Close
Duke shfaqur rezultatin -19 deri 0 prej 2
  1. #1
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,066
    Postimet n Bllog
    3

    Gazetari Hamdi Jupe, i gazets s rregjimit komunist Zri i Popullit, rrfen pr historin

    Nexhmije Hoxha ishte fshehur at dit n Dajt nga frika e- Gazetari Hamdi Jupe rrfen rrzimin e bustit t Enverit: N ZP nuk u shkruajt asgj pr ngjarjen. Si tentoi ministri t ulej me helikopter mbi turm

    Emri:  pjimage-120.jpg

Shikime: 116

Madhsia:  87.2 KB

    Publicisti i njohur i gazets Zri i Popullit, Hamdi Jupe, n librin e tij, Shnimet e gazetarit, tregon momentet e rrzimit t monumentit t Enver Hoxhs, si dshmitar okular i ngjarjes n sheshin Sknderbej n 20 shkurt 1991.

    Sipas tij, populli u provokua nga udhheqja e Partis s Puns, pr shkak se i ngriti nj kult prej faraoni Enver Hoxhs duke i ngritur monument, piramidn si muze, por dhe emrtimet e disa institucioneve t rndsishme me emrin e udhheqsit komunist duke rritur zemrimin e njerzve.

    Jupe tregon dhe ngjarjet e ndodhura m pas, si ishte Kongresi i qershorit 1991, kur PPSH-ja u transformua n Parti Socialiste dhe kushtin e Fatos Nanos pr t marr drejtimin e partis, nse vet partia e re do t shkputej nga Enver Hoxha.

    HAMDI JUPE

    30 VJET M PAR MONUMENTI KISHTE RN ME KOH KRONIKA


    Paraditen e 20 shkurtit 1991 n salln e koncerteve n katin e tret t Pallatit t Kulturs n Tiran zhvillohej nj mbledhje e prfaqsuesve t komunitetit am. Pak koh pasi kishte filluar, u dgjua zhurm e pazakont e nj turme t madhe njerzish q vinte nga bulevardi Dshmort e Kombit dhe po i afrohej sheshit Sknderbej. Pjesmarrsit u ngritn n kmb dhe doln n dritaret e salls pr t par se far po ndodhte. Po vinin protestuesit nga qyteti Studenti.

    Greva e studentve atje kishte filluar prej ditsh. Ata krkonin heqjen e emrit t Enver Hoxhs nga Universiteti. Kinoklubi i tyre ishte kthyer n vend pelegrinazhi pr qytetart nga t gjitha rrethet pr t shprehur mbshtetjen pr ta. Opozita politike, e lindur dy muaj m par, ishte gjithashtu pran grevistve. Me sa duket, pas refuzimit disaditor t autoriteteve ndaj krkess s studentve, turma e mbshtetsve po vinte drejt sheshit Sknderbej pr t shtrir protestn n qendr t Tirans.

    Ata q ishin n sall doln n kafenen e katit t tret t Pallatit t Kulturs. Nuk kishte vend m t mir se atje pr t ndjekur nj ngjarje historike q po zhvillohej para syve. Nj kameraman i televizionit se nga mbiu n krahun e majt dy metr larg dhe filloi t filmonte at q po ndodhte. Nuk e kuptoja, nse u ndodh aty pr t pasqyruar aktivitetin e amve i ftuar prej tyre dhe ndrroi detyr n ast, apo ishte aty ashtu, rastsisht. Ndoshta e dinte qysh m par at q do t ndodhte dhe nxitoi t bnte detyrn: t filmonte rrzimin e monumentit.

    PRPLASJA ME POLICIN

    Turma prej mijra vetsh q mbrriti te blloku i ministrive iu drejtua monumentit t Hoxhs q gjendej n shesh prej katr vitesh, para Muzeut Kombtar. Fillimisht nuk u mor vesh se far qllimi kishin. Pastaj u b e qart: monumenti ishte objektivi. Studentt at krkonin: kokn e Enver Hoxhs.

    N kto aste ia behu Policia me mburoja, skafandra dhe me qen kufiri. Duket se ajo e dinte qllimin e protestuesve dhe po prpiqej t mbronte monumentin. Pak koh m par Presidiumi i Kuvendit Popullor kishte nxjerr nj dekret, sipas t cilit dnoheshin t gjith ata q dmtonin simbolet historike. Qllimi i dekretit ishte pikrisht mbrojtja e monumenteve dhe busteve t diktatorit, t kudondodhura, q po sulmoheshin gjithandej nga opozita. Ky dekret i kishte hedhur benzin zjarrit: demit i ishte nxjerr prpara coha e kuqe.

    Ndrkoh, ky spektakl i llojit t veant q po zhvillohej n shesh, po ndiqej tani me krshri t madhe nga shum drejtime: jo vetm nga ne sehirxhinjt e Pallatit t Kulturs, por edhe nga tarraca e madhe e Hotel Tirans, tarraca e Banks s Shtetit, ajo e Komitetit Ekzekutiv (sot Bashkia), ajo e Muzeut Historik Kombtar dhe nga pallatet n hyrje t rrugs s Durrsit dhe Kavajs, q shihnin nga sheshi. Shum prej tyre, megjithse punonjs t administrats shtetrore komuniste, prshndesnin duke ngritur dy gishtat lart, n shenj mbshtetjeje dhe solidariteti pr at q po ndodhte.

    Kjo ngjarje nuk ishte e papritur. Gazeta Rilindja Demokratike e opozits kishte gati dy muaj n treg dhe n kioskat ku shitej, njerzit rrinin n radh t gjata pr ta bler at, duke e uar shpejt tirazhin e saj n gjashtdhjet mij kopje n dit.

    Turma, kryesisht t rinj, por edhe gra e t rritur, sulmoi disa her drejt monumentit pr ta rrzuar. Dgjoheshin thirrje q nxisnin njerzit pr aksion. Policia disa her i sprapsi me shkopinj dhe me qen kufiri. Ishin pamje t para vetm npr filma artistik ose kronika lajmesh nga bota. U dgjuan edhe krisma armsh, por duket se protestuesit e kuptuan q ato ishin me fishek manovre dhe prandaj u bn m t vendosur n sulmet e tyre. Tani prreth sheshit po grumbulloheshin gjithnj e m shum njerz q nuk ishin thjesht sehirxhinj. Kjo bri q m n fund Policia t trhiqej: nuk kishte prvoj dhe as forc pr t prballuar situata t tilla.

    RRZIMI

    Turma m n fund u la e lir ti afrohej monumentit dhe t bnte far t donte me t. U bn disa orvatje pr ta rrzuar duke e tundur e shkundur, por m kot. Ishte i mbrthyer mir me bulona n bazamentin prej betoni. M n fund, nga prapa monumentit u afrua nj makin vetshkarkuese dhe demonstruesit i hodhn masivit prej bronzi nj kavo eliku n qaf pr ta trhequr. U duk se ai anoi rreth dyzet e pes grad dhe turma ulriu nga gzimi. Nuk ishte shkulur ende plotsisht, por ishte anuar goxha, aq sa dukej se pas pak astesh do t shembej prdhe. Ashtu ndodhi. Turma ofshtiu nga thirrjet. N ast drejt vendit ku ishte monumenti i rrzuar u suln me dhjetra mijra njerz. Nga doln gjith ata? Sikur mbin nga dheu. Ishin atje, rreth sheshit, por nuk guxonin t afroheshin. Kur gjithka mori fund, ia behn atje n ekstaz. U habita nga kjo prani e madhe e tyre n nj dit pune.

    At dit opozita (t paktn zyrtarisht) nuk kishte planifikuar miting proteste, q t vinin njerz nga rrethet. Edhe pr rrzimin e monumentit nuk kishte ndonj thirrje publike prej saj. Thjesht, dukej sikur gjithka ishte spontane, nj zemrim popullor ndaj diktatorit, e nxitur nga greva e studentve. Natyrisht, opozita politike ishte kudo, por ajo ende kishte frik t artikulonte thirrje t hapura kundr Enver Hoxhs. Pas nj muaji do t zhvilloheshin zgjedhjet e para parlamentare demokratike dhe prandaj duhej kujdes.

    Ndrkoh, n qiell u duk nj helikopter i Policis, q u ul nja tridhjet metra mbi kokat e qytetarve, te vendi ku m par ishte monumenti. Nuk kuptohej se far donte t bnte atje, tani q masivi prej bronzi ishte shtrir prtok, nn kmbt e njerzve. M von u tha se n t ishte vet ministri i Brendshm, Hekuran Isai, dhe se kishte ardhur pr t konfirmuar zyrtarisht lajmin, me qllim q t informonte Komitetin Qendror, i ndodhur n mbledhje n ato aste, pr at q kishte ndodhur. N at ast ishte vn n dijeni Ramiz Alia pr ngjarjen dhe ky kishte informuar antart e udhheqjes: Sapo informohem se monumenti i Enverit n shesh sht rrzuar.

    Pasi e qlluan monumentin e rrzuar n shesh me shkelma e me far mundn, pasi e prdhosn e si lan gj pa br, protestuesit e lidhn me kavo eliku pr qafe, e kapn pas makins vetshkarkuese dhe filluan ta trhiqnin zvarr npr shesh. Kaluan para Monumentit t Sknderbeut, pastaj para xhamis, morn rrugn n krah t Sahatit dhe u drejtuan pr nga qyteti Studenti. Donin tua onin atyre trofen e fitores. Merreni, ua sollm. Ishte nj pun e vshtir dhe na lodhi ca, se ishte i mbrthyer mir me bulona, por ia dolm.

    Turma dhjetramijshe e qytetarve t ekzaltuar nga ajo q kishte ndodhur, shkonte pas makins, nj pjes e hipur n t, nj pjes mbi masn e bronzit q zvarritej n asfalt dhe pjesa tjetr n kmb. E ndoqa lumin e njerzve me sy nga Pallati i Kulturs deri sa u zhduk n rrugn e Elbasanit. Ishte i madh ky lum, kryesisht, qytetar t Tirans, me dyqind e dyzet mij banor ather, me prjashtime t pakta nga rrethet.

    Tet muaj m par, pas ngjarjes s 2 korrikut me ambasadat, n at shesh ishte zhvilluar nj miting madhshtor i qytetarve t Tirans, t sjell atje me urdhr dhe t vendosur n kuadrate sipas ndrmarrjeve, pr t treguar solidaritetin ndaj udhheqjes se, ne nuk jemi as Lindje as Perndim. Ramiz Alia kishte munguar n at miting: nj vit m par n sheshin kryesor t Bukureshtit turma e thirrur pr t treguar solidaritetin me udhheqjen, ishte ngritur kundr ausheskut. Fantazma e ktij t fundit shtiste tani npr Tiran prandaj, nuk duhet t prsriten gabime t tilla.

    TELEVIZIONI

    Pamjet e filmuara prej kameramanit q ndodhej n krah tim n kafenen e Pallatit t Kulturs do t transmetoheshin pastaj t plota n t vetmin Televizionin Shtetror t vendit, n programin e lajmeve t ors gjashtmbdhjet, n komentin e paanshm t gazetarit t njohur Alfons Gurashi. Ai q kishte shoqruar gjithmon udhheqsin gjat daljeve t tij n publik, po komentonte gati i ngazllyer ngjarjen n shesh: Ja, tani turma po i avitet monumentit. Ja, tani po i hedhin litarin n qaf. Ja, tani po ndrhyjn forcat e policis me qen kufiri. Ja, monumenti po rrzohet. Nuk kishte nevoj pr shum komente, sepse pamjet e filmit flisnin vet. Dukej sikur gjrat ishin planifikuar me koh nga Televizioni Shtetror pr at q do t ndodhte. Ato pamje u transmetuan vetm n lajmet e orn gjashtmbdhjet, pastaj u zhdukn. Por ato tani kishin marr udht e bots nprmjet televizioneve t huaja.

    Nj gzim i leht m prshkoi s brendshmi pr at q, nga e gjith ajo zallamahi n shesh, nuk kishte pasur viktima n njerz. Viktima kishte qen vetm copa gjigante e bronzit me emrin monumenti i Enver Hoxhs. Ndrkoh, u trishtova nga mnyra e sjelljes s turms ndaj atij q pr m shum se dyzet vjet kishte qen udhheqsi legjendar i saj. Mendova se ishin skena q n syt e bots, na tregonin nj popull jo fort t kulturuar. Por nuk ishte faji i turms pr at q ndodhi. Monumenti mund t ishte hequr me koh, q kur doli opozita, pa pritur t ndodhte ajo shfaqje shqiptare, si kishte ndodhur pak koh m par me shtatoren e Stalinit para Galeris s Arteve, n bulevardin Dshmort e Kombit, q u hoq natn e pa zhurm. Ata q e kishin n dor ta bnin kt, nuk e kishin br, prkundrazi, kishin br t kundrtn, duke nxjerr dekrete pr ta mbrojtur udhheqsin nga populli. Ata prpiqeshin ta ruanin atje fantazmn, megjithse ai kishte vdekur prej kohsh n zemrat e shqiptarve, q para se t ngrihej ajo cop bronzi atje. Nuk ishte hera e par dhe as e fundit q udhheqja komuniste i linte gjrat t acaroheshin deri n minutn e fundit.

    ATA Q RRZUAN

    Nga doli e gjith ajo turm q u pa n shesh? Nga mbiu i gjith ky lum urrejtjeje ndaj udhheqsit legjendar? A ishte ky nj shprthim i astit, apo nj akumulim i vjetr, i kahershm, q dilte n shesh pikrisht tani n form t paprmbajtur? Ishte e vshtir tu prgjigjeshe aty pr aty ktyre pyetjeve, megjithat, disa gjra kuptoheshin. Sa ishte gjall Enver Hoxha, thuhej se nuk lejonte t teprohej me emrin e tij. Ai shfaqej rrall edhe n televizor. Ai ishte kundr kultit t individit. Por pas vdekjes, pr nj periudh t shkurtr, emri mbiu kudo: Universiteti i Tirans Enver Hoxha, Akademia Ushtarake Enver Hoxha, Kombinati i autotraktorve Enver Hoxha, Hidrocentrali i Fierzs Enver Hoxha, Muzeu Enver Hozha etj. Monumentet dhe bustet e tij mbin si krpudhat n Tiran, Gjirokastr e gjetk. Kulti i Hoxhs po ngrihej n qiell. Piramida e ngritur n mes t Tirans kishte thithur shum nga djersa e atij populli q nuk ngopte dot barkun me buk dhe u sillte ndr mend njerzve piramidat e Egjiptit t lasht, ku ishin sakrifikuar miliona jet skllevrish. Q nga viti 1972, me Festivalin e Njmbdhjet n Radiotelevizion, vendi ishte kthyer n kasaphan t lufts s klasave. Grupet armiqsore n kultur, ekonomi, mbrojtje, naft, etj. zbuloheshin gjithandej. Me mijra individ dhe familje q deri dje ishin t nderuara, tani kalonin n satrin e pushtetit, t burgosur, t internuar ose t zhdukur pa gjurm. I asfiksuar ekonomikisht nga prishja me kinezt dhe nga politikat katastrofike ekonomike, si dhe nga mungesa e ideve pr t dal nga kjo situat, sistemi nuk kishte far t ofronte tjetr, prve kufomave t lufts s klasave. Revolucioni po hante bijt e vet.

    REAGIMI

    U ktheva n gazetn ku punoja prej disa muajsh, Zri i popullit. As kur isha nisur pr te Pallati i Kulturs dhe as n kthim nuk mbaj mend t kem par autoblinda prapa Muzeut Historik, si shprehet Nexhmije Hoxha n kujtimet e saj. E fshehur at dit n Dajt nga frika e turms, ndoshta at e kan keqinformuar, duke i treguar prralla me autoblinda. Po edhe sikur t kishte tanke e autoblinde atje, a mund t qllohej mbi masn e madhe t njerzve pr nj cop bronzi?! Monumenti nuk mund t mbrohej as me avion e me tanke nga ajo urrejtje e madhe popullore pr t. Do t ishte vetm nj gjakderdhje e kot, e prmasave t mdha, pra, nj marrzi e pafund, nga e cila nuk do kishte shptuar as vet zonja Hoxha. N gazetn e krijuar nga Enver Hoxha pesdhjet vjet m par, at dit as q na krkoi njeri t shkruanim pr t mbrojtur monumentin e shembur dhe t nesrmen nuk u botua asgj pr kt ngjarje n faqet e saj. Zre se nuk kishte ndodhur gj fare. Edhe gazeta gjendej n situat shoku. Dy dit m von filluan disa protesta n rrethe, ku dnohej rrzimi i bronzit dhe krkohej ringritja e tij aty ku kishte qen. Edhe ne si gazet u detyruam t shkrehnim ndonj pushk me fishek manovre nga frngjit e saj, n mbrojtje t tij. Por edhe kto nuk vazhduan gjat. Baruti ishte i lagur. Nuk ngjallej m ajo q kishte vdekur prej kohsh.

    Disa dit pas rrzimit u ndodha n zyrn e sekretarit t Par t Partis s Tirans, Robert Koli. Duke biseduar pr situatn e rnduar politike, ai tha: Pr t gjitha kto q po ndodhin, fajin e ka ky babloku ktu, prapa meje dhe bri shenj me kok nga muri pas tij. Atje ishte fotografia e Enver Hoxhs. Edhe sekretari i Par i Partis i Tirans, pra, i caktuar n at detyr dy muaj m par, kishte po kt mendim prmues pr udhheqsin. N fund t atij muaji, m 31 mars, zgjedhsit e lagjes s Shtpis s Partis n Tiran votuan me shumic drmuese kundr pasardhsit t Hoxhs, Alia, n zgjedhjet e para demokratike.

    Panorama

  2. #2
    Shpirt Shqiptari Maska e Albo
    Antarsuar
    16-04-2002
    Vendndodhja
    Philadelphia
    Postime
    25,066
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Gazetari Hamdi Jupe, i gazets s rregjimit komunist Zri i Popullit, rrfen pr historin

    “far bm kshtu! Vram veten me duart tona”- Gazetari Hamdi Jupe rrfen si ndryshoi Partia e Puns pas rrzimit t bustit t Enverit. Kusht i Fatos Nanos pr t marr drejtimin e saj


    Emri:  pjimage-36.jpg

Shikime: 112

Madhsia:  71.6 KB

    Publicisti i njohur i gazets “Zri i Popullit”, Hamdi Jupe, n librin e tij, “Shnimet e gazetarit”, tregon momentet e rrzimit t monumentit t Enver Hoxhs, si dshmitar okular i ngjarjes n sheshin “Sknderbej” n 20 shkurt 1991.

    Sipas tij, populli u provokua nga udhheqja e Partis s Puns, pr shkak se i ngriti nj kult prej faraoni Enver Hoxhs duke i ngritur monument, piramidn si muze, por dhe emrtimet e disa institucioneve t rndsishme me emrin e udhheqsit komunist duke rritur zemrimin e njerzve.

    Jupe tregon dhe ngjarjet e ndodhura m pas, si ishte Kongresi i qershorit 1991, kur PPSH-ja u transformua n Parti Socialiste dhe kushtin e Fatos Nanos pr t marr drejtimin e partis, nse vet partia e re do t shkputej nga Enver Hoxha.

    KONGRESI I FUNDIT

    U desh t kalonin edhe tre muaj deri n Kongresin e Dhjet t Partis. Delegatt erdhn nga rrethet gati fshehurazi, nga frika e sulmeve prej turmave t opozits. Situata n Kongres ishte e elektrizuar. Shkrimtari Dritrori Agolli n diskutimin e tij kritikoi ashpr regjimin e kaluar dhe vet Enver Hoxhn. Kjo irritoi salln dhe bri q ajo t ndrpriste disa her diskutimin e tij me thirrjet: “Enver Hoxha”, “Parti – Enver, jemi gati kurdoher”.

    Kjo e detyroi Dritrorin t deklaronte nga tribuna e Kongresit: “Ju ma vrtetuat mendimin tim, t fshehur n vetvete, se Partia e Puns nuk rinovohet. Brtitjet tuaja jasht do civilizimi dhe jasht do kohe t qytetruar, jan pasqyr e nj partie q sht shtrir n shtrat e po jep shpirt … Un kot mora mundimin ta shptoja. Shptojeni vet, po mundt. Un do t largohem, pasi nuk e duroj dot ern e ktij t vdekuri”.

    Ngjarjet po rrokulliseshin me shpejtsi, minut pas minute.

    Npr korridoret e Pallatit t Kongreseve, grupe delegatsh q kishin dal nga salla thrrisnin t alarmuar, duke shkulur faqet me thonj: “far bm kshtu! Vram veten me duart tona, duke ngritur dorn kundr njeriut ton, poetit Dritro dhe e bm t ikte! E kush mbeti tjetr tani n kt parti!”.

    Ata q kishin sulmuar Dritroin n sall, ishin delegat nga rrethet, pjesa m e pandriuar e partis, e bombarduar prej dyzet vitesh vetm nga propaganda komuniste pr “udhheqsin e pagabueshm”.

    Ata tani e shikonin veten t tradhtuar nga t gjitha ant, prandaj po prjetonin halucinacionet e zhgnjimit t madh. N ditn e tret t Kongresit u “zgjodh” m n fund udhheqja e re e partis, Komiteti i ri Qendror i saj. “U zgjodh” me thonjza, sepse emrat e rinj dukeshin sikur ishin zgjedhur nga nj dor e kujdesshme, pavarsisht nga votimi i Kongresit, me qllim q n list t mos mbetej asgj nga e kaluara. N at list bnte pjes edhe Dritro Agolli, q kishte deklaruar nj dit m par “largimin” e tij. At nuk e kishin ln t largohej, e kishin mbajtur “me zor” nga kraht ata q kishin ndrprer fjalimin-funeral t tij ndaj regjimit nj dit m par. Le t ikte “i vdekuri q vinte er”, por jo Dritroi. Dhe ai qndroi atje deri n fund t jets s tij, pr t shtyr “grdalln histori majtas, majtas, majtas!”.

    “MANIFESTI” POLITIK I NANOS

    Problemi tani ishte zgjedhja e Sekretarit t Par t saj. (Ishte akoma terminologjia e vjetr pr organet drejtuese). Prfliteshin disa emra, midis t cilve edhe Fatos Nano. Ky nuk pranonte t zgjidhej dhe prandaj mbledhja e Komitetit t ri pr zgjedhjen e Njshit t saj po zgjatej pa mbarim. “Konklava” e partis nuk mund t mbyllej pa zgjedhur “Papn” e ri. N diskutime u ngrit edhe nj delegate e Gjirokastrs me mbiemrin Shapllo. “Ne, shoku Fatos, nuk kthehemi dot n Gjirokastr, nse ti nuk pranon t zgjidhesh Sekretar i Par – tha ajo gjith patos, por edhe me nj lloj trishtimi njhersh, q nuk po zgjidhnim dot t Parin e partis. Nga vendi ku ishte ulur n sall, Nano iu drejtua asaj: “Dgjo, ti motr nga Gjirokastra: Nse un zgjidhem n krye t partis, un nuk kam m pun me Enver Hoxhn. E pranoni ju gjirokastritt kt apo jo?”. Heshtje varri n sall. Deklarata politike e Nanos pr ndarjen prgjithmon nga emri dhe trashgimia e Hoxhs nuk i drejtohej vetm “motrs” nga Gjirokastra. Ajo u drejtohej t gjith atyre tetdhjet e nj antarve t rinj t udhheqjes s lart q ishin n at sall. Domethn: “Dgjoni dhe merreni vesh ju, antar t rinj t udhheqjes se si do t jet partia e re, nse un zgjidhem n krye t saj”. Ky ishte “manifesti” politik i Nanos. Pas pak astesh topitjeje, delegatja nga Gjirokastra e mblodhi veten:

    – Po, shoku Fatos, do ta pranojm!

    Duartrokitje n sall. Ai togfjalsh, “do ta pranojm”, e kishte liruar situatn nga ngri. Ajo dhe gjith salla e kishin pranuar “manifestin” politik t kandidatit pr udhheqsin e ri.

    Fatos Nano u ul n tavolinn q shrbente si presidium n salln e vogl t katit t dyt t Pallatit t Kongreseve. Po fillonte nj er e re n politikn shqiptare, duke shnuar kshtu lindjen e vshtir t nj formacioni t ri politik, q po ngrihej mbi grmadhat e s vjetrs. Nga “mitra e prgjakur” e Partis s Puns po lindte Partia Socialiste, si do t thoshte m von Dritroi.

    Kjo parti e re do t mbijetonte me sukses t paktn pr tridhjet vitet e ardhshme, duke qeverisur vendin n katr mandate politike dhe duke krkuar tani edhe t pestin.

    Panorama

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 28
    Postimi i Fundit: 09-04-2014, 20:00
  2. Prgjigje: 0
    Postimi i Fundit: 31-08-2013, 02:14
  3. Libr: "Zri i popullit" dhe zri i Jusuf Grvalls
    Nga projekti21_dk n forumin Elita kombtare
    Prgjigje: 7
    Postimi i Fundit: 07-11-2012, 18:29
  4. I.Kadare ose shkrimtari q i zgjati jetn Rregjimit komunist
    Nga pirro10 n forumin Tema e shtypit t dits
    Prgjigje: 31
    Postimi i Fundit: 02-08-2012, 12:30
  5. Permbysja e rregjimit ne 97, Revolucion komunist?
    Nga Seminarist n forumin Problematika shqiptare
    Prgjigje: 66
    Postimi i Fundit: 28-05-2003, 23:29

Fjalt Kye pr Temn

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •