Close
Faqja 9 prej 11 FillimFillim ... 7891011 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 161 deri 180 prej 210
  1. #161
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    PENTECOTE VITI C

    M 5 – 6 – 2022.


    LEXIMI I PAR: Vap. 2,1-13.


    1 Kur erdhi dita e Rrshajve, t gjith ishin s bashku n t njjtin vend.
    2 Dhe, ja, papritmas, u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin.
    3 Atyre ather iu dukn gjuh, si t ishin prej zjarri. Kto u ndan e zun vend nga nj mbi secilin prej tyre.
    4 T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin.
    5 Dhe asohere n Jerusalem banonin judenj, njerz t prshpirtshm, t ardhur prej t gjitha kombeve t bots.
    6 Dhe, kur u dgjua ajo ushtim, ngarendi nj shumic e madhe dhe mbetn t habitur, sepse secili i dgjonte duke folur n gjuhn e vet.
    7 T gjith uditeshin e mrekulloheshin dhe thoshin: “Kta njerz q po flasin, a thua vall nuk jan t gjith galileas?
    8 Po si ather secili prej nesh i dgjon duke folur n gjuhn e vet amtare?
    9 Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis,
    10 t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma,
    11 judenj e proselit, kretas e arab ‑ t gjith ne po i dgjojm duke shpallur veprat e madhrueshme t Hyjit n gjuht tona amtare.”
    12 T gjith kishin mbetur t habitur e, t marr mendsh, pyesnin njri‑tjetrin: “far do t jet kjo pun?”
    13 Disa t tjer, duke shpotitur, thoshin: “Jan dehur me musht!”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA

    N JERUSALEM SHPIRTI I SHENJT ZBRITI DHE U DHERD MBI NJERZIMIN.

    Gjja e par q duhet mbajtur mend nga ky tekst: Jerusalemi sht qyteti i dhurats s Shpirtit! Nuk sht vetm qyteti ku Jezusi themeloi Eukaristin, qyteti ku ai u ringjall, por sht gjithashtu qyteti ku Shpirti u derdh mbi njerzimin.
    N kohn e Krishtit, festa e Rrshajve hebraike ishte shum e rndsishme ishte festa e dhnies s Ligjit, nj nga tre festat e vitit pr t cilat njerzit shkonin n Jeruzalem pr pelegrinazh. Dshmia e ksaj sht renditja e t gjitha kombsive t mbledhura n Jeruzalem pr kt rast: "Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, judenj e proselit, kretas e arab” (v. 9-11).
    Prandaj, qyteti i Jeruzalemit ishte mbushur me njerz nga kudo, mijra hebrenj t devotshm q ndonjher vinin nga shum larg: ishte viti i vdekjes s Jezusit, por kush prej tyre e dinte? E thash qllimisht “vdekjen” e Jezusit, pa folur pr Ringjalljen e tij; sepse Ringjallja e tij deri n at moment mbeti e njohur vetm nga disa miqt e Jezusit. Kta njerz nga kudo ndoshta nuk kishin dgjuar kurr pr nj far Jezusi t Nazaretit. Ky vit ishte si gjith t tjert, kjo fest e Rrshajve do t ishte si gjith t tjerat. Por tashm, nuk ishte absolutisht asgj! Ata besimtart shkuan n Jeruzalem me zjarr, me besim, me entuziazmin e nj pelegrinazhi pr t rinovuar Beslidhjen me Perndin.
    Pr dishepujt e Jezusit, sigurisht, kjo fest e Rrshajve, pesdhjet dit pas Pashks s Tij, at q pan, dgjuan, prekn... pas Ringjalljes s tij... kjo Rrshaj nuk i ngjante asnj tjetr; pr ta asgj nuk ishte si m par... Por kjo nuk do t thot se pritnin at q ndodhi!
    Pr t na ndihmuar t kuptojm se far po ndodhi, Luka evokon ktu, me termat q ai zgjodhi me shum kujdes, tre tekste nga Beslidhja e Vjetr: kto tre tekste jan, dhurata e Ligjit n Sinai; nj fjal nga profeti Joel; dheepisodi i Kulls s Babelit.



    MBRETRIA E HYJIT SHT AFR.

    Le t fillojm nga Sinai: gjuht e zjarrit t Rrshajve, tingulli "si nj ushtim nga qielli, shungullim e ers s fort" sugjerojn se ne jemi ktu n prputhje me at q ndodhi n Sinai, kur Perndia i dha drrasat e Ligjit Moisiut; kt e gjejm n librin e Daljes: “Erdhi e treta dit dhe zbardhi drita: u ndien bubullima, shprthyen vettima, nj re tejet e dendur e mbuloi malin. Boria jehoi thekshm dhe u dridh populli q ishte n zemrimi. Ather Moisiu e bri popullin t dal nga zemrimia n takim me Hyjin. Populli qndroi n kmb rrz malit. Krejt mali i Sinait s’ishte tjetr por tym, sepse Hyji kishte zbritur n zjarr mbi t e tymi i tij ngritej porsi tym furre. I tr mali tundej tmerrsisht. Zri i bririt vinte gjithnj e rritej: Moisiu fliste me Hyjin e Hyji i prgjigjej me bubullim (Dal. 19,16-19). Targumi (sht prkthimi aramaisht i ktij fragmenti nga libri i Daljes) thoshte se kur Zoti dha ligjin, llambat e zjarrit kalonin npr hapsir. Gjuht e zjarrit t Rrshajve i kujtojn ato n mnyr t paprmbajtshme.
    Duke ndjekur linjn e ngjarjes s Sinait, Shn Luka dshiron q ne t kuptojm se kjo Rrshaj, at vit, ishte shum m tepr se nj pelegrinazh tradicional: ishte nj Sinai i ri. Ashtu si Perndia i kishte dhn Ligjin e tij popullit t tij pr t'i msuar ata t jetonin n Beslidhje, tani e tutje Hyji i jepte Shpirtin e tij popullit t tij... Tani e tutje Ligji i Perndis (q sht e vetmja mnyr pr t jetuar vrtet t lir dhe t lumtur: nuk duhet t harrohet kjo) tani e tutje ky Ligj i Perndis nuk sht m i shkruar n drrasa guri, por n drrasa mishi, n zemrn e njeriut, pr t prdorur imazhin e Ezekielit 36, 26-28): "Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do t’ju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia. Do t banoni n tokn q ua dhurova etrve tuaj: ju do t jeni populli im e un do t jem Hyji juaj".
    Luka me siguri donte t evokonte edhe nj fjal nga profeti Joel:
    "E pas ktyre:
    Do ta ndikoj Shpirtin tim
    mbi do njeri
    e do t bhen profet bijt e bijat tuaja,
    pleqt tuaj ndrra do t shohin,
    djelmoshat tuaj do t ken vegime" (Jl 3,1).
    Kjo nnkupton q do njeri do t bhet i aft pr t pranuar Shpirtin e Hyjit. N syt e Luks, kta "hebrenj t zjarrt, nga t gjitha kombet nn qiell" si i quan ai, simbolizojn t gjith njerzimin pr t cilin profecia e Joelit m n fund po prmbushet. Kjo do t thot se ka ardhur e famshmja, e shumpritur "Dita e Zotit"!
    Dhe n fund, episodi i Babelit: ju kujtohet historia e Babelit: duke e thjeshtuar shum, mund t tregohet si nj shfaqje n dy akte: Akti 1, t gjith burrat flisnin t njjtn gjuh: kishin t njjtn gjuh dhe t njjta fjalt. Ata vendosin t ndrmarrin nj pun t madhe q do t mobilizoj t gjitha energjit e tyre: ndrtimin e nj kulle t pamas... Akti 2, Zoti ndrhyn pr ta ndalur at: ai i shprndan n siprfaqen e toks dhe turbullon gjuht e tyre. Tash e tutje njerzit nuk do ta kuptojn m njri-tjetrin... Shpesh pyesim veten se far t konkludojm nga kjo?... Nse nuk duam t kundrshtojm qllimet e Zotit, sht e pamundur t imagjinojm se ai ka vepruar pr dika tjetr prve lumturis son. .. Prandaj, nse Zoti ndrhyn, sht pr t'i kursyer njerzimit nj shteg t rrem: gjurmn e mendimit unik, t projektit unik; dika si “fmijt e mi t vegjl, po krkoni unitetin, kjo sht mir; por mos merrni rrugn e gabuar: uniteti nuk sht n uniformitet! Uniteti i vrtet i dashuris mund t gjendet vetm n diversitet”.
    Rrfimi i Luks pr Rrshajt prputhet mir me Babelin: n Babel, njerzimi mson diversitetin, n Rrshaj, mson unitetin n diversitet: tani e tutje t gjitha kombet nn qiell dgjojn t shpallin n gjuht e tyre t ndryshme mesazhin e vetm: mrekullit e Perndis.

  2. #162
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E RRSHAJEVE VITI C

    M 5 – 6 – 2022.


    PSALMI: 104,1.24,29-30,31.34


    1 Bekoje, shpirti im, Zotin!
    O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    24 Sa t shumta jan, o Zot, veprat e tua!
    T gjitha i ke br me urti t madhe:
    plot sht toka me krijesat e tua.
    29 Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen,
    po ua more frymn, ato ngordhin
    dhe kthehen n pluhur prsri.
    30 Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen
    dhe e rinon fytyrn e dheut.
    31 E amshueshme qoft lavdia e Zotit,
    u gzoft Zoti n veprat e veta!
    34 I plqeft Zotit knga ime,
    knaqsin time e kam vn n Zotin!




    LECTIO DIVINA - MEDITIMI - LUTJA.




    SA T SHUMTA JAN, O ZOT, VEPRAT E TUA!

    sht shum mir q t lexojm t gjith kt psalm: jan tridhjet e gjasht vargje lavdrimi t pastr, nj soditje e mrekullueshme pr veprat e Perndis. Thash "vargje" sepse kjo sht fjala e zakonshme pr psalmet, por duhet t kisha thn tridhjet e gjasht "rreshta" sepse n fakt sht nj poezi e shklqyeshme.
    Nuk habitemi q na propozohet pr festn e Rrshajve, pasi Luka, n librin e Veprave t Apostujve, na thot se n mngjesin e Rrshajve, Apostujt, t mbushur me Shpirtin Shenjt, filluan t shpallin n t gjitha gjuht. mrekullit e Zotit.
    Do t m thuash: t mrekullohesh me Krijimin, nuk ka nevoj t kesh besim! sht e vrtet, dhe sigurisht n t gjitha qytetrimet ka poezi madhshtore pr bukurit e natyrs. N veanti, gjetm n Egjipt mbi varrin e nj faraoni nj poem t shkruar nga faraoni i famshm Akh-en-Aton (Amenophis IV): sht nj himn pr Zotin-Diell: Amenophis IV jetoi rreth vitit 1350 para J.C., n nj koh kur hebrenjt ishin ndoshta n Egjipt; ata mund ta ken njohur kt poezi.
    Midis poems s Faraonit dhe Psalmit 104 ka ngjashmri n stil dhe n fjalor, sht e qart: gjuha e habis sht e njjt n t gjitha gjersit! Por jan shum interesante dallimet: ato jan gjurma e Zbuless q iu b njerzve t Beslidhjes.
    Dallimi i par, dhe sht thelbsor pr besimin e Izraelit: vetm Javeh sht Zoti; nuk ka Zot tjetr prve tij; prandaj dielli nuk sht zot! Ne kemi pasur tashm rastin ta vm re kt n lidhje me historin e Krijimit n Zanafilln: Bibla kujdeset shum pr t vendosur diellin dhe hnn n vendet e tyre, ata nuk jan perndi, ata jan vetm ndriues, kjo sht e gjitha. Dhe ata jan gjithashtu krijesa: nj nga vargjet e psalmit thot qart: "(Ti, o Zot, ti krijove hnn q shnon koht dhe diellin q njeh orn e perndimit t saj" (v. 19). Nuk do t flas m shum pr kt, sepse kta vargje nuk u mbajtn pr festn e Rrshajve, por disa vargje e paraqesin Zotin si t vetmin mjeshtr t Krijimit; poeti prdor nj fjalor t tr mbretror pr t: Zoti paraqitet si nj mbret madhshtor, i gjithpushtetshm dhe fitimtar. Pr shembull, fjala "i madh" q kemi dgjuar sht nj fjal q prdoret pr t nnkuptuar fitoren e mbretit n luft. Nj mnyr shum njerzore, sigurisht, pr t shprehur zotrimin e Zotit mbi t gjitha elementet e qiellit, t toks dhe t detit.
    Dallimi i dyt t Bibls: Krijimi sht vetm i mir; aty kemi nj jehon t asaj poezie t famshme nga Zanafilla q prsritet pa u lodhur si nj refren “Dhe Zoti e pa q ishte mir! "... Psalmi 104 ngjall t gjith elementt e krijimit, me t njjtn mrekulli: "Un gzohem n Zotin" dhe psalmisti shton (nj varg q nuk e dgjojm kt t diel):
    "Do t’i kndoj Zotit n jetn time,
    do ta lavdroj Hyjin derisa t jem gjall” (v. 33).
    Megjithat, e keqja nuk shprfillet: fundi i psalmit e evokon qart at dhe dshiron zhdukjen e saj: por njerzit e Beslidhjes s Vjetr e kishin kuptuar se e keqja nuk sht vepr e Perndis, pasi i gjith krijimi sht i mir. Dhe ne e dim se nj dit Zoti do t zhduk do t keqe nga toka: mbreti fitimtar i elementeve m n fund do t eliminoj gjithka q pengon lumturin e njeriut.



    TI E RINON VAZHDIMISHT FYTYRN E TOKS

    Veantia e tret e besimit t Izraelit: Krijimi nuk sht nj akt i s shkuars: sikur Zoti t kishte vn tokn dhe njerzit n hapsir, nj her e prgjithmon. sht nj marrdhnie e qndrueshme ndrmjet Krijuesit dhe krijesave t tij; kur themi n Profesionin e fes: "Un besoj n Hyjin, Atin e gjithpushtetshm, Krijuesin e qiellit dhe t toks", ne nuk bjm vetm profesioinin e fes ton n nj veprim fillestar t Zotit, por po e njohim veten n nj marrdhnie varsie prej tij: psalmi ktu thot fare mir qndrueshmrin e veprimit t Zotit:
    “T gjitha kto presin me shpres
    q t’u japsh ushqim n kohn e duhur.
    Po u dhe ti ato mbledhin,
    kur ti e hap dorn tnde, mbushen me nj mij t mira.
    Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen,
    po ua more frymn, ato ngordhin
    dhe kthehen n pluhur prsri”(vv. 27.29).
    Nj tjetr veori, prsri, e besimit t Izraelit, nj tjetr shenj e zbuless q iu b ktij populli: n majn e Krijimit, sht njeriu; i krijuar pr t qen Mbreti i Krijimit, ai sht i mbushur me Shpirtin e Perndis; duhej nj zbulim q njerzit t guxonin t mendonin nj gj t till! Dhe kjo sht ajo q ne kremtojm n Rrshajt: ky Shpirt i Perndis q sht n ne dridhet n pranin e tij: ai hyn n rezonanc me t. Dhe kjo sht arsyeja pse psalmisti mund t thot: “Gzoft Perndia n veprat e tij! ... Un gzohem te Zoti”.
    S fundi, dhe kjo sht shum e rndsishme: dihet mir se n Izrael do reflektim mbi Krijimin bie n kndvshtrimin e Beslidhjes: Izraeli fillimisht prjetoi veprn e lirimit t Zotit dhe vetm m pas meditoi Krijimin nn dritn e ksaj prvoje. N kt psalm specifik, kemi gjurm t ksaj gjje:
    Para s gjithash, emri i Zotit i prdorur ktu sht emri i famshm me katr shkronja, YHVH, t cilin ne e prkthejm Zot, q sht zbulesa pikrisht e Perndis s Beslidhjes.
    Ather dgjuat pikrisht tani shprehjen “Zot, Perndia im, je kaq i madh! Shprehja "Zoti im" me posesivin sht gjithmon nj kujtim i Beslidhjes pasi plani i Zotit n kt Beslidhje ishte shprehur saktsisht n formuln "Ti do t jesh populli im dhe un do t jem Zoti yt". Ky premtim, sht n dhuratn e Shpirtit “pr do qenie prej mishi”, si thot profeti Joel (3,1) se sht prmbushur. Q tani e tutje, do njeri ftohet t marr dhuratn e Shpirtit pr t'u br me t vrtet nj bir i Perndis.

  3. #163
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E RRSHAJVE VITI C

    M 5 – 6 – 2022.

    UNGJILLI: Gj. 14, 15-16. 23b-26


    15. “Nse m doni,
    do t’i mbani urdhrimet e mia.
    16. Edhe un do t’i lutem Atit
    dhe Ai do t’ju jap nj Mbrojts tjetr,
    q t jet me ju prgjithmon:
    23. “Nse ndokush m do,
    ai do t ma mbaj fjaln,
    Ati im do ta doj,
    tek ai do t vijm
    dhe tek ai do t banojm.
    24. Kush nuk m do,
    nuk i mban fjalt e mia.
    E fjala q po dgjoni, nuk sht imja,
    por sht e Atij, q m drgoi, ‑ e Atit.
    25. Kto fjal jua thash
    ndrsa banova me ju.
    26. E Shpirti Shenjt ‑ Mbrojts,
    t cilin do t’jua drgoj Ati n Emr tim,
    Ai do t’jua msoj t gjitha
    dhe do t’ju prkujtoj gjithka [un] ju thash.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA



    KUR DASHURIA E ZOTIT PUSHTON ZEMRAT E NJERZVE

    Ne e njohim mir kt Ungjill, por sigurisht q sot merr nj drit t re fal teksteve t tjera q na ofrohen pr festn e Rrshajve. Pr shembull, sht interesante q, pr festn e dhurats s Shpirtit, ungjilli q na propozohet na flet vetm pr dashurin! Shpesh ne tundohemi t mendojm pr Shpirtin Shenjt pr sa i prket frymzimit, ideve, aftsive dalluese, inteligjencs n nj far mnyre; Jezusi na thot ktu: Shpirti i Hyjit sht krejt tjetr gj, sht Dashuria e personifikuar; nuk sht udi, do t themi, pasi, si thot Shn Gjoni: "Zoti sht dashuri".
    Kjo do t thot se, n mngjesin e Rrshajve, n Jeruzalem, kur dishepujt u mbushn me Shpirtin Shenjt, ishte pikrisht dashuria q sht n Perndin q i pushtoi ata. Po kshtu, edhe pr ne, t pagzuar, t konfirmuar, aftsia jon pr dashuri sht banuar nga vet dashuria e Zotit.
    "Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheu",
    thot Psalmi 104 i ksaj feste t dhurats s Shpirtit: me t vrtet, t krijuar sipas shmblltyrs s Perndis, t thirrur pr t'i ngjasuar atij gjithnj e m shum, ne jemi vazhdimisht n procesin e t qenit brumosur prej tij n imazhin e tij; shikoni poarin q i jep form vazos s tij, ajo rafinohet gjithnj e m shum n duart e mjeshtrit... Ne jemi kjo qeramik n duart e Zotit: ngjashmria jon me t bhet gjithnj m e rafinuar, m shum kur lejojm Shpirtin t veproj e duan q ai t na transformoj.
    N pjesn nga letra drejtuar Romakve q lexojm pr kt fest t Rrshajve, sht m tepr nj shtje e marrdhnies son me Perndin; mund t prmblidhej me frazn: ne nuk jemi m skllevr, ne jemi fmij t Zotit. N kt Ungjill, Jezusi bn lidhjen midis marrdhnies son me Zotin dhe marrdhnies son me vllezrit tan:
    "Nse m doni, do t'u qndroni besnik urdhrimeve t mia",
    dhe urdhrimi i tij, ne e dim mir se far sht:
    " Sikurse un ju desha ju, duajeni edhe ju njri‑tjetrin! (Gj. 13,34);
    dhe mund t mendojm se kjo shprehje i referohet larjes s kmbve, domethn nj qndrimi t vendosur shrbimi.
    Kshtu ne mund t prkthejm at fjali:
    "Nse m doni, do t'u qndroni besnik urdhrimeve t mia",
    kshtu "Nse m doni, do ta vini veten n shrbim t njri-tjetrit".
    Dashuria pr Perndin dhe dashuria pr vllezrit jan t pandashme, aq t pandashme saq nga cilsia e shrbimit ton ndaj vllezrve tan mund t gjykojm cilsin e dashuris son pr Perndin. Pra, mund ta kthejm mbrapsht fjalin:
    “Nse m doni, do t’u qndroni besnik urdhrimeve t mia”,
    kshtu: “Nse nuk viheni n shrbim t vllezrve t tu, mos pretendoni se m doni”!
    Pak m tutje, Jezusi merr nj shprehje krejtsisht t ngjashme, por e zhvillon m tej:
    “Nse ndokush m do, ai do t ma mbaj fjaln, Ati im do ta doj, tek ai do t vijm dhe tek ai do t banojm (v.23).
    Kjo, padyshim, nuk do t thot se Ati yn qiellor nuk do t mund t na doj nse nuk e vm veten n shrbim t vllezrve tan! N Zot, nuk ka pazare, nuk ka kushte! Prkundrazi, karakteristik e mshirs sht t'i afrohemi edhe m shum nevojtarit duke qen t bindur se edhe ne jemi nevojtar prsa i prket dashuris dhe shrbimit ndaj t tjerve.



    DO ART MSOHET DUKE E PRAKTIKUAR.

    Por ajo q do t thot kjo fjali sht dika q ne e dim mir: aftsia pr t dashur sht nj art dhe do art msohet duke e praktikuar! Dashuria e Atit sht e pamas, e pafund; sht aftsia jon pr ta pranuar kt dashuri q sht e kufizuar dhe rritet ndrsa e ushtrojm at. Kt mund ta prkthejm: “Nse dikush m do, do ta vr veten n shrbim t t tjerve. Dhe pak nga pak zemra e tij do t zgjerohet dhe dashuria pr Zotin do ta pushtoj gjithnj e m shum dhe ai do t jet n gjendje t'u shrbej t tjerve edhe m mir... e kshtu me radh deri n pafundsi... Deri n pafundsi n kuptimin e vrtet t fjals .
    S fundi, t kthehemi te fjala “Mbrojts”: sht e vrtet q kemi nevoj pr nj Mbrojts... por jo para Zotit, sigurisht! Shn Pali na tha mir n letrn drejtuar Romakve (q sht leximi yn i dyt i ksaj feste): “Ju ve nuk e keni marr shpirtin q bn robr n mnyr q prsri t trembeni, por keni marr Shpirtin q ju bn bij t adoptimit, n saje t t cilit ne thrrasim: Abba! O At! Vet Shpirti Shenjt dshmon bashk me shpirtin ton se jemi fmijt e Hyjit" (Rm 8,15v). Pra, ne nuk kemi m frik nga Zoti, nuk kemi nevoj pr nj Mbrojts para tij. Por ather para kujt?
    Jezusi tha mir: “Un do t'i lutem Atit dhe ai do t'ju jap nj avokat tjetr q do t jet me ju prgjithmon. Po, ne kemi nevoj pr nj mbrojts, nj avokat q t na mbroj: por sht prball vetes son, prball hezitimit ton pr t vn veten n shrbim t t tjerve, prball ndrojtjes son t llojit: “As dyqind denar buk …nuk do t dilnin mjaft pr t’i dhn secilit nga nj grim”, ose “ “Ne s’kemi m se pes buk e dy peshq. Vetm nse shkojm e blejm ushqim pr gjith kt popull!” (Lk. 9,13);
    Ose: ““Ktu sht nj djalosh q ka pes buk elbi dhe dy peshq t vegjl. Por, ka jan kto pr kaq njerz?” (Gj 6, 9).
    Ne kemi vrtet nevoj pr kt Mbrojts q do t mbroj vazhdimisht n ne kauzn e t tjerve. Dhe duke e br kt, n fakt jemi ne q ai do t mbroj, sepse lumturia jon e vrtet sht t lm veten t formohemi do dit nga “poari” sipas imazhit t tij.

  4. #164
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    FESTA E TRINIS S SHENJT VITI C.

    M 12-6-2022.

    LEX. I PAR: Fu, 8, 22-31.


    22 Zoti m kishte q n fillim t udhve t veta,
    q n fillim, para se t krijonte ndonj gj.
    23 Kam qen shuguruar prej amshimit,
    q n koht m t lashta, para se t krijohej toka.
    24 Ende nuk ishin humnerat e un isha e ngjizur,
    ende nuk ishin burimet e ujrave t shumta,
    25 para se t viheshin themelet e maleve,
    para se t ishin kodrat, un linda.
    26 Ende nuk e kishte krijuar tokn as fushat,
    as elementet e para t pluhurit t toks.
    27 Kur i ujdisi qiejt, un isha pran,
    kur hoqi nj rreth, ligj t sigurt, rrethues t humners,
    28 kur n lartsi i dendi ret,
    kur i bri t fuqishme burimet e humners
    29 kur ia vuri kufirin rrethues detit
    dhe ujrave q t mos i kalojn kufijt e vet,
    kur toks ia qiti themelet,
    30 un isha pran si kryemjeshtr:
    knaqsia e tij pr do dit,
    duke luajtur pran tij gjith kohn,
    31 duke luajtur mbi globin toksor:
    knaqja ime sht t jem me bijt e njerzve.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    “SA T SHUMTA JAN VEPRAT E TUA: T GJITHA I KE BR ME URTI T MADHE”.


    Pr njerzit e Bibls, nuk ka dyshim se Zoti e udhheq botn me menuri!
    "Sa t shumta jan, o Zot, veprat e tua! T gjitha i ke br me urti t madhe",
    thot Psalmi 104, 24 t cilin e knduam pr Rrshajt. Madje kjo sht kaq e qart se kjo pjes e leximit t par pr festn e Trinis s shenjt vazhdon e prfundon duke shkruar fjalime t tra pr kt tem. Teksti q komentojm sht nj predikim i vrtet me temn: “Vllezrit e mi, mos e bni jetn tuaj n shtigje t rreme. Vetm Zoti e di se far sht e mir pr njeriun. N prputhje me rendin e gjrave q ai ka vendosur q nga origjina e bots, kjo sht mnyra e vetme pr t qen t lumtur”.
    Pr t'i dhn m shum pesh predikimit t tij, autori bn q urtia t flas sikur t ishte nj person. Por le t mos bjm nj gabim: kjo sht vetm nj mjet letrar; prova eshte se ne kapitullin tjeter flet edhe "Zonja Marrzi" (Fu. 9,13).
    Pr momentin, pra, sht Zonja Urtsia ajo q na paraqitet dhe mesaxhi i par q na jepet sht se ajo nuk flet vetm pr veten... flet pr veten vetm n funksion t Zotit, sikur t ishin t pandar.
    “Zoti m kishte q n fillim t udhve t veta, q n fillim, para se t krijonte ndonj gj... Kam qen shuguruar prej amshimit, q n koht m t lashta, para se t krijohej toka... kur n lartsi i dendi ret, kur i bri t fuqishme burimet e humners... un isha pran si kryemjeshtr".
    Pra, midis Zotit dhe Urtsis ekziston nj marrdhnie shum e ngusht... Besimi hebre n t vetmin Zot nuk e parashikoi kurr nj Zot-Trinitet: por duket ktu se, pa braktisur besimin n nj Hyj unik, besimtari ndjen se brenda vet zemrs s Zotit t vetm, ka nj mister dialogu dhe bashkimi.
    Vrejtje e dyt: “PARA” sht nj fjal q del shum shpesh n kt pasazh! “para se t krijonte ndonj gj... para se t krijohej toka... para se t viheshin themelet e maleve... para se t ishin kodrat, un linda... para shekujve u formova... q n fillim, para shfaqjes s toks... Kur humnerat NUK ekzistonin ENDE, un linda, kur nuk ishin burimet q burojn… Para se t vendoseshin malet,... para kodrave t linda... para se Zoti t bnte tokn dhe hapsirn, elementt parsor t bots. Kur ai vendosi qiejt, UN ISHA ATJE...”
    sht e qart: lajtmotivi sht i mir: 'Isha aty nga prjetsia, para do krijimi'... Prandaj, ekziston nj kmbngulje shum e fort pr anterioritetin e asaj q quhet Urtsi n lidhje me t gjith krijimin.
    Vrejtje e tret, Urtia luan nj rol n Krijim: “Un isha atje… kur ai (Zoti) vendosi kufijt e tij n det, n mnyr q ujrat t mos mund t shkelin urdhrin e tij, kur ai vendosi themelet e toks".
    Pr nj vepr kaq t bukur sa q shkakton gzim t vrtet: “Knaqsia e tij pr do dit, duke luajtur pran tij gjith kohn, duke luajtur mbi globin toksor: knaqja ime sht t jem me bijt e njerzve”.
    [/SIZE][/B]


    NJ MISTER DASHURIE...

    Urtia sht me Zotin, pran Zotit dhe "ajo gjen knaqsin e saj" me Zotin, duke qen pran Zotit... ajo sht me ne... dhe "e gjen knaqsin e saj" me ne. Ne dgjojm ktu nj jehon t refrenit nga Zanafilla: "Perndia e pa q ishte mir". Aq m tepr, n ditn e gjasht, menjher pas krijimit t njeriut q ishte si kurorzimi i gjith puns s tij: “Hyji shikoi gjithka kishte br dhe, ja, ishin shum t mira!" (Zn 1,31).
    Si rezultat, ky tekst na zbulon nj aspekt t veant dhe jashtzakonisht pozitiv t besimit t Izraelit: Urtsia e prjetshme kryesonte t gjith veprn e Krijimit: kmbngulja e tekstit sht shum e fort pr kt; dy gjra mund t nxirren nga kjo: S pari, q nga agimi i bots, njerzimi dhe kozmosi jan lar me Urtsin e Zotit. S dyti, bota e krijuar nuk sht pr rrjedhoj e rregullt pasi Urtia sht mjeshtr-ndrtuesi i saj. Kjo duhet t na detyroj t mos humbasim kurr besimin. S fundi, sht vrtet menduri e besimit t guxosh t besosh se Zoti sht vazhdimisht i pranishm n jetn e njerzve, dhe aq m tepr q ai gjen knaqsit e tij n shoqrin ton... sht menduri, por fakti sht aty: nse Zoti vazhdon pa u lodhur t propozoj Beslidhjen e tij t dashuris, n t vrtet sht sepse ai “gjen knaqsin e tij dit pas dite me fmijt e njerzve”. Mbetet nj pyetje: pse na ofrohet ky tekst pr festn e Trinitetit? Asnj her nuk gjendet fjala “Trinitet” n kto rreshta, apo edhe fjalt At, Bir dhe Shpirt.
    Pr sa i prket Librit t Fjalve t Urta, kjo nuk sht pr t'u habitur, pasi kur u shkrua, nuk bhej fjal pr Trinitetin: jo vetm q fjala nuk ekzistonte, por vet ideja e Trinitetit nuk preku asknd. N fillim, pr Popullin e Zgjedhur, urgjenca e par ishte t lidheshin me Zotin Nj; pra lufta e ashpr e t gjith profetve kundr idhujtaris dhe politeizmit, sepse thirrja e ktij populli ishte pikrisht q ai t ishte dshmitar t nj Zoti unik; le t mos harrojm kt fjali nga libri i Ligjit t Prtrir: “Ju sht dhn t shihni, q t dini se Zoti sht Perndia; nuk ka tjetr ve tij”.
    Hapi i par, pra, pr t zbuluar se Zoti sht NJ, ishte q t mos bhej fjal pr disa persona hyjnor! Vetm m von besimtart do t msojn se ky Zot unik nuk sht i vetmuar, ai sht Triniteti. Ky mister i jets trinitare filloi t parashikohej vetm n meditimin e Berslidhjes s Re, pas ringjalljes s Krishtit. N at koh, kur Apostujt dhe shkrimtart e Beslidhjes s Re filluan ta shihnin kt mister, ata filluan t shqyrtonin Shkrimet dhe kshtu bn at q quhet rilexim; dhe n veanti, ata rilexojn rreshtat q sapo kemi dgjuar dhe q flasin pr Urtsin e Perndis dhe lexojn n to personin e Krishtit.
    Shn Gjoni, pr shembull, do t shkruaj: “N fillim ishte Fjala e Fjala ishte n Hyjin e Fjala ishte Hyj” (Gj. 1,1).
    Dhe ju e dini sa shum thot kjo shprehje n greqisht pr nj bashksi shum t thell, nj dialog t pandrprer dashurie. Libri i Fjalve t Urta nuk ishte ende aty. Ireneu dhe Teofili i Antiokis e identifikuan Urtsin me Shpirtin, ndrsa Origjeni me Birin. sht ky interpretimi i dyt q m n fund u ruajt nga teologjia.

  5. #165
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINIA E SH. VITI C

    M 12-6-2022.

    PS. 8, 4-9.


    4 Kur e sodis qiellin ‑ veprn e gishtave t tu,
    hnn e yjet q ti i vendose,
    5 ka sht ather njeriu q ta kujtosh,
    biri i Adamit q t prkujdesesh pr t?
    6 E pra, e bre pak m t vogl se engjjt,
    e kurorzove me lavdi e shklqim,
    7 i dhe pushtet mbi veprat e duarve t tua.
    Gjithka vure nn kmbt e tija:
    8 delet e kafsht t gjitha,
    pr m tepr edhe egrsirat e fushs,
    9 shpndt e ajrit dhe peshqit e detit,
    t gjitha q prshkojn udht e detit!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    BRENDA IMENSITETIT T BOTS.

    Kur e sodis qiellin ‑ veprn e gishtave t tu, hnn e yjet q ti i vendose.
    Ndoshta jemi n kuadrin e nj feste gjat nats; nj hipotez krejtsisht e besueshme, pasi profeti Isaia nganjher aludon pr festimet e nats, pr shembull kur thot:
    "Kurse ju do t kndoni
    porsi natn e kremtimit t Fests,
    me gzim t zemrs,
    porsi ai q, me z t fyellit
    shtegton n ndjes n malin e Zotit,
    n Qetn e Izraelit" (Is 30,29).
    Pra mund t imagjinohet se jemi n nj mbrmje vere, n Jerusalem, gjat nj pelegrinazhi, nj fest nn yje.
    Ne nuk e kemi lexuar t gjith kt psalm, por nse i referohemi Bibls son, ajo q sht e dukshme kur lexojm kt psalm, sht se fjalia e par dhe e fundit jan saktsisht t njjta!:
    O Zot, Zoti yn, sa i mrekullueshm sht Emri yt mbi mbar dheun!"
    Pra, nuk ka nevoj t krkojm m tej pr temn e ktij psalmi: ai sht nj himn pr madhshtin e Perndis! Pr m tepr, le t vrejm se emri i prdorur pr Zotin ktu sht edhe nj her emri i Beslidhjes, katr shkronjat e famshme, YHVH, emri m i Shenjt q nuk shqiptohet kurr: prandaj, edhe nse fjala Beslidhje nuk prdoret as nj her, ajo nnkuptohet: jan njerzit e Beslidhjes q flasin ktu.
    Le t kthehemi te kjo fjali q prsritet n fillim dhe n fund:
    O Zot, Zoti yn, sa i mrekullueshm sht Emri yt mbi mbar dheun!".
    Pra, ne kemi ktu nj simetri t prsosur... far kornizon? Nj meditim mbi njeriun. Ky ndrtim sht shum interesant. N t njjtn koh, njeriu sht me t vrtet n qendr t krijimit, dhe n t njjtn koh gjithka, duke prfshir edhe njeriun, sht e lidhur me Zotin: Vet Zoti vepron dhe njeriu sodit... Gjithka sht "vepr e gishtave t Zotit", gjithcka eshte "pune e duarve t Zotit... Ai i nguli syt yjeve... Ai mendon pr njeriun, ai kujdeset pr t, ai e kurorzon me lavdi e nder, ai e vendos mbi veprn e duarve t tij, e vendos gjithka nn kmbt e tij.
    "Kurora" e njeriut sht pikrisht kozmosi: dhe sigurisht q nuk sht rastsi q psalmi sht ndrtuar n at mnyr q numrimi i veprave t krijuara nga Zoti jan si nj korniz brenda t cils sht njeriu. Mund t thuhet se t gjitha gjera t krijuara formojn si nj Kuror pr njeriun. Nse marrim strukturn e prgjithshme t ktij psalmi, ai shfaqet si rrath koncentrik me n qendr njeriun: "ka sht ather njeriu q ta kujtosh, biri i Adamit q t prkujdesesh pr t? E pra, e bre pak m t vogl se engjjt, e kurorzove me lavdi e shklqim, i dhe pushtet mbi veprat e duarve t tua. Gjithka vure nn kmbt e tij...
    Pastaj nj rreth i par, krijimi: nga t dyja ant vargje pr njeriun: nga njra an qielli me yje, dhe hna... nga ana tjetr t gjitha qeniet e gjalla: tufa, kafsh t egra, zogj, peshq... Pastaj rrethi i dyt: prsritet fraza e famshme: njeriu sodit mbretin e vrtet t Krijimit: "O Zot, Zoti yn, sa i mrekullueshm sht Emri yt mbi mbar dheun!"



    SHKELQIMI I ZOTIT, SHKELQIMI I NJERIUT


    Mbretrimi i Zotit shprehet tashm me fjaln "i madh", nj fjal nga gjuha e oborrit mbretror q thot fuqia e mbretit fitimtar. Natyrisht thuhet edhe me fjaln shklqim. Ky mbret sht fitimtar mbi kundrshtarin, mbi armikun, me sa duket, pa vshtirsi, pasi tregohet knaqsia e tij n mnyrn e ferishteve e t foshnjave...; (prkthimi i ktij vargu sht shum i debatuar... zgjedhet ktu prkthimin liturgjik, pasi sht ky q dgjojm n mesh dhe sht shum sugjestiv): " Me madhri e tejkalon edhe qiellin! Prej gojs s ferishteve e t foshnjave lavdin e bre gati kundr armiqve q ti bsh t heshtin armiq e kryengrits (v. 3-4).
    Ndoshta mund t kuptohet se deri n qiell arrin lavdet e kngt e fmjive q e shpallim shklqimin dhe madhrin e ksaj mbretrie. Lavdet e kngt e fmijve jan nj mburoj q shpton kundr kundrshtarve t mbretit: n prplasjen kundr kesaj mburojeje shkatrrohen ushtrit e armiqve q, duke u revoltuar, me kt revolt anulojn vetveten.
    Kt mbretri Zoti nuk e ruan pr veten: meq kurorzon njeriun me radh. Njeriu ka gjithashtu t drejtn e nj fjalori mbretror: njeriu sht "mezi m pak se nj zot"...ai sht "kurorzuar"...t gjitha gjrat jan "n kmbt e tij": ka imazhin e nj froni mbretror mbi t ciln Hyji e vuri njeriun: Gjithka vure nn kmbt e tija. Pr t thn t njjtn gj, libri i Zanafills kishte thn se krijimi i njeriut ishte i fundit pas t gjitha gjrave t tjera, pas t gjitha qenieve t tjera t gjalla, pr t treguar se njeriu ishte n krye; dhe m pas libri i Zanafills kishte treguar prsri se njeriu do t kishte dhn nj emr t gjitha krijesave, q sht nj shenj eprsis, mjeshtris... N Krijim, thirrja e njeriut sht me t vrtet q njeriu t jet Mbreti i Krijimit: pr iftin e par njerzor, Zotin. kishte thn: Shtohuni e shumohuni e mbusheni tokn dhe sundojeni at! (Zn 1,28).
    Por le ti rikthehemi fjalis: Kur e sodis qiellin ‑ veprn e gishtave t tu, hnn e yjet q ti i vendose, ka sht ather njeriu q ta kujtosh, biri i Adamit q t prkujdesesh pr t? (v. 4-5).
    Pse t intereson njeriun? sht nj mnyr e bukur pr t shprehur pranin e Zotit me njeriun, shqetsimin e Hyjit pr jetn e tij.
    Natyrisht, nj psalm i till nxjerr gzimin e t jetuarit! Por mund t ket dit n jetn ton kur kjo prani e Perndis me njeriun do t ndihet si e rnd. Kjo sht ajo q i ndodhi Jobit n nj dit vuajtjeje t madhe: ai ishte nj besimtar i madh, nj njeri luts dhe e dinte prmendsh kt psalm, me siguri; mir, nj dit, n dshprimin e tij, i vjen keq q e kndoi me kaq entuziazm kt psalm, kur gjithka po shkonte mir: dhe shkon aq larg sa thot: "M lr n paqe... pse interesohesh pr mua?.. Pse vazhdon t kesh kujdes pr mua?... far sht nj qenje i vdekshm pr ty q bre nj pun kaq t madhe pr t, duke prqendruar vmendjen tnde tek ai? At dit, besimi i tij pothuajse u thye; dhe disa prej nesh, shum t provuar, e njohin dhjmbjen e ksaj sprove; por pr ta, si pr t gjith ne, si pr Jobin, Zoti shikon dhe vazhdon, fardo q t ndodh, "t kujdeset pr njeriun".

  6. #166
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINIA E SH. VITI C.

    M 12 – 6 -2022.

    UNGJILLI: Gj. 16, 12 – 15:



    12 Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn
    por tani s’mund t’i kuptoni.
    13 E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑
    Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn.
    Ai s’do t flas prej vetvetes,
    por do t flas ka t dgjoj
    dhe do t’ju zbuloj t ardhmen.
    14 Ai do t m lvdoj,
    sepse do t marr prej simes
    e do t’ju zbuloj juve.
    15 Gjithka ka Ati, sht imja.
    Prandaj edhe ju thash:
    ‘Merr prej simes
    dhe do t’ju zbuloj juve’ ”.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    SHPIRTI I T VRTETS DO T'JU UDHZOJ TA NJHINI TR T VRTETN.


    Prpara se t futemi n kt tekst t Shn Gjonit, ne duhet m shum se kurr "t veshim zemrat tona" (si tha Saint-Exupry): n kt mbrmje t fundit t jets s tij toksore, Jezusi nuk prdor fjaln "Trinitet"; ai bn shum m tepr dhe shum m mir: ai na fut n kt mister t madh, n vet intimitetin e Trinis. Por pr t perceptuar kt mister dashurie dhe bashkimi, do t duhej t ishim n harmoni me t, ne vet do t duhej t ishim zjarri prvlues i dashuris dhe bashkimit; por mjerisht, ne jemi t ngjashme m tepr me drurin shum e gjelbr e vn n kontakt me zjarrin: sht shum e vshtir ta bsh q "t marr", t ndizet.
    Ajo q Jezusi po na thot ktu, ndr t tjera, sht se Shpirti Shejnt i Perndis, zjarri, do t hyj n ne: ai do t vendoset n zemrn e drurit t gjelbr. Jemi ende n kontekstin e vaktit t fundit t Jezusit me dishepujt e tij, t Enjten e Madhe n mbrmje: Jezusi i jep lamtumirn dhe prgatit dishepujt e tij pr ngjarjet q do t pasojn. Ai tregon maksimumin e misterit t tij, por ka gjra q ende nuk mund t'i kuptojn: "Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn por tani s’mund t’i kuptoni" (v.12).
    Historia e njerzimit, si historia e do njeriu, sht ajo e nj udhtimi t gjat. Ndrsa ne, prindrit ose edukatort, i shoqrojm ata q na jan besuar n zgjimin e tyre progresiv, Zoti e shoqron njerzimin n rrugtimin e tij t gjat. Gjat gjith historis biblike, Zoti ia ka shfaqur gradualisht veten popullit t tij: vetm pak nga pak Populli i Zgjedhur ka braktisur besimet e tij pagane, spontane pr t zbuluar gjithmon pak m mir fytyrn e vrtet t Zotit. Por nuk ka arritur deri n fund: prova sht vshtirsia e vet dishepujve t Jezusit pr ta njohur at si Mesia, aq i ndryshm ishte ai nga portretet q i kishin br m par.
    Dhe kjo rrug e gjat e zbulimit t Zotit nuk ka prfunduar ende, nuk do t prfundoj kurr: do t vazhdoj deri n prmbushjen e planit t Zotit. Gjat gjith ktij udhtimi, Shpirti i s vrtets na shoqron pr t na udhhequr drejt gjith s vrtets... E vrteta duket se sht nj nga fjalt kye t ktij teksti: t besosh at q lexojm, e vrteta sht nj qllim dhe jo nj arritje: Shpirti i s vrtets "do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn"... Kjo duhet t na ndaloj t debatojm pr shtje teologjike... meq askush nga ne nuk mund t pretendoj se zotron t gjith t vrtetn!
    Nga ana tjetr, nuk sht e rendit intelektual, nuk sht dije; pasi, n t njjtin Ungjill t Gjonit, Jezusi thot "Un jam e Vrteta". Ndaj e kuptojm se prse n tekstin e sotm ai prdor disa her foljen “njoh” ose nj folje t ngjashme: “Ai do t’ju zbuloj t ardhmen. Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn... do t marr prej simes e do t’ju zbuloj juve".



    JEMI FTUAR T HYM N VET INTIMITETIN E ZOTIT


    N gjuhn biblike, ne e dim se folja "njoh" nnkupton nj prvoj jetsore dhe jo nj njohuri intelektuale. Aq sa kjo fjal "njoh" sht ajo q prdoret pr bashkimin bashkshortor. Prvoja e dashuris nuk mund t shpjegohet, ne vetm mund ta jetojm at dhe t mrekullohemi me t.
    Shpirti do t banoj n ne, do t na deprtoj, do t na udhheq drejt Krishtit q sht e Vrteta... ather, pak nga pak, zbulimi i misterit t Zotit nuk do t jet m i jashtm pr ne: do t kemi nj perceptim intim t tij. : ktu prsri dgjohet nj jehon t premtimeve t profetve: "Dhe ather s’do t ken nevoj ta msoj njri‑tjetrin e vllai vllan: ‘Njihe Zotin!’, sepse t gjith do t m njohin, prej m t voglit e deri n m t madhin ‑ thot Zoti ‑ sepse do ta fal fajsin e tyre e s’do ta kujtoj m mkatin e tyre” (Jr. 31,34).
    I rikthehem fjalis: “Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn, por tani s’mund t’i kuptoni". Pse apostujt nuk "kishin mundlsin t'i kuptonin"? Sepse ata nuk e kishin marr ende Shpirtin shenjt, duket. Kjo do t thot q nse vrtet duam t deprtojm pak m thell n njohjen e mistereve t Perndis, duhet t thrrasim me vendosmri Shpirtin Shenjt.
    Vrejtja e fundit: "Ai s’do t flas prej vetvetes, por do t flas ka t dgjoj dhe do t’ju zbuloj t ardhmen".
    Do t'ju zbuloj t ardhmen, far do t vij.Nuk duhet t presim zbulesa n mnyrn e shikuesve... ka t bj me dika shum m t madhe: sht projekti madhshtor i Zotit q po realizohet n historin njerzore: at q Pali i shenjt e quan "misteri dashamirs", q sht, pikrisht, hyrja e gjith njerzimit n jetn intime t Trinis. “ Ai do t m lvdoj, sepse do t marr prej simes e do t’ju zbuloj juve".
    Ai do t marr at q vjen prej meje q ta njihni edhe ju: ktu prsri, nuk bhet fjal pr t na vendosur n nj nivel intelektual: nuk jan idet e Jezusit q ai do t na bj t kuptojm. sht vet prvoja e jets s tij q ai do t na bj t rijetojm nga ana jon. Vet udhtimi i njeriut-Jezusit t jetuar me Shpirtin Shenjt bhet i yni.
    Tundimet n shkrettir: sht Shpirti i dashuris q e lejon at t'i kaprcej ato; sht ende Shpirti q e udhheq at n t gjith misionin e tij, q i frymzon fjalt dhe veprimet e tij... q i jep guximin e mrekullive... deri n guximin e fundit t braktisjes totale n Gjetsemanin. Kjo sht e gjith e vrteta e Krishtit, ajo drejt s cils ne ecim prmes prvojs s jets son. sht ky Shpirt q banon n ne tani dhe q nga ana e tij na jep t gjithve guximin e misionit. Jemi larg njohurive intelektuale! sht pikrisht te prvoja e intimitetit t Zotit q ne jemi t ftuar...
    N thelb, kur kremtojm festn e Trinis, nuk po soditim nga larg nj mister t padeprtueshm, ne tashm po festojm festn e madhe t fundit t kohve: at t hyrjes s njerzimit n Shtpin e Zotit.


  7. #167
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    [B][SIZE=5]PRGATITJA E LITURGJIS
    CORPUS D. VITI C
    M 19 – 6 – 2022

    LEXIM[B][SIZE=3]I I PAR: Zn. 14,18-20


    18 Ndrkaq Melkizedeku, mbreti i Salemit, prifti i Hyjit tejet t Lart ‑ i solli buk e ver,
    19 e bekoi dhe tha: “Qoft bekuar Abrami prej Hyjit tejet t Lart,
    q krijoi qiellin e tokn!
    20 Qoft bekuar Hyji tejet i Lart
    q i lshoi armiqt e tu n duar t tua”!
    Abrami i dha t dhjetn e t gjithave.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    MELKIZEDEK.



    Melkizedek prmendet vetm dy her n Beslidhjen e Vjetr, ktu n librin e Zanafills dhe n Psalmin 110, q lexohet gjithashtu kt t diel. Dy her nuk sht shum, por, uditrisht, ky personazh do t luante m von nj rol t madh n mendjet e atyre q prisnin Mesin dhe nj rol shum m t madh akoma pr t krishtert. Prova sht q u citua n nj lutje eukaristike! Prandaj sht me interes t madh pr ne. (KANONI ROMAK: Hidhe shikimi tnd t mbl e plot mshir mbi kto dhurata dhe pranoji po ashtu si u denjove t'i pranoje dhuratat e shrbtorit tnd Abelit t drejt, flin e Abrahamit, atit ton n fe dhe at q ta paraqiti Melkizedeku , kryeprifti yt, flin e shenjt, kushtin e panjoll). Dihet se Abrahami po kthehej nga nj luft fitimtare kur takoi Melkizedekun. N fakt, festimet pas nj fitoreje ushtarake ishin sigurisht t zakonshme dhe Bibla rrall na tregon pr to. Pse na prkujtohet kjo? Sigurisht sepse m von, ndoshta edhe shum koh pas ngjarjeve, u gjend n kt histori nj interes i veant.
    Le t fillohet duke kujtuar historin: sapo ka shprthyer nj luft n rajon; prplasen dy koalicione t vogla, pes mbretr nga njra an, katr nga ana tjetr. Secila prej palve ndrluftuese padyshim q u rrethua pr betej me m t mirt e trupave t tyre. Mbreti i Sodoms ishte nj prej lufttarve. Le t specifikojm menjher se as Melkizedeku dhe as Abrahami nuk ishin interesuar drejtprdrejt n fillim.
    Por gjrat ndryshojn: n fund t betejs, mbreti i Sodoms mposhtet; dhe ndr nnshtetasit e tij ishte Loti, nipi i Abrahamit, i cili u zu rob. Abrahami, i paralajmruar, fluturon n ndihm t nipit t tij dhe liron Lotin dhe n t njjtn koh mbretin e Sodoms dhe nnshtetasit e tij. N prputhje me zakonet e kohs, mbreti i Sodoms tani do t bhet aleat i Abrahamit.
    Pikrisht ather ndrhyn Melkizedeku, emri i t cilit do t thot "mbret i drejtsis", ndoshta pr nj vakt t beslidhjes, por autori i tekstit ton nuk e specifikon at, sepse, q nga ky moment, ai ndryshon temn: fokuson historin e tij mbi karakterin e Melkisedekut dhe marrdhnien e tij me Abrahamin.
    Dhe far na thot ai pr Melkisedekun? Gjra mjaft t pazakonta n Bibl: S pari, ai nuk ka gjenealogji; s dyti, ai sht edhe mbret edhe prift, dika q pr shum shekuj t historis s Izraelit nuk ishte menduar t ndodhte; s treti, ai sht mbreti i Salemit: mendohet se ky mund t jet qyteti q m von do t jet Jerusalemi kur Davidi e pushtoi pr ta br kryeqytetin e tij; s katrti, oferta e sjell nga Melkizedeku prbhet nga buk dhe ver dhe jo nga kafsh pr flijimin q do t ofroj Abrahami si do t na tregohet n kapitullin 15; s pesti, Melkizedeku bekon Hyjin M t Lartit dhe bekon Abrahamin n emrin e tij; s fundi, s gjashti, Abrahami i paguan t dhjetn (d.m.th. t dhjetn e plaks s tij t lufts) Melkisedekut; do t thot se ai e njeh priftrin e tij.
    T gjitha kto detaje jan sigurisht me interes t madh pr autorin ton, i cili sht dukshm i lidhur me marrdhnien midis pushtetit mbretror dhe priftris: pr shembull, kjo sht hera e par q fjala “prift” prdoret n Bibl; dhe, qart, Melkizedeku i ka t gjitha karakteristikat e priftrinjve q kur ofron nj flijim, q shpall nj bekim n emr t "M t Lartit Hyji q krijon qiejt dhe tokn" dhe q Abrahami i ofron atij t dhjetn: e dhjeta e pasuris s tij.



    MELKIZEDEK, NJKOHSISHT MBRET DHE PRIFT!


    Vini re heshtjen absolute n kt tekst mbi origjinn e Melkizedekut: ndrsa Bibla prgjithsisht i kushton shum rndsi gjenealogjis, veanrisht asaj t priftrinjve, pr kt prift, Melkizedek, pr hern e par n list, nuk dihet asgj pr t... sikur nuk do t kishte koh...
    Ja, pra, nj prift i njohur si i till; kjo do t thot se ka pasur nj priftri shum koh prpara institucionit ligjor t priftris n ligjin hebre, prpara se t vendosej q t gjith priftrinjt t merren nga fisi i Levit, i cili sht i biri i Jakobit dhe pr rrjedhoj strnipi i Abrahamit. N disa momente, kur Izraelitt ishin t paknaqur me pushtetin e priftrinjve, ndoshta ishin shum t lumtur t'u kujtonin se mund t kishin priftrinj q nuk e kishin prejardhjen nga Levi, kjo sht ajo q quhej "t jesh prift sipas urdhrit t Melkisedekut" (d.m.th. n mnyrn e Melkizedekut).
    Aktualisht, asnj ekzeget nuk mund t thot me siguri se nga kush, kur dhe pr far qllimi sht shkruar ky tekst. A ishte fjala pr legjitimimin e nj priftrie t ndryshme dhe cils? Ky tekst mund t datoj nga koha kur dinastia e Davidit dukej se ishte shuar prgjithmon dhe kur u fillua t ishte par nj Mesi tjetr: jo m nj mbret q rrjedh nga Davidi, por nj prift, i aft pr t'u sjell pasardhsve t Abrahamit bekimin e Hyjit m t Lartit. Pas ksaj do t ishin t kuptueshm titujt e tij: “Mbret i drejtsis dhe Mbret i paqes”.
    M von, ju thash n fillim, personazhi i Melkisedekut konsiderohej si paraardhs i Mesis. Do ta shohim m mir n Psalmin 110 q na propozon po kjo fest e Trupit dhe Gjakut t Krishtit.

    S fundi, nuk do t hezitojm n t ardhmen t theksojm se Abrahami nuk ishte rrethprer ende kur u bekua nga Melkizedeku: pasi riti i rrethprerjes nuk do t'i jepet Abrahamit deri m von, sipas librit t Zanafills. T krishtert, n veanti, do t nxjerrin prfundimin se nuk sht e nevojshme t jesh rrethprer pr t'u bekuar nga Perndia. (Kujtojm se kjo ishte nj pyetje q u ngrit n bashksit e para t krishtera t prbra nga hebrenj dhe johebrenj t synetuar).
    Sigurisht, nj ofert buke dhe ver, q vulos nj vakt t beslidhjes, ofruar nga duart e mbretit t drejtsis dhe paqes, mbretit t vrtet, priftit t vrtet t Perndis M t Lartit... ne t krishtert e njohim gjestin e Krishtit: dhe atje ne zbulojm vazhdimsin e projektit t Zotit. N do Eukaristi, ne prsrisim gjestin e Melkisedekut q shoqron ofrimin e buks dhe vers me fjalt "I bekuar je ti, Perndi i gjithsis, q jep kt buk dhe kt ver...”.
    Jemi n kapitullin 14 t librit t Zanafills: Perndia i Melkisedekut quhet “Hyji M i Larti, Krijuesi i qiellit dhe i toks”, pikrisht si Hyji i Abrahamit. Por kapitujt 12-13 dhe 15, t cilt jan kapitujt kryesor n historin e Abrahamit, nuk prdorin t njjtin emr! Ata e quajn at "ZOT" (d.m.th. prdorin tetragrami YHVH). A sht pra kapitulli 14 i nj origjine t ndryshme nga kapitujt q e rrethojn?
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 16-06-2022 m 03:13

  8. #168
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS D. VITI C.

    M 19-6-2022.


    PS. 110, 1 – 4.



    1.I tha Zoti Zotit tim: “Rri n t djathtn time,
    derisa t’i v armiqt e tu shtroj pr kmbt e tua”!
    2. Skeptrin e pushtetit tnd Zoti do ta shtrij nga Sioni:
    sundo mes armiqve t tu!
    3. Ty t prket m i larti pushtet
    n ditn e fuqis sate
    n shklqime t shenjta
    nga kraharori para Yllit t Drits
    un t linda.
    4. Zoti u prbetua, assesi s’do t pendohet:
    “Ti je prift pr amshim
    n mnyrn e Melkizedekut”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.



    KURORZIMI I MBRETIT T RI
    .


    Disa nga kto fraza i drejtohen mbretit t ri t Jeruzalemit n ditn e kurorzimit t tij. Prandaj duhet t tregohet dika pr ceremonin e kurorzimit. Ky ritual mund t kuptohet m mir nse e dim se, n mnyr implicite, pas do ceremonie kurorzimi t nj mbreti n Jerusalem, rinovohej pritshmria e Mesis: Zoti, le t kujtojm kt, i premtoi Davidit se dinastia e tij do t ishte e prjetshme dhe, q pr kt premtim, Populli Izraelit do t ishte duke pritur mbretin ideal q sigurisht duhej t vinte, at q quhej Mesia. Prandaj, me do kurorzim t nj mbreti t ri, n Jerusalem, shpresohej q ai do t ishte ky Mesi i premtuar dhe i pritur. Ceremonia zhvilluhej n dy faza: faza e par n tempullin n Jerusalem, pastaj brenda pallatit mbretror n dhomn e fronit.
    N tempull, s pari: mbrrinte mbreti, i shoqruar nga rojat mbretrore; pastaj nj profet vendoste diademn n kok (termi teknik sht: ai "e imponon" diademn mbi t). Ai gjithashtu ia jepte atij nj rrotull (q quhej "dshmit") q ishte statuti i Beslidhjes s lidhur nga Perndia me pasardhsit e Davidit; ky statut prmbante formuln q recitohej pr do mbret: "Ti je biri im, sot t kam lindur"... dhe prsri: "M krko dhe do t'ju jap kombet si trashgim": Sipas ktij statuti shpallej edhe emri i tij i ri (krh Is. 9,5). Ende n tempull, prifti jepte "vajosjen" mbi t. Ceremonia n tempull prfundonte me nj brohoritje, nj zhurm t madhe e quajtur "Terouah": t gjith ata q merrnin pjes n ceremoni brtitnin: "filani sht mbreti", n nj koncert duartrokitjesh, nn tingujt e boris dhe borive. "Terouah", n realitet, ishte nj thirrje pr beteje, thirrja q ndrrohej n nj ovacion pr mbretin e ri: ishte mbreti-komandant n luftn ai q vlersohej.
    M pas t gjith s bashku shkonin n procesion drejt Pallatit. Pjesmarrsit n kortezhin brohoritnin m nj z gjithmon m t fort. Gjat rrugs, mbreti do t ndalohej pr t pir nga nj burim, simbol i jets s re q i ishte dhn dhe i forcs me t ciln ishte veshur tani pr t triumfuar mbi armiqt e tij.
    N Pallat, n dhomn e fronit, zhvillohej pjesa e dyt e ceremonis: procesioni mbretror, q vinte nga tempulli, hynte n dhomn e fronit. Psalmi i sotm fillon ktu: nj profet fliste n emr t Zotit, duke prdorur formuln solemne: "Orakulli i Zotit"; dhe pastaj ai e ftonte mbretin e ri t ngjiste shkallt e fronit dhe t ulej. N Bibl, gjejm shprehjen: "T ulesh n fronin e mbretrve" q do t thot "t mbretrosh". N shkallt e fronit, ishin gdhendur ose skulptuar lufttart e armiqve t lidhur me zinxhir: prandaj, gjat ngjitjes s shkallve, mbreti do t vendoste kmbn mbi zverkun e ktyre ushtarve t mposhtur; ky gjest i fitores ishte parathnia e fitoreve t tij t ardhshme; ky sht kuptimi i strofs s par t psalmit: "I tha Zoti zotit tim: “Rri n t djathtn time", Orakulli i Zotit pr zotrin tim" (n t duhet t lexohet: "Fjala e Zotit pr mbretin e ri"): "Rri n t djathtn time, derisa t’i v armiqt e tu shtroj pr kmbt e tua”!
    Mbetet shprehja "n t djathtn time"... por sht Zoti ai q flet me gojn e profetit: n fillim, kjo korrespondon me nj fakt shum konkret topografik: n Jeruzalem, pallati i Solomonit ndodhej n jug t tempullit. (prandaj n t djatht t tempullit, nse jemi me pamje nga lindja); gjithka shpjegohet: Zoti sht i vendosur n fron n mnyr t padukshme mbi Arkn n Tempull dhe mbreti i ulur n fronin e tij do t jet n t djathtn e tij.
    Pastaj profeti i jepte skeptrin mbretit t ri; dhe kjo sht strofa e dyt: “Skeptrin e pushtetit tnd Zoti do ta shtrij nga Sioni: sundo mes armiqve t tu!". Kuptohet: N Sion, n Jeruzalem, Zoti t jep skeptrin e forcs sate; domino mbi armiqt t tu. Kjo dorzim i skeptrit ishte simbol i misionit q i ishte besuar mbretit. Ai do t mbizotroj mbi armiqt e tij, pr t mbrojtur popullin e tij.
    Tani e tutje ai sht pjes e zinxhirit t gjat t mbretrve q rrjedhnin nga Davidi: ai ishte nga ana e tij bartsi i premtimit q i ishte br Davidit; ne nuk harrojm se ai sht vetm nj njeri i vdekshm, por ai bhet barts i nj fati t prjetshm, sepse plani i Zotit sht i prjetshm. Ky sht ndoshta kuptimi i strofs s mposhtme disi t errt: "Ty t prket m i larti pushtet n ditn e fuqis sate " (domethn dita e kurorzimit)", "n shklqime t shenjta" (kuptohet, ti je nj princ, i verbuar nga shenjtria, je i veshur me shenjtrin e Zotit dhe prandaj me pavdeksin e tij)... "nga kraharori para Yllit t Drits un t linda". “Si vesa q lind nga agimi, un t kam lindur": mnyr pr t thn se ai si mbret ishte parashikuar nga Zoti q n agim t bots. Mbreti njerzor mbetet i vdekshm, por, n besimin e Izraelit, linja e Davidit, e parashikuar nga gjith prjetsia, sht e pavdekshme.
    N t njjtin kuptim, strofa e mposhtme prdor shprehjen "pr amshim":"Ti je prift pr amshim"... mbreti i ardhshm (domethn Mesia) do t jet njkohsisht mbret dhe prift, si ishte Melkizedeku; ai do t jet nj prift, domethn nj ndrmjets midis Perndis dhe popullit t tij. Ktu kemi prova se, n shekujt e fundit t historis biblike, Mesia mendohej t ishte prift. S fundi, psalmi specifikon: prift "sipas urdhrit t Melkisedekut"; kishte vrtet nj problem: nuk mund t jesh prift nse nuk vjen nga fisi i Levit; sht ligji; por si mund t pajtohet ky Ligj me premtimin se Mesia do t jet nj mbret me prejardhje nga Davidi, i cili sht nga fisi i Juds dhe jo i Levit? Psalmi 110 jep prgjigjen: ai do t jet prift, po, por n mnyrn e Melkisedekut, ktij mbreti t Salemit, mbret dhe prift shum koh prpara se t ekzistonte fisi i Levit.
    Le ta themi shkurtimisht, Psalmi 110 tregon nj kurorzim, por kjo nuk do t thot se ai u kndua pr nj kurorzim t vrtet: ajo q sht e sigurt sht se ai u kndua n Jerusalem, gjat fests s famshme t Tabernakujve pr t kujtuar premtimet mesianike t Perndis. Duke evokuar nj sken kurorzimi, jan kto premtime, n realitet, q evokohen pr t ruajtur shpresn e njerzve.
    Duke rilexuar kt psalm, Beslidhja e Re zbuloi n t nj thellsi t re: Jezu Krishti sht me t vrtet ky prift "pr amshim", i ngjizur nga prjetsia, ndrmjetsi i Beslidhjes prfundimtare dhe mbi t gjitha ai fiton mbi armikun m t keq t njeriut, vdekje, me ringjalljen e tij. Shn Pali thot n letrn e par drejtuar Korintasve: “Armiku i fundit q do t shkatrrohet sht vdekja, sepse ai ka vn gjithka nn kmbt e tij”.

  9. #169
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS D. VITI C.

    M 19 6 2022.


    UNGJILLI: Lk. 9, 11-17.


    11 Por, kur e mori vesh populli, iu vu mbrapa. Ai i pranoi me njerzi e u predikonte mbi Mbretrin e Hyjit dhe i shronte ata q kishin nevoj shrimi.
    12 Kur dita filloi t shkoj kah mbarimi, iu afruan t Dymbdhjett dhe i than: Nise popullin t shkoj n fshatra e n katunde t rrethins t gjej strehim e ushqim, sepse ktu jemi n vend t shkret.
    13 Jepuni ju t han! ‑ u tha ai. Ata iu prgjigjn: Ne skemi m se pes buk e dy peshq. Vetm nse shkojm e blejm ushqim pr gjith kt popull!
    14 E ishin rreth pes mij burra. Ather u tha nxnsve t vet: Vrini t rrin n grupe nga pesdhjet vet!
    15 Bn ashtu: i uln t gjith. 16 Ai i mori pes bukt e dy peshqit, shikoi kah qielli, i bekoi dhe i ndau. Pastaj ua dha nxnsve tia vn popullit prpara.
    17 Hngrn t gjith e u ngin. Prej ka u teproi uan dymbdhjet shporta me copa.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    Pr festn e Trupit dhe Gjakut t Krishtit, ne lexojm historin e nj mrekullie dhe m sakt t mrekullis s shumzimit t bukve: kjo zgjedhje mund t na habis; duke dgjuar kt shprehje "Trupi dhe Gjaku i Krishtit", menjher n mendojm pr Eukaristin... dhe, n shikim t par, far lidhje ka midis Eukaristis dhe nj mrekullie t shumzimit t bukve? Vet Shn Luka, megjithat, me siguri donte ta shnonte kt lidhje, sepse ai prshkruan gjestet e Jezusit me vet termat e liturgjis eukaristike: "Ai i mori pes bukt e dy peshqit, shikoi kah qielli, i bekoi dhe i ndau. Pastaj ua dha nxnsve tia vn popullit prpara" (v. 16).
    Le t kthehemi te teksti, thjesht duke e ndjekur at: fjalia e par, s pari, "Ai i pranoi me njerzi e u predikonte mbi Mbretrin e Hyjit dhe i shronte ata q kishin nevoj shrimi"(v.11). Ai shpalli mbretrimin e Zotit me fjalt dhe me veprat e tij. Shumzimi i bukve vjen menjher pas: prandaj sht shkruar n kt kontekst: shumzimi i bukve, gjithashtu, sht mbretrimi i Perndis me vepra; t ushqesh t uriturin do t thot t sjellsh mbretrin e Perndis. (Ne e dim se sa shum i plqen Luks t insistoj me koherencn e nevojshme midis fjalve dhe veprimeve, midis besimit dhe jets).
    Kur dita filloi t shkoj kah mbarimi: dishepujt jan t shqetsuar pr kta njerz q do ta ln veten jasht, n at fush gjat nats; me shum menuri ata sugjerojn zgjidhjen: kjo turm duhet t shprndahet, t gjith duhet t largohen; t jen n gjendje t zgjidhin problemin e tyre t strehimit dhe t ushqimit; t gjejn at q u nevojitet atyre n zon... me sa duket, sipas tekstit t Luks, kjo gj ishte e mundur.
    Por Jezusit nuk i plqen kjo zgjidhje e shprndarjes: dikush mund t pyes pse? Ndoshta Mbretrimi i Perndis q ai shpall, nuk prputhet me zgjidhjet e shprndarjes? Mbretria e Perndis sht nj mister me qellim dhe fuqi pr t bashkuar njerzit: dihet se ai nuk ishte dakord me nj urti vetm njerzore t shprehur me fjalt do njeri pr vete.
    Dhe Jezusi propozoi zgjidhjen e tij: "Jepuni ju t han!; dishepujt duhet t ken qen pak t befasuar! Zgjidhja e tij ishte e leht pr t'u thn, por si ta bjm at? Ata jan realist: Ne skemi m se pes buk e dy peshq. Vetm nse shkojm e blejm ushqim pr gjith kt popull!. Kjo mund t jet mir pr nj familje, ndoshta, por pr pes mij burra, sht qesharake. Kan t drejt, njqind her t drejt... n aspektin njerzor. Megjithat, nse Jezusi u tha atyre kt fraz mjaft befasuese, kjo nuk ishte pr t'i vn n siklet; Jezusi kurr nuk krkon t turproj asknd: ata e din mir; nse ai u thot q ta ushqejn vet turmn, kjo sht sepse ata kan mjetet pr ta br kt.
    Kshtu ata nxorn iden e nj zgjidhjeje t dyt: ne mund t "shkojm t blejm ushqim pr t gjith vet". Tashm sht shum m mir; nuk sht nj zgjidhje shprndarse; dishepujt jan gati t veprojn si kujdestar, pr t vn veten n shrbim t ksaj turme. Por me sa duket kjo nuk i prshtatet ende: Jezusi nuk i l t shkojn n pazar. Natyrisht, ai ka nj zgjidhje tjetr; ai nuk i qorton, ai thjesht u thot: Lrini t ulen n grupe prej pesdhjet. Prandaj ai zgjedh zgjidhjen e mbledhjes; megjithat, mund t vrejm se nse mbretrimi i Perndis sht nj tubim, nuk sht nj turm e paqart, sht nj tubim i organizuar; nj bashksi komunitetesh, nj mbledhje e komuniteteve t veanta, nse preferohet.
    Ai bekon bukt: nuk sht nj rit magjik mbi buk; sht t njihet buka si dhurat nga Zoti dhe t'i krkohet Atij q dishepujt t din ta prdor at pr shrbimin e t uriturve. Njohja e buks si dhurat nga Zoti sht nj program shum i mir; pikrisht ky sht kuptimi i procesit t prgatitjes s dhuratave pr meshn: ajo q m par quhej oferta; nse Reforma Liturgjike e nisur n Koncilin e Dyt t Vatikanit e zvendsoi fjaln "ofert" me kt shprehje: "Prgatitja e dhuratave", kjo sht pr t na ndihmuar t kuptojm m mir se far prfshin: nuk jemi ne q japim dika. N formuln "Prgatitja e dhuratave", duhet t kuptojm "Prgatitja e dhuratave t Zotit". Kur sjellim buk dhe ver n altar, buk dhe ver q jan simbole t gjith kozmosit dhe t gjith puns s njerzimit, ne e kuptojm se gjithka sht nj dhurat nga Zoti: n e kuptojm q nuk zotrojm gjithka q na ka dhn (qoft gjra materiale, ose pasuria jon e t gjitha llojeve, fizike, intelektuale, shpirtrore...); ne nuk jemi pronar t ktyre gjrave, ne jemi vetm kujdestar t tyre: dhe ky gjest i prsritur n do Eukaristi do t na transformoj gradualisht dhe do t na bj vrtet kujdestar t pasuris son pr t mirn e t gjithve. sht ndoshta n kt gjest t shpronsimit q ne mund t trheqim guximin e mrekullive: duke u thn dishepujve t tij: "Ju jepni dika pr t ngrn", Jezusi donte q ata t zbulonin se kishin burime t padyshimta ... por me kusht q t njihnin do gj si dhurat nga Zoti.
    Edhe nj her, kur Jezusi thot: "Jepuni atyre dika t han vet", nuk sht pr t'i vn n siklet: ata jan t aft pr kt, por nuk e din ose nuk guxojn t besojn. Nse ky tekst na propozohet sot, nga ana jon, sht sepse Jezusi, prpara njerzve t uritur t mbar bots, na thot sot: Ju jepni atyre dika pr t ngrn. Dhe ne gjithashtu, si dishepujt, kemi burime pr t cilat nuk jemi n dijeni. Me kusht q ta njohim pasurin ton t t gjitha llojeve si dhurat nga Zoti dhe ta konsiderojm veten si kujdestar t thjesht. Duhet t kujtojm ende nj gj, e pam pak m lart: duke refuzuar zgjidhjen e shprndarjes s turms s imagjinuar nga dishepujt, Jezusi na tregon se Mbretria e Perndis nuk i prshtatet fjalis "secili pr vete".
    Ather lidhja ndrmjet ktij shumzimi t bukve dhe fests s trupit dhe gjakut t Krishtit bhet e qart; sht Ungjilli i Gjonit ai q na jep elsin: ndrsa t tre ungjijt sinoptik raportojn institucionin e Eukaristis n mbrmjen e t Enjtes s Madhe, n Lluka, me urdhrin e Zotit: "Ju do ta bni kt n kujtimin tim". Shn Gjoni rrfen larjen e kmbve dhe rekomandimin e Jezusit: At q kam br pr ju, bjeni edhe ju. Q do t thot se ka dy mnyra t pandashme pr t kremtuar prkujtimin e Jezu Krishtit: jo vetm t ndajm Eukaristin, por edhe t vm veten n shrbim t t tjerve (shrbim i simbolizuar nga larja e kmbve), domethn, shum. konkretisht, pr t shumfishuar pasurit e bots pr t'i ndar ato me t gjith njerzit.

  10. #170
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 ORD. VITI C.

    M 26-6-2022


    LEXIMI I PAR: 1Mb. 19,16b.19-21.

    16 N ato dit, Zoti i tha profetit Elia: Elizeun, birin e Safatit, q sht n Abelmehul, shuguroje profet n vendin tnd.
    19 U nis, pra, prej andej Elia dhe e gjeti Elizeun, birin e Safatit, duke lvruar me dymbdhjet pend qe; Elizeu ishte tek e dymbdhjeta pend. Kur u avit Elia tek ai, e hodhi leshnikun e vet mbi t. 20 Ky menjher i la qet, vrapoi pas Elis e i tha: “M lejo, t lutem, t prqafohem me babain e me nnn time dhe ather po vij pas teje”. Ai i tha: “Shko e kthehu! Sepse e di se far kam br me ty”.
    21 U kthye prej tij, mori nj pend qe e i preu fli. Me veglat e lvrimit e zjeu mishin dhe ua dha njerzve ta hanin. Pastaj u ua, shkoi pas Elis dhe u vu n shrbimin e tij.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    THIRRJA E PROFETIT ELIZEU.


    Elia dhe Eliseu jan dy profet shum t mdhenj t Beslidhjes s Vjetr: predikimi i tyre na raportohet nga dy librat e Mbretrve; disa fjal s pari pr kta libra t Mbretrve pr t'u zhytur n kontekst: jan pjes e atyre q ne i quajm “librat historik” dhe ky klasifikim rrezikon t na mashtroj paksa; n dukje, me t vrtet, ato jan libra historie: nga shekulli i dhjet deri n shekullin e gjasht para Krishtit, pr m shum se pes shekuj, ata prshkruajn dy histori paralele, historin e dy dinastive, at t Veriut dhe at t Jugut: q nga vdekja e Solomonit, n vitin 933, territori u nda n dy mbretri: mbretrin veriore do t mbaj emrin e Izraelit, mbretria jugore do t quhet Jud.

    Por, n realitet, Librat e Mbretrve nuk jan tekste historie si e kuptojm ne sot kt fjal: me t vrtet autort nuk kan shkruar me kujdes pr rigorozitet dhe objektivitet: padyshim, autort i zgjodhn materialet e tyre me qllime shum specifike, n mnyr q ne t mbajm nj msimi, at q ne e quajm "morali i tregimit”. Qllimi i tyre sht gjithmon teologjik; msimi i madh q sht n qndr t Librave t mbretrve, sht i thjesht: vetm besnikria ndaj Beslidhjes s propozuar nga Perndia mund t siguroj lumturin e Popullit t Zgjedhur. Dhe, nse kta libra insistojn kaq shum mbi Beslidhjen, kjo ndodh sepse prkujtimi i ksaj gjje nuk sht kurr i teprt! Konkretisht, gjat gjith periudhs s ekzistencs s mbretrive t Izraelit dhe t Juds, autort kan gjetur shum mundsi pr t raportuar pabesi t njerzve t devijuar nga mbretrit e tyre, idhujtarin e prhershme, por edhe fatkeqsit e pandrprera: luftrat, rivalitetet, padrejtsit e dukshme. Dhe kjo bn t kuptohet se t respektosh urdhrimet e Zotit do t thot t mbjellsh paqe dhe drejtsi. Anasjelltas, t harrosh Zotin do t thot t harrosh Ligjin e tij, t krkosh pushtet dhe para, t gnjesh, t vjedhsh, t vrassh... Dhe, n mnyr t pashmangshme, t mbjellsh padrejtsi dhe urrejtje, dhe pr rrjedhoj dhun... Dhe, pr fat t keq, gjat gjith ksaj periudhe, shembulli vjen nga lart.
    Dy profett Elia dhe Elizeu, t cilt pasuan njri-tjetrin n shekullin e nnt, u bn kampion t besnikris ndaj t vetmit Zot dhe i kushtuan jetn dhe t gjitha energjit e tyre (dhe Zoti e di q nuk munguan!) pr t rikthyer njerzit tek i vetmi Zot i vrtet. Kt t diel lexojm rrfimin e thirrjes s Elizeut: "Zoti i tha profetit Elia: “Elizeun, birin e Safatit...shuguroje profet n vendin tnd" (v.16). Synimi i tekstit sht i qart: bhet fjal pr t pohuar se sht vet Zoti ai q zgjodhi Elizeun dhe Elia i transmeton atij vetm thirrjen e Zotit. sht nj shtje pr t treguar qart se, me zgjedhjen e Perndis, Elizeu sht pasuesi i denj i Elis, djali i tij shpirtror.
    “Elizeu po lronte”: vrejtja e par, sht brenda jets s tij t prditshme q kumbon thirrja. Deri m tani ai ishte fermer; kur bjm listn e personazheve biblik, shohim se ata jan rekrutuar nga prejardhje dhe profesione shum t ndryshme. Dhe se thirrja e Zotit kumbon aty ku nuk e pritnin, n mes t punve t prditshme. Moisiu, Davidi dhe Amosi ruanin delet e tyre, Gedeoni shihte grurin, Samueli flinte n mes t nats, Sauli u kthye nga arat pas lopve t tij; e njjta gj pr t thirrurit e Beslidhjes s Re: Mateu ishte n tavolin e dogans dhe dishepujt e par po peshkonin...



    LERE GJITHKA E M NDIQ.

    Teksti vazhdon: “Elia... e gjeti Elizeun, ...duke lvruar me dymbdhjet pend qe; Elizeu ishte tek e dymbdhjeta pend” (v.19): ktu kuptohet se me 12 pend qe (pra vet Elizeu me 11 puntor tjert lvronte nj tok, dhe vet Elizeu ishte tek e dymbdhjetha pend) ose mund t kuptohet, por ky interpretim sht pak i uditshm, se ai vetm ishte tek 12 pend qe q trhiqnin nj parmend. Mendoj q prkthimi m korrekt sht ai q bejn tani disa biblist: Elizeu duhej t lronte dymbdhjet hektar dhe ishte n t dymbdhjetn”: ishte duke mbaruar t lvriste t dymbdhjethn hektar, pra ishte arritur n fund t puns s tij. Numri 12: gjithmon, n Bibl, ky numr dymbdhjet sht nj shenj e plotsis, e arritjes s prsosur; Elizeu ishte tek e dymbdhjet hektar, pra ai ishte n mbarimin e detyrs s tij; misioni e tij i vjetr, jeta e tij e vjetr ka prfunduar; fillon nj jet e re. “Elia u avit tek ai, e hodhi leshnikun e vet mbi t”: duhet t besojm se ky gjest ishte shum tregues, pasi Elizeu e kuptoi menjher se far donte t thoshte Elia; duke hedhur mantelin e tij mbi supet e Elizeut, Elia e ftoi t merrte pjes n misionin e tij. Kshtu Elizeu i la qet dhe vrapon pas Elias, q shkonte pr rrugn e vet, pr t'i thn: “M lejo, t lutem, t prqafohem me babain e me nnn time dhe ather po vij pas teje”. Prandaj ai e ka kuptuar shum mir thirrjen, por merr koh, nuk e ndjek menjher Elin, pr t realizuar at q e konsideron detyrn e tij: t puth baban dhe nnn e tij, t haj nj her t fundit me ta.
    Elia i prgjigjet: “Ik, kthehu atje! Un nuk kam br asgj ". Kjo fjali e Elis ndoshta na habit dhe disa e shohin si nj gjest humori. Por, n fakt, Elia nuk e mori mantelin e vet: ne e dim mir se dhuratat e Perndis jan pa pendim. Elia i kujton Elizeut vetm se ai sht i lir; n t njjtn koh ai dshiron q ai t kuptoj se ky vokacion, nse e pranon, nnkupton nj zgjedhje radikale, nj kputje: ai duhet t kthehet me vendosmri drejt s ardhmes, t lr gjithka pas. Verej ktu se prkthimi i zgjedhur nuk prputhet me prkthimin e atit Filipaj: “Shko e kthehu! Sepse e di se far kam br me ty” (v. 20).
    Edhe ktu teksti sht uditrisht i matur: vetm disa fjal, vetm disa gjeste q flasin dhe padyshim q t dy bashkbiseduesit e kuptuan n mnyr t prsosur njri-tjetrin! sht n liri t plot q Elizeu kthehet n familjen e vet pr t'i dhn lamtumirn; dhe gjesti i tij sht shum domethns: ai vret dy qe: me drut t parmends s vet gaton qet dhe bn nj vakt lamtumire pr t gjith shtpin. Gjest definitiv: tani e tutje asgj nuk e pengon, nuk zotron m asgj, sht plotsisht i lir t vihet n shrbim t Elis pr misionin q do Zoti. sht me t vrtet nj thyerje prfundimtare, radikale me jetn e tij t mparshme. Misioni n t cilin sht thirrur e krkon kt radikalitet; por pa dhun pr familjen dhe t dashurit e tij; ai merr koh pr t'u thn lamtumirn atyre.
    M von, kur Elia ngrihet n qiell, Elizeu do t marr rrobn e tij. M pas ai do t "vishet" n nj far mnyre pr misionin e Elis: Shn Pali mori pikrisht kt simbolik t veshjes pr t folur pr Pagzimin dhe pr t na br t kuptojm se ne nga ana tjetr marrim pjes n misionin e Krishtit: "Ju q jeni pagzuar n Krishtin, ju keni veshur Krishtin”.

  11. #171
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 ORD. VITI C.

    M 26 6 2022.


    PSALMI 16,1-2a.5,7-8,9-10,2b.11


    1 M ruaj, o Hyj, sepse t kam rn ndore!
    2 I thash Zotit: Ti je Zoti im!
    5 Zoti sht pjesa e trashgimit tim dhe gota,
    n dorn tnde sht fati im!
    7 E bekoj Zotin q m dha kuptim,
    edhe natn veshkat e mia m msojn.
    8 Zotin e kam gjithmon para sysh,
    m rri n t djatht, nuk kam sesi t rrzohem!
    9 Prandaj galdon zemra ime, gzon shpirti im,
    mbar trupi im pushon n qetsi.
    10 Sdo t ma lsh shpirtin n Nntok,
    as sdo t lejosh q Shenjti yt t kalbet n dhe.
    2b Tjetr t mir nuk kam ve teje!
    11 Ti do t ma tregosh udhn e jets,
    gzimin e plot para fytyrs sate,
    knaqjen e amshueshme n t djathtn tnde.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    E MIRA E LEVITIT T ZJEDHUR N SHRBIM T ZOTIT.



    Shprehja:
    "Zoti sht pjesa e trashgimit tim dhe gota, n dorn tnde sht fati im!" sht nj aludim pr statusin shum t veant t levitve: n kohn e ndarjes s Palestins midis fiseve t pasardhsve t Jakobit, antart e fisit t Levit nuk kishin marr asnj territor: pjesa e tyre ishte Shtpia e Zotit, shrbimi i Zotit... E gjith jeta e tyre iu kushtua adhurimit dhe pr kt arsye nuk kishin t ardhura burimore; ekzistenca e tyre sigurohej nga t dhjetat dhe nga nj pjes e t korrave dhe t mishit t ofruar si kurban.
    Dhe prve ksaj, nj varg tjetr i ktij psalmi q nuk po lexojm kt t diel aludon gjithashtu pr statusin mjaft t veant t levitve: Shorti m ra n m t mirn tok: pjesa e trashgimit tim m plqen shum!" (v. 6).
    Pjesa q u takoi atyre, ishte knaqsia e tyre; e kishin edhe trashgimin m t bukur.
    Ktu e ka zanafilln e famshmja negro spiritual: Ti je, Zot, fati i zemrs sime, Ti je trashgimia ime, n ty, o Zot, kam vn lumturin time, n Ty, pjesn time t vetme q nuk sht asgj tjetr se ky psalm 16.
    Aludime t tjera pr levitt, jan edhe frazat: "E bekoj Zotin q m dha kuptim, edhe natn veshkat e mia m msojn" (v. 7), ose " Zotin e kam gjithmon para sysh,
    m rri n t djatht, nuk kam sesi t rrzohem!" (v. 8), sepse ata ruanin tempullin e Jeruzalemit dit e nat, me radh.
    Ne mund t shohim qart se si ky status i veant, i privilegjuar i levitve mund t lexohet si nj metafor pr statusin e veant, t privilegjuar t Popullit t Zgjedhur, t zgjedhur nga Perndia pr shrbimin e Zotit midis kombeve. Por nse ky privilegj prkujtohet me kaq kmbngulje, sht se nuk sht aq e thjesht! T jesh i vetdijshm pr privilegjin e zgjedhjes s Izraelit, sht nj gj: t jetosh do dit me t gjitha krkesat e tij, sht nj tjetr. Populli i Zgjedhur i Perndis duhej t bnte zgjedhje dhe t'u rezistonte tundimeve t shumta pr t'i qndruar besnik Beslidhjes. Nse Elia dhe Elizeu luftuan kaq fort, kjo ishte sepse besnikria ndaj Perndis s Izraelit nuk ishte e qart. Le t kujtohet lufta e pamshirshme t Elis kundr adhurimit t Baalit.
    Ndoshta, pr t kuptuar seriozitetin e problemit, duhet t'i kthehemi mentalitetit t kohs: pr ne, sot, sht e qart se ka vetm nj Zot: ai sht Unik pr t gjith popuj, pr t gjith njerz; por qoft n kohn e Moisiut, qoft edhe n kohn e Elis dhe t Elizeut, askush, qoft edhe n Izrael, nuk besonte q ekzistonte nj Zot t vetm: ende nuk mund t flitet pr "monoteizm". Prkundrazi, n at koh imagjinohej se do territor qeverisej nga perndi t tij, perndi q luteshin e t cilve u ofroheshin flijime q t' i mbronin besimtart e tyre, banor t ktij territori. N kt kndvshtrim, kur emigrohej, ishte normale t ndryshohej feja. Pr shembull, kur njerzit shkeln tokn e Kanaanit, ata u tunduan t'u shrbenin perndive t nderuara nga kanaanitt, Baalve. A nuk ishin ata t zott e vendit? M von, kur bijt e Izraelit u internuan n Babiloni, ata u tunduan t'u luteshin perndive t Mesopotamis. A nuk ishte fitorja e ktyre t fundit prov e eprsis s tyre? Nga ana tjetr, n planin politik, praktikoheshin aleanca me mbretrit fqinj; kto aleanca shpesh merrnin formn e martesave me princesha t huaja; n shportn e tyre t dasms, ato sillnin statujat e tyre, praktikat e tyre dhe n shoqrin e tyre mund t kishin priftrinj dhe profet t Baalve; sht historia e Ashabit, mbretit t Izraelit, t martuar me Jezebeln, vajzn e mbretit t Sidonit.




    LUFTA PR T QEN BESNIK.


    Q nga Beslidhja e Sinait, gjat Eksodit, do adhurim i till ishte i ndaluar pr popullin e udhhequr nga Moisiu. Sepse Perndia i Izraelit nuk sht i lidhur me nj territor, por me nj popull q ai e shoqron n do moment t historis s tij dhe n do lvizje t tij, duke prfshir n Kanaan dhe m von deri n Babiloni. Ky Perndi i Izraelit sht shum krkues: ai i premton popullit t tij lirin dhe lumturin, por n kmbim, ai jep nj ligj q ndalon do adhurim tjetr, do imazh hyjnor, do statuj.
    N fazn e par t zbuless, profett nuk shkojn n luft kundr perndive t vendeve fqinje, por ata bjn nj luft t ashpr n mnyr q Izraeli t'i qndroj besnik Zotit t vet. Psalmi 16 flet pr kt luft ndonjher t tmerrshme t besnikris ndaj besimit t vrtet q ka qen fati i Izraelit q n fillim. Tingllon si nj vendim:
    I thash Zotit: Ti je Zoti im, tjetr t mir nuk kam ve teje! Zoti sht pjesa e trashgimit tim dhe gota, n dorn tnde sht fati im!.
    Zotin e kam gjithmon para sysh, m rri n t djatht, nuk kam sesi t rrzohem!
    Ti do t ma tregosh udhn e jets, gzimin e plot para fytyrs sate, knaqjen e amshueshme n t djathtn tnde".
    Kjo mjafton! Ka arsyet e mjaftueshme pr t mos krkuar ndihm diku tjetr. Lutjet tona do t'i shkojn vetm atij: M ruaj, o Hyj, sepse t kam rn ndore!".
    N kmbim, besimtart Izraelitt i kujtojn premtimet e Perndis, bekimet e tij, sepse e dinin mir se krkesat e Perndis jan ato t dashuris. Nse Zoti e ka dhn kt ligj t detyrueshm, sht sepse sht rruga drejt lumturis dhe liris s vrtet. Kt, nuk duhet t harrohet kurr:
    E bekoj Zotin q m dha kuptim... Ti do t ma tregosh udhn e jets, gzimin e plot para fytyrs sate, knaqjen e amshueshme n t djathtn tnde". Me t vrtetn mund t themi: "Nuk kam lumturi tjetr prve teje".

    Un marr frazn: " Ti do t ma tregosh udhn e jets". Kjo do t thot se Popullit t Zgjedhur i sht garantuar t'i mbijetoj t gjitha peripecit e historis s tij, thjesht sepse Zoti ua ka premtuar kt. Ky sht kuptimi i vargjeve t fundit:
    Sdo t ma lsh shpirtin n Nntok, as sdo t lejosh q Shenjti yt t kalbet n dhe".
    Zopti sht dashuria dhe ai nuk mund ta braktis popullin e vet, duke e lr n pushtetin e vdekjes... Zoti q sht dashuria nuk mund t lejoj q Populli i tij t kalbet nn dhe. Populli i tij, para fytyrs s tij, i mbushur me gzim, mund t kt shpres n prjetsin e knaqsive! .

    Jan njerzit ata q flasin, si gjithmon, n psalme. Ktu nuk bhet fjal pr ringjallje individuale: kur u kompozua ky psalm, ringjallja individuale ishte absolutisht e paimagjinueshme. Ne e dim se besimi n ringjalljen lindi shum von n Izrael, vetm rreth vitit 165 para Krishtit. Prandaj, kuptimi i par i ktyre vargjeve ka t bj me t gjith njerzit t cilt Perndia nuk do t'i lejoj kurr t vdesin. Sigurisht, sot, pas shekujsh t Zbuless dhe veanrisht q nga Ringjallja e Jezu Krishtit, ne mund t'i prsrisim kto vargje t fundit n kuptimin e nj pohimi plot gzim dhe shpres pr secilin prej nesh: Zoti nuk mund t m braktis pr vdekje... Ne do t jemi t gjall para fytyrs s Zotit, plot gzim! N t djathtn e Zotit,do t gjejm prjetsin e knaqsive!
    .

  12. #172
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 ORD. VITI C.

    M 26 – 6 – 2022


    UNGJILLI: Lk. 9, 51-62


    51 Kur erdhi koha q Jezusi t ngrihej nga kjo bot, mori vendim t palkundshm t shkoj n Jerusalem.
    52 Prpara drgoi lajmtart e vet. Kta shkuan dhe hyn n nj fshat samaritansh pr t prgatitur ardhjen e tij.
    53 Por ata s’deshn ta pranojn aty, sepse ishte nisur pr Jerusalem.
    54 Kur e pan kt gj, nxnsit ‑ Jakobi e Gjoni, than: “Zotri, a do t urdhrojm ‘q zjarri t zbres nga qielli e t’i zhduk?’“
    55 Jezusi u kthye kah ata dhe i qortoi.
    56 Dhe u nisn pr nj fshat tjetr.
    57 Ndrsa po bnin rrug, nj njeri i tha:
    “Un dua t vij pas teje ngado q t shkosh!”
    58 Jezusi iu prgjigj:
    “Dhelprat i kan strofujt e vet edhe shpendt e qiellit erdhet, kurse biri i njeriut nuk ka ku ta mbshtes kokn!”
    59 Nj tjetri i tha:
    “Eja pas meje!”
    Por ai iu prgjigj: “Zotri, m lejo t shkoj nj her e ta varros tim at!”

    60 “Lri ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ q t vdekurit t’i varrosin t vdekurit e vet e ti shko e prediko Mbretrin e Hyjit!”
    61 Ather i tha nj tjetr:
    “Un po vij me ty, Zotri, por m jep leje njher t shkoj e t prshndetem me antart e familjes sime.”
    62 “Kushdo ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ q v dorn n parmend dhe sillet e shikon mbrapa, nuk sht i prshtatshm pr Mbretrin e Hyjit!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA

    "Kur erdhi koha q Jezusi t ngrihej nga kjo bot, mori vendim t palkundshm t shkoj n Jerusalem". Prkthimi: "mori vendim t palkundshm t shkoj n Jerusalem" n fakt, nse ndiqet teksti i gjuhs greke, duhet t prkthehet: “Ai ngurtson fytyrn pr t marr rrugn pr n Jerusalem”. Tani Luka nuk i zgjodhi rastsisht kto fjal, sepse kjo shprehje: "Ai ngurtson fytyrn e tij" sht n kngn e tret t Shrbtorit t Javeh:
    "Zoti Hyj sht ndihmtari im,
    kndej edhe s’jam i tronditur,
    prandaj fytyrn time e bra t fort si shkmbi
    pse e di se s’do t mbetem i turpruar" (Iz 50, 7).
    Prball persekutimit, Shrbtori pr t cilin flet Izaia thot:
    "Un mos u grabit... e kam br fytyrn t fort si guri,
    e di q nuk do t ngatrrohem”.
    "I fort si shkmbi" do t thot vendosmri, sepse ai e di se Perndia nuk do ta braktis.
    Perndia nuk mund t m braktis pr vdekje, thot Psalmi 16, (psalm pr kt t diel):
    Zotin e kam gjithmon para sysh,
    m rri n t djatht, nuk kam sesi t rrzohem!...
    S’do t ma lsh shpirtin n Nntok,
    as s’do t lejosh q Shenjti yt t kalbet n dhe".
    N nj koh ose n nj tjetr, Jezusi duhej t merrte vendimin si thot Izaia. Prandaj, ne mund ta lexojm kt tregim t Luks si paraqitjen e shrbtorit t vrtet t Perndis.
    Qndrimi i tij n Samari, pr shembull, sht zbulues: nj fshat refuzon t'i mirpres Jezusin dhe dishepujt dhe ndjeksit e vet pr arsyen e thjesht se ata kan shpallur qllimin e tyre pr t shkuar n Jerusalem; (Ne e dim armiqsin q ka mbretruar me shekuj midis samaritanve dhe banorve t Jeruzalemit). Dhe dishepujt, pra, kan refleksin e dshirs pr t'i dhn nj ndshkim t rnd ktij fshati: ata kujtojn profetin Elia q thrriste zjarr nga qielli mbi heretikt e tjer, profett e Baalit. Ata kan para tyre nj njeri m t madh se Elia; dhe prandaj zjarri i qiellit u duket mjaft i prshtatshm. Por pikrisht pr shkak se ai sht m i madh se Elia, sepse ai sht vet dashuria, Jezusi nuk mund t parashikoj zgjidhje dhune dhe fuqie. Kshtu sht shrbtori i vrtet i Zotit.
    Pasojn tre takime q na japin tre fjali veanrisht krkuese nga Jezusi: para s gjithash krkuese pr t; kto tre fjali zbulojn luftn q ai po bn vet.
    Takimi i par:
    “Ndrsa po bnin rrug, nj njeri i tha:
    “Un dua t vij pas teje ngado q t shkosh!”
    Jezusi iu prgjigj:
    “Dhelprat i kan strofujt e vet edhe shpendt e qiellit erdhet, kurse biri i njeriut nuk ka ku ta mbshtes kokn!” (v. 7-8).
    Ktu prballemi me nj kontradikt t madhe: Biri i njeriut sht, n librin e Danielit, nj personazh i lavdishm q vjen mbi ret e qiellit dhe t cilit Perndia i jep mbretri universale; Jezusi merr kt titull, biri i njeriut, q tashm flet pr fitoren e tij; por n t njjtn koh ai bn kt jet t prulur, t varfr, madje t refuzuar si ktu nga banort e ktij fshati t Samaris; sot do ta quanim; “T pastreh”!
    Ktu gjejm nj jehon t tundimeve n shkrettir: Shkrimi tashm shpall fitoren e tij, por jeta e tij toksore kalon nn shenjn e varfris dhe prulsis.

    Takimi i dyt: ai q na dhuroi nj nga fjalit m befasuese! Ai i thot dikujt: “Eja pas meje!” Por ai iu prgjigj: “Zotri, m lejo t shkoj nj her e ta varros tim at!”
    “Lri ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ q t vdekurit t’i varrosin t vdekurit e vet e ti shko e prediko Mbretrin e Hyjit!”.
    Pr t, zakonisht duke respektuar ligjin hebre, kjo fjali sht skandaloze; respekti pr prindrit dhe veanrisht varrimi sht shum i rndsishm n ligjin hebre. Ndoshta Jezusi po tradhton ktu zgjedhjet e tmerrshme q duhej t bnte pr veten e tij; shpallja e mbretris s jets krkonte vendosmri t palkundur prej tij. Tani, nga tre burrat pr t cilt flitet ktu, ky sht i vetmi q nuk e propozon veten: sht Jezusi q e thrret. Nse e thrret, sht nga dashuria dhe e thrret n dashuri; e gjith dashuria krkon heqje dor t tmerrshme; Jezusi e di kt nga prvoja. N t njjtn koh, dnimi i tij sht lirues, n nj far mnyre, e liron nga faji: kur dy detyra na duken kontradiktore, kriteri i zgjedhjes duhet t jet prmbushja e misionit. Kur kjo e fundit e krkon, nuk duhet t ndihet fajtor q duhet t dshtoj n detyrime t tjera.
    M n fund, takimi i tret: “Un po vij me ty, Zotri, por m jep leje njher t shkoj e t prshndetem me antart e familjes sime”.
    “Kushdo ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ q v dorn n parmend dhe sillet e shikon mbrapa, nuk sht i prshtatshm pr Mbretrin e Hyjit!”. Kjo fjali e fundit na kujton historin e Elizeut: edhe ai donte t ndiqte profetin Elia, por fillimisht donte t'i thoshte lamtumir familjes s tij. Elia e kishte ln ta bnte, por ai e kishte br t kuptonte se m pas do t duhej t dinte t thyente ankorimet, t angazhohej pa kthim. Rasti ktu sht disi i ngjashm: nj dgjues me qllim t mir do t donte t ndiqte Jezusin, por ai krkon nj vones. Dhe Jezusi i tha atij kt fjali mjaft t tmerrshme "Kushdo q v dorn n parmend, pastaj shikon prapa, nuk sht br pr Mbretrin e Perndis"...
    N literaturn e lasht gjejm maksima t ktij lloji: nj shembull, nga letrsia romake. Autori Plini thot se pr t trhequr sakt nj brazd, nuk duhet t largohet. Jezusi e radikalizon kt proverb; ktu prsri na beson, rrfen heqjet e pakthyeshme q misioni i tij krkonte n do koh: t mos harrojm se kjo ndodhi n momentin kur ai sapo ishte nisur me vendosmri n rrugn pr n Jeruzalem, domethn pr t prballuar mundimet e Pasionit dhe t Kryqit: nga rehatia e shtpis s familjes n Nazaret deri n ngjitjen n Jerusalem, Jezusi prjetoi grisje t shumta n mishin e tij.

  13. #173
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 14 VITI C

    M 3 – 7- 2022.


    LEXIMI 1: Is. 66, 10-14.


    10 Gzohuni me Jerusalemin,
    galdoni pr t ju q e doni!
    Galdoni me t, galdoni,
    t gjith ju q qat mbi t,
    11 q t thithni qumsht e t ngiheni
    prej parzmave t ngushllimit t tij,
    q t drgoni e t knaqeni
    n parzmat e lavdis s tij!
    12 Sepse Zoti kshtu po thot:
    “Ja, un po bj t arrij
    n t paqja porsi lum,
    porsi prrua vrshues pasuria e popujve
    Qumsht do t pini, ngryk do t mbarteni,
    prmbi gjunj do t’ju prkdhelin.
    13 Porsi nna q ngushllon t birin,
    ashtu un do t’ju ngushlloj;
    n Jerusalem ngushllim do t gjeni.
    14 Do t shihni, e zemra juaj do t gzoj,
    si bari i njom do t’ju prtrihen eshtrat,
    dora e Zotit do t dftohet mbi shrbtort e tij
    e zemrimi i tij mbi armiqt e tij.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    ZOTI DO T'UA BJ T NJOHUR FUQIN E TIJ SHRBTORVE T TIJ.


    Kur nj profet flet kaq shum pr ngushllim, ne mund t'i bjm vetes pyetje! Keni dgjuar: “Ashtu si nna ngushllon fmijn e saj, un vet do t t ngushlloj, n Jeruzalem do t ngushllohesh” dhe pak m lart “do t ushqehesh dhe do t ngopesh me qumshtin e ngushllimeve t saj”.
    Kjo do t thot se gjithka po shkonte keq dhe se Populli kishste shum nevoj pr t'u ngushlluar! Kemi par shpesh se profeti sht ai q n koh fatkeqsie, di t zgjoj shpresn. Sepse profet sht dikush q refuzon t dgjoj zrat q dekurajojn, q ngrihen pr t thn se vet Zoti nuk mund t bj asgj kundr vullnetit t keq, instinktit t pushtetit, rivaliteteve, luftrave... .
    N t vrtet, ky tekst q lexojm ktu, sht shkruar n nj koh t vshtir: autori (t cilin ne e quajm Isaia i tret), sht nj nga dishepujt e largt t t madhit Izaia, (fjalt e tij m von i bashkngjitn librit t profetit t madh, Izaia). Ai predikon menjher pasi u kthye nga mrgimi n Babiloni, rreth vitit 535 para Krishtit. T mrguarit u kthyen n vend, por ky kthim i shumpritur rezultoi zhgnjyes n t gjitha aspektet: Jeruzalemi, n fillim, qyteti i dashur, ende mban plagt e katastrofs s vitit 587 (shkatrrimin e tij nga ushtrit e Nabukodonosorit). Tempulli sht i rrnuar, pjes e qytetit gjithashtu. Pr pjesn tjetr, ata q u kthyen, nuk morn pritjen triumfale q kishin imagjinuar nga larg, kur ishin n Babiloni: si gjithmon n kto rrethana, ata q ikn, shum shpesh dhe shpejt harroheshin, zvendsoheshin... sidomos pr nj robri pesdhjetvjeare!
    Kjo sht arsyeja pse, megjithse ishin kthyer n Jeruzalem, profeti flet pr zi dhe ngushllim. Por, prball dekurajimit q vjen, profeti nuk ngopet me fjal ngushlluese: guxon nj fjalim thuajse triumfues:
    “Gzohuni me Jerusalemin,
    galdoni pr t ju q e doni!
    Galdoni me t, galdoni,
    t gjith ju q qat mbi t,
    q t thithni qumsht e t ngiheni
    prej parzmave t ngushllimit t tij,
    q t drgoni e t knaqeni
    n parzmat e lavdis s tij!" (v.10-11).
    Dikush mund t pyes veten se nga vjen optimizmi i tij i bukur? sht shum e thjesht, nga besimi i tij, ose m mir nga prvoja e Izraelit! Argumenti i vetm i popullit t Izraelit, pr t vazhduar t shpresoj, sht gjithmon i njjt n do koh t historis s tij, sht prania e Zotit, fuqia e Zotit. sht kur gjithka duket e humbur, q duhet me do kusht t kujtohet se asgj nuk sht e pamundur pr Hyjin; ndrsa Engjlli i Zotit u tha Abrahamit dhe Sars: "...a ka gj t pamundshme pr Zotin?" (Zn. 18,14); si i kishte thn vet Zoti Moisiut, nj dit shkurajimi, gjat Eksodit: “Pse a i sht shkurtuar dora Zotit? Q tani do t shohsh a do t vrtetohet apo jo fjala ime”(Nb. 11, 23); sht nj imazh q ne e njohim: ndonjher dgjojm se njeriu ka “krah t gjat”! T njjtn imazh e gjejm disa her n librin e Izaias; pr shembull, gjat Mrgimit, kur humbn shpresn pr t'u liruar nj dit, Izaia i dyt e kishte prdorur: “
    Prse kur erdha nuk ishte askush,
    kur thirra, askush s’prgjigjej?
    Pse a u shkurtua dora ime
    q t mos mund t shprblej?
    M mungon fuqia pr t liruar?
    E pra, me nj krcnim un e thaj detin,
    t shterin un i bj lumenjt;
    ngordhin peshqit e tyre, pse mbetur pa uj
    i mbyt etja!"(Is. 50, 2).
    M von, pas kthimit, gjat periudhs s dekurajimit, Izaia e tret, ajo q lexojm sot, kthehet dy her n t njjtn fjalim. N kapitullin 59, ai tha:
    "Jo, nuk u shkurtua dora e Zotit
    q t mos mund t shptoj,
    as s’sht rnduar veshi i tij
    q m t mos dgjoj;
    por mkatet tuaja hapn nj gremin
    ndrmjet jush e ndrmjet Hyjit tuaj,
    mkatet tuaja ia zun fytyrn
    q ai juve t mos ju vshtroj"(Is. 59, 1-2).
    Dhe n vargun e fundit t tekstit ton sot, ne kemi lexuar:
    "...dora e Zotit do t dftohet mbi shrbtort e tij
    e zemrimi i tij mbi armiqt e tij!". Zoti do ta bj fuqin e Tij t njohur pr shrbtort e Tij. sht prkthimi liturgjik; Por teksti hebraik thot: "Zoti do t'i bj t njohur shrbtort e tij"
    Prandaj sht nj thirrje pr t shpresuar, ajo q i duhet ktij populli n kt periudh dekurajimi. Zoti e ka lshuar popullin e tij n mnyr t prsritur n t kaluarn, Ai nuk do ta braktis. Fjala "dor" vetm sht nj aludim pr daljen e Egjiptit, sepse ne dshirojm t themi se, n at koh, Zoti ndrhyri "me nj dor t fort dhe me krah t gjer".
    Shprehja: "q t thithni qumsht e t ngiheni
    prej parzmave t ngushllimit t tij,
    q t drgoni e t knaqeni
    n parzmat e lavdis s tij!"
    sht gjithashtu nj kujtes e Eksodit: Gjat marshimit t tyre n shkrettir, njerzit e kishin njohur urin dhe etjen dhe ishte pr ta nj vshtirsi e tmerrshme t vazhdonin t besonin te Zotij. Dhe Zoti gjithmon u ka dhn atyre at q ishte e nevojshme. Tani e tutje, do t ket gjithka me bollek: "do t ngiheni
    prej parzmave t ngushllimit t tij,
    q t drgoni e t knaqeni
    n parzmat e lavdis s tij!"
    Me fjal t tjera: Do t shijoni me knaqsi pr bollkun e lavdis s saj.
    Kta aludime ose kujtime nga Eksodi kan dy msime: Nga njra an, Zoti na dshiron t lir dhe mbshtet t gjitha prpjekjet tona pr t vendosur drejtsi dhe liri. Por nga ana tjetr, ne kemi nevoj pr prpjekjet tona. Njerzit doln nga Egjipti fal ndrhyrjes s Zotit, ju kurr nuk e harroni at, por ishte e nevojshme t ecnit, dhe nganjher me dhimbje, drejt toks s premtuar. Kur Izaia premton nga ana e Zotit:
    “Ja, un po bj t arrij
    n t paqja porsi lum",
    kjo nuk do t thot q paqja do t vendoset n mnyr magjike nj dit! Do t duhet nj vullnet i vrtet dhe nj prpjekje e qndrueshme t njerzve, ne e dim shum. Por kjo prpjekje do t mund t mirmbahet dhe t ket sukses vetm nse me vendosmri varemi nga bindja se "asgj nuk sht e pamundur pr Zotin".
    N letrn e tij t dyt, Shn Pjetri thot saktsisht t njjtn gj: pr t krishtert q zbulojn se Mbretria e Perndis sht duke vonuar shum, ai prgjigjet: "Por nj gj, fort t dashur, assesi s’duhet ta harroni, e kjo sht se te Zoti nj dit sht si nj mij vjet, po edhe nj mij vjet jan si nj dit e vetme: Nuk vonon Zoti ta oj n vend premtimin, si disa e mendojn t ngadalshm, por sht i durueshm me ju, se nuk do q ndokush t birret, por do q t gjith ta ken mundsin t kthehen. Dita e Zotit do t vij si vjedhsi: At dit qiejt do t zhduken me krizm; elementet do t shkrihen prej t nxehtit dhe toka e veprat n t do t gjenden para Gjyqit. ... Ne ve, sipas premtimit t tij, presim "qiellin e ri dhe tokn e re", ku banon drejtsia”. Dhe ai shton:" Jo, Zoti s shpejti do ta mbaj premtimin e Tij, ndrsa disa pretendojn se Ai sht i vonuar, por ai tregon durim ndaj jush, duke mos dashur q disa t humbasin, por t gjith vijn n konvertim ".
    Shn Pjetri kujton ktu dy msimet e Eksodit pr t cilin po flisja pr nj moment m par: S pari, Zoti s shpejti do t mbante premtimin e tij, domethn, varet nga bindja e pranis s tij t prhershme dhe duke vepruar pran jush , por, s dyti, prpjekjet tuaja jan thelbsore, paqja, drejtsia, lumturia nuk do t vendosen nj dit nga nj shkop magjik: "sht pr ju q ai bhet i durueshm".
    Morali, varet nga ne, ka nj emergjenc!

  14. #174
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 14 VITI C

    M 3 – 7 - 2022.


    PSALMI 66, 1-3a, 4-5, 6-7a, 16.20



    Mbar toka le t’i brohoras Hyjit,
    2 kndoni lavdis s Emrit t tij,
    lartsojeni lavdin e tij t pamas!
    3 Thuajini Hyjit: “Sa t mrekullueshme jan veprat e tua!

    4 Le t t adhuroj mbar toka e le t t kndoj,
    le t’ia thot kngs pr nder t Emrit tnd”!
    5 Ejani e shikoni veprat e Hyjit:
    bri mrekulli shtanguese mes bijve t njerzve!

    6 Ai e shndrroi detin n terik,
    kmb e kaluan lumin
    pr kt galdojm me gzim.
    7 Ai sundon pr amshim me pushtetin e vet,
    syt e tij vrejn prmbi popuj

    16 Ejani, dgjoni, t gjith ju q e druani Hyjin,
    do t’ju tregoj far i bri shpirtit tim.
    20 Qoft bekuar Hyji
    q s’ma hodhi posht lutjen time
    e nuk ma mohoi mshirn e vet!



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA

    AI E SHNDRROI DETIN N TERRIK.



    Si shpeshher, vargu i fundit jep kuptimin e t gjith psalmit:
    “Qoft bekuar Hyji
    q s’ma hodhi posht lutjen time
    e nuk ma mohoi mshirn e vet! (v.20)
    Mjafton t shikohet fjalori e prdorur n kt varg pr t par se ky psalm sht nj kng falnderimi: “Blako, festoni, lavdroni Zotin... prkuluni, kndoni, ejani, dgjoni... Un do t'ju them se far bri pr shpirtin tim"...
    Sigurisht, psalmi 66 u krijua pr t shoqruar flijimet e falnderimit n Tempullin e Jerusalemit. Dhe ai q flet ktu, nuk sht nj individ, sht i gjith populli q falnderon Zotin e tij.
    Ajo q sht n qendr t falnderimit t Izraelit, dhe jo uditrisht, sht si gjithmon lirimi nga Egjipti; aludimet jan veanrisht t qarta:
    "Ai e shndrroi detin n terik,
    kmb e kaluan lumin,
    pr kt galdojm me gzim" (v. 6).
    Ose :
    “Sa t mrekullueshme jan veprat e tua!
    Sa t fuqishme jan veprat e tua,
    bmat e tij t tmerrshme pr bijt e njerzve".
    Shprehja "veprat e fuqishme (mrekullueshme, tmerrshme) t Perndis" n Bibl i referohet gjithmon lirimit nga Egjipti. Ne jemi t habitur gjithashtu nga korrespondenca midis ktij psalmi dhe kantikulit t Moisiut pas kalimit t Detit t Kuq. Citohen vetm disa rreshta):
    “Le t’i kndojm Zotit, sepse mrekullisht ngadhnjeu:
    kal e kalors
    plandosi n fund t’detit!
    Zoti sht forca dhe fuqia ime,
    Ai, ve Ai, m shptoi!
    Ai sht Hyji im,
    At lavdroj!
    sht Hyji i atit tim:
    At e lartsoj!...
    Kush sht si Ti
    ndr zota, o Zot!?
    Kush sht si Ti,
    i madhrueshm n shenjtri,
    i tmerrshm dhe i lavdishm,
    q bn mrekulli!?" (Dal. 15,1-2.11).
    Q nga ky lirim i par, e gjith historia e Izraelit sht ndriuar nga kjo ngjarje themelore: Perndia i do njerz t lir dhe puna e tij n mes t popullit t tij nuk ka asnj qllim tjetr. Dhe kshtu, kur gjithka shkon keq, Populli sht i sigurt se Zoti do t ndrhyj pr ta liruar at! Ky sht me t vrtet kuptimi i kapitullit 66 t Isais q lexojm kt t diel n leximin e par: n nj koh shum t errt pr historin e Jeruzalemit, Isaia tha: Zoti do t'ju ngushlloj! Prandaj, profeti po shkruante n shekullin e gjasht para Krishtit, pas kthimit nga Mrgimi n Babiloni. Ndoshta psalmi u kompozua n t njjtn koh, pas restaurimit t tempullit? N do rast, korniza sht e njjt: psalmi yn, me hipotez, sht shkruar pr t'u knduar n tempullin e Jeruzalemit dhe besimtart q dynden pr pelegrinazh parafytyrojn t gjith njerzimin q do t ngjitet n Jeruzalem n fund t kohs. . Teksti i Isais shpall me t drejt Jeruzalemin e ri, ku do t rrjedhin t gjith kombet:
    “Ja, un po bj t arrij
    n t (Jeruzalem) paqja porsi lum,
    porsi prrua vrshues pasuria e popujve" tha Isaia (Iz. 66,12).
    Psalmi prgjigjet: “ Mbar toka le t’i brohoras Hyjit,
    kndoni lavdis s Emrit t tij,
    lartsojeni lavdin e tij t pamas! (Ps. 66,1-2)
    Dhe prsri: “Le t t adhuroj mbar toka e le t t kndoj,
    le t’ia thot kngs pr nder t Emrit tnd”!" (v.4).
    Do t jet nj dit gzimi dhe hareje, na thot Isaia: “Ai e shndrroi detin n terik, kmb e kaluan lumin pr kt galdojm me gzim” ( v. 6) .



    DASHURIA E ZOTIT DO TA KET FJALN E FUNDIT

    Gzimi i premtuar sht me t vrtet tema kryesore e ktyre dy teksteve: kur koht jan t vshtira, sht jetike t kujtojm se Zoti nuk dshiron gj tjetr ve gzimit t njeriut dhe se nj dit gzimi do t pushtoj gjith tokn, mbar njerzimin! Nj gzim i tejmbushur, ngazllyes e megjithat shum konkret, realist, i rrnjosur n nevojat tona m elementare: t ushqehemi, t ngopemi, t ngushllohemi, t djepi... Isaia tha:
    "q t thithni qumsht e t ngiheni
    prej parzmave t ngushllimit t tij...
    Ja, un po bj t arrij
    n t paqja porsi lum,
    porsi prrua vrshues pasuria e popujve" (Iz. 66,11-12)
    “Do t shihni, e zemra juaj do t gzoj,
    si bari i njom do t’ju prtrihen eshtrat,
    dora e Zotit do t dftohet mbi shrbtort e tij" (Iz. 66,14).
    Dhe Psalmi 66 bn jehon:
    " Ejani, dgjoni, t gjith ju q e druani Hyjin,
    do t’ju tregoj far i bri shpirtit tim
    (domethn pr mua)" (Ps 66, 16-17).
    "Qoft bekuar Hyji
    q s’ma hodhi posht lutjen time
    e nuk ma mohoi mshirn e vet!" (Ps 66,20).
    Vrejtja e fundit: kto dy tekste, ai i profetit dhe ai i psalmistit, lahen n t njjtn atmosfer, por nuk jan n t njjtin regjistr: profeti shpreh Revelacionin e Zotit, ndrsa psalmi sht lutja e njeriut.
    Kur sht Zoti q flet (prmes gojs s profetit) ai shqetsohet vetm pr lavdin dhe lumturin e Jeruzalemit; sht Zoti ai q vepron, dhe natyrisht, profeti e thot qart: “Un do t'ju ngushlloj”, por Zoti merret vetm me gzimin e popullit t tij (t prfaqsuar nga Qyteti i Shenjt).
    “Gzohuni me Jerusalemin!
    Gzohuni me t, t gjith ju q e doni!”
    Anasjelltas, kur jan njerzit q flasin (nga goja e psalmistit), ata nuk gabohen dhe ia kthejn Perndis lavdin q i takon vetm atij:
    "Bekojeni, o popuj, Hyjin ton
    dhe shpalleni lavdin e tij! (v.6).
    "Thuajini Hyjit: “Sa t mrekullueshme jan veprat e tua!
    Pse je tejet i fuqishm,
    armiqt e tu t prkdhelin.
    Le t t adhuroj mbar toka e le t t kndoj,
    le t’ia thot kngs pr nder t Emrit tnd”!
    Ejani e shikoni veprat e Hyjit:
    bri mrekulli shtanguese mes bijve t njerzve!" (v.3-5).
    Le t vrejm kalimthi se fjala “veprat e tmerrsme” (e mrekullueshme, n bibln katolike) sht pjes e fjalorit mbretror; sht mbretrimi i Perndis q thuhet atje. Nj mbretrim q sht ai i dashuris: psalmi prfundon pikrisht me kt fjal dhe sht prsri i gjith Izraeli q flet ktu: "Qoft bekuar Hyji
    q s’ma hodhi posht lutjen time
    e nuk ma mohoi mshirn e vet! (v.20).
    Nj mnyr e bukur pr t thn se sht dashuria ajo q do t thot fjaln e fundit!ZE=3]

  15. #175
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 14 – VITI C.

    M 3 – 7 – 2022.


    UNGJILLI: Lk, 10, 1... 20:


    1 Pastaj Zotria i zgjodhi edhe shtatdhjet [e dy] nxns t tjer dhe i drgoi nga dy [e dy] prpara vetes n do qytet dhe vend, ku mendonte t shkonte.
    2 U thoshte: “T korrat jan t mdha e puntor jan pak! Luteni t zotin e t korrave t oj puntor n t korrat e veta.
    3 Shkoni! Ja, po ju drgoj porsi qengja mes ujqish!
    4 Mos merrni me vete as qese, as strajc, as sandalet e mos prshndetni udhs asknd!
    5 N cilndo shtpi t hyni, m par thoni: ‘Paqja me kt shtpi!’
    6 Po qe se sht aty ndokush mik i paqes, mbi t do t zbres paqja juaj; po qe se s’sht asnj, do t kthehet te ju.
    7 Rrini n at shtpi! Hani e pini ka t’u ket qlluar; sepse puntori ka tagr n rrogn e vet. Mos kaloni prej nj shtpie n nj tjetr!
    8 N do qytet q t hyni e t’ju pranojn, hani ka t’ju vn prpara.
    9 Shroni t smurt q jan n t e thuajini popullit: ‘U afrua Mbretria e Hyjit!’
    10 Por edhe, n cilindo qytet q t hyni e nuk ju pranojn, dilni n rrugt e tij e thuajuni: 11’Deri edhe pluhurin e qytetit tuaj q u kap pr sandalet tona, po e shkundim e po jua lm: Por ve ta dini: u afrua Mbretria e Hyjit!’
    12 Un po ju them: sodomasit do ta ken m leht at Dit se ai qytet”.
    13 “Vaj pr ty, o Korazin, vaj pr ty, o Betsaid! Sepse t kishin ndodhur n Tir e n Sidon mrekullit q ndodhn n ju, kaher, t veshur n grathore e t mbuluar me hi do t kishin br pendes!
    14 Prandaj, Tiri e Sidoni Ditn e Gjyqit do ta ken m leht se ju!
    15 E ti, o Kafarnaum, a thua ndoshta ‘do t lartsohesh deri n qiell?
    do t plandosesh deri n fund t ferrit!’
    16 Kush ju dgjon ju, m dgjon mua. Kush ju prbuz ju, m prbuz mua. Kush prbuz mua, prbuz At q m ka drguar”. Kthimi i t shtatdhjet e dyve.
    17 T shtatdhjet [e dy] nxnsit u kthyen me gzim e than: “Zotri, deri edhe djajt na nnshtrohen n Emrin tnd!” 18 Jezusi u tha: “Shikoja kah binte Satani porsi rrufeja prej qiellit!
    19 Ja, ju dhash pushtet t shkelni prmbi gjarprinj e prmbi akrep dhe mbi do fuqi armike dhe asgj s’do t mund t’ju bj keq.
    20 Por mos u gzoni pse ju nnshtrohen shpirtrat, por gzohuni pse emrat tuaj jan t shkruar n qiell!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA

    PO JU DRGOJ PORSI QENGJA MES UJQISH!


    Ky Ungjill pason menjher at t s diels s kaluar: ne kishim par Jezusin duke luftuar me trazirat q i krkonte misioni i tij: pranimi i pasiguris, pa pasur asgj pr t mbshtetur kokn, lnia e t vdekurve t varrosin t vdekurit e tyre, domethn, me fjal t tjera, duke ditur si t bsh zgjedhje vendimtare, kryqzuese, duke vn dorn n parmend pa kthyer kokn pas, duke pranuar t prballesh me vdekjen e njerlzve m t dashur, duke marr me vendosmri rrugn pr n Jerusalem.
    Mund t hamendsohen tundimet q shfaqen do her pas vendimeve q ai duhej t merrte. Luka na e tregon dika pr rrugn pr n Jerusalem: Jezusi i kaprceu t gjitha tundimet e tij; princi i ksaj bote tashm sht i mundur.
    I mbetet atij t kaloj n pishtar: ai i drgon dishepujt e tij n mision me radh. sht urgjente prgatitja e tyre pasi largimi i tij po afron. Dhe ai u jep t gjitha kshillat q u nevojiten pr t'i prgatitur pr t'u prballur me tundimet q ai njeh mir: edhe ata do t prballen me t njjtat tundime.
    Edhe ata do ta njohin refuzimin: ashtu si Jezusi kishte vuajtur refuzimin e nj fshati t Samaris, ata duhet t prgatiten pr t vuajtur refuzimet; por kjo le t mos i pengoj. Kur duhet t largohen nga nj fshat, le t thon t njjtn mesazhin e lr pr t gjithe e pr t cilin kishin ardhur: “ ‘U afrua Mbretria e Hyjit!’" Por pr t treguar se qasja e tyre ishte krejtsisht e painteresuar dhe se marrsit e mesazhit mbeten gjithmon t lir ta refuzojn at, ata do t shtojn: ”’Deri edhe pluhurin e qytetit tuaj q u kap pr sandalet tona, po e shkundim e po jua lm: Por ve ta dini: u afrua Mbretria e Hyjit!’ Edhe pluhuri i qytetit tuaj, i ngelur n kmb, ne e heqim at pr t'ua ln juve" (Lk. 20,10-11).
    Edhe ata do t njohin urrejtjen: “Shkoni! Ja, po ju drgoj porsi qengja mes ujqish!" (v. 3). Ata do t duhet ende pa u lodhur t shpallin dhe t sjellin paqen: “N cilndo shtpi t hyni, m par thoni: ‘Paqja me kt shtpi!’ Po qe se sht aty ndokush mik i paqes, mbi t do t zbres paqja juaj; po qe se s’sht asnj, do t kthehet te ju (v. 5-6). Duhet t besohet n ngjitjen e paqes me do kusht: kur me t vrtet i urojm me gjith zemr dikujt paqe, me t vrtet paqja rritet. Ne e dim kt nga prvoja. Mirpo, bashkbiseduesi yn duhet t jet edhe mik i paqes; nse nuk sht kshtu, Jezusi u thot dishepujve: “Deri edhe pluhurin e qytetit tuaj q u kap pr sandalet tona, po e shkundim e po jua lm" (v,11), domethn mos lejoni q t rndoheni nga dshtimet, refuzimet... Asgj t mos ju bj t “zvarritni kmbt tuaja”, n asnj mnyr!
    Edhe ata do t prjetojn pasiguri: vet Jezusi “nuk kishte ku ta mbshtes kokn!” (Lk. 9,58) ”. Nse e kuptojm sakt, kshtu do t jet edhe pr dishepujt e tij: “Mos merrni me vete as qese, as strajc, as sandalet e mos prshndetni udhs asknd!" (v. 4). Edhe atyre do t'u duhet t msojn t jetojn nga dita n dit pa u shqetsuar pr t nesrmen, duke u knaqur me t han dhe t pin at q do t'u shrbehet, ashtu si njerzit n shkrettir mund t mblidhnin mana vetm pr t njjtn dit.



    URGJENCA E MISIONIT

    Edhe ata do t ken zgjedhje pr t br, ndonjher edhe ato kryqzuese, shum e vshtir, pr shkak t urgjencs s misionit: “Lri ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ q t vdekurit t’i varrosin t vdekurit e vet e ti shko e prediko Mbretrin e Hyjit!”. (Lk 9,60) Ishte nj fraz krkuese pr t thn se detyrat m t shenjta n syt tan i ln vendin urgjencs s Mbretris s Perndis. "Mos prshndetni asknd rrugs" sht nj fraz e t njjtit rend: pr dishepujt e tij q ishin lindor, prshndetjet e gjata ishin nj detyr e vrtet.
    Edhe atyre do t'u duhet t'i rezistojn tundimit t suksesit: “ Mos kaloni prej nj shtpie n nj tjetr!" (v.7). Edhe ata do t duhet t msojn t duan t zbresin pishtarin nga ana e tyre: misioni sht shum serioz, tepr i muar, q ne ta monopolizojm: nuk na prket neve; sepse nj nga tundimet m delikate sht ndoshta t mos duam vrtet puntor t tjer s bashku me ne, n ann ton. “T korrat jan t mdha e puntor jan pak! Luteni t zotin e t korrave t oj puntor n t korrat e veta" (v.2). Krkoni q Zoti e t korrave t drgoj puntor n t korrat e veta: kjo nuk nnkupton q t'i thmi Perndis dika q ai nuk di. Ai e di se ne kemi nevoj pr ndihm. Ai e di m mir se ne! Por ne, kur jemi duke u lutur, duhet t lejojm q t ndriohemi prej Tij. Lutja nuk ka pr qllim kurr t informoj Zotin: kjo do t ishte shum pretenduese nga ana jon! Na prgatit q ta lejojm veten t transformohemi.
    Tundimi i fundit: lavdia e sukseseve tona. “Por mos u gzoni pse ju nnshtrohen shpirtrat, por gzohuni pse emrat tuaj jan t shkruar n qiell!” (v.20); duhet besuar se, n do koh, ylli i pret dishepujt: apostujt e vrtet nuk jan domosdoshmrisht m t famshmit.
    Mund t mendojm se shtatdhjet e dy dishepujt i mposhtn t gjitha kto tundime pasi, kur t kthehen, Jezusi do t jet n gjendje t'u thot: ““Shikoja kah binte Satani porsi rrufeja prej qiellit!" (v.18). Jezusi, i cili ndrmerr marshimin e tij t fundit drejt Jerusalemit, sigurisht gjen ngushllim t madh atje, meqense menjher pas Luka na thot: “T madhroj, o At, Zotrues i qiellit e i toks, pse ua fshehe kto t urtve e t menurve e ua zbulove t vegjlve!" (Lk 10,21).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 01-07-2022 m 03:40

  16. #176
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJE E LITURGJIS

    E DIELA 15 Ord VITI C

    M 10 7 2022.


    LEXIMI I PAR: Dt. 30,10-14.


    10 Me qyshke ve q ta dgjosh zrin e Zotit, Hyjit tnd, e ti ruash urdhrimet e ligjet e tija q jan t shkruara n kt Ligj, e t kthehesh te Zoti, Hyji yt, me gjith zemrn tnde e me gjith shpirtin tnd.
    11 Ky urdhr q un po ta jap sot, nuk sht tepr i vshtir pr ty as nuk sht tepr larg teje;
    12 nuk sht i vn n qiell, q t thuash: Kush mund t ngjitet pr ne n qiell pr t na e sjell q ta msojm e ta shtiem n veprim?
    13 As nuk sht prtej detit q t gjesh shkak t thuash: Kush do t mund t kaloj prtej detit pr ne pr t na e sjell q ta njohim e t kryejm ka sht urdhruar?
    14 Jo, Fjala sht krejtsisht afr teje, mu n gojn tnde, n zemrn tnde q ta zbatosh!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    LIBRI I LIGJIT T PRTRIR


    Libri i Ligjit t Prtrir paraqitet si fjalimi i fundit i Moisiut, testamenti i tij shpirtror n nj far mnyre: por sigurisht q nuk sht shkruar nga vet Moisiu pasi prsritet shum her: Moisiu tha, Moisiu bri... Dhe autori prdor nj solemnitet t madh q na kujton at q i prket atij si kontributi kryesor i Moisiut: ai q nxori popullin e Izraelit nga Egjipti dhe lidhi Beslidhjen me Perndin n Sinai. Nprmjet ksaj Beslidhjeje, Zoti mori prsipr t mbronte popullin e tij gjat gjith historis s tij, por reciprokisht, populli mori prsipr t respektonte gjithmon Ligjin e Perndis, sepse ai popull njohu n t garantuesin m t mir t liris s tij t rifituar.

    Por nj gj sht t angashohemi, tjetr t respektojm angazhimin. Por Populli i zgjedhur shum shpesh ka dshtuar n kt: mbretria veriore ka br fatkeqsin e saj dhe q nga fitorja e asirianve sht fshir nga harta. Banort e mbretris jugore do t bnin mir t msonin nga kjo fatkeqsi dhe pikrisht atyre autori u drejtohet ktu: M mir sht ta dgjosh zrin e Zotit, Hyjit tnd, e ti ruash urdhrimet e ligjet e tij q jan t shkruara n kt Ligj, e t kthehesh te Zoti, Hyji yt, me gjith zemrn tnde e me gjith shpirtin tnd" (v.10).
    Dhe duket se ky libr thot se nuk do t ishte shum e vshtir t zbatohej Ligji i Zotit: nuk sht as i vshtir pr t'u kuptuar dhe as i vshtir pr t'u zbatuar: Ky urdhr q un po ta jap sot, nuk sht tepr i vshtir pr ty as nuk sht tepr larg teje" (v.11) Ky ligj q po ju prshkruaj sot, nuk sht mbi fuqin tuaj dhe as prtej mundsive tuaja.
    Pra, pse njerzit, n kohn e Moisiut, si n kohn e autorit t Ligjit t Prtrir, si sot, jan kaq ngurrues ndaj urdhrimeve shum t thjeshta: mos vritni, mos gnjeni, mos vidhni? Mos lakmo t mirn e t tjerve? Ksaj pyetjeje, Moisiu iu prgjigj: populli ka qaf t fort": n fund t jets s tij, kur mendonte q ishte n fill t vdekjes, ai mund t thoshte:"Pranoje, pra, se Zoti, Hyji yt, nuk ta dha pr trashgim kt tok t mrekullueshme n saje t drejtsis sate: prkundrazi, ti je nj popull tejet kokfort. Le t t bjer n mend dhe mos e harro assesi sesi e bre t hidhrohet n shkrettir Zoti, Hyji yt. Q prej dits q dole nga Egjipti, derisa arritt ktu, gjithmon i keni kundrshtuar Zotit". Me fjal tjetr mund t thuhet: Nuk sht sepse je i drejt q Zoti t jep n zotrim kt tok t mir, sepse je nj popull kokfort. Kujto, mos harro q ke zemruar Zotin, Perndin tnd, n shkrettir. Q nga dita q dole nga vendi i Egjiptit e deri sa erdhe ktu, ke qen n kryengritje kundr Zotit. (Dt 9,6-7).
    Ndalem n kt shprehje kokfort-qaf e fort: ka nj imazh t shklqyer q fshihet pas ksaj formule q pr fat t keq e themi gjithmon shum shpejt; duhet t kemi para syve nj zgjedh, at cop druri q bashkon dy qe pr t lruar. Shprehja "qaf e fort" na prkujton kshtu nj bashkim me dy qe, q duhet t punojn n ekip, ose m sakt nj qe prej dyve q refuzon t prkul qafn e saj nn zgjedhn si kafsh tjetr; nse nj kafsh sht rebele, mund t dyshohet se ekipi sht m pak efikas: tani, pikrisht, Beslidhja midis Zotit dhe popullit t tij krahasohej me nj penges, nj zgjedh qe q duhet t veprojn n nj akord I prsosur. Por Zoti del besnik ndaj beslidhjes s vet, ndrsa populli e kundrshton. Pr kt profett dhe njerzit t urt predikojn besnikrin ndaj Beslidhjes duke prdorur imaxhin e zgjedhs. Pr t rekomanduar bindjen ndaj Ligjit, Ben Sirac, pr shembull, tha: "Nnshtroje qafn n zgjedhn e tij dhe lre shpirtin tnd t msoj!" (Si 51, 26-27). Jeremia, duke qortuar popullin e Izraelit pr shkeljet e Ligjit, tha n t njjtin kuptim:
    "Po, ti q moti e theve zgjedhn tnde,
    i kpute zinxhirt e tu e the:
    Sdua t shrbej! (Jr, 2,20),
    dhe m pas:
    "Do t shkoj, pra, t takoj bujart,
    do t flas me ta,
    ata e njohin udhn e Zotit,
    e din t drejtn e Hyjit t vet.
    Oh mjerim! Edhe kta e kan thyer zgjedhn,
    kputur i kishin t gjitha lozetj" (Jr 5, 5).



    MERRNI MBI VETE ZGJEDHN TIME!


    E kuptojm m mir frazn e famshme t Jezusit: " Merrni mbi vete zgjedhn time e pranoni tju msoj un q jam zemrbut e i prvuajtur. Kshtu do t gjeni pushim pr shpirtrat tuaj, sepse, vrtet, zgjedha ime sht e mbl e barra ime e leht (Mt. 11,29-30).
    Kjo fjali e Jezusit mund t'i ket rrnjt pikrisht n tekstin ton t Ligjit t Prtrir: Ky urdhr q un po ta jap sot, nuk sht tepr i vshtir pr ty as nuk sht tepr larg teje". Kuptimi i fjalis mund t shprehet m mir duke thne: Ky Ligj q po ju prshkruaj sot nuk sht prtej fuqis suaj dhe prtej mundsive tuaja. Me fjal t tjera, Zoti nuk i krkon popullit t tij t bj gjra t pamundura. Ndoshta ky pasazh u flet besimtarve t shkurajuar, si dishepujt q dikur iu ankuan Jezusit, duke e pyetur at: Vall, ather, kush do t shptoj? (Mt 19,25).
    Ne gjejm atje, s pari te Ligji i Prtrir, pastaj te Jezusi, mesazhin e madh dhe shum pozitiv t Bibls: Ligji sht brenda mundsive tona, e keqja nuk sht e pandreqshme; njerzimi po shkon drejt shptimit t tij: nj shptim q konsiston n t jetuarit n dashurin e Zotit dhe t t tjerve, pr lumturin m t madhe t t gjithve. Por, me ndihmn e prvojs, ne kemi msuar gjithashtu se praktika e nj jete t drejt, domethn n prputhje me kt projekt t Perndis, sht pothuajse e pamundur pr njerzit nse mbshteten n forcat e tyre. Dhe msimi sht gjithmon i njjt: Jezusi u prgjigjet dishepujve t tij: Pr njerz sht pun q sbhet, porse Hyji mund t bj gjithka! (Mt 19,26).
    Po, pr Zotin gjithka sht e mundur, duke prfshir transformimin e qafs son t ngurt. Meqense populli i tij sht pashpres, i paaft pr besnikri, sht vet Perndia ai q do t'i ndryshoj zemrat e tyre: "Zoti, Hyji yt, do ta rrethpres zemrn tnde e zemrn e pasardhsve t tu, q ta duash Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde e me gjith shpirtin tnd, me qllim q t jetosh".Zoti, Hyji yt, do ta rrethpres zemrn tnde e zemrn e pasardhsve t tu, q ta duash Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde e me gjith shpirtin tnd, me qllim q t jetosh" (Dt 30,6).
    Me rrethprerjen e zemrs nnkuptojm aderimin e gjith qenies ndaj vullnetit t Zotit. Prej kohsh shpresohej q vet njerzit do ta arrinin kt cilsi t antarsimit n Aleanc: "Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm! Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde! Kto urdhrime q po ti jap sot un, mbaji gjithmon n zemrn tnde!"(si fraza e famshme e "Shema Izraelit", profesioni i madh i besimi, Dt 6,4-6); por ne duhej t prballeshim me faktet; dhe profet si Jeremia dhe Ezekieli marrin parasysh nevojn pr ndrhyrjen e Perndis: "Por ja Beslidhja q un do ta lidh pas ktyre ditve me shtpin e Izraelit ‑ sht fjala e Zotit ‑ : N shpirtin e tyre do ta fus Ligjin tim, do ta shkruaj n zemrn e tyre. Ather do t jem Hyji i tyre e ata do t jen populli im" (Jr, 31, 33).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 06-07-2022 m 10:25

  17. #177
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 15 Ord. VITI C.

    M 10-7-2022.

    Ps 19, 8-11.


    8 I prsosur sht Ligji i Zotit,
    shpirtin prtrin;
    pr tu besuar sht Dshmia e Zotit,
    t miturve u jep dijen.
    9 Urdhrimet e Zotit jan t drejta,
    knaqin zemrn;
    urdhri i Zotit sht i qart,
    drit u jep syve.
    10 E panjoll sht frika e Zotit,
    nuk ndrron n shekuj t shekujve;
    gjyqet e Zotit jan t vrteta,
    t gjitha njsoj t drejta.
    11 M t mueshme se ari,
    se m i pastri ar,
    m t mbla se mjalti,
    se hoja q rrjedh mjalt.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    ZBATIMI I URDHRIMEVE LUMTURIA E POPULLIT...


    Litani e uditshme pr nder t Ligjit: "Ligji i Zotit", "karta e Zotit", "Urdhrimi i Zotit", "Vendimet e Zotit"... N t vrtet, Ligji i Zotit sht vetm nj prkujtim i Zotit, atij q ia zbuloi emrin e tij Moisiut: Javeh. Atij q e zgjodhi kt popull nga t gjith popujt e toks dhe e liroi... Atij q i ofroi ktij populli Aleancn e tij pr ta shoqruar gjat gjith historis-ekzistencs s tij... Atij, m n fund, q vazhdon veprn e tij t lirimit duke propozuar ligjin e tij...
    Nuk duhet harruar kurr se para do gjje tjetr, populli hebre prjetoi lirimin q solli Zoti i tyre. Dhe "urdhrimet" jan n prputhje me eksodin nga Egjipti: ato jan nj ndrmarrje lirimi. Zoti e ka nxjerr (kjo sht shprehja e shenjtruar) popullin e tij nga zinxhirt e skllavris, do ta nxjerr nga t gjitha zinxhirt e tjer q e pengojn njeriun t jet i lumtur. Kjo sht Beslidhja e prjetshme. Eksodi ishte rruga pr n Tokn e Premtuar; bindja ndaj Ligjit sht nj udhtim drejt Toks s Premtuar t vrtet, Atdheut t ardhshm t njerzimit.
    Libri i Ligjit t Prtrir kmbngul disa her n kt shprehje: "Dgjo, o Izrael, mbaji e zbatoji (urdhrimet e Zotit) q t jesh mir e q gjithnj t shtohesh n vendin q rrjedh qumsht e mjalt si ta ka premtuar Zoti, Hyji i etrve t tu" ( Dt 6,3). Dhe ktij profesioni t besimit, psalmi 19 i prgjigjet me jehon: "Urdhrimet e Zotit jan t drejta, ato gzojn zemrn".
    Siguria e madhe e fituar nga njerzit e Bibls sht se Perndia dshiron q njeriu t jet i lumtur dhe pr kt ai i jep atij mjetet, nj mjet shum t thjesht: mjafton t dgjosh Fjaln e Perndis t gdhendur n Ligj. Shtegu sht i shnuar, urdhrimet jan si tabela n an t rrugs, pr t vn n dukje vshtrimin ton pr nj rrezik t mundshm: "Urdhrimi i Zotit sht i qart, ai qartson shikimin". Nga dita n t cilin Ligji na jepet e pr gjithmon, Ligji sht zotruesi yn, ai na mson: dihet se rrnja e fjals "Torah" n hebraisht do t thot para s gjithash "t msosh". "Ligji i Zotit sht i sigurt, Ai e bn t urt njeriun e thjesht". Ktu, t thjeshtt jan pikrisht ata q pranojn me prulsi t ln veten t msohen nga Perndia: E tani, o Izrael, far krkon Zoti, Hyji yt, prej teje? Krkon q ta druash Zotin, Hyjin tnd, t ecsh udhve t tija, ta duash e ti shrbesh Zotit, Hyjit tnd, me gjith zemrn tnde e me gjith shpirtin tnd, ti mbash rregullat e urdhrimet e Zotit, q po ti jap un sot pr t mirn tnde"(Dt 10,12-13).
    Dhe profeti Mikea bn jehon:
    Tsht dftuar sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    skrkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd!(Mi 6.8).
    Nuk ka asnj krkes tjetr dhe nuk ka asnj mnyr tjetr pr t qen t lumtur.
    Vendimet e Zotit jan t drejta
    dhe vrtet t drejta,
    m t dshirueshme se ari,
    se nj mas ari i kulluar,
    m t mbla se mjalti,
    se hoja q rrjedh mjalt.



    N DHEUN E KANANEUT...KU RRJEDH QUMSHT E MJALT.

    Duke medituar kt mund t kuptohet distanca kulturore q na ndan nga autori i ktij psalmi: pr ne ashtu si pr t, ari sht nj metal i pandryshueshm, dhe i muar, prandaj edhe i dshirueshm. Pr mjaltin, sht dika tjetr: sigurisht q nuk ngjall pr ne at q prfaqsonte pr nj banor t Izraelit: kur Zoti e thrret Moisiun pr her t par dhe i beson atij misionin pr t liruar popullin e tij, ai i premton: Vendosa: tju nxjerr nga skllavria e Egjiptit dhe do tju oj n dheun e Kananeut, t Heteut, t Amorreut, t Perezeut, t Heveut dhe t Jebuzeut, n dheun ku rrjedh qumsht e mjalt" (Eks 3, 17). Nuk e dim se kur daton kjo shprehje: me sa duket sht shum e vjetr dhe kananitt e kan prdorur tashm. Pr ta, si pr Izraelin, karakterizon bollkun dhe mblsin. Mjalti, natyrisht, gjendet diku tjetr prve Izraelit: shija e mbl e mblsirave me mjalt vlersohet n shum vende. Ato mund t gjenden edhe n shkrettir: prova sht se Gjon Pagzuesi "ushqehej... me mjalt t egr" (Mt 3,4), por sht ende e rrall! Dhe pikrisht, ajo q do t jet e mrekullueshme n Tokn e Premtuar do t jet bollku, mjalti do t "rrjedh".
    Kjo bollk, kjo mblsi i atribuohet veprimit t Zotit; por, do t m thoni, kjo nuk sht specifike as pr popullin e Izraelit: pothuajse kudo mendojm se jeta jon sht n duart e perndive; dhe t gjitha ritet fetare jan br pikrisht pr t prfituar favoret e hyjnive: dikush krkon t'i knaq ata q t bjn t bie shi n kohn e duhur, pr t shmangur breshrin, karkalecat dhe do gj q mund t komprometoj t korrat... Sepse hyjnit kan pushtet mbi gjithka.
    Ajo q ishte unike pr Izraelin, ishte prvoja e kujdesis s Zotit pr shptimin e Popullit t tij, dhe kjo ndryshon gjithka! Nuk thuhet kurr q duhet t bhet dika pr ta qetsuar Zotin, pr t qetsuar zemrimin e tij dhe pr t fituar favoret e tij: favoret, dashuria dhe hiri i tij fitohen paraprakisht. Ajo q sht unike pr Izraelin sht prvoja e bujaris s Perndis, q ai ka dhe e dshmon. Zoti mori iniciativn pr t krijuar botn, thjesht nga dashuria; Zoti mori iniciativn pr t shptuar popullin e tij, thjesht nga dashuria. Dhe mjalti bhet pr ta nj simbol i vet mblsis s Zotit. Libri i Ligjit t Prtrir, kur u kujton njerzve gjith kujdesin q Zoti u dha atyre gjat Eksodit, thot: "E vendosi mbi bjeshk tlarta, tushqehej me fryte ttoks: q t thithte mjalt prej qete, edhe vaj prej shkmbi t gjall" ( Dt 32,13).
    Edhe mana, ngaq sht e mbl dhe ngaq sht dhurat nga Zoti, krahasohet me mjaltin: Kt ushqim shtpia e Izraelit e quajti man. Ishte porsi kokrra e koriandrit, e bardh, kurse shijen e kishte porsi kulai me mjalt" (Eks 16,31). Tani e tutje nuk do t flitet m pr qept nga Egjipti, por pr mjaltin nga Kanaani: megjithat kishte mjalt edhe n Egjipt, por atje ende Izraelitt nuk e kishim prjetuar Eksodin dhe Pranin e Zotit n mes tyre. Q tani e tutje, Izraeli jo vetm q e di se Fjala e Perndis krijoi botn, Izraeli e di, edhe m mir, se Fjala e tij e shpton botn do dit:
    I prsosur sht Ligji i Zotit,
    shpirtin prtrin;
    pr tu besuar sht Dshmia e Zotit,
    t miturve u jep dijen (v. 8).

  18. #178
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS
    E DIELA 15 ORD. VITI C.
    M 10-7-2022

    UNGJILLI: Lk. 10,25-37


    25 Dhe ja, u ngrit nj dijetar Ligji dhe, me qllim q ta provoj, e pyeti:
    “Msues, ka duhet t bj pr t fituar jetn e pasosur?”
    26 “ka shkruan n Ligj? ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ Si lexon atje?”
    27 Dijetari iu prgjigj: “‘Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd, me gjith fuqin tnde, dhe me gjith mendjen tnde edhe ‘t afrmin tnd porsi vetveten!’“
    28 Jezusi i tha:
    “Mir u prgjigje! Vepro kshtu dhe do t jetosh!”
    29 Por ai, duke dshiruar t prligjej, e pyeti Jezusin:
    “Kush sht i afrmi im?”
    30 Jezusi vazhdoi e tha: “Nj njeri po zbriste prej Jerusalemit n Jeriho e ra ndr cuba. Kta e plakitn, e rrahn dhe ikn dhe e lan ve gjall.
    31 Rastsisht po asaj rruge po zbriste nj prift. E pa, iu shmang e vazhdoi rrugn. 32 Po ashtu edhe nj levit, kur arriti aty, e pa, iu shmang dhe vazhdoi udhn. 33 Kurse nj samaritanas, duke udhtuar, kur erdhi tek ai dhe e pa, pati mshir pr t, 34 iu afrua, ia lidhi plagt duke ia pas lar me ver e me vaj. Pastaj e vuri mbi shtazn e vet, e oi n bujtin dhe u kujdesua pr t. 35 T nesrmen, nxori dy denar, ia dha bujtinarit dhe i tha: ‘M’u kujdes pr t dhe, ka t shpenzosh m shum, do t’i jap kur t kthehem.’
    36 Cili prej ktyre t treve, t thot mendja, u dftua i afrmi i atij njeriu q ra ndr cuba?”
    37 Ai iu prgjigj:“Ai q pati mshir pr t!” “Shko ‑ i tha Jezusi ‑ e bj edhe ti kshtu!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    NJOHJA E ZOTIT.

    Ai u mor n siklet, q mendoi se po merrte nj tjetr! Doktori i Ligjit nse ai shpresonte t vinte Jezusin n siklet, ishte n gabim,sepse n fund t fundit, qe ai q duhet ta ket gjetur veten shum n siklet. Duke i br atij q sht vet Dashuria pyetjen: “Deri ku duhet dashuruar? “, ai mori nj prgjigje shum krkuese! Nse duam t qndrojm t qet, me t vrtet, ka pyetje q nuk duhen br! Sidomos nse jan pyetje po aq t rndsishme sa e para q shtron doktori i ligjit: "Mjeshtr, far duhet t bj q t kem pjes n jetn e prjetshme?" ose, edhe m kompromentuese, pyetja e mposhtme: "Dhe kush sht fqinji im?" Prball pyetjeve t tilla, Jezusi mund t dshiroj vetm ta oj bashkbiseduesin e tij n thellsi t zemrs s vet Perndis.
    Kt udhtim, Jezusi do ta vendos saktsisht n nj rrug t mirnjohur nga dgjuesit e tij, nj rrug prej tridhjet kilometrash q ndajn Jerusalemin nga Jeriko, nj rrug n mes t shkrettirs, me disa pasazhe t s cils n at koh shum t vshtir sepse ishin gryk t vrteta. Kjo histori e nj sulmi dhe kjo histori e nj njeriu q e ndihmon nj t plagosur, ishin jashtzakonisht t besueshme. Prandaj Jezusi mund t tregoj historin e nj njeriu q bie n duart e hajdutve t cilt e zhveshn dhe e lan t vdekur. Vuajtjeve t rnda fizike dhe morale t tij u shtohet edhe nj prjashtim fetar: i prekur nga “papastrtia”: pr arsye e dherdhjes s gjakut edhe ai u konsiderua t papastr dhe vuajti pasojat e ksaj “papastrtie”. Kjo sht ndoshta nj nga arsyet e indiferencs s dukshme, madje edhe t neveris q ndien, kur e pan at, prifti dhe leviti t shqetsuar pr t ruajtur pastrtin e tyre rituale. Samaritani, natyrisht, nuk kishte skrupuj t till.
    Skena buz rrugs tregon n imazhe at q vet Jezusi e bnte shum shpesh konkretisht: duke shruar ditn e Shtuns, pr shembull, duke u mbshtetur mbi lebrozt, duke mirpritur mkatart, duke folur me gra mkatare....
    Kjo shmblltyr e samaritanit t mir sjell ndrmend fjalt e profetit Hozea: “Dua dashurin e jo flin, njohjen e Hyjit m se holokaustet (Oz 6,6).
    Njohja e Zotit, le t flasim pr t: kur Jezusi bri pyetjen: "far sht shkruar n Ligj? far jeni duke lexuar ? doktori i Ligjit kishte recituar me entuziazm: “Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd, me gjith fuqin tnde, dhe me gjith mendjen tnde edhe ‘t afrmin tnd porsi vetveten!’“ dhe menjher Jezusi i kishte thn: “Mir u prgjigje!", “je prgjigjur mire”. Sepse e vetmja gj q ka rndsi, si dihej tashm n Izrael, sht besnikria ndaj ksaj dashurie t dyfisht. Shn Gjoni do t shkruaj m von: “Nse dikush thot e dua Zotin dhe nuk e do vllan e tij, ai sht gnjeshtar. N t vrtet, ai q nuk e do vllan e tij q e sheh, nuk mund ta doj Zotin q nuk e sheh" (1Gjn 4,20). Dhe prsri: “Ta duam njri-tjetrin, sepse dashuria vjen nga Hyji, dhe, secili q ka dashuri, ka lindur prej Hyjit dhe Hyjin e njeh (1 Gjn 4,7).


    SHKO DHE BJ EDHE TI T NJEJTN GJ



    Fjala e fundit e ksaj njohurie q na sht zbuluar nga Bibla, si n Beslidhjen e Vjetr ashtu edhe n Beslidhjen e Re, sht se Perndia sht "i mshirshm" (fjal pr fjal n hebraisht "t brendshmet e tij dridhen"). Tani, na tregon historia, kur samaritani e pa t plagosurin, “at e kapi keqardhja” (n greqisht “ai bndjeu nj lvizje n zorr”). Jo rastsisht Luka prdor pikrisht t njjtn shprehje duke folur pr emocionin e Jezusit, te porta e fshatit Naim, duke par vejushn q onte djalin e saj t vetm n varreza (Lk 7)... dhe pr t prshkruar emocionin e Atit n kthimin e djalit plangprishs (Lk 15).
    Po le t kthehemi te shmblltyra: ky udhtar i mshirshm sht megjithat n syt e hebrenjve vetm nj samaritan, domethn ai sht njnjeri pak i rekomandueshm. Sepse samaritant dhe hebrenjt ishin normalisht armiq: hebrenjt i prbuznin samaritant t cilt i konsideronin heretik dhe samaritant, nga ana e tyre, nuk i falnin hebrenjt q kishin shkatrruar shenjtroren e tyre n malin Gerizim (n vitin 129 p.e.s.). Prbuzja, pr t thn t vrtetn, ishte strgjyshore: n librin e Ben Sirakut, autori citon midis popujve q konsideroheshin t neveritshm samaritant, "popullin budalla q jeton n Sikem" (Si 50,26). Dhe sht ky njeri i prbuzur q deklarohet nga Jezusi se sht m afr Zotit se sa dinjitart dhe shrbtort e Tempullit (prifti dhe Leviti kaluan pran t plagosurit pa u ndalur). Ky emocion "bn t lvizin zorrt" (krejt e kundrta me ngurtsin e zemrave prej guri pr t cilin foli Ezekieli), na tregon se samaritani, (ky jobesimtar n syt e judeasve) sht i aft t jet "shmblltyra e Zotit ".! N nivelin e tij personal, ne shohim se far qndrimi ka zgjedhur vet Jezusi, ai q jep pa llogaritur dhembshurin dhe shrimin.

    Prandaj, Jezusi propozon ktu nj ndryshim t kndvshtrimit: pyetjes “kush sht fqinji im”, ai nuk prgjigjet, si pritej nga t pranishmit, duke gjurmuar rrethin e atyre q duhet t'i konsiderohen si fqinjt. Sepse nj rreth, sado i gjer, vendos nj kufi. Jezusi nuk pranon t jap nj "prkufizim" (n "prkufizim", sht fjala latine "fundit", kufi), ai e bn at shtje t zemrs dhe jo t intelektit. N kt drejtim, kujdes nga fjalori! Vetm fjala "afr" sugjeron se ka njerz "t largt".
    Pra, nse e pyesim Jezusin: "Kush sht fqinji im?" “, na prgjigjet ai: Varet nga ju q t vendosni sa afr jeni me t tjert, varet nga ju si jeni t aft t jetoni n harmoni, n miqsi me t tjert.
    Dhe nse i bjm vetes pyetjen: Pse na jepet samaritani si shembull? Prgjigjja sht fare e thjesht: sepse ai sht n gjendje t kapet nga “dhembshuria”, t “ndjej lvizjen e zorrve s vet”, duke par dhimbjen e t tjerit.Edhe neve, Jezusi na thot: “Shkoni dhe bni t njjtn gj edhe ju". Nnkuptohet, nuk sht fakultative: “Bje kt dhe do t kesh jet” i kishte thn pak m par bashkbiseduesit; Luka e prsrit shpesh kt krkes pr qndrueshmri ndrmjet fjals dhe veprs: sht mir t flassh si libr (ky sht rasti i doktorit t ligjit, ktu), por kjo nuk mjafton: "Nna ime dhe vllezrit e mi, tha Jezusi. jan ata q e dgjojn fjaln e Perndis dhe q e vn n praktik. (Lk 8:21). Dhe atje, krkohet aftsia jon pr t shpikur: nse dimensionet e rrethit t fqinjit ton varen nga vullneti yn i mir, nse konsideratat e kategorive shoqrore dhe t vetive duhet t'i ln vendin keqardhjes (q duket t jet msimi i ksaj shmblltyre), ather gjithcka qe duhet te bejm eshte t shpikim dashuri pa kufi!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 08-07-2022 m 04:51

  19. #179
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 16 Ord. VITI C

    M 17 7 2022


    LEXIMI I PAR: Zn. 18,1-10.



    1 Zoti iu duk Abrahamit te Qarret e Mambres, ndrsa po rrinte n der t tends. Ishte pika e zhegut.
    2 Si i oi syt prpjet, i pa tre burra n kmb pran tij. Si i shikoi, vrapoi tu dal para prej ders s tends dhe u prkul n nderim
    3 e tha: Imzot, nse kam ndonj far rndsie para syve t tu, mos kalo pa hyr te shrbtori yt.
    4 Do tju sillet pak uj dhe lani kmbt tuaja e pushoni nn hije t lnds.
    5 Po ju sjell nj kafshore buk q ta merrni veten para se t vazhdoni udhn. Po ju po i bini kah dera shrbtorit tuaj! Ata i than: Bj, pra, si the!
    6 Abrahami shpejtoi n tend te Sara e i tha: Shpejto e prziej tri mas t miellit m t mir dhe na i bj do kule.
    7 Ai vet vrapoi n vath dhe prej andej e nxori nj vi t ri e t majm dhe ia dha shrbtorit. Ai e prgatiti me t shpejt.
    8 Mori edhe maz, qumsht dhe viin q e kishte pjekur dhe ua shtroi prpara, ndrsa ai vet, derisa ata hanin, rrinte pran tyre n kmb nn lnd.
    9 Ata i than: Ku sht Sara, gruaja jote? Ai u prgjigj: Ja, sht n tend!
    10 Ai i tha: Do t kthehem dhe do t vij te ti po n kt koh, dhe Sara, gruaja jote, do t ket djal.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJE.


    THIRRJA E ABRAHAMIT.


    Mambre sht nj banor i vendit t Kanaanit, i cili, n disa raste, i ofroi mikpritje Abrahamit n korijen e tij t lisave (afr qytetit t sotm t Hebronit). Ne e dim se, pr kananitt, lisat ishin pem t shenjta; tregimi q sapo lexuam tregon nj shfaqje t Perndis te Abrahami, kur ai e kishte ngritur kampin e tij nn hijen e nj lisi n pyllin q i prkiste Mambres; por pr t thn t vrtetn, kjo nuk sht hera e par q Zoti i flet Abrahamit. Nga kapitulli 12, libri i Zanafills na tregon pr shfaqjet dhe premtimet e prsritura t Perndis ndaj Abrahamit. Por, deri m tani, asgj nuk ka ndodhur; Abrahami dhe Sara dukeshinn t ishin destinuar t vdisnin pa fmij.
    Sepse shpesh thuhet se Zoti zgjodhi nj popull... N fakt kjo nuk sht e vrtet: Zoti fillimisht zgjodhi nj burr, dhe nj njeri pa fmij pr m tepr. Dhe pikrisht ktij njeriu t privuar nga e ardhmja (t paktn nga kndvshtrimi njerzor) Zoti i bri nj premtim t pabesueshm:
    Prej teje do t bj nj popull t madh
    dhe do t t bekoj.
    Do ta bj t madh emrin tnd.
    Ti vet do t jesh bekim.
    Do ti bekoj ata q do t bekojn ty,
    do ti mallkoj ata q do t mallkojn ty.
    N ty do t bekohen t gjitha fiset e toks! (Zn 12,2-3).
    Ktij plaku shterp Zoti i tha:
    Shikoje qiellin dhe numroji yjet, po munde!
    Dhe shtoi: T till do t jen trashgimtart e tu.
    Abrami i besoi Zotit dhe iu mua pr drejtsi" (Zn. 15,5-6).
    Me kt premtim, me sa duket i parealizueshm, Abrahami pranoi t luante gjith jetn. Abrahami nuk kishte asnj dyshim se Perndia do ta respektonte premtimin e tij, por ai e dinte shum mir faktin q kishte gjat rrugn nj pengese e madhe: ai dhe Sara ishin shterp! Ose t paktn ai dhe Sara kishin arsye serioze pr ta besuar kt, pasi n moshn shtatdhjet e pes dhe gjashtdhjet e pes vjee ishin pa fmij.
    Pra, ai kishte imagjinuar disa zgjidhje: Zoti m premtoi nj pasardhs, por, n fund t fundit, shrbtori im Eliezeri sht si djali im:
    O Zot, Hyj, m duhen dhuratat e tua,
    pasi shkoj i shuar pa pasardhs
    dhe trashgimtari i shtpis sime
    do t jet Eliezeri prej Damaskut(Zn. 15,2).
    Por Zoti kishte refuzuar:
    Ky nuk do t jet,
    trashgimtari yt do t jet pinjolli yt
    q do t rrjedh prej teje (15, 4).
    Disa vjet m von, kur Perndia foli prsri pr kt lindje, Abrahami nuk mundi t mos qeshte n fillim (Zn 17,17); pastaj imagjinoi nj zgjidhje tjetr: mund t ishte djali im i vrtet, kt her, Ismaili, ai q kisha nga bashkimi im (i autorizuar nga Sara) me Hagarin:
    E Hyji i tha: Sara, gruaja jote,
    do t lind djal dhe ngjitja emrin Izak.
    Do t lidh beslidhje me t,
    nj beslidhje t prhershme,
    si edhe me farn e tij pas tij" (15,19).
    A do t lindte nj fmij nga nj burr njqind vje?
    Dhe Sara, me nntdhjet vitet e saj, mund t lind?...
    Rroft Ismaili n pranin tnde!
    Edhe kt her Zoti refuzoi:
    Sara, gruaja jote, do t lind djal
    dhe ngjitja emrin Izak.
    Do t lidh beslidhje me t,
    nj beslidhje t prhershme,
    si edhe me farn e tij pas tij (Zn. 17,19).
    Premtimi sht Premtimi.
    Teksti q po lexohet kt t diel, supozon gjith kt histori t Beslidhjes tashm t gjat (njzet e pes vjet, nse duam t'i besojm Bibls). Ngjarja zhvillohet pran lisit t Mamrs. Tre burra iu shfaqn Abrahamit dhe pranuan mikpritjen e tij: le t ndalemi ktu. Ndryshe nga sa duket, rndsia e ktij teksti nuk sht kjo mikpritje kaq bujare e ofruar nga Abrahami! Asgj nuk mund t ishte m banale, n at koh, n at qytetrim, qoft edhe shembullor!



    PRANIA HYJINORE


    Mesazhi i autorit t ktij teksti, i cili ngjall admirim dhe befas, e dshira pr ta shkruar pr t'ua ln trashgim brezave t ardhshm, sht shum m i lart! E pabesueshmja sapo ka ndodhur: pr her t par n historin e njerzimit, vet Zoti e ka ftuar veten n shtpin e nj njeriu! Sepse nuk ka dyshim pr asknd q tre vizitort e shquar simbolizojn Zotin; leximi i ktij teksti sht pak i vshtir pr ne, sepse nuk e kuptojm nse ka nj apo m shum vizitor: Abrahami" Si i oi syt prpjet, i pa tre burra n kmb pran tij...(v.2).
    Ai tha: Imzot, nse kam ndonj far rndsie para syve t tu, mos kalo pa hyr te shrbtori yt" (v.3), "Do tju sillet pak uj dhe lani kmbt tuaja e pushoni nn hije t lnds" (v.4)..."Po ju sjell nj kafshore buk q ta merrni veten para se t vazhdoni udhn" (v.5)... "Ata i than: Ku sht Sara, gruaja jote? (9)... Udhtari tha: Do t kthehem dhe do t vij te ti po n kt koh, dhe Sara, gruaja jote, do t ket djal (v.10). N fakt, autori yn shkruan shum koh pas faktit, bazuar n disa rrfime nga burime t ndryshme. Nga t gjitha kta rrfime, ai bn nj histori t vetme, duke harmonizuar sa m mir tregime t ndryshm. Duke qen se donte t shmangte do shfaqje politeizmi, ai u kujdes shum t na kujtonte disa her se Zoti ishte unik. Prandaj, le t mos krkojm shum shpejt pr nj prfaqsim t Trinis; autori i ktij teksti ende nuk mund ta konceptonte at; ajo q sht e sigurt sht se Abrahami njohu pa hezitim, n kta tre vizitor, pranin hyjnore.
    Zoti, pra, meqense sht ai, pa dyshim, Zoti e ftoi veten te Abrahami: dhe pr t'i thn far? Pr t'i konfirmuar projektin e papritur q kishte n mendje pr t: vitin e ardhshm, n kt koh, Sara, plaka Sara, do t ket nj djal dhe nga ky djal do t lind nj popull q do t jet instrumenti i bekimeve t Zotit: Do t ktheheni n shtpin tuaj pas nj viti dhe ather gruaja jote Sara do t ket nj djal. Sara, e cila kishte dgjuar te dyert, nuk mundi t mos qeshte: t dyja ishin kaq t vjetr! Ather udhtari iu prgjigj me kt fraz q nuk duhet ta harrojm kurr: Sepse, a ka gj t pamundshme pr Zotin? Do t kthehem, po n kt koh, te ti, dhe Sara do t ket djal" (Zn.18,14). Dhe e pamundura, pr syt e njeriut, ndodhi: lindi Izaku, lidhja e par e prejardhjes s premtuar, t panumrt si yjet n qiell.

  20. #180
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,001

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 16 Ord. VITI C

    M 17 7- 2022.


    PSALMI: 15,1a.2-3a,3bc-4ab,4d-5.


    O Zot, e kush do t guxoj t hyj n tendn tnde?
    2 Vetm ai q jeton me nder,
    q vepron me drejtsi
    e prej zemrs flet t vrtetn,
    3 q si shpifet kujt me fjal,
    q t afrmin se dmton,
    q shokun nuk e nderon:
    4 ai q keqbrsin e mban pr asgj
    e i mon ata q e druajn Zotin,
    ai q i prbehet dashamirit t vet
    dhe ia mban fjaln,
    5 nuk jep t holla me kamat
    e nuk merr ryshfet kundr t pafajshmit.
    Kush vepron kshtu
    kurr e pr kt jet nuk do t luhatet.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    PR T HYR N TEMPULL, DUHET NJ SJELLJE E DENJ PR HYJIN!


    Shpesh kemi pasur rastin t vrejm se psalmet jan krijuar t gjith pr t kremtuar nj veprim liturgjik gjat pelegrinazheve dhe festave n tempullin e Jeruzalemit. Psalteri mund t krahasohet me librat e kngve q marrim n dyert e kishave tona, q prmbajn kng t destinuara pr t gjitha llojet e festimeve; ktu haxhiu mbrrin te portat e tempullit dhe shtron pyetjen: a jam i denj t hyj?
    Natyrisht, ai e di prgjigjen paraprakisht: "Jini t shenjt, sepse un jam i shenjt, Zoti, Hyji juaj!", thoshte libri i Levitikut (19,2). Ky psalm nxjerr vetm pasojat: atyre q dshirojn t hyjn n tempull (" n shtpin" e Perndis) ai u kujton krkesat e nj sjelljeje t denj pr Zotin e shenjt.
    1 O Zot, e kush do t guxoj t hyj n tendn tnde? 2 Vetm ai q jeton me nder, q vepron me drejtsi e prej zemrs flet t vrtetn" (v. 1-2).
    Me fjal tjera, mund t hyj ai q sillet n mnyr t prsosur, q vepron me drejtsi dhe thot t vrtetn nga zemra. Vargjet e tjera thjesht e detajojn at: t jesh i drejt, t jesh i vrtet, t mos dmtosh asknd. N prgjithsi, duket njsoj si Dekalogu:
    " Mos vra!
    Mos bj kurorthyerje!
    Mos vidh!
    Mos bj dshmi n rren kundr t afrmit tnd!
    Mos i lakmo shtpis s t afrmit tnd.
    Mos i lakmo gruas s tij, shrbtorit, shrbtores;
    as kaut, as gomarit, asnj gjje q i prket atij (Dal 20,13-17).
    Nuk do t vrassh, nuk do t kryesh kurorshkelje, nuk do t bsh rrmbim, nuk do t dshmosh rrejshm kundr fqinjit tnd, nuk do t ngulesh syt n shtpin e fqinjit tnd.
    Dhe kur Ezekieli vizaton skicn e t drejtit, thot saktsisht t njjtn gj: Njeriu q sht i drejt, q kryen drejtsin e t drejtn, q nuk ha n lartsi, q si lartson syt drejt idhujve t Izraelit, q nuk e nderon gruan e t afrmit, q nuk i afrohet gruas n gjendjen e mujoreve t saj, q nuk i bn dhun njeriut, q ia kthen detorsit pengun, q nuk cubnon, q i jep buk atij q ska, q e vesh t zhveshurin, q shuajon me ujem, q nuk krkon shtes, e ruan dorn nga paudhsia, pleqron drejt ndrmjet njrit e tjetrit, q ecn urdhrimeve t mia, q i mban gjyqet e mia pr t br t vrtetn: ky sht i drejt dhe i tilli do t jetoj ‑sht fjala e Zotit Hyj" (Ez. 18,5-9). Ai prmbush drejtsin dhe drejtn; ai nuk ha n male (aluzion pr bankete pr nder t idhujve); ai nuk shikon lart te idhujt e shtpis s Izraelit (sht prsri idhujtaria ajo q prmendet ktu); nuk e nderon gruan e komshiut... nuk shfrytzon asknd; kthen pengun e marr si borxh; ai nuk kryen plakitje; ia jep bukn t uriturit; e mbulon lakuriqin me nj rrob; ai nuk jep hua me interes; nuk ngarkon kamat; e kthen dorn nga padrejtsia; ai bn nj gjykim t vrtet midis njerzve; ai ecn sipas ligjeve t mia; ai respekton zakonet e mia, duke vepruar sipas s_ vrtets: ai sht i drejt; me siguri ai do t jetoj .
    Mikea riprodhon, nga ana e tij, pikrisht pyetjen e psalmit ton dhe e zhvillon at:
    ka kam t denj ti kushtoj Zotit
    kur bie n gjunj para t Tejetlartit Hyj?
    Ti kushtoj, vall, fli shkrumbimi
    ose via q e mbushn vitin?
    A thua Zotit do ti plqejn?
    Mijra desh
    e prrenj vaji me miliarda?
    Ti kushtoj, thua, t parlindurin
    si shprblim pr fajin tim,
    frytin e kraharorit tim
    pr mkat q bra?
    Tsht dftuar sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    skrkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd! (Mi. 6,6-8).
    Dhe Isaia, bashkkohsi i tij, nuk duhet ln pas: Pyetjes:
    Kush prej nesh do t jet n gjendje t qndroj?
    Ai prgjigjet:
    Ai q ecn me drejtsi,
    ai q flet ka sht e drejt,
    q skrkon fitim n cubri,
    q shkund duart t mos marr ryshfet,
    q mbyll vesht t mos dgjoj vrasje,
    q mbyll syt t mos shikoj t keqen,
    i tilli do t banoj n lartsi,
    strehimi i tij n qytez t pathyeshme,
    buk ka mjaft, ujt si mungon (Is. 33,15-16).
    Pak m von, Zakaris do t'i duhet ta prkujtoj prsri:
    Ja, pra, se ka ju duhet t bni: thoni t vrtetn secili vllait t vet dhe gjykoni drejtsisht n dyert tuaja. Askush n zemrn e vet t mos ia mendoj t keqen mikut t vet dhe mos e doni prbetimin n rren: pr t vrtet un i urrej t gjitha kto ‑ thot Zoti" (Zak 8,16-17).



    JEZUSI SHT DERA!

    sht nga ana e Beslidhjes nj krkes edhe shum klasike dhe pr fat t keq gjithmon pr t'u prkujtuar, pr tu prsritur deri kur do t vij i shum mirpritur, i vetmi q sht n gjendje t ndryshoj zemrat tona prej guri n zemra prej mishi, si thot Ezekieli. Kjo na shtyn ta rilexojm kt psalm duke ia referuar at Jezu Krishtit: ungjijt e prshkruajn at si "zemrn e but dhe t prvuajt". Mt 11,29: "Merrni mbi vete zgjedhn time e pranoni tju msoj un q jam zemrbut e i prvuajtur. Kshtu do t gjeni pushim pr shpirtrat tuaj" dhe Jezusi me t vrtet ishte i vmendshm ndaj t prjashtuarve: lebrozve (Mk 1), shkelses s kurors (Gjn. 8) dhe sa t smur dhe t pushtuar, hebrenj apo pagan; dhe ai ishte krejtsisht i huaj pr idet e fitimit, ai q nuk kishte ku t shtrinte kokn.
    Ai mbi t gjitha na fton ta rilexojm vargun 3 me t, duke i dhn nj dimension krejt t ri: Mund t hyj n tempullin, ai
    q si shpifet kujt me fjal,
    q t afrmin se dmton,
    q shokun nuk e nderon":
    Ai v kontroll n gjuhn e tij, nuk i bn padrejtsi vllait dhe nuk fyen fqinjin e tij.
    Me Jezu Krishtin, tani e tutje, ne e dim se rrethi i "fqinjve" tan mund t shtrihet deri n pafundsi: kjo sht e gjith thelbi i shmblltyrs s Samaritanit t Mir pr shembull (t ciln e lexuam t dieln e kaluar).

    Mbetet nj varg paksa i turpshm: sepse dikush mund t pyes veten nse vargu 4 nuk bn nj njoll n mes t gjith ktyre ndjenjave t bukura: Bibla jon katolike n prkthimin e Atit Filipaj, pas pyetjes:
    Kush mund t guxoj t hyj n tnden tnde (v.1), thot n vargun 4:
    ai q keqbrsin e mban pr asgj
    e i mon ata q e druajn Zotin,
    ai q i prbehet dashamirit t vet
    dhe ia mban fjaln.
    N disa Bibla t huaj ka nj perkthim ndryshm dhe pak i uditshm: Mund t hyj n tendn tnde ai q "n syt e t cilit ai q i prbuz t tjert, sht i prbuzur": ndoshta mund t kuptohet: Ai q arrin t gjykoj n mnyrn korrekte, pra n mnyrn q t jet me t vrtet i prbuzur, ai q pretendon t prbuz t tjert. Pra sht e nevojshme t lexohet ktu dika q sht n prkim me krkesat e besnikris ndaj vullnetit t Zotit dhe Beslidhjes: Ai q prbuz t tjert, n kta prkthime, sht i pabesi, ai q i nderon idhujt. Duke pohuar se "ai q prbuz, sht i prbuzur" nga ai, haxhiu refuzon t gjitha format e idhujtaris; mnyra pr t'i thn Zotit:
    "Un ndaj kauzn tnde, q dshmoj mirbesimin tim".
    Nga ana ime, e shoh si prov t mtejshme se besnikria ndaj t vetmit Zot ka qen nj betej e vazhdueshme.
    Vrejtja e fundit: le t qetsohemi, ky prkujtues i krkesave t Beslidhjes sht nj katekez e drejtuar pelegrinve, nuk sht kusht pr t hyr n tempull. Prndryshe, askush, prve Jezusit t Nazaretit, nuk do t kishte ecur kurr prmes ders.

Faqja 9 prej 11 FillimFillim ... 7891011 FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •