Close
Faqja 17 prej 20 FillimFillim ... 71516171819 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 321 deri 340 prej 384
  1. #321
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS DOMINI…VITI A.

    M 11-6-2023.

    PSALMI: 147 (147 B)


    12 Lavdroje, Jeruzalem, Zotin,
    Madhroje, o Sion, Hyjin tend!
    13 sepse i forcoi shulat e dyerve t tua,
    i bekoi bijve t tu n ty!
    14 Ai ua siguron kufijve t tu paqen,
    Ai t ushqen m palcn e grurit.
    15 Ai e drgon fjaln e vet mbi tok,
    Lajmi I tij vrapon me shpejtsi. .
    19 Ai ia zbulon fjaln e vet Jakobit
    Drjtsit e gjyqet t vet Izraelit.
    20 Nuk bri kshtu me asnj komb tjetr:
    Asnjrit nuk ia zbuloi vendimet e veta.
    Aleluja!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    N GZIMIN E KTHIMIT NGA MRGIMI.


    “Lavdroje, Jeruzalem, Zotin,
    Madhroje, o Sion, Hyjin tend!” (v.12)
    Ne duhet ta kuptojm kt paralelizm: Sioni dhe Jeruzalemi jan e njjta gj. Dhe, pr m tepr, kur flasim pr Sionin ose Jeruzalemin, si ktu, n vend t qytetit, bhet fjal pr banort, domethn pr popullin e Izraelit, n fund t fundit.
    I kthehem ksaj fjalie: “Lavdroje Zotin, Jeruzalem!” Mund ta datojm lehtsisht: jemi n kthim nga mrgimi n Babiloni, pra n fund t shekullit t gjasht; ishte e nevojshme t rindrtohej qyteti dhe t shugurohej Tempulli. Pa ndihmn e Zotit asgj nga kto nuk do t ishte e mundur:
    "Ai i forcoi shulat e dyerve t tua”: ka forcuar hekurat e portave t Jeruzalemit.
    N psalmin e mparshm, Perndia quhet "ndrtuesi i Jeruzalemit" dhe "mbledhsi i t shprndarve t Izraelit" (Ps 147 A,2). Por nuk sht vetm puna e nj arkitekti q ka br Zoti: ky kthim n vend sht nj rinovim i vrtet i njerzve, do t filloj nj jet e re; nj jet n paqe dhe siguri:
    “Ai ua siguron kufiveve t tua paqen,
    Ai t ushqen me palcn e grurit” (v.14),
    ai bn q paqja t mbretroj n kufijt tuaj dhe q t ngopesh me nj buk gruri. N mrgim Populli hngri bukn e lotit, bukn e hidhrimit; kthimi n vend sht koha e bollkut, koha e buks s grurit q ngop.
    Theksi i dyt shum i fort i ktij psalmi sht vetdija e mpreht e privilegjit t prfaqsuar nga zgjedhja e Izraelit:
    "19 Ai ia zbulon fjaln e vet Jakobit
    Drjtsit e gjyqet t vet Izraelit.
    20 Nuk bri kshtu me asnj komb tjetr:
    Asnjrit nuk ia zbuloi vendimet e veta”.
    Asnj popull tjetr ai trajtoi n kt mnyr, askush tjetr nuk e dinte vullnetin e tij.
    Ja far thot libri i Dt. 7, 6-8:
    "6 Sepse ti je popull i kushtuar Zotit, Hyjit tnd; e njmend, prej t gjith popujve q jan prmbi tok, Zoti, Hyji yt, ty t ka zgjedhur t jesh pr t popull q veanrisht i prket. 7 Arsyeja q Zoti ju ka pr zemr dhe ju ka zgjedhur, nuk sht pse ju ua kaloni t gjith popujve t tjer pr nga numri; jo, pasi ju jeni m t pakt se t gjith popujt e tjer: 8 Por pse Zoti ju do dhe pse e mban prbetimin q u bri etrve tuaj. Kjo qe arsyeja q ju nxori me dor t fuqishme dhe t shptoi prej shtpis s skllavris, prej dors s faranit, mbretit t Egjiptit...
    dhe n 10,15 lexojm: “15 Megjithat, Zoti u lidh ngusht me etrit e tu, i deshi e, pas tyre, n mes t gjith popujve, ju zgjodhi ju, d. m. th. pasardhsit e tyre, si vrtetohet edhe sot”. sht nj zgjedhje e lir dhe e pashpjegueshme e Perndis, nj zgjedhje pr t ciln nuk pushojm s mrekulluari dhe falnderuari.
    Ktu sht nj tjetr pasazh nga libri i Dt. 49,32-36:
    "32 “Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok, shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe? A sht dgjuar nj gj e till? 33 A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall? 34 Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?! 35 Kjo t’u dftua ty q ta dish se Zoti sht vet Hyji dhe se nuk ka tjetr prve atij. 36 Prej qiellit bri ta dgjosh zrin e tij q t msonte; prmbi tok ta ka dftuar zjarrin e vet t madh dhe i dgjove fjalt e tija prej mesit t zjarrit”.



    ZOTI ZBULON VETEN, VULLNETIN E VET, JE LIGJIN

    Nga pikpamja njerzore, kjo zgjedhje nuk mund t shpjegohet; i vetmi shpjegim q gjeti Moisiu sht ky:
    “37 sepse i deshi etrit e tu dhe i zgjodhi pr vete pasardhsit e tyre. Ai t nxori me fuqin e vet prej Egjiptit dhe me nj forc t madhe” (Dt 4,37).
    Pra, sht thjesht nj histori dashurie, nuk ka shpjegim tjetr. Dhe e gjith Beslidhja e Vjetr shpalos kt histori dashurie shum t habitshme midis nj populli t vogl, shpesh jobesnik dhe Zotit t universit, i cili, megjithat, nuk i braktis kurr.
    Nse populli i zgjedhur sht i lumtur dhe krenar pr kt zgjedhje t Perndis, ata e din se nuk ka asgj pr t'u krenuar atje: Moisiu u tha atyre:
    "Arsyeja q Zoti ju ka pr zemr dhe ju ka zgjedhur, nuk sht pse ju ua kaloni t gjith popujve t tjer pr nga numri; jo, pasi ju jeni m t pakt se t gjith popujt e tjer”: 8 Por pse Zoti ju do dhe pse e mban prbetimin q u bri etrve tuaj. Kjo qe arsyeja q ju nxori me dor t fuqishme dhe t shptoi prej shtpis s skllavris, prej dors s faranit, mbretit t Egjipti”(Dt. 7,7).
    Fillimisht, n mendimin e Izraelit, vetdija pr t jetuar nj Beslidhje me Perndin e Sinait nuk prjashtoi q popujt e tjer t kishin perndit e tyre mbrojtse. Izraeli nuk ishte ende monoteist: ishte "monoteist" (themi edhe "henoteist"), domethn adhuronte vetm nj Zot, Perndin e Sinait, at q liroi nga Egjipti. Ai me t vrtet u b "monoteist" vetm gjat Mrgimit n Babiloni (n shekullin e gjasht para ers son). Ather ishte nj krcim i ri n besim, zbulimi i universalizmit: nse Zoti ishte i vetmi Zot, ather ai ishte edhe ai i t gjith popujve.
    Zgjedhja e Izraelit nuk u denoncua pr t gjitha kto dhe ne gjejm n penn e profetit Isaia fjali madhshtore n kt kuptim:
    "8 E ti, o Izrael, shrbtori im,
    ti, o Jakob, q vet t zgjodha,
    fara e Abrahamit, mikut tim,
    9 ti q t mora nga skaji i bots,
    q t thirra prej viseve t largta
    e t thash: “Ti je shrbtori im;
    un t zgjodha e nuk t prbuza”.
    10 Mos druaj se me ty jam,
    mos u shmang se un jam Hyji yt:
    do t t bj t fort, un do t t ndihmoj,
    do t t prkrah me t djathtn e drejtsis sime (Is. 41,8-10).
    Ishte i njjti Isaia q diti t'i bnte bashkkohsve t kuptonin se zgjedhja e tyre tani e tutje mori nj tjetr fytyr, at t nj thirrjeje n shrbim t popujve t tjer: t jesh me ta dshmitar i Zotit. Ky sht kuptimi, ndr t tjera, i katr teksteve t quajtura “Kngt e shrbtorit”, nga ku m kujtohet kjo fjali:
    ““Tepr pak sht t m jesh shrbtor
    pr t’i rilindur fiset e Jakobit,
    pr t’i riatdhesuar Tepricat e Izraelit:
    por t caktoj t jesh drita e popujve
    q shlbimi im t arrij n skaj t toks!” (Is.9,6).

  2. #322
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS DOMINI VITI A.

    M 11-6-2023


    UNGJILLI: Gj.6,51-58.



    51 Un jam buka e gjall
    q zbriti prej qiellit:
    nse ndokush ha kt buk,
    do t jetoj pr amshim.
    E buka q un do ta jap
    sht trupi im
    ‑ pr jetn e bots.”
    52 Ather judenjt filluan t grinden me shoqi‑shoqin e thoshin:
    “Si mundet ky t na jap trupin (e vet) pr ushqim?”
    53 Prandaj Jezusi u tha:
    “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    nse nuk e hani trupin e Birit t njeriut
    e nuk e pini gjakun e tij,
    nuk keni jet n vetvete!
    54 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ka jetn e pasosur.
    Un at do ta ringjall n ditn e fundit.
    55 Sepse trupi im sht ushqim i vrtet
    e gjaku im sht pije e vrtet.
    56 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ai mbetet n mua
    dhe un n t.
    57 Sikurse mua m drgoi Ati i gjall
    dhe un jetoj pr Atin,
    po ashtu edhe ai q m ha mua
    do t jetoj pr mua.
    58 Kjo sht buka q zbriti prej qiellit,
    jo porsi ajo q hngrn etrit
    e vdiqn:
    kush ushqehet me kt buk
    do t jetoj n amshim”.


    LECTIO DIVINA - MEDITIM- LUTJE.

    KUSH USHQEHET ME TRUPIN TIM DHE PI GJAKUN TIM, AI MBETET N MUA DHE UNN T (Filipaj).

    KUSH HA MISHIN TIM DHE PI GJAKUN TIM MBETET N MUA E UN N T.


    Si rezultat i ktij fjalimi, shum njerz pushuan s ndjekuri Jezusin: ajo q ai po thoshte ishte e papranueshme; kshtu ai u kthye nga t Dymbdhjett dhe i pyeti: “Dhe ju, a nuk doni t largoheni? Ather Pjetri u prgjigj: "Zot, te kush t shkojm?" Ti ke fjal t jets s prjetshme”.
    Ky sht paradoksi i besimit: kto fjal jan t pakuptueshme nga ana njerzore dhe megjithat na bjn t jetojm. Ne duhet t ndjekim rrugn e Pjetrit: t jetojm nga kto fjal, le t na ushqejn dhe na deprtojn, pa pretenduar t'i shpjegojm ato. Ktu tashm ka nj msim t madh: nuk sht n libra q ne duhet t krkojm nj shpjegim t Eukaristis; sht m mir t marrim pjes n t, q Krishti t na trheq n misterin e tij t jets.
    Fjala q del m shpesh n kt tekst sht jeta: “Buka q do t jap sht mishi im (domethn jeta ime) e dhn pr jetn e bots”. Letra drejtuar Hebrenjve e thot mir: “Kur Krishti hyri n bot, tha: Ja, erdha t bj vullnetin tnd”, dhe vullneti i Zotit, si e dim, sht q bota t ket jet. Nj jet q sht dhurat: “Buka q do t jap”; gjithka sht nj dhurat. Isaia e kishte shpallur tashm:
    “1 O ju t gjith q jeni t etshm, ejani tek ujt,
    le t vijn gjithashtu edhe ata q s’kan para!
    Bleni drith e hani;
    ejani e bleni pa para e pa pages ver e qumsht!
    2 Pse t’i shpenzoni parat n at q s’sht buk
    dhe mditjen tuaj n gjra q nuk ngijn?
    Nse m dgjoni mua do t hani ka sht e mir,
    e do t shijoni ushqime t shijshme!
    3 Ma vini veshin e ejani tek un,
    m dgjoni e shpirti juaj do t jetoj!
    Me ju do t lidh Beslidhje t prhershme,
    po, do t’i ruaj t mirat e Davidit” (Is. 53,1-3). Ejani t gjith ju q keni etje, ja uj! Edhe nse nuk keni para, ejani bleni dhe konsumoni, ejani t blini ver dhe qumsht pa para, pa paguar asgj. Pse t shpenzoni parat tuaja pr at q nuk ushqen, t lodhni veten pr at q nuk t knaq? M dgjoni me kujdes dhe do t hani gjra t mira, do t ushqeheni me mish t shijshm! Degjo! Eja tek un ! Dgjo dhe do t jetosh.
    Dhe ajo q na bn t jetojm sht dhurata e jets s Krishtit, ajo q ne e quajm sakrificn e tij; por nuk duhet t keqkuptojm kuptimin e fjals “sakrific”. Gjat gjith historis biblike, ne kemi qen dshmitar t nj transformimi, nj shndrrimi real t nocionit t sakrifics; mund t dallohen disa etapa n kt pedagogji q zgjati shekuj.
    N fillim t historis biblike, populli hebre praktikoi, si shum popuj t tjer, sakrifica t prgjakshme t njerzve dhe kafshve. N mnyr spontane, pr t'iu afruar Zotit, pr t hyr n bashksi me T (ky sht kuptimi i fjals "sakrific" - "sacrum facere" - pr t br dika t shenjt), edhe hebrenjt t lasht besuam se duhej t vrisnin. N thelb, pr t hyr n botn e Zotit t jets, ata i kthyen atij at q i takon, jetn, kshtu q vran
    .

    SAKRIFICAT, SHENJAT E BESLIDHJES, PR SAKRIFIKN E VRTET.

    Faza e par e pedagogjis biblike ishte ndalimi formal i sakrifics njerzore; dhe kjo q nga takimi i par mes Zotit dhe njerzve q ai ka zgjedhur; meq pikrisht Abrahamit iu b ky ndalim:
    “Engjlli i tha: “Mos e o dorn tnde mbi fmijn tnd dhe mos i bj far dmi!
    Tani po e shoh se ia ke drojn Hyjit dhe pr shkakun tim nuk e kurseve as djalin tnd t dshirit” (Zn. 22,12).
    Dhe q nga Abrahami, ky ndalim nuk sht kundrshtuar kurr; sa her q sht e nevojshme, profett e kan kujtuar at, duke thn se flijimet njerzore jan t neveritshme n syt e Zotit. Dhe tashm, q nga koha e Abrahamit, Bibla hap horizonte t reja (me flijimin e Melkisedekut) duke i paraqitur si model flijimi Hyjit m t Lartit nj ofert t thjesht buke dhe ver (Zn. 14,18).
    Megjithat, njerzit e popujve m t ndryshm vazhduan t praktikonin sakrifica t prgjakshme pr shekuj me radh. Zoti sht i durueshm me ne; si thot Pjetri, "Nj mij vjet jan si nj dit pr t" (2 P 3,8).
    Hapin e dyt Moisiu ia bri popullit t tij: ai mbajti ritet strgjyshore, flijimet e kafshve, por u dha atyre nj kuptim t ri. Q tani e tutje, ajo q vlente ishte beslidhja me Zotin lirimtar.
    Pastaj erdhi e gjith pedagogjia e profetve: pr ta, gjja m e rndsishme, shum m tepr se vet oferta, sht zemra e atij q ofron, nj zemr q do. Dhe ata nuk kan fjal shum t ashpra pr ata q keqtrajtojn vllezrit e tyre dhe vijn prpara Perndis me duart e tyre t ngarkuara me oferta:
    " Kur i shtrini duart tuaja n lutje,
    un i largoj syt e mi prej jush;
    edhe nse i shumoni lutjet tuaja,
    un nuk ju dgjoj.
    Duart tuaja pikojn gjak.
    Lahuni, pastrohuni,
    Hiqeni fajsin tuaj prej syve t mi,
    pushoni t bni keq!” (Is. 1,15-16).
    “Duart e tua jan plot me gjak", thot Isaia (duke nnkuptuar "gjaku i kafshve t flijuara nuk e fsheh nga syt e Perndis gjakun e vllezrve t tu q ti i keqtrajton"). Dhe Ozea ka kt fraz t mrekullueshme q vet Jezusi e kujtoi: “Dua dashurin e jo flin, njohjen e Hyjit m se holokaustet” (Os 6,6).
    Mikea e prmbledh bukur kt msim:
    “T’sht dftuar ’sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    s’krkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd!”(Mi 6,8).
    Faza e fundit e ksaj pedagogjie jan kngt e famshme t Shrbtorit t Isais s Dyt: prmes ktyre katr teksteve zbulojm se cila sht sakrifica e vrtet q pret Zoti prej nesh; t sakrifikosh (t bsh dika t shenjt), t hysh n bashksi me Zotin e jets, nuk do t thot t vrassh; sht pr t'i br t tjert t jetojn, domethn pr t vn jetn ton n shrbim t vllezrve tan. Beslidhja e Re shpesh e paraqet Jezusin si kt Shrbtor t shpallur nga Isaia; jeta e tij sht dhn trsisht pr njerzit. Ajo sht sakrifica e prsosur si sht prpjekur Bibla t rrnjos te njerzimi.
    “Bukn q do t jap; sht mishi im i dhn q bota t ket jet”. Fjala "mish" ktu, n gojn e Jezusit sht e barabart me jetn: prandaj mund t lexojm: "Jeta ime e dhn q bota t ket jet". Dhe ne e kuptojm se Jezusi aludon pr mundimin e tij dhe pr kt mister. Dhe tani e tutje, n jetn e dhn t Krishtit, ne mirpresim vet jetn e Hyjit:
    "Sikurse mua m drgoi Ati i gjall
    dhe un jetoj pr Atin,
    po ashtu edhe ai q m ha mua
    do t jetoj pr mua” (v. 57).
    Konvertimi i fundit q na mbetet pr t’ u realizuar sht t mos krkojm m t "bjm" t shenjtt, por t mirpresim Jetn q na jep Zoti.

  3. #323
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. CORPUS DOMINI VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS DOMINI VITI A

    M 11-6-2023.


    UNGJILLI: Gv. 6,51-58.


    51 Un jam buka e gjall
    q zbriti prej qiellit:
    nse ndokush ha kt buk,
    do t jetoj pr amshim.
    E buka q un do ta jap
    sht trupi im
    ‑ pr jetn e bots.”
    52 Ather judenjt filluan t grinden me shoqi‑shoqin e thoshin:
    “Si mundet ky t na jap trupin (e vet) pr ushqim?”
    53 Prandaj Jezusi u tha:
    “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    nse nuk e hani trupin e Birit t njeriut
    e nuk e pini gjakun e tij,
    nuk keni jet n vetvete!
    54 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ka jetn e pasosur.
    Un at do ta ringjall n ditn e fundit.
    55 Sepse trupi im sht ushqim i vrtet
    e gjaku im sht pije e vrtet.
    56 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ai mbetet n mua
    dhe un n t
    57 Sikurse mua m drgoi Ati i gjall
    dhe un jetoj pr Atin,
    po ashtu edhe ai q m ha mua
    do t jetoj pr mua.
    58 Kjo sht buka q zbriti prej qiellit,
    jo porsi ajo q hngrn etrit
    e vdiqn:
    kush ushqehet me kt buk
    do t jetoj n amshim”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Ungjilltari Gjon i kushton 5 kapituj t librit t tij historis s darks s fundit dhe dikush habitet nga fakti q historia e institucionit t Eukaristis nuk shfaqet n kta pes kapituj.
    Gjoni nuk e ndiente nevojn, sepse institucioni i Eukarisdtis ishte treguar tashm nga t tre ungjijt sinoptik t Mateut, Markut dhe Luks dhe Pali e kishte treguar gjithashtu n letrn drejtuar korintasve.
    sht nj qllim tjetr q Gjoni ka: ai dshiron t ndrioj komunitetet e tij t krishtera n fund t shekullit t par pr kuptimin e atij gjesti q ata bjn do jav, n ditn e Zotit, gjesti i thyerjes s buks.
    Ndoshta tashm n bashksit e tij kishte filluar t bhej nj rit me t cilin jeta nuk korrespondonte dhe kt sqarim ai e fut n dy momente t Ungjillit t tij.
    T gjith e mbajm mend shum mir nj gjesht q Jezusi bri, kur gjat darks s fundit, n vend t institucionit t Eukaristis, ungjilltari na tregon gjestin e Jezusit pr larjen e kmbve dhe kuptimi sht shum i qart.
    Ungjilltari dshiron t'ju thot: kini kujdes q sakramenti i thyerjes s buks dhe ngrnies s asaj buke t prkthehet n jetn konkrete t dashuris, q sht ajo e shrbimit ndaj vllait. Nse kjo nuk ndodh, riti juaj mund t bhet hipokrit.

    Pastaj ka nj moment tjetr n t cilin Gjoni paraqet domethnien e Eukaristis dhe sht n kapitullin e gjasht, kur, pasi ka rrfyer shenjn e ndarjes s bukve, ungjilltari paraqet nj fjalim t gjat t Jezusit, i cili arrin t shpjgoj qart far do t thot ta prvetsosh at buk.
    Ky ligjrim i gjat q bn Jezusi, fillon me nj sqarim, sepse dikush e kishte keqkuptuar shenjn e shumfizimit t bukve: dikush n fakt e kishte kuptuar se gjithka q duhej t bntge duke t'iu drejtuar Zotit, ishte q t kundronin Zotin sepse ai vet do t kishte zgjidhur problemin e uris s tyre me udira dhe mrekulli. Nj uri shum konkrete, sepse shenja vrtet dshiron t tregoj kt: si t plotsohen nevojat e njeriut, nevojat shum konkrete, nevojat e jets…
    Jezusi nuk na mson se mjafton q t drejtohemi Zotit sepse ai t bj at q duhet t bjm ne.
    Gjesti, shenja e kryer nga Jezusi, nnkuptonte pikrisht kt: e gjith uria n bot, t gjitha nevojat e njeriut do t plotsohen sepse Zoti ka prgatitur nj shtpi t bukur pr fmijt e tij. Ato nevoja do t shuhen kur njerzit t pranojn logjikn e dashuris, logjikn e ndarjes, kur t'ua dorzojn vllezrve t gjitha t mirat q dikush ka n dispozicion dhe ather jo vetm do t shuhet uria e t gjithve, por do t ket edhe at q mbetet me bollk.
    Pastaj, pasi sqaroi kt keqkuptim, Jezusi prezanton nj buk tjetr, jo m at materiale q ushqen jetn e ksaj bote, por n fjalimin e tij ai fillon t flas pr nj buk q zbriti nga qielli pr t dhn nj jet tjetr.
    Jeta biologjike nuk sht gjithka – kjo jet mund t reduktohet n mbijetes, n nj jet vegjetale – por njeriu ka nevoj pr nj jet tjetr dhe pr kt jet Jezusi jep nj buk q do t zbres nga qielli. sht nj gjuh mjaft e pakuptueshme pr ata q po e dgjojn, por do t bhet e qart dhe do ta kuptojn, kur Jezusi t vazhdoj me fjalimin e tij.
    Ai e paraqiti veten si buk, buk si dhurat e Fjals, e urtsis s Zotit t drguar nga qielli pr t ndriuar dhe udhhequr njerzit drejt jets s vrtet njerzore, sepse nse nuk e ndjekin kt urtsi njerzit shkojn n shtigjet q ojn n vdekje.
    Ja, Jezusi e paraqiti veten n kt fjalim si buk, si dhutat e urtsis hyjinore q ushqen jetn e vrtet, q ofron plotsin e jets njerzore, sepse jeta e atyre q vegjetojn, nuk sht jet njerzore.
    Edhe sikur t ket t gjitha t mirat e ksaj bote, jeta duhet t ket nj vler, nj qllim, nj kuptim!
    Kjo sht pjesa e par e fjalimit t Jezusit dhe nse e prvetsojm kt pjes t par, mund t kuptojm edhe ungjilli q liturgjia na propozon sot.

    N at koh Jezusi tha:
    “51 Un jam buka e gjall
    q zbriti prej qiellit:
    nse ndokush ha kt buk,
    do t jetoj pr amshim.
    E buka q un do ta jap
    sht trupi im
    ‑ pr jetn e bots”.

    N kt pjes t ungjilli q lexojm sot gjejm, disa folje q ndoshta na detyrojn t rishqyrtojm disa devocione eukaristike, t cilat n t kaluarn kishin kuptimin, vlern e tyre, por nse nuk reflektojn, nse nuk shprehin kuptimin autentik t Eukaristis, t gjitha kto prkushtime duhet t jen studiuar e kuptuar n nj mnyr tjetr m t thell dhe pastaj uditrisht nse disa prkushtime dhe devocione errsojn kuptimin e Eukaristis, ather, edhe nse njerzit i duan ata, duhet t lihen.
    T hash, t pish do t thot t vlersosh dhe t jesh gati t prvetsosh n jetn e prditshme t dikujt at q na ofrohet dhe na paraqitet nga Jezusit n at mish q sht Krishti, duke br q ai mish t jet pjes e jets son, e personit ton.
    Por far nnkuptohet me mish?
    Kur flasim pr mishin, mendojm menjher pr aspektin fizik e nj njeriu, pr atomet, muskujt q formojn trupin e tij.
    Pr nj semit, nga ana tjetr, mishi sht personi q shihet n brishtsin e tij, n pasigurin e tij, n dobsi dhe mbi t gjitha vet njeriu sht mish, sepse sht i vdekshm.
    sht nj krijes kalimtare, mbi t gjitha e destinuar t vdes.
    E pra, ky ushqim q vjen nga qielli, u b mish dhe Gjoni thot: “u b njri prej nesh”, me t gjitha dobsit tona, dobsit q i prkasin natyrs son njerzore.
    I pavdekshmi e ka br veten nj prej nesh, e ka br veten t vdekshm. Dhe nse Jezusi nuk do t kishte vdekur n kryq, do t kishte vdekur nga pleqria, sepse u b mish.
    T hash, tham, do t thot t merresh n veten, t asimilosh, por far sht kjo buk q zbriti nga qielli? sht Fjala e Zotit, urtsia q u mishrua n Jezusin. Aty na paraqitet projekti i nj njeriu autentik dhe, nse dua q jeta ime t realizohet plotsisht ashtu si m ka dhn Zoti, duhet ta prvetsoj at urtsi, q u b mish, q u mishrua n nj person, jo n rregulla dhe rregullore.
    sht ai person q m tregon njeriun e suksesshm, njeriun q e ndjek Fjaln, urtsin e Zotit.
    Jezusi e paraqiti veten si kjo buk q zbriti nga qielli. Kjo sht menuria q t gjith duhet t prvetsojn nse vrtet duan t jen plotsisht njerzore.

    Ky prezantim q Jezusi i bn vetes, sht skandaloz pr nj ifut, sepse urtsia pr nj ifut sht Tevrati.
    Njeriu, nse vrtet dshiron t jet burr, tashm ka gjithka n Tevrat.
    Por Jezusi thot se Tevrati nuk ka, nuk sht gjithka, Jezusi thot se sht e nevojshme t shkohet m tej:
    “Tani prpara jush sht Fjala-urtsia e Zotit, q u b mish: prvetsojeni kt Fjal-urtsi, q t bhet me t vrtet si buka, si ushqim pr jetn tuaj, q t jet pjes e vetes suaj.
    Le t kujtohet Ezekieli, i cili sht ftuar nga Perndia pr t ngrn at rrotull”.
    Epo kjo do t thot: “Ezekieli, prpara se t'u flassh njerzve, prvetso mir urtsin time, e cila gjendet n Tevratin: edhe nse Tevrati nuk sht ende e gjith Fjala-urtsia e Zotit, megjithat ajo sht mishruar n plotsi, me t vrtet u b mishi i Jezusit t Nazaretit”.
    “52 Ather judenjt filluan t grinden me shoqi‑shoqin e thoshin:
    “Si mundet ky t na jap trupin (e vet) pr ushqim?”
    53 Prandaj Jezusi u tha:
    “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    nse nuk e hani trupin e Birit t njeriut
    e nuk e pini gjakun e tij,
    nuk keni jet n vetvete!
    54 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ka jetn e pasosur
    Un at do ta ringjall n ditn e fundit.
    55 Sepse trupi im sht ushqim i vrtet
    e gjaku im sht pije e vrtet.
    56 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ai mbetet n mua
    dhe un n t”.
    Kur Jezusi tha kt, ifutt e kuptuan at dhe edhe ne mund ta kuptojm gjiuthashtu, se buka q zbriti nga qielli ishte personi i Jezusit, mesazhi i tij, Ungjilli i tij: e ky pohim ishte nj pretendim skandaloz pr hebrenjt, q reaguan n fakt kundr Jezusit.
    Jezusi shkon m tej dhe thot: "Nse nuk hani mishin e birit t njeriut dhe nuk pini gjakun e tij, nuk mund t keni jet n ju".
    N kt pik Jezusi nuk i referohet vetm nj doktrine, nj mesazhi, por nj ngrnie konkrete dhe jo metaforike.
    Judenjt prisnin nj shpjegim: t besosh n Jezusin do t thot t dgjosh e t kuptosh propozimin q ai na bn, njeriun q ai prfaqson dhe t besosh n t do t thot q ai meriton q ti t kesh besim n t deri n at pik q t’ia dorzosh atij tr jetn tnde pr gjithmon. T besosh krkon t tregohet me nj gjest adhrimi, nj gjest konkret, nj shenj t qart se un dua q personi i Jezusit t hyj tek un, q ai t jet jeta ime…
    Ky sht kuptimi i t ngrnit, t asimilimit, t marrjes, t vendosjes s personit t Jezusit brenda personit ton dhe Jezusi kmbngul:
    "Ju siguroj, sht e nevojshme t hahet mishi i birit t njeriut".
    Ky varg nuk prmend bukn dhe vern q do t jen shenjat e ktij asimilimi t personit t Jezusit, por tregon drejtprdrejt se far do t thot buka dhe vera.
    Buka sht e gjith historia e personit t Jezusit, e cila sht nj jet e dhn.
    Kjo sht ajo q do t thot ajo buk me t ciln Jezusi identifikohet... ky jam un... buk.
    Dhe pastaj vera… gjaku. Gjaku pr nj hebre sht jet.
    Edhe sot, pr shkak t dispozits n Tevrat, nuk mund t posedohet gjak. Gjaku duhet derdhur, duhet kthyer n tok, sepse ai sht jet dhe jeta i prket Zotit.
    Dhe ktu Jezusi thot: "Duhet t pini gjakun tim". T pish gjakun e tij do t thot t mirpressh jetn e tij, shpirtin e tij, at forc hyjnore q t shtyn t japsh t gjith veten nga dashuria, t japesh edhe ti jetn tnde pr miqt e vet.
    Kur hahet, kur pihet nga ajo kup, bhet zgjedhja pr t mirpritur t gjith historin e jets s Jezusit n jetn e vet.

    Jezusi vazhdon me nj folje tjetr, edhe m e forte: pr t prtypesh.
    Kush prtyp mishin tim, e pi gjakun tim.
    far do t thot kjo prtypje? Kur prtypim, bluajm vrtet, do t thot se duhet ta kemi kuptuar mir n nj mnyr complete dhe t prsosur at personin e Jezusit.
    Pr kt sht e nevojshmea, prpara se t bjm at gjest, t mirpresim bukn n jetn ton.
    Duhet t kemi kuptuar se kush sht ajo buk, sepse prndryshe bjm nj gjest q mbetet ritual, qllimin dhe angazhimin e t cilit nuk e kuptojm far e krkon m pas nga ne.
    N kt pik sht e nevojshme, do t thosha, t kaprcejm njfar gjuhe devotshmrie dhe intime q na largon nga kuptimi autentik i Eukaristis.
    Ktu flasim pr t mirpritur at buk q sht Krishti, pr vern q sht gjaku i tij, q sht jeta e Krishtit dhe pr t'i mirpritur ato n vetveten. Pra, bhet fjal pr t ngrn, pr t pir. Kjo sht Eukaristia, asgj tjetr.
    Pastaj nj gjuh devotshmrie, le ta prmendojm... ka nga ata q flasin pr t qen afr t burgosurit hyjnor... duke ngushlluar Jezusin q sht vetm n tabernakull – le t harrohen kto shprehje, kto referenca - apo edhe mbajeni ato n triumf, rrini n shoqri me t….
    Jo, Eukaristia nuk synon t kap Jezusin pr ta mbajtur pran pr ta adhuruar.

    Krkesa q ai na bn sht: a jeni t gatshm t mirprisni jetn time n jetn tuaj?
    A doni q jeta ime t jet jeta juaj e q jeta juaj t jet jeta ime? Q jeta ime dhe jeta juaj t bashkohen n nj?
    Dhe ju e bni kt akt t t ngrnit, t t pirit: far do t thot t prvetsosh Eukaristin?
    sht kjo, sht vetm kjo.
    do gj q mund t na largoj nga ky kuptim provokues, le t prpiqemi ta rishikojm.
    Jezusi vazhdon, prsri me kt folje: "Ai q pi gjakun tim, qndron n mua dhe un n t". Kjo folje qndron - "Menein" n greqist- sht shum e rndsishme.
    N Ungjillin sipas Gjonit, kjo qndrim n Krishtin sht imazhi bashkshortor i Eukaristis.
    Knga e Kngve e kujton kt dhe ungjilltari Gjon merr t njjtn formul t t dashurs me t dashurin: i dashuri im sht pr mua dhe un pr t: qndron n mua, rri n mua, manet in me, e z tr personin time, n at mnyr q un mendoj vetm pr t, dshiroj vetm at, duam vetm at, punoj vetm pr t, jam nj gj e vetme me te! Nj mish i vetm…sht e njjta formul q prsritet ktu.
    Banketi eukaristik sht takimi bashkshortor me Krishtin: ky sht imazhi m i bukur q kemi. Kush e ha at buk, i prgjigjet propozimit bashkshortor q i bn Krishti: “A dshiron t bashkosh jetn tnde, me jetn time? Nse doni t bashkoni jetn tuaj me timen, hajeni at buk, pini jetn time, t prfaqsuar nga gjaku im dhe pastaj bhemi nj person. Jemi t bashkuar si nuse dhe dhndr, ndajm t njjtn jet.
    Dhe tani le t shohim se far do t ndodh me ata q han kt buk dhe pin kt gjak, kt kelk.
    Ashtu si Ati i gjall m drgoi dhe un jetoj pr shkak t Atit, ashtu edhe ai q m ha mua do t jetoj pr shkakun tim. Kjo sht buka q zbriti nga qielli; nuk sht si ajo q hngrn etrit dhe vdiqn. Kushdo q ha kt buk do t jetoj prgjithmon".
    Jezusi dha nj urdhr: "Merrni, hani, merrni dhe pini" far ndodh me ata q i binden ktij urdhri t dhn nga Jezusi?
    Ai ia shtrin dorn Jezusit, e mirpret at buk, e pi at kup, merr jetn - thot Jezusi - kushdo q m prtyp, mua do t jetoj pr mua fal meje.
    Pr t kuptuar kt mesazh mund t'i referohemi alegoris s hardhis dhe t degve: limfa identike qarkullon n hardhi dhe n degt. Limfa sht shpirti, jeta hyjnore q Jezusi zotron nga natyra e tij dhe kjo jet hyjnore tani na sht dhn.
    Pikrisht kur ne mirpresim, ne ham at buk q sht Ai dhe pim at kup dhe kur kjo jet qarkullon n ne, ajo jep fryt.
    Hardhia prodhon rrush dhe rrushi jep ver, simbol i gzimit. Shenja se ne e kemi mirpritur kt jet sht gzimi q u japim vllezrve tan. Gzimi sht shenja e pranis s Shpirtit n ne.
    Jezusi e mbyll fjalimin e tij duke thn:
    "58 Kjo sht buka q zbriti prej qiellit,
    jo porsi ajo q hngrn etrit
    e vdiqn:
    kush ushqehet me kt buk
    do t jetoj n amshim” (v. 58)
    Ka nj buk materiale, ajo q ushqen jetn biologjike dhe kjo jet mbaron, vjen nga toka dhe kthehet n tok.

    Nse nuk do t na ishte dhn nga ati qiellor, nprmjet Krishtit, jetn e tij, jetn hyjnore, fati yn do t ishte ai i bimve, i kafshve, jeta biologjike q prfundon.
    Ne bhemi t vetdijshm se kur ham at buk dhe pim at kup, ne mirpresim dhuratn e jets hyjnore q Jezusi solli n bot.

  4. #324
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 Ord. VITI A.

    M 18 – 6 – 2023.


    LEXIMI I PAR: Dal. 19, 2-6a


    2 Si u nisn prej Rafidimit, arritn n shkrettir t Sinait, aty nguln fushimin; n shkrettir nguln zemrimin prball malit.
    3 Moisiu u ngjit te Hyji. Zoti e thirri prej malit e i tha: “Thuaj kshtu shtpis s Jakobit e kumtoj izraelitt:
    4 Ju vet pat se far u bra egjiptianve, se si juve ju kam bartur mbi kraht e shqiponjave e ju kam sjell deri tek un.
    5 Prandaj, nse do t ma dgjoni fjaln e do ta mbani Beslidhjen time, ju do t jeni ndr t gjith popujt prona ime, ‑ imja sht mbar toka‑.
    6 Ju do t jeni pr mua nj mbretri priftrinjsh, e nj popull i shenjt.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE[


    UN JU KAM MBAJTUR SI N KRAHT E SHQIPONJES.


    Kjo ndodh n Sinai, n momentin kur Zoti do t prfundoj Beslidhjen me popullin e tij: Beslidhjen q do t angazhoj prgjithmon Zotin e universit dhe popullin e vogl t Izraelit. Mund t themi se ky sht traktati m serioz i paqes n historin e njerzimit! Dhe ajo q lexojm kt t diel sht prologu i beslidhjes, fjalimi haps i dhn nga Perndia; fillon me kto fjal: “Ti e ke par at q bra n Egjipt, si t mbajta si mbi kraht e shqiponjs dhe t solla tek un”.
    Libri i Eksodit nuk thot m; por imazhi sigurisht u foli atyre q kalonin npr shkrettirn. Sepse duket se vzhguesit e shpendve n Sinai kan vrejtur se shqiponjat kan nj mnyr shum t veant pr t'i msuar t vegjlit e tyre t fluturojn. Kur t vegjlit jan gati t nisin pr her t par, shqiponjat prindrore dalin duke mbajtur shqiponjat e mbshtetura n krah. Kur t rinjt nisen, prindrit vazhdojn t rrin pezull duke vizatuar rrath t gjer; kur shqiponjat e vogla jan t lodhura, mund t pushojn (dhe pushojn) n kraht e prindrve; ata do ta prsrisin tentativn sa her t jet e nevojshme, derisa t arrijn t “fluturojn me kraht e tyre”, si thon ata vzhgues. Gjeniu i nj autori biblik ishte t zbatonte kt imazh pr Zotin: nj mnyr pr t thn se nse Zoti mbart popullin e tij, nuk sht pr t'i br ata skllevr t tij, sht pr t'i msuar ata t fluturojn me kraht e tyre. ... Zoti sht me t vrtet Zoti q liron dhe edukon n liri.
    Ja far tregon libri i Ligjit t Prtrir, 32,10-11:
    “Gjetur e kish n nj vend t’shkret,
    n’vend tmerrimi, ulrimi bishash.
    E rrethoi, e prkujdesi,
    e ruajti si beb’n e syrit.
    Si shqiponja q bn gjira
    kur do zogjt t’i msoj t’fluturojn,
    mbi ta i hap e i palon kraht:
    ashtu e mori Izraelin,
    e mbarti mbi flatrat e veta”.
    Meq ra fjala, do ta keni vn re shprehjen: “Zoti ruan popullin e tij si beben e syrit t tij”!
    Pikrisht nga kjo prvoj e prkujdesjes s nj Zoti q do njeriun e lir, njerzit mundn t'i prkushtoheshin Aleancs dhe t premtonin besnikri ndaj urdhrimeve. Nj marrdhnie beslidhjeje mund t ndrtohet vetm mbi besimin dhe besimi lind nga prvoja:
    Zoti "e ka provuar veten", n nj far mnyre. Gjat gjith historis s Izraelit, prkujtimi i veprs lirimtare t Perndis gjithmon i paraprin urdhrimeve; ne jemi ktu n librin e Daljes n kapitullin 19, pak para dhnies s urdhrimeve: Dekalogu sht diktuar n kapitullin 20.
    Fjalimi i Zotit vazhdon:
    "Prandaj, nse do t ma dgjoni fjaln
    e do ta mbani Beslidhjen time,
    ju do t jeni ndr t gjith popujt prona ime,
    ‑ imja sht mbar toka-
    Ju do t jeni pr mua nj mbretri priftrinjsh, e nj popull i shenjt” (v.5-6)


    MBRETRIA PRIFTRINSH, KOMB I SHENJT.

    Zgjedhja q Zoti i bri ktij populli pr pjesn e tij personale, si thot teksti, sht ajo q quhet zgjedhja e Izraelit; sht nj tem e vazhdueshme udie pr popullin hebre; pr shembull, ktu jan disa vargje nga psalmi 100 q kndojm kt t diel:
    “Dijeni mir se vetm Zoti sht Hyj: Ai na krijoi e atij i prkasim: jemi populli i tij dhe delet e kulloss s tij” (v.3).
    Zoti sht Perndia yn: ai na ka krijuar dhe ne jemi t tijt, ne, populli i tij, kopeja e tij.
    Thash: "Nj tem e uditshme", por me prulsi: Bibla t fton t jesh n mision dhe jo q t jesh i kenar pr gjithka Zoti ka br pr ty: "Arsyeja q Zoti ju ka pr zemr dhe ju ka zgjedhur, nuk sht pse ju ua kaloni t gjith popujve t tjer pr nga numri; jo, pasi ju jeni m t pakt se t gjith popujt e tjer: Por pse Zoti ju do dhe pse e mban prbetimin q u bri etrve tuaj. Kjo qe arsyeja q ju nxori me dor t fuqishme dhe t shptoi prej shtpis s skllavris, prej dors s faranit, mbretit t Egjiptit. Nse Zoti sht i lidhur me ty, nse t ka zgjedhur, nuk sht se ju jeni m i shumti nga t gjith popujt, sepse jeni m i vogli nga t gjith. Pr dashurin pr ju dhe pr t respektuar betimin e dhn etrve tuaj, Zoti ju nxori me fuqin e dors s tij dhe ju shpengoi nga shtpia e skllavris dhe nga dora e Faraonit, mbretit t Egjiptit. (Dt 7,7-8).
    Por pedagogjia e Zotit nuk u ndal ktu: me kalimin e shekujve, njerzit e Bibls e kuptuan gradualisht se Zoti nuk sht vetm Perndia i Izraelit, ai sht Perndia i gjith toks. sht nj zbulim q duhet t kuptohet saktsisht:
    "Ti do t jesh zotrimi im i veant midis t gjith popujve,
    sepse e gjith toka m prket mua".
    Te Jeremia mund t lexojm nj variant t mrekullueshm pr kt tem:
    “A kujton se un jam Hyj vetm nga afr
    ‑ sht fjala e Zotit ‑
    e prej s largu m s’jam Hyj?
    A mund t fshihet kush n ndonj skut,
    ku un at nuk mund ta shoh?
    ‑ sht fjala e Zotit.
    Vall, s’i mbushkam un qiell e tok?!
    ‑ sht fjala e Zotit!” (Jr. 23,23-24).
    I kthehem shprehjes "mbretria priftrinsh, komb i shenjt", domethn nj popull i shenjtruar Zotit. Libri i Numrave kishte nxjerr nj pasoj shum pak t njohur nga kjo: duke ditur se ngjyra e purpurt ishte e rezervuar pr kryepriftrinjt, ai rekomandoi q i gjith populli t thurte nj fije t ksaj ngjyre n veshjet e tyre; n kapitullin 15, mund t lexojm:
    “Zoti i tha Moisiut edhe:
    “Fol me bijt e Izraelit dhe thuaju: t’i punojn n kindet e petkave t veta thek e t vn n ta napa ngjyr vjollce, q kur t’i shikoni, le t’ju bien n mend t gjitha urdhrimet e Zotit e t’i vini n veprim, kshtu q t mos i ndiqni mendimet tuaja e t mos i lavirsoni syt tuaj pas gjrave t ndryshme, por duke i prkujtuar vazhdimisht urdhrimet e mia, t’i zbatoni ato e do t jeni t shenjt pr Hyjin tuaj. Un jam Zoti, Hyji juaj, q ju nxora nga dheu i Egjiptit pr t qen Hyji juaj. Un Zoti, Hyji juaj” (Nr. 15,37-41).
    Si t thuash q i gjith populli sht priftror!
    Kshilli i Dyt i Vatikanit nga ana e tij mori kt zbulim; ai kmbngul n priftrin e prbashkt t t pagzuarve, duke u frymzuar drejtprdrejt nga fjalt e apostullit Pjetr: "Porse ju jeni: Fis i zgjedhur, meshtari mbretrore, komb i shenjt, popull t cilin Hyji e fitoi pr vete, pr t’i shpallur veprat e madhrueshme t Atij q ju thirri nga errsira n dritn e vet t mrekullueshme” (1 Pt. 2,9).
    Ne t krishter jemi pasardhs t fisit t pare t zgjedhur, nj priftri mbretrore, nj komb i shenjt, nj popull i destinuar pr shptim, q t mund t shpallim mrekullit e atij q na thirri nga errsira n dritn e tij t mrekullueshme.

  5. #325
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 Ord. VITI A.

    M 18 – 6- 2023.


    PSALMI 99


    2 Toka mbar le t’i brohorit Zotit,
    shrbejini Zotit me hare,
    dilni para tij me brohoritje!

    3 Dijeni mir se vetm Zoti sht Hyj:
    Ai na krijoi e atij i prkasim:
    jemi populli i tij dhe delet e kulloss s tij.

    4 Hyni npr dyert e tija duke i dhn lavd,
    hyni n treme t tija e kndoni himne,
    lavdrojeni e madhrojeni Emrin e tij!

    5 Sepse i mir sht Zoti,
    e amshuar dashuria e tij,
    nga breznia n brezni besnikria e tij.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    DIJENI MIR SE VETM ZOTI SHT HYJI.


    Shum rrall ndodh kjo n Bibl: prdorimi i ktij psalmi n liturgji na sht specifikuar: na thuhet se sht krijuar me qllim pr t shoqruar nj flijim falnderimi. Quhet “Psalm pr todah”: edhe sot n hebraisht faleminderit thuhet “todah” si n greqisht, faleminderit thuhet evXaristo (eukaristia). N t vrtet, me lexim t thjesht, mund t shohim qart se psalmi i sotm sht br pr t shoqruar nj fest n Tempull! "Gzuar... shrbeju... ejani tek ai..." dhe n vargun 4 q nuk po kndojm kt t diel, mund t lexojm:
    "Hyni npr dyert e tija duke i dhn lavd,
    hyni n treme t tija e kndoni himne,
    lavdrojeni e madhrojeni Emrin e tij!” (v. 4).
    Ejani n shtpin e tij pr ta falnderuar...n banesn e tij kndoni lavdrimet e tij... bekoni Emri i tij! Jemi n mes t liturgjis, kjo sht e qart! Dhe teksti hebraik sht edhe m tregues: thot:
    "Hyni prpara fytyrs s tij, hyni nga portat e tij... n oborret e tij..."
    Ktu kemi prova se libri i psalmeve sht “Prmbledhja e himnve” q kndoheshin n tempullin e Jeruzalemit, pas mrgimit n Babiloni; ashtu si gjejm libra kngsh n hyrje t kishave tona.
    Prandaj ky psalm u krijua pr nj flijim falnderimi; dhe, n Izrael, kur falnderohet, sht gjithmon pr Beslidhjen; edhe kjo sht shum e qart: ky psalm sht shum i shkurtr, por do rresht evokon t gjith historin e Izraelit, t gjith besimin e Izraelit! Pothuajse do fjal q ai thot, sht nj kujtim i Aleancs. Nuk duhet t harrohet kurr se qendra e tradits s Izraelit, kujtimi q e prcjell popullin brez pas brezi, sht q Hyji e liroi popullin e vet dhe bri nj Beslidhje me t; kjo sht zemra e besimit dhe lutjes s ktij populli. M saktsisht, ajo q e bn Izraelin nj popull sht ky besim i prbashkt. Dhe thelbi i ktij besimi sht: Zoti e zgjodhi kt popull, e liroi, e forcoi dhe bri nj beslidhje me t (kjo sht pikrisht tema e leximit ton t par pr kt t diel njmbdhjet). Beslidhja sht me t vrtet n qendr t Bibls. Pr t na bindur pr kt, mjafton t marrim vargjet, ndonjher edhe fjalt, t ktij psalmi, nj nga nj.
    "Toka mbar le t’i brohorit ZOTIT": ZOTI sht prkthimi i kngs liturgjike; por n tekstin hebraik gjejm ato katr shkronjat: YHVH: Moisiu zbuloi kt n episodin e shkurret q digjej (Eksodi 3): atje ai zbuloi madhshtin e Hyjit, t Gjith-Tjetrit dhe afrsin me t, Gjith-Afr. Emri q Zoti i shpalli m pas Moisiut thot gjithka: kto katr shkronja t famshme, (tetragrami YHVH) q besimktart Hebre as nuk dinin t'i shqiptonin, as nuk dinin t'i prkthenin: ata thon qart se te Zoti nuk arrihet me forcat tona! Dhe n t njjtn koh Moisiu pati zbulimin e ksaj afrsie totale me Zotin:
    " 7 E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. 8 Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt, n dheun e Kanaaneut, Heteut, Amorreut, Perezeut, Heveut dhe t Jebuzeut. 9 Kshtu, pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve. 10 Pra, eja se dua t t oj te faraoni q ta nxjerrsh popullin tim, bijt e Izraelit, prej Egjiptit”!” (Dal. 3, 7-10).
    Po, me t vrtet, Zoti e pa mjerimin e popullit t tij... dgjoi britmat e tyre... Ai i dinte vuajtjet e tyre...
    “Dilni para me brohopritje”: fjala q prdoret ktu sht fjala q prdoret pr nj brohoritje t veant, ajo q i rezervohet mbretit t ri, n ditn e kurorzimit t tij... Nj mnyr pr t thn: “Mbreti i vrtet sht vet Zoti!
    “Toka mbar”: ktu parashikohet: Izraeli tashm e parashikon ditn kur i gjith njerzimi do t vij pr t shpallur Zotin e tyre!


    TOKA MBAR LE T’I BROHORIT ZOTIT.

    Zoti sht i padurueshm e do q shptimi i tij t'i shpallet sa m shpejt mbar njerzimit... Pyetja mbetet: "A jemi ne po aq t padurueshm se ai?" N do rast, sht shum e rndsishme t theksohet se populli i Izraelit e ka kuptuar se zgjedhja e tyre sht nj thirrje n shrbim t t gjithve. N psalme, veanrisht, ne gjejm vazhdimisht t lidhura dy tema: temn e "zgjedhjes s Izraelit" dhe temn e universalizmit t shptimit t propozuar nga Zoti. (Ktu prsri jemi n sintoni t prsosur me leximin e par nga libri i Eksodit).
    "Shrbejini Zotit me hare”; “Shrbej”: n kujtesn e Izraelit, Egjipti i skllavris s tyre do t quhet “shtpia e robris”... Tash e tutje populli i zgjedhur do t msoj dhe do t praktikoj nj “shrbim” q sht nj zgjedhje e nj njeriu t lir. Nj libr shum i famshm duke komentuar librin e Eksodit thot: "Nga robria n shrbim".
    "Dijeni mir se vetm Zoti sht Hyj”: pranoni se Zoti sht Perndia. Ne dgjojm ktu shpalljen e besimit t Izraelit, "Shema Israel": "DGJO Izrael: Zoti, Perndia yn, sht i Vetmi. (Dt 6,4).
    “Ai na krijoi e atij i prkasim”: Ai na krijoi dhe ne jemi t Tij”: ky sht prkujtimi i lirimit nga Egjipti; dhe befas kjo shprehje sht br nj formul e zakonshme e Beslidhjes; populli nuk harron se ishte n skllavri n Egjipt: ishte Zoti q i bri kta skllevr njerz t lir; sht Zoti q ka br nj popull nga kta t arratisur. Dhe, gjat kalimit t Sinait, nn udhheqjen e Moisiut, ky popull msoi t jetonte n Beslidhjen e propozuar nga Perndia. Kur kndojm:
    "Ai na krijoi e atij I prkasim" nuk duhet t dgjojm, pra, para s gjithash pohimin se Ai sht krijuesi yn: duhet t dgjojm se "sht ai q na bri nj popull".
    Sepse neni i par i "Besoj-s” s Izraelit nuk sht: "Un besoj n Zotin q ka krijuar…", sht: "Un besoj n Hyjin e beslidhjes". sht pr shkak se ne kemi zbuluar Zotin lirimtar q m von do t kuptojm se kjo pun lirimi nuk filloi me ne, se ajo ka zgjatur q nga krijimi i bots. N Bibl, reflektimi mbi Krijimin frymzohet nga besimi n Zotin q liron. Q do t thot se Bibla nuk u shkrua sipas radhs n t ciln e lexojm: ne nuk filluam duke rrfyer Krijimin, pastaj, me radh, ngjarjet e jets s njerzve t zgjedhur, si pr shembull t ishte nj raport. Reflektimi mbi Krijimin erdhi vetm m von.
    “Jemi populli i tij”: ne kemi msuar t njohim kt formul shum tipike t besimit hebre; n vetvete sht nj prkujtim i Beslidhjes (dhe pr kt populli thot "Zoti yn"...); sepse premtimi i Zotit n propozimin e Beslidhjes shprehej me formuln: “Ti do t jesh populli im dhe un do t jem Hyji yt”.
    “E amshuar dashuria e tij”, e prjetshme sht dashuria e tij: ky sht nj refren tjetr i Beslidhjes; ne e dim mir sepse sht refreni i Psalmit 136: nj psalm i tr kushtuar historis s lirimit nga Egjipti dhe do varg prfundon me "Sepse e prjetshme sht dashuria e tij".
    "Nga breznia n brezni besnikria e tij”. Besnikria e tij mbetet pr amshim: kjo shprehje sht sinonim i "E prjetshme sht dashuria e tij", por kto dy vargje na bjn t dgjojm edhe dy fjalt shum t zakonshme n Bibl: "dashuri dhe besnikri", sht mnyra e vetme pr t folur pr Zotin q sht besnik sepse sht dashuria, dhe, sepse sht besnikri dhe dashuri nuk e mashtron popullin e vet, nuk na mashtron edhe ne!

  6. #326
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA 11 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 Ord. VIT A

    M 18-6-2023/

    UNGJILLI: Mt.9,36-10,8.


    36 Kur e pa turmn e popullit, ndjeu dhembshuri pr t, sepse ishte e nprkmbur dhe e ln pasdore si delet pa bari. 37 Ather u tha nxnsve t vet: T korrat jan t mdha, kurse puntor ka pak. 38 Lutjuni, pra Zotris s t korrave, t drgoj korrtar n t korrat e veta
    1 Pastaj Jezusi i mblodhi rreth vetes dymbdhjet nxnsit e vet e u dha pushtetin t mund t dbonin shpirtrat e ndyt dhe t mund t shronin do smundje e lngat.
    2 Emrat e Dymbdhjet apostujve jan kta: i pari Simoni, q quhet Pjetr e vllai i tij Andreu; Jakobi i Zebedeut dhe Gjoni, i vllai;
    3 Filipi dhe Bartolomeu; Toma e Mateu ‑ tagrambledhsi; Jakobi i Alfeut dhe Tadeu; 4 Simon Kananeu dhe Jud Iskarioti ‑ ai q e tradhtoi.
    5 Pikrisht kta t Dymbdhjett Jezusi i drgoi dhe i urdhroi: Mos shkoni ndr pagan as mos hyni n asnj qytet t samaritanve! 6 Por shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit. 7 Gjat udhtimit predikoni: Mbretria e qiellit sht afr! 8 Shroni t smurit, ngjallni t vdekurit, pastroni t grbulurit, dboni djajt! Falas mort, falas edhe jepni!


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    Jezusi, duke par turmat, ndjeu dhembshuri pr ta, sepse ishin t lodhur dhe t rraskapitur si delet
    q nuk kan bari. Pastaj u tha dishepujve t vet:
    T korrat jan t mdha, kurse puntor ka pak. Lutjuni, pra Zotris s t korrave, t drgoj korrtar n t korrat e veta (v. 37-38).
    Duke thirrur pran vetes dymbdhjet dishepujt e tij, ai u dha atyre fuqi pr t dbuar shpirtrat e papastr dhe pr t'i shruar nga do smundje dhe do dobsi ata q vuanin.
    Emrat e dymbdhjet apostujve jan: i pari, Simoni, i quajtur Pjetr, dhe Andrea, vllai i tij; Jakobi,
    i biri i Zebedeut dhe vllai i tij Gjoni; Filipi dhe Bartolomeu; Thomas dhe Mateu i
    tagrambledhs; Jakobi, i biri i Alfeut dhe i Tadeut; Simon Kananeani dhe Juda Iskarioti, ai q pastaj e tradhtoi.
    Kta jan t Dymbdhjett q Jezusi i drgoi duke i urdhruar:
    Mos shkoni ndr pagan as mos hyni n asnj qytet t samaritanve! Por shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit (v.5-6).
    Duke udhtuar, predikoni, duke thn se mbretria e qiejve sht afr. Shroni t smurt, ngjallni t vdekurit,
    pastroni lebrozt, dboni demont. Lirisht keni marr, jepni falas.
    Ekziston nj dshir e prhapur q perceptohet nga t gjith dhe sht pritshmria q dika e re t lind n botn ton
    sepse njerzit jan t lodhur duke dgjuar pr luftra, dhun, padrejtsi
    dhe duke dgjuar gjuhn e sharjeve, krcnimeve, hakmarrjeve.
    Edhe ne presim sot q do gj kaotike n botn ton t'i lr vendin nj bote t rregullt,
    ku mbretron paqja, drejtsia dhe respekti pr dinjitetin e do njeriu.
    sht nj ndryshim q t gjith po prpiqen t bjn: politika, ekonomia, shkenca,
    teknika, edhe ata q fabrikojn dhe prdorin arm, e krkojn kt,
    e mendojn se pr arritur kt qllim duhet t bashkohen forcat pr t ndrtuar nj bot t.
    Por sa t krishter besojn vrtet se e vetmja forc q mund t lind kt bot t re sht shpallja e Ungjillit?
    Nse bota nuk do t pranoj logjikn e Ungjillit, t gjitha prpjekjet pr t ndrtuar nj realitett ri, do t dshtoj.
    Ungjilltari Mateu, n fillim t Ungjillit t tij, vendos "Predikimin n mal": dhe pas t tre kapitujve n t cilt shpalli parimet pr ndertimin e bots s re, Mateu i kushton dy kapituj rrfimit t njerzimit me t cilin ndeshi Jezusi kur zbriti nga mali sht nj njerzim i smur, I smur fizikisht sepse takohet me lebroz, paralitik, t verbr dhe i smur nga ana shpirtrore sepse sht mkatar, sht pushtuar nga shum demon.
    sht njerzimi yn q Jezusi takon duke zbritur nga mali dhe, n kta dy kapituj, Mateu tregon se far i ndodh ktij njerzimi kur vjen Jezusi, kur dgjohet Fjala e tij, kur prvetsohet Urtsia e tij dhe Ungjilli i tij ndodhin shrime dhe mrekulli: Mateu rrfen dhjet prej tyre, njra pas tjetrs.
    far dshiron t na thot ky ungjilltar?
    Ai dshiron t thot se ku Jezusi arrin me Fjaln e tij shruese, gjithka ndryshon: Fjala e tij e bn t zhduket n bot gjithka sht njerzore.
    Personi i par q takon sht lebroz. Lebrozi, ne e dim, konsiderohej vet mishrimi i mkatit: dhe mkati na bn t shmtuar, njerz nga t cilt rrim larg.
    Mendojm dhe e bjm kt edhe ne t dhunshmit, t pandershmit, t shthururit, t korruptuarit, jan njerz t shmtuar nga t cilt ne t gjith mundohemi t qndrojm larg dhe mkati na bn t till, na bn lebroz, e shmton fytyrn ton njerzore dhe e bn t panjohshme nga ne.
    far bn Ungjilli kur vjen n jetn ton? Ai shron nga kjo gjendje e keqe, na jep nj fytyr t re, t bukur, at t bijve t Zotit.
    Pastaj, duke zbritur nga mali n fush, Jezusi takon nj t paralizuar: sht imazhi i njeriut q nuk di t ec n jet,q sht i bllokuar, q duhet t shoqrohet, q duhet t shkoj ku e ojn; Jezusi i vendos prsri n kmb ata q jan t paralizuar n jetn e tyre, ata q nuk kalojn nj jet t denj pr t qen jetuar: sht Ungjilli q t shron.
    M pas takohet me nj t verbr q prfaqson ata q nuk din se cilat rrug t zgjedhin n jet, lvizin shum her n drejtime t gabuara sepse nuk shojn. Fjala e Jezusit, Ungjilli i tij hap syt e t verbrve, tregon zgjedhjet e duhura q duhen br.
    N kta dy kapituj flitet pr kt njerzim q prfaqsohet nga t gjitha kto smundje: sht njerzimi q Jezusi takon dhe sht ai njerzim q na prfaqson edhe ne.
    Dhe m pas, ungjilltari Mateu vendos, pas ktyre shrimve pr t cilat kemi folur, edhe nj shrim tjetr, m t vshtir sepse sht nj shrim nga lakmja e pasuris, nj shrim nga robria e parave. sht nj mrekulli q nj deve t kaloj npr vrimn e gjilprs dhe, ajo q ndodhi, sht pikrisht nj gj e till.
    Ungjilltari yn Mateu, mbledhsi i taksave n Kapernaum, sht ai q, pesdhjet vjet pas thirrjes q mori nga Jezusi, shkruan kt rrfim, duke nnvizuar q Fjala e Jezusit funksionoi n jetn e tij.
    Ai quhej Lev dhe ai thot: "Un jam Mateu". "Mathan" n hebraisht do t thot dhurat nga Zoti: ai q ishte i smur me nj smundje q ne e gjejm n botn ton e q shkakton t gjitha t kqijat: lakmin e pasuris, dshirn pr t grumbulluar gjithnj e m shum t mira. Edhe ky shrim operohet nga Ungjilli.
    Dhe n kt pik Jezusi u thot dishepujve se Ai nuk mund ta ndryshoj botn vetm: pr ta ndryshuar ai ka nevoj pr bashkpuntor. Le t dgjojm kontekstin n t cilin kta bashkpuntor jan thirrur pr t kryer misionin e tyre:
    Kur e pa turmn e popullit, ndjeu dhembshuri pr t, sepse ishte e nprkmbur dhe e ln pasdore si delet pa bari (v.37).
    Kemi dgjuar sesi ungjilltari e prshkruan njerzimin q Jezusi ka prpara tij. Ata jan njerz t lodhur, t rraskapitur, t hutuar si nj kope pa bari: nj njerzim nga i cili askush nuk shti kujdesshm, nuk kan kujdes pr ta as lidert politik, as autoritetet fetar, sepse t gjitha kto jan t motivuara nga krkimi iinteresave t tyre, mendojn vetm pr t prmirsuar jetn e tyre dhe neglizhojn njerzit q jan t uritur, t smur, t shtypur, dhe viktima t abuzimve t ndryshm.
    Imazhi q prdor ungjilltari sht marr nga Besliodhja e Vjetr. N kapitullin 27 t Librit t Numrave thuhet se Moisiu, nj dit, iu drejtua Zotit dhe e pyeti:
    Zoti, Hyji q i jep frymn secils krijes, le ta gjej njeriun q t jet n krye t ksaj bashksie, q t mund ti prij n t dal e n t hyr, ta lshoj e ta kthej, q populli i Zotit t mos jet si delet pa bari (v. 16-17).
    Mos lejo q ky popull yt t jet i hutuar, n rrmuj, nj dit si nj kope pa bari.
    Fatkeqsisht, historia e mbretrve t Izraelit na tregon se ata t gjith nuk ishin barinj, por udhrrfyes t padenj, q e ojn popullin n rrnim.
    Profeti Ezekiel, n kapitullin 34 t librit t tij, bn nj denoncim t ashpr t ksaj situate t patolerueshme dhe prfundon n fund: Nuk ka asnj shpres se do t ndryshoj dika me kta njerz t korruptuar, t aft vetm pr t shfrytzuar delet dhe pr t terrorizuar nj vend t shkatrruar.
    Por premton: Nj dit Zoti do t kujdeset personalisht pr popullin e tij, ai do t bhet bariu q udhheq Izraelin. Dhe n Jezusin, Perndia e prmbushi kt premtim, dhe personalisht erdhi pr t'u kujdesur pr nj njerzim t smur.
    Dhe far emocioni ndjeu? Ndoshta ne e imagjinojm Perndin larg, po mendojm q ai e do do njeri, njeriu dhe njeriu i keq, E q Ai sht njsoj: i lumtur gjithmon.
    N Jezusin, Perndia e ka zbuluar veten si nj Hyji q sht i prfshir emocionalisht, q preket, q ndjen dhembshuri prball dhimbjes s njerzimit. Dhembshuria, pikrisht si ndjenj q bn t vuajm kur dikush sht larg, vuan, ndjen dhimbje pr vetmin n t ciln kalon ditt e jets s tij. Hyji yn ndjen n vetveten, n brendsin e tij vuajtje tona. Bibla thot se ai ka mshir pr ne.
    Folja e prdorur sht "splanchnizomai" e cila shfaqet 12 her n ungjillin dhe u referohet gjithmon dhe vetm Prendis dhe Jezusit, sikur vetm Ai t ishte n gjendje ta prjetonte kt emocion n kt mnyr t fort. Splanchnizomai vjen nga splachna. N greqisht "splanchna" jan zorrt, ajo fjal flet pr nj passion, nj dhimbje q lind dhe ka rezonac n zorrt, ndikon ta.
    I njjti imazh prdoret n Beslidhjen e Vjetr: kur Zoti prezantohet, ai thot:"Ann rahm!" I mshirsdhm! Rahm vjen nga rehem q sht mitra, vend ku nna ia garanton mbrojtjen plot me dashuri amrore fmijs s vet, para lindjes s tij, sht pasioni m i fort q nj person mund t provoj pr nj personi tjetr, sepse sht pasioni i nns pr fmijn q mban n veten. Ky sht imazhi q Perndia prdor pr t shprehur prfshirjen e tij n nevojat e njeriut.
    Le t prpiqemi t pyesim veten a e ndjejm kt ndjenj kur prballemi me nevojat e t tjerve? Nse nuk e provojm, t mos pretendojm t jemi dishepuj t Jezusit, sepse nuk do t prfshihemi n punn e shptimit t njerzimit me ndjenjat e Jezusit.
    Le t prpiqemi t pyesim veten ather si ndihemi sot prball nevojave t njeriut? Ndoshta edhe ne nuk shohim kaq shum njerz t rraskapitur, t lodhur duke vrapuar pas kotsive pr t prjetuar m vongjithmon zhgnjimet shum t forta?
    Ndoshta nuk shohim edhe ne njerz t lodhur nga kultivimi i shpresave kalimtare dhe m pas duke u prballur me nj jet pa kuptim? Si ndihemi prball ktij njerzimi? A jemi t interesuar apo na mjafton t mendojm pr botn ton t vogl, kopshtin ton t vogl? A jemi interesuar pr faktin q shum t rinj sot nuk din se n cilat vlera ia vlen t fokusohet jeta, pr faktin q rinia sht e hutuar, e zhytur n nj trishtim t pamas q m pas prpiqet t vishet me gzim t rrem, pr faktin q sot rinia e ngatrron gzimin me knaqsin, festn me me nj gjendje euforike? Ndoshta po jam duke ekzagjeruar, por ndoshta nuk shohim shpesh nj t ri t mashtruar nga shitsit e vlerave t reja me mim t lir, nga influencuesit q tregtojn kotsi dhe marrzi me nj botkuptim t ri t jets? Si ndihemi prball ktij realiteti t bots? A e ndiejm pasionin q u zbulua te Jezusi?
    Dhe pastaj, a e shohim realitetin e sotm kishtar apo jo? Si ndihemi prball kaq shum braktisjeve, prhapjes s laicizmit, skandaleve, kolapsit t praktikave fetare n Perndim? A e ndiejm emocionin e dashuris s Jezusit? A i ndiejm problemet kishtare si tonat apo mendojm se kan t bjn vetm me hierarkin?

    Le t dgjojm tani se far u thot Jezusi atyre q Ai dshiron t'i prfshij si bashkpuntor t Tij n punn e shptimit:
    Ather u tha nxnsve t vet: T korrat jan t mdha, kurse puntor ka pak. Lutuni, pra Zotris s t korrave, t drgoj korrtar n t korrat e veta (v.37-38).
    Le t prpiqemi t sqarojm se cilt jan bashkpuntort q Jezusi dshiron t prfshij nb punn e shptimit sepse ka gjith nj tradit q na on ti identifikojm me priftrinj, regultar, murgesha.
    Kisha sigurisht ka nevoj pr kta njerz q ia kushtojn gjith jetn shrbimit t Ungjillit dhe vllezrve. Ata gjithashtu heqin dor nga krijimi i familjes s tyre, vetm pr t'u disponuar trsisht ktij shrbimi, por kufizimi i detyrs s korrjes n kt kategori t krishtersh sht i pasakt: n fakt kjo do t na onte t mendojm, t konsiderojm popullin e Hyjit si nj tuf delesh n rrmuj ose si nj korrje q humbet sepse mungojn puntort, pra priftrinjt.
    Nuk sht kshtu, sepse Jezusi i drejtohet do dishepulli, u drejtohet atyre q Ai i fton t sodisin t korrat, q t shkojn ti mbledhin: jan ata q prjetojn t njjtin pasion t tij t dashuris pr njerzimin.
    Dhe le t vrejm... fjala e Jezusit ka t bj me korrjen: far dshiron t na thot Jezusi me kt imazh? M pare ai dshiron t na thot se t korrat jan pjekur, domethn njerzimi sht gati t mirpres Ungjillin. Por fatkeqsisht shpesh mendojm se nuk sht kshtu, n fakt dekurajohemi dhe vazhdojm t prsrisim: Nuk ia vlen t shpallet Ungjilli sepse njerzit nuk jan t interesuar pr Zotin, ata mendojn vetm pr parat, t ndihen mir, t argtohen... Jan mysliman. Nuk konvertohen. Kjo ndoshta sht edhe e vrtet, por kt njerzim, me t gjitha karakteristikat e tij, kontradiktat dhe mjerimet e tij, duhet t trajtojm sepse Jezusi na thot: "Ky njerzimi, si sht, sht gati, sht i pjekur pr Ungjillin". Problemi sht se nuk ka puntor dhe Jezusi ka t drejt, n fakt le t prpiqemi t pyesim veten: Sa jan ata q ndjejn t njjtin pasionin e Jezusit, t njejtn dashurin pr njeriun? Jan pakt pakta.
    Pra, far t bjm? Jezusi na thot: Lutuni, pra Zotris s t korrave, t drgoj korrtar n t korrat e veta (v.38).
    Kjo lutje na vshtirson pse? Ne pyesim veten, pse duhet t'i krkojm shefit t drgoj puntor? Ai duhet t jet i pari i interesuar pr problemin, pse duhet ta pyesim?
    Pra, kt pyetje e bjn ata q nuk e kan kuptuar se far do t thot t lutesh-falesh: nuk bhet fjal pr prsritjen e formulave, nuk do t thot t prpiqesh ta bindsh Zotin t bj at q i krkohet atij, ai tashm e bn at dhe shum mire. Lutja nuk ka t bj me prpjekjen pr ta shtyr Perndin t bj at q krkojm prej Tij e q na pelqen neve. Lutja na vendos n harmoni me mendimet e Jezusit, lutja e vrtet na bn t brendsojm pasionin e tij t dashuris pr njeriun, sht nj dgjim e Fjals s tij, n dialog me t ne arrijm t kuptojm se sa i drejt sht projekti i tij i dashuris, sa i bukur sht dhe Shpirti na jep forc t futemi pr t kryer at pun q Jezusi dshiron q ne t kryejm.
    Puntort jan shum pak, ne e dim kt, sepse lutemi pak, nuk ka lutje, n at kuptim t prseritjes s formulave, q ndoshta shum prsrisim: ndoshta sepse n kt mnyr nuk arrim t prvetsojm mendimin dhe dashurin e Krishtit.
    Le t dgjojm tani se far detyre na beson Jezusi: 1 Pastaj Jezusi i mblodhi rreth vetes dymbdhjet nxnsit e vet e u dha pushtetin t mund t dbonin shpirtrat e ndyt dhe t mund t shronin do smundje e lngat (v.10, 1). Jan dy detyra q Jezusi na krkon t kryejm: "Pr t dbuar shpirtrat e ndyr dhe pr t shruar t gjitha llojet e smundjeve dhe dobsive". Kjo sht pikrisht ajo q Ai bri gjat gjith jets s Tij: dboi demont dhe e ka pasur kujdes pr njerzit e smur, n nevoj. Kjo do t thot se ne jemi thirrur pr t'i dhn vazhdimsi veprs s tij t shptimit dhe pr ta kryer at mision, ai na jep fuqin pr t br mrekulli.
    Dbimi i shpirtrave t papastr! "I papastr" n Bibl sht gjithka q sht n kundrshtim me jetn dhe na pengon t jetojm t lumtur si vllezr n kt bot? Ata jan demont.
    Cilat jan ato? Le t prpiqemi t'i identifikojm, t'i thrrasim me emr: quhen zili, xhelozi, urrejtje, inat, epshet pr t zotruar gjithnj e m shum t mira, pr t dominuar, pr t robruar t tjert kta jan demont q krijojn nj bot t pamshirshme ku tjetri shihet si nj rival, nj armik, jo si nj vlla i dashur. Kta demon duhet t dbohen!
    Dhe ku ndodhen? N zemrn e do njeriu: ne t gjith jemi pushtuar prej tyre.
    Pastaj t mund t shrojm t gjitha smundjet dhe lengat. Nuk ka t bj me fuqin pr t br mrekulli si mendojm shpesh pr to: ato duhet t fitojn mbi smundjet dhe pr kt arsye dishepulli i vrtet i v t gjitha aftsit e tij, n mnyr q njerzit t jen fizikisht t shndetshm, t mos vuajn, dhimbjet duhet mposhtur.
    Por nuk jan vetm smundjet fizike ato q mundojn njerzimin! Shoqria ku mungon liria, ku nuk ka drejtsi, ku grate nuk jan respektuar n dinjitetin e tyre, sht e smur Shoqria sht e smur atje ku ushtrohet dhun, ku ka korrupsion morale pikrisht mbi kto t kqija Jezusi na jep fuqin dhe autoritetin pr t'i kaprcyer ato.
    Le t pyesim veten: A jemi t vetdijshm pr fuqin q na ka ln Jezusi? Dhe far sht kjo fuqi? sht forca e Fjals s Ungjillit q ka n vetvete forcn hyjnore t Shpirtit dhe kundr ksaj fuqie e keqja nuk mund t'i rezistoj.
    Tani na paraqitet lista e puntorve t par q i dhan mbshtetjen e tyre Mjeshtrit. Le t dgjojm emrat e tyre:
    Emrat e Dymbdhjet apostujve jan kta: i pari Simoni, q quhet Pjetr e vllai i tij Andreu; Jakobi i Zebedeut dhe Gjoni, i vllai; Filipi dhe Bartolomeu; Toma e Mateu ‑ tagrambledhsi; Jakobi i Alfeut dhe Tadeu; Simon Kananeu dhe Jud Iskarioti ‑ ai q e tradhtoi (V. 10, 2-4).
    far mund t vm re n lidhje me kt list emrash q mbase ne i kalojm kaq shpejt, Mund t mos japim shum rndsi? Le t theksojm fillimisht se ATA jan 12. Kjo sht referenca e qart pr 12 fiset e Izraelit, dhe kjo do t thot se bashksia e krishter nuk sht thirrur pr t zvendsuar Izraelin, por q sht bija e Izraelit, sht fryti i pjekur i ksaj peme q Perndia ka edukuar, ka kultivuar pr veten pr shum shekuj.
    Pastaj emrat renditen 2 me 2:Pjetri dhe Andrea, Jakobi dhe Gjoni, Filipi dhe Bartolomeu... Do t thot se misioni nuk sht punt individve, por t nj komuniteti dhe pr t qen nj komunitet duhet t jen t paktn dy; gjithashtu edhe individi e shpall Ungjillin personalisht, por duhet t ndihet gjithmon pjes e nj komuniteti, nj i drguar nga nj komunitet.
    Dhe pastaj vm re prbrjen e ktij grupi: ata jan njerzit m normal dhe m t zakonshm, n at list nuk ka njerz t shquar kulturalisht, nuk ka skrib, rabin; dhe gjithashtu nga pika e kndvshtrimi moral, kan t metat dhe kufijt e tyre, ka edhe nj tagrambledhs, dhe nj q nuk lejon t konvertohet dhe q do ta dorzoj prfundimisht Mjeshtrin. Me pak fjal, edhe ata jan mkatar. Nj dit Pjetri do ta njoh kt dhe do t thot: "Jezusi largohu prej meje sepse un jam mkatar". Me pak fjal, ata nuk ndryshojn nga ne, jan njerz normal, shum normal, njsoj si ne.
    Dhe tani le t dgjojm se cila sht fusha n t ciln ata do t duhet t kryejn misionin e tyre dhe si duhet ta bjn at deri n prfundim. Le t dgjojm: Jezusi i drgoi kta t dymbdhjet pasi i udhzoi kshtu: Pikrisht kta t Dymbdhjett Jezusi i drgoi dhe i urdhroi: Mos shkoni ndr pagan as mos hyni n asnj qytet t samaritanve! Por shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit. Gjat udhtimit predikoni: Mbretria e qiellit sht afr! Shroni t smurit, ngjallni t vdekurit, pastroni t grbulurit, dboni djajt! Falas mort, falas edhe jepni! (v. 10, 5-8).
    Ne kemi dgjuar se Jezusi ka prcaktuar vendin n t cilin ky grup i par i bashkpuntorve t tij, sht thirrur pr t kryer misionin e vet. Ata drgohen te delet e humbura t shtpis s Izraelit dhe kjo ndoshta na habit pse nuk jan atje, n Palestin. Ne do t kishim pritur q Ai t'ua drgonte t gjith popujve: n kt moment t historis s kishs, nuk qe kshtu: kjo do t ndodh pas Pashkve, kur i ringjallur n mal, do t'u thot apostujve t tij: Tani shkoni n mbar botn, bni dishepuj nga t gjith popujt.
    Prandaj nuk bhet fjal pr prjashtimin e paganve, por pr pedagogjin e Zotit q donte se bekimet e premtuara pr Abrahamin, sipas t cilve shptimi ishte pr t gjith njerzit pa dallim, do t vinin n mbar botn, pr t gjith popujt nprmjet Izraelit; sht Izraeli pra, q pr s pari duhet t mirpres Ungjillin.
    Pastaj Jezusi, pasi kujtoi edhe nj her detyrat q duhet t kryejn dishepujt: t kujdesen pr t smurt, t pastronin lebrozt, tdbonin demont... ai bn nj rekomandim shum t rndsishm: Kryejeni misionin tuaj n shkputje t plot nga interesat, nga avantazhet personale, sepse prndryshe mesazhi juaj do t humbiste menjher besueshmrin "Falas mort, falas edhe jepni!

  7. #327
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITUIRGJIS

    E DIELA 11 Ord…VITI A

    M 18-6- 2023.

    UNGJILLI: Mt, 9,36-10,8.



    36 Kur e pa turmn e popullit, ndjeu dhembshuri pr t, sepse ishte e nprkmbur dhe e ln pasdore si delet pa bari.
    37 Ather u tha nxnsve t vet: “T korrat jan t mdha, kurse puntor ka pak.
    38 Lutjuni, pra Zotris s t korrave, t drgoj korrtar n t korrat e veta”.
    1 Pastaj Jezusi i mblodhi rreth vetes dymbdhjet nxnsit e vet e u dha pushtetin t mund t dbonin shpirtrat e ndyt dhe t mund t shronin do smundje e lngat.
    2 Emrat e Dymbdhjet apostujve jan kta: i pari Simoni, q quhet Pjetr e vllai i tij Andreu; Jakobi i Zebedeut dhe Gjoni, i vllai;
    3 Filipi dhe Bartolomeu; Toma e Mateu ‑ tagrambledhsi; Jakobi i Alfeut dhe Tadeu;
    4 Simon Kananeu dhe Jud Iskarioti ‑ ai q e tradhtoi.
    5 Pikrisht kta t Dymbdhjett Jezusi i drgoi dhe i urdhroi:“Mos shkoni ndr pagan as mos hyni n asnj qytet t samaritanve!
    6 Por shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit.
    7 Gjat udhtimit predikoni: ‘Mbretria e qiellit sht afr!’
    8 Shroni t smurit, ngjallni t vdekurit, pastroni t grbulurit, dboni djajt! Falas mort, falas edhe jepni!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    JEZUSI I DRGON PR T SHRUAR…


    [SIZE=3]Njerzit e Beslidhjes s Vjetr kishin zbuluar se Perndia sht Perndia i mshirs, domethn ai prkulet mbi mjerimin e njeriut; nga ana tjetr, ungjilltari e paraqet Jezusin si nj q sht i mbushur me dhembshuri: dy fjalt, mshira n hebraisht dhe fjala greke e prkthyer ktu me dhembshuri, shprehin emocionin q rrmben t brendshmet prball t gjitha vuajtjeve; nj emocion q nuk sht vetm i rendit t ndjesis pasi, shum konkretisht, shoqrohet me nj vepr shrimi.
    sht e qart se misioni i t drguarve t Zotit (qoft Jezusi apo apostujt) sht nj mision shrimi: pr t'u bindur pr kt, mjafton t merret programi i udhtimit t Jezusit, si e prshkroi Mateu: Jezusi udhtoi npr qytete dhe fshatra, ai msoi, ai shpalli Mbretrin dhe ai shroi ... pastaj, kur ai thrret dishepujt e tij, t cilt Mateu i v n dukje n fillim, edhe para se t na jepte emrat e tyre, thihet se "Jezusi u dha atyre fuqin pr t dbuar shpirtrat e papastr dhe pr t shruar do smundje dhe do dobsi"... m n fund, kur Jezusi u jep apostujve programin e misionit t tyre, ai u thot atyre: "Shpallni se Mbretria e qiejve sht shum afr. Shroni t smurt, ngjallni t vdekurit, pastroni lebrozt, dboni demont”.
    N t njjtn koh kur shpallin Mbretrin, lajmtart e Zotit ftohen t japin shenja pr t. Dhe shpallja m e mir e Mbretris sht fitorja mbi t keqen n t gjitha format e saj. Por pr kt duhet t ndjejn n brendsin e shpirtit t tyre dhimbjen pr t ata q vuajn.
    Jo vetm prball dhimbjes individuale, Jezusi preket nga keqardhja, por edhe prball popullit t tij: “Duke par turmat, Jezusin e pushtoi dhembshuria ndaj tyre, sepse ishin t pafuqishm dhe t dshpruar si delet pa bari”. Katr ungjilltart, secili n mnyrn e vet, e paraqesin Jezusin si at q vjen pr t mbledhur Popullin e Zgjedhur: nj mnyr pr t thn se n t prmbushen premtimet e Beslidhjes s Vjetr; sepse Mesia i pritur shpesh paraqitej me fytyrn e nj bariu. Pr shembull, kshtu e shpalli Ezekieli: “Un do t'u vij n ndihm deleve t mia dhe ato nuk do t jen m pre. Un do t gjykoj mes deleve dhe deleve. Un do t ngre mbi ta nj bari; ai do t'i kullos dhe do t jet shrbtori im David. Ai do t'i ushqej, do t jet bariu i tyre. (Ezk 34,22-23).
    N lidhje me njerzit, ju keni vn re rekomandimin e Jezusit: "Mos merrni rrugn q t on n kombet pagane dhe mos hyni n asnj qytet t samaritanve... Shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit". Dhe vargu i fundit mund t jet prkthyer si "filloni me Popullin e Zhgjedhur”; ather sht ai, Populli i Zgjedhur, q do t'i kthej pagant”; kjo do t thot se n mendjen e Jezusit, sht e qart se Izraeli mbetet populli i zgjedhur, misioni i t cilit sht t konvertoj botn.

    FALAS MORT, FALAS JEPNI.

    Arrij tek kshilla e fundit q Jezusi u jep atyre q drgon: "Falas mort: falas edhe jepni".
    sht i gjith programi i jets son t besimit q prmblidhet ktu n dy propozime: s pari, dhurata e Perndis sht falas: le ta mirpresim kt dhurat, q pikrisht sepse sht nj dhurat, jepet falas. Pastaj, s dyti, nga ana jon, le t msojm t jetojm duke falnderuar pr kt dhurat q kemi marr falas.
    Kto dy pika, dhe veanrisht e para, jan shum t vshtira pr ne; le t'i kalojm njrn pas tjetrs:
    Pika e pare: "Dhurata e Zotit sht falas"; ky sht vet kuptimi i fjals "hir", gratia n latinish. Por, uditrisht, ne kemi nj vshtirsii t madhe pr t pranuar q dhurata e Perndis sht krejtsisht falas; prova sht se pavarsisht gjithkaje, shpesh tundohemi t bjm llogari n marrdhnien ton me Zotin; nuk guxojm t besojm se Zoti na jep gjithka falas pa pritur q ne t grumbullojm merita!
    Pika e dyt. “Jepni falas”: me fjal t tjera: “Imitoni Zotin q jep falas, dhe veproni si Zot”; kjo do t thot disa gjra: s pari: “Si Zoti, mos prisni asgj n kmbim”, mos krkoni konsiderat, lavdi apo dashuri; le t jet do gj mosinteresuese sepse kshtu vepron Zoti: “Ruajuni t mos i bni veprat tuaja t mira n sy t njerzve pr t’u par prej tyre! Prndryshe nuk do t keni far shprblimi te Ati juaj q sht n qiell. Prandaj, kur t ndash lmosh, mos i bjer boris para vetes, si bjn shtiracakt n sinagoga dhe n rrug t madhe pr t’u nderuar prej njerzve. Pr t vrtet po ju them: u ndan me at shprblim! Ndrsa ti, kur t bsh lmosh, t mos dij e majta far bn e djathta, q lmosha jote t jet e fsheht, e Ati yt q sheh n fshehtsi, do ta shprblej” (Mt. 6,1-4). Kini kujdes t mos e praktikoni fen tuaj para njerzve pr t trhequr vmendjen e tyre... Pra, kur t jepni lmosh, mos e trumbetoni para jush... Pr ju. , kur jep lmosh, e majta jote t mos dij se far bn dora jote e djatht, q lmosha jote t mbetet e fsheht...
    Mos prisni as dashurin: “Sepse, po qe se i doni vetm ata q ju duan, far shprblimi meritoni? Pse a nuk bjn kaq edhe tagrambledhsit? E nse i prshndetni vetm vllezrit tuaj, far bni t veant? A nuk bjn t njjtn gj edhe pagant? Nse prshndetni vetm vllezrit tuaj, far po bni t jashtzakonshme?... (Mt. 5,46-47).
    Ju, nxnsit e Jezusit, bni dika t jashtzakonshme: “Duajini armiqt tuaj, lutuni pr ata q ju salvojn, pr t’u br bijt e Atit tuaj q sht n qiell, sepse Ai bn t lind dielli i tij mbi t kqijt e mbi t mirt e t bjer shi pr t drejtt e pr t padrejtt” (Mt.5,44-45).
    S fundi, q t duash vllezrit e tu, mos prit q ata ta meritojn. Kjo do t thot: "Q t mos dgjohet kurr n gojn tnde: Kta njerz nuk jan interesant..."Ju jeni vazhdimisht t shptuar, t falur lirisht, nga ana juaj, dini t falni, t ndihmoni, t duani pa kushte, pr t dhn jet. Dhe nse duam ta shtyjm ngjashmrin me at q Ati yn na drgoi deri n fund, do t duhet t jemi n gjendje t thrrasim puntor n korrat e mbretris duke mos rrethuar veten me shum garanci; Jezusi nuk bri ndonj intervist pune prpara se t zgjidhte apostujt, por u besoi atyre. Nuk kishte asnj premtim q peshkatart buz liqenit, tagrambledhsi (bashkpuntor me armiqt e Popullit t tij) dhe zelltari (lufttari kundr romakve) mund t ndrtonin ndonjher nj ekip t besueshm dhe t suksesshm; Jezusi nuk ngurroi t'ua besonte atyre t korrat, sepse koha po ngutte; si e din t gjith, t korrat nuk presin!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 16-06-2023 m 05:48

  8. #328
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA 12 Ord. VITI A

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 12 Ord. VITI A

    M 25-6-2023.


    UNGJILLI: Mt. 10, 26 – 33.


    26 “Mos ua kini, pra, frikn! Sepse nuk ka gj t mbuluar q nuk do t zbulohet, as t fsheht q s’do t dihet.
    27 ka ju them n errsir, thuajeni n drit, e ka dgjoni t thn n vesh, predikojeni nga pullazet!
    28 Mos i druani ata q vrasin trupin e nuk mund ta vrasin shpirtin. Kini frik m tepr nga Ai, q mund t’jua humb n ferr shpirtin edhe trupin.
    29 A nuk shiten dy trumcak pr nj aspr? E, megjithat, asnj prej tyre nuk bie n tok pa lejen e Atit tuaj.
    30 E ju? Madje edhe t gjitha fijet e flokve t kres suaj jan t numruara!
    31 Pra, mos druani! Ju vleni m tepr se shum trumcak!”
    32 “Kushdo, pra, pranon para njerzve se sht imi, edhe un do t pranoj para Atit tim q sht n qiell, se jam i tij.
    33 E atij q m bie mohit para njerzve, edhe un do t’i bie mohit para Atit tim qiellor”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Ungjilli q komentojm sot, Mt. 10, 26-33, sht pjes e fjalimit t dyt q prezantohet nga ungjilltari Mate n librin e tij. Fjalimi i par sht ai i famshm n mal. Ky ligjrim i dyt q bn Jezusi, nuk u drejtohet turmave, por grupit t dishepujve q e kan ndjekur dhe q jan drguar n mision. sht e qart se ky ligjrim prkujtohet nga Mateu sepse nuk i drejtohet vetm atij grupi t vogl q po formonte Jezusi, por i drejtohet sot kujtdo q ndihet dishepull i vrtet i Jezusit t Nazaretit, dhe e di se ka nj pun pr t br dhe pranonj tdrgohet n nj mision.
    Jemi ne, pra kta dishepuj t drguar!
    Jezusi u jep atyre disa udhzime para se t largohen: ai thot cili sht mesazhi q duhet t'i shpallin bots. Mesazhi sht shum i thjesht:
    "Mbretria e qiejve sht afr".
    “Afr” nuk do t thot se sht gati t mbrrij.
    “Afr” do t thot se mund ta marrsh, sepse sht tashm ktu, e nuk duhet t humbim kt mundsi pr t mirpritur mbretrin e Hyjit. Kjo mbretri sht bota e re q u prezantua nga Jezusi i Nazaretit n fjalimin e Malit!
    M pas, detyra q duhet t kryejn: “Dboni demont, shroni t gjitha smundje”.
    far do t thot demon?
    “Demon” sht do forc e bots s vjetr, e bots s lasht, q dshiron t prjetsoj nj mbretri q sht ajo e t ligut. “Demon” sht gjithka e kundrshton mbretrin e predikuar nga Jezusi, at t dashuris: kta demon nuk jan mbretria e re, sepse ka kaq shum demon q duhen hedhur jasht dhe kjo sht detyr e dishepujve.
    Pastaj shrimi i t gjitha smundjeve: nuk flitet ktu pr smundjet organike, sepse mjekt kujdesen pr to. Jezusi ktu flet pr t gjitha ato smundje q pengojn realizimin e jets autentike njerzore tek njeriu; i njohim mir kto smundje, kta demon, quhen krenarin, zili, xhelozi, koprraci, dshir pr t grumbulluar t mirat e ksaj bote... kta jan demont q pengojn t vendoset mbretria e Zotit n bot.
    Prandaj, detyra e par e dishepujve sht t shpallin se mbretria e Hyjit sht ktu dhe pastaj - detyra e dyt – q t dbojn demont dhe t shrojn t gjitha smundje.
    Pra, ne po prballemi me nj bot t smur, at n t ciln jemi drguar!
    Pastaj, Mateu vazhdonn duke thn si duhet t paraqiten dishepujt dhe kjo vlen edhe pr ne sot nse duam q misioni yn t jet efektiv.
    Nuk duhet t marrin as ant me para, as dy tunika - mjafton njra -, as sandale dhe shkop q ishte arma e mbrojtjes s t mjerit! Dishepulli nuk ka asnj arm, ai paraqitet - do ta thot Jezusi s shpejti - si nj qengj n mes t ujqrve. Me pak fjal, kta dishepuj paraqiten si t privuar nga gjithka q do t ishte e domosdoshme pr nj lvizje q dshiron t arrij qellimin e vet duke fituar mbi do vshtirsi. Edhe nj parti q dshiron t jet e suksesshme n kt bot, ka nevoj pr para, dhe pr t gjitha kto gjra.
    sht mesazhi i Jezusit q dishepulli sht thirrur t shpall n bot, e ky mesazh prmban nj forc hyjnore t parezistueshme: por nse ua beson veten ktyre burimeve, q jan ato t bots, do t thot se nuk ke besim n forcn q ky mesazh ka n vetveten.
    Pastaj Jezusi tha qart at q dishepulli has n mnyr t pashmangshme nse dshiron t kryej misionin e tij.
    Me far vshtirsi dhe kundrshtime do t prballen dishepujt?
    Jezusi thot: Mos mendoni, mos pritni q do t prshndeteni me duartrokitje e q do t pranoheni me mirnjohje, sepse nuk do t ndodh kshtu!
    Do t jeni si qengjat midis ujqrve, prandaj jini t kujdesshm si gjarprinjt, t thjesht si pllumbat, pra besnik, nuk keni asgj pr t fshehur!
    Dishepulli sigurisht nuk sht m i madh se Mjeshtri, i cili sht quajtur Beelzebul… mos prisni asgj m t mir”.
    Kur Jezusi tha kto gjra – jam duke prmbledhur pjesn e fjalimit, kontekstin n t cilin sht futur pasazhi i sotm - duke dgjuar kto gjra dishepujt duhet t jen tmerruar, duhet ta ken pyetur veten: "Por nse gjrat jan kshtu, a do ia vlen t bashpunojm pr t realizuar nj projekt q sipas t gjitha gjasave sht destinuar t dshtoj? Ne e ndoqm Mesin, por nuk e prisnim kt, ndoshta sht m mir q t lm gjithka, t kthehemi n Kapernaum pr t jetuar si m par, si t gjith, nj jet t mir, edhe pse nuk mund t themi se sht nj jet e re n nj bot t re, por sht nj jet ende e zhytur n nj realitet t vjetr”.
    Jezusi pa qart n syt e tyre frikn e pranimit t ktij misioni.
    Frika ka nj funksion jetsor pozitiv sepse i mjer njeriu q nuk ka frik!
    Frika na paralajmron pr rrezikun dhe pr kt arsye na pengon t bjm zgjedhje t gabuara, gjeste t nxituara, t pamatura, q mund t na kushtojn jetn: n fakt thuhet se "t rinjt jan ushtart m t mir dhe shofert m t kqij" sepse nuk kan frik nga rreziku, prandaj rrezikojn lehtsisht jetn e tyre. Por nse frika del jasht kontrollit, bhet nj penges, sepse na pengon t bjm gjeste t guximshme: ather frika na paralizon.
    Nse duam t ndjekim Krishtin, sht e qart se reagimi i par q do t ndjejm do t jet frika; nse nuk prjetojm frik do t thot se nuk e kemi kuptuar se far krkon Jezusi prej nesh dhe ku dshiron t na oj. Edhe Ai ka pasur frik, por nse dshirojm t jemi dishepuj t tij, nuk mund ta lejojm veten t dominohemi nga frika, prndryshe (duhet t meditojm kt dhe ta kemi gjithmon parasysh), do t jemi admirues t Krishtit, do t praktikojm disa prkushtime dhe puna t devotshme, madje edhe vepra t mira, por nuk do ta lejojm veten t prfshihemi plotsisht n propozimin e tij pr t'u br ndrtues t bots s re.
    Tema e Ungjillit t sotm sht ajo q Jezusi na thot pr frikn, frikn q prjeton dishepulli. Le t dgjojm:
    “26 “Mos ua kini, pra, frikn! Sepse nuk ka gj t mbuluar q nuk do t zbulohet, as t fsheht q s’do t dihet. 27 ka ju them n errsir, thuajeni n drit, e ka dgjoni t thn n vesh, predikojeni nga pullazet! 28 Mos i druani ata q vrasin trupin e nuk mund ta vrasin shpirtin. Kini frik m tepr nga Ai, q mund t’jua humb n ferr shpirtin edhe trupin” (Mt. 10,26-28).
    N ungjillin e sotm, Jezusi do t prsris tri her:
    "Mos e lini veten t udhhiqeni nga frika, ju do t prjetoni frikn, edhe un e kam prjetuar at - thot Jezusi -, por nuk e lash veten t udhhiqem nga frika, bra zgjedhje guximtare dhe ju do t duhet t bni t njjtn gj!"
    1. Frika e par q Jezusi merr n konsiderat, sht ajo q dishepulli prjeton nga nj rrezik q nuk vjen nga jasht, por nga brenda. sht nj frik q prjetojn t gjith kjo:
    “Duhet t shkoj dhe t shpall nj njeri t ri, nj bot t re, por a e kuptoj kt, apo kam frik ta mirpres kt mbretri t Perndis, kt bot t re?
    Si mund t shkoj t'ua shpall t tjerve, nse un vet nuk e kam asimiluar?
    Kam frik ta bj kt zgjedhje n plotsi: po dika mund t bj, por vrtet t'ia dorzoj jetn time Krishtit... nuk m plqen!
    Kam frik t heq dor nga egoizmi, vazhdoj t mendoj ende pr veten kur bj zgjedhje ose kam frik t'i hap zemrn dashuris pa kushte, qoft edhe armikut... sht e teprt!
    Pastaj kur vjen puna e grumbullimit e ndonj gj, edhe nse shoh q vllai sht n nevoj, nuk mund t heq dor... dhe pastaj Jezusi flet pr at falje pa kushte...
    E pastaj sht fakti q pran meje, rreth meje, shoh njerz q bjn zgjedhje t kundrta me ato q propozon Jezusi: un vet, si t gjith ata q m rrethojn, jam prfshir n kt mnyr arsyetimi, nuk mund t shkputem! Ather edhe mua m kapin dyshimet: a nuk do t ishte m mir sikur edhe un t prshtatesha t bja at q bjn t tjert dhe t prpiqesha ta shijoja jetn pa br gjra vrtet t kqija, por pa menduar shum pr t tjert?
    A nuk do t ishte m mir q edhe un t pranoja ndonj kompromis?
    Nse bj disa sakrifica, n fund t fundit, a nuk do t pendohem?”
    Kjo sht frika pr t br zgjedhjet e gabuar: duke pranuar propozimin e Jezusit t Nazaretit njeriu ka frik t prfundoj n mesin e humbsve t historis.
    Pikrisht ksaj frike Jezusi i jep prgjigjen e par q sht kjo: “Mos harroni: asgj do t mbetet e fshehur, gjithka do t zbulohet, asgj do t mbetet e fsheht, gjithka do t dihet n fund…N fund, jeta do t vlersohet jo n dritn e kritereve t ksaj bote, por n dritn e parimeve t mbretris s re, n dritn e Zotit. Ather do t duket qart ajo q ka qen jeta e drejt dhe jeta e padrejt.
    Teatri i kotsive t kesaj bote mbyllet dhe e verteta mbetet, veprat e tua t dashuris fshihen sot, njerzit q admiron, njerzit e suksesshm jan t tjert, mos ki frik t zgjedhsh at q Jezusi t propozon, sepse nj dit errsira do t shprbhet dhe kur drita e gjykimit t Zotit t shklqej mbi jetn e do njeriu, t gjith do t shohin se ti e kishe br zgjedhjen e duhur, kishe t drejt!”.
    Nuk sht vetm errsira e brendshme ajo q t tremb, por edhe errsira e dendur me t ciln e di se do t hassh kur je thirrur pr ta sjell kt drit n errsirn e bots s vjetr. Ke frik t prballesh me errsirn e jashtme sepse do t hassh mosbesim, mbyllje, refuzim, vetmi, armiqsi… n kt gjendje do t preferosh t heshtsh, t mbash pr veten shpresn q ke n zemr, t preferosh t qndrosh t qet, n heshtje.
    sht frika q t shtyn t fshehsh, madje ta fshehsh identitetin tnd si i krishter, sht frika e arsyetimit si t krishter mes njerzve q ndjekin parime t tjera, q bjn fjalime q nuk jan n prputhje me at t krishter.
    Ke frik t zbulosh identitetin tnd si dishepull, sepse ke frik q t tjert t t konsiderojn si nj retrograd, nj person t vjetruar, nj person t paprvoj q ende nuk e ka asimiluar at q miraton shumica, nj person q nuk e ka kuptuar mentalitetin modern kur vjen puna pr t menduar pr Zgjedhjet e vlerave t jets, mbi vet vlern e jets q nga ngjizja e saj deri n prfundimin e saj t natyrshm... ndoshta nuk ke guximin t paraqitsh veten si dishepull t Krishtit sepse ke frik q t tallin.
    Jezusi thot: " ka ju them n errsir, thuajeni n drit, e ka dgjoni t thn n vesh, predikojeni nga pullazet! At q ju thash n errsir, silleni n drit"
    “Ishit n errsir kur mort dritn time, tani jeni drit, sillni kt drit n bot, pa frik nga errsira e bots”.
    Nuk sht drita ajo q duhet t ket frik, sht errsira ajo q duhet t ket frik, sepse nse nj dhom sht e ndriuar, edhe nse drita sht pak e zbeht, e dobt dhe vezulluese, si sht shpesh besimi yn. Dhe nse n natn le t hapim dritaren, nuk sht errsira q hyn, sht drita q del, errsira gjithmon humbet, bhet m e keqja!
    Jezusi e qetson dishepullin: “Pavarsisht t gjitha sprovave dhe vshtirsive, ungjilli do t prhapet dhe do ta transformoj botn”.
    2. Tani ai na tregon arsyen e dyt fal t cils dishepulli nuk duhet t udhhiqet nga frika:
    “Mos i druani ata q vrasin trupin e nuk mund ta vrasin shpirtin. Kini frik m tepr nga Ai, q mund t’jua humb n ferr shpirtin edhe trupin” (v. 28).
    Kur kemi frik, ka gjithmon ndonj mik optimist q na afrohet pr t na qetsuar dhe na thot:
    "Do t shihni q asgj nuk do t ndodh me ju".
    N vend t ksaj, Jezusi i thot kujtdo q dshiron t jet dishepull i tij:
    "Merr parasysh se dika do t t ndodh me siguri, madje shqetsohu nse nuk t ndodh ty, sepse do t thot se je prshtatur me mnyrn e t menduarit t t gjithve dhe duke jetuar, nuk ke shqetsuar asknd, prandaj t ln vetm".
    Ju e dini q nse predikoni disa vlera, i mrzitni ata q nuk besojn n to dhe i mrzitni edhe m shum nse i jetoni ato vlera vazhdimisht.
    Le t kujtojm at q thot Libri i Urtsis, n kapitullin e dyt:
    "Jeta e t drejtit sht e ndryshme nga ajo e t tjerve dhe rrugt q ai prshkon, jan krejtsisht t ndryshme".
    Merreni parasysh - thot qart Jezusi - se kushdo q kundrshton botn e re, nuk dshiron t krijohet nj bot e re, bota e vjetr sht mir me ta... ata mendojn se mund t t vrasin edhe ty!
    Ata q vriten jan martirt e Ungjillit dhe sot jan t shumt dhe vetm Zoti i njeh shumicn prej tyre. Megjithat ne e dim se ata q denoncojn padrejtsit, q n emr t Ungjillit marrin ann e t dobtit, t varfrit dhe sfidojn edhe t fortt (fuqit e financave botrore), do t paguajn!
    Le t mendojm pr Romeron dhe pr t gjith ata q jan si ai!
    Ja pra frika: sot jeta jon nuk do t vihet n dyshim, t paktn ktu n kontekstin ton, por sigurisht q do t gjendemi prball kundrshtimeve t atyre q mendojn ndryshe nga Krishti, ndoshta do t jen akuza t rreme, tallje, margjinalizim.
    Le t mendojm, pr shembull, pr disa keqkuptime t dhimbshme brenda s njjts familje, disa buzqeshje dashamirs q dhembin shum.
    T gjith kemi dgjuar rrfimin e nnave besimtare q na thon:
    “Kur m sheh djali t dal t dieln, m thot: pr far po shkon n kish, rri n shtpi e pusho!”
    Thon: Kto histori feje jan mbetje, mbetje t mesjets n t cilat askush nuk beson m, jan gjra t pakuptimta.
    Kto buzqeshje t vogla lndojn shum dhe njeriu duhet t'i marr parasysh sigurisht, nse praktikon vlera ungjillore.
    Ndonjher buzqeshjet mund t jen edhe pr gjra q duhet t'i shmangim, sepse ndonjher nuk jan frymzuar nga Ungjilli dhe nuk sht jeta ungjillore ajo q prqeshet, prqeshen disa praktika fetare t vjetruara, disa mendjelehtsi q nuk kan pasur kurr kuptim, por kur ka nj dshmi t jets autentike ungjillore, duhet t kemi parasysh edhe moskuptimin e antarve t familjes.
    Edhe Jezusi e prjetoi at: Ungjilli i Gjonit na thot se as antart e familjes s tij nuk besuan n t.
    Jezusi ju fton t reflektoni kur ju prndjekin n mnyra dramatike, duke ju marr jetn si mund t ndodh, apo edhe n mnyra t tjera si pr shembull duke ju tallur, duke ju margjinalizuar, duke ju ofenduar!
    Mendoni...far dmi mund t'ju bjn armiqt e Ungjillit midis humbjes s pozicioneve t favorshme, mosbrjes s karriers, por asnj dhun nuk mund t'ju privoj nga e vetmja e mir q ka mbetur, jeta e t Prjetshmit q ju sht dhn.
    Identiteti yt si dishepull askush nuk mund t t prek dhe kjo sht ajo q ka rndsi, sht jeta q mbetet, jeta biologjike nuk zgjat aq gjat, ajo q sht e rndsishme sht jeta e vrtet, jeta hyjnore e fmijs s Zotit q kemi ne, kjo nuk duhet prekur!
    Prandaj, dishepulli nuk mund t ket frik!
    Jezusi thot: “Nse ke frik nga dikush, nuk mund t jesh dishepulli im, sepse nse ke frik nga nj person, e konsideron at t rrezikshm, armik dhe prandaj tregohu vigjilent… si mund ta duash?
    Nuk mund t kesh frik!
    Ai me siguri mund t t lndoj, por mos e shkatrron personin tnd sepse jeta juaj nuk varet nga ai".
    Tani Jezusi thot se ka dikush nga i cili duhet t kemi frik, sepse ai ka fuqin t bj t vdesim n trup dhe ka fuqin t na hedh shpirtin n Gehena.
    Kush sht ky personazh i rrezikshm?
    Nuk sht i jashtm nga ne, sht forca e lig q sht e pranishme tek secili prej nesh, t gjith e prjetojm, sht ajo marrzi q na on drejt arsyetimit dhe t jetuarit pa marr parasysh at q na thot Jezusi.
    sht kjo pjes negative e pranishme tek secili prej nesh q duhet t kontrollohet, nga e cila duhet t kemi frik sepse mund t na shkatrroj jetn; duhet mbajtur nn kontroll prndryshe na on n Gehena, thot Jezusi.
    Gehena nuk sht ferri, ishte vendi ku grumbulloeshin mbeturinat e Jeruzalemit dhe sht nj imazh i paprpunuar q prdor Jezusi: thot ai: "Nse ndjek t ligun q sht brenda teje, e hedh jetn tnde n kt vend, n Gehena. Nga ky i keq duhet t kesh frik, jo nga armiqt e jashtm.
    3. Tani le t dgjojm arsyen e tret:
    “29 A nuk shiten dy trumcak pr nj aspr? E, megjithat, asnj prej tyre nuk bie n tok pa lejen e Atit tuaj. 30 E ju? Madje edhe t gjitha fijet e flokve t kres suaj jan t numruara! 31 Pra, mos druani! Ju vleni m tepr se shum trumcak!”
    32 “Kushdo, pra, pranon para njerzve se sht imi, edhe un do t pranoj para Atit tim q sht n qiell, se jam i tij. 33 E atij q m bie mohit para njerzve, edhe un do t’i bie mohit para Atit tim qiellor”.
    Ndoshta edhe ne kemi prdorur shprehjen e njohur: “Asnj flet nuk lviz se mos e dhnt Zoti”; kjo fjal e urt sht interpretimi mesjetar i fjals s Zotit pr truncakun q sapo dgjuam.
    sht nj interpretim i pasakt, sepse nuk sht e vrtet q asgj nuk ndodh pa vullnetin e Zotit. Shum gjra q Zoti me t vrtet nuk i do, ndodhin dhe as ai nuk mund t'i parandaloj.
    Arsyeja e tret pse dishepulli i Krishtit nuk duhet t ket frik sht paraqitur nga Jezusi me dy shmblltyra, e para, ajo e truncakut dhe pastaj ajo e flokve t koks.
    Jezusi thot:
    "Dy truncak nuk shiten pr nj denar" (sht kurioze si na e tregon Luka kt thnie t Zotit, ai nuk thot dy truncak pr nj denar, por pes truncak pr dy denar).
    far prfaqson truncaku?
    Ishte krijesa m e parndsishme n kohn e Jezusit: n traktatin B'rakhoth t Mishnah-ut, ka bekime pr t gjitha krijesat e krijuara nga Zoti, t gjitha prve truncakve, sepse nj popull fshataresh nuk kishte simpati pr truncakt q shkatrrojn t korrat e drithit.
    Jezusi thot: "Ju keni frik, por nse Zoti kujdeset pr krijesat m t parndsishme si truncakt, a mendoni ju q ai t mos kujdeset pr ju, fmijt e tij?"
    Arsyeja pse Jezusi prezanton kt imazh sht se zgjedhja pr ta ndjekur at, nuk prfshin vetm personin q bn kt zgjedhje, por edhe ata t afrt me t: pr shembull nse nj kryefamiljar vendos t menaxhoj pasurit sipas propozimit t Jezusit, dhe pr kt nuk grumbullon, nuk ngopet me bukn e prditshme dhe gjithka tepron ua jep atyre q kan nevoj… kjo zgjedhje nuk prfshin vetm at, por gjith familjen e tij, sepse ndoshta ai nuk do t mund t'u jap fmijve t vet gjithka q u japin atyre kryefamiljart t tjert q nuk pranojn propozimin e Jezusit... e teprta sht e prjashtuar n at shtpi.
    Ndoshta fmijt apo edhe gruaja mund t mos pajtohen me kt zgjedhje, dhe Jezusi thot:
    "Mos kini frik, jini t qndrueshm, mos u shqetsoni pr pasojat q mund t lindin dhe q mund t'ju trembin, sepse Zoti sht nj At q kujdeset edhe pr truncakt, e pra aq m shum do t kujdeset pr ju dhe familjen tuaj nse ju jeni besnik ndaj Ungjillit t tij”.
    Ose nse dikush kryen nj profesion q e detyron t bj kompromis me ndrgjegjen e tij (pr shembull duke punuar n nj fabrik armsh ku fiton shum... ) dhe ai heq dor, pranon t zgjedh nj profesion tjetr q sht paguar shum m pak dhe si pasoj ai nuk do t ket t njejtn sukses se m par, ndoshta antart e familjes s tij nuk do ta ndajn kt zgjedhje sepse ata kan ndrra t tjera pr t realizuar n jetn e tyre.
    Edhe atij i thot Jezusi: “Jini i qndrueshm, mos kini frik”.
    Nse je i sinqert, mbase nuk do t kesh ngritje t caktuara n karrier, ji n prputhje me ndrgjegjen tnde, mos ki frik nga pasojat!”
    Kto prgjigje Jezusi u dha atyre personave duke kujtuar besimin tek Ati Qiellor, q nuk u premton dishepujve t tij se asgj e keqe nuk do t ndodh, se ata do t shptohen gjithmon me mrekulli. Hyji nuk bn at q duhet t bjn ne. Dhe shton:
    “Duke ndjekur Ungjillin, ti ke br zgjedhjen e duhur, ji n prputhje me bindjet e tua”.
    Pastaj shembulli tjetr, referenca pr flokt e koks, numri i t cilve askush nuk e njh dhe, nse do t’i numronim sot, t nesrmen numri tashm ka ndryshuar.
    Atit asgj nuk i shpton: nse ai interesohet pr numrin e qimeve n kokn ton, nse i intereson nj fije floku e koks ton, a mund t mendojm ne, t mos dshiropjm ne q ai t mos kujdeset pr ne q jemi t prkushtuar t pranojm propozimin e tij pr t bashkpunuar me t pr ndrtimin e bots s re propozuar nga Jezusit?

    Pjesa prfundon me nj premtim:
    “Kushdo, pra, pranon para njerzve se sht imi,
    edhe un do t pranoj para Atit tim
    q sht n qiell, se jam i tij.
    E atij q m bie mohit para njerzve,
    edhe un do t’i bie mohit para Atit tim qiellor” (v. 32-33).

    far ndodh kur gjendemi mes njerzve dhe n nj moment t caktuar dgjojm dik q thot emrin ton?
    Jemi nxjerr nga anonimati, ndihemi pak m t rndsishm, m par nuk ishim askush dhe tani dikush na ka njohur.
    Por kush sht personi q na ka njohur?
    Nse ai sht nj personazh i rndsishm, ne ndihemi krenar dhe njerzit rreth nesh thon: "Ai i prket atij ylli". Pr shembull, mund t isha n nj grup kriminelesh, t njihesha si mafioz n ato qarqe t pavlera.
    "Kjo gj ka rndsi - thot Jezusi - q n fund t jets tnde t njihsh nga un si nj q m ngjan mua, si nj nga rrethi im".
    Pr kt, n kt bot: "Bhu i njohur si ai q m njeh mua!"
    Le t kujtojm, kur Pjetri u mor n pyetje, ai tha:
    “...un nuk e njoh”, pra nuk i prkas atij grupi, nuk i prkas atyre q i ngjajn atij personi.
    "Kjo gj ka rndsi - thot Jezusi – bj q t gjith t t njohin si dishepullin tim n kt bot, mos ki frik q t t njohin si me t vrtet je, sepse, ajo q do t jet e rndsishme sht q n fund t njoh si dik q m ngjan sepse nse m ngjan, je biri i Atit Qiellor.


  9. #329
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 12 Ord. VITI A

    M 25-6-2023.


    LEXIMI I PAR: Jr. 20,10-13


    Un Jeremia,
    10 I dgjoja shpifjet e shumve,
    tmerr gjithkund prreth:
    Paditeni! Le ta padisim!
    T gjith dashamirsit e mi
    vrenin rnien time:
    Ndoshta do t lejoj t gnjehet!
    Do t ngadhnjejm mbi t,
    ather do t hakmerremi!
    11 Por me mua sht Zoti si trimi i trimave,
    prandaj ata q m prndjekin,
    do t rrzohen e sdo t ngadhnjejn:
    turpi do ti mbuloj se sdo tia dalin qllimit,
    turp e prhershme q kurr sdo t shlyhet!
    12 O Zoti i Ushtrive,
    ti, o sprovuesi i t drejtit,
    q ia sheh veshka e zemr,
    bj ta shoh hakmarrjen tnde mbi ta,
    sepse n dor tnde e lash shtjen time!
    13 Kndojini Zotit, lvdojeni Zotin,
    q e liroi shpirtin e t varfrit
    nga dora e keqbrsve.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    RRFIME T JEREMIS.


    Ky pasazh sht pjes e asaj pjeseje t librit t Jeremis q quhet "Rrfimet e Jeremias", mund t thuhet "Besimet e Jeremias"; aty ai zbulon pjesn m intime t vetes: dhe kto pak rreshta, q komentojm tani, prmbledhin mir ndjenjat e tij; jeta e tij sht nj paradoks i vazhdueshm: ajo q e bn gzimin e tij m t thell, arsyeja pr t jetuar, siguria e tij... sht gjithashtu burimi i t gjitha vuajtjeve t tij; sht Fjala e Zotit. Ktu nuk emrtohet, por nnkuptohet. sht pr shkak se ai shpall Fjaln e Perndis dhe: "nxit n rast t volitshm dhe n rast t pavolitshm" (si thot Shn Pali n 2 Tm. 4,2) q ai sht i persekutuar; por sht e njjta Fjal q i jep forc pr t vazhduar misionin e tij.
    Thuhet shpesh se: "Askush nuk sht profet n vendin e vet". Kjo vlen n mnyr t prkryer pr Jeremin. Ai ishte nj profet shum i madh, por vetm pas vdekjes s tij e vun re. Kur ishte gjall, predikimi i tij ishte shum shqetsues. Ai vet e specifikon saktsisht datn e predikimit t tij: "Nga viti i trembdhjet i mbretrimit t Josis deri n dbimin nga Jeruzalemi", q do t thot nga viti 627 deri n vitin 587 p.e.s.. Dyzet vjet, gjat t cilave ai pa disa mbretr t ngritur n fronin njeri pas tjetrit n Jerusalem: por shum pak prej tyre e dgjuan.
    Pr far e akuzonin? Vetm sepse kishte guximin t thonte t vrtetn. Dhe e vrteta nuk ishte brilante: nga lart e deri m posht n shkallt shoqrore, pabesit ndaj Beslidhjes u shumfishuan n t gjitha fushat. Ktu le t lexojm, pr t pasur nj ide, dika si shembull t predikimit t tij:
    Ata jan t gjith kurorshkels, nj tuf tradhtarsh (9.1)... Nga m i vogli tek m i madhi, t gjith jan t etur pr fitim; nga profeti te prifti, t gjith ia dorzojn gnjeshtrs (8.10). Prkthe: korrupsioni dhe dashuria pr para kan korruptuar shoqrin; feja sht vetm nj fasad.
    Si mund ta priste edhe jeremia, kto lloj kujtimesh nuk jan fare t pelqyeshm, t pranueshm nga t gjith. Aq m tepr sepse ai di t jet i ashpr: 23 Vall, a mundet etiopasi t ndrroj lkurn, ose leopardi larat e lkurs s vet? Ather edhe ju do t mund t bni mir, ju q jeni msuar t bni t keqen?(Jr. 13,23). Kto shprehje tregojn qart se ai ka nj sens dhe nj aftsi t shtjelluar pr t prdorur formula, fjal t forta dhe ofenduese. Prandaj nj pjes t mir t jets e kalon duke brtitur, provokuar, fyer. Ai ndonjher bn edhe gjra t uditshme pr t alarmuar mbretin, oborrin, priftrinjt, t gjith ata q jan prgjegjs q po e ojn popullin drejt shkatrrimit t tij.


    GUXIMI I T VRTETS.

    N planin politik, ai prpiqet t hap syt e bashkatdhetarve t tij dhe guxon t parashikoj at q sht e dukshme, domethn q Nabukodonosori s shpejti do ta shkatrroj, do ta nnshtroj dhe ta pushtoj qytetin e Jeruzalemit. Dhe, pr t'u kuptuar, ai bn nj gjest spektakolar: thyen n publik nj en krejt t re q del nga dora e poarit pr t shpallur fatin q e pret Jerusalemin: do t bhet thrrime:
    1 Kshtu thot Zoti: Shko e bleje nj katrov argjile, merri disa vet nga pleqt e popullit e pleqt e priftrinjve 2 dhe shko n luginn Benenom, q sht n hyrje t Ders s poarve. Atje shpalli fjalt q un do t ti them. 3 Thuaj: Dgjojeni fjaln e Zotit, mbretr t Juds e banor t Jerusalemit! Kshtu thot Zoti i Ushtrive, Hyji i Izraelit: Ja, un po sjell mbi kt vend nj mjerim t till, saq kushdo t dgjoj pr t, vesht do ti ushtojn. 4 Sepse ata m kan braktisur dhe e thuajn kt vend duke u kushtuar zotave t huaj, t cilt nuk i kan njohur ata vet as etrit e tyre as mbretrit e Juds. E kan mbushur kt vend me gjakun e t pafajshmve. 5 Ndrtuan lartsira pr nder t Baalit pr ti djegur si fli shkrumbimi n nder t Baalit fmijt e vet: ka un kurr nuk e kam urdhruar, as se kam thn as nuk m ka shkuar npr mend. 6 Pr kt arsye, ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ dhe ky vend nuk do t quhet m Tofet as Lugina Benenom, por Lugina e Vrasjes. 7 Un do ta oj kotsynimin e Juds e t Jerusalemit n kt vend. Do ti bj t sharrojn prej shpats ndr sy t armiqve t tyre me dorn e atyre q ua krkojn jetn. Kufomat e tyre do tua jap pr ushqim shpendve t qiellit e bishave t malit. 8 Do ta kthej kt qytet n shkrettir e n tallje, kushdo t kaloj npr t do t mbetet shtang nga habia e do t frshllej mbi t gjitha plagt e tij. 9 Do ti bj t han mishin e bijve e t bijave t veta. Njri‑tjetrin do ta han gjat rrethimit e ngushtics, n t ciln do ti mbyllin armiqt e tyre dhe ata q krkojn tua marrin jetn.
    10 Ather thyeje katrovn n syt e atyre burrave q do t vijn me ty 11 e thuaju: Kshtu thot Zoti i Ushtrive: Kshtu do ta thyej kt popull e kt qytet, si po thyhet ena e poarit q m smund t ndreqet. Asohere edhe n Tofet do t varrosen, sepse sdo t ket tjetr vend pr t varrosur(Jr. 19,1-11).
    Por, n vend q t dgjohet, akuzohet se ka komplotuar me armikun: E denonconi! Le ta denoncojm at, Terrorin nga t gjitha ant. Nuk ka m t shurdhr se ai q nuk dshiron t dgjoj, ne e dim kt.
    Duke lexuar librin e Jeremis, njeriu n mnyr t pashmangshme mendon pr kt fjali nga Psalmi 69, 10: shkrihem n zell pr Shtpin tnde.
    Shn Gjoni e citoi shum m von pr Jezusin, me fjal pak t ndryshme: Zelli pr Shtpin tnde m bren!(Gj. 2,17),
    Zelli i shtpis sate do t m gllabroj. Kto fjali prmbledhin mjaft mir jetn e Jrmis; por asgj dhe askush nuk mund ta largonte nga misioni i tij. Dikush mund t pyes veten se cili ishte sekreti i tij: vetdija pr t qen n nj mission: sht shum e qart dhe t thjesht. Dhe besimtart e din se Zoti do t'u jap gjithmon forcn e nevojshme pr t prmbushur at q sht pjes e misionit t tyre. Thjesht: le t shkojm te burimi, t Jezusi q pr kt sht nj shembull pr t gjith.
    Sekreti i dyt sht ky: Jeremia e dinte se ai ishte shum i vogl pr kt detyr, dhe pr kt arsye nuk e krkoi forcn e tij tek vetja, por te Perndia, si do t bj pas disa shekujve Shn Pali.
    "10 Prandaj knaqem
    n ligshti,
    n sharje,
    n vshtirsi,
    n salvime e ngushtica
    q m bhen pr shkak t Krishtit!
    Sepse, kur jam i ligsht ‑
    ather jam i fort (2 Kor. 12,10):
    domethn: "Kur prjetohet dhe njihet dobsia jon, ather do t krkohet forca dhe fuqia atje ku gjenden, pra te Zoti: Fuqia ime e lavdia ime sht Zoti, ai sht shptimtari im (Ps.118,14).
    N fakt, Jeremia prjetoi pranin e Perndis n zemr t t gjitha sprovave t tij:
    "Ata do t luftojn kundr teje,
    por sdo t ngadhnjejn mbi ty,
    sepse un jam me ty,
    q t t shptoj,
    thot Zoti
    Un jam me ty pr t t liruar", i kishte premtuar ai, n ditn e thirrjes s tij (Jr. 1,19).
    Mbetet kjo lutje mahnitse e profetit: Zot, m trego hakmarrjen q do t bsh ndaj tyre, sepse ty t kam kryer shtjen time.
    Kjo m frymzon me tre vrejtje:
    S pari, dshira pr hakmarrje sht shum njerzore dhe profeti mbetet nj njeri si t tjert; misioni i tij i veant nuk e bn at t pashpirt apo mbinjerzor.
    S dyti, ai nuk krkon hakmarrje vet, ia hedh fajin Zotit; ky tashm sht prparim n krahasim me hakmarrjen e drejtprdrejt. Ideali i faljes s pakushtzuar t t gjitha shkeljeve nuk u shfaq deri m von n Izrael, n predikimin e Isais s dyt.
    S treti, prtej hakmarrjes personale, ajo q ai krkon, sht triumfi i s vrtets. Ashtu si do profet i vrtet, ai tashm e di se dashuria pr Zotin do t jet m e fort se do gj dhe nj dit do t ket sukses, do t zhduk do t keqe nga toka. Kjo sht ajo q ai e quan "hakmarrja" e Zotit: triumfi i prjetshm i Zotit mbi forcat e s keqes.

  10. #330
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 12 Ord. VITI A

    M 25-6-2023


    PSALMI 69, 8-10.14.17.33-35



    8 Sepse pr shkak tndin e mbarta poshtrimin,
    turpi ma mbuloi fytyrn,
    9 u bra i huaj pr vllezrit e mi,
    i panjohur pr bijt e nns sime.
    10 Pse shkrihem n zell pr Shtpin tnde,
    prbuzjet e atyre q ty t prqeshin ran mbi mua.
    14 E pra, un ty t lutem, o Zot,
    n kohn e prshtatshme, o Hyj,
    m vshtro pash dashurin tnde,
    pash t vrtetn e shptimit tnd!
    17 M dgjo, o Zot, se bamirs sht prdllimi yt,
    shiko mbi mua sipas mshirs sate t madhe,
    33 Le t shikojn t prvuajturit e le t gzohen;
    krkojeni Hyjin e zemra do t’ju krthndezet.
    34 Sepse Zoti i dgjon skamnort,
    s’i prbuz t vett q jan t robruar.
    35 Le ta lavdrojn qielli e toka,
    detet dhe gjithka lviz n to.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE


    SHKRIHEM N ZELL PR SHTEPIN TNDE.


    Pikrisht sepse psalmisti sht i bindur se "Zoti dgjon t prulurin”, nuk harron t burgosurit: ai guxon t thot gjithka kemi dgjiuar n psalmin. Sepse ky psalm sht pikrisht klithma e shqetsimit t nj njeriu fatkeq, t poshtruar, ndoshta t burgosur. Me sa duket sht nj besimtar i prndjekur pr besimin e tij, pasi thot: “Sepse pr shkak tndin e mbarta poshtrimin, turpi ma mbuloi fytyrn… Pse shkrihem n zell pr Shtpin tnde, prbuzjet e atyre q ty t prqeshin ran mbi mua” (v. 8-10).
    Persekutimi sht fatkeqsisht nj situat e njohur n Izrael: nga njra an, profett u persekutuan t gjith nga populli i tyre: kshtu ishte rasti me Jeremin (e dgjojm n leximin e par t ksaj t diele), dhe e njjta gj do t ishte pr t gjith t tjert. Nga ana tjetr dhe mbi t gjitha vet populli ishte i persekutuar nga popujt e tjer. Nse mendoni pr kt, nuk sht udi q Populli i Zgjedhur nga Zoti pr t qen profet t tij ka t njjtin fat q e pasuan profett individualisht.
    Por pse nj profet pothuajse nuk vdes kurr n shtratin e tij? Pse duhet t vuaj turpin dhe fyerjet? N t njjtn mnyr Jezusi do t thot: "Ishte e nevojshme q Biri i njeriut t vuante..." Pse sht kjo e pashmangshme? Le t provojm nj prgjigje: mund t themi se nj profet sht zdhnsi i Zotit (ne themi se ai sht "goja e Zotit"), pasi ai shpall Fjaln e tij, dhe si pasoj ai sht edhe interpretues e fjals s Zotit. Por ne e dim mir se "mendimet tona nuk jan mendimet e Perndis dhe se rrugt e tij nuk jan rrugt tona", dhe se ka t njjtn distanc midis mendimeve tona dhe atyre t Perndis si midis toks dhe qiellit, si thot Isaia 55, 8-9:
    “Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia,
    as udht tuaja nuk jan udht e mia
    ‑ thot Zoti.
    Sepse, sikurse qielli q sht i lart
    n krahasim me tokn:
    po ashtu edhe udht e mia jan t larta
    n krahasim me udht tuaja
    dhe mendimet e mia
    n krahasim me mendimet tuaja!”.
    Prandaj, nse profeti sht jehona besnike e mendimeve t Zotit, ai sht vazhdimisht n kontradikt pothuajse me t gjith; ai sht i dnuar t jet vazhdimisht kundr vals. Fjala e tij, nganjher prania e tij e thjesht, sht nj thirrje pr drejtsi, pr shenjtri (domethn konkretisht pr dashurin e vllezrve), pr ndarjen, t gjitha gjrat q mezi duam. T dgjosh fjal t bukura sht e leht, por profett nuk thon vetm fjal t bukura, por bjn thirrje pr ndryshim t jets, gj q sht shum m shqetsuese. Predikimi i profetve t vrtet sht si nj qendr e vmendjes n qoshet e jets son dhe veanrisht n qndrimin ton ndaj t tjerve. N shum raste preferojm t fikim dritn.
    Ndonjher, kjo armiqsi e pushton profetin: Moisiu kishte momentet e tij t dekurajimit; Elia iu lut t vdiste; Jeremis i erdhi keq q lindi; ja disa rreshta prej tij q hedhin drit mbi leximin e par t ksaj t diele:
    “14 Qoft mallkuar dita kur un linda; dita kur m lindi nna ime jo, mos qoft bekuar!
    15 Qoft mallkuar ai burr q e lajmroi tim at: ‘Je br me djal!’ dhe e mbushi me gzim!’
    16 U bft ai njeri porsi qytetet, q Zoti i shkatrroi e askurr s’u pendua. N mngjes ndjeft kushtrimin e n mesdit rropamn e lufts,
    17 q s’m shitoi n barkun e nns! Nna ime do t m bhej varr e barku i saj, shtatzn prgjithmon.
    18 Pse ndopak dola nga barku amnor? Q t heq keq e t vuaj e n turp t marrin fund ditt e mia!” (Jr. 20, 14-18).
    Mallkuar qoft dita q linda! Ditn q m lindi nna, mos qoft e bekuar! Mallkuar qoft njeriu q i njoftoi babait tim kt lajm q e mbushi me gzim: “T lindi nj djal, djal!... Mallkuar qoft dita q nuk m bri t vdes q n bark: nna ime do t kishte qen varri im dhe barku i saj do t m mbante gjithmon. Pse ather dola nga barku? Q t shoh dhimbje dhe mundime dhe q ditt e mia t mbarojn me turp? (N kalim, mund t vrehet vetm farefisnia e ktij teksti me librin e Jobit; gj q nuk sht pr t'u habitur pasi personazhi i Jobit prfaqson popullin e Izraelit n momentet e tyre t ankthit).
    Po kthehem te psalmi yn: ai q flet, e krahason veten me nj t mbytur q po humbet kmbt: ai nuk ka m forc t ngrihet; le t lexojm vargjet e para q nuk jan pjes e liturgjis s sotme: “M shpto, o Hyj, sepse uji m arriti deri n fyt!
    Jam ngulur thell n balt, s’kam ku ta v kmbn time n t fort: kam rn n pellgun e ujrave e valt po m mbulojn” (Ps. 69, 2-3).
    (Ktu mendojm se dgjojm fjalt e Jonas).

    ZOTI I DGJON T PRULURIT, NUK I HARRON T BURGOSURIT.[/


    Por edhe n fund t humners, nj profet i vrtet nuk e humb besimin: Fjala q i shkakton kaq shum fatkeqsi sht n t njjtn koh mbshtetja e tij; dhe psalmi yn, pas nj serie t tr vajtimesh, kthehet n nj lutje q prfundon me falnderim, tashm, sepse profeti sht i sigurt, pavarsisht gjithkaje, q do t ket nj prgjigje. Le t fillojm me lutjen:
    “14 E pra, un ty t lutem, o Zot,
    n kohn e prshtatshme, o Hyj,
    m vshtro pash dashurin tnde,
    pash t vrtetn e shptimit tnd!
    15 M nxirr nga lymi t mos humbas,
    m shpto prej atyre q m urrejn,
    prej ujrave t thella!
    16 Mos lejo t m mbulojn valt e ujrave,
    mos lejo t m prpij thellsia,
    t mos e mbyll pusi gojn e vet mbi mua!
    17 M dgjo, o Zot, se bamirs sht prdllimi yt,
    shiko mbi mua sipas mshirs sate t madhe,
    18 mos e fsheh fytyrn tnde prej shrbtorit tnd,
    sepse jam tepr ngusht, m shpto pa vones!”
    Aty do t besohej t dgjohej personalisht Jeremia, ai q u hodh nj dit n nj pus sepse foli pr tempullin duke thn fjal q popullit nuk i plqenin: ai guxoi t thoshte: "Pse a shpell cubash sht br kjo Shtpi, mbi t ciln sht thirrur emri im ndr syt tuaj? Po, por as un nuk jam i verbr ‑ thot Zoti” (Jr 7,11).
    Rastsisht, Jezusi nga ana e tij bri pothuajse t njjtat vrejtje kur ndoqi shitsit nga tempulli dhe kur Shn Gjoni tregon kt episod, ai citon saktsisht nj fjali nga psalmi yn i sotm:
    “Zelli pr Shtpin tnde m bren!” (Gj. 2,17),
    Q mund t kuptohet: "Dashuria e shtpis sate m gllabron, sht pasioni im”.
    M n fund ky psalm prfundon me nj lutje falnderimi: sht nj tipar i prhershm i lutjes judaike n t ciln njgjarjet e jets dhe falnderimi jan gjithmon t ndrthurura ngusht. Ktu, psalmisti tashm po kndon fitoren: ai dshiron, dhe pr kt lutet, jo vetm q ai vet do t shptoj, por ai dshiron q edhe Populli mbar m n fund do t dgjoj zrin e Perndis s tij. Kshtu lumturia pr t gjith do t mund t vendoset:
    "31 Do t lvdoj Emrin e Hyjit me kng,
    do ta lartsoj me kng falenderimi…
    33 Le t shikojn t prvuajturit e le t gzohen;
    krkojeni Hyjin e zemra do t’ju krthndezet…
    35 Le ta lavdrojn qielli e toka,
    detet dhe gjithka lviz n to.
    36 Sepse Hyji do ta shptoj Sionin,
    Ai do t’i rindrtoj qytetet e Juds,
    aty do t banojn e do ta trashgojn.
    37 Fara e shrbtorve t tij do ta trashgoj,
    n t do t ngul kush e do Emrin e tij!”.
    Un do t lvdoj emrin e Zotit me nj kng , do ta zmadhoj, do ta falenderoj. E kan par t varfrit, po festojn: “Jet e gzim, ju q krkoni Zotin!”
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 21-06-2023 m 06:29

  11. #331
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 12 Ord…VITI A

    M 25-6-2023.

    UNGJILLI: Mt. 10, 26-33.


    26 “Mos ua kini, pra, frikn! Sepse nuk ka gj t mbuluar q nuk do t zbulohet, as t fsheht q s’do t dihet. 27 ka ju them n errsir, thuajeni n drit, e ka dgjoni t thn n vesh, predikojeni nga pullazet! 28 Mos i druani ata q vrasin trupin e nuk mund ta vrasin shpirtin. Kini frik m tepr nga Ai, q mund t’jua humb n ferr shpirtin edhe trupin. 29 A nuk shiten dy trumcak pr nj aspr? E, megjithat, asnj prej tyre nuk bie n tok pa lejen e Atit tuaj. 30 E ju? Madje edhe t gjitha fijet e flokve t kres suaj jan t numruara! 31 Pra, mos druani! Ju vleni m tepr se shum trumcak. 32 “Kushdo, pra, pranon para njerzve se sht imi, edhe un do t pranoj para Atit tim q sht n qiell, se jam i tij. 33 E atij q m bie mohit para njerzve, edhe un do t’i bie mohit para Atit tim qiellor”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LKUTJE.


    DO T JENI T URRYER NGA T GJITH PPR SHKAK T EMRIN TIM.


    Mjafton t dgjosh kmbnguljen e Jezusit q thot: "Mos kini frik" pr t menduar se dishepujt kishin arsye t mira dhe t shumta pr t'u shqetsuar! N t vrtet, pasi u njoftoi se po i drgonte n nj mision (ishte ungjilli yn i s diels s kaluar), ai nuk ua fshehu atyre se siprmarrja ishte e rrezikshme. N ungjillin e Shn Mateut, fjalit q i paraprijn Ungjillit ton sot, flasinn pr kt: “16 Ja, un po ju drgoj porsi dele mes ujqish! Jini, prandaj t menur porsi gjarprinjt dhe t thjesht porsi pllumbat! 17 Ruajuni prej njerzve: sepse do t’ju padisin n gjyqe, do t’ju frushkullojn n sinagogat e tyre. 18 Pr shkakun tim do t’ju qesin para sundimtarve e mbretrve, q t dshmoni para tyre dhe para paganve... 21 Vllai vllan dhe babai fmijn do ta dorzoj n vdekje; edhe fmijt do t ngriten kundr prindrve t vet dhe do t’i vrasin. 22 Edhe ju do t’ju urrejn t gjith pr shkak t Emrit tim, porse, kush t qndroj deri n fund, ai do t shlbohet”.
    Ja, un po ju drgoj si dele midis ujqrve... Pr shkakun tim do t silleni prpara guvernatorve dhe mbretrve... Do t jeni t urryer nga t gjith pr shkak t emrit tim.
    Dhe ktu fillon teksti yn pr sot. Jezusi vazhdon duke thn: "Mos kini frik prej tyre...".
    Prandaj apostujt jan paralajmruar dhe megjithat Jezusi i fton ata t ken guximin pr t dshmuar gjithsesi. Argumenti i tij pr t'i inkurajuar ata, sht: E vrteta sht e parezistueshme. Asgj nuk do ta ndal shpalljen: Ungjilli do t shpallet n gjith botn:
    “Mos ua kini, pra, frikn! Sepse nuk ka gj t mbuluar q nuk do t zbulohet, as t fsheht q s’do t dihet. ka ju them n errsir, thuajeni n drit, e ka dgjoni t thn n vesh, predikojeni nga pullazet!” (v. 26-27). Asgj nuk sht e mbuluar q nuk do t zbulohet, asgj nuk sht e fshehur q nuk do t njihet. At q t them n errsir, thuaje n drit t plot; at q dgjoni n vesht tuaj, shpalleni nga atit.
    Prgjat Beslidhjes s Vjetr, Zoti ia zbulon njeriut sekretet e tij nprmjet fjalve t profetve dhe reflektimit t t menurve. Por t gjitha kto gjra "t fshehura q nga themelimi i bots" (Mt 13,35; Ps 77/78,2) bhen t ndritshme vetm n momentin e ardhjes s Krishtit: kjo sht ajo q Pali u thot korintasve:
    " Porse u terratis mendja e tyre! E njmend, edhe sot e ksaj dite e mbulon ai vel (q fshehu fytyrn e Moisiut)* leximin e Beslidhjes s vjetr: nuk u qe zbuluar se n Krishtin mori fund nuk trhiqet sepse sht n Krishtin q zhduket” (2 Kor 3,14). N Krishtin shfaqet n drit t plot plani dashamirs i Perndis:
    “Ati m dorzoi mua gjithka
    dhe askush s’mund ta njoh Birin prve Atit,
    dhe askush s’mund ta njoh Atin, prve Birit
    e prve atij kujt Biri do q t’ia zbuloj! (Mt. 11,27).
    Dishepujt, dshmitar t ksaj heqjeje t velit, mund t thrrasin vetm at q pan, dgjuan, prekn: "far ishte q n fillim, far dgjuam, far pam me syt tan, far soditm dhe q duart tona kan preku Fjalen e Jetes... po ju njoftojme edhe juve... dhe kete e shkruajme qe gezimi yne te jete perfekt. (1 Gjn 1,1...4). Gjoni ktu flet pr gzimin e apostullit q e l veten t rrmbyer nga dinamizmi i Zbuless.
    Por, si u kishte parashikuar Jezusi, atyre iu desh t kaprcenin prndjekjen, duke filluar me at t vllezrve t tyre hebrenj. Kur Mateu shkroi ungjillin e tij, persekutimi i t krishterve nga judenjt ishte nj realitet dhe ungjilli i sotm sigurisht q synon t forcoj vendosmrin e tyre. Nga ana tjetr, nse ne sot jemi besimtar, kjo sht pr shkak se ata qndruan dhe mposhtn frikn e tyre t par.


    ASGJE MUND TE NA NDAJE NGA DASHURIA E ZOTIT

    Jezusi u kishte thn: “Mos i druani ata q vrasin trupin e nuk mund ta vrasin shpirtin. Kini frik m tepr nga Ai, q mund t’jua humb n ferr shpirtin edhe trupin” (Mt. 10,28). Mos kini frik nga ata q vrasin trupin pa mundur t vrasin shpirtin; kini frik m tepr nga ai q mund t shkatrroj shpirtin dhe trupin n Gehena. Duke thn: "Mos kini frik nga ata q vrasin trupin", Jezusi po merr parasysh rreziqet trupore shum reale ndaj t cilave ekspozohen dishepujt. Ata rrezikojn n mnyr efektive vdekjen:
    “Vllai vllan dhe babai fmijn do ta dorzoj n vdekje; edhe fmijt do t ngriten kundr prindrve t vet dhe do t’i vrasin” (Mt 10:21). “Do t’ju prjashtojn prej sinagogave. Edhe m! Po vjen koha, kur secili, q t’ju vras, t mendoj se i bn shrbes Hyjit. E do t veprojn kshtu, pse nuk e njohn as Atin as mua”(Gj. 16,2-3).
    “Mos ki frik” pa dyshim do t thot: “Mos ki frik t qndrosh besnik edhe n rrezik vdekjeje”. Flitert pr vdekjen biologjike, sigurisht!
    E vetmja frik e autorizuar sht t dshtojm n misionin q Jezusi na besoi pr t shpallur ungjillin: “Mos i druani ata q vrasin trupin e nuk mund ta vrasin shpirtin. Kini frik m tepr nga Ai, q mund t’jua humb n ferr shpirtin edhe trupin” (10,28). Kini frik m tepr nga ai q mund t shkatrroj n Gehena (“n ferr” prkthen Simon Filipaj) shpirtin dhe trupin. Kjo do t thot q sht tunduesi ai q do t'ju shtyj drejt braktisjes, drejt largimit nga grupi i dishepujve. Sepse fjala “prish” i referohet nj rreziku tjetr shum m serioz, atij t vdekjes shpirtrore, shkputjes me at q sht Zot i fatit ton. sht shum e qart se Zoti dshiron t na ruaj nga ky rrezik. Dhe, pr t'i inkurajuar dishepujt e tij, Jezusi i fton ata t besojn; u kujton atyre se jan vazhdimisht n dorn e Zotit:
    “A nuk shiten dy trumcak pr nj aspr? E, megjithat, asnj prej tyre nuk bie n tok pa lejen e Atit tuaj. E ju? Madje edhe t gjitha fijet e flokve t kres suaj jan t numruara! Pra, mos druani! Ju vleni m tepr se shum trumcak!”(Mt. 10, 29-31).
    Dhe vazhdon: “Kushdo, pra, pranon para njerzve se sht imi, edhe un do t pranoj para Atit tim q sht n qiell, se jam i tij. E atij q m bie mohit para njerzve, edhe un do t’i bie mohit para Atit tim qiellor” (10, 32-33)
    sht fjala pr t deklaruar veten publikisht dhe n veprim, n solidaritet me Krishtin; bhu nj me t. Nuk bhet fjal pr nj llogaritje, por pr nj marrdhnie dashurie: me pagzimin ton, ne jemi shartuar me Jezu Krishtin, jemi t pandar prej Tij; dhe me t ne banojm n intimitetin e Trinis. Si thot Shn Pali: "Jam plotsisht i bindur se as vdekja, as jeta, as engjjt, as pushtetet, as e tashmja, as e ardhshmja, as fuqit, as forcat e lartsis, as ato t humners, dhe asnj krijes tjetr, nuk do t mund t na ndaj prej dashuris s Hyjit, q na u dftua n Jezu Krishtin, Zotin tone”(Rm. 8,38-9). Asgj nuk mund t na ndaj nga dashuria e Hyjit t zbuluar nga Jezusi, Zoti yn.
    Fjalia e dyt: "E atij q m bie mohit para njerzve, edhe un do t’i bie mohit para Atit tim qiellor” (Mt. 10, 33). Kushdo q m mohon prpara njerzve, edhe un do ta mohoj prpara Atit tim q sht n qiej: Kjo thot vetm se ne jemi gjithmon t lir t largohemi dhe t themi si Shn Pjetri n kohn e arrestimit t Krishtit: “As q e njoh at njeri!”(Mt 26,72). Por ne e dim mir se ai q ikn si Pjetri mund t kthehet gjithmon; dhe, atij, si pr Pjetrin, Krishti thjesht do t'i thot: “A m do mua?” (Gj. 21,15).

  12. #332
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA 13 Ord. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 Ord. VITI A.

    M 2-7-2023.

    UNGJILLI: Mt. 10, 37 42.


    37 Kush e do t atin e t mn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua. Kush e do djalin apo vajzn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua! 38 Kush nuk e merr kryqin e vet e nuk vjen pas meje, nuk sht i denj pr mua! 39 Kush do ta ruaj jetn e vet, do ta humb, e kush do ta bjerr jetn e vet pr shkakun tim, do ta rifitoj.
    40 Kush ju pranon ju, m pranon mua; e kush m pranon mua, pranon At q m drgoi mua. 41 Kush e pranon profetin pse sht profet, do t marr shprblimin q i takon profetit; kush e pranon t drejtin, pse sht i drejt, do t marr shprblimin q i takon t drejtit. 42 Kush ia jep ndonjrit prej ktyre t vegjlve, madje edhe nj got uji t freskt, pse sht nxnsi im, pr t vrtet po ju them: nuk do ti humb shprblimi!



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    Sot liturgjia na ofron pjesn e fundit t fjalimit q Jezusi u drejtoi dishepujve t tij, kur i drgoi t shpallin se mbretria e Perndis kishte ardhur n bot dhe u kishte thn: mos prisni mirseardhje triumfale, sepse, mesazhi q do t shpallni, do t'i shqetsoj ata q kan pushtetin n bot, (pushtetin politik ashtu edhe at fetar), sepse mesazhi q ju do t predikoni ka si qellim q t shkatroj dhe do t eliminoj do gj q kan thn dhe br.
    Kini kujdes dhe mos u uditni nse kto fuqi t bots reagojn edhe me dhun.
    Ai prfundoi me nj profeci: mos mendoni se kam ardhur pr t sjell paqen n tok, nuk kam ardhur pr t sjell paqen, por nj shpat, kam ardhur t ndaj djalin nga babai, vajzn nga nna, nusen nga vjehrra, dhe armiqt e njeriut do t jen ata t shtpis s tij.
    Kto jan fjal disi misteriozefar donte t thoshte Jezusi? Ai sigurisht nuk erdhi pr t organizuar luftra dhe kryqzata ne e dim shum mir mesazhin e tij, ai gjithmon e ka hedhur posht dhunn.
    Le t kujtojm at q i tha Pjetrit kur ky mendoi t prdorte shpatn: Largoje shpatn, nuk sht me shpat q ndrtohet bota e re.
    Ai kishte shpallur: Lum pajtuesit sepse do t quhen bijt e Hyjit (Mt. 5, 9). Lum paqebrsitAi u tha dishepujve: Keni dgjuar se qe thn: Duaje t afrmin tnd e urreje armikun tnd. E un po ju them: Duajini armiqt tuaj, lutuni pr ata q ju salvojn, pr tu br bijt e Atit tuaj q sht n qiell, sepse Ai bn t lind dielli i tij mbi t kqijt e mbi t mirt e t bjer shi pr t drejtt e pr t padrejtt (Mt. 5, 43-45).
    far sht, pra, kjo shpat? sht qart nj imazh. dhe ungjilltari Luka tashm e kishte prdorur at: Ather Simoni i bekoi dhe i tha Maris, nns s tij: Shih! Hyji e caktoi kt Fmij t shkaktoj rrnim e ngritje pr shumknd n Izrael. Do t jet edhe shenj t cils njerzit do ti kundrshtojn. ‑ edhe ty vet nj shpat do ta tejshkoj shpirtin ‑ q t zbulohen shestimet e zemrs s shumkujt (Lk. 2, 34-35). N at koh, nna e Jezusit, prfaqsonte Izraelin, i cili do t ndahej me shpat.
    Me mesazhin q Jezusi ka futur n bot, do t krijohet nj ndarje n Izrael.
    Simeoni e kishte parashikuar tashm kt.
    N fakt, Jezusi po i referohej ndarjeve dhe konflikteve q mesazhi i tij do t provokonte n mnyr t pashmangshme edhe brenda familjeve.
    Kur Mateu shkruan Ungjillin e tij, kto ndarje ishin shfaqur n mnyr dramatike n Izrael.
    Pikrisht n ato vite u plotsua prarja midis komunitetit t krishter dhe komunitetit me fe izraelite, nj arje q nuk sht shruar ende, as sot.
    Rabint farisenj, pikrisht n ato vite, kishin shpallur shkishrimin kundr "miniimve", d.m.th. kundr heretikve...dhe ishin heretik n at koh, ata q i kishin besuar Krishtit.
    Dishepujt e Jezusit quheshin "nozrim", dhe edhe sot, n librat e mesimet t tyre, "nazarean" jan t krishtert.
    Prandaj, t krishtert u shkishruan, u dbuan nga sinagogat, nuk mund t ishin m hebrenj, ishin t krishter. Kjo nuk ishte nj gj e mir. T krishter duhej t bnin zgjedhjen: Besimi i tyre nuk ishte e pajtueshme me fen e Beslidhjes s Vjetr, kishin thn rabint. Isht koha n t ciln n 18 bekime kishin shtuar nj bekim tjetr, "birkat aminin" q sht n realitet nj mallkim kundr "miniimve" kundr heretikeve, sht i 12.th e bekimeve (Beracat).
    Kushdo q i besonte Krishtit, prballej me pasoja shum t dhimbshme, konsiderohej renegat dhe si i till refuzohej nga familja e tij.
    Pr t pasur nj ide m komplete pr situaten, ne mund t imagjinojm se far do t ndodhte sot me nj musliman q synon t ndryshoj fen e tij: sht e qart se kjo do t kishte pasoja, sepse familja do ta konsideronte at dik q e ka braktisur traditn.
    N at koh, kushdo q bhej i krishter, nga nj dit n tjetrn ishte n nj gjendje shum t dhimbshme jo vetm nga pikpamja emocionale, por edhe nga pikpamja sociale dhe ekonomike sepse humbte t gjith sigurin q i garantonte familja e tij dhe vajzat nuk kishin m asnj t drejt, madje edhe pr t pranuar nj "trashgimi".
    sht n kt kontekst dramatik q Mateu i prkujton fjalt e Jezusit pr t krishtert e komuniteteve t tij. Le t dgjojm:
    Kush e do t atin e t mn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua. Kush e do djalin apo vajzn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua! (v.37).


    Kta njerz t margjinalizuar nga familjet e tyre, po vuanin.
    far, do t kishim br ne por ta?
    Un mendoj se do t'i kishim afruar me fjal t mbla, q do t kishim minimizuar rndsin e sjelljes s tyre, q do t kishim thn: Do t shihni! Gjithka do t rikompozohet, do t gjendet nj kompromis.
    Jezusi nuk do t kishte thn kt, absolutisht jo! Jezusi si gjithmon sht shum radikal.
    Dhe n fakt n fjalimin e tij misionar ai paraqet krkesa shum t ashpra dhe i shoqron me nj deklarat t ashpr: "Nse nuk e pranon propozimin tim pr jet, nuk je i denj pr mua!"
    Asnj rabin nuk ka folur ndonjher n kt mnyr, dhe nj dit ifutt i than Jezusit nj pyetje shum t ashpr dhe ofenduese: Po ti kush pretendon se je?
    Le t shohim krkesat e Jezusit.
    1. Krkesa e para, e drejtuar fmijve: Ata q e duan baban ose nnn e tyre m shum se mua, nuk jan t denj pr mua.
    Nuk thot q fmija nuk duhet t'i doj prindrit.
    E dime se nj dit, n nj bised q pati me farisenjt, Jezusi tha: Ju jeni hipokrit, sepse e anuloni urdhrin e Zotit q thot:
    Nderoje babain tnd e nnn tnde q ta kesh jetn e gjat prmbi tok q do ta jap Zoti, Hyji yt (Dal. 20,12), pra ndihmoni prindrit tuaj, duke ndjekur traditat tuaja, por nse dy dashurit bien n konflikt, nse ka nj keqkuptim, nse duhet t bhet nj zgjedhje?.
    Jezusi sht shum radikal: Zgjedhja nuk duhet t bhet duke ndjekur traditat, por duke ndjekur urdhrin e dashuris, mesazhi i Jezusit.
    Nse e do baban ose nnn tnde m shum se mua, nuk je i denj pr mua.

    2. Krkesa e dyt u drejtohet prindrve: "Kush e do djalin apo vajzn e vet m shum se mua, nuk sht i denj pr mua". Edhe ktu nuk po thot q prindrit nuk duhet ti duan fmijt e tyre: familja sht e shenjt, e Zoti e do familjen dhe sipas msimit t tij dashuria q bashkon antart e familjes sht e natyrshme dhe e mrekullueshme, e bekuar nga Zoti. Dhe duhet ta kemi parasysh: sht nj lidhje mes burrit dhe gruas q karakterizohet nga nj dashuri t ofruar si nj dhurat pakushtezuar.
    N familje shrbimet nuk kuantifikohen dhe nuk paguhen, do gj bhet pr t lumturuar tjetrin, pr ti dhn tjetrit jet; kjo sht nj dashuri e mrekullueshme! Ather ku lind problemi? sht nj fakt se, kur lind, kur krijohet nj familje e re, duhet t ket nj shkputje.
    Le t kujtojm se far thot libri i Zanafills: Pr kt arsye njeriu do ta lr t atin dhe tmn e vet dhe do t jetoj bashk me gruan e vet e do t bhen nj trup i vetm (Zn. 2,24).
    Q nga ai moment, ai q martohet, nuk e mohon familjen e origjins, por pik referimi pr t gjitha zgjedhjet nuk jan m babai apo nna, por dhndri dhe nusja dhe kjo shkputje nga prindrit sht e nevojshme.
    Nse nuk ndodh, jeta ngec, nuk lind nj familje e re! E dim se sa probleme lindin, kur kjo shkputje nuk mbahet parasysh dhe kur dhndri apo nusja vazhdojn t'u referohen prindrve. N vendin tim thuhet se kur dy martohen, duhet t shkojn dhe t jetojn n nj shtpi nga e cila nuk mund t shihet tymi i oxhakut t shtpis prindrore.
    Jezusi nuk e fton dishepullin t harroj ose t lr pas dore familjen natyrore, absolutisht jo, por propozon hyrjen, tani, n nj familje tjetr: Ja gjithka!
    Nj familje tjetr ka lindur. Le t kujtojm se edhe Jezusi e bri kt ndarje nga familja e tij n Nazaret: kur u largua nga Nazareti, ai shkoi n Kapernaum dhe familja e tij shkoi ta takoj me qllim q ta kthente n fshatin e tij, dhe far tha Jezusi? Ja tregimi i Mk. 3, 31-35: "Ndrkaq erdhn nna e tij dhe vllezrit e tij. Zun vend prjashta dhe drguan dik ta thrras. E kishin rrethuar shum njerz. Po i thon: Nna jote dhe vllezrit e tu jan prjashta e po t krkojn. Ai u prgjigj: Kush sht nna ime e kush jan vllezrit e mi? Dhe, si ua hodhi syt rreth e rrotull atyre q rrinin prreth tij, tha: Ja nna ime e vllezrit e mi! Sepse, kushdo e kryen vullnetin e Hyjit, ai sht vllai im, motra ime e nna!
    Kjo sht familja e re. Dashuria pr familjen natyrore nuk mund t jet penges pr t hyr n kt familje t re, n nj familje ku nuk ka m dallime racash, kulturash, ku nuk ka m baballar, por engjj, ku t gjith jan vllezr, ku do njeri sht bir i Zotit.
    Kjo sht familja e re q Jezusi propozon dhe, nse familja e vjetr, e natyrshme, bie n konflikt me kt familje t re, Jezusi thot: Duhet t bsh nj zgjedhje. Ather e kuptojm se far do t thot edhe fjala e ashpr t Jezusit: Ai nuk sht i denj pr mua: kjo sht shprehja e t dashuruarit q dshiron t prfshij t dashurin e tij n nj marrdhnie ekskluzive. Nse i dashuri nuk e pranon propozimin e tij pr jetn, sepse e konsideron at shum t lart, shum krkues, ather i riu i thot: "Ti nuk je i denj pr mua", secili sipas mnyrs s tij.
    Jezusi sht nj dashnor xheloz, ai nuk pranon kompromise, ai nuk e pranon q t dashuroj ata q zemrn e kan larg nga dashuria e tij: ai i dshiron ata q zemrn e kan t pastr dhe t pandar.
    Edhe Zoti i Beslidhjes s Vjetr e paraqet veten n t njjtn mnyr, nj Zot xheloz.
    Zotat pagane nuk ishin xheloz. Zeusi pranoi sakrificat e besimtarve t tij, por nse ather, dikush shkonte pr t'i ofruar flijime Apollonit Dionisit, Zeusi nuk e vuri mendjen. Perndia i Izraelit sht i vetmi Zot q dshiron dashuri ekskluzive: ai sht pika referimi pr t gjith, gjithmon.
    Le t meditojm urdhrin e pare n Dal. 20, 2-6:
    Un jam Zoti Hyji yt q t nxora nga dheu i Egjiptit, prej shtpis s skllavris. Mos ki tjetr Zot, prve meje. Mos bj kurrfar idhulli, as far prfytyrimi t gjrave q jan lart n qiell, as t gjrave q jan posht mbi tok, as t gjrave q jan n uj nn tok. Mos i adhuro ato as mos u jep far nderimi, sepse un, Zoti, Hyji yt, jam Hyj ziliqar q e ndshkoj paudhsin e etrve n fmij deri n t tretin e n t katrtin brez t atyre q m urrejn, 6 por q jam i mshirshm me mijra brezni pr ata q m duan e i zbatojn urdhrimet e mia.
    Sa her prsritet n Beslidhjen e Vjetr se Zoti sht nje Hyji xheloz, ziliqar: Fjala n gjuhn aramaike shte: "El el can". Un jam nj Zot xheloz dhe Jezusi riprodhon pikrisht kt fytyr t nj Zoti xheloz: ai do t thot se kushdo q e takon, ndryshon pikn e referencs pr t gjitha zgjedhjet e tij.
    Asgj dhe askush nuk mund t vendoset para tij, s bashku me t n zemrn e njeriut kur ai hyn n zemrn e nj personi, ai dshiron t pushtoj gjith at zemr.
    Tani, far do t thot pr ne sot, t'i prmbahemi Krishtit? Do t thot se asgj dhe askush nuk mund ta pengoj kt prfshirje dashurie.
    3. Dhe tani le t dgjojm krkesn e tret q bn Jezusi:
    Kush nuk e merr kryqin e vet e nuk vjen pas meje, nuk sht i denj pr mua! Kush do ta ruaj jetn e vet, do ta humb, e kush do ta bjerr jetn e vet pr shkakun tim, do ta rifitoj (v. 38-39).
    far do t thot Jezusi?
    nse dshiron t jesh i denj pr mua, duhet t marrsh kryqin.
    Besoj se interpretimi m i zakonshm sht ai q dgjojm shpesh t prsritet, mbi t gjitha nga njerz pak t moshuar, t cilt kan disa smundje: Edhe Jezusi ka mbartur kryqin e tij. Edhe un jap dorheqjen dhe do t mbaj me durim vuajtjet, kryqet q m shqetsojn tani.
    Pastaj, ndonjher, shkojm aq larg sa t themi se sht Zoti ai q i drgon kto kryqe. Ky interpretim sht mashtrues, sht i rrem: pr cilin kryq flet Jezusi? Sepse mundimet, smundjet, hidhrimet, fatkeqsit, hert a von i mundojn t gjith deri n nj far mase dhe nuk ishte nevoja q i biri i Zotit t vinte nga parajsa, pr t na treguar: Duhet t'i duroni me durim!. Pak aftsi pr t kuptuar, mjafton pr ta kuptuar kt.
    sht nj tjetr, kryqi pr t cilin flet Jezusi, sht kryqi q ai mori.
    far ishte kryqi? Kryqi ishte skela, ai bosht horizontal, t cilin i dnuari, n momentin e dnimit, e vuri mbi supe dhe e oi n vendin e ekzekutimit. Ai q e mbartte, kalonte mes njerzve, dhe konsiderohej i mallkuar nga Zoti dhe i refuzuar nga t gjith njerzit. Ai u vu n dukje nga t gjith si nj dshtim.
    Pse lidert fetar dhe udhheqsit politik donin ta dnonin Jezusin me torturn e kryqit, q ishte mnyra m famkeqe, q u rezervohej prmbyssve t rendit t vendosur, rendit politik dhe fetar.
    Edhe krert fetar donin q ai t kryqzohej, pra t konsiderohej si nj person famkeq, prmbyss i institucioneve fetare dhe institucioneve politike.
    Kush nga feja judaike besohej i bekuar nga Zoti, kush?
    T pasurit, ata q ishin mir, njerzit e suksesshm ishin ata q meritonin bekimet e Zotit; t varfrit, t prekurit nga fatkeqsit konsideroheshin si t dnuar nga Zoti dhe edhe t mallkuar prej tij.
    Meqense Jezusi e prqafoi kt kryq: ai mundte ta shmangte: do t mjaftonte q ai nuk do t kishte thn at q tha, q nuk do t kishte vazhduar t onte prpara propozimin e nj bote t re, q nuk do t kishte prmbysur vlerat e ksaj bote, q nuk do t kishte arritur t na fliste pr nj Zot me nj fytyr shum t ndryshme nga ajo e predikuar nga feja. Do ta kishin ln n paqe.
    Por ai prqafoi kryqin, pranoi t konsiderohej i mallkuar, nga fuqit e ksaj bote. Kryqet i mbartnin skllevrit! Dhe ne vrejm se Jezusi nuk thot se kryqet q na bjn t vuajm, duhet t durohen: ai thot q duhet t bhet nj zgjedhje t vetdijshme pr t prqafuar kt propozim q ai na bn. Propozimi i tij pr kryqin, tregon zgjedhjen e atyre q konsiderojn veten skllevr dhe jo zotrinj, e atyre q bjn zgjedhjen t mos i prkasin vetes.
    Skllavi varej nga vullneti i zotit. Jezusi thot: Ju duhet t bni nse doni t jeni t denj pr mua zgjedhjen pr t qen skllevr, pr t qen ai q, n syt e ksaj bote, konsiderohet i dshtuar, pr t qen ai q nuk sht zot, por shrbtor, t cilit t gjith mund t'i japin urdhra, nga i cili t gjith mund t pretendojn q t shrbehen.
    Kush jan kta shefa?
    Ata jan vllezrit e tu, q n do moment, kur kan nevoj pr ty, ti duhet t'u thuash atyre, q je shrbtori i tyre. far do t thot kjo? Kjo do t thot: Prqafo kryqin, t cilin Jezusi e prqafoi, bje zgjedhjen pr t qen skllav, shrbtor i t gjithve.
    Un do t thosha ather se n vend t fjals kryq, thjesht mund t vendoset fjala Dashuri e gjithka bhet e qart.
    Ne e dim se kto fjal tingllojn keq n kulturn e kohs son, ku besohet se personi prmbushet kur arrin t pohohet dhe, nse sht e nevojshme, pr t pohuar veten mund edhe t'i drrmoj, madje t drrmoj t tjert.
    Jezusi propozon dika tjetr: sipas Jezusit sht nj njeri i suksesshm ai q e kalon gjith jetn duke u kushtuar vmendje nevojave t vllait t tij.
    N pjesn e fundit t fjalimit, Jezusi u drejtohet tani atyre q kan prqafuar kryqin. Jan fjal t mbla, ngushlluese, le t dgjojm:
    Kush ju pranon ju, m pranon mua; e kush m pranon mua, pranon At q m drgoi mua. Kush e pranon profetin pse sht profet, do t marr shprblimin q i takon profetit; kush e pranon t drejtin, pse sht i drejt, do t marr shprblimin q i takon t drejtit. Kush ia jep ndonjrit prej ktyre t vegjlve, madje edhe nj got uji t freskt, pse sht nxnsi im, pr t vrtet po ju them: nuk do ti humb shprblimi! (v. 40-42)
    N pjesn e fundit t fjalimit, Jezusi flet pr njerzit q duhen mirpritur dhe t part q duhet t mirpriten, thot Jezusi: Jeni ju. Kush m mirpret mua, ai m mirpret mua dhe ju: ju jeni t denj pr mua, sepse keni br zgjedhjen pr t prqafuar kryqin, kjo sht zgjedhja e vetme q kam br un, gjat jets time.
    Tani ju shkoni n bot dhe prvetsoni kt propozim pr jetn q kam br un e ather kushdo q ju mirpret, m mirpret mua. Me kto fjal Jezusi tregon q ka nj besim t madh pr donjri prej nesh, sepse ai na konsideron t denj pr t.
    Natyrisht, jo nse paraqitemi si dishepuj t tij, sepse praktikojm disa devocione: nuk jan gjra t kqija, por gjra margjinale. Paraqitemi t denj pr t, nse bhemi njerz q japin jetn: nse kjo ndodh, kush na pranon ne, pranon propozimin e tij pr dashurin.
    Deri tani kemi folur pr krkesat e Jezusit prej nesh. Tani Jezusi na tregon ke duhet t pranojm dhe pse.

    1. Kush e pranon profetin pse sht profet, do t marr shprblimin q i takon profetit (v. 41).
    Zoti flet prmes profetve. Ne nuk mund ta dgjojm zrin e tij nga qielli, me mrekulli sht e qart?
    Mendimet e Zotit na tregohen nga vllezr q jan m t ndjeshm se t tjert ndaj mendimit t Zotit dhe kur kta vllezr e futin mendimin e Zotit n bot, mesazhi i tyre sht n kundrshtim me gjykim t shndosh t prhapur n prgjithsin, me mnyrn e t menduarit t ashtuquajtur bote.
    Jan profett q na sugjerojn propozimet pr nj jet humanizuese: ata vijn nga qielli, ne i dim dhe po edhe sot na duhet dikush q t'u thot njerzve se panairi i kotsive n t cilin lvizin, sht duke falimentuar, se idhujt, mbi t cilt fokusojn jetn e tyre, n fund tradhtojn.
    Grumbullohen parat, por pastaj lihen ktu! Ndrtohet jeta jon mbi vlera autentike t predikuar nga profet t vrtet dhe t mir, nga kta njerz t ndjeshm ndaj mendimit t Zotit, q pr kt i prdor pr t'i komunikuar bots fjaln e tij.
    Si t'i pranojm kta profet?
    Mirpret ata kushdo q e mirpret mesazhin m par, dhe pastaj kushdo q i jep mbshtetje morale profetit, q e mirpret profetin.
    Profeti sht gjithmon i pakndshm sepse ai nuk arsyeton, si arsyetojn normalisht njerzit e ksaj bote dhe shpesh kta profet jan t margjinalizuar, t kundrshtuar, n vanti nga ata q jan n pushtet, nga ata q duan t prjetsojn at q sht br gjithmon. N fakt profett e vrtet jan gjithmon novator, pra profet.
    Epo, profett duhet t mbshteten nga ata q e kuptojn se fjala e tyre sht nga qielli.
    Profett shpesh margjinalizohen duke thn: Po, ata thon gjra t mira, por duhet t jen t kujdesshm, duhet t respektojn traditat dhe njerzit e thjesht q e duan at q sht br gjithmon dhe kshtu pengohet prhapja dhe shpallja e Ungjillit.
    Duhet t jemi t qart: t urojm mirseardhjen e profetve do t thot: (edhe nse nuk jan profet, por thon t vrtetn) t pranojm me vendosmeri q ajo q thon ata njerz, vllezrit tan, vjen nga Zoti.
    Dhe tani ka nj arsye t tret pr t pranuar profett: sht ajo pr t ciln flet leximi i par e meshs s sotme: ata q i pranojn profett, jan gati ti ndihmojn edhe konkretisht ata q e kryen nj mission profetik. Nj profet i vrtet shum her gjendet n nevoj. Jezusi thot se ata q ndihmojn nj profet do t ket nj shprblim. N far konsiston shprblimi? Ata do t ken t njjtin shprblim q i takon profetit: do t thot: ti, edhe nse nuk je profet, pr kt prkrahje t nj profeti, do t bashkpunosh n misionin e tij. Ti je pjes e misionit q ai po kryen, edhe ti do t jesh nj ndrtues i asaj bote t re q lind nga mesazhi i shpallur nga profeti i madh q sht Jezusi. Ather:
    2.Arsyeja e dyt t pranimit: kush e pranon nj njeri t drejt, sepse ai sht i drejt, do t ket shprblimin e t drejtit.
    Profeti sht ai q shpall mesazhin e qiellit, me fjaln dhe me veprat: dhe nj njeri, pr t kryer kt mission duhet t jet pa dallim nj profet.
    Kush sht i drejt?
    Ti je i drejt, prderisa me jetn tnde ti flet pr mesazhin q vjen nga Zoti: i drejti mund t mos jet ai q flet me fjal, nse sht ai q flet me veprat e tij ose me jetn e tijsht drejtsi gjithka q mishron nj fjal q vjen nga qielli.
    T gjith e mbajm mend at q Shn Franesku u tha fretrve t tij: Predikoni gjithmon Ungjillin, nse sht e nevojshme edhe me fjaln: ai i referohej predikimit me jet.
    Ja, kushdo q e mirpret t drejtn, sepse sht i drejt, do t ket shprblimin e t drejtit. T mirpritesh do t thot t jesh n harmoni me propozimin e tij pr jetn.
    Krkesa e fundit e mirseardhjes s Jezusit: "Kushdo q i ka dhn nj pije, qoft edhe nj got uj t freskt, njrit prej ktyre t vegjlve, sepse ai sht dishepull, - dishepulli sht gjithmon i vogl, sepse ndonjher ai sht pothuajse e padukshm dhe t japsh nj got uj n kulturn semite do t thot t mirpressh n shtpin e dikujt: nj got uj t freskt pr nj dishepull sht akti m i thjesht i dashuris. Ja, nuk do t mbetet pa shprblim.
    far do t thot?
    fardo mbshtetje q t'i japesh nj dishepulli, sepse ai sht dishepull, ky gjest q ti bn, do t ket nj rezultat pozitiv, edhe nse sht i vogl. Duke i dhn mbshtetje nj dishepulli, sepse ai sht dishepull, do t jesh, qoft edhe n nj pjes t vogl, ndrtues i bots s re..... do gjest mbshtetjeje pr dishepullin do t ket nj kuptim pozitiv n historin e Perndis.

  13. #333
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 Ord. VITI A.

    M 2-7-2023.

    LEXIMI I PAR: 2 Mb. 4, 8 - 11. 14 - 16a


    8 Nj dit ndodhi q Elizeu t kaloj npr Sunam. Ishte aty nj grua fisnike dhe kjo e ndali t haj buk tek ajo. Q ather, gjithsaher q kalonte atypari, kthehej tek ajo pr buk. 9 Ajo i tha burrit t vet: Me sa shoh un, ky njeri i Hyjit q kalon shpesh ktupari, sht vrtet njeri i shenjt. 10 Po i ndrtojm nj dhom n tarrac, po i vendosim n t nj shtrat, nj tavolin, nj ndenjse dhe nj pishtar, q, kur t vij tek ne, t rrij atje. 11 Nj dit erdhi ai atje, u ngjit n dhom dhe pushoi aty.
    14 Ai tha: Po dshiron q t bj pr t, E Gjiezi tha: E, mos pyet, nuk ka fmij dhe burri i saj sht i moshuar.
    15 Ather Elizeu i urdhroi ta thrriste. Kjo pasi e thirrn, erdhi e qndroi para ders. 16 Elizeu i tha: N kt koh, sot nj vjet, djalin do ta shtrngosh n parzmin tnd!


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    Historia , q lexojm sot, ndodh n Sunam, q sht nj fshat i vogl n Mbretrin Veriore; Eliseu sht n fillim t karriers s tij profetike, rreth vitit 850 para Krishtit. Dhe mes njeriut t Perndis, Eliseut, dhe ksaj familjeje do t vendoset nj marrdhnie e fort dhe e qndrueshme miqsie. Natyrisht, ne pyesim veten pse shkrimtart biblik jan kaq t interesuar pr historin e nj familjeje nga Sunam; sigurisht q nuk sht vetm pr t treguar nj ngjarje, nj anekdot. Asnj libr i Bibls nuk sht shkruar me qllimin e vetm pr t na dhn njohuri historike! Autort kan gjithmon nj qllim teologjik q sht t na bjn t njohim dhe jetojm propozimin e Beslidhjes s Zotit.
    Dhe ajo q i intereson autorit t librit t Mbretrve ktu sht se ai sheh n miqsin e gjat midis profetit Eliseu dhe familjes s Sunamites nj imazh t Beslidhjes midis Perndis dhe popullit t Izraelit; por le t fillojm duke lexuar historin e ksaj familjeje nga Sunami dhe miqsin e tyre me profetin Eliseu.
    Ngjarja, historia zhvillohet n katr akte; kt t diel lexojm vetm episodin e par.
    Pra akti i par sht premtimi i nj fmije pr nj grua sterile; n aspektin njerzor, sigurisht q nuk kishte m pr kt grua asnj shpres pr shtatzni, pasi ajo nuk e merr seriozisht premtimin; madje duket se e qorton profetin pr frkimin e thiks n plag duke folur me t pr dika q sipas t gjitha gjasave mund t jet vetm nj iluzion; ne dgjuam premtimin e Eliseut: "Vitin tjetr, n kt koh, do t mbartsh nj fmij n krah"... por nuk e dgjuam prgjigjen e Sunamites; ja prgjigja e saj: "Jo, zotria im, jo, mos e gnje shrbtoren tnde, o njeri i Hyjit! (v. 16b).
    Kjo dshmon se, edhe nse ajo e konsideron Eliseun nj njeri t Perndis, ajo nuk sht mendjeleht.
    Reagimi i saj na kujton n mnyr t parezistueshme, natyrisht, at t Sars, gruas s Abrahamit, n lisin e Mambres. Ajo tepr sterile, duke marr edhe ajo nj premtim lindjeje, e kishte gjetur kt pohim kaq absurd, duke pasur parasysh moshn, sa kishte filluar t qeshte. Dhe djali i saj, Isaku, quhet "fmija i t qeshurit". Sunamitja jon nuk qesh, por nuk e merr m seriozisht premtimin e Eliseut; dhe ajo i kujton butsisht se ai, nj njeri i Perndis, nuk mund t gnjej... Por vitin e ardhshm, foshnja ishte atje.
    Akti i dyt: kalojn disa vite, fmija rritet, por nj dit, ai e shoqron atin e vet n ar pr korrje, e kap nj dhimbje koke e fort, ndoshta nj goditje nga dielli dhe disa or m von, ai vdes n prehrin e nns s tij. Ajo nuk e humb kokn, e shtrin fmijn n shtratin e profetit dhe me vrap shkon ta krkoj e ta marr. Ajo as nuk e paralajmron burrin e saj: nuk ka nevoj pr panik, pasi, n do rast, s shpejti fmija do t ngrihet! Ne duam t themi Besimi i saj sht i madh dhe i bukur. Kshtu ajo nxiton te Eliseu; dhe gjja e par q ajo i tha ishte: Kur ma premtove kt fmij, nuk t kisha krkuar asgj: aq shum, mbaje mend, nuk mund ta besoja; dhe un t thash: "Jo, zotria im, njeriu i Perndis, mos i gnje shrbtores tnde". Nnkuptohet: Ti nuk ma ke dhn kt fmij, q nuk t kam krkuar fare, q t ma marr prsri!. Dhe n e dime far ka ndodhur pastaj: Eliseu e therret prsri n jet fmijn (2 Mbretrve 4, 18-37).
    Akti i tret, kalojn edhe pak vite dhe besnik ndaj ksaj miqsie, Eliseu do t shptoj, edhe nj her, familjen e Sunamites; ai e paralajmron at pr zin buke dhe urin e afrt:
    "Eliseu i foli gruas s cils i kishte ringjallur djalin dhe i tha: "ohu, shko ti dhe familja jote, emigroni ku t mundeni, sepse Zoti ka thirrur zi buke dhe madje ajo vjen n vend pr shtat vjet. Dhe vazhdimi na tregon se ajo dgjon kshillat dhe shkon n mrgim pr shtat vjet n vendin e filistenjve (Khs 2 Mb. 8,2-3).
    Vetm, ja, nj fjal e urt thot: "Kush shkon pr gjueti, humb vendin e tij"; kur familja e vogl kthehet, pasuria e saj (e cila nuk ishte e vogl, meq thuhej se ishte e pasur), shtpia dhe arat e saj u krkuan nga oficert e mbretit (meq bhej zakonisht kshtu, ishte rregull). sht prsri ndrhyrja e Eliseut q bn q ajo t rifitoj tokn e saj dhe ky sht akti i katrt (2 Mb. 8).
    Kemi br nj prmbledhje t historis s Eliseut dhe familjes s Sunamites. Por far msimi nxjerr autori biblik nga kjo pr t mirn ton? Ju thash, ai e sheh n kt histori nj shmblltyr t Beslidhjes midis Perndis dhe popullit t tij, Izraelit; profeti isht shmblltyra e Zotit. Mund t identifikojm t paktn pes veori:
    s pari, kohzgjatja e ksaj historie flet pr besnikrin e Zotit q edhe mosbesimi nuk e shtyn.
    Pastaj, prkujdesja e pandrprer e njeriut t Perndis pr zonjn e tij flet pr prkujdesjen e vazhdueshme t Zotit pr popullin e tij.
    Dhe kjo prkujdesje shkon aq larg sa dshiron t jetoj n mes t popullit t tij, pasi Eliseu pranon t vendoset n dhomn n tarrac; (kujtoni t gjith historin e ndrtimit t Tempullit t Solomonit: Zoti banon n mes t popullit t tij).
    M von, ky shqetsim i Eliseut pr t'i kthyer gruas pasurin e saj ngjall premtimin e Perndis pr t'i kthyer Izraelit tokn e saj. Tani, dihet se prgjithsisht mendohet se libri i Mbretrve daton nga periudha e Mrgimit n Babiloni: nj koh kur sht thelbsore t rilexohet historia dhe q populli t rifitoj besimin n Zotin pr t mbshtetur n premtimet e tij.
    S fundi, premtimi i lindjes dhe ringjalljes s fmijs sht shenja se Zoti sht Zoti i jets.
    Sa i prket gruas, qndrimi i saj na jepet si model; nj model q n fund t fundit sht shum i thjesht pr t'u ndjekur: "Mirpritni profetin n cilsin e tij t profetit", si do t thot Jezusi m von (Mt 10, 41 n Ungjillin yn pr kt t diel). Dhe mesazhi prfundimtar sht shum i qart: duhet t mndojm t kemi n Zotin nj besim kaq t plot q t guxojm t flasim me t nga thellsin e zemrs pr gjithka na ndodh, pr gjrat e mira dhe t keqija, duke prfshir pr t shprehur nevojat tona dhe revoltn ton. E bekuar sht gruaja Sunamite, e cila diti t njoh te Eliseu nj "njeri t shenjt t Perndis"; por n fakt, ne tani e dim se Perndia banon n zemrn e do njeriu; na takon ne t dim ta njohim dhe t'i mirpresim t gjith n prputhje me rrethanat.

  14. #334
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 Ord. VITI A.

    M 2-7-2023.

    PSALMI: 89. 2-3.16-19.


    2 Dashurin e Zotit gjithmon do t kndoj,
    brez pas brezi goja ime
    do t shpall besnikrin tnde.
    3 Sepse the: “Hiri im qndron pr amshim”,
    n qiell sht e themeluar besnikria jote!
    16 Lum ai popull q di t brohorit,
    q ecn n dritn e fytyrs sate, o Zot!
    17 Prher do t gzoj n Emrin tnd,
    e do t mburret n drejtsin tnde.
    18 Sepse ti je stolia e fuqis s tyre
    e me hirin tnd rritet fuqia jon.
    19 Sepse i Zotit sht shqyti yn,
    mbreti yn i Shenjtit t Izraelit!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    Leximi i par i ksaj t diele na dha historin e miqsis s gjat q ishte krijuar ndr vite midis nj familjeje nga Galilea dhe profetit Elise, njeriut t Perndis, si e quanin ata. Nprmjet ksaj historie t nj marrdhnieje t bukur njerzore, ne u ftuam t meditonim mbi Beslidhjen e prjetshme midis Perndis dhe popullit t tij, dhe m gjer, mbi Beslidhjen midis Perndis dhe mbar njerzimit:
    " 2 Dashurin e Zotit gjithmon do t kndoj, brez pas brezi goja ime do t shpall besnikrin tnde.
    3 Sepse the: “Hiri im qndron pr amshim”, n qiell sht e themeluar besnikria jote!” (v. 2-3). Nj prkthim tjetr mund t na ndihmoj t’I kuptojm m mire kto dy vargje: “Dashuria e Zotit, e kndoj pafundsisht; besnikrin tnde e shpall nga mosha n tjetrn. E them: sht nj dashuri e ndrtuar prjet; besnikria jote sht m e qndrueshme se qiejt”.
    Thn kshtu, ne t gjith e dim se kjo histori e mrekullueshme dashurie mes Zotit dhe njerzve nuk duket gjithmon si nj shteg i mbushur me trndafila! Kemi dgjuar ktu vetm disa vargje t Psalmit 89 (i cili n fakt ka pesdhjet e tre vargje) dhe gjithka tingllon kaq e thjesht! Me sa duket, sht nj gzim shum i madh q mund t kaloj n nj eufori t ekzagjeruar; por sht pikrisht kjo lehtsi e eufori q duhet t na vr n gatishmri, sepse e msuam me profett: Sa m shum nj pjes e Shkrimit t Shenjt flet pr dritn, pr fitoren, aq m shum duhet t mendojm se sht shkruar n koh t errta, n koh disfate.
    Ktu, fjalt e para t psalmit jan dashuria dhe besnikria e Zotit: kto fjal jan n kt Psalm pr t thn menjher se ishte urgjente t besonin n Hyjin e Beslidhjes, nse nuk donin t fundosnin n dekurajim. Dhe nse ky msazh duket i pabesueshm, le t shikojm n Biblat tona vargun 50 tp ktij Psalmi: “Ku jan, Zot, mshirat e dikurshme t tuat q me be ia premtove Davidit?” (Ps. 89, 50).
    At q pohojm kaq fort, n vargjet e tjera, n realitet, me t vrtet na duket se e kemi humbur, dhe gjith kjo bn q t kemi frik.
    Vrejtje e dyt paraprake: n Bibl grupi i psalmeve prbhet nga pes libra, secili prej t cilve prfundon me nj formul bekimi; ky psalm 89 sht i fundit i librit t tret dhe vargu i fundit i tij sht, pra, nj bekim:
    "I bekuar qoft Zoti prjet!" Amen! Amen!” (Ps. 89, 53).
    Por sht ky psalm n trsi q ka karakterin e nj prfundimi ose m mir t nj sinteze: me shum gjasa i shkruar gjat mrgimit n Babiloni, ai n fakt pikturon afreskun e historis s Izraelit: fillimet e 'Aleancs, premtimet e bra Davidit, pritshmria e Mesis dhe tani mrgimi, domethn kolapsi: nuk ka m mbret n Jerusalem, nuk ka m trashgimtar mbretror, pra asnj Mesia... A i ka harruar Zoti premtimet e tij?:
    “Ku jan, Zot, mshirat e dikurshme t tuat?” (v. 50), ku sht, Zot, dashuria jote e par?.
    Kto dy vrejtje pr t thn menjher se duke knduar disa vargje t ktij Psalmi kt t diele, nuk duhet t harrojm t gjith pjesn tjetr t psalmit, pr t mos shprfytrohet krejt.
    Le t vijm te vargjet e propozuara pr meshn e ksaj t diele t trembdhjet; dhe meqense jan t shkurtra, le t shfrytzojm rastin t'i shikojm pak m nga afr; shpesh, javt e fundit, jemi mrekulluar me pasurin e prmbajtjes s psalmeve dhe nuk kemi marr koh t ndalemi te forma; pr nj ndryshim, le t fillojm atje.
    Ndrtimi i strofs s par sht madhshtor:
    “2 Dashurin e Zotit gjithmon do t kndoj, brez pas brezi goja ime do t shpall besnikrin tnde. 3 Sepse the: “Hiri im qndron pr amshim”, n qiell sht e themeluar besnikria jote!”.
    “Dashuria e Zotit, e kndoj pa fund; besnikrin tnde e shpall nga mosha n tjetrn. E them: sht nj dashuri e ndrtuar prjet; besnikria jote sht m e qndrueshme se qiejt”.
    E vut re fillimisht paralelizmin e vargjeve, domethn se pjesa e dyt e vargut sht paralele me t parn:
    "Dashuria e Zotit, pa fund e kndoj; besnikrin tnde e shpall nga mosha n tjetrn” Dashurin e Zotit-besnikrin tnde ... e kndoj-e shpall ... pa fund-nga shekulli n shekull...
    T kalojm tani te vargu i dyt:
    “E them: sht nj dashuri e ndrtuar prjet; besnikria jote sht m e qndrueshme se qiejt": gjejm t njjtin paralelizm: nj dashuri-besnikria jote ... e ndrtuar-e qndrueshme... Dy fjalt e fundit: "prgjithmon-qiejt" ndoshta na befasojn, por sht i njjti paralelizm, por mes hapsirs dhe kohs, kt her. Jemi vrtet prpara nj konstruksioni shum dijetar, i cili duhet t na shtyj t jemi t kujdesshm, t vmendshm kur kndojm psalmet.
    N kto dy vargjet e para tashm kemi hasur dy her iftin e fjalve "dashuri" dhe "besnikri"; nse keni kuriozitet ta lexoni t gjith kt psalm 89, do t'i gjeni shtat her dhe as ky numr shtat nuk sht rezultat i rastsis. Dhe n kt shprehje "dashuri dhe besnikri" gjejm fjalt e Zbuless q Moisiu kishte marr nga Zoti n Sinai: "Zoti i mshirshm dhe dashamirs, plot dashuri dhe besnikri" (Dal. 34, 6).
    Dhe kur vargu i par na bn t themi: "Dashuria e Zotit, e kndoj pa fund": fjala dashuri (n tekstin hebraik) n fakt do t thot: "gjestet e dashuris s Zotit": Zoti nuk do vetm me fjal, por “n vepra dhe n t vrtet”, si do t thot Shn Gjoni n 1 Gj. 3,18: “Fmijzit e mi, mos t duam me fjal e me gjuh, por me vepra e n t vrtet!”
    Pikrisht n mrgim, populli i Izraelit kujton m shum se kurr t gjitha "gjestet e dashuris s Perndis" pr Popullin e tij : sepse tundimi sht shum i fort pr t menduar se Zoti mund ta kishte harruar popullin e tij. Dhe nj grup besimtarsh kompozojn himne q u kujtojn t gjith njerzve se Perndia nuk pushoi kurr s qeni mbreti i Izraelit. Ky sht kuptimi i ksaj fjalie t fundit q shpreh nj mendim q me vshtirsi mund t pranohet, duke pasur parasysh situatn historike t Popullit t zgjedhur:
    “Sepse i Zotit sht shqyti yn, mbreti yn i Shenjtit t Izraelit! (v. 19).
    Mendoj se do t ishte shum e vshtir pr popullin q t kndonte kto dy vargje gjat robris n Babiloni ose n Tempullin e Jeruzalemit pas kthimit n nj koh kur nuk kishte m mbret n Izrael: n fakt vargu thot: "Mbreti yn sht Zoti, mburoja jon sht shenjtori i Izraelit".
    Dhe pr ta thn edhe m mir, Psalmi prdor nj fjalor mbretror: "Brohoritje… fuqi... forc... energji... mburoj..." Fjala "brohoritje", n veanti, prkthen fjaln "terouah", q flet pr brohoritjen e madhe pr mbretin n ditn e kurorzimit t tij; sht nj brohoritje luftarake dhe shum nga kto fjal (si forca...vrull...mburoja…) jan tipike e fjalorit luftarak sepse, n kt koh, mbreti ishte mbi t gjitha ai q marshonte n krye t ushtris s tij.
    Por dihet pas leximit t ktij psalmi se far kan t bjn kto brohoritje fitimtare, me jetn e prditshme t nj Popull rob n nj tok t huaj: kta jan vargjet e fundit q shrbjn si nj prmbledhje:
    "50 Ku jan, Zot, mshirat e dikurshme t tuat q me be ia premtove Davidit?
    51 T shrbtorve t tu, Zot, kujto nderimin; n zemr e mbaj poshtrimin e paganve,
    52 q na bn armiqt e tu, o Zot, nderojn gjurmt e t shuguruarit tend” (Ps. 89, 50-52)
    Por pr Popullin e Izraelit, gjat mergimit n Babiloni e vshtrsive t jets pas kthimit n vendin e tyre, mjerimi dhe katastrofat q prjetojn sht aq m tepr arsye pr t prkujtuar, pr t prsritur premtimet e Perndis.
    Patjetr, ky psalm na jep nj msim: sht natn q ne duhet t besojm n drit.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 28-06-2023 m 11:34

  15. #335
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 Ord..VITI A

    M 2-7-2023.


    UNGJILLI: Mt.10, 37 42.


    N at koh, Jezusi u thoste dishepujve t vet:
    37 Kush e do t atin e t mn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua. Kush e do djalin apo vajzn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua!
    38 Kush nuk e merr kryqin e vet e nuk vjen pas meje, nuk sht i denj pr mua!
    39 Kush do ta ruaj jetn e vet, do ta humb, e kush do ta bjerr jetn e vet pr shkakun tim, do ta rifitoj.

    40 Kush ju pranon ju, m pranon mua; e kush m pranon mua, pranon At q m drgoi mua.
    41 Kush e pranon profetin pse sht profet, do t marr shprblimin q i takon profetit; kush e pranon t drejtin, pse sht i drejt, do t marr shprblimin q i takon t drejtit. 42 Kush ia jep ndonjrit prej ktyre t vegjlve, madje edhe nj got uji t freskt, pse sht nxnsi im, pr t vrtet po ju them: nuk do ti humb shprblimi!.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    N pamje t par, ky tekst sht nj prmbledhje maksimash, nga t cilat mund t pyesim veten nse Jezusi i shqiptoi t gjitha me radh dhe ndr t cilave nuk mund t shihet qart lidhja midis tyre. Por, duke i lexuar dhe rilexuar ato, zbulojm prkundrazi se bhet fjal pr t njjtn thirrje, pr zgjedhjet e nevojshme, pr heqjen dor nga gjithka q nuk sht n prkim me besnikrin ndaj ungjillit. Ne e dinim tashm se ungjilli krkonte nga ne q t duam: i gjith Predikimi n Mal e tha kt. Ktu Jezusi po flet pr krkesa t tjera.
    Un marr tekstin e mposhtm: Kush e do t atin e t mn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua. Kush e do djalin apo vajzn m shum se mua, nuk sht i denj pr mua! (v.37). Nuk duhet t kuptohet Fjala "dashuri" si bjm zakonisht kur flasim pr ato ndjenja q pasurojn familjet tona me at dashuri q quajm familjare; Jezusi nuk na thot t mos e duam t afrmin ton; kjo do t ishte e re! Por ne jemi n nj kontekst persekutimi: n nj kontekst prsekutimi ishte Jezusi kur dha kt msim, kur u fol vet Jezusi turmave, deri n at moment kur vdiq n kryq; ishin n nj kontekst persekutimi ndjeksit e tij kur Mateu shkruan ungjillin e tij; pak m lart, ai i paralajmroi apostujt:
    Vllai vllan dhe babai fmijn do ta dorzoj n vdekje; edhe fmijt do t ngriten kundr prindrve t vet dhe do ti vrasin. Edhe ju do tju urrejn t gjith pr shkak t Emrit tim, porse, kush t qndroj deri n fund, ai do t shlbohet (Mt. 10, 21); dhe prsri: Mos mendoni se erdha t sjell paqen mbi tok. Nuk erdha t sjell paqen, po shpatn. Sepse erdha t ndaj djalin prej t atit, vajzn prej sms, t ren prej vjehrrs. Njeriu do ti ket armiq familjart e vet (Mt. 10, 34-36; Khs. Mk. 7, 6).
    T gjitha kohrat e persekutimit provokojn drama t shumta dhe t ashpra: zgjedhja sht midis besnikris ose vdekjes; edhe jasht kontekstit t persekutimit t dhunshm, ne e dim se shpesh sht m e vshtir me familjen dhe miqt m t ngusht q dikush t dshmoj bindjet e veta. Dhe ndonjher lott e vrtet mund t ndodhin n strukturn e familjes.
    Kush nuk e merr kryqin e vet e nuk vjen pas meje, nuk sht i denj pr mua! Kush do ta ruaj jetn e vet, do ta humb, e kush do ta bjerr jetn e vet pr shkakun tim, do ta rifitoj (v.38-39).
    "Merre kryqin e tij": far mund t thot kjo shprehje n gojn e Jezusit n at koh? Kryqzimi ishte nj dnim i zakonshm kundr njerzve q e shkelnin rendin publik. Qindra dhe madje mijra kryqzime u pan prgjat rrugve t Perandoris Romake. Kjo tortur famkeqe frymzoi tmerr dhe ekspozoi ndaj prmimit t turmave dhe t qeshurave t kalimtarve at q meritonte t shkputej nga njerzit. Pr m tepr, ne e shohim se n kohn e dnimit t Krishtit, nuk bhej fjal pr t kryqzuar dik brenda mureve t qytetit. T gjith e njihnin fjalin nga Ligji i Prtrir, sipas t cilit, kushdo q dnohej me vdekje n emr t Ligjit, mallkohej nga Zoti:
    Kur ndokush bn ndonj mkat pr t cilin meriton dnimin me vdekje dhe vritet me varje n dru, le t mos lihet kufoma e tij n dru, por po at dit le t varroset, sepse i varuri sht mallkim i Zotit. Mos e bj t papastr tokn q Zoti, Hyji yt, ka pr t ta dhn pr prone (Dt 21, 22-23).
    Dhe le t kujtojm prsri Ps.22, 7-10:
    Vrtet un jam krimb e jo njeri, turpsi e njerzve, prbuzje e popullit.
    Gjithkush m shikon, m prqesh, shtrembrojn buzt, luajn me kok:
    Shpresoi n Zotin: le ta liroj, le ta shptoj sepse i plqen Atij!
    E, pra, ti m nxore nga kraharori i nns, ti m bje t sigurt n prehrin e nns sime.
    Jezusi shpreh ktu vetdijen q ka pr persekutimin q e pret at dhe t gjith ata q do ta ndjekin. Sepse, nse dishepujt shkojn deri n fund t dshmis, ata n mnyr t pashmangshme do t rrezikojn t prplasen me autoritetet. Ata do t duhet t pranojn t keqkuptohen, t poshtrohen. Ai u tha atyre:
    "Tju bjer ndr mend fjala q ju thash:
    nuk sht shrbtori m i madh se zotria i tij.
    Nse mua m salvuan
    edhe ju do tju salvojn;
    nse fjaln time e mbajtn,
    edhe tuajn do ta mbajn (Gj. 15, 20).
    Kush ju pranon ju, m pranon mua; e kush m pranon mua, pranon At q m drgoi mua (v. 40). M duket se kjo fjali ka pr qllim t'i forcoj apostujt, sikur ai t'u thoshte:
    "T gjitha kto rreziqe pr Ungjillin ju sjellin m pran meje dhe Atit tim
    Kush e pranon profetin pse sht profet, do t marr shprblimin q i takon profetit; kush e pranon t drejtin, pse sht i drejt, do t marr shprblimin q i takon t drejtit.
    Kush ia jep ndonjrit prej ktyre t vegjlve, madje edhe nj got uji t freskt, pse sht nxnsi im, pr t vrtet po ju them: nuk do ti humb shprblimi! (v.41-42)
    N pamje t par, ktu kemi t drejt n kndvshtrimin e shprblimit, t dhnies dhe t marrjes; por jo, sepse nuk jemi n domenin e t pasurit; pasi n dashuri nuk ka llogari. Ajo q Perndia na jep, nuk sht e matshme; sht n sfern e qenies. sht jeta e prjetshme, domethn jeta n intimitetin me t. T gjith shenjtort dshmojn pr nj cilsi lumturie, jo pr nj sasi t mir. Madje, edhe nga ana njerzore, ata q jetojn nj marrdhnie t vrtet dashurie, cilado qoft ajo, e din se ta kesh at nuk ka vler n krahasim me thellsin e ndjenjave, dhe komunikimin mes qenieve. Vet Jezusi e thot pak m tej:
    Edhe kushdo q t lr, pr dashuri t emrit tim, shtpi ose vllezr, ose motra, ose bab ose nn, ose grua ose fmij, ose ara, do t marr njqind pr nj dhe do t fitoj jetn e pasosur (Mt.19,29).
    Shn Pali n Fi, 3, 7-12 shpreh kt prvoj:
    7 Por t gjitha kto q i mbaja si prparsi, tani i moj si nj bjerrje pr shkak t Krishtit. 8 Madje un moj gjithka si dm n krahasim me m t madhen t mir: me njohjen e Jezu Krishtit, Zotit tim. Pr t kam bjerr do gj dhe t gjitha i moj si llom, me qllim q t fitoj Krishtin 9 dhe t gjendem n T ‑ jo me drejtsin time ‑ me at q vjen nga Ligji, por me at q vjen nga feja n Krishtin, me drejtsin q vjen nga Hyji, e themeluar n fe ‑ 10 q ta njoh at dhe fuqin e ngjalljes s tij me pjesmarrjen n vuajtjet e tij, q t bhem i ngjashm me T n vdekjen e tij, 11 q n ndonj mnyr t mund ta arrij ngjalljen e t vdekurve.
    12 Jo, si tia kisha arritur,
    as, si t isha br i prsosur,
    por ‑ vrapoj q, n ndonj mnyr, t mund ta z,
    sepse edhe vet kam qen zn prej Krishtit [Jezus].
    Citimi sht shum e gjat, por sht e domosdoshme dhe e qart pr tna thn cili sht qlimi I jets tone t krishter
    "Vet kam qen zn prej Krishtit Jezus", thot Shn Pali. Kjo sht sfida, nj sfid jetike. Dhe kjo sht, ndoshta, lidhja midis t gjitha ktyre frazave t Jezusit: "Vet kam qen zn prej Krishti Jezus" si n qoft se nj zjarr i brendshm do t frymzonte t gjitha heqjet dor q krkon besnikria ndaj ungjillit: heqja dor nga dashurit e rreme, nga lavdia e njerzve q shtnj kotsi, pr ta pasur At, Jezusin. Ktu dgjojm jehonn e Lumturive: T lumt ju kur tju shajn e tju salvojn dhe kur, pr shkakun tim, ti thon t gjitha t zezat kundr jush, por n rren! Gzohuni e galdoni, sepse i madh do t jet shprblimi juaj n qiell! (Mt. 5, 11-12).

  16. #336
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. E DIELA 14 VITI A

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 14 Ord. VITI A

    M 9-7-2023.


    UNGJILLI: Mt, 11, 25-30.


    25 N at koh Jezusi mori fjaln e tha:
    Po t bekoj, o At, Zotrues i qiellit e i dheut,
    q i fshehe kto gjra nga t dijshmit e nga t urtt,
    e ua zbulove t vegjlve.
    26 Mir, o At, pse t plqeu ty kshtu!
    27 Ati m dorzoi mua gjithka
    dhe askush smund ta njoh Birin prve Atit,
    dhe askush smund ta njoh Atin, prve Birit
    e prve atij kujt Biri do q tia zbuloj.
    28 Ejani tek un t gjith ju q jeni t lodhur prej barrs s rnd e un do tju lodh. 29 Merrni mbi vete zgjedhn time e pranoni tju msoj un q jam zemrbut e i prvuajtur. Kshtu do t gjeni pushim pr shpirtrat tuaj, 30 sepse, vrtet, zgjedha ime sht e mbl e barra ime e leht.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.



    Pr t kuptuar Ungjillin e sotm, duhet ta vendosim at n momentin e vshtir q po prjeton Jezusi.
    Ai ishte larguar nga Nazareti dhe ishte transferuar n Kapernaum.
    N fillim ai ishte pritur me entuziazm nga populli, edhe sepse e kishte paraprir dshmia e dhn nga Gjon Pagzuesi, i cili ishte shum i vlersuar nga populli.
    Skribt dhe farisenjt e kishin par gjithmon me dyshim, por njerzit e thjesht ishin n favor t tij.

    Tani far vrejm?
    Se n kapitujt 11 dhe 12 t Ungjillit t tij, Mateu na thot se klima rreth Jezusit ka ndryshuar; shum nuk e kuptojn se far propozon Jezusi, nuk e kuptojn zgjedhjen e tij pr t marr ann e t varfrve, t mkatarve, t prjashtuarve, pr t shkuar t festoj me taksambledhsit... dhe i pari q skandalizohet sht vet Gjon Pagzuesi, i cili kishte thn:
    Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr (Mt. 3,10) dhe, kur t vij Mesia: Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm (Mt, 3, 12).
    Kjo do t thot, q, sipas Gjonit, Mesia, duhet t vij pr t'i dhn fund t gjith t ligjve q jan n bot, por Jezusi q ai vet e kishte spallur si Mesin, tani nuk sillet sipas pritjeve t tij.
    Pr kt Pagzuesi fillon t futet n nj kriz sepse konstaton q Jezusi nuk bn asgj pr t pastruar vendin nga t ligjt, nga mkatart, por ai feston me ta. Jezusi do ti drgoj atij dike pr t thn: "Kujdes t mos skandalizohesh nga un, sepse kam ardhur pikrisht pr t prmbysur t gjitha bindjet q edhe ti, Gjon, i ke brendsuar". Shkoni e tregojini Gjonit ka po dgjoni e ka po shihni: T verbrit po shohin, t shqeptit po ecin, t grbulurit po pastrohen, t shurdhrit po dgjojn, t vdekurit po ngjallen, t varfrve po u predikohet Ungjilli. I lumi ai q nuk e bjerr besimin n mua! (Mt.11,4-6).
    Por jo vetm Gjon Pagzuesi, por edhe njerzit q i ishin afruar Jezusit n mnyr t favorshme, sepse prisnin shrime, mrekulli, donin t fitonin favore dhe e krkonin interesin e tyre, nj jet m t mir, dhe jo ideale t mdha, filluan t largoheshin prej tij.
    Kur Jezusi filloi t fliste pr kthimin e zemrs, kur propozoi lumturit e tij q ishin larg atyre lumturive q ata aspironin (domethn t ndiheshin m t mir, t pasuroheshin, t imponoheshin, t bnin karrier, t jen t shrbyer) edhe ky Jezus filloi t interesonte njerzit gjithnj e m pak.
    sht paksa si ajo q u ndodh edhe shum t krishterve q ishin besimtar n nj Zot t tyre, me shpres q doo ti kishte favorizuar, sepse iu luteshin atij dhe pr kt arsye n shkmbim do t kishin fituar ato t mira q dshironin pr nj jet m t qet e m t pasur, por kur ata hapn ungjillin dhe kuptuan se Jezusi ua propozonte atyre t vn veten n sherbim t vellait, duke harruar veten pr dashurin ndaj t tjerve, ather ky Jezus u b m pak interesant, dhe entuziazmi i tyre u ftua shum shpejt.
    "T menurit dhe t diturit" ata tashm ishin t bindur se dinin gjithka pr fen e tyre, se ishin tashm t prsosur dhe pr kt, ishin t sigurt pr bekimet e Jezusit, dhe pr pranimin e priviligjuar nga ai sepse ishin udhheqsit e popullit dhe ndiheshin t sigurt pr shkak t njohurive t tyre pr Mesin... por, duke par sjelljen e Jezusit, filluan t ndihen n rrezik dhe filluan ta shpifin Jezusin para njerzve: ata thon:
    Ky nuk i dbon djajt vet, por e ndihmon Beelzebuli, kryetari i djajve (Mt. 12,24). Me fjal t ndryshm: Kini kujdes sepse Ai sht n ujdi me Beelzebulin". Madje mendojn se si ta vrasin, sepse e shohin t rrezikshm pr pozicionin e tyre.
    sht momenti n t cilin Jezusi shqipton ato shprehje t ashpr ndaj Korazinit dhe Kapernaumit, kta dy qytete ku tashm kishte kaluar gjysmn e jets publike t tij duke u dhn atyre mundsin ta dgjonin predikimin e tij, ti shihnin shenjat dhe mrekullit e tij, por kot sepse nuk ishin kthyer n besim. Dhe Jezusi thot: "Mjer ti Korazin, mjer ti Betsaida!"
    Kto fjalt e Jezusit nuk jan nj krcnim, nuk i shqiptoi Jezusi pr t dnuar e drguar ata mkatar n ferr! Duhet t kuptohen mire!
    "Mjer" sht prkthimi i fjals hebraike "hoi" q sht nj vajtim pr nj t vdekur; prball zis, ata q jan t piklluar pr nj vdekje, i fusim duart n flok dhe qajn me dhimbjen, duke thn: Hoi.
    Ather, cili sht kuptimi i fjalve t Jezusi?
    Jezusi thot:
    Hoi Korazim, hoi Kapernaum, far keni br? Nuk e kuptoni? Keni humbur rastin m e volitshm, mundsin m t mrekullueshme t historis suaj, sepse nuk keni njohur momentin n t cilin Mesia ju ka vizituar!
    Jemi n kontekstin q as t afrmit e tij nuk besojn n t. Ungjilltart na thon se kan ardhur nga Nazareti pr ta sjell n shtpi dhe sht momenti kur Jezusi do t thot:
    Kam krijuar nj familje t re; kjo sht arsyeja pse u largova nga Nazareti (Mt. 12, 46‑50).
    Pikrisht n kt kontekst, n kt klim mosbesimi, kontestimi, dshtimi, Jezusi i ngre nj lutje prekse Atit.
    Le ta dgjojm:
    Po t bekoj, o At, Zotrues i qiellit e i dheut,
    q i fshehe kto gjra nga t dijshmit e nga t urtt,
    e ua zbulove t vegjlve.
    Mir, o At, pse t plqeu ty kshtu!
    Ati m dorzoi mua gjithka
    dhe askush smund ta njoh Birin prve Atit,
    dhe askush smund ta njoh Atin, prve Birit
    e prve atij kujt Biri do q tia zbuloj (v. 25-27).
    Kemi par q n Kapernaum gjrat po shkojn keq pr Jezusin: askush nuk e dgjon m, nuk ka rndsi pr ta se far predikon.
    far ndodh kur ne gjendemi n t njjtn situat?
    Dekurajohemi, fillojm t ankohemi... shiko far shoqrie, ata mendojn vetm t argtohen, t dfrehen, nuk u intereson predikimi i Ungjillit... edhe n komunitetin e krishter jemi pak, shum largohen, askush nuk merr seriozisht thjrrjen, pastaj ka skandale...Ne ankohemi, por Jezusi nuk ankohet, me intelligjenc krkon nj zgjidhje!
    far bn ai n kt situat t dshtimit t predikimit t tij, t puns s tij apostolike?
    Ai e bekon Atin!
    far do t thot q ai e bekon Atin? Do t thot q lartson shprehjet gzimi, sepse n dialogun me Perndin, me Atin, Jezusi ka kuptuar se Ati ka nj plan pr at q po ndodh; sht nj situat dshtimi, por ka nj plan i Perndis q Ai e zbuloi n lutje duke par Atin, duke i par gjrat ashtu si i sheh Ati.
    Jezusi e njeh dhe shpall me gzim se ajo q ndodhi, hyn n planin e Atit dhe prandaj ka nj kuptim t bukur e pozitiv; nse n t njjta situata, n momente t vshtir ku kalojm edhe ne n mnyr t pashmangshme, do t merrnim kt qndrim lavdrimi, nse n lutje do t shkputeshim nga vetvetja, nga ankthet, nga shqetsimet tona dhe ta linim veten t'i shohim gjrat ashtu si i sheh Zoti, ather e gjith jeta jon do t ndryshonte, do t bhej m e qet, m e gzuar, m e lodhur, m ekuilibruar.
    Sa bukur t shohim Jezusin t buzqeshur, t ndritur, n nj moment t vshtir, nj moment q mund t kishte qen dekurajues!

    Jezusi e therret Perndin, Atin e tij.
    Pagant e quanin Zotin baba, por kjo shprehje, n buzt e Jezusit ka nj kuptim tjetr: 181 her n Ungjit sht prdorur nga Jezusi dhe vetm nj her ky emrtim shfaqet n buzt e Filipit kur gjat darks s fundit, i thot Jezusit: "Na trego Atin".
    Pagant, kur i drejtoheshin Zotit t tyre me kt emr, donin t'i drejtoheshin krijuesit, por Zoti i tyre ishte nj baba kapriioz, i paparashikueshm, krkues: ai krkonte t'i ofroheshin holokauste dhe sakrifica... Ati i Jezusit sht plotsisht i ndryshm, e quan baba sepse sht ai q vetm jep, nuk pret asgj nga njeriu, nuk dshiron t'i shrbej atij njeriu, ai vetm dshiron q dhuratat e tij t pranohen, sepse njeriu sht i lumtur vetm duke i pranuar ato.
    Jezusi na vuri n buz shprehjen me t ciln iu drejtua Atit, emrtimin q sht ai i fmijs: "Abba", pikrisht pr t na futur n kt intimitet me Zotin, q t shohim aste t vshtira n nj mnyr t qet, si bri gjithmon Jezusi.
    Ne e ndrlikuam jetn ton duke shpikur ferrin, dnimet e Zotit pr t cilat Jezusi nuk foli kurr!
    Le t prfshihemi n kt intimitet q Jezusi pati me Perndin, le t njohim dhe t pranojm se pr kt arsye erdhi n bot: Le t dim e t kuptojm se kemi nj At Qiellor t cilit mund t'i drejtohemi: Ai na ngre lart n lutje dhe na bn t'i shohim gjrat si Ai i sheh ato.
    Dhe Jezusi e quan Atin e vet: "Zotrues i qiellit e i dheut.
    Ai sht Pantokratori, jo Zoti i plotfuqishm, Zoti nuk sht i gjithfuqishm, asnjher n Bibl nuk quhet i gjithfuqishm. Ai sht Pantokrator, pra mban n dor fatin e historis, edhe kur sipas mendimit ton del jasht skemave t kritereve tona. Nse e shohim Hyjin At me vshtrimin e Zotit Jezusi, kuptojm se historia udhhiqet nga Zoti.
    Si ndodh q Jezusi e bekon Atin? Pr dy arsye, nj negative dhe nj pozitive.
    E para sht nj arsye negative: "ai ua fshehu kto gjra t menurve dhe t diturve".
    Pyesim veten se cilat jan kto gjra q nuk i kan kuptuar t diturit?
    Ai sht Zoti q i do t gjith fmijt e tij, pa dallim mes t keqinjve dhe t mirve n t vrtet, Ai sht nj Zot q ka vmendje t privilegjuar pr t ligjt, sepse ata jan m t palumturit, jan ata t cilve t keqijt po ua shkatrrojn jetn dhe prandaj Zoti shqetsohet pr ta sepse ai i do ata: Jezusi e urren t keqen, por mendurisht e do secilin nga fmijt e tij.
    T menurit dhe inteligjentt e kohs s Jezusit nuk mund ta pranonin kt, ata ishin t mbrojtur nga menuria e tyre.
    Pastaj ka edhe gjrat tjera: Zoti q nuk pret sakrifica, holokauste, nuk dshiron asgj pr veten e tij, interesohet vetm t shoh fmijt e tij t lumtur, u jep atyre shpirtin e tij, jetn e tij, kshtu q nse ata mirpresin Shpirtin dhe jetn e tij, marrdhniet me vllezrit ndryshojn.
    Le t kujtojm se far thot letra e par e Gjonit: "Nse Zoti na deshi kaq shum, edhe ne duhet ta duam njri-tjetrin".
    T menurit dhe t urtt e kohs s Jezusit, nuk i kuptojn kto gjra: mendjet e tyre jan turbulluar nga menuria e tyre. Nuk sht se Zoti dshiron t'i fsheh kto gjra nga t menurit, por fakti ndodh; ata q jan t mbrojtur nga menuria e tyre, ata q tashm jan t qet dhe mendojn se tashm din gjithka, nuk kan nevoj pr asgj tjetr.
    Pastaj ka nj arsye tjetr, positive: kush e merr kt zbules nga Zoti?
    Ata jan t vegjlit. T shnojm mir, jo injorantt, t vegjlit!
    Sepse edhe injorantt mund t jen t urt dhe t ditur, pra nuk kan nevoj pr asgj tjetr, ata tashm din gjithka.
    Kemi t krishter q mendojn se tashm din gjithka dhe nuk kan nevoj pr katekizm, mjafton ajo q msuan si fmij deri n Kungimin e par!
    Kta jan njerzit e menur q jan t mbrojtur dhe nuk kuptojn, ata nuk jan n gjendje t mirpresin zbulesn e plot q Jezusi dshiron t na komunikoj.
    Kjo nuk sht nj njohuri q fitohet me arsyetim, sht nj zbules q vjen nga Zoti si nj dhurat, sht ajo q Jezusi i thot Pjetrit:
    I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell! (Mt. 16,17).
    Tani gzimi i Jezusit: "Mir, o At, pse t plqeu ty kshtu!" (v.26).
    Domethn n at q po ndodh, q t menurit e ksaj bote e kan refuzuar Ungjillin e shpallur nga Jezusi, e t vegjlit e kan mirpritur, Jezusi e kuptoj cili ishte plani i Atit, plani q u plqeu Atij e pr t cilin edhe Biri do t kishte fijiuar veten!
    N Ungjit, Jezusi mrekullohet dy her, dhe hera e par qe kur nuk sht i mirpritur n Nazaret! Ai mrekullohet pr her t dyt, prball besimit t centurionit: nuk do ta priste nj besim kaq t madh te nj pagan.
    Por ndoshta ai u mrekullua nj her t tret, kur ndodhi dika q ai nuk priste: kur pa se njerzit e menur t popullit t tij, njerzit m t prgatitur, ata q i njihnin Shkrimet dhe i msonin, ata q e praktikonin Trevatin me nj zell t jashtzakonshm pr fat t keq nuk kuptuan asgj pr identitetin e tij, pr projektin e tij pr nj njeri t ri dhe pr nj bot t re.
    Pr Jezusin ishte nj surprise: n vend q ta pranonin predikimin e tij, e kishin kundrshtuar.
    Arsyeja? Ata ishin t mbyllur n vetveten, n vetmjaftueshmrin e tyre, n vetreferencimin e tyre, nuk e ndienin nevojn pr t ndryshuar, pr t prparuar: u instaluan n sigurin e tyre duke e ndjer veten t drejt dhe t shenjt prpara Zotit dhe para njerzve e mendonin t mjer kdo q prpiqej t'i largonte nga pozicionet e tyre.
    N at q ndodhi, Jezusi sheh at q i plqeu Perndis, planin e Atit q prmbushet edhe n mes t prvojave t varfris, dobsis dhe dshtimit.
    Mesazhi i par pr ne sht pikrisht ky: duke njohur gjithmon bukurin e planit t Zotit, sht e mundur pr ne t shikojm lart si bn Jezusi dhe t lejojm veten t ndriohemi nga vshtrimi i tij mbi botn.

    M pas ai prfundon duke thn:
    Ati m dorzoi mua gjithka dhe askush smund ta njoh Birin prve Atit, dhe askush smund ta njoh Atin, prve Birit e prve atij kujt Biri do q tia zbuloj (v. 27).
    Po, i vetmi q e njeh Atin sht Ai, sepse sht n harmoni t plot t jets me Atin dhe pastaj erdhi n bot pikrisht pr ta zbuluar at tek ne: askush tjetr prve Jezusit nuk e njeh Atin dhe mund ta zbuloj At!
    Tani Jezusi po u drejtohet atyre t vegjlve q jan t hapur pr t mirpritur zbulesn q vjen nga qielli. Le t degjojme:
    Ejani tek un t gjith ju q jeni t lodhur prej barrs s rnd e un do tju lodh. Merrni mbi vete zgjedhn time e pranoni tju msoj un q jam zemrbut e i prvuajtur. Kshtu do t gjeni pushim pr shpirtrat tuaj, sepse, vrtet, zgjedha ime sht e mbl e barra ime e leht(v. 28-30).
    T vegjlit, njerzit e thjesht, kan nj zemr t hapur pr t mirpritur zbulesn q vjen nga qielli q Jezusi paraqet me mesazhin e tij. Kta njerz Jezusi i sheh t lodhur dhe t shtypur dhe u thot: "Ejani tek un"; nuk thot: Ejani pas meje, kt ua tha dishepujve t par kur i thirri ta ndiqnin! Ktu thot: "Ejani tek un"!
    Ai q ra n dashuri t njerzimit thot: Nuk dua t shoh njerz t paknaqur, t trishtuar dhe t shtypur, vini tek un, vini n kraht e mi. Jeni n nj situat skllavrie dhe kush sht ai q ju robron?.
    Ata i bjn skllevr t tjert: jan t mdhenjt, t urtt, inteligjentt, udhrrfyesit shpirtror q u kan ngarkuar barra t padurueshme njerzve t thjesht... porosi, urdhra, dispozita q nuk kan t bjn fare me Fjaln e Zotit, por q rrjedhin nga tradita e njerzve, q u imponojn n emr t Zotit dhe Jezusi thot pr kta udhrrfyesit q: "Ata nuk i prekin as me gisht". Me kto fjalt e fundit t ungjillit t sotm Jezusi donte t thoshte se t gjitha kto porosi, urdhrat dhe dispozita duhet t eliminohen sepse krijion vetm dhimbje. Edhe antart e grupve fetare m t fort n Palestin, q mbeshtetshin n Trevatin, nuk e praktikonin, nuk i lviznin as me gishtin e vogl, por mjersisht nuk u prpoqn ta lironin kt popull t thjesht.
    Jezusi me kto fjal e shpreh dshirn e vet pr t'i marr ata njerz t thjesht n kraht e tij, sepse Fjala e Perndis sht pr t'i br njerzit t lumtur, jo pr t'i shtypur; kur dikush nuk ndjen gzim duke dgjuar Fjaln e Zotit, duke jetuar Fjaln e Zotit, do t thot se i sht imponuar dika q nuk vjen nga Zoti.
    Kur duam t dim nse dika vjen nga Zoti, mjafton ta shikojm dgjuesin n fytyr: nse buzqeshin, nse jan t lumtur, vjen nga Zoti; nse dgjuesit jan n trsistim, fjala e shpallur nuk vjen nga Zoti por nga njerzit.
    Edhe sot duhet t kontrollojm nse ndonjher nuk kemi ndjesin e dikaje q lodh, q shtyp, q nuk na bind, q nuk vjen nga fjala e Zotit, por nga njerzit: nse e kuptojm le t bjm at q Jezusi na thot, le t lirohemi, le ti lirojm edhe t tjert.
    Ka kaq shum tradita q nuk i bjn t lumtur ata q i praktikojn: i praktikojn t shtyr nga tradita, sepse ato i bjn nga zakoni, sepse u kan msuar se sht absolutisht e nevojshme t bhet kjo gj: por kjo mund t mos ket fare lidhje me Ungjillin!
    Le t'i referohemi Fjals s Zotit dhe t shkojm n kraht e Krishtit. E Ai na thot:
    "E un do tju lodh (v..25). Un do t'ju jap pushim, prehje.
    M kto fjal flitet pikrisht pr at pushim nga toka e premtuar, i atyre q e lan veten t hiqen nga skllavria n Egjipt; Jezusi na fton ta bjm kt eksod nga disa tradita drejt Fjals lirimtare q sht zbulesa e tij.
    Pastaj thot: "Merrni mbi vete zgjedhn time (v.28).
    Jo zgjedha e ligjit: Tevrati u quajt zgjedha q duhej t mbartnin izraelitt; ne kujtojm Pjetrin, kapitulli 15 i Veprave t Apostujve, kur ai bn fjalimin e tij dhe thot:
    " Ather, prse po e sprovoni Hyjin duke u vn nxnsve n qaf zgjedhn, t ciln as etrit tan as neve nuk mundm ta mbartim? E n fund ne besojm se shlbohemi pikrisht sikurse edhe ata, n saje t hirit t Jezusit Zot (Vap. 15,10).
    Dhe ai e heq kt zgjedh, sepse dishepulli i Krishtit ka vetm nj zgjedh, at q ka mbartur Jezusi zgjedha ime q sht dashuria, nuk ka norm tjetr, nuk ka ligj tjetr prve ligjit t dashuris q sht jeta e Shpirtit q na sht dhn dhe pr kt arsye, kushdo q e dgjon dhe e ndjek kt Shpirt sht duke mbajtur zgjedhn e Jezusit.
    Ai thot: " vrtet, zgjedha ime sht e mbl e barra ime e leht (v. 30).
    sht m mir t sqarohen termat q prdoren:
    e mbl sht sht prkthimi i fjals "restos" n greqisht. Fjala Restos nuk do t thot e mbl, por do t thot q prshtatet mir me at q e mban. Pr far arsye prshtatet? Sepse natyra jon si fmij t Perndis sht krijuar pr kt!
    Kur na bhet nj krkes pr dashuri, ne ndiejm brenda nesh se jemi br t prshtatshm pr t dashur; kjo dashuri sht zgjedha q i prshtatet personit ton.
    Pastaj Jezusi prfundon duke thn: "Pranoni tju msoj un q jam zemrbut e i prvuajtur (v.29).
    Ky sht prkthimi i Simonit Filipaj, por tani disa biblat prkthejn:
    Msoni nga un, sepse un jam zemrbut dhe i prulur nga zemra".

    far do t thot zemrbut dhe i prulur?
    Zemra sht qendra nga e cila nisin t gjitha zgjedhjet: Hebrenjt mendonin q qendra e nisjes s t gjitha zgjedhjeve ishte zemra; ndrsa ne tani mendojm q qendra e nisjes s do vendim sht koka, truri.
    Zemra e Jezusit, q sht zemra e Perndis, sht e but!
    E but, sht prkthimi I fjals greke "pras": far do t thot?
    Sigurisht q tregon njeriun e but, njeriun q edhe nse duhet t duroj dhunn dhe shtypjen, nuk i dorzohet kurr tundimit pr t reaguar me dhun, pr t'u hakmarr: ky sht njeriu i but, por nuk do t thot nj njeri i dorhequr, q pranon gjithka!
    Jezusi sht zemrbut, por jetoi konflikte dramatike, nuk refuzoi t prballet me ata q donin t prjetsonin nj bot t vjetr, nj bot shtypse, nj bot njerzore dhe kt ndrhyrje e pagoi me jetn e tij.
    Nse do t kishte heshtur, e do t kishte kthyer n Nazaret, do ta kishin ln vetm. Jezusi i prjetoi kto konflikte, por me nj zemr t but, domethn gjithmon t udhhequr vetm nga dashuria.
    Ather sht "i prulur", "tapeins" n greqisht, far do t thot?
    Fjala i prulur prcakton at q shkon i prulur, q ul kokn, at q thot gjithmon se sht gati pr t ndihmuar, at q sht gjithmon i gatshm t marr urdhra e kur dikush i urdhron dika, ul kokn.
    Jezusi sht i prulur nga zemra, domethn sht "ai q shrben", ky sht Perndia yn, jo ai q imagjinojm.
    Zoti sht ai q kemi par te Jezusi, ai qi prkulet sepse sht shrbtor i njeriut.
    Dhe ather kuptojm se nse e lm veten t udhhiqemi nga Shpirti io dashuris, kemi nj zemr si ajo e Jezusit q sht zemra e Perndis, edhe ne duhet t prulim kokn para kujtdo q na krkon ndihm.

  17. #337
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 14Ord…VITI A.

    M 9-7-2023.

    UNGJILLI: Mt. 11, 25 – 30.


    25 N at koh Jezusi mori fjaln e tha:
    “Po t bekoj, o At, Zotrues i qiellit e i dheut,
    q i fshehe kto gjra nga t dijshmit e nga t urtt,
    e ua zbulove t vegjlve.
    26 Mir, o At, pse t plqeu ty kshtu!
    27 Ati m dorzoi mua gjithka
    dhe askush s’mund ta njoh Birin prve Atit,
    dhe askush s’mund ta njoh Atin,
    prve Birit e prve atij kujt Biri do q t’ia zbuloj.
    28 Ejani tek un t gjith ju q jeni t lodhur prej barrs s rnd e un do t’ju lodh. 29 Merrni mbi vete zgjedhn time e pranoni t’ju msoj un q jam zemrbut e i prvuajtur. Kshtu do t gjeni pushim pr shpirtrat tuaj, 30 sepse, vrtet, zgjedha ime sht e mbl e barra ime e leht”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    EJANI TEK UN T GJITH YU

    Q JENI T LODHUR PREJ BARRS S RND
    .

    “Merrni mbi vete zgjedhn time” (V. 29), thot Jezusi; (Kt imazh e kemi hasur tashm n nj tekst nga libri i Eksodit q kemi lexuar pr festn e Trinis); atje e dinin shum mir se far ishte zgjedha: nj cop druri, shum e rnd, shum e fort, q lidhte dy kafsh, zakonisht dy qe, pr t pluguar. Ata kombinojn forcat e tyre dhe m i fuqishmi nga t dy vendos ritmin e tij edhe t tjetrit. N kuptimin figurativ, "Merre zgjedhn" sugjeron pra iden q dikush t'i bashkohet dikujt tjetrit pr t ecur me t njjtin ritm, duke br t njjtn detyr.
    Aq sa kjo shprehje ishte br e zakonshme n Beslidhjen e Vjetr dhe n Judaizm pr t evokuar Beslidhjen midis Zotit dhe popullit t tij: kur dikush premtonte t "merrte zgjedhn e Tevratit", do t thoshte t angazhohej pr t ndjekur Ligjin e Perndis, duke iu bindur Zotit, n nj far mnyr; kuptohet se e gjith forca e "skuadrs" s krijuar n kt mnyr vjen nga vet Zoti! Pr nj hebre, pra, shrbimi i Tevratit nuk sht nj barr shum e rnd, sht rruga drejt lumturis s vrtet; Ben Sirac i Urti tha: “Do t gjeni n t (n praktikn e Ligjit) prehjen tuaj dhe do t bhet gzimi juaj (Si 6,28). Ndonjher njerzit flisnin edhe pr "gzimin e zgjedhs!". Pr t kuptuar m mir, le t lexojm dhe t meditojm disa fjali nga libri i Siracidit:
    “N mbarim, n t (n Tevratin) do t gjesh paqen dhe do t t kthehet gzim. Pranga e saja do t jen pr ty mbrojtje e forte dhe vargonjt e saj stoli e lavdishme. Sepse mbi t sht nj stoli ari, vargjet e saj rripa pllure t purport” (Si 6,29-31). “ Qafn tuaj vreni nn zgjedh, e shpirti juaj le ta panoj msimin: sht krejt afr e mund t gjendhet” (Si 51, 34).
    Natyrisht pr kt po flet Jezusi dhe gjithashtu bn lidhjen midis zgjedhs s Tevratit dhe pushimit q Ai premton:
    "… vrtet, zgjedha ime sht e mbl e barra ime e leht” (v. 30). Merrni zgjedhn time, bhuni dishepujt e mi, domethn zbatoni urdhrimet e mia, dhe: “Kshtu do t gjeni pushim pr shpirtrat tuaj” (v. 29), do t gjeni prehje pr shpirtin tuaj.
    Por ne ndjejm edhe n kto pak rreshta nj prekje polemike: “Po, zgjedha ime sht e leht pr t'u mbajtur dhe barra ime sht e leht”. Mnyra pr t thn: Zgjedha ime sht e leht pr t'u mbajtur, nuk sht kshtu pr t gjith. Pr m tepr, Jezusi nuk heziton t thot: “Ejani tek un t gjith ju q jeni t lodhur prej barrs s rnd” Ejani tek un, t gjith ju q po mundoheni nn peshn e barrs”.
    N t vrtet, disa farisenj, me an t skrupujve, e kishin shndrruar praktikn e Ligjit t Perndis n nj kortezh detyrimesh t bezdisshme; sht pr ta q Jezusi u tha turmave: “N katedrn e Moisiut ndenjn skribt e farisenjt. Pra, ju duhet t’i dgjoni e t zbatoni gjithka t’ju thon, por mos bni si bjn ata. Ata nuk veprojn si thon. Ata lidhin barr t rnda q mezi mund t barten dhe ua ngarkojn njerzve n krah, kurse vet as me gisht nuk i luajn”. (Mt. 23,2-4).
    Nga ana tjetr, shumica e njerzve kishin vshtirsi t mdha n respektimin e t gjitha urdhrimeve q autoritetet fetare u kishin vendosur dhe ndjenin prbuzjen e t cilave ishin objekt.
    Prandaj, Jezusi u sugjeron dishepujve t tij q t dorzojn kto barra tepr t rnda: “Ejani tek un t gjith ju q jeni t lodhur prej barrs s rnd e un do t’ju lodh. Merrni mbi vete zgjedhn time e pranoni t’ju msoj un q jam zemrbut e i prvuajtur. Kshtu do t gjeni pushim pr shpirtrat tuaj, sepse, vrtet, zgjedha ime sht e mbl e barra ime e leht” (v. 28-30). Zgjedha e tij sht thjesht ligji i dashuris dhe sht ai q na jep forcn pr ta br kt.
    Pr sa i prket pushimit, ishte gjithashtu nj fjal e njohur pr dgjuesit e Jezusit; pr shembull, Beslidhja e Vjetr e paraqiste Tokn e Premtuar si nj vend pushimi t dhn nga Perndia popullit t tij. Dhe, si kundrvnie, kur populli ishte i pabes ndaj ligjit, Psalmi 95 shprehte trishtimin e Zotit:
    " 8 Oh sikur ta ndienit sot zrin e tij: “Mos e bni zemrn tuaj gur porsi n Merib,
    9 porsi n dit t Mass n shkrettir, kur etrit tuaj m vun n sprov: m provuan megjithse i kishin par veprat e mia.
    10 Dyzet vjet m mrziti ajo brezni e thash: ‘Popull zemrluhatshm sht ky,
    11 q s’i njeh udht e mia.’ Prandaj u prbetova n hidhrimin tim: ‘Askurr s’do t hyjn n prehjen time!’” Duke marr kt psalm, letra drejtuar Hebrenjve shpall nj dit t re kur, me Krishtin, do t hyjm me siguri n prehjen e Perndis:
    “ T vrapojm, pra, pr t hyr n at Pushim, q asnj t mos mbaroj pas shembullit t t njjts padgjes!” (Hb. 4,11). Le t nxitojm, pra, t hyjm n at prehje.
    Gjja shum e re n kt ligjrim sht se Jezusi e identifikon veten me Perndin: vetm ai mund ta lejoj veten t thot “Un do t'ju jap pushim. Merrni mbi vete zgjedhn time, bhuni dishepujt e mi dhe do t gjeni prehje pr shpirtrat tuaj. Po, zgjedha ime sht e leht pr t'u mbajtur dhe barra ime sht e leht”. Prfaqsuesit e fes mund t mrziteshin vetm nga kto vrejtje. Nga ana tjetr: “t gjith ju q ishin t lodhur prej barrs s rnd” gjetn lodhje, pushim n kraht e Jezusit", pr t prdorur shprehjen e Jezusit, trhiqeshin nga qndrimi i tij i respektit dhe i vmendjes ndaj secilit: ai ishte "i but dhe i prulur nga zemra". Jan ata q spontanisht e kuptuan se Zoti ishte aty. Kemi ktu nj aplikim t lumtsis s famshme: “Lum t varfrit n zemr, e tyre sht mbretria e qiejve”. "Zemrbut dhe i prvuajtur": ungjilltari, duke raportuar kt fjal, sigurisht dgjoi n to nj jehon t profecis s Zakarias mbi mbretin zemrbut dhe t prulur t hipur mbi nj gomar (Za 9,9-10; krh leximin e par )
    Ather Jezusi mrekullohet: kta t varfr n zemr e kuptojn mesazhin e tij aq thell sa mund t vij vetm nga Ati: “Po t bekoj, o At, Zotrues i qiellit e i dheut, q i fshehe kto gjra nga t dijshmit e nga t urtt, e ua zbulove t vegjlve. Mir, o At, pse t plqeu ty kshtu!” (v. 25-26).
    Jezusi do t prdor t njjtn gjuh pak m von, kur edhe Pjetri, nj njeri i thjesht, do t'i thot: "Ti je Krishti, Biri i Perndis s gjall" (Mt 16, 16), Jezusi do t'i thot menjher: "I lumi ti, o Simon, biri i Jons, sepse kt nuk ta zbuloi mishi e gjaku, por Ati im q sht n qiell! (Mt 16,17). Edhe nj her, Jezusi sht pikrisht ktu n vijn e drejt t Testamentit t Vjetr, i cili gjithmon ka deklaruar me z t lart dhe qart se e gjith urtsia e vrtet, e gjith inteligjenca e vrtet mund t vij vetm nga Zoti; kjo shprehet n mnyrn e vet nga imazhi shum i bukur i librit t Zanafills: pema e njohjes s asaj q na bn t lumtur apo t palumtur nuk sht e arritshme pr njeriun me forcn e tij. E thot edhe libri i Jobit n nj poezi t admirueshme kushtuar Urtsis:
    “ Mir por Dija ku mendon se gjendet? Ku sht vendi i Kuptimit? Prbrjen s’ia di njeriu, nuk gjendet n tokn e t gjallve…
    Nga, pra, Dija thua na vjen neve? Ku sht vendi i Kuptimit? Mbetet fsheht pr syt e t gjallve, e fsheht mbetet edhe pr shpend t qiellit! Humnera e vdekja thon: ‘Vetm zrin i kem’ dgjuar!’
    Vetm Hyji ia di udhn, ku qndron ve Ai e di!” (28,12…23).
    Libri i Ben Sirakut e pohon at q n vargun e tij t par: "do urti vjen prej Zotit Hyj, tek ai ka qen gjithmon dhe sht pran tij gjithher" (Si 1,1).
    Sa her q Jezusi vihet prpara dshmis s besimit, ai shfaq gzimin dhe mirnjohjen e tij ndaj Atit; "N at or (ka t bj me kthimin nga misioni i shtatdhjet e dy dishepujve), Jezusi, nn ndikimin e Shpirtit Shenjt, klithi plot hare: “T madhroj, o At, Zotrues i qiellit e i toks, pse ua fshehe kto t urtve e t menurve e ua zbulove t vegjlve! (Lk 10,21). Ungjilli na zbulon se far sht lutja e vrtet e falnderimit: lumturia bijore q mrekullon me iniciativn e Perndis q u zbulohet njerzve. Jezusi mrekullohet gjithashtu pr intimitetin e ofruar nga Ati i tij: ai sodit bashksin e pabesueshme q i bashkon Atin dhe Jezusin: “Ati m dorzoi mua gjithka dhe askush s’mund ta njoh Birin prve Atit, dhe askush s’mund ta njoh Atin, prve Birit e prve atij kujt Biri do q t’ia zbuloj”. Ktu, Ungjilli i Mateut i afrohet meditimeve t Ungjillit t Gjonit: “Un dhe Ati jemi NJ... Kush m ka par mua, ka par Atin”. Le t meditojm Gj. 14, 4-11:
    “8 Filipi i tha: “Zotri, na e dfto Atin e na mjafton!” 9 “O Filip ‑ i tha Jezusi ‑ kaq shum koh jam me ju e nuk m njohe ende? Kush m ka par mua, ka par edhe Atin. Si thua, pra: ‘Na e dfto Atin!’ 10 Po a nuk beson se un jam n Atin e Ati sht n mua? Fjalt q jua them, nuk jua them prej vetvetes: Ati q banon n mua i kryen veprat e veta. 11 M besoni mua: Un jam n Atin dhe Ati sht n mua. Prndryshe, besoni pr shkak t vet veprave!”.

  18. #338
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 14 Ord. VITI A.

    M 9-7-2023.

    LEX. I PAR: Zk. 9,9-10.


    9 Gzo me gjith shpirt, Bija e Sionit, galdo, Bija e Jerusalemit, ja, mbreti yt, po vjen te ti: sht i drejt e Shptimtar, por i prvuajtur e n shpin t gomarit, n shpin t gait, zogut t gomarit!
    10 Nga Efraimi do ta zhduk karrocn, kalin nga Jerusalemi. Do t coptohet harku i lufts. Kombeve do tu shpall paqen. Sundimi i tij prej detit n det prej Lumit n skajet e toks!


    LECTIO DIVINA- MEDITIM LUTJE.

    NJ PORTRET I RI I MESIS.


    Vrejtje e par: shprehja "bij e Sionit" ose "bij e Jeruzalemit" nuk prcakton nj person t sakt, nj vajz apo njh grua t re q do t ishte nga Jeruzalemi (Sion ose Jerusalem, sht e njjta gj). Kjo shprehje i referohet vet qytetit; sht tamam sikur profeti t ket thn: Jeruzalem, gzohu. Dhe pse duhet t gzohet Jeruzalemi? Kjo m sjell n vrejtjen time t dyt: sepse, pikrisht, nuk sht koha pr gzim! Vrejtje e dyt: toni i prgjithshm i ktyre vargjeve sht triumfues; por ne e dim shum mir se sht gjithmon nj shenj e kohve t vshtira: ky predikim i Zakaris sigurisht u shqiptua n koh lufte: sht ai q quhet orakull ngushllimi. Kjo shpjegon fraza t tilla si
    Ky mbret do t bj q qerret e lufts t zhduken nga Efraimi dhe kuajt e lufts nga Jeruzalemi; ai do t thyej harkun e lufts dhe do t'u shpall paqen kombeve.
    Ky tekst me sa duket u shkrua n fillimet e dominimit grek n Palestin (pra rreth vitit 330) pas pushtimeve rrufe t Aleksandrit; sht nj koh kur, m shum se kurr, njerzit duhet t presin duke shpresuar n ndrhyrjen e Zotit.
    E marr kt njoftim nga Zakaria: termat q ai prdor jan ato q zakonisht prcaktojn Mesin. Pritej nj mbret q do t sillte drejtsi dhe paqe pr t gjith. Kjo sht pikrisht ajo q premton Zakaria: Ja mbreti yt q vjen te ti; ai sht i drejt dhe fitimtar... Ky mbret do t zhduk qerret e lufts nga Efraimi dhe kuajt e lufts nga Jeruzalemi; ai do t thyej harkun e lufts... Dominimi i tij do t shtrihet nga deti n det dhe nga Eufrati n skajin tjetr t vendit. Deri m tani, nuk ka asgj veanrisht t re n fjalt e Zakaris; fjal t tjera profetike ose psalme tashm thon pak a shum t njjtn gj; pr shembull, po ju kujtoj disa vargje nga Psalmi 72, 1-2.8:
    O Hyj, jepja mbretit gjyqin tend dhe drejtsin tnde birit t mbretit, q ta gjykoj popullin tnd me drejtsi e skamnorve t tu tu jap t drejtn Do t sundoj prej detit n det, prej Lumit e deri n skajin e bots.
    Ajo q sht e jashtzakonshme dhe nj gj e re n fjalt e Zakaris sht q ai e shpalli kt mesazh shprese pikrisht n nj koh kur do t kishte pasur arsye t mira dhe t shumta pr t menduar se do shpres ishte humbur.
    Por un kam ln mnjan deri tani tre pohime t Zakaris; i pari nuk sht saktsisht i ri, por vlen q t prmendet: "Ai do t'u shpall paqen kombeve". Vetm nga Mrgimi n Babiloni populli hebre kuptoi se plani i Zotit e prfshinte t gjith njerzimin.
    Pohimi i dyt shte:
    "Ky mbret do t bj q Efraimi t zhduket qerret e lufts dhe nga Jeruzalemi kuajt e lufts...". Citimi i Efraimit dhe Jeruzalemit s bashku sht nj mnyr e matur pr t shpallur restaurimin dhe ribashkimin e mbretris s lasht t Davidit; pr momentin, kur ky tekst sht shkruar, nuk ka mbetur shum prej tij: Veriu (Efraimi) si Jugu (Jerusalemi) q prej kohsh e kishin humbur unitetin e tyre, gjithashtu kan humbur t gjith sovranitetin.


    JEZUSI MESIA SIPAS MENDIMIT T ZAKARIS.


    S fundi, pohimi i tret i Zakaris sht vrtet nj risi: Ja mbreti yt q vjen te ti: sht i drejt e Shptimtar, por i prvuajtur e n shpin t gomarit, n shpin t gait, zogut t gomarit! (v.9). Tani gomari konsiderohej nj kafsh modeste: pushtuesit e Aleksandrit kishin hipur mbi kafsh shum m t mir. Dhe n vet Jerusalem, mbreti Salomon e kishte futur kalin si nj kafsh pr luft dhe gjithashtu pr parad; ai sht lavdruar mjaftueshm pr shijen e tij pr madhshtin. Edhe Hebrenjt e kohs s Salomonit nuk ishim msuar t shihnin nj mbret t hipur mbi nj gomar.
    Isaia, sht e vrtet, kishte par tashm nj Mesia t prulur: ai shpalli nj Shrbtor t Perndis, t prulur dhe besnik, i cili do t kryej veprn e Perndis dhe nuk do t ngurroj t prballet me persekutimin; ai do ta vuaj mundime, por sht n vuajtjen e tij q populli i tij do t gjej rrugn drejt paqes dhe pajtimit me Zotin. (Ishte n kngt e Shrbtorit: Is 50.6; 53.7).
    Duhet t theksohet se Shrbtori i Isais absolutisht nuk mban titullin mbret, por megjithat ai paraqitet si Mesia, n kuptimin, nga njra an, se ai e kryen mir punn e Mesis s pritur dhe, nga ana tjetr se ai sht i mbushur me Shpirtin e Perndis si duhet t jet Mesia. Prkundrazi, Mesia i Zakaris paraqitet menjher si Mbret: prandaj ai prfaqson pritshmrin tradicionale t Mbretit-Mesis; por risia e tekstit t Zakaris sht se ai e bashkon kt pritje tradicionale t Mbretit-Mesis me at t prulsis s Shrbtorit t prshkruar nga Isaia: meqense mbreti i tij sht i prulur, nuk ndrron m madhshti, luft, pushtet; vetm nj gj ka rndsi pr t: t vendos paqen pr popullin e tij.
    Katr tregimet e hyrjes triumfale t Jezusit n Jerusalem i ngjajn shum ardhjes s ktij mbreti t Zakaris t hipur mbi nj gomar. Mateu (Mt. 21,5) dhe Gjoni (Gj. 12,15) madje e citojn shprehimisht kt pasazh. Ndoshta vet Jezusi ua citoi kt tekst dishepujve n rrugn pr n Emausin? Meqense Luka na thot se ai rilexoi me ta n Shkrimet e shenjta gjithka Mesia kishte pr t br: O t pamend e t ngadalshm q t besoni gjithka paralajmruan profett! 26 Po a nuk u desh q Mesia ti psoj t gjitha e kshtu t hyj n lavdin e vet? 27 E, q nga Moisiu e t gjith profett, u shtjelloi krejt ka flitet n Shkrimin shenjt pr t(Lk 24,25-27). Natyrisht, ky tekst ka t bj vrtet me Mesin, por n nj mnyr t re pr kohn e tij.
    Pse jan kaq t interesuar Ungjijt pr kt tekst t Zakaris? Sepse, fillimisht pas vdekjes dhe Ringjalljes s Jezusit, apostujt u prballn me nj mister t pashpjegueshm: pr ata, q ishin dshmitar t Ringjalljes s Jezusit, nuk kishte dyshim se ai ishte Mesia; por ai ishte i but, i prulur dhe paqsor, domethn shum ndryshm nga mbreti triumfues q ata imagjinonin spontanisht. Ishte ather q ky tekst i Zakaris (ashtu si kngt e Shrbtorit t Isais) iu shfaq atyre si nj rrug pr t hyr n "kuptimin e Shkrimeve".

  19. #339
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 14 Ord..VITI A

    M 9-7- 2023.


    PSALMI 145, 1-2.8-11.13-14.


    1 Un do t t prlvdoj, o Perndia im dhe Mbreti im, dhe do t bekoj emrin tnd prjet. 2 Do t t bekoj do dit dhe do t lvdoj emrin tnd prjet.
    8 Zoti sht i dhemshur dhe mshirplot, i ngadalshm n zemrim dhe i madh n mirsi. 9 Zoti sht i mir me t gjith dhe plot dhemshuri pr t gjitha veprat e tij.
    10 Tr veprat e tua do t t kremtojn, o Zot, dhe shenjtort e tu do t t bekojn. 11 Ata do t flasin pr lavdin e mbretris sate dhe do t tregojn pr fuqin tnde, 13 Mbretria jote sht nj mbretri prjet dhe sundimi yt vazhdon brez pas brezi. 14 Zoti prkrah tr ata q rrzohen dhe ngre prsri n kmb tr ata q jan rrzuar.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    MIRSIA E ZOTIT SHT PR T GJITH


    Dihet mir se i gjith psalteri n hebraisht quhet "lavdrim"; por ky psalm specifik sht i vetmi n psalter q titullohet "lavdrim": q justifikohet nga fjalori dhe toni i mahnitur i vargjeve q sapo dgjuam; dhe shkaku i veant i lavdrimit sht mbretrimi i Perndis s Beslidhjes; me rastin e nj kremtimi t rinovimit t Beslidhjes, Izraeli sodit mbretin q i dha mbrojtjen e tij, pa pages, pa merita nga ana e tij. Prandaj nuk habitemi pr rndsin e fjalorit mbretror:
    "Un do t t lartsoj, o Zoti im, mbreti im"...
    dhe prsri:
    "besnikt e tu do t flasin pr lavdin e mbretrimit tnd,
    do t flasin pr bmat e tua".
    Meqense sht nj psalm falnderimi pr Aleancn, sht ai q quhet nj psalm "alfabetik": nj mnyr pr t thn: "Gjith jetn, nga A n Z, (n hebraisht nga Aleph n Tav) sht lar n Beslidhje, n butsin e Perndis. Vrejtje e dyt pr formn: paralelizmi nga nj rresht n tjetrin i do vargu sht veanrisht i theksuar: ia vlen ta lexojm me dy zra ose dy kore t alternuara.
    Si gjithmon, ky paralelizm sht msimdhns: pr shembull, ballafaqimi i dy vargjeve t fundit q na ofron liturgjia e ksaj t diele sht befasuese n pamje t par: "Zoti sht i vrtet n gjithka q thot,
    besnik n gjithka q bn
    ZOTI mbshtet ata q rrzohen,
    ai ngre t gjith t drrmuarit” (v. 13-14)
    Pak m tutje, dy vargje t tjera ofrojn pikrisht t njjtin paralelizm:
    "Zoti sht i drejt n t gjitha rrugt e tij,
    besnik n gjithka q bn
    Ai sht afr atyre q e thrrasin,
    t gjith atyre q thrrasin me t vrtetn” (v. 17-18).
    Kjo do t thot se drejtsia e Zotit, e vrteta e tij, besnikria e Zotit nuk jan gj tjetr vese mshira e tij; kjo do t thot gjithashtu se drejtsia m e madhe n bot nuk sht ajo e ekuilibrit, sht ajo e dashuris! Kjo do t thot m n fund se nse jetojm "sipas Shpirtit t Perndis" si na rekomandon Shn Pali, n letrn drejtuar Romakve (shih leximin e dyt t ksaj t diele), do t nisemi n rrugn e ksaj drejtsie t uditshme, q sht sinonim i mshirs.
    Sepse Mbreti n fjal ktu nuk sht nj mbret si ata q njohim n tok. Ai sht nj mbret i plotfuqishm dhe i mir: ai dshiron vetm lumturin ton... Ky sht zbulimi q Izraeli ka br gjat gjith historis s tij. Kur flasim pr fuqin e ktij mbreti q nuk sht e ngjashme me at t askuit tjetr, ne e dim se fuqia e tij sht vetm dashuria: " Zoti sht i dhemshur dhe mshirplot,
    i ngadalshm n zemrim dhe i madh n mirsi.
    Zoti sht i mir me t gjith
    dhe plot dhemshuri pr t gjitha veprat e tij” (v.8-9).
    Kt psalm do ta gjejm n liturgjin e t diels s tetmbdhjet; n at t diele do t ndalemi n meditim te vargu 8:
    “Zoti sht i but dhe i mshirshm,
    i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri”
    q sht jehona e zbuless s Perndis ndaj Moisiut n Sinai (Dal. 34.6).
    Vet teksti i Eksodit lexohet pr festn e Trinis s Shenjt n vitin A.
    Kjo sht prmbledhja m e mir q dikush mund t bj pr t gjith zbulesn biblike: dhe ktu Izraeli flet nga prvoja: sa her, veanrisht gjat Mrgimit n Babiloni, ai nuk iu lut Perndis s tij dhe nuk iu lut t merrte faljen e tij dhe kthimin e tij?.. Tani e tutje, populli i mbledhur n tempullin e rindrtuar, kndon me gjith zemr:

    “10 Tr veprat e tua do t t kremtojn, o Zot,
    dhe shenjtort e tu do t t bekojn.
    11 Ata do t flasin pr lavdin e mbretris sate
    dhe do t tregojn pr fuqin tnde,
    12 pr t`u br t njohura bijve t njerzve mrekullit e tua dhe shklqimin e madhrishm t mbretris sate. 13 Mbretria jote sht nj mbretri prjet
    dhe sundimi yt vazhdon brez pas brezi”.



    DO DIT DO T T BEKOJ!

    Dhe misioni i tij, ai e di, sht ta kndoj me z t lart q t gjith ta din: pasurin e faljes, butsin dhe mshirn e Zotit, ato jan pr t gjith!
    “Zoti sht i mir me t gjith
    dhe plot dhemshuri pr t gjitha veprat e tij” (v.9-10).
    Me t vrtet, mirsia e Zotit sht pr t gjith
    dhe butsia e tij pr t gjitha veprat e tij.
    Kt universalitet t projektit t Zotit, njerzit e Besdlidhjes s Vjetr e kishin kuptuar pak nga pak: Zoti e do gjith njerzimin dhe projektin e tij t dashuris, "plani i tij dashamirs" ka t bj me gjith njerzimin dhe gjith krijimin.
    Pr ne t krishtert, q e kemi rilexuar profecin e Zakaris (n leximin e par kt t diel), kndimi i ktij psalmi sht i habitshm: Zakaria vizaton portretin e Mesis q do t vij; si shumica e judenjve, ai e sheh at si nj mbret, nj pasardhs t Davidit; por ky mbret, n vend q t krkoj interesin e tij dhe t knaq ndrrat e tij t madhshtis dhe pushtimit, do t'i kushtohet ekskluzivisht shrbimit t popullit t tij: ai do t'i hesht armt prfundimisht; n kt, ai do t jet vrtet zbatuesi besnik i planeve t Perndis. Natyrisht, Jezusi i Nazaretit, zemrbut dhe i prulur n zemrn, i prgjigjet mir portretit t Zakaris. Edhe m mbreslns sht vargu i par q merr nj domethnie t re nse mendojm pr Jezusin: "Un do t t lartsoj, o Perndia im, Mbreti im..." Sepse ai sht me t vrtet Perndia dhe mbret, Mesia yn.
    S fundi, nse i referohemi tekstit t plot t ktij psalmi, zbulojm nj marrdhnie shum t madhe me Atin ton: pr shembull, shprehja “Ati yn” i drejtohet Zotit t njohur si At, edhe si mbret: nj baba q sht Perndia i butsis dhe keqardhjes pr t ciln flet ky psalm... nj mbret, objektivi i vetm i t cilit sht lumturia e t gjith njerzve. "Ati yn...na jep...na fal...na liro nga e keqja..."... ardht mbretria jote, u bft vullneti yt edhe n tok ashtu si n qiell..." sepse ne e dim se vullneti i tij sht, si thot Shn Pali, "q t gjith njerzit t shptohen dhe t arrijn n njohjen e plot t s vrtets"(1Tim. 2,4).
    Ne e kuptojm se ky psalm 145 sht br lutja e mngjesit e njerzve q ishin t part q msuan t'i flisnin Zotit si me nj baba: pr ifutin besimtar, mngjesi (agimi i dits s re) ngjall n mnyr t paprmbajtshme agimin e DITS definitive, asaj t bots q do t vij, asaj t krijimit t rinovuar... Nse shkojm pak m tej n spiritualitetin hebre, Talmudi (msimi i rabinve t shekujve t par pas J.C.), pohon se kushdo q reciton ky psalm tri her n dit, "mund t jet i sigurt se shti bir i bots q do t vij".
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 05-07-2023 m 09:41

  20. #340
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 15 Ord VITI A.

    M 16-7-2023


    LEXIMI I PAR: Is. 55, 10-11.


    10 Dhe sikurse zbret shiu e bora nga qielli
    e atje nuk kthehet,
    por e ujit tokn, e zbrun
    dhe i jep fuqi t bleroj,
    i jep bujkut farn dhe bukn pr ushqim,
    11 kshtu edhe fjala ime q del prej gojs sime,
    s’do t kthehet tek un pa fryt,
    pa pas kryer gjithka m plqen
    dhe pa pas zbatuar at pr ka e nisa.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    SHIU RIGJALLRON TOKN E THAT ME PRFITIMET E VETA…


    Si bjn shpesh profett, Isaia prdor nj imazh me qllim q njerzit ta kuptojn m mire mesazhin. Imazhi ktu sht i shiut dhe bors. N Babiloni ku ai sht n mrgim me popullin e tij (n shekullin e 6-t p.e.s.), Populli n mrgim prjetoi prfitimet e shiut: nj vend plot diell, si Izraeli apo si Babilonia, krkon t lulzoj prsri q nga shiu i par: "… sikurse zbret shiu e bora nga qielli e atje nuk kthehet, por e ujit tokn, e zbrun dhe i jep fuqi t bleroj, i jep bujkut farn dhe bukn pr ushqim” (v. 9).
    Profeti e prdor kt imazh t efikasitetit pr Fjaln e Perndis: “…kshtu edhe fjala ime q del prej gojs sime, s’do t kthehet tek un pa fryt, pa pas kryer gjithka m plqen dhe pa pas zbatuar at pr ka e nisa” (v. 10).
    Pse ai kmbngul n efikasitetin e Fjals s Perndis? Pr dy arsye:
    Arsyeja e par, ai po shpall fundin e Mrgimit n Babiloni, kthimin n Jerusalem t t dbuarve. Pr pesdhjet vjet banort e Jeruzalemit u internuan n Babiloni; por tani, koha e mrgimit mbaron, dhe Isaia ia premton Popullit, n emrin e Zotit, q do t lirohet shum shpejt, do t ik nga Babilonia.
    Natyrisht, pr t guxuar t besosh n nj premtim t till, n nj lirim t pritur kaq gjat, duhet t kesh besim n fjaln e Zotit. Ja prse Isaia sht kaq i vendosur: “…fjala ime q del prej gojs sime, s’do t kthehet tek un pa fryt, pa pas kryer gjithka m plqen dhe pa pas zbatuar at pr ka e nisa”.
    Kuptimi sht se Fjala e Zotit, q del nga goja e tij, nuk do t kthehet tek Ai pa rezultat, pa br at q atij I plqen, pa e kryer misionin e saj.
    Nuk sht pr t'u habitur q vrejtje t tilla mbi efektivitetin e Fjals s Perndis jan shprehur gjithmon n momente t vshtira t historis s popullit t Izraelit. Kto jan momentet kur Populli duhet t mbaj besimin e tij. Pr shembull, nga fillimi i Isais s dyt, gjejm kt fjali:
    “do njeri sht bar, e tr lavdia e tij porsi lulja e fushs;…
    Thahet bari e bie lulja: kurse fjala e Zotit qndron pr amshim” (Is.40, 6…8).
    do mish sht si bari, gjith hiri i tij sht si lulja e fushs: bari thahet dhe lulja thahet... Po, njerzit jan si bari: bari thahet dhe lulja thahet, por fjala e Perndis ton mbetet prjet.
    Ose prsri, kapitulli i par i Zanafills, kjo poem e gjat e Krijimit, q u shkrua gjithashtu gjat mrgimit n Babiloni, prsritet disa her:
    "Zoti tha dhe u b".
    T njjtn kmbngulje konstatojm te profeti Jeremia, i cili gjithashtu predikonte n koh ankthi; ai thot n emr t Zotit:
    “Un rri zgjuar mbi fjaln time pr ta zbatuar” (Jr 1,12). Kalimthi, prkujtoj q t dihet mir se sht e njjta fjal n hebraisht ("Davar") q do t thot "fjal" dhe "ngjarje".
    Arsyeja e dyt pr kmbnguljen e Isais pr efektshmrin e Fjals s Perndis sht dshira e tij pr t luftuar kundr idhujtaris: sepse tundimi pr t humbur besimin te Zoti u rilind pashmangshmrisht gjat Mrgimit; ky sht arsyetimi q dgjojm ndonjher: duke qen se ne (populli i Jeruzalemit), jemi t mundur, t asgjsuar, ndoshta do t bnim m mir t'u drejtoheshim perndive t fitimtarve, babilonasve n kt rast. T paktn ata kan perndi efektive!




    FJALA E ZOTIT JEP FRYTE, E KRYEN MISIONIN E VET.

    N t vrtet, tek Isaia e dyt, profeti i kohs s mrgimit, nuk do t uditemi q gjejm fjalt m t ashpra kundr idhujve t kombeve t tjera: me temn: Zoti yn nuk i ngjan idhujve q jan pashpres, memec dhe nuk mund t bjn asgj pr ne. Po citoj nj fjali prej saj:
    “E vn n krah edhe e mbartin dhe e vendosin n vend t vet. Aty qndron, s’luan vendit t vet; nse e thrrasin n ndihm, s’prgjigjet, nga ngushtica asknd nuk shpton!”(Is. 46, 7). Sado q t'i thrrasim atij (zotit t rrem), ai nuk prgjigjet, nuk shpton asknd nga ankthi. Dhe nse keni kuriozitetin t lexoni kapitullin 44 t Isaias, do t gjeni atje nj zhvillim mjaft sarkastik mbi njerzit e varfr q prdorin t njjtin dru pr t br zjarr dhe pr t br statuja; dhe fatkeqsisht presin ndihm nga keto statuja inerte q kan br vete!
    Duke i br jehon ksaj, ju e dini kt fjali nga Psalmi 115, 3-8:
    “3 Hyji yn sht n qiell, ai bn gjithka i plqen.
    4 Idhujt e paganve jan argjend e ar ‑ prodhim i dors s njeriut.
    5 Goj kan e nuk flasin, sy kan e nuk shohin,
    6 vesh kan e nuk dgjojn, hund kan e nuk nuhasin.
    7 Duar kan e nuk prekin, kmb kan e nuk ecin, ‑ z nuk qesin prej gurmazit t tyre!
    8 T till qofshin edhe ata q i punojn, t gjith ata q shpresojn n ta!”
    I rikthehem tekstit t sotm:
    “Fjala ime nuk do t m kthehet derisa t kryej misionin e saj”.
    Ndalem te kjo fjal: mision: Isaia kishte kuptuar nj gj, sht se veantia e madhe e fjals s Zotit sht t jet nj fjal faljeje dhe pajtimi. Le t lexojm vargjet q i paraprijn tekstit ton sot:
    “6 Krkojeni Zotin deri sa mund t gjendet, thirreni n ndihm deri sa sht afr!
    7 Le ta lr i patenzoni udhn e vet, njeriu i keq synimet e veta, le t kthehet te Zoti e ai do t ket mshir pr t, tek Hyji yn q sht bujar n falje.
    8 Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia” (Is 55,6-8).
    Misioni i prmendur n pasazhin e sotm ("fjala ime nuk do t kthehet tek un derisa t kem kryer misionin e saj") sht pra nj mision q konsiston n shpalljen e faljes s Zotit falas dhe n pajtimin e njerzimit me t, me Zotin: Prkthejeni: Zoti do t prfundoj duke e pajtuar njerzimin me veten. M von, Shn Pali nuk do t thot asgj tjetr:
    “3 Kjo gj sht e mir dhe e plqyeshme para Hyjit, Shlbuesit ton, 4 vullneti i t cilit sht q t shlbohen t gjith njerzit dhe ta arrijn njohjen e s vrtets” (1 Tim. 2, 4).
    Edhe nse kjo nnkupton drgimin e Fjals n bot: “Ky sht Birii im i dashur,…at dgjoni” (Mt,17, 5). Dishepujt, nga ana tjetr, drgohen si ambasador pajtimi:
    “18 T gjitha e kan burimin n Hyjin, i cili na pajtoi me vetvete me an t Krishtit dhe neve na e besoi shrbesn e pajtimit. 19 Sepse Hyji npr Krishtin e pajtoi botn me vetvete, duke mos ua numruar njerzve fajet e tyre e duke na e besuar neve fjaln e pajtimit. 20 Jemi, pra, prfaqsuesit e Krishtit! Hyji ju qorton prmes nesh! Ju prbejm n emr t Krishtit: Pajtohuni me Hyjin! (2 Kor 5,17-20). Fjala e mishruar nuk u kthye tek Ati "pa rezultat... pa e kryer misionin e saj" t pajtimit.
    Si thot letra drejtuar Hebrenjve:
    “1 Pasi Hyji her pas here dhe n mnyra t ndryshme, n t kaluarn, u ka folur etrve me an t profetve, 2 s fundi, n kto dit, na foli edhe neve me an t Birit, t cilin e bri trashgimtarin e t gjitha gjrave, npr t cilin edhe e krijoi gjithsin. 3 Biri, q sht pasqyrimi i Lavdis dhe vula e qenies s Hyjit, q me t fuqishmen fjaln e vet mban gjithsin, pasi e kreu pastrimin e mkateve, ndenji n t djathtn e Madhris n qiell (Hb. 1,1-3).

Faqja 17 prej 20 FillimFillim ... 71516171819 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •