Close
Faqja 7 prej 12 FillimFillim ... 56789 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 121 deri 140 prej 236
  1. #121
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 4 E ARDHJES VITI C.

    M 19-12-2021.


    LEXIMI I PAR: Mik. 5, 1-4.

    Kshtu thot Zoti:
    1 E ti, o Betlehem ‑ Efrat,
    i vogl ndr qytetet princrore t Juds,
    prej teje do t m dal
    ai q do ta sundoj Izraelin.
    Zanafilla e tij prej kohve t hershme,
    prej ditve t amshimit.
    2 Prandaj Hyji do t’i dorzoj
    derisa t lind
    ajo q ka pr t lindur.
    Ather Teprica e vllezrve t tij
    do t kthehet ndr bijt e Izraelit.
    3 Ai do t ngrihet,
    do t udhheq me fuqin e Zotit,
    me madhrin e emrit t Zotit
    Hyjit t vet.
    Do t banojn n qetsi
    sepse Ai do t jet i madh
    skaj m skaj t vendit:
    e Ai ‑ ai vet do t jet paqja!



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA



    KUR BHET E VSHTIR T SHPRESOHET.


    Tashm kemi par shpesh se profett prdorin dy lloje gjuhe: gjuhn e par, paralajmrime pr ata q e lshojn veten, q harrojn Beslidhjen me Zotin dhe krkesat e saj: profeti sht aty pr t'i paralajmruar ata se jan n proces t sajojn vet fatkeqsin e tyre ... gjuh e dyt, inkurajim pr ata q prpiqen t qndrojn besnik, por q mund t dekurajohen n kohn afatgjat. Dhe sht po aq e vshtir t dgjohen inkurajimet kur nuk mund m t durohen qortimet, kur ian merituar. Teksti q kemi prpara sht padyshim i llojes s dyt, ai i inkurajimit. Mes rreshtave mund t hamendsojm se jemi n koh t vshtira dhe se jemi shum pran dekurajimit; me siguri njerzit ndihen t braktisur nga Zoti. Dhe m tej thot: T gjitha premtimet e lumturis q na jan prsritur me shekuj ishin vetm fjal t bukura. Mbreti ideal q na premtuan, nuk ka lindur ende! Nuk do t vij kurr ajo dit.
    far periudh historike sht kjo? Nuk sht e qart: profeti Mikea jetoi n shekullin e tet n rajonin e Jeruzalemit, kur Perandoria Asiriane ishte shum shqetsuese; dhe mbretrit e asaj kohe t vshtir mund t'i ngjajnin portretit ideal t Mbretit-Mesia q pritej; banort e asaj mbretrie mund t besonin se ishin t braktisur. Prandaj ky tekst mund t jet nga Mikea. Por, pr shum arsye t lidhur me gjuhen, stilin, fjalorin, shum besojn se ky tekst, n formn e tanishme, sht shum i vonuar dhe se do t ishte futur m von n librin e Mikes.N kt koh - aty, arsyeja e dekurajimit mundt t ishte zhdukja e familjes mbretrore; q nga mrgimi n Babiloni, froni i Jeruzalemit nuk ekzistonte m, Davidi nuk kkishte m pasardhs; vendi qe pothuajse vazhdimisht nn dominimin e huaj. Ishte pikrisht n kt koh q ndjhej m urgjente nevoja pr t kujtuar premtimet n lidhje me Mesin.
    Profeti, q ka shkruar leximin e par t liturgjis s sotme, (qoft Mikea apo nj tjetr nuk e ndryshon kuptimin) prgjigjet: ju mendoni se jeni t braktisur, por megjithat, jini t sigurt se plani i Zotit do t realizohet. Mesia do t lind,“n ditn kur do t lind ajo q ka pr t lindur at”: kjo do t thot se kjo gj duhet t ndodh, jo nga nevoja, por sht e sigurt. Thjesht sepse Zoti e premtoi. "Ajo q do t lind" do t thot: ajo q sht parashikuar pr kt n planin e Zotit. Dhe kshtu, ne duhet t kuptojm se koha e neglizhencs s dukshme q po jetohej n ato dit ishte vetm nj moment n shpalosjen e historis njerzore.
    Pse kjo kmbngulje n Betlehem?:
    “E ti, o Betlehem tok e Juds, ti nuk je kurrsesi m i parndsishmi ndr qytetet princrore t Juds, sepse prej teje do t dal prijsi, q do ta udhheq popullin tim, Izraelin" (Mt. 2,6).
    Ka dy arsye: s pari, dihet se Mesia duhet t jet nga pasardhsit e Davidit. Tani ishte n Betlehem q profeti Samuel erdhi, me urdhr t Perndis, pr t zgjedhur nj mbret nga tet bijt e Isait. Pra, pr vesht e msuar, vet emri i Betlehemit ngjallte premtimin e Mesis.




    ZOTI MBSHTETET N T VEGJLIT.



    S dyti, kontrasti synohet midis Jeruzalemit t madh e krenar dhe fshatit t prulur t Betlehemit: "m i parndsishmi ndr qytetet princrore t Juds". Nj profet nuk mund t mos e kuptoj kt! sht n voglsi, dhe n dobsi q shfaqet fuqia e Zotit. N mnyrn e tij t zakonshme, Perndia i zgjedh t vegjlit pr t br gjra t mdha. Dhe sigurisht nuk sht rastsisht q profeti ia shton emrin Ephrata atij t Betlehemit: sepse Ephrata do t thot "frytdhns"; ky emr ishte n fakt vetm emri i nj klani midis t gjith atyre q ishin vendosur n zonn e Betlehemit; por ktej e tutje i gjith Betlehemi do t quhet "frytdhns".
    Kjo profeci e Mikes pr lindjen e Mesis n Betlehem ishte sigurisht e njohur pr popullin hebre. Prova sht se, n episodin e Tre Magve (Mt 2, 6), Mateu na thot se skribt i cituan mbretit Herod frazn e Mikes pr t udhhequr rrugn e Magve pr n Betlehem. Por kush e kujtoi m von se Jezusi kishte lindur me t vrtet n Betlehem? Pr shum nga bashkkohsit e Jezusit, ai ishte nga Nazaret; pr ta ishte e pamendueshme q ky Galileas t ishte Mesia. Ne kemi prova pr kt n Ungjillin e Gjonit: pr shembull: kur disa filluan t bnin pyetje seriozisht pr Jezusin, kur disa filluan t thon se: "Ndoshta ai sht Krishti?", moren kt prgjigj:
    “Por t shohim... Krishti nuk mund t vij nga Galilea,
    Mikea e tha mir…”.
    Ktu citohet nj fragment i ungjillit t Gjonit:
    “Ndr njerzit disa thoshin:
    “Ky sht me t vrtet Profeti!”
    T tjer thoshin: “Ky sht Mesia!”
    Prap disa t tjer thoshin:
    “Vall, a prej Galiles do t dal Mesia?
    Po a nuk thot Shkrimi i shenjt
    se Mesia vjen nga pasardhsit e Davidit,
    mu nga Betlehemi, prej vendit nga ishte Davidi?”
    (Gjn 7, 40-43).
    Le t kthehemi te fjalt e Mikes; ai merr fjalt e premtimit t famshm, gjithmon t njjt, t prsritur gjat shekujve q nga Davidi: nj mbret do t lind nga pasardhsit e Davidit; si nj bari ai do t sjell drejtsi dhe paqe. Dhe jo vetm pr Jerusalemin: profeti kmbngul me knaqsi n shtrirjen e paqes s premtuar: sht i gjith njerzimi ai q shqetsohet n hapsir dhe n koh: n hapsir "Ata do t jetojn n siguri. , sepse tani e tutje fuqia e tij do t shtrihet n skajet e toks "... n koh q kur" origjina e tij shkon n koht e lashta, n agimin e shekujve". Qllimi dashamirs i Perndis sht vrtet pr t gjith njerzit n do koh!

  2. #122
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    DIELA E 4 E ARDHJES, VITI C

    M 19-12-2021.


    Ps. 80, 2ac. 3bc, 15-16, 18-19


    2 Dgjo ti, o Bariu i Izraelit,
    ti, q rri n fron mbi kerubin, shklqe.
    3 zgjoje pushtetin tnd dhe eja n ndihm
    pr t na shptuar!
    15 Kthehu, Hyji i ushtrive,
    shikoje nga qielli e shihe,
    eja, shihe kt vresht
    16 dili zot se ti vet e mbolle:
    18 Dora jote qoft mbi njeriun e t djathts sate,
    mbi birin e njeriut q pr vete e rrite.
    19 Kurr m nuk do t largohemi prej teje:
    na prtrij e do ta thrrasim Emrin tnd.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    NJ VRESHTAR I KUJDESSHM.


    Nj fjal s pari pr "kerubint": ne i quajm "kerubin": ishin statuja kafshsh me krah e me kok njersh, trup dhe putra luanesh. Dy kerubin ishin vn mbi Arkn e Beslidhjes n t Shenjtin e t Shenjtve n tempullin e Jerusalemit. Ata simbolizonin fronin e Zotit.
    Nuk do t shkojm m larg teje: na bj t jetojm dhe t thrrasim emrin tnd!".
    Kjo fjali e thjesht na tregon se jemi n nj liturgji pendimi. Fjalt "Kurr m" jan padyshim nj zgjidhje: "Kurr m nuk do t largohemi prej teje", do t thot se njerzit i njohin pabesit e tyre dhe konsiderojn se fatkeqsit e tyre aktuale jan pasoj e ktyre pabesive. Pjesa tjetr e Psalmit do t'i detajoj kto fatkeqsi, por tashm, pa krkuar m tej, ne lexojm:
    "Zgjohu trimrin tnde dhe eja dhe na shpto", nj fjali q nuk do ta thuhet nse prjetohet mizorisht nevoja pr t'u shptuar.
    Dhe kujt t'i drejtohemi kur gjrat shkojn keq? Natyrisht ndaj Zotit, sepse ne e dim se ai kurr nuk e ka braktisur popullin e vet. Pr ta lutur, ai thirret me dy tituj: ai sht bariu i Izraelit, ai sht edhe vreshtari i tij. Dy imazhe prkujdesjeje, vmendje e vazhdueshme; dy imazhe padyshim t frymzuara nga jeta e prditshme n Palestin, ku, n koht biblike, barinjt dhe vreshtart ishin shum t pranishm n jetn ekonomike.
    Metafora e par, Zoti sht Bariu i Izraelit: N gjuhn e oborrit t lasht t Lindjes s Afrt, titulli i bariut u prdor zakonisht pr mbretrit. N Bibl, para s gjithtash prdoret pr Perndin, dhe nse mbretrit e Izraelit quhen gjithashtu "barinjt e popullit", kjo sht vetm me delegim; Bariu i vrtet i Izraelit sht Zoti. Kshtu q ne ndonjher gjejm n Beslidhjen e Vjetr titullin e bariut q i referohet Zotit, pr shembull n Psalmin 23:
    "Zoti sht bariu im, asgj nuk m mungon".
    Ose n librin e Zanafills, kur Jakobi bekon birin e tij Jozefin, ai bn kt lutje:
    Hyji, n pranin e t cilit ecn
    etrit e mi, Abrahami e Izaku,
    Hyji q m ruajti q prej rinis sime
    deri n ditn e sotme,
    Engjlli q m shptoi nga do e keqe,
    i bekoft kta djelmosha!
    N ta u prmendt emri im
    edhe emrat e etrve t mi, Abrahamit e Izakut!
    U shtofshin dhe u shumofshin prmbi tok! (Zan. 48, 15);
    dhe kur bekon dymbdhjet djemt e tij, ai e bn kt:
    "me emrin e Bariut, Gurit t Izraelit" (Zan. 49,24).
    E gjejm edhe te Isaia:
    Ngjitu mbi nj mal t lart,
    ti q i sjell sihariqin Sionit;
    ngrite me gjith fuqi zrin tnd,
    ti q i sjell sihariqin Jerusalemit!
    Klith me t madhe, mos druaj,
    thuaju qyteteve t Juds:
    Ja, Hyji juaj,
    ja, Zoti, Hyji juaj, po vjen me fuqi,
    zotron krahu i tij:
    me t sht shpagimi i tij,
    e para tij shprblimi i tij!
    Si bariu e kullot grigjn e vet,
    n dor i merr qengjat,
    n prqafim i mbart;
    i shikon me kujdes pllat. (Is 40, 9 -11).
    Sa i prket imazhit t popullit t Izraelit si kope e Zotit, ai zhvillohet shum shpesh: pr shembull n Psalmin 95, 7:
    Sepse ai sht Hyji yn,
    ne jemi populli i kullots s tij,
    grigja q ai ruan".
    Ky psalm sht nj meditim mbi Eksodin: pikrisht aty Populli i Zgjedhur prjetoi pr her t par kujdesin e Perndis; pa t nuk do t kishte qen e mundur kurr q t shptonte! Ishte ai q i mblodhi njerzit e tij si nj tuf dhe i mundsoi t mbijetonin pavarsisht nga t gjitha pengesat. Dhe kur psalmi i sotm prdor t njjtin imazh: "Bari i Izraelit, dgjo, ti q drejton kopen tnde, shklqe!" sht gjithashtu nj referenc pr prvojn themelore t Eksodit nga Egjipti.
    Metafora e dyt e zhvilluar n kt psalm e krahason Zotin me nj vreshtar:
    "Kthehu, Hyji i ushtrive,
    shikoje nga qielli e shihe,
    eja, shihe kt vresht,
    dili zot se ti vet e mbolle" (Ps 80, 15-16).
    Teksti m i njohur mbi kt tem (dhe padyshim psalmi yn u frymzua prej tij) sht knga e hardhis e Isais, 1-2:
    "Do tia kndoj t dashurit tim
    kngn e mikut tim
    mbi vreshtin e tij.
    Miku im kishte vreshtin
    n nj kodr pjellore.
    E thuri, ia qroi gurt,
    e mbltoi me hardhi t zgjedhura,
    n mes t tij e ndrtoi kulln,
    n t punoi edhe shtrydhsin.
    Priste se do ti bnte rrush,
    por i bri vetm larushk" (Is 5, 1-2d).
    Prgjithsisht besohet se kjo kng e hardhis tek Isaia sht frymzuar nga nj kng popullore, e cila kndohej n dasma si model i shqetsimit t dhndrit pr t dashurn e vet.
    SI jehon, n vargjet q nuk i lexojm kt t diel, psalmi yn zhvillon nj krahasim: Dashuria e Perndis pr popullin e tij krahasohet atje me at t vreshtarit pr vreshtin e tij:
    "Vreshtin nga Egjipti e nxore
    e, pr ta mbjell at, pagant i dbove.

    Tokn ia prgatite,
    lshoi rrnj dhe e mbushi tokn.
    U mbuluan malet me hijen e tij,
    me gema t hardhis u mbushn cedrat e Hyjit,
    pinjollt e tij arritn deri n det,
    shermendet i hodhi deri n Lum" (V. 9-12).
    Ktu evokohen kohrat e lavdis s Izraelit: fillimet e Popullit t Izraelit, me daljen nga Egjipti, Eksodi, hyrja n Tokn e Premtuar, Beslidhja e Zotit me dymbdhjet fiset, pushtimi progresiv i toks s premtuara. ...dhe mbi t gjitha prparimi i vazhdueshm i ktij populli q nisi nga hii! Dhe n kt aventur t jashtzakonshme, kta njerz e din mir se i detyrohen Zotit t tyre, Prezencs s tij t vazhdueshme, kujdesit t tij. Ishte ai, n t vrtet, q e solli n jet Popullin e tij dhe e rriti me nj kujdes plot me xhelozi. Dhe rritja ishte e till q mund t flasim vrtet pr nj koh lavdie:
    U mbuluan malet me hijen e tij,
    me gema t hardhis u mbushn cedrat e Hyjit,
    pinjollt e tij arritn deri n det,
    shermendet i hodhi deri n Lum" (V.11-12).
    Hija e tij mbulonte malet dhe gjethja e tij qitrot gjigant;
    i shtriu degt e tij deri n det dhe pinjollt e tij deri n lum",
    sht nj evokim i pushtimeve t Davidit, i cili i shtyu n mnyr t konsiderueshme kufijt e mbretris s tij.



    NJ HARDHI Q NUK E MBAN PREMTIMET E VETA.

    Por mjerisht, muaji i mjaltit nuk zgjati;
    me Isain, tashm, knga tregonte pr nj dashuri t lumtur n fillim,
    por n fund t paknaqur: vreshtii ka qen i pabes.
    far tha i dashuri i zhgnjyer? Ja vijimi i kngs s hardhis te Isaia:
    E thuri, ia qroi gurt,
    e mbltoi me hardhi t zgjedhura,
    n mes t tij e ndrtoi kulln,
    n t punoi edhe shtrydhsin.
    Priste se do ti bnte rrush,
    por i bri vetm larushk.
    Tani, banor t Jerusalemit
    e ju burrat e Judes,
    ndajeni kt pleqri
    mes meje e vreshtit tim.
    ǒu desh tjetr t bj pr vreshtin
    q se bra?
    Shpresoja se do t m jepte rrush,
    prse m bri ve larushk?" (Is. 5,2-4).
    Ai priste rrush t bukur, por kishte vetm t keq.
    Dhe tani profeti i fton banort e Jeruzalemit dhe t Juds,
    q t jen gjyqtar midis vets dhe vreshtit t vet.
    Sepse Ai u b shum i kujdeshm, beri gjithka ishte e mundur,
    priste rrush t mir, por vreshti e prodhoi rrush t keq?
    Dhe njihet fundi e kngs: vreshtari i zemruar braktis vreshtin e tij:
    " Juve tani po ju dftoj
    do ti bj un vreshtit tim:
    do ta shthur gardhin e tij,
    q t bhet djerr
    do t rrzoj ledhet e tij
    q t shkelmohet.
    Le t mbes shkret
    mos t kihet as mos t mihet,
    le ta mbulojn halluga e ferra;
    reve un do tu urdhroj
    nj pik shi mbi t t mos bjer"
    (Is 5, 5-6).
    N kt psalm, sht e njjta histori e nj dashurie t mashtruar;
    sigurisht, kur bhet fjal pr Izraelin, ajo q quhet pabesi e tij,
    sht idhujtari me t gjitha shkeljet e Ligjit t Perndis.
    Dhe, prsri kjo nuk ishte pa pasoja:
    nse e lexojm t gjith psalmin ton t sotm, gjejm q ka ndodhur nj fatkeqsi.
    Ja disa vargje:
    Gardhin pse ia theve
    q ta vjel do kalimtar?
    E dmtoi derri i egr,
    e kulloti do egrsir (V. 13-14).
    Dhe, pak m tej:
    Ata q e dogjn dhe e pren
    le t sharrojn prej krcnimit t fytyrs sate".
    Ktu shkatrrohet, vihet flaka (v. 17).
    Diku tjetr:
    Na bre shkak grindjeje pr fqinjt tan
    e armiqt tan po qeshen me ne" (V. 7).
    Prkthehet: Jemi n nj periudh pushtimi t huaj, kafsht q shkatrrojn vreshtin (dhe derrat e egr, si derrat, ishin kafsh t papastra), kto jan fuqit e huaja, armiqt e momentit. Cilt armiq jan pikrisht kta? Historia nuk e thot. N do rast, sht e qart se Izraeli njeh nj gabim t vet dhe mendon se po ndshkohet nga Perndia. Psalmi krkon falje, duke thn:
    " O Zot, Hyji i ushtrive, deri kur do t hidhrohesh
    n lutjen e popullit tnd?
    Deri kur do t na ushqesh me buk lotsh,
    e do t na japsh t pim uj lotsh me shumic?(V. 5-6).
    Ky imazh i nj Zoti q ndshkon, nuk pranohet mir sot, sepse, fal pedagogjis s Zotit, ne kemi prparuar n Zbulesn: ndrsa ky psalm, padyshim, pasqyron gjendjen e reflektimit teologjik n kohn kur u shkrua. N at koh, do gj konsiderohej se vinte nga Zoti, lumturia dhe fatknaqsia. M von do t zbulohet se Zoti e respekton aq shum lirin njerzore, saq nuk i trheq t gjitha fijet e historis.
    Sido q t jet, ky psalm na jep nj msim madhshtor besimi dhe prulsie: njerzit i njohin pabesit e tyre dhe marrin vendim pr t mos i prsritur ato: "Kurr m nuk do t largohemi prej teje: (V. 19). N t njjtn koh, sht gjithashtu te Perndia q ai drejtohet pr t krkuar forcn e kthimit:
    "Na prtrij e do ta thrrasim Emrin tnd" (V 19).



  3. #123
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 T ARDHJES VITI C

    M 19-12-2021

    LEXIMI I UNGJILLIT: Lk 1,39-45.


    39 Ndr ato dit Maria u nis me nxitim pr krahinn malore n nj qytet t Juds. 40 Ajo hyri n shtpin e Zakaris dhe e prshndeti Elizabetn. 41 Tashti, Elizabets, posa e dgjoi prshndetjen e Maris, i krceu foshnja n kraharor. Elizabeta u mbush me Shpirtin Shenjt 42 dhe brohoriti me z t lart: “Je m e bekuar se t gjitha grat dhe i bekuar sht fryti i kraharorit tnd! 43 Dhe, nga e pata fatin t vij tek un Nna e Zotit tim?! 44 Ja, q, posa zri i prshndetjes sate arriti n vesht e mi, foshnja prej hareje krceu n kraharorin tim. 45 E lumja ti q besove se do t plotsohet ka t qe thn prej Zotit!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJE.


    E BEKUAR JE MBI T GJITHA GRAT.

    Jemi ende n fillimin e Ungjillit t Luks. N kapitullin e par lexohen dy historit e Lajmrimit: Zakaris i lajmrohet lindja e Gjon Pagzuesit, pastaj Maris i lajmrohet lindja e Jezusit; dhe n Ungjillin e sotm n liturgjin e s diels lexohet ajo histori e njohur zakonisht si "Vizita" e Maris te Elizabeta. Gjithka tingllon m shum si nj histori familjare, por nuk duhet t gabohet: n fakt, Luka po shkruan nj vepr jashtzakonisht teologjike; sigurisht duhet t'i japim pesh t plot frazs qendrore t ktij teksti: "Elizabeta u mbush me Shpirtin Shenjt dhe brtiti me z t lart". Kjo do t thot se sht vet Shpirti shenjt q flet pr t shpallur q nga fillimi i Ungjillit, at q do t jet lajmi i madh i t gjith Ungjillit t Luks: ai q sapo sht ngjizur, sht "Zoti".

    Dhe cilat jan kto fjal q frymzon Shpirti te Elizabeta?:
    "Ti je i bekuar" ... "fryti i barkut tnd sht i bekuar": q do t thot q Zoti vepron n ty dhe nprmjet teje dhe Zoti vepron n djalin tnd dhe nprmjet djalit tnd. Si gjithmon, Shpirti Shenjt sht ai q na lejon t zbulojm n jetn ton dhe t t tjerve, t gjith t tjerve, gjurmt e veprs s Zotit.
    Luka sht gjithashtu i vetdijshm se fraza e Elizabets "Ti je e bekuar ndr t gjitha grat dhe i bekuar sht fryti i barkut tnd " t paktn pjesrisht i bn jehon nj fraze nga Beslidhja e Vjetr. sht n librin e Judith (Jdt 13,18-19): kur Judith kthehet nga ekspedita n kampin e armikut, ku i preu kokn gjeneralit Holofernes, ajo prshndetet n kampin e saj nga Uziah, i cili i thot: "Qofsh bekuar...prej Hyjit t Tejetlart m tepr se t gjitha grat e mbar bots" ( Jdt 13,18). Prandaj, Maria krahasohet me Juditn: dhe pajtimi midis ktyre dy fjalive sugjeron dy gjra: formula: "Ti je e bekuar m tepr se t gjitha grat e mbar bots" sugjeron se Maria sht gruaja fitimtare q i siguron njerzimit fitoren prfundimtare mbi t keqen; pr sa i prket finales (pr Judithin "i bekuar sht Zoti Hyji" dhe pr Marin "fryti i barkut tnd sht i bekuar"), njofton se fryti i barkut t Maris sht vet Zoti. sht e qart se kjo histori nga Luc nuk sht thjesht anekdotike!

    Meq ra fjala, nuk mund t mos e krahasojm forcn e Elisabets n t folur me heshtjen e Zakaris! Pr shkak se ajo sht e mbushur me Shpirtin Shenjt, Elizabeta ka forcn pr t folur; ndrsa, do t mbahet mend, Zakaria nuk mundi t fliste pas kalimit t engjllit, sepse kishte dyshuar n fjalt q i shpallnin atij lindjen e Gjon Pagzuesit.
    Pr sa i prket Gjon Pagzuesit n t ardhshm, edhe ai e shfaq gzimin e tij: Elizabeta na thot se "dridhet nga gzimi" n barkun e nns s tij sapo dgjon zrin e Maris. Duhet thn se edhe ai sht i mbushur me Spirtin Shenjt: ather kujtohen fjalt e engjllit drejtuar Zakaris: “Mos u tremb, Zakari! Lutja jote u pranua dhe Elizabeta, gruaja jote, do t lind nj djal. Ti ngjitja emrin Gjon. Do t gzohesh e do t galdosh, po edhe shum t tjer do t’i gzohen lindjes s tij. Sepse do t jet i madh para Zotit... do t jet plot me Shpirtin Shenjt q n kraharorin e s’ms. Shum bij t Izraelit do t’i kthej kah Zoti, Hyji i tyre" (Lk. 1,13-16).



    ARKA E RE E BESLIDHJES.

    U kthehem fjalve t Elizabets: “Dhe, nga e pata fatin t vij tek un Nna e Zotit tim?!" (Lk, 1,43). Ajo fjali i referohet gjithashtu nj episodi nga Beslidhja e Vjetr: mbrritja e arks s Beslidhjes n Jerusalem (2 Sam 6, 2-11); kur Davidi u b mbret n Jerusalem, kur kishte nj pallat t denj pr mbretin e Izraelit, ai mendoi t sillte Arkn e Beslidhjes n at kryeqytet t ri. Por ai ishte i prar mes entuziazmit dhe friks: pra, ishte nj hap i par n entuziazm dhe gzim: "U ngrit Davidi e shkoi bashk me ushtrin q ishte me t n Baal t Juds pr ta sjell prej andej Arkn e Hyjit, mbi t ciln qe thirrur Emri i Zotit t ushtrive, q rri mbi kerubin. Pasi e morn Arkn e Hyjit nga shtpia e Abinadabit, q ishte mbi kodr, e vun n karroc t re. Oza dhe Ahioi, bijt e Abinadabit, e prcillnin karrocn: Oza ecte prskaj Arks, kurse Ahioi i printe. Ndrkaq Davidi dhe mbar Izraeli krcenin n pranin e Zotit, kndonin gjithsa kishin fuqi t prcjell me cetra, lira, tupana, dajre e cimbale.
    Porse kur arritn te lmi i Nakonit, Oza shtriu dorn nga Arka e Hyjit dhe u mbajt, sepse qet, duke u ngutur, gati e rrzuan. Por zemrimi i Zotit u ndez kundr Ozs dhe e goditi pr shkak t guximit t tepruar dhe vdiq po aty prskaj Arks s Hyjit. Davidit i erdhi keq q Zoti e shitoi Ozn. At dit Davidin e kapi frika e Zotit e tha: “Si do t hyj tek un Arka e Zotit”? E nuk e oi Arkn e Zotit te vetja n qytetin e Davidit, por e oi n shtpin e Obededom Geteut. Kshtu Arka e Zotit qndroi n shtpin e Obededom Geteut tre muaj dhe Zoti e bekoi Obededomin dhe mbar familjen e tij" (2 Sam, 6,2-11). Incidenti q ndodhi, i kujtoi Davidit se nuk mund t vendos duart mbi Perndin pa u ndshkuar: nj njeri q kishte vendosur dorn mbi ark pa qen i autorizuar pr ta br kt, vdiq menjher.
    Ather Davidin e zuri frika dhe tha: "Si mund t vij tek un arka e Zotit?". Udhtimi papritmas prfundoi atje: Davidi mendoi se ishte m mir t braktiste planin e tij dhe ta kthente Arkn n shtpin e nj far Oved-Edomi, ku qndroi pr tre muaj. Por m pas ndodhi dika e re: thashethemet publike than se prania e arks i solli lumturi ksaj shtpie. Kshtu Davidi u qetsua. Papritur, ai vendosi ta onte arkn n Jerusalem. Bibla thot: Davidi dhe gjith shtpia e Izraelit e uan lart arkn e Zotit me duartrokitje t vazhdueshme dhe me tingujt e boris".I pushtuar nga gzimi dhe emocioni, Davidi krceu prpara arks: na thuhet se ai "u rrotullua me gjith fuqin e tij prpara Zotit..."
    Mund t mendohet se Luka ishte i lumtur t grumbullonte n tregimin e Vizits detajet q e kujtojn kt histori t ngritjes s Arks n Jerusalem: dy udhtimet, ai i Arks, ai i Maris ndodhin n t njjtin rajon, Juden; Arka hyn n shtpin e Oved-Edomit dhe sjell lumturi atje (2 Sam 6:12), Maria hyn n shtpin e Zakaris dhe Elizabets dhe sjell lumturin atje; Arka do t qndroj tre muaj n kt shtpi t Oved-Edomit, Maria do t qndroj tre muaj me Elizabetn; m n fund Davidi po krcente prpara arks (teksti na thot se ai "krceu dhe rrotullohej") (2 Sam 6,16), dhe Luka vren se Gjon Pagzuesi "krcen nga gzimi" prpara Maris q mban fmij.

    E gjith kjo nuk sht e rastsishme, sigurisht. Luka na jep t sodisim te Maria Arkn e re t Beslidhjes. Tani Arka e Beslidhjes ishte vendi i Pranis s Perndis. Prandaj, Maria mbart brenda saj n mnyr misterioze, kt Prani t Perndis; tani e tutje Zoti banon n njerzimin ton: "Fjala u b njeri dhe banoi ndr ne" (Gj. 1, 14).

  4. #124
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    3 Ord VITI C

    M 23-1-2022


    LEXIMI I PAR: Nh. 8,2-4a.5-6.8-10.


    2 Ather prifti Esdra e solli Ligjin para tubimit q e prbnin burra, gra dhe t gjith ata q jan t aft t kuptojn. Ishte dita e par e muajit t shtat.
    3 N sheshin q sht para ders s Ujrave, filloi ta lxonte librin prej agimit deri n mesdit, prpara burrave, grave dhe t gjith atyre q ia kishin arritur drits s arsyes. I tr populli e dgjonte me kujdes librin e Ligjit.
    4 Skribi Esdra qndronte mbi nj kuvendore t drunjt q e kishin punuar pr kt qllim.
    5 Esdra e hapi Librin para syve t ter popullit ‑ sepse qndronte pak m lart se populli ‑ dhe, kur e hapi librin, u ngrit n kmb i tr populli.
    6 Ather Esdra e bekoi Zotin, Hyjin e madh; ndrsa i tr populli me duar lart, u prgjigj: Amen, amen! pastaj u prkuln dhe e adhuruan Hyjin me fytyrn e ulur deri n tok.
    8 Dhe Librin e Ligjit t Hyjit e lxonin pjes pjes dhe ia shpjegonin kuptimin q populli ta kuptonte mir at q lexohej.
    9 Ather qeveritari Nehemi, prifti dhe skribi Esdra si dhe levitt q e msonin popullin, iu drejtuan mbar popullit: Kjo sht dit q i kushtohet Zotit, Hyjit ton! Mos jini t trishtuar as mos qani! Sepse mbar populli qante duke dgjuar fjalt e Ligjit.
    10 Ather Nehemia shtoi: Shkoni e hani mish t majm dhe pini pije t mbla e jepnu pjes edhe atyre q nuk kan br gati gj pr vete, sepse sht dit e shenjt e Zotit ton! Dhe mos u trishtoni, sepse gzimi i Zotit sht fuqia juaj.




    LECTIO DIVINA- MEDITIMI-LUTJA.

    NJ DIT FESTE N JERUSALEM.


    Ne q nuk mund t durojm liurgjit pr m shum s nj or, duhet t meditojm leximin e par t liturgjis s sotmeIshin s bashku burra, gra dhe fmij! Dhe dgjonin leximin e librit prej agimit deri n mesdit. Dhe gjat gjith asaj kohe dgjonin lexime n hebraisht, nj gjuh q nuk e kuptonin m. Pr fat t mir, lexuesi ndrpritej rregullisht pr t'i hapur rrug prkthyesit q e prkthente tekstin n aramaisht, q ishte gjuha e t gjithve n at koh, n Jerusalem. Dhe populli duket se nuk e gjen shum gjat kohn, q kalon atje duke dgjuar: prkundrazi, t gjith kta qajn t emocionuar dhe kndojn, brohorasin pa u lodhur AMIN duke ngritur duart lart. Esdras, prifti dhe Nehemia, guvernatori, mund t jen t knaqur: ata e kan arritur qllimin e tyre! Qllimi, sfida, nse dshirohet, sht t'i rikthehet nj shpirt ktij populli. Sepse edhe nj her po kalon nj periudh t vshtir.
    Jemi n Jerusalem rreth vitit 450 para Krishtit. Mrgimi n Babiloni ka mbaruar, Tempulli i Jeruzalemit sht rindrtuar (edhe nse sht m pak i bukur se ai i Solomonit), jeta ka rifilluar. Nse gjithka shihet n nj mnyr siprfaqsore, dikush mund t mendoj se gjithka sht mir e q vshtirsit e vitve t fundit mund t harrohen. E megjithat, morali nuk sht i lart. Ky popull duket se e ka humbur at shpres q ka qen gjithmon karakteristik e tij kryesore. E vrteta sht se ka vazhdime t dramave t shekullit t kaluar. Nuk sht aq e leht t shrohen plagt e hapura nga nj pushtim t ashpr 70 vjear, nga grabitja e qytetit, nga nj robri e gjat n nj vend t huaj ... Mbajn plagt pr disa breza. Jan plagt e mrgimit dhe plagt e kthimit. Sepse, me mrgimin n Babiloni, kishin humbur gjithka dhe kthimi i shumpritur n fund nuk ishte magjik, si e kishin enderruar m par shpesh. Nuk ka nevoj q t shpjegohet kjo gj: mund t kuptohet pa problem.
    Mrekullia sht se kjo periudh ishte e tmerrshme, po, por shum e frytshme: sepse besimi i Izraelit i mbijetoi ksaj sprove. Jo vetm q ky popull e mbajti t paprekur besimin e tij gjat Mrgimit n mes t t gjitha rreziqeve t idhujtaris, por ai mbeti nj popull dhe entuziazmi i tij u rrit; dhe kjo fal priftrinjve dhe profetve q kryenin pun t palodhur t tyre baritore. Ishte, pr shembull, nj periudh e prshtatshme pr t rilexuar dhe medituar intensivisht Shkrimet e Shenjta. Nj nga objektivat e tyre, natyrisht, gjat pesdhjet viteve t mrgimit, ishte t rinovonin do dit t gjitha shpresat drejt kthimit n vendin e tyre.
    Papritur, dushi i ftoht, ngjarja e papritur q t pret hovin e kthimit u b edhe m i fort. Sepse, nga ndrra n realitet, ndonjher ka nj boshllk... Problemi i madh i kthimit, e pam me tekstet e Isais t fests s Epifanis dhe t s diels s dyt t kohs s zakonshme, ishte vshtirsia e mirkuptimit: mes atyre q ktheheshin n vend t tyre, plot ideale e projekte dhe atyre q ishin vendosur ndrkoh n Jeruzalem dhe n Jude, nuk kishte vetm nj hendek, por kishte nj humner e vrtet.



    ME PASION MERREN ME FJALN E PERNDIS


    Ata q u vendosn n Jerusalem dhe n Jude gjat dbimit t banorve t tyre, ishin me shumic pagan. Dhe nuk kishin asolutisht si qllim q t rivendoset n kt vend ligji i shumics hebre.
    Le t kujtojm se rindrtimi i Tempullit ringjalli armiqsis s tyre me komunitetin hebre dhe q ata hebrenjt q ishin m pak t zjellshme, m pak besnik ndaj Beslidhjes dhe fes hebre shpesh tundoheshin nga relaksimi i ambientit dhe e braktisnin fen duke druajtur pasojat e nj armiqsie t mundshme. Ajo q i shqetsonte autoritetet, ishte pikrisht kjo dobsi ose munges e besimit, q vazhdonte t keqsohej m shum pr shkak t shum martesave midis hebrenjve dhe paganve; dukej gjithmon m e pamundur t ruheshin pastrtia dhe t gjitha krkesat e besimit n kt situat. Pr kt Esdras, prifti, dhe Nehemia, laik, i bashkuan forcat e tyre. Ata t dy moren nga mjeshtri i momentit, mbreti i Persis, Artakserksi, nj mision pr t rindrtuar muret e qytetit dhe fuqi t plota pr t marr kontrollin e ktij populli. N kt koh Jeruzalemi dhe Judea ishin nn dominimin persian, nuk duhet ta harrohet kjo gj.
    Prandaj Esdras dhe Nehemia filluan t bnin gjithka pr t korrigjuar situatn: ishte e nevojshme t rifitonte shpres ky popull, t rivendosej morali i tij. Sepse komuniteti hebre kishte nevoj m shum s m par t jetonte i bashkuar pasi tani ishte n kontakt t prditshm me paganizmin dhe i tunduar nga indiferenca fetare. Tani, n historin e Izraelit, uniteti i popullit u realizuar gjithmon n emr t Beslidhjes me Perndin; pikat e forta t Aleancs ishin gjithmon t njjta: Toka, Qyteti i Shenjt, Tempulli dhe Fjala e Perndis. Tok: tani populli ishte n vendin e tij; qyteti i shenjt, Jerusalemi: Nehemia, guvernatori do t prfundoj rindrtimin e tij; Tempulli tashm sht rindrtuar; mbetet Fjala: do t shpallej gjat nj feste gjigante n qiell t hapur.
    T gjith elementt jan bashkuar dhe populli mund t rifitoj dinjitetin dhe krenarin e tij e mund t kuptoj q sht shum e rendsishmne t kujdeset pr vnien e tijn sken: Vet data u zgjodh me kujdes: u zbatua zakoni i kohve t lashta, nj fest e madhe me rastin e asaj q ather ishte data e Vitit t ri, "dita e par e muajit t shtat". Dhe pr kt rast u ndrtua nj platform prej druri, nga e cila dominoheshin njerzit: prej andej shpallnin Fjaln e Hyjit prifti dhe prkthyesit. Sa i prket predikimit, natyrisht, ai e ftonte popullin t festonte. Hani, pini, sht nj dit e mrekullueshme pasi sht dita e mbledhjes suaj rreth Fjals s Perndis. Nuk sht m koha pr lott, edhe nse ato jan lot gzimi. Le t kujtojm msimin: pr t ribashkuar komunitetin e tyre, Esdras dhe Nehemia nuk i mbajn leksione, i ofrojn nj fest rreth fjals s Zotit. Nuk ka asgj m t mir pr t ringjallur ndjenjn e familjes sesa pr t'i ofruar atij festime t rregullta!

  5. #125
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 3 Ord VITI C

    M 23-1-2022


    UNGJILLI: Lk 1,1-4 ; 4,14-21


    1 Pasi shum vet ndrmorn t rendisin tregimin mbi ngjarjet q ndodhn n mesin ton ‑
    2 ashtu si na i lan ata q i pan me syt e vet q n fillim dhe u bn mbarshtues t Fjals ‑
    3 e, pasi i shqyrtova hollsisht t gjitha q prej fillimit, vendosa t’i shkruaj pr ty, i prndritshmi Teofil, t gjitha me radh,
    4 q t jesh i sigurt pr palkundshmrin e msimeve q more.
    4, 14 Ather Jezusi me fuqin e Shpirit Shenjt u kthye n Galile dhe u hap zri pr t npr mbar krahinn.
    15 Msonte npr sinagogat e tyre i nderuar prej t gjithve.
    16 Jezusi erdhi n Nazaret, atje ku ishte rritur dhe, sipas zakonit t vet, t shtunn hyri n sinagog dhe u ngrit pr t lexuar.
    17 I dhan librin e Isais profet. Kur e hapi librin, gjeti vendin ku shkruan:
    18 ‘Shpirti i Zotit sht mbi mua sepse Ai m shuguroi! Ai m drgoi t’u kumtoj t vobektve Ungjillin, t’u shpall robrve lirimin, t verbrve dritn e syve; t’i lshoj n liri t ndrydhurit,
    19 t shpall vitin e hirit t Zotit.’
    20 E mbylli librin, ia dha shrbtorit dhe u ul. T gjith n sinagog i drejtuan syt n t.
    21 Ather u tha: “Sot shkoi n vend kjo pjes e Shkrimit t shenjt q e dgjuat me vesht tuaj”.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    N SINAGOGN E NAZARETHIT...


    Ne dim shum pak pr mnyrn se si jan shkruar Ungjijt, dhe n veanti datn e tyre: por nga ajo q sapo kemi lexuar, mund t nxjerrim disa detaje; sigurisht q ka pasur nj predikim gojor prpara se t shkruheshin Ungjijt, pasi Luka i thot Teofilit se dshiron ta lejoj at t verifikoj “palkundshmrin e msimeve” q ai mori. Luka pranon gjithashtu se ai nuk ishte dshmitar okular i ngjarjeve; ai mund t msonte vetm nga dshmitart okular, gj q supozon se ata jan ende gjall kur ai shkruan. Prandaj mund t supozohet se predikimi i Ngjalljes s Krishtit filloi q n Rrshaj dhe se Ungjilli i Luks u shkrua m von, por para vdekjes s dshmitarve okular, q jep nj afat rreth viteve 50-60 t e.s.
    Tregimi q lexojm sot ndodh pas pagzimit t Jezusit dhe pas tregimit t tundimeve t tij n shkrettir. Me sa duket, gjithka sht mir pr predikuesin e ri; pr kt, mund t kujtohet fraza e Luks: “Jezusi me fuqin e Shpirtit Shenjt u kthye n Galile dhe u hap zri pr t npr mbar krahinn. Msonte npr sinagogat e tyre i nderuar prej t gjithve". Gjithka dukej mir edhe at mngjes: Jezusi sht nj ifut i mir si t tjert: ai kthehet nga nj udhtim dhe si do hebre i mir, t shtunn n mngjes, ai shkon n sinagog pr t lutur.
    As nuk sht pr t'u habitur q atij i ishte besuar nj lexim, pasi do besimtar kishte t drejt t lexonte Shkrimet. Pra, lutja n ditn e fests n sinagog vazhdoi krejt normalisht...deri n momentin kur Jezusi lexoi leximin e dits q ishte teksti i njohur i profetit Isaia dhe, n heshtjen e madhe t zjarrt q pasonte leximin, ai pohoi dika t madh, me t vrtet t jashtzakonshme, q t gjith t pranishmit e kuptuan n kundrshtim m besimin e tyre : “Sot shkoi n vend kjo pjes e Shkrimit t shenjt q e dgjuat me vesht tuaj”. Sigurisht q u b nj koh heshtjeje, nj koh hestjeje e mjaftueshme pr t kuptuar far ai donte t thoshte . T gjith n sinagog prisnin q Jezusi t bnte nj koment, pasi ishte zakon, por jo ky!


    JEZUSI SHPALLI IDENTITETIN E VET.

    E kemi t vshtir t imagjinojm guximin e nevojshm pr t br kt pohim q Jezusi bnte me nj qetsi dhe me nj siguri krejt hyjnore; sepse, pr t gjith bashkkohsit e tij, ky tekst i nderuar i profetit Isaia kishte t bnte me Mesin. Vetm Mbreti-Mesia, kur do t kishte ardhur, me te vrtet do t kishte pasur lejen t thoshte: "Shpirti i Zotit sht mbi mua sepse Ai m shuguroi!" Sepse, q nga fillimi i monarkis, rituali i kurorzimit t mbretrve prfshinte nj rit t vajosjes me vaj. Kjo vajosje ishte shenja se vet Zoti po e frymzonte vazhdimisht mbretin q t mund t prmbushte misionin e tij pr t shptuar popullin e tij. Mbreti ather thuhej se ishte "mashiah", nj fjal hebraike q do t thot thjesht "i frkuar me vaj". sht kjo fjal "mashiah" q prkthehet "mesia " n shqip, "christos" n greqisht. N kohn e Jezusit, nuk kishte m nj mbret n fronin e Jeruzalemit, por njerzit prisnin q Zoti t drgonte m n fund mbretin ideal q do t'i sillte lirin, drejtsin dhe paqen popullit t tij. N veanti, n tokn e Izraelit t pushtuar ather nga romakt, njerzit prisnin at q do ti lironte nga pushtimi romak.
    sht e qart pr ta se Jezusi i Nazaretit, djali i marangozit, nuk mundte t pretendonte se ishte Mbreti-Mesia i pritur. Le t jemi t sinqert, Jezusi nuk ka mbaruar s habituri bashkkohsit e tij: ai ishte me t vrtet Mesia q prisnin, por kaq i ndryshm nga sa e prisnin! Luka, pr t ndihmuar lexuesit e tij, u kujdes shum q n fillim t librit t tij, pr t thn q ai u informua me kujdes pr gjithka q n fillim; dhe, nga ana tjetr, ai nnvizoi n hyrje t Ungjillit t tij se Jezusi shoqrohej nga fuqia e Shpirtit, e cila ishte me t vrtet karakteristik e Mesis. Por ishte Luka, nj i i krishter, q e pohonte kt; banort e Nazaretit, ata nuk e dinin se, me t vrtet, Fryma e Zotit qndronte mbi Jezusin.
    Vrejtja e fundit pr kt ungjill: fjala e Isais q Jezusi e merr pr vete, tingllon si nj program i vrtet jete: "Shpirti i Zotit sht mbi mua, sepse Ai m shuguroi! Ai m drgoi t’u kumtoj t vobektve Ungjillin, t’u shpall robrve lirimin, t verbrve dritn e syve; t’i lshoj n liri t ndrydhurit, t shpall vitin e hirit t Zotit”.
    Kjo sht vepra e Shpirtit nprmjet atyre q ai ka shenjtruar. Ne q ndonjher krkojm kriteret q na dallojn qart prej atyre q nuk jan t krishter, i gjejm ktu; sepse ajo q thuhet pr Krishtin sht e vlefshme pr ne t gjith q jemi thirrur e q e pranojm kt thirrje me prvujtri, sipas mundsive tona, natyrisht.


  6. #126
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 4 VITI C

    M 30-1-2022

    UNGJILLI: Lk 4, 21-30.


    N at koh, n sinagog t Nazaretit, Jezusi
    21 u tha: “Sot shkoi n vend kjo pjes e Shkrimit t shenjt q e dgjuat me vesht tuaj.”
    22 T gjith e miratonin dhe mrekulloheshin pr fjalt e bukura q dilnin prej gojs s tij. Thoshin: “Vall, a nuk sht ky biri i Jozefit?”
    23 Ather u tha: “Me siguri do t ma thoni at fjal: ‘Mjek, shro veten!’ Gjithka bre, si dgjuam, n Kafarnaum, bj edhe ktu, n vendin tnd!’
    24 Pr t vrtet po ju them ‑ vazhdoi ‑ asnj profet nuk sht i mirseardhur n vendin e vet.
    25 Pr t vrtet, prap po ju them: n kohn e Elis profet, kur qielli u ndry pr tri vjet e gjasht muaj dhe u b uri e madhe n mbar dheun, ishin shum vejusha n Izrael,
    26 dhe te asnjra ndr to nuk u drgua Elia, prve te vejusha n Sarept t Sidonis.
    27 N kohn e Elizeut profet kishte shum t grbulur n Izrael dhe asnj prej tyre nuk u pastrua prve Naamanit Sirian.”
    28 Kto fjal i mbushn me zemrim t gjith ata q ishin n sinagog.
    29 U uan n kmb, e hodhn jasht qytetit, e uan n buz t malit, mbi t cilin sht i ndrtuar qyteti i tyre, pr t’ia thyer qafn n gremin.
    30 Por, ai kaloi prmes tyre e vijoi rrugn e vet.




    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.



    ASNJ PROFET NUK SHT I MIRSEARDHUR N VENDIN E VET.

    " Askush nuk sht profet n vendin e vet”: me sa duket, kjo fjal e urt nuk prdoret vetm n kohn ton, pasi Jezusi citon nj t till krejtsisht t barazvlefshme n pjesn e ungjillit t liturgjis s sotme: "Asnj profet nuk sht i mirseardhur n vendin e tij"! Ai e citoi n kohn kur ai isht pikrisht n vendin e tij, n Nazaret, ku ai u rrit.
    Nse mendojm mir, gjithka sht e uditshme n kt tekst: s pari, pse, kur sapo ka mbrritur n fshatin e tij, pas nj turne triumfal npr fshatrat e rajonit, Jezusi e trheq vmendjen e dgjuesve t tij mbi Kapernaum? Nse mund t flitet pr nj "turne triumfal", sht sepse n fillim t Ungjillit q lexuam t dieln e kaluar, Luka tha: "Jezusi me fuqin e Shpirtit Shenjt u kthye n Galile dhe u hap zri pr t npr mbar krahinn. Msonte npr sinagogat e tyre i nderuar prej t gjithve" (Lk. 4,23).
    Luka nuk thot asgj m shum deri m tani, por Jezusi duhet t ket ndier njfar xhelozie n zemrat e bashkatdhetarve t tij n Nazaret; dhe pr kt u tha atyre nj fraz shum domethnse: “Me siguri do t ma thoni at fjal: ‘Mjek, shro veten!’ Gjithka bre, si dgjuam, n Kafarnaum, bj edhe ktu, n vendin tnd!’!" (v. 23). Kishin dgjuar gjithka kishte ndodhur n Kapernaum, dhe mendonin dhe prisnin t'i shinin mrekulli m t medha dhe m shum edhe n vendin e tyre.
    Pastaj, dhe kjo sht gjra e uditshme e dyt n kt pasazh, situata ndryshoi krejt dhe mund t pyesim veten: “Pse kjo prmbysje e situats? Jezusi sapo lexoi tekstin e Isais, me qetsi pohoi: “Sot shkoi n vend kjo pjes e Shkrimit t shenjt q e dgjuat me vesht tuaj” (Lk 4,21): me kto fjal Jezusi thot qart: "Un jam Mesia q jeni duke pritur"; dhe deri m tani nga ana e bashkfshatarve t tij nuk ka asnj klithm, asnj protest. Luka thjesht na thot: “T gjith e miratonin dhe mrekulloheshin pr fjalt e bukura q dilnin prej gojs s tij” (v. 22). T gjith dshmuan pr t; dhe ata u mrekulluan pr mesazhin e hirit q doli nga goja e tij. Ata pyetn veten: A nuk sht ky i biri i Jozefit? Por pastaj mjaftuan vetm disa fjal t Jezusit pr t’I zemruar ata, deri n at pik sa t donin ta heqnin qafe, nj her e prgjithmon. Prandaj mund t pyesim veten se far tha Jezusi q ishte kaq e jashtzakonshme, papranueshme dhe shqetsueshme nga dgjuesit e tij dhe pse ai e mendoi gj t arsyeshme t jepte kt mesim duke shkaktuar protesta t ashpra kundr tij. N fakt, ai u dha atyre nj msim q ata me shum vshtirsi mund t dgjonin pa u revoltuar: Ather mund t mendohet q revolta kundr jezusit u shkaktua pr dy arsye: s pari, sepse Jezusi shpjegoi q nse ai bri mrekulli n Kapernaum, ishte sepse banort e ktij qytetit kishin nj qndrim pozitiv, dhe bashkadhetart e tij n qndrim negativ ndaj tij. Fundi i tregimit dshmon se Jezusi kishte shum t drejt: reagimi i bashkatdhetarve t tij sugjeron se ata nuk ishin gati t mirpritnin dhuratat e Zotit. Prkundrazi ata q e ndiqnin n Kapernaum ishin gati pr t’i pranuar ata.




    ERDHI NDR T VETT E T TIJT NUK E PRANUAN (GJ. 1, 11).



    Pika e dyt q provokoi reagimin e bashkadhetarve t Jezusit, ka qen mesimi i tij, sipas t cilit shptimi nuk u rezervohet vetm bijve t Izraelit. Zoti interesohet edhe pr pagant dhe ata ndonjher jan m afr shptimit se ata q e quajn veten besimtar: kjo sht ajo q del nga dy tregimet e Elis dhe Eliseut. Historin e Elis e gjejm n Librin e par t Mbretrve (1 Mb 17): flitet n kt kapitull pr nj vejush nga qyteti i Sarepts, n zemr t nj vendi pagan q quhet Finikia; Elia i krkon asaj mikpritje, n koh thatsire dhe, me gjith varfrin e saj, ajo i vjen n ndihm profetit t huaj, tek i cili ajo njeh nj njeri t Zotit. Kjo mjaftoi q Elia t bnte dy mrekulli pr t; s pari ai e shpton at nga uria: kujtojm premtimin e famshm t Elis: " N tinar mielli s’do t mungoj, n qyp vaji s’do t mbaroj derisa t vij dita q Zoti t fal shi mbi tok” (1Mb. 17, 14).
    Sa i prket mrekullis s dyt, sht shrimi i djalit t saj t vetm. Kjo vejush pagane diti t jet shum mikpritse me kt profet t huaj kur ishte i prndjekur dhe i larguar nga vendi i vet. Me t vrtet ai profet pati nj fat t lumtur!
    Historia e Eliseut gjendet n Librin e Dyt t Mbretrve n kapitullin 5: Naamani sht nj gjeneral sirian; fatkeqsisht ai sht i prekur nga lebra; ai ka dgjuar pr aftsit shruese t profetit Elise dhe shkon tek ai i shoqruar nga shum njerz miq t tij, e duke treguar pasurin e tij dhe dhuratat e mueshme q ai mbartte pr profetin dhe pr mbretin e Izraelitve dhe rekomandime nga ana e mbretit t Damaskut pr kt t fundit . Por Eliseu do ta zhgnjej at pak; Naamani do t shrohet vetm kur t ket rn dakord t zbatoj me prulsi urdhrat e profetit: “Shko e lahu shtat her n Jordan: trupi yt do t shrohet e do t pastrohesh” (v. 10). Kshtu ai i nnshtrohet profetit Elise dhe zbret n Jordan: nj gjest shum i thjesht q i duket qesharak gjeneralit t mbretit t Damaskut... por nj gjest simbolik prulsie dhe nnshtrimi ndaj profetit t Zotit t Izraelit. Ne e dim pjesn tjetr: ai u shrua dhe natyrisht ai u kthye te Perndia i Izraelit.
    Nj pagane (e veja e Sarepts), nj gjeneral armik, pagan, lebroz (Naamani): asnjri nga t dy nuk mund t pretendoj t ket drejt t fitoj dika nga Zoti i Izraelit... e megjithat jan kta “t varfr” q jan t mbushur m do dhurat; Jezusi nuk shton asgj, por t gjith e kuptojn: "Pak fjal pr at q kupton".
    Me pak rreshta kemi ktu nj prmbledhje t jets s Jezusit: “Erdhi ndr t vett, e t tijt nuk e pranuan” do t thot Shn Gjoni; Luka e thot kt n mnyrn e tij duke vn n kundrshtim qndrimin e Nazaretit, vendit ku Jezusi kaloi fmijrin e tij me at t Kapernaumit (ku ai fillimisht ishte i panjohur); dhe ky kundrshtim paralajmron nj tjetr kundrshtimin midis qndrimit refuzues t hebrenjve (gjithsesi marrsve t mesazhit t profetve) dhe pranimit t Lajmit t Mir nga pagant; e veja e Sarepts, dhe gjenerali sirian Naamani dhe shum johebrenjt jan ata q do t'i bjn mirseardhjen dhe mikpritjen m t mir Mesis. Por fitorja prfundimtare e Krishtit tashm sht shpallur, e simbolizuar nga zotrimi i tij mbi ngjarjet: “Ai, duke kaluar nga mesi i tyre, vazhdoi rrugn e tij”.


  7. #127
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 4 Ord. VITI C

    M 30-1-2022

    LEXIMI I PAR: JR.1,4-5.17-19


    N KOHN E JOZIS
    4 Fjala e Zotit m qe drejtuar e m tha:
    5 Para se t t trajtoja n kraharorin amnor, t njoha
    e, para se t dilje nga gjiri amnor, t shenjtrova,
    t caktova t jesh profet i popujve.
    17 Prandaj ngjeshi ijt e tua!
    N kmb, pra! Thuaju t gjitha
    q un po t urdhroj.
    Aspak mos u tremb para tyre,
    prndryshe do t t bj q t dridhesh para tyre!
    18 Ja, un sot ty po t bj
    qytet t fortifikuar,
    shtyll hekuri,
    mur tumbaku
    prball t gjith vendit,
    prball mbretrve t Juds
    e princave t tij,
    priftrinjve t tij e popullit t vendit.
    19 Ata do t luftojn kundr teje,
    por sdo t ngadhnjejn mbi ty,
    sepse un jam me ty,
    q t t shptoj,
    thot Zoti.


    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA


    ZGJEDHJA E ZOTIT


    Jeremia ishte nj profet shum i madh n Jerusalem, si e dim; ktu, ai na thot dika pr thirrjen e tij, pr prvojn e tij shpirtrore. Por s pari duhet t kujtojm kontekstin historik n t cilin ka kryer misionin e tij. Ishte nj periudh jashtzakonisht e vshtir n historin e popullit hebre. Ne nuk e dim datn e lindjes dhe t vdekjes s Jeremis, por ai vet thot datat e predikimit t tij q shtrihet nga viti 627 deri n 587 para Krishtit, domethn nj periudh dyzetvjeare, e cila sht e konsiderueshme! Gjat ksaj kohe situata politike ka psuar lkundje t mdha!
    Fuqit e mdha t kohs, t paktn n kt rajon, jan Perandoria Asiriane, Egjipti dhe s shpejti Babilonia. Mbretria e Jeruzalemit ishte vetm nj vend shum i vogl i kapur mes ktyre fuqive t mdha q po luftonin pr dominim mbi t gjith Lindjen e Mesme. Her n paqe, her n luft, por gjithmon nn dominimin e huaj, Mbreti i Jerusalemit nuk di ciln politik duhet t adoptoj, me ciln fuqi t huaj duhet t lidh aleanc pr t rifituar pavarsin e tij. N fakt, ai do t jet her pas here nj vasal i ktyre tre pushteteve.
    Pikrisht n kt kontekst Jeremia dgjoi thirrjen e Perndis: Para se t t trajtoja n kraharorin amnor, t njoha e, para se t dilje nga gjiri amnor, t shenjtrova, t caktova t jesh profet i popujve (v 5).
    Prandaj Jeremia e di mir se ai nuk ka vendosur asgj vet: sht Perndia q e ka zgjedhur; fjala "t shenjtrova" do t thot "t caktova n shrbim t Zotit": nga ana e Zotit, kjo sht e barabart me t zgjodha, t paracaktova. Dhe ne e dim se Jeremia e pa kt zgjedhje t Perndis shum krkuese! Gjithsesi, q nga momenti i saj t par, e gjat gjith jets s tij ai u orientua drejt misionit t besuar nga Zoti. Le t jemi t qart: Zoti e ka "zgjedhur" krejt pr vet, si thot ai, por nuk e ka zgjedhur q t jetonte n vetmi, t izoluar n nj vend t shklqyer, n nj kull fildisht, si disa her thuhet sot. do profesion, n Bibl, sht gjithmon nj "thirrje pr nj shrbim n favor t Popullit t Hyjit, e duke e ndar historin e popullit.
    Pr jeremin, n kohn e tij, ishte nj shrbim q n at situat hisorike ishte i ngjashm si nj luft! Sepse, n dritn e vokacionit t tij, Jeremia u jep monarkis dhe autoriteteve fetare nj gjykim shum t ashpr q mund t prmblidhet n dy fjali: n oborrin mbretror, mbreti dhe udhheqsit politik flasin vetm pr luftra, kryengritje, dhe pr ndryshime t aleancave: domethn nuk tregojn asnj interes pr paqen dhe mirqenien q Populli ndrron e pr t cilt ka nevoj. Sa i prket Tempullit, autoritetve fetare u interesojn vetm liturgjit e bukura, ndrsa drejtsia shoqrore dhe morali jan n rnie t plot; prandaj jetohet n hipokrizi t prsosur.
    N mes t gjith ktyre vshtirsive, profeti duhet t jet zdhnsi i Perndis; ai sht aty pr t'u kujtuar njerzve se e vetmja gj q ka rndsi, prioriteti m urgjent, sht besnikria ndaj Beslidhjes me Zotin, besnikria q sht pikrisht urgjenca pr t ciln askush nuk kujdeset m. Natyrisht, sfidat q profeti duhet t prballoj pr t kryer misionin e tij, mund t ngjallin vetm kundrshtim ose, n rastin m e mir, tallje. Zoti e paralajmroi mire kt: Do t t luftojn. Dhe n fakt, Jeremia hasi shum kundrshtime n prmbushjen e shrbimit t tij.


    LUFTA E JEREMIS

    Gjja m kurioze n kt histori sht se pr kt detyr shum t vshtir q krkonte shum guxim, Zoti zgjodhi nj t ri t druajtur q "nuk di t flas" (vet Jeremia e tha kt n vargje q nuk bjn pjes n leximin e ksaj t diele). Por ai do t duhet t flas, t brtas, t mbyt popullin me qortimt e vet, t predikoj... gjith koh, n koh t prshtatshme dhe n koh jo t prshtatshme, pr t'i br ball nj populli t tr dhe mbretit t tij. Prve ksaj, ai sht nj zemr e ndjeshme dhe do t mrzitet thell nga fatkeqsia e atdheut; por kjo nuk sht koha pr plogshti: dhe atij do t'i duhet t prkushtoj gjith energjin e tij pr t kujtuar (duke mos pasur as suksesin m e vogl) urgjencn e konvertimit. Zog ogurzi, kumtues i fatkeqsive, do t jet i urryer, i prbuzur, i tallur edhe n familjen e tij.

    E megjithat, asgj dhe askush nuk do ta largoj at nga misioni i tij: sepse Zoti sht me t n t gjitha sprovat e tij. Ai q ndiente veten kaq t mjer, vetm tek Zoti gjeti forcn e tij. Nprmjet disa rreshtave t ktij teksti shum t shkurtr mund t kuptojm prvojn shpirtrore t profetit. Dgjojm ktu nj jehon t Lumturive: Lum ata q jan t varfr n zemr... Pikrisht ngaq u gjend i varfr, Jeremia e la Zotin ta pushtonte at me forcn e tij. Sepse nse e lexojm me vmendje kt tekst, sht vet Zoti q sht aktori kryesor n jetn e tij, sht Zoti q ka t gjitha iniciativat: Fjala e Zotit m erdhi... T njoha... Un bj q ti... do t t urdhroj... jam me ty...". Sa pr imaxhet e prdorura nga ai, ata tregojn qart se far forca e brendshme i duhej Jeremis: " Ja, un sot ty po t bj qytet t fortifikuar, shtyll hekuri, mur tumbaku prball t gjith vendit, prball mbretrve t Juds e princave t tij, priftrinjve t tij e popullit t vendit (v.18).
    Shekuj m von, edhe Jezusi e paraqiti jetn e tij si nj luft; edhe jeta jon sht gjithashtu nj luft ; shpallja e Fjals s Perndis mbetet nj detyr e vshtir, dhe pr kt edhe n kohn ton mendimet e Perndis nuk jan mendimet e njerzve. Prioritetet e Zotit nuk jan prioritetet e njerzve. E megjithat, besimtart e din se lumturia e njerzimit mund t lind vetm kur mendimet dhe prioritetet tona transformohen prfundimisht n prgjasimin e atyre t Zotit. Ather edhe vlerat e Beslidhjes (si tha Jeremia), dhe ato t Ungjillit (si themi ne sot) do t respektohen plotsisht.

    Por forca e Jeremis, forca e Jezusit, e forca jon qndron n sigurin se Zoti na shoqron pandrprer n kt lluft: ne kemi dgjuar fjalt e Perndis drejtuar Jeremis:
    "Ata do t luftojn kundr teje, por sdo t ngadhnjejn mbi ty, sepse un jam me ty, q t t shptoj, thot Zoti(v. 19).
    M von, Jezusi nga ana e tij do t'i inkurajoj dishepujt e tij duke u thn: Besim, un e munda botn.




  8. #128
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 4 Ord. VITI C

    M 30-1-2022.


    Ps 70 (71), 1-3.5-6ab.15ab.17


    1 N ndore tnde, o Zot, askurr mos u turprofsha. 2 M shpto e m dil zot pash drejtsin tnde, prire mbi mua veshin tnd e m shlbo!
    3 Ji pr mua shkmb mbrojtjeje, kull e pamposhtur pr t m shptuar, sepse ti je kshtjella ime e strehimi im.
    5 Sepse ti, o Zot, je shpresa ime, shpresa ime, o Zot, q prej rinis sime. 6 N ty jam mbshtetur q prej kraharorit t nns, q prej prehrit t nns ti je mbrojtsi im, mburrja ime sht gjithmon n ty.
    15ab Goja ime do ta shpall drejtsin tnde, gjith ditn shptimin tnd: 17 Ti m ke msuar, o Hyj, q prej rinis sime dhe ende sot i kumtoj mrekullit e tua.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA

    PRVOJA SHPIRTRORE E IZRAELIT



    Mund t besohet se ky psalm flet pr profetin Jeremia, prvojn shpirtrore t t cilit e kemi parashtruar pak n leximin e par. Ai mund t firmoste pa hezitim, nse guxoj t them kshtu! Pr shembull, ai q ishte i mahnitur nga afrsia e tij me Zotin, mund t kishte thn n mnyr t prsosur:
    "Sepse ti, o Zot, je shpresa ime, shpresa ime, o Zot, q prej rinis sime... N ty jam mbshtetur q prej kraharorit t nns, q prej prehrit t nns ti je mbrojtsi im… Ji pr mua shkmb mbrojtjeje, kull e pamposhtur pr t m shptuar, sepse ti je kshtjella ime e strehimi im…” (
    Por n t vrtet, Psalmi 71 nuk u shkrua pr Jeremin. Ne dgjojm dik q flet n vetn e par, por, si gjithmon n psalmet, “personi” q flet sht Populli i zgjedhur, sht nj kolektiv. Psalmi sht shkruar n vetn e par njjs, por duhet t lexohet n vetn e pare shums: "Ne, populli i Izraelit, me gjith prvojn shpirtrore q sht e jona q nga Abrahami, q nga Moisiu..."
    sht prvoja e Izraelit q portretizohet n prgjasim t prvojes e Jeremis, e prkthyer n imazhe, e pikturuar si portreti i nj individi t caktuar. Ky quhet fenomeni i "Mbulimit" t cilin ne e njohim mir: pr shembull, tashm kemi hasur disa psalme n t cilt Izraeli krahasohet me nj Levit shum t lumtur sepse sht zgjedhur pr shrbimin e Perndis dhe t Tempullit:
    5 "Zoti sht pjesa e trashgimit tim dhe gota, n dorn tnde sht fati im!
    6 Shorti m ra n m t mirn tok: pjesa e trashgimit tim m plqen shum!
    7 E bekoj Zotin q m dha kuptim, edhe natn veshkat e mia m msojn.
    8 Zotin e kam gjithmon para sysh, m rri n t djatht, nuk kam sesi t rrzohem!
    9 Prandaj galdon zemra ime, gzon shpirti im, mbar trupi im pushon n qetsi… (Ps 16,5vv).

    Ktu, n psalmin q lexojm n kt t diel 4 t vitit C, sht vrtet Izraeli ai q flet:
    “Zot, Perndia im, ti je shpresa ime, mbshtetja ime q n rini. Ti, mbshtetja ime q para lindjes, m ke zgjedhur q n barkun e nns sime” (v. 3).
    Dhe n psalmin 139, 14 lexojm:
    “T lavdroj pse m krijove kaq mrekullisht, t mrekullueshme jan veprat e tua, po, shpirti im mir e di!” (139,14)
    Pak m tutje, psalmi vazhdon:
    “Ende t patrajtuar m pan syt e tu, n librin tnd ishin t shkruara t gjitha ditt: ishin t numruara megjithse asnj s’ishte ende prej tyre. Tepr t mueshme jan pr mua, o Hyj, mendimet e tua, e panumrueshme sht shuma e tyre!” (Ps 139, 15,17).
    Mund t pyesim pr far bhet fjal: bhet fjal pr t gjith prvojen e gjat t Popullit t Zgjedhur, sipas t cils gjat historis s vet ka pasur eksperiencn e pranis s vazhdueshme t Zotit pran tij, nse mund t themi kshtu.
    Por kto folje n mnyrn e shkuara (p.sh. "M krijove kaq mrekullisht") na befasojn pak; duam t pyesim: “Pra gjithka mbaroi?”.
    Prgjigja mund t na vij nes lexojm edhe pjesn tjetr t ktij psalmi; dhe me t vrtet, toni ndryshon: shum qart, ky psalm sht shkruar n nj moment ankthi, por tani pr hirin e Zotit gjithka ka ndryshuar:
    7 “E bekoj Zotin q m dha kuptim, edhe natn veshkat e mia m msojn.
    8 Zotin e kam gjithmon para sysh, m rri n t djatht, nuk kam sesi t rrzohem!
    9 Prandaj galdon zemra ime, gzon shpirti im, mbar trupi im pushon n qetsi.
    10 S’do t ma lsh shpirtin n Nntok, as s’do t lejosh q Shenjti yt t kalbet n dhe.
    11 Ti do t ma tregosh udhn e jets, gzimin e plot para fytyrs sate, knaqjen e amshueshme n t djathtn tnde”.
    (Ktu shohim rrezikun e leximit t vetm disa vargjeve jasht kontekstit).



    BESLIDHJA E KRAHASUAR ME NJ DASM

    Por, sigurisht, ky sht vetm nj krahasim: dasma sht nj mnyr pr t folur pr Beslidhjen q Perndia lidhi me Izraelin; ajo q cilsohet si braktisja e gruas s vjetr nga i shoqi, sht periudha e Mrgimit n Babiloni. Atje, me t vrtet, njerzit t dbuar n mrgim ndonjher tundoheshin t besonin se Perndia i kishte braktisur, e kishte braktisur Popullin e tij; dhe gjat gjith kohs, armiqt e Izraelit po frkonin duart, duke menduar se Izraeli do t fshihej s shpejti nga harta:
    “10 Sepse thon armiqt e mi pr mua, e ata q m vrejn, zun njzri t kshillohen:
    11 “Hyji hoqi dor prej tij, salvojeni, bini n t se s’ka kush i del zot” (Ps. 71,10-11)
    Q mund t prkthehen:
    "Armiqt e mi flasin kundr meje, ata m vzhgojn dhe koncertojn njri-tjetrin. " Ata thon: Zoti e ka lr at! ... Ai nuk ka m mbrojts!”

    E gjith kjo i jep t gjith psalmit nj aspekt disi kurioz, sepse ai sht nj przierje e vazhdueshme lutjeje dhe lavdrimi: edhe n mes t ankthit, pleqris, braktisjes s dukshme, gruaja mban shpresn dhe nuk ndalet kurr s bri plane: "Un do tregoju njerzve t ksaj kohe fuqin tnde, t gjith atyre q do t vijn bmat e tua (18) ... Te ti, o Zot, kam strehn time; m shpto nga prulja prjet. N drejtsin tnde, m mbro, m liro, m dgjo dhe m shpto. Bhu shkmbi q m mirpret, gjithmon i arritshm; ti ke vendosur t m shptosh: ti je kshtjella ime dhe shkmbi im (1-3)! (20-23).
    “20 Sepse ti m ove prova shum t mdha, por prsri m krthndeze n jet e prsri m ktheve nga thellsia e toks.
    21 Rrite madhrin time, sillu prej meje e m ngushllo.
    22 Kshtu edhe vet do t t lavdroj, me harp do t kndoj, o Hyj, t vrtetn tnde, me cetr do t t kndoj ty, o Shenjti i Izraelit!
    23 Do t galdojn buzt e mia duke t knduar ty,
    edhe shpirti im q e ke shlbuar” (Ps 71, 20-23)
    ... Ti q m ke treguar kaq shum t kqija dhe mundime, do t m bsh t jetoj prsri, prsri do t m nxjerrsh nga humnerat e dheut, do me rrisesh e do me rritesh, do te kthehesh te me ngushellosh. Dhe un do t t falnderoj n harp pr t vrtetn tnde, o Perndia im! Un do t'i biem tymit tim, shenjt i Izraelit! Gzim pr buzt e mia q kndojn pr ty dhe pr shpirtin tim q ti ke shpenguar.
    Sa keq q liturgjia nuk na e ofron kt psalm m shpesh dhe n trsin e tij. Sepse ka rezonanca t shumta me prvojn ton. N vuajtje, smundje, humbje, ne e njohim mir kt przierje ndjenjash; britma e shqetsimit, s pari:
    “O Zoti im, mos m harro, mos m braktis”; dhe menjher, frika e ofendimit t Zotit, m pas shtojm: “Por un e di shum mir se ti nuk m braktis kurr”; ktu psalmi thot: “Ti ke vendosur t m shptosh: ti je kshtjella ime dhe kshtjella ime. (3)
    Por, pr t vazhduar t shpresoj, besimtari duhet t kujtoj t gjitha pikat mbshtetse t besimit t tij: "Zoti im, Shkmbi im... O Zot, Perndia im, ti je shpresa ime, mbshtetja ime q n rini (5) ... ( n kt koh t bekuar) un kisha vetm lvdimin tnd n gojn time" (8)... nnkuptohet e di, pohoj se kto dit t bekuara do t kthehen: "Un do t rijetoj bmat e Zotit duke kujtuar se drejtsia jote sht e vetmja nj (16)... Un q nuk pushoj s shpresuari, ua shtoj akoma lavdrimin tuaj” (14).
    sht e gjith kjo przierje prvojash t dhimbshme, vuajtjesh, rrfimi t dobsive t prkohshme, por edhe besimi t rizbuluar dhe shprese t pazhdukshme q duhet t dgjojm prmes rreshtave q lexojm kt t diel: "Zot, Perndia im, ti je shpresa ime, ime mbshtetje q n rini”.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 28-01-2022 m 08:38

  9. #129
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    DIPRGATITJA EELA E 5 VITI C

    M 6-2-2022

    LEXIMI I PAR: Is, 6, 1-8.


    1 N vitin e vdekjes s mbretit Ozi, e pash Zotin duke ndenjur n nj fron t lart e t madhrishm. Kindat e petkut t tij e mbushnin Tempullin.
    2 Serafint qndronin n kmb afr tij; secili kishte nga gjasht krah: me dy mbulonin fytyrn e vet, me dy mbulonin kmbt e veta dhe me dy fluturonin.
    3 I brohoritnin njri‑tjetrit:“Shenjt! Shenjt! Shenjt Zoti i Ushtrive! Plot sht toka mbar me Lavdin e tij!”
    4 E u dridhn pragjet e shtatkave t dyerve nga zri shungullues dhe Shtpia u mbush me tym.
    5 Un thash: “I mjeri un, tani sharrova, sepse jam njeri me buz t papastra,
    banoj n popull buzsh t papastra, e me syt e mi e pash Mbretin, Zotin e Ushtrive!”
    6 Ather njri nga serafint vrapoi drejt meje: n dor kishte nj gac q e mori me mash nga lteri;
    7 Me t ma preku gojn e m tha: “Ja, me gac i preka buzt e tua, mkati yt u shlye, faji yt u fal!”
    8 Ather e dgjova zrin e Zotit q thoshte: “K t drgoj? Kush do t na shkoj?” Un u prgjigja: “Ja, ku m ke, om mua!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    “SHENJT! SHENJT! SHENJT ZOTI I USHTRIVE!


    Javn e kaluar lexuam historin e thirrjes s Jeremis, sot lexojm at t Isais; dy profet shum t mdhenj n syt tan. E megjithat, t dy rrfejn voglsin e tyre: Jeremia ndihet i paaft pr t folur, por meqense Zoti mori iniciativn pr ta zgjedhur at, sht gjithashtu Zoti ai q do ta frymzoj dhe do t'i jap forcn e nevojshme. Isaia sht kapluar nga nj ndjenj e padenjsis; por prsri, meqense sht Zoti ai q e ka zgjedhur, sht gjithashtu Zoti q do ta pastroj at.
    Jeremia ishte prift dhe ne nuk dim se ku e mori thirrjen nga Perndia; uditrisht, sht Isaia, i cili nuk ishte prift, ai q e vendos thirrjen e tij n tempullin e Jeruzalemit: "N vitin e vdekjes s mbretit Ozi, e pash Zotin duke ndenjur n nj fron t lart e t madhrishm. Kindat e petkut t tij e mbushnin Tempullin" (V.1). Kur Isaia na thot “e pash Zotin”, do t thot se ai nuk flet pr nj fakt historik, por prnj vegim; le t mos krkojm pra n evokimin e tij, nj shpalosje logjike t ngjarjeve. Librat profetik jan t mbushur me vizione fantastike: neve na takon ta deshifrojm kt gjuh jashtzakonisht sugjestive, edhe nse e habit mentalitetin ton bashkkohor.
    Isaia na thot se pr sa i prket atij, kjo ndodhi "n vitin e vdekjes s mbretit Ozi": ky sht nj njoftim i jashtzakonshm dhe shum i muar. sht e rrall q ne mund t prkujtojm datat me nj saktsi t till; kt her mundemi sepse e dim se mbreti Ozia mbretroi n Jeruzalem nga viti 781 deri n vitin 740 para Krishtit. Q nga vdekja e mbretit Solomon (n vitin 933, domethn pr gati dyqind vjet), mbretria e Davidit dhe e Solomonit ndahet: ka dy mbretri, dy mbretr, dy kryeqytete: n jug, Ozia sht mbreti i Jeruzalemit, n veri, Menahemi sht mbreti i Samaris. Ne e dim gjithashtu se Ozia ishte lebroz dhe se vdiq nga kjo smundje n Jeruzalem n vitin 740. Prandaj, n at vit Isaia mori thirrjen e tij si profet: pastaj ai predikoi pr rreth dyzet vjet (ka mundsi q kjo date t jet m pak e sakt) dhe ai mbeti n kujtesn kolektive t Izraelit si nj profet shum i madh dhe n veanti profet i shenjtris s Zotit.

    “Shenjt! Shenjt! Shenjt Zoti i Ushtrive! Plot sht toka mbar me Lavdin e tij!” T gjith ne e njohim “Sanctusin” e meshave tona, q daton t paktn nga profeti Isaia. (Ndoshta kjo aklamacion ishte tashm pjes e liturgjis n Tempullin e Jerusalemit, por ne nuk kemi asnj prov pr kt; ne kemi gjetur vetm shprehje ekuivalente m t vjetra n Egjipt).
    T thuash se Zoti sht "i shenjt" n kuptimin biblik do t thot se ai sht krejtsisht i ndryshm nga njeriu. Perndia nuk sht sipas shmblltyrs s njeriut; prkundrazi, Bibla pohon t kundrtn: sht njeriu ai q sht "sipas shmblltyrs s Perndis"; Nuk sht e njjta gj!

    "
    PLOT SHT TOKA MBAR ME LAVDIN E TIJ!”

    Kjo do t thot se duhet t jemi shum modest dhe shum t kujdesshm sa her q flasim pr Zotin! Pr shkak se Zoti sht Plotsisht Tjetri, sht rrnjsisht e pa mundur, n mnyr t pakthyeshme pr ne q ta imagjinojm at ashtu si sht: fjalt tona njerzore nuk mund t na shpjegojn far me t vrtet sht Ai.
    Pjesa e par e vizionit t Isaias flet mir pr kt realitet themelor; dhe ajo q na prshkruan n mnyr t uditshme ngjan me evokimet e tjera t manifestimeve t mdha t Zotit n Bibl: Zoti sht ulur n nj fron shum t lart, tymi prhapet dhe mbush gjith hapsirn, nj z gjmon... gjmon aq fort sa vendi dridhet. ... Isaia nuk mund t mos mendoj pr at q i ndodhi Moisiut n malin Sinai, kur Perndia bri nj beslidhje me popullin e tij dhe dha tabelat e Ligjit; sht libri i Eksodit q thot: “Krejt mali i Sinait s’ishte tjetr por tym, sepse Hyji kishte zbritur n zjarr mbi t e tymi i tij ngritej porsi tym furre. I tr mali tundej tmerrsisht. Zri i bririt vinte gjithnj e rritej: Moisiu fliste me Hyjin e Hyji i prgjigjej me bubullim” (Dal 19,18-19).

    M pas profeti Isaia mat voglsin e tij dhe ndjen nj lloj frike: “I mjeri un, tani sharrova, sepse jam njeri me buz t papastra, banoj n popull buzsh t papastra, e me syt e mi e pash Mbretin, Zotin e Ushtrive!” (v.5)
    Kjo “frik”, si zbulimi i voglsis son, si zbulimi i hendekut t pakaprcyeshm q na ndan nga Zoti nse vet Zoti nuk e plotson at, sht hapi i par thelbsor n marrdhnien ton me Zotin. Por Zoti nuk ndalet me kaq. Zakonisht n Bibl gjendet gjithmon kjo fjal nga Zoti: "Mos ki frik"... Ktu fjalia “Mos ki frik” nuk thuhet, por zvendsohet me nj gjest shum sugjestionues: nj nga serafint, nj nga ata q, pikrisht, shpallin shenjtrin e Zotit, do t realizoj gjestin q pastron njeriun, q mbush boshllkun, pr t lejuar q njeriu t hyj n nj marrdhnie me Zotin:
    "Ather njri nga serafint vrapoi drejt meje: n dor kishte nj gac q e mori me mash nga lteri;
    Me t ma preku gojn e m tha: “Ja, me gac i preka buzt e tua, mkati yt u shlye, faji yt u fal!” (v. 6-8).
    Nj mnyr pr t thn se sht Zoti ai q merr iniciativn pr t'iu afruar njeriut; kt hendek q na ndan nga Zoti, sht vet Zoti q e kaprcen at.
    Kur Isaia do t flas pr Zotin, m von, ai do ta quaj shpesh "Shnti i Izraelit": kjo shprehje thot qart se Zoti sht Shenjti, Gjith Tjetri, por edhe se ai sht afruar me popullin e tij, e q ky i fundit mund t shkoj aq larg sa t pretendoj nj marrdhnie prkatsie (Perndia sht "I Shenjti i Izraelit").
    udia sht se ajo q sht e vrtet pr popullin e Izraelit tani sht e vrtet pr Kishn ton dhe pr secilin prej nesh.
    - Shenjtria nuk sht nj nocion moral, madje as nj atribut i Zotit, sht vet natyra e tij; mbiemri "hyjnor" nuk ekziston n hebraisht, ai zvendsohet me fjaln "i shenjt" q do t thot Gjith-Tjetr (nnkuptohet Gjithka tjetr prve njeriut). Hyji sht ai ai q nuk mund ta arrijm kurr vet, ai q na tejkalon pafundsisht, n nj mas t till q nuk kemi asnj zotrim mbi t. far tha profeti Ozea:
    “S’do ta shfryej zemrimin tim,
    s’do t kthehem ta shprndaj Efraimin,
    sepse Hyj jam un e jo njeri,
    Shenjti n mesin tnd,
    s’do t vij me tmerr. (Os 11,9).
    Pr kt arsye, n Bibl, asnj qenie njerzore nuk konsiderohet kurr e shenjt, por ne mund t "shenjtrohemi" nga Zoti dhe, pr rrjedhoj, t pasqyrojm imazhin e tij, q sht thirrja jon prfundimtare n do koh.
    Dhe, sigurisht, ne nuk mund ta imagjinojm dik q sht Gjithka tjetr prve nesh. Prandaj reagimi i friksuar i profetit Isaia: "Un jam nj njeri me buz t papastra dhe syt e mi kan par Mbretin, Zotin e gjithsis".

  10. #130
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 5 Ord VITI C.

    M 6-2-2022

    Ps 138, 1-5.7c-8


    Me gjith shpirt t falnderoj, o Zot,
    sepse i dgjove fjalt e gojs sime.
    T kndoj n pranin e engjjve,
    2 adhuroj n drejtim t Tempullit tnd t shenjt.
    E lavdroj Emrin tnd
    pr dashurin e besnikrin tnde,
    sepse e madhrove tesve premtimin tnd.
    3 Sa her t thirra n ndihm, ti m vshtrove,
    shpirtit tim ia krthndeze fuqit.
    4 Do t t lavdrojn, o Zot, t gjith mbretrit e toks
    sepse i dgjuan premtimet e gojs sate.
    5 Do t’i kndojn udht e Zotit,
    sepse e madhe sht lavdia e Zotit;
    7 m shpto me t djathtn tnde.
    8 ka kam filluar, Zoti do ta kryej pr mua.
    E amshueshme sht, o Zot, mirsia jote:
    mos e prbuz veprn e duarve t tua!


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    ME GJITH SHPIRT T FALNDEROJ, O ZOT.


    Nga ky psalm del nj ndjenj shum e veant, shum e mbl nj ndjenj gzimi dhe qetsie t thell. Q n vargun e par thuhet gjithka. Pr shembull, shprehja “t falnderoj” prsritet shum her: “Me gjith zemr, o Zot, t falnderoj ty”… “Falnderoj emrin tnd”. Besimtari sht ai q jeton n hirin e Zotit dhe q thjesht e njeh at, me zemrn e mbytur n mirnjohje.
    U tha "besimtari", por ky besimtar nuk sht nj individ i veant, sht populli i Izraelit: si gjithmon n psalme, ai q flet dhe falnderon si ktu pr Beslidhjen q Zoti i ka dhn atij, sht Populli i Zgjedhur. Kjo dgjohet n prsritjen e emrit “ZOT” q e dgjojm disa her n kto pak vargje. N tekstin original n gjuhn aramaike sht EMRI i famshm i Zotit, JAWEH, q n Bibln n greqisht prkhthehet me Adonai-Zot. Ky Emr Jaweh u shpall nga Zoti n Sinai n kohn e episodit t shkurret q digjen (Dal 3). Zoti iu shfaq prsri Moisiut gjat Eksodit n Sinai, nn emrin "Dashuria dhe e Vrteta": e dgjojm edhe ktu: "Un falnderoj emrin tnd pr dashurin dhe t vrtetn tnde". E gjejm t njjtn fraz "dashuri dhe e vrtet" n mnyr t prsritur n psalme t tjera dhe n t gjith Bibln; sht zbulimi i muar i Izraelit, sigurisht fal fryms s Zotit. Mund ta lexojm n kapitullin 34 t Eksodit:
    "Zoti kaloi prpara tij e shpalli: “(Un jam) Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet” (Dal 34.6).
    Dhe nuk sht rastsi q kjo zbules e butsis s Zotit erdhi pas episodit t viit t art, domethn nj pabesie t karakterizuar t njerzve. Sepse ishte pikrisht me rastin e pabesive t tyre t prsritura q populli i Izraelit prjetoi mshirn e pashtershme t Zotit.
    sht kjo besnikri e Zotit q kndohet pa u lodhur n tempullin e Jeruzalemit: "Drejt tempullit tnd t shenjt prulem" ... Vendi pr t ciln flitet ktu sht i njjt si n historin e thirrjes s Isais q kemi lexuar n fillim. Leximi i par t liturgjis s sotme... dhe psalmi vazhdojn: “E falnderoj emrin tnd pr dashurin tnde dhe t vrtetn tnde”. N historin e thirrjes s Isais, teksti fliste pr Shenjtrin e Zotit, pr hendekun q na ndan nga Zoti dhe t cilin ne nuk mund ta kaprcejm me forcn ton apo me ndonj veprim, sado meritor... sht vet Zoti ai q e kaprcen vazhdimisht kt hendek. dhe na fton t hyjm n intimitetin e tij. N kt psalm, ne zbulojm se n far prbhet Shenjtria e Zotit: Zoti sht Dashuria dhe e Vrteta: kjo sht shenjtria e tij... dhe sht e vrtet q n kt nj hendek na ndan nga Ai.
    N fund t psalmit, gjejm nj shprehje tjetr t ksaj njohurie pr dashurin e Zotit: "E prjetshme sht dashuria e tij"! E njohim refrenin e psalmit 136 i cili sht gjithashtu nj kujtes e ekperiencn e Eksodit. Aludimi pr "dorn e djatht" e Zotit (n vargun "Dora jote e djatht m bn fitimtar") sht nj tjetr kujtues e Eksodit: sepse, sipas shprehjes s shenjt, Zoti e ka liruar Popullin e vet "me dor t fort dhe krah t shtrir” (Dt 4,34).


    T GJITH MBRETRIT E TOKS DO T’JU FALNDERO\JN.


    Kjo Beslidhje e Sinait e bri Izraelin prfituesin e Zbuless, t besuarin e Perndis; dhe kjo sht ajo q sapo sht shprehur n disa mnyra. Por Izraeli zbuloi gjithashtu se nuk mjafton t jesh i besuari i Perndis. Q tani e tutje, ai duhet t jet profeti i ksaj zbulese: domethn, ai ka prgjegjsin, prgjegjsin pr t'i shpallur dashurin dhe t vrtetn e Zotit mbar njerzimit.
    Ky sht kuptimi i vargut: "T falnderojn t gjith mbretrit e toks". Pr t thn t drejtn, sht t paktn nj pritje! T gjith mbretrit e toks nuk jan kthyer ende n besim, as n kohn e Davidit, as n fund t Dhiats s Vjetr, dhe as sot...! Por kjo pritje sht e rndsishme pr Popullin e Zgjedhur: sht nj kujtes e aspektit t dyfisht t thirrjes s Izraelit pr t cilin sapo ishte folur. Q mbretrit e toks t prkulen para Perndis, ata duhet t ken dgjuar Lajmin e Mir. Psalmi thot mir:
    "T gjith mbretrit e toks t falnderojn
    kur dgjojn fjalt e gojs sate".
    Kur Izraeli t ket prmbushur misionin e tij pr t'i dshmuar Perndis, ather ne mund t kndojm me t vrtet:
    "T falnderoj me gjith zemr, t falnderojn t gjith mbretrit e toks".
    Vrejtja e fundit pr nj fjali n dukje shum t thjesht: "Un t kndoj n prani t engjjve". sht interesante t theksohet se n Bibl n hebraisht, formula ishte:
    "Un t kndoj para perndive". Ishte nj lloj besimi, nj mnyr pr t pohuar se Izraeli nuk bie n idhujtari: Vetm Zoti (Jawe) sht Zoti, perndit e popujve t tjer nuk jan asgj. Por nse sht e dobishme ta pohojm at, kjo ndodhi sepse rreziku i idhujtaris nuk ishte eliminuar plotsisht.
    Por, kur Bibla hebraike u prkthye n greqisht, prkthyesit, ndoshta duke pasur parasysh se nuk kishte m asnj rrezik idhujtarie, e zvendsuan fjaln "perndit" me fjaln"engjj". Prandaj vargu yn: " T kndoj n pranin e engjjve". (Tani psalteri yn liturgjik sht i frymzuar nga greqishtja).
    N fund, psalmi prfundon me nj lutje:
    "Mos e prbuz veprn e duarve t tua! Mos e ndal punn e duarve t tua",
    q do t thot: "Vazhdo, o Zot, t kesh mshirn pr ne pavarsisht nga pabesit tona t prsritura". Duhet t lexohen s bashku dy fjalit: “O Zot, e prjetshme sht dashuria jote: mos e ndal punn e duarve t tua”. sht pr shkak se dashuria e Perndis sht e prjetshme q ne e dim se ai “nuk do ta prbuz veprn e duarve t tij".
    Dhe kjo sht arsyeja pse ne nuk ndalemi s falnderuari:
    "Zoti bn gjithka pr mua", kndon psalmi. Ne e dim se jemi vazhdimisht t rrethuar nga prania dhe prkujdesja e tij. Si thot edhe Shn Pali: “Perndia bn do gj pr t mir tek ata q e duan” (Rom 8:28), pra “ata q kan besim tek ai”.

  11. #131
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 5 Ord VITI C

    M 6-2-2022

    UNGJILLI: Lk 5, 1-11.


    1 Jezusi nj dit ishte n bregun e liqenit t Gjenezaretit e, ndrsa populli po shtyhej rreth tij pr t dgjuar fjaln e Hyjit,
    2 pa dy lundra buz bregut t liqenit: peshkatart kishin dal e po lanin rrjetat.
    3 Hyri n njrn prej atyre lundrave ‑ n at q ishte e Simonit ‑ dhe iu lut ta largonte pakz prej toks. U ul e, prej lundrs, msonte turmn.
    4 Kur pushoi s foluri, i tha Simonit: “Grahi n uj t thell e hidhni rrjetat tuaja pr t zn peshk.”
    5 Simoni i tha: “Msues, gjith natn u prpoqm e nuk zum asgj; por pasi po thua ti, do t’i hedh rrjetat.”
    6 Si bn kshtu, zun nj sasi t madhe peshqish ‑ gati po u shqyheshin rrjetat.
    7 Ather u dhan shenj shokve n lundrn tjetr t vinin e t’u ndihmonin. Ata erdhn dhe i mbushn t dy lundrat aq sa gati u fundosn.
    8 Kur pa Simon Pjetri, i ra ndr kmb Jezusit dhe i tha: “Largohu prej meje, Zotri, se jam njeri mkatar!”
    9 Vrtet, pr arsye t peshkut q zun, mbeti shtang prej habis ai dhe t gjith t tjert q ishin me t;
    10 gjithashtu edhe Jakobi e Gjoni, bijt e Zebedeut, bashkgjuetar t Simonit. Jezusi i tha Simonit: “Mos ki frik! Tani e tutje do t zsh njerz.”
    11 Ata, si i solln lundrat n breg, lan gjithka e shkuan pas tij.


    LECTIO DIVINA- MEDITIMI – LUTJA.

    “GRAHI N UJ T THELL DHE HIDHNI RRJETAT”.


    Ne nuk jemi msuar ta krahasojm Apostullin Pjetr me profetin Isaia, dhe megjithat krahasimi i teksteve t liturgjis s ksaj t diele t pest na fton ta bjm kt, duke na br t lexojm historit e thirrjeve t tyre. Skenari nuk sht i njjt: pr Isain, gjithka ndodhi gjat nj vegimi n tempullin e Jeruzalemit; Pjetri sht n liqenin e Tiberiadit (i quajtur edhe Liqeni i Gennesaret). T dy vendosen papritmas n pranin e vet Perndis: Isaia gjat vegimit t tij, Pjetri sepse ai po dshmon nj mrekulli. Detajet e dhna nga Luka nuk ln asnj dyshim pr kt: “Msues, gjith natn u prpoqm e nuk zum asgj; por pasi po thua ti, do t’i hedh rrjetat”. Si bn kshtu, zun nj sasi t madhe peshqish ‑ gati po u shqyheshin rrjetat. Ather u dhan shenj shokve n lundrn tjetr t vinin e t’u ndihmonin. Ata erdhn dhe i mbushn t dy lundrat aq sa gati u fundosn” (Lk. 5, 5-7).
    Dhe t dy, Pjetri dhe Isaia, kan t njjtin reagim ndaj ktij shprbrjeje t Perndis n jetn e tyre; t dy kan t njjtn vetdije pr shenjtrin e Zotit dhe pr humnern q i ndan prej tij. Dhe shprehjet e tyre jan t dyja shum t ngjashme:
    “Largohu prej meje, Zotri, se jam njeri mkatar!”
    thot Pjetri. Dhe Isaia tha:
    “I mjeri un, tani sharrova, sepse jam njeri me buz t papastra, banoj n popull buzsh t papastra, e me syt e mi e pash Mbretin, Zotin e Ushtrive” (Is, 6,5).
    Por, me sa duket, nuk sht mkati yn, nuk sht padenjsia jon q e ndalon Zotin! Atij i mjafton q ne t jemi t vetdijshme pr kt, se jemi n t vrtetn para tij. Sepse ditn q ne bhemi t vetdijshme pr varfrin ton, Zoti mund t na mbush “me do dhurat n qiell...”. Prandaj, t dy, Pjetri dhe Isaia, jan pre e nj lloj frike prpara shfaqjes s dukshme t Perndis. Pastaj, ende n vegimin e tij, Isaia sheh q bhet gjesti q e pastron dhe e qetson at; Pjetri, nga ana tjetr, dgjon fjalt ngushlluese t Jezusit: "Mos ki frik". M n fund, t dy marrin nj thirrje, n shrbim t t njjtit plan t Perndis, q natyrisht sht shptimi i njerzve. Isaia do t jet nj lajmtar, nj profet. Pjetri do t jet nj peshkatar i njerzve, nj "shptimtar".
    "Kta jan burra q ti do t peshkosh, q ti do t nxjerresh nga uj, q ti do t shptosh": n greqisht, kuptimi i fjals s prdorur ktu sht "t marrsh t gjall". Kur bhet fjal pr peshqit, sht fjala q prdoret pr peshkimin me rrjet: t kapsh peshq, t'i nxjerrsh nga deti, do t thot t'i vrassh sepse deti sht mjedisi i tyre natyror... Por kur bhet fjal pr burrat e nxjerr nga deti, do t thot t’i shptosh: t'i marrsh njerzit t gjall, t'i nxjerrsh nga deti, do t thot t'i pengosh ata t mbyten, do t thot t'i shptosh.



    “...POR PASI PO THUA TI, DO T’I HEDH RRJETAT!”

    Pr kt fjali t Jezusit: "Mos ki frik, tani e tutje do t marrsh njerz", Pjetri nuk prgjigjet; t bn prshtypje thjeshtsia e tekstit: “Ata, si i solln lundrat n breg, lan gjithka e shkuan pas tij” (V.11). Ne ende duhet t biem dakord pr kuptimin e fjals "ndjekim": dishepujt jo vetm nuk do t knaqen t ndjekin msuesin pr ta dgjuar at, por edhe do t lidhen me misionin e tij, do t bhen bashkpuntor t tij. Edhe nse misioni q ndrmarrin, duket i dnuar me dshtim n syt e njeriut, do t jet e nevojshme t vazhdojn t hedhin rrjetat. Ne jemi vendosur atje prpara misterit t jashtzakonshm t bashkpunimit ton n veprn e Zotit: ne nuk mund t bjm asgj pa Perndin, por Zoti nuk dshiron t bj asgj pa ne. Si thot Pali n leximin e dyt, sht hiri i Perndis q bn gjithka: "E n t vrtet, un jam m i vogli ndr apostuj; un nuk jam i denj as t quhem apostull, sepse e kam salvuar Kishn e Hyjit. Por, n saje t hirit t Hyjit, jam ky q jam, dhe hiri i tij n lidhje me mua nuk ka qen i kot. Madje u mundova t veproj m shum se t gjith ata, njmend, jo un vetm, por edhe hiri i Hyjit me mua” (1 Kor. 15, 9-11).
    I vetmi bashkpunim q na krkohet, nse e kuptojm mir mesaxhin, sht besimi dhe disponueshmria. Gjithka filloi sepse Pjetri besonte: “Msues, gjith natn u prpoqm e nuk zum asgj; por pasi po thua ti, do t’i hedh rrjetat”. Ai i besoi ktij mjeshtri, t cilin sapo e kishte dgjuar t fliste gjat me turmn. Mjaftoi ta dgjonte pr t hedhur prsri rrjetat n det me shpres q kt her t merrte peshq; pas mrekullis nuk thot m “Mjeshtr”, thot “Zot”, emr i rezervuar pr Hyjin; dhe sht te kmbt e Zotit q ai bie n adhurim; dhe m pas ai sht gati t dgjoj thirrjen: pr t rrezikuar jetn e vet n kt lloj t ri peshkimi q Jezusi i propozonte, Pjetrit i duhej t njihte q Jezusi ishte Zot.
    Fal bujaris s Isais q pranoi t bhej lajmtar, fal bujaris s Pjetrit dhe shokve t tij q lan gjithka pr t ndjekur Jezusin, fal bujaris s Palit, i cili, pas rrugs pr n Damask, ia kushtoi Atij pjesn tjetr t jets s tij, t gjith kta dshmuan pr Krishtin e ringjallur. Nga ana jon, edhe ne jemi atje, me ta, si ata; Fjala e Krishtit kumbon ende n vesht tan: “Dilni n det dhe hidhni rrjetat”... E kemi radhn t prgjigjemi: “Pasi po thua ti, do t’i hedh rrjetat.”
    Morali: besoni dhe pranoni t hedhin rrjetat tuaja. Q peshkimi t jet i mrekullueshm, mjafton t besosh n T.

  12. #132
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 6. VITI C.

    M 13-2-2022.

    LEXIMI I PAR: Jr. 17, 5 – 8.






    Kshtu thot Zoti:

    Qoft mallkuar ai njeri q n njeriun shpreson,
    ai q mbshtjetjen e vet e ka n njeriun
    e zemra e tij largohet prej Zotit.
    6 Ai do t jet porsi marena n shkrettir:
    nuk sheh kurr asnj t mir,
    i shkon ditt n thatsirn e shkrettirs,
    n tok t kriposur, t pabanueshme.
    7 Qoft bekuar ai q shpreson n Zotin,
    Zoti do t jet shpresa e tij.
    8 Ai do t jet porsi druri
    i mbltuar n breg t ujit,
    q kah prroi i lshon rrnjt
    e s’do t trembet kur t vij zhegu:
    gjethi i tij do t jet i blert.
    Pr vit thatsie nuk merakoset,
    nuk pushon s dhni fruta.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    Fillimi i tekstit sht br pr t na br prshtypje! Para s gjithash, hyrja sht shum solemne: kur nj profet prdor shprehjen “Fjala e Zotit”, sht gjithmon pr t na ftuar q t jemi gati pr t dgjuar me vmendje, sepse “Ajo q duhet t'ju them sht shum serioze dhe sht vet ZOTI (Hyji i Beslidhjes s Sinait) q flet.
    Dhe ktu, fjalt e shpallura jan shum t ashpra, dhe rezultati n pamje t par sht i tmerrshm: "Qoft mallkuar ai njeri q n njeriun shpreson” (v.5). Kjo ngre t paktn dy pyetje: S pari, a mund t na mallkoj Perndia? S dyti, t besosh te nj i vdekshm (d.m.th. te nj njeri), far nuk shkon me kt? I trajtoj kto dy pyetje njra pas tjetrs.
    Pyetja e par: A mund t na mallkoj Zoti? A mund ai t dshiroj fatkeqsin ton? Sigurisht q jo: ai krkon pa u lodhur t na shptoj. Shprehja: “Qoft mallkuar” te profett sht nj paralajmrim, si “Ki kujdes, po tjerr nj pambuk t keq, ke marr nj rrug t rrezikshme, nj shpat t rrshqitshm; ki kujdes, mund t prfundosh vetm keq”. Shprehja simetrike “I bekuar qoft” sht prkundrazi nj inkurajim i llojit: “Vazhdo, je n rrugn e duhur”.
    Pyetja e dyt: Jeremia thot: " Qoft mallkuar ai njeri q n njeriun shpreson”. Pra, a duhet t dyshojm pr njri-tjetrin? Sigurisht q jo, pasi plani i Zotit sht q njerzimi t jet aq i bashkuar sa t jet nj... kshtu q do mosbesim mes njerzve sht n kundrshtim me planin e Zotit. N fakt, fjala "t shpresosh" sht nj fjal shum e fort q do t thot "t mbshtetesh" ashtu si mbshtetet nj njeri n nj shkmb; sht e nevojshme t rilexohet n trsi fjalia e Jeremis: “Qoft mallkuar ai njeri q n njeriun shpreson, ai q mbshtjetjen e vet e ka n njeriun e zemra e tij largohet prej Zotit”.
    Sigurisht q mundemi, duhet t mbshtetemi tek njri-tjetri, por kjo nuk duhet t na largoj nga Zoti.
    Jeremia ndoshta I referohet ktu dy gabime fatale t mbretrve, udhheqsve fetar dhe t gjith njerzve: s pari, idhujtarin; e dyta, aleancat.
    Le t fillojm me idhujtarin: disa mbretr kan rifutur n Izrael kulte t ndryshme nga ai i Hyjit t vrtet: adhuronin perndi t tjera, u luteshin atyre, u ofrojn flijime; pak m tutje Jeremia e thot shprehimisht:
    “E pra, populli im m harroi, ai idhujve u flijoi, morn n thua udhve t veta, npr shtigjet e dikurshme, ecin shtigjeve t parrahura, udhs s parrafshuar” (Jr 18,15).
    Sa i prket aleancave, Jeremia kishte pasur mjaft koh pr t medituar mbi politikn e mbretrve t kohs s tij: n vend q t mbshteteshin n mbrojtjen e Zotit, ata prgatitnin dhe mbshtetshin n planet diplomatik, duke u bashkuar nga ana e tyre me seciln nga fuqit e Lindjes s Mesme; por ata kan korrur vetm luftra dhe fatkeqsi; dhe kur dikush krkonte mbrojtjen e nj mbreti t toks, n mnyr t pashmangshme bhej vasal i tij, prandaj automatikisht humbej lirin. Ky do t jet pikrisht fati i mbretit Sedecias, pak m von; Jeremia e rrfen m von n librin e tij: Sedecia u mbshtet n manovrat e tij diplomatike, ai u mbshtet n forcn e tij ushtarake... dhe korri vetm dshtime, masakra, poshtrime, pr veten dhe pr popullin e tij (Jr 39,1-10).
    Ne jemi ktu prball nj prej krkesave t mdha t Beslidhjes: pr shkak se Izraelit iu kushtua nj mision dshmie n mes t kombeve, atij iu krkua t mos krkonte kurr nj Beslidhje tjetr prve asaj t Perndis s tij. Pr syt e njeriut, kjo mund t duket nj menduri. Por kur dikush ka nderin e jashtzakonshm t jet Populli i Zgjedhur i Perndis, ai nuk mund t arsyetoj m sipas parimeve t ksaj bote, me pikpamje vetm njerzore. (Midis nesh, kjo vrejtje tani vlen edhe pr ne, Kisha e Krishtit.)
    Ndrsa Jeremia shkruan tekstin q lexojm n kt t diel, kishte akoma koh pr t tehequr vmendjen e Popullit mbi shkeljen e tij ndaj beslidhjes, q t jet i kujdeshm pr t mirn e vet, dhe kshtu ai po jep alarmin; ai kmbngul: i vetmi burim i ujit t gjall pr njeriun sht Zoti; t largohet njeriu prej tij sht t privoj veten nga uji, sht t prjetoj thatsir. N disa vargje t tjera, Jeremia prdor saktsisht t njjtn shprehje: " O Zot, shpresa e Izraelit, t gjith ata q t ln do t turprohen, pse e lan Burimin e ujit t gjall, Zotin. N pluhur do t shkruhen ata q nga ti largoheni" (Jer 17:13).
    Dhe tashm n kapitullin 2,13: “Sepse dy t kqija bri populli im: m la mua, burimin e ujit t gjall, q t hap pr vete puse, puse t shpuara q s’mund ta mbajn dot ujt!(Jr 2,13).
    Pr t'u kuptuar, ai prdor nj imazh shum sugjestionues n nj vend q njeh thatsirn, at t ujit. Pr t, sht e qart q nes largohet nj njeri nga Zoti, ai privon veten nga uji, dhe prjeton thatsir. N disa vargje tjetr, ai e thot shprehimisht: "Burimi i vetm i ujit t gjall sht Zoti".
    Kta bn zgjedhjen e gabuar, e ardhmja do t tregoj se kan gabuar; do t njihet fatkeqsia e tyre, ky sht kuptimi i fjalis: “Qoft malkuar”:
    "Qoft mallkuar ai njeri q n njeriun shpreson, ai q mbshtjetjen e vet e ka n njeriun e zemra e tij largohet prej Zotit.
    Ai do t jet porsi marena n shkrettir: nuk sheh kurr asnj t mir, i shkon ditt n thatsirn e shkrettirs, n tok t kriposur, t pabanueshme”. Por ata q kan besim te Zoti, kan br zgjedhjen e duhur; mund vetm t'i prgzohen ata; dhe e ardhmja do t tregoj se ata kishin t drejt; njerzit do t flasin mir pr sjelljen e tyre, do t flasin pr lumturin e tyre: pikrisht ky sht kuptimi i fjals "t bekosh" (bene-dicere n latinisht).
    “Lum njeriu q beson te Zoti, besimi i t cilit sht Zoti”.
    Edhe nj her vm re afinitetet e thella mes Jezusit dhe Jeremis: n Ungjillin e Lumturive, pr shembull, t cilin e lexojm edhe kt t diel, por edhe n temn e ujit t gjall: mjafton t kujtojm frazn q tha Jezusi n rastin e fests s Tbanave n Jeruzalem:
    “ Ditn e fundit, n ditn e madhe t fests, Jezusi u ngrit dhe tha me z t lart: “Kush ka etje le t vij tek un! Le t pij kush beson n mua! Si thot Shkrimi i shenjt:
    ‘Lumenj uji t gjall do t rrjedhin prej barkut t tij!’“ (Gjoni 7:37-38).
    Ne do t kemi vn re rndsin e thatsis n kt tekst: Jeremia flet nga prvoja. Mbani mend vetm rrugn nga Jerusalemi n Jeriko: nj shkrettir plotsisht e that shumicn e vitit dhe megjithat e aft t bhet prsri e gjelbr dhe t lulzoj prsri me shirat e pranvers. Si do predikues i mir, ai nxjerr shembujt dhe imazhet e tij nga ekzistenca e prditshme e dgjuesve t tij. T njjtat imazhe gjenden edhe n tekste t tjera orientale: asgj pr t'u habitur pasi ato kan klim t ngjashme! Pr shembull, n Egjipt, kshtu krahasohet i urti: “Ai sht si nj pem q rritet n kopsht. Lulzon dhe dyfishon prodhimin; qndron prpara fytyrs s zotris s tij, fryti i tij sht i mbl, hija e tij e kndshme”. Le t jemi t sinqert, pr t evokuar hijen n nj mnyr kaq pozitive, duhet t kemi prjetuar nxehtsin e diellit prvlues! N vendet me lagshti, imazhe t tilla jan shum m pak sugjestive.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 08-02-2022 m 05:44

  13. #133
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJQ E LITURGJIS

    E DIELA 6 Ord. VITI C

    M 13-2-2022.


    Ps 1, 1-6.


    1 Lum njeriu q nuk i ndjek kshillat e keqbrsve,
    q nuk qndron n udhn e mkatarve
    e nuk rri s bashku me prqeshs,
    2 por knaqet n Ligjin e Zotit
    dhe e kujton at dit e nat.
    3 Ai sht porsi pema e mbjell n bregun e ujit q rrjedh,
    e cila frytin e vet e jep n stin
    dhe gjethet kurr s’i vyshken:
    i ecn mbar gjithka t ndrmarr.
    4 Jo, kshtu jo, s’do t’u ndodh t paudhve,
    por ata jan porsi byku q shprndan era.
    5 Prandaj t paudht s’do t’i bjn ball gjyqit
    as mkatart bashkimit t t drejtve!
    6 Sepse Zoti e di udhn e t drejtve,
    kurse udha e keqbrsve do t mbaroj.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA

    Jemi duke msuar dhe komentuar psalmin e par t psalterit, psalmin e par nga gjitha psalmet: ai na jep elsin pr t interptretuar t gjith t tjert, pasi ishte ai q u zgjodh q t afrohemi me lutjen e Izraelit. sht shum i shkurtr, si duhet t jet pr nj hyrje, por do detaj ka rndsi. Fjala e par e ktij psalmi dhe rrjedhimisht e gjith psalterit sht: "Lum"! ... e kjo fjal tashm sht nj program. Psalmisti e kuptoi se Perndia dshiron lumturin ton; kjo sht gjja m e rndsishme q ai donte t thoshte q prej fillimit! Pr t kuptuar mir fjaln "lum" n Bibl, duhet t mendojm pr "urimet" q i drejtojm njri-tjetrit n raste t veanta: kur marrim nj njoftim t gzueshm lindjeje ose martese, u ofrohet prindrve t lumtur ose ifteve t reja, ajo q ne e quajm "urime": etimologjikisht "prgzime", duke shprehur dshirn, shpresn q dikush t jet "felix", domethn "i lumtur”, dhe me t vrtet ndihemi n gzim me t. Para s gjithash sht nj vzhgim (lumtur je ti): ndonjher fjala “i lumtur” na zhyt edhe n meditim, sepse spektakli i nj lumturie t dukshme, rrezatuese na v n lvizje gjithmon. N t njjtn koh, sht nj dshir shum e fort dhe madje nj inkurajim, nj ftes pr t br q kjo lumturi ende krejt e re, t rritet do dit. Dika si “Ju keni nj fillim t mbar, qndroni t lumtur; bota ka nevoj pr dshmin e dashuris dhe lumturis suaj”.
    Fjala biblike "lum" i thot t gjitha kto kuptime: ajo ka kto dy aspekte t vzhgimit: ajo shpreh urime dhe gjithashtu inkurajim. Kjo sht arsyeja pse, shum shpesh, n prkthimet e Bibls sensi i fjalve “Lum”, "t lumtur" shprehet me fjalt"n lvizje". Kjo na fton t imagjinojm historin e njerzimit si nj marshim t gjat: nj marshim gjat t cilit njerzit ftohen vazhdimisht t zgjedhin rrugn e tyre. Do t kemi vn re kmbnguljen e ktyre pak vargjeve pr fjaln “rrug”: “Lum njeriu q nuk ndjek rrugn e mkatarve... Zoti e njeh rrugn e t drejtve, por rruga e t pabesve do t jet humbur”.
    Kjo quhet "tema e dy rrugvee": nnkuptohet se ka dy rrug, dy shtigje, nj e mir dhe nj e keqja; na takon ne t zgjedhim. Tema e dy rrugve bazohet n nj krahasim: jeta jon krahasohet me nj kryqzim; gjithka ndodh sikur t arrinim n rrugn kryesore. Ne e dim se ku duam t shkojm: por nuk dim se ku duhet t kthehemi; duhet t kthehemi djathtas? Apo majtas? Nse rastsisht zgjedhim drejtimin e duhur, secili nga hapat tan do t na afroj qllimit; anasjelltas, nse marrim drejtimin e gabuar, secili nga hapat tan do t na oj m larg nga qllimi, thjesht sepse kemi zgjedhur rrugn e gabuar.
    Zbulesa biblike ka vetm nj qllim, t'i tregoj njerzimit rrugn drejt lumturis q Zoti dshiron pr t. Kjo sht arsyeja pse ajo sht e mbushur me “tabela” t shumta; libri i Ligjit t Prtrir, pr shembull, e ka zhvilluar shum kt tem: “Shiko! Un sot po t lus ndr sy t tu me jetn e lumturin po edhe mevdekjen e mjerimin (v. 30,15). Thrras sot pr dshmitar kundr jush qiellin e dheun: jua vura para jetn e vdekjen, bekimin e mallkimin. Zgjidhe, pra, jetn, q t jetosh ti e trashgimtart e tu"(Dt 30, 19 ). Dhe "Kto jan urdhrimet, ligjet e rregulloret q Zoti, Hyji juaj, m urdhroi t’jua msoj q t’i zbatoni n vendin q po kaloni pr ta br pron, me qllim q ta druash Zotin, Hyjin tnd, e t’i zbatosh t gjitha urdhrimet e ligjet e tija q po t’i paraqes ty, bijve e nipave t tu gjat gjith jets sate, q t jesh jetgjat. 3 Dgjo, o Izrael, mbaj e zbatoji q t jesh mir e q gjithnj t shtohesh n vendin q rrjedh qumsht e mjalt si ta ka premtuar Zoti, Hyji i etrve t tu. (Dt. 6, 1-3).
    N kt kndvshtrim, fjalt "i lumtur, i paknaqur" ose "i bekuar, i mallkuar" jan si semafort: kur Jeremia thot at q dgjuam n leximin e par:
    "Qoft mallkuar ai njeri q n njeriun shpreson, ai q mbshtjetjen e vet e ka n njeriun e zemra e tij largohet prej Zotit" (Jr 17, 5 ),
    ose kur Isaia thot:
    " Mjer ata q nxjerrin ligje t paudha, e, kur i prpunojn, shkruajn ligje t padrejta, pr t’i shtypur n gjyq skamnort, pr t’ua shkelur t drejtn t varfrve t popullit tim, q vejushat t jen preja e tyre, e jetimt t’i plakitin (Is 10, 1-2), ata nuk shqiptojn gjykimin ose dnimin prfundimtar mbi njerzit; ata paralajmrojn rrezikun si kur shohim dik q brtet n buz t gremins. Anasjelltas, shprehjet si "Lum njeriu q mbshtetet te Zoti" (Jer 17, 7), n leximin e par t ksaj t diele), ose: "Lum njeriu q nuk i ndjek kshillat e keqbrsve, q nuk qndron n udhn e mkatarve e nuk rri s bashku me prqeshs (Ps 1 )
    tingllojn si inkurajim: “Je n rrugn e duhur”.
    Kjo tem e dy rrugve thot edhe nj gj tjetr shum t rndsishme, d.m.th. q jemi t lir; por nse duam t jemi t lumtur, duhet t dim se ka rrug pa dalje, pa krye, q duhet t evitohen. Dshira e gdhendur n zemrn e t gjith njerzve, qllimi i t gjitha veprimeve t tyre, sht krkimi i lumturis; por shum shpesh, ato jan n drejtim t gabuar. Ligji i dhn nga Zoti nuk ka qllim tjetr vese t drejtoj lirin ton n rrugn e drejt. Prandaj kjo dashuri e madhe pr Ligjin q e kemi hasur kaq shpesh n Izrael: njerzit e Beslidhjes e din se Ligji sht nj dhurat nga Perndia; dhurat nga ai q dshiron vetm lumturin ton dhe q na tregon rrugn.
    “Lum njeriu q knaqet me ligjin e Zotit dhe murmurit ligjin e tij dit e nat!
    Por kujdes, kur psalmi flet pr t drejtt dhe t kqijt: bhet fjal pr sjellje, jo pr individ; nj gj shum e rndsishme, q nuk duhet harruar kurr kur dikush ndeshet me kt tem t dyrrugve: n njrn an nuk ka burra krejtsisht t mir, krejtsisht t thjesht... dhe nga ana tjetr nuk ka burra q jan krejtsisht t ligj!... Dhe prve ksaj, ne vet , n ciln kategori do ta vendosnim veten? A do t guxonim t pretendonim se i prkasim kategoris s t drejtve? Jo, sigurisht q jo, por as nuk do t ishte e drejt t klasifikonim ndonj prej nesh si zuzar. Natyrisht, ne biem n mnyr alternative n kto dy kategori: disa aspekte t jets son jan n rrugn e duhur, t tjera jo. Kto, duhet ditur, nuk t ojn askund. Nga ana tjetr, dhe ky sht nj lajm i mrekullueshm pr ne, sot t gjitha prpjekjet tona pr t dgjuar Fjaln jan kaq shum hapa n rrugn drejt lumturis s vrtet: “Lum njeriu q knaqet n ligjin e Zotit!”.

  14. #134
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 6 Ord VITI C

    M 13-2-2022.


    UNGJILLI: Lk. 6, 17......26/


    17 Pastaj zbriti bashk me ta e zuri vend n rrafshin. Ishte aty nj shumic e madhe nxnsish t tij dhe nj turm e madhe e popullit prej mbar Judes, prej Jerusalemit dhe prej bregut t detit t Tirit e t Sidonit,
    20 Jezusi, si i drejtoi syt e vet mbi nxnsit, thoshte: “T lumt ju, o skamnor,
    sepse juve ju prket Mbretria e Hyjit!
    21 T lumt ju q tani keni uri, sepse do t ngiheni!
    T lumt ju q tani qani, sepse do t qeshni!
    22 T lumt ju kur njerzit do t’ju urrejn,
    kur do t’ju prjashtojn prej rrethit t tyre, kur do t’ju poshtrojn,
    kur do ta mojn emrin tuaj pr t pandershm pr shkak t Birit t njeriut!
    23 At dit gzohuni dhe krceni sepse ju pret shprblim i madh n qiell.
    Vrtet, n t njjtn mnyr vepruan edhe etrit e tyre me profett!
    24 Por, vaj pr ju, o pasanik,
    sepse e keni ngushllimin tuaj!
    25 Vaj pr ju q tani jeni t ngopur,
    sepse do t psoni uri!
    Vaj pr ju q tani qeshni,
    sepse do t vajtoni e do t qani!
    26 Vaj pr ju, kur t gjith njerzit do t’ju lvdojn, sepse ashtu vepruan edhe etrit e tyre me profett e rrejshm!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    Leximi i pare t liturgjis s sotme, nga libri i Jeremis, na paralajmroi kt: mos kini besim te vetja dhe te pasurit tuaja t do lloji... mbshtetuni vetm te Zoti. Ungjilli i Lumturive shkon edhe m tej: Lum t varfrit: mbshtetuni te Zoti: Ai do t'ju mbush me pasurit e tij... Pasurit e Tij...! "Gzuar" do t thot "q s shpejti do t'ju ken zili"! Para s gjithash, duhet thn se nuk ishin njerzit me ndikim shoqror dhe t rndsishm ata q formuan pjesn m t madhe t turmave q ndoqn Jezusin! Ai ishte kritikuar mjaftueshm pr shoqrimin e tij me kdo!
    S dyti, fjala "i varfr" n Beslidhjen e Vjetr nuk ka asnj lidhje me llogarin bankare: "T varfrit" n kuptimin biblik ("anawim") jan ata q nuk kan zemr krenare apo mendjemadhe, si thot psalmi; quhen “shpint e prthyer”: jan t vegjlit, t prulurit e vendit, n gjuhn profetike. Ata nuk jan t ngopur, t knaqur, t lumtur: atyre dika u mungon. Ather Zoti do t jet n gjendje t'i mbush ata me dhuratat e veta.
    Ktu gjendet gjuha e profetve: her t ashpr, krcnuese... her inkurajuese; e ashpr, krcnuese kur njerzit marrin rrugn e gabuar, marrin vlerat e gabuara; inkurajuese kur njerzit kalojn koh shqetsimi dhe dshprimi. Ktu Jezusi, duke par dishepujt e tij dhe, prtej tyre, turmn, edukon vshtrimin e tyre: ai merr kto dy gjuh profetike; dhe aty gjejm t njjtin fjalim si n leximin e par t ksaj t diele, tekstin e Jeremis: ti q ke besim te pasuria materiale, n pozitn tnde shoqrore, ti q mendon q je i mir, "s shpejti, t tjert nuk do ta ken zili!” Sepse ti je n rrugn e gabuar, nse do t ishe n rrugn e duhur, nuk do t ishe aq I pasur, aq i njohur.
    Nj profet i vrtet ekspozon veten ndaj paknaqsis: Jezusi di dika pr kt; nj profet i vrtet nuk ka as koh, as shqetsim pr t grumbulluar para, apo pr t'u kujdesur pr publicitetin e tij... Kto katr Lumturit mund t zbatohen nga Jezu Krishti: ai, njeriu i varfr q nuk kishte as nj gur pr t mbshtetur kokn dhe q vdiq n skamje dhe braktisje; ai q vajtoi humbjen e shokut t tij Lazr; ai q e dinte ankthin e Kopshtit t Ullinjve; ai q qau pr fatkeqsin e Jeruzalemit; ai q ishte i uritur dhe i etur, n shkrettir dhe madje edhe n kryq; ai q u prbuz, u shpif, u persekutua dhe m n fund u shtyp n emr t parimeve t mira dhe fes s vrtet (q sht turp po t mendohet!), ai i ka jetuar n jetn e tij kto katr lumturi pr t cilt flet Shen Luka n ungjillin.
    Duke shpallur "t lumtur" ata q jetojn kto Lumturi, duke filluar nga vetja, Jezusi falnderon n nj far mnyre Atin e tij: sepse ai e di se me far vshtrimi dashurie e mbshtjell Ati i tij; dhe Jezusi e di q tashm ka fituar n nj mnyr prfundimtare, sepse me kto katr lumturi Ringjallja sht tashm premtuar, paralajmruar. Ringjallja na zbulon kt vshtrim t Zotit, kt mshir t Zotit: etimologjikisht, fjala “mshir” na thot q nj personi q ka mshir pr nj tjetr, barku i dridhet; ky tekst vjen t na thot: ka nj veshtrim q sht karakteristik i njeriut, dhe q ka nj vshtrim q sht karakteristik i Zotit; admirimi i njeriut shpesh ngatrrohet me objektin: admirimi i tij shkon drejt t pasurit, t ngopurit, t llastuarit n jet. Vshtrimi i Zotit sht krejt i ndryshm:
    " Ja, ky skamnor e thirri n ndihm e Zoti e dgjoi dhe e shptoi nga t gjitha vuajtjet e tija” (Ps 34,7). ose edhe: "Ti, o Hyj, nuk e prbuz zemrn e penduar, t thrmuar!" (Ps. 51,19).
    Madje, Isaia shkon aq larg sa thot: “Por Zotit i plqeu ta ndrydh me vuajtje. Nse e jep jetn e vet fli shprblyese, do t shoh nj trashgim motgjat, me an t Tij do t kryhet vullneti i Zotit.
    Pr shkak t vuajtjes s shpirtit t tij do ta shoh dritn e do t ngihet me njohjen e saj.
    Shrbtori im i drejt do t shfajsoj shum, mbi vete fajet e tyre do t’i marr” (Is. 53,10-11).
    Pr vuajtjet q drrmojn shrbtorin e tij, Perndia e do at me nj dashuri t veante. T varfrit, t persekutuarit, ata q jan t uritur, ata q vajtojn, pikrisht mbi ata Zoti prkulet me paraplqim: jo pr shkak t meritave nga ana e tyre, por pr shkak t gjendjes s tyre. Dhe ktu Jezusi na hap syt ndaj nj dimensioni tjetr t lumturis: lumturia e vrtet sht ky vshtrim i Zotit mbi ne. Dhe ather, t sigurt pr kt vshtrim t Zotit, t varfrit, ata q qajn, ata q jan t uritur, do t gjejn forcn pr t marr fatin e tyre n duart e tyre; pr kt arsye e prkthen Andr Chouraqui, fjaln "i lumtur" me fjalt q shprehin levizje: nj person i lumtur sht nj person q e v veten "n lvizje". Pr shembull, njerzit e udhhequr nga Moisiu e gjetn forcn e ecjes s tyre t gjat n shkrettir n sigurin e pranis s vazhdueshme t Zotit pran tyre. Edhe nj her, kjo kundrvnie midis lumturive dhe mallkimeve nuk e ndan njerzimin n dy popullsi t dallueshme: ata q meritojn kto fjal ngushllimi dhe ata q psojn vetm qortim. Ne jemi pjes e njrit apo tjetrit grup me radh, dhe sht pr secilin prej nesh q Krishti thot: "N marshim...!"
    Thash m lart se kto Lumturit kan qen zbatuar s pari nga Jezu Krishti: ato jan m pas t zbatuar nga dishepujt; Luka na thot:
    “Jezusi, si i drejtoi syt e vet mbi nxnsit, thoshte: “T lumt ju, o skamnor, sepse juve ju prket Mbretria e Hyjit!
    T lumt ju q tani keni uri, sepse do t ngiheni! T lumt ju q tani qani, sepse do t qeshni!
    T lumt ju kur njerzit do t’ju urrejn, kur do t’ju prjashtojn prej rrethit t tyre, kur do t’ju poshtrojn, kur do ta mojn emrin tuaj pr t pandershm pr shkak t Birit t njeriut!”; prktheni: “Ju q m ndiqni mua, kjo sht ajo q do t korrni: uri, etje, varfri; ju do t qani me shkurajim n ndrmarrjen e ungjillizimit, do t persekutoheni, do t'ju vrasin njrin pas tjetrit, por keni br zgjedhjen e duhur”.
    “Do t knaqeni, do t ngushlloheni, do t jeni t lumtur dhe do t hidheni prpjet nga gzimi”: kjo ishte tashm n Beslidhjen e Vjetr, mnyra e t folurit pr lumturin q do t sillte Mesia; dishepujt i dinin mir kto shprehje; ata befas e kuptojn shum mir at q Jezusi u thot atyre ktu: "Ju q dolt nga turma pr t m ndjekur, nuk u nist pr t korrur ndere apo pasuri, por keni br zgjedhjen e duhur, pasi keni ditur t m dalloni si Mesi”.

  15. #135
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 Ord. VITI C

    M 20-2-2022

    LEXIMI I PAR: 1 Sam. 26, 2.7-9.12-13.22-23.



    N kto dit,
    2 Sauli u ua dhe zbriti n shkrettirn Zif, me tri mij vet, burra t zgjedhur t Izraelit, pr ta gjurmuar Davidin n shkrettirn Zif.
    7 Erdhn, pra, Davidi e Abisai natn tek ushtria dhe e gjetn Saulin duke fjetur n gjum brenda rrethit. Heshtn e kishte t ngulur n tok te koka e vet, kurse Abneri e populli tjetr po flinin prreth tij.
    8 Ather Abisai i tha Davidit: “Hyji sot ta ka lshuar n duar t tua armikun tnd: tani po e prshkoj me hesht e po e mbrthej prtok me nj t rn t vetme, t sjell nj her tjetr s’do t kem nevoj”.
    9 Por Davidi iu prgjigj: “Ruaj se e vret! Cili shtriu dorn e vet mbi t shuguruarin e Zotit e do t jet i pafajshm”?
    12 Kshtu, pra, i mori Davidi heshtn dhe brokn e ujit, q ishte te koka e Saulit, dhe u larguan. Askush nuk i pa, askush s’diti gj, askush nuk u zgjua. T gjith flinin: nj gjum i rnd i drguar prej Zotit i kishte pushtuar t gjith.
    13 Kur kaloi Davidi n ann e kundrt, u ndal n maj t malit, mjaft larg, n nj largsi mjaft t madhe.
    22 Por Davidi bertiti: “Ja ku sht heshta e mbretit! Le t vij nj djalosh e le ta marr.
    23 Zoti shprbleft gjithknd sipas drejtsis s vet e besnikris. Zoti sot t lshoi n duar t mia, por un s’desha t oja dorn time mbi t shuguruarin e Zotit”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    Pr t filluar, duhet t kujtojm kontekstin: Sauli ishte mbreti i par i popullit t Izraelit, rreth vitit 1040 para Krishtit. Ishte i pashm, ishte n kulmin e jets. Tekstet thon se: "askush nga izraelitt nuk ishte m i bukur se ai: nga supet e lart ai i kalon t gjith"; ishte bujk, nga nj familje e vogl, n fisin e vogl t Beniaminit. Zoti e kishte zgjedhur dhe kishte ngarkuar profetin Samuel q ta shuguronte si mbret; ju kujtohet se Samueli nuk donte ta shuguroj si mbret sepse nuk i besonte monarkis n trsi; por ishte e nevojshme ta dgjonte Hyjin dhe prandaj Sauli u b mbreti I par i Izraelit; m n fund Populli i Zjedhur kishte si gjith popuj t tjert nj mbret.
    Por, pas nj fillimi t mir, Sauli pr fat t keq shfajsoi frikn m t keqe t Samuelit: sjellia e tij jo e mir dhe dashuria e tij pr pushtetin dhe luftn e tejkalonin besnikrin ndaj Beslidhjes. Kjo gj ishte aq serioze saq, pa pritur fundin e mbretrimit t Saulit, Samueli, me urdhr t Perndis, mendoi q ishte ardhur koha pr t zjedhur nj mbret tjetr: ishte Davidi, bariu i vogl i Betlehemit, djali i tet i Jeseut; shqytari i mbretit Saul, i strvitur n oborrin mbretror; pak nga pak ai u b nj udhheqs i shquar lufte, sukseset e t cilit tregoheshin kudo. Nj dit, pr fat t keq, Sauli dgjoi kngn q qarkullonte npr qytetet: " Sauli vrau me mijra, kurse Davidi me dhjetra mijra’”(1Sam, 21,11).
    Dhe kshtu, ndodhi ajo q duhej t ndodhte: Sauli, i entuziazmuar n fillim pr sukseset e Davidit, ngjizi shum shpejt dyshime t tmerrshme dhe xhelozi t egr pr kt voglush pretencioz q sigurisht mendonte vetm ta rrzonte nga froni.
    Xhelozia e mendi at. Davidit iu desh t braktis oborrin mbretror disa her pr t'i shptuar; por n kundrshtim me dyshimet e Saulit, Libri i par t Samuelit dshmon se Davidit nuk i mungonte kurr besnikria ndaj mbretit t tij gjith koh kur ai banonte n shtpin e mbretit Saul: zgjedhja q Hyji kishte br m par kur kishte shuguruar Saulin mbret , n fillimin e monarkis, ishte shum e muar n syt e tij.
    N episodin q na tregohet sot, sht Sauli ai q mori iniciativn: tre mij burra u mblodhn nga mbreti me qllimin e vetm pr t knaqur urrejtjen e tij kundr Davidit: "Sauli u ua dhe zbriti n shkrettirn Zif, me tri mij vet, burra t zgjedhur t Izraelit, pr ta gjurmuar Davidin n shkrettirn Zif” (v. 2).
    Synimet e Saulit jan shum t qarta: ai personalisht drejton operacionet e pastrimit, ai do ta likuidoj Davidin sa m shpejt q t jet e mundur. Por rastsia e kthen situatn n avantazh t Davidit: gjat nats, ai hyn n kampin e Saulit dhe i gjen t gjith n gjum; mundsia sht shum e mir, duhet pranuar; me t vrtet Zoti sht me t; dhe Abishai, truproja e tij, sht i zellshm: ai sht gati t'i jap fund Saulit. T gjith do t kishin kuptuar, pr m tepr, nse Davidi do t kishte shfrytzuar nj shans q i ofrohej aq leht q t hakmerrej pr gjithka vuajti pr sjelljen e keqe e Saulit.
    N do rast, sht e qart se kjo po ndodhi n nj koh kur morali nuk ishte i but! Si dshmon fakti se besohej lehtsisht se ishte vet Zoti q t jepte mundsi t shklqyera pr t'u hakmarr kundr armiqt e vet: shoku i Davidit sht m i sinqert kur i thot Davidit: “Hyji sot ta ka lshuar n duar t tua armikun tnd: tani po e prshkoj me hesht e po e mbrthej prtok me nj t rn t vetme, t sjell nj her tjetr s’do t kem nevoj” (v. 8). Pr Abishain, qart, nuk ishte rastsi, ishte Providenca q i solli atje! Ktu Davidi i befason t gjith, prfshir edhe Saulin, i cili nuk do t'u besoj syve kur t ket prova q Davidi e kurseu.
    S pari, pse e kurseu Davidi Saulin? Arsyeja e vetme q ai jep, nuk sht se ne jemi t gjith vllezr, ose se duhet t'i duam armiqt tan, si do t thot Jezusi m von, dhe se nuk sht mir t hakmerremi; arsyeja e tij sht respekti pr zgjedhjen e Perndis: “Ruaj se e vret! Cili shtriu dorn e vet mbi t shuguruarin e Zotit e do t jet i pafajshm?” (v. 8).
    S dyti, pse Bibla e tregon kt episod? Sigurisht q ka disa mesazhe n kt tekst: s pari, padyshim, autori dshiron t vizatoj nj portret t caktuar t Davidit: respekt pr zgjedhjet e Zotit, madhshti t moralit t tij, refuzim pr t'u hakmarr dhe, me siguri, me kt tregim autori thot se ai tashm e ka kuptuar se kurr nuk sht Providenca ajo q i liron armiqt tan n mshirn ton. Pastaj, mesazhi i dyt, q autori na jep, sht: nuk sht gj e keqe t bhet e ditur se mbreti n fuqi sht i paprekshm! T mos harrojm se kjo histori sht shkruar n oborrin e Solomonit, i cili kishte do avantazh nse t gjith t pranonin e t prkujtonin kt mesaxh!
    S fundi, ky tekst pasqyron nj faz t historis biblike, nj moment historik n pedagogjin e Perndis: prpara se t msosh t duash t gjith njerzit, duhet t fillosh t gjesh disa arsye t mira pr t'i dashur disa prej tyre; Davidi kursen nj armik por shum t rrezikshm pr t, sepse ai ishte i zgjedhuri i Perndis; hapi i fundit do t jet kur t kuptojm se do njeri, kudo n tok, ka marr vajosjen e Zotit.

  16. #136
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PËRGATITJA E LITURGJISË

    E DIELA 7 Ord VITI C.

    MË 20-2-2022.

    PSALMI, 103, 1-2, 3-4, 8. 10. 12-13.



    Bekoje, shpirti im Zotin,
    dhe krejt qenia ime Emrin e tij të shenjtë.
    2 Bekoje, shpirti im Zotin,
    e mos i harro bamirësitë e tija.

    3 Ai i fal të gjitha fajësitë e tua,
    Ai i shëron të gjitha sëmundjet e tua;
    4 Ai ta shpëton jetën prej varrit,
    ai të kurorëzon me mirësi e dashuri,

    8 Zoti është i mirë e i mëshirshëm,
    i ngadalshëm në zemërim e shumë i dashur.
    10 Nuk sillet me ne sipas mëkateve tona
    as nuk na shpaguan sipas të këqijave tona.

    12 Sa është lindja larg perëndimit
    aq larg i hedh prej nesh fajet tona.
    13 Sikurse baba ka dhimbje për fëmijët e vet,
    ashtu Zoti ka dhimbje për ata që e druajnë.





    LECTIO DIVINA – MEDITIMI- LUTJA.


    Këtë psalm e kemi hasur disa herë gjatë tre viteve liturgjike. Prandaj kemi pasur rastin të admirojmë paralelizmin e vargjeve, këtë lloj balancimi të rreshtave që i përgjigjen njëra-tjetrës: idealja do të ishte ta këndonim me dy zëra, rresht pas rreshti; ndoshta ishte kënduar nga dy kore të alternuara. Refreni i parë:
    " Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij të shenjtë”.
    Refrenit të parë i bën jehonë refreni i dytë: “2 Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirësitë e tija”.
    Refreni i parë: “Ai i fal të gjitha fajësitë e tua, Ai i shëron të gjitha sëmundjet e tua;
    Refreni i dytë: “Ai ta shpëton jetën prej varrit, ai të kurorëzon me mirësi e dashuri”
    Dhe kështu me radhë.
    Një karakteristikë tjetër e këtij psalmi, është ky ton shumë i gëzueshëm falënderimi: po t'i referohemi Biblës tonë, do të shohim se shprehja "Bekoje, shpirti im, Zotin" përsëritet duke u përfshirë në vargun e parë dhe të fundit. Ndër të gjitha dobitë e Perëndisë, vargjet që janë përzgjedhur për këtë të diel këmbëngulin për faljen e tij: “Ai i fal të gjitha fajësitë e tua,... Zoti është i mirë e i mëshirshëm, i ngadalshëm në zemërim e shumë i dashur. Nuk sillet me ne sipas mëkateve tona as nuk na shpaguan sipas të këqijave tona. Sepse sa është lartësia e qiellit mbi tokë, aq e madhe është mëshira e tij ndaj atyre që i druajnë. Sa është lindja larg perëndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona. Sikurse baba ka dhimbje për fëmijët e vet, ashtu Zoti ka dhimbje për ata që e druajnë.
    Ky është gjithashtu një nga zbulimet e mëdha të Biblës: Zoti është vetëm dashuri dhe falje. Pikërisht për këtë ai është kaq i ndryshëm nga ne, madje aq befasues për ne.
    Duhet të kemi vazhdimisht parasysh këtë fjali nga Isaia:
    “6 Kërkojeni Zotin deri sa mund të gjendet, thirreni në ndihmë deri sa është afër!
    7 Le ta lërë i patenzoni udhën e vet, njeriu i keq synimet e veta, le të kthehet te Zoti e ai do të ketë mëshirë për të, tek Hyji ynë që është bujar në falje.
    8 Sepse mendimet tuaja, nuk janë mendimet e mia, as udhët tuaja nuk janë udhët e mia ‑ thotë Zoti.
    9 Sepse, sikurse qielli që është i lartë në krahasim me tokën: po ashtu edhe udhët e mia janë të larta në krahasim me udhët tuaja dhe mendimet e mia në krahasim me mendimet tuaja!”.
    Ne e dimë mirë këtë fjalë, por nuk duhet të harrojmë se në çfarë konteksti thuhet (Is 55, 6 - 8):
    Kjo lidhëz SEPSE jep kuptimin e fragmentit; është pikërisht mëshira e tij e pashtershme ajo që bën dallimin mes Zotit dhe nesh. Rastësisht, duhet theksuar se ky tekst daton rreth pesëqind vjet para Jezu Krishtit.
    Por edhe përpara kësaj shprehje veçanërisht të fortë te Isaia, Populli i Zgjedhur kishte kuptuar për një kohë të gjatë se falja e Perëndisë është e pakushtëzuar dhe se ajo i paraprin të gjitha lutjeve tona ose pendimit tonë. Falja e Zotit nuk është një veprim i vetëm, një ngjarje, është vetë qenia e tij. Fakti mbetet se vetëm ne mund të bëjmë hapin e lirë për të shkuar e për të marrë këtë falje nga Perëndia dhe për të ripërtërirë Besëlidhjen; ai kurrë nuk do të na detyrojë të bëjmë këtë hap. Pra, kur shkojmë për të kërkuar falje, ne bëjmë hapin e nevojshëm për të hyrë në faljen e Zotit, por kjo falje tashmë ishte e fituar si një dhuratë e Zotit.
    Ky zbulim shkon shumë larg në historinë biblike: profeti Nathan ia kishte thënë qartë mbretit David, i cili sapo kishte hequr qafe burrin e zonjës së tij, Bersabea; Davidi nuk kishte pasur ende kohë të shprehte pendimin më të vogël që profeti ia kishte pohuar tashmë (2Sam 12, 8-9): "Në dorë tënde e lëshova familjen e zotërisë tënd edhe gratë e zotërisë tënd i lëshova në gjirin tënd, në dorën tënde e lëshova edhe mbarë Izraelin dhe Judën e, nëse këto janë pak, unë do të të shtoj shumë më tepër. Pse atëherë e përbuze fjalën e Zotit duke vepruar çka është e keqe para syve të tij? Ti e preve me shpatë Uri Heteun e ia more gruan e tij. Ti atë e vrave me shpatën e bijve të Amonit!". Etimologjikisht, fjala “për-dhuratë” (dy rrokjet duhet të ndahen) është dhurata e përsosur, dhuratë përtej ofendimit, përtej mosmirënjohjes; është aleanca që ofrohet gjithmonë pavarësisht nga pabesia. Të falim dikë që na ka lënduar, do të thotë të vazhdojmë pavarësisht kësaj, t'i ofrojmë atij një aleancë, një marrëdhënie dashurie ose miqësie. Është të pranosh të shohësh përsëri një person të tillë, t'i shtrish dorën, t'i mirëpresësh gjithsesi në tryezën e tyre ose në shtëpinë e tyre; është të rrezikosh një buzëqeshje; kur është më serioze, do të jetë refuzimi i urrejtjes, refuzimi për t'u hakmarrë.
    Megjithatë, kjo nuk do të thotë që duhet të harrojmë. Shpesh dëgjojmë njerëz që thonë “Nuk mund të fal, nuk do të harroj kurrë këtë”; në realitet, ato janë dy gjëra krejtësisht të ndryshme. Falja nuk është një fshirje, nuk është as harrim, as fshirje: ajo që është bërë është bërë, asgjë nuk do ta fshijë të shkuarën, për mirë apo për keq, për më tepër. Dhe ka shumë shkelje që nuk mund t'i harrojmë kurrë, sepse janë të pariparueshme. Kjo është gjithashtu ajo që e bën madhështinë dhe rreptësinë e jetës sonë njerëzore: nëse një sfungjer mund të fshijë gjithçka, çfarë kuptimi ka të veprojmë mirë? Ne mund të bëjmë gjithçka. Prandaj falja nuk e fshin të shkuarën, por hap të ardhmen. Liron zinxhirët e fajit, sjell çlirim të brendshëm, mund të fillojmë përsëri.
    Kur Davidi vrau burrin e Bersabës, asgjë nuk mund ta riparonte gabimin e bërë. Por Davidi, i falur, mundi të ngrinte kokën dhe të përpiqej të mos bënte më dëm. Kur prindërit e një vajze të re të vrarë e falin vrasësin (kemi pasur shembuj të tillë ndonjëherë në televizion), kjo nuk do të thotë se ata e kanë harruar aktin e kryer; por është në dhimbjen e tyre, ndoshta, që ata gjejnë forcën e mëshirës e nevojshme për të falur; atëherë falja nuk është një fshirje e sfungjerit, por një akt thellësisht çlirues. Ai që falet nuk është i pafajshëm, nuk do të jetë më i pafajshëm, por mund të ngrejë kokën.
    Pa shkuar deri në vrasje, përditshmëria jonë është e shoqëruar nga akte pak a shumë të rënda që kanë mbjellë padrejtësi apo dënim. Kur falim dhe kur falemi, ndalojmë së kërkuari të shkuarën, ngremë kokën drejt së ardhmes. Në marrëdhënien tonë me Zotin, është e njëjta gjë: askush nga ne nuk është i pafajshëm, të gjithë jemi mëkatarë të falur.

  17. #137
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 Ord VITI C.

    M 20-2-2022.

    PSALMI, 103, 1-2, 3-4, 8. 10. 12-13.


    Bekoje, shpirti im Zotin,
    dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt.
    2 Bekoje, shpirti im Zotin,
    e mos i harro bamirsit e tija.

    3 Ai i fal t gjitha fajsit e tua,
    Ai i shron t gjitha smundjet e tua;
    4 Ai ta shpton jetn prej varrit,
    ai t kurorzon me mirsi e dashuri,

    8 Zoti sht i mir e i mshirshm,
    i ngadalshm n zemrim e shum i dashur.
    10 Nuk sillet me ne sipas mkateve tona
    as nuk na shpaguan sipas t kqijave tona.

    12 Sa sht lindja larg perndimit
    aq larg i hedh prej nesh fajet tona.
    13 Sikurse baba ka dhimbje pr fmijt e vet,
    ashtu Zoti ka dhimbje pr ata q e druajn.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI- LUTJA.

    Kt psalm e kemi hasur disa her gjat tre viteve liturgjike. Prandaj kemi pasur rastin t admirojm paralelizmin e vargjeve, kt lloj balancimi t rreshtave q i prgjigjen njra-tjetrs: idealja do t ishte ta kndonim me dy zra, rresht pas rreshti; ndoshta ishte knduar nga dy kore t alternuara. Refreni i par:
    " Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt”.
    Refrenit t par i bn jehon refreni i dyt: “2 Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija”.
    Refreni i par: “Ai i fal t gjitha fajsit e tua, Ai i shron t gjitha smundjet e tua;
    Refreni i dyt: “Ai ta shpton jetn prej varrit, ai t kurorzon me mirsi e dashuri”
    Dhe kshtu me radh.
    Nj karakteristik tjetr e ktij psalmi, sht ky ton shum i gzueshm falnderimi: po t'i referohemi Bibls ton, do t shohim se shprehja "Bekoje, shpirti im, Zotin" prsritet duke u prfshir n vargun e par dhe t fundit. Ndr t gjitha dobit e Perndis, vargjet q jan przgjedhur pr kt t diel kmbngulin pr faljen e tij: “Ai i fal t gjitha fajsit e tua,... Zoti sht i mir e i mshirshm, i ngadalshm n zemrim e shum i dashur. Nuk sillet me ne sipas mkateve tona as nuk na shpaguan sipas t kqijave tona. Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok, aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn. Sa sht lindja larg perndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona. Sikurse baba ka dhimbje pr fmijt e vet, ashtu Zoti ka dhimbje pr ata q e druajn.
    Ky sht gjithashtu nj nga zbulimet e mdha t Bibls: Zoti sht vetm dashuri dhe falje. Pikrisht pr kt ai sht kaq i ndryshm nga ne, madje aq befasues pr ne.
    Duhet t kemi vazhdimisht parasysh kt fjali nga Isaia:
    “6 Krkojeni Zotin deri sa mund t gjendet, thirreni n ndihm deri sa sht afr!
    7 Le ta lr i patenzoni udhn e vet, njeriu i keq synimet e veta, le t kthehet te Zoti e ai do t ket mshir pr t, tek Hyji yn q sht bujar n falje.
    8 Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia, as udht tuaja nuk jan udht e mia ‑ thot Zoti.
    9 Sepse, sikurse qielli q sht i lart n krahasim me tokn: po ashtu edhe udht e mia jan t larta n krahasim me udht tuaja dhe mendimet e mia n krahasim me mendimet tuaja!”.
    Ne e dim mir kt fjal, por nuk duhet t harrojm se n far konteksti thuhet (Is 55, 6 - 8):
    Kjo lidhz SEPSE jep kuptimin e fragmentit; sht pikrisht mshira e tij e pashtershme ajo q bn dallimin mes Zotit dhe nesh. Rastsisht, duhet theksuar se ky tekst daton rreth pesqind vjet para Jezu Krishtit.
    Por edhe prpara ksaj shprehje veanrisht t fort te Isaia, Populli i Zgjedhur kishte kuptuar pr nj koh t gjat se falja e Perndis sht e pakushtzuar dhe se ajo i paraprin t gjitha lutjeve tona ose pendimit ton. Falja e Zotit nuk sht nj veprim i vetm, nj ngjarje, sht vet qenia e tij. Fakti mbetet se vetm ne mund t bjm hapin e lir pr t shkuar e pr t marr kt falje nga Perndia dhe pr t riprtrir Beslidhjen; ai kurr nuk do t na detyroj t bjm kt hap. Pra, kur shkojm pr t krkuar falje, ne bjm hapin e nevojshm pr t hyr n faljen e Zotit, por kjo falje tashm ishte e fituar si nj dhurat e Zotit.
    Ky zbulim shkon shum larg n historin biblike: profeti Nathan ia kishte thn qart mbretit David, i cili sapo kishte hequr qafe burrin e zonjs s tij, Bersabea; Davidi nuk kishte pasur ende koh t shprehte pendimin m t vogl q profeti ia kishte pohuar tashm (2Sam 12, 8-9): "N dor tnde e lshova familjen e zotris tnd edhe grat e zotris tnd i lshova n gjirin tnd, n dorn tnde e lshova edhe mbar Izraelin dhe Judn e, nse kto jan pak, un do t t shtoj shum m tepr. Pse ather e prbuze fjaln e Zotit duke vepruar ka sht e keqe para syve t tij? Ti e preve me shpat Uri Heteun e ia more gruan e tij. Ti at e vrave me shpatn e bijve t Amonit!". Etimologjikisht, fjala “pr-dhurat” (dy rrokjet duhet t ndahen) sht dhurata e prsosur, dhurat prtej ofendimit, prtej mosmirnjohjes; sht aleanca q ofrohet gjithmon pavarsisht nga pabesia. T falim dik q na ka lnduar, do t thot t vazhdojm pavarsisht ksaj, t'i ofrojm atij nj aleanc, nj marrdhnie dashurie ose miqsie. sht t pranosh t shohsh prsri nj person t till, t'i shtrish dorn, t'i mirpressh gjithsesi n tryezn e tyre ose n shtpin e tyre; sht t rrezikosh nj buzqeshje; kur sht m serioze, do t jet refuzimi i urrejtjes, refuzimi pr t'u hakmarr.
    Megjithat, kjo nuk do t thot q duhet t harrojm. Shpesh dgjojm njerz q thon “Nuk mund t fal, nuk do t harroj kurr kt”; n realitet, ato jan dy gjra krejtsisht t ndryshme. Falja nuk sht nj fshirje, nuk sht as harrim, as fshirje: ajo q sht br sht br, asgj nuk do ta fshij t shkuarn, pr mir apo pr keq, pr m tepr. Dhe ka shum shkelje q nuk mund t'i harrojm kurr, sepse jan t pariparueshme. Kjo sht gjithashtu ajo q e bn madhshtin dhe rreptsin e jets son njerzore: nse nj sfungjer mund t fshij gjithka, far kuptimi ka t veprojm mir? Ne mund t bjm gjithka. Prandaj falja nuk e fshin t shkuarn, por hap t ardhmen. Liron zinxhirt e fajit, sjell lirim t brendshm, mund t fillojm prsri.
    Kur Davidi vrau burrin e Bersabs, asgj nuk mund ta riparonte gabimin e br. Por Davidi, i falur, mundi t ngrinte kokn dhe t prpiqej t mos bnte m dm. Kur prindrit e nj vajze t re t vrar e falin vrassin (kemi pasur shembuj t till ndonjher n televizion), kjo nuk do t thot se ata e kan harruar aktin e kryer; por sht n dhimbjen e tyre, ndoshta, q ata gjejn forcn e mshirs e nevojshme pr t falur; ather falja nuk sht nj fshirje e sfungjerit, por nj akt thellsisht lirues. Ai q falet nuk sht i pafajshm, nuk do t jet m i pafajshm, por mund t ngrej kokn.
    Pa shkuar deri n vrasje, prditshmria jon sht e shoqruar nga akte pak a shum t rnda q kan mbjell padrejtsi apo dnim. Kur falim dhe kur falemi, ndalojm s krkuari t shkuarn, ngrem kokn drejt s ardhmes. N marrdhnien ton me Zotin, sht e njjta gj: askush nga ne nuk sht i pafajshm, t gjith jemi mkatar t falur.

  18. #138
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    "]PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 Ord. VITI C

    M 20-2-2022.

    LEXIMI I DYT: 1 Kor, 15, 45-49.


    45 Kshtu edhe sht shkruar: Njeriu i par, Adami ‑ u b shpirt i gjall, Adami i fundit ‑ Shpirti q jep jetn.
    46 Por, nuk qe m par qenia shpirtrore, por qenia lndore e ather u b qenia shpirtrore.
    47 Njeriu i par sht nga toka, toksor; njeriu i dyt nga qielli.
    48 Si sht njeriu toksor, t till jan edhe toksort, si sht njeriu qiellor, t till jan edhe qiellort.
    49 Si kemi qen n prngjasimin e njeriut toksor, ashtu do t jemi edhe n prngjasimin e njeriut qiellor.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    Ky tekst sht pjes e meditimit t gjat t Palit mbi ringjalljen, at t Krishtit dhe tonn; u drejtohet t krishterve me origjin greke, t cilt dshirojn t ken nj prgjigje t qart, dhe t sakt mbi ringjalljen e mishit: kur dhe si. Pali filloi duke thn: s pari, ringjallja sht nj nen besimi; dhe nse nuk besoni n ringjalljen e t vdekurve, ather nuk mund t besoni as n ringjalljen e Krishtit. Ishte leximi yn t dieln e kaluar.
    N tekstin e Shn Palit q komentohet sot, ai prballet me pyetjen: Si ringjallen t vdekurit? Me far trupi kthehen? Tani Pali nuk di si t thot se si do t jen t ringjallurit; e vetmja gj q ai mund t thot me siguri sht se trupi yn i ringjallur do t jet krejt i ndryshm nga trupi yn toksor; le t kujtojm se pas ringjalljes s tij, ndodhi q Jezusi u njoh nga dishepujt e tij, por dim gjithashtu se disa nuk e njohn at n mnyr spontane: Maria Magdalena, pr shembull, filloi duke e marr pr kopshtar; dhe apostujt, buz liqenit, i bn pyetje vetes. Gj q dshmon se ai ishte vrtet i njjt dhe n t njjtn koh krejtsisht i ndryshm.
    Kjo e shtyn Palin t bj dallimin midis nj trupi kafshe dhe nj trupi shpirtror. Kjo shprehje "trup shpirtror" duhet padyshim t habis dgjuesit e msuar me dallimin klasik n kulturn greke midis trupit dhe shpirtit; por Pali sht ifut dhe mendimi hebre nuk i vn kundrshtim kurr trupin dhe shpirtin. T dy t bashkngjitur formojn nj unitet t veant. Nga ana tjetr, kultura e tij hebreje e shtyu t kundrshtonte dy lloje sjelljesh, at t njeriut toksor dhe at t njeriut shpirtror q do t inauguroj Mesia. N t gjith njerzit, Perndia ka frymzuar nj frym jete q i bn ata t aft pr nj jet shpirtrore, por ata jan ende njerz toksor; ndrsa n Mesin do t banoj vet Shpirti i Perndis, i cili do t diktoj gjith sjelljen e tij, sjelljen sipas shmblltyrs s Perndis.
    Ktu Pali i referohet librit t Zanafills n t ciln ai lexon thirrjen e njerzimit; por t mos harrojm se ai nuk e lexon historikisht; pr t, Adami sht nj lloj njeriu ose m mir nj lloj sjelljeje; ky lexim sht ndoshta i pazakont pr ne; por ne duhet t strvitemi pr t lexuar tekstet e krijimit n Zanafilln, jo si nj raportim ngjarjesh, por si tregime vokacioni. Duke krijuar njerzimin, (Adam sht nj emr kolektiv) Zoti e quan at n nj krijim t papar. Adami, toksori, sht thirrur t bhet tempulli i Shpirtit t Perndis.
    Hyji krijoi njeriun n prngjasimin e vet, e krijoi n prngjasimin e Hyjit; i krijoi mashkull e femr (Gn 1, 27).
    Por, n Bibl, Adami sht edhe tipi i njeriut q, pikrisht, nuk i prgjigjet thirrjes s tij; ai e lejoi veten t frymzohej nga gjarpri, i cili i rrmbeu, si helm, mosbesimin ndaj Zotit. Kjo sht ajo q Pali e quan sjellje toksore, si gjarpri q zvarritet prgjat toks. Jezu Krishti, Adami i ri, prkundrazi, lejon q sjellja e tij t ndikohet vetm nga Fryma e Perndis. N kt ai prmbush thirrjen e do njeriu, domethn t Adamit; ky sht kuptimi i fjalis s Palit: Vllezr, Kshtu edhe sht shkruar:
    Njeriu i par, Adami ‑ u b shpirt i gjall, Adami i fundit ‑ Shpirti q jep jetn (1,27).
    Mesazhi i Palit sht: Sjellja e Adamit on n vdekje, sjellja e Krishtit on n jet. Por t gjith jemi t prar vazhdimisht mes ktyre dy sjelljeve, mes qiellit dhe toks. T gjith mund ta bjm tonn kt fjali t Palit: Dhe e di se e mira nuk banon n mua ‑ d. m. th. n natyrn time trupore: sepse ta dua t mirn jam i zoti, por jo edhe t veproj t mirn, pasi nuk bj t mirn q dua, por t keqen q nuk e dshiroj, at bj. N qoft, pra, se bj at q [un] nuk do t dshiroja ta bja, kurrsesi nuk jam ai q e bj at, por mkati q banon n mua (Rm 7,18-20)Dhe n Rm 7,24-25: Oh sa njeri i mjer q jam! Kush do t m liroj nga ky trup q i prket vdekjes? Lavdi Hyjit npr Jezu Krishtin, Zotin ton! Prandaj: un me mendje i shrbej Ligjit t Hyjit, kurse me trup ligjit t mkatit. Dhe historia jon individuale, si historia jon kolektive, si ajo e gjith njerzimit, sht kjo rrug e gjat pr t lejuar veten t banohemi gjithnj e m shum nga Shpirtit t Perndis. Meqense Adami sht brumosur me tok, ashtu si ai njerzit i prkasin toks; q kur Krishti erdhi nga qielli, ashtu si ai njerzit i prkasin qiellit. Dhe ashtu si jemi n shmblltyrn e atij q sht brumosur me dheun, ashtu do t jemi n shmblltyrn e atij q vjen nga qielli. Si thot Shn Gjoni: (1 Gjonit 3:2): T dashurit e mi, tani e tutje ne jemi bij t Perndis, por far do t jemi ende nuk sht zbuluar. Ne e dim se kur t shfaqet, ne do t jemi si ai, pasi do ta shohim ashtu si sht.

    Kt prsosmri t figurs s Zotit n Jezu Krishtin, apostujt e pan n fytyrn e Krishtit gjat Shprfytyrimit.

  19. #139
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 Ord. VITI C

    M 20-2-2022


    UNGJILLI: Lk 6, 27-38.


    27 Por po ju them juve q m dgjoni: Duajini armiqt tuaj, bjuni mir atyre q ju urrejn,
    28 bekojini ata q ju mallkojn, lutuni pr ata q dijekeqas ju mundojn.
    29 Atij q t bie njrs faqe, ktheja edhe tjetrn! Atij q ta rrmben pallton, mos ia ndal as kmishn!
    30 Secilit q lyp prej teje, jepi, e atij q merr gjn tnde, mos i krko ta kthej!
    31 Si dshironi tju bjn juve njerzit, ashtu bjuni edhe ju atyre!
    32 Nse i doni vetm ata q ju duan, far merite t veant pritni? Sepse edhe mkatart i duan dashamirt e vet.
    33 Edhe nse, [pra] u bni mir vetm atyre q ju bjn mir, far merite t veant pritni? Aq bjn edhe mkatart.
    34 E n qoft se u huazoni vetm atyre, prej t cilve shpresoni se do tju kthejn, shprblim do t keni? Edhe mkatart u huajojn mkatarve, por q tu kthehet aq sa dhan.
    35 Por ju duajini armiqt tuaj, bni mir e huazoni pa pritur se do tju kthejn gj. Kshtu do t jet i madh shprblimi juaj dhe do t jeni bijt e t Tejetlartit Zot, sepse ai ua do t mirn edhe mosmirnjohsve e t kqijve.
    36 Bhuni edhe ju t mshirshm sikurse (edhe) Ati juaj sht i mshirshm.
    37 Mos gjykoni dhe nuk do t gjykoheni! Mos dnoni e nuk do t dnoheni! Falni e do t gjeni falje!
    38 Jepni e do tju jepet: mas e mir, e dendur, e tundur, me grumbull do tju jepet nn sqetulln tuaj: sepse me at mas q t matni, do tju matet edhe juve n kthim.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    Bhuni edhe ju t mshirshm sikurse (edhe) Ati juaj sht i mshirshm (v.36). pr tu br bijt e Atit tuaj q sht n qiell, sepse Ai bn t lind dielli i tij mbi t kqijt e mbi t mirt e t bjer shi pr t drejtt e pr t padrejtt (Mt.5,44). far programi! E megjithat ky sht vokacioni yn; nse rilexojm t gjith Bibln, duket se sht historia e konvertimit t njeriut q gradualisht mson t dominoj dhunn e tij. Kjo nuk sht pa vshtirsi, por Zoti sht i durueshm, pasi pr Zotin, si thot Shn Pjetri, "nj dit sht si nj mij vjet, po edhe nj mij vjet jan si nj dit e vetme " (2 Pjetrit 3,8). Perndia po e edukon popullin e tij ngadal, me durim, si thot Ligji i Prtrir: Pranoje n shpirtin tnd se Zoti, Hyji yt, t edukoi ashtu si edukon njeriu fmijn e vet. (Dt 8.5). Kjo zhdukje e ngadalt e dhuns nga zemra e njeriut shprehet q nga libri i Zanafills: dhuna paraqitet atje si nj form jetese kafshrore. Le t lexojm tregimin e Kopshtit t Edenit: Perndia e kishte ftuar Adamin tia jepte nj emr secils kafshe; ky emrim simbolizon eprsin e tij mbi t gjitha krijesat. Dhe Perndia me t vrtet e kishte konceptuar Adamin si mbretin e krijimit: "Hyji tha: Le ta bjm njeriun n shmblltyrn e n prngjasimin ton q t jet zotrues i peshqve t detit, i shpendve t qiellit, i kafshve,
    i mbar toks, dhe i do zvarraniku q zvarritet mbi tok! Hyji krijoi njeriun n prngjasimin e vet, e krijoi n prngjasimin e Hyjit; i krijoi mashkull e femr. Hyji i bekoi dhe u tha: Shtohuni e shumohuni e mbusheni tokn dhe sundojeni at! Bhuni zotruesit e peshqve t detit, t shpendve t qiellit dhe t do gjallese q lviz prmbi tok!(Zn 1,26-28).
    Dhe vet Adami e njihte veten si t ndryshm, superior: "Njeriu ia ngjiti emrin prkats secils bagti, secilit shpendi t qiellit dhe secils egrsire t fushs; por pr njeriun nuk gjendej nj ndihms q ti prngjante atij (Zn.2,20). Dhe dihet se kjo fjal "q ti prngjiante, " do t thot "akord, harmoni"; njeriu nuk ka gjetur asgj, asknd q ti prngjante atij, asgj, asknd q ishte t barabart me t.
    Tani dy kapituj m von, sht historia e Kainit dhe Abelit. Kur Kainin e kap nj dshir e mendur pr t vrar, Zoti i thot:: Prse je zemruar dhe rri kokulur? Sepse, nse vepron mir, a nuk do ta mbash kokn lart? E po sveprove mir, n prit te dera e ke mkatin; ai t lakmon ty; porse ti duhet ta mbizotrosh (Zn.4,6-7).
    Dhe nga kjo vrasje e par, teksti biblik tregon prhapjen e hakmarrjes (4,1-26). Kjo do t thot se, nga kapitujt e par t Bibls, dhuna njihej, ekzistonte, por ishte e demaskuar, edhe ai q e prdorte dhunn, ishte krahasuar me nj kafsh: njeriu nuk e meritonte m emrin e njeriut kur ishte i dhunshm. Prandaj, tekstet biblike do t ndrmarrin shndrrimin e vshtir t zemrs s njeriut. N kt ndrmarrje dallohen disa faza.
    Faza e par: Sy pr sy, dhmb pr dhmb (Dal 21,24). N prgjigje t historis s tmerrshme t Lamekut (Zanafilla 4,23), strnipit t Kainit, i cili mburrej se kishte vrar burra dhe fmij pr t'u hakmarr pr grvishtjet e thjeshta, ligji filloi t impononte nj kufizim t par: "Syrin pr sy, dhmbin pr dhmb, dorn pr dor, kmbn pr kmb, djegien pr djegie, varrn pr varr, damkn pr damk (Dal,21,23-24). Nj dhmb pr nj dhmb dhe jo gjith nofulln, nj jet t vetme pr nj jet t vetmee, dhe jo nj fshat t tr n hakmarrje... Kshtu ligji i hakmarrjes prfaqsonte tashm nj prparim t caktuar, edhe nse na duket ende pak. Pedagogjia e profetve do ta sulmoj vazhdimisht kt problem t dhuns; por vjen prball nj vshtirsie shum t madhe psikologjike: njeriu q pranon t mos hakmerret, beson se po e humb nderin. Prandaj, tekstet biblike do ta bjn njeriun t zbuloj se nderi i tij i vrtet sht diku tjetr; konsiston pikrisht n ngjashmrin me Zotit q sht i mir, ai pr mosmirnjohsit dhe t ligjt.
    Fjalimi i Jezusit, q jemi duke msuar, sht faza e fundit e ktij edukimi: nga ligji i hakmarrjes, kalohet n thirrjen pr butsi dhe faljen, pr shprblim t prsosur; kmbngul: dy her, n fillim dhe n fund t fjalimit t tij, Jezusi thot duajini armiqt, bjini mir atyre q ju urrejn... Duajini armiqt pa pritur asgj n kmbim. Si rezultat, finalja na befason pak; deri tani, nse nuk ishte e leht, t paktn ishte logjike: Zoti sht i mshirshm dhe na fton ta imitojm; dhe tani rreshtat e fundit duket se ndryshojn tonin: Mos gjykoni dhe nuk do t gjykoheni! Mos dnoni e nuk do t dnoheni! Falni e do t gjeni falje! Jepni e do tju jepet: mas e mir, e dendur, e tundur, me grumbull do tju jepet nn sqetulln tuaj: sepse me at mas q t matni, do tju matet edhe juve n kthim (Lk 6,37-38). A do t ishim kthyer pr t dhn e marr?
    Natyrisht jo, pasi sht Jezusi ai q po flet. Thjesht, ai na tregon nj rrug shum qetsuese: q t mos kemi m frik nga gjykimi, le t knaqemi duke mos gjykuar e mos dnuar t tjert. Sa i prket shprehjes: "Shprblimi juaj do t jet i madh, do t jeni bij t Zotit m t Lartit", flet pr mrekullin e zbuluar nga ata q i binden idealit t krishter t butsis dhe faljes, domethn flet pr thellsin e transformimit q prezantohet n to: sepse i kan hapur dern Shpirtit t Perndis, ai banon n ta dhe i frymzon gjithnj e m shum; dhe, pak nga pak, shohin tek ata prmbushjen e premtimit t formuluar nga profeti Ezekiel): Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e ti zbatoni e ti vini n veprim gjyqet e mia. Do t banoni n tokn q ua dhurova etrve tuaj: ju do t jeni populli im e un do t jem Hyji juaj (Ez 36,27-28).

  20. #140
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,051
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 8 VIOTI C

    M 27-2-2022

    LEXIMI I PAR: Sir, 27, 4-7.


    5) Sikurse kur tundet shosha, mbesin zonat,
    Kshtu edhe mungesat e njeriut dalin n pah n t folur
    6) Ent e vorbtarit i sprovon furra,
    njerzit e drejtp i sprovon vuajtja.
    7) Si u punua nj pem e dftojn fruta,
    kshtu edhe fjala e zbulon mendimin e njeriut.
    8) Para se t kt folur asknd mos lavdro:
    sepse t folurit sht prova e njeriut.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    BEN SIRA, MSUES I URTSIS DHE I RELIGIONIT.


    Jemi duke lexuar e komentuar nj pjes t nj libri t Bibls q ka tre emra: Ben Sira i Urti, Sirah Kishtar, Eklesiastik ! Kjo gj tashm na tregon shum pr t! Siracid ose Ben Sira: kta jan dy emra shum t afrt, t dy t lidhur me mbiemrin e tij. “Ben” do t thot “bir i”: autori sht pra djali i Sirs. Ai ka vn firmn e tij n fund t librit me emrin “Jezusi, biri i Sirs”, q sht nj tregues shtes, sepse Jezusi sht nj emr tipik hebre; autori yn sht me t vrtet nj ifut nga Jeruzalemi q shkruan n hebraisht; “I Urti”, m n fund, na thot se nuk bhet fjal pr nj libr historie, as pr nj libr profetik, por pr at q quhet libr i Urtsis. Sa i prket emrit t tij t tret, Kishtar, ai vjen nga fakti se Kisha e shekujve t par ua lexonte kt libr t sapopagzuarve pr t plotsuar msimet e tyre morale.
    Ky libr u shkrua pr her t par nga Ben Sira n Jerusalem, n hebraisht, rreth vitit 180 p.e.s. pastaj u prkthye n greqisht pesdhjet vjet m von (pra rreth vitit 130) nga nipi i tij n Aleksandri t Egjiptit. Nuk dihet pr far arsye origjinali hebraik humbi shum shpejt dhe pushoi s qarkulluari n Izrael. Origjinali hebraik i librit u gjet vetm n fund t shekullit t 19-t! sht pr kt arsye q n Bibl ai z nj vend t veant, sht pjes e t ashtuquajturve “libra deuterokanonik".
    Mund t shpjegohet m mir kjo gj: kur, n fund t shekullit t par t ers son, dijetart hebrenj prcaktuan prfundimisht listn zyrtare t shkrimeve hebrajke q do t konsideroheshin si pjes e Bibls, ata padyshim nuk i morn parasysh t gjith librat q qarkullonin n Izrael! Pr disa libra, nuk kishte vend pr dyshim: ata ishin konsideruar njzri dhe pr nj koh t gjat si Fjala e Perndis; libri i Zanafills pr shembull ose ai i Eksodit. Por pr disa libra t kohve t fundit, lindi pyetja. Sirach ishte nj nga ata libra t diskutuar. M n fund u refuzua pr nj arsye shum t thjesht: vetm librat e shkruar n hebraisht n tokn e Izraelit u pranuan n listn zyrtare (ajo q quhet "kanuni") e librave t Bibls. Tani, n kohn e rregullimit t ksaj liste, n fund t shekullit t par t ers son, libri i Ben Sirs ishte i njohur, sigurisht, ai u citua lehtsisht, por, meqense origjinali hebraik humbi, asgj nuk provoi se ishte shkruar n Izrael. Nga ana tjetr, prkthimi n greqisht qarkullonte n Aleksandri.
    Logjikisht, nuk u pranua nga komunitetet hebraike n Izrael. Nga ana tjetr, n komunitetet hebraike q banonin jasht vendit, duke filluar nga Aleksandria, ky libr tashm njihej si pjes e Bibls, prandaj vazhdoi t kishte vendin e tij n Bibln e komuniteteve t diaspors. Sa i prket Kishs s Krishter, ajo e trashgoi at nprmjet komuniteteve greqishtfolse. Pra, ky sht nj libr q ka pasur nj rrugtim mjaft plot ngjarje.
    Autori, Ben Sira, ndoshta ka hapur nj shkoll urtsie n Jerusalem: kjo sht ajo q sugjeron fundi i librit; ather do t kishim ktu nj gjurm t kurseve t ndjekura nga nj student i ri hebre, nj filozof praktikant, n Jerusalem rreth vitit 180 para Krishtit. !



    N SHRBIM T SHPALLJES S BESIMIT.

    N at koh, Jeruzalemi ishte nn dominimin grek, por ishte nj pushtim relativisht liberal dhe paqsor. (Prndjekja do t filloj pak m von, nn Antiok Epifan, rreth vitit 165.) Megjithat, nse pushteti n vend ishte liberal dhe respektonte zakonet dhe fen hebraike, kontakti midis ktyre dy qytetrimeve, grekve dhe hebrenjve, rrezikonte pastrtin e besimit hebrajk.
    Liberalizmi i ambientit nuk kishte vetm avantazhe: ekzistonte rreziku i przierjes s gjithkaje. Epoka jon moderne jep njfar ideje pr kt: edhe ne jetojm n nj atmosfer tolerance q na on n nj lloj indiferentizmi fetar: gjithka ndodh n nj mnyr t leht dhe gjithka na je prshtypje q kemi n dispozicion nj shrbim falas idesh dhe vlerash n t cilin secili prej nesh ka mundsi t bj zgjedhjen m e prshtatshme n kt supermarket t religjoneve. Kjo ndodh edhe n Alexandri pr librin q jemi duke studier. Prandaj, nj nga objektivat e Ben Sirs ishte t transmetonte besimin n integritetin e tij dhe n veanti dashurin pr LIGJIN: n syt e tij, n LIGJIN e Izraelit qndronte Urtsia e vrtet. Izraeli duhet t ruaj identitetin dhe besimin e tij, msimin e etrve pr sa u prket parimve t besimit dhe t pastrtit morale: kto, n syt e Sirakut, jan kushtet pr mbijetesn e popullit t zgjedhur.
    Prsa i prket stilit, prve nj panorame t gjat historike, pr t farktuar kujtesn e studentve t tij, libri i tij m s shpeshti paraqitet si nj prmbledhje maksimash apo fjalsh t urta, shpesh shum t bukura, jo gjithmon shum t kuptueshme pr ne, sepse pasqyrojn imazhe, shprehje, kthesa frazash nga nj kultur tjetr nga e jona. Ne ndonjher jemi t hutuar. N pasazhin e sotm, kjo sht disi ajo q ndodh me ne: n pak rreshta, Ben Sira prdor tre imazhe q ishin t zakonshme n at koh dhe krahasimi i tyre nuk befasonte asknd; pr ne sht m pak e dukshme! Por kto jan imazhe t njohura n Beslidhjen e Vjetr dhe t Re: imazhi i renditjes midis arit t vrtet dhe asaj q sht vetm skorje, mbeturina... imazhi i poarit, aq i famshm sa i zbatohet vet Zotit, duke krijuar botn… shmblltyra e pems q e ndeshim pafundsisht, prfshir edhe n psalmin e ksaj t diele.
    N t tre rastet, Ben Sira mediton mbi njeriun: kur pluhuri i arit kalon npr sit, skorja bhet e dukshme pa mshir; kur vazoja kalon nga nxehtsia e furrs, shihet menjher nse poari ka punuar mir; kur formohet fruti, mund t shihet menjher nse pema sht n gjendje t mir shndetsore. Po kshtu, na thot Ben Sira, thellsit e vrteta t zemrs son shprehen n fjalt tona: nj zemr e mir do t thot fjal dashamirsie; ose, pr t'u kthyer te imazhi i sits dhe pluhurit t art, na sugjeron se nj zemr prej ari do t flas fjal ari. Pra, ktu sht nj kriter i pagabueshm gjykimi pr veten dhe pr t tjert: le ta dgjojm veten t flasim pak, fjalt tona jan pasqyra e zemrs son.
    Dyqind vjet m von, Jezusi do t'u jap t njjtin msim apostujve t tij. sht Shn Luka ai q na raporton n Ungjillin e ksaj t diele: “Njeriu i mir nxjerr t mirn nga visari i mir i zemrs s vet, njeriu i keq nxjerr t keqen nga visari i keq: sepse goja i qet ka i ka zemra” (v. 45).

Faqja 7 prej 12 FillimFillim ... 56789 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •