Close
Faqja 20 prej 22 FillimFillim ... 101819202122 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 381 deri 400 prej 424
  1. #381
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA 26 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 26 Ord. VITI A.

    M 1-10-2023

    UNGJILLI: Mt. 21, 28 – 32.


    28 “M thoni si e mendoni kt gj: nj njeri kishte dy djem. Iu drejtua t parit e i tha: ‘Biro, dil sot e puno n vresht!’
    29 Ai iu prgjigj: ‘Nuk dua!’ Pastaj ndrroi mendim dhe shkoi.
    30 Ather iu drejtua t dytit po ashtu. Ai iu prgjigj: ‘Po shkoj, imzot!’, por nuk shkoi.
    31 Cili prej t dyve e kreu vullnetin e t atit?”
    I than: “I pari!”
    “Prnjmend po ju them: ‑ vazhdoi Jezusi ‑ tagrambledhsit e laviret para jush hyjn n Mbretrin e Hyjit.
    32 Sepse, erdhi Gjoni ndr ju udhs s drejtsis e ju nuk i besuat, tagrambledhsit e laviret i besuan, ndrsa ju, edhe pasi i pat kto, nuk u penduat pr t’i besuar”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Shmblltyra q dgjojm sot, u tregua nga Jezusi pas nj mosmarrveshjeje me krert e priftrinjve dhe me pleqt; ata e kishin par duke dhn msim n tempull, ndoshta nn portikun e Solomonit, at portik q shtrihej n pjesn lindore t oborrit t tempullit, vendi ku rabint dhe skribt uleshin pr t dhn me autoritet interpretimet e tyre biblike dhe udhzimet e tyre .
    Pastaj, kta autoritete supreme fetare iu afruan Jezusit dhe e pyetn:
    “Me ’pushtet je duke br kshtu? Kush ta dha kt pushtet?” (Mt. 21,27). “Me far autoritet e vendos veten pr t dhn msim n tempull? Ti nuk ke asnj titull, asnj autorizim pr ta br kt!”
    Jezusi prgjigjet me nj kundrpyetje…
    “Do t'ju bj gjithashtu nj pyetje: nga kush e mori Pagzuesi autoritetin pr t folur? A e kishte marr nga Zoti apo nga njerzit?”
    Ata nuk mund t prgjigjen sepse nse do t kishin thn: "Nga njerzit", do t kishin pasur kundrshtime menjher nga njerzit q e konsideronin Gjon Pagzuesin nj njeri t Zotit; ata nuk mund t prgjigjen: "Nga Zoti" sepse Jezusi e kishte nj pyetje tjetr gati ...
    "Nse predikimi i tij erdhi nga Perndia, pse nuk e pranuat dhe nuk u kthyet?"
    Bashkbiseduesit e kohs s Jezusit ishin njerz t devotshm, q respektonin edhe porosit m t vogla: gjithka q Zoti kishte vendosur, gjithka q msonte tradita e respektonin n mnyr t prsosur, ata gjithmon i kishin thn "po" Zotit.
    Ata q than "jo", nuk ishin izraelitt, ata ishin popujt pagan: n fakt ka nj shmblltyr shum interesante sepse, rabint thoshin, se para se t'i ofronte Tevratin Izraelit, Zoti ua kishte propozuar at popujve t tjer.
    Ai ishte paraqitur para idumeasve, bijve t Esaut, atyre q banonin n jug t fisit t Juds dhe u kishte thn atyre:
    "Ja, a e doni ju Tevratin?"
    E kontrolluan Tevratin dhe pan se aty shkruhej: “Mos vrit”... “Jo, nuk e pranojm, than ata, ne jemi njerz q luftojm vazhdimisht”.
    Pastaj Zoti ua kishte ofruar Moabitve, Amonitve, bijve t Lotit: ata shikuan Tevratin dhe kuptuan se ai "e ndalonte kurvrin"; ata kishin nj jet mjaft t korruptuar dhe than:
    "Jo, ne nuk e duam at."
    Zoti ishte kthyer te ismaelitt, ata beduint e shkrettirs... e pan q thoshte: "mos vidh" dhe thon:
    "Ne jemi sulmues t shkrettirs, ne nuk e duam at".
    T gjith than jo!
    Izraelitt, nga ana tjetr, jan njerzit q i than po Perndis, n kapitullin 5 t Ligjit t Prtrir sht prgjigja e tyre ndaj Zotit:
    "T gjitha ato q ka thn Zoti, ne do t’i bjm dhe do t’i dgjojm".
    Ata than po, kjo sht shtja!
    Gjendja e tyre nuk sht e ndryshme nga ajo e shum t krishterve t sotm, sepse farisenjt e kohs s Jezusit tashm kan vdekur, por shmblltyra sht ruajtur n Ungjill pr ne t krishtert sot, n mnyr q t mendojm pr vlern e marrdhnieve tona me Zotin dhe pr mnyrn me t ciln e dgjojm Fjaln e tij... pse? Pr shkak se ekziston rreziku q edhe nj besimatar i krishter t mbetet i mbyllur n nj lloj sigurie pr t ciln ndihet i drejt me Zotin, por pastaj zemrohet nse ka ndonj ftes pr t rishikuar jetn e tij q t bhet m e prshtatshme me mesazhin ungjillor i cili shpesh her sht shum i ndryshm nga ajo q u b gjithmon dhe q u mendua gjithmon.
    sht pikrisht pr t ndihmuar kta njerz q e gjejn veten n nj gjendje t rrezikshme - dhe po u flas t krishterve - n kt moment, sepse sht pr ne q kjo shmblltyr e Jezusit sht ruajtur.
    Zoti dshiron t hap zemrat e ktyre t krishterve refraktar pr t rishikuar pozicionin e tyre fetar dhe shmblltyra paraqitet me nj pyetje:
    "far mendoni?"
    sht pikrisht nj ftes pr t rimenduar marrdhnien ton me Perndin, pr ta rishikuar at. Le t dgjojm shmblltyrn:
    28” far mendoni? Nj burr kishte dy djem. Ai u kthye nga i pari dhe tha: "Bir, shko t punosh sot n vresht". 29 Dhe ai u prgjigj: "Nuk dua". Por pastaj u pendua dhe shkoi atje. 30 Ai u kthye nga i dyti dhe tha t njjtn gj. Dhe ai u prgjigj: "Po, zotri". Por ai nuk shkoi. 31 Cili nga t dy e prmbushi vullnetin e babait?”. Ata u prgjigjn: "I pari".

    Shmblltyra paraqet personazhe t tjer, i pari sht nj baba dhe kur rabint filluan nj shmblltyr duke thn: "Ishte nj baba", kjo tregonte menjher Zotin edhe sepse ky baba, Zoti, kishte nj djal, Izraelin; Profeti Ozea e thot kt n kapitullin 11:
    "1 Kur Izraeli ende ishte djal un e doja e prej Egjiptit e thirra birin tim.
    2 Por, sa m shum i thirrja, aq m tepr largoheshin prej meje; baalve fli u flijonin, idhujve u digjnin kem”.
    Dhe kur Zoti i flet Faraonit ai i thot: "22 ‘Kshtu thot Zoti: Izraeli sht i parlinduri biri im’. 23 Un po t them: Ma lejo birin tim t m shrbej. Po nse nuk do t ma lejosh t shkoj, un do ta vras t parlindurin tnd” (Dal. 4,2-23).
    N shmblltyr shfaqet nj djal i dyt dhe autoritetet fetare nuk e prisnin kt sepse Zoti ka vetm nj djal, popullin e Izraelit!
    Ata duhet t ken pyetur veten: "Ndoshta Jezusi fillon t'i referohet Ismaelit, djalit q Abrahami pati nga skllava Hagar?".
    Tashm kemi nj mesazh n kt hyrje t shmblltyrs: ne jemi t krishter, ndoshta jemi t bindur se jemi fmijt e vetm t Zotit, me pagzimin bhemi fmij t Zotit, dhe pyesim veten:
    "A nuk jan njerz t tjer fmij t t njjtit At?"
    do njeri ka nj gjurm t pashlyeshme t imazhit dhe ngjashmris s Atit ton qiellor, ne duhet ta kujtojm gjithmon kt t vrtet sepse na bn t ndihemi si vllezr pr t gjith.
    Pali e thot kt n letrn drejtuar Galatasve, 3, 26-29:
    " 26 Prandaj, t gjith jeni bijt e Hyjit n fuqi t fes n Jezu Krishtin,
    27 sepse, gjithsa jeni pagzuar n Krishtin ‑ me Krishtin jeni veshur.
    28 Nuk ka m: hebre ‑ grek!
    Nuk ka m: skllav ‑ i lir!
    Nuk ka m: mashkull ‑ femr!
    T gjith ju jeni NJ n Krishtin Jezus!
    29 Nse jeni t Krishtit, jeni pasardhsit e Abrahamit, trashgimtar n fuqi t premtimit. Nuk ka as hebre, as grek, as burr, as grua, as skllav, as i lir"
    Duhet mbajtur mend gjithashtu se ne nuk jemi fmij nga meritat e fituara: askush nuk bhet bir sepse ka merita, dhurata e birsis natyrore sht falas, por ajo e Atit n qiell sht e lir dhe sht pr t gjith njerzit, prandaj t gjith jan fmijt e t njjtit At... edhe ata t pamaturit. Gabimet q bjm, na shprfytyrojn imazhin e Atit n ne, por nuk e fshijn identitetin ton si fmij: ne do t mbetemi fmij t Zotit prgjithmon
    Kt nuk duhet ta harrojm, sidomos kur gjykojm ata q jan t ndryshm nga ne, si nga pikpamja kulturore, por edhe nga ajo fetare: jemi t gjith vllezr, bij t nj Ati!
    Tani vijm tek sjellja e dy fmijve. N secilin prej t dyve ka nj mesazh pr ne sepse ne i respektojm t dy kta fmij, her sillemi si fmija i par, her si fmija i dyt.
    Do t shohim se nnkuptohet edhe nj bir i tret, pr t cilin Jezusi nuk flet, por na l t kuptojm qart se edhe ne, ndonjher, jemi si djali i tret.
    Le t fillojm me t parn.
    Babai “iu drejtua t parit... ktu ka rndsi folja e prdorur, nuk sht: “iu drejtua t parit” por “u afrua tek i pari”, “proselfon”...afrohet.
    Kjo sht shmblltyra e Zotit q nuk urdhron nga lart, nuk jep urdhra t t cilve nuk kuptohet kuptimi, pas t cilve duhet t ulet koka, me bindje se prndryshe nuk do ta marret shprblimi, por ndshkimi... mjaft me kt imazh t Zotit tone q kalon koh duke dhne shprblim ose ndshkim!
    Del nga kjo shmblltyr nj imazh i Atit q na afrohet, q na merr pr krahun sepse dshiron t na tregoj se ajo q na sugjeron t bjm, vjen nga dashuria e tij.
    N fakt ai e quan bir, por nuk e quan bir n greqisht me fjalt "pais ose yis": ai e quan "tecnon" q vjen nga folja "tkto", folia q prdoret kur nj grua shtatzn lind nj fmij". Pra mbi kt bir ka edhe dashuria, butsia, mblsia amtare e ktij babai q i v kraht mbi supe t birit pr t'i thn:
    "Shiko, ke dika t bukur pr t br sot!"
    “far?” i thot ai.
    "Shko dhe puno n vresht sot"
    Ti i prket nj familjeje dhe tani do t t tregoj se si ta kalosh ditn tnd t bukur dhe kuptimplot pr t gjith familjen: me sjelljen tnde duhet t sigurosh q sot t ket gzim n shtpi.
    Ai prfaqson qart sugjerimin q Zoti na jep pr t'i dhn kuptim jets ton, t sotmes ton n kt bot; ti i prket nj familjeje dhe pr kt je thirrur t punosh n kt vresht.
    Fjala “vreshti” tregon se far duhet prodhuar q kjo familje t jet e lumtur; vera sht simboli i gzimit: ajo q Zoti dshiron t mbretroj n shtpin e tij sht vetm gzim dhe vetm ata q prodhojn gzim po prmbushin vullnetin e Atit.
    Prgjigja e ktij djali:
    "Nuk dua!"
    Nj reagim negativ shum i ashpr!
    Zgjedhja me t ciln ai prballet sht: “A dshiron ta kalosh ditn kot, duke mos br asgj, duke ecur sa andej kndej, duke ia dal mban, duke jetuar si t jetohet apo dshiron t angazhohesh pr t br dika t bukur dhe kuptimplot n jetn tnde?”
    Ky propozim na bhet neve t prfaqsojm kt bir q tha jo.
    far i thot babai?
    "Shko dhe puno n vresht sot"
    Ky propozim na bhet neve q prfaqsojm kt bir q tha jo.
    far do t thot kjo jo?
    sht shenj e refuzimit t natyrs son njerzore, sepse propozimi q na bn Ati, krkon angazhim nga ana jon dhe natyra jon njerzore, e shnuar nga ajo q dikur e quanim mkati origjinal, reagon sepse duhet t bj nj zgjedhje dashurie q nuk na vjen spontane nga jeta jon biologjike, por vjen vetm nga Shpirti, nga jeta hyjnore q na sht dhn.
    Nse dikush prgjigjet menjher po, do t thot se nuk e ka kuptuar se far po i krkohet atij, sepse Jezusi, si lexojm n nj pjes tjetr t Ungjillit, thot: "Duhet ta harrosh veten, moho vetveten"...
    T mendosh vetm pr dashurin, pr t'u br t lumtur t tjert me veprat e tua t mira (sepse kjo sht e neveritshme pr natyrn ton), nse thua po, do t thot se nuk e ke kuptuar se far krkohet prej teje.
    Le t kujtojm Pjetrin, kur nuk kuptonte thoshte po, kur kuptonte thoshte jo.
    Por dalngadal mund ta lm veten t futemi n logjikn q sht ajo e dashuris, ajo e Zotit!
    Por m pas, duke e par prapa, ky fmij i par ishte zhdukur.
    Si e ndryshoi mendjen?
    sht nj rrug q jemi thirrur ta ndjekim, sepse nse kuptojm se far krkohet prej nesh n prkim, me natyrn tone njerzore, duhet t themi jo, duhet t ndjejm jo-n, zmbrapsjen e natyrs son t shnuar nga mkati!
    Por ka nj rrug tjetr, ka rruga q duhet ndjekur pr t ndryshuar mendjen, pr t ndryshuar pozicionin ton... sht reflektimi mbi imazhin e Atit.
    Ky bir ka filluar t kuptoj, Ati nuk sht mjeshtr, ai sht dikush q m merr pr krahun dhe m tregon se si t jem i lumtur, si t'i jap kuptim ekzistencs sime n kt familje t cils e kam kuptuar se i prkas.
    sht ndryshimi i imazhit t Atit q nuk shihet m si sugjeroi gjarpri...Pra me kt ndryshimi Ati nuk sht dikush q nuk m do t lumtur, q m jep urdhra t pakuptimta... me t vrtet shpesh her ne kuptojm dhe mendojm mjerisht s ai sht nj Zot i ashpr q komandon dhe imponon urdhrime kryerja e t cilve ka nevoj, krkon shum sakrifica nga ana jon. Por tani fillojm t kuptojm q nuk sht kshtu: Ati na drejton vetm fjalt t bukura dhe inkurajuese n mnyr q t jemi t lumtur dhe t bjm t lumtur t gjith rreth nesh.
    Nj gabim q ne ndonjher bjm n katekizm sht t paraqesim urdhrimet q duhet t respektohen... ky ishte qndrimi i farisenjve q duheshin t prkuleshin para Zotit dhe t'i bindeshin, pr t merituar plqimin e tij.
    N katekez duhet para s gjithash t prezantojm se kush po na thot kto fjal, sepse nse Hyji sht nj At q m do, ather e kuptoj q duhet t kaprcej instinktin tim natyror dhe t'i prmbahem propozimit t tij t jets.
    Ky sht fmija i par q ka kt mesazh pr ne, sepse her jemi si fmija i par, her si fmija i dyt.
    Babai i afrohet ktij djali t dyt dhe i thot t njjtn gj, e ky bir i prgjigjet: "Po Zot" n greqisht. “Ego kūrye”,… por m pas nuk shkoi.
    Ky reagim pozitiv i ekzagjeruar do t thot se ai nuk ka kuptuar, nuk e ka kuptuar at q Ati krkon prej tij.
    Ai thot se po, do t bj at q ka n mendje, at q mendon se dshiron Ati, por a e ka kuptuar se ku dshiron Ati ta vendos at q t jet i lumtur?
    Si prgjigjet, nuk thot: “Po baba”, thot: “Ego kyrie”!
    Ai thot: "Po, Zot", pr t Zoti nuk sht At, ai sht nj mjeshtr q jep urdhr dhe pastaj t paguan n fund t dits; ai je nj person q pret nj shprblim, nj rrog, nuk ndihet sikur i prket nj familjeje vllezrish dhe nuk e ndjen Zotin si nj At q e do.
    K prfaqson? Ata q ishin prball Jezusit n Tempull, farisenjt, prfaqsonin kt grup, kt sekt q kishte edukuar shpirtrisht t gjith njerzit pr t'iu bindur traditave.
    Ata than po, duke mos kuptuar se far donte Zoti, por at q kishin n mendje: n fakt institucioni farise i kishte shpikur t gjitha ritet, praktikat fetare, shfaqjet e patmet t pastrimit, por ishte ajo q mendonin vet, sepse ata kurr nuk e kishin pyetur veten:
    "A sht vrtet kjo, ajo q dshiron Zoti?"
    Ai krkon dashuri dhe drejtsi: N Psalmin 50 Zoti thot:
    “Ju ofroni olokauste dhe flijime t prsosura, nuk kam far t them, por kush ju krkoi pr to? Un dua vetm nj gj, q ky vresht t prodhoj rrush, ver, gzim, nuk dua asgj tjetr”.

    N fakt, profeti Isaia n kapitullin 29 thot:
    “13 …ky popull m afrohet vetm me fjal,
    e m nderon vetm me buz,
    kurse zemra e tyre sht larg meje,
    frika e tij ndaj meje nuk sht tjetr,
    ve nj rregullore njerzish, e msuar,
    14 kndej, pra, un do t vazhdoj
    t sillem uditshm me kt popull,
    n mnyr t uditshme e t steruditshme:
    do t zhduket urtia e t urtve t tij,
    do t errsohet menuria e t menurve t tij.”
    Kjo sht arsyeja pse Jezusi sht shum i shqetsuar: edhe midis dishepujve t tij, mbretron ky imazh i nj djali q thot q sht gati t kryej vullnmetin e Atit, por m pas nuk kryen at q dshiron Zoti, por at q ai ka shpikur vet.
    Tani ka nj ftes pr reflektim, pr t rimenduar, t ciln Jezusi ua drejton atyre q jan prball tij, por na drejtohet edhe neve:
    “Cili nga t dy bri vullnetin e Atit?
    Prgjigja sht: "I pari"
    Prandaj, Jezusi na thot edhe neve t krishterve t sotme:
    “Kini kujdes, jini t vmendshme, rimendoni jetn tuaj n dritn e Fjals sime, sepse nuk sht ai q thot; “Zot, Zot”, domethn thot po pa e kuptuar se far do. T krkoj t harrosh egoizmin tnd dhe t hapesh zemrn tnde pr t'i dhn jetn vllait tnd".
    Dy djem, ne prfaqsojm her t parn, her t dytin, por ka nj djal t tret pr t cilin Jezusi nuk flet por na l t hamendsojm... sht Ai, sht djali q thot po dhe jep jetn.
    Un do t thosha se edhe ne jemi kta tre fmij, sepse her themi jo sepse na kushton t hyjm n vresht pr t dhn jetn, her themi po dhe pastaj bjm at q kemi n mendje, por ndonjher jemi edhe si djali i tret, edhe ne i japim me gzim jetn ton, dashurin ton vllait ton.
    Tani Jezui u drejtohet drejtprdrejt udhheqsve fetar t popullit t tij dhe e zbaton shmblltyrn. Le t dgjojm:
    Dhe Jezusi u tha atyre: “Prnjmend po ju them: ‑ vazhdoi Jezusi ‑ tagrambledhsit e laviret para jush hyjn n Mbretrin e Hyjit. Sepse, erdhi Gjoni ndr ju udhs s drejtsis e ju nuk i besuat, tagrambledhsit e laviret i besuan, ndrsa ju, edhe pasi i pat kto, nuk u penduat pr t’i besuar” (21,31-32).
    Le t prpiqemi t mos keqinterpretojm thnien e Jezusit sepse ekziston rreziku t thuhet se taksambledhsit dhe prostitutat jan t mira dhe t krishtert jan t kqij, ata q shkojn n kish jan m t keqij se t tjert...
    Nuk eshte e vertete!
    Tagrambledhsit dhe prostitutat nuk bjn vullnetin e Zotit, ata jan mkatar dhe ne nuk duhet t sillemi si ata, megjithat, t paktn ata e din se po bjn gabime; nuk e lehtsojn dot ndrgjegjen, t gjith ua vn n dukje se jan jashtrrug, jan objekt i fajit universal.
    Jezusi u kishte br nj pyetje autoriteteve fetare, kishte pyetur se nga kush vinte autoriteti i Gjon Pagzuesit... nga Zoti apo nga njerzit?
    Dhe ata nuk u prgjigjn.
    Tani Jezusi prgjigjet:
    "Autoriteti i Gjon Pagzuesit erdhi nga Perndia".
    Dikush e pranoi predikimin e tij dhe u konvertua, por ju nuk e ndryshuat jetn tuaj, nuk e lejuat veten t konvertoheshit sepse u fsheht pas letrave tuaja me vler, at fe q kishit shpikur pr veten tuaj dhe kur, nprmjet Gjon Pagzuesit, erdhi thirrja n konvertimin e vullnetit t vrtet t Perndis, ju that jo.
    Prpara kishit thn po, duke dhn prshtypje q ishit gati t kryeni vullnetin e Zotit, pr at q mendonit se ishte vullneti i Zotit. Por pastaj keni thn: “jo”.
    Kta njerz t prbuzur, mkatart pranuan predikimin e Gjon Pagzuesit dhe u kthyen n besim. Ishin si fmija i par q e dinte se ishte larg Zotit, por ai nuk e mashtroi vetm pr t kryer vullnetin e vet: ai ishte i vetdijshm se kishte thn jo.
    Kta mkatar as nuk u prpoqn t mashtrojn veten duke prmbushur porosit e shpikura nga njerzit, ata nuk e qetsuan ndrgjegjen e tyre me praktika q nuk kan asgj t prbashkt me fen e vrtet, ata ishin t vetdijshm se ishin t varfr, t dobt, t brisht dhe kjo i predispozonte t ishin t part q e mirpritn lajmin q erdhi nprmjet Gjon Pagzuesit dhe ata ndryshuan jetn e tyre.
    Mesazhi pr ne sot si t krishter.
    Duke qen t krishter t pagzuar, ne i kemi thn po Zotit, por sht koha t bhemi t vetdijshm se ndoshta pas ktij po nuk ka nj aderim i ndrgjegjshm i dikujt q e ka kuptuar se far do t thot angazhimet e pagzimit; ndoshta ne kenaqemi, fshihemi akoma pas ndonj praktike fdetare dhe Zoti sot, nprmjet ksaj shmblltyre, na thrret t hapim zemrat tona ndaj asaj q Ai pret me t vrtet prej nesh.


  2. #382
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 26 Ord. VITI A

    M 1 – 10 – 2023


    LEX. I PAR: Ez. 18,25-28.


    Kshtu thot Zoti:
    25 Ju that: ‘Nuk sht e drejt udha e Zotit’. Dgjoni, pra, shtpia e Izraelit: A thua mnyra e sjelljes sime vrtet s’sht e mir? Apo m par mnyra e veprimit tuaj sht e keqe?
    26 Sepse, kur i drejti e l drejtsin e vet e bn padrejtsin, ai do t vdes: pr shkak t padrejtsis q bri, do t vdes. 27 E kur i paudhi kthehet prej paudhsis s vet q e ka br, e bn t drejtn e drejtsin, ai ia kthen jetn vetvetes: 28 ai pleqron imt dhe kthehet nga t gjitha padrejtsit q i ka br, kndej do t jetoj e, jo, nuk do t vdes.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    FAR SHT DREJTSIA E ZOTIT?


    Pr t kuptuar kt predikim t Ezekielit, duhet t kujtojm kontekstin: Ezekieli sht nj nga banort e Jeruzalemit t dbuar n Babiloni nga ushtrit e Nabukodonozorit, n 597 para Krishtit. sht nj katastrof: Izraelitt prjetuan t gjitha mizorit e nj lufte, dhe tani, n Babiloni, larg vendit, larg nga Toka e Premtuar e famshme, n t ciln supozohej t rridhte qumsht dhe mjalt, thuhej... larg Jeruzalemit t shkatrruar, larg tempullit t grabitur, popullsia u shkatrrua, humbi gjithka.
    Tundimi sht i madh pr t'u rebeluar kundr Perndis; t mrguarit ankohen dhe thon: "Sjellja e Zotit sht e uditshme",
    q do t thot qart: "far i kemi br Zotit t Mir q ta meritojm nj dnim t till?".
    Sepse, n at koh, t mrguarit ishin t bindur se ekziston nj lidhje midis sjelljes son t mir apo t keqe dhe ngjarjeve t jets son, t lumtura apo t palumtura. T mirt gjithmon shprblehen, t kqijt gjithmon ndshkohen. Pra, nse na ndodh dika e keqe, sht se kemi br nj gabim.
    Por ky brez n trazira nuk sht m i keq se ai i mparshmi. Dhe njerzit kan ende prshtypjen se po paguajn pr t gjitha gabimet e s shkuars, gabimet e grumbulluara t brezave t mparshm, sikur vazoja e zemrimit t Zotit t ishte tejmbushur befas. Dhe filloi t prhapet thnia:
    “‘Etrit hngrn rrushin e thart e t bijve u mpihen dhmbt’” (Ez. 18, 2).
    Prkthejeni: brezi yn po paguan pr t gjith ata q erdhn para tij. Ky sht konteksti n t cilin flet Ezekieli. Dhe ktu ai na ofron nj meditim t tr mbi drejtsin e Zotit.
    Kjo shtje e drejtsis s Zotit ishte e pranishme n t menduarit e popullit t Izraelit gjat gjith historis s tij. Dhe prgjigja ka ndryshuar me kalimin e kohs. Prandaj, predikimi i Ezekielit q lexojm sot, u b n nj moment t sakt n kt udhtim t gjat. Dhe do t prbj nj hap t rndsishm n kt zhvillim.
    Ashtu si t gjith bashkkohsit e tij, Ezekieli arsyeton n nj logjik shprblimi/ndshkimi, at q ne e quajm "logjika e ndshkimit". Dhe n kt pik specifike, nuk sjell asgj t re. do faj merr nj dnim: e till, besohet, sht drejtsia e Zotit. Por, nga ana tjetr, predikimi i Ezekielit sjell dika t re n temn e ksaj thnieje t famshme pr rrushin e thart.
    “ ‘Etrit hngrn rrushin e thart e t bijve u mpihen dhmbt’”(Ez 18:2), sipas t cils brezi aktuale do t paguante pr t gjith ata q erdhn para tij.



    ASKUSH NUK NDSHKOHET PR FAJIN E NJ TJETRI.


    Risia e sjell nga Ezekieli konsiston n kt: thnia pr rrushin e thart sht e rreme. Ne nuk paguajm pr gabimet e atyre q erdhn para nesh. Prkundrazi, secili shprblehet pr sjelljen e tij. Disa rreshta prpara tekstit t sotm, Zoti i krkoi profetit t tij t thoshte: “3 Pasha jetn time ‑ thot Zoti Hyj ‑ kurr m s’do ta prsritni kt fjal n Izrael! 4 Ja, do jet sht imja: si jeta e babait, ashtu edhe jeta e birit sht imja, njeriu q do t mkatoj, ai do t vdes” (Ez. 18,3-4).
    Dhe Ezekieli zhvillon nj arsyetim t tr pr ta br t qart se drejtsia sht individuale dhe jo kolektive:
    “26 Sepse, kur i drejti e l drejtsin e vet e bn padrejtsin, ai do t vdes: pr shkak t padrejtsis q bri, do t vdes. 27 E kur i paudhi kthehet prej paudhsis s vet q e ka br, e bn t drejtn e drejtsin, ai ia kthen jetn vetvetes: 28 ai pleqron imt dhe kthehet nga t gjitha padrejtsit q i ka br, kndej do t jetoj e, jo, nuk do t vdes” (18, 26-28).
    Pra, askush nuk dnohet pr fajin e tjetrit.
    Ky sht padyshim nj hap shum i rndsishm n zbulimin e drejtsis s Perndis, por sht vetm nj hap. M von, veanrisht me librin e Jobit (n pjesn qendrore t librit), do t pranojm se drejtsia e Zotit nuk sht nj shtje ndshkimi: se nuk ka asnj mas automatike midis veprimeve tona, t mira apo t kqija, dhe asaj q na ndodh, qoft e mir apo e keqe... se t mirt nuk shprblehen domosdo si edhe t kqinjt nuk ndshkohen automatikisht. T gjith do t zbulojn se nuk paguajn kurr asgj, as pr t tjert, as pr veten... sepse Zoti nuk ndshkon kurr.
    M von do t zbulojn se Perndia nuk sht shkaku i drejtprdrejt i gjithkaje q na ndodh. Pr momentin, me Ezekielin, ne pushojm s akuzuari Perndin se na detyron t paguajm pr gabimet e prindrve tan. Ky sht tashm nj hap i madh.
    Ky tekst nga Ezekieli na sjell nj lajm tjetr t mir: nj e ardhme sht gjithmon e mundur; asgj nuk sht vendosur kurr prfundimisht. Ky msim sht vendimtar!... Pr ne edhe sot n fakt. Sepse n t vrtet, pr sa koh q ne besojm se gjithka sht vendosur paraprakisht, ne tundohemi ta braktisim veten n dshprim. Tani Ezekieli, si do profet i mir, nuk ka armik m t keq se dekurajimi. Ja prse duhet ta marr seriozisht kt fjali:
    “27 E kur i paudhi kthehet prej paudhsis s vet q e ka br, e bn t drejtn e drejtsin, ai ia kthen jetn vetvetes: 28 ai pleqron imt dhe kthehet nga t gjitha padrejtsit q i ka br, kndej do t jetoj e, jo, nuk do t vdes” (18,27-28). Nse i pabesi largohet nga ligsia e tij pr t praktikuar drejtsin, ai do t shptoj jetn e vet. Ai hapi syt dhe u largua nga krimet e tij. sht e sigurt, ai do t jetoj, nuk do t vdes”.
    Gjithmon ka koh pr t ndryshuar sjellje ose rrug, pr t prdorur nj imazh biblik. T konvertosh, etimologjikisht, n hebraisht do t thot "t kthehesh”.
    Pr rrjedhoj, Ezekieli lshon nj thirrje t gjall pr kthim n besim. Dhe, duke marr parasysh t gjitha gjrat, sht shum e thjesht, pasi profeti e gjykon kthimin ton n sjelljen ton ndaj t tjerve: sipas tij, pr t ligun, t largohesh nga ligsia e tij, do t thot t fillosh t praktikosh ligjin dhe drejtsin.
    Sa i prket t drejtit, “Nse i drejti largohet nga drejtsia e tij, ai do t vdes pr shkak t s keqes s tij”. Por kjo nuk ka pse t na shqetsoj, askush prej nesh nuk shqetsohet, sepse asnjri prej nesh nuk do t guxonte t pretendonte se ishte i drejt!
    - Mes nesh, duhet t pranojm se edhe sot, n shekullin e njzet e nj, kjo fjali: "far i kemi br Zotit t Mir q ta meritojm nj dnim t till?", na vjen spontanisht n goj kur na ndodh fatkeqsia. Kujtojm historin e t verbrit t lindur n Shn Gjonin: kur e pan, dishepujt e Jezusit i bn pyetjen klasike: "Kush mkatoi, ai apo prindrit e tij, q lindi i verbr?" (Gjn. 9,2), me fjal t tjera: “Kujt sht faji? ".
    - Jeta dhe vdekja n gjuhn biblike: teksti i Ezekielit mund t lexohet n nj nivel t dyt, nse kujtojm se, pr profett, kur flasin pr jet ose vdekje, ata flasin pr jetn shpirtrore dhe vdekjen shpirtrore.
    N kt kapitull 18, Ezekieli flet shum pr jetn dhe vdekjen. Por ai synon dika tjetr prve jets fizike dhe vdekjes. Mrgimtart, pr m tepr, flisnin pr mrgimin e tyre si nj situat vdekjeje; e pr kt profeti ndrrhyn, me urdhrin e Zotit me kt msim:
    “10 Kurse ti, biri i njeriut, thuaji shtpis s Izraelit: ju po i prsritni kto fjal: ‘Fajsit tona e mkatet tona peshojn mbi ne dhe ne n to po shkrihemi. Si, pra, do t mundemi t mbetemi gjall?’ 11 Ti thuaju: Pasha jetn time ‑ thot Zoti Hyj ‑ nuk e dua vdekjen e t patenzonit, por dua q i patenzoni t kthehet nga rruga e lig e t jetoj! Kthehuni, kthehuni nga rrugt tuaja t kqija! E pse t vdisni, o shtpia e Izraelit!” (Ez. 33,10-11).
    N syt e tyre, t privuar nga gjithka q prbnte jetn e tyre dhe n veanti nga praktika e besimit t tyre, mrgimi ishte nj situat e mosjets, nj lloj vdekjeje latente... Ata ende duhej t zbulonin at "jetn e vrtet"q sht intimitet me Zotin; dhe kjo sht e mundur kudo. Edhe n fatkeqsi, t jetosh n kuptimin e plot t fjals, domethn n bashkim me Zotin, sht gjithmon e mundur.

  3. #383
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 26 Ord. VITI A.

    M 1-10-2023.

    PSALMI: 25, 4-9.


    4 Bj t’i njoh, o Zot, udht e tua
    e m’i mso shtigjet e tua.
    5 M drejto me t vrtetn tnde dhe m mso,
    sepse ti je Hyji im, Shlbuesi im,
    n ty shpresoj gjithmon.

    6 T t bien n mend mshirat e tua, o Zot,
    dhe dashuria jote q sht e amshueshme.
    7 Mos i kujto fajet e rinis sime e paudhsit:
    t t bie n mend pr mua sipas dashuris sate
    ‑ pr hir t mirsis sate, o Zot.

    8 I mbl e i drejt sht Zoti,
    mkatart i kthen n udh t drejt,
    9 t prvuajtve u prin n drejtsi,
    t butve ua mson udhn e vet.


    LECTIO DIVINA- MEDITIM-LUTJE.

    TEMA E RRUGS.


    Keni dgjuar fjalt "udh", "rrug", "shteg" dhe foljen "m drejto".
    “4 Bj t’i njoh, o Zot, udht e tua
    e m’i mso shtigjet e tua.
    5 M drejto me t vrtetn tnde dhe m mso,
    sepse ti je Hyji im, Shlbuesi im…
    8 i mbl e i drejt sht Zoti,
    mkatart i kthen n udh t drejt,
    9 t prvuajtve u prin n drejtsi,
    t butve ua mson udhn e vet”! (vv.4-5.8-9)
    Kjo tem e shtegut sht tipike pr psalmet e pendimit: Ligji i Perndis (urdhrimet) konsiderohet si kodi i autostrads n nj far mnyre; sht nj mkatar q flet n kt psalm, nj mkatar q sht i vetdijshm se ka humbur rrugn, se ka marr nj kuptim t ndaluar; dhe ai krkon t kthehet n rrugn e duhur. Ne e dim se t "konvertohesh" n hebraisht do t thot "t kthehesh".
    Nuk sht kurr tepr von pr t'u kthyer: n leximin e par kt t diel, Ezekieli pohoi se nj e ardhme sht gjithmon e mundur: ne nuk jemi kurr t dnuar prfundimisht. Kjo sht arsyeja pse sht gjithmon koha pr t'i thn Zotit:
    "Zot, m mso rrugt e tua, m bj t njoh rrugn tnde".
    Mjafton t besosh n mshirn e Zotit: "Zoti u tregon rrugn mkatarve, Ai u mson t prulurve rrugn e tij"...
    N mnyr implicite kjo sht e vetmja gj q krkohet prej nesh, jo virtyti, por 'prulsia.
    Me fjaln "i prulur" ktu prkthehet fjala hebraike "anavim", nj fjal shum e zakonshme n Bibl: t “anawim” jan ata q ne i quajm "t varfr n zemr", domethn t gjith ata q e njohin veten si t varfr, t paaft, t pafuqishm; ata nganjher quhen "shpine t krrusura". sht secili prej nesh, kur na lejohet t lutemi vetm duke thn: "Ki mshir". Ktu lutja sht nj krkes pr kthim n besim: "Zot, m mso rrugt e tua".
    Mkatari q flet ktu nuk sht i vetm: sht shtje e t gjith njerzve; ky psalm 25 sigurisht q u krijua pr kremtimet e pendimit n Tempullin e Jerusalemit: por, edhe ktu, krahasimi i tij me tekstin e Ezekielit t propozuar pr kt t diel t njzet e gjasht do t na lejoj t kuptojm m mir nj aspekt t lutjes judaike. sht ky grshetim i prhershm i "un" dhe "ne".
    Si t gjith psalmet, edhe ky flet n vetn e par njjs “Un”, por duhet kuptuar si un kolektive, n emr t t gjith popullit. Nuk ka m pak individualist se njerzit e Bibls! Dhe prve ksaj, nse keni kureshtjen ta lexoni kt psalm n trsi, do t shihni se pasi t keni folur gjat gjith kohs n vetn e par njjs, ai prfundon duke thn: "liro Izraelin, o Perndia im, nga t gjitha ankthet".


    LE T JAPIM VENDIN E DUHUR INDIVIDIT,

    DUKE MOS MOHUAR KOMUNITETIN.


    Pr shkak se ne kemi nj ndjenj shum t fort solidariteti q bashkon t gjith antart e s njjts familje, t t njjtit fis, n hapsir dhe n koh, e shohim normale t thrrasim Zotin e etrve, Zotin e Abrahamit, Isakut dhe Jakobit. ... Ndr breza, nj solidaritet i vrtet bashkon patriarkun me pasardhsit e tij t largt dhe anasjelltas. Prandaj, ne e shohim krejtsisht normale q Beslidhja e prfunduar me Noeun, me Abrahamin, me Moisiun ka t bj me t gjith pasardhsit e tyre, t gjith popullin.
    Sot, ne e vm m shum theksin tek individi, n dimensionin e lumturis personale; deri n at pik sa ndonjher shoqria jon t jep prshtypjen e polarizimit n mbrojtjen e t drejtave individuale, n dm t vlerave t komunitetit. N fillim t historis biblike, prkundrazi, gjithka prqendrohej te populli: vetm gradualisht u zbulua rndsia e individit.
    sht sigurisht nj nga sukseset e mendimit biblik q ka mundur t'i jap vendin e tij individit pa mohuar komunitetin. Kshtu, pr shembull, libri i Ligjit t Prtrir dhe tekstet profetik shpesh prziejn "ti" dhe "ju":
    "1 Kto jan urdhrimet, ligjet e rregulloret q Zoti, Hyji juaj, m urdhroi t’jua msoj q t’i zbatoni n vendin q po kaloni pr ta br pron, 2 me qllim q ta druash Zotin, Hyjin tnd, e t’i zbatosh t gjitha urdhrimet e ligjet e tija q po t’i paraqes ty, bijve e nipave t tu gjat gjith jets sate, q t jesh jetgjat” (Dt 6,1-2).
    Alternimi i "ti" dhe i "ju" mbetet i habitshm. Tani kjo sigurisht nuk sht nj defekt stilistik, veanrisht n kt tekst, nj nga m t nderuarit n Beslidhjen e Vjetr, pasi sht hyrja e t famshmit "Shema Israel" ("Dgjo Izraelin, Zoti, Perndia yn, sht Nj).
    Ne e dim se disa tekste nga libri i Ligjit t Prtrir u prpiluan nga vnia prball e pasazheve me origjin t ndryshme; mund t mendohet se ky sht rasti ktu: fjalit e shkruara n "ti" do t ishin prballur me fjalit e shkruara n "ju". sht e mundur, por nse sht kshtu, fakti mbetet se redaktori prfundimtar nuk ka krkuar t harmonizoj tekstin: duke mbajtur kshtu qllimisht dimensionin e dyfisht individual dhe komunitar.
    Kjo sht nj mnyr e habitshme pr t shprehur shkalln n t ciln fati yn personal sht i lidhur me at t komunitetit. Ne jemi thellsisht t solidarizuar me njri-tjetrin, e dim mir; dhe progresi n komunikim dhe globalizimi i ekonomis, pr t cilin flasim kaq shum, na e dshmojn kt do dit. Megjithat, ne nuk jemi t shkrir n nj trsi t madhe dhe secili prej nesh ruan nj kufi lirie dhe prgjegjsie.
    Pr t'u rikthyer te Psalmi 25, ky mkatar q sht edhe i prulur dhe i sigurt, sht si rrjedhim i pandashm: secili prej nesh, individualisht, dhe i gjith komuniteti besimtar.
    Vrejtje e fundit: psalmi paraqet nj sr variacionesh mbi temn e kujtimit dhe harress. "Kujto, Zot, butsin tnde... Harro revoltat... Mos m harro". sht edhe guxim edhe prulsi! N thelb, i lutemi Zotit t ket nj kujtes selektive: “Harroji revoltat, mkatet e rinis sime” dhe prkundrazi: “Kujto, o Zot, butsin tnde, dashurin tnde t prjetshme”. Kjo sht guximi q lejon Aleanca me Perndin "i but dhe i mshirshm, i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri" (Eks. 34,6). Sigurisjt, patjetr besimtart izraelit nuk pritm q Beslidhja e Re t zbulonte se Perndia sht “Ati yn”!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 27-09-2023 m 07:26

  4. #384
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 26 Ord VITI A

    M 1-10-2023.


    UNGJILLI: Mt. 21,28-32.


    N at koh,
    “M thoni si e mendoni kt gj: nj njeri kishte dy djem. Iu drejtua t parit e i tha: ‘Biro, dil sot e puno n vresht!’ 29 Ai iu prgjigj: ‘Nuk dua!’ Pastaj ndrroi mendim dhe shkoi. 30 Ather iu drejtua t dytit po ashtu. Ai iu prgjigj: ‘Po shkoj, imzot!’, por nuk shkoi. 31 Cili prej t dyve e kreu vullnetin e t atit?”
    I than: “I pari!”
    “Prnjmend po ju them: ‑ vazhdoi Jezusi ‑ tagrambledhsit e laviret para jush hyjn n Mbretrin e Hyjit. 32 Sepse, erdhi Gjoni ndr ju udhs s drejtsis e ju nuk i besuat, tagrambledhsit e laviret i besuan, ndrsa ju, edhe pasi i pat kto, nuk u penduat pr t’i besuar”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    CILI ISHTE VULLNETI I ATIT?



    “Cili prej t dyve e kreu vullnetin e t atit?” (v. 31). Me sa duket, pyetja sht e thjesht, tepr e thjesht. Si t dieln e kaluar, me shmblltyrn e puntorve t ors s njmbdhjet, jemi n nj vresht; nga dy djemt e krkuar pr t shkuar, i pari refuzon dhe prfundon gjithsesi; i dyti shpejt thot po... dhe nuk bn asgj. Dhe Jezusi u bn nj pyetje n dukje shum t thjesht krerve t priftrinjve dhe pleqve: “Cili prej t dyve e kreu vullnetin e t atit?”.
    Nse Jezusi u bn atyre kt pyetje, padyshim q nuk sht pr knaqsin e lojs se kush mund t gjej prgjigjen e duhur! sht pr t hapur syt e tyre. Sepse u tha atyre: ju, krert e priftrinjve dhe pleqt, domethn me qllimet m t mira n bot, ju jeni si djali i dyt: ai tha "Po, po, Imzot", por ai nuk shkon n vresht. Si mund t kuptojm, ka njerz q jan shum m pak t mir se ju, por q jan m t gatshm se ju pr t dgjuar fjaln e Atit dhe pr t kryer vullnetin e tij .
    Vullneti i Atit ishte q populli i tij, duke filluar nga autoritetet fetare, t mirpriste t Drguarin e tij, Mesin e tij, Jezusin. E gjith drama e Pasionit sht aty: m t zjarrtt n Izrael, ata q e prisnin me padurim ardhjen e Mesis dhe iu lutn Zotit do dit q ta prshpejtonte ardhjen e tij, jan ata q refuzuan ta njohin.
    Tagrambledhsit dhe prostitutat jan mkatar publik, kuptohet; dhe kjo nuk sht ajo pr t ciln Jezusi i komplimenton ata; ata jan si djali i par; filluan duke refuzuar t punonin n vresht; deri tani asgj e admirueshme! Vetm ktu: Gjon Pagzuesi predikoi dhe ata e dgjuan fjaln e tij. Ata nuk hyjn n Mbretri sepse jan mkatar; por sepse i besuan fjals s Gjon Pagzuesit. Ndrsa ju, profesionistt e fes, nuk pranuat t besoni fjaln e Gjonit.
    Ktu, Jezusi ndoshta i referohet asaj q ndodhi t Dieln e Larit: n fillim t ktij kapitulli 21, Mateu tregoi hyrjen triumfale t Jezusit n Jerusalem dhe turmat e njohn at si Mesia. Ata lshuan pr t brohoritjen e rezervuar pr mbretin e pasardhsve t Davidit:
    “Hosana Birit t Davidit!
    Bekuar qoft ai q vjen n Emr t Zotit!
    Hosana n qiejt m t lartt” (v. 9).
    Por kjo pritje q iu b nga njerzit e thjesht, nuk u prsrit nga priftrinjt dhe pleqt; krejt e kundrta. Menjher pas ksaj: "Kur Jezusi hyri n Tempull e aty po msonte, iu afruan kryepriftrinjt e pleqt e popullit dhe i than: “Me ’pushtet je duke br kshtu? Kush ta dha kt pushtet?”(Mt. 21,23). Nnkuptohet: kush t drgoi? Zoti ? apo, m mire, ke ardhur pr vullnetin tnd?


    MKATI I MJAFTUESHMRIS

    Si ndodh shpesh, Jezusi nuk u prgjigj drejtprdrejt: ai donte q bashkbiseduesit e tij ta zbulonin vet prgjigjen; dhe kshtu ai u drgoi atyre nj pyetje tjetr, por kjo kishte t bnte me Gjon Pagzuesin: “Pagzimi i Gjonit, nga erdhi? Nga qielli apo nga njerzit?” Dhe ata nuk guxuan t prgjigjeshin, nga frika se mos e gjykonin veten gabim, ata q kishin preferuar t shprfillnin Gjon Pagzuesin. Kshtu Jezusi u ofron atyre kt shmblltyr t dy djemve pr t'i ndihmuar ata t bhen m t vetdijshm; sht si nj apel prfundimtar q ai u drejton atyre. Jezusi nuk ka preferenc pr njrn apo tjetrn. Ai dshiron shptimin e t gjithve dhe nse ndonjher duket se keqtrajton disa nga bashkbiseduesit e tij, kjo ndodh sepse koha po ikn.
    Por n fakt, far tha Gjon Pagzuesi? Ai tha:
    “7 Pjell shlligash, kush ju msoi t’i ikni zemrimit q po vjen? 8 Bni, pra, vepra t denja kthimi! 9 As mos t’ju bjer n mend t thoni n vete: ‘Kemi at Abrahamin!’ sepse un po ju them: Hyji mund t’i nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve!"(Mt. 3, 7-8). Ndoshta ky ishte problemi me autoritetet fetare: nj lloj vetknaqsie q na lejon t mos pyesim veten. Ndrsa taksambledhsit dhe prostitutat, ngaq e dinin se ishin mkatar dhe kishin nj ndjenj shum t mpreht t padenjsis, varfris s tyre, i kishin vesht dhe zemrat m t gatshme pr t'u hapur.
    Vshtirsia, pikrisht, pr krert e priftrinjve dhe pleqt, ishte t besonin n fjaln e Gjon Pagzuesit, pastaj t Jezusit, domethn dy individ pa legjitimitet, n syt e tyre.
    Dhe kjo sht rrnja e problemit: n kt shprehje "n syt e tyre". Kjo do t thot se, pr ta, sht kuptuar shkaku, ata e din se cilat jan gjrat e Zotit dhe nuk mund t shohin m asgj tjetr prve sigurive t tyre.
    Nse Jezusi u ofron nj shmblltyr bashkbiseduesve t tij, sht pikrisht pr t'i br ata t hapin syt; por koha po ikn gjithnj e m shum pasi jemi tashm n prag t Pasionit. Kjo shmblltyr e dy djemve shkon edhe m larg se ajo q dgjuam javn e kaluar, ajo e puntorve t ors s njmbdhjet; n shmblltyrn e puntorve t ors s njmbdhjet, Jezusi u tha bashkbiseduesve: ju e konsideroni veten puntor t ors s par dhe m gjeni shum t but ndaj t vonuarve... N shmblltyrn e dy djemve, ai shkon deri vini n dyshim qndrimin e tyre fetar: a jeni i sigurt q keni shkuar t punoni n vreshtin tim?
    A jeni vrtet t shqetsuar pr t'iu prshtatur vullnetit t Atit?

  5. #385
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA 27 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 27 Ord, VITI A.

    M 8 – 10 – 2023


    UNGJILLI: Mt. 21,33-43


    33 “Dgjojeni shmblltyrn tjetr: Ishte nj zot shtpie q kishte mbjell nj vresht. E thuri me gardh, punoi shtrydhsin e rrushit, ndrtoi kulln, ua dha vreshtarve ta punojn pr gjysm dhe shkoi n vend t huaj.
    34 Kur u afrua koha e t vjelave, drgoi te vreshtart shrbtort e vet pr t marr frytin q i takonte. 35 Vreshtart i kapn shrbtort: njrin e rrahn, nj tjetr e mbytn e nj tjetr e vran me gur. 36 Prap drgoi shrbtor t tjer, m shum se t part, porse edhe atyre ua bn ashtu. 37 N fund drgoi t birin duke menduar: ‘Do t ken nderim ndaj djalit tim!’ 38 Porse vreshtart, kur e pan djalin i than njri‑tjetrit: ‘Ky sht trashgimtari! Ejani ta vrasim dhe neve do t na mbes pasuria e tij.’ 39 E kapn, e qitn jasht vreshtit dhe e vran. 40 Tashti, kur t vij i zoti i vreshtit, ka do t’u bj ktyre vreshtarve?” 41 Iu prgjigjn: “T kqijt do t’i shfaros keqas e vreshtin e vet do t’ua jap vreshtarve t tjer, t cilt do t’i japin frytin posa t vij koha e t vjelave.”
    42 Jezusi u tha: “A nuk e lexuat asnjher n Shkrimin e shenjt:
    ‘Guri q ndrtuesit e qitn jasht prdorimit
    u b guri i kndit;
    kjo sht vepr e Zotit,
    sa mrekulli n syt tan!’
    43 Prandaj ‑ po ju them ‑ juve do t’ju hiqet dore Mbretria e Hyjit e do t’i jepet nj populli q i prodhon frytet e saj!”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJA

    Ata q vizitojn Izraelin, shpesh mund t shohin kulla t rrnuara n fusha dhe disa jan shum t lashta e datojn q nga koha e Jezusit. Ato ishin shtpi n t cilat fermert mbanin veglat e puns dhe, gjat kohs s vjeljes s rrushit, kto shtpi gjithashtu u shrbenin atyre pr t kaluar natn. N ati kishte edhe pikn e vrojtimit nga ku prodhuesi i vers mbante nj sy n vreshtin e tij.
    Kishte vreshta me prmasa modeste, n nivelin familjar, dhe do familje n kohn e Jezusit kishte disa bim hardhie pran shtpis.
    Por n at koh kishte edhe pronar t mdhenj q zotronin vreshta t gjera. Ata jetonin n qytetet e mdha t Perandoris Romake, ku jetonin t qet e t sigurt dhe ua linin detyrn e kultivimit t vreshtit qiramarrsve dhe m pas n kohn e vjeljes qiramarresit ua dorzonin pronarve produktin.
    Dhe Jezusi merr frymzim nga ky realitet social dhe ekonomik i kohs s tij pr t ndrtuar shmblltyrn e tij dhe fillon duke vn n sken nj nga kta pronar tokash.
    Kur nj shmblltyr prezanton temn e vreshtit, t gjith e kuptojn kujt i referohet personi q e tregon: vreshti sht Izraeli, i cili n Bibl quhet vresht i Zotit. Kujtojm t famshmn "Knga e vreshtit", kompozuar dhe knduar nga Isaia, q flet pr nj verbrs q prgatiti tokn, e punoi, pastaj e pastroi nga gurt, mbolli hardhi t vlefshme, m pas ndrtoi nj kull, grmoi edhe kazanin dhe m pas, natyrshm, priste q ajo t prodhonte rrush e vern pr gzimin e njerzve. Por n vend t ksaj ai vreshti prodhoi rrushin e thart e t pangrnshm.
    sht historia e trishtueshme e dashuris s Zotit t pashprblyer nga ky popull: Zoti nuk shprblehet nga ky popull. Dhe Jezusi e njeh mir kt kng t vreshtit, sepse n alegorin e tij ai kujton t gjitha kto shqetsime t Zotit pr popullin e tij.
    N analizn e ksaj shmblltyre do t vazhdojm n dy nivele.
    Niveli i par sht m e menjhershm: kuptimi q Jezusi donte t'i jepte shmblltyrs s tij, e cila u drejtohet autoriteteve m t larta fetare t kohs s tij. Ai sht n tempull. Shblltyra gjendet n fund t Ungjillit sipas Mateut dhe ungjilltari gjithashtu tregon pr fund t jets s Jezusit. Na thot se autoritetet m e larta fetare jan gati t kryejn nj krim t madh dhe me kt shmblltyr Jezusi dshiron t'i bj ata t mendojn pr prgjegjsin e tyre. Por ather do t kuptojm se mesazhi sht i vlefshm jo vetm pr autoritetet fetare t popullit t Izraelit, por sht i vlefshm pr komunitetet e krishtera t sotme, sepse vreshti ishte Izraeli dhe sot vreshti i Zotit sht bashksia jon e t pagzuarve, sht kisha.
    Dhe ne do ta pranojm me mirnjohje kt mesazh.
    Verbrsi prfaqson qart Zotin, i cili zbulon gjith dashurin e tij n kto mirsi.
    Cilat jan kto shenja mirsie? Le t prpiqemi t'i kujtojm ato.
    E para: Ai ndrton nj gardh sepse dshiron t caktoj kufijt e prons s tij. Izraeli ishte izoluar nga popujt pagan q kishin pronart e tyre, kishin perndit e tyre q diktonin normat morale, merrnin sakrificat dhe prkuljet e thell n shenj nderimi.
    Zoti kishte pronn e tij Izraelin dhe ai ia kishte caktuar atij kufijt e sakta dhe t qarta. Si? Ai e kishte mbrojtur at me nj gardh, q ishte Tora, ligji i tij.
    Libri i Eksodit thot: "Ti do t jesh prona ime, midis gjith popujve t toks".
    Zoti ka t njjtat vmendje pr Kishn q jeton n bot, por q nuk i prket bots, e cila ndjek nj logjik dhe rregulla jete q nuk jan ato t bots. Kisha nuk ndjek budallallqet q shumica ndoshta i merr si norm dhe si vlera maksimale t jets.
    Dhe gardhi q mbron komunitetin e krishter sht fjala e Ungjillit, e cila na mban gjithmon vigjilent dhe menjher identifikon nse ka ndonj bandit q ngjitet mbi gardh pr t prishur vreshtin.
    Shqetsimi i dyt: “N t punoi edhe shtrydhsin” (Is. 5,2). Nj mulli n kohn e Jezusit prbhej nga dy tanke. Ka nj tanke m t madhe, ku vendosej rrushi q pastaj shtypej. Sipr vendosej nj tra, t cilit i lidhnin litar q t mos rrshqitnin atab q shtypnin rrushin, duke krcyer e duke knduar dhe Bibla u referohet edhe ktyre kngve t gzimit t korrjes, t shtypjes. Mushti u mblidhej n nj rezervuar m t vogl.

    Un insistoj n kt tem t rrushit, mushtit dhe vers, sepse ajo q do Zoti nga ky vresht, produkti q ai pret, sht gzimi dhe vetm gzimi.
    Kisha n fakt u themlua nga Zoti q t prodhonte gzim dhe vetm gzim.
    Nuk e di pse ungjilli u mbulua me trishtim, gj q nuk ka absolutisht asnj kuptim, sepse e vetmja gj q dshiron Zoti, sht q t jemi t gzueshm dhe t lumtur. Kisha qe krijuar pikrisht pr t futur logjikn ungjillore n bot, dhe nga kjo logjik i vjen bots paqe dhe dashuri.
    Dhe Kisha nuk duhet ta prodhoj kt ver, kt gzim vetm pr vete. Jo, asaj i krkohet q t jet paqe dhe gzim pr t gjith botn.
    Shqetsimi i tret i verbrsit: Ndrtimi i nj kulle.
    N atin e kullave q ishin n vreshta verbrsi ndrton nj pik e vrojtimit q tregon vshtrimin e Zotit q ndjek, me kujdes amnor do t thosha, vreshtin e tij, e ruan, e mbron nga hajdutt, nga grabitsit q vijn vetm pr ta prishur at. Ai ruante Izraelin dhe sot mbikqyr bashksin e krishter.
    Pasi ua besoi vreshtin bujqve, i zoti i vreshtit shkon n nj vend t larg. Ai prfaqson Zotin q tani i ka besuar popullit t tij misionin pr t prodhuar gzim.
    Tani presim frutat. far do t prodhoj ky vresht?
    Dgjuesit e shmblltyrs, t cilt jan udhrrfyesit shpirtror t popullit, kryepriftrinjt q drejtojn liturgjit solemne t tempullit, jan shum t zellshm dhe bjn q tempullli t funksionoj me kapacitet t plot n kohn e Jezusit: esplanada sht gjithmon e mbushur me pelegrint, nga besimtart q ofrojn sakrifica, temjan, holokauste. Kta udhrrfyes shpirtror presin tani - sepse e kan kuptuar q jan vreshtart - presin lavdrime, sepse mendojn se Zoti sht i knaqur me religjonin e tyre q i ofron kaq shum lutje, kaq shum kng, kaq shum muzik, kaq shum shenja adhurimi.
    sht koha n t ciln edhe Kisha gjithashtu thirret t jap fryte, ato fruta q Zoti pret.

    Tani le t dgjojm se far ka prodhuar ky vresht:
    33 “Dgjojeni shmblltyrn tjetr: Ishte nj zot shtpie q kishte mbjell nj vresht. E thuri me gardh, punoi shtrydhsin e rrushit, ndrtoi kulln, ua dha vreshtarve ta punojn pr gjysm dhe shkoi n vend t huaj.
    34 Kur u afrua koha e t vjelave, drgoi te vreshtart shrbtort e vet pr t marr frytin q i takonte. 35 Vreshtart i kapn shrbtort: njrin e rrahn, nj tjetr e mbytn e nj tjetr e vran me gur. 36 Prap drgoi shrbtor t tjer, m shum se t part, porse edhe atyre ua bn ashtu.
    Jezusi po u flet krerve t priftrinjve, njerzve q i njohin mir shkrimet dhe prandaj i kuptojn menjher aludimet q Jezusi bn n shmblltyrn e tij, kur flet pr lajmtart e Zotit. Ata kujtojn at q thot Zoti me an t gojs s Jeremis:
    "24 Por nuk m dgjuan as nuk e prirn veshin e vet, por shkuan sipas ndjeve dhe mbrapshtis s zemrs s vet t prishur edhe ma kthyen shpinn e jo fytyrn, 25 q nga dita kur etrit tuaj doln nga toka e Egjiptit e deri n ditn e sotme. E un ju drgova t gjith shrbtort e mi, profett, si nj dit pr dit e me kujdes. 26 Por ata s’m dgjuan as s’m vun vesh dhe u bn kokfort dhe vepruan edhe m zi se etrit e tyre Q nga dita q etrit tuaj doln nga Egjipti e deri m sot, un kam drguar gjithmon te ju shrbtort e mi, profett. I kam drguar me shum kujdes, gjithmon, por njerzit nuk i kan dgjuar” (Jr.7,24-26).
    Jezusi kujton dy nga kto drgime, ndoshta duke iu referuar profetve q u drguan prpara Mrgimit dhe atyre q u drguan pas Mrgimit. Pastaj profecia u shua n shekujt e fundit para Krishtit, sepse Zoti nuk drgoi m profet: njerzit nuk i dgjonin.
    Pr far ishin thirrjet e ktyre shrbtorve t drguar n Izrael?
    Thjesht shfletoni librat e Profetve dhe e kuptoni menjher se far po krkonin.
    Ishte ajo q priste pronari i vreshtit.
    Isaia n kapitullin e par t librit e tij thot:
    "17 Msoni t bni vepra t mira:
    krkojeni drejtsin,
    ndihmoni t shtypurit,
    jepini t drejtn bonjakut,
    mbrojeni t vejn!” (Is. 1,17).
    Kta jan frutat q donte Zoti dhe e thot me gojn e profetit t tij.
    N kngn e vreshtit, q e prmenda m par, n fund Isaia thot:
    "Prita t ushtrojn virtytet, dhe ja, vetm paudhsi, drejtsin prita, ja ofshamat!” (Is. 5,17).
    Zoti priste drejtsi por u derdh gjak, ai priste drejtsi dhe ja klithma e t shtypurve.
    E vrteta sht se profett e drguar nuk i gjetn kurr kto fruta. far gjetn ata? Liturgji solemne, kurban qengjash, olokauste, temjan. Por profett i denoncuan kto praktika fetare si t padobishme, pa asnj vler.
    N fillim t librit t profetit Isaia, Zoti thot:
    "11 “’m duhen flit tuaja t panumrta?”
    ‑ thot Zoti. ‑
    “Jam ngopur me fli shkrumbimi deshsh,
    me dhjam bagtish t majura;
    e gjak demash,
    qengjash e cjepsh nuk dua!
    12 Kur donit t dilni prpara meje,
    kush i krkoi kto prej duarve tuaja
    q t shtitni npr tremet e mia?
    13 Pushoni s m sjelluri fli t padobi;
    inat e kam kemin.
    Hna e re, e shtuna dhe tubimet...” (Is. 1,11-13).

    N kapitullin 58 t Isais, profeti flet pr agjrimin:
    “4 Ja, ju njinoni pr t’u fjalosur e grindur,
    e rraheni me grushte si t patenzon.
    Mos agjroni m si sot,
    nse doni t dgjohet zri juaj ktu lart.
    5 Pse, a i till sht agjrimi q un zgjodha,
    dita kur njeriu bn vetmohim?
    T ulsh porsi zunkthi kokn tnde,
    t shtrosh grathore edhe hi?
    A thua kt do ta quash agjrim
    e dit q i plqen Zotit?
    6 Vall, a s’sht agjrimi q un zgjodha:
    t’i kputsh verigat e padrejtsis,
    t’i zgjidhsh leqet e zgjedhs,
    t’i lshosh t lir t ndrydhurit,
    t coptosh do zgjedh?
    7 A jo ta ndash bukn tnde me t uriturin,
    t’i shtiesh n shtpin tnde skamnort e t pastreht?
    Kur ta shohsh t zhveshurin, vishe
    dhe mos e prbuz farefisin tend” (Is.58,4-7).
    Duke qen se ata kmbnguleshin shum me kto thirrje, profett i mrzitn drejtuesit e vreshtit dhe far u bn ktyre profetve? I rrahn, i vran, i vran me gur.
    Vetm shikoni se far i ndodhi Jeremis, profetit q klasa priftrore kundrshtoi dhe torturoi m shum, profetit q i ngjan m shum Jezusit t Nazaretit: at e vun n zinxhir dhe e hodhn n nj stern; Uriahu goditet nga shpata; Zakaria vritet me gur n oborrin e tempullit.
    Le t shohim se far ndodh n vreshtin e Zotit, n Kishn ton sot.
    Kisha vazhdon t drgoj shrbtort e tij, profett, dhe far bjn kta profet? Ata gjithmon bjn thirrje pr nj jet m ungjillore, sepse logjika dhe mendimet e bots deprtojn lehtsisht n komunitetin e krishter dhe profett prkundrazi zgjojn gjithmon ndjeshmrin ungjillore q duhet t ket do komunitet.
    Profett, shrbtort, jan ata q denoncojn edhe fen hipokrite q qetson ndrgjegjet, por q nuk sht ajo q donte Zoti.
    Profett jan ata q nxjerrin n pah edhe mosprputhjen e disa praktikave t devotshmris, t disa traditave q nuk kan asnj lidhje me fjaln e Zotit. Profett e vrtett gjithmon i bezdisin ksaj devotshmris.
    Ne i kemi par edhe ata profett, koht e fundit. Le t mendojm pr nj Don Mazzolari, nj Oscar Romero, nj Tonino Bello, pr martirt shqiptar q kisha i ka lumturuar, q mrzitn shum.
    Por ka shenja q na lejojn t dallojm se kush sht drguar nga Zoti dhe kush flet vet. Do t prpiqem t prmend disa kritere q mund t jen t dobishme pr ne:
    Kriteri i par: Lajmtart e Zotit nuk krkojn kurr prfitime personale, ata nuk veprojn pr t marr merita ose njohje: fjalt e tyre diktohen gjithmon vetm nga nj pasion i madh pr kauzn e Ungjillit.
    Kriteri i dyt. Thirrjet e tyre prqendrohen gjithmon te frytet q pret Zoti: dashuria, vllazria, drejtsia, vmendja ndaj t varfrve. N fakt, ata jan gjithmon n ann e m t varfrve dhe gjithashtu kan gjithmon probleme me strukturat e pushtetit politik dhe gjithashtu me strukturat fetare, kur kto jan shprehje pushteti dhe jo shrbim ndaj komunitetit.
    Nj kriter i fundit. Jan ata q paguajn gjithmon personalisht, me sacrific t jets s tyre.
    Ja, Zoti e do shum vreshtin e tij dhe vazhdon t drgoj profett e tij.
    Nse kta lajmtar, kta profet, nuk dgjohen - vazhdon shmblltyrn Jezusi - pronari i vreshtit e do kt vresht aq shum sa drgon djalin e tij.
    “37 N fund drgoi t birin duke menduar: ‘Do t ken nderim ndaj djalit tim!’ 38 Porse vreshtart, kur e pan djalin i than njri‑tjetrit: ‘Ky sht trashgimtari! Ejani ta vrasim dhe neve do t na mbes pasuria e tij.’ 39 E kapn, e qitn jasht vreshtit dhe e vran” (v.21, 3739)”.
    far erdhi djali pr t pyetur drejtuesit e vreshtit?
    T njjtat fruta q kishin pretenduar t drguarit para tij, profett. Dhe far gjeti?
    Kjo na thuhet n Ungjijt Sinoptik me nj shmblltyr tjetr, at t fikut shterp, atij fiku q prodhonte vetm gjethe. Gjethet tregojn pamjen, dukjen e fes, gjethet q mashtrojn, q gnjejn, sepse fshehin mungesn e frutave, q sht i vetmi produkt q pret Zoti.
    Fiku sht nj tjetr imazh i popullit t Izraelit, jep fryte shum t mbl dhe jan kto fruta q Zoti pret nga kjo bim, Izraeli.
    Si rezultat i krkesave t bra nga i biri: ashtu si hoqn lajmtart e par, profett, drejtuesit e vreshtit e przun djalin dhe e vran.
    Shmblltyra prshkruan qart at q parashikoi Jezusi: ai e kuptoi se autoritetet fetare ishin gati ta largonin, ta dbonin nga vreshti, Jezusi n fakt ekzekutohet jasht Qytetit t Shenjt, sikur t ishte dikush q e kontaminoi at.
    far donin kta vreshtar? Ata donin t ruanin pozicionin e tyre prestigjoz, avantazhet e tyre ekonomik t bazuara n naivitetin e njerzve t devotshm.
    Vetm mendoni pr t ardhurat e mdha nga ofertat e tregut n t cilat tempulli ishte reduktuar. Le t kujtojm gjestin e br nga Jezusi pr t przn t gjith shitsit: kto nuk ishin frytet q Zoti priste nga populli i tij.
    Sot, n bashksin ton t krishter, le t jemi t kujdesshm, sepse rreziku i dbimit t djalit nga vreshti sht i pranishm edhe tek ne. Biri, Ungjilli, rreziku, tundimi pr ta przn Ungjillin nga jeta jon, nga jeta kishtare dhe nga jeta jon n bot, sht gjithmon nj tundim shum aktual.
    Para s gjithash, do t thoja pr ata q jan prgjegjs kryesor pr vreshtin n kish: edhe ata mund t tundohen t ln mnjan Ungjillin, t menaxhojn jetn kishtare sipas kritereve njerzore. Ata mund t mendojn se vreshti sht i tyre, se jan zotruesit e tij, pa e pasur Fjaln e Mjeshtrit si pikn e tyre t vetme t referimit. Ky tundim ishte tashm aty q nga fillimi i bashksive t krishtera: le t kujtojm kapitullin 5,1-4 t letrs s Pjetrit, kur ai thot:
    “1 Eprorve, pra, q jan tek ju u jap vrejtje un, epror edhe vet bashk me ta, dshmitar i mundimeve t Krishtit dhe pjestar i Lavdis q do t zbulohet: 2 ruajeni grigjn e Hyjit q ju sht ln n kujdes, mbikqyreni jo prdhuni, por vullnetarisht, si do Hyji; jo pr hir t fitess s ndyt, por me shpirt gatishmrie, 3 jo si zotrues mbi ata q ju jan besuar, por si shembull i grigjs. 4 E kur t shfaqet Kryebariu, do t merrni kurorn e lavdis, q kurr nuk vyshket”.
    Kur kujtojm historin e Kishs, kuptojm se vreshti i Zotit sht menaxhuar shum her nga drejtues t vreshtave q kan przn birin, Ungjillin nga jeta kishtare. Ata jan mkatet e komunitetit ton t krishter.
    Por ktu nuk po flasim vetm pr hierarkit kishtare, t cilat sigurisht kan prgjegjsi nse jeta e Kishs nuk paraqitet si ungjillore autentike, por t gjith besimtart mund ta bjn kt mkat t prjashtimit t Ungjillit nga jeta kishtare.
    Le t mendojm pr shembull: kur administrohen t mirat toksore, cilat jan kriteret q ndjekin t krishtert?
    sht ligji i tregut apo sht Ungjilli q i drejton, apo e ln mnjan Ungjillin?
    Kur nj trashgimi duhet t ndahet, nse dikush kujton Ungjillin, far do t prgjigjen shum t krishter? Lreni t qet Ungjillin, atje jan ligjet e shtetit!
    Pra, le t mendojm si pagan, sikur t mos na kishte thn Krishti q t mos grumbullojm mallra n kt tok, por n parajs ku hajdutt nuk vjedhin!
    Kur jetojm si n qoft Ungjilli t mos ekzistonte, a nuk sht e vrtet q po e nxjerrim birin, Jezusin nga vreshti.
    N mnyrn e konceptimit t familjes monogame, dshmitar i dashuris besnike dhe pa kushte, mentaliteti aktual ndonjher bashkndahet edhe nga t krishtert q kshtu largojn Krishtin dhe Ungjillin e tij nga ky vizion i dashuris bashkshortore.
    Edhe n shoqri, Ungjilli sht przn q kur Nietzsche shqiptoi frazn e famshme q ka vazhduar t qarkulloj: "Zoti ka vdekur, ne e kemi vrar". Pasojat e ksaj vrasjeje, t dbimit t Krishtit nga jeta e nj shoqrie, jan aty pr t'i par t gjith.
    Ne shohim se far prodhon njeriu kur shkputet nga vlerat ungjillore: lufta, monstruoziteti, vetmia, mungesa e kuptimit t jets, nihilizmi, shkatrrimi i krijimit.
    Ja, le t kemi kujdes pse kjo shmblltyr sht edhe pr ne: sot le t hapim syt, le ta njohim djalin, le ta mos e nxierrim nga vreshti!
    Dhe shmblltyra prfundoi me nj sken dramatike, at t vrasjes s djalit. Ka mbaruar?
    A ka arritur e keqja fitoren prfundimtare? Le t dgjojm:
    “40 Tashti, kur t vij i zoti i vreshtit, ka do t’u bj ktyre vreshtarve?”
    41 Iu prgjigjn: “T kqijt do t’i shfaros keqas e vreshtin e vet do t’ua jap vreshtarve t tjer, t cilt do t’i japin frytin posa t vij koha e t vjelave.”
    42 Jezusi u tha: “A nuk e lexuat asnjher n Shkrimin e shenjt:
    ‘Guri q ndrtuesit e qitn jasht prdorimit
    u b guri i kndit;
    kjo sht vepr e Zotit,
    sa mrekulli n syt tan!’
    43 Prandaj ‑ po ju them ‑ juve do t’ju hiqet dore Mbretria e Hyjit e do t’i jepet nj populli q i prodhon frytet e saj!”
    Pasi tregoi shmblltyrn, Jezusi u drejtohet drejtprdrejt dgjuesve t tij, t cilt jan kujdestart e vreshtit, dhe i pyet ata: far do t bnit tani n vend t pronarit?
    Prgjigja sht ajo q do t japim edhe ne: ndshkim, coptim t atyre kriminelve.
    Jezusi shpall nj udi, jo dnimin, por, nprmjet krimit m t madh q njerzit kan kryer, Perndia ka ndrtuar kryeveprn e tij t dashuris dhe shptimit.
    Zoti nuk deshi q i biri t vdiste, por duke drguar nj qengj mes ujqrve, fati i djalit t tij u vulos. Por far u zbulua n kt mkat t kryer nga njerzit?
    Dashuria e pafundme e Zotit! Sepse n kryq far tha Zoti me gojn e t birit? fardo q t m bsh, nuk mund t mos t dua.
    Nuk mund t ket zbulim m t madh t dashuris s Zotit sesa nprmjet ktij krimi, t kryer nga njerzit.
    Prfundimi i shmblltyrs paraqitet me nj imazh dramatik: nse dikush bie mbi kt gur do t vdes dhe nse ky gur bie mbi dik do ta drrmoj. far kuptimi kan?
    Jan imazhe t tmerrshme, por mesazhi sht i mrekullueshm, gzimi.
    Guri sht Krishti, ky gur u hodh posht nga ndrtuesit, por Zoti e vendosi at, n Pashk, si gur themeli i nj ndrtimi t jashtzakonshm.
    far do t thot kjo prplasje me kt gur? Guri sht Krishti, manifestimi i dashuris s Zotit.
    Ne mendojm se dashuria sht m e dobt se egoizmi. A do t fitoj apo do t mposhtet dashuria n bot? Sepse me egoizm ne instinktivisht mendojm pr veten ton.
    Dashuria sht nj logjik q vjen nga lart, t ciln Zoti e ka vendosur n zemrat tona.
    Pra, kush do t fitoj mes egoizmit dhe dashuris?
    Jezusi thot: nse dikush bie kundr ktij guri duket i dobt, por dashuria sht m e fort se egoizmi, qengji duket i dobt, por sht m i fort se ujqrit.
    Prandaj, nuk sht nj thnie krcnuese q Jezusi prdor pr t prfunduar mesazhin e tij, por sht nj shpallje gzimi dhe shprese: Dashuria sht m e fort se e keqja n bot.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 04-10-2023 m 15:05

  6. #386
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 27 Ord VITI A.

    M 8 – 10 – 2023


    LEXIMI I PAR. Is. 5,1-7


    1 Do t’ia kndoj t dashurit tim
    kngn e mikut tim
    mbi vreshtin e tij.
    Miku im kishte vreshtin
    n nj kodr pjellore.
    2 E thuri,
    ia qroi gurt,
    e mbltoi me hardhi t zgjedhura,
    n mes t tij e ndrtoi kulln,
    n t punoi edhe shtrydhsin.
    Priste se do t’i bnte rrush,
    por i bri vetm larushk.
    3 Tani, banor t Jerusalemit
    e ju burrat e Judes,
    ndajeni kt pleqri
    mes meje e vreshtit tim.
    4 ’u desh tjetr t bj pr vreshtin
    q s’e bra?
    Shpresoja se do t m jepte rrush,
    prse m bri ve larushk?
    5 Juve tani po ju dftoj
    ’do t’i bj un vreshtit tim:
    do ta shthur gardhin e tij,
    q t bhet djerr
    do t’rrzoj ledhet e tij
    q t shkelmohet.
    6 Le t mbes shkret
    mos t kihet as mos t mihet,
    le ta mbulojn halluga e ferra;
    reve un do t’u urdhroj
    nj pik shi mbi t t mos bjer.
    7 Vreshti i Zotit t Ushtrive
    sht shtpia e Izraelit,
    fidant e zgjedhur t tij
    jan banort e Judes.
    Prita t ushtrojn virtytet,
    dhe ja, vetm paudhsi,
    drejtsin prita, ja ofshamat!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    NJ KNG PE VJELJEN E RRUSHIT BHET KNG DASME


    Fillon si nj kng pr vjeljen e rrushit:
    “1 Do t’ia kndoj t dashurit tim
    kngn e mikut tim
    mbi vreshtin e tij.
    Miku im kishte vreshtin
    n nj kodr pjellore.
    2 E thuri,
    ia qroi gurt,
    e mbltoi me hardhi t zgjedhura,
    n mes t tij e ndrtoi kulln,
    n t punoi edhe shtrydhsin.
    Priste se do t’i bnte rrush,
    por i bri vetm larushk” (Is. 5,1-2).
    N vresht, n Izrael, sht nj gj me vler! Dhe t gjith e din se far kujdesi t durueshm dhe t vmendshm krkon nga vreshtari. Aq sa nj kng vjelje q lavdronte shqetsimin e vreshtarit, ishte br nj kng dasme: burri i ri ishte i ftuar t kujdesej sa m shum pr gruan e tij.


    DASMA, IMAZHI I BESLIDHJES S ZOTIT ME POPULLIN E TIJ.

    Profeti Isaia, nga ana tjetr, prsrit t njjtn kng, por kt her pr t folur pr Beslidhjen midis Zotit dhe Izraelit. Nga knga e vjeljes s rrushit q u b kng dasme, ai nxori nj shmblltyr t vrtet. Prandaj dgjuesit e tij nuk do t gabojn: kjo nuk sht nj kng e thjesht korrjesh, as edhe vetm nj kng pr nj fest pr dasmat!
    Pr m tepr, sht vet profeti q e deshifron shmblltyrn.
    "7 Vreshti i Zotit t Ushtrive
    sht shtpia e Izraelit,
    fidant e zgjedhur t tij”
    Sa pr frutat, Isaia sht po aq i qart: rrushi i mir q pritet sht i drejt dhe drejtsi; rrushi i keq sht ajo q ai e quan "krim dhe klithma".


    FRUTAT E KEQE T KSAJ VRESHTI.

    N pjesn tjetr t ktij kapitulli, ai saktson qortimet e tij:
    “8 Mjer kush shtpis i shton shtpi
    kush i shton ars ar deri n skaj t vendit!
    A thua ju t vetmit do t jetoni ktu mbi dhe?” (Is. 5,8).
    Ktu synohet ndjekja egoiste e parave dhe prons. Dhe kjo pakujdesi e t pasurve pr fatkeqsin e t varfrve karakterizon shpesh periudha t begata:
    “11 Mjer ata q n mngjes hert
    vrapojn pas pijeve dehse
    dhe pin natn deri von,
    prej vers t prvluar.
    12 Harpa e kitara,
    lodra e fyej n gosti me ver,
    s’jan n kujdes pr veprim t Zotit
    as s’i shikojn veprat e duarve t tij” (Is 5,8.11-12).
    M keq akoma, sht humbja e t gjith moralit dhe oroditja e drejtsis:
    “20 Vaj pr ata q t keqen e quajn t mir
    e t mirn t keqe,
    q terrin e mbajn pr drit
    e q dritn e mbajn errsir,
    q t idhtn e mbajn pr t mbl
    e t mbln e mbajn pr t idht!
    21 Mjer ata q n syt e vet
    e mbajn veten se jan t urt,
    q pr t menur e mojn veten!
    22 Mjer ata q jan trima pr t pir ver,
    t part pr t przier pije t forta,
    23 q pr dhurata e shfajsojn t shtrembtin
    e t drejtit ia mohojn t drejtn!” (Is. 5, 20-23).
    far bn vreshtari i shprblyer keq pr prpjekjet e tij? Ai prfundimisht pranon se toka sht shum e keqe dhe e braktis biznesin. Sheshi i bukur dhe i rregulluar mir do t kthehet shpejt prsri n nj djerrin ku do t rriten gjemba dhe ferra, si thot Isaia.
    sht gjithmon i njjti msim: sapo largohemi nga besnikria ndaj urdhrimeve, marrim rrugn e gabuar dhe njerzit t krijuar n mnyr q t gjith t jen t lumtur dhe t lir, bhen mbretrimi i t gjitha egoizmit dhe t gjitha veseve; dhe gjithmon gjithka prfundon keq. Ashtu si nj cop e bukur hardhish e ln e braktisur bhet pre e kafshve t egra.


    ZEMRIMI I VRESHTARIT.

    Ajo q sht shqetsuese, edhe nj her, n kt mesazh t profetit, sht se Isaia ia atribuon ushtrimin e ndshkimit vet Perndis: vreshtari n shmblltyrn e Isais nuk sht i knaqur t lr q gjithka t vazhdoj t shkoj si gjithmon m par. sht vet ai q heq gardhin dhe hap nj arje n mur, n mnyr q hardhit t shkelen dhe t gllabrohen nga kafsht...
    N realitet, si t dieln e kaluar, me profetin Ezekiel, jemi n nj faz t pedagogjis s Zotit. Me Isain, ne jemi edhe prpara Ezekielit, pra n nj koh kur themi me gatishmri se Zoti i ndshkon veprimet tona t kqija; sidomos n nj koh kur ne nuk jemi t liruar nga idhujtaria: prandaj pr profetin, mbi t gjitha sht shtje e pohimit se ka vetm nj fuqi n bot; asnj hyjni tjetr nuk duhet pasur frik. N do gj q na ndodh, ne duhet t'i drejtohemi Perndis s Izraelit. Ai, i Shenjti i Izraelit, sht krejtsisht i huaj pr t gjitha poshtrsit dhe padrejtsit e njerzve. Prandaj, ata nuk kan asnj shans pr t mbijetuar nse nuk ndryshojn jetn e tyre.
    Ktu Isaia bn zrin e madh, mund t thuhet, por t mos harrojm se i njjti Isaia, m von, kur t jet e nevojshme t ngrihet morali i trupave, do t rifilloj kngn e tij t vreshtit me vargje t tjera:
    “2 At dit do t jet nj vresht i mbl:
    kndojini atij!
    3 Un, Zoti, at e ruaj,
    do koh vet e ujis,
    roje i rri nat e dit,
    q askush t mos e dmtoj.
    4 Kundr tij nuk jam zemruar” (Is. 27,2-4a).
    Fati yn, dy mij e pesqind vjet m von, sht t dim se Zoti nuk zemrohet kurr!


  7. #387
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 27 Ord. VITI A

    M 8-10-2023.


    PSALMI: 80, 9.12, 13-14, 15-16a, 19-20.


    9 Vreshtin nga Egjipti e nxore
    e, pr ta mbjell at, pagant i dbove.
    12 pinjollt e tij arritn deri n det,
    shermendet i hodhi deri n Lum.
    13 Gardhin pse ia theve
    q ta vjel do kalimtar?
    14 E dmtoi derri i egr,
    e kulloti do egrsir.
    15 Kthehu, Hyji i ushtrive,
    shikoje nga qielli e shihe,
    eja, shihe kt vresht
    16 dili zot se ti vet e mbolle:
    19 Kurr m nuk do t largohemi prej teje:
    na prtrij e do ta thrrasim Emrin tnd.
    20 O Zot, Hyji i ushtrive, deh ti, na prtrij,
    kthjelle fytyrn tnde e na shpto!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    VRESHTI I ZOTIT SHT IZRAELI.


    Pr ata q kan dgjuar kngn e vreshtit t Isais, n leximin e par t ksaj t diele t njzet e shtat, ky psalm sht jehona e prsosur. Tema sht e njjt: Izraeli krahasohet me nj vresht, vreshtari i t cilit sht Perndia. Ai ka br pr vreshtin e tij gjithka q mund t bj nj vreshtar; e kujdesi, e mbrojti, e mbajti... mjerisht, hardhia nuk prodhoi asgj:
    “1 Do t’ia kndoj t dashurit tim
    kngn e mikut tim
    mbi vreshtin e tij.
    Miku im kishte vreshtin
    n nj kodr pjellore.
    2 E thuri,
    ia qroi gurt,
    e mbltoi me hardhi t zgjedhura,
    n mes t tij e ndrtoi kulln,
    n t punoi edhe shtrydhsin.
    Priste se do t’i bnte rrush,
    por i bri vetm larushk.
    3 Tani, banor t Jerusalemit
    e ju burrat e Judes,
    ndajeni kt pleqri
    mes meje e vreshtit tim” (Is. 5,1-2).
    E dim fundin e kngs: vreshtari zemrohet:
    “5 Juve tani po ju dftoj
    ’do t’i bj un vreshtit tim:
    do t shthur gardhin e tij,
    q t bhet djerr
    do t’rrzoj ledhet e tij
    q t shkelmohet.
    6 Le t mbes shkret
    mos t kihet as mos t mihet,
    le ta mbulojn halluga e ferra;
    reve un do t’u urdhroj
    nj pik shi mbi t t mos bjer” (Is. 5,5-6).


    HISTORIA E KTIJ VRESHTI SHT HISTORIA E IZRAELIT

    sht e qart se metafora e vreshtit u kuptua n mnyr t prkryer kur ky psalm u kndua n tempullin e Jerusalemit, sepse fatkeqsit e Izraelit shprehen me t njjtat imazhe. Pr shembull, ne i themi Zotit:
    “13 Gardhin pse ia theve q ta vjel do kalimtar? 14 E dmtoi derri i egr, e kulloti do egrsir” (v.13-14).
    Prktheni, jemi n nj periudh pushtimi t huaj; kafsht e egra jan armiqt e momentit. N nj varg tjetr, thuhet ende:
    “17 Ata q e dogjn dhe e pren
    le t sharrojn prej krcnimit t fytyrs sate.
    18 Dora jote qoft mbi njeriun e t djathts sate,
    mbi birin e njeriut q pr vete e rrite” (v.17-18).
    Atje ku ishte vreshti, gjithka u shkatrrua, sht djegur” dhe gjithashtu:
    “7 Na bre shkak grindjeje pr fqinjt tan
    e armiqt tan po qeshen me ne” (v.7).
    Cilt armiq jan pikrisht kta? Nuk mund ta themi. Fatkeqsisht, t gjitha luftrat dhe t gjitha pushtimet e huaja, kudo n siprfaqen e globit, sjellin me vete t njjtin procesion mizorish dhe fatkeqsish. Nj fjali tjetr thot:
    “5 O Zot, Hyji i ushtrive, deri kur do t hidhrohesh
    n lutjen e popullit tnd?
    6 Deri kur do t na ushqesh me buk lotsh,
    e do t na japsh t pim uj lotsh me shumic?” (v. 5-6).
    Kjo nuk mjafton pr t gjetur rrethanat konkrete q e kan frymzuar kt lutje; prandaj sht e pamundur t dihet se kur sht shkruar ky psalm; ishte n kohn kur fuqia e madhe asiriane pushtoi t gjith rajonin, duke filluar nga mbretria veriore? Kjo do t na onte shum prpara mrgimit n Babiloni, midis shekujve t nnt dhe t shtat para Krishtit (q kur kryeqyteti i Mbretris Veriore, Samaria, u shtyp n 721). A ishte shum m von, pas pushtimit t Jerusalemit nga Babilonia, domethn n shekullin e gjasht? Dhe ka ende hipoteza t tjera t mundshme. N do rast, pavarsisht rrethanave konkrete n t cilat lindi ky psalm, populli i Izraelit mundi ta thoshte prsri disa her. (Dhe, sot, n siprfaqen e globit, ne njohim disa njerz q mund ta rishpiknin at pr llogari t tyre).



    PRBRJA SHUM E KUJDESSHME E KTIJ PSALMI

    Kur e lexojm kt psalm n trsi, ai shfaqet si nj kng e prbr nga katr vargje dhe katr refrene; vargjet tregojn historin e Izraelit: vreshti i zgjedhur nga Perndia dhe i marr nga Egjipti; me fjal t tjera, njerzit q Zoti zgjodhi, t cilt i mblodhi, i liroi nga skllavria n Egjipt dhe i solli n Tokn e Premtuar:
    “Vreshtin nga Egjipti e nxore
    e, pr ta mbjell at, pagant i dbove.
    Tokn ia prgatite,
    lshoi rrnj dhe e mbushi token” (v. 9-10).
    Dhe tani kjo vresht sht n nj situate t mjerueshme, sht e shkret, kur e marrim n konsiderata, e kuptojm q ne mund vetm t qajm.
    Refreni sht fraza:
    “Zot, Perndi i gjithsis, na kthe;
    le t shklqej fytyra jote dhe ne do t shptojm”.
    Shprehja "na kthe" sht tipike pr festimet e pendimit: fjala "kthim" do t thot "t konvertohesh", t kthehesh. Sepse ne e dim mir se nse hardhia ka dhn fryt t keq, nuk sht faji i vreshtarit; mjaft e kishin thn profett, ndr t tjera edhe Isaia! Frytet e mira q priste Perndia ishin e drejt dhe drejtsia; si thot Mikea n nj fjali t mrekullueshme: "O njeri, ti je br t njohsh se far sht e mir, far krkon Zoti prej teje: asgj tjetr vese t respektosh drejtsin, t duash besnikrin dhe t prkushtohesh pr t ecur me Perndin tnd" (Mi. 6,8).
    Edhe pse u paralajmruan, besimtart, t liruar nga Zoti q do q njeriu t jet i lir, megjithat ata i drrmuan t varfrit dhe e kthyen vllan n skllavri. Ata nuk kultivuan drejtsi, ata kultivuan pasuri egoiste.



    ZOTI I GJITHSIS, KTHEHU… NA KTHE!

    Prandaj kori sht nj krkes pr falje. Ajo q sht mbreslnse sht se formula luhatet mes "Zoti i universit, kthehu!" dhe “Zoti i universit, na kthe!” Kur i lutemi Zotit t kthehet duke thn “Zot, kthehu”, nnkuptojm “kthehu dhe na shpto”: padyshim, ne e dim mir se ai nuk sht larguar; por sht nj thirrje pr ndihm; formula e dyt “Zoti i universit, na kthe” thot qart se kthimi n besim sht edhe vepr e Zotit edhe e njeriut, sht kthesa e njeriut e kthyer nga Shpirti i Zotit.

  8. #388
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 27 Ord. VITI A

    M 8 10 2023.


    UNGJILLI: Mt.21, 33-43.


    33 Dgjojeni shmblltyrn tjetr:
    Ishte nj zot shtpie q kishte mbjell nj vresht. E thuri me gardh, punoi shtrydhsin e rrushit, ndrtoi kulln, ua dha vreshtarve ta punojn pr gjysm dhe shkoi n vend t huaj.
    34 Kur u afrua koha e t vjelave, drgoi te vreshtart shrbtort e vet pr t marr frytin q i takonte. 35 Vreshtart i kapn shrbtort: njrin e rrahn, nj tjetr e mbytn e nj tjetr e vran me gur. 36 Prap drgoi shrbtor t tjer, m shum se t part, porse edhe atyre ua bn ashtu.
    37 N fund drgoi t birin duke menduar: Do t ken nderim ndaj djalit tim! 38 Porse vreshtart, kur e pan djalin i than njri‑tjetrit: Ky sht trashgimtari! Ejani ta vrasim dhe neve do t na mbes pasuria e tij. 39 E kapn, e qitn jasht vreshtit dhe e vran.
    40 Tashti, kur t vij i zoti i vreshtit, ka do tu bj ktyre vreshtarve?
    41 Iu prgjigjn:
    T kqijt do ti shfaros keqas e vreshtin e vet do tua jap vreshtarve t tjer, t cilt do ti japin frytin posa t vij koha e t vjelave.
    42 Jezusi u tha:
    A nuk e lexuat asnjher n Shkrimin e shenjt:
    Guri q ndrtuesit e qitn jasht prdorimit
    u b guri i kndit;
    kjo sht vepr e Zotit,
    sa mrekulli n syt tan!
    43 Prandaj ‑ po ju them ‑ juve do tju hiqet dore Mbretria e Hyjit e do ti jepet nj populli q i prodhon frytet e saj!



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    SHMBLLTYRA E VRESHTIT



    Ne njohim menjher n kt shmblltyr t Jezusit huazimet q ai bn nga knga e vreshtit t profetit Isaia:
    1 Do tia kndoj t dashurit tim
    kngn e mikut tim
    mbi vreshtin e tij.
    Miku im kishte vreshtin
    n nj kodr pjellore.
    2 E thuri,
    ia qroi gurt,
    e mbltoi me hardhi t zgjedhura,
    n mes t tij e ndrtoi kulln,
    n t punoi edhe shtrydhsin.
    Priste se do ti bnte rrush,
    por i bri vetm larushk (Is. 5,1-2).
    Pronari e rrethon vreshtin e tij me t njjtin kujdes si vreshtari i Isais; por ngjashmrit mbarojn me kaq. N ungjill, shmblltyra merr nj kthes t re dhe pr kt arsye ofron nj msim t ri. Kjo do t thot se Jezusi mori temn e shmblltyrs s vreshtit nga Isaia, por modifikoi simbolikn, e cila sht nj mnyr shum e zakonshme pr autort biblik. Mjafton t shohim sesi metaforat biblike (si ajo e gurthemelit, pr shembull) evoluojn nga nj autor te tjetri.
    Gjykimi q Jeremia u dha tashm popullit t Izraelit mund t na ndrioj: 22 Sepse un nuk u kam thn as nuk u kam urdhruar etrve tuaj ditn q i nxora nga toka e Egjiptit n lidhje me flit e shkrumbimit e t theroreve. 23 Porse un u kam dhn kt urdhr: Dgjojeni zrin tim dhe un do t jem Hyji juaj e ju do t jeni populli im. Ecni vazhdimisht udhs q do tju urdhroj q t jeni t lum. 24 Por nuk m dgjuan as nuk e prirn veshin e vet, por shkuan sipas ndjeve dhe mbrapshtis s zemrs s vet t prishur edhe ma kthyen shpinn e jo fytyrn, 25 q nga dita kur etrit tuaj doln nga toka e Egjiptit e deri n ditn e sotme. E un ju drgova t gjith shrbtort e mi, profett, si nj dit prdit e me kujdes. 26 Por ata sm dgjuan as sm vun vesh dhe u bn kokfort dhe vepruan edhe m zi se etrit e tyre. 27 Ti thuaju t gjitha kto fjal, por ata sdo t dgjojn; do ti thrrassh, por ata sdo t t prgjigjen. 28 Ather thuaju: Ky sht nj popull q nuk e dgjon zrin e Zotit, Hyjit t vet, e nuk e pranon msimin. U zhduk besnikria, u zhduk nga goja e tyre (Jr.7,22-28). Mateu e shkroi Ungjillin e tij n fund t shekullit t par, n nj koh kur refuzimi i hebrenjve pr t njohur Mesin favorizoi hyrjen e paganve n Kish. Prandaj nuk sht pr t'u habitur t gjesh n tekstet e ksaj periudhe nj avantazh polemik kundr atyre q e shtyn popullin hebre t refuzonte Krishtin.
    N Isae, pronari sht n t njjtn koh edhe vreshtari; vreshti prfaqson popullin e Izraelit, nj vresht i rrethuar me kujdes, por q zhgnjen sepse prodhon vetm fryte t kqija.
    N shmblltyrn e Jezusit, pronari nuk sht vreshtari, ai nuk e shfrytzon drejtprdrejt vreshtin e tij, ai ua beson at vreshtarve t tjer; le t dgjojm Shn Mateun:
    ua dha vreshtarve ta punojn pr gjysm dhe shkoi n vend t huaj (v. 33).



    KUSH SHT VRESHTI? DHE KUSH JANE VRESHTART?

    Se kush sht vreshti dhe kush jan vreshtart, nuk sht e qart. Ka dy hipoteza: hipoteza e par, vreshti prfaqson Izraelin, si te Isaia, dhe vreshtart jan krert e priftrinjve dhe farisenjt. Ata ishin n krye t vreshtit, populli i Izraelit, dhe ata i udhhiqnin keq, pasi i keqtrajtuan t gjith profett dhe, n fund t fundit, ata po refuzojn Birin e Dashur t Atit.
    Hipoteza e dyt, vreshti prfaqson Mbretrin e Zotit dhe vreshtart prfaqsojn gjith popullin e Izraelit, q kishte marr prgjegjsin pr Mretrin e Zotit. sht kjo hipoteza e dyt e cila sht ndoshta e sakta, pasi Jezusi prfundon duke thn:
    Juve do tju hiqet dore Mbretria e Hyjit e do ti jepet nj populli q i prodhon frytet e saj (v.43).




    MBRETRIA E PERNDIS DO TJU HIQET DORE JUVE.

    Kjo fjali e fundit e Jezusit sht e tmerrshme:
    Juve do tju hiqet dore Mbretria e Hyjit e do ti jepet nj populli q i prodhon frytet e saj (v.43).
    A duhet t konkludojm se populli i Izraelit do t refuzohej? Pyetje serioze q ka helmuar dialogun midis hebrenjve dhe t krishterve pr njzet shekuj; dhe t ciln Shn Pali, ifuti, tashm e prballoi me dhimbje n letrn drejtuar Romakve. Prfundimi i tij ishte se, n nj mnyr misterioze, por t sigurte, Izraeli mbetet populli i zgjedhur n shrbim t bots, sepse Perndia nuk mund ta refuzoj veten:
    28 N lidhje me Ungjillin, ata jan armiq, por pr t mirn tuaj; por, si popull i zgjedhur, jan t dashur prej Hyjit pr arsye t etrve, 29 sepse dhuratat dhe grishja e Hyjit nuk trhiqen (Rm. 11,28-29).
    Nga ana tjetr, nuk duhet t harrojm se nj shmblltyr nuk sht kurr nj vendim, por nj thirrje pr konvertim; sht e vrtet se nga nj shmblltyr n tjetrn, n kt faz t fundit t jets s Jezusit, toni ngrihet, por kjo ndodh sepse nevoja e ardhjes s Mesis dhe t njohjes s tij si Mesis bhen urgjente. Jemi n prag t Pasionit. Nuk duhet t harrojm kurr faktin se dshira e vazhdueshme e Jezusit sht t shptoj njerzit, jo t'i dnoj ata; dhe se, nse i shron t lindurit e verbr, dshiron edhe m shum t'i shroj bashkatdhetart e tij nga verbria. Prandaj, ne kemi ktu nj prpjekje t fundit t Jezusit pr t paralajmruar farisenjt; fjalt e tij jan t rnda, por nuk prbjn nj gjykim prfundimtar.
    Ky nuk sht n asnj mnyr nj gjykim prfundimtar i popullit hebre n trsi apo edhe i udhheqsve t tyre; kjo gj do t ishte n kundrshtim me t gjith ungjillin. Pr m tepr, njoftimi m i rndsishm nuk sht se atyre u hiqet Mbretria: ajo q ka rndsi sht se, pavarsisht nga pengesat e ngritura nga njerzit, Mbretria prodhon frytet e saj. Nuk sht vreshtari ai q ka rndsi, sht rrushi.



    GURI I REFUZUAR NGA NDRTUESIT


    Por mbi t gjitha sht komenti i Jezusit ai q na jep elsin e shmblltyrs:
    A nuk e lexuat asnjher n Shkrimin e shenjt:
    Guri q ndrtuesit e qitn jasht prdorimit
    u b guri i kndit;
    kjo sht vepr e Zotit,
    sa mrekulli n syt tan! (v. 42).
    Zoti sht msuar me kto prmbysje t situatave. Tashm, n librin e Zanafills, djemt e Jakobit kishin thn pr vllain e tyre Jozefin "ja ku sht i dashur, ta vrasim"... nuk e imagjinonin q ai q donin t eliminonin, ishte ai q do ti kishte shptuar ata dhe gjith njerzit (Zn. 37,20). N nj far mnyre, Jezusi shpall Ringjalljen e tij ktu: ai, guri i hedhur posht do t bhet gurthemeli i ndrtess; kjo fjali prkthehet: njerzit e rinj do t jen t gjith ata q mblidhen rreth Jezusit, pavarsisht nga origjina e tyre. Dhe askush nuk prjashtohet: t gjith vreshtart prfshihen n frazn e Jezusit n kryq "O At, fali ata, ata nuk din se far bjn".
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 06-10-2023 m 07:19

  9. #389
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA 28 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 28 Ord. VIT A.

    M 15 – 10 – 2023


    UNGJILLI: Mt. 22,1 – 14.


    1 Jezusi filloi prap t’u flas n shmblltyra. Thoshte:
    2 “Mbretria e qiellit sht e ngjashme me mbretin q bri dasm pr djalin e vet. 3 Mbreti drgoi shrbtort e vet pr t grishur t ftuarit n dasm. Por ata nuk deshn t vijn. 4 Drgoi prsri shrbtor t tjer duke thn: ‘Thuajini t ftuarve: gostin e kam gati: i preva demat e mi e bagtit e majura! Gjthka sht gati! Ejani n dasm!’
    5 Por ata nuk ia vun veshin e shkuan: kush n arn e vet e kush n tregti t vet. 6 T tjert, pastaj, i zun shrbtort e tij, i munduan e i vran. 7 Pr kt pun mbreti u zemrua, drgoi ushtrin e vet, i vrau ata gjaksor dhe e dogji qytetin e tyre.
    8 Ather u tha shrbtorve t vet: ‘Dasma njmend sht gati, por t ftuarit nuk qen t denj. 9 Shkoni, pra, n udhkryqe e, kdo q t gjeni, thirreni n dasm!’
    10 Shrbtort doln npr udh dhe i solln t gjith ata q gjetn: t mir e t kqij. Kshtu salloni i dasms u mbush me t ftuar.
    11 Ather hyri edhe mbreti pr t’i par t ftuarit. Vuri re aty njrin q s’e kishte veshur petkun e dasms. I tha: 12 “Mik, si hyre ktu pa pasur petkun e dasms?” Ai s’e eli gojn. 13 Ather mbreti u tha shrbtorve: ‘Lidheni kmbsh e duarsh e hidheni jasht n errsir, ku do t jet vaj e krcllim dhmbsh!’ 14 Sepse, shum jan t grishur, por pak jan t zgjedhur”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Shoqria e Izraelit n koht biblike prbhej nga barinj dhe fermer q bnin nj jet mjaft t vshtir. Ata ishin njerz t thjesht, t cilve u duhej t punonin gurishte. Midis tyre po qarkullonte nj histori q thoshte se Zoti, kur krijoi botn, kishte katr kova me gur, tre prej t cilave i prdori pr Izraelin dhe nj pr pjesn tjetr t bots.
    Fushat e mdha pjellore ishin n duart e pronarve t tokave dhe, pr t siguruar nj vakt t lir t prditshm pr familjen, fermeri duhej t punonte pr or t tra nn nj diell prvlues dhe me mjete shum rudimentare.
    Kta t varfr t vendit organizonin edhe ata disa festime, por banketet e bollshme ishin rezervuar vetm pr t pasurit.
    Profett i kan denoncuar vazhdimisht kto orgji q ishin t mundshme pr t pasurit, me argtimet, lakmin dhe padrejtsit e tyre.
    Ka pasur nj moment n historin e Izraelit veanrisht t vshtir pr t varfrit e vendit, pas mrgimit, kur grupe t ndryshme mrgimtaresh u kthyen nga Babilonia.
    Ata ishin njerz t varfr t shpronsuar q nuk kishin arritur t bnin nj vend pr veten e tyre n Mesopotami dhe, kur mbrritn n Izrael, pan se shtpit e tyre dhe fushat e tyre ishin pushtuar nga t tjert. Kshtu ata u detyruan t viheshin n shrbim t pronarve t tokave q i shfrytzonin dhe kryenin lloj-lloj abuzimesh e padrejtsish ndaj tyre.
    Cila do t kishte qen e ardhmja e tyre? Ata nuk mund t kishin shpresa se dika do t ndryshonte, sepse ata q ishin n pushtet, ishin t pasurit dhe donin q gjrat t vazhdonin si ishin: t pasurit festonin dhe t varfrit prpiqeshin t mbijetonin.
    N kt koh - jemi n shekullin e V para Krishtit. – fillon nj lvizje teologjike shum e rndsishme, ajo q ne e quajm lvizje apokaliptike.
    Ata nuk e dinin se ishin apokaliptik, kshtu i quajm ne.
    Ata ishin njerz t thjesht, por njerz t vmendshm dhe t ndjeshm ndaj gjendjes s mjerueshme t m t varfrve dhe filluan, pikrisht n emr t Zotit, t rrnjosnin guximin tek kta njerz t shtypur. Ata than:
    “Zoti nuk mund ta pranoj kt realitet, njerzit nuk jan n gjendje ta ndryshojn at, por vet Zoti do t ndrhyj pr t nisur nj bot krejtsisht t re”.
    Dhe nj nga kta profet apokaliptik kompozoi at poezi t vogl q prezantohet n liturgjin e sotme n leximin e par. sht nj poezi e shkurtr n t ciln epoka e re prshkruhet si nj fest e madhe, e paraqitur me imazhin e nj banketi q Zoti do t prgatis n malin e tempullit n Jerusalem dhe e prshkruan me detaje: "Do t ket ushqime t pasura, verra t shklqyera, ushqime t shijshme, verra t rafinuara”. Prandaj, ushqimi do t jet jo vetm i mjaftueshm, por edhe i teprt. Do t ket ver e cila nuk sht e nevojshme pr jetn, por sht thelbsore q festa t zhvillohet. Dhe ather jo vetm izraelitt do t marrin pjes n kt banket, por t gjith popujt do t ftohen. Jemi n shekullin e 5-t para Krishtit.
    N shekujt n vijim, kta profet apokaliptik vazhduan t'i inkurajonin njerzit dhe than:
    “Bota e tanishme, n hebraisht olam az, kjo n t ciln jetojm, sht plot mjerim, dhimbje, lot, por bota e ardhshme, olam abba n hebraisht, do t jet nj fest e prjetshme”.
    Pikrisht n kt kontekst t pritjes pr kt banket t organizuar nga Zoti, Jezusi tregon shmblltyrn e tij. Le t shohim se si fillon:
    “1 Jezusi filloi prap t’u flas n shmblltyra. Thoshte:
    2 “Mbretria e qiellit sht e ngjashme me mbretin q bri dasm pr djalin e vet. 3 Mbreti drgoi shrbtort e vet pr t grishur t ftuarit n dasm. Por ata nuk deshn t vijn. 4 Drgoi prsri shrbtor t tjer duke thn: ‘Thuajini t ftuarve: gostin e kam gati: i preva demat e mi e bagtit e majura! Gjthka sht gati! Ejani n dasm!’
    5 Por ata nuk ia vun veshin e shkuan: kush n arn e vet e kush n tregti t vet. 6 T tjert, pastaj, i zun shrbtort e tij, i munduan e i vran.
    Premtimi i fests dhe i gostis q prmenda m pare, ishte i njohur prmendsh nga t gjith izraelitt, sepse t gjith e prisnin kt fest dhe shpeshher e prmendnin rabint, t cilt than: "Kjo banket do t organizohet nga Zoti n jetn e prtejme pr ata q do t sillen mir n kt an.” Jezusi mbrrin dhe thot: “Po far jete e prtejme? sht n jetn e prtejme q Zoti dshiron t organizoj kt fest t madhe dhe e organizon at pr dasmn e djalit t tij".
    Mbreti prfaqson qart Zotin dhe dhndri sht Jezusi, e thot kt q n fillim t Ungjillit t tij, kur i pyesin kundrshtart: "Po dishepujt e tu, pse nuk agjrojn?" dhe Ai prgjigjet: "Po si mund t agjrojn kur kan me vete dhndrin?"
    Ai sht dhndri q ka ardhur t marr nusen, gjith njerzimin q Zoti e do marrzisht!
    Cilat jan karakteristikat e ksaj bote t re, e cila prfaqsohet n Bibl me imazhin e banketit?
    Karakteristika e par e bots s re do t jet gzimi. sht nj fest!
    N botn e vjetr, n kto bankete kishte knaqsi, marrzi, hedonizm, vulgaritet... Nuk mund t kishte gzim sepse n nj banket pr pak njerz kur jasht ka uri, mjerim, dhimbje dhe vdekje nuk mund t ket gzim!
    Karakteristika e dyt e bots s re sht se n t gjithka sht falas.
    T gjith jan mysafir, t gjith jan t ftuar, askush nuk sht mjeshtr. Pronari i ushqimit t nevojshm pr kt banket, domethn pr jetn e atyre q kan ardhur n banket, sht Zoti.
    Zoti ka prgatitur nj bot t bukur pr fmijt e tij dhe dshiron q t gjith t ken ushqimin e nevojshm, domethn gjithka q u nevojitet, n mnyr q jeta e tyre t jet e denj pr nj fmij t Zotit.
    N botn e vjetr, kriteri nuk ishte t qent falas, por ai i tregut; njerzit, n botn e vjetr, ndiejn se jan zotr t asaj q t tjert sht e nevojshme dhe zotrojn kto t mira q kan arritur t'i marrin me aftsit e tyre ose shpesh me dinakrin e me padrejtsit e tyre. Ata i grumbullojn kto t mira dhe thon se t gjith duhet t bjn si t bjn sipas n kushteve t tyre dhe t tjert jan miq nse mund t m ndihmojn t grumbulloj gjithnj e m shum. Kjo logjik e bots s vjetr, e shpikur nga njerzit, nuk sht e Krijuesit dhe mund t oj vetm n luftra, mosmarrveshje, urrejtje, inat dhe kurr n gzim dhe paqe.
    Megjithat, nse heqim dor nga kjo gnjeshtr q sht tipike e atyre q ndihen si zotrinj, dhe pranojm t vrtetn - domethn se gjithka i prket Zotit dhe se ne jemi vetm administrator t ktyre t mirave - ather gjithka ndryshon, hyn logjika e t brit mir falas, ia dorzojm vellait gjithka i nevojetet sepse Zoti i ka vn n dor kto t mira dhe un nuk i dorzoj sepse jam i mire, por sepse jan t tijat dhe jan t destinuara pr t.
    Por edhe un kam nevoj pr at q Zoti ka vendosur n duart e tij.
    Zoti na bri t mir, na detyroi t duam, jo t mbajm pr vete at q kemi, por t'i shkmbejm kto t mira.
    Njeriu sht br i aft pr t dashur vllezrit e tij, t ket vmendje ndaj vllait t tij!
    Karakteristika e tret: konvivialitet, gjendje e hareshme q krijohet n nj gostin nga e pr t gjith.
    N botn e re njerzit nuk han m si t babzitur pr t cilt kam folur m pare q vetm ngopen dhe... kaq!
    Jo! Tani ka gjallri, kujdesi dhe vmendje ndaj t tjerve!
    Banketi i mbretris s Perndis sht vendi ku ne dialogojm, ku shkmbejm pasurit e zemrs, ku interesohemi pr t tjert, pr dhimbjet, gzimet, shpresat e tyre.
    Karakteristika e katrt e bots s re: nj bot miqsie.
    do mosmarrveshje prjashtohet nga gostia e mbretris s Perndis, sepse mosmarrveshja lind gjithmon kur nuk pranohet logjika e t qenit falas dhe t dashuris. Vet aty ku njerzit jan t mirpritur me pasurin dhe varfrin e tyre, miqsia mund t mbretroj gjithmon.
    Tani vjen ftesa: "A e pranoni kt bot t re apo dshironi t vazhdoni me banketet e lashta?"
    Dikush mund t jet i interesuar pr banketet e lashta!
    Tani vijn tre grupe shrbtorsh q i drgon zotria pr t ftuar njerzit t marrin pjes n kt fest, n kt banket. Dhe le t bjm kujdes sepse sot mund t kemi vshtirsi t pranojm logjikn e re q sht ajo e banketit.

    Grupi i par i shrbtorve. Ne nuk e dim se kush ishte drguar, por ne e dim se kta shrbtor prfaqsojn profett e Beslidhjes s Vjetr q u drguan pr t prgatitur festn pr ardhjen e dhndrit. Grupi i par t cilit i drgohen dhe q prgjigjet jo, mund t jen ata t cilve natyrshm profett iu drejtuan fillimisht, domethn autoritetet fetare, udhrrfyesit shpirtror t popullit, priftrinjt, skribt dhe farisenjt.
    Ata than jo, ata preferuan banketin e vjetr. Feja q praktikonin dhe msonin ishte e mir pr ta, ishte gostia e tyre, q ata prgatitnin duke ngarkuar shpatullat e njerzve me barra t padurueshme q nn indifereencn e tyre nuk denjonin t'i lviznin kto barra, as me nj gisht.
    Ishte ai banket n t cilin ata mund t gllabronin shtpit e t vejave, ai n t cilin ata luteshin pr nj koh t gjat pr t'u dukur dhe pr t'u br t besueshm n syt e njerzve. Kto jan fjalt e Jezusit!
    Feja e tyre ua qetsoi ndrgjegjen, i bri t ndiheshin t qet me Zotin, por nj marrdhnie autentike me Zotin nuk e kishin.
    Ata than jo sepse donin t vazhdonin me banketin e vjetr, nuk e mirpritn festn e re, botn e re.
    T jemi t kujdesshm, sepse mund t gjendemi n situatn e refuzimit t propozimit t realitetit t ri, nse ndoshta jemi n favor t nj fejer t prbr nga respekte, shprblime, ndshkime, merita... kjo ishte ajo e farisenjve.
    Le t prpiqemi t mos preferojm banketin e vjetr, sepse n at t ri na ofrohet gzimi i nj realiteti shpirtror krejtsisht t ri, ai i dashuris q Zoti q sht dashuria, na jep falas.

    Grupi i dyt q drgohet.
    Kta shrbtor thon: “Banketi sht prgatitur, qet, kafsha e majmur jan br kurban, gjithka sht gati... ejani n dasm!”.
    T ftuarit refuzojn sepse jan t interesuar pr fushn e tyre, pr biznesin e tyre dhe dikush i merr shrbtort, i keqtrajton, i shan dhe disa edhe I vran.
    Kush jan ata t grupit t dyt q thon jo?
    Jan ata q jan t mbyllur ndaj realiteteve materiale, kta kan tezgat e tyre, interesat e tyre, dyqanet e tyre, investimet n progres, ata kan shtpi, vila, prona t mdha, parcela toke pr t vizituar. Ata kan festn e tyre, din t ngopen, t shuajn urinn e tyre!
    N kt banket norma sht q t gjith ia dalin mban, kush sht mir, le t jet i lumtur me fat e tij dhe t tjert le t prpiqen t zgjidhin problemet e tyre.
    Dhe sa m shum njeriu t jet i zhytur n bankete materiale, aq m pak sht i gatshm t mirpres ftesn pr fest n banketin e ri!
    Njeriu i pasur, megjithat, mashtron veten duke menduar se mund t plotsoj me pasuri dhe knaqsi nevojn pr gzim t pafund pr t cilin sht krijuar do njeri.
    Pra, ka nga ata q nuk jan t interesuar pr ftesn, vazhdojn t interesohen pr biznesin e tyre dhe gjithashtu jan t mrzitur nga kta lajmtar q duan t ndryshojn botn q u plqen atyre. Kta pushtetmbajts, n nj moment t caktuar, mund t largojn edhe ata q i fyejn, ata profet q dnoncojn padrejtsin, gnjeshtrat e ksaj bote t ndrtuara mbi egoizmin dhe jo mbi t vrtetn.
    Prball ktij refuzimi, le t dgjojm se far bn mbreti:
    7 Pr kt pun mbreti u zemrua, drgoi ushtrin e vet, i vrau ata gjaksor dhe e dogji qytetin e tyre.
    8 Ather u tha shrbtorve t vet: ‘Dasma njmend sht gati, por t ftuarit nuk qen t denj.
    9 Shkoni, pra, n udhkryqe e, kdo q t gjeni, thirreni n dasm!’
    10 Shrbtort doln npr udh dhe i solln t gjith ata q gjetn: t mir e t kqij. Kshtu salloni i dasms u mbush me t ftuar”.
    Prpara se t kalojm n grupin e tret t cilit i drgohen shrbtort, duhet t sqarojm interludin e uditshm t qytetit t djegur.
    Ishte sigurisht nj varg i prezantuar nga ungjilltari Mateu n shmblltyrn e treguar nga Jezusi, sht nj varg q e ndrpret historin; nse e heqim, ather shmblltyra duket plotsisht pa probleme. N fakt, me kt varg, sht e vshtir t imagjinohet nj banket q fillon, pastaj n nj moment t caktuar ndrpritet pr t filluar nj luft dhe m pas banketi rifillon n mnyr paqsore!
    Ky varg u fut nga ungjilltari Mateu, me far qllim?
    Kur shkruhet ky Ungjill, qyteti i Jeruzalemit tashm sht shkatrruar, ungjilltari e interpreton kt ngjarje si nj ndshkim nga Zoti: le t prpiqemi t kuptojm se far nnkuptohet me kt gjuh arkaike, sepse sht nj interpretim q fyen ndjeshmrin ton.
    Ne e dim mir q Zoti nuk dnon, Zoti nuk sht prgjegjs pr kto fatkeqsi, sht pamendsia jon q i shkakton ato!
    Tashm n Beslidhjen e Vjetr kjo gjuh arkaike prdorej pr t thn se ishte nj ndshkim nga Zoti q n realitet ishte pasoj e gabimeve t bra nga njerzit q nuk donin t ndiqnin at q tregoi Zoti, por preferonin t bnin si u pelqente atyre dhe pasojat ishin gjithmon dramatike.
    far dshiron t na thot ungjilltari Mateu? Do t thot se populli i Izraelit, i udhhequr nga kta udhrrfyes shpirtror, t cilt nuk ishin n gjendje t kuptonin mesazhin e profetve q kishin prgatitur ardhjen e dhndrit, e refuzuan kt banket t ri, kt shoqri t re. Dhe pasoja ishte q, duke iu drejtuar dhuns, duke mos pranuar logjikn e re, prodhuan dhe shkaktuan kt fatkeqsi.
    Prandaj nuk do t ishte besnike ndaj Tekstit t Shenjt dhe do t ishte fondamentalizm i pakuptimt t prsrisnim fjal pr fjal sot kto shprehje q nuk i prkasin m gjuhs son dhe q shtrembrojn kuptimin q duhet t'i japim ktij vargu.
    Prandaj do t na duhet ta riformulojm kt imazh, pr ta br t kuptueshme pr njeriun e sotm. Ndoshta mund ta prkthenim me kto terma: ata q refuzojn ftesat urgjente t Zotit pr t marr pjes n banketin e mbretris s Perndis, e bjn veten prgjegjs pr nj bot ku abuzimi, dhuna, luftrat dhe shkatrrimi do t jen t pashmangshme.
    Tani kemi ardhur te drgimi i tret i shrbtorve.
    Kta shrbtor nuk drgohen tani n shtpit e t pasurve, t atyre q kan prona, q jan t interesuar pr biznesin e tyre dhe as te njerzit e devotshm, te priftrinjt, rabint, sepse t gjith kta tashm kan thn jo; prshtaten me botn e vjetr!
    Kta shrbtor drgohen, teksti thot fjal pr fjal: "ku bashkohen shtigjet" dhe ku bashkohen shtigjet? Ku takohen? N tregje, n sheshe, pra ku mblidhen njerzit e thjesht.
    Ftesa e tret u drejtohet t margjinalizuarve social dhe fetar: taksambledhsve, prostitutave dhe t gjith atyre q kryejn veprimtari tregtare t prbuzura dhe nuk bhen prjashtime.
    Kjo sht nj karakteristik tjetr e ksaj banketi dhe e ksaj bote t re: nuk ka prioritete, askush nuk sht m i lart se t tjert. T gjith jan fmij t nj Ati, pa kasta, pa ata q jan superior, ata q jan inferior... jo! Kto jan t gjitha gjrat e bots s vjetr!
    N banketet e shoqris s asaj kohe, vendet vendoseshin rreptsisht: njerzit e shquar, ata t rangut t lart, uleshin pran pritsit, pastaj gradualisht ata m pak t rndsishm, deri n t fundit.
    Dhe ky konceptim u projektua edhe n marrdhniet me Zotin: kishte edhe shkallzime t ndryshme t shenjtorve dhe n fakt ne shohim n tempullin e Jeruzalemit se si u vendos afrsia me Zotin. Sovrani i madh, Zoti, jetonte n t Shenjtin e t Shenjtve, n Devir, pastaj pas Tij, pran tij, m i afrti ishte nj kryeprift q mund t hynte n Shenjtin e t Shenjtve, n Kippur, nj her n vit. Pas tij vinin priftrinjt q mund t hynin n shenjtrore, pastaj m larg, izraelitt meshkuj, pastaj m larg, grat dhe n fund, edhe m larg vinin pagant, johebrenjt.
    Shmblltyra e hedh gjith kt rend shoqror e fetar! Kushdo q e pranon kt banket duhet t'i jap fund eprsis, t gjith jan fmij t Zotit, t gjith kan t njjtin dinjitet!
    Grupi i tret q drgohet, kush jan ata?
    Ne kemi par se dy grupet e para ishin profett e Beslidhjes s Vjetr deri tek Gjon Pagzuesi; grupi i tret jan apostujt dhe jemi ne.
    Kush jan kta t drguar?
    Ata jan engjjt n shrbim t planit t Zotit, domethn jan ata q e kan kuptuar se sht nj gzim t pressh botn e re, jan njerz q kan hyr me bindje n kt sall banketi dhe duke qen se e kan kuptuar se kjo sht gezim, kjo sht bota e denj pr njerzit, ata shkojn e ftojn edhe njerz t tjer q duan t jen t lumtur edhe ata.
    Prandaj, kjo nevoj lind nga gzimi q ndihet kur mirpritet mbretria e Perndis!
    Dhe me k kan t bjn kta engjj? Shmblltyra e thot: me t mirt e me t kqijt, me njerz t shkret dhe duhet ta bjn kt ftes duke u drejtuar t gjithve pa dallim, madje duke ua dhn prparsi m t fatkeqve, atyre q nuk kan asnj merit t tyren. Kjo sht nj mnyr pr t thn se bota e re sht plotsisht e lir!
    Pra, le t prpiqemi t reflektojm, cilt do t jen njerzit q do t takohen nga kta engjj?
    Para s gjithash duhet t din se do t gjejn njerz t pavendosur q nuk duan t hyjn n banket sepse nuk jan plotsisht t bindur: ata tashm kan banketet e tyre, gzimet e tyre q jan ato t bots s vjetr dhe prpiqen t shtyjn Zgjedhja: "Po, do t hyj, por jo menjher. Ndrkoh, do t vazhdoj jetn time dhe m pas, kur t dal n pension, do t interesohem pr kto gjra".
    Le ta kemi parasysh kt. Kushdo q dshiron t jet nj engjll duhet t jet i durueshm, edhe nse nuk mund t bj q njerzit menjher t kuptojn se gzimi ndihet kur hyhet n salln e banketit.
    Ather ata me siguri do t gjejn njerz q tashm kan hyr dhe q kalojn keq atje, sepse kan dgjuar se pronari i drgon ata q mbeten jasht n ferr, por ata e gjejn veten brenda pak me forc dhe kultivojn nj zili t fshehur keq pr ata q mbeten jasht dhe ndoshta mendojn:
    “Edhe un mund t qndroja jasht dhe pastaj t hyja, ndoshta n fund”.
    Le t kemi parasysh se ka edhe nga kta njerz q nuk e kan kuptuar se gzimi sht t jesh brenda.
    Por do t takojn edhe ata q e kan kuptuar se mbretria e Perndis sht nj fest dhe do t hyjn t vendosur pr t mos humbur asnj ast gzimi, sepse do ast q humbet sht nj gzim i humbur q nuk mund t rikuperohet.
    Kta engjj duhet t din se edhe ata q hyjn n mbretrin e Perndis, nuk jan menjher t prsosur, nuk do ta pranojn kurr menjher dhe plotsisht logjikn e banketit, do t sjellin me vete mjerimin e tyre, dobsit morale, dobsit e tyre, shpesh do t preken akoma nga dshirat egoiste, do t tentohen t marrin n zotrim ushqimin q duhet t'i takoj vllait t tij.
    N popullin e Zotit presim t gjejm njerz t till, pak t mir e pak t kqij, sepse n mbretrin e Zotit do t ket gjithmon grur dhe egjra.
    Banketi i dasms prfundon me dhomn plot me njerz t shtrir q do t thot njerz t lir.
    Prfundimi sht i lvizshm sepse dhoma sht plot, askush nuk mungon, t gjith fmijt tani jan ribashkuar dhe nse engjjt e kan kryer mir misionin e tyre, njerzit nuk mund t mos trhiqen nga propozimi i bots dhe i marrdhnieve t reja t bra nga kta engjj.
    Natyrisht, kta engjj duhet t ken kujdes q t mos paraqesin dnime, ferr pr ata q nuk vijn brenda, sepse n kt mnyr vetm bjn q njerzit t ikin.
    Perdja mund t mbyllet n kt sken prekse, por n vend t ksaj shmblltyra vazhdon me nj episod q duket se shkatrron gjithka. Pse u prezantua nga ungjilltari?
    Sepse ai dshiron t'i prgjigjet nj pyetjeje, kjo: "Do t mjaftoj t'i kemi thn po ftess dhe t kemi hyr fizikisht n salln e banketit - me pagzimin - ose ather do t jet e nevojshme t sillemi ndryshe nga mnyra se si vepruam kur merrnim pjes n banketet e bots s vjetr?
    A do t jet e nevojshme t pranojm nj logjik t re, at t dashuris s lir, apo do t mund t vazhdojm me egoizmin e mparshm?”

    Le t dgjojm prgjigjen e dhn pr kt pyetje prmes nj shmblltyre t dyt:
    11 Ather hyri edhe mbreti pr t’i par t ftuarit. Vuri re aty njrin q s’e kishte veshur petkun e dasms. I tha: 12 “Mik, si hyre ktu pa pasur petkun e dasms?” Ai s’e eli gojn. 13 Ather mbreti u tha shrbtorve: ‘Lidheni kmbsh e duarsh e hidheni jasht n errsir, ku do t jet vaj e krcllim dhmbsh!’ 14 Sepse, shum jan t grishur, por pak jan t zgjedhur”.
    Sjellja e mbretit ktu na trondit vrtet: nuk e njohim m! Fillimisht ishte bujar dhe i mir ndaj m fatkeqit, pastaj pr nj munges t parndsishme nervat e tij dshtojn dhe bhet i ashpr dhe madje mizor.
    sht menjher e qart se kjo pjes e ungjillit nuk sht vazhdimi i shmblltyrs s mparshme. Nuk pajtohet me at q sht thn sepse nuk do t ishte udi: njerzit ishin mbledhur n rrug, n fusha, n sheshe, n tregje... far duhet t presim? se t jen veshur si pr nj fest?
    Shpjegimi, megjithat, sht shum i thjesht, sht se kjo pjes e dyt e Ungjillit sht nj tjetr shmblltyr q ka mesazhin e vet, prandaj duhet veuar nga ajo e mparshme dhe t interpretohet duke mos iu referuar shmblltyrs q sapo komentuam.
    Cila sht tema q dshiron t nxjerr n pah ungjilltari? Ai sht pastor i shpirtrave, ai e di q shum njerz kan hyr n salln e banketit, jan pagzuar, por duke qen pastor shpirtrash, ai kupton se edhe ata q kan hyr, vazhdojn t jen ende t lidhur me logjikn e bots s vjetr. Pra ekziston mundsia e hyrjes n salln e banketit vetm me gjuh dhe me fjal.
    Kta njerz, thot ungjilltari me kt shmblltyr, rrezikojn nj dshtim n jet si ata q nuk hyn fare. Nse hyni vetm fizikisht n bashksin e re, por nuk i prmbaheni ktij propozimi t nj bote t re q Krishti bn pr ju n kt shmblltyr t banketit, ju jeni si ata q mbeten jasht.
    Ktu sht imazhi i veshjes. Jeta e re e t krishterit shpesh krahasohet n Beslidhjken e Re me veshjen e re. Sa her thuhet n letrat e Palit: "Vishuni Krishtin" dhe ne e dim se n pagzim ata morn pikrisht kt imazh t nj veshjes s re, t bardh, q sht simboli i drits.
    “I veshur n Krishtin” do t thot se kushdo q t takon, vren se jeta jote nuk sht m si ajo e nj pagani, duke thn: Jo, ky sht dikush q i prket bots s re, ai i ngjan Mjeshtrit, Jezusit t Nazaretit.
    Veshja duhet ndrruar trsisht, nuk mund t vishen leckat e jets s lasht, kurvria, pandershmria, dhuna, shthurja morale...! Dhe nuk mund t vishet vetm nj cop: veshja me t vrtet duhet t ndryshohet rrnjsisht.
    far bn mbreti? Tani fillojn pamjet dramatike: thot ai:
    “‘Lidheni kmbsh e duarsh e hidheni jasht n errsir, ku do t jet vaj e krcllim dhmbsh!’ Kto imazhe i gjejm vetm te ungjilltari Mate, sepse ai u flet hebrenjve, ndoshta hebrenjve t komunitetit t Antiokis, q jan shum dhe predikuesit e tyre e kan prdorur gjithmon kt gjuh me imazhet e kohs, t lidhura me kulturn e popullit t Izraelit. Ky fakt duhet mbajtur parasysh pr t mos krijuar nj imazh absurd, madje blasfemuese pr Zotin: nj Zot pa zemr, pa mshir, nuk ekziston!
    Ato jan imazhe dhe neve na mbetet vetm t marrim mesazhin q shprehet me ato imazhe dhe q ne e transmetojm sot me nj gjuh q sht e jona.
    far do t thot ungjilltari me kt shmblltyr? Ai thot: "Kujdes, nse hyni si t pagzuar, por mos i ndrroni rrobat, ju ende i prkisni bots s vjetr."
    Cila sht situata n botn e vjetr? Ai thot:
    "‘Lidheni kmbsh e duarsh e hidheni jasht n errsir, ku do t jet vaj e krcllim dhmbsh!’" (v.13).
    Nse nuk ndrroni rrobat, jetoni ende n botn e vjetr dhe atje jeta sht skterr, sht njerzore, ka t qara dhe krcllim dhmbsh. Nse zgjedh ligjin e tregut konkurrues, jo at t papagimit, mund t fitosh nj ose dy her, por mund t prfundosh edhe duke humbur e duke u shkatrruar, sepse jasht logjiks s dhurats nuk mund t ket nj parajs toksore, por nj ferr…: nuk jeton n gzimin e banketit t dasms, por n lott dhe ulrimat e nj pakuptimi n jet.

    Prfundimi i pasazhit sht nj thnie e Zotit q u shtua ktu, u shqiptua nga Jezusi n nj kontekst tjetr, por ungjilltari e vendos ktu:
    “Sepse, shum jan t grishur, por pak jan t zgjedhur” (v.14).
    sht e qart se nuk prputhet me at q paraprin, sepse t gjith jan zgjedhur atje, dhe vetm nj sht nxjerr jasht.
    far do t thot Jezusi me kt thnie "Shum jan t grishur, por pak jan t zgjedhur"?
    Ai po thot far ndodh: t gjith jan t ftuar n banket, por sa jan n t vrtet ata q e mirpresin plotsisht gzimin e bots s re?
    Ai thot "pak" pr t na tundur pak ndrgjegjen dhe pr t na br t rishikojm jetn ton pr t par nse jemi vrtet brenda apo kemi ende nj kmb jasht salls s banketit.

  10. #390
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.


    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 28 Ord. VITI A

    M 15 – 10 – 2023.



    LEXIMI I PAR: Is. 25,6-10a


    6 Zoti Hyji i Ushtrive
    do t bj prmbi kt mal
    nj gosti pr t gjith popujt:
    me mish t majm e me ver t mome,
    me mish t majm plot me palc,
    me ver t kulluar, t qart si loti.
    7 N kt mal ai do ta shqyej
    velin q ua mbulonte fytyr
    t gjith popujve,
    mbuluesin q i mbulonte
    t gjith popujt.
    8 Prgjithmon do ta zhduk vdekjen,
    Zoti Hyj nga do fytyr
    do t fshij lotin,
    nga do vend Ai do ta zhduk
    turpin e popullit t vet,
    sepse Zoti kshtu ka thn.
    9 Dhe do t thuhet po at dit:
    “Ja, ky sht Hyji yn!
    N t shpresuam, Ai na shptoi!
    Ky sht Zoti, n T shpresuam:
    le t gzojm, t galdojm
    pr shptimin q na e solli,
    10 sepse dora e Zotit mbi kt mal pushon!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    NJ FEST PR T GJITH POPUJT.



    Nj fest: kjo sht imazhi q profeti Isaia zgjodhi pr t prshkruar kulmin e projektit t Zotit. Ky projekt, ne e dim mir, sht nj njerzim m n fund i bashkuar, m n fund i qetsuar: t ulesh n t njjtn tryez, t ndash t njjtn vakt, t festosh s bashku, sht me t vrtet nj imazh paqeje.
    "Zoti Hyji i Ushtrive do t bj prmbi kt mal nj gosti pr t gjith popujt: me mish t majm e me ver t mome, me mish t majm plot me palc, me ver t kulluar, t qart si loti” (v. 6).
    ZOTI i universit do t prgatis pr t gjith njerzit, n malin e tij, nj fest me mishra t yndyrshm dhe verra t shijshme, nj fest me mish t shijshm dhe verra t dekantuara.
    Sigurisht, ky evokim sht poetik, simbolik: Isaia nuk krkon t prshkruaj n mnyr realiste at q do t ndodh konkretisht. Ai dshiron t na thot: “Jo m luftra, jo m vuajtje, jo m padrejtsi”, dhe shkruan: “T gjith njerzit do t festojn”. Dhe nse ky kapitull sht shkruar, si besohet, gjat ose pas mrgimit n Babiloni, kuptojm se ndrra e festimit prkthehet n imazhe t pasuris.
    Nuk e dim saktsisht se kur mund t jet shkruar ky tekst, por duket qart se ka qen n nj periudh t vshtir! Nse profeti e sheh t dobishme t shpall:
    “Ja, ky sht Hyji yn! N t shpresuam, Ai na shptoi! Ky sht Zoti, n T shpresuam: le t gzojm, t galdojm pr shptimin q na e solli, sepse dora e Zotit mbi kt mal pushon!” (v. 9-10), duhet t themi se ai po prpiqet t ngrej moralin e bashkatdhetarve t tij! Dhe ne duhet t prkthejm: “Ejani vllezrit e mi, thuajini vetes se pas njfar kohe nuk do t pendoheni q keni besuar... dhe un do t'ju tregoj fundin e tregimit: ne po ecim ngadal, por me siguri drejt dits s paqes prfundimtare; do t mund t ngrini kokn”.
    Vrej se premtimet e shptimit nuk jan t rezervuara vetm pr popullin e Izraelit: festa e prgatitur n mal sht pr t gjith popujt:
    "Zoti Hyji i Ushtrive do t bj prmbi kt mal nj gosti pr t gjith popujt: me mish t majm e me ver t mome, me mish t majm plot me palc, me ver t kulluar, t qart si loti. N kt mal ai do ta shqyej velin q ua mbulonte fytyrn t gjith popujve” (v. 6-7).
    Kjo vetdije pr universalizmin e projektit t Zotit erdhi von n Izrael, por ktu sht shum e qart.


    SHT AI Q E PREMTOI.

    Dhe e vetmja arsye e vrtet e mir pr ta besuar kt, sht se premtimi vjen nga Perndia: "Zoti ka folur", thot Isaia. Kjo sht fjalia qendrore e tekstit, pr profetin, ajo q justifikon optimizmin e tij t pandrprer. Profeti sht dikush q di, q ka prjetuar punn e pandrprer t Zotit pr t liruar popullin e tij. Njeriu nuk mund t jet profet (ose thjesht dshmitar i besimit) nse nuk e ka prjetuar, n nj mnyr apo n nj tjetr, veprn e Zotit personalisht ose kolektivisht.
    Tani populli i Izraelit kujdeset shum pr t rimbushur prher besimin e tij n kujtimin e veprs s Perndis. Dhe kjo sht pr shkak se ai nuk e harron at q ai mund t kaloj me or t tra provash. Zoti e liroi popullin e tij nga zinxhirt e Egjiptit, dhe ai vazhdon t'i liroj ata gjat shekujve; megjithat, zinxhirt m t kqij t njeriut jan paaftsia pr t jetuar n paqe, pr t praktikuar drejtsin, pr t qndruar n Aleancn e Zotit. Nse Zoti e shtyn punn e tij deri n fund (dhe Isaia nuk ka dyshim se do ta bj), do t vij dita kur t gjith popujt do t jetojn n paqe dhe n besnikri ndaj Beslidhjes. Sepse sht ai (Zoti) q e ka premtuar.


    AI DO TA BJ T ZHDUKT VDEKJA PRGJITHMON.

    Mbetet nj fjali e vshtir: “Ai do ta zhduk vdekjen prgjithmon”; e vshtir... pikrisht sepse duket shum e lehte! “Ai do ta bj t zhduket vdekja prgjithmon”: kur e lexojm kt fjali sot, tundohemi ta lexojm nn dritn e besimit ton t krishter sot dhe pr kt arsye t'i atribuojm profetit mendime q nuk ishin t tijat. Perndia e di vetm, padyshim, at q Isaia kishte n mendje, por me siguri ky nuk sht ende nj pohim i Ringjalljes n kuptimin e krishter t termit; Populli i Izraelit zbuloi gradualisht, edhe para Krishtit, besimin n ringjalljen e mishit, por shum von, shum koh pasi libri i Isais ishte shkruar prfundimisht.
    Pr ciln vdekje po flet Isaia? A flet pr vdekje fizike apo pr vdekje shpirtrore? Vdekje individuale apo vdekje kolektive, domethn zhdukja e popullit t Izraelit?
    Pr njeriun e Bibls, vdekja biologjike individuale sht pjes e horizontit; sht e pritshme, e pashmangshme, por jo e trishtueshme kur zakonisht ndodh n fund t nj jete t gjat t prmbushur. Pr individin, e vetmja vdekje q e druajm, sht zhdukja e parakohshme e t rinjve ose vdekja brutale, pr shembull n luft. Isaia mund t'i referohet ksaj ktu. Kjo do t thot: nuk do t ket m kurr nj vdekje t papritur apo vdekje t parakohshme. Isaia e tret thot pikrisht kt.
    Ndoshta ai po mendon edhe pr vdekjen shpirtrore, sepse ndonjher n Bibl flitet pr vdekjen dhe jetn n nj kuptim q nuk sht biologjik: pr besimtarin e asaj kohe, t jetosh plotsisht, sht t jetosh n tok n Aleanc me Zotin (sot do t thoshim n bashksi me Zotin). Dhe ajo q quhet vdekje sht thyerja e beslidhjes me Zotin. Dhe kshtu, ajo q Isaia parashikon sht Dita kur ne do t jetojm n paqe me Perndin dhe me veten ton; do t shkatrrohen forcat e vdekjes, urrejtja, padrejtsia, lufta.
    Hipoteza e tret, ndoshta Isaia, ktu, nuk flet s pari pr individ, ai flet pr njerzit, rnia e tanishme e t cilve ngjan me nj vdekje t planifikuar. Fal besimit t tij n premtimet e Perndis, Isaia e di se ky popull do t rilind.
    Q nga Ringjallja e Krishtit, n do rast, vdekja biologjike ka ndryshuar fytyrn e saj. Nuk na ndalohet t mendojm: “Isaia nuk mendoi se e kishte thn kaq mir!”.

  11. #391
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 28Ord. VITI A

    M 15 – 10 – 2023.


    PSALMI. 23, 1-6.


    1 Zoti sht bariu im,
    asgj nuk m mungon.
    2 M pushon kullotave t gjelbra,
    m prin n ujra t qeta,

    3 shpirtin ma prtrin.
    Ai m prin shtigjeve t drejta
    n saje t dashuris s Emrit t vet.

    4 Po edhe n kalofsha npr luginn e hijes s vdekjes,
    s’trembem nga e keqja
    sepse ti je me mua:
    thupra jote dhe krraba
    pr mua jan ngushllim.

    5 Ti ma shtron tryezn prpara
    ndr sy t armiqve t mi,
    me vaj ermir kokn ma lyen,
    gotn ma mbush plot e prplot.

    6 Hiri dhe mirsia do t m prcjellin
    n t gjitha ditt e jets sime,
    do t banoj n shtpin e Zotit
    derisa t jem gjall.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJA


    ZOTI SHT BARIU IM.



    Ky psalm 23 (t cilin ne e dim mir se kemi knduar "Zoti sht bariu im, asgj nuk mund t m mungoj", ky psalm ka nj ajr t vogl bukolik q sht plotsisht mashtrues! N fakt, n vetm disa rreshta, meq sapo e kemi dgjuar t plot, trajton t gjitha aspektet e jets son; ndryshe nga sa duket, nuk flet vetm pr nj nj shtitje n nj vend t bukur n koh t pushimit; ka t bj me jetn dhe vdekjen; me frikn nga armiqt dhe besim n Zot m i fort se t gjitha krcnimet. Dhe sht shum sugjeruese t dgjosh kt psalm, duke i br jehon leximit t par t ksaj t diele t njzet e tet, leximi i par i marr nga libri i Isais.
    Ky psalm flet vetm pr jetn n Beslidhjen me Perndin dhe ne kemi par me Isain se vetm kjo jet e meriton emrin "Jet"; do situat shkputjeje nga Zoti quhet “Vdekje”, t paktn nga ata q jan besimtar.

    UN DO T BANOJ N SHTPIN E ZOTIT.


    Shtpia e Zotit sht tempulli n Jeruzalem. Vetm nj klas njerzish mund t thoshte me t vrtet: "Un do t banoj n shtpin e Zotit tr ditt e jets sime", vetm Levitt mund t thoshnin kt me t vrtet.
    T gjith ne e njohim institucionin e Levitve; sipas librit t Zanafills, Levi sht nj nga dymbdhjet bijt e Jakobit, kta dymbdhjet bij q u dhan emrat e tyre dymbdhjet fiseve t Izraelit; por fisi i Levit ka pasur nj vend t veant q n fillim: n kohn e ndarjes s toks s premtuar midis fiseve, ky fis nuk pati nj territor, q t'i kushtohej trsisht shrbimit t adhurimit. Thuhet se vet Zoti sht trashgimia e tyre.
    Levitt banonin t shprndar n qytetet e fiseve t tjera, duke jetuar nga t dhjetat q u jepeshin dhe ngjiteshin do vit n Jeruzalem pr t kryer shrbimin e tyre me radh. N Jerusalem, ata ishin t prkushtuar pr shrbimin e Tempullit dhe e ruanin at nat e dit.
    Prandaj, ky psalm ngjall gzimin q banon n Levitin, q ia kushton gjith jetn Perndis:
    “Hiri dhe lumturia m shoqrojn gjat gjith ditve t jets sime; un do t banoj n shtpin e Zotit deri sa t jetoj".
    Por, n realitet, nse flasim pr Levitin, sht pr t shprehur m mir prvojn e t gjith popullit.




    POPULLI I IZRAELIT SI NJ LEVIT.

    Nj nga modelet e jets n bashksi me Perndin, n Beslidhjen e Vjetr, ishte Leviti. Thuhej se sht vet Perndia q sht trashgimia e tyre: nj shmblltyr q ne e njohim mir sepse sht marr n nj psalm tjetr:
    “5 Zoti sht pjesa e trashgimit tim dhe gota,
    n dorn tnde sht fati im!
    6 Shorti m ra n m t mirn tok:
    pjesa e trashgimit tim m plqen shum!
    7 E bekoj Zotin q m dha kuptim,
    edhe natn veshkat e mia m msojn.
    8 Zotin e kam gjithmon para sysh,
    m rri n t djatht, nuk kam sesi t rrzohem!
    9 Prandaj galdon zemra ime, gzon shpirti im,
    mbar trupi im pushon n qetsi” (Ps.16,5-9).
    Ne e dim m mir, ndoshta, Psalmin 16 n formn q mori n nj “shpiritual” t Afro-americanve”: “Ti je, Zot, pjesa e zemrs sime, ti je trashgimia ime: n ty, o Zot, un vendos lumturin time, me njeri-ptjetrin ne e ndajm jetn tone”.
    Ashtu si Leviti ka nj fat t veant midis popullit t Izraelit, ashtu edhe Izraeli ka nj fat t veant midis kombeve. sht misteri i “Zgjedhjes s Zotit” q zgjodhi kt popull specifik, pr asnj arsye tjetr t dukshme ve liris s tij sovrane: do brez mrekullohet me kt zgjedhje, me kt Aleanc t propozuar. Ne t gjith e dim kt pasazh nga Ligji i Prtrir:
    32 “Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok, shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe? A sht dgjuar nj gj e till? 33 A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall? 34 Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?! 35 Kjo t’u dftua ty q ta dish se Zoti sht vet Hyji dhe se nuk ka tjetr prve atij”(Dt. 4, 32-35).
    Ktij populli t zgjedhur lirisht nga Zoti, iu dha t hynte s pari n intimitetin e Zotit, sigurisht jo pr ta shijuar at me egoizm, por pr t'u hapur dern t tjerve. N fund t fundit, si na kujtoi Isaia, sht i gjith njerzimi ai q do t hyj n intimitet me Perndin. E lexuam n leximin e par kt t diel: festa n malin e Zotit sht prgatitur pr t gjith njerzit.
    Kjo fest pr t ciln flet Isaia, ne tashm patm nj shije paraprake n vaktet e kungimit q pasuan sakrificat e falnderimit n tempullin e Jerusalemit: kjo vakt mori pamjen e nj feste t gzueshme mes miqsh me nj "kup t tejmbushur" n ern e “parfume” (v. 5): “Ti ma prgatit tryezn... M derdh parfumin n kok, kupa po m mbushet”.




    POPULLI IZRAELIT SI DELE


    Mbetet q pr momentin historik, kur kndohet ky psalm n tempullin e Jeruzalemit, sht vetm nj parashijim i lumturis s premtuar pr fundin e kohs. Ne duhet ende t perballemi shum sfida. Ndr kto shqetsime, le t mos shqetsohemi: e kemi nj strehe n besim.
    Pra, ne i drejtohemi nj imazhi tjetr: Izraeli krahasohet me nj dele: bariu i tij sht vendosur; ktu gjejm nj tem t zakonshme n Bibl: n gjuhn e oborrit t Lindjes s Afrt, mbretrit quheshin barinj t popullit; profeti Ezekiel mori kt imazh: ai foli pr “barinjt” e Izraelit dhe t gjith e kuptuan se ata ishin mbretrit.
    Tani, q nga mbretrit Saul dhe David, Populli i Zhgjedhur ka pasur shum barinj, e shum pak prej tyre kan qen t mir sipas mendimit t Zotit. N fakt vetm ai q ua kushton veten nevojave t vrteta t kopes s tij e meriton vrtet emrin e bariut:
    “1 Zoti sht bariu im, asgj nuk m mungon. 2 M pushon kullotave t gjelbra, m prin n ujra t qeta, 3 shpirtin ma prtrin. Ai m prin shtigjeve t drejta n saje t dashuris s Emrit t vet”.
    far mund t dshiroj m shum nj dele?


    N MES VSHTIRSIVE T BOTS

    Edhe kur “kaprcen” luginat e vdekjes, si thot psalmi, populli i Izraelit e di se Zoti, si nj bari, e on te ujrat e qeta dhe bn t jet igjall. Sepse ka shum rreziqe t tjera n rrugn e gjat t historis, kta jan armiqt e shumt... por fardo q t ndodh, ai nuk ka frik nga asgj. Zoti sht me t:
    “Po edhe n kalofsha npr luginn e hijes s vdekjes, s’trembem nga e keqja sepse ti je me mua: thupra jote dhe krraba pr mua jan ngushllim… 5 Ti ma shtron tryezn prpara ndr sy t armiqve t mi”(v.4-5).
    Kjo siguri e qet e besimtarit bazohet n t gjith prvojn e tij t kujdesit t Perndis pr popullin e tij gjat kaq shum shekujve. N ditt e shkurajimit, ai prsrit fjalt e Isais:
    "At dit (q do t thot fundi i kohs) njerzit do t thon:
    “Ja, ky sht Hyji yn!
    N t shpresuam, Ai na shptoi!
    Ky sht Zoti, n T shpresuam:
    le t gzojm, t galdojm
    pr shptimin q na e solli” (Is 25,9).


    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 12-10-2023 m 09:07

  12. #392
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    07. PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 28 Ord. VITI A

    M 15-10-2023


    UNGJILLI: Mt 22,1-14.


    1 Jezusi filloi prap t’u flas n shmblltyra. Thoshte:
    2 “Mbretria e qiellit sht e ngjashme me mbretin q bri dasm pr djalin e vet. 3 Mbreti drgoi shrbtort e vet pr t grishur t ftuarit n dasm. Por ata nuk deshn t vijn. 4 Drgoi prsri shrbtor t tjer duke thn: ‘Thuajini t ftuarve: gostin e kam gati: i preva demat e mi e bagtit e majura! Gjthka sht gati! Ejani n dasm!’
    5 Por ata nuk ia vun veshin e shkuan: kush n arn e vet e kush n tregti t vet. 6 T tjert, pastaj, i zun shrbtort e tij, i munduan e i vran. 7 Pr kt pun mbreti u zemrua, drgoi ushtrin e vet, i vrau ata gjaksor dhe e dogji qytetin e tyre.
    8 Ather u tha shrbtorve t vet: ‘Dasma njmend sht gati, por t ftuarit nuk qen t denj. 9 Shkoni, pra, n udhkryqe e, kdo q t gjeni, thirreni n dasm!’
    10 Shrbtort doln npr udh dhe i solln t gjith ata q gjetn: t mir e t kqij. Kshtu salloni i dasms u mbush me t ftuar.
    11 Ather hyri edhe mbreti pr t’i par t ftuarit. Vuri re aty njrin q s’e kishte veshur petkun e dasms. I tha: 12 “Mik, si hyre ktu pa pasur petkun e dasms?” Ai s’e eli gojn. 13 Ather mbreti u tha shrbtorve: ‘Lidheni kmbsh e duarsh e hidheni jasht n errsir, ku do t jet vaj e krcllim dhmbsh!’ 14 Sepse, shum jan t grishur, por pak jan t zgjedhur”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    BESLIDHJA MES ZOTIT DHE NJERZIMIT I PRNGJAN DASMS.


    Ktu jan dy shmblltyra q pasojn njra-tjetrn dhe nuk jan t ngjashme! Ajo e ftess pr darkn e dasms dhe ajo e shkarkimit, e largimit t njeriut q nuk kishte veshur veshjen e nusris. Disa mendojn se kto dy shmblltyra nuk ishin t lidhura fillimisht: do t ishte kontradiktore t krkosh veshje ceremoniale nga dikush q merrej n rrug; por nse Mateu qllimisht i vendos ato prball, kjo ndodh sepse ka nj msim pr t nxjerr nga kjo lidhje. Le t'i marrim ato nj nga nj.
    "Nj mbret festoi dasmn e djalit t tij." Dhe nuk sht nj mbret i rndomt, pasi q n fillim jemi paralajmruar, flitet pr "Mbretrin e Qiellit": vetm kjo shprehje na sugjeron n mnyr t paprmbajtshme se sht 'Beslidhja midis Perndis dhe njerzimit, Beslidhja q prmbushet n Jezu Krishtin; ai vet n ungjij e paraqet veten si dhndr. Dhe prve ksaj, fjala "dasm" kthehet shtat her n kt shmblltyr.
    Kjo simbolik e dasmave nuk sht shum e zakonshme n gjuhn ton t krishter sot dhe megjithat pikrisht n kto terma tekstet e fundit t Bibls flasin pr projektin e Zotit pr njerzimin. Nga profecit e fundit t Isais e deri n Zbulesn, nga Knga e Solomonit dhe librat e Urtsis, pr t prmendur vetm disa, dashuria e Perndis pr njerzimin prshkruhet n termat e dashuris martesore. Dhe kjo sht arsyeja pse Shn Pali thot se martesa sht "imazhi m i mir i marrdhnies s Zotit me njerzimin".



    POPULLI IZRAELIT I THIRRUR I PAR.

    Por, n Beslidhjen e Vjetr, ishte e qart se ky njoftim dhe realizimi i shptimit universal t njerzimit kaloi prmes Izraelit; njerzit e zgjedhur ishin n nj mision pr mbar njerzimin. sht n kt kuptim q ne msuam t'i lexonim fjalin e Perndis pr Abrahamin:
    "N ty do t bekohen t gjitha fiset e toks”!(Zn. 12,3).
    Pr t'u kthyer te krahasimi i dasms, do t themi se hebrenjt ishin t ftuarit e par n dasm; dhe Zoti mbshtetej tek ata q m pas t bnin ftesn dhe t sillnin pas vetes gjith njerzimin.
    Por ne e dim pjesn tjetr: shumica drrmuese e hebrenjve refuzuan ta njihnin Jezusin si Mesia. N shmblltyr, ata prfaqsohen nga kta t ftuar q refuzojn t vijn n dasm dhe shkojn aq larg sa t keqtrajtojn shrbtort q erdhn n vreshtin pr t'i marr frytat q i takonin pronarit e tyre. far do t ndodh? N shmblltyr, shrbtort e mbushin dhomn me mysafir t ftuar n minutn e fundit. N letrn drejtuar Romakve, Pali komenton duke thn se ky refuzim i Izraelit, jo vetm q nuk do t pengoj dasmn, por edhe do t favorizoj hyrjen e t gjith njerzve n salln e banketit. "10 Shrbtort doln npr udh dhe i solln t gjith ata q gjetn: t mir e t kqij. Kshtu salloni i dasms u mbush me t ftuar” (v. 10).
    - Pasi t ftuarit e par e refuzuan ftesn, hyjn t tjert: edhe historikisht, kshtu ndodhi: n Veprat e Apostujve, ne shohim t njjtin skenar t prsritur disa her: sa her q i afrohet nj qyteti t ri, Pali s pari shkon n sinagog dhe fillon duke u shpallur judenjve se Jezusi sht Mesia i pritur; disa e besojn at dhe bhen t krishter; por kur suksesi i Palit fillon t shkoj prtej kufijve t sinagogs dhe pagant bhen t krishter nga ana e tyre, ata hebrenj q nuk e kan lejuar veten t binden, friksohen dhe e przn Palin. Kjo sht pikrisht ajo q ndodhi n Antiokin e Pisidis:
    “46 Ather Pali e Barnaba u than plot guxim: “M s pari sht dashur t’u shpallet juve fjala e Hyjit. Por, pasi ju e prbuzni dhe veten nuk e moni t denj pr jetn e pasosur, ather ne po u drejtohemi paganve. 47 Sepse kshtu na ka urdhruar Zotria: ‘T kam caktuar t jesh drit pr pagant, q ta osh shlbimin deri n skajin e toks”(Vp. 13, 46).
    N Ikon, m von n Selanik, e njjta gj ndodhi (Veprat e Apostujve 14,1); dhe sht pr shkak se apostujt u ndoqn nga qyteti n qytet q Ungjilli u prhap nga qyteti n qytet. Nj nga msimet e shmblltyrs s par sht se refuzimi i Izraelit nuk e pengon prfundimisht projektin e Perndis. Ashtu si prostitutat dhe taksambledhsit zun vendin e autoriteteve fetare n kohn e Jezusit, po ashtu, disa vite m von, kur Mateu po shkruante Ungjillin e tij, pagant hyjn masivisht n Kish fal refuzimit t hebrenjve. Zoti gjithmon nxjerr t mirn nga e keqja.



    VESHJA E DASMS.

    Le t kalojm te shmblltyra e dyt: nj burr, i ftuar i ors s fundit, hyn pa rrob dasme; ai sht fare i paaft pr t'iu prgjigjur pyetjes: "Miku im, si hyre ktu, pa pasur petkun e dasms?" Kshtu ai sht przn. Kjo sigurisht nuk do t thot se ai duhej t plotsonte nj krkes sjelljeje, sepse veshja e dasms mund t simbolizonte do merit... Sapo flasim pr "merit", shtrembrojm hirin e Zotit, i cili, sipas definicionit, sht falas! Me Zotin nuk ka kushte pr t'u plotsuar. Shmblltyra e par thot se t gjith mundn t ktheheshin, si t kqijt ashtu edhe t mirt.
    Pra, far mund t thot kjo shmblltyr e dyt? Le t shohim turmn q hyn n salln e dasms. T mir e t keqij, t gjith ishin t ftuar, t gjith pranuan edhe veshin e dits s fests: dinin ta pranonin ftesn e papritur dhe prgatiteshin pr t. Vetm njri nuk e konsideroi t dobishme ta bnte kt: ai nuk ishte n gjendje t vlersonte dobin e ktij propozimi t papritur dhe ta priste me mirnjohje. N pyetjen “si hyre ktu, pa rrobn e dasms?”, do t mjaftonte nj fjal falje apo keqardhjeje, por ai hesht. T mos prgatitesh pr nj banket sht t tallesh me t dhe t prmosh at q na fton. N thelb, ashtu si mysafirt e par, ai mkatoi nga indiferenca ose vetknaqsia. Prfundim: virtyti i par q krkohet prej nesh sht prulsia.
    - Veshja e nusris: nj interpretim tjetr i mundshm: n fjalorin e Beslidhjes s Re, ne e dim, kjo veshje e nusris sht ajo e t pagzuarit; ne e dim mir se ajo q ne e quajm sot “veshje e bardh e pagzimit” sht n t vrtet “fustan nusrie”! Prandaj, shmblltyra e dyt do t kishte t bnte me t pagzuarit: ata jan ata q hyn n salln e dasms. Por rrobat nuk bjn murg, ne e dim kt. Ajo q Jezusi do t kujtonte ktu jan krkesat q rrjedhin nga Pagzimi yn. Si thot ai vet: “Jo secili q m thot: ‘O Zot, o Zot!’ do t hyj n Mbretrin e qiellit, por ai q kryen vullnetin e Atit tim q sht n qiell”(Mt. 7,21).

  13. #393
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. E DIELA 29 Ord. VITI A

    PTGATITJA E LITURGJIS

    M 22 – 10 – 2023


    UNJGJILLI: Mt 22,15-21


    15 Ather farisenjt u ndan n nj an dhe u kshilluan si ta zn gabim n fjal. 16 Drguan nxnsit e vet bashk me herodian pr t’i thn: “Msues, ne e dim se ti gjithmon flet t vrtetn dhe se me t vrtet mson udhn e Hyjit pa marr parasysh kush sht kush: ti nuk shikon ’pozit kan njerzit! 17 Na thuaj, pra, si mendon ti: a sht e lejueshme t’i paguhet Cezarit tatimi apo jo?”
    18 Jezusi, duke e njohur mir djallzin e tyre, tha:
    “Shtiracak, pse po m sprovoni? 19 Ma tregoni monedhn e tatimit!”
    20 Ata ia solln nj denar.
    “E kujt sht ‑ u tha ‑ kjo fytyr e ky mbishkrim?”
    21 “E Cezarit!” ‑ iu prgjigjn ata.
    Ather Jezusi u tha:
    “Jepini, pra, Cezarit ka i prket Cezarit e Hyjit ka i prket Hyjit.”
    22 Kur e dgjuan prgjigjen, u habitn, e lan dhe shkuan.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Thnia e Jezusit: " “Jepini, pra, Cezarit ka i prket Cezarit e Hyjit ka i prket Hyjit” (v. 21) sht nj nga m t njohurat dhe gjithashtu nj nga m t cituara, pr fat t keq shpesh n mnyr t paprshtatshme.
    E kemi dgjuar t prmendet nga ata q mbajn pushtetin politik, kur duan t ftojn hierarkin kishtare t qndroj n vendin e saj dhe t mos przihet n shtjet politike dhe ata q mbrojn me t drejt laicitetin e shtetit e prdorin si slogan. sht turp q edhe n nj shtet laik kjo fjali citohet n mnyr t pavend...
    M pas e dgjuam t kujtohej nga autoritetet kishtare, t cilt u kujtojn pushtetarve sepse krkojn prej tyre t drejtat q i takojn autoriteteve fetar. N t kaluarn, ajo u kujtua m pas nga autoriteti kishtar kur mendoi se kishte t drejtn t sakralizonte disa institucione politike dhe gjithashtu t justifikonte fuqin e prkohshme t kishs.
    M banale, sot dikush e prdor pr t ftuar ata q i detyrohen dika: jepi Cezarit, far sht e Cezarit.
    Le t prpiqemi t vendosim episodin n kontekstin n t cilin Jezusi e shqiptoi kt fraz, kshtu q do ta kuptojm m mir mesazhin q ai dshiron t na jap dhe q sht shum i rndsishm.
    Jezusi ka qen n Jeruzalem pr disa dit, ai tashm ka pasur nj sr mosmarrveshjesh shum t ashpra me krert fetar, m pas bri nj gjest provokues: i przuri shitsit e tempullit.
    Kjo nnkuptonte sulmin e drejtprdrejt t kasts priftrore, e cila prekej nga interesat e saj ekonomike.
    Me pak fjal, u krijua nj situat shum e tensionuar mes Jezusit dhe kundrshtarve t tij dhe sot ne gjendemi srish prball nj debati mes Tij dhe ktyre autoriteteve. Pr t krijuar skenn, duhet t'i kushtojm vmendje situats politike.
    Judea ishte nj rajon i njohur n Perandorin Romake pr turbulencat e saj, ata nuk ishin kurr t qet, por vitet e jets publike t Jezusit kaluan t qet. Kishte pasur revolta, por njzet e tridhjet vjet m par, revolta q ishin mbytur menjher n gjak dhe u pasuan me kryqzime.
    Ajo q ndodhi n Sephoris sht e famshme. Kur Jezusi ishte tre vje, pati nj revolt q Varus e kishte mbytur n gjak duke kryqzuar 2000 rebel disa kilometra larg Nazaretit. Ishte i njjti Quintilius Varus q humbi jetn n betejn e famshme t Teutoburgut.
    Dhjet vjet m von, pas ksaj revolte, pati edhe nj tjetr, ajo e Juds Galileasit, e cila mbahet mend edhe n Veprat e Apostujve dhe q u zhvillua gjat regjistrimit t Kuirinit. Jezusi ishte 13 vje kur ndodhi kjo revolt dhe kjo u pasua me kryqzime. Por n kohn e jets publike t Jezusit, situata ishte e qet, sepse ende nuk ishin shfaqur Zelott, ata q do t provokonin revoltn q do t onte n shkatrrimin e qytetit t Jeruzalemit n vitin 70 pas Krishtit.
    Prandaj, n Palestin, njerzit jetonin t nnshtruar ndaj Roms edhe nse ishin t detyruar t duronin nj sistem taksash jashtzakonisht t rnd. Kishte taksa pr gjithka: mbi tokn, pr ndrtesat, pr transaksionet, taksat pr profesionet, tarifat n rrug gjat transportit t mallrave… Shkurt: Ata u prpoqn t bnin llogarit: 50% e fitimeve prfundonin n taksa.
    Por kishte nj taks q ishte m e urryera nga t gjith, dhe ishte ajoo q quhej n latinisht: tributum capitis, domethn harai i nj denari vjetor, q duhej t paguanin t gjith. Grat nga mosha 12 vjee, burrat nga mosha 14 deri n 65 vjee. Dhe pikrisht ksaj takse i referohet episodi i sotm ungjillor.
    sht e qart se kontestimi i taksave ishte gjja m e rrezikshme, sepse u akuzuat pr rebelim dhe kjo do t jet gjithashtu nj nga akuzat q do t'i bhen Jezusit, n mnyr delikate, ajo e nxitjes s njerzve q t mos paguajn taksa ndaj Cezarit.
    Na kujtohet ndr akuzat q iu bn Jezusit prball Pilatit.
    Epo. Pikrisht n kt kontekst kundrshtart e Jezusit i ngren kurth, sepse duan t gjejn nj arsye pr ta denoncuar dhe pr ta dnuar.

    Le t dgjojm:
    15 Ather farisenjt u ndan n nj an dhe u kshilluan si ta zn gabim n fjal. 16 Drguan nxnsit e vet bashk me herodian pr t’i thn:
    “Msues, ne e dim se ti gjithmon flet t vrtetn dhe se me t vrtet mson udhn e Hyjit pa marr parasysh kush sht kush: ti nuk shikon ’pozit kan njerzit! 17 Na thuaj, pra, si mendon ti: a sht e lejueshme t’i paguhet Cezarit tatimi apo jo?”
    Dy grupe, q zakonisht jan kundr Jezusit, hyjn n sken.
    Ata jan farisenjt, t cilt ne i njohim shum mir sepse shfaqen vazhdimisht n ungjij: ata jan udhrrfyesit shpirtror, ruajtsit e tradits s Izraelit, jan ata q vendosin se far sht e drejt dhe far sht e gabuar, ata e njohin beslidhjen e Vjetr. Pra, jan njerzit t lidhur me aspektin shpirtror t popullit t Izraelit.

    Grupi i dyt jan Herodiant: ne i njohim m pak, por shfaqen edhe kta n Ungjij. Jezusi do t paralajmroj kundr majas, si nga farisenjt ashtu edhe nga herodiant. Kjo aleanc e dy grupeve sht e uditshme, sepse farisenjt dhe herodiant ishin t pozicionuar politikisht n ant e kundrta.
    Farisenjt e konsideruan t pandershme mbshtetjen e pushtimit romak, sepse romakt ishin pagan q prdhosn Tokn e Shenjt me idhujt e tyre dhe jetn e tyre imorale.
    Herodiant, nga ana tjetr, ishin miq t Herodit, nga i cili morn emrin. sht Herod Antipas, ai q Jezusi e quan dhelpr, q nuk do t thot i zgjuar, do t thot kukull, pa personalitet, nn gishtin e madh t perandorit Tiberius, tiranit t dits. N fakt, 10 vjet m par ai kishte ndrtuar kryeqytetin e ri; fillimisht ai banoi n Sephoris, afr Nazaretit, pastaj kur ndrtoi kryeqytetin e ri, e quajti at,. natyrisht, Tiberiades, nj prkulje ndaj perandorit Tiberius.
    Herodiant ishin miqt e tij, pra bashkpuntor t pushtuesve romak.
    Ne i gjejm kta dy grupe aleate kundr Jezusit dhe arsyen e ksaj aleance t panatyrshme do ta gjejm n pasazhin e sotm ungjillor, sepse, me mesazhin e tij, Jezusi do t prek t dy grupet.
    Mblidhen dhe fillojn me nj hyrje t gjat, me nj lavdrim, q sht eulogjia m e bukur e Jezusit q shfaqet n ungjij: kundrshtart e tij e bjn kt elozh.
    “Dhe ata thon:...je i sinqert, nuk ke frik, t gjith e din, ti mson rrugn e Zotit, nuk ke frik nga askush dhe nuk shikon asknd n fytyr”.
    Prandaj ata e kuptojn se Jezusi refuzon kompromise dhe ka guximin t thot at q mendon.
    E pra, n buzt e farisenjve dhe herodianve, kto fjal t turpshme kan nj qllim t vetm, ta detyrojn Jezusin t mos devijoj, t mos devijoj n arsyetim. Duan q ai t thot: Po ose Jo, sepse e kishin studiuar mir kurthin e tyre.
    fardo q t prgjigjej Jezusi, ai do t kishte hyr n telashe.
    Nse do t kishte thn: “Po, sht e ligjshme t'i paguhet taks Cezarit”, ather ai do t bhej mik i romakve, bashkpuntor i tyre, do t bhej i paplqyer nga t gjith njerzit.
    Nse ai do t kishte thn: Jo, mjer, ather Herodiant ishin aty, duke e denoncuar at si subversionist dhe anti-romak.
    Gjithmon duhet t'i kushtojm vmendje lavdrimit, sepse ata q na lavdrojn gjithmon kan nj objektiv t tyren, sigurisht q duan t na ken n dor, t na ken n krah ose duan t na krkojn nj nder.
    Epo, pas lavdis, hedhin pyetjen: ”Na thuaj menjher mendimin tnd, ose po ose jo, mos u largo nga argumenti: a sht e ligjshme t'i bsh hara Cezarit?”.
    Ne dgjojm prgjigjen e Jezusit:
    18 Jezusi, duke e njohur mir djallzin e tyre, tha:
    “Shtiracak, pse po m sprovoni?
    19 Ma tregoni monedhn e tatimit!”
    20 Ata ia solln nj denar.
    “E kujt sht ‑ u tha ‑ kjo fytyr e ky mbishkrim?”
    21 “E Cezarit!” ‑ iu prgjigjn ata.
    Ather Jezusi u tha:
    “Jepini, pra, Cezarit ka i prket Cezarit e Hyjit ka i prket Hyjit”.
    Para se t'i prgjigjet pyetjes, Jezusi u thot farisenjve dhe herodianve: ja, e kuptoj q po m ngreni nj kurth, por nuk kam ndrmend t prgjigjem n mnyr evazive ose qllimisht enigmatike, n mnyr q secili t mund t interpretoj si t doj Fjalt e mia.
    Jo, dua t shkoj n thelbin e problemit.
    Dhe t themi mir, besoj se sot, shum predikues do t insistojn n detyrimin pr t paguar taksat, q sht gjithmon nj rekomandim i duhur, por Jezusi sot nuk flet pr kt detyr pr t paguar taksat. Do t jet Pali, n letrn drejtuar Romakve, ai q do t shprehet shum qart pr kt tem, kur t'u shkruaj t krishterve q jetojn n kryeqytet. far do t'u thot - jemi n kohn e Neronit, n fillim t mbretrimit t tij, ky perandor sht njzet vje, e n fillim ishte i but, i moderuar.
    E pra, Pali u shkruan ktyre t krishterve dhe thot:
    "1 do njeri le t’i nnshtrohet autoritetit q ka mbi vete. Sepse, nuk ka pushtet q nuk vjen prej Hyjit: ato q jan i ka vn Hyji. 2 Prandaj, ai q i kundrshton pushtetit, i kundrshton rendit t vendosur prej Hyjit; ata q i kundrshtojn, dnojn vetveten. 3 Sepse eprort nuk kan pse t druhen kur veprohet mir, por kur veprohet keq. A dshiron t mos e druash pushtetin? Bj t mirn dhe do t fitosh lvdata prej pushtetit! 4 Sepse pushteti sht shrbtor i Hyjit ‑ pr t mirn tnde. Prkundrazi, nse bn keq, trembu! Nuk e mbart kot shpatn! Shrbtori i Hyjit sht: shfren hidhrimin e Hyjit n at q bn t keqen. 5 Prandaj, duhet t nnshtrohemi, jo vetm pr shkak t friks s ndshkimit, por edhe pr arsye t ndrgjegjes. 6 Po pr kt arsye duhet t paguani edhe tatimet: sepse ata q merren me kt gj jan npunsit e Hyjit. 7 Jepni gjithkujt ka i prket: tatimtarit tatimin, doganierit dogann, atij q sht pr t’u druajtur, drojn, atij q sht pr nderim, nderimin. T gjith duhet t'i nnshtrohen autoriteteve t vendosura, n fakt, nuk ka autoritet prvese nga Zoti dhe ato q ekzistojn jan t vendosura nga Zoti dhe kushdo q e kundrshton autoritetin, kundrshton nj rend q dshiron Zoti” (Rm. 13, 1-7).
    Njeriu sht i shoqrueshm dhe prandaj duhet dikush q organizon dhe strukturon kt shoqri dhe Pali m pas nxjerr pasojat: Ne duhet t'i nnshtrohemi ktij autoriteti, jo sepse kemi frik nga ndshkimi, por nga nj detyr ndrgjegjeje dhe prandaj rekomandon: "Jepni secilit. far i takon: kujt i detyrohen taksat, i jepen taksa, kujt frike, frike; kujt respekt, respekt”.

    Dhe Pali flet pr kt, si dika e dukshme n vetvete: nuk kishte nevoj t vinte Biri i Hyjit t na thot se duhet t paguajm taksa. Secili ka pr detyr t kontribuoj n mbarvajtjen e jets shoqrore sipas mundsive t tij dhe n kt i krishteri duhet t jet qytetar shembullor, sepse duhet t doj. Dhe t duash nuk do t thot t duash vetm ata q kan nevoj, ata q jan afr tyre, por sht nj manifestim i dashuris duke dashur q kjo shoqri t strukturohet n at mnyr q t gjith t mund t jetojn si bijt e vrtet t Zotit.
    Prandaj problemi sht tjetr dhe paraqitet shum mir n pyetjen q bnin farisenjt dhe herodiant: a sht e ligjshme apo jo t'i paguhet hara perandorit?
    T paguash harain do t thot t njohsh Tiberin si mbret, kur i vetmi mbret i Izraelit sht Zoti.
    Jezusi i prgjigjet: "Ma tregoni monedhn e tatimit!” (v.19), dhe ata i japin atij nj denar. sht interesante q Jezusi u krkon t'i tregojn monedhn: do t thot se ai nuk e ka dhe ata e kan; dhe Jezusi nuk i qorton ata se kan monedha. E fusnin dorn jo n xhep, se n at koh rrobat nuk kishin xhepa, por monedhat i mbanin n nj qese, nn mantel, e nxjerrin xhepin dhe e tregojn monedhn.
    Jezusi i quajti hipokrit, pr far arsyeje?
    Sepse t gjith kta zakonisht prdorin kto monedha kur dalin n treg, sepse t gjitha monedhat e pastra, pa imazhe, kishin shkuar n tempull vetm pr t br oferta, jasht nuk vlenin absolutisht asgj.
    Dhe ishte nj gj e mir q njerzit prdornin kto monedha, Jezusi nuk shqetsohet pr kt: mos kini skrupuj pr prdorimin e monedhave kur shkoni pr t br blerje, un nuk i kam ato, pr fat t keq, por ato q kam marr, kur ofrova edhe ndonj shrbim 'i kam prdorur, nuk sht ky problemi. Dhe sht interesante se ata kan vetm skrupuj pr prdorimin e tyre pr t paguar taksat.

    Epo, kur e ka monedhn n dor, Jezusi pyet dy gjra.
    Pse i bn kto pyetje?

    Q t kuptojm se ku dshiron t na oj, pyet: kujt jan imazhet dhe mbishkrimi i kujt sht?
    Ata i prgjigjen: “…e Cezarit”.
    Kjo monedh hara pr nj ifut t devotshm sht e neveritshme vetm pr ta par at.
    Per cfare arsye?
    Sepse ne e dim shum mir se far vendosi libri i Ligjit t Prtrir dhe libri i Eksodit: izraelitt nuk mund t bjn imazhe t vetvetes.
    Arsyeja dhe rreziku sht se kto shmblltyra m pas bhen idhuj, q i thrrasin, tamam si bjn pagant. Dhe Zoti i Izraelit sht unik dhe xheloz, ai nuk dshiron q pran tij t ket idhuj t nderuar.
    Le t shohim kto para t prera nga Tiberius: n njrn an ka prshkrimin e perandorit t Roms dhe mbishkrimin Tiberius Caesar, biri i Augustit hyjnor.
    Dy her Augustus Sebastos kujtohet si hyjnor. Dhe pastaj n ann e pasme ka titullin - pontifex maximus - pontifi suprem Tiberius - dhe imazhi i nj gruaje t ulur sht simboli i paqes.
    Ndoshta sht Livia, nna e Tiberius, gruaja e tret e Oktavianit dhe ata jan portretizuar, ai si Jupiter dhe ajo si Juno.
    Un po thosha se kur hebreu i devotshm e sheh kt monedh, ai e gjen veten prball idhujtaris s plot.
    Ky sht problemi, jo nse duhet t paguash apo jo taksa, por kjo idhujtari.
    Pra, le t prpiqemi t kuptojm se ku dshiron ta drejtoj Jezusi tani diskutimin.

    Jezusi pyet: ku e vendosi perandori Tiberius figurn e tij? Rreth parave. Dshironi t dini se si duket Tiberius? Ju duhet t prqendroheni te paraja. sht prfaqsuesi i tij n tok, prfaqsuesi suprem i ktij Zoti q sht paraja. sht ai q menaxhon kultin e paras, idhullin q t gjith adhurojn n perandorin e tij. Jan parat q drejtojn jetn e perandoris dhe Tiberius sht kryeprifti i ksaj feje.
    Dhe Jezusi, kujtojm, e vuri kultin e Zotit t vrtet dhe kultin e paras n kundrshtim t papajtueshm:
    “13 Asnj shrbtor nuk mund t’u shrbej njkohsisht dy zotrinjve: Sepse, ose do ta urrej njrin e tjetrin do ta doj, ose pas njrit do t shkoj e tjetrin do ta prbuz. Nuk mund t’i shrbeni Hyjit dhe pasuris” (Lk. 16,13).
    Askush nuk sht ateist, n Bibl nuk prmendet ateizmi, rreziku sht idhujtaria! Sepse t gjith kan nj Zot, ata gjithmon kan dik ose dika q prbn pikn e referimit pr t gjitha mendimet, t gjitha vendimet, t gjitha zgjedhjet. Ai ose ajo gj q ju sugjeron axhendn.
    Pr shembull: nse Perndia q keni n mendje dhe q ju udhheq sht Perndia i Jezusit t Nazaretit, Ai do t'ju tregoj n do koh se si mund ta bni dik t lumtur. Nse Zoti q adhuroni sht i suksesshm, karriera juaj do t jet ky idhull, i cili do t'ju tregoj se cilat miqsi duhet t kultivoni, cilat hile t'i drejtoheni, kujt t'i bni lajka... Natyrisht, ather do zot i bn premtimet e tij pr adhuruesit e tij, dhe ne e dim se zoti i parave premton shum dhe gjithashtu realizon shum, prandaj ka shum adhurues.
    Duhet t kemi kujdes sepse urdhrat q na jep ky zot i paras jan edhe urdhra kundr njeriut.
    Ktu Tiberius ka vn figurn e tij, imazhin e tij, mbi parat dhe ai sht kryedprift suprem i atyre q adhurojn paran.
    Pikrisht mbi kt kult njerzor, Jezusi dshiron t prqendroj vmendjen, jo nse duhet t paguaj apo jo taksat, apo nse do ta prdor apo jo kt monedh n tregje.
    Ai trhoqi vmendjen te imazhi dhe mbishkrimi dhe thot: kthejini Cezarit at q sht e Cezarit! Nuk thot: “Jepi Cezarit”. Pyetn: “A lejohet dhnia?” Dhe Jezusi prgjigjet: “Kthe, jo jep”.


    Kthejeni…far?
    Le t prpiqemi t mos jemi hipokrit, thot Jezusi: problemi sht mosprdorimi ose prdorimi i monedhs s Cezarit, por bhuni t vetdijshm se edhe ju, hipokrit, jeni plotsisht t prfshir n filozofin q qndron pas ktij imazhi dhe ktij mbishkrimi.
    aht kjo filozofia mbi t ciln bazohet bota pagane q adhuron antizotin.
    Nuk sht paraja ajo q sht djallzore. Djalzor sht kulti i paras q e vendos njeriun n shrbim t saj.
    N nj shoqri t udhhequr nga nj perandor, i cili vulos fytyrn e tij n para, kush ka rndsi? Rndsi kan ata q kan para dhe pr aq koh sa ata prodhojn para. Aty ku adhurohet paraja, i varfri vlen si nj pal sandale, thot profeti Amos, 2, 6-7; ose: "M pak se nj dele e vogl", tha Jezusi.
    Epo, far thot Jezusi?
    Kthejeni kt idhull Cezarit: ai e futi n Izrael, ai nuk i prket identitetit shpirtror t popullit t Izraelit. Ruajeni pastrtin tuaj si popull i kushtuar Zotit t vetm dhe kthejeni fen e tij idhujtare Cezarit pagan.
    Jezusi dshiron q ata t arrijn n thelbin e problemit.
    Gjja e dyt q Jezusi thot: "Kthejini Perndis at q sht e Perndis". Biseda vazhdon mbi imazhin dhe mbishkrimin: Tiberius vendosi imazhin e tij dhe mbishkrimin mbi para.
    Ku e vendosi Hyji imazhin dhe mbishkrimin e tij?
    T gjith e dim prgjigjen, ajo vjen menjher: Ai ka vendosur imazhin e tij te njeriu. sht tek njeriu q vendosi mbishkrimin e tij, emrin ed tij: “Hyji tha: “Le ta bjm njeriun n shmblltyrn e n prngjasimin ton q t jet zotrues…” (Zn. 1, 26) dhe Jezusi identifikon veten me ata q kan uri, etje…(Mt. 25) dhe me ata q Sauli prsekutonte (Vap. 9).
    Thuhet pr Rabinin e madh Hillel, msuesin e famshm, i cili jetoi nj brez para Jezusit, thuhet pr t - dhe ishte nj histori e njohur nga t gjith, madje edhe nga fmijt, n kohn e Jezusit - se, n fund t nj msim, dishepujt e tij e pyetn msuesin: “Ku po shkon?”. Dhe ai u prgjigj: “Un do t prmbush nj Mitzvah, nj urdhr”. Por cilin Mitzvah do t prmbushsh?
    Ai u prgjigj: “Po shkoj t lahem”. Dishepujt than: “Por ne kurr nuk kemi dgjuar se ekziston nj Mitzvah q urdhron t lahem”.
    Rabini i madh Hillel prgjigjet: “Imazhet e mbretrve q jan n teatro, n cirk, i kan ata q i lajn, i mbajn t pastr dhe paguhen pr kt. Kushdo q fyen njrn nga kto statuja, e prek drejtprdrejt perandorin. Epo, ne q u krijuam sipas shmblltyrs dhe ngjashmris s Perndis - si thot Shkrimi i Shenjt - sa m shum duhet t'i mbajm trupin ton t pastr dhe t lar pr t nderuar Krijuesin q ngjasojm?”

    Kjo histori, po thosha, ishte e njohur nga t gjith. Ja far do t thot imazhi.
    Kjo sht tema n t ciln Jezusi dshiron q dgjuesit e tij t prqendrohen: Kthejeni kt imazh t zotit, q sht ai i Tiberit, gj q e bn kryepriftn e kultit t paras.

    Dhe tani le t shohim se far duhet t'i kthehet Zotit.
    Duhet t kthehet njeriu, n t cilin ka imazhin e Zotit dhe ka mbishkrimin e Zotit mbi vetveten. N librin e Ligjit t Prtrir, por vazhdimisht n Beslidhjen e Vjetr, thuhet: “Ku e ka vn emrin e vet Zoti?”
    Dhe prgjigja sht: “Mbi Izraelin ai vendosi emrin e tij". N kapitullin 43 t Isais lexojm: "Ata jan izraelitt q mbajn emrin tim".
    Dhe n Apokalips, kapitulli 14: "Ata 144.000 kan nnshkruar n ball emrin e qengjit, emrin e babait t tij".
    sht mbi njeriun q Zoti vendosi imazhin dhe mbishkrimin e tij dhe duhet t'i kthehet Zotit. Ne nuk mund ta zotrojm njeriun, sepse t gjitha krijesat na prkasin neve, jo njeriu! Njeriu i prket vetm Zotit.
    Pra, konkretisht, far duhet t japin dy grupet me t cilat ndodhet Jezusi prball?
    Tani le ta lm Cezarin t qet, far kan pr t'i kthyer Zotit?
    Herodiant jan bashkpuntor t pushtetit despotik t Tiberit, i cili e ka pushtuar njeriun, e shfrytzon, e robron. Perandoria Romake sht plot me skllevr dhe kt e justifikon Zoti i paras, i cili e poshtron njeriun dhe i heq lirin. Dhe nse njeriu nuk sht i lir, nuk mund t jet vetvetja, nuk i ngjan m Zotit. Aty ku superment e momentit duan t ndrtojn kullat e tyre q arrijn deri n qiell, ather saktsisht far kan thn rabint pr ndrtimin e kulls s Babelit? Ata than se kur nj njeri binte nga kulla, askush nuk i kushtoi vmendje, por kur u thye nj tull, t gjith shprthyen n lot.
    Faraont mund t prdorin kuaj, karroca, qet, por jo njeriun, sepse njeriu nuk sht i tyre, ai sht i Zotit, ai duhet t kthehet te Zoti!
    Kjo sht ajo q Jezusi dshiron q ne t kuptojm: njeriu, i nnshtruar idhujve dhe tiranve, nuk sht njeri.

    Pra, Herodiant, q mbshtesin kt struktur politike q e shtyp njeriun, e din se duhet t'ia dorzojn at Zotit dhe se kushdo q mendon si ata, duhet t pastrojn ndrgjegjen e tyre, sepse kushdo q dominon mbi njeriun, sht herodian.
    Edhe farisenjt duhet t'ia dorzojn njeriun Perndis. Me ta katekeza nuk ishte pr t'ia paraqitur njeriun Perndis, por pr ta paraqitur atij nj idhull q ata e kishin shpikur. Nj idhull sepse krkonte flijime, temjan, olokauste... nj Zot q u jepte favoret atyre q prkuleshin para tij, q iu bindn urdhrave t tij dhe ndshkoi ashpr shkeljet.
    Ai nuk sht Perndia autentik, ai nuk sht Perndia i Jezusit t Nazaretit. Ky sht nj idhull i shpikur nga njerzit, i cili prputhet me arsyetimin, kriteret e tyre. E shpikn, e krijuan, kt zot! Ai nuk sht Perndia i vrtet, Perndia i dashuris. Kta farisenj kan imazhin autentik t Perndis para syve t tyre: ai sht njeriu Jezusi i Nazaretit. Ai e riprodhon kt imazh n mnyr t prsosur, kushdo q i prmbahet ktij imazhi t njeriut i sht prmbajtur Zotit t vrtet. Por farizenjt nuk e kan njlhur as si mesi as si Zot.

  14. #394
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 Ord VITI A

    M 22-10-2023


    LEXIMI I PAR: Is. 45,1-6.


    1 Kshtu thot Zoti pr Cirin,
    t shuguruarin e vet:
    Ia kapa t djathtn e tij
    pr ti shtruar para tij popujt,
    pr ti vn n arrati mbretrit,
    pr ti hapur para tij dyert;
    edhe dyert para tij sdo t mbyllen.
    2 Para teje un do t ec,
    malet do ti rrafshoj,
    dyert e bronzta do ti thyej,
    shulat e hekurt do ti coptoj.
    3 Do ti jap thesaret e fshehta,
    pasurit mir t fshehura
    q ta dish se un jam Zoti,
    Hyji i Izraelit, q t thirra me emr.
    4 Pr dashuri t shrbtorit tim Jakobit
    e t Izraelit, t t zgjedhurit tim,
    t thirra ty me emrin tnd,
    t shnova megjithse sm njihje.
    5 Un jam Zot e tjetr ska:
    prve meje Hyj tjetr nuk ka!
    T ngjesha n arm, megjithse sm njihje
    6 q t dihet prej lindjes n perndim,
    se pos meje, askush tjetr ssht.


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    FJALA E ZOTIT PR MBRETIN KIRIN.



    Kur Isaia shkroi kt tekst, judenjt kishin qen n mrgim n Babiloni pr gati pesdhjet vjet; pasi, n vitin 587, ushtrit e Nabukodonozorit pushtuan Jerusalemin, plakitn dhe shkatrruan Tempullin dhe morn t mbijetuarit, t cilt ishin ende t aft pr pun si robr lufte. Dhe tani, nga i gjith rajoni, vijn thashethemet pr pushtimet e zotit t ri t bots, Kirit, mbretit t Persis. Tani, uditrisht, kto thashetheme jan nj lajm i mir pr hebrenjt e dbuar n Babiloni: t gjith e din se s shpejti i gjith rajoni do t'i prkas ktij perandori t ri Kirus, t cillit asgj nuk mund t'i rezistoj.
    T gjith e din gjithashtu, sepse sht mjaft e pazakont pr t'u br prshtypje turmave, q ndryshe nga t gjith sovrant e tjer t kohs, ky praktikon nj politik humanitare: ai kursen jetn e t mundurve, nuk shkatrron, nuk plakit, nuk i zhvendson popullsit; n t gjitha vendet q pushton, ndeshet me popullsi t shprngulur nga fitimtart: (ky sht rasti i hebrenjve t internuar n Babiloni nga Nabukonozori); do her, ai i kthen ata n vendin e tyre, u kthen atyre mallrat e vjedhura nga pushtuesit e mparshm dhe madje u jep atyre mjetet pr t rindrtuar vendin e tyre. Pa dyshim, ai e kuptoi se nj perandor ka do interes t jet zot i popujve t lumtur.
    sht n kt kontekst q Isaia shqipton kt profeci q tingllon si nj besim i jashtzakonshm: ai fillon duke thn:
    "Kshtu thot Zoti pr Cirin, t shuguruarin e vet.
    N realitet, ai nuk flet drejtprdrejt me Kirin, i cili nuk do t dgjoj kurr predikimin e nj profeti t panjohur hebre: m shum gjasa, mesazhi i Isais u drejtohet t mrguarve pr t'u dhn atyre shpres, nj shpres q mbshtetet n dy bindje:
    Bindja e par, Zoti i qndron besnik Beslidhjes s tij, ai nuk e braktis popullin e tij t zgjedhur: ky sht kuptimi i shprehjes:
    " Pr dashuri t shrbtorit tim Jakobit
    e t Izraelit, t t zgjedhurit tim,
    t thirra ty me emrin tnd,
    t shnova megjithse sm njihje (v. 4).
    T mos harrojm se kjo fjali shqiptohet pikrisht n momentin kur mrgimtart do t kishin do arsye pr t dyshuar n kt gj. Nse Izraeli mund t ket rn kaq posht, duke humbur gjithka, jo vetm pavarsin e tij politike, por m keq lirin e tij, tokn e tij, tempullin e tij, mbretin e tij... njerzit ende mund kishin nj arsye t pyesin veten nse Zoti nuk e kishte braktisur popullin e tij... dhe disa pyesin kt. sht pikrisht pr ta q profeti Isaia shpall me gjith forcn e tij "Jakobi sht gjithmon shrbtori i Perndis, Izraeli sht gjithmon i zgjedhuri i tij".


    ZOTI, I VETMI ZOT.


    Bindja e dyt, Zoti mbetet Zot i ngjarjeve: "Un jam Zoti, nuk ka tjetr: prve meje, nuk ka Zot". Prkthe, vet Kiri, mbreti i madh pagan, sht n dorn e tij: shprehjet "jep nj titull", "merr pr dore", "hapi dyert e dyfishta" jan aludime pr ritet e kurorzimit t mbretrve: n t vrtet, n ditn e kurorzimit t tij, mbreti i ri mori emrin biri i Perndis, pastaj vajosja me vaj; tani e tutje ai ishte n dorn e Perndis; pr t hyr n dhomn e fronit, dyert u hapn, simbol i t gjitha dyerve t qyteteve armike, t cilat s shpejti do t'i lshonin rrugn. Isaia i shumfishon aludimet pr kurorzimin e mbretrve t Izraelit sikur vet Zoti t kishte zgjedhur dhe shenjtruar Kirin si mbret n shrbim t tij. Por sht Zoti q mban iniciativn.
    Prandaj, ky tekst, pavarsisht nga dukja, nuk sht nj himn pr lavdin e mbretit Kir. Mund t themi, prkundrazi, se ai e vendos atn vendin e tij! Sepse tundimi pr idhujtari ishte i vrtet n mjedisin babilonas. Dhe i njjti kapitull 45 i Isais prmban paralajmrime t tjera t forta kundr idhujtaris dhe pohime t prsritura se Perndia sht Nj. Prandaj, pikrisht n momentin kur Kiri fluturon nga fitorja n fitore, Isaia i kujton popullit hebre se Zoti sht i vetmi Zot i vrtet: vet Kiri sht n dorn e tij: Zoti do t dij ta kthej suksesin e ktij mbreti pagan n dobi t popullit t tij t zgjedhur. Dhe ky mbret pagan nuk do ta dij as vet se po u shrben n mnyr t pavullnetshme planeve t Perndis; Isaia kmbngul: Pr hir t shrbtorit tim Jakob, t zgjedhurit tim t Izraelit, t thirra me emr, t dhash nj titull, megjithse nuk m njihje... T bra t fuqishm kur ende nuk m njihje. N fund t fundit, fjalia sht shkruar n at mnyr q njerzit e zgjedhur t duken m t rndsishm, edhe pse jan n nj situat t dshpruar n dukje.
    Por ky sht pikrisht besimi i profetit: shpresa q mbshtetet n kto dy bindje mund t prkthehet: Meq Zoti mbetet Zot pr gjithmon dhe ai nuk ju harron, ather mbani guxim! Nga ky dominim, nga kjo eksperienc e huaj, Zoti do t dij t nxjerr t mirn. Asnj fuqi njerzore, sado e madhe, nuk i reziston Perndis.
    Ne e dim se far ndodh m pas: e ardhmja dshmoi se Isaia kishte t drejt; Kiri e pushtoi Babilonin n vitin 539. Ai i lejoi judenjt q n vitin 538 t ktheheshin n Jerusalem, duke u kthyer atyre mallrat e vjedhura nga Nabukodonozori dhe duke u dhn atyre nj ndihme pr t rindrtuar Tempullin n Jerusalem.
    Shnimi i fundit: Kiri quhet "Mesia" sepse ai u zgjodh nga Perndia pr t liruar popullin e tij. Megjithat, ai nuk sht as mbret, as prift, as profet n Izrael, por m e rndsishmja sht puna q ai kryen. Nga kjo mund t nxjerrim prfundimin se sa her q dikush vepron n drejtim t nj lirimi t vrtet t njerzve, ai kryen veprn e Perndis.
    Nuk mund t themi se historia prsritet gjithmon! Nj profet hebre shkoi aq larg sa tha se nj mbret i Iranit ishte Mesia! Koht kan ndryshuar...
    Sigurisht, mes dgjuesve t Isais, disa zbuluan se ai po e onte guximin pak larg. Kjo na jep nj prgjigje t shklqyer nga profeti (disa rreshta m posht n t njjtin kapitull 45): sht Zoti ai q flet:
    A ju prket t m pyetni mbi t ardhmen e bijve t mi, e t m urdhroni mbi veprn e duarve t mia?(Is. 45, 11). Pr punn e kryer nga duart e mia, a do t m jepnit rastsisht urdhr?
    Kmbngulja n "Un jam Zoti, nuk ka zot prve meje" q sht vn n prov edhe sot nga tundime t panumrta t pistave t rreme, sht jashtzakonisht aktuale edhe sot.

  15. #395
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 Ord. VITI A

    M 22-10-2023

    PSALMI: 96, 1.3, 4-5, 7-8, 9-10ac



    1 Kndoni Zotit nj kng t re!
    Mbar toka le ti kndoj Zotit!
    3 Kumtojeni ndr pagan lavdin e tij,
    ndr mbar popujt mrekullit e tija!
    4 Sepse i madh sht Zoti,
    ‑ tejet i denj pr tu lavdruar,
    m i prfrigueshm se t gjitha hyjnit!
    5 Nj asgj jan t gjith zotat e paganve,
    kurse Zoti e ka krijuar qiellin.
    7 Jepni Zotit, familjet e popujve,
    jepni Zotit nder e fuqi,
    8 jepjani Zotit nderin e Emrit t tij!
    Kushtoni dhurata e hyni n pallatet e tija,
    9 adhuroni Zotin n stoli t shenjt!
    Dridhu, o rruzull, para fytyrs s tij!
    10 Shpallni ndr pagan: Mbret sht Zoti!
    Ai e mban botn q t mos shkatrrohet; i
    gjykon popujt me drejtsi.



    LECTIO DIVINA MEDITIM- LUTJE

    SI T ISHTE TASHME FUNDI I BOTS.


    Nj lloj drithrimash, ekzaltimi kalon posht gjith ktyre vargjeve. Pse jemi t gjith t gjall? sht besimi ai q i bn kta njerz t dridhen, ose m mir sht shpresa... q sht gzimi i besimit... shpresa q na lejon t pohojm me siguri at q nuk e posedojm ende, si thot letra drejtuar Hebrenjve:
    Feja sht nj mnyr t pasuri t gjrave q shpresohen, mjet t njihen gjrat q nuk shihen (He. 11,1).
    Sepse jemi n pritje t plot: duhet t lexojm vargjet e fundit pr t kuptuar se ky psalm na on tashm n fund t bots, n kt dit t bekuar kur t gjith njerzit pa prjashtim do ta njohin Zotin si t vetmin Zot. Ja ku jan:
    11 Galdo, o qiell! Gzo, o tok!
    Le t buas deti me ka n t,
    12 le t gzoj fusha me gjendet n t,
    le t grthasin me hare lndt e pyjeve,
    13 para fytyrs s Zotit, sepse Ai po vjen,
    sepse po vjen pr t gjykuar tokn!
    Do ta gjykoj botn me drejtsi,
    do ti gjykoj popujt me t vrtetn e tij (v.11-13).
    Gzim n qiell, n parajs! Gzohu tokn! Masat e detit gjmojn, i gjith fshati sht n fest. Pemt e pyjeve krcejn nga gzimi prpara fytyrs s Zotit, sepse ai vjen, sepse vjen t gjykoj tokn. Ai do ta gjykoj botn me drejtsi dhe njerzit sipas s vrtets s tij! sht kjo dit e bekuar q presim, pr t ciln tashm po kndojm.
    Le t imagjinojm kt sken q na prshkruan psalmi: jemi n Jeruzalem... dhe m sakt n Tempull; t gjith njerzit, t gjitha kombet, t gjitha racat grumbullohen rreth Tempullit, esplanada sht e mbushur me njerz, shkallt e sheshit t Tempullit jan t mbushura me njerz, qyteti i Jeruzalemit nuk mjafton... aq larg far sheh syri, turmat dynden... vijn nga kudo, vijn nga skajet e bots. Dhe e gjith kjo turm e madhe kndon me sa z kan, sht nj simfoni; far kndojn? "Zoti mbretron!"
    sht nj zhurm e pamas, madhshtore, gjigante... Nj zhurm q i ngjan duartrokitjeve q i bhen do mbreti t ri n ditn e kurorzimit t tij, por kt her nuk sht populli i Izraelit ai q thrret nj mbret t toks, sht i gjith njerzimi ai q lavdron mbretin e bots:
    "I madh sht Zoti, shum i lavdruar, i frikshm" (t gjitha kto shprehje jan huazuar nga fjalori i oborrit).


    KUR I GJITH KOSMOSI HYN N FEST.


    N fakt, sht shum m tepr se njerzimi: vet toka po dridhet. Dhe tani n simfoni hyjn edhe detet: duket sikur gjmojn. Dhe fshati i bashkohet fests, pemt krcejn. A kemi par ndonjher pem t krcejn? Epo po, at dit ata krcejn!
    Sigurisht, nse mendom pr kt, kjo gj sht normale! Detet jan m pak budallenj se burrat! Ata e din se kush i ka krijuar, kush sht Krijuesi i tyre! Ata ulrijn pr T, ata e vlersojn At n mnyrn e tyre. Edhe pemt e pyjeve jan m pak budallenj se njerzit: ata din ta njohin Krijuesin e tyre: mes grumbujve idhujsh, perndive t rreme, nuk ka vend pr gabime, pemt nuk e ln veten t futen brenda.
    Njerzit e kan lejuar veten t mashtrohen pr nj koh t gjat... Mjafton t kujtojm kmbnguljen e Isais n leximin ton t par t ksaj t diele t njzet e nnt pr t thn: " Un jam Zot e tjetr ska: prve meje Hyj tjetr nuk ka!
    Gj q dshmon se, n kohn e Isais, idhujtaria, n nj form apo n nj tjetr, nuk ishte zhdukur akoma! Ne dgjojm ktu t njjtn pik kundr idhujtaris:
    "Nj asgj jan t gjith zotat e paganve (v.5).
    sht e pabesueshme q njerzve iu desh kaq shum koh pr t njohur Krijuesin e tyre, Atin e tyre... saq ishte e nevojshme t'u prsritej njqind her ky fakt i qart:
    Se Zoti sht ‑ tejet i denj pr tu lavdruar,
    m i prfrigueshm se t gjitha hyjnit! (v.4);
    dhe se sht Zoti, (nnkuptohet "dhe askush tjetr") q e ka krijuar qiellin (v. 4)".
    Por kt her ndodhi! Dhe t gjith vijn n Jeruzalem pr t lavdruar Perndin sepse m n fund dgjuan lajmin e mir; dhe nse kan mundur ta dgjojn, sht sepse u sht shpallur atyre n vesh me shekuj! Po, "nga dita n dit, Izraeli kishte shpallur shptimin e tij"... nga dita n dit Izraeli kishte rrfyer veprn e Zotit, mrekullit e tij, punn e tij t pandrprer t lirimit... nga dita n dit Izraeli kishte dshmuar se Zoti e kishte liruar fillimisht nga Egjipti, pastaj nga t gjitha llojet e skllavris: dhe skllavria m e tmerrshme sht t mashtrosh veten te Zoti, t besosh te vlerat e rreme, perndit e rreme q vetm mund t zhgnjejn, idhujt..


    THIRRJA E BESIMTARVE.

    Izraeli ka kt fat t jashtzakonshm, kt nder t pabesueshm, kt arsye pr t qen i lumtur:
    E ka njohur Hyjin e vrtet dhe ka qen gjithmon besnik ndaj dshmis s besimit t tij, duke shpallur qart se Hyji i tij sht i vetmi Perndi; si thot besimi hebre, "Shema Yisrael":
    "Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm! (Dt. 6,4 ).
    sht misteri i thirrjes s Izraelit q nuk pushon t jet pr nj mrekulli t madh; si thot libri i Ligjit t Prtrir, 4,32-34:
    32 Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok, shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe? A sht dgjuar nj gj e till? 33 A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall? 34 Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?!
    Por Populli i Zgjedhur nuk harroi kurr se nse u kishte dhn atyre mundsi pr t par, ishte q ata t mund ta bnin t ditur at gj.
    Dhe pastaj, m n fund, lajmi i mir u dgjua deri n skajet e toks... dhe t gjith po nxitojn t hyjn n shtpin e Atit t tyre.
    Jemi ktu n pritje t plot! Ndrsa presin realizimin e ksaj ndrre, populli i Izraelit i bn jehon ktij psalmi pr t riprtrir besimin dhe shpresn e tyre, pr t marr forcn pr t br t dgjuar lajmin e mir pr t cilin jan ngarkuar.

  16. #396
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 Ord VITI A

    M 22-10-2022.


    UNGJILLI: Mt 22,15-21


    15 Ather farisenjt u ndan n nj an dhe u kshilluan si ta zn gabim n fjal. 16 Drguan nxnsit e vet bashk me herodian pr t’i thn: “Msues, ne e dim se ti gjithmon flet t vrtetn dhe se me t vrtet mson udhn e Hyjit pa marr parasysh kush sht kush: ti nuk shikon ’pozit kan njerzit! 17 Na thuaj, pra, si mendon ti: a sht e lejueshme t’i paguhet Cezarit tatimi apo jo?”
    18 Jezusi, duke e njohur mir djallzin e tyre, tha:
    “Shtiracak, pse po m sprovoni? 19 Ma tregoni monedhn e tatimit!”
    20 Ata ia solln nj denar.
    “E kujt sht ‑ u tha ‑ kjo fytyr e ky mbishkrim?”
    21 “E Cezarit!” ‑ iu prgjigjn ata.
    Ather Jezusi u tha:
    “Jepini, pra, Cezarit ka i prket Cezarit e Hyjit ka i prket Hyjit.”
    22 Kur e dgjuan prgjigjen, u habitn, e lan dhe shkuan.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    NJ PYETJE KURTH.


    “A lejohet t'i paguhet taksa perandorit?” Jezusi prgjigjet duke i quajtur pyetsit “hipokrit”! Pse "hipokrit"? Sepse kjo e ashtuquajtura pyetje nuk sht nj pyetje... Hipokrit pr dy arsye: hipokrit, s pari sepse e kan zgjidhur kt pyetje shum koh m par. N Jeruzalem, ku zhvillohet skena, nuk bhet fjal pr t vepruar ndryshe. T gjith dinin q ata q nuk i paguanin taksat, shkelnin ligjin, e meritonin nj denim t rend, gj q asnjri prej tyre nuk e kishin ndrmend ta bnin, qofshin farisenj apo ndjeks t Herodit. Duke i paguar tatimin perandorit, "Duke i dhn Cezarit at q sht e Cezarit", ata e kryenin dtyrn e tyre si qytetart, dhe Jezusi nuk i fajson ata.
    Por hipokritt, gjithashtu, sepse nuk bjn pyetje, por vendosin nj kurth, krkojn t kapin Jezusin n gabim...Dhe toni fals respektues q i paraprin pyetjes, thekson m tej pikn:
    "Msues, ne e dim, se ti je gjithmon i vrtet dhe e mson rrugn e Perndis me t vrtetn”.
    T gjitha kto fjal servile jan vetm nj parathnie e nj pyetjeje mashtruese; dhe ktij kurthi, logjikisht,sipas kundrshtatve e tij, Jezusi nuk duhet t'i shptoj; nj nga dy gjrat: ose ai inkurajon bashkatdhetart e tij t refuzojn pagesn e takss s vendosur n dobi t pushtuesit romak dhe ather do t ishte e leht ta denoncojn at tek autoritetet, si nj lufttar rezistence apo edhe si nj revolucionar dhe ai do ishte dnuar...ose kshillon t paguaj taksn dhe n kt rast do ta kishte diskredituar veten n syt e njerzve si bashkpuntor e pushtuesve romak, gj q shkonte mir pr kundshtarve t tij t keqij... por gj m e keqe pr Jezusin, ai do t kishte humbur do mundsi pr t'u njohur si Mesia; sepse Mesia i pritur ishte nj mbret i pavarur dhe sovran n fronin e Jeruzalemit. Nj prgjigje e till do t kishte prfshir domosdoshmrisht nj revolt kundr pushtuesve romak. Dhe duke qen se ai pretendoi se ishte Mesia, n syt e njerzve dhe autoriteteve fetare, ai do ta kishte merituar vdekjen, dhe n syte e popullit t tij, ai do t kishte qen vetm nj mashtrues dhe nj blasfemues.
    Kurthi sht hartuar mir; n do rast ai do t kishte humbur dhe kjo sht ajo q farizenjt dhe erodiant krkonin: do t kishin nj argument e duhur pr ta dnuar e pr ta vrar: Pasioni po duket tashm n horizont, jemi n momentet e fundit n Jerusalem. N prgjigjen e tij, Jezusi tregon qart se kishte kuptuar gjithka:
    ““Shtiracak, pse po m sprovoni? Ma tregoni monedhn e tatimit!” (v. 18-19). Nuk gnjehet nga kurthi q po i bhet...
    Megjithat, sht e ndaluar t mendohet se ai mund t krkoj t turproj bashkbiseduesit e tij; Jezusi kurr nuk u prpoq t turpronte dik ose t'i ngulte kurth dikujt; do t ishte e padenj pr Zotin, drita e t cilit ndrion t mirt dhe t kqijt.
    Prandaj Jezusi nuk i prgjigjet kurthit me nj kurth tjetr. Ai e trajton pyetjen si nj pyetje dhe i prgjigjet sipas t vrtets. Prgjigja e tij prbhet nga tre pika:
    “Jepini Cezarit at q sht e Cezarit”…
    “Jepini Cezarit vetm at q sht e Cezarit”…
    “Jepini Zotit at q sht e Zotit”.


    "JEPINI CESARIT AT Q SHT E CEZARIT"


    S pari, "Jepini Cezarit gjrat q jan t Cezarit", duke prfshir pagimin e taksave. Kjo sht thjesht duke pranuar se Cezari sht aktualisht mbajtsi i pushtetit, q sht e vrteta e pastr. Nuk ka lidhje me bashkpunimin servil; prkundrazi, sht pranimi i gjendjes faktike; nga kndvshtrimi i Beslidhjes s Vjetr konsiderohet se e gjith fuqia vjen nga Zoti. Vet Jezusi, gjat mundimeve t tij, i tha Pilatit: "Ti nuk do t kishe asnj pushtet mbi mua nse nuk do ta kishe marr nga lart" (Gj.19,11).
    Nga ana tjetr, edhe Isaia na kujtoi n leximin ton t par kt t diel, kur flitet pr mbretin Kir, se Zoti mund ta kthej t gjith mbretrit njerzore n t mirn e popullit t tij... por farisenjt tan e din tekstin m mir se ne. Prandaj ata e din shum mir se e gjith pushteti, madje edhe pushteti pagan, sht n dorn e Zotit. Le t vrejm kalimthi se Cezari i momentit n t vrtet quhej "Tiberius". (Emri “Cezar” ishte br titull).
    S dyti, "Jepini Cezarit vetm at q sht e Cezarit": kur Cezari (d.m.th. perandori romak) krkon taksa, ai sht brenda t drejtave t tij, por kur krkon t quhet Zot, kur krkon q t adhurohet nga njerzit, ai i ekspozon ata idhujtaris; e kjo me t vrtet i tejkalon drejtat e tij n nj fush n t ciln nuk duhet t bhet kompromis. N kohn kur Mateu shkroi Ungjillin e tij, kjo hipotez ishte nj realitet. Shum martir e paguan me jetn e tyre kt refuzim pr t adhuruar perandorin romak.



    "JEPINI ZOTIT FAR SHT E ZOTIT"

    S treti, "Jepini Perndis gjrat q jan t Perndis". Pyetja e vrtet sht: A je i sigurt se po ia jep Perndis at q sht e Perndis? N kt rast, bhet fjal pr t njohur n Jezusin at q vjen nga Zoti, at q “sht i Zotit”.
    Ne mund t mbajm nga ky ungjill edhe nj her nj msim mahnits pr lirin. Cezari sht vetm Cezari; mbretrit e toks jan n t vrtet vetm mbretrit e toks. Mbretria e tyre sht e prkohshme dhe mbretria e Perndis sht e nj rendi krejt tjetr: sht brenda do mbretrie t toks q do vepr dashurie dhe vllazrimi bn q Mbretria e Zotit, e vetmia vrtet dhe t amshueshme, t rritet.

  17. #397
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA 30 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 Ord VITI A/

    M 29 – 10 – 2023.



    UNGJILLI: Mt 22, 34-40.


    34 Farisenjt, kur morn vesh se ua mbylli gojn saducenjve, u bashkuan
    35 dhe njri prej tyre [msues Ligji], pr ta vn n prov, e pyeti:
    36 “Msues, cili sht m i madhi urdhrim i Ligjit?” 37 Jezusi u prgjigj:
    “Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith mendjen tnde! 38 Ky sht m i madhi dhe i pari urdhrim. 39 I dyti sht i barabart me t: ‘Duaje t afrmin tnd porsi vetveten!” (v. 37-39). Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith mendjen tnde! 38 Ky sht m i madhi dhe i pari urdhrim. 39 I dyti sht i barabart me t: ‘Duaje t afrmin tnd porsi vetveten!’ 40 N kto dy urdhrime varet i tr Ligji dhe Profett”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Ai iu prgjigj:
    “Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith mendjen tnde! 38 Ky sht m i madhi dhe i pari urdhrim. 39 I dyti sht i barabart me t: ‘Duaje t afrmin tnd porsi vetveten!’ 40 N kto dy urdhrime varet i tr Ligji dhe Profett” (v.37-40).
    Duke dgjuar Ungjillin e t dielave t fundit, sigurisht q do t kemi kuptuar se rreth Jezusit po krijohej nj klim shum e tensionuar; autoritetet fetare ishin gjithnj m armiqsore ndaj tij dhe prpiqeshin n do mnyr t gjenin nj arsye pr ta akuzuar dhe dnuar.
    Kujtojm se si kryepriftrinjt ishin shfaqur para tij ndrsa ai po msonte, ndoshta nn portikun e Solomonit, dhe me fytyra t ashpra kishin pyetur:
    “Kush t ka autorizuar t japesh msim ktu, ne jemi prgjegjs pr ruajtjen e rendit dhe festimin e liturgjive n kt vend. Cfare po ben ketu?"
    M pas kujtojm se t dieln e kaluar e kishin provokuar n fushn politike, duke tentuar ta bnin t bjer me at pyetje pr pagesn e takss.
    M pas pati nj mosmarrveshje t tret me saducenjt. Nuk lexohet kt vit kjo pjes e Ungjillit, por ky sekt ishte paraqitur pr t tallur besimin n ringjallje, duke paraqitur at histori t famshme t gruas q kishte pasur shtat burra.
    Pasazhi i sotm paraqet nj mosmarrveshje t katrt, nj sulm tjetr ndaj Jezusit: kt her ai sht sjell n fushn teologjike ku skribt dhe farisenjt jan veanrisht t prgatitur; ata i njohin Shkrimet, traditat dhe e konsiderojn Jezusin heretik, dik q prmbys fen, q nuk sillet sipas tradits, nuk agjron, nuk kryen pastrime, pr m tepr ai frekuenton shtpit e tagrambledhsve dhe flet pr nj Zot q i do t gjith, edhe mkatart, me pak fjal... sht nj heretik nga i cili duhet t paralajmrohet populli, sepse skribt dhe farisenjt jan udhrrfyesit shpirtror t popullit.
    Skribt dhe farizenjt mendonin q isht nj dtyr pr ta t paralajmrojn popullin kundr ktij personazhi t rrezikshm: le t dgjojm se far plani po studiojn: “Farisenjt, kur morn vesh se ua mbylli gojn saducenjve, u bashkuan 35 dhe njri prej tyre [msues Ligji], pr ta vn n prov, e pyeti: 36 “Msues, cili sht m i madhi urdhrim i Ligjit?”
    Farisenjt msojn se Jezusi u ka mbyllur gojn saducenjve dhe ky sht nj burim gzimi i madh pr ta, sepse farisenjt dhe saducenjt nuk mund ta duronin njri-tjetrin.
    Saducenjt ishin priftrinjt e tempullit, njerz t pasur, nuk besonin n ringjalljen: atyre u plqente kjo jet toksore dhe nuk mendonin pr nj jet tjetr.
    Pastaj pranuan vetm pes librat e par t Bibls, nuk besonin n engjj, n shpirtra, me pak fjal... ata kishin koncepte teologjike t kundrta me farisenjt, t cilt vlersoheshin nga njerzit pr devotshmrin e tyre, besnikrin e tyre ndaj ligj shpirtror fetar, ndrsa saducenjt nuk gzonin vlersimin e popullit.
    Ne kemi gjithashtu prova q kto dy grupe nuk mund ta duronin njri-tjetrin n Veprat e Apostujve: kur tribuni Lisia e merr Palin dhe e sjell n Sinedrin, sepse ai dshiron t dij se pr far akuzohet, Pali, n nj moment t caktuar t mbrojtjes, duke e ditur se Sinedrin prbhej nga farisenj dhe saducenjt, thot: "Un jam farise dhe jam ktu pr shkak t besimit tim n ringjalljen!"
    Le ta mos kishte thn kt! Filloi nj prleshje dhe ata filluan t luftonin m njeri tjetrin deri n at pik sa Lisia duhej t kapte Palin dhe ta merrte me vete pr ta shptuar.
    far po ndodh tani?
    Dy grupet normalisht nuk e durojn dot njri-tjetrin, por ndodh dika e bujshme: mblidhen bashk sepse kan t njjtin kundrshtar! Dhe far bjn ata n kt takim?
    Zgjedhin mes tyre rabinin m t mire, nj “Nomicos”, nj doctor t drejtsis, n studiues ndr m t mirve t Bibls q kishin, sepse thon:
    “Kt her ne shkojm te Jezusi dhe arrijm t vrtetojm se ne kemi t drejt dhe ai e ka gabim, t gjith njerzit do ta kuptojn se ai sht nj personazh i rrezikshm, q largon njerzit nga e vrteta.” Ata duan t tregojn e dshmojn se mendimin e tyre sht i drejt, por kan edhe interesa materiale pr t cilat ndoshta as nuk jan t vetdijshm: nuk e kan qart arsyen pr t ciln marrin vendim pr t mbrojtur absolutisht pozicionin e tyre; kan n fakt avantazhe, prestigj para popullit, shprblime dhe m pas edhe tarifa t konsiderueshme kur konsultohen pr probleme ligjore.
    Megjithat, ata jan njerz me mirbesim, sepse, q kur ishin fmij, atyre u ishte rrnjosur bindja se kushdo q i qndron besnik ksaj tradite, sht nj ifut i vrtet q i plqen Zotit. T prballur me risin e sjell nga Jezusi, nga Ungjilli i tij, ata mbyllen n vetveten pr t mbrojtur at q jan t bindur se sht e vrteta.
    T jemi t kujdesshm sepse ajo q u ndodhi atyre, ndodh edhe sot!
    Disa besime, madje edhe ato fetare, t pranuara q n fmijri, kur prballen me risin e ungjillit, prpiqen t vetmbrojten, nuk e lejojn veten t preken nga Fjala e Mjeshtrit... t gjitha kto natyrshm bhen me mirbesim.
    far bjn ata ather?
    Ata i paraqiten Jezusit s bashku me kt studiues t shquar biblik, i cili i bn Jezusit pyetjen q ata kan prgatitur:
    “Msues, cili sht m i madhi urdhrim i Ligjit?” (v. 36).
    Le t'i kushtojm vmendje pyetjes: ata nuk pyesin se cili sht m i madhi nga t gjitha urdhrimet.
    U b ky diskutim sepse urdhrimet q ata kishin nxjerr nga Bibla ishin 613 dhe po debatonin se cili ishte m i madhi; disa madje u prpoqn t zvoglonin numrin e tyre, disa rabin t tjer, si "Shammai" i rrahn ata q i pyesnin nse nuk mund t sintetizoheshin.
    Por kjo nuk sht pyetja q bn ky rabin dhe nuk sht nj pyetje e pafajshme apo dashamirse, sht shum e sakt, ata e pyesin Jezusin:
    "Cili sht urdhrimi i madh". (N greqisht: Poia entole megale en to nomo).
    Ata e din q Jezusi e njeh at, sepse t gjith, q kur ishin fmij, msuan se urdhrimi i madh sht ai q Zoti zbaton gjithashtu.
    N fillim t kapitullit t dyt t Zanafills thuhet se pas gjasht ditsh pune, ditn e shtat, Zoti pushoi.
    Kshtu ai bekoi dhe shenjtroi t shtunn q t gjith duhet ta respektojn, madje kishte edhe dnim me vdekje pr kdo q shkelte t shtunn.
    “2 T shtatn dit Hyji e kreu punn e vet q kishte br. T shtatn dit pushoi nga do pun q kishte br. 3 Hyji e bekoi t shtatn dit dhe e shenjtroi, sepse at dit kishte pushuar prej do pune q Hyji kishte br duke krijuar” (Zn. 2,2-3).
    Pyetja nuk sht aspak e pafajshme: ku duan t shkojn?
    Un do t'ju jap nj shembull t parndsishm: nse po shkoj pak shpejt n qendr t qytetit, nj polic m ndalon dhe m pyet: “Sa sht shpejtsia n zonat e banuara?”
    Nuk eshte se dyshon se nuk e di sa eshte shpejtsia e lejueshme n nj qytet.Por ai pret q t jap pergjigjen dhe m pas m pyet: "Pse ti po shkoje me nj shpejtsi shum m t madhe?" E pastaj ai m jep gjobn.
    sht e njjta gj q ata presin nga Jezusi, d.m.th. se ai do t pranonte se urdhrimi i madh sht ai i Shabatit. Ather ata kishin gati kundrpyetjen: "Pse nuk e zbaton?"
    Le t dgjojm prgjigjen q jep Jezusi:
    “Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith mendjen tnde! 38 Ky sht m i madhi dhe i pari urdhrim” (v. 37-38). Ndoshta nj prkthim m I qart e korrekt t vargut 38 mund t ishte: Ky sht urdhrimi i madh dhe i par. Entole megale en to nomo.
    Jezusi nuk hyn n mosmarrveshje me kta njerz q iu paraqitn atij me qllime keqdashse, ai nuk dshiron t'i poshtroj dhe t mposhte ata, ai dshiron t'i liroj sepse i do, ai dshiron t'i bj ata t largohen nga ai konceptim q kan pr fen e Zotit, e t pranojn risin q ai oi n nj marrdhnie t re me Zotin.
    Marrdhnia q ata kishin, ishte ajo e nnshtrimit, e friks, sepse ata q nuk respektonin urdhrimet, ndshkoheshin; Jezusi dshiron t'i bj ata t kalojn nga ky konceptim n at t vetdijes pr dashurin e pakushtzuar t Zotit dhe pr prgjigjen q ai pret.
    Vetm kjo marrdhnie mund t'ju bj vrtet t lumtur!
    Kjo sht arsyeja pse Jezusi dshiron t'i liroj kta njerz dhe t'i fus n horizontin e ksaj dashurie. N fakt, ai nuk prgjigjet si e prisnin, me urdhrimin e madh, respektimin e s shtuns… n t vrtet, ai i v n vendin e dyt, n vbendin q u takon atyre t gjitha urdhrimet, sepse pikrisht prej andej lind marrdhnia e gabuar me Zotin.
    Ai prgjigjet: “Duaje”…
    Asnj urdhrim nuk fillon kshtu, por sht pikrisht kjo bot e re q Jezusi dshiron t prezantoj tani.
    Kjo folje “t duash”, n hebraisht rrnja "ahav", shfaqet 248 her n Beeslidhjen e Vjetr, por ajo q ndoshta mund t na habis sht se, n librat m t lasht, ky emocion i but dhe i mbl nuk i atribuohet Zotit.
    Zotit i atribuohen vetm pasione t forta: ai pendohet, indinjohet, hidhrohet, urdhron, komandon, bn aleanca...
    Ekziston edhe nj arsye pse Izraeli ishte alergjik ndaj atribuimit t foljes "ahav" pr t dashur Perndis, sepse kishte ngjyrime erotike n kt folje; pagant ua atribuonin kt folje “ahav” hyjnive t tyre dhe pr Izraelin kto gjra ishin t pakonceptueshme.
    Pasoja e ktij imazhi t Zotit t cilit nuk i atribuohej ndjenja e mbl e dashuris ishte frika.
    N Librin e Eksodit, populli i Izraelit i thot Moisiut: “Ti fol me ne dhe ne do t t dgjojm. Mos t na flas Zoti, prndryshe do t vdesim".
    Pr shkak se ky Zot krkonte bindje ndaj porosive t tij, njeriu duhej t ulte kokn, t shrbente, t friksohej... m pas mbrritn Profett, t cilt futn imazhe t tjera n marrdhnien me Zotin; shum i mbl, u prezantua nga Hosea imazhi i martess!
    Me Ozen nuk prdoret m imazhi i marrdhnies s e punonjsit q duhet t bindet, por i marrdhnies e dashuris s lir t nuses ndaj dhndrit; nj dashuri q nuk udhhiqet nga urdhra apo nga dnimt, por nga dshira, nga gatishmria pr t br gjithka q sht e kndshme pr ta br t dashurin t lumtur.
    Pas imazhit t mbl t dhndrit dhe nuses, u prezantua nga profett edhe ai i babait dhe nns... Isaia n kapitullin 49,14-16, citon at q than izraelitt:
    "14 Tha Sioni: “Zoti m la,
    m harroi Zoti!”
    15 E harron ‑ thua ‑ gruaja foshnjn e vet,
    q t mos ket dhimbje pr bamin e barkut t vet?
    Po edhe nse ndonjra do t harronte,
    un ty kurr nuk t harroj!
    16 Shih, t kam shkruar n duart e mia,
    muret e tua gjithmon para sysh i kam”.

    Kto jan imazhe t shijshme! Jezusi i do kta kundrshtar t tij, t cilt jan ende t mbrthyer n imazhet arkaike t Perndis, ata ende nuk i kan hapur zemrat e tyre ndaj gzimit t ndjenjs s dashuris pa kushte nga Zoti.
    Prandaj, Jezusi nuk jep asnj urdhrim, por por u prkujton kundrshtarve t vet shpalljen e besimit q do dit, dy her, do izraelit e prsrit n mngjes dhe n mbrmje; pastaj sht nj her e tret n t ciln ata e prsrisin kt shprehje t besimit dhe sht para se t bien n gjum:
    Flitet pr t famshm “Shem Israel”:
    “4 Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm! 5 Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde! 6 Kto urdhrime q po t’i jap sot un, mbaji gjithmon n zemrn tnde! 7 Ua prsrit fmijve t tu! Fol pr to kur t jesh n shtpi e kur t jesh duke udhtuar; kur t biesh n shtroj e kur t ngrihsh nga shtroja. 8 Lidhi n dorn tnde si shenj dhe le t jen si vjerrs ndrmjet syve t tu! 9 Shkruaji mbi ballzinat e dyerve t tua dhe n dyer t tua!” (Dt. 6,4-9).
    N Ungjillin e Mateut, Jezusi thot edhe "me gjith mendjen tnde";
    Nga ana tjetr, Luka dhe Marku na ruajn edhe “me gjith forcn” q do t thot “me gjith t mirat e tua”, por m pas shtojn edhe “me gjith mendjen, me gjith zgjuarsin”.
    far do t thot t duash Perndin me gjith pasurin tnde?
    Do t thot q gjithka q ke, duhet t prdoret pr t dashuruar, pr t dhn dashuri!
    Dashuria absolute pr Zotin do t thot q t gjitha t mirat e toks, t gjitha t mirat tuaja personale, t gjitha dhuntit tuaja natyrore, duhet t prdoren pr t dhn dashurin. Ky sht plani i Zotit!
    Por kjo nuk prmendet n Ungjillin sipas Mateut.
    Jezusi thot: "Duaje Zotin … me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith mendjen tnde!”.
    Nuk tregon ndjenja, emocione, jo. Pr nj semit, zemra, ne e dim, sht qendra e t gjitha zgjedhjeve; ata vendosn me zemr, ne ivendosim me kokn ton.
    Do t thot se Zoti sht ai q udhheq t gjitha vendimet tuaja, zgjedhjet tuaja... jo idhujt!
    Zemra jote nuk duhet t jet e dyfisht; pason pak Zotin dhe pak pasiont e veta, fare m pelqen mua... jo! ifutt thoshnin: "Zemra sht zemr", nuk ka dy zemra, duhet t kt vetm nj zemr: nj zemr e pastr, nj dhe e vetme pr Zotin. Dhe pastaj "me gjith shpirt", do t thot me gjith jetn. Nuk ka hapsira, momente n jet q mund t menaxhohen pr t knaqur idhujt e tyre, jo!
    Gjithka duhet br vetm pr t knaqur Zotin, pr t'i dhn knaqsi Zotit dhe ai sht i lumtur kur ne ndjekim udhzimet e tij, sepse jan ato q na bjn t jetojm ekzistencn ton n maksimum.
    Pastaj Jezusi n ungjillin e Mateut shton: "me gjith mendjen tnde". sht nj kualitet tjetr t nj dashurie q duhet t jet totale e q nuk prmendet n Beslidhjen e Vjetr. Ata q duan kan vetm nj mendim: t zbulojn gjithnj e m shum bukurin e personit q duan.
    N rastin ton i gjith interesi duhet vendosur n zbulimin e bukuris s Zotit!
    Ai sht i dashuri q nuk mendon pr asknd prve personit q do! Dashuria ndaj Zotit duhet t prfshij mendjen, ajo duhet t jet fryt i nj zgjedhjeje t vetdijshme, t arsyeshme, t mirmenduar. Besimi i vrtet duhet t jet i arsyeshm!
    Duhet t jesh n gjendje t tregosh se zgjedhja e besimit sht nj zgjedhje e br me arsye, nuk mund t duash at q nuk e di, dashuria mund t lind vetm nga zbulimi i bukuris s t dashurit dhe e njjta gj ndodh me zgjedhjen. e besimit. Me ndihmn e Zotit, zhgjedhim besimin m e bukur, m e prshtatm pr ne.
    Nse nuk e njeh Krishtin, Ungjillin e tij, aderimi me t sht shum i varfr dhe i brisht, ndoshta mjafton vetm nj problem i vogl dhe ky besim zhduket; besimi n Krishtin, i bazuar n ndonj emocion kalimtar, n njfar prkushtimi, sht shprehja e nj zgjedhjeje q sht e destinuar t vihet n kriz n do moment.
    Si t gjitha dashurit q nuk kan pr baz inteligjencn, q kan qen zgjedhje t bra vetm me emocione, nuk zgjasin, shum shpejt bhen cop-cop.
    Ata q nuk i kushtojn koh studimit t Fjals s Zotit, ata q nuk jan t interesuar pr temat teologjike, pr problemet kishtare, do t thot se nuk duan; kushdo q nuk sht n gjendje t jap arsyet e besimit t tij, nuk mund t pretendoj se e do Zotin me gjith mendjen e tij!
    Ky sht urdhrimi i madh dhe i par!
    Prandaj, imazhi i njeriut t ri, t birit t Perndis, nuk duhet t bazohet n bindjen ndaj parimeve.
    Jezusi nuk flet kurr pr bindje, madje as pr bindje ndaj Zotit, termi "bindje" nuk ekziston n Ungjij; Jezusi nuk thot kurr se ne duhet t'i bindemi Perndis; Demont i binden Jezusit, mani, dallgt, era i binden Jezusit... N Ungjijt kurr nuk thuhet se njrz duhet t’i binden Jezusit!
    Jezusi nuk thot se ne duhet t'i bindemi Perndis, ai thot se ne duhet t'i ngjajm Perndis, ne duhet t duam si do Ai, sepse ai ka vendosur brenda nesh farn e tij t jets, Shpirtin e tij, vet aftsin e tij pr t dashur.
    Kundrshtart e Jezusit duhet t ken qen shum t befasuar dhe t shqetsuar nga prgjigja e dhn nga Jezusi, duhet t ket pasur nj moment konfuzioni dhe Jezusi prfiton prej tij pr t shtuar nj urdhrim t dyt aq t madh sa i pari, le t dgjojm:
    “E dyta sht e ngjashme me kt: do ta duash t afrmin tnd si veten. Nga kto dy urdhrime varet i gjith Ligji dhe Profett”
    Me urdhrimin e par, Jezusi donte t'i lironte farisenjt dhe saducenjt nga marrdhnia me Zotin e karakterizuar nga varsia, nnshtrimi, detyra pr t'iu bindur urdhrave, porosive dhe mbi t gjitha nga frika se mos ndshkoheshin nse rastsisht shkelnin urdhrat e Zotris.
    Jezusi donte t'i prezantonte veten dhe mesazhin e tij me nj mnyr t re, at t gzimit t ndjenjs s dashuris pa kushte nga Perndia.

    Tani Jezusi e di se kjo dashuri pr Perndin dhe pr njerzit nuk mjafton pr t qen t lumtur.
    Ne nuk jemi vetm marrdhnia me Zotin, pr t qen vetvetja duhet t lidhemi me ata q jetojn me ne, me ata q jan si ne; ather cili do t jet urdhrimi q duhet t rregulloj kto marrdhnie?
    Ka nj rregull q na vjen natyrshm, t cilin e konsiderojm t drejt: e mbaj veten, nuk lndoj asknd, natyrisht nuk dua q t tjert t m lndojn dhe prpiqem t'u bj mir atyre q mundem, sidomos atyre q m bjn mir.
    Duke qen se Jezusi dshiron q ne t jemi t lumtur, ai na tregon m pas nj urdhrim t dyt, i cili sht po aq i madh sa i pari... "Duaje"!
    Dashuria sht rregulli q duhet ndjekur pr t qen njerz!
    Ai q nuk dashuron nuk sht nj njeri!
    Me dashuri nnkuptojm gatishmrin pr t'i br mir dhe vetm t mir atyre q jetojn me ne.


    Ku shkoi Jezusi pr t marr kt urdhrim t dyt?
    Ne pam q i pari e mori nga “Shema Izraeli”, kt t dyt e merr nga Levitiku n kapitullin 19, ku Zoti i thot popullit t tij:
    "Nuk do t mbash mri kundr bijve t popullit tnd, por do ta duash t afrmin tnd q sht si ti, sepse si ti sht i popullit tnd, prandaj do ta duash: Duaje t afrmin tnd porsi vetveten. Un jam Zoti" (Lv.19,17). sht mir t lexohet Lv. 19, nga fillimin e deri n fund.
    sht hapi i par q na largon nga drejtsia e ftoht e kritereve njerzore dhe fut logjikn e dashuris, por sht nj dashuri ende e kufizuar tek fqinji yn, i cili sht populli t cilit i prkisnin t gjith n Izrael; por dashuria si e kupton Jezusi nuk ndalet ktu.
    Testamenti i Vjetr tashm kishte br nj hap prpara, e kishte nxjerr kt dashuri jasht kufijve t Izraelit, n fakt Zoti thot:
    “Zoti e do t huajin dhe i jep buk e rroba. Prandaj edhe ju doni t huajin, sepse edhe ju ishit t huaj n vendin e Egjiptit".
    Por kur Jezusi flet pr dashurin, ai nuk ndalet n kt nivel t dyt, at t dashuris edhe t t huajit, ai shkon m tej dhe do t thot n Ungjill:
    “Un ju jap nj urdhrim t ri: ta doni njri-tjetrin ashtu si un ju kam dashur juve”.
    Dashuria e tij nuk ka kufi, ajo arrin do njeri pa dallim!
    N gojn e Jezusit, dashuria pr t afrmin prfshin t gjith njerzit, sepse t gjith jan vllezr, fmij t nj Ati.
    Ka mbetur edhe nj hap pr t kuptuar se deri ku shkon kjo krkes pr dashuri ndaj vllait, sht m i vshtiri, ai i dashuris pr armikun. “Tani po ju them, duajini armiqt tuaj, bni mir me ata q ju prndjekin, lutuni pr ata q ju urrejn”.
    Pr Jezusin, dashuria ndaj Zotit nuk sht reale nse nuk prkthehet n dashuri pr vllan.

    Urdhrimi i dyt sht i lidhur pazgjidhshmrisht me t parin dhe pa kt dashuri pr vllan nuk zbatohet urdhrimi i madh.
    Gjoni e thot mir n letrn e tij t par n kapitullin 4:
    “Nse dikush thot se e dua Zotin, por nuk e do vllan e tij, ai sht gnjeshtar. Sepse kush nuk e do vllan e vet q e sheh, si mund t thot se do Perndin q nuk e sheh? Ky sht urdhrimi q kemi prej tij: kush e do Perndin sht edhe vlla i tij".

    N kt pik, megjithat, ka nj kundrshtim q t gjith e kemi dgjuar: a nuk mjafton t zbatosh urdhrimin e dyt t madh q sht dashuria pr t afrmin?
    Dgjojm q thuhet: sa ateist bjn mirsi t pamas pa asnj lidhje me Zotin!
    Dhe sht e vrtet, sepse kushdo q dashuron sht i prekur nga Shpirti shenjt, nga jeta hyjnore q ka marr dhe, edhe nse nuk e kupton at, ai jeton si nj fmij i Zotit!
    Por le t kemi kujdes... para s gjithash sepse shpesh e mira q u bhet t tjerve mund t ket edhe motive t tjera q nuk jan t lidhur me at dashuri q jepet falas, sepse pas shum akteve t bujaris mund t fshihet edhe krenaria, dshira pr t'u ndjer m mir se t tjert, ose ndonjher edhe pendim; le t mendojm pr shembull kur u bjm mir atyre n botn e tret... kemi dika pr t kompensuar.
    Le t kemi parasysh se sht shum e vshtir t duam vllan ton pa iu referuar dashuris pr Perndin; ata q nuk kan besim dhe dashuri pr Zotin, do t ken shum m tepr vshtirsi t dashurojn n situata t caktuara: t falin bashkshortin q i tradhtoi, t'u bsh mir atyre q m kan br nj gabim t madh, t mbshtesin njerz t pakndshm dhe mbi t gjitha t shkputin zemra nga malli pr t'i vn ato n dispozicion t kujtdo q ka nevoj, edhe sikur t ishte armiku im.
    “Nga kto dy urdhrime varet i gjith ligji dhe t gjith profett.”
    far do t thot Jezusi?

    Folja shum e rndsishme q prdoret, n greqisht "kremanmi", do t thot "varet", sht sikur t ishte nj grep, nj pik fikse q mban t gjith Ligjin dhe t gjith Profett.
    Kjo pik fikse sht dashuria pr Zotin, sht dashuria pr vllan, i gjith Shkrimi duhet t interpretohet duke u nisur nga kjo dashuri.
    far u prgjigjn farisenjt dhe saducenjt q kishin ardhur te Jezusi me qllime keqdashse?
    Pasazhi i Ungjillit nuk raporton reagimin e tyre, por nga ngjarjet n vijim, ne e dim se as Jezusi nuk ishte n gjendje t'i shkputt ata nga besimet e tyre, ata vazhduan t preferonin katekizimin e tyre mbi Zotin dhe njeriun.
    Le t jemi t kujdesshm sepse kjo lidhje me pozicionet tona sht shum e rrezikshme sepse edhe kur t vij drita e Ungjillit, edhe me mirbesim, ne mund t mbyllemi dhe ather do t humbasim mundsin pr t'u prfshir n dashurin n t ciln dshiron Jezusi. pr t na prezantuar.

  18. #398
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 Ord. VITI A

    M 29-10-2023.


    LEXIMI I PAR: Dal. 22,20-26.


    20 Mos e shfrytzo as mos e shtyp t huajin, sepse edhe ju qet t huaj n dheun e Egjiptit.
    21 Mos e dmtoni vejushn as bonjakun. 22 Nse do t’i nprkmbni, ato do t krkojn ndihm prej meje e un do ta dgjoj ankimin e tyre.
    23 Ather hidhrimi im do t ndizet flak e do t’ju pres me shpat. Grat do t’ju mbesin t veja e fmijt bonjak.
    24 Nse do t’i huajosh para ndokujt prej skamnorve t popullit tim, q sht me ty, mos u sill me t si t’i ishe kamatar: mos i merrni kamat.
    25 Nse pr peng ia ke marr t afrmit tnd gunn, ktheja para perndimit t diellit. 26 Sepse ajo sht i vetmi petk me t cilin e mbshtjell trupin dhe s’ka tjetr n t cilin t bjer t flej. Nse ankohet para meje, do ta dgjoj, sepse kam dhembshuri.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    LIGJET E MOISIUT.


    Libri i Eksodit prmban disa tekste ligjesh q t gjitha i atribuohen Moisiut: n realitet, vet Moisiu shpalli vetm nj grup t par ligjesh; m pas gjat gjith jets s popullit t Izraelit, ligjet e reja t prshtatura me kushtet e reja shoqrore doln dhe u futn n librin e Eksodit, pas grupit t parit. Ashtu si Kodi yn Civil ose Penal modifikohet, plotsohet rregullisht dhe megjithat sht i njjti libr dhe vazhdon t mbaj t njjtin emr. Por ligjet e reja pasqyrojn kontekstin e ri n t cilin u miratuan; ata u prgjigjen pyetjeve t reja, formave t reja t krimit: i gjith ligji sht gjithmon rrethanor!
    N fakt, t gjitha ligjet e dhna nga Moisiu dhe pasardhsit e tij, n koh t ndryshme, n kushte t ndryshme jete, u mblodhn atje pas Dekalogut (ose Dhjet Fjalve t Sinait), sepse ato ishin vazhdimi logjik, gjat shekujve dhe evolucionit historik t Izraelit.

    FAR KA T RE N IZRAEL?

    Izraeli nuk sht as i pari dhe as i vetmi popull q ka shpallur ligje; Kode shum m t vjetra t ligjit jan gjetur n Lindjen e Mesme: n Ur, pr shembull, (atdheu i Abrahamit), ne dim pr nj kod q daton nga viti 2050 para Krishtit. ; dhe kodi i famshm i Hamurabit (i cili ndodhet n Muzeun e Luvrit) daton rreth vitit 1750, ende p.e.s. Kta kode kan nj sr pikash t prbashkta: n t gjitha qytetrimet, ligji sht br pr t mbrojtur t dobtit: prandaj nuk sht pr t'u habitur q ligji i Izraelit, si t tjert, mbron interesat e vejushs, t "jetimit", t emigrantit, t huamarrsit. Por ajo q sht e re ktu sht themeli i Ligjit.


    N EMR T ZOTIT LIRIMTAR

    Themeli i Ligjit t Izraelit sht lirimi nga Egjipti: ose, m sakt, sht prvoja e dyfisht e skllavris n Egjipt dhe lirimit nga Zoti. Dhe pr shkak se Zoti sht shfaqur si ai q dgjon ankesat e t poshtruarve, q u jep atyre lirin dhe dinjitetin e tyre, shum logjikisht, ai vazhdon prmes Ligjit t mbroj t poshtruarit. Aq shum sa t gjitha ligjet biblike jan t mbushura me prkujtime: kujtime t vuajtjeve t duruara kur ishim skllevr, t poshtruar... kujtime t puns s Zotit q liroi popullin e tij. Pr shembull, fjalt e para t Dekalogut nuk jan ende nj urdhr, por nj kujtes: "Un jam Zoti, Perndia yt, q t nxori nga vendi i Egjiptit, nga shtpia e skllavris" (Dal. 20, 2); ose “E ke par at q i kam br Egjiptit, si t kam mbajtur si mbi kraht e shqiponjs dhe t solla tek un” (Dal. 19,4).
    Dhe nse Zoti e liroi popullin e tij, kjo ndodh sepse dgjoi thirrjen e t pafatit: “Nga thellsia e skllavris s tyre, bijt e Izraelit rnkonin dhe brtitn. Nga thellsia e skllavris s tyre, thirrja e tyre u ngrit te Zoti. Zoti e dgjoi ankesn e tyre; Perndia e kujtoi beslidhjen e tij me Abrahamin, Isakun dhe Jakobin..." (Eks 2, 23-24). Po kshtu n episodin e shkurret q digjet: "ZOTI tha: "Kam par, po, kam par mjerimin e popullit tim q sht n Egjipt dhe kam dgjuar britmat e tyre nn goditjet e mbikqyrsve. Po, i di vuajtjet e tij. Un kam zbritur pr ta liruar” (Eks. 3, 7).
    Ky sht themeli i t gjith Ligjit n Izrael: Perndia q dgjon britmn e t pafatit, q njeh vuajtjet e tyre dhe pr kt arsye merr mbrojtjen e tyre. “Sepse jam i mshirshm” thot fjalia e fundit e tekstit ton.
    Pr kta njerz q kan prjetuar poshtrim, nuk sht e vshtir t vihet n vendin e t poshtruarit: “Nuk do ta shfrytzoni emigrantin, nuk do ta shtypni, sepse ishit ju, madje edhe emigrant n vendin e Egjiptit”. Prkthe: sepse ti e di se far sht t poshtrohesh, nuk do t poshtrosh asknd. Nuk sht shtje arsyetimi, ndjenjash t kndshme, sht shtje eksperience, dika si ‘ti e di si sht, ndaj vendos veten n vendin e tyre’.
    Sqarim i vogl kalimthi: emigranti n fjal sht i huaji me banim t prhershm n vend, q vendoset atje; nuk bhet fjal pr t huajin q kalon, turistin, i cili prfitoi nga mikpritja proverbiale n Orient.

    RREGULLI I ART: VN VETEN TUAJ N VEND

    T gjitha urdhrimet e pakta n tekstin e sotm ndjekin t njjtn logjik: vre veten n vendin e t varfrit, t huamarrsit, t vejushs, t jetimit; mos i keqtrajto, sepse Perndia e dgjon britmn e tyre; ne jemi ende n fillimin e Zbuless biblike (edhe nse kto tekste vijn pas Moisiut), por ne tashm e dim se Zoti sht i shqetsuar pr vuajtjet njerzore dhe se ai u vjen n ndihm t varfrve dhe t poshtruarve.
    Pr fat t keq, pr momentin, duhet ende t krcnosh q t respektohet ligji: “Do t m ndez zemrimi dhe do t t vras me shpat”. Do t vij nj dit, e dim, kur njeriu i edukuar pak nga pak nga Zoti dhe nga Ligji nuk do t ket m nevoj pr krcnime, sepse do t ket msuar t shoh n do njeri nj vlla.

  19. #399
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 Ord. VITI A

    M 29-10-2023.


    PSALMI, 18, 2-3, 4. 20, 47. 51ab




    2 T dua, o Zot, fuqia ime!
    3 Ti, o Zot, je Qeta ime, Kshtjella ime, Streha ime, Shptimtari im!
    Perndia im, Ndihmtari im, n T shpresoj!
    Ai sht Mbrojtsi im, fuqia e shptimit tim, ndorja ime!

    4 N ndihm do ta thrras Zotin tejet t lavdishm,
    dhe do t shptoj nga armiqt e mi.

    20 Ai m qiti n vendin e shptimit,
    m shptoi sepse m kishte pr zemr.

    47 sht Zoti! Qoft bekuar Qeta e strehimit tim!
    Qoft madhruar Hyji, Shptimtari im!

    51 Zoti ia shumon fitoret mbretit t vet,
    e prkrah t shuguruarin e vet,
    Davidin e pasardhsit e tij deri n amshim!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE


    KUR E THIRRAS, AI M SHPTON.

    Pr t kuptuar kt psalm, duhet t dihet historia e Davidit: ne e dim se n disa raste, ai u ndoq nga mbreti Saul. Dhe Zoti e ndihmoi. Ju kujtoj historin e tij. Kjo ndodhi pak para vitit 1000 p.e.s.. N kohn mbreti legjitim i Izraelit, i zgjedhur nga Perndia dhe i shenjtruar me vajosjen me vaj t profetit Samuel, nuk ishte Davidi (ende jo), por Sauli, mbreti i par i Izraeli.
    Por ai nuk e prmbushi m misionin e tij; mbretrimi i tij, i cili filloi mir, prfundoi keq. N vend q ta dgjonte profetin, ai me vetdije i shkeli urdhrat e tij dhe profeti Samuel e mohoi at. Pikrisht ather Profeti Samuel zgjodhi Davidin, i cili ishte ende shum i ri, pr t'u strvitur n gjykat dhe q m von do t pasonte Saulin. Prandaj Sauli mbeti mbreti n fuqi deri n vdekjen e tij, por iu desh t duronte duke par Davidin, rivalin e tij gjithnj e m popullor dhe t suksesshm, t rritej n oborr. Aq sa nj urrejtje e egr mbushi gradualisht zemrn e Saulit dhe ai u prpoq disa her, por m kot, t hiqte qafe Davidin. Nj her, ndr t tjera, Sauli po ndiqte Davidin dhe Davidi gjeti streh n nj shpell. Prandaj shprehja: "O Zot lirimtari im, shkmbi q m strehon..." I zgjedhur, pr habin e tij t madhe, pr t qen mbreti i ardhshm, Davidi e dinte se mund t mbshtetej n mbrojtjen e Perndis: "Kur i krkoj Zotit, un jam i shptuar nga t gjith armiqt e mi”. Ose prsri: “Zot, mburoja ime, fortesa ime, arma ime e fitores!”
    Libri i dyt i Samuelit thot se Davidi e kndoi kt psalm pr t falnderuar Perndin q e liroi nga t gjith armiqt e tij, duke filluar nga Sauli; dhe nse jemi kurioz, mund t konsultojm librin e dyt t Samuelit n kapitullin 22, e do ta gjeni tekstin e ktij psalmi 18 pothuajse identik. Kjo nuk vrteton se, historikisht, Davidi i tha fjal pr fjal kto fjal, por se shkrimtari i fundit i librit t Samuelit mendonte se ky psalm zbatohej veanrisht mir pr Davidin.
    Por, sigurisht, tema e vrtet e psalmit, si gjithmon, nuk sht ndonj personazh i veant, madje as mbreti David: sht i gjith populli. Dhe kur populli dshiron t falnderoj Perndin pr mbshtetjen dhe shqetsimin e tij gjat shekujve, ai e krahason veten me mbretin David t ndjekur nga Sauli.


    SHKEMBI I IZRAELIT

    I gjith populli i Izraelit, gjithashtu, mund t'i thot kto vargje me gjith t vrtetn: "Zot, shkmbi im... Zoti lirimtari im, shkmbi q m strehon... M ka liruar sepse ai m do mua. Rroft Zoti! Qoft i bekuar Shkmbi im! ...”. Para s gjithash, shum koh prpara Davidit, populli izraelit kishte prjetuar se nj shpell n nj shkmb mund t ishte nj vend strehimi; libri i Gjykatsve jep shembuj: t themi se Zoti sht Shkmbi yn, do t thot s pari t themi se ai sht ndihma jon, mbshtetja jon m e sigurt. Pr shembull, tek Ligji i Prtrir gjejm kngn e famshme t Moisiut n Shkmbin e Izraelit: “3 T’ Zotit Emrin do t’lvdoj: lartsoni Hyjin ton! 4 I qet sht Ai, n’vepra i prsosur, udht e tij jan drejtsi: Hyj besnik, pa asnj t’keqe, krejt i drejt e i patmet” (Dt 32,3-4).
    Ky sht prkthimi i Simonit Filipaj. Por n nj prkthim tjetr gjendet: “sht emri i Zotit q un thrras; Perndis ton tregoji madhshtin. Ai sht Shkmbi: puna e tij sht e prsosur; t gjitha rrugt e tij jan drejtsi. Zoti i s vrtets, jo i tradhtis, ai sht i drejt, sht i shejnt”. N nj koh kur mendohej se do popull kishte perndin e tij mbrojts, pranohej edhe se popujt e tjer mund t kishin “shkmbin” e tyre, por ky nuk ishte me t vrtet si Hyji i Izraelit; gjejm n t njjtn kng kt fjali t mrekullueshme: “Shkmbi i armiqve tan nuk sht si Shkmbi yn” (Dt. 32, 31).


    SHKEMBI I MASS DHE MERIBS.

    Moisiu, kur flet pr shkmbin, sigurisht i jep atij nj kuptim tjetr; sepse ktu kemi, fare qart, nj jehon t lirimit t Egjiptit (“Zoti m ka liruar sepse m do”) dhe gjithashtu t Eksodit, t marshimit t gjat pr n Sinai; gjat gjith ktij udhtimi sprovues, n vap, uri, etje, mes akrepave dhe gjarprinjve q digjeshin, prania e Zotit, ngushllimi i tij ishte ndihma e njerzve; nj shqetsim q shkoi aq larg sa bri q uji t rrjedh nga Shkmbi: ky sht pasazhi i famshm i Mass dhe Meribs; ku kishin aq etje sa kishin frik t vdisni dhe u akuzua Moisiu se donte vdekjen e popullit... Historia e ksaj revolte e prndjek kujtesn e Izraelit, sepse sht tipike pr dyshimet q sulmojn besimtarin; por ktu, nuk sht revolta ajo q ngjallet, sht mirsia e Zotit q i prgjigjet revolts me nj dhurat edhe m t madhe:
    “3 N kt vend populli hoqi keq pr uj dhe nynykatte kundr Moisiut: “Prse na bre t dalim prej Egjiptit pr t na vrar ne, fmijt tan dhe bagtit tona”? 4Moisiu iu drejtua Zotit me kto fjal: “far t bj me kt popull? Edhe pak dhe do t m vrasin me gur”. 5 Zoti i tha Moisiut: “Shko para popullit; merr me vete disa prej pleqve t Izraelit, merre n dor shkopin, me t cilin e godite lumin dhe nisu! 6 Ja, un do t qndroj para teje prmbi qetn e Horebit. Ti bjeri shkmbit e prej tij do t shprthej uji q populli t pij”. Moisiu bri ashtu ndr sy t pleqve t Izraelit” (Dal. 17, 3-67).
    Quand le peuple d’Isral chante ce psaume, il rappelle donc cette prsence fidle depuis toujours ses cts de Celui dont le Nom mme est Je suis avec vous ; mais ce rappel est aussi la source de son esprance ; car tout comme David, ce peuple attend la ralisation des promesses du Dieu fidle, la venue du Messie qui librera dfinitivement l’humanit. Vive le SEIGNEUR ! Bni soit mon Rocher ! Qu’il triomphe, le Dieu de ma victoire. Il donne son roi de grandes victoires, il se montre fidle son Messie .
    Prandaj, kur populli i Izraelit kndon kt psalm, ai kujton kt prani besnike gjithmon pran Atij, emri i t cilit sht "Un jam me ty"; por ky prkujtim sht gjithashtu burimi i shpress s tij; sepse ashtu si Davidi, edhe kta njerz presin prmbushjen e premtimeve t Zotit besnik, ardhjen e Mesis q do ta liroj prfundimisht njerzimin. “Rroft Zoti! Qoft i bekuar Shkmbi im! Le t triumfoj ai, Zoti i fitores sime. Ai i jep mbretit t tij fitore t mdha, ai tregohet besnik ndaj Mesis s tij”.
    Ju kujtohet edhe lufta midis Davidit dhe Goliathit: Davidi i armatosur me nj hobe t thjesht u prball me gjigantin e pajisur nga koka te kmbt dhe i armatosur deri n dhmb; i ofenduar nga veshja tepr e thjesht e rivalit t tij, i tha Goliath: “A mendon se jam un qen q po vjen kundr meje me shkop?”, dhe shau filisteu Davidin e zotat e tij, 44 dhe i tha Davidit: “Eja tek un e do t’ua jap mishin tnd shpendve t ajrit e egrsirave t pyllit”. 45 E Davidi i ktheu prgjigje filisteut: “Ti po m sulmon me shpat, me hesht e me patrshan, kurse un sulem kundr teje n emr t Zotit t Ushtrive, Hyjit t aradheve t Izraelit, t cilt i ngacmove ti. 46 Ty sot Zoti t lshoi n dorn time: do t t vras e do t ta kpus kokn tnde e do ta marr, kurse kufomn tnde dhe kufomat e taborreve t filistenjve do t’ua jap sot shpendve t ajrit e egrsirave t pyllit, q ta dij mbar bota se ka Hyj n Izrael. 47 Le ta dij mbar kjo bashksi se Zoti nuk shpton as me shpat as me hesht: zotrues i lufts sht ai! Ai do t’ju lshoj n duar tona”!(1 Sam. 17, 43-47).

  20. #400
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 30 Ord VITI A

    M 29-10-2023.


    UNGJILLI: Mt. 22, 34-40


    34 Farisenjt, kur morn vesh se ua mbylli gojn saducenjve, u bashkuan 35 dhe njri prej tyre [msues Ligji], pr ta vn n prov, e pyeti:
    36 “Msues, cili sht m i madhi urdhrim i Ligjit?”
    37 Jezusi u prgjigj:
    “Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith mendjen tnde! 38 Ky sht m i madhi dhe i pari urdhrim. 39 I dyti sht i barabart me t: ‘Duaje t afrmin tnd porsi vetveten!’
    40 N kto dy urdhrime varet i tr Ligji dhe Profett”.




    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    MSUES ,N LIGJ CILI SHT URDHIRIMI I MADH?


    “Msues, n Ligj, cili sht urdhrimi i madh?” Farisenjt i bjn Jezusit nj pyetje q ishte klasike pr ta. Ne e dim se ligji prmban gjashtqind e trembdhjet urdhrime; dhe ata debatonin gjat gjith kohs se cili urdhr ishte m i rndsishmi. Kur lindte nj konflikt detyrash, ishte e nevojshme t jepeshin prparsi urdhrimeve t ndryshme. Prgjigja e Jezuit do t'i habis duke i marr prtej shtjeve ligjore.
    Konteksti ktu sht i rndsishm: ne jemi, te Shn Mateu, n fazn e fundit t jets toksore t Jezusit, midis hyrjes s tij triumfale n Jerusalem dhe mundimit t tij. Diskutimet pasojn njra-tjetrn midis atij q turma e njohu si Mesia dhe autoriteteve fetare, t cilt, sipas tyre, kan legjitimitet vetm pr t njohur Mesin e vrtet. Jezusi tregoi tre shmblltyra (ajo e dy djemve, ajo e vreshtarve vrass dhe s fundi ajo e banketit t dasms dhe e rrobs s dasms). Tashm sht radha e autoriteteve fetare q t'i bjn tre pyetje, me synimin pr ta futur n kurth: at pr taksn q duhet t'i paguhet Cezarit, at pr ringjalljen e t vdekurve dhe n fund, at t sotmen: " Msues, n Ligj, cili sht urdhrimi i madh?”


    JO NJ URTDHR, POR DY!

    Jezusi pyetet pr Ligjin, prgjigjen e nxjerr nga Ligji; por ai refuzon t vendos nj hierarki midis gjashtqind e trembdhjet urdhrimeve t Ligjit: ai citon dy urdhrime t regjistruara n Ligjin e Izraelit dhe i vendos n t njjtin nivel: Duaje Zotin, duaje t afrmin tnd.
    "Duaje Zotin, Perndin tnd me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd dhe me gjith mendjen tnde": sht n Librin e Ligjit t Prtrir n kapitullin 6, sht pjes e besimit judaik, Shema Israel; "Duaje t afrmin tnd si veten" sht n librin e Levitikut (Lv. 19,18). Dhe thot se kto t dyja u japin kuptim gjith t tjerve: “Nga kto dy urdhrime varet i gjith Ligji, si dhe Profett”.
    sht e vrtet q Ligji, por edhe Profett tashm i lidhin shum fort kto dy urdhrime; pr Ligjin, mjafton t rilexojm Dekalogun, at q ne i quajm dhjet urdhrimet: urdhrimet n lidhje me sjelljen ndaj Zotit pasohen menjher nga urdhrimet n lidhje me sjelljen ndaj t tjerve. Dhe t gjith Ligjin e gjejm me tekstin e librit t Eksodit q na ofrohet n lexim t par, q diktonte sjellje ndaj t tjerve, veanrisht ndaj t varfrve, t vejave, jetimve, emigrantve. Kta urdhrime vijn n emr t Zotit t Beslidhjes, Zotit q duhet dashur me gjith zemr dhe me gjith shpirt...
    Pr sa i prket profetve, ata kujtuan vetm kt lidhje midis dy urdhrimeve: Isaia, pr shembull: “Agjrimi q m plqen, a nuk sht ky: t heqsh zinxhirt e padrejt, t zgjidhsh lidhjet e zgjedhs, t'i japsh lirin t shtypurve. , thyej t gjitha zgjedhat? (Is. 58,6). Ose prsri Mikea: “O njeri, je br t njohsh far sht e mir, far krkon Zoti prej teje: asgj tjetr vese t respektosh drejtsin, t duash besnikrin dhe t prpiqesh t ecsh me Perndin tend” (Mi. 6, 8).
    Si prmbledhje, n Ligj si n Profett, msimi i madh ishte 'nse doni t jeni bijt e Zotit q ju liroi nga robria e Egjiptit, bhuni lirimtar nga ana juaj'. Q do t thot se shprehja “do t t plqej” prfshin sjellje konkrete, shum m tepr se nj ndjenj.



    DALIMI NGA LEGALIZMI.



    Duke vepruar kshtu, Jezusi i fton bashkbiseduesit e tij t largohen nga fryma legaliste: ai i thrret ata n nj konvertim rrnjsor: me Perndin ne nuk jemi n fushn e llogaritjes, t asaj q duhet t bjm pr t qen n rregull; ne jemi nn ligjin e vetm t dashuris. Shn Pali, ish-fariseu skrupuloz, i cili prjetoi kt konvertim, do t thot n letrn drejtuar Romakve:
    “…mkati s’do t zotroj m me ju, pasi nuk jeni nn Ligj, por nn ndikimin e hirit” (Rm. 6, 14). Dhe nse hyjm n logjikn e dashuris, kto dy urdhrime jan t ngjashme, thot Jezusi, jan t s njjts natyr; sigurisht, sepse nuk ka dy lloje dashurie! Ajo me t cilin do t donim Zotin dhe ajo me t cilin do t donim vllezrit tan; e dyta sht verifikimi i t parit; si thot Shn Gjoni:
    "Nse ndokush thot: E dua Hyjin, e kndej e urren vllain e vet, sht gnjeshtar. Sepse kush nuk e do vllain e vet q e sheh, Hyjin q nuk e sheh, s’mund ta doj. Prej tij e kemi edhe kt urdhr: Kush e do Hyjin, duhet ta doj edhe vllain e vet” (1 Gj. 4,20).

    Ktu, pra, Jezusi i paralajmron farisenjt: ka mnyra pr t zbatuar ligjin q e tradhtojn at; sht dhn nga Zoti q t jet nj rrug e liris dhe e jets, por ne mund ta bjm fare mir at t nj skllavrie dhe madje ndonjher nj rrug vdekjeje: pr shembull kur urdhrimi i pushimit sabatik t shtyn t braktissh nj t smur ose q vdes, ligji q dikton shrbimin e vllait sht tradhtuar.
    Pra, ajo q Jezusi po prpiqet t'i bj farisenjt t kuptojn sht se ata rrezikojn, n emr t Ligjit, t harrojn urdhrimin e dashuris.
    sht e sigurt se kjo sht nj tem e dashur pr Shn Mateun: ai, i vetmi nga ungjilltart q citoi dy her frazn e profetit Hozea “Un dua besnikri, jo sakrific” (Oz. 6, 6); edhe ai sht i vetmi q tregoi shmblltyrn e gjykimit t fundit: “ ‘Pr t vrtet po ju them: kado bt pr njrin ndr kta vllezrit e mi m t vegjl, e bt pr mua’” (Mt. 25, 40).
    Mateu citon kt fjali nga profeti Ozea pr her t par n historin e thirrjes s tij (Mt. 9,13); hera e dyt, ishte pikrisht me rastin e nj polemike mes Jezusit dhe farisenjve pr nj pyetje t ngjashme me at t ksaj t diele. Ky sht episodi i kallinjve t kputur nga nj ar me grur nga dishepujt n nj dit t shtun. Farisenjt e qortojn Jezusin pr kt dshtim:
    “1 N at koh ‑ nj t shtun ‑ Jezusi kaloi npr t mbjella. Nxnsit e tij t uritur, filluan t kpusin kallinj e t han. 2 Kur i pan farisenjt, i than:
    “Ja, nxnsit e tu po bjn ka s’sht e lejueshme t bhet t shtunn!”
    3 Jezusi u prgjigj:
    “Vall a nuk keni lexuar ’bri Davidi kur u urit ai dhe shoqruesit e tij? 4 Si hyri n Shtpin e Hyjit dhe i hngrn bukt e kushtuara, q nuk ishte e lejueshme t’i hante as ai as shoqruesit e tij, por vetm priftrinjt? 5 Apo nuk keni lexuar n Ligj se priftrinjt e prishin t shtunn n Tempull n dit t shtuna e nuk bjn mkat? 6 E un po ju them: sht ktu di m e madhe se Tempulli! 7 Ta kishit kuptuar se ’do t thot fjala: ‘Dua mshirn e jo flin’, nuk i kishit dnuar kta njerz q s’po bjn faj. 8 Biri i njeriut sht me t vrtet i zoti i t shtuns” (Mt 12:1-8).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 26-10-2023 m 05:55

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •