liturgjike. Disa e shohin kt si nj munges, por ka shum mundsi t jet bazuar n msimin e Krishtit q lutja e individve duhet t bhet "n fshehtsi" (Matheu 6:5-6), Kjo t ruan nga prsritja e kot dhe nga shprehja e krkesave personale q nuk kan kuptim pr t tjert. Ajo i mbron, gjithashtu, njerzit q t mos jen t varur nga prcipshmria dhe cektsia e atyre, t cilt n vend q t luten, thjesht shprehin opinionet dhe dshirat e mendjes dhe zemrs s tyre.

    Kur nj person merr pjes n lutjen liturgjike t Kishs, ai mund ta bj kt me frytshmri vetm prsa ai lutet vet, n shtpi dhe n mendjen dhe zemrn e tij. Ai q lutet "pa ndrprer" sht ai q ofron dhe merr m shum n lutjen liturgjike.

    Kur nj merr pjes n lutjen liturgjike t Kishs, ai duhet t bej do prpjekje pr ta bashkuar veten plotsisht me t gjith antart e trupit. Ai nuk duhet "t thot lutjet e tij" ne kish, por duhet t lutet "me Kishn". Kjo nuk do t thot se ai i harron nevojat dhe dshirat e tij, as q e depersonalizon veten dhe bhet vese nj z m tepr n turmn. Por, do t thot se duhet t bashkoj personin e tij, nevojat dhe dshirat e tij, t gjith jetn e tij me ata q jan t pranishm, me kishn npr tr botn, me engjjt dhe shenjtort, me t vrtet me Vet Krishtin n nj "liturgji" madhrisht "hyjnore" dhe "qiellore" t t gjith krijimit para Perndis.

    Praktikisht, kjo do t thot se nj q merr pjes n lutjen liturgjike duhet ta vendos tr qenien e tij, tr mendjen dhe zemrn e tij, n do lutje, krkes dhe veprim liturgjik, duke e br at t gjall n veten e tij. Nse do person e bn kt, ather thirrjet liturgjike bhen t vrteta dhe t sinqerta dhe tr bashksia si nj trup do ta lavdroj Perndin me "nj goj, nj mendje dhe nj zemr" (Mesha e Shn Joan Gojartit, kr. Vllimi II, Adhurimi).

  7. #7
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Meditimi


    Meditimi ndryshon nga lutja, edhe nga lutja n qetsi, n at q meditimi sht mendim rreth Perndis dhe soditje e fjals dhe veprs s Tij.

    Normalisht meditimi fillon me lexime nga Shkrimet e shenjta, Fjala e Perndis. Kjo quhet n traditn shpirtrore lectio divina. sht leximi i ngadalt dhe i vmendshm i Bibls, ose ndoshta i shkrimeve t etrve t kishs dhe shenjtorve, jo pr t fituar informacion, por pr t patur kungim me Perndin.

    Nj lexim meditativ i till mund t jet i llojit ku nj person prpiqet, me fuqin e mendimit dhe imagjinats s tij, t hyj brenda ngjarjes rreth s cils po lexon pr t'u br pjesmarrsi bashkkohor i saj. Ose, mund t jet i llojit ku personi thjesht lexon dhe dgjon n qetsi, pa imagjinim ose mendim racional, me qllim q Fjala e Perndis t hyj n mendjen dhe zemrn e tij q t mbeten atje, pr t prodhuar fryte n kohn e caktuar.

    Psalmodia, e br vetm apo n bashksin kishtare, ekziston pr kt qllimin e fundit. Kur bhet leximi ose kndimi i psalmeve, personi nuk prpiqet t mendoj rreth do fjale dhe fraze. Pr m tepr, ai kput do arsyetim dhe e hap zemrn e tij te Zoti, duke e bashkuar "gojn e tij me mendjen e tij," (Shn Benedikti) dhe duke e lejuar Fjaln e Perndis t mbillet brenda tij pr t elur n shpirtin e tij me frytet e Shpirtit. sht e njjta gj edhe me himnologjin kishtare. Ajo kndohet pr lavdin e Perndis dhe pr ndrtimin dhe zgjerimin e shpirtit nprmjet soditjes s Zotit n fjalt dhe veprat e Tij t shptimit, shum m tepr sesa nga do udhzim intelektual. Ky tip meditimi kshillohet veanrisht n koht e dshprimit.

    Ka, gjithashtu, nj tip meditimi dhe sodilje e br krejtsisht n qetsi, pa asnj fjal, imazh ose aktivitet, as edhe psalmodi. Personi, thjesht, ulet n qetsi, shpesh n pranin e ikonave t shenjta dhe duke e zbrazur mendjen e tij nga do mendim, imagjinat dhe dshir, dgjon Perndin n qetsi, "gjuhn hyjnore t Mbretris s qiellit" (Shn Isaak Siriani). Ky tip meditimi, pr nj person t lutjes s pandrprer, do t jet "lutja e qetsis", me "burimin gurgullues" t Lutjes s Jisuit, si i vetmi themel dhe sfond i saj, N nj lutje t till meditative dhe meditim luts, shpirti i njeriut bhet nj me Shpirtin e Perndis (kr. 1 Korinthiant 6:1 7).

  8. #8
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Lutja n Frym


    T gjith t krishtert duhet t luten n Frym; dhe do lutje e vrtet sht me siguri kshtu. Njerzit luten tek Ati, nprmjet Krishtit Birit dhe Fjals s Perndis n Frymn e Shenjt. Kshtu sht kurdoher kur njerzit luten, fardo qoft metoda e tyre, qoft kur e din at apo jo. Sepse. lutja nuk sht nj thirrje e vetmuar e njeriut prmes hapsirs boshe tek nj Perndi q sht larg. Lutja sht njeriu q sht n Perndin; q sht n Frymn e Shenjt, si i br n shmblltyrn e Krishtit, vendbanim i Perndis.

    A nuk e dini ju se jeni tempulli i Perndis dhe se Fryma e Perndis banon n ju? ... tempulli i Perndis, i cili jeni ju, sht i shenjt (1 Korinthiant 3:16-17, kr. Ligji i Prtrir 30:9-14, Psalmi 139:7-14, Romant 10:5-13).

    Lutja e krishter bhet n mnyr t ndrgjegjshme n Frymn e Shenjt, me t gjith besimin dhe vetdijen. Ajo i drejtohet tek dhe nprmjet Krishtit, tek Ati. N Kishn Orthodhokse ka vetm nj lutje ndrmjet t gjitha lutjeve t Kishs drejtuar Shpirtit t Shenjt. Kjo sht lutja O Mbret Qiellor me t ciln fillon do lutje dhe krijon qart kushtet n t cilat t gjitha lutjet kryhen.

    O Mbret Qiellor, Ngushllimtar, Shpirt i s Vrtets,
    Q ndodhesh kudo dhe i mbush t gjitha,
    Thesar i t mirave dhe Jetdhurues,
    Eja e bano ndr ne dhe pastrona nga do njoll
    Dhe shpto o i Mir shpirtrat tan.


    Edhe n t Dieln e Pentekostis n Kishn Orthodhokse tre lutjet e veanta t fests i drejtohen Krishtit dhe Atit.

    Lutja tek Perndia pr ardhjen e Shpirtit sht n vetvete nj shenj se Shpirti sht tashm n njeriun, duke e aftsuar at t thrras tek Ati. Ky sht misteri i natyrs dhe i ekzistencs s njeriut; q ai sht me t vrtet njeri, vetm kur Shpirti i Shenjt ndodhet tek ai. Ky sht misteri i veprs s hirshme t Perndis tek njeriu. sht misteri i lutjes dhe i vet jets.

    Nj e quan Perndin "Ati yn" vetm n Frymn. Nj e quan Jisuin "Zot" vetm n Frymn. Nj lutet tek Perndia n fardo mnyre apo forme vetm n Frymn. Fjalt e psalmeve, lutjet e shenjtorve, adhurimi liturgjik i Kishs, sht "frymmarrja e Fryms s Perndis" n njeriun (At Joani i Kronshtadit, Jeta ime n Krishtin). Sepse t gjitha lutjet, ashtu si vet shkrimet, jan nga frymzimi i Perndis.

    Edhe kur njerzit nuk e din sesi t luten ose pr far duhet t krkojn, sht Shpirti i Shenjt q lutet n ata q ata t ken far u nevojitet, q t bhet vullneti i Perndis.

    Kshtu, pra, edhe Fryma na ndihmon n dobsit tona, sepse ne nuk dim far t krkojm n lutjet tona, sikurse duhet; por vet Fryma ndrhyn pr ne me pshertima t patregueshme. Dhe Ai q heton zemrat e di cila sht mendja e Fryms, sepse Ai ndrhyn pr shenjtort, sipas Perndis (Romant 8:26-27).

    Kshtu lutja n Frym, si edhe lutja pr Frymn, ka si qllimin e saj "fitimin e Fryms", q nga "frytet e Fryms" njeriu t bhet i shenjt dhe hyjnor nga hiri i Perndis. Ky sht misteri themelor i jets shpirtrore. Sepse, ashtu si Shn Agustini ka thn, personi q krkon Zotin sht gjetur tashm nga Ai. Vet krkimi n lutje, kur nj nuk e di sesi t lutet, e bn nj person tashm vendbanimin e Perndis.

    N letrn e tij t par drejtuar Korinthianve, Apostull Pavli flet pr nj lloj t veant lutje n Frym. sht dhurata shpirtrore e "t folurit n gjuh." Me kt dhurat t veant personi e lavdron Perndin n nj gjuh q ai nuk e kupton. "Shpirti i tij lutet" me thnie mahnitse, por "mendja e tij mbetet e pafrytshme." Sipas apostullit, i cili vet e kishte kt dhurat dhe thot se nuk duhet ndaluar, nj lutje e till n frym sht pa prfitim pr njeriun n mos qoft e shoqraar me "ndonj zbules ose njohuri ose profeci (d.m.th. Fjala e Perndis e frymzuar direkt) ose msim." Ai thot se nuk duhet br n mbledhjet publike t kishs nse nuk do t ket ndonj shpjegim, edhe ather kjo duhet t bhet vetm "nga dy ose m t shumtn tre" dhe ata q "duan fort t ken dhunti shpirtrore, t krkojn t ken t bollshme pr ndrtimin e kishs" dhe nuk duhet "t bhen kalamaj nga mendja . . . por burra t pjekur nga mendja." Ai thot se t gjith duhet t krkojn me tepr t profetizojn, d.m.th. ta flasin qart dhe kuptueshm Fjaln e Perndis, q ata q i shikojn t krishtert t shpallin "se Perndia sht me t vrtet ndrmjet" atyre dhe t mos i konsiderojn ata "t dal nga mendt." Ai thot, m s fundi, se "t gjitha gjrat duhet t bhen me hije dhe me rregull" (kr. 1 Kormthiant 12-14).

    Esht e qart se dhurata e lutjes n Frym me gjuh ishte shkaku i nj pshtjellimi dhe rregullimi jo t vogl n Kishn e Korinthit dhe se ata q kishin kt dhurat t lutjes dalldisse po turbullonin dhe po e pranin bashksin, ngaq e konsideronin veten m shpirtror se t tjert. Shn Pavli ngulmon q jo t gjith kan t njjtat dhurata dhe q dhurata e gjuhve sht vese njra prej tyre, m e vogla e atyre t prmendura, pr t shrbyer si shenj jo pr ata q tashm besojn, por "pr jobesimtart" (1 Korinthiant 14:22). N prgjithsi, sht e qart se i vetmi qllim i fjalimit t gjat t apostullit mbi dhuratat shpirtrore, dhe kmbngulja e tij pr t hequr dor "nga "mnyrat foshnjarake" n krkimin e prsosjes kur nj bhet i pjekur, ishte t qortonte antart e Kishs s Korinthit pr keqprdorimin dhe shprdorimin e tyre t dhurats shpirtrore t gjuhs.

    Nuk ka evidenc n traditn shpirtrore t kishs q ndonj shenjt ka patur dhuratn e lutjes n gjuh ose q nj lutje e till ka qen ndonjher pjes e liturgjis s kishs. E vetmja prmendje e saj q mund t gjendet, prsa dim ne, ishte n pagzimin e Montanit, nj heretik i shekullit t tret, i cili e la kishn pr t themeluar sektin e tij spiritualist. Nse ndonj nga shenjtort ose mjeshtrit shpirtror e ka patur kt dhurat, ata nuk kan shkruar rreth asaj as e kan shpallur haptazi. Kjo ishte e panjohur, pr shembull, tek Shn Joan Gojarti, sipas raportimit t tij (kr. Komentari mbi Korinthiant). Meqense nj numr besimtarsh e kan kt dhurat n kohn ton dhe meqense ka persona q e krkojn at, sht jashtzakonisht e rndsishme q kjo metod e lutjes t kuptohet sipas kshillave t Shn Pavlit dhe n aspektin e msimit t mjeshtrve shpirtrort lutjes.

  9. #9
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Agjrimi


    Vet Jisui agjroi dhe i msoi nxnsit e tij t agjrojn.

    Dhe kur t agjroni, mos u tregoni t piklluar si hipokritt; sepse ata shfytyrohen pr t'u treguar njerzve se agjrojn; n t vrtet ju them se ata tashm e kan marr shprblimin e tyre. Kurse ti, kur t agjrosh, vajose kokn dhe laje fytyrn, me qllim q t mos u tregosh njerzve se ti agjron, por Atit tnd n fshehtsi; dhe Ati yt, i cili shikon n fshehtsi, do ta jap shprblimin publikislit (Matheu 6:16-18).

    Qllimi i agjrimit sht t fitosh kontrollin mbi veten dhe t'i mposhtsh pasionet e mishit. sht t lirosh veten nga varsia n gjrat e ksaj bote q t prqndrohesh n gjrat e Mbretris s Perndis. shte q t'i jap fuqi shpirtit q t mos i dorzohet tundimit dhe mkatit. Sipas Shn Serafimit, agjrimi sht nj "mjet i domosdoshm" pr t fituar frytin e Shpirtit t Shenjt n jet (kr. Bised me Motovilovin), dhe Vet Jisui msoi se disa forma t s keqes nuk mund t mposhten pa at (Matheu 17:21, Marku 9:29).

    Njeriu nuk agjron ngaq i plqen Perndis q shrbtort e Tij t mos han, sepse, si na kujtojn hymnet e kreshms s madhe t Kishs, "djalli, gjithashtu nuk ha kurr" (Triodi). As agjrojn q t'i shkaktojn vetes vuajtje dhe dhimbje, sepse Perndia nuk knaqet n shqetsimin e njerzve t Tij. As agjrojn me iden se uria dhe etja e tyre mund n njfar mnyre t shrbej si "riparim" pr mkatet e tyre. Nj kuptim i till nuk sht dhn kurr n shkrimet e shenjta ose n shkrimet e shenjtorve, q shpallin se nuk ka asnj "riparim" pr fajin e njeriut, prvese kryqzimit t Krishtit. Shptimi sht nj "dhurat e lir e Perndis" q asnj "vepr" e njeriut nuk mund ta kryej nga merita (kr. Romant 5:15-17, Efesiant 2:8-9).

    Prandaj, njerzit agjrojn dhe duhet t agjrojn, vetm q t lirohen nga pasionet mishore, q dhurata e lir e shptimit n Krishtin t mund t prodhoj fryte t mdha n jetn e tyre. Njerzit agjrojn q t mund t'i shrbejn Perndis m me shum frytshmri, i Cili i do ata dhe i ka shptuar n Krishtin dhe Shpirtin. T agjrosh pa prpjekje n virtyt sht trsisht e kot.

    Ata thon: "Pse kemi agjruar, dhe Ti nuk e ke par? Pse kemi hidhruar shpirtrat tan dhe Ti nuk e ke vn re?".

    Ja, ditn e agjrimit tuaj ju bni at q ju plqen dhe i detyroni puntort tuaj t kryejn nj pun t rnd. Ja, ju agjroni pr grindje dhe mosmarrveshje... Duke agjruar ashtu si bni sot, nuk bni q zri juaj t dgjohet lart...

    Agjrimi q m plqen a nuk sht vall ky: t thyesh zinxhirt e ligsis . . . t'i lsh t lir t shtypurit. . .A nuk qndron vall n ndarjen e buks sate me at q ka uri, n sjelljen n shtpin tnde t t varfrit pa streh, n t veshurit e atij q sht lakuriq ...

    Ather drita jote do t shprthej si agimi dhe shrimi yt do t mbij menjher, drejtsia jote do t t pararend dhe lavdia e Zotit do t jet praparoja jote. Ather do t thrrassh dhe Zoti do t t prgjigjet, do t brtassh dhe ai do t thot: "Ja ku jam!" (Isaia 58:3-9).


    "Duke agjruar n trup, o vllezr, le t agjrojm gjithashtu nga mkati." Kjo sht knga e Kishs n periudhn kreshms. Ai sht, gjithashtu, edhe msimi i shenjtorve.

    . . . n agjrimin nj nuk duhet vetm t bindet ndaj rregullit kundr gryksis n lidhje me ushqimin, por t frenohet nga do mkat, kshtu q, ndrsa agjron, gjuha t agjroj gjithashtu, duke u frenuar nga shpifjet, gnjeshtrat, keqfolja, poshtrimi i vllait, zemrimi dhe do mkat i kryer nga gjuha. Nj duhet t agjroj, gjithashtu, nga syt, domethn, t mos shoh gjra t kota . . mos t shoh asnj pa turp dhe pa ndrojtje. Duart dhe kmbt duhet t ruhen, gjithashtu, nga do veprim i keq.

    Kur nj agjron nprmjet kotsis ose mendimit q ai po kryen dika veanrisht t virtytshme, ai agjron marrzisht dhe shpejt fillon t kritikoj t tjert dhe ta konsideroj veten si t madh.

    Nj njeri q agjron urtsisht... fiton pastrti dhe prunjet... dhe e provon veten nj ndrtues t aft (Shn Aba Dorotheu
    , shek 7, Drejtime n Strvitjen Shpirtrore).

    Vet Shn Pavli agjroi dhe n msimin e tij mbi ushqimin ngulmonte q njerzit t agjrojn dhe ta bjn kt n fshehtsi, pa kqyrjen dhe gjykimin e njri-tjetrit.

    Bhuni imituesit e mi, vllezr, dhe vreni ata q ecin kshtu, sipas shmbullit q keni n ne. Sepse shum nga ata, pr t cilt ju kam folur shpesh, edhe tani po jua them duke qar, ecin si armiq t kryqit t Krishtit, dhe fundi i tyre sht humbje, perndia i tyre sht barku dhe lavdia e tyre sht n turp t tyre; ata mendojn vetm pr gjrat toksore.(Filipiant 3:17-19).

    do gj m lejohet, por jo gjithka sht e dobishme; do gj m lejohet, por un nuk do t'i nnshtrohem asnjrs. Gjellt jan pr barkun dhe barku pr gjellt; por Perndia do t shkatrroj edhe kt edhe at; por trupi nuk sht pr kurvri, po pr Zotin, dhe Zoti pr trupin (1 Korinthiant 6:12-13).

    Ai q ha t mos e prbuz at q nuk ha, dhe ai q nuk ha t mos gjykoj at q ha, sepse Perndia e ka pranuar. Kush je ti q gjykon shrbyesin e tjetrit?

    Ai q e mon ditn, pr Zotin e mon; ai q nuk e mon ditn, pr Zotin nuk e ruan; kush ha, pr Zotin ha dhe i falet nderit Perndis; dhe kush nuk ha, pr Zotin nuk ha dhe i falet nderit Perndis.


    Mos e bj at t humbas me ushqimin tnd, at pr t cilin Krishti vdiq . . . sepse Mbretria e Perndis nuk sht t ngrnt dhe t pirt, por drejtsia, paqja dhe gzimi n Frymn e Shenjt. Sepse ai q i shrben Krishtit n kto gjra, sht i plqyer nga Perndia dhe i miratuar nga njerzit.

    Mos e prish veprn e Perndis pr ushqimin... Mbaje besimin pr veten tnde prpara Perndis... dhe do gj q nuk bhet me besim (qoft ngrnie ose agjrim) sht mkat (shih Romant 14).

    Etrit shpirtror, sado q ishin asket t rrept, jan shum t qart n msimin e tyre rreth agjrimit. Ata ngulmojn s bashku me Zotin dhe shkrimet, se njerzit duhet t agjrojn q t lirohen nga pasionet dhe epshi. Por ata ngulmojn, gjithashtu, se gjja m e rndsishme sht t jesh i liruar nga mkati, prfshir krenarin, kotsin dhe hipokrizin, q vjen nga agjrimi i marr dhe i mkatshm.

    ... ngrnia prtej mass s ngopjes sht dera e marrzis nga ku hyn epshi, sepse barku sht mbretresha e pasioneve q nj njeri i shrben si skllav.

    Por ju, t forcuar n kt dituri, zgjidhni far sht e mir pr ju, sipas fuqis suaj . . . sepse personi i prsosur, sipas Shn Pavlit duhet t jet si "i ngopur ashtu dhe i uritur . . . dhe t bj gjithka me an t Krishtit q forcon . . ." (Filipiant 4:12-13)

    Kshtu nj njeri q prpiqet pr shptimin . .. nuk duhet ta lejoj veten t haj n ngopje . . . por duhet t haj nga t gjitha llojet e ushqimeve q nga njra an t shmang krenarin mburrse dhe nga ana tjetr t mos tregoj prbuzje pr krijimin e Perndis, q sht m i shklqyeshmi ... Ky sht arsyetimi i atyre q jan t menur (Shn Grigori i Sinait, Instruksione Hezikastve)!

    Shn Isaak Siriani thot: "Ushqimi i varfr n tavolinn e t pastrit e pastron shpirtin e atyre q pjesmarrin nga t gjitha pasionet... sepse puna e agjrimit dhe e agripnis sht fillimi i do prpjekje kundr mkatit dhe epshit... pothuaj t gjitha pasionet paksohen nprmjet agjrimit."

    Sepse etrit e shenjt na msuan t jemi vrass t pasioneve dhe jo vrass t trupit. Merr pjes n gjithka q lejohet me falnderim, pr lavdin e Perndis dhe pr t shmangur arrogancn mburravece; por frenohu nga do teprim (Murgjrit Kalist dhe Ignat,
    shek. 14, Porosi Hezikastve).

    Nse sht i till msimi pr murgjrit, sigurisht q sht e zbatueshme edhe pr t gjith t krishtert. E gjith esenca e problemit tregohet qart n kto dy histori t shkurtra nga etrit e shkrettirs.

    Nj vlla solli shum copa buke t freskt dhe ftoi jerondt e tij. Kur ata hngrn shum, vllai duke e ditur mundimin e madh t agjrimit t tyre, filloi t'u lutej prunjsisht q t hanin m shum. "pr hir t Perndis, hani sot dhe ngopuni." Dhe ata hngrn dhjet t tjera. Shiko sesi kta q ishin murgjr t vrtet dhe t sinqert n agjrimin e tyre hngrn m shum se kishin nevoj, pr hir t Perndis.

    Epifani, peshkopi i Qipros, e ftoi igumenin Hilarion pr ta par. Nj pjes pule u vendos para tyre dhe peshkopi e ftoi igumenin t hante. Jeronda i tha: "M fal, At, por qysh prej kohs q kam marr kt rrobe kurr nuk kam ngrn ndonj gj q sht therur."

    Dhe Epifani i tha atij: "Dhe un qysh prej kohs q kam marr kt rrobe nuk kam ln asnjrin q t fler q ka patur dika kundr meje, as un nuk kam fjetur duke mbajtur dika kundr dikujt."

    Dhe jeronda i tha atij: "M fal, At, sepse mnyra juaj e jets sht m e madhe se e imja"
    (Thniet e Etrve).

  10. #10
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,065
    Postimet n Bllog
    3
    Lmosh-Dhnia


    N msimin e Krishtit, lmosh-dhnia shkon s bashku me agjrimin dhe lutjen. Ne e pam q ky ishte, gjithashtu, edhe msimi i Isais (shih m sipr) dhe i Dhiats s Vjetr, n prgjithsi. Kur nj lutet dhe agjron, duhet t tregoj dashuri nprmjet bujaris aktive tek t tjert.

    Mos e jepni lmoshn tuaj para njerzve, me qllim q ata t'ju admirojn; prndryshe nuk do t shprbleheni te Ati juaj, q sht n qiej. Kur do t japsh lmosh, pra, mos i bjer boris para teje, ashtu si bjn hipokritt n sinagoga dhe n rrugt, pr t qen t nderuar nga njerzit; n t vrtet ju them, se ata tashm e kan marr shprblimin e tyre. Madje, kur jep lmosh, e majta jote t mos dij 'bn e djathta, q lmosha jote t jepet fshehurazi; dhe Ati yt, q shikon n fshehtsi, do t ta shprblej haptas (Matheu 6:1-4).

    Ashtu si me agjrimin dhe lutjen, dhnia e ndihms pr t varfrit duhet t bhet rreptsisht n fshehtsi, sa m shum q t jet e mundur, si t thuash, edhe ta fshehsh nga vetvetja at q po u jep t tjerve, duke mos lejuar nj dor t dij se far po bn tjetra. Duhet br do prpjekje, nse do q dhurata t jet e plqyeshme nga Perndia, t shmanget do demonstrim dhe mburrje n dhnien e saj.

    Ashtu si e kemi par tashm, nuk ka dashuri t vrtet, nse nuk ndan at q ke me t varfrit.

    ... nse njri ka t mirat e ksaj bote dhe sheh t vllan q sht n nevoj dhe e mbyll zemrn e tij, si qndron n t dashuria e Perndis (1 Joani 3:17)?

    I till ishte urdhrimi edhe n ligjin e Moisiut.

    N rast se ke ndonj vlla nevojtar midis jush, midis ndonj prej qyteteve q Zoti, Perndia yt, po t jep, nuk do t fortsosh zemrn dhe nuk do t mbyllsh dorn para vllait tnd nevojtar; por do t'i hapsh me zemrgjersi dorn tnde dhe do t'i japsh hua aq sa i nevojitet pr t prballuar nevojat q ka. Ki kujdes q t mos ket asnj mendim t keq n zemrn tnde, i cili t t bj t thuash: "Viti i shtat, viti i familjes, sht afr", dhe ta shikosh me sy t keq vllan tnd nevojtar dhe t mos i japsh asgj; ai do t brtiste kundr teje para Zotit dhe ti do t mkatoje. Jepi me bujari dhe zemra jote t mos trishtohet kur i jep, sepse, pikrisht pr kt Zoti, Perndia yt, do t t bekoj n do pun tnden dhe n do gj q do t t zr dora. Sepse nevojtart nuk do t mungojn kurr n vend, prandaj un po t jap kt urdhrim dhe t them: "Hapja me bujari dorn tnde vllait tnd, t varferit tnd dhe nevojtarit n vendin tuaj".(Ligji iPrtrir 15:7-11).

    Po ashtu edhe msimi i Dituris.

    T varfrin e urren vet miku i tij, por i pasuri ka shum miklues.

    Kush prmon t afrmin e vet, mkaton, por ai q ka mshir pr t varfrit sht i lumtur.

    Ai q prqesh t varfrin fyen At q e ka krijuar; ai q knaqet me fatkeqsin e tjetrit nuk do t mbetet pa u ndshkuar (Fjalt e Urta 14:20-21,17:5).


    Sipas Shn Joan Gojartit, asnj nuk mund t shptoj pa dhn lmosh dhe pa u kujdesur pr t varfrit. Shn Vasili i Madh thot se nj njeri q ka dy pallto ose dy pal kpuc, kur i afrmi i tij nuk ka asnj, sht nj hajdut. T gjitha gjrat toksore jan pasurit e Perndis. "I Zotit sht dheu dhe gjithka q sht n t, bota dhe banort e saj" (Psalmi 24:1). Njerzit jan vetm kujdestar t asaj q i prket Zotit dhe duhet t'i bashkndajn dhuratat e krijimit t Tij me njri-tjetrin sa m shum q t mundin. T grumbullosh pasuri toksore, sipas Krishtit, sht prmbledhja e marrzis dhe nj njeri i pasur do t shptoj me vshtirsi (kr. Lluka 12:15-21).

    Sa sht e vshtir pr ata q kan pasuri t hyjn n Mbretrin e Perndis! Sepse sht m leht q nj deve t kaloj npr vrimn e gjilprs, sesa i pasuri t hyj n Mbretrin e Perndis.

    Dhe ata q e dgjonin than: "Po kush, pra, mund t shptohet?".

    Por ai tha: "Gjra t pamundshme pr njerzit jan t mundshme pr Perndin" (Lluka 18:24-27, Matheu 19:23-26, Marku 10:23-27). Mjer ju, o t pasur, sepse e keni ngushllimin tuaj! Mjer ju, q jeni t ngopur, sepse do t keni uri (Lluka 6:24 - 25).

    Me t mira i mbushi ata q s'kishin 't han, por t pasurit i ktheu duarthat (Lluka 1:53).


    Arsyeja prse nj i pasur do t shptoj me vshtirsi, sipas Jisuit, sht, sepse kur nj ka pasurira, ai do t'i ruaj ato dhe grumbullon akoma m shum. Sepse "mashtrimet e pasuris ia mbysin fjaln e Perndis; dhe ajo bhet e pafrytshme n zemrn e njeriut (Matheu 13:22, Marku 4:9, Lluka8:14).

    Sipas Apostullit Pavl, "lakmia pr para" - jo paraja n vetvete - sht "rrnja e t gjitha t kqiave"

    Perndishmria sht nj mjet q sjell dobi t madhe, kur njeriu knaqet me aq sa ka. Sepse ne nuk kemi asgj me vete n kt bot, dhe sht e qart se prej saj nuk mund t marrim gj me vete; por, kur kemi far t ham dhe t veshim, t jemi t knaqur me kaq. Por ata q dshirojn t pasurohen, bien n tundim, n lak dhe n shum pasione t paarsyeshme dhe t dmshme, q i plandosin njerzit n rrnim dhe shkatrrim. Sepse lakmia pr para sht rrnja e gjith t kqiave dhe, duke e lakmuar at fort, disa u larguan nga besimi dhe e deprtuan veten e tyre n shum dhimbje (1 Timotheu 6:6-10, kr. Hebrenjt 13:5-6).

    Vet apostulli mblodhi para pr t varfrit dhe lavdroi shum ata q ishin bujar n dhnie.

    Dhe ju them kt: Ai q mbjell me kursim, do t korr po me kursim; dhe ai q mbjell dorhapur edhe do t korr dorhapur. Secili le t veproj ashtu si ka vendosur n zemrn as me keqardhje, as nga shtrngimi, sepse Perndia do nj dhurues t gzuar. Dhe Perndia mund t bj... t keni gjithnj mjaft, n do gj, t'ju teproj pr fardo pun t mir, sikurse sht shkruar: "Ai ndau, u ka dhn t varfrve, drejtsia e tij mbetet n prjetsi" (Psalmi 112:9).

    Dhe ather do t pasuroheni pr t qen dordhn ... por sjell edhe nj mbushulli falnderimesh ndaj Perndis... (2 Korinthiant 9:6-12).


    Personi shpirtror duhet t ndaj far ai ka me t varfrin. Ai duhet ta bj kt me gzim dhe jo duke hezituar, ta bj n fshehtsi dhe jo pr t'u lavdruar nga njerzit. Ai, gjithashtu, duhet ta bj kt, ashtu si e veja e varfr n ungjill, jo nga teprica e tij, por nga ajo q i nevojitet.

    Dhe Jisui u ul prball arks s thesarit dhe vrente se njerzit hidhnin aty denar; shum t pasur hidhnin shum. Erdhi nj e ve e varfr dhe hodhi dy monedha t vogla, domethn nj kuadrant. Dhe Jisui i thirri dishepujt e vet pran vetes dhe u tha atyre: "Ju them n t vrtet se kjo e ve e varfr ka hedhur n thesar m shum se t gjith t tjert. Sepse t gjith hodhn aty nga teprica e tyre, kurse ajo, me skamjen e vet, hodhi gjith sa kishte pr t jetuar" (Marku 12:41-44, Lluka 21:2).

    Prandaj, dhnia e lmoshs duhet t jet nj akt flijimi, nse do t ket ndonj vler shpirtrore. Nj nuk mund t jap thjesht far ka mbetur, mbasi i ka plotsuar gjith nevojat e tij. Nj duhet t marr nga vetja dhe t'ua jap t tjerve. N traditn shpirtrore t Kishs sht msimi se far dikush kursen nga agjrimi dhe mosngrnia, pr shembull gjat periudhave t kreshms, nuk duhet ta mbaj pr vete, por t'ua jap t varfrve.

    N koht e fundit, msimi sht zhvilluar se njeriu shpirtror duhet t punoj brenda proceseve dhe mundsive t shoqrive t lira pr t br struktura sociale t veanta, n t cilat t varfrit t mos jen thjesht objekt bamirsie nga t pasurit, por ata vet t ken shansin t punojn dhe t bashkndajn pasurin e prbashkt t njeriut. N kt mnyr t varfrit do t ken dinjitet dhe vet-respekt nprmjet marrjes s vendit q iu takon si antar t shoqris. "Ne nuk duam shprndarje ndihmash", thon t varfrit, "ne duam t jemi n gjendje t msojm dhe t punojm pr vetet tona." Njeri shpirtror sht ai q punon q t ndodh kjo; dhe sht e drejt dhe e lavdrueshme t bhet kjo. I vetmi tundim ktu do t ishte t kishe kt qndrim dhe ta ndrmerrje kt veprim pa sakrifica personale dhe t mendoje se kur do t ekzistonte nj e till "shoqri e drejt" - nse do t ekzistoj ndonjher - t gjitha problemet e njeriut do t zgjidhen. Rnia shpirtrore e shum njerzve t pasur e tregon se kjo nuk sht e vrteta. Kshtu fjalt e Krishtit mbeten prgjithmon t vlefshme dhe t vrteta:

    T varfrit do t'i keni gjithmon me ju, por mua nuk do t m keni gjithmon (Joani 12:8, Marku 14:7).

    N qoft se do t jesh i prsosur, shko, shit 't kesh, jepua t varfrve dhe ti do t kesh nj thesar n qiell; pastaj eja dhe m ndiq mua (Matheu 19:21, Lluka 18:22).


    Ai q sht me t vrtet i prsosur, ashtu si Ati n qiell, sht ai q jep gjithka pr hir t t tjerve, n emrin e Krishtit, me At dhe pr hir t Tij. Nj person i till po jeton me t vrtet jetn shpirtrore.

Tema t Ngjashme

  1. Agjerimi Dhe Urtesia E Tij
    Nga xhenisi n forumin Komuniteti musliman
    Prgjigje: 72
    Postimi i Fundit: 12-08-2009, 09:27
  2. Fetva te dijetareve islame ne lidhje me ceshtjet Islame
    Nga aluando n forumin Komuniteti musliman
    Prgjigje: 9
    Postimi i Fundit: 29-03-2005, 14:50
  3. Urtesia e Agjerimit te Ramazanit!
    Nga Klevis2000 n forumin Komuniteti musliman
    Prgjigje: 15
    Postimi i Fundit: 17-11-2004, 13:36
  4. Agjerimi per Kreshmet
    Nga Seminarist n forumin Komuniteti orthodhoks
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 18-03-2003, 09:33

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •