Close
Duke shfaqur rezultatin -19 deri 0 prej 15

Tema: Kisha sht Nj

  1. #1
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,187
    Postimet n Bllog
    3

    Kisha sht Nj

    KISHA SHT NJ

    nga Alexei Khomiakov (1804-1860)


    UNITETI I KISHS

    UNITETI I KISHS rrjedh nga nevoja e bashkimit me Zotin; sepse Kisha nuk sht nj grumbull njerzish t ndar nga individualiteti i tyre, por nj bashkim i hirit t Zotit, q jeton n nj grup krijesash racionale, t cilat ia nnshtrojn veten me dshir hirit. Hiri n fakt, u jepet edhe atyre q i rezistojn atij, edhe atyre q nuk e prdorin at (q i fshehin talentet e tyre n tok), por kta nuk jan n Kish. N fakt, uniteti i Kishs nuk sht as imagjinar dhe as alegorik, por nj unitet i vrtet substancial, si ato pjest e trupit n nj trup t gjall.

    Kisha sht nj, pavarsisht s njerzve q jan ende gjall mbi toke ajo u duket e ndar. sht vetm n lidhje me njeriun, q sht e mundur t dallosh nj ndarje t Kishs n t dukshme dhe t padukshme; uniteti i saj n realitet, sht i vrtet dhe absolut. Ata q jan t gjall mbi tok, ata q kan prfunduar kursin e tyre toksor, ata q, ashtu si engjjt, nuk ishin krijuar pr nj jet mbi tok, ata q jan planifikuar pr brezat e t ardhmes q akoma nuk e kan filluar kursin e tyre toksor, jan t gjith s bashku n nj Kish, n nj hir t vetm t Perndis; sepse krijesa e Zotit e cila akoma nuk sht shfaqur, sht shfaqur pr T; dhe Zoti i dgjon lutjet dhe e njeh besimin e atyre t cilt Ai ende nuk i ka thirruar nga gjendja e jo-ekzistencs n ekzistenc. Kisha, Trupi i Krishtit, sht duke shfaqur dhe permbushur vetveten me kohn, pa ndryshuar unitetin e saj esencial t nj jete t brendshme t hirit. Prandaj, kur flasim pr "Kishn e dukshme dhe t padukshme", kjo sht e vrtet vetm n lidhje me njeriun.


    KISHA E DUKSHME DHE KISHA E PADUKSHME

    KISHA E DUKSHME, ose mbi tok, jeton n kungim dhe unitet t plot me gjith trupin e Kishs, ku Krishti sht Koka. Ajo strehon brenda saj Krishtin dhe hirin e Shpirtit t Shenjt n jet t plot, por jo n shfaqje t plot t tyre, sepse ajo nuk vepron dhe nuk di gjithka, por vetm aq sa i plqen Zotit.

    Pavarsisht s Kisha e dukshme toksore nuk prfaqson t gjith Kishn, q Zoti emroi q t shfaqet n gjykimin e fundit t gjith krijimit, n plotsin e saj, Kisha vepron dhe di vetm brenda limiteve t saj; dhe (sipas fjalve t Apostull Pavlit n letrn e Korinthansve, 1 Kor. 5.12) ajo nuk e gjykon pjesn tjetr t njerzimit, por vetm i shikon ata si t veuar, q do t thot, nuk i prkasin asaj pasi e kan veuar vet veten. Pjesa tjetr e njerzimit, qoft e ndar apo e bashkuar me t nga lidhje t cilat Zoti nuk ka dashur t'ia shfaqi asaj, Kisha ia l n dor gjykimit t dits s madhe. Kisha mbi tok gjykon vetm pr veten e saj, sipas hirit t Shpirtit dhe lirive q i jan falur asaj nprmjet Krishtit, duke ftuar edhe pjesn tjetr t njerzimit n bashkimin dhe adoptimin e Zotit Krisht; por ata q nuk e dgjojn apelin e saj, Kisha nuk u jep asnj dnim, duke mbajtur kshtu parasysh urdhrin e Shptimtarit dhe Koks s saj: "mos gjykoni shrbetorin e nj njeriu tjetr" (Rom. 14.4).


    KISHA MBI TOK

    Q PREJ KRIJIMIT t bots, Kisha toksore ka vazhduar pa pushim dhe do t vazhdoje punen e saj mbi toke deri n prmbushjen e t gjitha punve t Perndis, ashtu si na ka premtuar edhe Vet Zoti. Dhe shenjat e saj jan: shenjtrim i brendshem, q nuk lejon pr ndonj przierje me gabimin, pasi shpirti i s vrtets dhe pandryshueshmria e saj e jashtme jeton me t ashtu si edhe, Krishti, Mbrojtsi dhe Koka e saj nuk ndryshojn.

    T gjitha shenjat e Kishs, t brendshme apo t jashtme qofshin, dallohen vetm nga ajo, dhe nga ata q hiri i Perndis i thrret q t bhen pjes e saj. Ata q jan t huaj pr Kishn, dhe nuk jan thirrur pr t'iu bashkuar asaj, jan t paditur; sepse pr t till njerz, nj ndryshim i jashtm i ritit prbn nj ndryshim n Shpirt, i cili lavdrohet n rit (si pr shembull, gjat tranzicionit nga Kish e Dhiats s Vjetr n Kish t Dhiats s Re, apo gjat ndryshimeve t riteve dhe urdhrimeve kishtare q prej kohve Apostolike). Kisha dhe pjestart e saj e din, fal dijes s brendshme t besimit, unitetin dhe pandryshueshmrin e shpirtit t saj, i cili sht Shpirti i Zotit. Ata q jan jasht dhe nuk jan thirrur q ti bashkohen asaj, i shohin dhe i vlersojn ndryshimet e jashtme me nj dije t jashtme, q nuk e kupton dijen e brendshme t saj, ashtu si pandryshueshmria e saj u duket si e ndryshueshme n ndryshimet e krijess s Tij.

    Prandaj Kisha nuk ka qen, as nuk mund t jet ndryshuar apo errsuar, as nuk sht rrzuar pasi po t ishte rrzuar, ajo do t kishte humbur shpirtin e s vrtets. sht e pamundur q t ket qen nj koh ku ajo ka pranuar gabim n gjirin e saj, apo t ket qen laike, apo priftrinjt dhe peshkopt t ken ndjekur udhzime dhe msime t ndryshme nga ato t Krishtit. Ai q mendon s Kisha do t lejonte nj gj t till t ndodhte brenda trupit t saj, as nuk e njeh Kishn fare, dhe sht i huaj pr t. Pr m tepr, nj revolt e pjesshme kundr doktrinave t gabuara, s bashku me ndjekjen apo pranimin e doktrinave t gabuara, nuk sht dhe as nuk mund t jet si nj vepr e Kishs; sepse brenda saj, sipas vet esencs s saj, ka patur gjithmon predikues, msues e martir q nuk kan refyer t vrteta t pjeshme t mbarsura me gabim, por t vrtetn e plot t pacnuar. Kisha as q i njeh t vertetat dhe gabimet e pjesshme, por vetm t vrtetn e plot t pacnuar nga gabimi. Dhe njeriu q jeton brenda Kishs nuk i nnshtrohet msimeve t gabuara dhe as nuk merr misteret nga nj msues i rrem; ai nuk ka s si t ndjeki nj ritual t gabuar kur e di q rrjedh nga nj msim i gabuar. Kisha vet nuk gabon, sepse ajo sht e vrteta, ajo nuk njeh dinakri apo frik sepse ajo sht e shenjt. Dhe sigurisht, Kisha me pandryshueshmrin e saj nuk pranon asnjher si gabim at q koh m par ajo kishte pranuar si t vrtet; ashtu si Kisha ka shpallur me ann e nj Keshilli t Prgjitshshm me mirkuptim, s sht e mundur pr nj person privat, qoft ky peshkop apo patriark q t gaboj n msimet e tij, Kisha nuk mund t pranoj q nj individ privat, apo peshkop, apo patriark, apo pasues i tyre, q ndjek msime t gabuara, nuk gabojn kurr n msimet e tyre, ashtu si nuk pranon s ata mbrohen nga ndonj hir i veant. Me far do t mund t shenjtrohej toka nse Kisha do t humbte shenjtrin e saj? Dhe a mund t kish nj t vrtet nse gjykimet e saja sot t ishin n kundrshtim me gjykimet e saja t bra dje? Brenda Kishs, q do t thote midis antarve t saj, mund t lindin doktrina t gabuara, por kta antare t infektuar bien nga Kisha duke shkaktuar nj Skizm apo nj herezi dhe nuk flliqin shenjtrin e Kishs.


    NJ, E SHENJT, KATOLIKE, APOSTOLIKE

    KISHA quhet NJ, e SHENJT, KATOLIKE, dhe APOSTOLIKE; duke qen s ajo sht nj; dhe e shenjt; duke qen s ajo i prket t gjith bots dhe jo vetm ndonj zone t veant; duke qen s nprmjet saj gjith njerzimi dhe gjith toka shenjtrohen, jo thjesht ndonj shtet apo ndonj vend i veant; duke qen s esenca e saj prbhet nga marrveshja dhe uniteti i shpirtit dhe jets s gjith antarve n gjith botn q e njohin dhe pranojn at; dhe n fund, sepse n shkrimet dhe doktrinat e Apostujve prcillet e gjith plotsia e besimit t saj, shpress s saj, dhe dashuris s saj.

    Nga kjo q tham rrjedh q kur nj shoqri quhet Kish e Krishtit, me shtesn e nj emri, si Greke, Ruse, apo Siriane, ky titull nuk do t thot asgj tjetr perve s bashksia e antarve t Kishs jeton n at lokalitet, pra n Greqi, Rusi apo Siri; dhe nuk duhet t'u japi iden e gabuar s ai komunitet i veante i Krishter sht n gjendje q t formuloj doktrinn e Kishs, apo t japi nj interpretim dogmatik t msimeve t Kishs pa u marr vesh me komunitetet e tjera; ca m keq nse ju lind ideja s nj komunitet apo prift i veant, mund t'u diktoj interpretimet e tij t tjerve. Hiri i besimit nuk duhet t ndahet nga shenjtria e jets, ashtu si nj komunitet apo prift i veant nuk mund t shikohet si prfaqsues i gjith besimit t Kishs, ashtu si nuk mund t shihet nj komunitet apo prift i veant si nj prfaqsues i gjith shenjtris s Kishs. Prapsprapi, do komunitet i krishter, q nuk merr prsipr t bj nj interpretim dogmatik t msimeve, ka t drejt t plota t ndryshoj format dhe ceremonit e Kishs, dhe t prezantoj ceremoni t reja, pr aq koh sa nuk shkakton fyerje tek komunitetet e tjera. N vend q t shkaktoj fyerje, komuniteti duhet t braktisi mendimin e tij, dhe ti nnshtrohet mendimit t t tjerve, pasi ajo q mund t duket si akt i pafajshm dhe i lavdrueshm pr dik, mund t jet plot me faj n syt e nj tjetri; apo ideja s vllai mund t oj vllan n mkatin e dyshimit dhe mosmarveshjes. do i krishter duhet t vlersoj lart unitetin n ritet e Kishs: sepse shrben si manifest pr t pandriuarit, pr unitetin e shpirtit dhe doktrins, kurse pr t krishtert e ndriuar shrben si nj burim gzimi plot jet. Dashuria sht kurora dhe lavdia e Kishs.


    SHKRIMI DHE TRADITA

    SHPIRTI i ZOTIT q jeton n Kishe e sundon dhe e bn at t zgjuar dhe e shfaq Veten n mnyra t ndryshme; n Shkrime, n Tradite, n Vepra, pasi Kisha, q ben veprat e Zotit, sht e njejta Kish q ruan traditn q ka shkruajtur Shkrimet e Shenjta. As individt, as ndonj grup individsh brenda Kishs, nuk i ruajn apo i shkruajn Shkrimet, por vet Shpirti i Zotit q jeton n gjith trupin e Kishs. Pranda nuk sht as e drejt dhe as e mundur q t krkosh pr rrnjt e tradits n Shkrimin e Shenjt, as nuk mund t kerkosh prova pr Shkrimin n tradit, dhe as nuk mund t krkosh garancin e Shkrimit apo tradits n vepra. Pr nj njeri q jeton jasht Kishs, as shkrimet e saj, as tradita, dhe as veprat nuk jan t kuptueshme. Por pr njeriun q jeton brenda Kishs dhe sht bashkuar me Shpirtin e Kishs, uniteti i tyre sht manifest pr hirin q jeton brenda Kishs.

    A nuk u paraprijn veprat Shkrimit dhe tradits? A nuk i paraprin tradita Shkrimit? A nuk ishin veprat e Noes, Abrahamit, etrit dhe prfaqsuesit e Kishs s Dhiates s Vjeter, t kenaqshme n syt e Perndis? A nuk ekzistonte tradita edhe n mes t patriarkve duke filluar me Adamin, babain e t gjithve? A nuk u dha Krishti liri njerzve duke predikuar me fjalt e gojs, prpara se Apostujt me shkrimet e tyre dshmuan pr veprat e shpengimit t ligjit t liris? Pra, ndrmjet tradits, veprave dhe shkrimit, nuk ka asnj kontradit, por prkundrazi, mirkuptim t plote. Nj njeri i kupton Shkrimet e Shenjta pr aq koh sa ruan traditn dhe bn vepra q jan n mirkuptim me urtsin q jeton brenda tij. Por urtsia q jeton brenda tij nuk i sht dhn vetm atij individualisht, por si nj antari t Kishs, dhe i sht dhn pjesrisht, pa eleminuar gabimet e tij individuale; por Kishs i sht dhn e vrteta e plot pa ndonj przierje me gabimin. Prandaj njeriu nuk duhet ta gjykoj Kishn, por t'i nnshtrohet asaj, n mnyr q t mos e humbi urtsin.

    Kushdo q krkon prova pr vrtetsin e Kishs, vetm me kt akt ose shfaq dyshimet e tij dhe e veon veten e tij nga Kisha, ose pranon si t vrtet pikpamjen e dikujt q dyshon dhe nga ana tjetr ruan shpresn se mund t vrtetoj t vrtetn, duke arritur tek ajo me arsyetimin e tij llogjik; por arsyetimi llogjik nuk t shpie tek e vrteta e Zotit, dhe dobsia e njeriut manifestohet pikrisht nga dobsia e vrtetimeve t tij. Njeriu q vetm lexon Shkrimin dhe e gjen Kishn vetm me te, sht n fakt duke mohuar Kishn, dhe shpreson se mund t'a gjej prsri nga fillimi me aryetimin e tij: njeriu q vetm pranon traditn dhe veprat, dhe ul rndsin e Shkrimeve, sht po ashtu duke hedhur poshte Kishn, duke e kthyer veten n nj gjykats t Shpirtit t Zotit, q foli me an t Shkrimit. Pr t krishtert dija sht nj lnd, jo nj hetim intelektual, por nj besim i gjalle q sht dhurate e hirit. Shkrimi sht i jashtm, nj gj me pamje t jashtme, dhe tradita sht e jashtme, dhe veprat jane t jashtme: ajo q sht e brendshme tek t krishtert sht Shpirti i Zotit. Po t marresh vetm traditn, apo vetm shkrimin, apo vetm veprat, njeriu mund t derivoj vetm nj dije t paplot, q n t vrtet n vetvete mund t prmbaje t vrtet, sepse fillon nga e vrteta, por n t njjtn koh sht detyrimisht e gabuar n po at mas q sht jo e plot. Nj besimtar e njeh t vrtetn, por nj jobesimtar nuk e njeh at, ose le t themi se e njeh at me nj dije t jashtme jo t plot. Kisha nuk e vrteton veten e saj as me Shkrimin, apo traditn, apo veprat e saj, por bhet dshmitare e vetes s saj, ashtu si Shpirti i Zotit q jeton n t bhet dshmitar i Vetvetes n Shkrimet e Shenjta. Kisha nuk pyet: Cili Shkrim sht i vrtet, cila tradite sht e vrtet, cili Kshill sht i vrtet, apo cilat vepra kenaqin Zotin: sepse Krishti e njeh trashgimin e Tij, dhe Kisha n t cilen Ai jeton e di fal dijes s brendshme, dhe nuk ka s si mos t njoh, manifestimet e veta t saj. Koleksioni i librave t Dhiats s Re dhe t Vjetr, q kisha i njeh si t sajat, quhen Shkrime t Shenjta. Por nuk ka limit n Shkrime; pasi do shkrim q Kisha e njeh si t sajn sht Shkrim i Shenjt. T tilla Shkrime t para-lartsuara jan Kredot e Kshilleve t Prgjithshm, n menyre t veante Besorja Nikeano-Konstnanidojite. N kt mnyr, numri i Shkrimeve t Shenjta sht rritur deri m sot, dhe nse do Zoti, akoma m shum do t shkruhen. Por n Kish, as ka patur dhe as nuk do do t kt kontradikta, as n Shkrime, as n tradit, as n vepra; sepse n t treja sht Krishti, nj dhe i pandryshueshm.


    RRFIMI, LUTJA, PUNA

    DO VEPRIM I KISHS, i drejtuar nga Shpirti i Shenjt, Shpirti i jets dhe s vrtets, nxjerr n pah formn e plot t dhuratave t besimit t Shpirtit, shpresn dhe dashurin: jo vetm Shkrimi dhe jo vetm besimi, por edhe shpresa e Kishs jane br manifest i dashuris s Zotit; dhe veprat q kenaqin Zotin jan manifest jo vetm i dashuris, por edhe i besimit, shpress dhe hirit; dhe n traditen e gjall t Kishs, e cila pret kurorn dhe prmbushjen e saj n Krishtin, jo vetm shpresa, por edhe besimi dhe dashuria jan manifestuar. Dhuratat e Shpirtit t Shenjte jan bashkuar n menyre t pandashme n nj unitet t shenjt e t gjall; ashtu si punt q i plqejn Zotit i prkasin n mnyr t veant dashuris, ashtu edhe lutja q i pelqen Zotit i prket n mnyre t veant shpress, ashtu si nj kredo q i plqen Zotit i prket n menyre t veante besimit, dhe kredoja e Kishs sht quajtur pikrisht Rrfimi ose Simboli i Besimit (Besorja).

    Megjithat, duhet t kuptoni q Kredot, lutjet dhe punt nuk jan aspak n vetvete t ndara, por jan vetm nj manifestim i jashtm i shpirtit t brendshm. Nga kjo kuptojm se, as ai q lutet, as ai q bn pune t mire, as ai q rrfen Kredon e Kishs, nuk i plqen Perndis, por vetm ai q vepron, rrfehet, dhe lutet si Krishtit q jeton brenda tij. Njerzit nuk kan t njjtin besim, t njejtn shpres apo t njejtn dashuri; sepse njeriu mund t doj mishin, mund ta fiksoj shpresn mbi botn, dhe t rrfej besimin e tij q sht nj genjshtr; ai gjithashtu mund t dashuroj, shpresoj dhe besoj jo plotsisht, por vetm pjesrisht; dhe Kisha e quan besimin e tij, besim, shpresn e tij, shpres, dhe dashurin e tij, dashuri; sepse ai kshtu i quan dhe Kisha nuk do t kundrshtoje at n lidhje me fjalet; por ajo q Kisha quan besim, shpres dhe dashuri, jan dhuratat e Shpirtit t Shenjt dhe ajo(Kisha) e di q ato jan t vrteta dhe perfekte.


    BESORJA

    KISHA E SHTRENJT RRFEN besimin e saj gjat gjith jets s saj; me an t doktrins s saj, q sht frymezuar nga Shpirti i Shenjt; me an t Mistereve t saj n t cilat vepron Shpirti i Shenjt, dhe me an t riteve t saj, t cilat Ai i drejton. Dhe Simboli Nikeano-Konstandinopojit sht quajtur n menyr t plotfuqishme, Rrfimi i Besimit t Saj.

    Simboli Nikeano-Konstandinopojit prbn rrfimin e doktrins s Kishs; por n menyre q t kuptohet se shpresa e Kishs sht e pandashme nga doktrina e Saj, doktrina gjithashtu rrfen shpresn e Saj, sepse thuhet: "presim" dhe jo thjesht "besojme n" at q do t vije.

    Simboli Nikeano-Konstandinopojit, i gjith Rrfimi i plot i Kishs, prej t cilit Kisha nuk lejon q ti hiqet apo shtohet gj, sht si m posht: "Ne besojm n nj Perndi, At t Trfuqishm, krijues t qiellit dhe t dheut dhe t gjith t dukurave dhe t padukurave. Dhe n nj Zot, Jisu Krishtin, Birin e Perndis, t vetmlindurin, q lindi prej Atit prpara gjith shekujve. Drit prej Drite, Perndi t vrtet prej Perndie t vrtet, t lindur, jo t br, q ka t qent nj me Atin, me ann e t cilit u bn t gjitha. Q pr n njerzit dhe pr shptimin ton, zbriti prej qiejve, edhe u mishrua prej Shpirtit t Shenjt edhe Virgjreshs Mari dhe u b njeri. Dhe u kryqzua pr ne n kohn e Pontit Pilat, dhe psoi e u varros. Dhe u ngjall t tretn dit sipas Shkrimeve. Dhe u ngjit n qiejt dhe rri n t djatht t Atit. Dhe do t vij prsri me lavdi t gjykoj t gjallt dhe t vdekurit, mbretria e t cilit nuk do t kt mbarim. Dhe (ne besojm) n Shpirtin e Shenjt, Zot, jetbrs, q buron prej Atit, q adhurohet e lavdrohet bashk me Atin e me Birin, q foli me ann e profetve. N nj Kish t shenjt, t prgjithshme dhe apostolike. Pohoj nj pagzim pr ndjesn e mkateve. Pres ngjalljen e t vdekurve. Dhe jetn e ardhshme t amshuar. Amin."

    Ky rrfim, si gjith jeta e Shpirtit, ka kuptim vetm pr at q beson dhe sht antar i Kishs. Prmban brenda vetes mistere t pakuptueshme nga intelekti njerzor, dhe kuptohen vetm nga Vet Zoti, dhe nga ata q Ai i bn t kuptojn kto dije shpirtrore t brendshme t gjalla, q nuk jan aspak t vdekura apo t jashtme. Prmban brenda vetes misterin e ekzistencs s Zotit jo vetm n lidhje me veprimet e Tij t jashtme gjat Krijimit, por edhe n qenien e Tij t brendshme t prjetshme. Prandaj, krenaria e arsyes dhe dominimi ilegal q i caktojne vetvetes t drejten pr ti shtuar Simbolit Nikeano-Konstandinopojit shpjegime private apo hipoteza njerzore, n kundershtim me dekretin e gjith Kishs (t shpallur n Keshillin e Efesit viti 443), sht n vetvete nj shkelje e shenjtris dhe paprekshmrise s Kishs. Ashtu si krenaria e Kishave t ndara, q guxojne t ndryshojne Simbolin e gjith Kishs pa mirkuptimin e vllezrve t tyre, sht frymezuar nga nj shpirt q nuk i prket dashuris, dhe prben nj krim kundr Zotit dhe Kishs, kshtu q edhe urtsia e tyre e verbr, q nuk i kuptonte dot misteteret e Perndis, ishte nj shkelje e besimit, sepse besimi nuk ruhet atje ku dashuria sht dobsuar. Shtimi i fjalve "filioque" prmban nj lloj dogme imagjinare q sht e panjohur pr t gjith shkrimtart q i pelqejn Zotit, apo nga Peshkopt dhe pasuesit e Apostujve t fillimeve t Kishs, dhe nuk jan zn as n goj nga Krishti, Shptimtari yn. Ashtu si Krishti foli qart, ashtu edhe Kisha rrfeu qart se Shpirti i Shenjt rrjedh nga Ati; sepse Krishti nuk u shfaqi Apostujve dhe Kishs s Shenjte vetm misteret e jashtme por edhe misteret e brendshme t Perndis. Kur Theodori i quajti bllasfemues t gjith ata q nuk rrfenin se Shpirti i Shenjt rrjedh jo vetm nga Ati por edhe nga Biri, Kisha edhe pse dalloi plot gabime t tij, n kt rast e aprovoi gjykimin e tij me nj heshtje elokuente. Kisha nuk e mohon se Shpirti i Shenjt drgohet jo vetm nga Ati por edhe nga Biri; Kisha nuk e mohon se Shpirti i Shenjt u prcillet t gjith krijesave racionale jo vetm nga Ati por edhe nga Biri; por ajo q Kisha hedh posht sht principi se Shpirti i Shenjt sht mbi Atin apo Birin, dhe nuk rrjedh prej tyre. Ai q ka hequr dor nga shpirti i dashuris dhe e ka zhveshur veten nga dhuratat e hirit, nuk mund t ket m dije t brendshme si sht besimi, por e kufizon veten n nj dije thjesht t jashtme; prandaj ai mund t njohi vetm ate q sht e jashtme, dhe jo misteret e brendshme t Zotit. Komunitetet e t krishterve q jan ndar nga Kisha e Shenjt nuk mund t rrfenin m gjat (ashtu si nuk mund t kuptonin me Shpirt) rrjedhjen e Shpirtit t Shenjte nga Ati vetm; por q nga koha q u detyruan q t rrfenin vetm misionin e jashtm t Shpirtit n t gjith krijimin, nj mision q nuk prmbushet vetm prej Atit por edhe nprmjet Birit. Ata ruajtn formn e jashtme t besimit, por humbn kuptimin e brendshm dhe hirin e Zotit, si n rrfimin e tyre edhe n jetn e tyre.


    KISHA DHE MISTERET E SAJ

    DUKE RRFYER besimin e saj n Perendin e Tri-Natyrshme, Kisha rrfen besimin n vetvete, sepse ajo e pranon vetveten si nj instrument dhe en t hirit hyjnor, dhe pranon veprat e saj si vepra t Zotit, dhe jo si vepra t individve t cilt prbjn at n pamjen e dukshme prmbi tok. N kt rrfim Kisha na tregon se dija n lidhje me esencn dhe qenien e saj si nj dhurate e hirit, e dhuruar nga lart dhe e kuptueshme vetm nga besimi dhe jo nga arsyeja.

    Prse do t duhej q un t thoja, "Un besoj", nse e dija nj gje t tille? A nuk sht besimi prova e gjrave q nuk shihen me sy? Kisha e dukshme nuk sht shoqria e t krishter, por Shpirti i Zotit dhe hiri i Mistereve t gjalla n kt shoqri. Prandaj, edhe vet Kisha e dukshme sht e dukshme vetm pr besimtart, sepse pr pabesimtart nj mister sht vetm nj ritual dhe Kisha thjesht nj Shoqeri. Besimtari, ndrsa me syt e trupit dhe arsyes shikon vetm pranin e jashtme t Kishs, me ane t Shpirtit ai merr dije nga Kisha me an t mistereve, lutjeve dhe punve q i plqejn Perndis. Prandaj besimtari nuk e ngatrron Kishn me shoqrine q mban emrin e t krishterve, sepse jo t gjith ata q thon:"O Zot, O Zot", i prkasin me t vrtet racs dhe fars s zgjedhur t Avrahamit. I Krishteri i vrtet e di me an t besimit q nj Kishe e Shenjt Katolike dhe Apostolike nuk do t zhduket kurr nga faqja e dheut deri n gjykimin e fundit t krijimit, e di q Kisha do q t qndroje mbi tok dhe do t jet e padukshme pr ata n shoqrin e krishter q shohin me sy apo arsyetimin llogjik t mishit, ashtu si do t jet e dukshme n t njjtn koh pr syt e besimit n Kishn e matan varrit. Por t krishtert gjithashtu e din me an t besimit q Kisha mbi tok, megjithse sht e padukshme, sht gjithmon e veshur n nj form t dukshme; nuk ka ndodhur, nuk po ndodh dhe nuk ka pr t ndodhur ndonjher n t ardhmen q misteret t ndryshohen, shenjtria t shteroj, apo doktrina t korruptohet; nuk sht i krishter i vrtet ai q nuk pranon se Misteret na jan dhn q na koha e Apostujve, q doktrina ka qen dhe sht ruajtur, dhe q lutjet drgohen lart n fronin e hirit. Kisha e Shenjt rrfen dhe beson q deles nuk i ka munguar kurre Bariu Hyjnor, dhe q Kisha nuk mund t gaboje kurr fal dshirs pr t kuptuar, - sepse dija e Zotit jeton brenda saj - apo ti nnshtrohet doktrinave t kurajos, - sepse brenda saj jeton Shpirti i Zotit.

    Duke besuar n premtimin q Zoti u dha pasuesve t doktrins s Krishtit q ishin shokt dhe vllezrit e Tij, dhe fal Tij u bn bij t Perndis, Kisha rrfen shtegun q ka zgjedhur Perndia pr t udhhequr njerzimin e rn dhe t vdekur n ribashkim me shpirtin e hirit dhe jets. Prandaj, duke zn n goj profett, prfaqsuesit e epoks s Dhiats s Vjetr, Kisha rrfen Misteret me an t te cilave, n Kishn e Dhiates s Re, Zoti na drgon posht mbi njerzit Hirin e Tij, dhe n menyre t veante ajo rrfen Misterin e Pagzimit pr faljen e mkateve, sepse ky mister prmban n vetvete principin e gjith mistereve t tjera; sepse vetm fal Pagzimit njeriu bashkohet me Kishn e cila ruan t gjitha Misteret e tjera.

    Duke rrfyer nj Pagzim pr faljen e mkateve, si nj Mister t krijuar nga Vet Krishti pr hyrjen n Kishe t Dhiates s Re, Kisha nuk i gjykon ata q nuk bashkjetoj me t nprmjet Pagzimit, sepse ajo njeh dhe gjykon vetm veten e saj. Vetm Zoti e njeh ngyrtsin e zemrs, dhe vetm Ai gjykon dobsine e arsyes sipas t vrtets dhe mshirs. Shum kan shptuar dhe kan marr trashgimin pa marr Misterin e Pagzimit me uj; sepse ky mister erdhi vetm me Dhiatn e Re. Ai q e hedh posht at, hedh posht t gjith Kishn dhe Shpirtin e Zotit q jeton n t; ky mister nuk u krijua pr njerezit q nga fillimi dhe as pr Kishn e Dhiats s Vjetr. Nse dikush thot se rrethprerja(bria synet) ishte Pagzimi i Dhiats s Vjetr, ai hedh posht Pagezimin pr grat pr t cilat nuk kish rrethprerje. Po far do t thoni pr Patriarket q nga koha e Adamit e deri tek Avrahami, q nuk u vulosn me rrethprerje? Por sidoqoft, a nuk duhet t pranojm se jasht Kishs s Dhiates s Re Misteri i Pagezimit nuk ishte i detyruar? Nse do t thoni se Krishti mori Pagzimin n emr t Dhiates s Vjetr, a nuk po kufizoni dashurin-mirsin e Zotit q mori mbi supe Vet mekatet e bots? Pagzimi sht me t vrtet i detyruar sepse prfaqson dern pr n Kishn e Dhiates s Re, dhe vetm fal Pagzimit njeriu dshmon miratimin e tij pr veprimin shpengues t hirit. Prandaj, vetm me an t Pagezimit njeriu mund t shpetoj.

    Gjithashtu, ne e dime se duke rrfyer vetm nj Pagzim, si fillesn e gjith Mistereve, ne nuk i hedhim posht Misteret e tjera, sepse t besosh n Kish, ne, s bashku me t, rrfejm Shtat Mistere q jan, Pagzimi, Kungata e Shenjt, Mirosja, Pendimi(rrfimi), Martesa, Priftria dhe Vajimi i Shenjt (efqelia). Ka edhe plot Mistere t tjera pr do pun q bhet me besim, dashuri dhe shpres dhe q i sht sugjeruar njeriut nga Shpirti i Zotit q permban Hirin e Zotit. Shtat Misteret n realitet nuk realizohen nga nj individ i vetm q sht i denj pr mshirn e Zotit, por nga gjith Kisha nprmjet personit t nj individi, edhe pse ai sht i padenj.

    N lidhje me Misterin e Kungats(Eukaristi), Kisha e Shenjt na meson se kthimi i buks dhe vers n Trupin dhe Gjakun e Krishtit realizohet me t vrtet. Kisha nuk e hedh posht fjaln 'Transubstancion' por nuk i jep nj kuptim material si ia japin msuesit e Kishave q jan shkputur. Kthimi i buks dhe vers n Trupin dhe Gjakun e Krishtit realizohet n Kish dhe pr Kishn. Nse merrni Dhuratat e shenjtruara ose i adhuroni ato, ose mendoni pr to me besim, ju me t vrtet i merrni, adhuroni dhe mendoni pr Trupin dhe Gjakun e Krishtit. Nse i merrni keto dhurata n mnyre jo t denj, ju mohoni Trupin dhe Gjakun e Krishtit. Sidoqoft, me besim apo pabesim, ju shenjtroheni ose mallkoheni nga Trupi dhe Gjaku i Krishtit. Ky Mister sht pr Kishn dhe jo pr boten jashte, as pr zjarrin, as pr krijesat iracionale, as pr korrupsionin, dhe as pr njeriun q nuk e ka dgjuar ligjin e Krishtit brenda Kishs (e kemi fjalen ketu pr Kishn e dukshme), se pr njerzit me pushtet dhe t pamoralshmit, Eukaristi i Shenjt sht vetm nj perkujtim i thjesht i misterit t shpengimit, nuk sht nj prani e dhurata shpirtrore brenda buks dhe vers, nuk sht thjesht marrja e Trupit dhe Gjakut t Krishtit, por sht Trupi dhe Gjaku i Tij i vrtet. Krishti nuk e bashkoi veten e Tij vetm n shpirt me besimtart, por edhe n Trup dhe n Gjak, n menyre q bashkimi t jete i plot dhe jo vetm shpirtror por edhe trupor. T dyja, si shpjegimet e jokuptimta n lidhje me mardheniet e Sakramentit t shenjte me elementet e krijesave iracionale (kur Sakramenti u vendos vetm pr Kishn), edhe ajo krenaria shpirtrore q urren trupin dhe gjakun dhe hedh posht bashkimin trupor me Krishtin, jan t dyja n kundrshtim me Kishn. Ne nuk do t ngjallemi prsri pa trupin, dhe asnj shpirt, prve Shpirtit t Zotit, nuk mund t thuhet se sht krejtsisht i patrup. Ai q urren trupin mkaton me an t krenarise s shpirtit.

    Pr Sakramentin e Dorzimit(Priftris), Kisha e Shenjt na mson se fal saj, hiri q sjell n jet Sakramentet kalohet n varg nga Apostujt dhe nga Vet Krishti: kjo nuk do t thot se asnj Sakrament nuk mund t vij n jet pa sakramentin e Dorzimit (sepse do i krishter sht n gjendje q me an t Pagzimit t hapi dern e Kishs pr nj foshnj, apo nj hebreu, apo nj pagani), por do t thot se Dorzimi prmban brenda vetvetes gjith plotsine e hirit q iu dha nga Krishti Kishs s Tij. Dhe vet Kisha, duke u kunguar antareve t saj Plotsin e dhuratave shpirtrore, me an t forcs s liris q i sht dhn nga Perndia, ka caktuar shkall t ndryshme n rangjet e Dorzimit. Presbiteri q ben t gjitha Sakratementet prve Dorzimit ka nj dhurat, Peshkopi q bn Dorzimin ka nj dhurate tjetr; dhe nuk ka dhurat me t lart s ajo e Episkopats. Sakramenti i jep atij q e merr kt domethnie t madhe q, edhe nse ai sht i padenj, duke mbajtur shrbimin Sakramental veprimet e tija nuk rrjedhin nga vet ai, por nga gjith Kisha, pra nga vet Krishti q jeton brenda saj. Nse nuk do t kish m sakrament Dorzimi, t gjitha sakramentet prve Pagzimit do t pushonin s ekzistuari; dhe raca njerzore do t shkputej fare nga hiri: sepse vet Kisha do t ishte dshmitare q Krishti u largua prej saj.

    N lidhje me Sakramentin e Konfirmimit me Krizm, Kisha na mson se n te, dhuratat e Shpirtit t Shenjt kalohen mbi t Krishterin duke konfirmuar kshtu besimin e tij dhe shenjtrin e tij t brendshme: dhe ky Sakrament bhet me vullnetin e Shpirtit t Shenjt jo vetm nga Peshkopt, por edhe nga Presbitert, megjithse vet Krizma mund t bekohet vetm nga nj Peshkop.

    N lidhje me Sakramentin e Martess, Kisha na meson se hiri i Perndis q bekon si vazhdimsin e brezave n ekzistencn e prkohshme t njerzimit dhe bashkimin e burrit dhe gruas pr organizimin e familjes, sht nj dhurat sakramentale q u imponon atyre q e marrin nj dashuri dhe shenjtri shpirtrore reciproke, me an t s cils ajo q sht e mkatshme dhe materiale vishet me drejtsi dhe pastrti. Prandaj msuesit e mdhenj t Kishs, Apostujt, e njohin Sakramentin e martess edhe n rradhet e paganve: edhe pse ata e ndalojn bashkjetesn jashtmartesore, ata i konfirmojn martesat midis t krishterve dhe paganve; duke thn se burri sht i shenjtruar nga gruaja e tij besimtare, dhe gruaja nga burri i saj besimtar (1 Kor. 7. 14). Kto fjal t Apostullit nuk do t thon se nj jobesimtar mund t shpetoje nga bashkimi me nj besimtar, por do t thot se martesa sht e shenjtruar: sepse nuk sht personi, por burri ose gruaja, q shenjterohet. Nj njeri nuk shptohet dot nga tjetri, por burri ose gruaja shenjtrohet nga vet martesa. Prandaj martea nuk sht e papastr edhe n rradhet e idhujtareve, por ata vet nuk njohin hirin e Perndis q u sht dhn. Kisha e Shenjt me an t priftrinjve t saj e njeh dhe e bekon bashkimin, e bekuar nga Perndia, t burrit dhe gruas. Prandaj martesa nuk sht thjesht nj rit por nj Sakrament i vrtet. Dhe e merr vlersimin e saj n Kishn e Shenjt, sepse vetm n t do gje e shenjt arrin plotsine e saj.

    N lidhje me Sakramentin e Pendimit, Kisha e Shenjt na mson se pa t, shpirti i njeriut nuk mund t pastrohet nga lidhjet e mkatit dhe krenaris plot mkat: q do t thot se vet njeriu nuk mund t heqi mkatet e tij (sepse ne kemi vetm fuqin q t dnojm, por jo t justifikojm veten), dhe se vetm Kisha ka fuqin e justifikimit, sepse brenda saj jeton plotsia e Shpirtit t Krishtit. Ne e dim se i pari q hyri n Mbretrin e Qiellit pas Shptimtarit ishte ai q dnoi veten dhe u pendua (hajduti) duke thn n kryq: "Ne marrim at q meritojm pr veprat tona" (Lluka 23:41). Fal ktij pendimi, ai mori faljen na mkati nga vetm Ai q mund t fal mekate, dhe q ia dha kt autoritet Kishs s Tij (Joani 20:23).

    N lidhje me Sakramentin e Vajimit me vaj t shenjtruar [Vajimi i t Smurve], Kisha e Shenjt na mson se brenda saj sht perfeksionuar bekimi i gjith lufts (1 Tim. 4:7) q durohet nga njeriu n jetn e tij mbi tok, i gjith udhtimit q sht br prej tij n besim dhe prulsi, dhe n Vajimin e t Semureve vet verdikti hyjnor shpallet mbi kornizn toksore t njeriut, duke e shrruar at, kur t gjitha mjetet mjeksore nuk sjellin dobi, ose duke e lejuar vdekjen q t shkatrroj trupin e korruptueshm q nuk sht m i duhur pr Kishn mbi tok apo pr punt e mistershme t Perndis.


    BESIM DHE JET N UNITET ME KISHN

    KISHA, edhe mbi tok, jeton, jo si nj jet njerzore toksore, por si nj jet prej hiri q sht hyjnore. Prandaj, jo vetm q secili prej antarve t saj, por edhe vet ajo si e tr, n mnyre solemne e quan veten "t Shenjt". Shfaqja e saj e dukshme prbhet nga Sakramentet, por jeta e saj e brendshme prbhet nga dhuratat e Shpirtit t Shenjt, me besim, shpres dhe dashuri. E shtypur dhe e persekutuar nga armiqte e saj t jashtm, nganjher e irrituar dhe shqyer nga brenda fal pasioneve djallzore t fmijve t saj, ajo ka mbetur dhe do t ruhet e patundur dhe e pandryshuar, kudo ku Sakramentet dhe shenjtria shpirtrore do t ruhen. Asnjher ajo nuk sht e shprfytyruar apo n nevoj reformimi. Ajo nuk jeton nn nj ligj q t ndrydh, por nn nj ligj q t fal liri. Ajo as nuk njeh ndonj autoritet mbi vete, prve autoritetit t vet, as ndonj tribunal prve tribunalit t besimit (sepse arsyeja nuk e kupton dot at), dhe ajo e shpreh dashurin e saj, besimin e saj dhe shpresn e saj me lutjet dhe ritet e saj, q i sugjerohen nga Shpirti i s vrtets dhe nga hiri i Krishtit. Prandaj vet ritet e saj, edhe pse nuk jan t pandryshueshm (sepse prbhen nga shpirti i liris dhe mund t ndryshohen sipas gjykimit t Kishs), asnjher dhe n asnje rast nuk mund t prmbajn as m t voglin przierje gabimi apo doktrine t gabuar. Dhe ritet (e Kishs), teksa jan t pandryshueshme, jan nj detyrim pr anetart e Kishs; sepse n ruajtjen e tyre gjendet edhe gzimi i unitetit t shenjt.

    Uniteti i jashtm sht uniteti i shfaqur n kungimin e Sakramenteve; kurse uniteti i brendshem sht uniteti i shpirtit. Shum (si pr shembull disa martir) jan shptuar pa marr pjese as edhe n nj Sakrament t vetm t Kishs (as vet Pagzimin) por askush nuk sht shptuar pa marr pjese n shenjtrin e brendshme t Kishs, besimit t saj, shpress, dhe dashuris: sepse nuk jan veprat ato q shptojn, por besimi. Dhe besimi, duke dashur t them besimi i vrtet dhe i gjall, nuk sht i dyfisht, por nj i vetm. Prandaj si ata q thon se vetm besimi nuk t shpton por edhe veprat jan t nevojshme, dhe ata q thon se besimi shpton pa vepra, jan bosh n t kuptuar; sepse po nuk pati vepra, ather besimi shfaqet si i vdekur; dhe po t jete i vdekur, sht edhe i pavrtet; sepse n besimin e vrtet gjejm Krishtin, t vrtetn dhe jetn; por, nse nuk sht i vrtet, ather sht i gabuar, q do t thot, thjesht dije e jashtme. Por a mund t shptoje njeriun besimi i pavrtet? Por nse sht i vrtet, ather sht edhe nj besim i gjall, q do t thot, nj besim q ben vepra; por nse bn vepra, cilat vepra jan akoma t detyrueshme?

    Apostulli i frymzuar nga qielli tha: "M trego besimin pr t cilin m mburreni me veprat tuaja, ashtu si edhe un ua tregoj besimin tim me vepra." Mos vall ai flet pr dy besime? Jo, por nxjerr n drite nj mburrje t pakuptimt. "Ju besoni n Zot, por edhe djajt besojn." Mos vall ai e pranon q edhe tek djajt gjejm besim? Jo, por ai dallon gabimin e t mburrurit pr nj cilsi q edhe djajt e kan. "Ashtu si trupi", thot ai, "pa shpirtin sht i vdekur, edhe besimi pa vepra sht i vdekur." Mos vall ai e krahason besimin me trupin dhe veprat me Shpirtin? Jo, se ky ngjasim do t ishte i pavrtet; por kuptimi i fjalve t tij sht i qart. Ashtu si trupi pa nj shpirt nuk sht m njeri, dhe nuk mund t quhet njeri por kufome, ashtu edhe besimi q nuk bn vepra nuk mund t quhet besim i vrtet, q do t thot se sht nj dije e jashtme, e pafrytshme, dhe e arritshme edhe nga demont. Ajo q sht shkruajtur thjesht duhet edhe q t lexohet thjesht. Prandaj, ata q mbshtten tek Apostulli Jakov pr nj prov se ekziston nj besim i vdekur dhe nj besim i gjall, dhe sikur t kish dy besime, nuk i kuptojn fjalt e Apostullit; sepse Apostulli nuk sht dshmitar n emr t tyre, por kundr tyre. Po ashtu, kur Apostulli i Madh i Xhentilve thot: "far na duhet besimi pa dashuri, edhe po t kishim nj besim q mund t lviznim male nga vendi?" (1 Kori. 13:2) dhe ai nuk e pranon si t mundshme nj besim pa dashuri: por duke marr si t vrtet mundsin e ekzistencs s ktij lloj besimi, ai na tregon se sht i kot. Shkrimi i Shenjt nuk duhet t lexohet n frymen e dijes s bots, q grindet rreth fjalve, por n frymen e urtsis s Perndis dhe me thjeshtsi shpirterore. Apostulli, duke e prkufizuar besimin thot, "sht prova e gjrave t papara, dhe konfidenca tek gjerat q i shpresojm" (jo thjesht pr gjera q i presim, apo gjera q do t vijn), por nse shpresojm, ne gjithashtu dshirojm, dhe nse dshirojm, ne gjithashtu dashurojm; sepse sht e pamundur t dshirosh at q njeriu nuk e dashuron. Apo kan edhe demont shpres? Prandaj, ka vetm nj besim, dhe kur pyesim, "A mund t shptoje besimi i vrtet pa vepra?" ne jemi duke ber nj pyetje t pakuptimt; ose m mire, nuk jemi duke pyetur fare: sepse besimi i vrtet sht nj besim i gjall q ben vepra; sht besimi n Krisht, dhe Krishti n besim.

    Ata q e kan ngatrruar besimin si nje besim t vdekur, q do t thot, nj besim t gabuar, thjesht nj dije e jashtme, sepse besimi i vrtet ka shkuar kaq larg n deluzionin e tyre aqsa, pa e ditur as vet, ata e kane kthyer n nj Sakrament t tete. Kisha ka besim, por sht nj besim i gjall; sepse ajo ka gjithashtu edhe shenjtri. Por nse nj njeri apo nj peshkop sht i nevojshm pr t patur besimin, fare duhet t themi pr t? Ka ai shenjtri? Jo, sepse ai mund t qlloj q sht me nam pr krim dhe imoralitet. Por besimi t ben q t jetosh me t edhe pse ai sht mkatar. Keshtu q besimi brenda tij shte nj Sakrament i tet; aq shum sa do Sakrament sht veprimi i Kishs n nj individ, edhe pse ai mund t mos jet i denje. Por nprmjet ktij Sakramenti, far lloj besimi jeton n t? Nj besim i gjall? Jo, sepse ai sht mkatar. Por nj besim i vdekur, q do t thot, dije e jashtme, q arrihet edhe nga demont. A mund t jet ky Sakrament i tet? Prandaj largimi nga e vrteta sjell dnimin e vet.

    Duhet t kuptojm se as besimi, as shpresa dhe as dashuria nuk na shpton dot e vetme (sepse a na shpton ne shpresa tek bota, apo dashuria pr mishin e trupit?). Jo, sht objekti i besimit q shpton. Nse nj njeri beson tek Krishti, ai shpton me an t besimit t tij nga Krishti; nse ai beson n Kish, ai shpton nga Kisha; nse ai beson n Sakramentet e Krishtit, ai shpton prej tyre; sepse Krishti, Zoti yn sht brenda Kishs dhe brenda Sakramenteve. Kisha e Dhiats s Vjeter shptoi me an t besimin n Shptimtarin q do t vinte. Avrahami u shptua nga i njjti Krisht ashtu si dhe ne. Ai e mori Krishtin me an t shpress, kurse ne e marrim me an t gzimit. Prandaj, ai q dshiron Pagzimin, pagzohet me vullnet; kurse ai q e merr pagzimin, e merr at me gzim. Nj besim identik n Pagzim i shpton t dy s bashku. Por dikush mund t thot, "nse besimi n Pagzim shpton, prse duhet t pagzohemi ather?" Nse ai nuk e mori pagzimin, ather far dshire kishte? sht e dukshme se besimi q deshiron Pagzimin duhet t perfeksionohet me an t marrjes s vet Pagzimit, q sht gzimi i tij. Prandaj edhe shtpia e Korneliusit morri Shpirtin e Shenjt para se ai t merrte Pagzimin, teksa eunuku u mbush me t njjtin Shpirt menjher pas Pagzimit (Veprat 10, 44-47, 8. 38, cf. 2. 38). Sepse Zoti mund t nderoj Sakramentin e Pagzimit si para edhe pas administrimit t tij. Pra ndryshimi midis "opus operans" dhe "opus operatum" zhduket. E dim q ka shum persona q nuk i kan pagzuar fmijt e tyre, dhe shum t tjer nuk i pranojm gjat Kungimit n Misteret e Shenjta, dhe shum t tjere q nuk jan krizmuar: por Kisha e Shenjt i shikon gjrat ndryshe, duke i pagzuar fmijt, duke i krizmuar dhe duke i pranuar n Kungim. Ajo nuk i ka nxjerr kto gjra pr t dnuar fmijt e papagzuar, engjjt e t cilve shikojn fytyrn e Zotit (Matt. 18:10); por i ka nxjerr n baz t shpirtit t dashuris i cili jeton brenda saj, n menyr q mendimi i par i femijes q arrin moshn e liris s veprimit t jet jo vetm nj dshir por edhe nj gzim pr sakramentet q i ka marr tashme. Dhe a mund t matet gzimi i fmijs q n pamje t jashtme nuk ka arritur ende moshn e liris s veprimit? A nuk u ngazllye nga gzimi pr Krishtin edhe profeti q para lindjes s Tij (Shen Lluka 1. 41)? Ata q i mbajn femijet larg nga Pagezimi dhe Krizmimi dhe Kungimi jan ata q, pasi kan trashguar urtsine e verbr t paganve, nuk e kan kuptuar mrekullin e Sakramenteve t Zotit, por kan krkuar arsye dhe shpjegime pr gjithka dhe pasi e kan nnshtruar doktrinn e Kishs nn shtjellimet skolastike, as nuk luten po nuk paten nj qllim apo avantazh direkt. Por ligji yn nuk sht nj ligj i nshtrimit apo i shrbimit mercenar, i t punuarit pr para, por nj ligj i adoptimit t bijve, dhe nj ligj i dashuris q sht falas.

    E dim se kur secili prej nesh bie, ai bie i vetm; po askush nuk shpton vetm. Ai q shpton, sht i shptuar n Kish, si nj antar i saj, dhe n nj unitet me t gjith antart e tjer t saj. Nse nj njeri beson, ai sht n kungimin e besimit; nese nj njeri dashuron, ai sht n kungimin e dashuris; nse nj njeri lutet, ai sht n kungimin e lutjes. Prandaj, askush nuk mund ti vari shpresat n lutjet e veta, dhe secili prej nesh q lutet i krkon gjith Kishs pr ndrmjetsim, dhe kjo nuk do t thot se ai dyshon ndrmjetsimin e Krishtit, Mbrojtsin e vetm, por ka besim se e gjith Kisha lutet pr gjith antart e saj. T gjith engjjt luten pr ne, apostujt, martirt, dhe patrikt, dhe mbi t gjith ata, Nena e Zotit ton, dhe ky unitet i shenjt sht jeta e vrtet e Kishs. Por nse Kisha, e dukshme dhe e padukshme, lutet papushim, prse i krkojm q t lutet pr ne? A nuk i prgjrohemi mshires s Zotit dhe Krishtit, megjithse meshira e Tij i pengon lutjet tona? Arsyeja e vetme prse ne i krkojm Kishs q t lutet pr ne sht se ne e dim q ajo e jep ndihmn e saj t ndrmjetsimit edhe atij q nuk krkon ndihm, dhe atij q krkon ndihm ajo i jep shum m shum se sa ai krkoi: sepse brenda saj gjendet plotsia e Shpirtit t Zotit. Prandaj ne lavdrojm t gjith ata q Zoti ka lavdruar dhe po lavdron; sepse si mund t themi se Krishti po jeton brenda nesh, nse ne nuk e bjm veten t ngjashm me Krishtin? Prandaj ne i lavdrojm Shenjtort, Engjjt, Profett, dhe m shum nga t gjith t kulluarn Nene t Zotit Jisu, pa pranuar se ajo ka lindur pa mekat, apo se ka qen perfekte (sepse vetm Krishti sht pa mekat dhe perfet), por kujtojm at para-shenjtri q sht prtej do t kuptuari, q ajo ka mbi gjith krijesat e Zotit dhe q iu dshmua nga Engjlli dhe nga Elisabeta, dhe mbi t gjitha, nga Vet Shpetimtari kur Ai e caktoi Joanin, Apostullin e Tij t madh dhe parashikues t mistereve, q t prmbushte detyrat e birit dhe ti shrbente asaj.

    Ashtu si secili prej nesh krkon lutjet e t gjithve, po ashtu secili prej nesh i ka borxh lutjet e tij n emr t t gjithve, t gjallve dhe t vdekurve, edhe pr ata q jan ende t palindur, sepse duke u lutur, ashtu si bjm me gjith Kishn, n menyre q bota t filloj t njohi dijen e Zotit, n lutemi jo vetm pr brezin e tashm, por edhe pr ata t cilt Zoti do ti thrrasi pas nesh n jete. Ne lutemi pr t gjallt q hiri i Zotit mund t jete mbi ta, dhe pr t vdekurit q mund t jen t denj pr t par fytyrn e Zotit. Ne nuk njohim asnj gjendje t ndrmjetme t shpirtrave, q as nuk jane marre n mbreterin e Zotit, dhe as nuk jan denuar n tortura, sepse pr kt gjendje nuk kemi msuar gj as nga Apostujt dhe as nga Vet Krishti; ne nuk e njohim Purgatorin, q do t thot, pastrimin e shpirtrave me an t vuajtjeve prej t cilave mund t shptohen fal veprave t tyre apo t te tjerve; sepse Kisha nuk njeh asnj lloj shptimi me mjete t jashtme, as ndonj me ane t ndonj lloj vuajtjeve cilado qoft ajo, prve atyre t Krishtit; as nuk njeh negocimin me Zotin, si n rastin e nj njeriu q e blen lirine e tij me ane t veprave t mira.

    Te gjitha kto paganizma si kto ngelen brenda dijes s paganve, me ata q krenohen me vende, me emra, apo me dominime territoriale, dhe q kan nxjerr nj Sakrament t tet, at t besimit t vdekur. Por ne lutemi me shpirtin e dashuris, duke e ditur s askush nuk do t shptoj n mnyr tjetr perve lutjeve t gjith Kishs, n t ciln Krishti jeton, duke ditur dhe duke besuar se pr aq koh sa fundi i bots nuk ka ardhur, t gjith antart e Kishs, si t gjallet edhe t vdekurit, jan duke u perfeksionuar papushim me lutjen e prbashkt. Shenjtort, t cilet Zoti i ka lavdruar, jan shum me lart se ne, por m lart se t gjith sht Kisha e Shenjt, e cila prmban brenda saj t gjith Shenjtort, dhe lutet pr t gjith, si mund ta shihni edhe n Liturgjin e frymzuar nga qielli. N lutjen e saj dgjohet edhe lutja jon; pavarsisht se ne mund t jemi t padenj pr tu quajtur bij t Kishs. Nse kur jemi duke e adhuruar dhe duke iu lutur Shenjtorve, i lutemi Zotit q ti lavdroj Shenjtort, nuk e ekspozojm veten ndaj akuzs s krenaris; sepse ne q kemi marr lejen q ta quajm Perndin "Ati yne" na sht dhn edhe leja q t lutemi "U Shenjtroft Emri Yt, Ardht Mbretria Jote, U Bft Vullneti Yt". Dhe nse kemi lejen q ti lutemi Zotit q Ai t lavdroj Emrin e Tij, dhe t prmbushi Vullnetin e Tij, kush do t na pengoj ne q ti lutemi Atij q t lavderoj Shenjtort e Tij, dhe tu fali prehje ashtu si zgjedh Ai? Sepse pr ata q nuk jane zgjedhur prej Tij n t vrtet, ne nuk lutemi pr ta, ashtu si Krishti nuk u lut pr gjith botn, por pr gjith ata q Perendia i kish dhn Atij (Shn Joani 17). Asnjeri t mos thot: "Pse t bj lutje pr t gjallt dhe t vdekurit, kur lutjet e mia nuk jan t mjaftueshme as pr mua vet?" Sepse nse nuk je n gjendje t lutesh, far fiton duke u lutur pr veten? Por n t vrtet sht shpirti i dashuris q lutet brenda tij. Po ashtu mos lejoni njeri t thot: "Prse duhet q un t lutem pr dik, kur ai lutet vet pr veten dhe Krishti ndrmjetson pr t?" Kur nj njeri lutet, sht shpirti i dashuris q lutet brenda tij. Mos lejoni dik q t thot: "sht e pamundur q t ndryshojm tani gjykimin e Zotit," sepse vet lutja e tij sht e prfshir n punt e Perndis, dhe Perendia e parashikoi kt gj. Nse ky dikushi sht nj anetar i Kishs, lutja e tij sht e nevojshme pr t gjith antaret e Kishs. Nese dora do t thosh se nuk mori gjak nga pjest e tjera t trupit dhe nuk do t'u japi gjakun e saj pjesve t tjera t trupit, ajo dore do t fishket. Po ashtu edhe njeriu sht i nevojshm pr Kishn, pr aq kohe sa ai sht brenda saj; dhe nse njeriu e shkput veten nga kungimi i Kishs, ai e zhduk veten dhe nuk do t jet m nj antar i Kishs. Kisha lutet pr t gjith, dhe ne lutemi s bashku pr t gjith; por lutja jon duhet t jet e vrtet, dhe nj shprehi e vrtet e dashuris, dhe jo thjesht nj form fjalsh. Duke mos qen n gjendje q t duam gjith njerizit, ne lutemi vetm pr ata q i duam, dhe lutja jone nuk sht hipokrite; por ne i lutemi Perndis q t mund t jemi n gjendje q ti duam t gjith dhe t lutemi pr t gjith pa hipokrizi. Lutja e prbashkt sht gjaku i Kishs, dhe lavdrimi i Perndis sht fryma e saj. Ne lutemi me shpirtin e dashuris, jo t interesit, me shpirtin e lirise birnore, dhe jo sipas ligjit t mercenarit q krkon pagesn e tij. do njeri q pyet: "far dobie kemi athere nga lutja?" dshmon q ai sht n skllavri. Lutja e vrtet sht dashuri e vrtet.

    Dashuria dhe uniteti qndrojn m lart se do gj tjetr, por dashuria e shpreh veten e saj n shum mnyra; me vepra, me lutje, dhe me kng shpirtrore. Kisha e jep bekimin e saj mbi t gjitha kto shprehi t dashuris. Nse nj njeri nuk e shpreh dot dashurin e tij pr Perndin me fjal, por e shpreh at n nj prezantim t dukshm me sy, pra me ane t nj imazhi (ikone), a e dnon kt njeri Kisha? Jo, por ajo do t dnoj njeriun q e dnon at, sepse ai sht duke dnuar dashurin e dikujt tjetr. Ne e dim q edhe pa nevojn e nj imazhi njeriu mund t shptoje, dhe kan shptuar, dhe nse dashuria e nj njeriu nuk ka nevoj pr nj imazh, ai do t shpetoj edhe pa t; por nse dashuria e t vllait t tij ka nevoj pr nj imazh, ai, duke dnuar dashurin e vllait t tij, dnon vetveten; nse nj njeri i krishter q dgjon me nj ndjenj nderimi lutjen apo kngn shpirtrore t krijuar nga i vllai i tij, si t mos mund t shikoj me nderim mbi imazhin q dashuria e t vllait, dhe jo arti i tij, ka krijuar? Vet Perndia q i njeh sekretet e zemrs, ka lavdruar m shum se nj her nj lutje apo nj psalm; mos do ta pengoj njeriu At q t lavdroj nj imazh apo varret e Shenjtorve? Dikush mund t thot: "Dhiata e Vjetr na e ka ndaluar prfaqsimin e Perndis;" por mos vall ky dikush mendon se i njeh m mir se vet Kisha e Shenjt fjalt q ajo vet shkroi (e kam fjaln pr Shkrimet e Shenjta), dhe nuk e shikon q nuk ishte prfaqsimi i Perndis q Dhiata e Vjeter na ndaloi (sepse e lejoi erubimin, dhe gjarprin e pacip, dhe shkrimin e Emrit t Perndis), por e ndaloi njeriun q t krijoj nj zot t ngjashem me nj objekt n tok apo n qiell q shihet me sy apo madje imagjinar?

    Kisha pranon do rit q shpreh aspirata shpirtrore drejt Perndis, ashtu si ajo pranon lutje dhe imazhe[ikona], por ajo njeh si me t lartn nga t gjitha ritet Liturgjin e shenjt, n t ciln shprehet gjith plotsia e doktrins dhe Shpirti i vet Kishs; dhe kjo realizohet jo vetm me shenja dhe simbole t ndryshme konvencionale, por edhe me fjaln e jets dhe t vrtets s frymezuar nga lart. Vetm Ai e njeh Kishn q e njeh Liturgjin. Mbi t gjitha sht uniteti i shenjtris dhe dashuris.


    SHPTIMI

    KISHA E SHENJT, duke rrfyer se ajo pret Ringjalljen e t vdekurve dhe gjykimin e fundit t njerzimit, e pranon se perfeksionimi i t gjith antarve t saj do t prmbushet s bashku me perfeksionimin e saj, dhe se jetes s ardhme do ti prkasi jo vetm shpirti, por edhe trupi shpirtror; sepse vetm Zoti sht Shpirt trupor perfekt. Prandaj Kisha e hedh posht krenarin e atyre q predikojn nj doktrin t nj gjendje t patrup matan varrit, dhe si rrjedhoj, kta e urrejn trupin me t cilin Krishti u ngjall s vdekuri. Ky trup nuk do t jete nj trup prej mishi, por do t jete si gjendja trupore e Engjjve, ashtu si na tha dhe Vet Krishti q ne do tu ngjajm Engjjve.

    N Gjykimin e fundit, justifikimi yn n Krisht do t shfaqet i plot; jo vetm shenjtrimi yn, pro edhe justifikimi yn, sepse asnj njeri nuk ka qen apo sht plotsisht i shenjtruar, por ka ende nevoj pr justifikim. Krishti krijon gjithka q sht e mir brenda nesh, si me an t besimit, si me an t shpress, si me an t dashuris; kurse ne vetm sa i dorzojm veten ton punve t Tij, por asnj njeri nuk e dorzon veten plotsisht. Prandaj ka ende nevoj pr justifikimin e vuajtjeve dhe gjakut t Krishtit. Athere, kush mund t vazhdoj t flasi pr meritat e veprave t tij, apo pr nj thesar meritash dhe lutjesh? Vetm ata q jan ende duke jetuar nn skllavri. Krishti krijon gjithka t mir brenda nesh, por ne asnjher nuk e dorzojm veten ton plotsisht, askush prej nesh, as vete Shenjtort, ashtu si ka thn edhe Vet Shptimtari. Hiri krijon gjithka dhe hiri u jepet lirshm t gjithve, n mnyr q askush t mos murmurit, por nuk u jepet e njjta mas t gjithve, jo sipas paradestinimit, por sipas njohuris paraprake, si na thot Apostulli. Nj talent m i vogl i jepet atij njeriu tek i cili Perndia ka parapar neglizhenc, n menyre q mospranimi i nj dhurate me t madhe mos t shrbej si nj dnim m i madh. Dhe ne nuk i risim talentet q na jan besuar vet, por ato u jepen shkmbyesve, n mnyr q edhe n kt rast t mos kemi ndonj merite tonn, por vetm jo-rezistenc ndaj hirit q shkakton rritjen. Prandaj dallimi midis hirit "t mjaftueshm" dhe atij "efektiv" merr fund. Hiri krijon gjithka, dhe nse i dorzohemi atij, Zoti perfeksionohet brenda nesh dhe na perfeskionon vet ne; por mos lejoni njeri q t mburret pr t bindurit e tij, sepse vet t bindurit e tij sht hir. Por ne asnjher nuk e dorzojme veten ton plotsisht: prandaj prve shenjtrimit ne krkojm edhe justifikimin.

    Gjithka arrihet n prsosjen e gjykimit t prgjitshm, dhe Shpirti i Zotit, q sht Shpirti i besimit, i shpress, dhe i dashuris, do t na e shfaqi Veten n gjith plotesin e Tij, dhe do dhurat do t arrij perfeksionin maksimal; por mbi t gjitha kto, do t jet dashuria. Mos mendoni se besimi dhe shpresa, t cilat jan dhurata t Zotit, do t marrin fund, (sepse ato nuk jan t ndashme nga dashuria), por vetm dashuria do t ruaj emrin e saj, kurse besimi, kur t arrij perfeksionin e tij, do t jet kthyer n nj dije dhe shikim t brendshm t plot; dhe shpresa do t jet kthyer n gzim; sepse edhe mbi tok ne e dim q sa m e madhe shpresa, aq me i madh gzimi.


    UNITETI I ORTHODHOKSIS

    FAL VULLNETIT t Perndis, Kisha e Shenjt, pas rnies s shum skizmave dhe t vete Patriarkans Romane, u ruajt n Dioqezat dhe Patriarkanat greke, dhe vetm kto komunitete mund ta njohin njra-tjetrn si plotsisht t Krishtera q ruajne unitetin e tyre me Patriarkanat Lindore, ose mund t hyjne n kt unitet. Sepse ka vetm nj Zot dhe vetm nj Kish, dhe brenda saj nuk ka as polemika dhe as mosmarveshje.

    Dhe prandaj Kisha quhet Orthodhokse, ose Lindore, ose Greko-Ruse, por t gjitha kto jan vetm emrtime t prkohshme. Kisha nuk duhet t akuzohet si krenare meq e quan veten Orthodhokse, duke qen se e quan veten t Shenjt. Kur doktrinat e gabuara t jen zhdukur, nuk do t jet m e nevojshme pr emrin Orthodhokse, sepse ather nuk do t ket m Krishtrim t gabuar. Kur Kisha ta kt shtrir veten e saj, ose kur t gjitha kombet t ken hyr brenda saj, ather t gjitha apelimet do t marrin fund; sepse kisha nuk sht lidhur me ndonj lokalitet; ajo as nuk e mburr veten pr ndonj Seli t Shenjte apo territor, as nuk ruan trashgimin e krenaris pagane; por e quan veten nj Kish e Shenjt Katolike dhe Apostolike; duke e ditur se e gjith bota i prket asaj, dhe se asnj lokalitet brenda saj nuk ka ndonje rndsi t veant, por vetm prkohesisht mund, dhe duhet, t shrbj pr lavdrimin e Emrit t Zotit, sipas Vullnetit t Tij t pakuptueshem.


    Shnim: Prktheu ne shqip nga anglishtja, Ilirjan Papa. Versionin anglisht mund ta lexoni ktu.
    Ndryshuar pr her t fundit nga Albo : 26-07-2005 m 00:14

  2. #2
    Larguar.
    Antarsuar
    02-11-2005
    Vendndodhja
    n Blog
    Postime
    1,121
    Kjo eshte ikona e Shen Merise, qe ka Krishtin ne Thronin e Gjalle, afresku me i vjeter qe ka shpetuar.
    Fotografit e Bashkngjitura Fotografit e Bashkngjitura  

  3. #3
    Lista e Patriarkaneve:

    Patriarkana Ekumenikale ne Konstandinopoli

    Patriarkana e Aleksandrise
    Patriarkana e Antioqis
    Patriarkana e Jerusalemit
    Patriarkana e Moskes
    Patriarkana e Serbise
    Patriarkana e Rumanise
    Patriarkana e Bullgarise
    Patriakana e Gjeorgjise

    Dhe me poshte disa nga kishat Autoqefale:
    Kisha e Greqise
    Kisha e Shqiperise
    Kisha e Polonise
    Kisha e Cekise & Sllovakise
    Kisha e Finlandes
    Kisha e Estonise etj.

  4. #4

    Kisha, nj Pendikosti e vazhdueshme

    Kisha nje pendikosti e vazhdueshme

    Vepra shptimtare e Krishtit na bhet e njohur dhe realizohet, shumohet dhe prsoset me prezencen e vazhdueshme t Ngushllimtarit. Misteri i krishterimit nuk sht vetm veprim i Atit dhe vetm i Birit, por edhe bashkveprim i Fryms s Shenjt dhe veanrisht i jets n Frymn e Shnjt. Pa kungimin e Ngushllimtarit dshmia e Kishs shndrrohet n nj dika boshe lutja, mistagogjia, liturgjika dhe pimandika, humbasin kuptimin e Trupit t Krishtit duke u kthyer n lvizje t organizuara n boshllk.

    Zbritja e Fryms s Shnjt n trupin e Kishs u b shpirti i hyjshm i ktij organizmi hyjnjerzor, tek i cili vazhdon t qndroj. Ajo pagzon, dhuron jet dhe jep gjallsi, ndan dhe jep dhurata, shnjtron, ndrton dhe udhheq Kishn n e Vrteta. Kjo ju dha si dhurat mbretrore n natyrn njerzore Birit t Perndis, kreu i trupit t Kishs dhe nprmjet Tij do pjestari t trupit t Tij, kungues t Perndinjeriut dhe pjesmarrs t Fryms s Shenjt.

    Sigurisht q Fryma e Shenjt as e zvoglon dhe as e zvendson Krishtin, por na aftson pr Krishtin duke kultivuar brenda nesh prezencn e vazhdushme t Tij. Pa t hyjshmria dhe perndinjerishmria e Zotit mbetet e panjohur dhe me t shijojm t gjitha sa Perndia na dhuroi n Krishtin. Marrim pjes n trupin e Tij dhe n jetn e Tij vazhdimisht t transformuar dhe t forcuar pr t ndrtuar shptimin ton. Fryma e Shenjt jepet me Krishtin dhe Krishti shfaqet me Frymn e Shenjt. “Ne t gjith u vaditm nga e njjta Frym, dhe t vaditur prej Fryms, shijojm Krishtin” (Shn Athanasi i Madh).

    Hiri Hyjnor i pa ndar nga Ati nprmjet Birit dhe n Frymn e Shenjt rrjedh dhe ofrohet brenda Kishs. “Kshtu q mund t themi se shprndarja e ksaj fuqie buron nga Ati dhe ofrohet nprmjet Birit dhe prsoset n Frymn e Shenjt”- thot Shn Grigori i Niss.
    Edhe vet Kisha ekziston atje ku sht Fryma e Shenjt. Kisha sht ndrtes rritjeje dhe prsosje e trupit hyjnjerzor t Krishtit n bot, nprmjet Fryms s Shenjt. Fryma sht Ajo q ndrton trupin e Krishtit n histori, sht Ajo q prso Misteret dhe e forcon Kishn tek e vrteta. Kisha sht agjiopneumatike*, sepse Fryma sht ajo q vepron, on prpara dhe prsos gjithka brenda saj.
    N Kish vazhdohet nj Pendikosti e prhershme, sepse Fryma nuk e braktis kurr Kishn. Kjo sht dhe vepra e fuqishme e Ngushllimtarit t transformoj dhe shnjtroj t gjith e t gjitha, edhe zbritja e Tij shfaq veprimin e fundit t misterit t Shptimit, Mbretrin e Qiejve, kthimin tek Ati dhe pushtetin e Tij.
    Ndryshuar pr her t fundit nga Albo : 13-12-2006 m 20:49

  5. #5
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,187
    Postimet n Bllog
    3
    Kisha: Arka e Shptimit Ton

    Nj nga historit m t njohura t Dhiats s Vjetr sht edhe historia e Noes dhe Prmbytjes s Madhe q u drguan na Perndia pr t shkatrruar nj bot t djallzuar. Libri i Zanafills na rrfen se si ky burr i drejt dhe familja e tij i shptuan shiut t furishm q zgjati pr 40 dit dhe 40 net duke i vn veshin urdhrit t Perndis q t ndrtojn nj ark dhe t strehojn nj t nj ift nga t gjitha gjallesat mbi tok. Mund t thuhet me plot goj se Arka ishte shptimi i Noes - struktura e fort e arks ruajti dhe strehoi t gjith krijesat q u strehuan n t. Dhe ishte po kjo ark q i nxorri prsri n bregun e sigurt.

    Kisha q hert sht krahasuar me Arkn e Noes nga Etrit e Shenjt t besimit ton. Edhe ne, na duhet q t lundrojm n ujrat e trazuar t ksaj bote t keqe. Mkati dhe tundimi sht gjithmon rreth nesh dhe na krcnon t na mbyt me prmbytjet e aktiviteteve t djallzuara. Ashtu si Arka a Noes, Kisha na mbron ne nga t gjitha forcat e jashtme q na krcnojn dhe na shpton nga vdekja e sigurt q i pret t gjith ata q qndrojn jasht mureve t saj. N shkrimet e tij, Shn Joan Gojarti na jep nj dallim t rndsishm midis Kishs dhe Arks s Noes kur i krahasojm n mnyr simbolike. "Nn drejtimin e Noes", - shkruan ai, - "kafsht doln nga arka n t njjtn gjendje n t ciln hyn. Ndrsa n at 'arkn' tjetr, q sht Kisha, hyjm t gjith si mkatar dhe kemi mundsit q t dalim si shenjtor." Me Krishtin n krye, Kisha sht anija q do t na nxjerr n at bregun e qet q sht Mbretria e Qiellit.

    Buletini Javor Orthodoks i Kishs Orthodhokse n Amerik

  6. #6
    me 40 hajdut Maska e alibaba
    Antarsuar
    12-12-2005
    Vendndodhja
    Ne shpellen e pirateve
    Mosha
    34
    Postime
    5,644
    Patriarkana Ekumenikale ne Konstandinopoli

    Patriarkana e Aleksandrise
    Patriarkana e Antioqis
    Patriarkana e Jerusalemit
    Patriarkana e Moskes
    Patriarkana e Serbise
    Patriarkana e Rumanise
    Patriarkana e Bullgarise
    Patriakana e Gjeorgjise

    Dhe me poshte disa nga kishat Autoqefale:
    Kisha e Greqise
    Kisha e Shqiperise
    Kisha e Polonise
    Kisha e Cekise & Sllovakise
    Kisha e Finlandes
    Kisha e Estonise etj.
    Cilat jan dallimet kryesore mes Patriarkanave dhe Kishave Autoqefale?

  7. #7
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,187
    Postimet n Bllog
    3
    Citim Postuar m par nga anthem Lexo Postimin
    Cilat jan dallimet kryesore mes Patriarkanave dhe Kishave Autoqefale?
    Patriarkanat njihen si qendra shpirterore te medha q kan nj numr shum t madh besimtarsh dhe dioqezat e tyre shtrihen jo vetm brenda kufijve t nj shteti por edhe jasht tyre. Patriaranat si ato t Jeruzalemit, Antiokis, Aleksandris, Roms dhe Konstandinopojs jan edhe patriarkanat m t hershme t krishtrimit q marrin nga besimtart nj nderim t vecant pasi ishin shtyllat kryesore t Kishs t ngritura nga vet apostujt e Krishtit. Vazhdimsia apostolike e patriarkanave t reja rrjedh pikrisht nga nj prej ktyre 5 patriarkanave t hershme.

    Kishat Autoqefale nga ana tjetr lindn si nj nevoj administrative e Kishs n nj realitet t ri politik, at t lindjes s "identitetit kombtar" n mes popujve. Cdo Kish Autoqefale ka n krye t saj nj peshkop, i cili sht "i pari mes t barabartve" n Sinodin e Kishs. Cdo Kish Autoqefale ka nj sinod peshkopsh ku cdo peshkop sht kryebariu i nj dioqeze besimtarsh. Dioqezat jan krahina t ndryshme t nj vendi n t cilin bjn pjes qytete dhe fshatra.

    Si Patriku si Kryepeshkopi jan t dy peshkop, t hirotonisur pr t shrbyer n Kish, n Trupin e Krishtit. Nuk ka asnj dallim n detyrat e tyre si peshkop, dallimi sht vetm n shkalln e nderimit dhe n numrin e dioqezave q kta kryebarinj udhheqin. Kuptohet q Patriku merr nj nderim m t madh se sa Kryepeshkopi i nj Kish Autoqefale, por q t dy jan pjes t pandara t Trupit t Krishtit.

    Albo

  8. #8
    ...beyond Maska e Alienated
    Antarsuar
    19-09-2005
    Vendndodhja
    Cassiopeia Constellation
    Mosha
    41
    Postime
    3,139
    Citim Postuar m par nga Lioness Lexo Postimin
    Lista e Patriarkaneve:

    Patriarkana Ekumenikale ne Konstandinopoli

    Patriarkana e Aleksandrise
    Patriarkana e Antioqis
    Patriarkana e Jerusalemit
    Patriarkana e Moskes
    Patriarkana e Serbise
    Patriarkana e Rumanise
    Patriarkana e Bullgarise
    Patriakana e Gjeorgjise

    Dhe me poshte disa nga kishat Autoqefale:
    Kisha e Greqise
    Kisha e Shqiperise
    Kisha e Polonise
    Kisha e Cekise & Sllovakise
    Kisha e Finlandes
    Kisha e Estonise etj.
    Meqe Kisha Orthodhokse e Maqedonise s'permendet ketu
    Nje pyetje:
    KOM ka probleme me KO te Serbise, kjo e fundit s'ia njeh autoqefaline.
    Si jane te rregulluara keto ceshtje ne aspektin teknik? Si rregullohet autoqefalia e nje kishe orthodhokse, sepse sinqersisht nuk e kuptoj lemshin qe eshte bere ne KOM nga mospranimi i saj nga ana e KOS.
    Koha sht e maskarenjve
    Por atdheu i Shqiptarve

  9. #9
    Orthodhoks Maska e ilia spiro
    Antarsuar
    02-02-2009
    Postime
    3,177

    Refleksion

    Besoj ne nje Kishe te Shenjte, te pergjithshme dhe apostolike!

    Kisha eshte Nje. Po! E mesuam nga tema, megjithese dinim per te. Eshte Kishe Orthodhokse, e cila sot eshte Kisha e vertete. Te tjerat, te prekura nga herezite dhe skizmat e ndryshme, tani jane ne rruge drejt Kishes sone, cila perben trupin mistik te Krishtit, ku seicili nga ne ke vendin e tij. Dikush dora, dikush kemba, e keshtu me rradhe. Edhe pjeset me te perbuzura kane vleren e tyre te madhe. Dhe kjo Kishe ka nje Koke, Jisu Krishtin i cili eshte prezent ne cdo liturgji hyjnore, sepse eshte thene: Atje ku mblidhen dy ose tre veta ne emrin tim, atje jam edhe une mes tyre". Prandaj Kisha Orthodhokse eshte e Shenjte. E vecuar, ne nje kuptim, nga jeta tokesore. Ajo na ka sjelle Qiellin. Ne Jisu Krishtin Qielli bashkohet me Token.
    Dhe ajo permbledh gjithe kombet. "..midis nesh nuk ka Jude apo Grek...". Ne jemi Nje ne Jisu Krishtin, mistikerisht. Mund te thuhet ne menyre figurative: "populli orthodhoks".

    Por, te mos harrojme: Ajo eshte Apostolike.

    "...Shkoni ungjillezoni dhe pagezoni ne emer te Atit, te Birit dhe te Shpirtit te Shenje... deri ne fund te dheut...", na urdheron Jisu Krishti.
    Ky eshte misioni i shenjte i Fortlumturise se Tij +Anastasit. Ky eshte pikerisht ai prej te cilit ne orthodhokset duhet te marrim shembull. E gjithe jeta e tij eshte nje apostoli. Kjo jete eshte besim ne nje mrekulli te madhe: "Konvertimin", kthimin ne besimin e vertete te Krishtere Orthodhoks te mbare njerezimit.
    Dikush i tha atij: "Kjo eshte e pamundur. Kjo do te thote si te ndodhe nje mrekulli".
    Por, +Anastasi u pergjigj: "Po, eshte e vertete. Une besoj ne mrekullite si te gjithe ne".
    Ky njeri u dergua nga Zoti Krisht ne vendin tone te munduar, ne Shqiperine tone te shtrenjte, te cfilitur prej shekujsh, e ne prag te shperberjes, pas nje erresire ateiste, ku shume humben besimin e tyre, shume u rriten pa besim mes te cileve edhe une autori i ketij postimi.
    Por mrekullia filloi. Kisha Orthodhokse sot eshte ngritur. Ajo fuqizohet nga dita ne dite me hirin e Zotit Krisht. Ne kete ngritje rol kryesor pati dhe ka apostulli yne i dashur dhe i shtrenjte +Anastasi. Dhe vepra e tij po vazhdon. Ai vazhdon apostullimin e tij, per ne dhe femijet tane.

    Po ne?

    Ne qe e quajme veten orthodhokse, cfare bejme ne qe t`i perngjajme Kryepiskopit tone te dashur.
    Pak, shume pak, te gjithe ne bejme, mes te cileve i pari jam une autori i ketij postimi.
    "...deri ne fund te dheut...". Per cfare dheu behet fjale? Eshte e qarte. Por, vellezerit e mi, a e shikojme deri ku ka arritur zhvillimi tekonologjik, kur nepermjet internetit mund te shkohet fare lehte "...deri ne fund te dheut...", te pakten per ne shqiptaret.
    Prandaj ky forum i nderuar eshte vertet nje mjet i mrekulleshem, ndonese virtual, qe na jep mundesi te pakufishne te ungjillezojme ne gjithe diasporen shqiptare.
    Gjej rastin te falenderoj iniciuesit e ketij forumi e se pari z. Albo.

    Ne duhet te ungjillezojme vazhdimisht. Cdo dite, cdo ore, nepermjet ketij forumi qe me hirin e Shpirtit te Shenjte te cojme sa me shume shqiptare ne rrugen e shpetimit. Dhe kjo rruge ka filluar.

    Por.......

    Po pyes? Sa njerez e vizitojne nenforumin tone cdo dite? Kam frike se jane pak. Kjo vjen edhe nga rregulli i vendosur se ky nenforum eshte vetem per orthodhokset. Te tjeret ndruhen te hyjne ne te. Sepse keto jane rregullat e forumit.
    Po ne? A duhet te rrime te mbyllur brenda nenforumit tone, ne nje kohe ku sic kam verejtur vizitore me shume jane tek "Historia Shqiptare" dhe "Ceshtja Kombetare".
    Te nderuar forumiste orthodhokse une them: Ne duhet te hyjme ne nenforumet e tjera dhe aty te ungjillezojme.
    Po si? Ne forum ndalohet propaganda fetare, e kush e ben kete perjashtohet nga forumi. Them se kjo duhet te kete ndodhur mes forumisteve orthodhokseve mes te cileve i fundit jam edhe une autori i ketyre rrjeshtave.
    Po. Jam perjashtuar nga forumi. Me te drejte sipas forumit.
    C`duhet te bejme? Nuk heq dore nge mendimi se duhet te hyjme ne nenforumet e tjera, duke cfaqur besimin tone ne menyre qe kjo te mos quhet propagande fetare. Te jemi"..te paster si pellumbat dhe te zgjuar si gjarperinjte.." thuhet ne Ungjill. Ne forumistet orthodhokse duhet te gjejme menyren per te hyre ne zemrat e shqiptareve, kudo qe ata jane dhe t`ju tregojme atyre rrugen e shpetimit. Me perulesi. Une e kam bere kete prej 2 javesh. Me te gjitha format. Dhe jam sulmuar dhe fyer me fjalet me te renda, deri edhe me jeten. Por a duhet te terhiqem.. Jo.."....ja, une po ju dergoj si delet ne mes te ujqerve...". Nuk ka nevoje t`ju tregoj se c`pesuan shenjtoret e martiret e Kishes sone Orthodhokse. E c`jane para tyre fyerjet, ofendimet, mes tyre edhe mbishkrimet fyerese qe me jane mua nga stafi i forumit forumishqiptar.net., etj....
    Ne duhet te vazhdojme. Seicili ne menyren e tij, mes te cileve i fundit jam edhe une autori i ketij postimi. Te mos fyejme njeri. Te mos e kthejme fyerjen me fyerje., t`i durojme te gjitha si nxenes te bindur te apostullit tone te dashur, Kryepiskopit te urte e te thjeshte +Anastas, mes te cileve edhe une si i fundit prej forumisteve orthodhokse, po perpiqem te vazhdoj e te vazhdoj, sa kohe do te kem fryme e me hirin e Zotit tone Jisu Krisht do t`ja arrijme qellimit te madh e te shenjte: SHQPERINE ORTHODHOKSE.

    Hiri i Zotit Tone Jisu Krisht qofte me ju te gjithe!

  10. #10
    Orthodhoks Maska e ilia spiro
    Antarsuar
    02-02-2009
    Postime
    3,177

    Mbledhja e Presidiumit te Konferences Evropiane te Kishave u mireprit nga Kisha jone.

    Mbledhja e pare vjetore e Presidences se Konferences Evropiane te Kishave (KEK-CEC), u zhvillua ne Shqiperi, me mikpritjen e Kishes sone. Presidenca sherben si trupi ekzekutiv i Komitetit Qendror te KEK.
    Veprimtaria filloi diten e diel, 8 shkurt, me pjesemarrjen ne Liturgjine Hyjnore, e u krye nga Nenpresidenti i KEK, Kryepiskopi i Tiranes dhe i gjithe Shqiperise Anastasi, se bashku me Mitropolitin Genadios te Sasimes (Patriarkana Ekumenike) dhe Athanasin e Akaise (perfaqesuesi i Kishes se Greqise prane BE, ne Bruksel). Hiresia e Tij Genadios mbajti edhe predikimin e dites.
    Ne fund te liturgjise pershendeti besimtaret Presidenti i KEK Rev. Jean-Arnold Clermont, i cili falenderoi vecanerisht Kryepiskopin Anastas per "kohen, energjine dhe urtesine" qe i ka kushtuar levizjes ekumenike, vecanerisht pas zgjedhjes se tij ne vitin 2003 si Zevendespresident i KEK.
    Pas liturgjise anetaret e Presidences se KEK vizituan katedralen ne ndertim te Tiranes, qendren shpirterore Thavor, etj.
    Pasditen e se dieles ne Mjediset e Akademise Theologjike "Ngjallja e Krishtit", ne Manastirin e Shen-Vlashit filluan seancat e mbledhjes dhe u mbyllen te marten paradite, 10 shkurt.
    Ne te u diskutua dhe u moren vendime ne lidhje me asamblene e ardhme te KEK qe do te zhvillohet ne France e u diskutua edhe per krizen globale.
    Ne fund, pjesemarresit falenderuan Kryepiskopin Anastas per pritjen e ngrohte dhe kushtet qe krijoi.

  11. #11
    Άγιος Ειρηναίος της Λυών Maska e Seminarist
    Antarsuar
    10-05-2002
    Postime
    4,982
    Ne kete pyetje te kuotes se meposhtme,

    Citim Postuar m par nga alibaba Lexo Postimin
    Cilat jan dallimet kryesore mes Patriarkanave dhe Kishave Autoqefale?

    i esht dhenenje pergjigje skandaloze nga Albo:



    Citim Postuar m par nga Albo
    Patriarkanat njihen si qendra shpirterore te medha q kan nj numr shum t madh besimtarsh dhe dioqezat e tyre shtrihen jo vetm brenda kufijve t nj shteti por edhe jasht tyre. Patriaranat si ato t Jeruzalemit, Antiokis, Aleksandris, Roms dhe Konstandinopojs jan edhe patriarkanat m t hershme t krishtrimit q marrin nga besimtart nj nderim t vecant pasi ishin shtyllat kryesore t Kishs t ngritura nga vet apostujt e Krishtit. Vazhdimsia apostolike e patriarkanave t reja rrjedh pikrisht nga nj prej ktyre 5 patriarkanave t hershme.

    Kishat Autoqefale nga ana tjetr lindn si nj nevoj administrative e Kishs n nj realitet t ri politik, at t lindjes s "identitetit kombtar" n mes popujve. Cdo Kish Autoqefale ka n krye t saj nj peshkop, i cili sht "i pari mes t barabartve" n Sinodin e Kishs. Cdo Kish Autoqefale ka nj sinod peshkopsh ku cdo peshkop sht kryebariu i nj dioqeze besimtarsh. Dioqezat jan krahina t ndryshme t nj vendi n t cilin bjn pjes qytete dhe fshatra.

    Si Patriku si Kryepeshkopi jan t dy peshkop, t hirotonisur pr t shrbyer n Kish, n Trupin e Krishtit. Nuk ka asnj dallim n detyrat e tyre si peshkop, dallimi sht vetm n shkalln e nderimit dhe n numrin e dioqezave q kta kryebarinj udhheqin. Kuptohet q Patriku merr nj nderim m t madh se sa Kryepeshkopi i nj Kish Autoqefale, por q t dy jan pjes t pandara t Trupit t Krishtit.

    1. Dallimi i patrikanave nga kishat autoqefale nuk ka te beje me madhesine e ketyre qendrave shpirterore, kufijte e se ciles, ne dallim nga ato te kishave autoqefale, shtrihen jashte atyre te nje shteti.
    Kjo sepse, se pari, lindja dhe stabilizimi i institucionit patriarkal, shek.4-6 ka te beje me nje peridudhe kur Europa ishte NJE perandori, pa shtete, keshtu qe per patrikanat nuk shtrohet fare pyetja e kalimit te kufijve te ndonje shteti.
    Se dyti, patrikanat nuk u themeluan si te tilla nga apostojt. Formimi i tyre eshte pjese e zhvillimeve historike kishtare brenda perandorise se krishtere pas shek.4 e deri ne shek.6. Apostojt, po, formuan qendra, nga te cilat qe ne fillim njhet si e pare ajo e Romes.
    Ka pasur edhe qendra kishtare te hershme, te cilat nuk jane bere patrikana. Shembull kemi Efesin, Qesarene e Palestines etj.

    Rol ne formimin dhe konsolidimin e formimit te patrikanave kane dy faktor:
    1) apostoliciteti
    2) roli politik administrativ i qytetit ku ndodhej x qender kishtare. Psh, Selaniku, si qender e provinces se Ilirikumit, qe varej nga perandori i perendimit, luajti rol edhe si qender kishtare per administrimin e kishes se kesaj treve te varur po ashtu nga qendra perendimore kishtare, po ashtu si ajo politike, pra nga papa i Romes.

    2. Autoqefalia nuk ka lindur aspak si nevoje administrative e kishes ne kushtet e lindjes se identitetit kombetar. Ky lloj opnioni eshte mos-njohje e paster e historise kishtare.
    Autoqefalia eshte vete-administrim, vertete, por nuk ka te beje me kontekstin historik te shek.19 te lindjes se shtet-kombeve. Autoqefali kemi qe nga shek.5, konkretisht me kishen ne Qipro.
    Autoqefali kemi me kishen bullgare ne shek.9 dhe 11, me kishen serbe ne shek.13.

    Baza e autoqefalise eshte lindja e nevojes se veteadministrimit te nje kishe lokale ne lindjen e kushteve te reja politike ne ate zone, gje qe nuk ka te beje patjeter me je komb te caktuar.
    Psh, kur kryepeshkopata e Ohrit ka qene autoqefale deri ne 1767, ajo permblidhte ne vetvete greke, shqiptare, bullgare e vllehe, madje edhe serbe kohe pas kohe.


    Autoqefalite moderne, po ti quajme keshtu, te kishave brenda nje shtet-kombi te caktuar eshte zhvillim i mevonshem i shek.19 dhe nuk ka te beje me origjinen e fenomenit.

  12. #12
    Orthodhoks Maska e ilia spiro
    Antarsuar
    02-02-2009
    Postime
    3,177
    [QUOTE=Seminarist;2185745]Ne kete pyetje te kuotes se meposhtme,




    iQUOTE][/ esht dhenenje pergjigje skandaloze nga Albo
    :






    1. Dallimi i patrikanave nga kishat autoqefale nuk ka te beje me madhesine e ketyre qendrave shpirterore, kufijte e se ciles, ne dallim nga ato te kishave autoqefale, shtrihen jashte atyre te nje shteti.
    Kjo sepse, se pari, lindja dhe stabilizimi i institucionit patriarkal, shek.4-6 ka te beje me nje peridudhe kur Europa ishte NJE perandori, pa shtete, keshtu qe per patrikanat nuk shtrohet fare pyetja e kalimit te kufijve te ndonje shteti.
    Se dyti, patrikanat nuk u themeluan si te tilla nga apostojt. Formimi i tyre eshte pjese e zhvillimeve historike kishtare brenda perandorise se krishtere pas shek.4 e deri ne shek.6. Apostojt, po, formuan qendra, nga te cilat qe ne fillim njhet si e pare ajo e Romes.
    Ka pasur edhe qendra kishtare te hershme, te cilat nuk jane bere patrikana. Shembull kemi Efesin, Qesarene e Palestines etj.

    Rol ne formimin dhe konsolidimin e formimit te patrikanave kane dy faktor:
    1) apostoliciteti
    2) roli politik administrativ i qytetit ku ndodhej x qender kishtare. Psh, Selaniku, si qender e provinces se Ilirikumit, qe varej nga perandori i perendimit, luajti rol edhe si qender kishtare per administrimin e kishes se kesaj treve te varur po ashtu nga qendra perendimore kishtare, po ashtu si ajo politike, pra nga papa i Romes.

    2. Autoqefalia nuk ka lindur aspak si nevoje administrative e kishes ne kushtet e lindjes se identitetit kombetar. Ky lloj opnioni eshte mos-njohje e paster e historise kishtare.
    Autoqefalia eshte vete-administrim, vertete, por nuk ka te beje me kontekstin historik te shek.19 te lindjes se shtet-kombeve. Autoqefali kemi qe nga shek.5, konkretisht me kishen ne Qipro.
    Autoqefali kemi me kishen bullgare ne shek.9 dhe 11, me kishen serbe ne shek.13.

    Baza e autoqefalise eshte lindja e nevojes se veteadministrimit te nje kishe lokale ne lindjen e kushteve te reja politike ne ate zone, gje qe nuk ka te beje patjeter me je komb te caktuar.
    Psh, kur kryepeshkopata e Ohrit ka qene autoqefale deri ne 1767, ajo permblidhte ne vetvete greke, shqiptare, bullgare e vllehe, madje edhe serbe kohe pas kohe.


    Autoqefalite moderne, po ti quajme keshtu, te kishave brenda nje shtet-kombi te caktuar eshte zhvillim i mevonshem i shek.19 dhe nuk ka te beje me origjinen e fenomenit.
    Po diskutim po behet per sqarim ne kete forum te nderuar por pse kjo shprehje "skandaloze"? Kjo shprehje dhe ca te tjera vertet qe na skandalizon.

  13. #13
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    02-03-2008
    Postime
    38
    Prshndetje!

    Hr pas here lexoj ndonj artikull ktu n forum dhe ajo q m bn prshtypje sht se prse shpesh her duhet t kalohet n ofendime apo ulje t tjetrit kur ai jep nj mendim t tijin...m shum kt gj e kam par tek sektort e tjer t forumit, po shpesh her nuk mungon as ktu tek sektori i komunitetit orthodhoks ku kryesisht shkruajn orthodhokst...n vend q t zhvillohet nj diskutim paqsor e t rrihen mendimet t mbshtetura dhe me fakte, kalohet n ofendime. sht pr t ardh keq...

  14. #14
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    02-03-2008
    Postime
    38
    Citim Postuar m par nga Tannhauser Lexo Postimin
    Kjo eshte ikona e Shen Merise, qe ka Krishtin ne Thronin e Gjalle, afresku me i vjeter qe ka shpetuar.
    Prshndetje Tannhauser!

    Kjo Ikona e shn Maris me Krishtin Foshnje ndodhet n apsidhn e hierores s kishs s shn Sofis n Konstandinopoj (Stambolli sot) dhe nuk sht as afresku m i vjetr i ruajtur dhe as ikona m e vjetr e shn Maris foshnjembajtse.

    Pik s pari kjo nuk sht afresk, por mozaik dhe sht ikona m e vjetr e shn Maris foshnjmbajtse pas ikonomakis, (lufts kundr ikonave). Pra, pasi ikonat e shenjta u rivendosn npr kisha, ather Foti i Madh porositi q t pikturohej ikona q ti paraqite me sipr n kishn e shn Sofis. Nga kjo periudh e m pas n kt pozicion t kishs vendoset gjithmon ikona e shn Maris foshnjmbajtse, e quajt Platitera (m e gjra se qiejt).

    Ikona t shn Maris foshnjmbajtse i hasim qysh n shek. VI-t dhe kryesisht jan mozaik. Ndrsa afreskun e krishter m t vjetr t ruajtur deri sot duhet ta krkojm n katakombet e krishtera t periudhs protokristiane.

    p.s. kjo ndrhyrje sa pr sqarim

  15. #15
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    27-01-2010
    Postime
    1,126
    Ke te drejte Ester qe ngre zerin per fjalorin e pakendshem. Ne fakt sjellje te tilla me kujtojne shembullin e ava Makarit nese nuk jam gabim i cili po shkonte rruges me nje murg tjeter, dhe per disa caste u ndane. Ky murgu tjeter pa nje prift idhujtar dhe e ofendoi, pergjigjia qe mori ishte nje gjuajtje qe e la gati te vdekur, ndersa ava Makari pak me vone i foli me shume butesi dhe respekt dhe si perfundim arriti qe ta beje edhe te krishtere. Ketu nuk po flitet thjesht per kristianizim, por mbi te gjitha per nje gje qe disa nuk arrijne ta kuptojne. Nuk do te kete asnje vlere neser vepra dhe dituria jote sado e madhe te jete, nese te gjithe njerezit qe te rrethojne vetem di ti fyesh e asgje me shume.
    Fjalet duhet te zgjidhen. Si do te vepronte femija yt nese do t'i drejtoheshe vazhdimisht me fjale fyese, nuk e di, por di nje gje qe do te te fyente ne momente te caktuar.
    Perpiqu me shume per veten tende sesa per te tjeret te heqesh nga fjalori yt keto shprehje te urryera nga intelektualet e perulur aq me teper qe je dhe i krishtere.
    Kujdes se do te mbajme pergjegjesi per cdo fjale qe themi, neser fjalet tona do te na kthehen kunder dhe sidomos ato qe prekin ndjenjat e te tjereve.
    Dituria nuk mesohet dyke fyer te tjeret por duke ia mesuar me dinjitetin e edukates fisnike.

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •