Close
Faqja 19 prej 22 FillimFillim ... 91718192021 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 361 deri 380 prej 424
  1. #361
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 20 Ord.. VITI A.

    M 20-8- 2023.


    LEX. I PAR: Is. 56, 1.6-7.


    1 Kshtu thot Zoti:
    Mbani t drejtn e zbatoni drejtsin,
    sepse shlbimi im sht duke ardhur
    e svonon t dftohet drejtsia ime.

    6 Kurse bijt e ardhacakut,
    q do ti mbshteten Zotit
    pr ta adhuruar at,
    pr tia dashur emrin Zotit,
    pr t qen shrbtort e tij,
    t gjith ata q do ta ruajn t shtunn
    e nuk do ta nderojn,
    q do ta mbajn beslidhjen time,

    7 do ti shpie n Malin tim t shenjt
    dhe do ti gzoj ata n Shtpin e lutjes sime:
    flit e shkrumbimit e theroret e tyre
    do t jen t plqyeshme mbi lterin tim,
    sepse Shtpia ime do t quhet
    Shtpi lutjeje pr t gjith popuj.


    LECTIO DIVINA- MEDITIM-LUTJE


    ISAIA E MBSHTET HAPJEN NDAJ T HUAJVE
    .

    sht interesante t shihet se si bashkohen leximet e ksaj t diele: pyetja, n thelb, sht gjithmon e njjt: deri n far mase duhet t pranojn komunitetet tona t hapen ndaj t huajve? far do t thot t na pyesim nse Perndia ka preferenca apo nse i do t gjith njerzit?
    Natyrisht, midis predikimit t Isais (leximi yn i par), letrs s Palit drejtuar t krishterve t Roms dhe Ungjillit t Mateut, konteksti historik dhe rrethanat konkrete jan shum t ndryshme, por shpallja e mshirs s Zotit kumbon me t njjtin intensitet.
    Le t fillojm me Isain: ky sht ai q zakonisht quhet "Isaia i tret", nj autor q shkroi n dekadat e para pas mrgimit, pra n fund t shekullit t gjasht, ndoshta, ose n fillim t shekullit t pest p.e.s. shpesh kishte mundsin t shihte se rehabilitimi nuk ishte i leht; pas pesdhjet vitesh munges n mrgim t Babilonis, ata q kthehen n vendin e tyre, nuk gjejn gjithka si e lan. E pastaj lind pyetja: Si t bashkjetohet me t huajt q e kan zn vendin ndrkoh?
    Problem edhe m i mpreht: midis ktyre t huajve q ishin vendosur n Jerusalem fal mrgimit, kishte praktikues t rinj, si t thuash; gjat mrgimit, ata kishin ardhur n sinagoga: a duhet t vazhdojm t'i mirpresim? Pyetja ishte e justifikuar, sepse deri m tani doktrina e zgjedhjes shnonte nj ndarje t qart midis njerzve t zgjedhur dhe t tjerve. Megjithat, nga lindja, t huajt nuk jan pjes e popullit t zgjedhur dhe rrjedhimisht e fes hebraike. M skrupulozt n mesin e atyre q u kthyen, fare mir mund t ken prirje ndaj elitizmit ose ekskluzivitetit, pr hir t besnikris. ifut t tjer ishin n favor t hapjes me kushte t caktuara.
    Anasjelltas, t huajt q trokisnin n dyert e sinagogave, ishin t shqetsuar pr kthimin e t mrguarve dhe kishin frik vetm nga nj gj tani, q t largoheshin nga ata q ktheheshin nga Mrgimi. Ata i than njri-tjetrit: "Me siguri Zoti do t m ndaj nga populli i tij (nnkuptohet, do t prjashtohemi).
    Pra, n popullin hebre kishte dy kampe, n njfar mnyre: prkrahsit e hapjes ndaj t huajve dhe prkrahsit e vijs s ashpr, sot do t flisnim pr prkrahesit e identitetit. T dyja palt, me siguri, erdhn pr t gjetur profetin; dhe ky i fundit pr kt arsye nxjerr ktu nga ana e Zotit nj rregull praktik; ndoshta vendimi profetit nuk sht sipas shpress s t gjithve, pasi ai kujdeset shum q tekstin e tij t'i paraprij nga nj fjali: "Kshtu thot Zoti" (pr t thn se vet Zoti vendos kt) dhe do t shkoj deri aty sa ta prsris tri her n formulimin e vendimit, pr t cilin lexojm vetm nj ekstrakt ktu; n t vrtet, vendimi q profeti mbron, sht ai i hapjes: ata q duan t hyjn n komunitetin hebre me mirbesim, le t pranohen!. N rreshtat e mparshm mund t lexojm:
    "Biri i ardhacakut q iu mbshtet Zotit
    assesi t mos thot:
    Patjetr Zoti do t m ndaj
    nga populli i vet! (Is 56,3).


    KUSHTET E HAPJES.

    Dhe, n tekstin ton t sotm, ai zhvillon:
    " 6 Kurse bijt e ardhacakut, q do ti mbshteten Zotit pr ta adhuruar at, pr tia dashur emrin Zotit, pr t qen shrbtort e tij, t gjith ata q do ta ruajn t shtunn e nuk do ta nderojn, q do ta mbajn beslidhjen time,
    7 do ti shpie n Malin tim t shenjt dhe do ti gzoj ata n Shtpin e lutjes sime: flit e shkrumbimit e theroret e tyre do t jen t plqyeshme mbi lterin tim (6-7).
    N kalim, profeti megjithat tregoi qart kushtet e hapjes: mbajtja e t shtunve, praktikimi i beslidhjes, brja e asaj q i plqen Zotit. Por hapja sht me t vrtet aty dhe shnon nj faz shum t rndsishme n zbulimin e universalizmit t projektit t Zotit.
    Kmbngulja pr respektimin e Shabatit pa e prdhosur at sht shum zbuluese: gjat mrgimit, respektimi i Shabatit ishte nj element shum i rndsishm n ruajtjen e jets dhe identitetit t komunitetit hebre. Hapja e teprt nuk duhet t oj n humbjen e identitetit; t gjitha fet prballen me vshtirsin e kombinimit t hapjes dhe ruajtjes s traditave, tolerancs dhe besnikris.
    Profeti nuk ndalet me kaq; prtej rregullit praktik, ai hapet me nj shpallje profetike t planit t Perndis, ose m mir, zvendson rregullin praktik n kndvshtrimin e planit t Perndis: "Kshtu thot Zoti: respektoni ligjin, zbatoni drejtsin, sepse shptimi im po afrohet, po vjen dhe drejtsia ime do t zbulohet. Njoftimi i ardhjes s afrt t shptimit t Zotit prmbushi tashm kapitujt e mparshm (t Isaias s Dyt), si dhe kushtin e marrjes s shptimit t Zotit: "Vzhgoni drejtsin, bni drejtsi". Tashm prmendeshin edhe popujt e huaj, kombet, por duket se ata ende ishin vetm dshmitar t veprs s Zotit n favor t popullit t zgjedhur. Le t lexojm disa fjali nga Isaia e Dyt:
    do t zbulohet hiri i Zotit,
    ather t gjith njerzit s bashku do t shohin
    se ka folur goja e Zotit!(Is. 40,5);
    13 Drejtsin time e kam afruar,
    sdo t vonoj,
    sdo t zgjas t vij shptimi im:
    shlbimin do ta v n Sion,
    lavdin time n Izrael (Is. 46,13).
    Me tekstin e sotm, duket se sht br nj hap: kushdo q respekton ligjin dhe praktikon drejtsin (v. 1) tani pranohet n Shtpin e Perndis. Ktu sht teksti i vargut 2 q liturgjia nuk na bn t lexojm kt t diel:
    I lumi ai q
    q e mban t shtunn e nuk e nderon,
    q e ruan dorn e vet nga do vepr e keqe (Is. 56,2).
    Dhe profeti prfundon: Sepse Shtpia ime do t quhet
    Shtpi lutjeje pr t gjith popujt (v. 7).


  2. #362
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 20 Ord. VITI A

    M 20-8-2023.


    PSALMI: 67,2-3,5,7-8


    2 Hyji past mshir pr ne e na bekoft,
    bft t ndrioj fytyra e tij mbi ne,
    3 q n tok t njihet udha e tij,
    n t gjitha kombet shptimi i tij.

    5 Le t galdojn e le brohorisin popujt,
    sepse popujt i gjykon me drejtsi,
    sepse kombet mbi tok ti i sundon.

    7 Toka e dha frytin e vet:
    na bekoft Hyji, Hyji yn!
    8 Na bekoft Hyji!
    Frik e pain mbar skajet e bots!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE



    HYJI PAST MSHIR PR NE E NA BEKOFT.


    Le t prpiqemi t imagjinojm mjedisin: jemi dshmitar t nj feste t madhe n tempullin e Jeruzalemit: n fund t ceremonis, priftrinjt bekojn asamblen. Dhe populli u prgjigj:
    "T dhnin lavdi mbar popujt, o Hyj, mbar popujt e bots ty t lavdrofshin! (v. 4).
    E njjta prgjigje do t prsritet nga asambleja n vargun 6. Prandaj, ky psalm paraqitet si nj alternim: fjalit e priftrinjve dhe prgjigjet e Asambles. Frazat e vet priftrinjve u drejtohen her kuvendit, her Zotit: kjo gjithmon na ngatrron pak, por sht shum e zakonshme n Bibl.
    Fraza e par e bekimit t priftrinjve merr pikrisht nj tekst shum t famshm nga libri i Numrave:
    “Zoti t t bekoft e t t ruajt!
    T t ndrioft Zoti me fytyrn e vet e past mshir pr ty!
    26 E sjellt Zoti fytyrn e vet drejt teje e ta dhnt paqen!” (Nr. 6,24-26).
    E keni njohur kt tekst: sht leximi i par m 1 janar t do viti. Pr nj 1 janar, dit urimesh, ky sht teksti ideal! Nuk mund t formulojm dshira m t bukura lumturie.
    Dhe n thelb, nj bekim, kjo sht ajo, dshirat e lumturis! Ashtu si “urimet pr lumturi”, urimet jan gjithmon formula n nnrenditse:
    “Zoti t bekoft, Zoti t ruajt...”;
    Ky bekim gjithmon m kujton nj histori t vogl q m tregoi nj e re q njoh: ishte e smur n spital; t dieln, kur nj mik prift erdhi pr t'i dhn kungimin, ai e kreu ritin sipas planit dhe, prandaj, n fund i tha: "Zoti t bekoft" dhe ajp vajz, pa u menduar dhe pa u prmbajtur (por, n spitali, kemi justifikime!) iu prgjigj duke qeshur: “Po far do tjetr t bj Ai!”
    Spontaniteti i bekuar! Zonjusha jon e vogl bri nj zbulim t madh at dit: sht e vrtet: Zoti vetm di t na bekoj, mund vetm t na bekoj, vetm na do, vetm na prmbush n do moment. Dhe kur prifti (qoft n tempullin n Jeruzalem, n spital, ose n kishat tona), kur prifti thot "Zoti ju bekoft", kjo padyshim nuk do t thot se Zoti nuk mund t na bekoj! Dshira sht n ann ton nse guxoj t them: ajo q dshirohet, ajo q Zoti dshiron, sht q ne t hyjm n kt bekim t Zotit t ofruar vazhdimish.
    Prndryshe, kur prifti thot "Zoti qoft me ty", sht e njjta gj: Zoti sht gjithmon me ne... por kjo nnrenditse "Zoti qoft…" thot lirin ton: jemi ne q nuk jemi gjithmon me t. E njjta gj mund t thuhet edhe pr shprehjen “Zoti t falt”; Zoti fal vazhdimisht: neve na takon t pranojm faljen, t hyjm n pajtimin q na ofron.

    A MUND T MOS NA BEKOJ ZOTI?

    Ne e dim mir se, nga ana e Zotit, dshirat e lumturis ndaj nesh jan t prhershme. E dim frazn e Jeremis:
    “Sepse un e di mir synimin q e kam me ju ‑ sht fjala e Zotit ‑ synime paqeje e jo mjerimi: synoj t’ju jap pasardhsi dhe shpres” (Jr 29,11).
    Ne e dim mir se Zoti sht Dashuri. T gjitha mendimet q ai ka pr ne, nse mund t them kshtu, jan vetm dshira pr lumturi.
    Nj mnyr tjetr pr t kuptuar se far sht nj bekim n kuptimin biblik: po kthehem te teksti i librit t Numrave q po lexonim m par dhe i cili sht kaq i ngjashm me psalmin ton sot: "Zoti t bekoft dhe t ruajt.. .”; fjalia e par e t njjtit tekst thoshte: “Zoti i foli Moisiut. Ai tha: "Fol Aaronit dhe bijve t tij". Do t'u thuash atyre: Kshtu do t'i bekoni bijt e Izraelit" dhe fjalia e fundit: "Kshtu do t thrrasin emrin tim mbi bijt e Izraelit dhe un do t'i bekoj”. Kur priftrinjt bekojn Izraelin n emr t Zotit, Bibla thot: Ata (prifzrinjt) thrrasin EMRIN e Perndis mbi bijt e Izraelit”, madje pr t qen akoma m besnik ndaj tekstit biblik, duhet t themi: “Ata VN EMRIN”e Perndis mbi bijt e Izraelit”. Kjo shprehje "Vendosni emrin e Zotit mbi bijt e Izraelit" sht edhe pr ne nj prkufizim i fjals "bekim". Ne e dim mir se, n Bibl, emri sht personi. Pra, t jesh “nn emrin e Zotit” do t thot t jesh nn pranin e tij, nn mbrojtjen e tij, t hysh n pranin e tij, n dritn e tij, n dashurin e tij. Edhe nj her e gjith kjo na ofrohet n do moment. Por ne ende duhet t pajtohemi me t. Kjo sht arsyeja pse do formul bekimi parashikon gjithmon prgjigjen e besimtarve. Kur prifti na bekon n fund t meshs, pr shembull, ne prgjigjemi "Amen", q sht shprehja e marrveshjes son, e plqimit ton.

    Dans ce psaume d’aujourd’hui, la rponse des fidles, c’est ce refrain Que les peuples, Dieu, te rendent grce ; qu’ils te rendent grce tous ensemble ! Il y a l une superbe leon d’universalisme ! Aussitt qu’il entre dans la bndiction de Dieu, le peuple lu rpercute en quelque sorte sur les autres la bndiction qu’il accueille pour lui-mme. Et le dernier verset est une synthse de ces deux aspects : Que Dieu nous bnisse (sous-entendu, nous son peuple choisi ) ET que la terre tout entire l’adore . C’est dire que le peuple d’Isral n’oublie pas un instant sa vocation, sa mission au service de l’humanit tout entire. Il sait que de sa fidlit la bndiction reue gratuitement, par choix de Dieu, dpend la dcouverte de l’amour et de la bndiction de Dieu par l’humanit tout entire.

    N kt psalm, prgjigja e besimtarve sht ky refren;
    “ T dhnin lavdi mbar popujt, o Hyj,
    mbar popujt e bots ty t lavdrofshin!” (v. 4).
    Ktu ka nj msim t shklqyer t universalizmit! Sapo hyjn n bekimin e Zotit, njerzit e zgjedhur n njfar mnyre ua kalojn t tjerve bekimin q marrin pr veten e tyre. Dhe ajeti i fundit sht nj sintez e ktyre dy aspekteve:
    "Na bekoft Hyji (nnkuptohet se ne jemi populli i tij i zgjedhur)
    Frik e pain mbar skajet e bots!” (v.8).
    Kjo do t thot q populli i Izraelit t mos harroj pr asnj moment thirrjen e tij, misionin e tij n shrbim t mbar njerzimit. Ai e di se nga besnikria e tij ndaj bekimit t marr falas, me zgjedhjen e Zotit, varet zbulimi i dashuris dhe bekimit t Zotit nga i gjith njerzimi.

  3. #363
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 20 Ord. VITI A

    M 20-8-2023.


    UNGJILLI: Mt. 15,21-28.


    21 Jezusi doli prej atij vendi e kaloi n krahinat e Tirit e t Sidonit. 22 Dhe, ja, nj grua nga Kananeja, q kishte ardhur prej atyre anve, filloi t brtiste e t thoshte: “Ki mshir pr mua, o Zot, Biri i Davidit! Djalli po ma mundon tepr vajzn!” 23 Por ai nuk iu prgjigj fare. Ather iu afruan nxnsit e tij e i than:
    “Bja kt nder e t shkoj, sepse po brtet pas nesh!”
    24 Ai u prgjigj: “Un jam i drguar vetm te delet e humbura t shtpis s Izraelit.”
    25 Por ajo u afrua, u prkul thell n nderim para tij e tha: “M ndihmo, o Zot!”
    26 Jezusi iu prgjigj: “Nuk sht mir t marrsh bukn e fmijve e t’ua japsh klyshve t qenve.”
    27 “Po, o Zot ‑ shtoi ajo ‑ se edhe klysht han dromcat q bien nga tryeza e zotrinjve t tyre.”
    28 Ather Jezusi iu prgjigj: “O grua, e madhe sht feja jote! Le t bhet ashtu si dshiron!”
    N at moment bija e saj u shrua.


    LECTIO DIVINA – MWEDITIM - LUTJE


    Kokfortsia e Gruas Kananease


    sht interesante se kjo sken vjen menjher pasi Jezusi msoi pr pastrtin; ne e dim se n botn hebraike, pastrtia nuk sht mungesa e mkatit, por aftsia pr t'iu afruar Perndis. Farisenjt i kushtonin shum rndsi rregullave t pastrtis, t denj pr t'u lutur dhe pr t shkuar n tempull. Jezusi sapo tha se pastrtia sht para s gjithash shtje e zemrs dhe e qllimit. Duke rrezikuar t'i skandalizonte farisenjt, ai tha:
    “Si? As ju nuk po kuptoni? 17 Po a nuk e merrni vesh se gjithka hyn n goj, shkon n bark e del e mbaron jasht? 18 Kurse ka del nga goja, del nga zemra e kjo e bn njeriun t papastr. 19 Sepse nga zemra dalin qllimet e kqija, vrasjet, kurorthyerjet, flligshtia, vjedhjet, dshmit e rreme, blasfemit. 20 Kto e prlyejn njeriun. T haj njeriu me duar t palara, kjo s’e bn njeriun t papastr” (Mt.15,16-20).
    Megjithat, pikrisht pas ksaj polemike, Jezusi vendos t shkoj n territorin pagan, ku saktsisht, t gjith jan t papastr n syt e hebrenjve, pasi askush nuk respekton rregullat e pastrtis s ligjit hebre. Kjo grua kananease, n veanti, q vjen pr t takuar Jezusin, sht pagane; megjithat, ajo nuk ngurron t'i drejtohet atij pr t'i krkuar shrimin e vajzs s saj:
    “Dhe, ja, nj grua nga Kananease, q kishte ardhur prej atyre anve, filloi t brtiste e t thoshte: “Ki mshir pr mua, o Zot, Biri i Davidit! Djalli po ma mundon tepr vajzn!” (v. 22). Padyshim q ajo mori reputacionin e Jezusit si shrues.
    uditrisht, Jezusi nuk prgjigjet; e kjo gj i nxit dishepujt e tij t ndrhyjn: “Bja kt nder e t shkoj, sepse po brtet pas nesh!” (v. 23). Mos ljo q t na ndjek me britmat e saj. Kjo na kujton shmblltyrn e mikut t mrzitshm t treguar nga Shn Luka: " Dhe u tha: “Nse ndonjri prej jush ka nj mik dhe i shkon n mesnat e i thot: ‘Mik, m’i jep hua tri buk 6 se m erdhi prej udhe miku im e nuk kam ka t’i jap pr dark, ’ 7 e ai prej brenda i prgjigjet: ‘Mos m trazo! Dera sht tashm e mbyllur e fmijt e mi e un ram n shtrat! Nuk mund t ohem t’i jap!’ ‑ 8 Un po ju them edhe nse s’ohet t’ia jap pse e ka mik, do t ohet me siguri pr t’i dhn aq sa krkon pr shkak t trazimit. 9 Edhe un po ju them: lypni e do t’ju jepet, krkoni e do t gjeni, trokitni e do t’ju elet. 10 Sepse, kushdo lyp, merr; kush krkon, gjen; atij q troket, i hapet dera” (Lk. 11,5-10).
    Duket se me kt shmblltyr Jezusi rekomandon kmbnguljen n lutje. Shmblltyra e vejushs kokfort dhe gjykatsit t padrejt (n kapitullin 18 t Luks) shkon n t njjtin drejtim dhe Shn Luka specifikon se Jezusi e tha kt shmblltyr pr t'u thn dishepujve t tij "nevoja q t luten gjithmon pa u dekurajuar" (Lk 18,1 ). Kjo sht pikrisht ajo q bn gruaja kananease dhe ajo i mrzit dishepujt q i luten Jezusit ta largoj at. N kt rast Jezusi ndrhyjn duke prgjigjur se kjo grua sht nj e huaj, nj kananease: “Un jam i drguar vetm te delet e humbura t shtpis s Izraelit” (v.24).
    Duke thn kt, ai e vendos veten me vendosmri n perspektivn e projektit t Zotit, faza e par e t cilit ka t bj me popullin e Izraelit. Ai kishte br tashm nj qndrim shum t qart n t njjtn mnyr kur drgoi apostujt e tij n nj mission. Mateu tregon: “5 Pikrisht kta t Dymbdhjett Jezusi i drgoi dhe i urdhroi: “Mos shkoni ndr pagan as mos hyni n asnj qytet t samaritanve! 6 Por shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit” (Mt. 10,5-6). Po, kta t dymbdhjet Jezusi i drgoi n nj mision me udhzimet e mposhtme: ‘Mos merrni rrugn q ju on te kombet pagane dhe mos hyni n asnj qytet t samaritanve. Prkundrazi, shkoni te delet e humbura t shtpis s Izraelit.” (v.6).
    Ne e dim se n fillim t veprimtaris s tij misionare, edhe Shn Pali iu drejtua para s gjithash hebrenjve; kjo sht ajo q mund t quhet "logjika e zgjedhjes": Zoti zgjodhi popullin e Izraelit q t'i zbulohej atij, dhe u takon njerzve t zgjedhur t'ua transmetojn kt zbules popujve t tjer. Shn Pali e respektoi me vendosmri kt zgjedhje. Dhe vetm n nj her t dyt, pas dshtimit t tij me shumicn e judenjve, Pali iu drejtua johebrenjve. Kjo ishte pikrisht tema e leximit ton t dyt kt t diel.
    Duket se Jezusi, ktu, ndodhet edhe n kt logjik t zgjedhjes. sht pr popullin e Izraelit dhe vetm pr ata q ai sht drguar pr t shpallur ardhjen e mbretris s Perndis dhe pr t dhn shenjat e saj me fjal dhe vepr.


    BESIMI, KUSHTI I VETM I SHPTIMIT

    Por ktu lind nj pyetje tjetr: si t'u prgjigjemi t huajve, paganve q dshirojn t bashkohen me popullin e zgjedhur? A mund ta bjn rrugn e tyre drejt shptimit? Dhe, nse po, n far kushtesh? E njjta pyetje u b tashm n dy leximet tona t para. Rreth vitit 500 p.e.s., Isaia u prgjigj: po, t huajt mund t pranohen n shtpin e Perndis dhe pr rrjedhoj n komunitetin hebre, me kusht q ata t lidhen me Perndin e Izraelit dhe t respektojn ligjin hebre.
    Jezusi shkon edhe m tej. Ai nis duke justifikuar refuzimin e tij pr t ndrhyr: “Nuk sht mir t'u marrim bukn fmijve dhe t'ua hedhim qenve t vegjl”. Por ai prfundoi duke vepruar n favor t gruas kananease; dhe pse ndryshon mendje? Sepse ajo ka besim, tha:
    ““O grua, e madhe sht feja jote! Le t bhet ashtu si dshiron!” (v.28). Un do t bj tre veresjtje: s pari, Jezusi thot se gruaja kananease ka besim thjesht sepse ajo kmbngul n besimin tek ai; ajo nuk e l veten t shtyhet, prkundrazi, kmbngul:
    “Po, o Zot ‑ shtoi ajo ‑ se edhe klysht han dromcat q bien nga tryeza e zotrinjve t tyre”. Qent han thrrimet q bien nga tryeza e t zotit. A nuk sht kshtu besimi: kmbngulja n besim?
    Vrejtje e dyt: Jezusi nuk krkon nga pagant asnj nga praktikat e fes hebraike: vetm besimin. Ky sht pikrisht qndrimi q Pali do t mbaj m von kur t ungjillzoj johebrenjt. Dikush mund t mendoj se shtja e pranimit t jo-hebrenjve n bashksit e krishtera po shtrohej ende kur Mateu po shkruante Ungjillin e tij. Dhe qndrimi i Jezusit ndaj gruas kananease kuptohej ather si nj model i mirseardhjes s paganve, n emr t besimit t tyre.
    S fundi, sht e qart se kokfortsia e nns u drejtua nga dashuria e saj pr t bijn. Ndoshta do t kemi mjaft kokfortsi pr t krkuar dhe pr t marr shptimin e bots... kur ta duam mjaftueshm?



  4. #364
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIEKA 21Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21Ord VITI A

    M 27-8-2023.


    UNGJILLI: MT. 16, 13-20.


    13 “Kur Jezusi arriti n krahinn e Cezares s Filipit, i pyeti nxnsit e vet:
    “’thon njerzit, kush sht Biri i njeriut?”
    14 Ata u prgjigjn:
    “Disa thon se sht Gjon Pagzuesi; disa t tjer Elia; do t tjer Jeremia ose nj ndr profett.”
    15 “Po ju ‑ u tha atyre ‑ ’thoni: kush jam un?”
    16 Iu prgjigj Simon Pjetri:
    “Ti je Mesia ‑ Biri i Hyjit t gjall!”
    17 Ather Jezusi i tha:
    “I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell!
    18 Edhe un po t them: Ti je Pjetr‑Shkmb dhe mbi kt shkmb un do ta ndrtoj Kishn time dhe dyert e ferrit s’do t ngadhnjejn kundr saj! 19 Ty do t t’i jap elsat e Mbretris s qiellit: gjithka t lidhsh mbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell e gjithka t zgjidhsh mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell.”
    20 Ather i urdhroi nxnsit q t mos i tregojn askujt se sht ai Mesia.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    Dialogu midis Jezusit dhe dishepujve q do t dgjojm n Ungjillin e sotm ndodhet n Cezaren e Filipit, nj qytet i vendosur n veriun ekstrem t Izraelit, rrz malit Hermon, ku jan burimet e lumit Jordan.
    Pse Jezusi i udhhoqi dishepujt e tij atje dhe donte ta kishte at dialog pikrisht n at vend? Jezusi ishte larguar nga toka e Izraelit dhe kishte shkuar n rajonin e Tiros dhe t Sidonit dhe atje, n tokn pagane, ai kishte takuar at grua kananease q u kishte dhn dishepujve t saj nj msim t mir pr besimin.
    Jezusi pastaj u kthye me dishepujt e tij n Izrael, por n t vrtet ai vend ishte nj vend pagan, sepse hebrenjt q jetonin atje adhuronin idhujt, ndrtonin tempuj pr idhujt dhe bnin nj jet pagane.
    Pse quhet Cezarea e Filipit ai qytet? Cezarea sepse Filipi q e themeloi e quajti me emrin e t Perandorit Romak t momentit, q ishte Tiberius, por duke qen se n Izrael kishte tashm nj qytet me kt emr prgjat brigjeve t Mesdheut, ky quhej Cezarea e Filipit.
    Filipi ishte nj nga djemt e preferuar t Herodit dhe pak para vdekjes s tij, babai i tij i kishte caktuar pjesn veriore t mbretris s tij, tokn e Basanit, Golanin actual.
    N Bibl kjo tok e Basanit sht e njohur pr pjellorin e saj, pr kullotat e harlisura, pr pjellorin e tufave dhe t kopeve pr kafsh t medha shtpiake. Ather i gjith rajoni ka uj me bollk dhe fusha ujitet nga prrenj t panumrt, kshtu q ekziston nj bimsi e tr e harlisur, nj parajs e vrtet toksore, dhe pikrisht n kt vend Filipi themeloi kryeqytetin e tij, n kt vend t mrekullueshm: Aleksandri i Madhi kur mbrriti ktu disa shkuj m par, kishte thirrur: "Po ky sht padyshim vendbanimi i perndis Pan dhe i Nimfave" dhe n fakt quhej "Panias", prej nga vjen emri aktual i Banyas.
    Prandaj apostujt jan padyshim t magjepsur nga ky peizazh dhe nga jeta komode e banorve dhe ata mendojn, me siguri mbi t gjitha, pr jetn argtuese q mund t kaloj Filipi, n dy pallatet e tij nga ku ka nj pamje magjepsse t t gjith lugins.
    Ekziston edhe nj detaj i fundit margjinal, por q duhet t ket qen objekt i disa komenteve mes apostujve. Gruaja e Filipit sht Salom shtatmbdhjet vjeare, krcimtarja e famshme q kishte krkuar kokn e Gjon Pagzuesit. sht sigurisht ajo q gjallron mbrmjet dhe gostit n triklinet e pallateve t Filipit.
    13 “Kur Jezusi arriti n krahinn e Cezares s Filipit, i pyeti nxnsit e vet: “’thon njerzit, kush sht Biri i njeriut?”
    14 Ata u prgjigjn: “Disa thon se sht Gjon Pagzuesi; disa t tjer Elia; do t tjer Jeremia ose nj ndr profett.”

    N kt vend t kndshm, Jezusi u bn dishepujve t tij pyetjen e par: “’thon njerzit, kush sht Biri i njeriut?”, “bir i njeriut” sht nj shprehje hebraike q do t thot thjesht njeri, e prkthyer n gjuh t thjesht.
    Pra, pyetja q ai bn sht kjo: “far lloj njeriu jam un pr njerzit?
    Apostujt kan para tyre shum njerz q kan arritur pozita prestigjoza, burra q t gjith i admirojn dhe i kan zili, burra t cilve vet dishepujt duan t'u ngjajn.
    Pra pyetja sht: "Kush jam un pr njerzit, cili sht tipi i njeriut q mishroj, a u thot ai njerzve dika t bukur apo t gjith mendojn se Filipi sht nj njeri m i bukur, m i suksesshm?"
    Dhe dishepujt gjithashtu e kan n mendje kt ideal t njeriut dhe ne gjithashtu e kemi parasysh, sepse edhe ne do t donim t ishim njerz t suksesshm, dhe ndoshta edhe t pasur.
    Dishepujt prgjigjen se far mendojn njerzit pr Jezusin dhe thon:
    "Disa thon se je Gjon Pagzuesi, t tjer Elia, t tjer Jeremia ose nj nga profett".
    Tashm sht nj gj e mir q askush nuk ka par tek Jezusi ndonj ngjashmri t vogl me t mdhenjt e ksaj bote. Jo, ata kan kapur ngjashmri me Baptistin dhe sigurisht sepse Jezusi sht nj me shpin t drejt, si kishte qen Pagzuesi. Jezusi nuk prkulet si kallamishtet e rrahur nga era, pastaj ai duket si Jeremia sepse Jezusi kundrshtoi tempullin, fen e prbr nga rite me t cilat nuk korrespondon respektimi i Zotit me zemr dhe m pas ai duket si Elia, ai i cili shpalli besimin n nj Zot dhe refuzoi do kompromis me idhujt.
    Ne jemi pikrisht ktu n vendin ku adhurohen idhujt, dhe far u japin idhujt ktyre njerzve? Gjithka: T gjith njerzit jan t mir dhe t pasur dhe dishepujt sigurisht e kthyen shikimin drejt ktyre pasurive dhe duhet t ken menduar se idhujt jan bujar ndaj adhuruesve t tyre. Dhe ata mendojn mbi t gjitha pr njerzit e pasur, t cilt mund t'i plotsojn t gjitha knaqsit. Dhe edhe ne mendojm, dshirojm e prjetojm kt. Edhe ne i adhurojm idhujt, q japin kaq shum gjra. Nse e adhuron paran, ai t jep gjithka, por duhet t’i nnshtrohesh, t’i bindesh dhe t bsh at q t thot. Prandaj nse ai t thot t shfrytzosh, t gnjesh apo edhe t vrassh dhe nuk e bn, ai nuk t jap m asgj.
    N kt kontekst le t shohim se far ofrojn idhujt. far u ofron Jezusi atyre q ndjekin propozimet e tij? Ktu sht pyetja drejt s cils Jezusi dshiron t'i udhheq dishepujt e tij.
    Filipi dhuron pasuri, pozita prestigoza, pushtet, i bn miqt e tij t marrin pjes n gzimet dhe jetn luksoze t oborrit, por Jezusi, far ofron Jezusi?
    Por prpara se t'i prgjigjet ksaj pyetjeje, Jezusi dshiron t dij nse ata e kan kuptuar sakt se kush sht ai dhe far po propozon.

    15 “Po ju ‑ u tha atyre ‑ ’thoni: kush jam un?”
    16 Iu prgjigj Simon Pjetri:
    “Ti je Mesia ‑ Biri i Hyjit t gjall!”
    17 Ather Jezusi i tha:
    “I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell!”
    Kemi dgjuar se far mendojn njerzit pr Jezusin, por Jezusi sht n ankth t dij se far mendojn ata pr t, ndaj shtron pyetjen: "Kush thoni se jam un", domethn: "Kush jam un pr ju? sa rndsi kam un n jetn tuaj?”. sht pyetja q i dashuri i bn t dashurs s tij.
    Ne duam t ndrtojm nj jet s bashku, po, por mbi far baze e dini se kush jam un? Mendoni se t jeni me mua do t thot: “Nse m ndjek pak, do t bhesh pak m i mire”? Apo je i vendosur t lejosh q t prfshihesh plotsisht si njeri n projektin tim t jets?
    Me fjal t tjera: "A doni t jeni njerz si Herod Filipi apo si un?"
    E kuptuat q ne propozojm nj imazh shum t ndryshm t njeriut? Me ke je i dashuruar?
    Kjo sht pyetja q Jezusi na bn edhe sot: Shum her ne e reduktojm aderimin ton ndaj Krishtit n disa praktika devotshmrie, por problemi themelor i besimit sht t besosh dhe t besosh do t thot: t kuptosh se kush sht Ai dhe t bashkosh jetn tnde me jetn e tij?
    15 “Po ju ‑ u tha atyre ‑ ’thoni: kush jam un?”
    16 Iu prgjigj Simon Pjetri:
    “Ti je Mesia ‑ Biri i Hyjit t gjall!”

    E sepse pyetja mbi besimi sht personale:
    “Po ti kush thua se jam un?” 16 Simon Pjetri iu prgjigj: “Ti je Krishti, Biri i Perndis t gjall”.
    Pjetri i prgjigjet me vendosmri: "Ti je Krishti, biri i Perndis s jets, ti je i prituri, Mesia!”.
    Ai tha gjn e duhur, por ende nuk e ka kuptuar kush sht Jezusi, far sht Mesia Jezusi. Pjetri ka ende n mendje Mesiht e ksaj bote, ata q jan t mdhenj; sipas tradits s popullit t tij, biri i Davidit, ai q do t pushtoj botn.
    Megjithat, t paktn ai e kuptoi se Jezusi sht Mesia dhe Jezusi i thot: “I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell!”.
    Disa gjra, pr shmbull dashuria e caktuar me Jezusin, nuk vijn me arsyetimin njerzor, sepse arsyetimi njerzor t bn t biesh n dashuri me dik q sht shum i ndryshm nga Jezusi, do m thot bn q t biesh n dashuri me dike i cili i ngjan Herodit Filipit.
    Jezusi i thot Pjetrit: "I lumi Ti, ti je nj njeri me zemr t pastr, t hapur ndaj zbuless s madhshtis, q sht ajo e Perndis. Nuk ishte mishi dhe gjaku q t zbuluan kto t vrteta, nuk ishin sugjerimet q t erdhn nga ndrrat e tua, nga pasionet e tua, nga dshirat e tua. Jo, vetm nga Zoti mund t t vinte kjo zbules q t bn t biesh n dashuri me nj njeri, si jam un”.
    Pjetri e njohu identitetin e Jezusit, tani Jezusi deklaron identitetin e Simonit, birit t Jons. Le t degjojm:
    Ather Jezusi i tha: “I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell! Edhe un po t them: Ti je Pjetr‑Shkmb dhe mbi kt shkmb un do ta ndrtoj Kishn time dhe dyert e ferrit s’do t ngadhnjejn kundr saj!” (v. 17-18).
    Jezusi e ndryshon emrin Simon dhe e quan Pjetr, dhe shton mbi kt Shkmb-gur un do t ndrtoj Kishn time. Mbi cilin gur e ka ndrtuar Jezusi Kishn e tij?
    Duket se sht Pjetri shkmbi i forte; duket se prparsia e Pjetrit sht Shkmbi mbi t cilin sht ndrtuar Kisha.
    Keqkuptimi lindi nga fakti q n italisht “Pietro-Pjeter” dhe “Roccia-guri” jan dy fjal n gjini mashkullor fjala e par dhe femror fjala e dyt dhe t dy fjal u referohen t njjtit emri; n tekstin origjinal n greqisht nuk sht kshtu: "ptros" sht nj gj, "ptra" nj gj tjetr; "ptros" sht guri, tulla, "ptra" sht shkmbi i fort, mbi t cilin mund t ndrtohet nj ndrtes q nuk shembet. Pjetri nuk sht shkmb. N Beslidhjen e Vjetr dhe t Re, shkmbi sht gjithmon dhe vetm Zoti ose Krishti.
    Kush sht ather Pjetri? Ai sht “ptros”, sht nj tull e ktij ndrtimi, por shkmbi sht Krishti, “ptra”. E gjejm n letrn e Efesianve, kur autori u thot paganve q jan kthyer n besim: “19 Prandaj, nuk jeni m t huaj e mrgimtar, por jeni bashkqytetar t shenjtrve dhe antar t familjes s Hyjit, 20 t ndrtuar mbi themelin e vrtet q jan apostujt e profett, ku guri i kndit q mban gjithka, sht vet Jezusi Mesi. 21 N T mbar ndrtesa sht e lidhur dhe rritet n tempull t shenjt n Zotin. 22 N t edhe ju jeni br pjes e ndrtess s prbashkt q t bheni n Shpirtin Shenjt banes e Hyjit.Tani nuk jeni m t huaj, mysafir, jeni pjes e nj ndrtese, q sht tempulli i Zotit, nga i cili ngrihen flijimet n qielli i plqyeshm pr t, t cilat jan vepra dashurie” (Ef.2,19-22).
    Dhe ky tempull sht ndrtuar mbi gurin e qoshes, t cilit Pjetri i referohet n letrn e tij, kur u drejtohet, n at predikim emocionues pr neofitt, t cilt u pagzuan natn e Pashkve, duke thn: "4 Afrohuni Atij - Gurit t gjall, njmend t prbuzur prej njerzve, por t zgjedhur dhe t mueshm para Hyjit, 5 q edhe ju, si gur t gjall, t ndrtoheni Shtpi shpirtrore, pr t qen meshtari e shenjt pr t kushtuar fli shpirtrore, q i plqejn Hyjit npr Jezu Krishtin” (1Pt. 2,4-5). Mos u shkputni kurr nga Krishti, sepse ai sht guri i gjall. Njerzit e kan refuzuar, por sht e muar para Zotit dhe tani jeni gur t gjall t ktij ndrtimi, t ksaj ngrehine shpirtrore dhe jeni bashkuar me gurin e themelit q u vendos nga Zoti n Pashk “dhe q sht Krishti.
    Dhe Pali gjithashtu n 1 Kor. 3,11 thot: "11 Sepse, askush nuk mund t vr tjetr themel, prve atij q sht vn, e ai sht Jezu Krishti”.
    Kush sht ather Pjetri? Ai sht "ptros" ai sht tulla e par e ktij komuniteti t atyre q do t deklarojn besimin e tyre n Mesin e Zotit q sht Jezusi i Nazaretit, i atyre q do t ndrtojn jetn e tyre mbi shkmb dhe asnj trmet nuk do ta shkatrroj kt jet.
    Le t kujtojm gjithashtu se si n fund t Predikimit n Mal, Jezusi na fton t reflektojm mbi far themeli sht m mire t ndrtohet jeta dhe thot se jeta mund t ndrtohet mbi rr, domethn mbi vlerat e ksaj bote q m pas shkrmoqet - far ka mbetur nga ato pallate q t gjith e admirojn? Prfundimisht ato shkrmoqen: nse dshirojm q t durojn duhet t ndrtohet n shkmb t fort.
    Dhe i vetmi shkmb i fort sht besimi n Jezusin, n Fjaln e tij, n Ungjillin e tij. Ata q ndrtojn jetn e tyre mbi kt shkmb, mund t jen t sigurt se as vdekja nuk do ta shkatrroj at jet.
    Dhe m pas ai shton se edhe dyert e ferrit nuk do t mbizotrojn kundr ksaj kishe.
    far kuptoni me kt imazh t dyerve?
    Portat e nj muri t qytetit ishin pjesa m e vshtir pr t'u mbrojtur, sepse ato duheshin t mbylleshin, por edhe t hapeshin mir, ndaj vendosn t gjitha intrigat e mundshme pr t'i br t pakalueshme.
    Jezusi thot: bota e nndheshme, q sht mbretria e t vdekurve, Shel, q sht simboli i t gjitha mbretrive t vdekjes q ekzistojn n kt bot, i kan dyert pr t mbrojtur veten e tyre, q t mos sulmohen nga Kisha, nga Ungjilli i Krishtit dhe kto dyer jan shum t forta.
    Ne bjm eksperiencn pr kt n botn ton sot, n kt mbretri t t vdekurve, mbretri t korrupsionit, t gnjeshtrs, t dhuns, t sjelljeve njerzore, t luftrave t marra.
    sht nj mbretri q ndoshta edhe ne mendojm se sht e paprekshme, e pathyeshme, sepse mbron veten n nj mij mnyra, prdor t gjitha intrigat pr t mos u thyer dhe ne e dim at, kushdo q sulmon kt mbretri t vdekjes merr gjithmon m t keqen.
    Le t mendojm nse sulmojm sfern e vdekjes s prodhuesve t armve. Si mund t arrim t fitojm? sht nj ndrmarrje shum e fuqishme! Kush do t'i ndryshoj ligjet mizore t tregut ndrkombtar q bn t vdesin nga uria shum miliona njerzish do vit? Si do t sulmojm sfern e gnjeshtrave q prhapen nga mjetet e informimit masiv dhe q shkatrrojn vlerat morale, dhe e shkatrrojn familjen?”. Kush do ta eliminoj sfern e korrupsionit politik? Politikant jan shum t forte: vendosin edhe mimin e buks!
    Ne gjithashtu mendojm se askush nuk do t'i thyej kurr kto dyert dhe sht e vrtet, nse prpiqemi t'i thyejm kto dyer me armt e tyre, me t vrtet do t humbasim. Por nse prballemi me kt mbretrim t s keqes, duke besuar vetm n at dobsi njerzore q sht fjala e Ungjillit, ato dyer - thot Jezusi - nuk do t rezistojn. Ktu sht ftesa pr t besuar n fuqin e Ungjillit t shpallur, prndryshe mbretrit e vdekjes do t vazhdojn t triumfojn.
    Ne kemi n dor forcn q na ka dhn Jezusi, e cila sht Fjala e tij, nse besojm n premtimin e tij, ne do ta shpallim me guxim dhe besim Ungjillin.Tani le t dgjojm premtimet e Jezusit drejtuar Pjetrit:
    “18 Edhe un po t them: Ti je Pjetr‑Shkmb dhe mbi kt shkmb un do ta ndrtoj Kishn time dhe dyert e ferrit s’do t ngadhnjejn kundr saj!
    19 Ty do t t’i jap elsat e Mbretris s qiellit: gjithka t lidhsh mbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell e gjithka t zgjidhsh mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell”.
    20 Ather i urdhroi nxnsit q t mos i tregojn askujt se sht ai Mesia”.

    Jezusi i bn dy premtime Pjetrit duke prdorur dy imazhe rabinike.
    E para, ajo e elsave.
    far do t thot: “Ty do t t’i jap elsat e Mbretris s qiellit”, ty, Pjetgrit, un i dorzoj elsat e nj kryeshrbtori? Do t thoshte t'i jepte atij fuqin pr t menaxhuar jetn e pallatit dhe gjithashtu pr t vendosur se kush kishte drejt t hyj brenda dhe kush duhej t qndronte jasht.
    Tani Pjetri merr elsat. far do t thot? Q sht br portieri i qiellit?
    Ka nj kuptim tjetr, q i referohet imazhit rabinik. Rabint than se zotronin elsat e Tevratit, sepse ata i dinin shkrimet, ishin ata q i interpretonin ata, dhe pr kt arsye t gjith vareshin nga gjykimet e tyre. Ata deklaruan se kush ishte i drejt dhe kush ishte i padrejt, kush ishte i shenjt dhe kush ishte mkatar. Jezusi i kritikon ashpr, sepse thot: “52 Vaj pr ju, msues t Ligjit! Ju e mort elsin e dijes: vet nuk hyt e, ata q deshn t hyjn, i penguat!” (Lk.11,52). Kuptimi: Ju keni marr n dor elsat e urtsis s Tevratit dhe nuk ia hapni askujt dyert e shptimit dhe nuk hyni as nga kjo der, e cila sht urtsia e Fjals s Zotit.
    Epo, Jezusi tani i jap elsat Pjetrit, n hebraisht elsi quhet "Mafteach", q vjen nga folja "Patach" q nuk do t thot t mbyllsh, por t hapsh gjer, t hapsh.
    far duhet t bj Pjetri me elsin q i dha Jezusi?
    Ai duhet t'i jap t gjithve mundsin t hyjn n zbulimin e misterit t Krishtit, n njohjen e Ungjillit t tij, mbi t gjitha pr t msuar nga personi i tij, si mund t behemi njerz q i prgjajn Krishtit e q me jetn e tyre sillen duke e br veten modelt t nj Ungjilli t mishruar. Kjo sht mnyra pr t hapur dyert drejt shptimit pr t gjith. sht e nevojshme t kalohet nga kjo der e hapur nga Pjetri dhe q sht shpallja e besimit n Mesin e Hyjit, q sht Krishti, nj profesion q ai bri.
    Imazhi i dyt: “Gjithka t lidhsh…e gjithka t zgjidhsh…”. Ky sht gjithashtu nj imazh rabinik, do t thot t shqiptosh gjykime pr at q sht e drejt dhe pr at q sht e gabuar, t dallosh se far sht e mir dhe far sht e keqe. sht detyr e Pjetrit, q s pari ka prvetsuar urtsin e Ungjillit, e si pasojat pastaj mund t shqiptoj gjykimet e duhura pr at q sht e mir dhe pratqsht e keq.
    Dhe duhet t theksohet gjithashtu se kjo detyr e lidhjes dhe zgjidhjes nuk iu besua vetm Pjetrit. N fakt, menjher pas ksaj, Jezusi do t'u thot t gjith dishepujve t tij: "Ty do t t’i jap elsat e Mbretris s qiellit: gjithka t lidhsh mbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell e gjithka t zgjidhsh mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell” (v. 19). Dhe n Ungjillin e Gjonit 10,22-23 lexojm:
    “22 Si foli kshtu, hukati mbi ta dhe u tha: “Merrni Shpirtin Shenjt! 23 Atyre q jua falni mkatet, u falen, e atyre q nuk jua falni, nuk u falen”. far t lidhni n tok do t lidhet edhe n qiell, far t zgjidhni n tok do t zgjidhet edhe n qiell" q do t thot: "Fjalit q vendosni pr at q sht e drejt dhe pr at q sht e gabuar, aftsia juaj dalluese do t korrespondoj me mendimin e Zotit, me kusht q t keni prvetsuar urtsin e Ungjillit”.
    sht problemi i zgjedhjeve t jets son, ai i dallimit midis asaj q sht e mir dhe far sht e keqe, dhe far sht e drejt nga ajo q sht e gabuar, far sht jeta dhe far sht vdekja dhe Jezusi ia besoi kt detyr Kishs.
    Nse ajo sht besnike ndaj besimit t shpallur nga Pjetri, nse i prmbahet propozimit t Krishtit, Kisha do t jet nj udhrrfyes i sigurt pr t gjith botn n zgjedhjet e jets.
    sht nj arsye pr reflektim pr ne, sepse ajo q Krishti na ka besuar sht nj detyr e madhe dhe shum delicate.

  5. #365
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITKA E LITURGJIS,

    E DIELA 21 Ord..VITI A

    M 27-8-2023.


    LEX. I PAR: Is. 22, 19-23.


    19 Do t t heq prej vendit tnd,
    do t t shkarkoj prej detyrs sate.
    20 Shrbtorin tim do ta ftoj at dit,
    Eliakimin, birin e Helcis,
    21 do tia vesh un petkun tnd,
    do ta ngjesh me brezin tnd,
    do tia dorzoj pushtetin tnd.
    Do t jet baba pr banor t Ruzalemit
    e pr shtpin e Juds.
    22 Mbi shpatulln e tij do t v
    elsin e shtpis s Davidit;
    ai do t el e askush sdo t mbyll,
    ai do t mbyll e askush sdo t el.
    23 Si gozhd do ta ngul n nj vend t fort e do t jet fron lavdie
    i shtpis s babait t tij.


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    RIORGANIZIMI I PALLATIt MBRETROR T JERUSALEMIT



    Sot do t flisnim pr nj riorganizim t kabinetit qveritar. Jemi n oborrin e Jeruzalemit nn mbretrimin e Ezekis, domethn rreth vitit 700 para Krishtit. Ezekia sht i biri i Akhazit, sht ai lindjen e t cilit profeti Isaia e kishte shpallur duke thn: "Ja, virgjra do t ngjiz e do t lind nj djal e pr me emr do ta quaj Emanuel! Ja, e reja (greqishtja thot "virgjr") sht shtatzn, ajo do t lind nj djal, t cilin do ta quaj Emanuel (Is.7,14).
    Prandaj, Shebna (pr t ciln po flasim sot) ishte guvernator i pallatit t Jeruzalemit gjat mbretrimit t Ezekis (716 687). Posti i guvernatorit t pallatit ishte padyshim i rndsishm pasi n kohn e emrimit kishte nj ritual t vrtet kurorzimi: ne mund t hamendsojm copza t tij prmes tekstit t sotm. N veanti, guvernatori mori nj tunik dhe nj shall q ishin shenja emrimit t tij n at zyr. Konkretisht, midis atributeve t guvernatorit t Jeruzalemit, figuronte "fuqia e elsave". N kohn e dorzimit solemn t elsave t pallatit mbretror, ai mori kompetenca t plota mbi hyrjet n pallat (dhe pr rrjedhoj mbi mundsin e sjelljes n prani t mbretit) dhe formula rituale q u tha pr t, para s t fillonte shrbimin e tij, ishte:
    "22 Mbi shpatulln e tij do t v
    elsin e shtpis s Davidit;
    ai do t el e askush sdo t mbyll,
    ai do t mbyll e askush sdo t el (Is.22,22)
    sipas Simon Filipajt, e sipas prkthimve tjert: I vura mbi supe elsin e shtpis s Davidit; po ta hap, askush nuk do ta mbyll; nse mbyllet, askush nuk do t hap.
    Prandaj ishte nj symbol, i autoritetit mbi mbretrin dhe nj shenj e besimit t madh nga ana e mbretit.
    Por Shebna u soll keq: duke rilexuar pak m gjersisht kontekstin rreth fragmentit t zgjedhur pr sot, kuptojm se profeti Isaia (n emr dhe me autoritet nga Zoti, natyrisht), e qorton pr dy gjra. Nga njra an, sht nj kshilltar shum i keq pr mbretin: besimi i mbretit, i treguar nga ky i fundit me siguri, e autorizoi at gubernator t merrte nj qndrim pr shtjet politike; dhe supozohet se Shebna ishte pjes e klanit pro-egjiptian.
    Kjo ka nevoj pr nj shpjegim: babai i Ezekias, mbreti Akhaz, duhej t pranonte tuteln e perandoris asiriane; profeti nuk e kishte dashur kt, por ai konsideroi se dobsia e mbretris s Jeruzalemit ndalonte do revolt. Hezekia, prkundrazi, gjat gjith mbretrimit t tij, krkonte t rifitonte pavarsin e tij, edhe nse kjo do t thoshte t bashkohej me nj aleanc me Egjiptin. Por ky qndrim me faktet konkret q pasuan, u kushtuan shtrenjt atij dhe popullit t tij; do prpjekje pr revolt kundr perandorit asirian, do shenj mosbindjeje u shtyp ashpr. N vitin 701, n t vrtet, perandori asirian Senakeribi pushtoi t gjith rajonin, eliminoi rebelt duke reaguar n nj mnyr shum t ashpr, thjesht dhe thjesht aneksoi shumicn e qyteteve q prbnin mbretrin e Jerusalemit, rndoi ndjeshm kushtet financiare t tutels s tij dhe Hezekia ishte me t vrtet i detyruar t dorzohej prfundimisht.
    Prandaj, kshillat n favor t nj aleanc me Egjiptin, e dhna nga Shebna ndaj Ezekias, ishin shum t gabuar. Ky sht qortimi i par q Isaia i bri atij.
    Kishte padyshim nj qortim t dyt: ende duke lexuar midis rreshtave, kuptojm se Shebna ishte i shqetsuar pr interesat e veta dhe jo pr interesat e popullit t Perndis. Megjithat, atij i ishte br e qart n ditn kur mori detyrn, se ai ishte shuguruar q t bhej "nj baba pr banort e Jeruzalemit dhe pr shtpin e Juds".
    Prandaj, vendimi i profetit Isaia sht marr: ai i njofton Shebns shkarkimin e tij dhe zvendsimin e tij nga nj guvernator i ri i pallatit, Elyakim, nj shrbtor i vrtet i popullit. N vargjet q i paraprijn tekstit ton sot, Isaia flet qart:
    17 Ja, o njeri,
    me rrmbim Zoti do t t flak,
    duke t kapur me trbim,
    18 lmsh do t t mbledh,
    porsi topin lmu do t t hedh
    n tok t gjer e t hapt,
    aty do t vdessh
    me karrocat madhshtore t tuat,
    o turpi i pallatit t zotris tnd! (Is. 22,17-18).
    Karrocat madheshtore, "nderimi i Ezekias", jan nj aludim pr politikn pro-egjiptiane t mbrojtur nga Shebna, dhe pr trbimin e Isais. N realitet, duket se Shebna i shptoi sanksioneve shum t ashpra pasi do ta gjejm pak koh m von si sekretar t mbretit, prkrah guvernatorit t ri, Elyakim.
    Ky tekst ndoshta sht krijuar pr t na dhn disa mesazhe:

    NJ OBJEKTIV I VETM, SHRBIMI I POPULLIT


    S pari, mund t uditemi q Bibla, nj libr n t cilin ne n thelb krkojm nj gjuh teologjike, nj zbules pr Zotin, knaqet me kaq shum tregime historik, pak a shum t dendura pr m tepr, dhe n intrigat e pallatit, duke prfshir at t Shebns dhe Eliakimit pr shembull. Msimi i par: Zoti nuk duhet krkuar diku tjetr vese atje ku njerzit kalojn jetn e tyre t prditshme; dhe asgj n jetn ton nuk sht shum e parndsishme n syt e tij; ajo zbulohet dita-dits n historin ton. Ktu duhet t msojm t lexojm pranin dhe veprimin e tij.
    S dyti, zbulojm rolin e profetve: s pari, kuptohet se mbreti ishte mjaft i bindur ndaj kshillave t Sebns e q Isaia mund ta prballonte, kundrshtonte duke ndrhyr n historit e pallatit. Dhe mund t admirohet vetm vrullja e profetit, i cili ishte plotsisht i zn me interesat e vrteta t popullit t Zotit. Kjo sht ndoshta nj nga karakteristikat e nj profeti t vrtet.
    S treti, shqetsimi i madh, i vetm i Zotit dhe q duhet t jet i shrbtorve t tij, sht shrbimi ndaj njerzve: n Bibl, ne nuk humbasim asnj rast pr t'u kujtuar atyre q jan prgjegjs, se arsyeja e vetme pr t qen mbretr ose guvernator, sht interesi i popullit. Kshtu q, sipas mentalitetit e Popullit t Zgjedhur, sapo t rrezikohej seriozisht e ardhmja e popullit t tij, ndrhynte Zoti! Ktu, pr shembull, Perndia nuk do ta kiste lr mbretin e tij t privuar pr nj koh t gjat nga bashkpunimet e domosdoshme. Dhe Zoti angazhohet pran tij pr kt mision: Do ta mbjell si nj kunj n nj vend t fort; ai do t jet nj fron lavdie pr shtpin e atit t tij.
    Vrejtja e fundit: pr autort e Beslidhjes s re, nuk ka dyshim se Jezu Krishti sht mjeshtri i vrtet i elsave; (sht ai q me t vrtet na vendos n pranin e Mbretit! Apokalipsi, veanrisht, flet pr t disa her; n letrn drejtuar Filadelfis, pr shembull:
    7 Edhe engjllit n Kishn e Filadelfis shkruaji:
    Kshtu thot Shenjti, i Vrteti.
    Ai q ka elsin e Davidit,
    Kur ai el askush smund t mbyll,
    kur ai mbyll askush smund t el:
    8 I di veprat e tua!
    Ja, e hapa para teje dern q akush smund ta mbyll(Zb. 3, 7-8).
    Kshtu thot i Shenjti, i Vrteti, ai q mban elsin e Davidit, ai q hap - dhe askush nuk do ta mbyll -, ai q mbyll - dhe askush nuk mund t hap.
    Autori i Apokalipsit, ktu, e ka kopjuar fjal pr fjal frazn rituale nga Beslidhja e Vjetr, n leximin e par t liturgjis s sotme (Krh. v. 22).
    Mbi fuqin e elsave: lexojm nj tjetr aludim pr fuqin e elsave q mban i Ngjalluri n vizionin e madh t kapitullit t par t Apokalipsit:
    "17 Kur e pash, rash para kmbve t tij porsi i vdekur. Ai vuri mbi mua t djathtn e vet e tha: Mos u tremb! Un jam i Pari dhe i Fundit, 18 i Gjalli! Isha i vdekur dhe, ja, jam i gjall pr shekuj t shekujve dhe un i kam elsat e Vdekjes dhe t Nntoks! (Zb. 1,17-18). sht me t vrtet Jezusi, triumfues mbi vdekjen, ai q shpallet atje: imazhi i elsave ktu na sugjeron se ai ka fuqin pr t mbyllur fuqit e vdekjes. Prandaj, kjo fuqi pr t hapur dhe mbyllur nuk sht asgj pr t'u shqetsuar: padyshim, pas gjith shekujve t zbulimit t Zotit t dashuris dhe faljes, ne e dim mir se Jezusi nuk do t'ia mbyll kurr dern njrit prej vllezrve t tij. Fjalt e tij nga Kryqi: "At, fali ata, ata nuk din se far po bjn" sht atje pr t dshmuar pr kt. Nga ana tjetr, sht pr t keqen q ai mbyll dern. (krh gjithashtu Mt 16,19; Ungjilli i sotm).

  6. #366
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 Ord. VITI A.

    M 27-8-2023.


    PSALMI: 138, 1-3. 6.8


    1 Me gjith shpirt t falnderoj, o Zot,
    sepse i dgjove fjalt e gojs sime.
    T kndoj n pranin e engjjve,
    2 adhuroj n drejtim t Tempullit tnd t shenjt.
    E lavdroj Emrin tend
    pr dashurin e besnikrin tnde,
    sepse e madhrove tesve premtimin tnd.
    3 Sa her t thirra n ndihm, ti m vshtrove,
    shpirtit tim ia krthndeze fuqit.
    6 sepse i Lart sht Zoti e i shikon t prvuajturit
    e prej s largu i dallon krenart.
    8 ka kam filluar, Zoti do ta kryej pr mua.
    E amshueshme sht, o Zot, mirsia jote:
    mos e prbuz veprn e duarve t tua!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    URATA E T VARFRVE PRSHKON RET.


    Ky psalm sht shum i shkurtr, pasi ne sapo e kemi dgjuar pothuajse trsisht, por do varg i tij, do fjal e tij jan ngarkuar me nj histori t tr; kjo histori, gjithmon e njjta, natyrisht, q e gjejm n t gjitha psalmet, sht historia e Beslidhjes midis Perndis dhe Izraelit. Izraeli ishte Populli i Zgjedhur nga Perndia pr t qen Populli n t cilin Hyji kishte besim, Populli q do t kishte shpallur fjaln e vrtet t tij.
    Duke qen q Zoti pati besim n t, ky popull pati kt zbules: Zoti sht Dashuri! Duke qen q Zoti e kishte zgjedhur pr t’u shpallur t gjith popujve kt zbules, ai isht prgjegjs, kishte si detyr ta kryej kt mision. Ky sht, besoj, pikrisht kuptimi i ktij psalmi 138. Edhe nj her sht i gjith Izraeli ai q flet: "Un" sht nj subjekt kolektiv si n t gjitha psalmet.
    Un thjesht e rimarr me radh fjali pr fjali: dhe do t shojm se sht m pak e qart se sa duket; dhe pr m tepr edhe prkthimi nuk i thjeshton gjithmon gjrat. Liturgjia jon zgjodhi tekstin grek, por psalmi fillimisht ishte shkruar n hebraisht, nuk duhet ta harrojm kt. Tani teksti primitiv hebraik dhe prkthimi i tij n greqisht jan nganjher krejt t ndryshm.
    Kshtu si shumica e psalmeve, edhe ky fillon me dy fjalt: "e Davidit", t cilat nuk i gjejm n librat liturgjik n pordorim dhe pr arsye t mir, sepse askush nuk sht plotsisht i sigurt se far kuptimi kan; ndoshta mund t prkthehen: "N mnyrn e Davidit". N do rast, ka shum pak mundsi q ky psalm t jet kompozuar nga Davidi, por q Davidi t ket pasur nj zemr plot falnderim, kjo sht e sigurt.
    E marr vargun e par: “Me gjith shpirt po t falnderoj, o Zot”: teksti hebraik nuk e thot arsyen e ktij falnderimi, q pa dyshim mund t nxirret qart nga konteksti; por teksti grek e bn t qart: “T falnderoj sepse ke dgjuar fjalt e gojs sime”. A nuk sht pikrisht karakteristik e besimtarit t sigurohet n t gjitha rrethanat se Zoti i dgjon britmat e tij? Pr popullin e Izraelit, kjo sht nj bindje e vrtetuar q nga episodi i shkurreve t djegura. At dit, Perndia i kishte thn Moisiut:
    “7 Zoti i tha: “E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. 8 Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt, n dheun e Kanaaneut, Heteut, Amorreut, Perezeut, Heveut dhe t Jebuzeut. 9 Kshtu, pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve”(Dal. 3, 7-9).
    Zoti e di, Zoti dgjon, Zoti i di vshtirsit tona, vuajtjet tona dhe na jep forc t ngrihemi, t mos e lm veten t pushtuar nga e keqja. "Sado i lart t jet Zoti, ai sheh t prulurin", si kemi dgjuar n kt psalm. Shum m von, Ben Sirac i Urti do t shkruante:
    “Urata e t varfrve prshkon ret” (35,21).
    Nnkuptohet, ajo urate arrin deri te Zoti. Dhe, m von, nj tjetr bir i Izraelit do t thot:
    “O At, t falnderoj q ma dgjove lutjen.
    Un e dija se gjithmon m dgjon” (Gj. 11,41-42).
    sht lutja e Jezusit kur ai shkoi te varri i Lazrit.

    NJ PSALM Q DUHET T KNDOHET N T GJITHA GJUHT.

    Un vazhdoj n komentin e psalmit:
    "T kndoj n pranin e engjjve” (v.1).
    Ktu prsri nj vshtirsi, ose t paktn nj ndryshim midis dy teksteve hebraike dhe greke: fjala e prkthyer ktu nga "engjjt" ishte n hebraisht "Elohim" q do t thot "zotat"; pra, ktu jan dy formulime krejtsisht t ndryshme! N kto raste, nuk duhet t luajm nj prkthim kundr tjetrit: t dy jan t frymzuar, t dy duhet t na frymzojn: “T kndoj n prani t engjjve”, sht fraza e besimtarit e transportuar tashm n liturgjin qiellore ku shrbtort e Zotit kndojn pafundsisht “Shenjt! i shenjt! I Shenjt, Zoti Perndi i gjithsis! (sht knga e njohur, knga e serafinve gjat vegimit t madh t Isais q prcaktoi thirrjen e tij; Is 6,3). Prkthimi tjetr i mundshm: "Un t kndoj para Elohimit", sht deklarimi i besimit t Izraelit: Zoti sht nj i vetm: Elohim, domethn idhujt, perndit e popujve t tjer jan vetm zero.
    Dhe nse keni kuriozitet t vazhdoni krkimin, do t shihni se teksti sirian (aramaik) ka prkthyer "mbretr", q do t thot prsri dika tjetr: "Un t kndoj n prani t mbretrve", e kt her kshtu flitet pr angazhimin misionar t Popullit t zgjedhut: Izraeli nuk e harron thirrjen e tij si dshmitar n mes t kombeve. T gjitha kto kuptime i shtohen njra-tjetrs sepse kjo fjal e Zotit sht e gjall n zemrat e atyre q e shqyrtojn at brez pas brezi.
    “E lavdroj Emrin tend
    pr dashurin e besnikrin tnde,
    sepse e madhrove tesve premtimin tend” (v.2).
    Shprehja: “dashuria jote dhe e besnikria jote” sht nj nga formulat e preferuara pr t kujtuar Beslidhjen e Perndis dhe veprn e tij n favor t popullit t tij; ktu sht nj tjetr jehon e ngjarjes s Eksodit, sepse sht prkufizimi q Zoti i dha pr veten Moisiut n Sinai:
    "6 Zoti kaloi prpara tij e shpalli:
    “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but,
    i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet,
    7 q qndron besnik me mijra brezni,
    q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin” (Dal. 34.6-7).
    Kjo shprehje "dashuri dhe besnikri" sht br shum e zakonshme n fen hebraike. Ajo u kujton t gjithve besnikrin absolute t Perndis ndaj Beslidhjes q ai vet i propozoi popullit t tij n Sinai.
    N fund t psalmit, do t gjejm kt tem t dashuris pr Perndin:
    “E amshueshme sht, o Zot, mirsia jote” (v.8).
    “E prjetshme sht dashuria jote”; sht nj mnyr tjetr pr t shprehur besnikrin e Perndis. Kt formul e gjejm n disa psalme, n veanti, sht refreni i psalmit 136.
    Dhe psalmi prfundon me nj krkes:
    " ka kam filluar, Zoti do ta kryej pr mua...
    mos e prbuz veprn e duarve t tua!” (v. 8).
    “Mos e ndal punn e duarve t tua", q do t thot: "Vazhdo pavarsisht pabesive tona t prsritura"; duhet t lexohen s bashku dy fjalit, kshtu:
    “Zot, e prjetshme sht dashuria jote:
    mos e ndal punn e duarve t tua”.
    sht pr shkak se dashuria e Perndis sht e prjetshme q ne e dim se ai nuk do ta ndal "veprn e duarve t tij”.

  7. #367
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 Ord VITI A

    M 27-8-2023.


    UNGJILLI: Mt. 16, 13 – 20


    13 “Kur Jezusi arriti n krahinn e Cezares s Filipit, i pyeti nxnsit e vet:
    “’thon njerzit, kush sht Biri i njeriut?”
    14 Ata u prgjigjn:
    “Disa thon se sht Gjon Pagzuesi; disa t tjer Elia; do t tjer Jeremia ose nj ndr profett.”
    15 “Po ju ‑ u tha atyre ‑ ’thoni: kush jam un?”
    16 Iu prgjigj Simon Pjetri:
    “Ti je Mesia ‑ Biri i Hyjit t gjall!”
    17 Ather Jezusi i tha:
    “I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell! 18 Edhe un po t them: Ti je Pjetr‑Shkmb dhe mbi kt shkmb un do ta ndrtoj Kishn time dhe dyert e ferrit s’do t ngadhnjejn kundr saj!
    19 Ty do t t’i jap elsat e Mbretris s qiellit: gjithka t lidhsh mbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell e gjithka t zgjidhsh mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell.”
    20 Ather i urdhroi nxnsit q t mos i tregojn askujt se sht ai Mesia.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    KUSH JAM UN PR JU?


    Me siguri, n syt e Mateut, ky episod i Cezares prbn nj pik kthese n jetn e Jezusit; sepse pikrisht pas ksaj historie ai shton: "Q ather Jezusi filloi t’u dftoj nxnsve t vet se i duhej t shkonte n Jerusalem, t vuante shum prej ans s pleqve, t kryepriftrinjve e t skribve, se do ta vrisnin e t tretn dit do t ngjallej” (Mt. 16,21).
    Q ather, q nga ai moment…sht nj shprehje q do t thot se sht br nj hap.
    sht br nj hap, sigurisht, por n t njjtn koh, dhe kjo sht m e habitshme n kt pasazh, nuk thuhet asgj e re! Jezusi merr titullin “Biri i Njeriut”, t cilin e ka marr tashm nnt her n Ungjillin e Mateut; dhe Pjetri i atribuon atij at t Birit t Hyjit: dhe Pjetri nuk sht i pari q I atribuon Jezusit kt titull.
    Titulli i par, "Biri i njeriut": nj shprehje nga libri i Danielit, n kapitullin 7, 13-14:
    "13 Un po shikoja kshtu n vegimin e nats: dhe ja, n ret e qiellit, po vinte dikush si Biri i njeriut! Arriti deri tek i Tejetlashti i motit dhe qe paraqitur para tij.
    14 Ai i dha pushtetin, nderin e mbretrin. T gjith popujt, fiset e gjuht u shtruan nn shrbimin e tij: pushteti i tij pushtet i amshuar q kurr s’do t merret, mbretria e tij kurr nuk do t prishet”.
    Disa vargje m von, Danieli sqaron se ky Bir i njeriut nuk sht nj individ i vetmuar, por nj popull: sundimi dhe fuqia e t gjitha mbretrive t toks u jepen njerzve t shenjt t Shum t Lartit. Mbretrimi i tij sht nj mbretrim i prjetshm dhe t gjitha perandorit do t'i shrbejn dhe do t'i binden atij:
    17 “Kto katr egrsira t mdha, jan katr mbretr q do t ngriten mbi tok; 18 do ta marrin ve prej tyre mbretrin dhe do ta mbajn pr shekuj t shekujve shenjtrit e Hyjit t Tejetlart”… 27 Mbretri e pushtet e madhria e mbretrive do t’i jepen popullit t Shenjtrve t t Tejetlartit, mbretria e t cilit sht mbretri e amshueshme dhe t gjith mbretrit atij do t’i shrbejn, at do t dgjojn ’“(Dani 7,17-18.27). Kur Jezusi e aplikon pr veten e tij kt titull t Birit t njeriut, ai e paraqet veten si ai q merr kokn e popullit t Perndis.
    Titulli i dyt q i sht dhn ktu sht ai i "Birit t Hyjit". N gjuhn e kohs ishte pikrisht sinonim i “Mesia-Mbret”. N fund t episodit t ecjes mbi uj, ata q ishin n bark u prkuln para Jezusit dhe i than:
    “Vrtet ti je Biri i Hyjit” (Mt. 14,32)”.
    At dit, dishepujt njohn n t Mesin q prisnin: Duke i dhn Jezusit titullin “Biri i Hyjit”, Pjetri njohu tek ai Mesin, por, me gjith kt, ai ende nuk e kishte marr me mend identitetin e vrtet t Jezusit, me t vrtet Biri i Hyjit q u b njeri. Pr t kuptuar kt duhej t priste Rrshajt dhe dhuratn e Shpirtit Shenjt. Edhe apostuijt tjert, q ishin n at bark nuk kuptuan n mnyr t prsosur misionin e ktij Mesihu: ishte fuqia e Jezusit mbi det q u bri prshtypje. Ata kan ende nj rrug t gjat pr t br pr t zbuluar se kush sht n t vrtet Jezusi.

    PROFESIONI I BESIMIT T PJETRIT N CEZARE.

    N Cezare, ajo q sht e re sht se Pjetri nuk e thot kt prpara nj manifestimi t fuqis s Jezusit: prkundrazi, n vargjet q i paraprijn profesionit t besimit t Pjetrit, Jezusi sapo ka refuzuar t'u jap nj shenj bindse farisenjve dhe saducenjve q e kishin pyetur. Tani, nj hap sht br, Pjetri sht n rrugn e besimit.
    “I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell!” (Mt. 16,21).
    Ajo q sht gjithashtu e re n Cezare nuk sht prdorimi i njrit apo tjetrit nga dy titujt e Jezusit: sht bashkimi i tyre.
    “Kush sht Biri i njeriut? Jezusi pyet dhe Pjetri u prgjigj: "Ai sht Biri i Hyjit”.
    Jezusi do t bj t njjtn lidhje n kohn e marrjes n pyetje nga Kryeprifti: ky i fundit e pyet:
    “Po t prbej me Hyjin e gjall, na thuaj, a je ti Mesia, Biri i Hyjit?” Jezusi iu prgjigj: “Ti the! E un po ju them: Pas ksaj do ta shihni Birin e njeriut duke ndenjur n t djathtn e t Gjithpushtetshmit dhe duke ardhur mbi ret e qiellit’” (Mt 26,63-64).
    Jezusi flet mir pr fuqin, por n kt moment t sakt, sigurisht, nuk mund t gabojm m: Zoti nuk e zbulon veten si nj Perndi i fuqishm dhe madhshtor, por si nj Hyji i dashuris e dorzuar n duart e njerzve.
    Sapo Pjetri zbuloi se kush sht Jezusi, ai e drgon menjher n nj mision pr Kishn: “Ti je Pjetri dhe mbi kt shkmb un do t ndrtoj Kishn time”; kjo Kish q do t jet trupi i tij dhe do t prbj me Krishtin e plot, popullin e shenjtrve t Shum t Lartit pr t cilt foli profeti Daniel. Dhe mbi far e ndrton Krishti Kishn e tij? N personin e nj njeriu, virtyti i vetm i t cilit sht t ket dgjuar at q Ati i ka zbuluar. Kjo do t thot se e vetmja shtyll e Kishs sht besimi n Jezu Krishtin.
    Dhe Jezusi shton: "Ty do t t’i jap elsat e Mbretris s qiellit: gjithka t lidhsh mbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell e gjithka t zgjidhsh mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell” (v.19). Shn Gjoni thot: “Merrni Shpirtin Shenjt! Atyre q jua falni mkatet, u falen, e atyre q nuk jua falni, nuk u falen” (Gj. 20,22-23).
    N shums: fardo q t lidhni n tok, do t jet e lidhur n qiell, dhe fardo q t zgjidhni n tok, do t zgjidhet n qiell": kjo quhet "fuqia e elsave". Kjo nuk do t thot se Pjetri dhe pasardhsit e tij tani jan t gjithfuqishm! Kjo do t thot se Hyji premton t angazhohet me ta. Pr ne sht e nevojshme dhe e mjaftueshme q t jemi n bashksi me Kishn ton pr t qen n bashksi me Zotin. Nse kujtojm leximin e par, kjo do t thot gjithashtu se misioni i Kishs sht t’i ndihmoj njerzit t hyjn n bashkim me Atin.
    “Un pr ta lutem.
    Nuk lutem pr botn,
    por pr ata q ti m’i dhe,
    sepse jan t tut! (Gj.17,9)
    Arsyeja e fundit pr t na qetsuar: Jezusi tha “Un do t ndrtoj Kishn time”: sht ai, Jezusi, q ndrton Kishn e tij. Ne nuk jemi prgjegjs pr ndrtimin e Kishs s tij, por thjesht pr t dgjuar at q Perndia i gjall dshiron t na zbuloj. Dhe, duke qen se sht Krishti i ringjallur, Biri i Perndis s gjall, ai q ndrton, ne mund t jemi t sigurt: "Fuqia e vdekjes nuk do t mbizotroj".

  8. #368
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22 Ord. VITI A

    M 3-9-2023


    LEX. I PAR: Jr. 20,7-9.



    7 M ngashnjeve, o Zot,
    dhe un lejova t ngashnjehem,
    qe m i fort se un
    dhe m mbizotrove.
    U bra gazi i dits,
    t gjith m prqeshin.
    8 Sa her q m duhet ta shpall fjaln,
    m duhet t lshoj kushtrimin,
    t brtas: “Dhun! Shkatrrim!”
    Fjala e Zotit u b pr mua
    poshtrim dhe prqeshje gjith ditn!
    9 Ather thash me vete: m s’do t mendoj pr T,
    n emr t Tij m nuk do t flas!
    Ather n zemrn time u ndez
    nj zjarr i furishm,
    u ndrye n eshtrat e mi:
    u mundova ta mposht,
    por s’munda!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    LUFTA E BRENDSHME E JEREMIS.



    Jeremia prshkruan ktu prvojn shpirtrore t persekutimit dhe grisjes s brendshme q ai ka jetuar gjat gjith jets s tij; dhe ai nuk sht i vetmi; shum profet t tjer dhe, m von, vet Jezusi, jan prballur me situata t tilla.
    Le t kthehemi te Jeremia: le t kujtohet konteksti i predikimit t tij: ai ushtroi shrbimin e tij gjat dyzet viteve q i paraprin katastrofs s Jeruzalemit n vitin 587 para Krishtit dhe deportimit n Babiloni. Dyzet vjet grisje shpirtrore, dhe shrbesa e tij, saktsisht, konsistonte n parashikimin e katastrofs: jo pr knaqsin e lojs s zogjve ogurzi, padyshim, por prkundrazi me shpresn pr t marr in extremis konvertimin e mbretit dhe t popullit.
    Ai nuk neglizhon asgj pr t’i paralajmruar bashkkohsit e tij, nse ka ende koh; por ata vet nuk ln pas dore asgj pr t heshtur kt predikatar q i pengon q t krcejn e t bjn festa. Isht n kt kontekst shum polemik dhe pr kt arsye shum shqetsues pr t q lindn kta rrfime-konfidenca nga t cilat sapo kemi lexuar nj fragment; pr fat t keq, kta rrfime, nga emri Jeremia, quhen edhe "jeremiada", nj fjal q vjen prej andej, natyrisht, e q sht br nnmuese; e kjo sht plotsisht e padrejt ; sepse rrfimet e Jeremis jan madhshtore, plot dhimbje, sht e vrtet, por jan edhe m plot besim dhe pasion pr kauzn e Perndis s tij.
    N tekstin e sotm, pr shembull, ai na jep nj zbulim t lufts s tij t brendshme q po luhet thell brenda tij: i ndar midis thirrjes s Zotit q e shtyn t flas dhe menuris njerzore q e shtyn t hesht:
    “ 9 Ather thash me vete: m s’do t mendoj pr T, n emr t Tij m nuk do t flas! Ather n zemrn time u ndez nj zjarr i furishm, u ndrye n eshtrat e mi: u mundova ta mposht, por s’munda!” (v.9).
    Por braktisja e lojs do t ishte braktisja e bashkqytetarve t tij pr fatin e tyre t trishtuar dhe do t ishte edhe braktisja e besimit n Zotit.
    sht e qart pse ky tekst na propozohet kt t diel kur do t dgjojm ungjillin e rrfimit t Pjetrit n Cezare. Kur Jezusi i pyeti dishepujt e tij: "Kush jam un pr ju?" Pjetri dinte t prgjigjej se Jezusi ishte me t vrtet Mesia i pritur; por menjher, Jezusi u zbuloi dishepujve t tij fatin q e priste: Pasionin, kryqin, vdekjen, ringjalljen; ju kujtoj kt pasazh nga ungjilli i Shn Mateut: "Pjetri I kishte thn Jezusit: Ti Je Mesia, Biri i Perndis s gjall. Q nga ai moment, Jezusi filloi t'u tregoj dishepujve t tij se duhej t shkoj n Jeruzalem, t vuante shum nga pleqt, kryepriftrinjt dhe skribt, t vritej dhe ditn e tret t ringjallej. Pjetri, natyrisht, e kishte qortuar veten: "Ather Pjetri e ndau veas e filloi ta qortoj: “Mos e thasht Zoti, Zotri! Ty s’do t t ndodh nj gj e till!” (v.22).
    Por Jezusi e kishte quajtur Satan dhe i kishte paralajmruar dishepujt e tij se ata nuk do t trajtoheshin m mir se zotria i tyre:
    “Nse ndokush dshiron t vij pas meje, le ta mohoj vetveten, le ta marr kryqin e vet e le t vij pas meje! 25 Sepse, kush do ta ruaj jetn e vet, do ta bjerr, kurse ai q e bjerr pr shkak timin, do ta gjej.
    26 ’dobi ka njeriu nse e fiton mbar botn, por humb jetn? E ka mund t jap njeriu si shkmbim pr jetn e vet? (v. 24-26).



    ASKUSH NUK SHT PROFET N VENDIN E VET.


    Dhe ai shpjegoi pse: mendimet e Zotit nuk jan ato t njerzve, si tha Isaia; prandaj nj profet i vrtet sht n mnyr t pashmangshme shqetsues pr idet n mod; zjarri konsumues i fjals s Zotit q nxit n konvertimin, nuk ka pr qllim t knaq:
    "10 I dgjoja shpifjet e shumve,
    tmerr gjithkund prreth:
    ‘Paditeni! Le ta padisim!’
    T gjith dashamirsit e mi
    vrenin rnien time:
    ‘Ndoshta do t lejoj t gnjehet!
    Do t ngadhnjejm mbi t,
    ather do t hakmerremi!’” ((Jr 20,10).
    Gjat gjith dits ai ndjehet i ekspozuar ndaj talljeve, q t gjith tallen me t, pranon Jeremia dhe ai nuk e fsheh se ndonjher friksohet. Ndonjher ai dgjon njerz q flasin pas shpins s tij dhe komplotojn pr ta eliminuar at: Ai dgjon shpifjen e turms.
    Profeti sht edhe m shqetsues nse nuk mund ta heqim qafe at: sepse nse ai sht me t vrtet i drguari i Zotit, Zoti i jep atij forcn pr t vazhduar pavarsisht nga t gjitha persekutimet; aq sa nuk ka asnj mnyr pr ta heshtur at. Kuptohet qart pse persekutimi sht i pashmangshm.
    Pr shembull, vargjet q i paraprijn leximit ton sot, prshkruajn nj episod veanrisht t vshtir n jetn e profetit: Jeremia kishte thyer vesht e t gjithve n Tempull me t gjitha qortimet e tij, saq “Prifti Fasur…e dgjoi Jeremin duke i profetizuar kto fjal. Fasuri e rrahu Jeremin profet dhe e vuri n pranga, q gjenden te Dera e lart e Beniaminit n Shtpin e Zotit. T nesrmen, kur zbardhi drita, Fasuri e liroi Jeremin nga prangat” (Jr. 20, 1-3). Prifti Fasur e kishte lidhur at me kok posht n nj shtyll n sheshin publik; t nesrmen, kur vet Fasuri erdhi pr ta shkputur, duke menduar se ky dnim i ashpr m n fund e kishte qetsuar, Jeremia prsri kishte marr prgjegjsin mbi veten dhe sulmoi vet Fasurin drejtprdrejt, duke profetizuar me frik, por sipas t vrtetn rrzimin dhe plakitjen e Jeruzalemit dhe t Tempullit, shprnguljen e popullsis dhe mergimin n Babiloni.
    E megjithat, kto rrfime t Jeremis, t ngulitura me dhimbje, jan n t njjtn koh nj pranim i pasionit gjithprfshirs q e djeg at dhe, m n fund, ndrion jetn e tij:
    "M ngashnjeve, o Zot,
    dhe un lejova t ngashnjehem,
    qe m i fort se un
    dhe m mbizotrove” (v.7).
    O ZOT, ti m joshe dhe un u josha; ti m kape dhe ia dole. Ai ankohet, po, por nuk do t'ia jepte vendin tjetrit:
    "N zemrn time u ndez
    nj zjarr i furishm,
    u ndrye n eshtrat e mi:
    u mundova ta mposht,
    por s’munda” (v. 9): sepse Fjala ishte si nj zjarr q digjej n zemrn e tij.
    Ky zjarr q konsumon, padyshim na kujton frazn nga Psalmi 69,10:
    "Shkrihem n zell pr Shtpin tnde,
    prbuzjet e atyre q ty t prqeshin ran mbi mua”.
    Dashuria pr shtpin tnde m ka kapur krejt: kjo fjali shpreh mir persekutimin e duruar nga t gjith profett ; pr t filluar, ky ishte rasti i vet popullit t Izraelit, t investuar me nj mision profetik n shrbim t kombeve. Gjat gjith historis s tij, ai ka krkuar t qndroj besnik ndaj misionit t tij dhe kjo ka uar n persekutime t tmerrshme ndonjher.
    Ather ishte rasti i t gjith profetve, njri pas tjetrit, midis tyre Jeremia; dhe, natyrisht, t Krishtert e par rilexuan jetn e Jezusit n t njjtn mnyr. Ashtu si Jeremia, Jezusi m n fund u hesht. Por asgj nuk mund ta hesht Fjaln e Hyjit: Krishti sht ringjallur; dhe tani e dim se do t vij nj dit kur njerzit do ta dgjojn Fjaln dhe m n fund do t gjejn dritn e tyre n t. Kush pranon t humbas jetn, do ta shptoj at, t tijn dhe at t t tjerve.
    "Dashuria e shtpis tnde m bren": Shn Gjoni, Nga ana e tij, e zbatoi kt fraz t Jezusit; ashtu si Jeremia, ai predikoi n Jeruzalem dhe si ai, ai u ua n paknaqsi; dhe si ai prsri, ai rrezikoi jetn e tij pr t vazhduar t shpallte n koh dhe kundr kohs fjaln q mund t kishte shptuar bashkkohsit e tij, sikur t kishin qen t gatshm ta dgjonin. Episodi q Gjoni zgjodhi t evokoj fjaln e ktij psalmi sht ai q quhet "pastrimi i tempullit", domethn dita kur Jezusi i dboi shitsit nga Tempulli i Jeruzalemit (Gjn 2,17). Pr m tepr, At dit, Jezusi citoi nj fjali tjetr nga Jeremia: "Pse a shpell cubash sht br kjo Shtpi, mbi t ciln sht thirrur emri im ndr syt tuaj? Po, por as un nuk jam i verbr ‑ thot Zoti"(Jr. 7,11).


  9. #369
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22 Ord VITI A.

    M 3-9-2023


    PSALMI 63,2...9.



    2 O Hyj, Hyji im je ti, q n agim t krkoj.
    Ka etje pr ty shpirti im,
    ty t dshiron trupi im,
    si toka e shkret, e that, e pauj,

    3 kshtu erdha n Shenjtroren tnde
    pr ta par fuqin tnde e lavdin tnde.
    4 Sepse m e mir sht dashuria jote se jeta:
    buzt e mia do t t lavdrojn.

    5 Kshtu do t t bekoj n jetn time
    e n Emrin tnd do t’i lartsoj duart e mia,
    6 do t ngihem si n gosti t shklqyeshme,
    me buz t hareshme do t t lavdroj goja ime.

    8 sepse ti je br ndihma ime,
    prandaj do t brohoris nn hijen e krahve t tu!
    9 Shpirti im u mbshtet n ty,
    e djathta jote m merr pr dore.

    LECTIO DIVINA- MEDITIM – LUTJE.

    KUR DAVIDI PO LUFTONTE.


    Ky psalm i bn jehon t prkryer prvojs shpirtrore t Jeremis, e cila ishte tema e leximit t par t liturgjis s sotme: fliste pr thyerjen e tij t brendshme t zemrs, pr agresionet e prhershme t cilave iu nnshtrua, por edhe pr pasionin e tij pr Perndin, i cili ishte m i fort se gjithka dhe e ndihmoi at t duronte gjithka. Isht sigurisht sepse, pr t,"dashuria e Zotit ishte m e mir se jeta" q ai gjeti forcn pr t'i rezistuar t gjitha krcnimeve dhe t gjitha poshtrimeve; por isht gjithashtu pr kt arsye q kundrshtart e tij e sulmuam at me nj dhun shum t ashpr.
    Por ky psalm nuk u shrua pr t folur pr Jeremin.
    A mund t jet kjo nj lutje nga Mbreti David? Sepse vargu i par i jepet nj nntitull: "Psalmi i Davidit kur ishte n shkrettirn e Juds", duhet t nnkuptohet: "Kur ai ishte strehuar n shkrettirn e Juds pr t shptuar nga armiqt e tij". Prandaj, ky psalm paraqitet si nj lutje q Mbreti David do ta kishte kompozuar kur ndiqej nga armiqt e tij.
    Beslidhja e Vjetr regjistron t paktn tre episode gjat t cilave Davidi duhej t strehohej n shkrettirn e Juds: ju kujtoj pr to: dy her t para, ishte pr t'i shptuar menduris vrastare t Mbretit Saul, paraardhsit t tij; Sauli ishte br aq xheloz pr Davidin e vogl, t cilit gjithka ia doli shum mir, saq ai u prpoq disa her t'i shptonte; dhe Davidi duhej t ikte n shkrettir pr t'i shptuar mbretit; kto dy tregime i gjejm n librin e par t Samuelit (22,5; 23,14).
    Hera e tret ishte edhe m dramatike: ai q po ndiqte Davidin dhe donte ta vriste ishte djali i tij Absalomi, i etur pr t ngritur n fronin dhe pr kt arsye krkonte t shpejtonte vdekjen e babait t vet. Absalomi i prmendur tashm kishte vrtetuar se asgj nuk do ta ndalonte pasi, disa vjet m par, ai kishte zgjidhur fatin e vllait t tij t madh. Davidi nuk e kuptoi menjher rrezikun: ai ishte nj njeri me zemr t pastr dhe e kishte respektuar deri n fund jetn e paraardhsit t tij; ai nuk mund ta imagjinonte nj shpirt aq t zi sa Ai i Absalomit. Kur m n fund e kuptoi, ishte tepr von: Absalomi ishte gati t pushtonte Jeruzalemin; pr Davidin kishte mbetur vetm nj zgjidhje, q t ikte. Dhe i gjith Jeruzalemi pa mbretin e tij, t poshtruar, q ikte n kmb nga qyteti i shenjt, dikur dshmitar i shklqimit t tij dhe q ngjitej duke qar n Malin e Ullinjve. (2 S 15,23-28). Kauza e tij humbi, t gjith e dinin: Davidi ishte n kmb, Absalomi po e ndiqte me kal... kjo po thot gjithka. Dhe ne i japim Davidit fjalt e ktij psalmi: "Dashuria jote sht m e mir se jeta".
    Por ne kemi par tashm shum her q indikacionet n krye t psalmeve (ajo q quhet suscription) nuk e prcaktojn autorin e psalmit. Ktu Mbreti David: ky psalm n veanti prmban disa aludime shum t qarta pr Tempullin e Jeruzalemit t cilat, natyrisht, Davidi nuk i dinte pasi tempulli u ndrtua vetm nga djali i tij Solomon.

    SHPIRTI IM KA ETJE PR TY.

    I kthehem nntitullit t ktij psalmi: m tepr tregon nj gjendje shpirtrore. "Psalmi i Davidit", ktu, do t thot "n mnyrn e Davidit, t etur pr Perndin".
    Lutja: "O Hyj, Hyji im je ti, q n agim t krkoj.
    Ka etje pr ty shpirti im”
    mund t ket qen Lutja e Mbretit David i cili ishte nj njeri q lutej, kjo sht e sigurt. Por sht gjithashtu ajo e t gjitha brezave t Popullit t Zgjedhur, n t gjitha epokat e historis s tij: nga agimi i kohs (nga koha e Abrahamit) dhe deri n fund, deri n ardhjen e DITS.
    Dhe, atje, n kt vend q di t jet i nxeht, prvoja e thatsirs shpesh, e uris ndonjher, u jep gjith peshn e saj imazheve t prdorura:
    "ty t dshiron trupi im,
    si toka e shkret, e that, e pauj”.
    Pasi lngon mishi im tim, tok e that, e pa uj.
    N periudhat m dramatike, (Dhe Zoti e di nse ka pasur) lutja mori vetm m shum forc: gjat Mrgimit n Babiloni, pr shembull, Populli ka prjetuar kt etje pr shpirtin; "shpirti im ka etje pr ty; pasi lngon mishi im" dhe kujtoi gzimet e kaluara t festimeve n Tempullin n Jeruzalem:
    "Kshtu erdha n Shenjtroren tnde pr ta par fuqin tnde e lavdin tnde” (v.3).
    Vetm kjo kujtes mund t forconte besimin dhe vullnetin pr t qndruar besnik n mjedisin idhujtar ku ishin zhytur.
    Duke u kthyer nga mrgimi, njerzit falnderojn:
    "sepse ti je br ndihma ime,
    prandaj do t brohoris
    nn hijen e krahve t tu!” (v. 8);
    jan kraht e kerubinve q mbulojn Arkn e Beslidhjes, para s gjithash; por ata gjithashtu kujtojn kraht e shqiponjs s madhe t shkrettirs q mbron folen e tij kur ai e mson at t fluturoj: Dhe Moisiu kishte marr imazhin n emr t Zotit pr t shprehur kujdesin me t cilin ai kishte rrethuar popullin e tij:
    " Ju vet pat se far u bra egjiptianve, se si juve ju kam bartur mbi kraht e shqiponjave e ju kam sjell deri tek un” (Dal. 19,4); dt 32,10-11).
    Dhe imazhi sht rimarr edhe n Dt. 32, 10-11:
    “10 Gjetur e kish n nj vend t’shkret, n’vend tmerrimi, ulrimi bishash. E rrethoi, e prkujdesi, e ruajti si beb’n e syrit. 11 Si shqiponja q bn gjira kur do zogjt t’i msoj t’fluturojn, mbi ta i hap e i palon kraht: ashtu e mori Izraelin, e mbarti mbi flatrat e veta”.
    N kto kushte, natyrisht, fjalt e lavdrimit vijn vet:
    "Buzt e mia do t t lavdrojn.
    5 Kshtu do t t bekoj n jetn time
    e n Emrin tnd do t’i lartsoj duart e mia,
    6 do t ngihem si n gosti t shklqyeshme,
    me buz t hareshme do t t lavdroj goja ime.
    7 Ty do t t kujtoj edhe n shtratin tim,
    n prgim natn do t mendoj pr ty” (v.4-7).
    Dhe pastaj kishte periudha edhe m t tmerrshme, ato t persekutimit: N shekullin e dyt para Krishtit, pr shembull, Populli i Zgjedhur u prballua me persekutimin e tmerrshm t mbretit grek, Antiochus Epiphanius; dhe shum Hebrenj vdiqn, n emr t besimit t tyre, duke thn: "Dashuria jote, Zot, sht m e mir se jeta".
    Edhe sot, besimtart mund t thon me gjith shpirt:
    "Dashuria jote m e mir se jeta".
    Ky varg rezonon veanrisht n kt t diel kur do t dgjojm Jezusin t'u thot dishepujve t tij: "Kush do ta ruaj jetn e vet, do ta bjerr, kurse ai q e bjerr pr shkak timin, do ta gjej" (Mt 16,25).

  10. #370
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22 Ord. VITI A

    M 3-9-2023.


    UNGJILLI: Mt. 16,21-27.


    21 Q ather Jezusi filloi t’u dftoj nxnsve t vet se i duhej t shkonte n Jerusalem, t vuante shum prej ans s pleqve, t kryepriftrinjve e t skribve, se do ta vrisnin e t tretn dit do t ngjallej.
    22 Ather Pjetri e ndau veas e filloi ta qortoj: “Mos e thasht Zoti, Zotri! Ty s’do t t ndodh nj gj e till!”
    23 Jezusi u kthye e i tha Pjetrit: “Shporru meje, he djall! Je shkandull pr mua, sepse nuk i ke n mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!”
    24 Ather Jezusi u tha nxnsve t vet: “Nse ndokush dshiron t vij pas meje, le ta mohoj vetveten, le ta marr kryqin e vet e le t vij pas meje! 25 Sepse, kush do ta ruaj jetn e vet, do ta bjerr, kurse ai q e bjerr pr shkak timin, do ta gjej.
    26 ’dobi ka njeriu nse e fiton mbar botn, por humb jetn? E ka mund t jap njeriu si shkmbim pr jetn e vet?
    27 Do t vij, pr t vrtet, Biri i njeriut n lavdin e Atit t vet bashk me engjjt e vet dhe ather do t’i paguaj t gjith sipas veprave t tyre.
    28 Prnjmend po ju them: Disa nga kta ktu t pranishm nuk kan pr t vdekur derisa ta shohin Birin e njeriut duke ardhur me mbretrin e vet”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    MOHIMI I PAR I PJETRIT


    Ky tregim ndjek profesionin e paharrueshm t Besimit t Pjetrit q dgjuam t dieln e kaluar: "Ti Je Krishti, Biri i Hyjit t gjall"; ktij pohimi Jezusi i dha kt prgjigje:
    “I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell!” (v. 17). "Si do lumturi, kjo "I lumi ti, o Simon… "tingllon si nj kompliment (dhe far komplimenti!), por edhe si nj inkurajim. Dhe me t vrtet, do t duhet shum guxim q Pjetri t'i qndroj besnik ktij profesioni t par t besimit. Pr shkak se ai ende nuk e di qllimin e plot t tij, Jezusi nuk ka prfunduar ta befasoj at.
    N t vrtet, ky i fundit sapo ka pranuar t paktn n mnyr implicite njohjen e Pjetrit pr titullin e tij si Mesis ("Ishte Babai im ai q t zbuloi kt") dhe menjher m pas ai paraqet programin e tij i cili nuk prshtatet aspak me iden q besimtart izraelit kishin zakonisht pr Mesin: E pr kt "Q nga ai moment, Jezusi filloi t'u tregoj dishepujve t tij se duhej t largohej pr n Jeruzalem, pr t vuajtur shum...". Ishte bota me kok posht: nj mbret pa arm apo privilegje... M keq, nj mbret i keqtrajtuar dhe me sa duket i gatshm t vuaj e t vdes... Ai flet pr vuajtjen e madhe dhe madje edhe pr vdekjen!
    far ideje! Pjetri ka disa arsye pr t'u rebeluar. Ashtu si shum bashkkohs t tij, ai ishte duke pritur pr nj Mesi-mbret, triumfues, t lavdishm, t fuqishm dhe edhe t aft dhe gati tluftoj pr t dbuar okupatorin Romak nga Jeruzalemi. Ather ajo q shpall Jezusi, sht e papranueshme, Zoti i plotfuqishm nuk mund t lejoj q gjra t tilla t ndodhin! Pothuajse mund ta titullonim kt tekst: "Mohimi i par i Pjetrit", refuzimi i par pr t ndjekur Mesin n vuajtje.
    Jezusi prballohet me kt refuzim spontan t Pjetrit si nj tundim t vrtet pr veten e tij dhe ai i thot me forc:
    “Shporru meje, he djall! Je shkandull pr mua, sepse nuk i ke n mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!” (v. 23). Shko larg nga un, Satan! Ti je nj person q m shtyn n mkat, sepse mendimet dhe qellimet e tua nuk jan ata t Zotit, por ata t njerzve".
    Q t jen pikpamjet tona spontanisht "njerzore", far mund t jet m e natyrshme! Por ne duhet ta lm q Shpirti t na transformoj, ndonjher t na lartsoj plotsisht, nse duam t'i qndrojm besnik planit t Perndis. Kalimthi, ne shohim se Jezusi nuk u prballua me tundime vetm nj her e prgjithmon n fillim t shrbess s tij (Mt 4,1-11), por disa her gjat misionit t tij, ai hasi n "mundsi pr t rn".


    MENDIMET E ZOTIT NUK JAN MENDIMET TONA.


    Si thot Pali n leximin e dyt kt t diel, ne duhet t pranojm se Shpirti i Zotit t transformoj plotsisht mnyrat tona t t parit:
    “Po ju prbej me mshirn e Hyjit, o vllezr, ta kushtoni trupin tuaj fli t gjall, t shenjt e t plqyeshme Hyjit ‑ porsi kultin tuaj shpirtror. Mos iu prshtatni parimeve t shekullit, por shndrrojeni e riprtriteni mendjen tuaj, n mnyr q ta dalloni vullnetin e Hyjit: ka sht e mir, ka i plqen Atij, ka sht e prsosur” (Rm. 12, 1-2). Mos e merrni botn e tanishme si model, por transformohuni duke rinovuar mnyrn tuaj t t menduarit n mnyr q t dalloni se far sht vullneti i Zotit: far sht e mir, far sht e aft ta knaq at, far sht e prsosur.
    Dhe atje rrezikojm t kemi surpriza; sepse rrugt e Perndis jan t gjitha t ndryshme nga mnyrat tona t t parit. Ne kurr nuk duhet t harrojm frazn e famshme t Isais: sht Zoti ai q flet: "Mendimet e mia nuk jan mendimet tuaja dhe shtigjet e tua nuk jan shtigjet e mia, orakulli i ZOTIT. Aq sa qielli sht lart mbi tok, aq jan shtigjet e mia lart mbi shtigjet e tua, dhe mendimet e mia, mbi mendimet e tua"(Is. 55, 8-9).
    "Nse do ta kuptoja Hyjin, Ai nuk do t ishte Hyji", tha Shn Augustini. Prandaj duhet t pranojm t habitemi: apostujt dhe t gjith Hebrenjt e kohs s tyre u befasuan, Pjetri i par. Me prjashtime t rralla, ata kishin parashikuar nj Mesi t fuqishm, triumfues; tani Jezusi kishte dhe shpallte mendime diametralisht t kundrta, sigurisht jo n prkim me kta parashikime t bukura.
    Si e dim, qllimi i Zotit nuk sht asgj tjetr prve shptimit t bots, domethn lindja e nj njerzimi t ri, ai q do t jetoj vetm me butsi dhe prkormri, sipas imazhit t vet Zotit. Tani, shptimi i njerzve, domethn konvertimi yn total dhe prfundimtar n dashuri dhe falje, n vllazri dhe paqe, n ndarje dhe drejtsi, nuk mund t arrihet me nj goditje t nj shkopi magjik: ku do t ishte liria jon?
    Shptimi i njerzve, pra, kalon n mnyr t pashmangshme prmes nj transformimi t ngadalt t njerzve; dhe si mund t transformohen njerzit pa u treguar atyre rrugn? Pra, ishte e nevojshme q Jezusi t merrte rrugn e butsis, mirsis, faljes deri n fund, q t kishim disa shanse q ta merrnin edhe ne at rrug nga ana jon. Kjo sht arsyeja pse Jezusi, duke u shpjeguar pasionin dhe vdekjen e tij dishepujve t Emaus, u tha atyre: "ishte e nevojshme", n kuptimin e "fatkeqsisht ishte e nevojshme".
    Prandaj, plani i shptimit t Zotit nuk pajtohet me nj Mesi triumfues: n mnyr q njerzit t "vijn n njohjen e plot t s vrtets" (1 Tim 2,4), ata duhet t zbulojn Perndin e butsis dhe faljes, mshirs dhe keqardhjes: kjo nuk do t
    jet e mundur n aktet e pushtetit, por n dhuratn supreme t jets s Birit: ather mund ta kuptojm m mir kt fraz t Jezusit: "Dashuria m e madhe q ndokush mund
    t tregoj sht:
    t jap jetn e vet pr miqt e vet” (Jn 15,13).
    Vetm kjo prov supreme e dashuris mund t na bj t marrim rrugn e dashuris nga ana jon.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 30-08-2023 m 10:52

  11. #371
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A.: E DIELA 22 Ord. VITI A

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22 Ord. VITI A

    M 3-9-2023.


    UNGJILLI: Mt. 16,21-27
    .

    21 Q ather Jezusi filloi t’u dftoj nxnsve t vet se i duhej t shkonte n Jerusalem, t vuante shum prej ans s pleqve, t kryepriftrinjve e t skribve, se do ta vrisnin e t tretn dit do t ngjallej. 22 Ather Pjetri e ndau veas e filloi ta qortoj: “Mos e thasht Zoti, Zotri! Ty s’do t t ndodh nj gj e till!” 23 Jezusi u kthye e i tha Pjetrit: “Shporru meje, he djall! Je shkandull pr mua, sepse nuk i ke n mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!” 24 Ather Jezusi u tha nxnsve t vet: “Nse ndokush dshiron t vij pas meje, le ta mohoj vetveten, le ta marr kryqin e vet e le t vij pas meje! 25 Sepse, kush do ta ruaj jetn e vet, do ta bjerr, kurse ai q e bjerr pr shkak timin, do ta gjej. 26 ’dobi ka njeriu nse e fiton mbar botn, por humb jetn? E ka mund t jap njeriu si shkmbim pr jetn e vet? 27 Do t vij, pr t vrtet, Biri i njeriut n lavdin e Atit t vet bashk me engjjt e vet dhe ather do t’i paguaj t gjith sipas veprave t tyre. 28 Prnjmend po ju them: Disa nga kta ktu t pranishm nuk kan pr t vdekur derisa ta shohin Birin e njeriut duke ardhur me mbretrin e vet”.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE.

    Na kujtohet sigurisht ajo q dgjuam n Ungjillin e diels s kaluar: Jezusi i kishte pyetur dishepujt e tij: "Kush jam un pr ju?" dhe Pjetri n emr t t gjithve ishte prgjigjur: "Ti je Mesia".
    Jezusi jo vetm q kishte miratuar fjalt e tij, por kishte shtuar dy premtime q sigurisht e mbushn Pjetrin me krenari: ai i tha: "Un do t t jap elsat e mbretris s qiejve dhe fardo q t lidhsh ose t zgjidhsh n tok, do t jet i lidhur ose i zgjidhur n qiell". Pastaj shtoi:
    “20 Ather i urdhroi nxnsit q t mos i tregojn askujt se sht ai Mesia”. Pse Jezusi ua dha kt urdhr dishepujve? Pr shkak se si dishepujt ashtu edhe gjith njerzit kishin n mendje nj Mesia q nuk ishte vetem pak i ndryshm nga Mesia i Hyjit, por q ishte absolutisht e kundrt e Mesis s Hyjit. N Ungjillin e sotm do t dgjojm arsyetimin e Pjetrit, i cili nuk arsyeton keq, ai arsyeton sipas njerzve, pra si do t kishim arsyetuar edhe ne.
    Ne duhet ta kemi parasysh kt sepse sht e rndsishme t mos shkputemi shum shpejt dhe shum leht nga Pjetri, sepse Mesia q dshiron Pjetri, sht ai q u plqen t gjithve, madje edhe neve, sht Mesia q prmbush dshirat tona, sht Mesia q bn at q ne i krkojm… do t na zhgnjej!
    T gjith ne sigurisht kemi takuar disa njerz t zhgnjyer, sepse ata nuk kishin marr at q prisnin me lutjet ndaj Jezusit: hiret, sukseset profesionale, shrimet nga smundjet. Pr kt arsye, edhe shum e kan braktisur besimin, sepse thon: "'dobi ka t besoj, nse ai nuk ma jep at q krkoj prej tij?"
    Kur dikush i beson kto shqetsime, un thjesht them: "Ti je njeri i devotshm, por ke nj Mesi i gabuar: “A ka mesit tjer q mund t t japin kto gjra?".
    Prandaj ka pasur nevoj q Jezusi t qartsoj identitetin e tij, sepse ai nuk dshiron t ndiqet pr arsye t gabuara, ai nuk dshiron t ushqej pritshmri t rreme.
    Identiteti i tij sht i vshtir pr t'u kuptuar dhe akoma m i vshtir pr t'u pranuar. Sot ai do t na paraqes dika q sht esenciale pr t kuptuar identitetin e tij dhe nuk do t habitet apo zemrohet me rezistencn e Pjetrit dhe tonn, pr vshtirsit n pranimin e propozimit t tij pr Mesin.
    Pr fat, Ai na merr neve dhe i mori Pjetrin dhe dishepujt e tij ashtu si ishin. Ata duhej t bnin nj rrug t gjat pr t kuptuar identitetin e tij dhe ai do t jet shum i durueshm edhe me ne. Ai e kupton se ne luftojm pr ta pranuar kt t vrtet.
    Dgjojm se si e paraqet pa mdyshje fatin e tij; sht hera e par q ai e bn kt dhe ai dshiron t jet shum i qart:
    “21 Q ather Jezusi filloi t’u dftoj nxnsve t vet se i duhej t shkonte n Jerusalem, t vuante shum prej ans s pleqve, t kryepriftrinjve e t skribve, se do ta vrisnin e t tretn dit do t ngjallej”. “Q ather Jezusi filloi t’u dftoj nxnsve t vet se i duhej t shkonte n Jerusalem”.
    Pjetri duhet t ket menduar e ndoshta thn: "Erdhi koha! M n fund Jezusi e ka vendosur: do t shkojm n Jeruzalem! Jezusi merr pushtetin dhe m n fund fillon mbretria e Zotit e shpallur nga profett, nj mbretri t ciln ne do t jemi ata q do t qeverisim, do t jemi personazhe me rndsi. M n fund dika e bukur fillon n bot”.
    Jezusi thot: "Un duhet t shkoj n Jerusalem". Ai thot: “Duhet” jo sepse ka marr urdhra nga dikush, madje as nga Ati Qiellor; Jezusi merr urdhra nga identiteti i tij si bir i Zotit. Ai sht imazhi i prsosur i Atit, ai pasqyron fytyrn e Atit q sht dashuri dhe kjo mund t ndodh vetm nse Ai shkon n Jerusalem. Identiteti i tij e shtyn t shkoj n Jeruzalem! Jerusalemi sht kryeqyteti i pushtetit politik dhe fetar. Ne e dallojm pushtetin nga autoriteti:
    - autoriteti sht nj shrbim q i bhet komunitetit, sht shrbimi i atyre q drejtojn nj vend, nj komunitet;
    - pushteti sht sundimi i atyre q aspirojn t'u imponohen t tjerve, t'u shrbehen nga t tjert, t mendojn pr t gjith, t vendosin gjithka q duan dhe far u jep atyre prestigj.
    Lakimi, dshira e zjarrt e atyre gjrave na on n at bot t vdekjes q ne t gjith e njohim: botn e dhuns, luftrave, abuzimeve, padrejtsive…
    Jezusi duhet t'i jap fund ksaj bote t qeverisur nga logjika e pushtetit t m t fortit mbi m t dobtin dhe propozon nj bot t re. Kush sht ai q e kundrshton botn e re? E kundrshtojn mbrojtsit e bots s vjetr, ata q mbajn pushtetin: Jezusi i rendit dhe thot: "Jan ata q do t m bjn t vuaj shum".
    1 - Grupi i par: t moshuarit.
    Ata jan ruajts t tradits dhe t mentalitetit q rrnjosin te njerzit q n mosh t vogl, nj mentalitet q on prpara kriteret e bots s vjetr.
    Kush sht i drejti dhe i bekuar nga Perndia sipas tradits?
    Ai sht ai q posedon pasuri, sepse pasuria sht shenj se njeriu sht mbushur me t mira nga Zoti, sht ai q arrin pozitat e prestigjit, q sht i suksesshm; "Ai sht nj njeri i bekuar nga Zoti - thon t moshuarit - sepse do t thot se ai u ka qndruar besnik urdhrimeve q ne msojm me traditat tona".
    I bekuar nga Zoti sht ai para t cilit t gjith duhet t prkulen, ai sht ai q z vendet e para n sinagoga, vendet e para n banket.
    Me t moshuarit, me ata q duan t prjetsojn kt imazh t njeriut sipas kritereve tradicionale, Jezusi mund t hynte vetm n konflikt dhe n mnyr t pashmangshme t vuante m t keqen. Qengjat mund ta ken m t keqen vetm nse duhet t merren me ujqr.
    2 - Grupi i dyt: priftrinjt
    Jan ata q kryejn detyrn n tempull, kujdestart e fes.
    Feja e praktikuar n tempull ishte nj fe e krijuar mbi nj marrdhnie tregtare me Zotin: Atij i ofroheshin flijime, temjan, olokauste, kng, liturgji dhe Ai duhej bekonte ata q kryenin t gjitha kto ceremoni t imponuara nga priftrinjt.
    Jezusi e anuloi kt marrdhnie pagane me Perndin prgjithmon.
    Zoti i Jezusit nuk do asnj sakrific, ai i do n mnyr krejtsisht falas, plot falnderime, t gjith fmijt e tij, madje edhe ata q e shprfillin, madje edhe ata q nuk duan t ken asgj me t.
    Ai i do ata sepse nuk ka asgj pr t merituar, ka vetm pr t ln veten t prfshihet n kt dashuri, sht nj shtje pr t pranuar kt falas dhe pr ta derdhur kt dashuri falas mbi vllain.
    Por far sht feja e pastr dhe e patmet? Jakobi na e thot kt n kapitullin e par t letrs s tij:
    " 26 N qoft se ndokush e mban veten pr besimtar e nuk i v fre gjuhs s vet, por e gnjen zemrn e vet, besimi i tij sht i kot. 27 Besimi i pastr dhe i patmet para Hyjit At sht ky: kujdesi pr bonjak dhe pr gra t veja n vshtirsit e tyre dhe ruajtja e pastr e vetvetes nga kjo bot!” (Jk. 1, 26-27).
    Feja e pastr dhe e panjoll sht t ndihmosh jetimt dhe t vejat dhe ta mbash zemrn t shkputur nga t mirat e ksaj bote”. sht prmbysja e religjonit tradicional.
    3 - Grupi i tret: skribt
    Ata jan rojet e Fjals s Zotit, t ciln e kan prvetsuar, e interpretojn sipas mnyrs s tyre dhe askush nuk duhet t devijoj nga interpretimet e tyre.
    Problemi sht se ata kan harruar mesazhin e profetve q kishin paraqitur Zotin si nj Hyji e dashuris, si nj At q i do t gjith bijt e vet. Hyji At i prngjan nj burri q e do gruan e tij pa kushte, edhe nse ajo e tradhton at.
    Nga ana tjetr, skribt paraqitn nj imazh t shprfytyruar t fytyrs s Zotit: Pr ta Hyji sht nj Zot ligjvns, nj gjykats t ashpr dhe rigoroz, q ndshkon dhe dnon ata q guxojn t shkelin urdhrat e tij.
    Jezusi duhet t merret me kto grupe dhe pushtetin e tyre. Cili do t jet fati i tij? Vet Jezusi thot: "Un do t vritem". Kta kundrshtar t bots s re do t ken fituar, sht fati i qengjit mes ujqrve.
    Por Jezusi vazhdon: "Nuk do t prfundoj kshtu: vdekja nuk do t jet fati i fundit i jets sime, sht rruga q duhet t eci, rruga q do t'u propozoj t gjith atyre q duan t m ndjekin".
    Q n fillim, t krishtert jan quajtur: "Ata t rrugs", domethn ata q ndjekin nj rrug t ndryshme nga njerzit e tjer, nj rrug t ndjekur nga Mesia i tyre. Kjo rrug ka pr qllim dhuratn e jets, por fati prfundimtar i atyre q japin jet, nuk sht vdekja, por hyrja n plotsin e jets.
    Jezusi thot: "Un do t ringjallem ditn e tret". far do t thot dita e tret?
    Jezusi nuk po bn nj parashikim kronologjik se do t ishin tre dit pas vdekjes s tij, jo!
    Jezusi i referohej profecis s Hozes, i cili gjithmon shpallte ndrhyrjen e Zotit, Perndis q nuk i l kurr besnikt e tij n mshirn e vdekjes.
    Dita e tret do t thot "menjher pas".
    Nse ky fat prfundimtar i atyre q duan deri n dorzimin e jets s tyre, nuk shihet, njeriu nuk mund t ndjek Jezusin n rrugn q Ai po gjurmon.
    Ky premtim q Ai bn pr fatin prfundimtar sht misterioz sepse nuk mund t verifikohet, askush nuk e ka pasur ndonjher prvojn se far do t thot t ringjallesh, domethn t mos kthehesh prej ktu, por t hysh n lavdin e Atit; prandaj i gjith ky propozim i nj udhtimi pas tij bhet vetm n besimin q i sht vendosur Jezusit.
    Ky sht besim, do t thot "Un nuk mund t shoh, t verifikoj fatin prfundimtar, por besoj n Fjaln tnde dhe vendos jetn time n propozimin tnd".
    N kt pik, megjithat, nse nuk jemi pak t trembur, do t thot se nuk e kemi kuptuar se ku po shkon Jezusi dhe ku dshiron t na oj. Nga ana tjetr, Pietr e ka kuptuar shum mir, le t dgjojm si reagon:

    “22 Ather Pjetri e ndau veas e filloi ta qortoj: “Mos e thasht Zoti, Zotri! Ty s’do t t ndodh nj gj e till!”
    Pjetri e kuptoi shum mir se ku dshiron t shkoj Jezusi dhe nuk sht dakord: ungjilltari thot se ka filluar ta qortoj Jezusin.
    Folja qortoj nuk e jep mir foljen greke “epitiman”: kt folje e prdorin ungjilltart kur Jezusi i dbon demont: nuk i qorton... i krcnon!
    Jezusi kryen nj ekzorcizm pr t dbuar djallin nga kta njerz: ktu sht sikur Pjetri donte t dbonte demonin nga Jezusin sepse vetm djalli mund t'i kishte futur disa ide n mendjen e tij: sht si do t’i kishte thn atij: "Ti je heretik, ki kujdes!”
    N fakt Pjetri, n prkthimin ton thot: “Zoti t ruajt!”. sht nj prkthim q nuk na jep mir mendimin e Pjetrit!
    “Ileos ohi” do t thot: “Zoti t falt pr marrzit q the! E q djalli t’i futi n goj".
    Dhe pastaj e merr mnjan pr t qen msuesi i tij, pr t'i shpjeguar se ndoshta edhe msimi q ai u dha apostujve dhe bashkfshatarve t tij t Nazaretit kishte shprfillur premtimet e profetve.
    Pjetri i thot: “Po si mund t flassh pr nj person t drejt, sii je ti, q prfundon keq? Zoti i mbron t zgjedhurit e tij dhe Zoti sht i fort, ai sht i fuqishm".
    Dhe sigurisht ai filloi t'i kujtonte Shkrimet, sepse Pjetri mund t mos e dinte pjesn tjetr t Bibls, por ai i dinte prmendsh profecit n lidhje me lavdin e Mesis dhe lavdin e Izraelit.
    far thot Psalmi 72 pr Mesin?
    “8 Do t sundoj prej detit n det, prej Lumit e deri n skajin e bots.
    9 Para tij do t bien prmbys banort e shkrettirs, kundrshtart e tij do t lpijn dheun.
    10 Mbretrit e Tarsisit edhe t ishujve dhurata do t sjellin, mbretrit e arabve e t Sabs do t lajn t dhjetat, 11 t gjith mbretrit para tij prmbys do t bien e popujt mbar do t’i shrbejn”.
    Pastaj ndoshta Pjetri ia ka prkujtuar Jezusit nj pjes t Isais qp flet pr kt:
    6 Mori gamilesh do t t mbulojn, gamile njgungshe nga Madiani e Efa. T gjith do t vijn nga Saba, ar e kem do t sjellin e do t’i kndojn lavde Zotit.
    7 T gjitha grigjat e Cedarit, do t grumbullohen pr ty, desht e Nabajotit, do t jen n shrbim tnd; do t ngjiten si fli e plqyeshme mbi lterin tim dhe do ta lavdroj Shtpin e Lavdis sime” (Is. 60, 6-7).
    Nj tuf devesh q do t pushtoj Izraelin, Jeruzalemin: ata do t vijn nga Madiani, nga Efa, nga Saba, do t sjellin ar dhe temjan, do t shpallin lavdit e Zotit, mbretr t huaj do t jen n shrbim t Mesis”.
    Pastaj Pjetri I ka prkujtuar Jezusit premtimet e Moisiut n kapitullin 28 t Ligjit t Prtrir:
    “10 T gjith popujt do t shohin se mbi ty ka qen thirrur emri i Zotit e do t ken frik prej teje. 11 Zoti do t t mbush me nj mij t mirat, me frytin e kraharorit tnd, me frytin e bagtive t tua, me frytin e toks sate pr t ciln Zoti iu prbetua etrve t tu se do t ta jap… 23 Krye do t t bj Zoti e jo bisht, gjithmon do t jesh lart e jo posht, n qoft se do t’i dgjosh urdhrimet e Zotit, Hyjit tnd, q un sot po t’i parashtroj t’i kryesh e t’i zbatosh” (Dt. 28,10-11.13). T gjith popujt e toks do t ken frik nga Izraeli. Izraeli do t vendoset nga Zoti n krye, kurr n pjesn e pasme, do t jet gjithmon n krye, kurr n fund.
    T gjith i mbanin mend shum mir kto profeci, Pjetri duhet t jet habitur q Jezusi nuk i mbajti n mendje, ai u prpoq t kryente nj ekzorcizm, pr t liruar Jezusin nga demoni.
    Le t dgjojm tani se cila sht prgjigjja q Jezusi i jep atij:
    “23 Jezusi u kthye e i tha Pjetrit: “Shporru meje, he djall! Je shkandull pr mua, sepse nuk i ke n mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!”
    "Jezusi u kthye" do t thot se Ai po vazhdonte me shpejtsi n rrugn e tij dhe sigurisht nuk ishte Pjetri ai q do ta kishte shprqendruar at nga rruga e tij. Duke iu kthyer Pjetrit, ai thot:
    “Mos m dilni prpara, tashm e di ku duhet t shkoj, m ndiqni” dhe shton: “Satani”.
    "Satan" n hebraisht nuk sht emr i prvem, sht emr i prgjithshm, tregon kundrshtarin, tregon at q t on n rrugt e vdekjes. Pjetri sht mishrimi i ksaj force t lig q na largon nga Zoti i jets.
    Jezusi thot: "Ti je nj skandal"
    Fjala skandal do t thot penges, nj vsdhtirsi, nj ngalz q mund t ndrhyjn; Pjetri, i cili ishte guri i ndrtimit t tempullit t Zotit, tani bhet nj "gur skandali" sepse ndjek mendimet q jan ato t njerzve.
    Jezusi i thot: "Nuk jam un ai q i kam idet e sugjeruara nga i ligu, je ti q ndjek at q sugjeron Satani"
    Vm re se Pjetri as nuk e imagjinon se sht Satani: ai sht absolutisht i bindur se ka t drejt, ai sht absolutisht i bindur se po krkon t mirn e Jezusit dhe at q dshiron Zoti: ai ngatrron mendimet, arsyeshmrit e njerzve me mendimet e Zotit.
    Le t prpiqemi t verifikojm se, ashtu si Pjetri, edhe ne i prkasim grupit q ndjek Jezusin. Ne e dgjojm Ungjillin, jemi t bindur se jemi dishepujt e tij, q mendojm ashtu si mendon ai... por a jemi vrtet kaq t sigurt?
    Edhe ne mund t jemi Satani pa e ditur, si Pjetri: domethn mund t kultivojm projekte q diktohen nga kriteret e njerzve dhe jo nga mendimet e Zotit... jemi vrtet t sigurt q mendojm, se gjykojm veten sipas Zotit dhe jo sipas njerzve kur bjm zgjedhjet tona?
    A jemi vrtet t sigurt, ndonjher, se nuk jemi nj skandal, domethn pengesa pr mbretrin e Perndis?
    Mjafton t shfletojm faqet e historis s Kishs pr t kuptuar se, me gjith mirbesim, shum her ne t krishtert kemi arsyetuar sipas kritereve t njerzve: kemi justifikuar at q njerzit e justifikojn e pranojn dhe kemi justifikuar edhe at q Ungjilli nuk e justifikon.
    Le t dgjojm tani propozimin q Jezusi u bn atyre q duan ta ndjekin:
    Ather Jezusi u tha dishepujve t tij: “Nse ndokush dshiron t vij pas meje, le ta mohoj vetveten, le ta marr kryqin e vet e le t vij pas meje!”(v. 24).
    Nuk sht vetm Pjetri q mendon sipas njerzve dhe jo sipas Zotit, t gjith dishepujt mendonin si ai dhe pikrisht atyre u drejtohet Jezusi tani, do dishepulli, pra edhe neve... far thot? "Nse dikush dshiron t vij pas meje"
    sht nj propozim q bn, nuk imponon asgj, sepse n dashuri nuk mund t ket imponim prndryshe do t ishte dhun.
    Jezusi do njerz q e kan kuptuar lirisht se sht mir ta ndjekin at, sht mir t bashkosh jetn me t tijn; propozimet q Ai bn tani nuk mund t modifikohen, ato mund t pranohen ose refuzohen.
    Jezusi nuk zemrohet, ai e kupton nse bjm zgjedhje t tjera sepse forca e t ligut sht e fort brenda nesh, trheqja n vetvete na kushtzon, kshtu q ai ka shum durim pr t'u dashuruar me t, ai dshiron t prfshij n jetn e tij sepse ai do q ne t jemi t lumtur dhe ai ka shum durim, ai di t pres.

    Cilat jan propozimet e tij?
    Ai u paraqet tre imperativa. Por n realitet nuk jan urdhra, ato jan udhzim pr jetn e atyre q kan zgjedhur ta duan Jezusin, sepse t jetosh do t thot t duash dhe kshtu Jezusi nuk bn gj tjetr vese paraqet kt jet q sht e tija.
    1 – Propozimi i par: "…le ta mohoj vetveten" (v. 24).
    far do t thot? Nj far predikimi nisi nga kjo krkes e par pr t knduar lavdin e sacrifics, t dhimbjes q i ofrohet Zotit: pr t'i plqyer Atij ishte e nevojshme t bhet agjrimi, t durohet dhimbja, t bhen vepra pendestare...Por duhet t jet e qart:
    Zoti nuk do dhimbjen tone: ai do vetm gzimin ton, ai nuk di far t bj me dhimbjen. Ai do q t jemi t lumtur!
    Nga ky interpretim i gabuar lindi imazhi i nj besimi t trishtuar, imazhi i nj t kristeri armikut t gzimit... nj vegim i rrem ky!
    Jezusi nuk i krkon dishepullit t heq dor nga gzimi, n fakt e vetmja gj q Zoti dshiron sht q ne t jemi t lumtur.
    Ai paralajmron: “Kini kujdes sepse nse ndiqni rrugn q ju ofron arsyeshmria e ksaj bote, do t mund t gjeni knaqsi, por nuk do t arrini gzimin”.
    far ju sugjeron arsyeshmria e ksaj bote?
    Rruga e gabuar e ofruar nga kjo bot, nuk t on n gzim dhe, meq t dua, t paralajmroj: "Nuk do ta gjesh lumturin nse e ndjek".
    Arsyetimi i bots t thot: kur bn dika, mendo pr avantazhet e tua, mendo pr veten, duhet t jesh n qendr t interesave”.
    Problemi sht se Zoti na ka programuar q t mos jetojm kshtu dhe kushdo q jeton kshtu, do t jet gjithmon n konflikt me veten e tij. Prandaj deri kur do t prjetojm kt konflikt t brendshm, nuk mund t jemi t lumtur. T drejt, sepse Zoti na ka br t drejt, do t jen t lumtur.
    Vetm ata q hyjn n kt dinamik dashurie mund t jen t lumtur dhe prandaj ja propozimi q bn Jezusi: “Harro vetveten, mos mendo m pr veten, bje t lumtur vllan tnd, duaje Zotin dhe t afermin, por jo pr t fituar merita pr n parajs. Duke vepruar pr kt qllim, do t ishe ende duke menduar pr veten: Duaje edhe armikun tnd, dhe vetm sepse sht mir t duash: sht natyra jote si fmij i Zotit q shfaqet pikrisht n dashuri”!
    2 - Imperativi i dyt: "…le ta marr kryqin e vet" (v.24).
    Ja nj fraz tjetr e famshme, shum e cituar dhe t keqkuptuar.
    sht interpretuar si nj nxitje pr dorheqje: "Mbaje kryqin tnd". Kur dikush nuk ndihet mir, sht smur, kur dika e bn t vuaj, thot: "Ky sht kryqi q m drgoi Zoti"...! sht gjra m e keqe q mund t thuhet: Zoti nuk drgon asnj kryq: kryqet e jets duhen duruar, nuk kishte nevoj t vinte Jezusi pr t na thn kt. Fraza e Jezusi: “Merre kryqin tnde” nuk ka t bj me durimin e “kryqeve”, ka t bj me zgjedhjen q Ai bri pr t prfunduar n Kryq.
    Pse prfundoi n Kryq? Sepse ai sfidoi fuqit e ksaj bote, q donin t prjetsonin botn e vjetr, botn e luftrave, at bot q bn q t vuanin fmijt e Zotit, at bot skllav t padrejtsive, t paragjykimeve dhe t dhuns... Kjo nuk sht bota q Zoti e programoi n krijimin e tij. Dhe kur Jezusi vendosi t prezantonte nj bot t re, bota e vjetr reagoi.
    Jezusi na thot: “Bj zgjedhjen time, me fjal dhe me jetn tnde, trego se i prket nj bote t re, duke punuar me zell q t fitoj mbi do gj t keqe…Por t paralajmroj dhe le ta kesh parasysh q kt zgjedhje tnde do ta paguash”.
    Ather, nse zgjedhim t jemi n dispozicion pr t'i shrbyer kujtdo q ka nevoj dhe nuk prfitojm nga do mundsi pr t shijuar “jetn”, nuk do t konsiderohemi persona t suksesshm. Nuk jan ata q sillen kshtu e q bjn kto zgjedhje kundr rryms, ata q bjn emr, q bhen t famshm…Nse do t heqesh dor nga hakmarrja ndaj atyre q t kan br keq e t kan lnduar, do t konsiderohesh i dobt nga njerzit e menur sipas ksaj bote: do t konsiderohesh i paaft pr t pohuar veten dhe i paaft pr t ruajtur drejtat e veta.
    Nse kultivojm ato vlera q shoqria ka ln mnjan, do t konsiderohemi retrograd: nse m pas marrim n mnyr aktive ann n favor t m t paktit, nse marrim prsipr t denoncojm, t luftojm padrejtsit, ather mund t'i paguajm shtrenjt edhe zgjedhjen ton.
    Gjithsesi do t ishim n gjendjen n t ciln ishte Jezusi kur e vun Kryqin mbi supe dhe duke kaluar mes njerzve, mori ofendime t ashpra sepse bota nuk e kupton kt propozim q ai ka br pr nj bot t re”.
    Ata q zgjedhin kt bot t re, duhet t din se n far po hyjn!
    3 - Imperativi tret: "…le t vij pas meje".
    Pr t ndjekur dik, duhet ta mbajm gjithmon nj sy, t mos e humbasim nga syt. sht njsoj si ta kemi navigatorin satelitor gjithmon n harmoni me vendin ku po shkojm. Por nse bateria e tij shkarkohet, ne shkojm menjher jasht rrugs: ajo duhet t rikarikohet menjher.
    Si e rimbushet ky navigator satelitor q na lejon t shohim gjithmon se ku po shkon Ai, Jezusi? N do moment t jets time, shoh se si duhet t eci sepse e di se si Ai lvizi. Navigatori satelitor quhet lutje, q do t thot t qndrosh gjithmon n kontakt me Fjaln e Ungjillit q na mban gjithmon n sy jetn e dhn nga Jezusi i Nazaretit.
    N fund t jets s tij, Jezusi na prezantoi jetn e tij t dashuris kur tha: “A doni t dini se kush jam un? Ja, kjo buk jam un, u bra buk pr ty, haje kt buk, asimiloje gjith historin time t dashuris”. Eukaristia sht kjo gj dhe vetm kjo gj!
    Pr t prfunduar tani, Jezusi bn katr argumente t menura q Ai nuk i shpiku, Ai shkoi t'i nxjerr nga menuria biblike, veanrisht nga Psalmi 49, le t'i dgjojm:

    25 Sepse, kush do ta ruaj jetn e vet, do ta bjerr, kurse ai q e bjerr pr shkak timin, do ta gjej. 26 ’dobi ka njeriu nse e fiton mbar botn, por humb jetn? E ka mund t jap njeriu si shkmbim pr jetn e vet? 27 Do t vij, pr t vrtet, Biri i njeriut n lavdin e Atit t vet bashk me engjjt e vet dhe ather do t’i paguaj t gjith sipas veprave t tyre.
    Propozimi q Jezusi u bri dishepujve sht paradoksal: sht e pashmangshme q ata t mbeten t hutuar, duke hezituar: "A shkojm pas tij apo jo?".
    Ja pra, q Jezusi u jep atyre katr argumente mendjempreht, sepse ai dshiron t'i bind ata t bjn zgjedhjen e duhur, at q Ai propozon. Dhe sigurisht ai po na i bn kto argumente edhe neve, sepse edhe ne mbetemi mjaft t pavendosur n zgjedhjen q duhet t bjm.
    1 - I pari nga kto argumente: "Kush do ta ruaj jetn e vet, do ta bjerr, kurse ai q e bjerr pr shkak timin, do ta gjej” (v.25). far do t thot ai, Jezusi?
    Mendo! Ti sheh q n do moment jeta jote ikn, q jeta jote nuk sht aq e gjat n fund t fundit. Do t doje ta mbash, por ajo t ik. Si mund ta shptosh jetn?
    Bota t jep sugjerimet e saj dhe t thot: "Jeta sht e shkurtr, shijoje at i shtrir n trikline".
    far shohim n dyshemet e triklineve romake?
    Le t shohim “Carpe Diem” ku sht skeleti i vdekjes, nuk ishte pr t'ju br t reflektoni mbi kuptimin e jets apo pr t'ju trishtuar, ishte pr t thn: "Ju jeni n triklinium, ktu hani dhe pini, shijoni jetn sepse jeta sht e shkurtr, Carpe Diem!"
    Ky sht sugjerimi q ju jep bota dhe sht shum aktual.
    Jezusi ju jep sugjerimin e tij: "Nse doni q dika t mbetet prej jush, jepni jetn tuaj, jepeni nga dashuria sepse vetm jeta e dhn, q kalon n nj tjetr, sht ajo q mbetet, sepse ajo bhet dashuri, dashuria sht hyjnore dhe hyjnore nuk sht i prekur nga vdekja biologjike. (Nderrimi i organeve).
    "Reflekto" thot Jezusi!
    2 - Arsyetimi i dyt: “far prparsie ka njeriu nse fiton gjith botn, por pastaj humb jetn?”.
    E humbet, iku jeta dhe ka fituar gjith botn. far bni me t n fund t gjith ksaj bote? far do t thot Jezusi?
    Mbretrit e ksaj bote… duke pohuar veten n fushn e dijes, e paras, e pushtetit, e knaqsive… nse e humb jetn tnde, ekzistencn tnde kshtu, t gjitha kta fitime t tua, t gjitha sukseset e tua jan kalimtare, nuk kan substanc sepse pas vdekjes nga t gjitha ktojra nuk ngelen asgj.

    3 - Arsyetimi i tret: “E ka mund t jap njeriu si shkmbim pr jetn e vet?” (v. 26).jets s tij?”
    Nse e lini t shkoj sipas kritereve t ksaj bote, n fund far jepni n kmbim pr ta rikthyer kt jet? Nuk mund t jepni asgj!
    Pra, a ia vlen t mashtroni veten se kjo jet sht e prjetshme, duke harruar se sht kalimtare?
    Kur dritat e vmendjes q kan verbuar skenn e ksaj bote shuhen, kur vezullimet mashtruese t idhujve shuhen, ata idhuj q kan magjepsur dhe joshur kaq shum njerz, dhe drita e vrtet, ajo e Zotit, do t shklqej, ather shfaqet vlera e nj jete!
    Jezusi ju fton t reflektoni: "Kini kujdes, n “dogan” e jets krkohen t gjitha t mirat e grumbulluara: mimet, gradat, titujt e nderit: n parajs futet vetm personi, jeta juaj, kshtu q nse sht jetuar nga dashuria sht nj jet e ruajtur, prndryshe sht tretur!”

    4 - Arsyetimi i fundit q Bn Jezusi: "Do t vij, pr t vrtet, Biri i njeriut n lavdin e Atit t vet bashk me engjjt e vet dhe ather do t’i paguaj t gjith sipas veprave t tij” (v. 27).
    Le t jemi t kujdesshm pr at q thot teksti, sepse ne mendojm se gjithkujt do t jepet sipas veprave t tij: domethn ai do t dnohet nse e ka jetuar jetn e tij keq; por ktu nuk thuhet: “Atij do t jepet sipas veprave t tij”. Ktu thuhet se ajo q ka br, do t gjykohet sipas veprs s tij, sipas veprs s Zotit.
    Cila sht kjo vepr e Zotit?
    sht kryevepra e tij: sht Jezusi i Nazaretit, imazhi i prsosur i birit t vrtet t Perndis q pasqyron n mnyr t prsosur imazhin e Atit.
    Kjo kryevepr sht vn para syve tan dhe n fund jeta jon do t konsiderohet e suksesshme ose e dshtuar bazuar n ngjashmrin m t madhe ose m t vogl me kt kryevepr.
    Shpresoj se Zoti ka arritur t na bind t paktn me kto katr arsyetime t menura t fundit q na ka br.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 01-09-2023 m 10:53

  12. #372
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIEL 23 Ord. VITI A

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 23 Ord. VITI A.

    M 10-9-2023.


    UNGJILLI: Mt. 18,15-20.


    15 “N qoft se vllai yt mkaton [kundr teje], qortoje vetm pr vetm. N qoft se t dgjon, e shptove vllain tnd. 16 Po qe se nuk t dgjon, merr me vete edhe nj ose dy njerz t tjer, q do gj t mbshtetet n pohimin e dy ose tre dshmitarve. 17 N qoft se as ata nuk i dgjon, tregoji Kishs. Nse as Kishn nuk e dgjon, mbaje si t ishte pagan ose tagrambledhs. 18 Prnjmend po ju them: do gj q ju t lidhni prmbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell dhe, do gj q ju t zgjidhni mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell.
    19 Prap po ju them: nse dy vet prej jush ktu mbi tok, t nj mendimi, luten pr fardo gjje, Ati im q sht n qiell, do t’ua jap. 20 Sepse, ku jan dy ose tre t bashkuar n emrin tim, aty jam edhe un, mes tyre”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM- LUTJE



    Ekziston nj konceptim i prhapur dhe shum i rrezikshm i mkatit. Mund t shihet n reagimin e atyre q jan t indinjuar, kur dgjojn ndonj predikues q shpall dashurin e pakushtzuar t Zotit dhe thot: "Zoti nuk do t dboj kurr asnj nga fmijt e tij nga shtpia e tij dhe ai do t'i mirpres t gjith me dashuri edhe mkatart m t mdhenj".
    Ai po shpall Ungjillin, lajmin e mir, at lajm t mir q Jezusi erdhi t sjell n bot. Jezusi erdhi pikrisht pr kt. Edhe nse jemi njerz t keqinj, Zoti na do!
    Zoti na do! Nse jemi n kish kur bhet ky predikim, ka gjithmon dik q fillon t tund kokn.
    Por nse jemi jasht Kishs, dgjojm menjher reagimet edhe t t Krishterve m t bindur, t cilt thon: "Nse po, sht shum komode, dhe pastaj edhe un, tani, filloj t bj at q dua dhe ta shijoj".
    N kto reagime, n t cilt ka pak zili pr ata q bjn mkate, vjen ideja se mkati sht dika e bukur, e kndshme, humanizuese dhe fatkeqsisht Zoti e ka ndaluar at. Po ka dikush q mendon q sht shum i zgjuar dhe m i zgjuar se t tjert, sepse nuk ka frik nga ferri dhe pr kt arsye e zgjedh ta shijoj at, edhe mlkatin.
    Mkati nuk sht dika q t pasuron, por dika q t njerzon. Mund t t jap knaqsi, por t shkatrron. Mkati sht si nj drog, q aktivizon momentet e dehjes, por m pas donjeri prej nesh mund t kuptoj se n far gjendje e bn narkomanin zhele: e katandis n dit t fundit.
    Kjo sht arsyeja pse Zoti, q e do njeriun, e paralajmron: ai sinjalizon at q e lndon njeriun. N kt rast Zoti sht si ai q i njeh krpudhat dhe t thot:"Mos e ha at krpudh sepse sht helmuese", e ti do t prgjegjesh: “Por m plqen”. Nse ti e ha, nuk sht ai q t thot s krpudha sht elmuese q do t dmtohet, por ti e helmon veten.
    Zoti t thot: dhuna t njerzon, tradhtia bashkshortore t nerzon, vjedhja, gnjeshtrat, korruptimi i politiks, padejtsit njerzojn. Ne krkojm gzim dhe lumturi, por nse nuk ndjekim udhzimet q Zoti n shum mnyra na jep, gabojm: sigurisht nuk do ta arrijm kurr qllimin pr t cilin kemi qen krijuar: sepse sht e vrtet, Hyji na ka br mir, na ka krijuar pr lumturi, por nse bjm at q na plqen edhe duke ditur se sht n kundrshtim m vullnetin e Zotit, nuk do ta arrijm kurr at qllim.
    Termi grek pr mkatin – ka kaq shum terma – por m e rndsishmja sht "Hamartia", do t thot t synosh objektivin, por ta dshtosh at.
    Dhe ai q synon lumturin, por prfundon n ann tjetr, mkaton.
    Ekziston nj shenj providenciale q na tregon nse kemi shkuar n rrugn e gabuar: sht dhimbje, frik, zhgnjim, hidhrim. Mkati gjithmon e l gojn t hidhur dhe, kur mkatojm, dika n ne bllokohet, ka dhimbje, t ciln ndoshta prpiqemi ta anestetizojm me nj mij shprqendrime.
    Mkati na vendos n ferr: ky imazh i ferrit sht i bukur. Jezusi nuk flet kurr pr ferrin, si e imagjinojn dhe e prshkruajn shum, dhe kan folur shum, me imazhe shum shumngjyrshe. Por imazhi i ferrit, si flet Jezusi vet pr t, na jep iden, se sht vendi, jeta e atyre q, me mkatin, vendosen vetveten n nj gjendje t dshpruar.
    Mkati nuk e dmton Perndin. Libri i Jobit thot:
    "6 Nse mkaton ka thua i bre (Zotit)? Nse i shumzon fajet e tua, far mund t bsh, thua, kundr tij (Zotit)?
    7 Po edhe drejt n qoft se vepron far t thot mendja atij i dhuron? ’dhunti merr prej dors sate?
    8 Paudhsia jote nj si ti e dmton, mirsia jote nj si ti e ndihmon!” (Gb. 35,6-8).
    Nse mkatojm, nuk i bjm dm Perndis. Nse shumzojm krimet tona, nuk i bjm dm atij! Mkati dmton ata q e bjn at, dhe pastaj gjithashtu ka pasoja dramatike tek t tjert.
    Pra, le t ndalojm s foluri pr Zotin q i ndshkon ata q u kan br vetes t keqen: mkatari e ka br veten si nj zhele, e katandis veten pothuaj n dit t fundit dhe Zoti gjithashtu mund ta ndshkoj at? Zoti do t dilte shum keq, nga kjo mnyr e prfytyrimit t marrdhnies s tij me njeriun, n qoft se ai do t qetsohej vetm nse i krkohej falje.
    Jezusi, n Ungjill, kurr nuk i fton mkatart t'i krkojn Zotit falje, por fton, nxit mkatart q m n fund t dgjojn fjaln e tij, t zbulojn se kjo fjal sht me t vrtet e nevojshme pr ta, sepse bn q ata t vendosin t lejojn veten t konvertohen nga fjala e tij.
    Fatkeqsisht, t gjith kemi nj prvoj t dhimbshme, le ta marrim parasysh. Proverbi q ne t gjith e dim thot: "do shenjt ka t kaluarn e vet dhe do mkatar ka t ardhmen e vet". Kshtu duhet shum prulsi dhe shum mirkuptim pr dobsit tona dhe t vllezrve tan, sepse t gjith prpiqemi t hapim zemrat tona ndaj dashuris s pakushtzuar t Zotit dhe mshirs s tij.

    far bn Perndia, kur njeriu zgjedh rrug t gabuara, larg rrugve t tij?
    Ktu sht n rrezik dashuria e Hyjit: Hyji shqetsohet pr fmijt e vet q po u bjn dm vetes. Zoti ka vetm nj qllim: ai nuk pret dorzimin e kostove, por shron sa m shpejt t jet e mundur djalin e vet, pr t gzuar gjat nj feste t madhe me at q fitoi mbi dshperimin, trishtimin, vetmin dhe paknaqsin. Kur ai arrin t kthehet n rrugn e gzimit – na thot Jezusi n Ungjill – edhe n qiell bhet nj fest e madhe.
    Pyesim veten tani: si e zbaton Perndia kt shrim t birit t tij? Ai e bn at me Fjaln e tij, me Ungjillin q tregon se si mkatari mund t rifilloj rrugn e jets dhe pastaj, ai e bn at prmes engjjve t tij.
    Bibla na tregon se engjjt jan dshmitart dhe ndihmsit e kujdesit t Perndis dhe ndrmjetsuesit e shptimit t tij. Jan besimtart t zellshme q bashkpunojn me Hyjin pr t shptuar shpirtrat.
    Dhe n Ungjillin e sotm Jezusi tregon se si kta engjj duhet t vazhdojn punn e tyre pr t rikuperuar vllain q sht n vshtirsi, n mkat.
    Pr t kuptuar mir at q na thot Jezusi, duhet t lexojm e meditojm at q thot Ungjilli, n nj varg q i paraprin fragmentit t sotm q pr fat t keq nuk sht raportuar: ai thot: “Ati juaj q sht n qiell nuk do t humb asnj ndr kta t vegjlit”(Mt.18,14). Motoja e don Boskos, i prdorur dhe I prsritur shum her pr t formuar saleziant t par sipas shmbullit t Zemrs s Jezusit, sht: Da mihi animas, cetera tolle “O Zot, m jep shpirtrat (e fmijve dhe t rinjve q takoj do dit) e merre gjithka tjetr”.
    Ather gjithka q rekomandohet, duhet t'i prgjigjet ktij qllimi: t rikthej n jet ata q po bjn zgjedhje vdekjeje e rzikojn t humbasin jetn e tyre. Le t angazhohemi, le t angazhojm sa m shum forca sht e mundur pr shptimin e shpirtrave. Le t dgjojm se far sugjeron Jezusi t bjm.

    15 “N qoft se vllai yt mkaton [kundr teje], qortoje vetm pr vetm. N qoft se t dgjon, e shptove vllain tnd. 16 Po qe se nuk t dgjon, merr me vete edhe nj ose dy njerz t tjer, q do gj t mbshtetet n pohimin e dy ose tre dshmitarve. 17 N qoft se as ata nuk i dgjon, tregoji Kishs. Nse as Kishn nuk e dgjon, mbaje si t ishte pagan ose tagrambledhs.
    Mkati nuk sht nj fatkeqsi q bie mbi nj person, sht nj e keqe q dikush zgjedh e bn. Dikush mund t udhhiqet t bj gabime, por n fund sht ai q vendos! Dhe mund t themi gjithashtu: Nj gj edhe m e keqe sht nse ai shkon pr ta krkuar at duke e vv veten n rrzik. Por nse e dua vllain n vshtirsi, nuk mund t jetoj m n paqe, nuk mund m t shqetsohem vetm pr punt e mia duke i lr pas dore punt e atyre q ran n mkat me nj mosinteresim q ka pasoja t rnda pr ta, sepse jeta e tyre po shkon. Dhe nuk mund t harrojm se afrshish do her q kremtojm meshn e shenjte pranojm se “kam mkatuar shum me fjal, me vepra dhe me lshime, pr fajin tim…” Mkati m i rnd me lshime q mund t bjm, sht mosveprimi pr t ndihmuar nj vlla, n motr q mkatuan e q jan n vshtirsi. sht e vrtet: vllai shkon n nj rrug q e on n ferr, por nse mund t bj dika pr t dhe nuk e bj, un jam prgjegjs pr shkatrrimin e vllait dhe nuk do t jet e leht t lirohem nga vuajtja e brejts s ndrgjegjs, me kusht q un me t vrtet e dua vllain.

    Si do t lviznim n kt situat?
    Ka nj gabim q duhet shmangur absolutisht, ai i prhapjes s lajmit pr gabimin e br nga vllai.
    Kjo quhet thashetheme, kjo sht shpifje q shrben vetm pr t margjinalizuar ata q kan br gabim, pr t'i poshtruar dhe pr t'i br ata t vuajn pa nevoj. T bsh thashetheme do t thot t humbassh prgjithmon mundsin pr t rikthyer n jet vllain tnd: dhe sepse ai mbyllet, izolohet, pranon mkatin e tij, dikush q foli keq pr t, mund t mendoj, sepse ajo q po prhap, sht e vrtet, se ai mund ta vendos n heshtje zemrn e vet n paqe, sepse ai ka thn t vrtetn. Por e vrteta q nuk prodhon dashuri, sht nj gnjeshtr. Duke thn t vrtetn mund t vrasim nj person, mund t shkatrrohet nj person, mund t prishet nj marrdhnie familjare, q m pas bhet e pariparueshme. Kjo duke thn t vrtetn, pr t thn t vrtetn!

    Libri i Sirakut n kapitullin 28, thot: "Goditja e frushkullit shkakton varrn, goditja e gjuhs thyen eshtrat" (v, 21). N disa vende prkthehet kjo fjali biblike, me kt shprehje: “Gjuha nuk ka kocka, por thyen kockat”.
    Mund t vrasim nj vlla duke thn t vrtetn: t vrtetn q nuk ndrton dashuri dhe jet, nuk duhet thn, dhe kur dgjojm dik q bn thashetheme vetm pr t dhn me gzim lajmet e fundit, q jan gjithmon t keqija, duhet t guxojm t'i themi: "Nuk m intereson!” Nse mund t bjm dika pr t, mir, prndryshe kto fjalime m shqetsojn, edhe sepse, le ta kemi parasysh kt, kta njerz jasht m von – nse munden – do t flasin keq edhe pr ne.
    Siraku thot, n kapitullin 19, 10: "Dgjove ndonj fjal pr t afrmin? Ruaje n vetvete, sepse nuk do t bj t plcassh!”.
    Epo, far sugjeron Jezusi tani?
    Hapi i par q duhet t bjm, nse e duam vllain ton, sht q t shkojm dhe krkojm nj zgjidhje s bashku vetm mes nesh dhe atij q veproi keq: nuk duhet q t prhapim lajmin, nuk duhet q ta tregojm eshtjen t tjerve. Duhet t shkojm vet e vetm pr t par vllain ton.
    Dhe kjo prpjekje e par sht shum delikate, sepse ka t bj me bindjen e tij se miku po bri gabim dhe nse kjo prpjekje e par shkon keq, gjrat ndrlikohen dhe hapat e ardhshme bhen m t vshtira.
    far krkon Jezusi nga ai q pranon t jet engjlli i nj njeriu q bn nj gabim, far krkon Jezusi nga nj njeri q do t shptoj nj vlla? Ai krkon dika sfiduese dhe krejtsisht t padshiruar, sepse sht vshtir t shkojm dhe t'i bjm nj vrejtje dikujt. Ne preferojm t shkojm dhe t themi gjra t mira, lavdrime. Shkojm tek ai kur mrzitemi sepse ka pasoja mbi ne e na prek gabimi i tij e na shkakton ndonj bezdi: por nse nuk na shqetson, preferojm t mos lvizim e n kt rast nuk jemi engjj t tij. Me t vrtet nuk kemi dashuri pr t.
    Ata q kultivojn nj dashuri t madhe pr vllain e tyre, lvizin dhe shkojn tek ti edhe nse din se sht e vshtir t shkojn e t flasin me t ball pr ball. E din q sht e vshtir t’i gjejn fjalt m t mira pr ta nxitur t pendohet ai pr gabimin e br dhe pastaj e din se nuk sht e leht t gjejn fjalt e duhura gjat bashkbisedimit: mund t bjn gabime, mund t fillojn t flasin n nj mnyr pak t prshtashme, mund t’u dal atyre nj fjal m shum, nj aludim jasht vendit…duke e ofenduar edhe pa dashje at q dshirojn ta rikuperojn n nj jet t shenjt, n bashksi, n kish. Kshtu ai mbyllet, pastaj i merr ata n qafe. Ndoshta kan vepruar me qllimet m t mira, por nuk kan reflektuar para se t lviznin dhe pastaj n fund humbasin nj mik dhe gjithashtu ndihen pak prgjegjs pr at q nuk arritn t bjn. Misioni dhe profesioni i engjellit sht shum e vshtir dhe shqetsuese. Jezusi u thot atyre q duan t jen engjll pr vllain e tyre: "Kaprceni kto hezitime, duhet t jeni t guximshm, duhet t rrezikoni, sepse: "N kto raste nj mendim mund t’ju ndihmoj: nse do t ishit ju n kt situate t mjerueshme, far do t kishit dshiruar t bhej pr ju? far mund t jet mire pr ju?
    Nj gj sht e sigurt: Nse dashuria juaj “engjllore”, aftsia juaj e bukur, arrijn t thyejn zemrn e vllait, ju e nxirrni at nga ferri! Ju keni qen pr t nj engjll i Zotit dhe pr hir tuaj Zoti fillon nj fest t bukur n parajs.

    N kapitullin 5, 19-20 e letrs s Jakobit fjalia e fundit sht:
    "19 Vllezrit e mi, n qoft se ndonj prej jush e l Udhn e s Vrtets, por nse ndokush e kthen, 20 le ta dini se kush e kthen mkatarin prej udhs s gabuar do t (ia) shlboj shpirtin nga vdekja dhe do t bj t zhduket nj shumic mkatesh”.
    Hapi i par gjithashtu mund t shkoj keq, kshtu far t bjm?
    A e vendos zemrn time n paqe sepse u prpoqa? M kushtoi t shkoja t takoja vllain tim, e n fund kam fallimentuar: pra pr tani mbyllet eshtja. sht vendimi i atij q nuk do si duhet, q nuk do si dshiron Jezusi!
    Por nse e dua vllain tim, nuk mund ta braktis at n fatin e tij. Dhe Jezusi sugjeron hapin e dyt pr t ndrmarr:
    "16 Po qe se nuk t dgjon, merr me vete edhe nj ose dy njerz t tjer, q do gj t mbshtetet n pohimin e dy ose tre dshmitarve”. Por gjithmon, mbani parasysh qllimin q sht shrimi i vllait, i cili nuk duhet t ket prshtypjen se doni ta mbyllni n qoshe, se ai sht para dikujt q prpiqet ta gjykoj, ta dnoj. Jo, ai duhet t perceptoj se ka t bj me dy ose tre miq q kan ardhur pr ta vizituar, sepse ata jan n ann e tij, e duan, dhe i thon: shiko, mjer ai q e dgjojm q thot dika pr ty! Ne e heqim at nga toka! Pastaj para komunitetit, ne jemi t gatshm t dshmojm se ti je i mir dhe t dobishm.

    Por kjo prpjekje e dyt mund t shkoj keq. Jezusi sugjeron prpjekjen e tret, gjithmon pr t rikuperuar vllain:
    "17 N qoft se as ata nuk i dgjon, tregoji Kishs. Nse as Kishn nuk e dgjon, mbaje si t ishte pagan ose tagrambledhs”. “Thuaji Kishs" sepse i Krishteri sht bir i nj komuniteti dhe duhet t rritet me kt vetdije: vetdije e prkatsis n nj familje. Pastaj, nse ai largohet, fakti se ai kthehet, ka kt kuptim: "Kthehem, pr t mos humbur pr gjithmon familjen time”. E gjith kjo sht nj mnyr t mir pr ta shkundur at e pr ta rikuperuar.
    sht si n nj familje ku ka nj fmij q smuret; nna sht ajo q kujdeset n nj mnyr t veant pikrisht pr t. N fund t fundit, edhe Jezusi, n Ungjillin e deles s humbur bn e njejtn gj: mir, nntdhjet e nnt t tjera jan n nj vend t sigurt, e vazhdojn jetn e tyre rregullisht. Qllimi i Jezusit si edhe t Kishs nuk sht t prpiqen t prjashtojn, sa m shpejt t jet e mundur, nj element t rnd, pr t cilin ndoshta kan turp. Jo! Jezusi dhe Kisha nuk dshirojn t ndrpresin do marrdhnje me t, nuk duan t thon: “Tani ik dhe ki kuides pr veten”! Jezusi dhe Kisha dshirojn t rikuperojn vllain dhe djalin e tyre, dshirojn ta ndihmojn at q t bhet i vetdijshm dhe prgjegjes t fs s tij.
    Komuniteti - e kjo sht dika shum serioze-duhet ta ndihmoj at t bhet i vetdijshm pr situatn n t ciln ai shkoi me nj vendim q ai vet ka marr. Komuniteti duhet t'i kujtoj atij seriozitetin e angazhimeve t pagzimit. Komuniteti duhet ta ndihmoj at q ka br nj gabim t shoh q po sillet n nj mnyr jo ungjillore e q ndjek logjikn e bots. Me at dashuri q sht e veant n nj bashksi t Krishtere, antart e t cilit i prngjajn Krishtit, duhet t’u dsmohet atij q ka shkelur premtimet e pagzimit, si jetojn dit pr dit ata q i prkasin mbretris s Zotit. Dhe sht edhe e nevojshme, q dikush t'ju kujtoj se zgjedhjet q po bn, e vendosin jasht gjirit t Kishs.
    Ka mundsi q ata q bn nj gabim, nuk duan ta dgjojn edhe Kishn! Pr kta Jezusi thot: "Nse as Kishn nuk e dgjon, mbaje si t ishte pagan ose tagrambledhs” (v. 17). Kt prfundim, t marr fjal pr fjal, nuk do ta prisnim n gojn e Jezusit.
    Komuniteti sht i thirrur t dboj ata vllezr, ata fmij t tij, q sillen n nj mnyr skandaloze.
    Le t shohim... komuniteti sht gjithashtu i prbr nga vllezr q jan t brisht n besim: ata mund t orientohen nga sjellja skandaloze publike, ndonjher edhe e dukshme, e atyre q bjn zgjedhje q sigurisht nuk jan ungjillore, e q jan skandaloze. Komuniteti duhet t marr parasysh se midis fmijve t tij ka edhe nga ata q mund t ohen n rrug t gabuar dhe pr kt arsye duhet t bjn zgjedhje baritore q kan qen t ndryshme gjat shekujve.
    Kishte nj koh kur kisha vazhdonte mjaft rigorozisht; ata q kryenin gabime serioze morale u dbuan nga komuniteti.
    Le t kujtojm kapitullin e pest t letrs s par q Pali u dejtua Korintasve. N nj moment ai thot: "Ka nj prej jush q kalon nj jet t shthurur. Ky e shkell ligjin moral me sjellje q evitojn edhe pagant. Ky sht nj maja q fermenton brumin dhe kjo nuk mund t injorohet dhe t kalohet n heshtje: dhe Pali vendos dhe thot: “Le t dorzohet Satanit pr ta shptuar".
    sht bukur ... ai thot: “Dbojeni at nga komuniteti pr ta shptuar”. sht nj shok-tronditje e forte q ai duhet t ndiej edhe m pas, ndoshta, do t shrohet. Le t vrejm, qllimi sht gjithmon shptimi i vllait, ndoshta n nj mnyr shum t fort; qllimi nuk sht kurr q t lndohet, q t ndshkohet ai q bri nj gabim; qllimi sht q t'i bhet mir, q t mund t marr pjes prsri n jetn e bashsis.
    Kshtu edhe n letrn drejtuar Titit, n kapitullin e tret, Pali shkruan:
    "9 Kurse diskutimeve t marra, gjenealogjive, grindjeve dhe prleshjeve lidhur me Ligjin, ikju! Ato jan t padobishme dhe t kota. 10 Me feshtrembrin, pasi ta kesh qortuar nj ose dy her, mos ki pun m me t, 11 pasi e di mir se sht njeri jasht rruge dhe vazhdon n mkate: ai vet e dnon vetveten” (Tt. 3, 9-11).
    Thot Pali se heretiku pas nj, dy paralajmrime e qortime, duhet t prjashtohet nga bashksia, sepse ai falsifikon Ungjillin. Besimtart tjert duhet ta din se ai nuk sht dikush q shpall Ungjillin autentik dhe komuniteti me siguri nuk mund t toleroj dik q predikon doktrina t mendura n emr t Krishtit.
    Por le t kemi parasysh at q Pali u shkruan Selanikasve n Letrn e dyt. Ai thot:
    "14 N qoft se ndokush nuk i bindet fjals son n kt letr, shnojeni dhe mos u shoqroni me t q t turprohet, 15 por mos e mbani pr armik dhe kshillojeni si vlla” (ll Ts. 3,14-15).
    Ktu mund t shohim kuptimin e vrtet t shkishrimit t krishter: nuk jepet pr t hequr nga kmbt nj person q bezdis: sht nj prpjekje e fort, nj shok-tronditje pr t rikuperuar vllain, pr ta br at t kuptoj peshn e sjelljes s tij, pr ta shtyr at t rishikoj zgjedhjet e tij, dhe t kthehet.
    Si ta bjm at? Konsiderojeni at si pagan dhe si tagrambledhs.
    Ja, nse e marrim fjal pr fjal kt shprehje, ky rekomandim l pa mend e na habit n gojn e Jezusit. Por cili sht kuptimi q i jep Jezusi, i cili u quajt mik i tagrambledhsve dhe t mkatarve? (“19 Erdhi Biri i njeriut: ai ha e pi, e thon: ‘Ja, gryksi e pijaneci! Miku i tagrambledhsve dhe i mkatarve!’ (Mt. 11, 19).
    Kuptimi i fjalve t Jezusit, mendimi i tij mbi kt eshtje sht:
    "Nse dikush sht me t vrtet nj mkatar i regjur dhe bashksia ka br edhe prpjekjen e fundit pr ta rekuperuar, at t “shokut”-tronditjes s fort, edhe duke e prjashtuar at nga komuniteti, n qllim q t bj q ai t pendohet, prej andej e tutje, pr ju ai sht si nj tagrambledhs dhe nj mkatar".
    far bri Jezusi me tagrambledhsit dhe mkatart? Ata ishin njerzit pr t cilt ai kujdesej m shum, sepse ishin ata q kishin m shum nevoj pr mirpritjen dhe dashurin e tij. Kshtu, duke ditur se nj vlla gaboi dhe pr kt arsye, duke ditur se nj person i till, nse nuk dbohet sot – do t largohet vet pastaj, engjlli i Zotit, ai q me t vrtet e do vllain e tij, kujdeset pr t m shum se pr t gjith t tjert. N fakt, ata q jan n konflikt me bashksin, kan m shum nevoj pr t pasur dik pran tyre pr t'i rikthyer n rrugn e jets.
    Dhe tani le t dgjojm rekomandimet q Jezusi i bn komunitetit t tij:
    18 Prnjmend po ju them: do gj q ju t lidhni prmbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell dhe, do gj q ju t zgjidhni mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell.
    19 Prap po ju them: nse dy vet prej jush ktu mbi tok, t nj mendimi, luten pr fardo gjje, Ati im q sht n qiell, do t’ua jap.
    20 Sepse, ku jan dy ose tre t bashkuar n emrin tim, aty jam edhe un, mes tyre”.
    Nj premtim dhe nj rekomandim mbyllin Ungjillin e sotm.
    Premtimi sht: "do gj q ju t lidhni prmbi tok, do t jet e lidhur edhe n qiell dhe, do gj q ju t zgjidhni mbi tok, do t jet e zgjidhur edhe n qiell”. Ne e kemi dgjuar tashm kt premtim, i cili iu drejtua Pjetrit dhe tani shtrihet n t gjith komunitetin.
    T lidhsh dhe t zgjidhsh do t thot t dish t dallosh se far sht e drejt dhe far sht e gabuar, far sht jeta dhe far sht vdekja. Komuniteti i krishter duhet t dij ta bj kt dallim sepse i gjith njerzimi pret nga komuniteti i krishter, jo vetm nga Pjetri, kt drit n mnyr q t jet n gjendje t drejtoj jetn e tyre. sht nj prgjegjsi shum e madhe, ajo q na ka ln Mjeshtri sepse, nse Kisha nuk mbetet n dgjim t vazhdueshm t zrit t Shpirtit, ajo gjithashtu mund t jap indikacione t gabuara, t cilat ojn n humbje ata q i besojn Fjals s tij. Ne e dim se e gjith njerzimi shum her i krkon kishs t'i jap asaj drit mbi ngjarjet historike q po kalojn dhe shum her kisha belbzon, bn disa arsyetime, jep disa kshilla t mira q vijn nga menuria e njerzve, kur bota pret fjaln e Krishtit prej saj.
    Kjo sht prgjegjsia e madhe q Jezusi i dha gjith bashksis s krishter: t dij t dalloj t mir nga t keqe, por duke filluar nga urtsia e Ungjillit.

    Pastaj vjen rekomandimi:
    "19 Nse dy vet prej jush ktu mbi tok, t nj mendimi, luten pr fardo gjje, Ati im q sht n qiell, do t’ua jap. 20 Sepse, ku jan dy ose tre t bashkuar n emrin tim, aty jam edhe un, mes tyre”.
    Dy ose tre sht minimumi pr t br nj komunitet: ktu ai po flet pr lutjen e komunitetit.
    Ka dy forma lutjeje, personale dhe komunitare. N kohn e Jezusit ishte e njjta gj. Le t kemi kujdes q t mos e bjm lutjen e komunitetit ende nj lutje personale.
    Ne duhet t kultivojm takimin e komunitetit. Mbledhjet e bashksis bjn t ndihemi t gjith si nj trup i vetm. Pr kt arsye kur jemi n komunitet, nuk duhet t mbyllemi n vetveten, t rikthehemi ende n vetveten duke menduar pr problemin ton. Aty sht nusja q sht mbledhur pr t dgjuar zrin e dhndrit, pr t hyr n nj dialog dashurie me t. Por si nuse (dhe gjat meshs s shenjte, si nuse n Eukaristi) ajo do t bashkoj jetn e saj me jetn e Jezusit.
    Kto jan Eukaristi autentike. Dhe ky moment dashurie me dhndrin shprehet me nj folje greke shum t bukur: "Sinfonei", pr t br simfoni.
    Simfonia, ne e dim, sht ai moment n t cilin do instrument luan mir rolin e tij.
    T bsh nj simfoni n Kish nuk do t thot t flassh, t mendosh njsoj, t jesh njsoj. Jo, n nj orkestr nuk ka vetm violina ose flauta ose violonel. Por secili instrument luan rolin e tij, e duke luajtur secili rolin e vet, bjn simfoni: rezultati sht nj gj e vetme dhe sht ai i dashuris s pakushtzuar t Atit.
    Kjo sht simfonia q komuniteti i krishter duhet t luaj, sht lutja q na lejon t studiojm mir rezultatin, pr ta luajtur m pas pr t gjith njerzimin dhe pr t dhn gzim, duke prfshir t gjith n kt dashuri q duhet t shklqej n jetn e nj komuniteti vrtet Eukaristik, vrtet t krishter.
    Dhe sht harmonia e ktij komuniteti q sht kujtesa m e mir pr vllain q sht larguar.
    Nse sht larguar duhet t ndjej nostalgjin e ktij komuniteti, n t cilin ekziston kjo simfoni, kjo harmoni, kjo dashuri.
    Nj komunitet sht vendi n t cilin t gjith e vn jetn e tyre n shrbim t vllait t tyre.
    Nse nj komunitet sht i till, ata q jan larguar, do t ndiejn nostalgji, sepse do t bjn krahasimin midis situats n t ciln u gjendn me mkatin dhe gjendjes q ata kan jetuar, kur ishin me komunitetin.

  13. #373
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. DIELA 24 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord. VITI A.

    M 17-9-2023


    UNGJILLI: Mt. 18,21-35.


    21 Ather Pjetri iu afrua dhe e pyeti:
    Zotri, nse vllai im gabon ndaj meje, sa her duhet ta fal? Deri n shtat her?
    22 Jezusi iu prgjigj:
    Nuk po t them deri n shtat her, por deri n shtatdhjet her shtat her!
    23 Prandaj Mbretria e qiellit i prngjan mbretit q vendosi t rregulloj llogarit me shrbtort e vet. 24 Kur filloi t bj llogari, i solln njrin q i kishte detyrim dhjet mij talenta. 25 E, pasi nuk kishte tia kthente, zotria i tij dha urdhr t shitej ai, gruaja e tij, fmijt e tij dhe krejt pasuria e tij e t kthehej detyrimi. 26 Ather shrbtori i ra ndr kmbe dhe iu lut: Ki durim me mua dhe do ti kthej t gjitha!
    27 Zotria pati mshir ndaj atij shrbtori, e liroi edhe ia fali detyrimin.
    28 Porse, pikrisht ky shrbtor, duke dal prej andej, u takua me nj shok t tij, gjithashtu shrbtor, q i kishte detyrim njqind denar. Dhe, si e zuri, ia ngjiti n fyt duke i thn: Ma kthe detyrimin!
    29 Ather shoku i tij i ra ndr kmb dhe iu lut: Ki durim me mua dhe do ti kthej.
    30 Por ai nuk deshi dhe shkoi dhe e futi n burg derisa t kthente detyrimin.
    31 Kur shrbtort e tjer ‑ shokt e tij, pan se ndodhi, u piklluan pr s teprmi, shkuan dhe e njoftuan zotrin pr krejt ka ndodhi. 32 Ather zotria i tij e thirri dhe i tha: Shrbtor i keq, un ta fala tr borxhin, sepse mu lute. 33 A nuk u desh q edhe ti t kishe mshir ndaj shokut tnd, sikurse edhe un pata mshir ndaj teje? 34 Ather zotria i tij, i hidhruar, ua dorzoi torturuesve derisa t kthente tr detyrimin.
    35 Kshtu do t bj me ju edhe Ati im qiellor, nse se falni me gjith zemr secili vllan tuaj.


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    Kur na bhet padrejtsi, reagimi i menjhershm, ai q vjen n mnyr spontane, nuk sht falja, por inati, urrejtja, sidomos kur plaga q na sht shkaktuar, ka ln gjurm t thella, ato q zgjasin me kalimin e kohs, ato q na shnjojn ndonjher pr nj jet.

    N kto raste reagimi i natyrshm sht t kthejm dhimbjen q na sht shkaktuar dhe ky instinkt primitiv sht ai q ka shkaktuar duele dhe grindje t pafundme gjat historis, madje ka shnuar edhe marrdhniet mes popujve. Falja nuk vjen spontanisht, natyrshm. Ne gjithashtu luftojm pr t falur veten sepse e mundojm veten me pendim, sepse nuk e pranojm poshtrimin e dobsis. Ne kemi nj koncept t lart pr veten dhe, kur ky koncept plagoset, ka pendim dhe vetndshkim q vetm na dmton. Ata q, nga ana tjetr, kan nj marrdhnie paqsore me veten, i njohin gabimet e tyre dhe madje jan n gjendje t rikuperojn pozitivisht prvojn e hidhur t mkatit.

    Nse sht e vshtir t falim veten, sht shum m e ndrlikuar t falim t tjert, sepse zhgnjimi, dhimbja e tradhtis, frika se kjo mund t ndodh prsri, jan shum t mdha dhe impulsi q na shtyn t prishim marrdhniet dhe t marrim hakmarrjen, sht praktikisht e paprmbajtshm.

    Dhe n fakt shum mendimtar kan msuar q sht nj gj e mir hakmarrjen: nj pr t gjith Nie, i cili thoshte se ai q fal, sht i dobt, i paaft pr t mbrojtur t drejtat e veta; mirsia sht paaftsia pr t'u rebeluar, durimi sht pasoja e friks, falja sht paaftsia pr t'u hakmarr. Frojdi ishte gjithashtu kundr faljes: ai e konsideronte at nj pretendim absurd e bisimit ton, madje t dmshm pr ekuilibrin psikik t individit. Sot besoj se shkenca nuk pajtohet fare me kta mendimtar. N fakt - e dim - urrejtja, inatet, zemrimet dhe ndjenjat hakmarrjeje sigurisht nuk favorizojn ekuilibrin e brendshm t personit, nuk favorizojn nj gjum t qet dhe rigjenerues, as nj jet t qet dhe t lumtur. Nse ka ndonj gj, mjekt inkurajojn prdorimin e drogave psikotrope. Por pyetja m e rndsishme sht nj tjetr dhe sht kjo: hakmarrja sht shprehje e humanizmit apo na bn t kthemi mbrapa drejt sjelljeve paranjerzore?
    Nse hapi i fundit i evolucionit - ne vijm nga paranjerzori natyrshm - cili sht hapi i fundit m i prparuar i homo sapiens sapiens?
    Por nse ai ndrton bomba, ai nuk sht ende nj njeri, ai sht ende nj kafsh.
    Hapi i fundit i evolucionit sht homo amans: vetm kur njeriu sillet me dashuri, sht plotsisht vetvetja.
    Ather, nse sht kshtu, hakmarrja prjashtohet nga numri i sjelljeve njerzore.

    N kohn e Jezusit, u vu shum theks n nevojn pr t mbajtur marrdhnie paqsore: hakmarrja, urrejtja, zemrimi dhe inati u dnuan dhe u krkua pajtim. Kushdo q bri nj gabim - than rabint - duhej ta njihte gabimin e tij dhe t shkonte e t'i krkonte falje personit t ofenduar.
    Dhe ky i fundit ishte i detyruar ta jepte dhuratn e faljes. Nse ai e refuzonte, ather kushdo q kishte qen ofenduar, merrte dy dshmitar dhe para tyre krkonte falje nga ai q kishte ofenduar dhe kshtu ai mund t demonstronte se kishte br gjithka q ishte e mundur pr t jetuar n paqe. Dhe nse personi i ofenduar vdiste para pajtimit, ai q kishte ofenduar duhej t shkonte n varr dhe t thoshte: T kam br keq. Megjithat, detyrimi pr t falur ishte vetm pr bijt e popullit t Izraelit, jo pr pagant.
    Mbi t gjitha, numri i herve q dikush u detyrua t falte ishte tre. N hern e katrt kishte do t drejt pr t ndrmarr veprime ligjore.
    Pjetri duhet ta ket kuptuar se, edhe n kt fush, Jezusi nuk e kufizoi veten n at q rabint m t mir, m bujar vendosn tre her n fakt. Ai duhet ta ket kuptuar dhe n fakt ne dgjojm at q ai i krkon Zotit:

    Ather Pjetri iu afrua dhe i tha: "Zot, sa her duhet ta fal vllan tim nse mkaton kundr meje? Deri n shtat her? Dhe Jezusi iu prgjigj: Nuk t them deri n shtat, por deri n shtatdhjet her shtat.
    Pyetja q Pjetri i bn Jezusit zbulon se ai ka filluar t kuptoj se mjeshtri dshiron t shkoj prtej t gjith kufijve t vendosur nga rabint n lidhje me faljen.
    Pr m tepr, ai duhet t ket dgjuar tashm nj fraz q tha Jezusi dhe q na raportohet nga ungjilltari Luka n kapitullin 17:
    "Nse vllai yt mkaton shtat her n dit kundr teje - jo gjithsej shtat her - shtat her n dit kundr teje dhe shtat her vjen t t thot: M vjen keq, duhet ta falsh.
    Pjetri sht i shqetsuar sepse e di q numri shtat nuk sht sasior, por cilsor, do t thot se duhet t fal pa kushte.

    Pastaj ai i krkon Jezusit konfirmimin:
    A e kuptova drejt se far do t thuash? Prgjigja e mjeshtrit shkon prtej asaj q tashm e frikson Pietron. Jezusi thot se nuk duhet t falsh shtat her, por 70 her 7 her.
    Referenca q Jezusi po bn sht qartsisht pr thirrjen arrogante t Lamekut, djalit t Kainit, i cili kishte thirrur dy grat e tij - ai sht poligamisti i par i prmendur n Bibl - dhe kishte thn: Kaini mori hak shtat her, Lameku 70 her 7, domethn, hakmarrja e Lamekut arriti n pafundsi. Me kt referenc Jezusi i thot Pjetrit: falja duhet t arrij n pafundsi, ashtu si hakmarrja e Lamekut arriti n pafundsi.
    N kt pik Jezusi sqaron pozicionin e tij me nj shmblltyr, q kemi tashm dgjuar.

    Mbretria e qiejve sht e ngjashme me nj mbret q donte t merrej me shrbtort e tij. Kur filluan llogarit, i solln dik q i detyrohej dhjet mij talenta. Mirpo, duke qen se nuk kishte para pr t shlyer, mjeshtri urdhroi q t shitej bashk me gruan, fmijt dhe gjithka q kishte dhe kshtu t shlyhej borxhi. Ather ai shrbtor, duke u hedhur n tok, iu lut: Zot, ki durim me mua dhe un do t t kthej gjithka. Duke i ardhur keq pr shrbtorin, zotria e la t shkoj dhe ia fali borxhin. Sapo doli, ai shrbtori gjeti nj shrbtor tjetr si ai q i kishte borxh njqind denar dhe, duke e kapur, e mbyti dhe i tha: Paguaj at q ke borxh! Shoku i tij, duke u hedhur prtok, iu lut duke i thn: Bj durim me mua dhe un do ta kthej borxhin tnd. Por ai nuk donte t'ia plotsonte krkesn, shkoi dhe e futi n burg derisa t paguante borxhin.
    Skena e par zhvillohet n pallatin mbretror. sht nj sundimtar i madh q po kontrollon llogarit e tij dhe zbulon se nj nga shrbtort e tij i ka borxh 10.000 talenta, nj borxh i madh.
    Talenti nuk sht monedh, sht njsi pesh dhe sht e barabart me 58,9 kg ar.
    Nse e shumzojm me 10.000, rezulton 589 ton ar. Mendojm se t ardhurat vjetore nga taksat e mbretrimit t Herodit t Madh, i cili duhej t ndrtonte qytete t tra, Cezaren dhe Samarin, ndrtoi tempullin e Jeruzalemit, pallate, fortesa, ishte 900 talenta: 10.000 sht nj shum e pamas.
    Prandaj e ekzagjeruar qllimisht sepse dshiron t na paraqes pafundsin, faljen e pafund t Zotit. Kur na paraqitet kjo shmblltyr nganjher, jemi pak t shqetsuar sepse na thuhet: ti nuk je n gjendje t falesh ndonj fyerje t vogl q t bhet nga vlla kur ke nj borxh t madh ndaj Zotit!
    Dhe ne themi: Por ndoshta gjrat nuk jan kshtu, nuk kam kombinuar padretsi shum t rnda. Dhe pastaj ndonjher ndodh pikrisht e kundrta: Un e di q kam br disa sharje, ndrsa t tjert m kan br padretsi shum t rnda.

    Kjo nuk sht ajo q shmblltyra dshiron t na thot - do ta shohim s shpejti - ky numr dshiron t na tregoj vetm nj gj: madhshtin e pamatshme t zemrs s Zotit.
    E kuptojm mir n nuancn e dy foljeve.
    Folja e par, sht ajo q prdoret nga shrbtori n greqisht makrothumeson: ki nj zemr t madhe ndaj meje: Folja e dyt sht ajo q prshkruan sjelljen, ndjenjat e ktij sovrani t madh q sht Zoti q preket nga dhembshuria pr situatn e mjerueshme t shrbtorit: sht folja splagchnizomai q tregon nj dashuri t pamas t brendshme: nuk sht nj arsyetim q bn Zoti, nj llogaritje. Jo, Zoti ndjen dashurin pasionante, at t zorrve t nns.
    Ndoshta kemi vn re - do t hap nj parantez - se n ikonat bizantine kur paraqitet Kryqi, ky sht gjithmon shum i holl dhe m pas shpesh paraqitet me barkun e spikatur.
    sht pikrisht pr t na treguar se dashuria e pamas e brendshme e Perndis u zbulua n Kryq.
    Kjo sken e par dshiron t ngulit vetm nj t vrtet n mendjet tona: dashuria e Zotit pr njeriun sht e pafundme dhe sado t rnda t jen gjra, mkatt q bjm, ai vazhdon t na doj.
    Bibla thot se ai nuk i merr parasysh gabimet q bjm, i harron, i hedh pas shpine, i hedh n fund t detit.
    Jo se ai e miraton t keqen: askush nuk e urren aq sa ai t keqen, sepse e keqja, mkati, i njerzon fmijt e tij, por ai kurr nuk do t bj q njeriu t paguaj, t ndshkohet, t dnohet: nuk do t ket hakmarrje ndaj njeriut, nuk do t ket hesape, sepse Zoti sht dashuri dhe vetm dashuri.
    Prandaj, ky numr, dhjet mij, na zbulon se si sht Zoti, sepse do ta shohim m von problemi do t jet t akordojm zemrn ton me t tijn.

    Dikush mund t kundrshtoj kt imazh t Zotit, duke kujtuar disa tekste t Beslidhjes s Vjetr, n t cilat Zoti paraqitet shum i ashpr, mban mri kundr armiqve t tij, hakmerret, nuk i l t pandshkuar ata q bjn keq, i shfaros armiqt e Izraelit...
    Ka kto tekste, por duhet t kemi parasysh se Bibla na paraqet zbulesn progresive t fytyrs s Zotit. Zoti sht gjithmon i njjti, por njerzit gradualisht e kan zbuluar fytyrn e tij gjithnj e m t shklqyeshme dhe m t shndritshme.
    Dhe Bibla na tregon historin e ktij zbulimi gjat udhtimit q njerzit bn me Perndin, derisa drita e plot mbrriti n Jezusin e Nazaretit.
    Do t jet n Kalvar q Perndia do t na tregoj t gjithve pr dashurin e tij t pamas, t pafund, kur, pas gjith dmit q i kemi br, ai m n fund na thot: Un vazhdoj t t dua.
    Ishin njerzit q e kryenin kta krime, por prmes ktyre krimeve u zbulua se sa shum na do Zoti. sht e pamundur t shkojm m tej se kjo zbules dashurie.
    Ky sht imazhi i fundit q kemi pr Perndin. Ato t Bibles jan nj prgatitje pr kt zbulim t plot t Hyjit ton dhe sht ky imazhi i fundit t Zotit q duhet t mbajm parasysh dhe q n shmblltyr t gjersohet, zmadhohet s teprmi nga numri 10.000.
    Disa t krishter ndoshta nuk kan arritur ende te ky zbulim i plot t fytyrs s Zotit dhe jan ende t blokuar n gjysmn e rrugs. Kta besimtar nuk jan gzuar ende pr lajmin se Jezusi ka ardhur pr t na sjell n bot: zemra e Hyjit sht e pafund n dashurin e tij. E amsueshme sht dashuria e tij.
    Sigurisht, duke medituar kt, kemi kuptuar dika pr zemrn e Hyjit ton e tani duhet t zbulojm mesazhi i shmblltyrs, por pr ta kuptuar duhet t fshihet far ndodhi n pallatin e mbretit, n pjesn e par t shmbllstyrs.

    Supozoni ather se shmblltyra tani fillon me skenn e dyt:
    Sapo doli, ai shrbtor gjeti nj shrbtor tjetr si ai q kishte borxh njqind denar dhe, duke e kapur, e mbyti dhe i tha: Paguaj borxhin q ke! Shoku i tij i ra ndr kmbt dhe iu lut duke i thn: Bj durim me mua dhe un do ta kthej borxhin tnd. Por ai nuk deshi dhe shkoi dhe e futi n burg derisa t kthente detyrimin (v. 30).
    Jan dy shrbtor, njri sht kreditor, tjetri sht debitor 100 denar dhe 100 denar nuk jan pak, sht rroga e tre muajve t puns. Dhe debitori nuk paguan, sikur t mos e paguante qiran pr nj vit t tr. Pra, far bi huadhns? E fut n nj qoshe, pastaj e shan, n fund e kap per qafe dhe meqense as n kt mnyr nuk e merr dot at q i detyrohet tjetri, e fut n burg. Ishte mnyra n t ciln u vendos drejtsia n kohn e Jezusit dhe prandaj Jezusi e prdor kt imazh.
    Pra, kreditori nuk bri asgj t keqe, ai thjesht donte drejtsi.
    Ndoshta mund t ishte m i kuptueshm, mund t thoshte: mir, t shohim nse mund ta shtyjm pak pagesn. sht padyshim dikush me zemr t fort, por sht njeri i drejt, vepron sipas ligjeve n fuqi. Nse shmblltyra do t fillonte kshtu, gjithka do t ishte aty. Problemi sht ajo q ndodhi m par, n skenn e par, kur ai prdori t njjtn folje q po prdor tani borxhliu i tij: makrothumeson: ki nj zemr t madhe ndaj meje.
    N kt pik del mesazhi i shmblltyrs.
    Ktu prballen dy drejtsi, ajo e Zotit dhe ajo e njerzve, e cila sht drejtsi - nuk sht padrejtsi - por sht drejtsia e njerzve.
    Dhe Jezusi pyet: me cilin nga dy drejtsit dshironi t sintonizoni?
    Dshiron t jesh nj njeri i drejt apo dshiron t jesh nj fmij i Perndis?
    Nse doni t jeni t drejt sipas njerzve, keni t drejt t mbytni edhe vllain tuaj.
    Kushdo q nuk sht i krishter mund ta bj kt dhe askush nuk do ta dnoj, sepse ai vepron sipas drejtsis.
    Pr t, pr ata q nuk jan besimtar, nuk ka sken t par, nuk ka asnj referenc pr Atin n qiell; ai nuk e njeh zemrn e Zotit dhe vepron me drejtsi.
    Por pr ju - t pagzuar - sht skena e par: ju e njihni zemrn e Zotit, keni marr frymn e tij, jetn e tij.
    Ju jeni t shnuar nga ADN-ja e tij dhe prandaj i referoheni ksaj zemre t madhe t Zotit tuaj, jo drejtsis s njerzve.
    Dhe - ta theksojm - ky imazh i mbytjes jep nj ide t mir t nnshtrimit psikologjik ndaj t cilit reduktohet personi q ka br nj gabim. I ofenduari e mban n dor dhe mund t'i marr frymn, mund t'i heq gzimin e t jetuarit, mund ta mbaj gjithmon n do moment.
    Le t mendojm nj gabim q mund t bhet n nj marrdhnie n ift, nj gabim i rnd, ai q e ka psuar gabimin, i mban duart n qaf tjetrit. Mjafton vetm nj aluzion, nj aludim pr fajin e br dhe mund ta mbytsh personin, t'i heqsh frymn, t'i heqsh gzimin e t jetuarit.
    Kjo sht sjellja e atyre q ndjekin drejtsin e ksaj bote.
    Pra, pyesim veten: por far sjelljeje duhet t marr personi q i referohet skens s par, sepse ai njeh zemrn e Zotit?
    Un do t thosha se ne nuk duhet t favorizojm shfrytzuesit e zgjuar, kshtu q pr t mirn e vllait ton mund t jet edhe detyr t krkojm drejtsi, por kur nuk ka mundsi pr t marr dmshprblim, pr shembull, kur nuk sht e mundur t fshihet nj shpifje, nj poshtrim q m sht br nga pushtetart dhe sht i paprekshm, pastaj mbetet vetm hakmarrja.
    Duke pritur rastin e duhur pr ta br t paguaj, pr t prjetuar gzimin e shikimit t tij duke vuajtur, logjika e ksaj bote m thot: bje! merre kt knaqsi. Kujtojm Nien, Volterin, Frojdin e prmendm m par t thon: merre kt gzim.
    Shmblltyra ju thot se biri i Perndis nuk do ta bj kurr kt.
    Ai sht thirrur t riprodhoj fytyrn e Atit q sht dashuri vetm dashuri.
    Kjo logjik zbatohet natyrshm vetm pr ata q duan t jen fmij t Perndis, jo t drejt, por fmij t Perndis.

    Dhe tani le t shohim se far ndodh n skenn e tret:
    Duke par at q ndodhi, shrbtort e tjer u piklluan dhe shkuan t'i tregojn zotris s tyre gjithka q kishte ndodhur. Ather zotria e thirri njeriun dhe i tha: "Shrbtor i keq, t kam falur t gjitha borxhet, sepse m'u lute. A nuk duhej t kishe mshir edhe ti pr shokun tnd, ashtu si pata mshir un pr ty? Dhe, i indinjuar, mjeshtri ua dorzoi torturuesve t tij derisa ia ktheu t gjitha borxhet. Kshtu do t'i bj secilit prej jush edhe Ati im qiellor, nse nuk e falni vllan tuaj me zemr.
    Skena e fundit le t jemi t sinqert nuk na plqen, sht e keqe. Imazhet e gjuhs nuk jan tonat, jan ato t bots semite t kohs s Jezusit. Letrsia rabinike sht e mbushur me kto imazhe dramatike: dnime mizore, zinxhir, rrahje q u bhen t ligjve dhe i prdor edhe Jezusi. Ai nuk mund t bnte asgj tjetr. Nse donte t kuptohej nga t tjert, duhej t prdorte gjuhn e kohs s tij.
    Sigurisht q nuk do t thot q Zoti i bn kto gjra.
    far dshiron t na msoj kjo gjuh? Dshiron t na thot vetm nj gj: se ata q nuk din t falin pa kushte, mund t jen njerz t drejt sipas kritereve t ksaj bote, por Zoti nuk i njeh ata si bij, ai nuk i sheh tiparet e veta, ai nuk sheh se jan n imazhin dhe n prgjasimin e vet.
    Fmijt e Perndis duhet t jen t mshirshm, domethn t ken nj zemr aq t madhe sa ajo e Atit qiellor, ata duhet t duan pa kushte.
    Kush dashuron - thot Pali n letrn drejtuar Korintasve - nuk merr parasysh t keqen e marr, gjithmon gjen nj arsye pr t kuptuar, pr t shfajsuar ata q kan br gabime, nuk i publikon gjrat negative, gjithmon u beson t tjerve, nuk e humb kurr shpresn q mund t ket nj rikuperim t jets.
    Zoti na bri mir, nuk jemi br pr t qen vetm, por pr t qen bashk, n familje, n shoqri, n komunitetin e krishter dhe, duke qen se jemi bashk, i bjm mir njri-tjetrit, por n mnyr t pashmangshme bjm gabime, hyjm n borxhe me njri-tjetrin dhe pr kt arsye t gjith kemi borxhe pr t mbledhur, disa m shum se t tjert. Dhe sht mir t jet kshtu.
    N grindjet tona, n mosmarrveshjet, n ofendimet e dhna dhe t marra, t gjithve na ofrohet mundsia t tregojm se i ngjajm Atit n qiell, se jemi fmijt e tij.
    Sa bukur sht t'i themi vetes: Nuk dua t'i mbaj duart n qaf vllait tim, heq dor nga drejtsia e njerzve, sepse jam fmij i Zotit.

    Dhe kushdo q m sheh duke dhn 100 denar, mund t pyes vetm: por ky njeri ka nj baba dhe babai i tij sht n parajs, ai jep 100 denar, Ati i qiellit duhet t jet dikush q jep 10.000 talenta.

  14. #374
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord VITI A

    M 17-9-2023.

    LEXIMI I PAR: Sir. 27, 30 - 28, 7.



    27,30 Hidhrimi dhe urrejtja njnj jan t urrejtshme,
    T dyja n zemrn i ndryen mkatari.
    28,1 Kush do t ahmerret, do t gjej ahmarrje prej Zotit
    e mkatet e tija gjithmon i ruan para sysh.
    2 Falja padrejtsin t afrmit tnd
    E kur do t lutesh, mkatet e tua do t falen.
    3 Njeriu mban hidhrimin kundr njeriut,
    si mund t krkoj prej Hyjit shrim?
    4 S’ka mshir pr njeriun, t ngjashmin e vet
    e lutet t’i falen mkatet e tija?!
    5 Ai, vdekatar, mban n zemr hidhrim
    e lyp q Hyji t jet me t i dhimbshm?!
    Kush do t lutet pr fajet e tija?!
    6 T t bjer n mend mbarimi yt e pusho t urresh;
    Kujto shkatrimin e vdekjen, e mbaj urdhrimet.
    7 Kujtoji urdhrimet e mos iu hidhro t afrmit!
    Kujto beslidhjen e t Lartit Zot
    e mos i jep rndsi fyerjes q ta bn i afrmi.




    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    RRUGA E GJAT NGA HAKMARRJA N FALJE.



    “Bhuni zemrdhemshur pr ata q nuk din”: kjo ftes pr dhemshuri nuk na habit kur e dim se Ben Sira sht nj autor shum i vonuar. S pari disa fjal pr t: Ben Sira i Urti (t cilin ne e quajm edhe Sirach ose Kishtar) jetoi n shekullin e dyt para Krishtit (rreth vitit 180), domethn shum pak para ardhjes s Jezusit n bot; prandaj ai kishte prfituar nga i gjith zbulimi progresiv i Beslidhjes s Vjetr.
    Sepse e gjith Bibla mund t lexohet si nj prpjekje e durueshme e Perndis nprmjet profetve t tij pr t rrnjosur hakmarrjen nga zemrat tona. Q nga Kaini, i cili u hakmor shtat her, spiralja e dhuns ishte ndezur deri n at pik sa nipi i tij i largt, Lameku, u mburr shtatdhjet e shtat her pr hakmarrjen. Me durim, autort biblik e prmbysn prirjen: nprmjet ligjeve ose predikimit t profetve, u prfundua duke par nj ideal tjetr, t vetmin i denj pr bijt e Perndis q jemi ne njerz. Ben Sira sht n fund t zinxhirit dhe transkripton fjaln e fundit mbi zbulimin e Izraelit.
    Pr t predikuar zemrdhemshurin, ai zhvillon nj argument t par: "Mendoni pr Aleancn e M t Lartit dhe faluni atyre q nuk din”, domethn, mendoni pr besnikrin e Zotit gjat historis ndaj popullit t tij q sht kaq shpesh jobesnik, individualisht dhe kolektivisht. Argumenti i dyt: "Mendo pr urdhrimet dhe mos mbaj inat ndaj fqinjit tnd". Tani far than urdhrimet? Ata than: "Duaje t afrmin tnd si veten tnde". T duash t afrmin si veten tnde, padyshim nnkupton, n rrethana t caktuara, t dish t falsh.
    Argumenti i tret sht m befasues:
    "T t bjer n mend mbarimi yt e pusho t urresh; Kujto shkatrimin e vdekjen, e mbaj urdhrimet” (v. 6).
    Nse mendojm pr fatin ton prfundimtar dhe heqim dor nga do urrejtje, nse mendojm pr shkatrimin, rnien dhe vdekjen ton, ather do t heqim dor nga do urrejtje. A sht mendimi i vdekjes son ai q duhet t na shtyj t behemi zemrdhemshur ndaj t tjerve? sht, besoj, nj thirrje pr kthjelltsi, pr voglsin ton: ne jemi pluhur, kush jemi ne pr t gjykuar t tjert? Ndoshta sht gjithashtu nj mnyr pr t na kujtuar se edhe ne do t dalim para gjykatsit t drejt dhe m pas voglsia jon do t ekspozohet n mes t dits. Sipas Ben Sirs, sht pikrisht pr shkak t voglsis son, brishtsis son q Zoti na trajton me dashuri. Disa kapituj prpara ktij, Ben Sira pohoi: “Zoti sht i durueshm me njerzit dhe derdh mshirn e tij mbi ta. Ai sheh dhe e di se sa i mjer sht fundi i tyre; kjo sht arsyeja pse ai fal pa llogaritur. Njeriu ka mshir pr t afrmin e tij, Zoti ka mshir pr do krijes..." (Si. 18,11-13).

    MOS I JEPNI RNDSI FYERJES Q IU BN I AFRMI.


    Por ather far duhet t mendojm pr frazn: "Kush do t ahmerret, do t gjej ahmarrje prej Zotit, i cili mkatet e tija gjithmon i ruan para sysh?” (v.28,1).
    Kuptohet q Zoti nuk hakmerret kurr. Ai shpreh nj t vrtet t jets son: domethn q hapat tan t vegjl n logjikn e mshirs prgatisin zemrat tona pr t pritur mshirn e Zotit. Anasjelltas, ne jemi t paaft as t imagjinojm dhe t shijojm mshirn e Zotit pr sa koh q refuzojm qndrimin m t vogl t mshirs ndaj t tjerve.
    I kthehem srish vargut t fundit: “Falni ata q nuk din.” Nuk mund t mos mendojm pr fjalt e Jezusit n Kryq: "O At, fali ata, ata nuk din se far bjn". Ata q bjn keq, duke filluar nga vetja, nuk i kan vlersuar pasojat. Knaqja e Zotit, me pak fjal, shkon deri aty sa t thot se nse bjm t keqen, kjo sht nga injoranca.
    Ende n kt varg t fundit (Si, 28.7), Prkthimi Ekumenik i Bibls ofron nj prkthim tjetr shum t gjall:
    "Kujto beslidhjen e t Lartit Zot e mos i jep rndsi fyerjes q ta bn i afrmi”.
    Kujtoni Beslidhjen e Shum t Lartit dhe kalojeni fyerjen. M duket se ky sht nj prkufizim shum i bukur i faljes; ajo e shpreh qart realitetin: ne nuk mund ta fshijm nj ofendim... nuk ka gj t till si fshirje... por mund ta kaprcejm. Pas nj dmtimi fizik, na mbetet nj mbres, lkura nuk do t jet m e re dhe asnj sasi sfungjeri nuk do ta fshij plagn; pr nj dmtim moral, sht e njjta gj: asgj nuk mund ta pengoj at t ndodh; dhe n raste t renda mund t mbetemi me vrag pr jetn... N jetn ton familjare, miqsore, profesionale, famullitare... nuk mungojn shembujt. Asgj nuk do t mund t fshij shpifjen, gjestin e prmimit, pabesin e rnd, rrahjet dhe t gjitha aktet e dhuns. Fjalt dhe veprimet tona prodhojn fryte helmuese, ndonjher edhe shkatrrim. Do t rifillojm t ndrrojm, kur, duke pranuar se fajin e kemi ne, t kthehemi mbrapa n koh, do t rikthejm n stpin ton, n njfar mnyre... Por kjo nuk sht e mundur, as pr fajtorin, as pr viktimn.
    Nga ana tjetr, ne, si thot Ben Sira, mund t kalojm mbi ofendimet; falja nuk konsiston n harresn ose n injorimin e nj t kaluare q nuk mund t harrohet ose injorohet n do rast, por n lvizjen mbi t dhe n prpjekjen pr t mbijetuar dhe rinovuar marrdhnien q u ndrpre nga i fyeri, duke ofruar srish miqsin, besimin e vet; falja na jep akoma mundsin t pranojm se ka ende nj t ardhme t mundshme. Fjala “Par-don”, etimologjikisht do t thot se fjala sht prbr nga dy pjes “par-don”: domethn dhurata e prsosur, e prfunduar, dhurata prtej ofendimit. Pr shkak se sht e prsosur, mund t jet vetm vepra e Shpirtit Shenjt n ne.

  15. #375
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITKJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord VITI A

    M 17-9-2023

    PSALMI: 103, 1-2, 3-4, 9-10, 11-12.



    Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt. 2 Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija.
    3 Ai i fal t gjitha fajsit e tua, Ai i shron t gjitha smundjet e tua; 4 Ai ta shpton jetn prej varrit, ai t kurorzon me mirsi e dashuri,
    9 Nuk zemrohet gjithher as s’e mban hidhrimin pr jet t jets. 10 Nuk sillet me ne sipas mkateve tona as nuk na shpaguan sipas t kqijave tona.
    11 Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok, aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn. 12 Sa sht lindja larg perndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    BEKOJE, SHPITI IM, ZOTIN
    .


    Liturgjia e ksaj t diele na ofron vetm tet vargje t Psalmit 103, por n realitet psalmi ka njzet e dy vargje! Tani dihet mire se alfabeti hebraik ka njzet e dy shkronja; prandaj ne themi pr kt psalm se ai sht "nj psalm alfabetik"; dhe kur nj psalm sht “alfabetik”, ne e dim paraprakisht se ai sht nj psalm falnderimi pr Aleancn. Dhe n t vrtet, Andr Chouraqui thot se ky psalm sht "Te Deum-i" i Bibls, nj kng mirnjohjeje pr t gjitha bekimet me t cilat kompozitori (q do t thot populli i Izraelit) u derdh nga Zoti.
    Karakteristika e dyt e ktij psalmi, sht "paralelizmi": do varg prbhet nga dy rreshta q prgjigjen si n jehon: ideali pr t knduar do t ishte alternimi rresht pas rreshti; ndoshta, pr m tepr, ishte kompozuar pr t'u knduar nga dy kore t alternuara. Kt paralelizm, kt “lkundje”, e ndeshim shum shpesh n Bibl, n tekste poetike, por edhe n pjes t shumta n proz; procesi i prsritjes i dobishm pr kujtesn, natyrisht, n nj qytetrim gojor, por mbi t gjitha shum sugjestionues; po t kujdesemi pr leximin duke nxjerr ball pr ball dy rreshtat brenda do vargu, poezia merr nj rndsi t jashtzakonshm.
    Nga ana tjetr, kjo prsritje e s njjts ide, radhazi n dy forma t ndryshme, padyshim bn t mundur qartsimin e mendimit, e pr rrjedhoj edhe kuptimin m t mir t disa termave biblike. Pr shembull, vargu i par na ofron dy paralele interesante:
    "Bekoje, shpirti im, Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt”.
    Paralelja e par: "Bekoje Zotin"... "Bekoje emrin e tij t shenjt": hern e dyt, n vend q t themi "ZOT", themi "EMRI": edhe nj her, shohim se EMRI, n Bibl, sht personi.
    Paralelja e dyt, ende n kt varg t par:
    “Bekoje, shpirti im, Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt”, shohim qart se fjala shpirt nuk ka ktu kuptimin q ne i japim spontanisht. Duke ndjekur mendimtart grek, ne priremi ta paraqesim njeriun si shtim i dy komponentve t ndryshm, t huaj pr njri-tjetrin, SHPIRT dhe TRUPI. Por prparimi n shkencat njerzore n shekullin e njzet konfirmoi se ky dualizm nuk i prgjigjej realitetit. N mentalitetin biblik, pikrisht, kemi nj konceptim shum m t unifikuar dhe kur themi “shpirti”, bhet fjal pr t gjith qenien. Bekoni Zotin, shpirti im, bekoje emrin e tij t shenjt, gjith qenien time".
    Strofa e dyt i bn jehon fjalve t Ben Sirs, n leximin e par: “Ai i fal t gjitha mkatet e tua”; dhe psalmi zhvillohet:
    “9 Nuk zemrohet gjithher as s’e mban hidhrimin pr jet t jets. 10 Nuk sillet me ne sipas mkateve tona as nuk na shpaguan sipas t kqijave tona.
    Mir: ai nuk vepron ndaj nesh sipas gabimeve tona, nuk na shprblen sipas gabimeve tona... Sa larg sht Lindja nga Perndimi, ai i largon mkatet tona.



    BHUNI PRSRI SI FMIJ.


    Nj fjali si kjo: "Zoti nuk na trajton sipas gabimeve tona, nuk na shprblen sipas gabimeve tona..."
    vrteton, nse do t ishte e nevojshme, se populli i Izraelit kishte zbuluar shum koh prpara nesh se logjika e Zoti nuk sht logjika e "t jap e marr", por ai i shprblimit. Ky zbulim ndodhi vetm ngadal, gjat gjith historis biblike. Pedagogjia e Zotit ndaj popullit t tij u shpalos gradualisht, me durim, pr t'u zbuluar atyre se Ai sht Gjith Tjetri: gjithka tjetr nga ne, por edhe gjithka tjetr nga sa imagjinojm. E kemi shum t vshtir t braktisim paraqitjet tona pr nj Perndi t modeluar sipas nesh, pr nj Perndi q do t na jepte llogari dhe sprova... Lajmi i Mir q prhapet n t gjith Bibln sht pikrisht:
    "Perndia i but dhe i mshirshm, i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri”;
    Kjo fjali sht, n librin e Eksodit (Dal, 34,6), zbulesa, besimi q Perndia i bri pr veten e tij Moisiut.
    Kjo na lejon t kuptojm m mir vargun e mposhtm:
    "11 Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok, aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn. 12 Sa sht lindja larg perndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona”.
    Ashtu si qielli sundon mbi tokn, aq e fort sht dashuria e tij pr ata q e kan frik.
    Ne e ndeshim kt fjal "frik" mjaft shpesh n Bibl dhe nuk sht domosdoshmrisht shum simpatike pr ne a priori. Por, pasi t kemi zbuluar Zotin si Zotin e butsis dhe t mshirs q nuk sht n gjyq kundr nesh, nuk kemi m arsye t kemi frik prej tij. Fjala "frik" ka ndryshuar kuptimin. Ndrsa populli i Izraelit zbuloi fytyrn e vrtet t Perndis s tyre, pak nga pak frika e tyre spontane u shndrrua n shpirt birnor. Problemi sht se secili prej nesh duhet ta ribj kt rrug t konvertimit pr veten...
    I vendosur n pranin e Zotit, krejt t shenjt, njeriu prjeton spontanisht frik; dhe duhet nj konvertim i plot i besimtarve n mnyr q, pa humbur asnj nga respekti pr At q sht Gjith-Tjetri, t msojm, t prvetsojm nj qndrim birnor ndaj Tij. Frika ndaj Zotit, n kuptimin biblik, sht me t vrtet frika e shndrruar n nj shpirt birnor: nj konvertim q sht ende pr t'u br vazhdimisht. Ndoshta kjo sht kuptimi i fjalve “Behuni srish si fmij t vegjl”… fmijt e vegjl q e din se babai i tyre nuk sht gj tjetr vese butsi. Prandaj, kjo "frik" prfshin dhe butsin n kmbim, njohjen dhe shqetsimin pr t'iu bindur babait, sepse djali e di mir se urdhrimet e babait udhhiqen vetm nga dashuria: si nj i vogl largohet nga zjarri, sepse babai i tij e paralajmron se ai rrezikon t digjet...
    Pr m tepr, n t njjtin Psalm 103 ndeshemi (n nj varg q nuk sht pjes e liturgjis s ksaj t diele) n nj fjali q thot m s miri se far sht "frika nga Zoti" n kuptimin biblik:
    "Si butsia i atit ndaj bijve t tij, e till sht dhembshuria e Zotit ndaj atyre q kan frik prej tij" (v. 13).
    Kjo paralele na tregon qart se frika ndaj Zotit nuk sht gj tjetr vese frik, sht nj qndrim birnor. E megjithat, kjo nuk na shtyn drejt dobsis, prkundrazi: sepse besnikria e vrtet ndaj dashuris sht plot krkesa. Por ne gjithmon duhet t fillojm prsri nga kjo butsi q “prshkon” mkatet tona, braktisjet tona; at q Jezusi do t bj shmblltyra n shmblltyrn e babait dhe t djalit plangprishs.

  16. #376
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord VITI A

    M 17-9-2023.

    UNGJILLI: Mt. 18, 21 – 35.




    21 Ather Pjetri iu afrua dhe e pyeti: “Zotri, nse vllai im gabon ndaj meje, sa her duhet ta fal? Deri n shtat her?”
    22 Jezusi iu prgjigj: “Nuk po t them deri n shtat her, por deri n shtatdhjet her shtat her!
    23 Prandaj Mbretria e qiellit i prngjan mbretit q vendosi t rregulloj llogarit me shrbtort e vet. 24 Kur filloi t bj llogari, i solln njrin q i kishte detyrim dhjet mij talenta. 25 E, pasi nuk kishte t’ia kthente, zotria i tij dha urdhr t shitej ai, gruaja e tij, fmijt e tij dhe krejt pasuria e tij e t kthehej detyrimi. 26 Ather shrbtori i ra ndr kmbe dhe iu lut: ‘Ki durim me mua dhe do t’i kthej t gjitha!’ 27 Zotria pati mshir ndaj atij shrbtori, e liroi edhe ia fali detyrimin.
    28 Porse, pikrisht ky shrbtor, duke dal prej andej, u takua me nj shok t tij, gjithashtu shrbtor, q i kishte detyrim njqind denar. Dhe, si e zuri, ia ngjiti n fyt duke i thn: ‘Ma kthe detyrimin!’ 29 Ather shoku i tij i ra ndr kmb dhe iu lut: ‘Ki durim me mua dhe do t’i kthej.’ 30 Por ai nuk deshi dhe shkoi dhe e futi n burg derisa t kthente detyrimin.
    31 Kur shrbtort e tjer ‑ shokt e tij, pan se ’ndodhi, u piklluan pr s teprmi, shkuan dhe e njoftuan zotrin pr krejt ka ndodhi. 32 Ather zotria i tij e thirri dhe i tha: ‘Shrbtor i keq, un ta fala tr borxhin, sepse m’u lute. 33 A nuk u desh q edhe ti t kishe mshir ndaj shokut tnd, sikurse edhe un pata mshir ndaj teje?’ 34 Ather zotria i tij, i hidhruar, ua dorzoi torturuesve derisa t kthente tr detyrimin.
    35 Kshtu do t bj me ju edhe Ati im qiellor, nse s’e falni me gjith zemr secili vllan tuaj”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJA.

    KUR MSHIRA I TEJKALON MENDIMET TONA.


    Kjo shmblltyr paraqitet si nj histori n tre akte: akti i 1.r, mbreti i la hesapet me shrbtort e tij dhe i sillet atij nj njeri q i detyrohet nj shum t madhe; logjikisht, sipas ligjeve n fuqi, duhet t jet dnua n burg ai, gjith familja e tij derisa t gjith t ken punuar pr t shlyer detyrimin... Dhe prsri, shuma sht e till q disa veta, me pun e tyre pr shum vjet, nuk do t mjaftonin pr t fituar paran e nevoishme. Debitori i lutet mbretit q t kt durim dhe mbreti, i kapur nga dhembshuria, e l t shkoj duke i thn: "Nuk m ke m borxh".
    Akti i 2, i njjti shrbtor bn t kundrtn me debitorin e tij: pr nj borxh t vogl, nuk ndjen mshir pr t, nuk flet as pr nj afat dhe e fut n burg.
    Akti i 3, mbreti e qorton pr ngurtsin e zemrs: “A nuk u desh q edhe ti t kishe mshir ndaj shokut tnd, sikurse edhe un pata mshir ndaj teje?’” (v.33).
    Prandaj sht para s gjithash nj shmblltyr mbi dembshurin dhe mshirn e Perndis: nj mshir q krkon vetm t na fal t gjitha borxhet tona; nj mshir q n nj far mnyre duhet t na “shtrihet” mbi ne, pasi jemi krijuar “sipas shmblltyrs dhe ngjashmris s Zotit” (Zn.1,26).
    Kjo dhemshuri dhe mshir nuk sht e natyrshme pr ne dhe pyetja e Pjetrit e vrteton qart kt; edhe kur jemi me qllime t mira t gatshm pr t falur, prap do t donim t mos e lm veten t zvarritemi shum larg! “Ather Pjetri iu afrua dhe e pyeti: “Zotri, nse vllai im gabon ndaj meje, sa her duhet ta fal? Deri n shtat her?” (v.2). Jemi ende larg faljes s nj borxhi t pallogaritshm, si ai i shmblltyrs! Dhe ky sht sigurisht nj nga thekset e ksaj historie t vogl: llogaritja nuk krkohet. Nuk sht shtje t dim se n ciln pik jemi n gjendje t mir pr t ndjer e t pasur mshir.
    Mshira, sipas definicionit, sht emocioni q na kap, sht m e fort se ne, shkon prtej llogaritjeve tona t vogla. Kjo sht ajo q Jezusi ddhiron q Pjetri t bj: t shkoj prtej do llogaritjeje, do arsyeje, do arsyetimi. Shtat her, megjithat, tashm nuk ishte keq... dhe Shn Pjetri, duke propozuar numrin shum simbolik shtat, tashm kishte br nj hap t madh! Por Jezusi e fton at t bj dika krejtsisht t ndryshme: ai duhet t shkoj deri n shtatdhjet her shtat her (ose shtatdhjet e shtat her shtat her sipas dorshkrimeve t tjera), me fjal t tjera pr nj koh t pacaktuar.
    Jezusi nuk i prsrit rastsisht kto shifra: mbani mend historin e Kainit dhe at t Lamekut: pas vrasjes s vllait t tij Abelit, Kaini jetoi me frikn e hakmarrjes fisnore: Me t vrtet druante q personi i par q do ta gjente, do ta kishte vrar.
    "Ti po m dbon sot prej toks s plleshme dhe m duhet t fshehem prej fytyrs sate dhe do t jem rravgues dhe endacak prmbi tok. Kndej, edhe kushdo q t m gjej, do t m vras”. (Zn. 4,14). Por Zoti ia siguroi mbijetesn e tij vetm me krcnimin e nj hakmarrjeje edhe m t tmerrshme pr kdo q do t guxonten ta sulmonte: “Jo, pra, assesi s’do t ndodh ashtu, sepse kushdo q ta vras Kainin, do t ndshkohet shtatfish”! E Zoti i vuri Kainit nj shenj q t mos ta vras askush q do ta gjente" (Zn. 4, 15). Ky sht ai q mund ta quajm cikli i dhuns. Pes breza m von, strnipi i tij, Lameku, me krenari u lavdrua veten sepse u hakmorr shtatdhjet e shtat her; dhe ua kndoi grave t tij, Ads dhe Kills, kt kng t tmerrshme: “Ada dhe Silla, dgjoni zrin tim, gra t Lamekut, dgjoni fjaln time: Pr nj plag kam vrar nj burr; pr nj mavijosje, nj fmij. Kaini do t hakmerret shtat her dhe Lameku shtatdhjet e shtat her!” ((Zn. 4, 23-24).
    Me fjal t tjera, pr nj plag t thjesht, ai vret nj njeri; pr nj mavijosje t thjesht vret nj fmij, por nse dikush m vret, do t hakmerrem shtatdhjet e shtat her.


    FALJA E ZOTIT NUK KA KUSHTE.

    Gjat gjith historis biblike, Zoti do ta ftoj njerzimin t lirohet nga kjo spirale dhune. Fillon me ligjin mbi hakmarrjen duke i vn caqet (nj sy pr nj sy, nj dhmb i vetm pr nj dhmb, nj jet e vetme pr nj jet); pastaj, gjat shekujve dhe prparimit n zbulimin e Zotit t vrtet, tekstet e Ligjit si dhe profett ftojn Popullin e Zgjedhur q t arrij t fal,n qllim q sjellja e besimtart t jet e prngjashme me sjelljen e Zotit q sht gati t fal gjithmon; kshtu populli i Izraelit mson pak nga pak t kaloj nga hakmarrja n falje.
    Duke marr kndvshtrimin e kundrt t kngs s Lamekut (duke falur shtatdhjet her shtat her), Jezusi e fton Pjetrin, domethn dishepujt e tij, t ndrmarrin hapin prfundimtar, at t faljes s pakufishme, si ai madje do ta prjetoj at n kryq. Pr shkak se falja e Krishtit sht si falja e Perndis, ajo nuk njeh kufij.
    Fakti mbetet sepse fundi i shmblltyrs duket se kundrshton kt falje t pakufizuar t Zotit. Shrbtori q nuk e ka falur shokun e vet, e humb prfitimin e faljes s mbretit. Sigurisht q ka nj t vrtet shum t madhe pr jetn ton atje; le t marrim nj shembull: pas nj periudhe t that, toka e kopshtit sht br e paprshkueshme; sht e kot q t humbim koh pr ta ujitur, uji do t rrshqas pa deprtuar; edhe shiu i rrmbyeshm nuk mund ta ujit m; s pari do t duhet t lrohet. Zoti e di se sa e vshtir sht ndonjher pr ne q t falim, t "kaprcejm ofendimin" si thot Ben Sirac. Por ndoshta falja q u sht dhn vllezrve tan “me gjith zemrn ton” sht kjo pun paraprake, thelbsore pr t mirpritur mshirn e Perndis. Zemra e fort, zemra e that nuk mund t marr duratn e faljes s Zotit, dhe nuk mund t marr nga Shpirti Shenjt duratn e hirit dhe t forces pr t “kaprcyer ofendimet”.
    Nuk sht Zoti ai q ndalon s faluri, jemi ne q jemi br t paprshkueshm; por n fakt, ndoshta kjo ndodh thjesht sepse ne nuk jemi mjaftueshm t qart pr t gjitha faljet nga t cilat prfitojm: shrbtori i shmblltyrs, i ngarkuar me nj borxh monstruoz dhe q e pa veten t liruar prej tij menjher, vetm fal mshirs s Zotit, normalisht duhej t ishte mbushur nga mirnjohja sa t kishte harruar do gj tjetr!

  17. #377
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    E DIELA 25 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord. VITI A.

    M 24-9-2023


    UNGJILLI: Mt. 20, 1-16.


    1”Mbretria e qiellit sht e ngjashme me at zot shtpie, i cili doli hert n mngjes q t gjej puntor pr vreshtin e vet. 2 E, si u mor vesh me puntort me nga nj denar n dit, i oi n vreshtin e vet. 3 Pastaj doli edhe rreth ors tre, pa disa t tjer duke ndenjur t papun n treg 4 e u tha: ‘Shkoni edhe ju n vreshtin tim e do t’ju jap sa t jet e drejt.’ 5 Shkuan edhe ata. Prap doli rreth ors gjasht dhe ors nnt e bri ashtu. 6 Doli prsri rreth ors njmbdhjet, gjeti t tjer q po rrinin t papun dhe u tha: ‘Prse rrini ktu t papun gjith ditn?’ 7 Ata iu prgjigjn: ‘Sepse askush nuk na mori n pun.’ Ai u tha: ‘Shkoni edhe ju n vresht!’
    8 Si u b mbrmje, i zoti i vreshtit i tha kujdestarit t vet: ‘Thirri puntort dhe jepu pagn ‑ fillo prej atyre t fundit e deri n t part.’ 9 Erdhn kshtu ata t t njmbdhjets or e morn secili nga nj denar. 10 Kur erdhn t part, menduan se do t merrnin m shum. Por edhe ata morn nga nj denar. 11 Duke e marr i ankoheshin t zotit t shtpis 12 e thoshin: ‘Kta t fundit punuan vetm nj or e ti i barazove me ne q mbartm mundin e dits e vapn.’
    13 E ai iu prgjigj njrit prej tyre: ‘Mik, s’po t bj padrejtsi! A nuk u more vesh me mua pr nga nj denar? 14 Merr sa t prket e nisu! Un dua t’i jap edhe ktij t fundit sa ty! 15 A nuk kam t drejt t bj me pasurin time si m plqen mua? Vall a duhet t jesh ti smirzi pse jam un i mir?’
    16 Kshtu t fundit do t jen t part, e t part t fundit!”.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Komentoj nj shmblltyr t Jezusit q do t na lr nj shije t hidhur n goj. Do ta kemi shum t vshtir t pranojm mesazhin q Jezusi dshiron t na komunikoj. Pr m tepr, kur m duhet t komentoj kt fragment ungjillor, nse bhet paraprakisht pyetja n kish: "Por a jeni dakord me at q thot shmblltyra?" t gjithe duke tundur kokn, thon se nuk jan dakort.
    Pse e thot Jezusi? Sepse Pjetri e pyeti: Msues, e shikon, ne kemi ln gjithka, sepse kemi vendosur t ndrtojm at bot t re, Mbretrin e Perndis q ti dshiron t jet e pranishme n kt bot. Ne duam t angazhohemi, por duam t dim se far do t marrim dhe Jezusi prgjigjet: "Ju do t keni nj njqindfish dhe nj trashgim t jets s prjetshme" dhe m pas shton nj fraz misterioze: "Kshtu t fundit do t jen t part, e t part t fundit” (v.16).
    Cila sht tema q trajtohet?
    Kjo sht pyetja q ngriti Pjetr, shtja e pagave. Kur hartohet nj kontrat pune, paga sht tema n plan t par dhe Pjetr kishte t drejt q e ngriti problemin sepse sht nj shtje q na prfshin edhe ne. Ashtu si Pjetr dhe si apostujt, edhe ne kemi dhn aderimin ton me Krishtin, ne jemi t prkushtuar t ndrtojm nj bot t re, t punojm shum n mnyr q gjrat n bot t shkojn m mir sipas Ungjillit t tij, por duam t dim se far pages do t na jap ai n fund.
    Kur lidhim nj kontrat, duam q gjrat t bhen n mnyr t drejt. Dhe cila sht drejtsia q duam? Pikrisht at q donte Pjetri, at q kishin parasysh t gjith izraelitt kur nnshkruan nj kontrat.
    Pr shembull, ka shmblltyra rabinike shum t ngjashme me at t Jezusit.
    Ishte nj rabin q vdiq shum i ri n moshn 28-vjeare. Dhe kur nj rabin i madh bri lavdin e tij, ai tregoi nj shmblltyr dhe tha:
    Ishte nj mbret q kishte puntor. Njri punonte vetm dy or, t tjert punonin gjith ditn dhe ai i paguante t gjith njsoj. Ata q kishin punuar gjith ditn u ankuan dhe pronari u prgjigj: n dy or ai bri shum m tepr se ju. Prandaj me t drejt u dhash t njjtn pages t gjithve”.
    Kjo sht drejtsia q sht e mir, kur lidhet nj kontrat: n baz t puns q bn, paguhet. Le t dgjojm tani at q Jezusi mendon dhe prgjigjet me nj shmblltyr:
    “1 Mbretria e qiellit sht e ngjashme me at zot shtpie, i cili doli hert n mngjes q t gjej puntor pr vreshtin e vet. 2 E, si u mor vesh me puntort me nga nj denar n dit, i oi n vreshtin e vet. 3 Pastaj doli edhe rreth ors tre, pa disa t tjer duke ndenjur t papun n treg 4 e u tha: ‘Shkoni edhe ju n vreshtin tim e do t’ju jap sa t jet e drejt.’ 5 Shkuan edhe ata. Prap doli rreth ors gjasht dhe ors nnt e bri ashtu. 6 Doli prsri rreth ors njmbdhjet, gjeti t tjer q po rrinin t papun dhe u tha: ‘Prse rrini ktu t papun gjith ditn?’ 7 Ata iu prgjigjn: ‘Sepse askush nuk na mori n pun.’ Ai u tha: ‘Shkoni edhe ju n vresht!’”.
    Shmblltyra q komentojm, na vendos n kontekstin shoqror t kohs s Jezusit, q sht ai i nj shoqrie fshatare. sht momenti i vjeljes, sht koha n t ciln prodhuesit e vers jan t gjith shum t tensionuar, t shqetsuar, sepse kur t piqet, rrushi duhet t korret dhe t shtypet shpejt dhe prandaj duhet t zgjedhen dita e duhur, nj dit kur nuk bie shi. Pr pronart e vreshtave t mdha, ka nj shqetsim shtes, sepse duhet t gjejn puntor q drgojn pastaj n vreshtin e tyre, puntor q nuk kan pun t prhershme.
    Kjo sht nj mundsi q nuk duhet t humbet, sepse duke luajtur me shqetsimin e vreshtarve, puntort mund t marrin nj rrog m t lart dhe n fakt konstatojm se ekziston nj grup i ktyre njerzve t gatshm q duan t fitojn dhe q shfaqn shum hert n sheshin e fshatit duke pritur q t mbrrij ndonj prodhues i vers pr t'i marr ata n baza ditore.
    Pikrisht n kt pik fillon shmblltyra jon, n nj mnyr shum realiste. Personazhi i par q hyn n sken, sht pronari i nj vreshti q vjen n sheshin e fshatit n orn 5.30 t mngjesit, por ai sht ngritur q n orn tre, sepse krkon t organizoj t gjith punn. Ai mund t kishte drguar faktorin e tij, por ndoshta faktori sht ende n gjum. sht ai q shkon direkt n shesh, sht shum i interesuar t gjej puntor dhe n fakt gjen nj grup t par, me t cilin negocion pagesn pr dymbdhjet ort e puns s dits.
    Pastaj del edhe katr her t krkoj puntor, n orn nnt t mngjesit, n mesdit, n orn tre pasdite dhe nuk bn pazare me ta pr para: ai thot: shkoni n pun, do t’ ju jap far sht drejt.
    Pr t kuptuar at q Jezusi dshiron t na thot me kt shmblltyr, duhet t'i referohemi simboliks biblike t hardhis, vreshtit dhe vers, t cilave Jezusi i referohet shpesh.
    Kujtojm vern n dasmn n Kan ose kur Jezusi thot:
    "1 “Un jam hardhia e vrtet,
    e im At sht vreshtari.
    2 do shermend n mua, q nuk jep fryt,
    Ai e pret,
    kurse secilin q jep fryt,
    Ai e pastron,
    q t jap m shum fryt” (Gj. 15,1-2).

    Vreshti sht nj nga simbolet e popullit t Izraelit dhe kt imazh e gjejm n psalmet dhe profett.
    N kapitullin e pest t profetit Isaia sht Knga e famshme e vreshtit, kur Zoti mbolli nj vresht pr t cilin krenohej, priste rrush t shijshm - thot profeti - por mori rrush t thart, t pangrnshm, jo ato fruta q ai kishte shpresuar t merrte: fryte dashurie, drejtsie…
    Pse rrushi sht simboli i ktij populli q duhet t prodhoj kt frut? Sepse nga rrushi vjen vern. N Bibl, dehja dnohet. Sirahu n kapitullin 31 thot:
    “Vers mos i shit trimri, sepse shum i ka humbur vera”! Furra e sprovon brumit e elikut: kshtu edhe vera zemrat e krenarve n grindje. Vera sht jeta pr njeriun, nse e pi me prkore…(v. 30-32)… Vera u krijua pr t gzuar zemrn, e jo pr t’u dehur, kurrsesi” (v.35).
    Gjithashtu n profetin Ozea n kapitullin 4,11: “…vera e pija ln pa mend”.
    Nuk duhet t dehesh, vera sht nj krijes q ka arsyen e vet t ekzistimit nse prdoret me mas, ashtu si duhet, vera sht simbol i gzimit dhe i fests.
    N Psalmin 104 lutja drejtuar Zotit:
    14 Ti bn t mbij bar pr kafsh, bim t tjera t nevojshme pr njeriun, pr t nxjerr prej toks bukn
    15 e vern q gzon zemrn e njeriut, q me vaj ta lyej fytyrn e q buka t’ia krkthndez njeriut zemrn…”

    Libri i Sirakut n kapitullin 40, 20: "Vera e muzika zemrn e gzojn".
    Prsri Siraku n kapitullin 31,33:
    "far jete ka ai q s’eprdor vern". Dhe gjithashtu Predikuesi n kapitullin 10,19: "Pr gzimet behen gostit; vera i jep hare jets" .
    Ktu vera sht nj shtes, nuk sht thelbsore pr jetn. Uji po, ju mund t jetoni pa ver. Vera sht simboli i fests, i gzimit, i dashuris....
    E pra, ne gjejm n kt shmblltyr pronarin e nj vreshti q duhet t prodhoj rrush, duhet t prodhoj ver, domethn q duhet t prodhoj gzim. Ky mjeshtr prfaqson qart Zotin, i cili sht shum i zhytur n mendime, kujdeset q hardhia e tij t jap fryte t bollshme, domethn t jap gzim. Ky sht imazhi i vreshtit. Zoti na ka krijuar mir, q t jetojm t lumtur, jo n trishtim.
    T krishtert e zbatuan menjher at, jo m pr Izraelin, por pr komunitetin e krishter. Ata mendonin se ishin vreshti i Zotit dhe ishin t vetdijshm se far pret Perndia nga ky vresht. far? Vetm nj gj: gzim, lumturi, sepse Zoti do vetm gzimin e lumturin pr fmijt e tij.
    Ne e mbuluam Ungjillin me nj vello trishtimi, por nse heqim nga Ungjijt faqet q na flasin pr gzimin, na mbeten dy kopertinat, sepse Ungjilli sht pikrisht lajmi q duhet t na mbush me gzim.
    N kt shqetsim t mjeshtrit mund t shohim se ai dshiron q ky plan gzimi, paqeje dhe harmonie t realizohet s shpejti pr njerzimin mbar: kjo sht bota e re q ai dshiron t ndrtoj. Prandaj t punosh n vresht do t thot t angazhohesh pr t ndrtuar kt Mbretri.
    Dhe tani kemi ardhur te pagesa, e cila sht ajo q ka rndsi pr ne.
    Me t part pam q pronari i vreshti ra dakord pr nj denar. Me t tjert far ishte e drejt?.
    N orn pes t pasdits nj grup tjetr hyn n sken, sepse shefi del kur ka mbetur vetm nj or deri n fund t dits dhe me kta puntor ka nj fjalim m t gjat se me t tjert dhe u thot: "Po pse qndroni ktu gjith ditn pa br asgj?”
    Dhe ata prgjigjen: "Askush nuk na ka punsuar".
    N kt grup i fundit jan pikrisht t refuzuarit, ata q askush nuk i do, ndoshta sepse jan m t dobt, m t brisht, pak t smur, ose sepse, kur paraqiten, vreshtart vun re: “Kta jan dembel, nuk i marrim kta”, ose ndoshta i zoti i vreshtit nuk i ka gjetur n shesh sepse ndoshta kan qen te taverna dhe kur e shohin pronarin e vreshtit duke ardhur, thon: “Ky sht nj pronar q na bn t punojm shum”, dhe largohen me vrap.
    N fund, kur doln n oprn 5 pasdits, i mori pothuajse n befasi t tyre, sepse pronari i drgoi n vresht pr t punuar vetm pr nj or! Deri tani asgj e uditshme, gjithka ndodhi n nj mnyr shum realiste.
    Tani vjen koha pr pages. Le t prpiqemi t’ua japim atyre pagn, n mnyrn e duhur.
    Dita shkoi shum mir, pronari sht i lumtur se kazant jan plot me musht, rrushi u vjel shpejt, asnj kosh nuk u prish.
    Ather i mbledh t gjith puntort e ne do t kishim pritur q do t kishte filluar t pagoj ata q kishte punsuar n orn gjasht t mengjesit. Ata kishin rn dakord pr nj denar, po, por ne do t kishim dashur ta dgjojm pronarin duke thn me nj mendim shum t arsyeshm: “Un do t'ju jap dy denar sepse keni punuar shum mir, e jeni, ju shoh, shum t lodhur”. E pastaj, do t kishim dshiruar q ai do t kishte thn atyre t grupit t dyt: “Pr ju, nj denar e gjysm”, pastaj nj denar, derisa me mendime me t vrtet t arsyeshme do t kishte paguar t fundit me gjysmn e denarit duke i qortuar t mos vazhdonin t ishin dembele e t mos shkonin t’i shpenzonin n tavern…sepse kishin familje... “Nuk dshironi t punoni, por gjithashtu doni t festoni”.
    Nga ana e pronarit do t kishte qen nj sjellje razionale, t pranuar nga t gjith. Jezusi nuk e mbyll shmblltyrn n kt mnyr. Le t dgjojm:
    8 Si u b mbrmje, i zoti i vreshtit i tha kujdestarit t vet: ‘Thirri puntort dhe jepu pagn ‑ fillo prej atyre t fundit e deri n t part.’ 9 Erdhn kshtu ata t t njmbdhjets or e morn secili nga nj denar. 10 Kur erdhn t part, menduan se do t merrnin m shum. Por edhe ata morn nga nj denar. 11 Duke e marr i ankoheshin t zotit t shtpis12 e thoshin: ‘Kta t fundit punuan vetm nj or e ti i barazove me ne q mbartm mundin e dits e vapn.’ 13 E ai iu prgjigj njrit prej tyre: ‘Mik, s’po t bj padrejtsi! A nuk u more vesh me mua pr nga nj denar? 14 Merr sa t prket e nisu! Un dua t’i jap edhe ktij t fundit sa ty! 15 A nuk kam t drejt t bj me pasurin time si m plqen mua? Vall a duhet t jesh ti smirzi pse jam un i mir?’
    16 Kshtu t fundit do t jen t part, e t part t fundit!”

    Vjen mbrmja dhe puntort kthehen nga vreshti. I zoti, i cili sht njeri i drejt, respektues i ligjit, e di se duhet ta jap rrogn n fund t dits, jo t nesrmen, dhe duhet ta jap paran gjat perndimit t diellit, sepse puntori i varfr dhe nevojtar kaloi gjith ditn duke pritur me padurim ato para dhe duhet t’i shoh ato ndrsa dielli po shklqen ende.
    Pronari e njeh fjaln e Zotit nga libri i Ligjit t Prtrir: "Kini kujdes, mos mashtroni, sepse i varfri i mashtruar do t ngre britmn drejt meje: ai sht i varfr dhe mkati juaj do t ishte i madh". Ather far do t kishte dtyruar t bj pronari i vreshtit q sht nj njeri i ndershm, i mire? A mund t mendohet q ai do t kishte thne administratorit t vet: “Rreshtoji puntort dhe jepi secilit nga nj denar, duke filluar nga t fundit?.
    Ai nuk duhej ta bnte kt! Por ndoshta, sepse pronari ishte nj person bujar, ai do t kishte br mir nse do t kishte dhn t njejtn pagesn fshehurazi edhe atyre t fundit? Duke pasur frik t prballohej me ata t ors s par q nuk mund t ngrihen m n kmb nga lodhja e q do t kishin prjetuar kt gj si nj nj sken tallse? Ata t ors s fundit do t kishin shikuar jo m t relaksuar t part pr sjelljen e pronarit ndaj t fundit q mernin t njjtn pages. Madje do t vrejn buzqeshje n fytyrat e ktyre t fundit q gati i marrin ata pr budallenj sepse kan punuar shum dhe, kur marrin ato para, fillojn t kundrshtojn ashpr kt padrejtsi t uditshme t pronarit.

    Pyesim veten pse e kontestojn pronarin, ashtu si edhe ne e kontestojm, edhe sepse kuptojm q ky mjeshtr sht Zoti q n fund i jep para t gjithve: e kontestojm sepse kjo do t thot t inkurajon shkputjen, favorizon prtact, ata q e kan shijuar jetn ndrsa t tjert ishin t zn. Puntort e ors s par i thon shefit: “Na i ke barazuar me ata, q kan punuar vetm nj or”.
    Kush jan ata q zemrohen nga kjo padrejtsi?
    Ata jemi ne, ata jan t krishtert e devotshm, t mir, ata q kan zbatuar t gjitha urdhrimet q nga fmijri, jan ata q n mbrmje, para se t bien n gjum, knaqen me Zotin pr veprat e mira q kan br, sepse n kt mnyr ata po grumbullojn merita pr parajs dhe i rekomandojn Zotit: "Vrteto q gjithka t jet shkruar n libr tnd". Dhe tani dgjojn se n fund pagesa sht e njjt pr t gjith.
    Le t themi se jan pikrisht t krishtert m t zjarrt ata q luftojn pr t fituar kt “drejtsi” nga Zoti.
    N fund Jezusi thot: "Pse e keni zili mirsin time?"
    Ata jan t krishter t zjarrt q nuk jan t lumtur q n fund t fundit edhe ata q erdhn von pr t pranuar Ungjillin dhe pr t jetuar sipas Ungjillit, jan po aq t lumtur. Nse m pas dgjojn se ata jo vetm nuk kan punuar, por kan penguar t tjert, t gjithve u kan krijuar shum probleme dhe nuk ndshkohen, ather inatosen. Dhe jan t arsyeshme: shumica e t krishterve mendojn kshtu, ndoshta edhe ne.
    I ngjajn atij vllait t madh n shmblltyr, i cili ishte i bindur se vllai i tij m i vogl e kishte shijuar jetn. “Un, prkundrazi, duhej t punoja shum, duke iu bindur t gjitha urdhrave t zotit duke duruar dhimbje dhe lodhje!”
    Sikur t ishte me fat q nuk e takoi mjeshtrin, sikur t ishte me fat q nuk e njohu Ungjillin, kshtu edhe ai do t mund ta shijoj jetn!
    Ata mendojn se kryejn vullnetin e Atit duke sakrifikuar veten, duke vuajtur, mbartur barr dhe prandaj meritojn nj shprblim. Epo, kjo sht drejtsia jon. Drejtsia e Zotit sht krejtsisht e ndryshme dhe ne nuk mund ta detyrojm Zotin t praktikoj drejtsin ton.
    Pse? Isaia e thot n kapitullin 55, 8-9:
    “8 Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia, as udht tuaja nuk jan udht e mia ‑ thot Zoti.
    9 Sepse, sikurse qielli q sht i lart n krahasim me tokn: po ashtu edhe udht e mia jan t larta n krahasim me udht tuaja dhe mendimet e mia n krahasim me mendimet tuaja!”
    Njfar spiritualiteti ka rrnjosur te t krishtert fen e merits, e cila sht e barabart me fen e farisenjve. sht msuar se duhet t bjm mir, q t grumbullojm merita n parajs, por kjo nuk sht dashuri! Ky sht egoizm, sht t menduarit pr veten dhe nj nga kushtet q u vendos Jezusi atyre q duan ta ndjekin, sht t harrojn veten, t mendojn vetm t'i japin gzim vllait t tyre.
    Le t prpiqemi t identifikojm gabimin mbi t cilin bazohet drejtsia jon. sht se kta t krishter t devotshm, t drejt nuk e kan kuptuar se Ungjilli nuk sht nj barr e rnd, nj list detyrash q duhet t kryhen, por sht nj thesar dhe se sht nj fat e mir q ta njohim e ta mirpresim me gzim dhe lumturi.
    Kta t krishter t devotshm nuk thon: "Sa bukur q takova Zotin n agimin e jets sime, sa me fat isha q linda n nj familje, e cila m edukoi t pranoja propozimin e Jezusi q t jem nj njeri q jeton sipas ungjillit t tij. Me t vrtet sht nj hir pr mua t isha prfshir n mbretrin e Perndis q kur isha i vogl, t isha prkushtuar n vreshtin e Zotit, n ndrtimin e bots s re. Jam i lumtur q kam jetuar kshtu, nj jet e ngarkuar, sigurisht. E cila prfshinte edhe sakrifica, por nj jet t bukur, sepse po t mos kisha gjetur Ungjillin, edhe un, si shum t tjer, do t kisha mbetur gjith jetn duke u prgjakur n rrug”.
    Pra, kush e kuptoi hirin dhe gzimin q kishte n gjetjen e Ungjillit q n mosh t re, si i sheh ai ata q vijn m von?
    Ata q mbrrijn n orn 9 t mngjesit, erdhn n kohn e rinis.
    Ata q arrijn n 12, n plotsin e jets.
    Ata q mbrrijn n orn 15, pra n mosh t pjekur dhe dikush q arrin n pleqri, kur ndoshta e ka kaluar jetn, duke krkuar gzimin n shesh, pa e gjetur.
    Kur i shoh t mbrrijn, un q jam i lumtur them: “Sa mir q po mbrrini edhe ju tani, ndr t tjert, q po arrini n kohn e duhur, do t na jepnit nj dor t muar tani n ndrtimin e mbretris s Perndis. Zotrin e ke njohur von, por shiko, n fund ai na bn t gjithve t ulemi n darkn e tij, nuk ka rndsi kush ka ardhur i pari, kush ka ardhur von. Ai dshiron q t gjith t marrin pjes n partin e tij”.
    far thon ata q kan ardhur me vones? “Sa turp q nuk e zbulova m pare, m hert bukurin e Ungjillit! Sa keq q nuk e takova Zotin m hert”. Ky sht mkati, nuk sht asgj tjetr.
    Por, ata q mendojn t jen t drejtt mendojn si mkati sht t shijosh jetn, t ndjesh e t jesh i lumtur. Jezusi nuk mendon kshtu! Ata q e dgjojn dhe e ndjekin nuk mendojn kshtu! Hyji yn dshiron t jetojm t lumtur. Ata q e dgjojn dhe e ndjekin e q jan t lumtur, e falnderojn me gjith zemrn.
    Me kt shmblltyr Jezusi dshiron t shkatrroj prfundimisht fen e merits.
    Fjalt q prdor mjeshtri i shmblltyrs jan shum t ashpra.
    Ai i thot: "Shoku, nuk t bj keq, ke marr vesh me mua pr nj denar, merre dhe ik".
    Ai u flet atyre q mbrojn fen e meritave. A ju plqen kjo fe e meritave? Mbaje at, merre denarin tnd dhe zhytu n egoizmin tnd, i cili t bn t ndyr dhe t ngec n bashksin e vllezrve. Ti nuk do t jesh nj i krishter zemrbut, do t jesh i paaft pr t shijuar gzimin e vllait tnd dhe madje, nse dgjon se Zoti nuk do t drgoj nj nga bijt e tij n ferr, do t zemrohesh.
    Jezusi do t thot n fund: "Sepse syri yt sht i keq" ti refuzon mirsin time.
    Dhe pastaj sht fraza e Jezusit q kuadron kt shmblltyr: "T fundit do t jen t part dhe t part do t jen t fundit".
    Kush jan t part? Ata jan t krishtert e devotshm, ata q kan punuar shum q n orn e par dhe jan t trishtuar q n fund edhe vllezrit e tyre e kan kt plotsi t hirit, t dhurats s Zotit. Ata t par nuk kuptojn dhe jan ata t fundit q kuptojn se far sht drejtsia e Zotit: t fundit e kuptojn s pari dashurin e lir dhe t pakushtzuar t Zotit dhe jan t trishtuar q nuk e kan zbuluar at q n orn e par.
    Shmblltyra nuk ka mbaruar. Ungjilli nuk na tregon se far prgjigjesh dhan puntort e ors s par, kur mjeshtri u tha: "Merr sa t prket e nisu! Un dua t’i jap edhe ktij t fundit sa ty! A nuk kam t drejt t bj me pasurin time si m plqen mua? Vall a duhet t jesh ti smirzi pse jam un i mir?’ “(v.14-15). sht ftesa pr ne q ta mbyllim kt shmblltyr. Nse nuk arrijm t kuptojm se jemi ne ata q duhet t ndryshojm drejtsin ton dhe t'i prmbahemi drejtsis s Mjeshtrit, ne jemi akoma ifut t mir, njerz t prkushtuar, bujar, por nuk jemi ende t krishter!

  18. #378
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS


    E DIELA 25 Ord VITI A


    M 24-9-2023.



    LEXIMI I PAR: Is. 55,6-9
    .

    6 Krkojeni Zotin deri sa mund t gjendet,
    thirreni n ndihm deri sa sht afr!
    7 Le ta lr i patenzoni udhn e vet,
    njeriu i keq synimet e veta,
    le t kthehet te Zoti
    e ai do t ket mshir pr t,
    tek Hyji yn q sht bujar n falje.
    8 Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia,
    as udht tuaja nuk jan udht e mia
    ‑ thot Zoti.
    9 Sepse, sikurse qielli q sht i lart
    n krahasim me tokn:
    po ashtu edhe udht e mia jan t larta
    n krahasim me udht tuaja
    dhe mendimet e mia
    n krahasim me mendimet tuaja!



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    KRKOJENI ZOTIN DERI SA MUND T GJENDET.


    "Krkojeni Zotin deri sa mund t gjendet,
    thirreni n ndihm deri sa sht afr! (v.6).
    Kjo nuk do t thot: Nxitoni, ai mund t largohet!.
    Ky, besoj, sht nj keqinterpretim q nuk duhet br! Nuk ka koh kur Zoti nuk mund t gjendet, nuk ka koh kur Zoti nuk sht afr! Ne duhet t kuptojm (dhe ky sht teksti i Prkthimit Ekumenik t Bibls TOB):
    Krkoni Zotin pasi ai e lejon veten t gjendet. Thirrni at, sepse ai sht afr:
    Jemi gjithmon ne q largohemi nga Zoti. Dhe sht e vrtet q, n lirin ton, ndonjher largohemi aq shum prej tij, saq humbasim edhe dshirn pr ta krkuar.
    Ne duhet t shohim qart se n far fryme jan shkruar kto rreshta: Isaia po u flet ktu njerzve plotsisht t shkurajuar: N mrgim n Babiloni, n kushte jashtzakonisht t vshtira, populli i Izraelit tundohet t besoj se Zoti i ka braktisur. Dhe ai pyet veten nse sht ende e mundur t guxoj t shpresoj pr faljen e Zotit dhe rivendosjen e njerzve t zgjedhur. Ne duhet t'i kthejm shpinn me vendosmri ktij dyshimi dhe tundimi; kto jan, thot profeti, mendime t liga, t oroditura. Ata na mashtrojn q t largohemi prej Zotit. Mendimi i oroditur, pikrisht, do t ishte me t vrtet nse Populli do t kishte vazhduar t besoj se Perndia mund t mos jet afr, se Perndia mund t jet i paarritshm, q Perndia t mos fal. Ky sht sigurisht nj msim shum i rndsishm nga ky tekst. Vetm pr shkak se Zoti duket i heshtur, nuk do t thot se ai mungon ose sht i largt.
    Ktu kemi, si shum shpesh n Bibl, temn e dy rrugve: t dyshosh pr Zotin, ta imagjinosh at si t lig, t ashpr, hakmarrs, do t thot t marrsh rrugn n t kundrt, do t thot t distancohesh prej tij gjithnj e m shum dhe si rezultat, meqense nuk besojm n butsin dhe kujdesin e tij, ne e privojm veten prej saj; adoleshenti i dyshimt nuk prfiton m nga shenjat e butsis q gjithsesi i japin prindrit; nuk i sheh m pasi ua kthen shpinn. Isaia thot: kthehu, kthehu te Zoti, do t rizbulosh se Zoti ka mshir pr ty dhe se ai sht i pasur n falje.



    HYJI YN SHT BUJAR N FALJE.


    Ky zbulim i Zotit t butsis dhe faljes sht shum i pranishm n Beslidhjen e Vjetr, shum prpara ardhjes s Jezusit n tok. Mjafton t rilexohen profett: pr shembull, Ozea dinte t gjente fjali madhshtore pr t shprehur mendimet e Perndis:
    Si t heq dor prej teje, Efraim,
    t t dorzoj ty, o Izrael?
    Si t t lshoj ty porsi Adamn,
    t t bj t ngjashm me Seboimin?
    Zemra ime n mua prmallohet,
    n brendin time flak sht ndezur dhimbja.
    Sdo ta shfryej zemrimin tim,
    sdo t kthehem ta shprndaj Efraimin,
    sepse Hyj jam un e jo njeri,
    Shenjti n mesin tnd,
    sdo t vij me tmerr (Oz. 11,8-9). .
    Hyji thot: Zemra ime kthehet kundr meje; n t njjtn koh, t brendshmet e mia dridhen. Nuk dua t veproj sipas ashprsis s zemrimit tim, nuk do ta shkatrroj m Izraelin, sepse un jam Perndia dhe jo njeri; midis jush un jam Perndia i shenjt dhe nuk kam ardhur pr t shkatrruar. N gjuhn biblike, fjala "I Shenjt" do t thot Gjith-Tjetri. Dhe kjo sht arsyeja pse Zoti sht Gjith-Tjetri, i Shenjt: Ai sht mshir, mirsi dhe falje.
    Ose Jeremia:
    "Sepse un e di mir synimin q e kam me ju ‑ sht fjala e Zotit ‑ synime paqeje e jo mjerimi: synoj tju jap pasardhsi dhe shpres. Ju do t m thirrni n ndihm e do t vini tek un; do t m luteni dhe un do tju dgjoj(Jr 29, 11-12).
    Dhe, sigurisht, mendojm pr kt fjali madhshtore nga Ungjilli:
    E un po ju them: Duajini armiqt tuaj, lutuni pr ata q ju salvojn, pr tu br bijt e Atit tuaj q sht n qiell, sepse Ai bn t lind dielli i tij mbi t kqijt e mbi t mirt e t bjer shi pr t drejtt e pr t padrejtt (Mt. 5, 45).
    Ekziston edhe ky dialog i mrekullueshm n librin e Jonait; Jona e merr shum keq knaqsin e Perndis pr kta ninevit t tmerrshm, armiqt e trashguar t Izraelit: dhe qorton Perndin se sht shum i mir:
    "E dija mir se ti je nj Perndi i but dhe i mshirshm, i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri" (Jn. 4, 2). Dhe Zoti mbrohet duke thn: "Dhe mua, si nuk m vjen keq pr Ninevin, qytetin e madh, ku, pa llogaritur nj turm kafshsh, ka m shum se njqind e njzet mij qenie njerzore q nuk e dallojn ende t drejtn e tyre nga e majta e tyre? (Jn. 4,11).
    Prandaj, Bibla, nga Beslidhja e Vjetr, sht plot me kt zbules t faljes s Perndis... dhe, q nga momenti q e zbuluam kt, nuk shohim asgj m shum se kaq. Anasjelltas, sa her q nuk e gjejm n Fjaln e Zotit kt shpallje t mshirs dhe faljes s Zotit t ofruar gjithmon, sht sepse nuk e kemi kuptuar tekstin! Populli i Izraelit pati privilegjin t bnte kt zbulim t dyfisht t jashtzakonshm: Zoti sht n t njjtn koh Gjith-Tjetri, i Shenjt dhe gjithashtu i Gjith afrmi, "Perndia i but dhe i mshirshm" i shpallur Moisiut.
    Zoti kaloi prpara tij e shpalli:
    Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but,
    i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet,
    q qndron besnik me mijra brezni,
    q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin(Dal. 34, 6-7).



    HYJI, I GJITH-TJETR, DHE I GJITH AFR.

    Isaia e pati kt zbulim me kt fraz t mrekullueshme:
    Sepse, sikurse qielli q sht i lart
    n krahasim me tokn:
    po ashtu edhe udht e mia jan t larta
    n krahasim me udht tuaja
    dhe mendimet e mia
    n krahasim me mendimet tuaja! (v. 9).
    Kjo distanc e pafundme q ndan parajsn nga toka sht nj imazh shum rrfimtar pr t na thn se Zoti, padyshim, sht Gjith-Tjetri. N t njjtn koh, ai sht i Gjith afrmi, ai q sht "i pasur n falje".
    Madje besoj se duhet t shkojm m tej: sht pikrisht kjo pasuri faljeje q prbn distancn e pafundme pr t ciln flet Isaia dhe q na ndan nga Zoti, aq sa ndahet qielli nga toka. Teksti yn thot qart: "Zoti yn sht i pasur n falje"... "Sepse mendimet e mia nuk jan mendimet tuaja..."
    Gjithka prmbahet n kt lidhje t vogl "Sepse"; por, pr fat t keq, rrezikon t kaloj pa u vn re. Ajo q Isaia na thot atje sht se ne nuk jemi n t njjtin regjistr me Zotin: Ai q sht vet dashuria, Ai sht n regjistrin e shprblimit, ne themi "hir", regjistri i faljes s pakushtzuar. Jemi n regjistrin e llogaritjes, t marrjes dhe t dhnies. Ne duam q t mirt t shprblehen dhe t kqijt t ndshkohen. Ne flasim pr "fitimin" e qiellit ton; ne llogarisim meritat tona; ose themi nuk e meritoj pa e kuptuar se duke e thn kt po i lejojm vetes t llogarisim pr ta! Zoti nuk na krkon t meritojm asgj! Ai vetm thot: I pabesi le t braktis rrugt e tij dhe njeriu i pabes mendimet e tij. Le t kthehet ai te Zoti yn q sht i pasur n falje. SEPSE mendimet e mia nuk jan mendimet tuaja..." Zoti na ofron t jetojm thjesht nj marrdhnie dashurie, pra t lir, sipas definicionit. Nuk ka bank apo bllok eqesh n mbretrin e dashuris, ne e dim mir kt. Gjithka na vjen falas nga nj Hyji q na do t gjith pa dallim dhe pa kushte: - Ekziston srish kjo fjali madhshtore n librin e Kronikave: E populli im, i ndshkuar, mbi t cilin qe thirrur Emri im, nse ka pr tu lutur, nse ka pr ta krkuar fytyrn time e nse do t kthehet prej udhve t veta t mbrapshta, ather un prej qiellit do ta dgjoj dhe do tia fal mkatet e tija dhe do ta shroj tokn e tyre. Tani syt e mi do t jen t elur e vesht e mi t prirur ta dgjojn lutjen e atij q do t lutet n kt vend (2 Ch. 7, 14-15). Fatkeqsisht, pr sa koh q nuk kemi zbuluar se Zoti sht gjithmon dhe vetm Dashuria dhe Falja, rrezikojm t lexojm mbrapsht fjali si kt: sikur Zoti t kishte vn nj kusht pr faljen e tij: "Nse populli im prkulet"... Por, me t vrtet, jemi ne q vendosim nj kusht: si mund t marrim falje nse nuk e dshirojm at?
    Vrejtja e fundit: Mendimet e mia nuk jan mendimet tuaja; kjo distanc e pafund q na ndan nga Zoti shpjegon dobsin e fjalorit ton kur flasim pr T! Si rezultat, kjo fjali duhet t jet pr ne nj ftes pr prulsi dhe toleranc: prulsi kur guxojm t flasim pr Zotin, toleranc pr mnyrn se si t tjert flasin pr T: kush prej nesh mund t pretendoj se i kuptoj mendimet e Perndis?

  19. #379
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 25 Ord. VITI A.

    M 24-9-2023


    PSALMI 145, 2-3, 8-9, 17-18

    2 do dit do t t bekoj
    Dhe do ta lavdroj Emrin tend
    Prgjithmon e jets.
    3 Zoti sht i madh e i lavdrueshm
    E pashqyrtueshme sht madhria e tij!

    Zoti sht vet butsia e mshira,
    i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri.
    9 Zoti sht i mire pr t gjith
    i dhimbshm pr t gjitha krijesat e veta.

    17 I drejt sht Zoti n t gjitha udht e vet
    Dhe i shenjt n t gjitha veprat e veta.
    Zoti sht afr t gjith atyre q e thrrasin
    T gjith atyre q e thrrasin me iltrsi.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    MIRSIA E ZOTITSHT PR T GJITH.


    Nuk mund t gjenim asgj m t mir se ky psalm 145 pr t'i br jehon leximit t par kt t diel! Profeti Isaia prmblodhi n disa vargje t gjith besimin e Izraelit: zbulimin e nj Zoti plot dhedmbshuri, t pasur n falje dhe q thrret popullin e tij duke thn: "Kthehuni tek un". Ky psalm sht prgjigja e njerzve q kthehen te Perndia i tyre: “Do t t bekoj do dit, do t lvdoj emrin tnd prjet” (v. 2).
    sht me t vrtet knga e besimit t rizbuluar.
    Tashm e kemi hasur kt psalm dhe e kemi admiruar prbrjen e tij: po t'i referoheni Bibls suaj, do t shihni se sht ajo q quhet psalm "alfabetik". Prandaj ne e dim paraprakisht se sht nj psalm falnderimi pr Aleancn: nj mnyr pr t thn “e gjith jeta jon, nga A n Z, (n hebraisht nga Aleph n Tav) lahet n 'Beslidhje, n butsin e Perndis. Vrejtja e dyt n lidhje me formn: paralelizmi nga nj rresht n tjetrin i do vargu sht veanrisht i theksuar: ia vlen ta lexojm me dy zra ose dy kore t alternuara.
    Po t'i shohim pak m nga afr gjasht vargjet specifike q u ruajtn sot, do t vm re dy gjra: s pari kemi ktu nj prmbledhje t Zbuless q sht shum e plot dhe shum koncize; dhe, s dyti, ato rezonojn n mnyr t prkryer me leximet e tjera t ksaj t diele.
    Un marr nj shembull: Thot psalmi pr madhrin e Zotit:
    "Zoti sht i madh e i lavdrueshm
    E pashqyrtueshme sht madhria e tij!” (v. 3).
    Dhe Isaia, n leximin e par, me fjalt e tij, na thot edhe kt madhshti t Perndis: "Sa lart sht qielli mbi tok, aq t larta jan rrugt e mia mbi rrugt tuaja dhe mendimet e mia mbi mendimet tuaja".
    Por Isaia na merr n nj rrug t paparashikuar dhe rrezikojm t habitemi: sepse madhshtia e ktij mbreti nuk sht ajo q ne ndonjher besojm, ajo n asnj mnyr nuk i ngjan lavdive t rreme dhe madhshtis s rreme t toks. sht vetm madhshtia e dashuris. Un e prmbledh predikimin e tij: "T ligt le t kthehen te Zoti q sht i pasur n falje... SEPSE mendimet e mia nuk jan mendimet tuaja..."
    Duket se n syt e profetit, madhshtia e Zotit qndron pikrisht n faljen e tij. .
    Dhe ju kujtohet se ne lexuam disa jav m par (e dieln e gjashtmbdhjet) nj fragment nga libri i Urtsis q i bnte jehon Isaias:
    “Forca jote sht burimi i drejtsis sate
    dhe sundimi yt mbi t gjitha gjrat
    t lejon t kursesh gjithka...
    ti q ke forcn n dispozicionin tnd,
    ti gjykon me drejtsi,
    a qeverisni me konsiderat t madhe,
    sepse ju duhet vetm vullneti
    pr t ushtruar pushtetin tuaj” (Ur. 12,16.18).
    T jemi t sinqert, kjo kng nuk sht shpesh ajo e mediave moderne; dhe, megjithat, secili prej nesh, n thellsi t ndrgjegjes ton, e di se ajo sht e vrteta. E vetmja madhshti e vrtet e nj qenieje njerzore sht aftsia e tij pr t dashur. N fund t fundit, nuk sht udi q jemi krijuar n imazhin dhe n shmblltyrn e Perndis!


    DREJTSIA E BEFASUESHME T ZOTIT.


    Nj tjetr bashktingllim midis psalmit dhe leximit t Isaias: dashuria dhe falja e Zotit pr t gjitha qeniet pa prjashtim.
    "9 Zoti sht i mire pr t gjith
    i dhimbshm pr t gjitha krijesat e veta…
    17 I drejt sht Zoti n t gjitha udht e vet
    Dhe i shenjt n t gjitha veprat e veta.
    18 Zoti sht afr t gjith atyre q e thrrasin
    T gjith atyre q e thrrasin me iltrsi”.
    Mirsia e Zotit sht pr t gjith, butsia e tij, pr t gjitha veprat e tij", thot psalmi. Dhe Isaia kmbnguli n kt falje q duket t jet karakteristik e Zotit:
    “I pabesi le t braktis rrugn e tij dhe njeriu i pabes mendimet e tij! Le t kthehet tek Zoti q do t tregoj mshir pr t, tek Perndia yn q sht i pasur n falje”.
    Por, ktu prsri, Isaia na on m larg nga sa do t donim t shkonim, ndoshta: duam t dgjojm ktu sigurin se dobsit tona, mkatet tona do t falen. Por, n emr t asaj q ne e quajm drejtsi, na duket e pamendueshme q t gjith mkatart e mdhenj t t gjitha kohrave t marrin faljen e Zotit ashtu si ne!
    E megjithat, nse e marrim seriozisht predikimin e Isais, thjesht do t na duhet ta kthejm konceptin ton pr drejtsin! Pr t thn t vrtetn, Isaia e kishte parashikuar vshtirsin ton pr t dgjuar kt lloj t vrtete, sepse ai kishte marr masn paraprake pr t specifikuar se ajo q po shpallte nuk prfaqsonte mendimet e tij, por se ishte me t vrtet nj fjal e Perndis. Ai tha:
    "Mendimet e mia nuk jan mendimet tuaja,
    as rrugt tuaja nuk jan rrugt e mia, orakull i Zotit".
    Dhe, pr m tepr, ungjilli i ksaj t diele do t na inkurajoj t ndryshojm logjikn ton! Kjo sht ajo q ne e quajm shmblltyra e puntorve t ors s njmbdhjet. Vargu i psalmit flet pr drejtsin e Zotit, pikrisht; ai thot:
    "Zoti sht i drejt n t gjitha rrugt e tij, besnik n do gj q bn".
    Shmblltyra, nga ana e saj, do t na tregoj historin e nj menaxheri biznesi q u jep t gjith shrbtorve t tij t njjtn pag, pavarsisht nga vjetrsia e tyre n shtpi ose numri i orve t puns; kjo sigurisht pr skandalin e madh t atyre q kan punuar numrin m t madh t orve. Mesazhi i Jezusit ktu sht shum i qart:
    “Mos u mashtroni”; drejtsia m e madhe n bot nuk sht ajo e peshores, por ajo e dashuris; nse i doni vllezrit tuaj po aq sa veten tuaj, do t gzoheni pr bujarin time ndaj tyre.
    Pr t prfunduar, prqendrohem te vargu i fundit i psalmit:
    "Zoti sht pran atyre q e thrrasin,
    me t gjith ata q e thrrasin me t vrtet".
    Ndoshta ktu duhet t shmanget nj lexim pervers: psalmisti nuk thot se Zoti sht pran vetm atyre q e thrrasin! Por Zoti e respekton shum lirin ton e pr kt arsye ai nuk i shpthen dyert e “shtpis tone”.


  20. #380
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,304
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord. VITI A

    M 24-9-2023

    UNGJILLI: Mt. 20,1-16.


    1”Mbretria e qiellit sht e ngjashme me at zot shtpie, i cili doli hert n mngjes q t gjej puntor pr vreshtin e vet. 2 E, si u mor vesh me puntort me nga nj denar n dit, i oi n vreshtin e vet. 3 Pastaj doli edhe rreth ors tre, pa disa t tjer duke ndenjur t papun n treg 4 e u tha: ‘Shkoni edhe ju n vreshtin tim e do t’ju jap sa t jet e drejt.’ 5 Shkuan edhe ata. Prap doli rreth ors gjasht dhe ors nnt e bri ashtu. 6 Doli prsri rreth ors njmbdhjet, gjeti t tjer q po rrinin t papun dhe u tha: ‘Prse rrini ktu t papun gjith ditn?’ 7 Ata iu prgjigjn: ‘Sepse askush nuk na mori n pun.’ Ai u tha: ‘Shkoni edhe ju n vresht!’
    8 Si u b mbrmje, i zoti i vreshtit i tha kujdestarit t vet: ‘Thirri puntort dhe jepu pagn ‑ fillo prej atyre t fundit e deri n t part.’ 9 Erdhn kshtu ata t t njmbdhjets or e morn secili nga nj denar. 10 Kur erdhn t part, menduan se do t merrnin m shum. Por edhe ata morn nga nj denar. 11 Duke e marr i ankoheshin t zotit t shtpis12 e thoshin: ‘Kta t fundit punuan vetm nj or e ti i barazove me ne q mbartm mundin e dits e vapn.’
    13 E ai iu prgjigj njrit prej tyre: ‘Mik, s’po t bj padrejtsi! A nuk u more vesh me mua pr nga nj denar? 14 Merr sa t prket e nisu! Un dua t’i jap edhe ktij t fundit sa ty! 15 A nuk kam t drejt t bj me pasurin time si m plqen mua? Vall a duhet t jesh ti smirzi pse jam un i mir?’
    16 Kshtu t fundit do t jen t part, e t part t fundit!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    L TA BRAKTISIM LOGJIKN E KONTABILITETIT


    Imagjinoni nj pronar biznesi q do t prdorte metoda t tilla! Ai me siguri do t kishte nj numr t madh t puntorve t tij n grev deri n mngjesin e dyt! Por Jezusi tha qart se ai nuk po fliste pr nj biznes si do tjetr, pasi ai prezantoi shmblltyrn e tij duke thn: "Mbretria e qiellit sht e ngjashme me at zot shtpie, i cili doli hert n mngjes q t gjej puntor pr vreshtin e vet” (v.1). Pra q nga fillim ne e dim se Jezusi paraqet nj shtje e mbretris s Qiellit; dhe ne e dim mir, na kujtoi Isaia, se: "Mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia, as udht tuaja nuk jan udht e mia ‑ thot Zoti” (Is. 55,8). Po! Mendimet e Perndis nuk jan mendimet tona!
    Dhe kshtu, n kt vresht t veant, ka puntor t punsuar n t gjitha ort e dits... Me sa duket, puna nuk mungon. Por thelbi i shmblltyrs nuk sht nj msim mbi punsimin e atyre q krkojn nj pun: si gjithmon, s pari duhet t krkojm se far thot ky tekst pr Zotin. Dhe zoti thot: “Un jam i mir" (v.15),
    Dhe n kt kontekst Zoti thot edhe: “Vall a duhet t jesh ti smirzi pse jam un i mir?’” (v.15).
    Zoti sht i mir dhe i nj mirsie t pakushtzuar. Kjo do t thot se mirsia e tij tejkalon gjithka, duke prfshir edhe faktin q ne nuk e meritojm; kjo do t thot se ne duhet t braktisim nj her e mir e pr gjithmon logjikn ton llogaritar: n mbretrin e Qiellit nuk ka makineri pr t llogaritur t gjitha veprat e mira q bjm pr t merituar ndihmn e Zotit e pr t llogaritur far Zoti duhet t na jap n kmbin... Ky sht, ndoshta, konvertim q na krkohet. Ne e kemi t vshtir t heqim qafe kt logjik t kontabilistve: prpjekjet tona, sakrificat tona, vuajtjet tona, do t donim gjithmon t'i numronim pr t'u qetsuar; kjo na jep, mendojm, t drejta mbi Mbretrin, mbi dashurin e Perndis...



    VALL A DUHET T JESH TI SMIRZI PSE UN JAM I MIR?


    Anasjelltas, do t na dukej e drejt q Zoti nuk i trajton t gjith n t njjtn mnyr: “‘Kta t fundit punuan vetm nj or e ti i barazove me ne q mbartm mundin e dits e vapn’(v.12). Ti i trajton ata njsoj si ne!”, qortonin puntort t ors s par, duke nnkuptuar ‘ne meritojm m mir’. Dhe pikrisht, Jezusi dshiron t na nxjerr nga kjo logjik e meritave: dashuria nuk llogaritet. Dashuria nuk mund t blihet, ajo jepet. Megjithat, ky msim nuk ishte i ri; lexohet n Psalmin 127:
    “…t dashurve t vet u jep edhe n gjum” (v. 2). Zoti e mbush t dashurin e tij kur fle... Nuk bhet fjal pr merita n kt; m shum, po i njjti psalm pohon:
    “Kot e keni t oheni para drite dhe von t shkoni n pushim, ju q e hani bukn e mundit” (v.2). Me fjal t tjera: mos llogarit meritat dhe ort e teprta, Zoti t mbush prtej gjithkaje. Psalmi i sotm na bri t kndojm:
    “Zoti sht i drejt n t gjitha rrugt e tij”... padyshim q kjo nuk sht nj drejtsi e llogaritur si e kuptojm ne! Drejtsia e Zotit sht t doj, pa dallim, t gjith fmijt e tij njlloj, domethn pafundsisht, pa mas, gjithmon sipas drejtsis hyjinore.
    Duke qndruar n Beslidhjen e Vjetr, Jona e gjeti gjithashtu skandaloze q Perndia i fali kaq leht kta ninivit jobesimtar: populli i zgjedhur ishte prpjekur me mundim pr kaq shum koh q t ishte besnik ndaj ligjit; kta pagan t tmerrshm duhej t bnin vetm nj gj pr t'u falur. Nga Beslidhja e Vjetr, pra, ne e dinim mir se ka t fundit q bhen t part. N t njjtn mnyr, n kohn e Mateut, ardhja masive e ish-paganve n bashksit e krishtera shkaktoi murmuritje midis atyre q vinin nga judaizmi dhe e dinin veten si trashgimtar t nj Populli t madh besimtarsh. Dhe vet Jezusi hasi n armiqsi nga besimtart e vjetr kur ndrveproi miqsisht me taksambledhsit dhe mkatart.


    KUSH SHT NJ PUNTOR T ORS S PAR?

    ="#FF0000"]Edhe n kryq njohim t paktn nj q ishte “i fundit” dhe q u b “i pari”, ai sht hajduti i mir...Ai sht vrtet nj puntor i ors s fundit. (sht n ungjillin e Luks dhe jo t Mateut, por msimi sht me t vrtet i njjti!) Vetm n minutn e fundit, hajduti i mir i kryqzuar n t njjtn koh me Jezusin, m n fund kthehet nga ai; dhe aty u desh vetm nj fjal e s vrtets n gojn e tij dhe dgjoi Jezusin t thoshte at q ne t gjith ndrrojm pr orn ton t fundit: "Sot do t jesh me mua n Parajs".
    Por nse jemi t gatshm t prballemi me t vrtetn, kjo shmblltyr duhet t na knaq m tepr... Kush prej nesh mund t mburret se sht puntor q n fillim? Kushdo q t jemi, t gjith jemi vetm puntor t ors s njmbdhjet! Pikrisht kur e harrojm, kndvshtrimi yn bhet i keq. “Vall a duhet t jesh ti smirzi pse jam un i mir?’” A sht pamja jote e keqe sepse un jam mir? Puntort qysh n fillim e akuzojn t zotin e shtpis, logjikn e t cilit nuk e kuptojn; Jonai u ankua kundr Perndis q i fali shum leht kta mkatar ninivit; farisenjt e qortuan Jezusin, duke qen tepr mikprits ndaj njerzve t jets s keqe; Djali i madh murmuriti kundr babait q ishte tepr mikprits ndaj djalit plangprishs... Kur logjika e Zotit sht shum e ndryshme nga e jona, tundimi q na kap sht t kontestojm.
    Tani sht koha pr t kujtuar fjalin e Isaias n leximin e par:
    “Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia,
    as udht tuaja nuk jan udht e mia
    ‑ thot Zoti.
    9 Sepse, sikurse qielli q sht i lart
    n krahasim me tokn:
    po ashtu edhe udht e mia jan t larta
    n krahasim me udht tuaja
    dhe mendimet e mia
    n krahasim me mendimet tuaja!” (Is. 55,8-9).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 21-09-2023 m 08:00

Faqja 19 prej 22 FillimFillim ... 91718192021 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •