Close
Faqja 6 prej 10 FillimFillim ... 45678 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 101 deri 120 prej 192
  1. #101
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord VITI B

    M 19 – 9 - 2021


    Ps 54, 3-4, 5, 6-8.


    3 M shpto, o Hyj, pash Emrin tnd,
    me fuqin tnde mbroje t drejtn time.
    4 O Hyj, vshtroje lutjen time,
    vshtroji fjalt e gojs sime!
    5 Sepse krenart u uan kundr meje,
    mizort krkojn t ma marrin shpirtin:
    pr Hyjin ata s’kan kujdes.
    6 Por, ja, Hyji po m vjen n ndihm,
    shpirtin tim ai po e merr ndore.
    8 E un me ndje do t t kushtoj fli,
    do ta lavdroj Emrin tnd, o Zot, sepse sht i mir.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    KLITHMA E DYFISHT T BESIMTARIT T PRSEKUTUAR.



    N Bibl, ktij psalmi i paraprijn dy tregues: njri thot se si duhet t kndohet, i shoqruar me instrumente me tela; tjetri sht shum m interesant, sepse aludon n nj episod t veant t historis s Izraelit: "Kur Zifhitt erdhn t'i thon Saulit: A nuk sht Davidi i fshehur mes nesh?”, Davidi ishte n nj pozit t keqe: Mbreti Saul, i cili n fillim e trajtoi si djalin e tij, gradualisht u zhyt n nj xhelozi t egr: gjithka po shkonte shum mir pr kt t ri q s shpejti do t ishte rivali i tij, nse mbreti nuk do t kishte marr masat e nevojshme kundr tij; gjrat ishin aq t kqija sa Davidi iku nga oborri i Saulit; por sa her q ai strehohej diku, dikush e denonconte at. N episodin n fjal, Davidi fshihej n malet e Judes, pran nj fshati t quajtur Zifh, dhe vendasit e raportojn at gj te mbreti Saul. Davidi nuk kishte shpres t shptonte vetm, nse Zoti nuk ndrhynte.
    Duke pasur parashysh kto gjra, mund t imagjinohet q lutja e Davidit duhej t ishte frymzuar nga ngjarja personale e tij sepse psalmi sht nj klithm e dyfisht t nj besimtari t persekutuar: s pari brithma e atij q sht n ankth, n rrezik, i dshperuar: nj klithm, nj thirrje q mund t shkoj deri n at pik n t ciln shprehet dshira pr t par vdekjen e armikut; dhe pastaj nj klithm e dyt q del nga zemra e besimtarit t prsekutuar, por i sigurt pr fitoren, sepse Zoti nuk mund t mos vij n ndihm t besimtarve t tij.
    N fakt, kur nj psalm jep nj tregues t till, nuk po pretendohet me kt se teksti, q lexojm tani, sht si doli nga goja ose stilolapsi i Davidit; por mund t mendohet q psalmi, q u shrua disa shekuj pas Davidit, flet pr nj situat, pr nj ngjarje q populli i Izraelit prjetoi, e q ishte e ngjashme me at t Davidit. Disa her gjat historis s tij Populli i Zgjedhur qe krcnuar me shkatrrim total. N kohn e Mrgimit, pr shembull, gjithka sugjeroi q ky popull i vogl s shpejti do t fshihej nga harta e bots: n syt e njerzve, nuk kishte dyshim.
    Por pastaj ai popull shqiptoi kt klithm t dyfisht: Thirrjen pr ndihm, s pari. Lexojm: "Me emrin tnd, Zot, m shpto, me fuqin tnde, m jep drejtsi"; t thuash "Me emrin tnd m shpto" do t thot t thrrassh Beslidhjen e Perndis: sepse sht pikrisht atje, n Beslidhjen n Sinai, q Perndia ia zbuloi emrin e vet popullit t vet. Ky sht vrtet argumenti m i fort i lutjes s tij: besnikria e Zotit ndaj zgjedhjes s tij, ndaj premtimit t tij, ndaj Beslidhjes s tij. Ishte Zoti ai q zgjodhi kt popull t vogl, q drgoi Moisiun n krye t tyre pr t’i liruar nga robria e Egjiptianve dhe q m pas propozoi Beslidhjen e tij; vet, nuk do ta kishin menduar q nj gj t till do t ishte e mundur! As Davidi nuk kishte krkuar asgj; ishte Zoti ai q drgoi profetin Samuel pr t zgjedhur Davidin nga t gjith bijt e Isait dhe e drgoi at n oborrin e mbretit Saul pr t'u prgatitur pr misionin e tij mbretror m von. Ai, David, nuk do ta kishte pasur kurr nj ide t till dhe aq m tepr nj arsye pr ta pranuar seriozisht zgjedhjen e tij si mbret. Kjo sht arsyeja pse ai thrret fuqin e Zotit: "Me fuqin tnde, Zot, m jep drejtsi" ... mnyra pr t thn: "Je ti, mbreti suprem, ai q m zgjodhi mua si mbret".
    Brithma e dyt t ksaj lutjeje sht tashm falnderimi, si n t gjitha lutjet hebraike, sepse n do koh jemi t sigurt se po dgjohemi. Kur Jezusi, n lutjen e tij, i tha Atit t tij: "Un e di q ti m dgjon gjithmon" (Gjoni 11), ai ishte me t vrtet trashgimtari i besimit t popullit t tij. Papritur, psalmisti, qoft Davidi, qoft i gjith populli, tashm parashikon ceremonin e falnderimit: "Me gjith zemrn time do t'ju ofroj flijimin". Ai flet n t ardhmen, dhe jo n kusht, sepse lirimi i tij sht i sigurt. Por ka edhe n kt lutje t besimtarit t prsekutuar brithma hakmarrjeje, fjal urrejtjeje, duhet t pranohet kjo gj: pikrisht n momentin kur ai q lutet pranon se Zoti i tij sht me t, ai i krkon atij ta liroj nga armiku edhe duke e hequr at nga toka e t gjallve: “Por tani Zoti m vjen n ndihm, Zoti sht mbshtetja ime mes t gjithve. Dhe ai shton: "Le t bjer e keqja mbi ata q m shikojn; me t vrtetn tnde, Zot, shkatrroji ata".



    MUND T'I THEMI ZOTIT GJITHKA.

    Ne shpesh hasim fjal t ktij lloji n psalmet; gjenden gjithashtu edhe tek profett, pr shembull n Jeremian! Edhe ai bri lutje t ktij lloji: n lidhje me leximin e librit t Urtsis, ne kemi prmendur disa pjes nga "Rrfimet" e tij n t cilat ai ankohet se sht tallur, krcnuar, prndjekur; por ka edhe nganjher n lutjet e tij, q sht nj profet i madh, lutjet me t cilat ai qart krkon hakmarrjen:
    " O Zoti i Ushtrive, gjykats i drejt,
    q i shqyrton veshkat e zemrat,
    bj t shoh si hakmerresh,
    sepse ty ta kam besuar shtjen time" (Jer 11,20) ...
    " Ti di, o Zot,
    m kujto e m ndihmo,
    hakmerru pr mua mbi armiq.
    Pr shkak t durimit tnd,
    mos lejo q un t mbaroj,
    dije se pr shkak tndin po m poshtrojn!
    ..." Le t turprohen armiqt e mi,
    e jo un;
    le t tremben ata e jo un;
    Sille mbi ta Ditn e tmerrit,
    zhduki me zhdukje t dyfisht!"(Jer 17:18).

    Ky lloj dhun verbale na trondit aq shum sa ne tentojm ta censurojm at. Por n emr t kujt mund t prballojm pr t censuruar Shkrimet? Prandaj nj msim i par: nuk ka vetm ndjenja t devotshme n psalmet, domethn n lutjet q bhen; ne nuk kemi pse t maskojm ndjenjat tona para Zotit. Le t tregohemi ashtu si jemi, sht ai q do t na kthej n besim.
    Do t thot gjithashtu se ne e dim se Zoti sht i angazhuar me ne, se ai sht pran nesh, n luftn tone kundr gjithkaje q shkatrron dinjitetin e njeriut. Ne e dime se e keqja sht armiku i Hyjit: "Le t jet e keqja mbi ata q m shikojn" sht pikrisht lutja e Davidit t prndjekur nga Sauli: disa her Davidi u tundua t hakmerrej dhe refuzoi ta bnte kt; por mund t jet pr shkak se ai i la n dor Perndis t zgjidh shtjet me armiqt e tij, veanrisht me Saulin, q Davidi gjeti forcn, shum her, pr t mos marr hak.
    Nj lutje e ktij lloji ("Le t jet e keqja mbi ata q m shikojn") prandaj tashm pasqyron nj prparim n ndrgjegjen morale t njerzve t Perndis: dikush ka msuar t mos hakmerret pr veten dhe t mbshtetet n Zotin. Ai q sht Drejtsia, nuk do t dshtoj t "bj drejtsi". Ky sht tashm nj hap shum i rndsishm n pedagogjin biblike.
    Do t mbetet pr t'u zbuluar se hakmarrja n urrejtje nuk sht mnyra e duhur pr t rimarr dinjitetin dhe se falja na bn shum m t ndrshme. Jezusi, dhe pas tij Shtjefni do t'i falin torturuesit e tyre dhe do t luten pr ta. "O At, fali ata, ata nuk din se far po bjn"; sht lutja e atij q sht dashuri e prsosur, nuk sht ende e jona, spontanisht.
    Pra, kur hasim n fraza t tilla n psalme, ne jemi t ftuar ta bjm veten nj shpirt vllazror: ka n do moment n siprfaqen e toks burra dhe gra q nuk kan asnj burim tjetr prve urrejtjes dhe etjes pr hakmarrje q e ruajn dinjitetin e tyre, si mendojn ata; le ta themi kt lutje me ta n mnyr q ata t'i rezistojn tundimit pr t'u hakmarr vet. Dhe ne mund t gjejm atje guximin pr t'i ndihmuar ata. Dhe pastaj, asgj nuk na pengon t shtojm, n emrin e tyre, lutjen e Krishtit n kryq: "At, fali ata, ata nuk e din se far po bjn".

  2. #102
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 25 Ord. VITI B.

    M 19-9-2021.


    LEXIMI I UNGJILLIT: Mk 9, 30 – 37.



    30 Si u nisn prej andej, kaluan npr Galile, por nuk donte ta dinte kush,
    31 sepse i msonte nxnsit e vet. U thoshte: “Biri i njeriut do t’u dorzohet njerzve e ata do ta vrasin, por kur ta ken vrar, ai do t ngjallet pas tri ditsh”.
    32 Ata nuk e morn vesh kt fjal e kishin frik ta pyesinin.
    33 Arritn n Kafarnaum. Si hyri n shtpi, i pyeti: “Mbi ka biseduat rrugs?”
    34 Ata nuk bn z, sepse udhs kishin biseduar kush ishte m i madhi.
    35 Jezusi u ul, i thirri rreth vetes t Dymbdhjett e u tha: “Kush dshiron t jet i pari, le t bhet i sprasmi i t gjithve dhe shrbtori i t gjithve”.
    36 Pastaj mori nj fmij t vogl, e vuri n mes t tyre, e pqafoi dhe u tha:
    37 “
    Kush e pranon nj voglush si ky n Emrin tim, m pranon mua; e kush m pranon mua, nuk m pranon mua, por at q m drgoi mua”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    “MENDIMET E ZOTIT NUK JAN MENDIMET TONA”.


    “Ata nuk e morn vesh kt fjal e kishin frik ta pyesinin” (v.32), na thot Marku ... Ne i kuptojm ata! Megjithat kjo nuk sht hera e par q Jezusi shpall ngjarje t tilla; meqense n kapitullin e mparshm, n t njjtin Ungjill t Markut, pas profesionit t famshm t besimit t Pjetrit n Cezare, Jezusi tashm tha saktsisht t njjtn gj; por ende nuk sht e qart! Pr dishepujt, sht madje nj shpallje e pabesueshme, tronditse, kontradiktore.
    Pse? Sepse fjalt e Jezusit jan krejtsisht n kundrshtim me iden e tyre pr Perndin dhe krejtsisht n kundrshtim me iden e tyre pr Birin e Njeriut, dhe pr Mesin.
    Dhe pr tre dishepuj t privilegjuar, Pjetrin, Jakobin e Gjonin, q kishin qen dshmitart t Shprfytyrimin e Jezusit (n Ungjillin e Markut, Shprfytyrimi sht vendosur n fillim t po ktij kapitulli 9), ndoshta sht edhe m skandaloz, i pabesueshm. Ata jan ende n drit, n verbimin e Shndrrimit ... Jezusi sht shpallur Biri i dashur, ai q duhet t dgjohet, nga Ati ... dhe ktu ai po shpall pr veten e tij poshtrimet m t mdha; ai i paraqet ato si t sigurta, t pashmangshme.
    Edhe nse jo t gjith kishin qen dshmitar t Shprfytyrimit, t gjith dgjuan profesionin e besimit t Pjetrit: "Ti je Mesia", domethn ai q Zoti zgjodhi pr t shptuar popullin e tij, pr t mbretruar mbi popullin e tij. N Ungjillin e Markut, Jezusi mezi i prgjigjet Pjetrit, ai nuk komenton, por sht e qart se ai pajtohet me t, pasi ai u urdhron dishepujve t tij ta mbajn shtjen sekrete pr momentin... “Jezusi i pyeti: Dhe ju, kush thoni se jam? Duke folur, Pjetri i prgjigjet: Ti je Krishti. Dhe ai i urdhroi ata rreptsisht t mos i tregojn askujt pr kt".
    Dhe menjher m pas ai tha kto gjra t mahnitshme: Biri i njeriut duhet t vuaj shum, t refuzohet nga pleqt, kryepriftrinjt dhe skribt, t dnohet me vdekje dhe, tre dit m von, ai do t kthehet n jet.
    Ne jemi n kulmin e kontradikts: ai pr t cilin thuhet se sht i Dashuri i Zotit, i zgjedhuri i Zotit, Mesia, mbreti i pritur, Biri i njeriut... e gjith kjo i premton atij nj fat t lavdishm sepse edhe n vizionet e profetit Daniel (Dan 7, 13-14), Biri i njeriut sht ai q duhet t marr drejtimin mbi t gjith njerzimin… megjithat Jezusi tha se ai duhet t prballet me vuajtjet dhe urrejtjen e njerzve, me pak fjal, me kryqin. Por n mendjen e dishepujve, si n at t t gjith bashkkohsve t tyre (dhe ndoshta n tonat), lavdia dhe kryqi nuk przihen, nuk shkojn s bashku!
    Nj kontradikt tjetr, ose dika q sht shum e vshtir t kuptohet, ose q duket krejtsisht e pamundur: s pari, ai do t dorzohet, do t vritet, do t reduktohet n gjendjen e nj objekti pasiv t urrejtjes njerzore. Ai q duhet t marr drejtimin e gjith njerzimit, do t trajtohet si llum! Dhe pastaj, n nj hap t dyt, ai do t ngrihet prsri, ai do t triumfoj! I fundit do t jet i pari. Lavdia dhe kryqi nuk do t jen vetm t pandashme, por m tepr duket se lavdia kalon npr kryq!



    BOTA ME KOK POSHT.

    sht bota me kok posht: nuk sht udi q dishepujt nuk kuptojn dhe nuk mund t hyjn n harmoni me mesazhin e Jezusit! Sepse "mendimet tona nuk jan mendimet e Perndis, por t njerzve", si i tha Jezusi Pjetrit: “M’u hiq sysh, he djall, se nuk ke ndr mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!” (8,33). Vetm m von dishepujt do t kuptojn se "ishte e nevojshme" q Krishti t shkonte atje, n Malin Kalvari, n kryq, pr t "lavdruar" Atin e tij, domethn pr t zbuluar dashurin e tij. Tani pr tani, ata nuk duan t jen fare t fundit! Prkundrazi, menjher pas ktyre fjalve shqetsuese t Jezusit, ata filluan t grinden mes tyre duke diskutuar se cili prej tyre ishte m i madhi! Ata jan n nj gjendje t rivalitetit, e ngjashm me at pr t ciln Shn Jakobi flet n leximin e dyt t liturgjis s fjals s sotme. uditrisht, Jezusi nuk duket i zemruar, i tmerruar: ai nuk u thot atyre: "sht e gabuar t duash t jesh i pari", madje ai u jep atyre mjetet pr t arritur kt qellim.
    Patjetr, ne kalojm nga befasia n habi n kt tekst.
    Sipas Jezusit, mnyra pr t qen i pari sht shum e thjesht dhe brenda mundsive t t gjithve! "Kush dshiron t jet i pari, le t jet i fundit dhe shrbtori i t gjithve". N kapitullin vijues t t njjtit Ungjill t Markut, ne do t gjejm pak a shum t njjtn shpalosje: shpallja e Mundimeve t Krishtit, rivaliteti midis dishepujve pr vendin e par dhe prgjigja e Jezusit: “Kush dshiron t jet i pari, le t bhet i sprasmi i t gjithve dhe shrbtori i t gjithve” (9,34)...Nse dikush dshiron t jet i pari ndr ju, le t jet skllav i t gjithve. Sepse Biri i njeriut nuk erdhi pr t'i shrbyer, por pr t shrbyer ... "Ne nuk mund t mos bjm lidhjen me historin e larjes s kmbve n Ungjillin e Gjonit.
    Por ktu, n kt pjes t ungjillit, Jezusi merr nj shembull i cili sht me t vrtet i arritshm pr t gjith: ai merr nj fmij, e vendos at n mesin e tij dhe e puth: ky gjest, nga ana e Jezusit, sht sigurisht shum domethns; n at koh, fmija nuk ishte "fmija-mbret" si themi ne sot! Duke puthur nj fmij, Jezusi prqafon voglsin dhe tregon preferencn e tij pr m t vegjelit. Me kt gjesht Jezusi e shpall tr programin e vet.. Pastaj ai u tha atyre: “Kush e pranon nj voglush si ky n Emrin tim, m pranon mua; e kush m pranon mua, nuk m pranon mua, por at q m drgoi mua” (9,37). ... Ne mendojm se po dgjojm shmblltyrn e famshme t Gjykimit t Fundit n Ungjillin e Mateut: " ‘Pr t vrtet po ju them: kado bt pr njrin ndr kta vllezrit e mi m t vegjl, e bt pr mua’ ” (25, 40). Jezusi e bn t qart: "nse e bni kt n emrin tim". Ky sht ndoshta sekreti i madhshtis s vrtet n syt e Zotit: nuk jan veprimet n vetvete ato q jan t mdha! sht pr t'i br ato n emr t Jezu Krishtit.
    Edhe ktu ka nj lajm tjetr t mir: sepse edhe kjo sht brenda mundsive t t gjithve!

  3. #103
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 VITI B

    M 17-9-2021


    LEXIMI I PAR: Is, 53,10-11.


    Por Zotit i plqeu ta ndrydh me vuajtje.
    Nse e jep jetn e vet fli shprblyese,
    do t shoh nj trashgimi motgjat,
    me an t Tij do t kryhet vullneti i Zotit.

    Pr shkak t vuajtjes s shpirtit t tij
    do ta shoh dritn
    e do t ngihet me njohjen e saj.
    Shrbtori im i drejt do t shfajsoj shum,
    mbi vete fajet e tyre do ti marr.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    MRGIMTART SKLLEVR N BABILONI.


    Le t prpiqemi s pari ta lexojm kt tekst pa menduar menjher pr Jezu Krishtin: profetin Isaia i cili shkroi n shekullin e gjasht para Krishtit, foli s pari pr bashkkohsit e tij; prndryshe kush do t dgjonte? Nj predikues q sot do t na kishte folur pr njerzit e vitit 3000 me vshtirsi do t kishte dgjuar! Prandaj ne duhet t krkojm at q Isaia donte t'u thoshte bashkkohsve t tij, q mesazhi i tij mund t'i stimulonte ata.
    E vetmja gj e qart n rreshtat e pakt q lexojm dhe meditojm sot, sht se Isaia ndodhet n nj kontekst persekutimi: nj "Shrbtor" drrmohet nga vuajtja. Meqense ky pasazh sht futur n librin e Isais s dyt (d.m.th. Is. kapitujt 40-55), mund t supozohet se profeti flet pr kohn e Mrgimit n Babiloni. Prandaj profeti flet ktu pr vuajtjet e atij populli q ka humbur gjithka dhe q mund t shkoj aq larg sa t ndihet i braktisur nga Zoti. Kshtu profeti ndrhyn pr t dhn arsye pr t jetuar dhe pr t shpresuar, arsye pr t qndruar besnik, pavarsisht gjithkaje. Ai vjen pr t thn: vuajtja juaj nuk sht e padobishme, ajo ka nj kuptim, ju mund t'i jepni nj kuptim.
    Ai citon shembullin e nj Shrbtori, por pa e caktuar at n mnyr specifike; kush eshte ky "sherbetor"? I njjti titull vjen me kmbngulje n katr tekstet q me t drejt quhen: "Kngt e Shrbtorit", n Isaian e dyt. Ndoshta jan vet njerzit e internuar, ose ajo q mbetet prej tyre: brthama e vogl q prpiqet me do kusht t vazhdoj ti shrbj Zotit.
    N meditimin ton pr t kuptuar kush sht ky shrbtor, sht mir q t fillohet me fjalin m t vshtir n kt tekst: Por Zotit i plqeu ta ndrydh me vuajtje. Nse e jep jetn e vet fli shprblyese, do t shoh nj trashgimi motgjat, me an t Tij do t kryhet vullneti i Zotit" (v.10).
    Gabimi i tmerrshm, q nuk duhet t behet, do t ishte t besohej pr nj sekond t vetme se Zoti mund t gzoj do knaqsi n vuajtjet e nj njeriu; si mund t kuptojm n kt mnyr tekstin q jemi duke studiuar, duke prkujtuar t gjitha gjra q kemi msuar diku tjetr e q dim shum mir, domethn se Zoti sht Dashuri ...? Edhe ne, q nuk jemi shum t mir, nuk gzohemi pr vuajtjet e t tjerve! Pra, le t mos e bjm kt tekst t thot at q nuk thot! ... Askund n tekstin hebraik nuk thuhet se Zoti pati knaqsi t shtyp Shrbtorin e tij me vuajtje.
    Folja hebrike q prkthehet n kt tekst "i plqeu", sht nj fjal e prdorur n lidhje me sakrificat pr t nnkuptuar se ato jan pranuar me plqim nga Zoti dhe se Ai i dha faljen e Tij t gjith njerzve. Pr ta thn ndryshe e n nj mnyr m t qart, n vuajtjet e tij, shrbtori ftohet t fitoj, t kt nj qndrim q Perndia mund ta pranoj si nj vepr dmshprblimi, faljeje.

    Ce qui revient dire que le serviteur peut transformer sa souffrance en une uvre de salut. Dabord pour lui-mme : derrire lexpression broy par la souffrance , il y a limage du cur bris dzchiel ou du psaume 50/51: un cur de pierre qui devient cur de chair... dans la souffrance, et spcialement celle inflige par les hommes, la perscution, on peut ragir par le durcissement (haine pour haine), ou par lamour et le pardon. Cest donc au sein mme de sa souffrance que le serviteur peut tracer un chemin de lumire : cest le sens de la phrase par suite de ses tourments, il verra la lumire . De tout mal, Dieu peut nous aider faire sortir un bien ! Voil la merveille, la puissance de lamour de Dieu.


    Kjo do t thot se shrbtori mund ta shndrroj vuajtjen e tij n nj vepr shptimi. S pari pr veten e tij: pas shprehjes "t shtypur nga vuajtja", ekziston imazhi i "zemrs s thyer" t Ezekielit ose t Psalmit 50/51: nj zemr prej guri q bhet zemr prej mishit ... n vuajtje; dhe veanrisht kundr vuajtjeve t shkaktuar nga njerzit, gjat nj persekutimi mund t reagohet me ngurtsimin e zemrs (urrejtja pr urrejtjen), ose me dashuri dhe falje. Prandaj, brenda vuajtjeve t tij, shrbtori mund t gjurmoj rrugn e drits: ky sht kuptimi i frazs: "Pr shkak t vuajtjes s shpirtit t tij do ta shoh dritn e do t ngihet me njohjen e saj" (v. 11).
    Nga do e keqe, Zoti mund t na ndihmoj t nxjerrim t mirn! Kjo sht udia, fuqia e dashuris s Zotit.



    LE T PRGATITET RRUGA Q ON N DRIT.

    Por ky shrbtor me vuajtjet e tij mund t kontribuoj edhe n shptimin e t tjerve. Ky sht mesazhi i dyt i Isais: Kt vuajtje q ju kan shkaktuar njerzit, ju mund ta bni at nj mjet shptimi pr ta; Zoti pranon qndrimin tuaj t brendshm, sipas t cilit jeni gati pr t ofruar vuajtjet tuaja si sakrific t prqyeshm Zotit q do t'i fal t gjith, prfshir torturuesit tuaj. sht e vrtet q ju nuk po bni nj sakrific n Tempullin e Jeruzalemit sipas riteve tradicionale, por, n mshirn e tij pr t gjith njerzit, Zoti mirpret qndrimin tuaj t brendshm, gatishmrin tuaj pr t ofruar nje sakrific dmshprblimi dhe faljeje. Duke kuptuar se sht gjithmon Zoti ai q riparon, ai q fal.
    Kjo sht ajo q thuhet ktu nga Isaia pr Shrbtorin: e shtypur nga urrejtja e njerzve, prgjigja e t Drejtit sht heshtja dhe falja. Zoti lejoi q kjo falje t jet shptimi i xhelatve ...! Le t kthej kjo falje zemrat e torturuesve sepse ata jan hapur ndaj faljes s ofruar nga Zoti.
    Pastaj Isaia jep mesazhin m t rndsishm t profecis s tij: "Me an t Tij do t kryhet vullneti i Zotit"; kjo sht fjalia qendrore e ktij teksti; ky vullnet i Zotit, Isaia e di mir, si e dinte Moisiu para tij, sht t shptoj njerzimin, ta liroj at nga t gjith zinxhirt e tij; dhe zinxhirt tan m e keqja jan urrejtja, dhuna, xhelozia q na grryen zemrat. Ky vullnet i Zotit sht pra shum thjesht q njerzimi t rizbuloj paqen; kjo mund t bhet fal shrbtorve t Zotit. Kjo sht ajo q thot Isaia: "Nse Shrbtori bn nj sakrific pr shprblimin e jets s tij ... nprmjet tij ajo q i plqen Zotit do t ket sukses". Nga kjo falje e dhn nga Zoti, t gjith mkatart, t liruar nga faji i tyre, mund t fillojn nj jet t re. Para qndrimit t Shrbtorit, zemrat e xhelatve do t zbuten: Shrbtori im i drejt do t shfajsoj shum, mbi vete fajet e tyre do ti marr". Ajo q Isaia po thot ktu sht se shptimi i xhelatve sht n duart e viktimave t tyre. Sepse vetm falja e dhn nga viktima mund ta zbus zemrn e torturuesit t tij dhe ta kthej at n besim.

    sht kuptimi i Fjalve t Jezusit: E un, kur t jem lartsuar nga toka, do ti trheq tek un t gjith njerzit (Gj 12,32), edhe ata q e kan paditur t pafajshm, adhe ata q e kan dnuar, edhe ata q e kan gozhduar dhe lartsuar n kryq, edhe ata q afr kryqit t tij e prqeshnin, e malkonin, e ofendonin

  4. #104
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 VITI B

    M 17-10-2021.

    Ps 33, 4-5. 18-20.22.


    4 Sepse e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes.
    5 E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit.
    18 Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij:
    19 pr ti shptuar nga vdekja
    e pr ti ushqyer n kohn e uris.
    20 Shpirti yn shpreson n Zotin,
    ai sht ndihma dhe mburoja jon.
    22 Mirsia jote qoft mbi ne, o Zot,
    sikurse ne shpresojm n ty.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    NJ FJAL Q SHT DRIT!


    Gj e keqe pr ne: kemi dgjuar vetm disa vargje t ktij psalmi madhshtor q fillon me kto fjal:
    "1 Galdoni, o t drejt n Zotin,
    t drejtve u ka hije lavdrimi!"
    Ai sht plot gzim, me t vrtet. Ka njzet e dy vargje, q tashm sht nj program mjaft i mir, e kemi par shpesh. Pr shkak se njzet e dy sht numri i shkronjave t alfabetit hebraik, thuhet se ky psalm sht nj psalm "alfabetik". Kur lutemi me nj psalm "alfabetik", dihet paraprakisht se i sht kushtuar Beslidhjes q Perndia i ofroi popullit t tij pr t'i shpallur planin e tij bots dhe pr ta zbatuar at. Nj mnyr simbolike pr t shprehur prsosmrin e planit t Zotit, i cili sht i gjith jeta jon, "nga A n Z".
    Beslidhja, plani i Perndis pr shptimin e Popullit t Tij, sht pra n qendr t ktij psalmi: fjala "Beslidhje" nuk do t shqiptohet as nj her, por nnkuptohet n zgjedhjen e ktij numri prej njzet e dy vargjesh. Dhe prve ksaj, kuriozisht, (dhe sigurisht nuk sht nj rastsi), strofa qendrore e ktij psalmi (v. 11) thot:
    "Synimi i Zotit qndron pr amshim,
    mendimet e zemrs s tij prej breznie n brezni".
    Dhe menjher pas (n vargun 12), vjen kujtesa e zgjedhjes s Izraelit, domethn e thirrjes s tij t veant n shrbim t planit t Perndis:
    "Lum ai komb q pr Hyj e ka Zotin,
    populli q Zoti e zgjodhi pr pron"
    Prandaj nuk jemi t befasuar kur dgjuam q psalmi fillon me kto fjal:
    "Po, e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes".
    Fjala e Zotit sht e drejt; ajo sht besnik n gjithka q bn. Bibla mediton vazhdimisht pr kt ngjarje t jashtzakonshme: Zoti i paarritshm i flet njeriut. Ai flet pr t krijuar, ai flet pr t propozuar Beslidhjen e tij, ai flet pr t udhhequr ecjen e popullit t tij, dhe me t, t gjith njerzimit gjat shekujve. "Po, Fjala e Zotit sht e drejt," ajo ka qen n nj vij t drejt q nga fillimi, ajo sht ende duke ndjekur nj projekt t vetm. Krahasimi i dy rreshtave t ktij vargu sht shum interesant:
    Po, e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes".
    N kundrshtim me sa duket, ktu nuk ka dy pohime t dallueshme, njra n lidhje me Fjaln e Zotit, tjetra n lidhje me veprimet e tij, n lidhje me at q ai bn. Tek njerzit, fjalimi dhe veprimi nuk jan gjithmon shum t qndrueshm; fjalimet tona t bukura shpesh jan pa t ardhme. Por tek Zoti fjala sht akt: e njjta fjal hebraike "Davar" do t thot edhe "fjal" edhe "veprim, pun, ngjarje". At q thot Zoti, Ai e bn! "Ai tha dhe u b", prsrit tregimi i krijimit n kapitullin 1 t Zanafills. Ose mbani mend Isain n kapitullin 55, 10-12:
    "Dhe sikurse zbret shiu e bora nga qielli
    e atje nuk kthehet,
    por e ujit tokn, e zbrun
    dhe i jep fuqi t bleroj,
    i jep bujkut farn dhe bukn pr ushqim,
    kshtu edhe fjala ime q del prej gojs sime,
    sdo t kthehet tek un pa fryt,
    pa pas kryer gjithka m plqen
    dhe pa pas zbatuar at pr ka e nisa".
    Sigurisht q ka edhe atje, si shum shpesh n Bibl, nj aluzion (do t doja t them nj putr) pr idhujt t cilt ata jan t heshtur dhe inert, t pafuqishm.
    "...e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes".
    Ai sht besnik n gjithka q bn: sht ende dhe gjithmon nj pyetje pr kt projekt t Zotit: dhe psalmi detajon gjith kt vepr t Zotit: Krijimi jo si nj akt i s kaluars, por si nj prani e Zotit, prkujdesje mbi t gjith ata q ai i ka thirrur n ekzistenc; kam prdorur fjaln "prkujdesje" sepse do ta gjejm pr pak koh.
    Pr t udhhequr ecjen e njerzve t tij, Perndia flet prmes Ligjit t tij. Ne kemi nj jehon t ksaj gjje n kt varg:
    E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit!".
    Ai e do ligjin dhe drejtsin e mir, toka sht e mbushur me dashurin e tij. E gjith Krijimi ka nj thirrje pr t'u br vendi i dashuris, ligjit dhe drejtsis. Mbani mend fjaln e profetit Mikea:
    "Tsht dftuar sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    skrkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd! (Mi 6, 8).
    sht Ligji q gradualisht edukon kt popull dhe promovon ligjin dhe drejtsin, si Zoti deshiron. N t gjith popujt e bots, ligji sht krijuar pr t garantuar dhe zhvilluar vlerat m t rendsishme t shoqris; e veant n Izrael sht se Ligji sht dhn nga Zoti dhe prandaj Ligji mbron ato vlera q sipas Zotit jan t prshtatshme pr t edukuar Popullin e tij: dashurin, lirin, respektin reciprok, solidaritetin; t gjitha urdhrimet priren t'i edukojn njerzit n kt drejtim.
    Vargjet e tjera q dgjojm kt t diel, jan pjes e fundit t psalmit, por ato jan nj vazhdim logjik i atyre q sapo kemi par:
    "Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij".
    Perndia kujdeset pr ata q kan frik prej tij, t cilt shpresojn n dashurin e tij, sepse frika nga Zoti prfshin gjithmon nj dimension t bindjes ndaj Ligjit t tij: bindja e diktuar nga besimi; sikurse nj fmij dgjon dik q e paralajmron pr rrezikun, nse i beson gjithsesi. Mund t verejm se ktu kemi nj prkufizim t bukur t "friks nga Zoti": "T kesh frik" nga Zoti do t thot t shpresosh n dashurin e tij. Edhe nj her, duhet t thuhet se shpreja "frika e Zotit" nuk ka lidhje fare me at qendrim t brendshm q n gjuhet tona perendimore shprehet me fjaln "frika".


    ZOTI TREGOHET SHUM I KUJDESSHM PR POPULLIN E TIJ.

    Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij:
    pr ti shptuar nga vdekja
    e pr ti ushqyer n kohn e uris".
    Zoti kujdeset pr ata q kan frik prej tij, t cilt kan shpresn te dashuria e tij, pr ti shptuar ata nga vdekja, pr ti mbajtur ata gjall n ditt e zis. sht e leht t shihet pse ky varg u zgjodh pikrisht pr kt t Diel, si nj prgjigje t leximit t par: knga e Shrbtorit t Vuajtur n kapitullin 53 t Isais. N vuajtje, shrbtori duron vetm sepse e di se ai sht objekti i prkujdesjes s Zotit: thot Isaia: "Pr preferencn e Zotit". N hebraisht, teksti i psalmit ton thot:
    "Syri i Perndis sht
    mbi ata q kan frik prej tij".
    Mnyr e bukur pr t shprehur shqetsimin e tij. Sa i prket citimit t "ditve t uris", sigurisht q sht nj aluzion pr kohn e Eksodit: gjat shtitjes n shkrettir, Zoti me t vrtet i shptoi njerzit q vun shpresn tek ai, duke i drguar atyre mana, do dit n mngjes.
    Sidoqoft, shprehja "pr t'i shptuar ata nga vdekja" ngre pyetje: pr t gjith, besimtar ose jobesimtar, vdekja sht e pashmangshme dhe, n kohn kur u shkrua ky psalm, askush nuk ishte ringjallur akoma! Zoti nuk ka liruar asknd nga vdekja fizike! Por ka t bj me njerzit: dhe, me t vrtet, ky popull mund t dshmoj se Zoti e liroi disa her nga vdekja: qoft n Egjipt, qoft n Babiloni, apo diku tjetr.
    Vargu i fundit sht nj prmbledhje e bukur e Beslidhjes, nj shprehje e nj besimi t jashtzakonshm: njerzit e vendosin t gjith shpresn tek ai q i shoqron me prkujdesjen e tij:
    Mirsia jote qoft mbi ne, o Zot,
    sikurse ne shpresojm n ty".
    Dashuria jote, o Zot, qofsh mbi ne, pasi shpresa jon sht tek ti. Ky besim nuk duhet t na lr kurr, pasi, me besim, ne e dim se:
    "Plani i Zotit mbetet pr gjithmon,
    planet e zemrs s tij qndrojn
    nga breznia n brezni".
    N momentet tona t dekurajimit, ne duhet ta prsrisim kt fraz pr vetveten n brendsin ton!


  5. #105
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 29 VITI B

    M 17-10-2021.


    UNGJILLI: Mk. 10, 35-45.

    35 Ather Jakobi e Gjoni, bijt e Zebedeut, iu afruan dhe i than:
    “Msues, dshirojm t bsh pr ne ka po t krkojm.”
    36 “ka dshironi ‑ u tha Jezusi ‑ t bj pr ju?”
    37 Ata i than: “Bj q n lavdin tnde t rrim njri n t djathtn e tjetri n t majtn tnde.”
    38 Jezusi u prgjigj: “Nuk dini ka lypni. A jeni t zott ta pini gotn q un e pi? Ose t pagzoheni me at pagzim me t cilin un pagzohem?”
    39 “Jemi t zott!” ‑ iu prgjigjn ata.
    Jezusi vijoi: “Vrtet do ta pini gotn q un e pi dhe do t pagzoheni me pagzim me t cilin un pagzohem.
    40 Por t v ndoknd t m rrij n t djathtn ose n t majtn time ‑ kjo nuk sht n pushtetin tim ta jap ‑ kjo gj u prket atyre pr t cilt sht br gati.”
    41 Kur e morn vesh dhjet t tjert, u hidhruan me Jakobin e n Gjonin.
    42 Prandaj Jezusi i thirri prreth dhe u tha: “Ju e dini se ata q mbahen pr sundues t popujve, i sundojn me ashprsi dhe qeveritart e tyre ushtrojn mbi ta pushtetin e tyre. 43 Kshtu ve, nuk duhet t jet ndr ju. Prkundrazi, kushdo prej jush q do t jet m i madh, le t bhet shrbtori juaj,
    44 dhe ai q prej jush do t jet i pari, le t bhet skllavi i t gjithve,
    45 sepse Biri i njeriut nuk erdhi pr t qen shrbyer, por q ai t shrbej e t jap jetn e vet si shprblim pr t gjith”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    PR T SHPTUAR T GJITH NJERZIT.

    Le t fillojm me kto fjal t fundit: "Shprbles pr t gjith": pr fat t keq ato kan ndryshuar plotsisht kuptimin q kishin n kohn e Krishtit, dhe pr kt arsye ne jemi n rrezik ta keqkuptojm ungjillin e sotm. Sot, kur dgjojm fjaln “shprbles”, sht n kontekstin e pengmarrjes, bhet fjal pr pagesn e shums s krkuar nga rrmbyesit, e vetmja mnyr pr t marr lirimin e t burgosurit. Fjala "shprbles" prcakton shumn q duhet t pagohet. Pr shembull, mund t thuhet se pengmarrsit krkojn nj "shprbles t rnd". Ndrsa n ditt e Krishtit, prkundrazi, fjala "shprblim" nnkuptonte lirimin, domethn t vetmen gj q ishte e rndsishme n fund. Fjala greke e cila sht prkthyer si shprblim rrjedh nga nj folje “λύτρον” q do t thot "humb, lsho, dorzo". Prandaj sht nj gabim, nj keqkuptim, t lexohet teksti i Ungjillit t Shn Markut, duke kuptuar se Jezusi duhej t pagonte dika pr ne. Ky keqinterpretim e shprfytyron plotsisht imazhin e Zotit: nj kng e famshme e Krishtlindjeve bri mir duke folur pr qetsimin e zemrimit t Zotit, por kushdo q e shkroi at, sigurisht nuk e kishte lexuar plotsisht Beslidhjen e Vjetr! Dishepujt e Jezusit e kishin lexuar vet, dhe pr kt arsye nuk kishte asnj rrezik pr ta keqinterpretuar at. Sidomos pasi e gjith Bibla flet pr prpjekjen e gjat t Zotit pr t liruar popullin e tij, s pari, dhe t gjith njerzimin, s dyti, nga t gjitha llojet e skllavris s tyre. Zoti sht Zoti lirues, ky sht artikulli i par i Besimit t Izraelit.
    Nga ana tjetr, ne jemi t vetdijshm se t gjith profett luftuan me gjith fuqin e tyre kundr praktiks s tmerrshme t flijimit njerzor, t cilin ata e quajtn t neveritshm. Kshtu, kur dishepujt dgjuan Jezusin duke u thn atyre: "Un duhet t jap jetn time si shprblim pr t gjith", atyre nuk u shkoi ndrmend pr nj minut q Zoti mund t krkonte ekzekutimin e Birit t tij pr t shuar do zemrim: Ata e kishin ditur pr nj koh t gjat se Zoti nuk ka zemrim kundr njerzimit dhe se ai nuk dshiron sakrifica njerzore.
    Nga ana tjetr, ata prisnin nj lirim: nga okupatori romak s pari, pr t qen t sigurt; dhe keqkuptimi zgjati nj koh t gjat pr disa prej tyre, prfshir Judn, me siguri. M thell, ata ishin besimtar dhe pr kt arsye, ata gjithashtu prisnin lirimin prfundimtar t njerzimit nga e gjith e keqja q e kafshon at: e keqja fizike, morale, shpirtrore. Dhe ata dgjuan Jezusin duke u thn atyre: "Un duhet t'i kushtoj jetn time ksaj pune hyjnore t lirimit t njerzimit". Por Jezusi gjithashtu u tha atyre se kjo pun e lirimit t njerzimit kalon prmes konvertimit t zemrs s njeriut; dhe kjo do t'i kushtoj atij jetn, ai e dinte kt. Ai sapo u ka folur atyre pr mundimet, vdekjen dhe ringjalljen e tij pr her t tret; njoftim q vetm konfirmon frikn e tyre; Marku vren m lart se ata jan n rrugn pr n Jeruzalem dhe se Jezusi po ecn para grupit; ata ndjekin pa dshir, sepse kan frik, dhe me t drejt, nga ajo q i pret n Jeruzalem.



    I THIRRUR PR T SHRBYER ME DO KUSHT, SA DO Q T KUSHTOJ!

    Nga grupi, dallohen dy burra, ndoshta m t trimat, apo m largpamsit? Jakobi dhe Gjoni, bijt e Zebedeut, ata q Jezusi i quajti "bijt e bubullims". Pra, nga ky njoftim i tret q konfirmon frikn e tyre m t keqe, ata preferojn t kujtojn vetm fundin dhe i krkojn Jezusit t'i siguroj ata: neve q do t shkojm n Jeruzalem me ty, na premton q ather do t marrim pjes n lavdin tnde. Jezusi prgjigjet: “Nuk dini ka lypni. A jeni t zott ta pini gotn q un e pi? Ose t pagzoheni me at pagzim me t cilin un pagzohem?” Pra, pr t thn, un nuk mund t shmang rrugn e vuajtjes dhe vdekjes n t ciln m udhheqin njerzit; dhe ju, a jeni gati t ecnin n t njjtn rrug?
    Fjalia e fundit e Jezusit sht shum kurioze, nse e mendojm: "Biri i njeriut nuk erdhi pr t qen shrbyer, por q ai t shrbej e t jap jetn e vet si shprblim pr t gjith”. Biri i njeriut nuk erdhi pr t qen shrbyer: por, pikrisht, Biri i njeriut, sipas profetit Daniel (Dn 7), ishte ai i cili do t kurorzohej mbret i gjith njerzimit. Nj portret kurioz i nj mbreti q gjunjzohet para njerzimit n vend q t ulet n fronin e tij mbi t tjert.
    sht e qart, ktu, Jezusi nuk e paraqet veten si nj mbret triumfues, por si shrbtori i Isais, portretin e t cilit e lexuam n leximin e par: "Biri i njeriut nuk erdhi pr t'i shrbyer, por pr t shrbyer dhe pr t dhn jetn e tij". ; Isaia tha: "Nprmjet tij do t prmbushet vullneti i Zotit", domethn shptimi i njerzimit; sepse jo dhuna, por falja, shrbimi, prulsia jan e vetmja mnyr pr t ndryshuar zemrn e njeriut; ather ne e kuptojm fjalin e Jezusit: "Krert e kombeve pagane sundojn si zotrinj ... Nuk duhet t jet kshtu midis jush". Ju, dishepujt e mi, q jeni brthama dhe majaja e njerzimit t ri, jini n imazhin e Birit t njeriut, bjeni veten shrbtor.

  6. #106
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 Ord. VITI B

    M 24 TTOR 2021.


    LEXIMI I PAR: Jr, 31, 7-9.


    7 Sepse kshtu thot Zoti:
    Brohoritni me gzim pr Jakobin,
    lavdroni t parin ndr popuj,
    tju kumtoj zri, kndoni e thoni:
    Shptoje, o Zot, popullin tnd,
    Tepricat e Izraelit!
    8 Ja, un po i kthej nga toka e Veriut,
    do ti bashkoj nga skajet e toks:
    ndr ta jan t verbr e t shqept,
    s bashku shtatzna e ajo q t lind:
    bashksi e madhe q ktu po kthehet!
    9 Shkuan duke vajtuar,
    do ti kthej duke lotuar nga gzimi,
    do tu prij gjat rrjedhs s prrenjve,
    udhs s drejt ku sdo t zn n thua,
    sepse jam baba i Izraelit,
    Efraimi sht djali im i madh.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    NJ DRIT N NAT.


    Ne duhet t mendojm se Populli i Zgjedhur po jetonte nj eksperienc shum t keqe! Mjafton t dgjohet ky ton pothuajse triumfues paraprakisht pr t marr me mend n far konteksti t tmerrshm foli Jeremia ktu. Sepse kjo sht nj karakteristik e profetve. Jeremia, si t gjith profett, flet dy gjuh: n nj koh t pamatur dhe pabesi ndaj Ligjit, ai ka fjal shum t ashpra pr t ftuar bashkatdhetart e tij n konvertim. Ai krcnon, ai shpall katastrofat e afrta. Me kalimin e kohs, me rrezikun q Populli t bhej t padurueshm dhe t prndiqej, Jeremia paralajmron, fton q t hapin syt, q t kthehen tek Zoti. Mesazhi i tij sht: "Marrzia juaj po ju on drejt katastrofs!" Por, prkundrazi, n nj koh fatkeqsie dhe dbimi, ai vjen pr t rikthyer shpresn, ai u kujton se Zoti nuk e braktis kurr popullin e tij, pavarsisht nga marrzia e tij.
    Toni i ktij teksti sht pothuajse triumfues: por duhet t lexojm midis rreshtave, dhe ather do t kuptojm se profeti predikon n nj kontekst fatkeqsie. Por gjath ksaj farkeqsie Jeremia guxon t thot: "Brohoritni me britmat e gzimit", sepse ai st i bindur se nga fundi i poshtrimit, populli mund t rikthehet n nj jet dinjitoze, dhe Jeremia e quan Jakob (domethn, - Populli i Izraelit) "i pari i kombeve". Kjo nuk sht nga nj shije pr paradoksin, sht klithma e besimit! sht gjat nats q duhet me do kusht t besohet se drita do t kthehet. Profeti n raste t tilla sht ai q i pari dallon dritn e agimit. Mund t jet e vshtir t besohet ky mesazh shprese pasi gjithka po shkon keq, prandaj Jeremia merr mundimin t prezantoj mesazhin e tij me formuln solemne: "Kshtu thot Zoti". sht nj mnyr pr t thn: Un nuk po flas pr veten time, mesaxhi q po ju them, vjen nga vet Zoti. Zoti ju premton at drit, Zoti sht besnik. E drita do ta ndrioj Jakobin.
    far fatkeqsie sht kjo? Me sa duket mrgim n Babiloni. Nuk mund t jen fatkeqsit e mbretris veriore: ne nuk i dim datat e sakta t Jeremias, por sht e sigurt se ai ka lindur shum koh pas prfundimit t mbretris veriore, e cila u shkatrrua prfundimisht nga Asiria (dmth Niniveh) n 721. Ai vet thot se e ka dgjuar fjaln e Zotit pr her t par gjat mbretrimit t Josias, i cili mbretroi nga 640 n 609. Fatkeqsia pr t ciln ai flet, mund t jet vetm Mrgimi n Babiloni i cili zgjati nga viti 587 deri n 538.
    Por ather si shpjegohet fjalia: "Un po i kthej nga toka e Veriut"? Babilonia sht n jug t Jeruzalemit si din t gjith. Por pr t arritur n lindje ose n jug, duhet t kalohet m par n veri duke marr rrugt e nj vendi pjellor.
    Nj val e par dbimesh u zhvillua m 597, e nj val e dyt m 587; Jeremia nuk u dbua; edhe pse ishte pjes e grupit t t dbuarve t lidhur me zinxhir; por kreu i rojes personale t Nabukodonosorit i la zgjedhjen, ose t shkonte n Babiloni me t dbuarit, ose t qndronte n Jerusalem dhe Jeremia zgjodhi t qndronte; ai ka shum pr t br n Jerusalem pr t ruajtur moralin e atyre q mbeten n vend. N nivelin politik, tre parti kishin vendime dhe qellime t ndryshme: grupi i par mendonte q duhej t qndronin t vendosur, t'i nnshtroheshin ksaj kujdestarie babilonase dhe t prpiqeshin t vazhdojn t ken kujdesin pr vendin q t mbijetojn atje sa m mir ishte e mundur ndrsa prisnin dit m t mira. Ky ishte pozicioni i Jeremias; prkundrazi, nj grup tjetr mendonte q duhej t shkonin n mrgim n Egjipt. Nj grup tjetr mendonte q duhej t vazhdonin luftn, edhe nse kjo do t thosht t shtypnin ata q e duruan shum mir pranin babilonase.
    Teksti q jemi duke komentuar sht shkruar nga Jeremia q mbeti n Jeruzalem, pr t luftuar kundr dshprimit t bashkatdhetarve t tij. Ai profetizoi kthimin e madh t mrgimtarve:
    " Ja, un po i kthej nga toka e Veriut,
    do ti bashkoj nga skajet e toks:
    ndr ta jan t verbr e t shqept,
    s bashku shtatzna e ajo q t lind:
    bashksi e madhe q ktu po kthehet!" (v.8)
    Dhe ai i kundrshton planet e nisjes n mrgim n Egjipt n poshtrim, me kthimin triumfues n vend:
    "Shkuan duke vajtuar,
    do ti kthej duke lotuar nga gzimi" (v.9).
    Ata ishin larguar me lot, dhe do t kthehen n ngushllime.
    N kolonat e t dbuarve, ne e dim mir paraprakisht, nj numr i caktuar nuk do t kishte duruar kushtet brutale t paraburgimit dhe vshtirsit e rrugs. Por kur vjen puna pr t'u kthyer, ecja do t jet e but, aq e but saq edhe m i dobti do t jet n gjendje ta bj at!
    Ndr ta jan t verbr e t shqept,
    s bashku shtatzna e ajo q t lind:
    bashksi e madhe q ktu po kthehet!" (v.8)
    Nj popull i mposhtur, i dobsuar dhe i penguar, i cili ishte lidhur me zinxhir dhe, me disa prej tyre q kishin pasur syt e nxjerr ... do t kishte qen nj popull i lir, i sigurt q do t kishte kthyer.


    UN JAM SI NJ AT PR IZRAELIN.

    sht nj gj e uditshme se t gjith emrat (Jakob, Efraim, Izrael) q Jeremia prdor pr t'iu referuar njerzve, jan emra q cilsojn jo mbretrin e jugut (Jerusalemin), por mbretrin e veriut prpara shkatrrimit t saj. Duke ditur se n do rast Jeremia nuk mund t kishte qen bashkkohs me mbretrin veriore, mund t mendohet se ai shpalli ktu, n heshtje, ribashkimin e popullit t Perndis. Ne e dim gjithashtu se nj pjes e popullsis s Veriut iku n Jeruzalem pas shkatrrimit t Samaris n 721; ndoshta u drejtohet atyre n veanti?
    Vrejtja e fundit, atsia e Perndis pohohet shum qart ktu:
    Un "jam baba i Izraelit,
    Efraimi sht djali im i madh" (v.9).
    Kjo mnyr e t folurit pr Perndin u prdor pas shkatrrimit t mbretris s veriut dhe disa dekada para pushtimit t mbretris s jugut nga ana e Nabukodonosorit, pra n nj koh shum afr kohs n t cilin Jeremia ushtronte shlrbimin e tij profetik n Jeruzalem: ndoshta profeti Osea ka folur i pari n kt mnyr per Perndin, n shekullin e tet, n mbretrin e Veriut, duke prshkruar shqetsimin e Zotit pr popullin e tij:
    Kur Izraeli ende ishte djal
    un e doja
    e prej Egjiptit e thirra birin tim.
    Por, sa m shum i thirrja,
    aq m tepr largoheshin prej meje;
    baalve fli u flijonin,
    idhujve u digjnin kem.
    E un e msoja Efraimin t ecte,
    vet i mbartja para duarsh,
    se kuptonin se pr ta kujdesesha.
    I trhiqja me litar pr njerz,
    me zinxhir t dashuris;
    isha pr ta,
    porsi ai q fmijn e ngre
    deri n mollzat e veta,
    prkulesha mbi t ti jap t haj" (Hos 11, 1. 4).
    Deri ather, n Izraelin hezitohej ta thrrisnin Perndin At, pr t shmangur do paqartsi; sepse popujt e tjer prdornin t njjtin titull, por ata prfytyruan atsin hyjnore n imazhin e atsis njerzore, trupore, biologjike. N Izrael, Zoti sht Tjetri, dhe atsia e tij sht e nj rendi tjetr. Por Jeremia e bn hapin, ai prdor fjaln "At":
    "Un jam nj baba pr Izraelin,
    Efraimi sht djali im i madh";
    edhe nj her, ndodhi q n thellsin e katastrofs, n rrezikun e madh t nj bjerrjeje prfundimtare, t njhumbjejes t gjithkaje, besimi i Izraelit u ngrit prpara dhe e ringjalli edhe prparimin e shoqris.

  7. #107
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 ORD. VITI B

    M 24-10-2021

    Ps. 126.


    1 Kur Zoti i ktheu robrit e Sionit,
    na dukej si t ishim n ndrr.
    2 Ather goja na u mbush me gaz
    e gjuha jon ia thoshte kngs s gzimit!
    Asohere thuhej ndr pagan:
    “Zoti bri pr ta pun t mdha”!
    3 Vrtet Zoti bri pr ne mrekulli
    e zemrat na u mbushn me gzim!
    4 Ktheji, o Zot, robrit tan
    porsi prrenjt e mesdits!
    5 Ata q mbjellin me lot,
    deh, le t korrin me gzim!
    6 N t shkuar ecnin e qanin
    duke mbartur farn pr ta mbjell,
    kurse n kthim do t vijn plot gzim
    duke mbartur dorzat e veta.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    VPRA T MREKULLUESHME BRI PR NE HYJI YN.


    N leximin e par t ksaj t diels, profeti Jeremia, n fillim t Mrgimit n Babiloni, tashm paralajmroi kthimin n vend. Natyrisht, n kohn kur u shkrua ky psalm, mrgimtart ishin tashm kthyer:
    "Kur Zoti i ktheu robrit e Sionit,
    na dukej si t ishim n ndrr" (v. 1).
    Dihet historia: fuqia e madhe Babilonia u mund me radh; mjeshtri i ri i vendit, Kyrus, kishte nj politik krejt tjetr: kur pushtoi Babilonin n 538, ai drgoi prsri n vendet e tyre prkatse t gjitha popullsit e shprngulura nga Nabukodonosori. Banort e dikurshm e Jeruzalemit prfituan prej tij si t tjert. Duket aq e mrekullueshme sa Kyrus u konsiderua i drguari i Zotit, as m shum, as m pak!
    Prandaj ky psalm ngjall gzimin, emocionin e kthimit:
    "Na dukej si t ishim n ndrr".
    N mrgim, atje, e kishin ndrruar shum her kthimin n vendin e tyre, n Juden... kur u b realitet, mezi guxuan ta besonin. Ky lirim ishte pr kta njerz si nj ringjallje e vrtet: n mrgim n Babiloni, ata u dnuan me t vrtet t zhdukeshin, si popull, duke harruar rrnjt dhe traditat e tyre, e duke jetuar me pagan idhujtar prreth. Pr t ringjallur kt shpres, psalmisti evokon dy imazhe t dashur pr kta njerz, at t ujit, e at t korrjes. Uji pr t filluar:
    "Ktheji, o Zot, robrit tan
    porsi prrenjt e mesdits!
    N jug t Jeruzalemit, ka nj shkrettir q quhet Negev: dhe n pranver, prrenjt rrjedhin posht nga malt dhe kodrinat dhe papritmas mijra lule lulzojn.
    Imazhi i dyt, kur kokrra e grurit mbillet n tok, duket t kalbet atje, pr t vdekur atje ... kur vijn kallzat, sht si nj lindje ...
    "Ata q mbjellin me lot,
    deh, le t korrin me gzim!
    N t shkuar ecnin e qanin
    duke mbartur farn pr ta mbjell,
    kurse n kthim, do t vijn plot gzim
    duke mbartur dorzat e veta" (v.5v).
    Mbjellsi shkon duke qar, kur mbjell farn: ai po vjen, po vjen me gzim, kur fara i kthen duajt. Sigurisht q ka nj evokim t gzimit q vjen me do korrje t re: mjafton t mendohet se n t gjitha qytetrimet korrja gjithmon sht dika q shkakton gzim.
    Por, m thell, ekziston gzimi i marrjes nn kontroll t vendit dhe kulturave t tij: kur t mrguarit kthehen n vend t tyre t dikurshm, vendi kthehet n jet. N vargun e fundit, prkthimi fjal pr fjal sht:
    "Ai (mrgimtari) po shkon, po largohet nga vendi i tij duke qar, por, gjath mrgimit po mbjell farn: dhe kur fara po vjen, ai (mrgimtari) rifiton, do t vij me gzim, fara po i kthen atij duajt e tij". sht e qart, skllavria dhe robria jan nj gj e s kaluars: tani njerzit kultivojn tokn" e tyre ", ata zotrojn t korrat "e tyre".
    "Ne i kthejm shportat": festa i Tendave ishte fillimisht nj fest e t korrave. N praktikn e Izraelit, ritet e vendosjes s Tendave mbeten, pikrisht. Ky himn u kndua do vit gjat pelegrinazhit ndrsa njerzit "ngjiteshin" n Jeruzalem pr Festn e Tendave n vjesht. Nse konsultohet Bibla jon, do t kuptohet se ky psalm 126 sht nj prej atyre q quhen "himne e ngjitjeve" (domethn t pelegrinazheve). Duke knduar kt psalm gjat ngjitjes n Jeruzalem, Populli i zgjedhur prkujtonte kt ngjitje tjetr, at t kthimit nga Mrgimi deri n majt e malit Sion ku ishte ndrtuar Jeruzalem.
    Por n Izrael, kur prkujtophej e kaluara, nuk ishte kurr pr t rifituar hirin pr t krijiuar dika t re n historin. Falnderohej Zoti pr punn e tij n t kaluarn, prkujtoheshin veprat t bra prej Zotit, si thonin ata, por mbi t gjitha ishte nj braktisje t vetvets me gjith shpirt e tyre n forcn trheqse t Zotit pr t rinovuar besimin n punn e tij prfundimtare pr t ardhmn.
    Ky lirim, ky rikthim n jet, i cili mund t datohet historikisht, bhet nj arsye pr t shpresuar n ringjalljet e tjera, n lirime t tjera. Si, pr shmbull tashm kishin knduar lirimin nga robria e Egjiptit, dhe kjo mrekulli qe gjithmon padyshim themeli, nj pik referimi pr besimtart e Izraelit (fjala "mrekulli" pr shembull qe pjes e fjalorit t lirimit t Egjiptit), si, tani e tutje, Populli e mrgimtarve t rikthyer kndon lirimin dhe kthimin nga mrgimi n Babiloni. Dhe duke prkujtuar me brohoritje gzimi, populli i lutej Zotit q t vazhdonte ta liropnte popullin duke shpejtuar Ditn e lirimit prfundimtar. Kjo sht arsyeja pse falnderimi przihet me lutjen "Ktheji, o Zot, robrit
    tan ...".



    KTHEJI, O ZOT, ROBRIT TAN.

    Kta "robr" jan para s gjithash ata q mbetn larg, t shprndar midis popujve t huaj. Por ata jan gjithashtu t gjith njerzit: nga Mrgimi n Babiloni, pikrisht, Izraeli e di se ka nj thirrje pr t'u lutur pr t gjith njerzimin. Ose pr ta thn ndryshe, Izraeli e di se thirrja e tij, "zgjedhja" e tij sht n shrbim t njerzimit. sht shum e qart n strofn e dyt t ktij psalmi: "Ather goja na u mbush me gaz
    e gjuha jon ia thoshte kngs s gzimit!
    Asohere thuhej ndr pagan:
    “Zoti bri pr ta pun t mdha”! (v.2).
    Ather u tha ndr kombet: far mrekullish ka br Zoti pr ta! Ky nuk sht pretendim; sht njohja e shprblimit t ksaj zgjedhjeje q Zoti bri nga nj popull shum i vogl, jo m i mir se t tjert (si thot libri i Ligjit t Prtrir); sht gjithashtu gzimi misionar t shohsh kombet q bhen t ndjeshme ndaj veprimit t Zotit, hapin e par drejt kthimit t tyre n besim, dhe pr kt arsye lirimin e tyre.
    lirimi prfundimtar i t gjith njerzimit, i "kombeve" si thot psalmi, sht ardhja e Mesis: ne e dim se festa e Tendave prfshinte nj dimension t pritjeve mesianike shum t forta. Pr shembull, gjat ksaj feste, bhj nj procesion i madh me shportat plot me fryta, pr t cilat flet ky psalm, duke aluduar pr “korrjen”, pr rezultatlt positive n nivelin e konvertimeve t fituar nga deshmia e Populit besimtar. Dhe t gjith, besimtar tradicional dhe besimtar t konvertuar n procession hynin n tempullin duke knduar: "Hosana" (q do t thot "shpto popullin tnd"); dhe gjithashtu s bashku kndoninm kt brohoritje q edhe ne e njohim mir:
    "Lum ai q vjen n emr t Zotit!"
    E cila ishte nj brohoritje e paralajmron ardhjen e Mesis.
    Pas kaq shum aventurash, kta njerz, vllzrit tan t madhenj, si thot Kshilli i Dyt i Vatikanit, jan t vendosur mir pr t na dhn nj msim t shklqyer shprese dhe pritje: le t'i besojm "Mjeshtrit t korrjes".

  8. #108
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 31 ORD VITI B.

    M 31-10-2021.

    LEXIMI I PAR. Dt. 6, 2 – 6


    1 Kto jan urdhrimet, ligjet e rregulloret q Zoti, Hyji juaj, m urdhroi t’jua msoj q t’i zbatoni n vendin q po kaloni pr ta br pron,
    2 me qllim q ta druash Zotin, Hyjin tnd, e t’i zbatosh t gjitha urdhrimet e ligjet e tija q po t’i paraqes ty, bijve e nipave t tu gjat gjith jets sate, q t jesh jetgjat. 3 Dgjo, o Izrael, mbaj e zbatoji q t jesh mir e q gjithnj t shtohesh n vendin q rrjedh qumsht e mjalt si ta ka premtuar Zoti, Hyji i etrve t tu.
    4 Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm!
    5 Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde! 6 Kto urdhrime q po t’i jap sot un, mbaji gjithmon n zemrn tnde!




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJE.

    Ky sht nj nga tekstet m t mdhenj t Beslidhjes s Vjetr! Ai ende luan nj rol shum t rndsishm n fen dhe lutjen e Izraelit sot.
    Vet libri i Ligjit t Prtrir sht nj ndr librat t par t Bibls son aktuale, por n realitet sht nj libr q u shkrua disa shekuj pas liris si Popullit t Zgjedhur nga Egiptiti, pra shum von; sht rezultat i gjith reflektimit t disa shekujve pas daljes nga Egjipti. Pr t hyr realisht n kt tekst, duhet njohur (sa t jet e mundur) historin e librit t Ligjit t Prtrir: me Moisiun dhe daljen nga Egjipti, jemi rreth vitit 1250 para Krishtit. Instalimi n Tokn e Premtuar ndodhi rreth 1200 vitet para Krishstit; dymbdhjet fiset i ndajn vendet dhe do ta pushtojn territorin e tyre, secili pr veten; por ata ruajn lidhjen e besimit t tyre t prbashkt n Perndin q i liroi nga Egjipti. Moisiu nuk ka shkruar asgj gjat jets s tij: Populli kishte vetm rasat e Ligjit, t shruara n gur; me vemendje dhe dashuri besimtaret i prsrisnin fjalt e ktyre rasavee pr t'i nguluar thell msimet e tyre n zemrn, e i prcjllnin nga babai te biri, brez pas brezi.
    Me kalimin e shekujve u ndje nevoja pr t vn n shkrim elementt m t rndsishm e meditimit t historis s lirimit t populli me ndrhyrjen e Zotit. N varsi t vendndodhjes, kto dokumente, t cilat po shfaqeshin gradualisht, secili ka karakteristikat e veta. Ajo q sht shkruar n oborrin e mbretit Solomon n shekullin e dhjet ka thekse t tjera nga ajo q filloi dyqind vjet m von n shekullin e tet n mbretrin veriore, ku kumbojn zra po aq krkues sa ato t profetve Amos ose Ozea. Ishte n bashksit e tyre q ka shum ngjar t ket lindur thelbi i asaj q sht sot libri i Ligjit t Prtrir. N kohn e shkatrrimit t mbretris veriore nga Asiriant, Levitt e Veriut u strehuan n Jeruzalem, duke marr me vete at q kishin m t muar, rrotullat q prmbajn msimet e Moisiut n gjendje n t ciln profett i kishin trashguar. Ata s shpejti do t'i shtojn msimet q kan nxjerr nga tragjedia q ndodhi n veri: mendonin se n qoft se vllezrit e tyre n Jug do t kishin pasur mundsin t dgjonin msimet e Moisiut dhe t profetve, nuk do t kishin vuajtur ata fatkeqsin q e shkattroi krejt mbretrin e veriut, mbretrin e tyre.
    M von, kto dokumente do t prjetojn shum aventura t tjera: t fshehura n tempullin e Jeruzalemit, nn sundimin e nj mbreti sakrileg, pr ta shptuar, ato do t gjenden pothuajse rastsisht, n vitin 622, nn mbretrimin e Josias, i cili do t bazohet n msimet e ktij dokumenti pr t filluar nj reform t madhe fetare. Ai ishte nj besimtar I vrtet. Dhe pastaj, kur katastrofa do t kishte ndodhur edhe n mbretrin jugore (Jerusalemi u pushtua nga Nabukadnetsari n 587), do t jet koha pr t nxjerr edhe msime pr kthimin nga Mrgimi: Toka e premtuar nga Zoti duhet fituar. Prandaj theksi i fjals "dgjo" n kt libr, theksi q sht ai i nj predikimi, madje edhe i nj thirrjeje zgjimi. Kshtu lindi, ndoshta, gjat shekujve dhe historis s trazuar t popullit t zgjedhur, ky libr i Ligjit t Prtrir q kemi prpara (dhe emri i t cilit, n greqisht, do t thot "Ligji i dyt", pasi sht, n nj far mnyre nj riprtritje e msimeve t Moisiut.
    Pra mund t thuhet se dihet miaft tani pr t kuptuar tekstin e sotm. Prandaj sht nj rilexim i Eksodit dhe i msimeve t Moisiut, shum koh pas vdekjes s ktij t fundit, n nj koh kur mbretris jugore duhet t'i kujtohen urgjentisht krkesat e Beslidhjes dhe kthimi n besim, n thellsi q sht thelbsore: Izraeli, ti do t dgjosh, ti do t kujdesesh t vish n praktik at q do t'ju sjell lumturi dhe frytshmri... ashtu si ju ka premtuar Zoti, Perndia i etrve tuaj. “Dgjo, Izrael, Zoti, Perndia yn, sht i vetmi "
    I gjith fati i Izraelit sht aty, ndoshta, n kuptimin e ktyre dy fjalve ("Dgjo" dhe "Izrael"): Izraeli, Populli i Zgjedhur, por q e ka marr emrin nga nj luft e paharrueshme, nse ju kujtohet! Sepse ishte pas nats s betejs s tij me engjllin (n kalimin e Jabokit, n nj deg t Jordanit n Jordanin e sotme) q Jakobi mori nga kundrshtari i tij kt emr t ri: "Izrael", q do t thot saktsisht: "Ai q luftoi kundr Zotit”!
    “Nuk do t quhesh m Jakob, por Izrael:
    sepse luftove me Perndin e me njerz
    dhe ngadhnjeve” (Zn 32, 29).
    Pikrisht ktij populli, gjithmon t tunduar pr t'u ngritur kundr Zotit, pr t luftuar me Zotin ("njerz me qaf t fort", tha Moisiu) autori i librit t Ligjit t Prtrir ia kujton se ai duhet prkundrazi "t dgjoj" Zotin... sht pikrisht ai Popull q vazhdimisht sfidohet me kt nevoj pr t'u nnshtruar dhe dgjuar, nse dshiron t fitoj lumturin dhe lirin e vet.
    Kjo fraz: "Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm!" sht br lutja e prditshme e judenjve. sht e famshmja “SHEMA ISRAEL” q recitohet n mngjes dhe n mbrmje nga mosha tre apo katr vje. Pjesa tjetr e tekstit kmbngul q t mos e harrohet kurr ky profesion i besimit: ja disa vargje q pasojn dhe q jan kaq t bukura:
    "Kto urdhrime q po t’i jap sot un,
    mbaji gjithmon n zemrn tnde!
    Ua prsrit fmijve t tu!
    Fol pr to kur t jesh n shtpi
    e kur t jesh duke udhtuar;
    kur t biesh n shtroj
    e kur t ngrihsh nga shtroja.
    Lidhi n dorn tnde si shenj
    dhe le t jen si vjerrs
    ndrmjet syve t tu!
    Shkruaji mbi ballzinat e dyerve t tua
    dhe n dyer t tua!" (v. 6-9).
    Mnyr e bukur pr t thn se sht n do koh, n zemr t do profesioni t tij q besimtari duhet t qndroj i lidhur me gjith qenien e tij pas ktyre urdhrimeve q i jan dhn pr lumturin e tij.
    Kjo shenj n dor dhe n ball dhe n dyert e shtpive e t qyteteve, dihet q ndiqet fjal pr fjal; dihet se quhen "filaterit" (n aramaisht, tefillin): kto kubik t vegjl prej lkure t zez, q besimtart i lidhin, n ball dhe n krah (n lartsin e zemrs), gjat lutjes t prditshme; n kto kubik t vegjl, pikrisht, jan t mbyllura rrotulla letre n t cilat sht shkruar ndr t tjera teksti i "Shema Israel":
    "Ju do t bni nj shenj t saj
    t ngjitur n dorn tuaj,
    ju do t bni nj shenj t saj
    t vendosur midis syve tuaj".
    Po kshtu, Ligji i Prtrir thot:
    "Do t'i shkruani n shtalkat e shtpis tuaj,
    do t'i shkruani n hyrje t qytetit tuaj”.
    Pastaj n kornizn e ders s prparme t shtpis besimtart varin nj kuti t vogl (mezuzah) q prmban Shema Israel; po kshtu, ekziston nj mezuzah i varur nga porta e qytetit (n murin e qytetit t vjetr t Jeruzalemit, pr shembull). Kshtu edhe sot besnikria e Populli t Zgjedhur sht pjes e praktiks s tyre t prditshme. Izraeli nuk e ka harruar kurr thirrjen e Ligjit t Prtrir.
    Duke lexuar kt, do t kemi vn re rndsin e transmetimit familjar t besimit: "Ti do t kesh frik nga Zoti, Perndia yt, gjat gjith ditve t jets sate, ti, si dhe biri yt dhe biri i birit tnd..." Shprehja: "Perndia i etrve tuaj" q takojm ktu, si n shum tekste t Beslidhjes s Vjetr, ka ngjallur gjithashtu kt transmetim pr shekuj me radh. Ky sht sigurisht nj nga sekretet e mbijetess s besimit hebre gjat historis.

  9. #109
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 31 Ord VITI B

    M 31-10-2021.


    Ps.18, 2-3, 4, 47.51ab


    2 T dua, o Zot, fuqia ime!
    3 Ti, o Zot, je Qeta ime, Kshtjella ime,
    Streha ime, Shptimtari im!
    Perndia im, Ndihmtari im, n T shpresoj!
    Ai sht Mbrojtsi im, fuqia e shptimit tim, ndorja ime!
    4 N ndihm do ta thrras Zotin
    tejet t lavdishm,
    dhe do t shptoj nga armiqt e mi.
    47 Rroft Zoti! Qoft bekuar Qeta e strehimit tim!
    Qoft madhruar Hyji, Shptimtari im!
    51 Zoti ia shumon fitoret mbretit t vet,
    e prkrah t shuguruarin e vet,
    Davidin e pasardhsit e tij deri n amshim!



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA




    ZOTI TREGOHET BESNIK NDAJ MESIS S TI.

    "Zoti tregohet besnik ndaj Mesis s tij": ktu fjala "Mesia" do t thot thjesht "mbret". Psalmisti bn q t flas mbreti David. Dhe Zoti e ndihmoi.
    Le t kujtojm historin. Kjo ndodh pak para vitit 1000 para Krishtit. N at koh mbreti legjitim i Izraelit, i zgjedhur nga Zoti dhe i shenjtruar me vajosjen e vajit nga profeti Samuel, nuk ishte Davidi (ende jo), por Sauli, mbreti i par i Izraelit .
    Por ky nuk e prmbushi m misionin e tij: mbretrimin e tij, i cili kishte nisur mbar, prfundoi keq. N vend q ta dgjonte profetin, ai me vetdije i theu urdhrat e tij dhe profeti Samuel e mohoi at. Pikrisht ather ai profet e kishte zgjedhur Davidin, kur ishte ende shum i vogl, pr t'u strvitur n oborr mbretror dhe pr t pasuar Saulin m von. Kshtu Sauli mbeti mbret n fuqi deri n vdekjen e tij, por atij iu desh t duronte n oborr t vet rritjen e Davidit, rivalit t tij gjithnj e m t popullarizuar dhe t suksesshm. Dhe ndr koh nj urrejtje e ashpr e mbushi gradualisht zemrn e Saulit dhe ai u prpoq disa her, por m kot, t hiqte qafe Davidin. Nj her ndr t tjera, Sauli po ndiqte Davidin dhe Davidi gjeti streh n nj shpell. Prandaj shprehja:
    "Zoti lirimtari im,
    shkmbi q m strehon ...".
    I zgjedhur, pr habin e tij t madhe, pr t qen mbreti i ardhshm, Davidi e dinte se mund t mbshtetej n mbrojtjen e Zotit:
    "N ndihm do ta thrras Zotin
    tejet t lavdishm,
    dhe do t shptoj nga armiqt e mi" (v.4)
    "Ose prsri:
    "Zot, mburoja ime,
    fortesa ime,
    arma ime e fitores! "
    ose:
    "O Zot, je Qeta ime, Kshtjella ime,
    Streha ime, Shptimtari im!
    Perndia im, Ndihmtari im, n T shpresoj!
    Ai sht Mbrojtsi im, fuqia e shptimit tim, ndorja ime!" (v. 3).
    Libri i dyt i Samuelit thot se Davidi e kndoi kt psalm pr t falnderuar Perndin q e liroi nga t gjith armiqt e tij, duke filluar nga Sauli; dhe nse ne kemi kureshtjen t konsultohemi me kt libr t dyt t Samuelit, n kapitullin 22 do t gjejm atje tekstin e ktij psalmi 18 pothuajse identik. Kjo nuk dshmon se Davidi historikisht e tha fjal pr fjal kt psalm, por se redaktori i fundit i Librit t Samuelit mendonte se ky psalm ishte veanrisht mir pr t shqaruar situatn e Davidit.
    Por, sigurisht, tema e vrtet e psalmit, si gjithmon, nuk sht ndonj personazh i veant, madje as mbreti David: sht i gjith Populli i Zgjedhur. Dhe kur Populli i Zgjedhur dshiron t falnderoj Perndin pr mbshtetjen dhe shqetsimet e tij gjat shekujve, ai e krahason veten me mbretin David t prndjekur nga Sauli.



    SHKEMBI I IZRAELIT


    I gjith populli i Izraelit, gjithashtu, mund t'i thot kto vargje me gjith t vrtetn: "Zot, shkmbi im... Zoti lirimtari im,
    shkmbi q m strehon...
    M ka liruar, m ka br t gjer,
    m ka liruar sepse ai me dashuron.
    Rroft Zoti! Qoft i bekuar Shkmbi im! ... ".
    S pari, shum koh prpara Davidit, u prjetua se nj shpell n nj shkmb mund t jet nj vend strehimi; libri i Gjyqtatrve jep shembuj pr kt; t thuash se Zoti sht Shkmbi yn do t thot para s gjithash t thuash se ai sht ndihma jon, mbshtetja jon m e sigurt. Pr shembull, te Ligji i Prtrir gjejm kngn e famshme t Moisiut pr Shkmbin e Izraelit:
    “T’ Zotit Emrin do t’lvdoj:
    lartsoni Hyjin ton!
    I qet sht Ai, n’vepra i prsosur,
    udht e tij jan drejtsi:
    Hyj besnik, pa asnj t’keqe,
    krejt i drejt e i patmet” (Dt 32, 3-4).
    N nj koh kur mendohej se do popull ka Perndin e tij mbrojts, pranohej se popujt e tjer mund t ken “shkmbin” e tyre, por Shkmbi i Izraelit vlen shum m shum se shkmbet e tjer; ne gjejm n t njjtin tekst kt fraz madhshtore: "Shkmbi i armiqve tan nuk sht si Shkmbi yn" (Dt 32:31).



    SHKMBI I MASS DHE MERIBS.

    Moisiu, kur flet pr shkmbin, sigurisht i jep atij nj kuptim tjetr; n fjalt e tij ka padyshim nj jehon t lirimit nga Egjipti ("Zoti m liroi sepse m do") dhe gjithashtu t Eksodit, ecjes s gjat n Sinai; gjat gjith ktij udhtimi sprovues, nn vapn, me urin, etjen, mes akrepave dhe gjarprinjve q digjeshin, prania e Zotit, kujdesi i tij ishin ndihma e njerzve; nj prkujdesje q shkoi aq larg, sa bri q uji t rrjedh nga Shkmbi: sht pasazhi i famshm i Mass dhe Meribs, ku kishin aq etje sa kishin frik t vdisnin dhe akuzuan Moisiun se donte vdekjen e popullit... Historia e ksaj revolte e prndjek kujtesn e Izraelit, sepse sht tipike e dyshimeve, e tundimeve q sulmojn besimtarin; por ktu nuk evokohet kjo revolt kundr Zotit dhe Moisiut , por mirsia e Zotit q i prgjigjet revolts me nj dhurat edhe m t madhe:
    “N kt vend populli hoqi keq pr uj dhe nynykatte kundr Moisiut: “Prse na bre t dalim prej Egjiptit pr t na vrar ne, fmijt tan dhe bagtit tona”? Moisiu iu drejtua Zotit me kto fjal: “far t bj me kt popull? Edhe pak dhe do t m vrasin me gur”. Zoti i tha Moisiut: “Shko para popullit; merr me vete disa prej pleqve t Izraelit, merre n dor shkopin, me t cilin e godite lumin dhe nisu! Ja, un do t qndroj para teje prmbi qetn e Horebit. Ti bjeri shkmbit e prej tij do t shprthej uji q populli t pij”. Moisiu bri ashtu ndr sy t pleqve t Izraelit" (Dal 17,3-6).
    Kur populli i Izraelit e kndon kt psalm, e kujton kt prani besnike, kujton se Zoti sht gjithmon pran tij, q emri i Zotit sht "Emmanuel-Un jam me ty"; por ky prkujtim sht gjithashtu burimi i shpress s Popullit; sepse ashtu si Davidi, kta njerz presin prmbushjen e premtimeve t Zotit besnik, ardhjen e Mesis q do ta liroj prfundimisht njerzimin:
    “ Rroft Zoti! Qoft bekuar Qeta e strehimit tim!
    Qoft madhruar Hyji, Shptimtari im!
    Zoti ia shumon fitoret mbretit t vet,
    e prkrah t shuguruarin e vet,
    Davidin e pasardhsit e tij deri n amshim! (v. 47 e 51).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 27-10-2021 m 04:55

  10. #110
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 31 Ord VITI B

    M 31-10-2021.

    UNGJILLI: Mk 12, 28b-34


    28 Nj nga skribt q kishte dgjuar rragatjen e tyre, duke par se Jezusi u prgjigj mir, iu afrua dhe e pyeti:
    Cili urdhrim sht i pari i t gjitha urdhrimeve?
    29 Jezusi iu prgjigj: I pari sht: Dgjo, Izrael! Zoti Hyji yn, sht nj Zot i vetm.
    30 Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith mendjen tnde e me gjith fuqin tnde!
    31 Urdhri i dyt sht: Duaje t afrmin tnd porsi vetveten! Tjetr urdhr m t madh se kta nuk ka.
    32 Skribi u prgjigj: Mir fort, Msues! U prgjigje ashtu si sht e vrteta! Ai sht i Vetmi, e pos tij ska tjetr.
    33 T duash At me gjith zemr, me gjith mendje, me gjith fuqi e t duash t afrmin tnd porsi vetveten, vlen m shum se t gjitha flit e shkrumbimit e theroret.
    34 Jezusi, duke par se u prgjigj me urti, i tha: Nuk je larg prej Mbretris s Hyjit. Dhe askush spati m guxim t hyj me t n rragatje.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    CILI SHT I PAR NGA T GJITHA URDHRIMET?


    Skribi q doli prpara, nuk ishte keqdashs, prkundrazi pyetja e tij ishte klasike, nj tem e zakonshme bisede, me sa duket: po t numroheshin t gjitha detajet e ligjit hebre, ishin gjashtqind e trembdhjet urdhrime: problemi i zgjedhjes s prparsis n mnyr t pashmangshme, u ngrit. Prandaj pyetja: Cili sht i pari nga t gjitha urdhrimet?".
    Si gjithmon, Jezusi prgjigjet duke iu referuar vet Shkrimit; dhe si do shkrues i mir, ai di t'i bashkoj tekstet. Ktu ai citon dy tekste, jashtzakonisht t njohur:
    I pari sht: Dgjo, Izrael!
    Zoti Hyji yn sht nj Zot i vetm.
    Duaje Zotin, Hyjin tnd,
    me gjith zemrn tnde,
    me gjith mendjen tnde
    e me gjith fuqin tnde!
    Urdhri i dyt sht:
    Duaje t afrmin tnd porsi vetveten!
    Tjetr urdhr m t madh se kta nuk ka.
    I pari nuk sht asgj tjetr vese i famshmi "Shema Israel", prmbledjja e besimit hebre n nj far mnyre (Dt 6, leximi yn i par); e dyti sht nj pasazh nga libri i Levitikut, i njohur mir nga autoritetet fetare (Lev 19,18).
    Kto dy urdhrime jan urdhrime pr dashuri dhe Jezusi nuk po u shton asgj ende atyre. "Shema Izraeli" urdhron dashurin ndaj Perndis, dhe vetm at: ishte nj tem shum e zakonshme n Beslidhjen e Vjetr: t duash Perndin n kuptimin e "lidhjes" me t, duke prjashtuar ndonj perndi tjetr, q do t thot, me gjuh t thjesht, t refuzosh do idhujtari. Kjo dashuri pr Zotin sht pr m tepr vetm nj prgjigje ndaj dashuris s Zotit, ndaj zgjedhjes q ai bri pr kt popull:
    "Arsyeja q Zoti ju ka pr zemr dhe ju ka zgjedhur, nuk sht pse ju ua kaloni
    t gjith popujve t tjer pr nga numri; jo, pasi ju jeni m t pakt se t gjith
    popujt e tjer: por pse Zoti ju do dhe pse e mban prbetimin q u bri etrve
    tuaj. Kjo qe arsyeja q ju nxori me dor t fuqishme
    dhe ju shptoi prej shtpis s skllavris,
    prej dors s faraonit, mbretit t Egjiptit" (Dt 7,7-8) ..
    "Kjo tu dftua ty q ta dish se Zoti sht vet Hyji dhe se nuk ka tjetr prve
    atij. Prej qiellit bri ta dgjosh zrin e tij q t msonte; prmbi tok ta ka
    dftuar zjarrin e vet t madh dhe i dgjove fjalt e tija prej mesit t zjarrit,
    sepse i deshi etrit e tu dhe i zgjodhi pr vete pasardhsit e tyre.
    Ai t nxori me fuqin e vet prej Egjiptit dhe me nj forc t madhe,
    juve ju sht dhn t shihni, q t dini se sht Zoti ai q sht Perndia, nuk
    ka asnj tjetr prve tij. (Dt 4,35-37).
    Por a mund t kontrollohet dashuria? Vrulli i dashuris, jo; por besnikria, po, dhe ktu bhet fjal pr kt: q ta bsh dashurin ligj, do t thot t relativizosh do ligj tjetr: tani e tutje, ligji, sido q t jet, sht n shrbim t dashuris s Zotit: ai nuk mund ta zvendsoj at; por diskutime t pafund mbi rendin e prparsis s urdhrimeve, mund t shprqendroj nga gjja kryesore, nga vet dashuria.
    Sa i prket urdhrimit t dyt t cituar nga Jezusi, "Duaje t afrmin tnd si veten tnde", ai shfaqet n librin e Levitikut, n at pjes q quhet: "Ligji i shenjtris", q fillon me kto fjal:
    Fol me mbar bashksin izraelase e thuaju:
    Jini t shenjt, sepse un jam i shenjt (Lev 19,2).
    Megjithat, uditrisht, ky kapitull q duket t prqendrohej te shenjtria e Perndis, renditi me saktsi nj seri t tr urdhrimesh pr dashurin pr t afrmin. Kjo do t thot qart se shum koh prpara Jezu Krishtit, n idealin e Izraelit, dy dashurit e Perndis dhe t afrmit, ishin nj urdhr i vetm. Tabelat e Ligjit pasqyronin t njjtn krkes pasi urdhrimet n lidhje me marrdhnien me Perndin sapo u paraprin urdhrimeve n lidhje me t afrmin.



    DUA MSHIR, JO FLIJIME.


    Profett i kishin zgjeruar shum krkesat pr dashurin ndaj t afrmit (dhe skribt e kohs s Jezusit, ndryshe nga saducenjt, zakonisht lexonin tekstet profetike). Pr t prmendur vetm nj gj shum t famshme n kohn e Jezusit, le t kujtojm kt fjali t profetit Ozea:
    " Dua dashurin e jo flin, njohjen e Hyjit m se holokaustet.
    Un dua mshir, jo flijime, njohjen e Zotit, jo olokauste" (Ozea 6,6).
    Skribi yn sht padyshim n kt linj mendimi; Marku shnon:
    "Skribi u prgjigj:
    Mir fort, Msues!
    U prgjigje ashtu si sht e vrteta!
    Ai sht i Vetmi, e pos tij ska tjetr.
    T duash At me gjith zemr,
    me gjith mendje, me gjith fuqi
    e t duash t afrmin tnd porsi vetveten
    vlen m shum se t gjitha flit e shkrumbimit e theroret (v. 32v.).
    Jezusi prfundon me nj fraz inkurajimi, q duket nj "lumturi": "Ti nuk je larg nga Mbretria e Perndis" (nnkuptohet: je "i lumtur" sepse nuk je larg nga Mbretria e qiellit).
    sht tani rasti interesant t theksohet se predikimi i zakonshm i Jezusit nuk ishte nj msim i tipit: "sht e nevojshme, duhet...", por nj zbules mbi thellsin e asaj q po jetohet: sepse e kuptove se m e rndsishmja sht t duash, je i lumtur, je shum afr Mbretris. Kshtu, Jezusi e mbyll kt seri polemikash me nj not pozitive, e cila sht unike pr Markun: Ti nuk je larg nga Mbretria e Hyjit".
    Mbeten dy pyetje: e para, duke pasur parasysh kt marrveshje t habitshme midis Jezusit dhe skribit, pse nuk u shmangn Mundimet? Prgjigja e Markut sht si vijon: bashkkohsit e Jezusit n prgjithsin e pranuan msimin e Jezusit, por nuk e kuptuan dhe nuk e pranuan personin e tij. "Me far autoriteti" po vepronte? Cili ishte misteri i tij? Ktu gjejm problemin e paraqitur n sinagogn e Nazaretit (6,1-6; krh. e diela e katrmbdhjet): kush mendon se sht djali i marangozit?
    Pr sa i prket pyetjes s dyt, ajo sht si vijon: N fund t fundit, cili sht kontributi origjinal i Jezusit? A nuk ishte gjithka tashm n Ligjin? Po, gjithka ishte n germ n Ligjin e Izraelit, por Jezusi vjen pr t shpallur dhe prmbushur fazn e fundit t Zbuless: s pari, ai arrin t zgjeroj pafundsisht nocionin e fqinjit; Marku na tregon vazhdimisht Jezusin duke luftuar kundr do prjashtimi; s dyti, Jezusi vjen n tok pr t jetuar n vetvete kto dy dashuri t pandashme, at t Zotit, e at t tjerve pa prjashtim; m n fund, Jezusi vjen t na mundsoj t duam si Ai duke na dhn Shpirtin e tij: Nse e doni njri‑tjetrin, t gjith do tju njohin se jeni nxnsit e mi(Gj 13,35).
    Dhe Jezusi tha edhe: " Duajeni njri‑tjetrin!
    Sikurse un ju desha ju, duajeni edhe ju njri‑tjetrin!

    Duani njri tjetrin si edhe un ju kam dashur ju" (Gj. 13,34).

    Jezusi sapo i dha skribit prkufizimin m t mir t Mbretris: Mbretria e Perndis sht atje ku mbretron dashuria: dashuria e Perndis ushqen dashurin pr t tjert.


  11. #111
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    1 AVV. VITI C

    M 28-11-2021.

    LEXIMI I 1.R: Jer. 33.14-16.



    14 Ja, po vijn ditt ‑ sht shpallje e Zotit ‑
    e do ta oj n vend fjaln e mir
    q ia premtova shtpis s Izraelit e shtpis s Juds:
    15 N ato dit e po n at koh,
    do t bj t ngallit pr Davidin nj pinjoll drejtsie,
    Ai do ta oj n vend t drejtn e drejtsin mbi tok.
    16 Ndr ato dit Juda do t shptoj
    e Jerusalemi do t banoj n siguri.
    Dhe ja, emri me t cilin do t quhet Qyteti:
    ‘Zoti sht Drejtsia jon’.”





    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.



    NJ SHPALLJE Q NXIT N SHPRES.

    “ Ja, po vijn ditt ‑ sht shpallje e Zotit ‑ e do ta oj n vend fjaln e mir q ia premtova shtpis s Izraelit e shtpis s Juds": Po vijn ditt kur un do t prmbush premtimin e lumturis q i kam br shtpis s Izraelit dhe shtpis s Juds. Predikuesi q flet ktu nuk sht profeti Jeremia. Ai sht biri i tij shpirtror dhe pr shkak se sht biri i tij shpirtror, predikimi i tij sht ruajtur n vet librin e Jeremis. N nj koh kur bashkkohsit e tij tundohen t dshprohen pr t ardhmen, ai u kujton atyre fjalt q Jeremia shpalli disa shekuj m par. Ai u tha atyre: “Ju e mbani mend premtimin q ju dha Jeremia nga Perndia; mir, kini besim se do t realizohet s shpejti. Dhe far premtoi Hyji neprmjet Jeremis?:
    "N ato dit e po n at koh,
    do t bj t ngallit pr Davidin
    nj pinjoll drejtsie".
    N gjuhn biblike, kjo do t thoshte:
    "Nj mbret i ri, pasardhs i Davidit,
    do t lind dhe do t mbretroj n Jerusalem".

    Tashm n kohn e Jeremis, ishte e vshtir t besohej kjo gj. Dhe n kohn e djalit t tij shpirtror, isht edhe m shum e vshtir.
    Le t flasim fillimisht pr ditt e Jeremis. Mbreti David kishte vdekur shum koh m prpara dhe dinastia e tij (quhej Trungu i Jeseut) dukej se ishte zhdukur prgjithmon. Sepse mbreti Nabukodonosor kishte deportuar me radh dy mbretrit e fundit t Jeruzalemit n Babiloni (rreth 600 para Krishtit). Tani qyteti ishte i pushtuar, tempulli dhe vendi u shkatrruan, popullsia u dhjetua gjat lufts. Shumica e t mbijetuarve ishin zn rob dhe ishin marr n mrgim n Babiloni: pas marshimit t gjat t detyruar midis Jerusalemit dhe Babilonis, kolonia e vogl hebreje dukej e dnuar t vdiste atje, larg vendit. Dhe mund t bheshin shum pyetje: A do t eliminohet s shpejti Izraeli nga harta? far ishin br premtimet e bukura t profetve? Q nga Natani, i cili u kishte shpallur Davidit dhe pasardhsve t tij nj mbretri t prjetshme, populli kishte ndrruam pr mbretin ideal q do t kishte vendosur siguri, paqe dhe drejtsi pr t gjith. A duhet t prmbahej prgjithmon nga ndrrat?
    N at koh, kur populli kishte filluar t humb shpresn, pikrisht ather, Shpirti Shenjt i dha gjuhn e shpress Jeremis; ai filloi me kt formul t njohur: “sht shpallje e Zotit”. Do t ndalemi pak ktu: kur predikimi i nj profeti fillon me kt shprehje, duhet pasur kujdes i veant. Kjo do t thot se gjithka vijon sht e vshtir pr t'u besuar ose kuptuar nga dgjuesit. Nse nj profet merr mundimin t tregoj se sht me t vrtet nj shpallje e Zotit, dhe jo vetm e tij, kjo ndodh sepse bashkkohsit e tij ishin shum t dekurajuar, t dshpruar. Dhe do fjal shprese atyre u duket nj gnjeshtr pa e keq! Pse jan t dekurajuar? Sepse koht jan t vshtira, sepse lumturia e premtuar nga Zoti pr popullin e tij q nga Abrahami duket se po largohet do dit e m shum, sepse froni i Jeruzalemit sht pashpres, bosh...
    Jeremia vazhdoi: "‘Zoti sht Drejtsia jon’.” Po vijn ditt kur un do t nxjerr te Davidi nj filiz drejtsie dhe ai do t ushtroj t drejtn dhe drejtsi n vend. N ato dit Juda (domethn krahina prreth Jeruzalemit) do t lirohet dhe Jeruzalemi do t banohet i sigurt dhe n paqe; dhe ky sht emri q do t'i vihet: Zoti sht drejtsia jon".
    Prandaj, pikrisht n kt moment kur popullit hebre nuk kishte m nj mbret dhe kur mbretrimi (dhe Premtimi q i ishte bashkangjitur q nga koha e Davidit) dukej prfundimisht i zhdukur, profeti guxoi t shpallte, kundr do dukjeje, q premtimi q Perndia ia kishte br Davidit, do t realizohej. Do t vij nj mbret i ri q do t bj t mbretroj drejtsia. Dhe pastaj Jerusalemi, emri i t cilit do t thot "Qyteti i Paqes", do t prmbush thirrjen e tij. Profeti yn shkoi edhe m tej, dhe foli pr "premtimin e lumturis q i kishte br shtpis s Izraelit dhe shtpis s Juds", sikur kto dy mbretri t ishin nj; megjithat, n ditt e Jeremis, mbretria e Solomonit ishte ndar prej kohsh n dy mbretri t pavarura, m shpesh armiq se vllezr, Izraeli dhe Juda; dhe kur Asiria pushtoi mbretrin e Izraelit, kryeqyteti i s cils ishte Samaria, kjo mbretri kishte qen fshir nga harta. Dhe pas ksaj profeti yn guxoi t fliste pr ribashkim t mbretrive t Juds dhe t Izraelit! Isht nj sfid e madhe pr gjykimin e shndosh, por isht besim i vrtet! Nj msim i shklqyer pr t ringjallur shpresn dhe nj shembull i shklqyer i asaj q sht nj fjal profetike: nj fjal q, n ditt e errta, shpall dritn.


    VETEM SEPSE ZOTI E PREMTOI.


    Biri shpirtror i Jeremis, ai q ka shkruar leximin e par e liturgjis s sotme, predikoi n nj koh me turbullira t rnda. Kan kaluar shekuj, por Mesia ende nuk e ka par dritn e diellit. N t vrtet, nuk dihet me siguri kur jan shkruar kto rreshta, por besohet se kan qen predikimi i nj autori shum t von t Beslidhjes s Vjetr, ndoshta n shekullin e dyt para Krishtit. (M von fjalimi i tij u fut n kapitullin 33 t librit t profetit Jeremia).
    Ai e fillon me formuln pr t ciln po flisja n fillim: “sht shpallje e Zotit” dhe ne tani e kuptojm m mir pjesn tjetr; ku ai tha: "Po vijn ditt kur do ta oj n vend fjaln e mir q ia premtova shtpis s Izraelit e shtpis s Juds". Ky premtim lumturie sht ai q paraardhsi i tij i shquar, profeti Jeremia, bri n Jerusalem disa shekuj m par, n nj moment tjetr kur populli ishte dekurajuar dhe deshpruar.
    Prandaj, nuk e dihet emri i ktij predikuesi q merr fjalt e Jeremis disa shekuj pas tij. Ajo q sht e admirueshme sht se n nj periudh t re t zymt, ky profet anonim u kujton bashkkohsve t tij premtimet e Perndis t shpallura shekuj m par nga Jeremia: “Ja, po vijn ditt ‑ sht shpallje e Zotit ‑ e do ta oj n vend fjaln e mir q ia premtova shtpis s Izraelit e shtpis s Juds". Premtimi i lumturis do t prmbushet. Sekreti i shpress s pamposhtur t besimtarve qndron n kto pak fjal: pritshmria jon nuk sht fusha e ndrrs, por t premtimit t Zotit. Ai, besimtari, do t dij t lind nj pinjoll i ri nga trungu i Jeseut.
    Le t themi t vrtetn, t drejtn: kjo na ndodh edhe neve, t njohim dekurajimin. Pr shekuj e shekuj, sht gjithmon e njjta pyetje: pse paqja, harmonia, vllazria pr t ciln ndrrojm, duken t paarritshme, me nj fjal pse Mbretria e Perndis po vonon kaq shum 'pr t instaluar vet? sht shum e vrtet q vonesa n ardhjen e mbretris s Perndis sht nj sfid pr besimin ton dhe pr besimin e t gjith besimtarve t t gjitha kohrave.
    Le t jemi t qet: besimi yn bazohet n dy arsye absolutisht t pathyeshme: e para sht se Zoti nuk mund t mos prmbush nj premtim... Por mbi t gjitha: dhe kjo sht fjala e fundit e ktij teksti: "Zoti sht drejtsia jon". Kjo sht arsyeja m e mir pr t mos hequr dor kurr nga shpresa. Nse do t mbshteteshim n forcat tona pr t transformuar botn, puna do t dukej sikur e humbur kot paraprakisht... Por pikrisht, lajmi i mrekullueshm i ktij teksti sht se drejtsia q do t mbretroj n Jerusalem dhe n mbar tokn nuk do t jet n rezultati i prpjekjeve njerzore: do t vij nga vet Zoti!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 23-11-2021 m 09:26

  12. #112
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    1 AVV. VITI C

    M 28-11-2021.

    PSALMI: 25, 4-5, 8-9, 10. 14


    4 Bj t’i njoh, o Zot, udht e tua
    e m’i mso shtigjet e tua.
    5 M drejto me t vrtetn tnde dhe m mso,
    sepse ti je Hyji im, Shlbuesi im,
    n ty shpresoj gjithmon.

    8 I mbl e i drejt sht Zoti,
    mkatart i kthen n udh t drejt,
    9 t prvuajtve u prin n drejtsi,
    t butve ua mson udhn e vet.

    10 T gjitha udht e Zotit jan mshir dhe e vrtet
    pr ata q mbajn Beslidhjen e tij e urdhrimet.
    14 Miqsisht sillet Zoti me ata q e druajn,
    pr t’ua njoftuar Beslidhjen e vet.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    N KRKIM T RRUGS TON.



    "I mbl e i drejt sht Zoti,
    mkatart i kthen n udh t drejt".
    Ky varg i thjesht na vendos n humor: jemi n nj fest pendimi n tempullin e Jerusalemit. Fjalori i shtegut sht tipik pr psalmet pendestare. Sepse mkati, n vetvete, sht rruga e gabuar. Dhe ne e dim se fjala "konvertim" do t thot "kthes". N Bibl, mkatari q konvertohet, bn nj kthes t vrtet; thuhet se “po kthehet nga rruga e gabuar”. Moisiu po prdorte tashm t njjtn shmblltyr: ai i tha popullit: “Mbani, pra, e zbatoni t gjitha ato q jua ka urdhruar Zoti, Hyji juaj. Mos e shmangni rrugn as djathtas as majtas, por ecni drejt udhs q jua ka urdhruar Zoti, Hyji juaj, q t jetoni e t kaloni mir e t shumohen ditt e jets suaj n tokn e trashgimit tuaj"(Dt 5: 32-33).
    T penduarit pranojn se kan gabuar ndonjher, dhe i luten Zotit q t'i kthej n rrugn e duhur.
    Cila sht "rruga e drejt"? sht thjesht mbajtja e Ligjit t Perndis.
    Pr ta pohuar kt me shum forc, ky psalm sht kompozuar n nj mnyr shum t veant. Nse do t shikohet mir n Bibln ton, do t shihet se prball do fillimi t nj vargu sht nj shkronj nga alfabeti hebraik. Dhe vargu prkats fillon me kt shkronj. Ky quhet nj psalm alfabetik. Autori e ka kompozuar me qllim si nj akrostik. Dhe nse shikojm vetm ann e bardha t faqes, ajo tregon t gjith alfabetin hebraik nga lart posht. N vetvete, ky proces kompozimi sht nj shpallje e vrtet besimi: psalmet alfabetik (sepse ky nuk sht i vetmi) kan gjithmon t njjtin tem: dashurin e popullit t Izraelit pr Ligjin e Perndis, njohjen se ai sht e vetmja rrug drejt lumturis pr njeriun. N gjuhn shqipe m duket q mund t thuhet: "Kjo sht fillimi e lumturis"; n hebraisht, thuhet disi: "Ky sht alfabeti i lumturis".
    Kjo sht gjithmon paksa befasuese pr ne, t cilt tundohemi t'i shohim ligjet si kufizime dhe shkelje t liris son. Por t mos harrojm se, pr nj ifut besimtar, Ligji sht nj dhurat nga Perndia, nj prov shum e madhe e butsis s tij pr njeriun. Vet fjala "Ligj" (Torah) nuk vjen nga nj rrnj q do t thot "t urdhrosh”, por nga folja "t msosh". Ajo mson mnyrn pr t krijuar jetn paqsore dhe vllazrore q t gjith ndrrojn. Tema "m mso rrugt e tua" sht gjithashtu shum e pranishme n kt psalm. Sepse ne e dim mir se nse Zoti i dha ligjin njeriut, sht pr lumturin e tij: Ligji sht mnyra e prdorimit t liris son, n mnyr q ne t jemi t lumtur pasi Zoti nuk ka qllim tjetr. Mund t thuhet se “Ligji” paraqet rregullat e rrugs drejt lumturis. Ky sht pikrisht kuptimi i vargut:
    "T gjitha udht e Zotit jan mshir dhe e vrtet
    pr ata q mbajn Beslidhjen e tij e urdhrimet"(v.10).



    O ZOT, M’ I MSO SHTIGJET E TUA!

    sht e leht t kuptohet ather qllimi i procesit alfabetik me t cilin ndrtohet nj psalm alfabetik: ai sht nj pohim me z t lart dhe qart t lidhjes ton me Ligjin dhe t dshirs ton t sinqert pr t'u pajtuar me t. Pra, nuk sht vetm nj profesion besimi, por edhe nj vendim. Gjat ksaj feste pendimi, populli i Izraelit pranon se e ka shkelur Beslidhjen dhe se shum nga fatkeqsit e tij burojn prej andej; n veanti, pas kthimit nga Mrgimi n Babiloni, u mendua shum pr kt fatkeqsi t madhe dhe mrgimi u pa si pasoj e pabesive t prsritura. Dhe ky psalm sht pikrisht nj krkes pr falje pr kt pabesi t prhershme, origjinale, mund t thuhet. Prandaj, si pasoje, populli merr vendimin t mos shkel m Ligjin.
    N t njjtn koh, dihet mir se besnikria n t ardhmen do t jet e mundur vetm me ndihmn e Zotit. Kjo sht arsyeja pse lutja sht urgjente. Mund t lexohen vargje t tjera nga ky psalm, t cilat prcjellin shqetsim t vrtet:
    “ Ruaje shpirtin tim dhe m shpto;
    mos lejo t turprohem pasi jam n ndoren tnde...
    ... M shiko, o Zot, e ki dhembje pr mua,sepse jam i vetmuar e i mjer...
    Lehtsoji dhembjet e zemrs sime... m nxirr nga vshtirsit e mia....
    Ankthi rritet n zemrn time: m nxirr nga ankthi...
    Shikoji armiqt e mi: se ’u shumuan dhe m urrejn me urrejtje t trbuar!"
    Dhe vargu i fundit bashkon t gjith kt lutje:
    "Shptoje, o Hyj, Izraelin
    prej t gjitha vshtirsive t tija" (v. 22)!

    Ktu me siguri kujtohet eksperienca e tmerrshme e mrgimit.
    Tani cili ishte mkati kryesor i Izraelit? Kjo pyetje ndoshta sht shum serioze, pasi n mes t Psalmit, vargu 11 rrfen:
    "Pash Emrin tnd, o Zot,
    ma fal mkatin: njmend sht i madh".
    M fal fajin, sht i madh.
    Tani, urdhrimi i par i Ligjit ishte ndalimi i idhujve; me "idhujt" mund t kuptojm perndit e rreme q i bjm vetes dhe t cilve u drejtojm lutjet. Kjo nuk ka munguar n ditt e mrgimit babilonas. Por ka idhuj t tjer, po aq t rrezikshm, t cilt bhen qendra kryesore e interesit t njerzve q shprqendrohen nga Zoti dhe t tjert: mund t jet pushteti, paraja ose ndonj varsi tjetr q gradualisht pushton gjith kohn dhe interesin ton.
    Kthimi i par i krkuar nga Izraeli sht q t largohet nga idhujt dhe t kthehet te e vetme Perndi e gjall. N kt psalm, shprehja "sepse ti je Perndia q m shpton" sht me t vrtet shprehja e vendimit pr t'u kthyer tani e tutje vetm te Perndia e Izraelit. Vargjet e tjera prsrisin kt vendim t vendosur:
    "Syt e mi prher i drejtoj te Hyji,
    sepse ai i nxjerr kmbt e mia prej lakut.
    Tek ty, o Zot, ngre shpirtin tim...
    Syt e mi jan kthyer nga Zoti".
    A nuk sht ky vendim m i mir pr kt Ardhje q fillon?

  13. #113
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    1 AVV. VITI C.

    M 28-11-2021.

    UNGJILLI: Lk, 21, 25-28, 34-36


    25 “Do t ket shenja n diell, n hn e n yje. Mbi tok popujt do t gjenden ngusht, t tmerruar prej gjms s detit e prej valve t tij.
    26 Njerzve do t’u dal shpirti prej friks dhe pritjes ’do t ndodh me botn, sepse ‘trupat qiellor do t lkunden’
    27 e ather ‘do ta shohin Birin e njeriut duke ardhur mbi re’ me fuqi t madhe e me madhri.
    28 Kur t fillojn t ndodhin kto, drejtohuni dhe ojeni kokn lart dhe dijeni se sht afr lirimi juaj!”
    34 “Kini kujdes veten q zemrat tuaja t mos kalamenden prej gryksis, prej shfrenis e prej kujdeseve t jets q ajo Dit t mos ju vij papritmas,
    35 sepse ajo dit do t vij porsi kurth mbi t gjith banort e toks mbar.
    36 Prandaj, rrini zgjuar e lutuni n do moment q t mund t’u shptoni t gjitha ktyre q do t ndodhin e t mund t qndroni para Birit t njeriut”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    LETRSIA APOKALIPTIKE N BIBLN


    Nse merren fjal pr fjal kto rreshta, ka dika pr t'u dridhur! Por ne kemi hasur tashm tekste t ktij lloji: thuhet se jan n stilin “apokaliptik” dhe e dim shum mir q nuk duhen t merren fjal pr fjal por duhet t interpretohen duke njohur t dhnat e letrsis biblike! Gjynah sht se sot fjala "apokalips” si e kuptojn shumica e njerzve, bn t mendojm pr gjra shum t keqja q duhet t ndodhin! N fakt, pr ne sht sinonim i tmerrit... kur sht krejt e kundrta! Pra, le t fillojm duke i dhn fjals "apokaliptike" kuptimin e saj t vrtet: mos harroni se "apocalupt", n greqisht, do t thot "t heqsh velin", sht e njjta fjal si "revelare", n latinisht - t zbulosh n gjuhn shqipe! sht e nevojshme t prkthehet shprehja "teksti apokaliptik" me "tekst i zbuless". Tekstet apokaliptik zbulojn ann e fsheht t gjrave.
    Letrsia apokaliptike ka t paktn katr karakteristika shum t veanta:
    S pari, librat e njohur si apokaliptik jan shkruar pr koh fatkeqsie, zakonisht tregojn pr luftrat dhe pushtime t huaja t shoqruara me persekutim; kjo sht veanrisht e vrtet pr librin e Danielit t shekullit t dyt para Krishtit: n kt rast, ata libra u referohen persekutuesve si prbindsha t shmtuara; dhe kjo sht arsyeja pse fjala "apokalips" sht br sinonim i personazheve dhe ngjarjeve t tmerrshme.
    S dyti, pr shkak se jan shkruar n koh fatkeqsie, jan libra ngushllimi: pr t'i ngushlluar besimtart n besnikrin e tyre dhe pr t'u dhn atyre, prball martirizimit, terren pr guxim dhe shpres. Dhe ata libra u bjn thirrje besimtarve q vetm t qndrojn.
    S treti, librat apokaliptik “zbulojn”, pra “heqin velin”, “zbulojn” ann e fsheht t historis. Ata shpallin fitoren prfundimtare t Zotit: prandaj, ata gjithmon shikojn nga e ardhmja; pavarsisht pamjeve, nuk flasin pr nj “fund t bots”, por pr transformimin e bots, pr instalimin e nj bote t re, pr “riprtritjen” e bots. Kur ata prshkruajn nj prmbysje kozmike, sht vetm nj pamje simbolike e prmbysjes s plot t situats. Shkurtimisht, mesazhi i tyre sht: “Zoti do ta ket fjaln e fundit”. Kt mesazh fitoreje, e dgjuam t dieln e kaluar n librin e Danielit. Ai njoftoi se Biri i Njeriut, i cili nuk sht askush tjetr vese Populli i Zgjedhur t Hyjit t Shum t Lartit, nj dit, do t'i shihte armiqt e tij t mundur dhe do t merrte mbretrin universale.
    S katrti, duke pritur kt prtritje t premtuar nga Zoti, librat apokalitik i ftojn besimtart t mbajn nj qndrim jo t pritjes pasive, por t vigjilencs aktive: jeta e prditshme duhet jetuar nn dritn e ksaj shprese.
    Kto katr karakteristika t librave apokaliptik gjenden n ungjillin ton sot.
    Ather, ungjilli q lexojm n liturgjin e sotme sht nj fjal, nj mesazh pr kohn e fatkeqsis: pr kt autori prshkruan shenja t frikshme, gjuh t koduar pr t njoftuar se bota e tanishme po kalon:
    “Do t ket shenja n diell, n hn e n yje...
    popujt do t gjenden ngusht,
    t tmerruar prej gjms s detit e prej valve t tij...
    Njerzve do t’u dal shpirti prej friks...
    ‘trupat qiellor do t lkunden’”.
    Nj fjal ngushllimi, ajo i fton besimtart t qndrojn t patundur:
    “Shptimi juaj (prkthejeni lirimin tuaj) po afron”.
    Fjala q “ngre velin”, “zbulon” ann e fsheht t historis, shpall ardhjen e Birit t njeriut. Jezusi e prsrit kt premtim dy her ktu dhe padyshim q ai ia atribuon vetes titullin "Biri i njeriut", nj mnyr pr t thn se ai merr kokn e njerzve t Shum t Lartit, domethn besimtarve:
    "Ather ata do t shohin Birin e njeriut
    duke ardhur n re me fuqi t madhe dhe lavdi t madhe"...
    " Ju do t gjykoheni t denj t shptoni nga do gj
    q do t ndodh dhe t qndroni prpara Birit t njeriut".




    SFIDA E BESIMTARVE.


    M n fund, ndrsa presim kt prtritje t premtuar nga Zoti, teksti yn i fton besimtart t mbajn nj qndrim jo t pritjes pasive, por t vigjilencs aktive:
    “Kur t fillojn kto ngjarje, drejtohuni dhe ngrini kokn. "...
    " Jini vigjilent, q t mos ju rndohet zemra...
    rrini zgjuar dhe lutuni n do koh.
    Prandaj, rrini zgjuar e lutuni n do moment
    q t mund t’u shptoni t gjitha ktyre
    do t ndodhin e t mund t qndroni para Birit t njeriut.”...
    "Ngrini kokn", sht me t vrtet nj gjest kundrshtimi, si na shpjegoi Jeremia n leximin e par: sht sfida e besimtarve.
    Fjala "besimtar" nuk prdoret nj her ktu, por megjithat sht e qart se Luka kundrshton nga njri skaj n tjetrin dy qndrime: at t besimtarve dhe at t jobesimtarve q ai i quan kombe ose njerz t tjer:
    "N tok, kombet do t tmerrohen ...
    njerzit do t vdesin nga frika ...
    por ju, drejtohuni dhe ngrini kokn",
    nnkuptohet, sepse ju, ju jeni paralajmruar dhe ju e dini kuptimin prfundimtar t historis njerzore: ora e lirimit tuaj ka ardhur, e keqja do t mposhtet prfundimisht.
    Mbetet nj gj paradoksale n kto rreshta: Dita e Zotit duket se bie papritur mbi botn dhe megjithat besimtart jan t ftuar t njohin paraprakisht fillimin e ngjarjeve; n fakt, dhe kjo sht pjes e gjuhs s koduar t librave apokaliptik, ajo dit duket se vjen papritur vetm pr ata q nuk qndrojn gati.
    Le t kujtojm fjalt e Palit drejtuar Thesalonikasve:
    “Sepse vet e dini mir se Dita e Zotit
    vjen pikrisht si vjen vjedhsi natn.
    Ndrsa njerzit do t thon:
    “’paqe dhe ’siguri!”, pikrisht ather,
    porsi dhimbjet e lindjes s gruas shtatzn,
    do t vij papritmas mbi ta rrnimi
    dhe nuk do t mund t shptojn.
    Porse ju, o vllezr, nuk jeni n terr
    q Dita e Zotit t’ju vij me befasi porsi vjedhsi:
    sepse ju t gjith jeni bijt e drits e t dits!
    Pra, nuk jemi t nats e t territ! ”(1 Th 5, 2-5).
    Pali, ashtu si Luka, karakterizon dy qndrime t ndryshme.
    Si n t gjitha leximet e tjera t ksaj t diele, t krishtert, pra, ftohen ktu n nj qndrim dshmitar: dshmia e besimit n t ciln na ftoi profeti i leximit t par n nj situat n dukje pa rezultat n pikpamjet njerzore; dshmia e dashuris n letrn drejtuar Thesalonikasve:
    "Zoti ju dhnt nj dashuri gjithnj m t fort dhe m t madhe pr t gjith njerzit";
    dshmia e shpress kur gjithka duket se po shkrmoqet n kt ungjill:
    "ohu dhe ngre kokn...
    Do t jesh i denj...
    Do t dalsh n kmb prpara Birit t njeriut".
    "Njerzit do t vdesin nga frika", por ju do t qndroni n kmb sepse e dini se
    "Jam plotsisht i bindur se as vdekja,
    as jeta, as engjjt, as pushtetet,
    as e tashmja, as e ardhshmja,
    as fuqit, as forcat e lartsis,
    as ato t humners, dhe asnj krijes tjetr,
    nuk do t mund t na ndaj
    prej dashuris s Hyjit,
    na u dftua n Jezu Krishtin, Zotin ton" (Rom 8, 39).

    Kjo dshmi e trefisht sht sfida e krishter. Program i bukur pr kt Ardhje q fillon!

  14. #114
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    2 AVV VITI C

    M 5 12-2021

    LEXIMI I PAR: Ba. 5, 1 9


    1 Hiqe, Jeruzalem, petkun e trishtimit e t mjerimit tnd
    e veshu me shklqimin e lavdis s nderit t prhershm, q po t vjen prej Hyjit!
    2 Mbshtillu me mantelin e drejtsis, q vjen prej Hyjit, vre n krye ksuln e lavdis s t Amshueshmit!
    3 Sepse Hyji do tia dftoj nderin tnd gjithkujt, gjithkund nn qiell
    4 Pr amshim do ta qes emrim:
    Paqjia e drejtsis , Lavdia e hyjshrbimit
    5 Ngrihu, Jeruzalem, e qndro n maje.
    Shiko prreth n lindjen,
    shiko si jan bashkuar bijt e tu
    prej ku lind dielli e ku perndon,
    n urdhrin e Shenjtit,
    plot gzim pr kujtimin e Hyjit!
    6 Prej teje doln t dbuar nga armiku,
    do ti bier te ti Hyji
    t mbartur me nder porsi froni i mbretit,
    7 sepse Hyji urdhroi t rrafshohet do mal i lart e qet e thepisur,
    t mbushn luginat e t barazohen me tokn
    q t kthehet Izraeli i sigurt nn lavdinn e Hyjit!
    8 Me urdhr t Hyjit Izraelit hije do ti bjn pyjet
    Dhe t gjitha pemt e erndshme,
    9 sepse Hyji me gzim do ti prij Izraelit me dritn e lavdis s vet
    me mshir dhe me drejtsi q vijn prej t Lumit.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    HIQE, JERUZALEM, PETKUN E TRISHTIMIT E T MJERIMIT TND.


    sht i mrekullueshm ky tekst! Por n t njjtn koh, ne kemi prshtypje q jemi duke lexuar dika t njohur, q kemi lexuar n nj libr tjetr t Bibls, q bn q t provojm nj ndjenj tashm t provuar! Nuk esht gj pr t na habitur fakti se n disa vende autori i librit t Barukut rikopjon fjali t tra nga profeti Isaia. Ne nuk e dim se kush ishte autori i librit t Barukut: ai ishte sigurisht nj profet, q jetoi rreth shekullit t dyt para Krishtit; ne nuk dim emrin e tij, por ai kishte admirim t pakufishm pr Jrmin dhe mori emrin e sekretarit t Jeremis, Barukut. Kjo bhej n mnyr rutinore n at koh. Dhe marrja e emrit t Barukut ishte mbi t gjitha nj mnyr pr t'u regjistruar n linjn shpirtrore t Jeremis, profetit t madh t shpress. Sepse, n kohn kur profeti yn po shkruan, tundimi ishte i madh pr t'u dshpruar: a do t prmbushen nj dit t gjitha premtimet e bukura t Zotit, t prsritura, si nj jehon, pa ndrprerje nga profett e tij? M shum, e famshmja "Dita e Zotit" pr t ciln foli Jeremia, ajo koh e Beslidhjes s Re, ajo koh e mbretrimit t Zotit, duket se ishte n at koh nj mirazh q largohej n mnyr t pa shmangshme me kalimin e kohs.
    Ather, pr t rikthyer energjit e bashkkohsve t tij, autori nga ana e tij mori orakujt e mdhenj t shpress nga libri i Isais. Kjo nuk ishte plagjiatur, ishte nj profesion besimi n vlefshmrin e premtimeve. Pikrisht kt fenomen e kemi hasur javn e kaluar n nj tekst t futur n librin e Jeremis, shekuj pas vdekjes s tij.
    Tekstet q autori i librit t Barukut kopjoi nga libri i Isais datojn nga Mrgimi n Babiloni ose nga periudha pasuese dhe jan huazuar nga Isaia i dyt ose i tret. Disa kan t bjn me lavdin e ardhshme t Jeruzalemit, t tjert shpallin kthimin e t mrguarve. Le t fillojm me premtimet e kthimit n vend: pr t njoftuar se hebrenjt e dbuar n Babiloni nga Nabukodonozori do t lirohen s shpejti dhe do t marrin rrugn e kthimit, Isaia kishte thn se shkrettira q ndan Jerusalemin nga Babilonia do t bhej nj autostrad e vrtet: kto jan fjalt e Isais:
    " Nj z lshon kushtrimin:
    N shkrettir prgatiteni udhn e Zotit,
    rrafshoni n step
    shtigjet e Tenzot.
    Le t ngritet do lugin,
    le t ulet do mal e kodr,
    rruga e shtrembr le t bhet e drejt,
    e rrpira le t bhet e rrafsht"(Is. 40, 3-4).
    "T gjitha malet e mia udh un do ti bj,
    rrugt e mia do t lartsohen" (Is. 49,11).
    Dhe Baruku bn jehon:
    "Perndia ka vendosur q malet e larta dhe kodrat e prjetshme do t ulen dhe luginat do t mbushen; kshtu toka do t rrafshohet, q Izraeli t mund t ec i sigurt n lavdin e Perndis".
    Nj tjetr imazh: n shkrettir, si mund t mendohet, nuk ka bimsi; pr t shpallur kthimin, si nj mrekulli t Zotit, Isaia tha:
    "N shkrettir do ta mbjell cedrin,
    akacjen, mirtn e ullirin;
    n shkrettir bredhin do ta mbjell,
    bashk me vidh e qiparis,
    q t shohin e ta kuptojn,
    ta mendojn e vesh ta marrin njhersh,
    se dora e Zotit kt e bri,
    e krijoi Shenjti i Izraelit" (Is 41,19).
    Baruku tha nga ana e tij:
    Me urdhr t Hyjit Izraelit hije do ti bjn pyjet
    Dhe t gjitha pemt e erndshme,
    sepse Hyji me gzim do ti prij Izraelit
    me dritn e lavdis s vet,
    me mshir dhe me drejtsi
    (Ba. 5,8-9).
    Pr sa i prket lavdis s ardhshme t Jeruzalemit, Isaia i dyt tha:
    Zgjohu, zgjohu,
    ngjeshu me fuqin tnde, Sion,
    veshi petkat ku i ke m t bukurat,
    Jerusalem, qyteti i shenjt,
    sepse npr ty kurr m nuk do t kaloj
    i parrethprer e i papastr!" (Is 52, 1).
    Dhe ne dgjojm do vit pr festn e Epifanis t famshme:
    "Ngrihu, shklqe, se po vjen drita jote,
    mbi ty po lind Lavdia e Zotit!" (Is. 60, 1).
    far mori Baruku pr bashkkohsit e ti nga libri i profetit Isais?:
    Hiqe, Jeruzalem, petkun e trishtimit e t mjerimit tnd
    e veshu me shklqimin e lavdis s nderit t prhershm,
    q po t vjen prej Hyjit! ...
    Sepse Hyji do tia dftoj nderin tnd gjithkujt,
    gjithkund nn qiell ...
    Ngrihu, Jeruzalem, e qndro n maje".



    GUXIMI I BESIMTARVE!

    Ne duhet t gjejm koh pr t'u ndalur n kto fraza t pabesueshme nse duam t mendojm rreth tyre:
    "Veshu me shklqimin e lavdis s nderit t prhershm,
    q po t vjen prej Hyjit!":
    sht nj fjali q na thot, as m shum e as m pak, q t bhemi barts t vet shklqimit t Zotit!
    Isaia shkroi prsri:
    "oji prreth syt e tu e shiko,
    t gjith po bashkohen e po vijn te ti!
    Pasha jetn time ‑ sht fjala e Zotit ‑
    t gjith kta ti do ti veshsh si stoli,
    porsi nusja do t ngjeshesh me ta! (Is. 49,18).
    Ky sht libri i dyt i Isais.
    Dhe i treti thot:
    "Lartsoji prreth syt e tu e shiko:
    t gjith kta po mblidhen, te ti po vijn,
    bijt e tu po vijn prej s largu,
    bijat e tua para duarsh po i sjellin" (Is 60, 4).
    Dhe, prsri, n librin e Barukut ne mund t gjejm nj jehon t ksaj gjeje:
    "Ngrihu, Jeruzalem, e qndro n maje.
    Shiko prreth n lindjen,
    shiko si jan bashkuar bijt e tu
    prej ku lind dielli e ku perndon,
    n urdhrin e Shenjtit,
    plot gzim pr kujtimin e Hyjit!
    Prej teje doln t dbuar nga armiku,
    do ti bier te ti Hyji
    t mbartur me nder porsi froni i mbretit" (v. 5v).
    Natyrisht, mund t shtrohet pyetja: nse libri i Barukut sht shum m i vonshm se ai i Isais, pse rifillimi i t gjitha ktyre premtimeve? Mrgimi babilonas ka koh q ka mbaruar! Prandaj, ai nuk u premton m t dbuarve t shekullit t gjasht kthimin. Pr k i merr ai temat dhe madje fjalt e profetve t s shkuars? N fakt, "t mrguarit" t cilve u drejtohet jan hebrenjt e dispersionit (ajo q quhet "Diaspora"), t gjitha ato komunitete hebreje t prhapura n t gjith botn greko-romake dhe q ndihen si t mrguar nga Jeruzalemi. Profeti e di mir se, pavarsisht peripecive t historis, plani i Zotit pr Jerusalemin dhe pr mbar njerzimin do t realizohet.
    Prandaj Baruku predikoi, ashtu si Isaia n nj periudh dekurajimi dhe zymtsie: ktu sht nj msim i bukur besimi dhe shprese pr ne: t gjitha dramat e kohs son, fardo qofshin ato, nuk duhet t na zhytin n at dshprim dhe dekurajim q bjn t humbim energjit tona. Prkundrazi, n dramat dhe vshtirsit e jets, si edhe n prsekutimet duhet t'i dhjetfishojm energjit tona.

  15. #115
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRTGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 AVV. VITI C

    M 5-12-2021.

    PSALMI: 126, 1-6.


    Kur Zoti i ktheu robrit e Sionit,
    na dukej si t ishim n ndrr.
    2 Ather goja na u mbush me gaz
    e gjuha jon ia thoshte kngs s gzimit!
    Asohere thuhej ndr pagan:
    “Zoti bri pr ta pun t mdha”!
    3 Vrtet Zoti bri pr ne mrekulli
    e zemrat na u mbushn me gzim!
    4 Ktheji, o Zot, robrit tan
    porsi prrenjt e mesdits!
    5 Ata q mbjellin me lot,
    deh, le t korrin me gzim!
    6 N t shkuar ecnin e qanin
    duke mbartur farn pr ta mbjell,
    kurse n kthim do t vijn plot gzim
    duke mbartur dorzat e veta.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    GJRA T MREKULLUESHME BRI ZOTI PR NE!


    Ktij psalmi i paraprin titulli: "Knga e ngjitjeve", q do t thot se ai nuk kndohej n tempullin e Jeruzalemit, gjat kohs s fests s adrave, por gjat vet rrugs s pelegrinazhit. Rruga nga Jeriko n Jerusalem ngjitet mjaftueshm pr t justifikuar kt emrtim. Dhe nj pelegrinazh, nga ana tjetr, sht nj ngjitje e vrtet shpirtrore. Dy arsye t mira pr t'i quajtur kto kng pelegrinazhi, kng t ngjitjeve.
    N kt psalm flitet shum pr mrgimin n Babiloni dhe kthimin nga mrgimi, duke filluar me shprehjen: "Kur Zoti i ktheu robrit n Sion"; por fjalia sht n kohn e shkuar: kur u kndua pr hern e par, mrgimi n Babiloni ishte prfunduar shum koh m par e mir, tempulli ishte rindrtuar; por ather pse flisnin prsri pr t? Ishte e nevojshme t nxirrej nga kjo prvoj e mrekullueshme forcn pr t besuar ende n premtimet e tjera t Perndis:
    “Kur Zoti i ktheu robrit e Sionit,
    na dukej si t ishim n ndrr.
    Ather goja na u mbush me gaz
    e gjuha jon ia thoshte kngs s gzimit!" (v. 1v).
    Ky gzim shum i vrtet i kthimit n shtpi nuk ishte asgj n krahasim me gzimin q do t kishte mbushur zemrat e atyre q do t kishin qen n ngjitjen e madhe prfundimtare n Jerusalem (n kt psalm, Sion ose Jerusalem, sht e njjta gj). Gjithashtu n Izrael, kur kujtohet koha e kaluara, syt jan ngulur n t ardhmn. Zoti ka br tashm "udi-mrekulli" pr popullin e tij: lirimin e Egjiptit, s pari, m pas at t Mrgimit, por ai do t bj shum mrekulli t tjera: sepse ka ende shum robr pr t'u kthyer n Sion!
    Mendohet pr t gjith ata q jan ende t shprndar npr vende t huaja, ata pr t cilt sht shkruar libri i Barukut, t cilin po e lexojm kt t diel n leximin e par; por mbi t gjitha jan t gjith robrit e bots: n zinxhir dominimi t do lloji: dhune, urrejtjeje, padrejtsie apo prbuzjeje.
    Duke rilexuar orakujt e vjetr, t mrguarit nga robria e Babilonis kuptuan se ata premtonin shum m tepr dhe shum m mir sesa guxuan t besonin n fillim. Po, Perndia premtoi kthimin e Mrgimtarve nga Babiloni, por gradualisht zbuluan se ishte nga t gjith mrgimet tona q Hyji premtoi t na kthente. Sepse besnikria e Perndis sht e pakufishme, dhe gjithashtu sepse dashuria e tij nuk kufizohet te populli i tij. Kemi, pra, ktu nj shembull i shklqyer i rileximit t teksteve gjat shekujve, domethn, ndrsa besimi i Izraelit piqet dhe hapet pr nj kuptim gjithnj e m t madh t misterit t Perndis.
    Ka qen Zoti, nuk ka qen njeriu q zgjodhi Jeruzalemin si pik referimi pr popullin e tij. Kjo sht arsyeja pse lidhja e popullit hebre me Jerusalemin ka qen dhe sht edhe sot kaq e fort, kaq pasionante: sht sepse sht qyteti i zgjedhur nga vet Perndia; sepse ishte me urdhr t Perndis, t transmetuar nga profeti Gad, q Davidi ndrtoi altarin e Zotit n kodrn ku ndodhet ende hapsira e tempullit t Jeruzalemit. Shpesh flasim pr Jerusalemin ose kodrn e Tempullit, duke thn "vendi q Zoti ka zgjedhur pr t banuar emrin e tij". Dhe vet Perndia flet pr Jeruzalemin, duke e quajtur at: "Qyteti q kam zgjedhur". Kjo do t thot pesha simbolike e akumuluar mbi emrin e Jeruzalemit ndr breza. Meqense sht vendi i dukshm i pranis s Perndis, ai sht veanrisht Qyteti i Shenjt; Qyteti i vet Zotit, shum m tepr se qyteti i popullit t tij!



    ZOTI DO T BJ N KT MAL NJ GOSTI PR T GJITH POPUJT.

    Dhe m pas, gjat shekujve, besimi biblik do t vazhdoj t zhvillohet n drejtim t nj hapjeje n rritje ndaj t gjith njerzimit: ndrsa zbulohet se zgjedhja e Izraelit sht n shrbim t shptimit t njerzimit, kuptohet edhe se Jerusalemi nuk sht vetm atdheu i bijve t Izraelit, por sht edhe pika e fundit e tubimit t t gjith popujve. Isaia shpesh hap perspektiva t tilla; pr shembull:
    "N dritn tnde, do t ecin popujt
    edhe mbretrit, n lindjen e shklqimit tnd.
    Lartsoji prreth syt e tu e shiko:
    t gjith kta po mblidhen, te ti po vijn,
    bijt e tu po vijn prej s largu,
    bijat e tua para duarsh po i sjellin.
    Ather do t shikosh, fytyra do t t ndrioj,
    zemra do t t rrah e do t t zgjerohet,
    sepse pasurit e detit do t zbrazen te ti,
    t mirat e popujve do t vijn te ti.
    Mori gamilesh do t t mbulojn,
    gamile njgungshe nga Madiani e Efa.
    T gjith do t vijn nga Saba,
    ar e kem do t sjellin
    e do t’i kndojn lavde Zotit.
    T gjitha grigjat e Cedarit, do t grumbullohen pr ty,
    desht e Nabajotit, do t jen n shrbim tnd;
    do t ngjiten si fli e plqyeshme mbi lterin tim
    dhe do ta lavdroj Shtpin e Lavdis sime.
    Kush jan ata q po fluturojn si ret,
    porsi pllumbat n erdhet e veta?... ”(Is 60, 3. 5-8).
    Dhe prsri:
    "2 Do t ndodh n kohn e ardhshme:
    mali i Shtpis s Zotit
    do t vendoset mbi majn e maleve,
    e do t ngallit prmbi kreshta
    dhe t gjith popujt do t ngarendin tek ai.
    3 Tek ai do t shkojn shum popuj
    e do t thon:
    “Ejani t ngjitemi n malin e Zotit,
    n Shtpin e Hyjit t Jakobit
    q t na i msoj udht e tij
    e t ecim shtigjeve t tij”
    sepse nga Sioni do t dal Ligji
    dhe nga Jerusalemi fjala e Zotit....” (Is 2,2-3).
    Dhe ky tekst tjetr i mrekullueshm:
    “Sepse, ja, un po krijoj,
    qiell t ri e tok te re,
    t kaluarat s’do t kujtohen,
    m ndr mend nuk do t bien.
    Por do t gzohet e do t galdohet
    prgjithmon n ato q un po krijoj:
    Jerusalemin do ta bj gzim,
    popullin e tij do ta bj hare (Is. 65,17-18).
    Aq sa kur psalmi yn kndohet n rrugn q on n Jerusalem, njerzit jan t vetdijshm q ecin drejt qendrs s jets s Izraelit, por edhe drejt kryerjes s planit t Zotit pr t gjith njerzimin: sepse nj dit, nuk do t jen m mrgimtart e Babilonis q do t marrin kt rrug, nuk do t jen m pelegrint e vetm t Izraelit, do t jen t gjith popujt! Le t citojm edhe nj her Isain:
    “Zoti Hyji i Ushtrive
    do t bj prmbi kt mal
    nj gosti pr t gjith popujt:
    me mish t majm e me ver t mome,
    me mish t majm plot me palc,
    me ver t kulluar, t qart si loti.
    N kt mal ai do ta shqyej
    velin q ua mbulonte fytyrn
    t gjith popujve,
    mbuluesin q i mbulonte
    t gjith popujt" (Is 25,6-7).
    I gjith njerzimi sht ftuar n banketin e Zotit!



  16. #116
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    2 AVV. VITI C.

    M 5-12-2021.

    UNGJILLI: Lk. 3,1-6.


    1 N t pesmbdhjetin vit t sundimit t Tiberit Cezar, kur Ponc Pilati ishte qeveritari i Judes, kur Herodi ishte tetrark i Galiles, Filipi, vllai i tij, tetrark i krahins s Itures e i Trakonitids, Lizania tetrark i Abilens;
    2 kur Ana e Kajfa ishin kryepriftrinj, fjala e Hyjit i qe drejtuar Gjonit, birit t Zakaris, n shkrettir.
    3 Ather Gjoni e prshkoi mbar krahinn e Jordanit duke predikuar pagzimin e kthimit pr falje t mkateve
    4 n prkim me sa shkruan n librin e predikimeve t Isais profet:
    “Zri i atij q brtet n shkrettir:
    prgatitni udhn e Zotit;
    rrafshoni shtigjet e tij!
    5 do lugin le t mbushet,
    do mal e kodr le t ulet;
    udht e shtrembra le t bhen t drejta
    e ato gropa‑gropa le t bhen t rrafshta.
    6 E do njeri do ta shoh shlbimin e Hyjit”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    VITI 15 I MBRETRIMIT T TIBERIT.


    Le t'i kthehemi tekstit me radh: Luka ka arsyet e tij, sigurisht, pr t'u treguar kaq preciz, krejt papritur, m datn, vendet, personazhet pr t cilt ai sht duke folur. Vrejm kalimthi se ata jan tashm aktort e drams s mundimeve dhe t vdejes t Jezusit: kjo sht nj mnyr pr t na thn ndr t tjera se koha e mundimeve t Jezusit tashm po duket n horizont.
    Fakti mbetet se data e dhn, "viti 15 i mbretrimit t perandorit romak Tiberius" nuk sht shum e sigurt pr ne, por nuk sht faji i Luks: asgj nuk sht m e vshtir se t rindrtosh datat e asaj kohe; gjithsesi, brenda pak muajsh, nj gj sht e sigurt, ne jemi ktu n vitin 27 ose 28 pas Krishtit.
    Luka paraqet edhe figurat politike, fillimisht figurat fetare, pastaj ata q kan pjes me dramn e Gjon Pagzuesit, dhe pastaj me Jezusin. Nj guvernator romak, Pilati, pr Juden (domethn rajonin e Jeruzalemit), mbretr nga vendi pr provincat e tjera. Pse Judea ka nj regjim t veant? Thjesht, n mnyr q Roma t ket kontroll t drejtprdrejt mbi kt provinc veanrisht t vshtir pr t'u qeverisur; dhe Pilati sht i njohur pr ashprsin e tij. Vrejtja e fundit, mbreti Herod n fjal ktu, sht Herod Antipa, i biri i Herodit t Madh; ky i fundit ishte n pushtet n kohn e lindjes s Jezusit, por n kohn e jets s tij publike (si ajo e Gjon Pagzuesit), ishte Herod Antipa.
    Pr sa u prket vendeve, Luka prmend dy provinca hebraike, Galilen dhe Juden, dhe tre provinca jo-hebreje, n veri t vendit: Iturea, Traconitide dhe Abilene; megjithat, ai nuk mbulon t gjith rajonin; por nuk krkon t jet shterues, nuk na jep nj kurs pr gjeografin politike; ai dshiron t na sugjeroj se shptimi q po vjen, ka t bj me judenjt dhe johebrenjt, gj q do t jet nj theksim shum i fort n t gjith ungjillin e tij. Nuk sht pr t'u habitur q Luka, ish-pagani i konvertuar, sht veanrisht i ndjeshm ndaj pranis t paganve drejt shptimit.
    S fundi ai emron autoritetet fetare, kryepriftrinjt, Ana dhe Kajfa. Madje n tekstin grek ai thot “kryeprifti, Ana dhe Kajfa”, nj formul mjaft kurioze! sht e vrtet q nuk ka pasur kurr m shum se nj kryeprift n detyr. Ana ishte nga viti 6 deri n vitin 15 dhe dhndri i tij Kajfa nga viti 18 deri n vitin 36; por Ana ushtroi nj ndikim shum t madh mbi dhndrin e tij dhe kjo sht ndoshta ajo q Luka donte t vinte n dukje. T dy, pr m tepr, do t luajn nj rol n gjyqin e Jezusit. Gjon n kapitullin 18,13 shkruan: " E uan m par tek Ana, sepse ishte vjehrri i Kajfs, q ishte kryeprifti i atij viti".



    PREDIKIMI I GJON PAGZUESIT.


    Le t vazhdojm t lexojm tekstin: “Fjala e Hyjit i qe drejtuar Gjonit, birit t Zakaris, n shkrettir". Fjal pr fjal “Kishte nj fjal t Perndis mbi Gjonin”; tani sht saktsisht e njjta formul q prdoret n Bibln Greke (Septuaginta) pr Jeremin (Jer 11,1) dhe pr Ozean (Hos 1,1); Luka e merr me dashje; ai dshiron t na paraqes menjher Gjonin (at q ne e quajm Gjon Pagzuesin) si nj profet autentik. Ai kishte treguar pak m par n ungjillin e tij, lindjen e mrekullueshme t Gjonit, birit t Zakaris dhe Elizabets. Prandaj Gjon Pagzuesi ishte bir i nj prifti, nj shtje e parndsishme n at koh, por, si shum hebrenj t devotshm, ai u distancua nga tempulli n Jerusalem. Dhe ai i fton vllezrit e tij q t bashkohen me t n shkrettir pr t rizbuluar entuziazmin e Jozueut dhe t popullit hebre q kalonin Jordanin. Duke vepruar kshtu, ai kreu nj mision t vrtet t nj profeti: "Ather Gjoni e prshkoi mbar krahinn e Jordanit duke predikuar pagzimin e kthimit pr falje t mkateve". Kthimi n besim ka qen gjithmon tema e preferuar e predikimit t profetve. Ne do t flasim m gjersisht pr pagzimin e Gjonit dhe pagzimin e krishter javn e ardhshme n lidhje me vargjet e mposhtme nga Ungjilli i Luks; pr sot, le t vrejm vetm se Jezusi nuk e shpiku pagzimin, pasi, para tij, Gjoni po pagzonte tashm!
    Predikimi i Gjonit vihet nn “patronazhin” m t mir t mundshm: “Si sht shkruar n librin e profetit Isaia”; mnyra pr t thn: Gjon Pagzuesi sht nj profet autentik, ai q ju hap syt q t kuptoni se u pr prmbushn premtimet e lashta. Sepse qllimi i madh i shkrimeve t Beslidhjes s Re sht t zbulohet se Jezusi sht me t vrtet ai q prmbush planin e Perndis t shpallur n Beslidhjen e Vjetr. Secili autor e bn n mnyrn e vet, me gjenialitetin e vet, por qllimi sht gjithmon i njjt. Citimi i zgjedhur nga Luka sht marr nga kapitulli 40 i librit t Isais, pra nga Isaia e dyt, profeti q predikoi gjat Mrgimit n Babiloni dhe shpalli besnikrin e Zotit dhe kthimin n vend, me kto fjal:
    “Nj z lshon kushtrimin:
    “N shkrettir prgatiteni udhn e Zotit,
    rrafshoni n step shtigjet e Tenzot.
    Le t ngritet do lugin,
    le t ulet do mal e kodr,
    rruga e shtrembr le t bhet e drejt,
    e rrpira le t bhet e rrafsht:
    do t zbulohet hiri i Zotit,
    ather t gjith njerzit s bashku do t shohin
    se ka folur goja e Zotit!” (Is. 40, 3-5) .
    Le t jemi t qart: ky njoftim nga Isaia iu drejtua kryesisht bashkkohsve t tij; shqetsimi i tyre i par ishte i menjhershm; prandaj sht nj orakull rrethanash; t mrguarve q rrezikonin t besonin se ishin t braktisur nga Zoti, ai u tha: s shpejti do t merrni rrugn pr n shtpi. Ai e bri kt prmes imazheve jashtzakonisht ekspresive pr ta: do vit, pr festn e madhe kombtare, festn e perndis Marduk, skllevrit hebrenj t dbuar n Babiloni detyroheshin t bnin pun t vrtet t detyruar; ishte e nevojshme t vizatohej nj “autostrad” n mes t shkrettirs: t mbusheshin luginat, t rrafshoheshin kodrat, t drejtoheshin shtigjet dredha-dredha ... e gjith kjo, fizikisht e dhimbshme dhe akoma m moralisht, pasi ishte pr nder t nj idhulli pagan. ! Tani far tha Isaia? Tani e tutje sht rruga e Zotit q do t kaloj n pr shkrettirn: prkthejeni, Zoti po udhheq procesionin e kthimit triumfues n vend tuaj .
    Gjon Pagzuesi, duke rilexuar profecin e atit t tij t largt shpirtror, zbulon atje shpalljen e nj rruge tjetr lirimi: ktej e tutje jo vetm t mrguarit n Babiloni, por do njeri do t shoh shptimin e Zotit.

  17. #117
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    R.M.R. 2 Ard Ck. 3, 1-6.

    LECTIO DIVINA - MEDITIMI - LUTJA MBI UNGJILLIN E Lk, 3,1-6.

    3.1 N t pesmbdhjetin vit t sundimit t Tiberit Cezar, kur Ponc Pilati ishte qeveritari i Judes, kur Herodi ishte tetrark i Galiles, Filipi, vllai i tij, tetrark i krahins s Itures e i Trakonitids, Lizania tetrark i Abilens; 2 kur Ana e Kajfa ishin kryepriftrinj, fjala e Hyjit i qe drejtuar Gjonit, birit t Zakaris, n shkrettir. 3 Ather Gjoni e prshkoi mbar krahinn e Jordanit duke predikuar pagzimin e kthimit pr falje t mkateve 4 n prkim me sa shkruan n librin e predikimeve t Isais profet:
    Zri i atij q brtet n shkrettir:
    prgatitni udhn e Zotit;
    rrafshoni shtigjet e tij!
    5 do lugin le t mbushet,
    do mal e kodr le t ulet;
    udht e shtrembra le t bhen t drejta
    e ato gropa‑gropa le t bhen t rrafshta.
    6 E do njeri do ta shoh shlbimin e Hyjit.

    MEDITIMI.
    N vitin e pesmbdhjet t qeverisjes s Tiberius Cezarit, sipas Luks, filloi misioni i Gjonit - dhe n t njjtn koh misioni i Jezusit. Me ato fjal Luka i vendosi Gjonin dhe Jezusin n historin e bots dhe n at t popullit t Zotit. Tiberius ishte Perandori Romak, domethn mjeshtri i bots mesdhetare. Jemi n vitin 782 t themelimit t Roms, n vitin 26 t epoks son. Gjon Pagzuesi fillon predikimin e tij n vitin e pesmbdhjet t mbretrimit t Tiberit. Ky territor mbulon vet Juden (rajonin e Jerusalemit) si dhe Samarin dhe Idumen.
    Ponc Pilati ishte guvernator i Judes.
    N emr t perandorit, Pilati qe guvernator i Judes nga viti 26 deri n vitin 36 pas Krishtit. Nj mbishkrim, i zbuluar n vitin 1961, e quan at m sakt: prefekt. do t diel n "Besoj" ne prmendim emrin e tij: "Ai, Jezusi, u kryqzua pr ne nn Ponc Pilatin". Pilati do t ket gjithashtu reputacionin e nj administratori t ashpr dhe t pamshirshm i cili kryqzoi qindra hebrenj.

    Herodi, Tetrark i Galiles. Herod Antipa sundon Galilen dhe Perean nga viti 4 para ers son deri n vitin 39 t e.s. Mbretria e babait t tij, Herodit t madh, ishte ndar n katr territore, secili qeveriset nga nj Tetrark. Herodi shpesh prmendet n veprn e shkrimtarit hebre Flavius Joseph. Ungjijt na e paraqesin at si vrassin e Gjon Pagzuesit (Mt 14,3-12) dhe si kundrshtar i Jezusit. Duke qen se ishte nga Nazareti, Jezusi ra nn autoritetin e Herodit (krh. Mk 6,14-16).
    Filipi, vllai i tij, Tetrark i toks s Itureas dhe Trahonides. Ai qe padyshim m i menuri nga djemt e Herodit. Prve disa territoreve hebraike q Luka nuk i prmend, ai sundoi disa rrethe pagane, t cilat shtriheshin n veri-lindje t liqenit t Tiberiads, nga viti 4 para ers son deri n vitin 34 t e.s.
    Lisania, Tetrark i Abilenes. Ky princ ishte i panjohur nga letrsia historike deri n zbulimin n Abilen n 1912 t nj mbishkrimi, i cili e cakton si tetrark gjat mbretrimit t Tiberit. Luka ndoshta e emron at sepse donte t prcaktonte dy tetrarki t populluara nga hebrenj (at t Pilatit dhe at t Herodit) dhe dy tetraarki t populluara nga pagan (at t Filipit dhe at t Lisanias). Kshtu Luka dshiron t tregoj se, tani e tutje, Hyji i beslidhjes po ia zbulon dashurin e vet mbar bots.

    Nn pontifikatin e Ans dhe Kajfs. Tregimi tani e vendos Jezusin n historin e popullit t Perndis. N fakt, ka vetm nj kryeprift nga viti 18 deri n vitin 36 pas Krishtit: Kajfa. Por njerku i tij, Ana, kryeprifti deri n vitin 15, ende ushtron ndikim t konsiderueshm nprmjet 5 djemve t tij dhe dhndrit t tij (Kajfs) q do ta pasoj me radh. Kjo shpjegon pse Ana prmendet pran Kajfs gjat gjyqit t Jezusit: E uan m par tek Ana, sepse ishte vjehrri i Kajfs, q ishte kryeprifti i atij viti. Kajfa ishte ai q i kishte kshilluar judenjt: sht m mir t vdes vetm nj njeri n vend t popullit! (Gjn 18,13-14).
    Pra, ktu flitet pr ardhjen e Jezusit t vendosur n histori t Popullit t Zgjedhur dhe gjithashtu n botn bashkkohore q sht veanrisht ajo e Perandoris Romake: nj perandori q shtrihej n t gjith pellgun e Mesdheut.
    N kt periudh kur populli i Zotit ishte nn pushtimin e Roms pagane, a ishte e mundur q mbretria e Perndis t vendosej prsri? Misioni i Gjonit do t ringjall shpres pr ardhjen e afrt t Mesis: a ishte ai q duhej t rivendosej lirin dhe paqen n Izrael? Nj tekst nga Veprat e Apostujve prmbledh kt moment unik n histori: Ata jan pasardhs t Davidit, dhe sht prej tyre q Hyji, sipas premtimit t tij, nxori Jezusin, Shptimtarin e Izraelit. Prpara ardhjes s Jezusit, Gjoni kishte shpallur tashm nj pagzim kthimi n besim pr t gjith popullin e Izraelit ... "Hyji, prej pasardhsve t tij, si pati premtuar, ia ngriti Izraelit Shlbuesin: Jezusin. Para ardhjes s Jezusit Gjoni i predikoi mbar popullit t Izraelit pagzimin e kthimit" (Veprat 13,23-24).
    Fjala e Perndis ishte mbi Gjonin, birin e Zakarias, n shkrettir. Kjo fjali sht frymzuar veanrisht nga thirrja e Jeremis si prshkruhet n librin e njohur me emrin e tij: "Atij i qe drejtuar fjala e Zotit, n ditt e Jozis, birit t Amonit, mbretit t Juds, t trembdhjetin vit t mbretrimit t tij" (Jr 1,2).
    Duke evokuar Jeremian n kt mnyr, Luka dshiron t prshkruaj misionin e Gjonit si misionin e nj profeti. Duhet mbajtur mend se asnj profet nuk ishte ngritur n Izrael pr pes shekuj. Psalmi 74,9 shpreh kt heshtje t gjat: "Nuk i shohim me shenjat tona, profet m nuk ka, dhe askush ndr ne sdi se deri kur kshtu..." Libri i par i Makabenjve, i cili mbulon 40 vjet t historis s Izraelit - nga ardhja e Antiochus Epiphanes n 175 deri n vdekjen e Simonit n 134 p.e.s - prmend kt ndrprerje t profecis: "E aso koh n Izrael u b nj shtypje e madhe sa q nj shtypje e till nuk u pa q kur ndr ta nuk u duk ndonj profet" (1M 9,27). Kjo munges e profetve mund t ndihej sikur fjala e Zotit t kishte heshtur. Por Luka na ka paralajmruar tashm: dika po zihet n personin e Gjonit, birit t Zakarias dhe Elizabets: sepse "Ndrkaq foshnja rritej e zhvillohej shpirtrisht. Jetoi n shkrettir deri at dit, kur iu dftua ballafaqe Izraelit"(Lk 1,80).
    N shkrettir ... a nuk sht ky vend edhe vendi i vetmis por edhe vendi i takimit me Zotin? N at koh, disa hebrenj shum t devotshm dhe armiqsor ndaj kryepriftrinjve q ata i konsideronin si krijesa t perandorit pagan, meqense ata ishin emruar drejtprdrejt nga ai - u trhoqn n shkrettir, n rajonin e Kumranit. Duket se Gjoni kishte kontakte me kt komunitet esen q padyshim prfaqsonte n syt e tij nj mnyr jetese krkuese dhe sfiduese pr t prgatitur hebrenjt pr ardhjen e Mesis. Ky sekt hebre jetoi at q raporton Libri i Makabenjve: "Ather shum njerz, q e kishin pr zemr drejtsin dhe drejt, shkuan pr t jetuar n shkrettir" (1M. 2,29). Teksti i Isais, 40,3 thot: "N shkrettir prgatiteni udhn e Zotit, rrafshoni n step shtigjet e Tenzot".
    Ky tekst do t prdoret n Ungjijt pr t prshkruar misionin e Gjonit: sht gjithashtu ai me t cilin Regullorja e Kumranit shprehte idealin e tij (krh. 1Qs 8,14). Duke jetuar kshtu n shkrettir, Gjoni dshiron t thot se ai po vjen pr t prgatitur ndrhyrjen e Zotit-Perndis. Kjo ndrhyrje do t duhet t'i gjej hebrenjt t prgatitur.Pr tI prgatitur ata ,Gjoni u ofron t gjithve nj pagzim kthimi n besim. Po kshtu, Gjoni krkon ktu t ndryshoj sjelljen e vet dhe t ket nj sjellje q pasqyron nj konvertim t vrtet. Ky kthim prapa te Zoti, ky ndryshim i mentalitetit, do t nnkuptohej nga pritja e nj pagzimi me uj. Ky gjest i jashtm duhej t ishte deshmi e nj ndryshimi t brendshm. Tashm judaizmi dinte shum avdes uji pr t'u pastruar para se t falej. Komuniteti i Kumranit praktikonte ritet e avdesit t ujit pr t shprehur dshirn pr t ndryshuar zemrn e njerzve t komunitetit. E reja me Gjonin ishte se pagzimi u ofrohej t gjithve dhe q t praktikohej vetm nj her si prgatitja prfundimtare pr Ditn e Gjykimit. Pr Gjonin, Dita e Gjykimit po afronte, e do t ishte dita e madhe kur Zoti do t shfaqte zemrimin e tij ndaj atyre q bnin keq. Kshtu ai do t jet n gjendje t rivendos mbretrimin e tij mbi popullin e tij. Jeremia, si t gjith profett, po shpallte tashm kohn e kthimit n besim: "Por ja Beslidhja q un do ta lidh pas ktyre ditve me shtpin e Izraelit ‑ sht fjala e Zotit ‑ N shpirtin e tyre do ta fus Ligjin tim, do ta shkruaj n zemrn e tyre. Ather do t jem Hyji i tyre e ata do t jen populli im. Dhe ather sdo t ken nevoj ta msoj njri‑tjetrin e vllai vllan: Njihe Zotin!, sepse t gjith do t m njohin, prej m t voglit e deri n m t madhin ‑ thot Zoti ‑ sepse do ta fal fajsin e tyre e sdo ta kujtoj m mkatin e tyre (Jr 31,33-34).
    Un do ta vendos Ligjin (Torn) tim n fund t qenies s tyre... Kjo ishte ndoshta pritshmria e madhe: t kemi nj Ligj jete q nuk ishte m i jashtm pr ne, i shkruar thjesht n rrasa guri, n rrotulla pergamen ...por nj Ligj i shkruar n zemr. Ai do t ishte nj vepr, nj dhurat e Shpirtit t Perndis.
    Pagzimi i Gjonit nuk sht ende pagzimi q do t jap Mesia.Luka e thot qart, me fjalt e vet Gjonit: "Un, vrtet, po ju pagzoj me uj, por po vjen nj m i fort se un, t cilit un nuk jam i denj as tia zgjidh lidhset e sandaleve t tij. Ai do tju pagzoj me Shpirt Shenjt e me zjarr" (Lk 3,16). T njjtin prshkrim e gjejm n gojn e apostullit Pal: "Gjoni ka pagzuar me pagzimin e kthimit, duke i predikuar popullit q t besojn n At q do t vij pas tij, d. m. th. n Jezusin (Vep. 19,4).
    Misioni i Mesis Jezus do t jet transmetimi i Shpirtit, si do t thot Pjetri n librin e Veprave t Apostujve: "Kthehuni dhe secili prej jush le t pagzohet n emr t Jezu Krishtit q tju falen mkatet e ather do ta merrni dhurat ‑ Shpirtin Shenjt (Veprat 2,38).
    Misioni i Gjonit sht t hap rrugn q t on te Mesia. Sepse Mesia do t jap falje duke dhn forcn e Shpirtit t Perndis. sht Shpirti q me t vrtet do t fal n zemrat shruese, duke vn n secilin forcn e dashuris hyjnore.
    Pr Palin, besimi n Jezusin, jeta n bashksi me t, do t jet forca liruese. Por Ligji (Tora), rregullat e sjelljes q Zoti ka shpallur, nuk e jep at forc pr t br mir dhe pr t jetuar n dashuri. Ligji na tregon vetm se ku qndron faji yn, mkati yn, por nuk bn t mundur t jemi t fort kundr t keqes.
    Ai q Perndia e ngjalli prej s vdekurish, nuk e ka njohur kalbjen, vetm ai mund t na fal mkatt: "Tani, Davidi, pasi n jetn e vet u shrbeu planeve t Hyjit, vdiq dhe qe varrosur pran etrve t vet, dhe trupi i tij u kalb, kurse Jezusi, t cilin Hyji e ngjalli, nuk u kalb. Le ta dini, pra, o vllezr, se npr Kt ju kumtohet falja e mkateve [dhe] n gjithka nuk qe e mundur t shfajsoheni me ann e Ligjit t Moisiut, me ann e Jezusit, secili q beson shfajsohet. (Vep. 13,37-39).
    Po si mund t kuptohet shprehja pr faljen e mkateve? far kuptimi i japim fjals "mkat"? A nuk sht t largohemi nga Zoti dhe t mbyllemi n vetvete? Do t thot t lm vetvetn n vetbesimin ton dhe mendojm se jemi n gjendje t'i prmbushim vet rregullat e Ligjit, n vend q t'i hapim zemrn Atij q sht burimi i dashuris? Prball ktij mkati, fjala e Gjonit mund t na trheq ne: cila sht dshira jon e vrtet pr t jetuar n harmoni me Burimin Hyjnor? A jemi t bindur se qeniet njerzore mund t ken nj marrdhnie reale edhe sikur t jet e padukshme me kt Perndi dhe At q na do n Jezusin? Kush sht ky At hyjnor q e respekton aq shum lirin ton sa nuk pohon kurr veten?
    T refuzojm Zotin do t thot t refuzojm t trhiqemi nga burimi i dashuris dhe t mbyllemi n mjaftueshmrin ton: Nj gj e till gjeneron ankth, shqetsim. Zoti, Ai, nuk lodhet kurr duke ardhur tek ne pr t na mirpritur kur vendosim t kthehemi tek Ai: "Perndia nuk sht i drejt? Ai sht m shum se i drejt: pafundsisht, sht menduria e dashuris hyjinore q vazhdon t zbres n ferrin ton pr t na ringjallur. Secili prej nesh sht puntori i ors s njmbdhjet, pr t ciln nuk krkohet asgj tjetr ve nj britm besimi dhe shprese. Mkati i vetm, n fund t fundit, sht "t mos kuptojm hirin e ringjalljes"(Olivier Clment, Burimet, f. 273, Stock).
    Dhurata e Shpirtit q na kthen te Perndia, sht tashm ringjallja. A nuk sht kjo koha e Ardhjes nj mundsi pr t rizbuluar se ne jemi t denj pr t'u falur sepse jemi t denj t na doj Perndia?
    Kjo ndjenj e t qenit t dashur, sht kushti i domosdoshm pr t jetuar faljen, t prjetuar faljen si ajo q m shron nga mungesa e dashuris, gj q m pengon t jetoj plotsisht. Ne e kuptojm faljen shum si at gj q fshin gabimet e bra ndaj t tjerve apo far na bn t harrojm t metat e idealit q kemi pr veten ton. Falja sht m e gjer se fshirja e mkateve tona. sht ky bashkim me nj qenie q na komunikon nj dashuri m t madhe se ajo q po jetojm. sht bashkim me nj Burim jete m t fort se aftsia jon pr t dashur. Gjon Monbourquette e cilson kt ndjenj t prvojs, me fjaln "themelore": Themelore, sepse jep, m shum se do prvoj tjetr, ndjenjn t njihemi dhe t vlersohemi pr at q jemi thell brenda". Ather ndihemi t dashuruar pa kushte, pavarsisht nga shmtia, t metat, dshtimet apo shkeljet e tij. N at moment, duket se brendsia e dinte se ishte e lidhur me burimin e dashuris dhe e pandashme prej saj. Mund t krahasohet kjo ndjenj me ndjenjn e ngroht t siguris dhe besimit t fmijs s krkuar dhe t dashur pr veten e tij nga prindrit e tij. Edhe nse dikush mund t ndihet shum fajtor pr mkatt ose gabimet, ndjenja e t qenit i falur sht edhe m e fort. Ajo na jep sigurin se nuk do ta humbim m kurr kt burim dashurie t pafund. Dhe ne e dim se mund t kthehemi pr t pir nga ky burim n do koh dhe shihemi srish t konfirmuar n dashuri (Si t falim?, Otava, Novalis, f. 186).
    Si sht shkruar n librin e profetit Isaia, n nj poezi q Luka merr nga ai. Ndrsa Izraelit iu hoq liria dhe jetoi n mrgim n Babiloni, profeti njoftoi kthimin e tij n vendin e tij. Ky njoftim i kthimit, q do t ishte vepra e Perndis, i solli ngushllim Izraelit. Zoti do ta vendos veten n krye t popullit t vet dhe do ta oj at n nj Eksod t ri, nga Babilonia n Jerusalem. Me kt evokim, Luka e vendos Gjonin n linjn e profetve t mdhenj. Prsri, n kontekstin e pushtimit t Izraelit nga Roma, Gjoni prfundon hapin e par pr arritjen e lirimit: Nj z brtet n shkrettir: Prgatitni udhn e Zotit, bji shtigjet e saj drejt.
    M n fund do t vij ky Mesia, t cilin njerzit e kan pritur pr nj koh t gjat. Gjon Pagzuesi sht i prfshir me gjith zjarrt e tij n prgatitjen pr kt ardhje t afrt. Edhe pse jeton n shkrettir, nuk qndron i fshehur nga syt e bots; ai del dhe njerzit vijn tek ai, si specifikon ungjilltari Marku: "Mbar krahina e Judes e t gjith jerusalemasit shkonin tek ai. Pasi ata i rrfenin mkatet e veta, Gjoni i pagzonte n lumin Jordan" (Mk. 1,5).
    do lugin do t mbushet, do mal dhe kodr do t ulet; kthesat do t bhen nj vij e drejt, shkmbinjt do t bhen rrug t lmuara. Andr Chouraqui kujton kuptimin simbolik q komentet hebraike u dhan ktyre shprehjeve pikturale: lugina (prroi) do t prfaqsonte t varfrit, ata n fund t shkalls shoqrore; malet, kodrat, jan ato q dominojn mbi to; dredha-dredha sht fuqia q shtyp Izraelin; skarpatet (shtigjet shkmbore) jan pengesat q qndrojn n rrugn q t on te Zoti-Hyji (krh. Ungjilli sipas Luks, Latts, f. 91).
    Sot t gjitha kto simbole t varfris, t shtypjes dhe fuqia fatkeqsisht ende ekzistojn. Le t japim disa shembuj. Kshtu n kohn ton n mbar botn po krijohet nj solidaritet i grave, prballur me situata t pabarazis sociale. Ato gjithashtu ankohen si Gjon Pagzuesi: N kt bot, grat dhe fmijt e tyre jan viktimat e para e vendimeve t financave t larta dhe punve t ulta t saj. M shum se gjysma e bots me fmijt e saj sht e varfr, e lr mnjan, dhe t mbajtura n gjendje t vshtir pr mbijetese. Kaq mjafton! Na thuhet se duhet t shkurtohen pensiont sepse nuk ka zgjidhje tjetr, se ne duhet t arrijm deficitin zero dhe t ruajm vlersimin ton t kredis. sht si t na thon se nuk kemi zgjidhje tjetr vese t injorohemi dhe t jetojm n nj varfri ekstreme shumica prej nesh. Gjithmon ka nj mnyr pr ta br at ndryshe, ka gjithmon zgjidhje t tjera prve prbuzjes. Respekti pr njerzit, n vetvete, sht nj zgjedhje. Kjo bot, si sht, nuk funksionon m. Ne krkojm q qeverit tona t masin efektet e politikave t tyre mbi kushtet e jetess s njerzve dhe jo vlersimin e tyre t kreditit. Ne ende besojm se dashuria sht e vetmja rrugdalje. Ky nuk sht nj teprim romantizmi, sht nj pohim politik. Prgjithmon ne refuzojm t'u bindemi urdhrave t lufts, udhzimeve pr vdekjen si nj mnyr jetese". (Deklarata e rrjetit t grave CEQ, Quebec 1997).
    17 tetori sht br Dita Ndrkombtare pr rrnjosjen e Varfris, pasi nj bir i t varfrve, At Joseph Wresinski, gjithashtu shqiptoi nj britm shqetsimi: Aty ku njerzit jan t dnuar t jetojn n varfri, shkelen t drejtat e njeriut. Bashkimi pr t'i zbatuar ato sht nj detyr e shenjt".
    Dhe do qenie njerzore do t shoh shptimin e Perndis. Shptimi i Perndis sht pr do mish, pr t gjitha qeniet njerzore, kushdo qofshin ata. Mesazhi dhe veprimi i Perndis do t jet t liroj t gjitha qeniet njerzore: t drejtt dhe t padrejtt. sht gjithmon joshse t besojm se shptimi do t vij, nse jan t tjert q ndryshojn. sht e leht t'u referohemi t kqijve si t tjerve. Kaq shum grupe fetare hebreje iu nnshtruan ktij tundimi. Essent i klasifikuan hebrenjt si bij t drits (sekti i tyre) dhe si bij t errsirs (t tjert). Zelott prisnin lirimin nga romakt drrmues t dbuar nga Izraeli. Gjon, prkundrazi, u bn thirrje t gjithve t ndryshojn jetn e tyre.
    S pari ju duhet t punoni. Nuk jan vetm njerzit e tjer q duhet t ndryshojn. Le t predikojm vetm kthimin tek ne. Sot si dje, komuniteti - q Mesia Jezusi dshiron t bashkoj - sht nj asamble qeniesh q duhet t jen n nj udhtim t vazhdueshm kthimi, duke u rinovuar vazhdimisht sepse ata e lan veten e tyre t marr nga Shpirti hyjnor, i frymzuar nga dashuria e tij. Ne, dishepujt e Jezusit, jemi thirrur t prgatisim rrugn drejt Perndis, atje ku jetojm...duke filluar sot. Fryma e Shpirtit, m kthe mua sot dhe m bj t jetoj drejtsin e mshirs s Atit. Le t m kthehet falja e dashuris do dit q t largohem prej ferrit tim, transformo zemrimin tim q un t tregoj mirsi q na shpton jetn. Amen!

    Pyetje
    1. Pse e vendos Luka Jezusin n historin e bots dhe t popullit t Perndis?
    2. far prfaqson shkrettira n Bibl?
    3. Cila sht dita e zemrimit t Zotit, e gjykimit?
    4. far sht konvertimi (teshuva) pr nj ifut?
    5. Po shprehja pr faljen e mkateve? far kuptimi i japim fjals "mkat"?
    6. far do t thot nj pagzim pr kthimin e mkateve?
    7. far sht falja?
    8. I vetmi mkat, n fund t fundit, sht moskuptimi i hirit t ringjalljes. Si ta kuptojm kt mendim t Olivier Clment?
    9. Cilat jan nnkuptimet e fjalve t profetit Isaia pr sot?

  18. #118
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    3 ARDH. VITI C

    M 12-12-2021.

    LEXIMI I PAR: SO. 3, 14-18.


    14 Kndo hareshm, bija e Sionit, thuaja gzueshm kngs, o Izrael! Gzo e galdo me gjith zemr, ti, bija e Jerusalemit!
    15 E trhoq Zoti dnimin tnd, i shprndau larg armiqt e tu. Mbret i Izraelit sht Zoti mes teje, s’ke pse m ta druash t keqen!
    16 Jerusalemit at dit do t’i thuhet: “Frik aspak mos ki, Sion, assesi t mos mpaken duart!
    17 N mesin tnd sht Zoti Hyji yt, trim mbi trima Shptimtar! Do t galdoj pr ty hareshm, i prmalluar nga dashuria, do t krcej pr ty me gzim
    18 porsi n dit feste. Kthimi i t shprngulurve “Do ta tres prej teje fatkeqsin q kurr m t mos jesh poshtruar”.


    LECTIO DIVINA - MEDITIMI - LUTJA.


    HYJI SHT DASHURI: SOFONIA E KISHTE KUPTUAR.



    ”Do t galdoj pr ty hareshm,
    i prmalluar nga dashuria,
    do t krcej pr ty me gzim
    porsi n dit feste”(v. 17-18).

    Kjo fjali, n vetvete, na vrteton se, q nga Beslidhja e Vjetr, profett shpalln se Zoti sht dashuri. Q do t thot se ne po gabojm kur themi se vetm Beslidhja e Re flet pr nj Zot, q sht dashuri!
    Kto fjal t Sofonis na duken shum t guximshme, por, sinqerisht, nuk jan t reja. Natyrisht, u deshn shekuj Zbulese Biblike (domethn pedagogji e Zotit) pr t arritur atje. Zbulesa e Zotit si Dhndr, mundt t vinte vetm pas shekujsh historie biblike; n fillim t Beslidhjes midis Perndis dhe popullit t tij, ky msim do t kishte qen shum i paqart. Popujt e tjer i konceptuan shum leht perndit e tyre n imazhin e njerzve dhe historive t tyre familjare; n nj faz t par t Zbuless, ishte, pr rrjedhoj, e nevojshme t zbulohej Zoti, krejt ndryshe nga njeriu, pr t hyr n Beslidhjen e tij.
    Profeti Oze, n shekullin e tet, foli i pari pr Beslidhjen midis Zotit dhe popullit t tij, jo m vetm si nj kontrat, e prbr nga angazhimi dhe besnikria reciproke, si do kontrat, por si nj lidhja e vrtet dashurie, ajo e fejess. T gjith profett e mvonshm, si Isaia, Jeremia, Ezekieli, i dyti dhe i treti Isaia zhvilluan kt tem t dasms midis Hyjit dhe popullit t tij; dhe n to gjejm t gjith fjalorin e fejess dhe dasms: emrat e but, fustani i nusris, kurora e dasms, besnikria... Isaia i tret (n shekullin e gjasht) do t shtyj guximin t prdor fjaln "dshir" (n ndjenja e dshirs s dashur) pr t folur pr ndjenjat e Zotit ndaj popullit t tij.
    Sa i prket Kngs s Kngve, nj dialog i gjat romantik, i prbr nga shtat poezi, askund nuk identifikon t dy t dashuruarit q shprehen n t; por hebrenjt e konsiderojn at si nj dialog midis Zotit dhe popullit t tij; prova sht se ata e lexuan veanrisht gjat javs s kremtimit t Pashks, fests s madhe t Beslidhjes s Zotit me popullin e tij.
    Por, edhe pse na mbushin me habi, kto shprehje t guximshme t profetve jan t mbushura me seriozitet dhe krkes. Sepse nse populli i Izraelit mund t krahasohet me nj nuse, do pabesi ndaj Beslidhjes nuk sht m thjesht nj shkelje e nj marrveshjeje: ajo bhet tradhti bashkshortore e vrtet! Pra lexojm n to edhe t gjith fjalorin e xhelozis, mosmirnjohjes, mashtrimit, ribashkimit. Ato gjra q ata i quajn pabesi t popullit, jan rnie prsritura t tij n idhujtari.
    Por le t kthehemi te Sofonia: ai sht nj profet i shekullit t shtat para Krishtit, n Jerusalem, nn mbretrimin e mbretit Josias (u ngjit n fron n vitin 640). Libri i tij sht shum i shkurtr: ai prfshin vetm pes faqe n Bibl, duke prfshir shnime ...! Por sht shum i dendur dhe disa nga faqet e tij jan br t famshme: Sofonia thrret n kthim mbretin dhe popullin:
    " Krkojeni Zotin,
    t gjith ju, t prvuajturit e toks,
    ju q i kryeni urdhrimet e tij!
    Krkoni drejtsin, krkoni butsin,
    q disi t mund t fshiheni
    Ditn e zem’rimit t Zotit!"(So 2,3).
    Ekziston nj nevoj e madhe pr konvertim: nn mbretrimet e mparshme (t dy mbretrve Manaseh, 687-642 dhe Amonit, 642-640), t gjitha urdhrimet e Perndis u shprfilln si pr qejf (idhujtaria, dhuna, mashtrimi, gnjeshtra. , padrejtsi shoqrore, krenari e t fuqishmve, drrmimi i t varfrve)! Mund ta prmbledhim duke thn:
    “fardo q nuk i plqen Perndis, ne e bjm at”.
    Dhe Sofonia nuk ngurron t denoncoj: pr shembull:
    "ata q adhurojn e n Zotin prbetohen,
    por q prbehen edhe n Melkolmin"(1,5);
    (sht n denoncim pr idhujtari t shoqruar me hipokrizi!)
    Ose "t gjith ata
    q me krenari e kaprcejn pragun,
    q e mbushin shtpin e zotris s vet
    me fajsi e me dredhi.
    Ata q e mbushin shtpin e Zotit t tyre
    me produkt t dhuns dhe mashtrimit"(1.9).
    Dhe n fillim t kapitullit 3:
    “N mes t Jeruzalemit, princat e tij
    luan ulrits;
    gjykatsit bish shkrettire
    q asht s’ruajn pr mngjes!
    Profett e tij fjalmdhenj,
    njerz rrenacak!
    Priftrinjt e tij dhunojn Shenjtroren,
    dhun i bjn Ligjit! (3.3-4).
    Prandaj Sofonia i prdor dy gjuht e zakonshme t profetve: krcnimin kundr atyre q bjn keq; inkurajim pr ata q prpiqen t qndrojn besnik. Dhe, duke qen dhunshm n krcnimet e tij, ai sht inkurajues dhe optimist pr besimtart, ata q ai i quan t prulur.
    Gjuha e par: dhuna me krcnime. Dihet, pr fat t keq, se shpesh u kujtuan dhe kujtohen vetm krcnimet dhe rreziqet e dnimeve: sht nga nj tekst i Sophanis q knga e famshme "Dies Irae, dies Illa ..." nj kng q t gjith shkrimtart e Requiem-it e kan muzikuar! Dita e zemrimit, dita e rrezikut. Duke knduar kt tekst, mendojm se duhet t besojm se duhet t kemi frik nga fundi i bots ...! Gj q shte akoma nj keqkuptim: sepse zemrimi i Zotit sht gjithmon vetm kundr s keqes, kundr asaj q e bn njeriun t paknaqur, t palumtur ... pasi qllimi i vetm i Zotit sht lumturia e njerzimit.



    THUAJA GZUESHM KMNGS. O IZRAEL, POPULL I ZGJEDHUR!


    Gjuha e dyt, inkurajimi: teksti i sotm sht nj prej tyre. Dhe pr k sht? Pr popullin e Izraelit, dhe veanrisht pr Jeruzalem (Sion sht emri i kodrs s Jeruzalemit, mbi t ciln Salomoni ndrtoi tempullin q do t ishte simboli i Pranis s Perndis): "Gzo e galdo me gjith zemr, ti, bija e Sionit!". Bija e Sionit" do t thot Sion fare thjesht, domethn Jerusalemi dhe nprmjet saj Populli i Zgjedhur. (Kjo sht nj nga veorit e hebraishtes: kt lloj shprehjeje n hebraisht e kemi hasur koht e fundit me tekstin e Danielit q fliste pr nj bir njeriu, q do t thoshte "njeri").
    “Bij e Sionit, gzohu,
    sepse Zoti sht n ty,
    Shptimtar trim”;
    kjo kng prdoret n shum nga festat tona, por a e dim se ajo sht frymzuar nga profeti Sofonia? uditrisht, ky njoftim, n dukje triumfues, bhet n nj koh kur as qyteti i shenjt dhe as populli nuk e dshmojn veten t denj pr deklarata t tilla. Por padenjsia jon nuk mund ta shuaj dashurin e Perndis!
    Prandaj, fjalimi i Sofonis drejtuar Jerusalemit sht nj inkurajim pr kthimin n besim. Le t kujtohen vargjet pak para leximit t sotm:
    “Po at dit turp m s’do t kesh
    pr asgj q ke vepruar
    duke u ngritur kundr meje,
    sepse ather prej teje do t largoj
    fjalmdhenjt, krenart e tu,
    e s’do t vazhdosh m t krenohesh
    prmbi Malin tim t shenjt!
    Do t bj n mjedisin tnd t qndroj
    populli i prvuajtur e i varfr!
    N emr t Zotit do t krkoj strehim
    Teprica e Izraelit.
    Paudhsi nuk do t bjn m,
    rrena m nuk do t thon,
    n goj t tyre s’do t gjendet
    m juh gnjyese!
    Por do t kullosin e do t mrizojn
    pa pasur kush t’i shqetsoj!” (Pra 3,11-13).
    Ather nga kjo Teprica e Izraelit t konvertuar do t lind Jeruzalemi i ri: ai m n fund do t prmbush thirrjen e tij pr t qen qyteti i Pranis s Perndis dhe nuk do t ket m asgj pr t'u friksuar nga askush. Dhe Sofonia i thot kto gjra n kt mnyr:
    "Zoti, Perndia yt, sht n ty!".
    E ky msim, nse , nse meditojm mir pr kt, sht nj prsritje e plot e premtimeve t Perndis n Sinai. Ky sht vet kuptimi i Emrit t Perndis (YHVH q ne e prkthejm si ZOT) q iu zbulua Moisiut.
    Ktu gjendet nj lidhje e madhe farefisnore me profet t tjer t s njjts periudhe; Jol pr shembull:
    “ Do t hani e do t ngiheni,
    do t lvdoni emrin e Zotit Hyjit tuaj,
    sepse bri mrekulli me ju:
    kurr m populli im nuk do t turprohet!
    Do ta dini se jam vet mes Izraelit,
    un Zoti, Hyji juaj,
    e tjetr s’ka:
    kurr m turp pr popullin tim! (Jl 2,26-27).

    Shekuj m von, n nj periudh tjetr zymtsie, libri i Zakaris do t marr prsri fjal pr fjal fjalin e Sofonis:
    "Gzo me gjith shpirt, Bija e Sionit,
    galdo, Bija e Jerusalemit!
    ja, mbreti yt, po vjen te ti:
    sht i drejt e Shptimtar,
    por i prvuajtur e n shpin t gomarit,
    n shpin t gait, zogut t gomarit!” (Za 9,9).
    Sepse Hyji ka vetm nj gj pr t'i thn popullit t tij prgjithmon:
    "Mos ki frik, Zoti, Perndia yt, sht n ty".
    Edhe disa shekuj, dhe i drguari i Zotit do t vij dhe do t'i thot nj bije t Izraelit:
    “T falem, o Hirplote! Zoti me ty!” (Lk. 1,28).
    Dhe fal saj ne do ta shohim Zotin mes njerzve. Shn Gjoni do t mund t thot:
    “E Fjala u b njeri e banoi ndr ne" (Gjoni 1,14).

  19. #119
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    3 AVV. VITI C.

    M 12-12-2021.

    Pas leximit t par, kremtohet KNGA E ISAIS PROFET: 12, 2-3. 4bcde. 5-6


    2 Ja, Hyji Shlbuesi im,
    kam besim e nuk kam frik,
    sepse fuqia ime e mburrja ime sht Zoti,
    Ai sht shptimi im”.
    3 Me galdim do t merrni uj
    nga burimet e shlbimit.
    4 “Falnderojeni Zotin, thirreni Emrin e tij,
    shpallini ndr popuj veprat e tij,
    kumtojeni madhrin e Emrit t tij!
    5 Kndojini Zotit, sepse krijoi mrekulli,
    le ta marr vesh bota mbar!
    6 Brohoritni e kndoni lavde, ju banort e Sionit,
    sepse i madhrishm sht n mesin tuaj
    Shenjti i Izraelit!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJE.

    FORCA IME SHT ZOTI.

    Duke dgjuar kt kng plot besim, dhe falnderim sepse Zoti e shptoi popullin e vet, mund t besojm se gjithka ishte mbar n at koh...! Por nse me kureshtje t'i referohemi tekstit t Bibls, n vargun e mparshm do t lexojm: "Do t thoni at dit"; kjo dshmon se falnderimi nuk ishte ende pr sot, pr dika q kishte ndodhur: pr momentin populli jetonte akome nn pushtetin e armikut, n frik.
    N t vrtet, konteksti politik ishte mjaft i errt: jemi n shekullin e tet para Krishtit, rreth viteve 740-730: Perandoria Asiriane (me kryeqytetin Niniven) ishte fuqia n rritje, zgjerimi i saj dukei i paprmbajtshm. Shum tekste nga kjo periudh pasqyrojn frikn q rndonte n t gjith rajonin... Asiria ishte armiku, rreziku publik!... Le t kujtohet libri e Jonas, i cili e paraqet Niniven si qytetin e paperndishm, ku kryhen t gjitha t kqijat n tok
    N at koh, populli i Hyjit ishte i ndar n dy mbretri (q nga vdekja e Salomonit rreth vitit 930): dy mbretri t vogla, shum afr njra-tjetrs; prandaj ajo q krcnonte njrin, n mnyr t pashmangshme krcnonte edhe tjetrn. Kto dy mbretri q t paktn duhet t jetonin n nj vllezri t vant, nse jo t bashkuara, bnin nj politik t ndryshme dhe ndonjher edhe t kundrta: ky sht rasti ktu. Mbretria veriore (me kryeqytetin Samarin) prpiqet t'i rezistoj presionit asirian. Dhe pr t rezistuar, ajo lidhi nj aleanc me mbretin e Damaskut dhe ndrmori rrethimin e Jeruzalemit pr t detyruar mbretin e tij, Akazin, t bashkohej me koalicionin e tyre. Pra, Akazi ishte n nj moment t vshtir, dhe do zgjedhje isht shum e rrezikshme pr t dhe pr popullin e tij: nga njra an, dy mbretrit fqinje, m pak t fuqishme, por shum afr, tashm n portat e Jeruzalemit, dhe nga ana tjetr, Ninive q ndoshta do t prfundoj duke i shtypur t gjith.
    Akazi, m n fund, preferon t kapitulloj prpara se t luftoj pr nj kauz q i dukej atij e humbur paraprakisht: ai krkon q t njihet si nj vasal i Asiris. Ai blen sigurin e vet, por humb lirin e vet, padyshim. Nga pikpamja njerzore, llogaritja e tij ishte e prsosur, ai kishte t drejt!... Po, por... a ka t drejt Populli i Zgjedhur t Zotit t arsyetoj “me pikpamje njerzore”? Llogaritjet e tij udhhiqen nga frika e Asirianve, por a ka t drejt besimtari t friksohet? Ku ka shkuar besimi i tij? Njihet fraza madhshtore n kapitullin 7 t Isais: "Ather zemra e Akazit e zemra e mbar popullit u dridh si dridhen pemt e pyllit kur fryn era" ... (Is 7,2).
    Dhe pikrisht aty, i smur, i frymzuar nga dyshimet dhe frika e tij, Akazi bri nj gjest t tmerrshm: sakrifikoi djalin e vet nj hyjnie, sepse, pr t mos humbur luftn, ai ishte gati pr do gj.



    NJERI BESIMPAK!

    Qndrimi i Isais sht shum i prer:
    "Ki kujdes, mos u shqetso!
    Mos druaj e t mos trembet zemra jote
    prej ktyre dy urve me tym" (7,4) ...
    "Nse s’do t’m besoni,
    nuk do t shptoni!” (7,9).
    Mendojm se e dgjojm fjalt e drejtuara "nj njeriu besimpak"...
    Dhe aty fillon nj pasazh i tr fjalsh shprese, q z kapitujt 7 deri n 11, domethn ata q i paraprin kngs son t 'sotme'. Profeti shpall se triumfet e Asiris do t ken vetm nj koh t shkurt dhe se s shpejti do t kndohet knga e liris. Dhe kshtu himni q ai kompozon pr t kremtuar paraprakisht lirimin e premtuar nga Zoti sht me t vrtet knga e shpress!
    “Ky sht Zoti q m shpton:
    Besoj, nuk kam m frik".
    Ne jemi t mahnitur nga ngjashmrit midis ksaj knge t Isaias dhe kapitullit 15 t Eksodit, domethn kngs q Moisiu dhe bijt e Izraelit knduan n buz t Detit t Kallamit, pas kalimit t tyre t mrekullueshm dhe lirimit t tyre nga Egjipti:
    "Zoti sht forca dhe fuqia ime,
    Ai, ve Ai, m shptoi!
    Ai sht Hyji im,
    At lavdroj!
    sht Hyji i atit tim:
    At e lartsoj! (Dal 15,2).
    N kt kkng ka m shum se gzimi i lirimit, ka nj profesion besimi t vrtet. Libri i Daljes thot n vargjet e mparshme:
    "Ather Moisiu dhe bijt e Izraelit e knduan kt kng n nder t Zotit e than:
    “Le t’i kndojm Zotit, sepse mrekullisht ngadhnjeu:
    kal e kalors plandosi n fund t’detit!".
    Isaia, pesqind vjet m von, bri t njjtin profesion besimi pr t mbshtetur bashkkohsit e vet; dhe ata q din t lexojn mes rreshtave, e kuptojn mesazhin e profetit: si dinte Zoti ta lironte popullin e vet nga robria e faraonit (e megjithat, n pikpamjet njerzore ishte nj gj e pamendueshme), n t njjtn mnyr, s shpejti Zoti do ta liroj popullin nga perandoria asiriane; sepse kjo edhe sikur t tremb shume, nuk peshon me shume se Egjipti para Zotit!
    Moisiu kishte prjetuar tashm pranin dhe afrsin e jashtzakonshme t Zotit t plotfuqishm t Sinait; Isaia e riprjeton t njjtn prvoj, por ai e prkthen me fjalt e tij: q nga thirrja e tij (kap. 6), ai sht shum i dalluar nga Madhshtia e Zotit, dhe nga shenjtria e tij. Le t kujtohet historia e vokacionit t tij: i verbuar aq edhe i friksuar nga vizioni madhshtor, kujtoi kngn e serafinve q
    "I brohoritnin njri‑tjetrit:
    “Shenjt! Shenjt! Shenjt Zoti i Ushtrive!"
    Ja, ai prsrit kt verbim prpara madhshtis s Zotit ,
    por ai prdor nj shprehje q n pamje t par duhet t na duket paradoksale:
    "Plot sht toka mbar me Lavdin e tij!”
    E u dridhn pragjet e shtatkave t dyerve nga zri
    shungullues dhe Shtpia u mbush me tym.
    “Un thash: “I mjeri un, tani sharrova,
    sepse jam njeri me buz t papastra,
    banoj n popull buzsh t papastra,
    e me syt e mi e pash Mbretin,
    Zotin e Ushtrive!”
    Po, ai prdor nj shprehje q n pamje t par duhet t na duket paradoksale: sepse Zoti sht i Shenjti, q do t thot Gjith Tjetri, i paarritshmi. E po, Isaia na thot, n t njjtn koh, Ai po afrohet aq shum sa njerzit e tij mund t guxojn t pretendojn nj marrdhnie t ngusht me t: Ai sht i Shenjti i Izraelit". Kjo do t thot se njerzit q ai ka zgjedhur, mund t pretendojn nj pron t vrtet; dhe Hyji i tyre sht n mes t tyre. Ktu dgjojm jehonn e njoftimit t Sofonis:
    “Brtit nga gzimi, bij e Sionit!... Zoti, Perndia yt, sht n ty! (So 3,14-18).
    sht leximi i par kt t diel.
    T mos nxirret nga kjo se Izraeli dshiron t rezervoj pr vete ekskluzivitetin e marrdhnies s Aleancs me Zotin: sa her q nj tekst biblik mrekullohet me zgjedhjen e Izraelit, ka edhe nj shnim universalizmi, sepse, gjat shekujve, zgjedhja e Izraelit sht kuptuar jo si nj ekskluzivitet, por si nj thirrje; n kohn e Isais, kjo ishte tashm rasti. Ktu nota e universalizmit sht n formuln:
    “Shpallini ndr popuj veprat e tij".
    Pr t'iu prgjigjur thirrjes s tij, dhe ne mund ta marrim pr vete tani e tutje dtyrn e shpalljes s veprave t Zotit ndr popuj! Njerzit e shptuar kan vetm nj gj pr t br: t knaqen duke dshmuar n mes t njerzve (me kngt dhe jetn e tyre) se Perndia me t vrtet vepron pr lumturin dhe lirin e popullit t tij. Ai sht liruesi i tij:
    "Forca ime dhe knga ime sht Zoti;
    Ai sht shptimi pr mua”.

  20. #120
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    931

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    3 ARDHJA VITI C.

    M 12 -12- 2021.

    LEXIMI I UNGJILLIT: Lk. 3,10-18.


    10 Ather e pyetnin turmat: “Neve, pra, ’na duhet t bjm?”
    11 “Kush ka dy pal petka ‑ u prgjigjej ‑ le t’i ndaj me at q s’ka. Edhe ai q ka ushqime, le t bj kshtu!”
    12 Erdhn edhe disa tagrambledhs t’i pagzoj dhe i than: “Msues, po ne ka duhet t bjm?”
    13 Ai u prgjigj: “Mos krkoni asgj m tepr se ju sht caktuar.”
    14 E pyetn edhe disa ushtar: “Po ne, ka duhet t bjm?” Edhe atyre iu prgjigj: “Asknd mos merrni me t keq! Asknd mos paraqitni rrejshm dhe jini t knaqur me rrogn tuaj!”
    15 E pasi populli priste me shpres dhe pasi t gjith mendonin n zemrat e veta pr Gjonin: a mos sht pikrisht ky Mesia,
    16 kndej Gjoni mori fjaln e u tha t gjithve: “Un, vrtet, po ju pagzoj me uj, por po vjen nj m i fort se un, t cilit un nuk jam i denj as t’ia zgjidh lidhset e sandaleve t tij. Ai do t’ju pagzoj me Shpirt Shenjt e me zjarr.
    17 Ai e mban n dorn e vet terploten pr t pastruar lmin e vet, pr t mbledhur grurin n grunarin e vet, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm.”
    18 E me shum msime t tjera ia shpallte popullit Ungjillin.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA

    FAR DUHET T BJM?

    Ata q vijn te Gjon Pagzuesi jan t vegjlit, turma, njerzit t padukshmit (tagrambledhsit dhe ushtart q ndoshta i shoqruan ): Pr ta, fjalimi i ashpr i profetit sht lajm i mir. Me prulsi, ata pyesin: far sht kthimi? Gjon Pagzuesi ka nj prgjigje t thjesht: kthimi yn n besim matet me qndrimin ton ndaj fqinjit ton. M von, n t njjtn linj, Jezusi do t thot: "Nuk jan ata q thon: O Zot, o Zot..."
    Por, n prgjithsi, turmat i afruan pagzimit t Gjonit dhe e pyetn at: "far duhet t bjm?". Shum mir mund t prgjigjeshin n vend t tij! Sepse predikimi i tij ishte n prputhje me predikimin e profetve: praktikimi i drejtsis, ndarja, mosdhuna, kjo ishte tema e tyre e preferuar. Dhe pr shkak se Gjoni sillej vrtet si nj profet, njerxit filluam t ndrronin: a mund t ishte ai Mesia? E po ... pr aq koh ai ishte pritur: "Njerzit po prisnin," thot Luka.


    POPULLI ISHTE N PRITJE ... T MESIS ... A NDOSHTA SHT AI?


    Prgjigja e Gjonit n kt pik sht shum e prer: jo, un nuk jam Mesia, por po ju njoftoj se ai po vjen, ardhja e tij sht afrt: "Po vjen ai q sht m i fuqishm se un"... "Me shum kshilla t tjera, ai u shpalli popullit lajmin e mir". Kur Luka flet pr Lajmin e Mir, duhet t dim se Lajmi i mir sht ky: “Gjon pagzuesi u shpalli njerzve Lajmin e Mir pr ardhjen e Mesis". Dhe Gjoni e prkufizon Mesin n dy mnyra: s pari, ai sht ai q pagzon n Shpirtin Shenjt; s dyti, ai vjen pr t ushtruar Gjykimin e Perndis.
    S pari, Mesia sht ai q pagzon n Shpirtin Shenjt: sepse dihej nga profeti Joel se n kohn e Mesis Perndia do t derdhte Shpirtin e tij mbi do mish. Prandaj s pari, disa fjal pr pagzimin: Gjra e par q duhet t dim, sht se nuk ka qen Jezusi ai q shpiku ritin e pagzimit, domethn zhytjen e besimtarve n uj! Sepse Gjoni pagzoi prpara q Jezusi t fillonte jetn e tij publike. Dihet se n Kumram ka pasur edhe ceremoni gjat secilave antart e bashksis pagzoheshin. Por sht e vrtet se n kohn e Jezusit praktikimi i Pagzimit ishte akoma nj gj shum e rall; dhe prve ksaj, nse krkohet fjala "pagzim" n Beslidhjen e Vjetr, sht vshtir se do t gjendet, as n hebraisht as n greqisht. Askund n beslidhjen e Vjetr nuk thuhej se duhet pagzuar: riti i hyrjes n bashksi ishte rrethprerja. Dhe nse, n kohn e Krishtit, mund t caktohet nj far Gjon q quhet "Pagzuesi", kjo sht sepse atje kishte vrtet nj shenj dalluese.
    sht e vshtir t thuhet se far kuptimi i atribuohej Pagzimit n Judaizmin e kohs s Jezusit: lvizjet pr riprtritje fetare po shumfishoheshin dhe ajo e Gjon Pagzuesit ishte nj prej tyre, por jo e vetmja. Ajo q ne dim sht se, n do koh, feja hebraike parashikonte ritet me uji, abdesin (asnjher nuk bhej fjal pr t zhytur plotsisht veten, ndrsa, si sugjeron emri i tij, Pagzimi sht nj zhytje e plot n uj): t gjith kishin si qllim pastrimi n kuptimin biblik t termit; nuk bhet fjal pr larjen e mkatit, por pr ta lejuar njeriun t ndahet nga gjithka q e lidh at me botn profane, n mnyr q ta lejoj t vij n kontakt me Zotin.
    Me Gjon Pagzuesin u hodh nj hap i ri: ai i dha Pagzimit nj kuptim t ri, at t kthimit dhe t faljes s mkateve. Por ai vet shpalli se me Jezusin do t jet krejt ndryshe: "Un ju pagzoj me uj ... Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarr...". Vesht tan t shekullit t njzet e nj nuk mund t dgjojn m prmasat e ksaj fraze. Nuk sht fjala "pagzoj" ajo q sht e madhe, pasi Gjon Pagzuesi po pagzon hebrenjt n ujin e Jordanit. Por sht vazhdimi i shprehjes “n Shpirtin Shenjt dhe n zjarr” q do t kishte goditur si nj bomb nse do t kishin dgjuar Gjon Pagzuesin. Shprehja "Shprtin Shenjt" nuk ekzistonte n Besdlidhjen e Vjeter dhe n raste t rralla n t cilt prdorej, mbiemri “shenjt" nnkuptonte se ishte fryma e Zotit t shenjt, por nuk mendohej pr Shpirtin si nj person.
    Pse ? Sepse n fillim t Aleancs midis Zotit t Sinait dhe popullit t Moisiut, urgjenca e par ishte lirimi i ktij populli nga politeizmi dhe zbulimi i nj Zoti unik: ishte shum hert pr t zbuluar misterin e ktij Zoti unik n tre persona. Njerzit flisnin me gatishmri pr Shpirtin e Hyjit, q i dha njeriut forcn e tij jetsore, apo edhe q e bri njeriun t vepronte sipas vullnetit t Perndis, por ai ende nuk ishte shfaqur si nj Person i veant. Fjalt e Gjon Pagzuesit hapin dern pr kt zbules: ai shpall nj pagzim "n Shpirtin Shenjt" dhe jo m nj pagzim "me uj".
    S dyti, Mesia vjen pr t ushtruar Gjykimin e Perndis. Ky aspekt i thirrjes s Mesis ishte gjithashtu shum i pranishm n beslidhjen e Vjetr. Para s gjithash, i gjith meditimi pr mbretin ideal q pritej pr kohn mesianike e paraqiste at si dika q do t largonte do t keqe dhe do t sillte drejtsi. Nga ana tjetr, kngt e Shrbtorit n librin e dyt t Isais theksonin fuqishm kt pik: Shrbtori i Perndis, Mesia, do t vendoste gjykimin e Perndis mbi tok. Shum zakonisht, ky gjykim i Zotit evokohej si pastrim me zjarr (ktu e gjejm fjaln "zjarr") dhe me nj operacion renditjeje: "Ai e mban n dorn e vet terploten pr t pastruar lmin e vet, pr t mbledhur grurin n grunarin e vet, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm” (v.17) .Dgjuesit e Gjon Pagzuesit e dinin kt imazh, ata e dinin se ishte me t vrtet nj lajm i mir, sepse ky renditje nuk do t shkatrroj asknd: ky zjarr nuk sht nj zjarr shkatrrimi, por pastrimi; ndrsa copza e arit pastrohet nga skorja e saj pr t qen edhe m e bukur, ky zjarr do t na liroj t gjithve nga ajo q tek secili prej nesh nuk sht n prputhje me mbretrin e drejtsis dhe paqes t vendosur nga Mesia.

Faqja 6 prej 10 FillimFillim ... 45678 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •