Close
Faqja 6 prej 6 FillimFillim ... 456
Duke shfaqur rezultatin 101 deri 107 prej 107
  1. #101
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    580

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord VITI B

    M 19 – 9 - 2021


    Ps 54, 3-4, 5, 6-8.


    3 M shpto, o Hyj, pash Emrin tnd,
    me fuqin tnde mbroje t drejtn time.
    4 O Hyj, vshtroje lutjen time,
    vshtroji fjalt e gojs sime!
    5 Sepse krenart u uan kundr meje,
    mizort krkojn t ma marrin shpirtin:
    pr Hyjin ata s’kan kujdes.
    6 Por, ja, Hyji po m vjen n ndihm,
    shpirtin tim ai po e merr ndore.
    8 E un me ndje do t t kushtoj fli,
    do ta lavdroj Emrin tnd, o Zot, sepse sht i mir.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    KLITHMA E DYFISHT T BESIMTARIT T PRSEKUTUAR.



    N Bibl, ktij psalmi i paraprijn dy tregues: njri thot se si duhet t kndohet, i shoqruar me instrumente me tela; tjetri sht shum m interesant, sepse aludon n nj episod t veant t historis s Izraelit: "Kur Zifhitt erdhn t'i thon Saulit: A nuk sht Davidi i fshehur mes nesh?”, Davidi ishte n nj pozit t keqe: Mbreti Saul, i cili n fillim e trajtoi si djalin e tij, gradualisht u zhyt n nj xhelozi t egr: gjithka po shkonte shum mir pr kt t ri q s shpejti do t ishte rivali i tij, nse mbreti nuk do t kishte marr masat e nevojshme kundr tij; gjrat ishin aq t kqija sa Davidi iku nga oborri i Saulit; por sa her q ai strehohej diku, dikush e denonconte at. N episodin n fjal, Davidi fshihej n malet e Judes, pran nj fshati t quajtur Zifh, dhe vendasit e raportojn at gj te mbreti Saul. Davidi nuk kishte shpres t shptonte vetm, nse Zoti nuk ndrhynte.
    Duke pasur parashysh kto gjra, mund t imagjinohet q lutja e Davidit duhej t ishte frymzuar nga ngjarja personale e tij sepse psalmi sht nj klithm e dyfisht t nj besimtari t persekutuar: s pari brithma e atij q sht n ankth, n rrezik, i dshperuar: nj klithm, nj thirrje q mund t shkoj deri n at pik n t ciln shprehet dshira pr t par vdekjen e armikut; dhe pastaj nj klithm e dyt q del nga zemra e besimtarit t prsekutuar, por i sigurt pr fitoren, sepse Zoti nuk mund t mos vij n ndihm t besimtarve t tij.
    N fakt, kur nj psalm jep nj tregues t till, nuk po pretendohet me kt se teksti, q lexojm tani, sht si doli nga goja ose stilolapsi i Davidit; por mund t mendohet q psalmi, q u shrua disa shekuj pas Davidit, flet pr nj situat, pr nj ngjarje q populli i Izraelit prjetoi, e q ishte e ngjashme me at t Davidit. Disa her gjat historis s tij Populli i Zgjedhur qe krcnuar me shkatrrim total. N kohn e Mrgimit, pr shembull, gjithka sugjeroi q ky popull i vogl s shpejti do t fshihej nga harta e bots: n syt e njerzve, nuk kishte dyshim.
    Por pastaj ai popull shqiptoi kt klithm t dyfisht: Thirrjen pr ndihm, s pari. Lexojm: "Me emrin tnd, Zot, m shpto, me fuqin tnde, m jep drejtsi"; t thuash "Me emrin tnd m shpto" do t thot t thrrassh Beslidhjen e Perndis: sepse sht pikrisht atje, n Beslidhjen n Sinai, q Perndia ia zbuloi emrin e vet popullit t vet. Ky sht vrtet argumenti m i fort i lutjes s tij: besnikria e Zotit ndaj zgjedhjes s tij, ndaj premtimit t tij, ndaj Beslidhjes s tij. Ishte Zoti ai q zgjodhi kt popull t vogl, q drgoi Moisiun n krye t tyre pr t’i liruar nga robria e Egjiptianve dhe q m pas propozoi Beslidhjen e tij; vet, nuk do ta kishin menduar q nj gj t till do t ishte e mundur! As Davidi nuk kishte krkuar asgj; ishte Zoti ai q drgoi profetin Samuel pr t zgjedhur Davidin nga t gjith bijt e Isait dhe e drgoi at n oborrin e mbretit Saul pr t'u prgatitur pr misionin e tij mbretror m von. Ai, David, nuk do ta kishte pasur kurr nj ide t till dhe aq m tepr nj arsye pr ta pranuar seriozisht zgjedhjen e tij si mbret. Kjo sht arsyeja pse ai thrret fuqin e Zotit: "Me fuqin tnde, Zot, m jep drejtsi" ... mnyra pr t thn: "Je ti, mbreti suprem, ai q m zgjodhi mua si mbret".
    Brithma e dyt t ksaj lutjeje sht tashm falnderimi, si n t gjitha lutjet hebraike, sepse n do koh jemi t sigurt se po dgjohemi. Kur Jezusi, n lutjen e tij, i tha Atit t tij: "Un e di q ti m dgjon gjithmon" (Gjoni 11), ai ishte me t vrtet trashgimtari i besimit t popullit t tij. Papritur, psalmisti, qoft Davidi, qoft i gjith populli, tashm parashikon ceremonin e falnderimit: "Me gjith zemrn time do t'ju ofroj flijimin". Ai flet n t ardhmen, dhe jo n kusht, sepse lirimi i tij sht i sigurt. Por ka edhe n kt lutje t besimtarit t prsekutuar brithma hakmarrjeje, fjal urrejtjeje, duhet t pranohet kjo gj: pikrisht n momentin kur ai q lutet pranon se Zoti i tij sht me t, ai i krkon atij ta liroj nga armiku edhe duke e hequr at nga toka e t gjallve: “Por tani Zoti m vjen n ndihm, Zoti sht mbshtetja ime mes t gjithve. Dhe ai shton: "Le t bjer e keqja mbi ata q m shikojn; me t vrtetn tnde, Zot, shkatrroji ata".



    MUND T'I THEMI ZOTIT GJITHKA.

    Ne shpesh hasim fjal t ktij lloji n psalmet; gjenden gjithashtu edhe tek profett, pr shembull n Jeremian! Edhe ai bri lutje t ktij lloji: n lidhje me leximin e librit t Urtsis, ne kemi prmendur disa pjes nga "Rrfimet" e tij n t cilat ai ankohet se sht tallur, krcnuar, prndjekur; por ka edhe nganjher n lutjet e tij, q sht nj profet i madh, lutjet me t cilat ai qart krkon hakmarrjen:
    " O Zoti i Ushtrive, gjykats i drejt,
    q i shqyrton veshkat e zemrat,
    bj t shoh si hakmerresh,
    sepse ty ta kam besuar shtjen time" (Jer 11,20) ...
    " Ti di, o Zot,
    m kujto e m ndihmo,
    hakmerru pr mua mbi armiq.
    Pr shkak t durimit tnd,
    mos lejo q un t mbaroj,
    dije se pr shkak tndin po m poshtrojn!
    ..." Le t turprohen armiqt e mi,
    e jo un;
    le t tremben ata e jo un;
    Sille mbi ta Ditn e tmerrit,
    zhduki me zhdukje t dyfisht!"(Jer 17:18).

    Ky lloj dhun verbale na trondit aq shum sa ne tentojm ta censurojm at. Por n emr t kujt mund t prballojm pr t censuruar Shkrimet? Prandaj nj msim i par: nuk ka vetm ndjenja t devotshme n psalmet, domethn n lutjet q bhen; ne nuk kemi pse t maskojm ndjenjat tona para Zotit. Le t tregohemi ashtu si jemi, sht ai q do t na kthej n besim.
    Do t thot gjithashtu se ne e dim se Zoti sht i angazhuar me ne, se ai sht pran nesh, n luftn tone kundr gjithkaje q shkatrron dinjitetin e njeriut. Ne e dime se e keqja sht armiku i Hyjit: "Le t jet e keqja mbi ata q m shikojn" sht pikrisht lutja e Davidit t prndjekur nga Sauli: disa her Davidi u tundua t hakmerrej dhe refuzoi ta bnte kt; por mund t jet pr shkak se ai i la n dor Perndis t zgjidh shtjet me armiqt e tij, veanrisht me Saulin, q Davidi gjeti forcn, shum her, pr t mos marr hak.
    Nj lutje e ktij lloji ("Le t jet e keqja mbi ata q m shikojn") prandaj tashm pasqyron nj prparim n ndrgjegjen morale t njerzve t Perndis: dikush ka msuar t mos hakmerret pr veten dhe t mbshtetet n Zotin. Ai q sht Drejtsia, nuk do t dshtoj t "bj drejtsi". Ky sht tashm nj hap shum i rndsishm n pedagogjin biblike.
    Do t mbetet pr t'u zbuluar se hakmarrja n urrejtje nuk sht mnyra e duhur pr t rimarr dinjitetin dhe se falja na bn shum m t ndrshme. Jezusi, dhe pas tij Shtjefni do t'i falin torturuesit e tyre dhe do t luten pr ta. "O At, fali ata, ata nuk din se far po bjn"; sht lutja e atij q sht dashuri e prsosur, nuk sht ende e jona, spontanisht.
    Pra, kur hasim n fraza t tilla n psalme, ne jemi t ftuar ta bjm veten nj shpirt vllazror: ka n do moment n siprfaqen e toks burra dhe gra q nuk kan asnj burim tjetr prve urrejtjes dhe etjes pr hakmarrje q e ruajn dinjitetin e tyre, si mendojn ata; le ta themi kt lutje me ta n mnyr q ata t'i rezistojn tundimit pr t'u hakmarr vet. Dhe ne mund t gjejm atje guximin pr t'i ndihmuar ata. Dhe pastaj, asgj nuk na pengon t shtojm, n emrin e tyre, lutjen e Krishtit n kryq: "At, fali ata, ata nuk e din se far po bjn".

  2. #102
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    580

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 25 Ord. VITI B.

    M 19-9-2021.


    LEXIMI I UNGJILLIT: Mk 9, 30 – 37.



    30 Si u nisn prej andej, kaluan npr Galile, por nuk donte ta dinte kush,
    31 sepse i msonte nxnsit e vet. U thoshte: “Biri i njeriut do t’u dorzohet njerzve e ata do ta vrasin, por kur ta ken vrar, ai do t ngjallet pas tri ditsh”.
    32 Ata nuk e morn vesh kt fjal e kishin frik ta pyesinin.
    33 Arritn n Kafarnaum. Si hyri n shtpi, i pyeti: “Mbi ka biseduat rrugs?”
    34 Ata nuk bn z, sepse udhs kishin biseduar kush ishte m i madhi.
    35 Jezusi u ul, i thirri rreth vetes t Dymbdhjett e u tha: “Kush dshiron t jet i pari, le t bhet i sprasmi i t gjithve dhe shrbtori i t gjithve”.
    36 Pastaj mori nj fmij t vogl, e vuri n mes t tyre, e pqafoi dhe u tha:
    37 “
    Kush e pranon nj voglush si ky n Emrin tim, m pranon mua; e kush m pranon mua, nuk m pranon mua, por at q m drgoi mua”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    “MENDIMET E ZOTIT NUK JAN MENDIMET TONA”.


    “Ata nuk e morn vesh kt fjal e kishin frik ta pyesinin” (v.32), na thot Marku ... Ne i kuptojm ata! Megjithat kjo nuk sht hera e par q Jezusi shpall ngjarje t tilla; meqense n kapitullin e mparshm, n t njjtin Ungjill t Markut, pas profesionit t famshm t besimit t Pjetrit n Cezare, Jezusi tashm tha saktsisht t njjtn gj; por ende nuk sht e qart! Pr dishepujt, sht madje nj shpallje e pabesueshme, tronditse, kontradiktore.
    Pse? Sepse fjalt e Jezusit jan krejtsisht n kundrshtim me iden e tyre pr Perndin dhe krejtsisht n kundrshtim me iden e tyre pr Birin e Njeriut, dhe pr Mesin.
    Dhe pr tre dishepuj t privilegjuar, Pjetrin, Jakobin e Gjonin, q kishin qen dshmitart t Shprfytyrimin e Jezusit (n Ungjillin e Markut, Shprfytyrimi sht vendosur n fillim t po ktij kapitulli 9), ndoshta sht edhe m skandaloz, i pabesueshm. Ata jan ende n drit, n verbimin e Shndrrimit ... Jezusi sht shpallur Biri i dashur, ai q duhet t dgjohet, nga Ati ... dhe ktu ai po shpall pr veten e tij poshtrimet m t mdha; ai i paraqet ato si t sigurta, t pashmangshme.
    Edhe nse jo t gjith kishin qen dshmitar t Shprfytyrimit, t gjith dgjuan profesionin e besimit t Pjetrit: "Ti je Mesia", domethn ai q Zoti zgjodhi pr t shptuar popullin e tij, pr t mbretruar mbi popullin e tij. N Ungjillin e Markut, Jezusi mezi i prgjigjet Pjetrit, ai nuk komenton, por sht e qart se ai pajtohet me t, pasi ai u urdhron dishepujve t tij ta mbajn shtjen sekrete pr momentin... “Jezusi i pyeti: Dhe ju, kush thoni se jam? Duke folur, Pjetri i prgjigjet: Ti je Krishti. Dhe ai i urdhroi ata rreptsisht t mos i tregojn askujt pr kt".
    Dhe menjher m pas ai tha kto gjra t mahnitshme: Biri i njeriut duhet t vuaj shum, t refuzohet nga pleqt, kryepriftrinjt dhe skribt, t dnohet me vdekje dhe, tre dit m von, ai do t kthehet n jet.
    Ne jemi n kulmin e kontradikts: ai pr t cilin thuhet se sht i Dashuri i Zotit, i zgjedhuri i Zotit, Mesia, mbreti i pritur, Biri i njeriut... e gjith kjo i premton atij nj fat t lavdishm sepse edhe n vizionet e profetit Daniel (Dan 7, 13-14), Biri i njeriut sht ai q duhet t marr drejtimin mbi t gjith njerzimin… megjithat Jezusi tha se ai duhet t prballet me vuajtjet dhe urrejtjen e njerzve, me pak fjal, me kryqin. Por n mendjen e dishepujve, si n at t t gjith bashkkohsve t tyre (dhe ndoshta n tonat), lavdia dhe kryqi nuk przihen, nuk shkojn s bashku!
    Nj kontradikt tjetr, ose dika q sht shum e vshtir t kuptohet, ose q duket krejtsisht e pamundur: s pari, ai do t dorzohet, do t vritet, do t reduktohet n gjendjen e nj objekti pasiv t urrejtjes njerzore. Ai q duhet t marr drejtimin e gjith njerzimit, do t trajtohet si llum! Dhe pastaj, n nj hap t dyt, ai do t ngrihet prsri, ai do t triumfoj! I fundit do t jet i pari. Lavdia dhe kryqi nuk do t jen vetm t pandashme, por m tepr duket se lavdia kalon npr kryq!



    BOTA ME KOK POSHT.

    sht bota me kok posht: nuk sht udi q dishepujt nuk kuptojn dhe nuk mund t hyjn n harmoni me mesazhin e Jezusit! Sepse "mendimet tona nuk jan mendimet e Perndis, por t njerzve", si i tha Jezusi Pjetrit: “M’u hiq sysh, he djall, se nuk ke ndr mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!” (8,33). Vetm m von dishepujt do t kuptojn se "ishte e nevojshme" q Krishti t shkonte atje, n Malin Kalvari, n kryq, pr t "lavdruar" Atin e tij, domethn pr t zbuluar dashurin e tij. Tani pr tani, ata nuk duan t jen fare t fundit! Prkundrazi, menjher pas ktyre fjalve shqetsuese t Jezusit, ata filluan t grinden mes tyre duke diskutuar se cili prej tyre ishte m i madhi! Ata jan n nj gjendje t rivalitetit, e ngjashm me at pr t ciln Shn Jakobi flet n leximin e dyt t liturgjis s fjals s sotme. uditrisht, Jezusi nuk duket i zemruar, i tmerruar: ai nuk u thot atyre: "sht e gabuar t duash t jesh i pari", madje ai u jep atyre mjetet pr t arritur kt qellim.
    Patjetr, ne kalojm nga befasia n habi n kt tekst.
    Sipas Jezusit, mnyra pr t qen i pari sht shum e thjesht dhe brenda mundsive t t gjithve! "Kush dshiron t jet i pari, le t jet i fundit dhe shrbtori i t gjithve". N kapitullin vijues t t njjtit Ungjill t Markut, ne do t gjejm pak a shum t njjtn shpalosje: shpallja e Mundimeve t Krishtit, rivaliteti midis dishepujve pr vendin e par dhe prgjigja e Jezusit: “Kush dshiron t jet i pari, le t bhet i sprasmi i t gjithve dhe shrbtori i t gjithve” (9,34)...Nse dikush dshiron t jet i pari ndr ju, le t jet skllav i t gjithve. Sepse Biri i njeriut nuk erdhi pr t'i shrbyer, por pr t shrbyer ... "Ne nuk mund t mos bjm lidhjen me historin e larjes s kmbve n Ungjillin e Gjonit.
    Por ktu, n kt pjes t ungjillit, Jezusi merr nj shembull i cili sht me t vrtet i arritshm pr t gjith: ai merr nj fmij, e vendos at n mesin e tij dhe e puth: ky gjest, nga ana e Jezusit, sht sigurisht shum domethns; n at koh, fmija nuk ishte "fmija-mbret" si themi ne sot! Duke puthur nj fmij, Jezusi prqafon voglsin dhe tregon preferencn e tij pr m t vegjelit. Me kt gjesht Jezusi e shpall tr programin e vet.. Pastaj ai u tha atyre: “Kush e pranon nj voglush si ky n Emrin tim, m pranon mua; e kush m pranon mua, nuk m pranon mua, por at q m drgoi mua” (9,37). ... Ne mendojm se po dgjojm shmblltyrn e famshme t Gjykimit t Fundit n Ungjillin e Mateut: " ‘Pr t vrtet po ju them: kado bt pr njrin ndr kta vllezrit e mi m t vegjl, e bt pr mua’ ” (25, 40). Jezusi e bn t qart: "nse e bni kt n emrin tim". Ky sht ndoshta sekreti i madhshtis s vrtet n syt e Zotit: nuk jan veprimet n vetvete ato q jan t mdha! sht pr t'i br ato n emr t Jezu Krishtit.
    Edhe ktu ka nj lajm tjetr t mir: sepse edhe kjo sht brenda mundsive t t gjithve!

  3. #103
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    580

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 VITI B

    M 17-9-2021


    LEXIMI I PAR: Is, 53,10-11.


    Por Zotit i plqeu ta ndrydh me vuajtje.
    Nse e jep jetn e vet fli shprblyese,
    do t shoh nj trashgimi motgjat,
    me an t Tij do t kryhet vullneti i Zotit.

    Pr shkak t vuajtjes s shpirtit t tij
    do ta shoh dritn
    e do t ngihet me njohjen e saj.
    Shrbtori im i drejt do t shfajsoj shum,
    mbi vete fajet e tyre do ti marr.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    MRGIMTART SKLLEVR N BABILONI.


    Le t prpiqemi s pari ta lexojm kt tekst pa menduar menjher pr Jezu Krishtin: profetin Isaia i cili shkroi n shekullin e gjasht para Krishtit, foli s pari pr bashkkohsit e tij; prndryshe kush do t dgjonte? Nj predikues q sot do t na kishte folur pr njerzit e vitit 3000 me vshtirsi do t kishte dgjuar! Prandaj ne duhet t krkojm at q Isaia donte t'u thoshte bashkkohsve t tij, q mesazhi i tij mund t'i stimulonte ata.
    E vetmja gj e qart n rreshtat e pakt q lexojm dhe meditojm sot, sht se Isaia ndodhet n nj kontekst persekutimi: nj "Shrbtor" drrmohet nga vuajtja. Meqense ky pasazh sht futur n librin e Isais s dyt (d.m.th. Is. kapitujt 40-55), mund t supozohet se profeti flet pr kohn e Mrgimit n Babiloni. Prandaj profeti flet ktu pr vuajtjet e atij populli q ka humbur gjithka dhe q mund t shkoj aq larg sa t ndihet i braktisur nga Zoti. Kshtu profeti ndrhyn pr t dhn arsye pr t jetuar dhe pr t shpresuar, arsye pr t qndruar besnik, pavarsisht gjithkaje. Ai vjen pr t thn: vuajtja juaj nuk sht e padobishme, ajo ka nj kuptim, ju mund t'i jepni nj kuptim.
    Ai citon shembullin e nj Shrbtori, por pa e caktuar at n mnyr specifike; kush eshte ky "sherbetor"? I njjti titull vjen me kmbngulje n katr tekstet q me t drejt quhen: "Kngt e Shrbtorit", n Isaian e dyt. Ndoshta jan vet njerzit e internuar, ose ajo q mbetet prej tyre: brthama e vogl q prpiqet me do kusht t vazhdoj ti shrbj Zotit.
    N meditimin ton pr t kuptuar kush sht ky shrbtor, sht mir q t fillohet me fjalin m t vshtir n kt tekst: Por Zotit i plqeu ta ndrydh me vuajtje. Nse e jep jetn e vet fli shprblyese, do t shoh nj trashgimi motgjat, me an t Tij do t kryhet vullneti i Zotit" (v.10).
    Gabimi i tmerrshm, q nuk duhet t behet, do t ishte t besohej pr nj sekond t vetme se Zoti mund t gzoj do knaqsi n vuajtjet e nj njeriu; si mund t kuptojm n kt mnyr tekstin q jemi duke studiuar, duke prkujtuar t gjitha gjra q kemi msuar diku tjetr e q dim shum mir, domethn se Zoti sht Dashuri ...? Edhe ne, q nuk jemi shum t mir, nuk gzohemi pr vuajtjet e t tjerve! Pra, le t mos e bjm kt tekst t thot at q nuk thot! ... Askund n tekstin hebraik nuk thuhet se Zoti pati knaqsi t shtyp Shrbtorin e tij me vuajtje.
    Folja hebrike q prkthehet n kt tekst "i plqeu", sht nj fjal e prdorur n lidhje me sakrificat pr t nnkuptuar se ato jan pranuar me plqim nga Zoti dhe se Ai i dha faljen e Tij t gjith njerzve. Pr ta thn ndryshe e n nj mnyr m t qart, n vuajtjet e tij, shrbtori ftohet t fitoj, t kt nj qndrim q Perndia mund ta pranoj si nj vepr dmshprblimi, faljeje.

    Ce qui revient dire que le serviteur peut transformer sa souffrance en une uvre de salut. Dabord pour lui-mme : derrire lexpression broy par la souffrance , il y a limage du cur bris dzchiel ou du psaume 50/51: un cur de pierre qui devient cur de chair... dans la souffrance, et spcialement celle inflige par les hommes, la perscution, on peut ragir par le durcissement (haine pour haine), ou par lamour et le pardon. Cest donc au sein mme de sa souffrance que le serviteur peut tracer un chemin de lumire : cest le sens de la phrase par suite de ses tourments, il verra la lumire . De tout mal, Dieu peut nous aider faire sortir un bien ! Voil la merveille, la puissance de lamour de Dieu.


    Kjo do t thot se shrbtori mund ta shndrroj vuajtjen e tij n nj vepr shptimi. S pari pr veten e tij: pas shprehjes "t shtypur nga vuajtja", ekziston imazhi i "zemrs s thyer" t Ezekielit ose t Psalmit 50/51: nj zemr prej guri q bhet zemr prej mishit ... n vuajtje; dhe veanrisht kundr vuajtjeve t shkaktuar nga njerzit, gjat nj persekutimi mund t reagohet me ngurtsimin e zemrs (urrejtja pr urrejtjen), ose me dashuri dhe falje. Prandaj, brenda vuajtjeve t tij, shrbtori mund t gjurmoj rrugn e drits: ky sht kuptimi i frazs: "Pr shkak t vuajtjes s shpirtit t tij do ta shoh dritn e do t ngihet me njohjen e saj" (v. 11).
    Nga do e keqe, Zoti mund t na ndihmoj t nxjerrim t mirn! Kjo sht udia, fuqia e dashuris s Zotit.



    LE T PRGATITET RRUGA Q ON N DRIT.

    Por ky shrbtor me vuajtjet e tij mund t kontribuoj edhe n shptimin e t tjerve. Ky sht mesazhi i dyt i Isais: Kt vuajtje q ju kan shkaktuar njerzit, ju mund ta bni at nj mjet shptimi pr ta; Zoti pranon qndrimin tuaj t brendshm, sipas t cilit jeni gati pr t ofruar vuajtjet tuaja si sakrific t prqyeshm Zotit q do t'i fal t gjith, prfshir torturuesit tuaj. sht e vrtet q ju nuk po bni nj sakrific n Tempullin e Jeruzalemit sipas riteve tradicionale, por, n mshirn e tij pr t gjith njerzit, Zoti mirpret qndrimin tuaj t brendshm, gatishmrin tuaj pr t ofruar nje sakrific dmshprblimi dhe faljeje. Duke kuptuar se sht gjithmon Zoti ai q riparon, ai q fal.
    Kjo sht ajo q thuhet ktu nga Isaia pr Shrbtorin: e shtypur nga urrejtja e njerzve, prgjigja e t Drejtit sht heshtja dhe falja. Zoti lejoi q kjo falje t jet shptimi i xhelatve ...! Le t kthej kjo falje zemrat e torturuesve sepse ata jan hapur ndaj faljes s ofruar nga Zoti.
    Pastaj Isaia jep mesazhin m t rndsishm t profecis s tij: "Me an t Tij do t kryhet vullneti i Zotit"; kjo sht fjalia qendrore e ktij teksti; ky vullnet i Zotit, Isaia e di mir, si e dinte Moisiu para tij, sht t shptoj njerzimin, ta liroj at nga t gjith zinxhirt e tij; dhe zinxhirt tan m e keqja jan urrejtja, dhuna, xhelozia q na grryen zemrat. Ky vullnet i Zotit sht pra shum thjesht q njerzimi t rizbuloj paqen; kjo mund t bhet fal shrbtorve t Zotit. Kjo sht ajo q thot Isaia: "Nse Shrbtori bn nj sakrific pr shprblimin e jets s tij ... nprmjet tij ajo q i plqen Zotit do t ket sukses". Nga kjo falje e dhn nga Zoti, t gjith mkatart, t liruar nga faji i tyre, mund t fillojn nj jet t re. Para qndrimit t Shrbtorit, zemrat e xhelatve do t zbuten: Shrbtori im i drejt do t shfajsoj shum, mbi vete fajet e tyre do ti marr". Ajo q Isaia po thot ktu sht se shptimi i xhelatve sht n duart e viktimave t tyre. Sepse vetm falja e dhn nga viktima mund ta zbus zemrn e torturuesit t tij dhe ta kthej at n besim.

    sht kuptimi i Fjalve t Jezusit: E un, kur t jem lartsuar nga toka, do ti trheq tek un t gjith njerzit (Gj 12,32), edhe ata q e kan paditur t pafajshm, adhe ata q e kan dnuar, edhe ata q e kan gozhduar dhe lartsuar n kryq, edhe ata q afr kryqit t tij e prqeshnin, e malkonin, e ofendonin

  4. #104
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    580

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 VITI B

    M 17-10-2021.

    Ps 33, 4-5. 18-20.22.


    4 Sepse e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes.
    5 E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit.
    18 Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij:
    19 pr ti shptuar nga vdekja
    e pr ti ushqyer n kohn e uris.
    20 Shpirti yn shpreson n Zotin,
    ai sht ndihma dhe mburoja jon.
    22 Mirsia jote qoft mbi ne, o Zot,
    sikurse ne shpresojm n ty.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    NJ FJAL Q SHT DRIT!


    Gj e keqe pr ne: kemi dgjuar vetm disa vargje t ktij psalmi madhshtor q fillon me kto fjal:
    "1 Galdoni, o t drejt n Zotin,
    t drejtve u ka hije lavdrimi!"
    Ai sht plot gzim, me t vrtet. Ka njzet e dy vargje, q tashm sht nj program mjaft i mir, e kemi par shpesh. Pr shkak se njzet e dy sht numri i shkronjave t alfabetit hebraik, thuhet se ky psalm sht nj psalm "alfabetik". Kur lutemi me nj psalm "alfabetik", dihet paraprakisht se i sht kushtuar Beslidhjes q Perndia i ofroi popullit t tij pr t'i shpallur planin e tij bots dhe pr ta zbatuar at. Nj mnyr simbolike pr t shprehur prsosmrin e planit t Zotit, i cili sht i gjith jeta jon, "nga A n Z".
    Beslidhja, plani i Perndis pr shptimin e Popullit t Tij, sht pra n qendr t ktij psalmi: fjala "Beslidhje" nuk do t shqiptohet as nj her, por nnkuptohet n zgjedhjen e ktij numri prej njzet e dy vargjesh. Dhe prve ksaj, kuriozisht, (dhe sigurisht nuk sht nj rastsi), strofa qendrore e ktij psalmi (v. 11) thot:
    "Synimi i Zotit qndron pr amshim,
    mendimet e zemrs s tij prej breznie n brezni".
    Dhe menjher pas (n vargun 12), vjen kujtesa e zgjedhjes s Izraelit, domethn e thirrjes s tij t veant n shrbim t planit t Perndis:
    "Lum ai komb q pr Hyj e ka Zotin,
    populli q Zoti e zgjodhi pr pron"
    Prandaj nuk jemi t befasuar kur dgjuam q psalmi fillon me kto fjal:
    "Po, e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes".
    Fjala e Zotit sht e drejt; ajo sht besnik n gjithka q bn. Bibla mediton vazhdimisht pr kt ngjarje t jashtzakonshme: Zoti i paarritshm i flet njeriut. Ai flet pr t krijuar, ai flet pr t propozuar Beslidhjen e tij, ai flet pr t udhhequr ecjen e popullit t tij, dhe me t, t gjith njerzimit gjat shekujve. "Po, Fjala e Zotit sht e drejt," ajo ka qen n nj vij t drejt q nga fillimi, ajo sht ende duke ndjekur nj projekt t vetm. Krahasimi i dy rreshtave t ktij vargu sht shum interesant:
    Po, e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes".
    N kundrshtim me sa duket, ktu nuk ka dy pohime t dallueshme, njra n lidhje me Fjaln e Zotit, tjetra n lidhje me veprimet e tij, n lidhje me at q ai bn. Tek njerzit, fjalimi dhe veprimi nuk jan gjithmon shum t qndrueshm; fjalimet tona t bukura shpesh jan pa t ardhme. Por tek Zoti fjala sht akt: e njjta fjal hebraike "Davar" do t thot edhe "fjal" edhe "veprim, pun, ngjarje". At q thot Zoti, Ai e bn! "Ai tha dhe u b", prsrit tregimi i krijimit n kapitullin 1 t Zanafills. Ose mbani mend Isain n kapitullin 55, 10-12:
    "Dhe sikurse zbret shiu e bora nga qielli
    e atje nuk kthehet,
    por e ujit tokn, e zbrun
    dhe i jep fuqi t bleroj,
    i jep bujkut farn dhe bukn pr ushqim,
    kshtu edhe fjala ime q del prej gojs sime,
    sdo t kthehet tek un pa fryt,
    pa pas kryer gjithka m plqen
    dhe pa pas zbatuar at pr ka e nisa".
    Sigurisht q ka edhe atje, si shum shpesh n Bibl, nj aluzion (do t doja t them nj putr) pr idhujt t cilt ata jan t heshtur dhe inert, t pafuqishm.
    "...e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes".
    Ai sht besnik n gjithka q bn: sht ende dhe gjithmon nj pyetje pr kt projekt t Zotit: dhe psalmi detajon gjith kt vepr t Zotit: Krijimi jo si nj akt i s kaluars, por si nj prani e Zotit, prkujdesje mbi t gjith ata q ai i ka thirrur n ekzistenc; kam prdorur fjaln "prkujdesje" sepse do ta gjejm pr pak koh.
    Pr t udhhequr ecjen e njerzve t tij, Perndia flet prmes Ligjit t tij. Ne kemi nj jehon t ksaj gjje n kt varg:
    E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit!".
    Ai e do ligjin dhe drejtsin e mir, toka sht e mbushur me dashurin e tij. E gjith Krijimi ka nj thirrje pr t'u br vendi i dashuris, ligjit dhe drejtsis. Mbani mend fjaln e profetit Mikea:
    "Tsht dftuar sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    skrkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd! (Mi 6, 8).
    sht Ligji q gradualisht edukon kt popull dhe promovon ligjin dhe drejtsin, si Zoti deshiron. N t gjith popujt e bots, ligji sht krijuar pr t garantuar dhe zhvilluar vlerat m t rendsishme t shoqris; e veant n Izrael sht se Ligji sht dhn nga Zoti dhe prandaj Ligji mbron ato vlera q sipas Zotit jan t prshtatshme pr t edukuar Popullin e tij: dashurin, lirin, respektin reciprok, solidaritetin; t gjitha urdhrimet priren t'i edukojn njerzit n kt drejtim.
    Vargjet e tjera q dgjojm kt t diel, jan pjes e fundit t psalmit, por ato jan nj vazhdim logjik i atyre q sapo kemi par:
    "Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij".
    Perndia kujdeset pr ata q kan frik prej tij, t cilt shpresojn n dashurin e tij, sepse frika nga Zoti prfshin gjithmon nj dimension t bindjes ndaj Ligjit t tij: bindja e diktuar nga besimi; sikurse nj fmij dgjon dik q e paralajmron pr rrezikun, nse i beson gjithsesi. Mund t verejm se ktu kemi nj prkufizim t bukur t "friks nga Zoti": "T kesh frik" nga Zoti do t thot t shpresosh n dashurin e tij. Edhe nj her, duhet t thuhet se shpreja "frika e Zotit" nuk ka lidhje fare me at qendrim t brendshm q n gjuhet tona perendimore shprehet me fjaln "frika".


    ZOTI TREGOHET SHUM I KUJDESSHM PR POPULLIN E TIJ.

    Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij:
    pr ti shptuar nga vdekja
    e pr ti ushqyer n kohn e uris".
    Zoti kujdeset pr ata q kan frik prej tij, t cilt kan shpresn te dashuria e tij, pr ti shptuar ata nga vdekja, pr ti mbajtur ata gjall n ditt e zis. sht e leht t shihet pse ky varg u zgjodh pikrisht pr kt t Diel, si nj prgjigje t leximit t par: knga e Shrbtorit t Vuajtur n kapitullin 53 t Isais. N vuajtje, shrbtori duron vetm sepse e di se ai sht objekti i prkujdesjes s Zotit: thot Isaia: "Pr preferencn e Zotit". N hebraisht, teksti i psalmit ton thot:
    "Syri i Perndis sht
    mbi ata q kan frik prej tij".
    Mnyr e bukur pr t shprehur shqetsimin e tij. Sa i prket citimit t "ditve t uris", sigurisht q sht nj aluzion pr kohn e Eksodit: gjat shtitjes n shkrettir, Zoti me t vrtet i shptoi njerzit q vun shpresn tek ai, duke i drguar atyre mana, do dit n mngjes.
    Sidoqoft, shprehja "pr t'i shptuar ata nga vdekja" ngre pyetje: pr t gjith, besimtar ose jobesimtar, vdekja sht e pashmangshme dhe, n kohn kur u shkrua ky psalm, askush nuk ishte ringjallur akoma! Zoti nuk ka liruar asknd nga vdekja fizike! Por ka t bj me njerzit: dhe, me t vrtet, ky popull mund t dshmoj se Zoti e liroi disa her nga vdekja: qoft n Egjipt, qoft n Babiloni, apo diku tjetr.
    Vargu i fundit sht nj prmbledhje e bukur e Beslidhjes, nj shprehje e nj besimi t jashtzakonshm: njerzit e vendosin t gjith shpresn tek ai q i shoqron me prkujdesjen e tij:
    Mirsia jote qoft mbi ne, o Zot,
    sikurse ne shpresojm n ty".
    Dashuria jote, o Zot, qofsh mbi ne, pasi shpresa jon sht tek ti. Ky besim nuk duhet t na lr kurr, pasi, me besim, ne e dim se:
    "Plani i Zotit mbetet pr gjithmon,
    planet e zemrs s tij qndrojn
    nga breznia n brezni".
    N momentet tona t dekurajimit, ne duhet ta prsrisim kt fraz pr vetveten n brendsin ton!


  5. #105
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    580

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 29 VITI B

    M 17-10-2021.


    UNGJILLI: Mk. 10, 35-45.

    35 Ather Jakobi e Gjoni, bijt e Zebedeut, iu afruan dhe i than:
    “Msues, dshirojm t bsh pr ne ka po t krkojm.”
    36 “ka dshironi ‑ u tha Jezusi ‑ t bj pr ju?”
    37 Ata i than: “Bj q n lavdin tnde t rrim njri n t djathtn e tjetri n t majtn tnde.”
    38 Jezusi u prgjigj: “Nuk dini ka lypni. A jeni t zott ta pini gotn q un e pi? Ose t pagzoheni me at pagzim me t cilin un pagzohem?”
    39 “Jemi t zott!” ‑ iu prgjigjn ata.
    Jezusi vijoi: “Vrtet do ta pini gotn q un e pi dhe do t pagzoheni me pagzim me t cilin un pagzohem.
    40 Por t v ndoknd t m rrij n t djathtn ose n t majtn time ‑ kjo nuk sht n pushtetin tim ta jap ‑ kjo gj u prket atyre pr t cilt sht br gati.”
    41 Kur e morn vesh dhjet t tjert, u hidhruan me Jakobin e n Gjonin.
    42 Prandaj Jezusi i thirri prreth dhe u tha: “Ju e dini se ata q mbahen pr sundues t popujve, i sundojn me ashprsi dhe qeveritart e tyre ushtrojn mbi ta pushtetin e tyre. 43 Kshtu ve, nuk duhet t jet ndr ju. Prkundrazi, kushdo prej jush q do t jet m i madh, le t bhet shrbtori juaj,
    44 dhe ai q prej jush do t jet i pari, le t bhet skllavi i t gjithve,
    45 sepse Biri i njeriut nuk erdhi pr t qen shrbyer, por q ai t shrbej e t jap jetn e vet si shprblim pr t gjith”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    PR T SHPTUAR T GJITH NJERZIT.

    Le t fillojm me kto fjal t fundit: "Shprbles pr t gjith": pr fat t keq ato kan ndryshuar plotsisht kuptimin q kishin n kohn e Krishtit, dhe pr kt arsye ne jemi n rrezik ta keqkuptojm ungjillin e sotm. Sot, kur dgjojm fjaln “shprbles”, sht n kontekstin e pengmarrjes, bhet fjal pr pagesn e shums s krkuar nga rrmbyesit, e vetmja mnyr pr t marr lirimin e t burgosurit. Fjala "shprbles" prcakton shumn q duhet t pagohet. Pr shembull, mund t thuhet se pengmarrsit krkojn nj "shprbles t rnd". Ndrsa n ditt e Krishtit, prkundrazi, fjala "shprblim" nnkuptonte lirimin, domethn t vetmen gj q ishte e rndsishme n fund. Fjala greke e cila sht prkthyer si shprblim rrjedh nga nj folje “λύτρον” q do t thot "humb, lsho, dorzo". Prandaj sht nj gabim, nj keqkuptim, t lexohet teksti i Ungjillit t Shn Markut, duke kuptuar se Jezusi duhej t pagonte dika pr ne. Ky keqinterpretim e shprfytyron plotsisht imazhin e Zotit: nj kng e famshme e Krishtlindjeve bri mir duke folur pr qetsimin e zemrimit t Zotit, por kushdo q e shkroi at, sigurisht nuk e kishte lexuar plotsisht Beslidhjen e Vjetr! Dishepujt e Jezusit e kishin lexuar vet, dhe pr kt arsye nuk kishte asnj rrezik pr ta keqinterpretuar at. Sidomos pasi e gjith Bibla flet pr prpjekjen e gjat t Zotit pr t liruar popullin e tij, s pari, dhe t gjith njerzimin, s dyti, nga t gjitha llojet e skllavris s tyre. Zoti sht Zoti lirues, ky sht artikulli i par i Besimit t Izraelit.
    Nga ana tjetr, ne jemi t vetdijshm se t gjith profett luftuan me gjith fuqin e tyre kundr praktiks s tmerrshme t flijimit njerzor, t cilin ata e quajtn t neveritshm. Kshtu, kur dishepujt dgjuan Jezusin duke u thn atyre: "Un duhet t jap jetn time si shprblim pr t gjith", atyre nuk u shkoi ndrmend pr nj minut q Zoti mund t krkonte ekzekutimin e Birit t tij pr t shuar do zemrim: Ata e kishin ditur pr nj koh t gjat se Zoti nuk ka zemrim kundr njerzimit dhe se ai nuk dshiron sakrifica njerzore.
    Nga ana tjetr, ata prisnin nj lirim: nga okupatori romak s pari, pr t qen t sigurt; dhe keqkuptimi zgjati nj koh t gjat pr disa prej tyre, prfshir Judn, me siguri. M thell, ata ishin besimtar dhe pr kt arsye, ata gjithashtu prisnin lirimin prfundimtar t njerzimit nga e gjith e keqja q e kafshon at: e keqja fizike, morale, shpirtrore. Dhe ata dgjuan Jezusin duke u thn atyre: "Un duhet t'i kushtoj jetn time ksaj pune hyjnore t lirimit t njerzimit". Por Jezusi gjithashtu u tha atyre se kjo pun e lirimit t njerzimit kalon prmes konvertimit t zemrs s njeriut; dhe kjo do t'i kushtoj atij jetn, ai e dinte kt. Ai sapo u ka folur atyre pr mundimet, vdekjen dhe ringjalljen e tij pr her t tret; njoftim q vetm konfirmon frikn e tyre; Marku vren m lart se ata jan n rrugn pr n Jeruzalem dhe se Jezusi po ecn para grupit; ata ndjekin pa dshir, sepse kan frik, dhe me t drejt, nga ajo q i pret n Jeruzalem.



    I THIRRUR PR T SHRBYER ME DO KUSHT, SA DO Q T KUSHTOJ!

    Nga grupi, dallohen dy burra, ndoshta m t trimat, apo m largpamsit? Jakobi dhe Gjoni, bijt e Zebedeut, ata q Jezusi i quajti "bijt e bubullims". Pra, nga ky njoftim i tret q konfirmon frikn e tyre m t keqe, ata preferojn t kujtojn vetm fundin dhe i krkojn Jezusit t'i siguroj ata: neve q do t shkojm n Jeruzalem me ty, na premton q ather do t marrim pjes n lavdin tnde. Jezusi prgjigjet: “Nuk dini ka lypni. A jeni t zott ta pini gotn q un e pi? Ose t pagzoheni me at pagzim me t cilin un pagzohem?” Pra, pr t thn, un nuk mund t shmang rrugn e vuajtjes dhe vdekjes n t ciln m udhheqin njerzit; dhe ju, a jeni gati t ecnin n t njjtn rrug?
    Fjalia e fundit e Jezusit sht shum kurioze, nse e mendojm: "Biri i njeriut nuk erdhi pr t qen shrbyer, por q ai t shrbej e t jap jetn e vet si shprblim pr t gjith”. Biri i njeriut nuk erdhi pr t qen shrbyer: por, pikrisht, Biri i njeriut, sipas profetit Daniel (Dn 7), ishte ai i cili do t kurorzohej mbret i gjith njerzimit. Nj portret kurioz i nj mbreti q gjunjzohet para njerzimit n vend q t ulet n fronin e tij mbi t tjert.
    sht e qart, ktu, Jezusi nuk e paraqet veten si nj mbret triumfues, por si shrbtori i Isais, portretin e t cilit e lexuam n leximin e par: "Biri i njeriut nuk erdhi pr t'i shrbyer, por pr t shrbyer dhe pr t dhn jetn e tij". ; Isaia tha: "Nprmjet tij do t prmbushet vullneti i Zotit", domethn shptimi i njerzimit; sepse jo dhuna, por falja, shrbimi, prulsia jan e vetmja mnyr pr t ndryshuar zemrn e njeriut; ather ne e kuptojm fjalin e Jezusit: "Krert e kombeve pagane sundojn si zotrinj ... Nuk duhet t jet kshtu midis jush". Ju, dishepujt e mi, q jeni brthama dhe majaja e njerzimit t ri, jini n imazhin e Birit t njeriut, bjeni veten shrbtor.

  6. #106
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    580

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 Ord. VITI B

    M 24 TTOR 2021.


    LEXIMI I PAR: Jr, 31, 7-9.


    7 Sepse kshtu thot Zoti:
    Brohoritni me gzim pr Jakobin,
    lavdroni t parin ndr popuj,
    tju kumtoj zri, kndoni e thoni:
    Shptoje, o Zot, popullin tnd,
    Tepricat e Izraelit!
    8 Ja, un po i kthej nga toka e Veriut,
    do ti bashkoj nga skajet e toks:
    ndr ta jan t verbr e t shqept,
    s bashku shtatzna e ajo q t lind:
    bashksi e madhe q ktu po kthehet!
    9 Shkuan duke vajtuar,
    do ti kthej duke lotuar nga gzimi,
    do tu prij gjat rrjedhs s prrenjve,
    udhs s drejt ku sdo t zn n thua,
    sepse jam baba i Izraelit,
    Efraimi sht djali im i madh.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    NJ DRIT N NAT.


    Ne duhet t mendojm se Populli i Zgjedhur po jetonte nj eksperienc shum t keqe! Mjafton t dgjohet ky ton pothuajse triumfues paraprakisht pr t marr me mend n far konteksti t tmerrshm foli Jeremia ktu. Sepse kjo sht nj karakteristik e profetve. Jeremia, si t gjith profett, flet dy gjuh: n nj koh t pamatur dhe pabesi ndaj Ligjit, ai ka fjal shum t ashpra pr t ftuar bashkatdhetart e tij n konvertim. Ai krcnon, ai shpall katastrofat e afrta. Me kalimin e kohs, me rrezikun q Populli t bhej t padurueshm dhe t prndiqej, Jeremia paralajmron, fton q t hapin syt, q t kthehen tek Zoti. Mesazhi i tij sht: "Marrzia juaj po ju on drejt katastrofs!" Por, prkundrazi, n nj koh fatkeqsie dhe dbimi, ai vjen pr t rikthyer shpresn, ai u kujton se Zoti nuk e braktis kurr popullin e tij, pavarsisht nga marrzia e tij.
    Toni i ktij teksti sht pothuajse triumfues: por duhet t lexojm midis rreshtave, dhe ather do t kuptojm se profeti predikon n nj kontekst fatkeqsie. Por gjath ksaj farkeqsie Jeremia guxon t thot: "Brohoritni me britmat e gzimit", sepse ai st i bindur se nga fundi i poshtrimit, populli mund t rikthehet n nj jet dinjitoze, dhe Jeremia e quan Jakob (domethn, - Populli i Izraelit) "i pari i kombeve". Kjo nuk sht nga nj shije pr paradoksin, sht klithma e besimit! sht gjat nats q duhet me do kusht t besohet se drita do t kthehet. Profeti n raste t tilla sht ai q i pari dallon dritn e agimit. Mund t jet e vshtir t besohet ky mesazh shprese pasi gjithka po shkon keq, prandaj Jeremia merr mundimin t prezantoj mesazhin e tij me formuln solemne: "Kshtu thot Zoti". sht nj mnyr pr t thn: Un nuk po flas pr veten time, mesaxhi q po ju them, vjen nga vet Zoti. Zoti ju premton at drit, Zoti sht besnik. E drita do ta ndrioj Jakobin.
    far fatkeqsie sht kjo? Me sa duket mrgim n Babiloni. Nuk mund t jen fatkeqsit e mbretris veriore: ne nuk i dim datat e sakta t Jeremias, por sht e sigurt se ai ka lindur shum koh pas prfundimit t mbretris veriore, e cila u shkatrrua prfundimisht nga Asiria (dmth Niniveh) n 721. Ai vet thot se e ka dgjuar fjaln e Zotit pr her t par gjat mbretrimit t Josias, i cili mbretroi nga 640 n 609. Fatkeqsia pr t ciln ai flet, mund t jet vetm Mrgimi n Babiloni i cili zgjati nga viti 587 deri n 538.
    Por ather si shpjegohet fjalia: "Un po i kthej nga toka e Veriut"? Babilonia sht n jug t Jeruzalemit si din t gjith. Por pr t arritur n lindje ose n jug, duhet t kalohet m par n veri duke marr rrugt e nj vendi pjellor.
    Nj val e par dbimesh u zhvillua m 597, e nj val e dyt m 587; Jeremia nuk u dbua; edhe pse ishte pjes e grupit t t dbuarve t lidhur me zinxhir; por kreu i rojes personale t Nabukodonosorit i la zgjedhjen, ose t shkonte n Babiloni me t dbuarit, ose t qndronte n Jerusalem dhe Jeremia zgjodhi t qndronte; ai ka shum pr t br n Jerusalem pr t ruajtur moralin e atyre q mbeten n vend. N nivelin politik, tre parti kishin vendime dhe qellime t ndryshme: grupi i par mendonte q duhej t qndronin t vendosur, t'i nnshtroheshin ksaj kujdestarie babilonase dhe t prpiqeshin t vazhdojn t ken kujdesin pr vendin q t mbijetojn atje sa m mir ishte e mundur ndrsa prisnin dit m t mira. Ky ishte pozicioni i Jeremias; prkundrazi, nj grup tjetr mendonte q duhej t shkonin n mrgim n Egjipt. Nj grup tjetr mendonte q duhej t vazhdonin luftn, edhe nse kjo do t thosht t shtypnin ata q e duruan shum mir pranin babilonase.
    Teksti q jemi duke komentuar sht shkruar nga Jeremia q mbeti n Jeruzalem, pr t luftuar kundr dshprimit t bashkatdhetarve t tij. Ai profetizoi kthimin e madh t mrgimtarve:
    " Ja, un po i kthej nga toka e Veriut,
    do ti bashkoj nga skajet e toks:
    ndr ta jan t verbr e t shqept,
    s bashku shtatzna e ajo q t lind:
    bashksi e madhe q ktu po kthehet!" (v.8)
    Dhe ai i kundrshton planet e nisjes n mrgim n Egjipt n poshtrim, me kthimin triumfues n vend:
    "Shkuan duke vajtuar,
    do ti kthej duke lotuar nga gzimi" (v.9).
    Ata ishin larguar me lot, dhe do t kthehen n ngushllime.
    N kolonat e t dbuarve, ne e dim mir paraprakisht, nj numr i caktuar nuk do t kishte duruar kushtet brutale t paraburgimit dhe vshtirsit e rrugs. Por kur vjen puna pr t'u kthyer, ecja do t jet e but, aq e but saq edhe m i dobti do t jet n gjendje ta bj at!
    Ndr ta jan t verbr e t shqept,
    s bashku shtatzna e ajo q t lind:
    bashksi e madhe q ktu po kthehet!" (v.8)
    Nj popull i mposhtur, i dobsuar dhe i penguar, i cili ishte lidhur me zinxhir dhe, me disa prej tyre q kishin pasur syt e nxjerr ... do t kishte qen nj popull i lir, i sigurt q do t kishte kthyer.


    UN JAM SI NJ AT PR IZRAELIN.

    sht nj gj e uditshme se t gjith emrat (Jakob, Efraim, Izrael) q Jeremia prdor pr t'iu referuar njerzve, jan emra q cilsojn jo mbretrin e jugut (Jerusalemin), por mbretrin e veriut prpara shkatrrimit t saj. Duke ditur se n do rast Jeremia nuk mund t kishte qen bashkkohs me mbretrin veriore, mund t mendohet se ai shpalli ktu, n heshtje, ribashkimin e popullit t Perndis. Ne e dim gjithashtu se nj pjes e popullsis s Veriut iku n Jeruzalem pas shkatrrimit t Samaris n 721; ndoshta u drejtohet atyre n veanti?
    Vrejtja e fundit, atsia e Perndis pohohet shum qart ktu:
    Un "jam baba i Izraelit,
    Efraimi sht djali im i madh" (v.9).
    Kjo mnyr e t folurit pr Perndin u prdor pas shkatrrimit t mbretris s veriut dhe disa dekada para pushtimit t mbretris s jugut nga ana e Nabukodonosorit, pra n nj koh shum afr kohs n t cilin Jeremia ushtronte shlrbimin e tij profetik n Jeruzalem: ndoshta profeti Osea ka folur i pari n kt mnyr per Perndin, n shekullin e tet, n mbretrin e Veriut, duke prshkruar shqetsimin e Zotit pr popullin e tij:
    Kur Izraeli ende ishte djal
    un e doja
    e prej Egjiptit e thirra birin tim.
    Por, sa m shum i thirrja,
    aq m tepr largoheshin prej meje;
    baalve fli u flijonin,
    idhujve u digjnin kem.
    E un e msoja Efraimin t ecte,
    vet i mbartja para duarsh,
    se kuptonin se pr ta kujdesesha.
    I trhiqja me litar pr njerz,
    me zinxhir t dashuris;
    isha pr ta,
    porsi ai q fmijn e ngre
    deri n mollzat e veta,
    prkulesha mbi t ti jap t haj" (Hos 11, 1. 4).
    Deri ather, n Izraelin hezitohej ta thrrisnin Perndin At, pr t shmangur do paqartsi; sepse popujt e tjer prdornin t njjtin titull, por ata prfytyruan atsin hyjnore n imazhin e atsis njerzore, trupore, biologjike. N Izrael, Zoti sht Tjetri, dhe atsia e tij sht e nj rendi tjetr. Por Jeremia e bn hapin, ai prdor fjaln "At":
    "Un jam nj baba pr Izraelin,
    Efraimi sht djali im i madh";
    edhe nj her, ndodhi q n thellsin e katastrofs, n rrezikun e madh t nj bjerrjeje prfundimtare, t njhumbjejes t gjithkaje, besimi i Izraelit u ngrit prpara dhe e ringjalli edhe prparimin e shoqris.

  7. #107
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    580

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 ORD. VITI B

    M 24-10-2021

    Ps. 126.


    1 Kur Zoti i ktheu robrit e Sionit,
    na dukej si t ishim n ndrr.
    2 Ather goja na u mbush me gaz
    e gjuha jon ia thoshte kngs s gzimit!
    Asohere thuhej ndr pagan:
    “Zoti bri pr ta pun t mdha”!
    3 Vrtet Zoti bri pr ne mrekulli
    e zemrat na u mbushn me gzim!
    4 Ktheji, o Zot, robrit tan
    porsi prrenjt e mesdits!
    5 Ata q mbjellin me lot,
    deh, le t korrin me gzim!
    6 N t shkuar ecnin e qanin
    duke mbartur farn pr ta mbjell,
    kurse n kthim do t vijn plot gzim
    duke mbartur dorzat e veta.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    VPRA T MREKULLUESHME BRI PR NE HYJI YN.


    N leximin e par t ksaj t diels, profeti Jeremia, n fillim t Mrgimit n Babiloni, tashm paralajmroi kthimin n vend. Natyrisht, n kohn kur u shkrua ky psalm, mrgimtart ishin tashm kthyer:
    "Kur Zoti i ktheu robrit e Sionit,
    na dukej si t ishim n ndrr" (v. 1).
    Dihet historia: fuqia e madhe Babilonia u mund me radh; mjeshtri i ri i vendit, Kyrus, kishte nj politik krejt tjetr: kur pushtoi Babilonin n 538, ai drgoi prsri n vendet e tyre prkatse t gjitha popullsit e shprngulura nga Nabukodonosori. Banort e dikurshm e Jeruzalemit prfituan prej tij si t tjert. Duket aq e mrekullueshme sa Kyrus u konsiderua i drguari i Zotit, as m shum, as m pak!
    Prandaj ky psalm ngjall gzimin, emocionin e kthimit:
    "Na dukej si t ishim n ndrr".
    N mrgim, atje, e kishin ndrruar shum her kthimin n vendin e tyre, n Juden... kur u b realitet, mezi guxuan ta besonin. Ky lirim ishte pr kta njerz si nj ringjallje e vrtet: n mrgim n Babiloni, ata u dnuan me t vrtet t zhdukeshin, si popull, duke harruar rrnjt dhe traditat e tyre, e duke jetuar me pagan idhujtar prreth. Pr t ringjallur kt shpres, psalmisti evokon dy imazhe t dashur pr kta njerz, at t ujit, e at t korrjes. Uji pr t filluar:
    "Ktheji, o Zot, robrit tan
    porsi prrenjt e mesdits!
    N jug t Jeruzalemit, ka nj shkrettir q quhet Negev: dhe n pranver, prrenjt rrjedhin posht nga malt dhe kodrinat dhe papritmas mijra lule lulzojn.
    Imazhi i dyt, kur kokrra e grurit mbillet n tok, duket t kalbet atje, pr t vdekur atje ... kur vijn kallzat, sht si nj lindje ...
    "Ata q mbjellin me lot,
    deh, le t korrin me gzim!
    N t shkuar ecnin e qanin
    duke mbartur farn pr ta mbjell,
    kurse n kthim, do t vijn plot gzim
    duke mbartur dorzat e veta" (v.5v).
    Mbjellsi shkon duke qar, kur mbjell farn: ai po vjen, po vjen me gzim, kur fara i kthen duajt. Sigurisht q ka nj evokim t gzimit q vjen me do korrje t re: mjafton t mendohet se n t gjitha qytetrimet korrja gjithmon sht dika q shkakton gzim.
    Por, m thell, ekziston gzimi i marrjes nn kontroll t vendit dhe kulturave t tij: kur t mrguarit kthehen n vend t tyre t dikurshm, vendi kthehet n jet. N vargun e fundit, prkthimi fjal pr fjal sht:
    "Ai (mrgimtari) po shkon, po largohet nga vendi i tij duke qar, por, gjath mrgimit po mbjell farn: dhe kur fara po vjen, ai (mrgimtari) rifiton, do t vij me gzim, fara po i kthen atij duajt e tij". sht e qart, skllavria dhe robria jan nj gj e s kaluars: tani njerzit kultivojn tokn" e tyre ", ata zotrojn t korrat "e tyre".
    "Ne i kthejm shportat": festa i Tendave ishte fillimisht nj fest e t korrave. N praktikn e Izraelit, ritet e vendosjes s Tendave mbeten, pikrisht. Ky himn u kndua do vit gjat pelegrinazhit ndrsa njerzit "ngjiteshin" n Jeruzalem pr Festn e Tendave n vjesht. Nse konsultohet Bibla jon, do t kuptohet se ky psalm 126 sht nj prej atyre q quhen "himne e ngjitjeve" (domethn t pelegrinazheve). Duke knduar kt psalm gjat ngjitjes n Jeruzalem, Populli i zgjedhur prkujtonte kt ngjitje tjetr, at t kthimit nga Mrgimi deri n majt e malit Sion ku ishte ndrtuar Jeruzalem.
    Por n Izrael, kur prkujtophej e kaluara, nuk ishte kurr pr t rifituar hirin pr t krijiuar dika t re n historin. Falnderohej Zoti pr punn e tij n t kaluarn, prkujtoheshin veprat t bra prej Zotit, si thonin ata, por mbi t gjitha ishte nj braktisje t vetvets me gjith shpirt e tyre n forcn trheqse t Zotit pr t rinovuar besimin n punn e tij prfundimtare pr t ardhmn.
    Ky lirim, ky rikthim n jet, i cili mund t datohet historikisht, bhet nj arsye pr t shpresuar n ringjalljet e tjera, n lirime t tjera. Si, pr shmbull tashm kishin knduar lirimin nga robria e Egjiptit, dhe kjo mrekulli qe gjithmon padyshim themeli, nj pik referimi pr besimtart e Izraelit (fjala "mrekulli" pr shembull qe pjes e fjalorit t lirimit t Egjiptit), si, tani e tutje, Populli e mrgimtarve t rikthyer kndon lirimin dhe kthimin nga mrgimi n Babiloni. Dhe duke prkujtuar me brohoritje gzimi, populli i lutej Zotit q t vazhdonte ta liropnte popullin duke shpejtuar Ditn e lirimit prfundimtar. Kjo sht arsyeja pse falnderimi przihet me lutjen "Ktheji, o Zot, robrit
    tan ...".



    KTHEJI, O ZOT, ROBRIT TAN.

    Kta "robr" jan para s gjithash ata q mbetn larg, t shprndar midis popujve t huaj. Por ata jan gjithashtu t gjith njerzit: nga Mrgimi n Babiloni, pikrisht, Izraeli e di se ka nj thirrje pr t'u lutur pr t gjith njerzimin. Ose pr ta thn ndryshe, Izraeli e di se thirrja e tij, "zgjedhja" e tij sht n shrbim t njerzimit. sht shum e qart n strofn e dyt t ktij psalmi: "Ather goja na u mbush me gaz
    e gjuha jon ia thoshte kngs s gzimit!
    Asohere thuhej ndr pagan:
    “Zoti bri pr ta pun t mdha”! (v.2).
    Ather u tha ndr kombet: far mrekullish ka br Zoti pr ta! Ky nuk sht pretendim; sht njohja e shprblimit t ksaj zgjedhjeje q Zoti bri nga nj popull shum i vogl, jo m i mir se t tjert (si thot libri i Ligjit t Prtrir); sht gjithashtu gzimi misionar t shohsh kombet q bhen t ndjeshme ndaj veprimit t Zotit, hapin e par drejt kthimit t tyre n besim, dhe pr kt arsye lirimin e tyre.
    lirimi prfundimtar i t gjith njerzimit, i "kombeve" si thot psalmi, sht ardhja e Mesis: ne e dim se festa e Tendave prfshinte nj dimension t pritjeve mesianike shum t forta. Pr shembull, gjat ksaj feste, bhj nj procesion i madh me shportat plot me fryta, pr t cilat flet ky psalm, duke aluduar pr “korrjen”, pr rezultatlt positive n nivelin e konvertimeve t fituar nga deshmia e Populit besimtar. Dhe t gjith, besimtar tradicional dhe besimtar t konvertuar n procession hynin n tempullin duke knduar: "Hosana" (q do t thot "shpto popullin tnd"); dhe gjithashtu s bashku kndoninm kt brohoritje q edhe ne e njohim mir:
    "Lum ai q vjen n emr t Zotit!"
    E cila ishte nj brohoritje e paralajmron ardhjen e Mesis.
    Pas kaq shum aventurash, kta njerz, vllzrit tan t madhenj, si thot Kshilli i Dyt i Vatikanit, jan t vendosur mir pr t na dhn nj msim t shklqyer shprese dhe pritje: le t'i besojm "Mjeshtrit t korrjes".

Faqja 6 prej 6 FillimFillim ... 456

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •