Close
Faqja 16 prej 20 FillimFillim ... 61415161718 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 301 deri 320 prej 384
  1. #301
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E PASHKS VITI A

    M 30-4-2023.

    UNGJILLI: Gj. 10, 1-10.


    1 “Pr t vrtet, pr t vrtet, po ju them: ai q n vath t deleve nuk hyn npr der, por tjetrkah krcen brenda, ai sht vjedhs dhe cub. 2 Ai q hyn npr der, ai sht bariu i deleve. 3 Atij dertari i el dern e delet e dgjojn zrin e tij. Ai i thrret delet e veta me emr dhe u prin prjashta. 4 E kur i qet prjashta t gjitha delet e veta, u prin dhe delet i shkojn pas, sepse e njohin zrin e tij. 5 Pas t huajit nuk do t shkojn me siguri, por do t ikin, sepse nuk e njohin zrin e t huajit”. 6 Jezusi u tregoi kt shmblltyr, por ata nuk e morn vesh ’deshi t’u thot me t.
    7 Prandaj Jezusi u tha prsri: “Prnjmend, prnjmend po ju them: un jam dera e deleve. 8 T gjith ata q erdhn (para meje) jan vjedhs dhe cuba; porse delet nuk i dgjuan. 9 Un jam dera: kush hyn npr mua, do t shlbohet: do t hyj e do t dale dhe do t gjej kullos.
    10 Vjedhsi s’vjen pr tjetr, por pr t vjedhur, pr t prer e pr t br dm. Un erdha q delet ta ken jetn e ta ken me plotsi.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    Veanrisht bie n sy koherenca e teksteve t ksaj t diele! Psalmi, pastaj leximi i dyt dhe tani ungjilli na ojn n nj vath delesh. Psalmi e krahasoi marrdhnien e Perndis me Izraelin me shqetsimin e nj bariu pr kopen e tij; tha: "Zoti sht bariu im, nuk m mungon asgj; n livadhe me bar t freskt, m bn t pushoj”. N leximin e dyt, Shn Pjetri i krahasoi njerzit q nuk kan besim n Jezu Krishtin me delet e humbura: “Ju endet si dele t humbur; por tani jeni kthyer te bariu q ka kujdes pr ju dhe ju ruan”. Dhe ktu, n Ungjillin e Gjonit, Jezusi zhvillon fjalimin e tij t gjat mbi bariun e mir.
    Nj vath delesh nuk sht nj pamje e zakonshme pr shum prej nesh, duhet thn. Prandaj ne duhet t bjm prpjekje pr t imagjinuar peizazhin e Lindjes s Afrt, tufn e mbledhur pr natn n nj rrethim t ruajtur mir; n mngjes bariu vjen pr t'i marr delet dhe i on n kullot.
    Nse duhet t zgjerojm imagjinatn, nga ana tjetr, ky lloj reflektimi ishte shum i njohur pr dgjuesit e Jezusit: sepse, para s gjithash, kishte shum tufa n Izrael dhe m pas sepse profett e Beslidhjes s Vjetr ishin br t msuar me kt lloj krahasimi. Ne kemi rilexuar disa pasazhe rreth psalmit. M kujtohet vetm nj fjali nga profeti Isaia, i cili kmbngul n prkujdesjen e Zotit ndaj popullit t tij:
    “Do t kullotin afr udhve, kullota e tyre mbi do kodr t shogt.
    S’do t sprovojn uri as etje, s’do t’i mundoj vapa as dielli, pse do t’u prij Ai q ka mshir pr ta dhe do t’i mrizoj ndr gurra t freskta” (Is. 49,9-10).
    Ai q sht plot butsi pr ta do t'i udhheq dhe drejt burimeve t ujit do t'i oj ata t freskohen.
    M n fund, pr Mesin e ardhshm thuhej me gjith qejf se ai do t ishte nj bari pr Izraelin.
    N t njjtn koh, profett foln vazhdimisht kundr barinjve t kqij q paraqesin nj rrezik real pr delet. sht padyshim nj shtje jete a vdekjeje pr tufn. Jezusi, nga ana tjetr, vazhdon duke kmbngulur n t njjtn msim, n t njjtin regjistr: ai flet si pr shqetsimin e bariut pr delet e tij, ashtu edhe pr rrezikun q barinjt e rrem prfaqsojn pr to.
    Ai i rimerr kto tema t njohura n Ungjillin e ksaj t diele, n formn e dy krahasimeve t vogla t njpasnjshme: at t bariut, dhe at t ders. Jezusi i prezanton t dy me formuln solemne: "Amen, amen, po ju them". Tani kjo shprehje sjell gjithmon dika t re; por, pikrisht, tema e bariut ishte e njohur, pra ku sht risia? Nga ana tjetr, Gjoni saktson se kto dy shmblltyra u drejtohen farisenjve: Jezusi ua tha t parn, por, na thot Gjoni, “ata nuk e kuptuan at q Jezusi donte t'u thoshte”. Kshtu Jezusi vazhdoi me shmblltyrn e ders.
    Pse farisenjt nuk e kuptuan t parn? Ndoshta thjesht sepse, padyshim, Jezusi sugjeron se ai vet sht ky bari i mir i aft pr t'i sjell lumturi popullit t tij; dhe menjher papritmas skriblt, farisenjt, kryepriftrinjt…reduktohen n rangun e barinjve t kqij. Pra, ata e kan kuptuar plotsisht at q do t thot Jezusi, por nuk mund ta pranojn at. Do t ishte t pranonim se ky Galileas sht Mesia, i Drguari i Zotit, por ai nuk i ngjan ides q ata kishin pr t. Ndoshta kjo sht arsyeja pse Jezusi ishte i kujdesshm t thoshte “Amen, amen, po ju them”; sa her q ai prezanton nj fjalim me kt hyrje, duhet t jemi veanrisht t vmendshm; sht ekuivalenti i disa frazave q gjenden shpesh te profett e Beslidjes s Vjetr: kur atyre Shipirti i Hyjit u pshprit fjal q jan t vshtira pr t'u kuptuar ose pr t'u pranuar, ata gjithmon kujdesen shum pr t filluar dhe ndonjher pr t prfunduar predikimin e tyre me formula t tilla si “orakull i Zotit” ose “Kshtu thot Zoti”. E ktu, edhe pse Jezusi i kishte paralajmruar me kto fjal solemne, farisenjt nuk e kuptuan ose nuk donin t kuptonin at q Jezusi donte t'u thoshte atyre.
    Por ai kmbngul; Gjoni na thot:
    “Prandaj Jezusi u tha prsri: “Prnjmend, prnjmend po ju them” (v. 7).
    Prandaj Jezusi foli prsri; ne mund t hamendsojm durimin e Jezusit q e frymzon at me kt prpjekje t re pr t bindur auditorin e tij:
    “Un jam dera (e deleve): kush hyn npr mua, do t shlbohet” (v.9)
    Kjo sht nj mnyr tjetr pr t thn se ai sht Mesia, Shptimtari: nprmjet tij, tufa arrin jetn e vrtet.
    “Un erdha q delet ta ken jetn e ta ken me plotsi” (v. 10).
    sht pothuajse dika q miqsisht dhe n mirbesim na thot: Jezusi na tregon pse erdhi.
    Si prfundim, do t mbaja me knaqsi nj msim nga ky Ungjill: Jezusi na thot se delet ndjekin bariun sepse e njohin zrin e tij: pas ktij imazhi baritor, ne mund t lexojm nj realitet t jets s besimit; bashkkohsit tan nuk do t ndjekin Krishtin, nuk do t jen dishepujt e tij nse “barinjt” e sotm dhe besimtart t gjith nuk bjn q zri I Krishtit t kumboj, nse nuk e bjm t njohur Fjaln e Perndis. Duket se Jezusi t na sugjron, na nxit, me kt Ungjill, edhe nj her q ta pranojn thirrjen pr t br q t dgjohet gjithsesi “tingulli i zrit t tij”
    Disa her n Ungjillin e Gjonit, Jezusi e zbulon misionin e tij n terma mjaft t qart; ndonjher ai kmbngul n faktin se sht drguar nga Ati: nj dit, pr shembull, n Jeruzalem, ai tha: "Un kam ardhur n emr t Atit tim" (Gj. 5,43); nganjher ai tregon prmbajtjen e misionit t tij: n pretoriumin e Pilatit, Jezusi pohon: “Kam lindur dhe kam ardhur n bot pr t dshmuar t vrtetn” (Gj. 18,37); diku tjetr flet pr shptimin e bots: “Un nuk erdha t gjykoj botn, erdha t shptoj botn (Gj. 12,47). Ose prsri: “Un, drita, kam ardhur n bot, q kushdo q beson n mua t mos mbetet n errsir (Gj. 12,46).

  2. #302
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA E 5 E PASHKS VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 E PASHKS VITI A.

    M 7-5-2023

    UNGJILLI: Gj.14,1-12.


    1 “Mos t’ju shqetsohet zemra!
    Besoni n Hyjin
    edhe n mua besoni!
    2 N shtpin e Atit tim ka shum banesa.
    Po t mos kishte, a do t’ju thoja:
    ‘Po shkoj t’ju bj gati vendin’?
    3 Kur t shkoj e t’ju prgatis vendin,
    do t vij prap e do t’ju marr tek un,
    q aty ku jam un, t jeni edhe ju.
    4 Ku shkoj un, ju e dini rrugn.”
    5 “Zotri ‑ i tha Toma ‑ Ne s’dim kah po shkon. Si, pra, mund ta dim udhn?”
    6 Jezusi u prgjigj:
    “Un jam Udha, e Vrteta dhe Jeta.
    Askush nuk shkon tek Ati prvese npr mua.
    7 Nse m njoht mua,
    do ta njihni edhe Atin tim.
    Q tani e njihni
    dhe e keni par.”
    8 Filipi i tha:
    “Zotri, na e dfto Atin e na mjafton!”
    9 “O Filip ‑ i tha Jezusi ‑ kaq shum koh jam me ju e nuk m njohe ende?
    Kush m ka par mua, ka par edhe Atin.
    Si thua, pra: ‘Na e dfto Atin!’
    10 Po a nuk beson
    se un jam n Atin e Ati sht n mua?
    Fjalt q jua them, nuk jua them prej vetvetes:
    Ati q banon n mua i kryen veprat e veta.
    11 M besoni mua:
    Un jam n Atin dhe Ati sht n mua.
    Prndryshe, besoni pr shkak t vet veprave!
    12 Prnjmend, prnjmend po ju them:
    kush beson n mua,
    veprat q i bj un edhe ai do t’i bj.
    Madje do t bj edhe m t mdha se kto,
    sepse un po shkoj tek Ati.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Ungjilltari Gjoni i kushton 5 kapituj Darks s Fundit dhe pikrisht n kta kapituj
    ne gjejm testamentin q na la Jezusi: jan fjalt e tij t fundit, m t shenjtat.
    Ungjilli i sotm sht pjes e ktij testamenti: ne do t'i qasemi ktij teksti, do t thosha, me
    dridhje, e do t prpiqemi t kuptojm mesazhin e do fjale t thn nga Jezusi.
    Jemi n dhomn e siprme t Cenaklit: Juda sapo ka dal, Jezusi q nuk u kishte fshehur kurr
    dishepujve fatin e tij, tani u thot qart atyre:
    "Un jam duke u larguar nga ju".
    Kan kaluar tre vjet q kur dishepujt ishin bashkuar me T prgjat brigjeve t liqenit
    t Galiles dhe ishin prfshir n mesazhin e tij, deri n at pik sa kishin ln gjithka
    pr t bashkuar jetn e tyre me t tijn; tani, at nat n dhomn e siprme t Cenaklit,
    ata prballn me kt njoftim dramatik… Jezusi sht gati t'i lr ata.

    Cili sht reagimi i tyre?
    T mrzitur, ata kan frik, ndihen t humbur, sepse kuptojn se ndrrat e tyre pr lavdi q
    kishin kultivuar pr tre vjet, tani po shprbhen, realiteti sht krejt ndryshe nga
    ajo q ata do t prisnin, ata prballen me dshtim.
    Le t dgjojm se far u thot Jezusi:
    1 “Mos t’ju shqetsohet zemra! Besoni n Hyjin edhe n mua besoni!
    2 N shtpin e Atit tim ka shum banesa. Po t mos kishte, a do t’ju thoja: ‘Po shkoj t’ju bj gati vendin’?
    3 Kur t shkoj e t’ju prgatis vendin, do t vij prap e do t’ju marr tek un, q aty ku jam un, t jeni edhe ju.
    4 Ku shkoj un, ju e dini rrugn”.

    Ktyre dishepujve t hutuar dhe t zhgnjyer, Jezusi u thot:
    "Mos iu shqetsohet zemra".
    Folja q prdoret n tekstin grek sht "tarassein", nj folje shum e fort, q tregon agjitacionin
    e valve t stuhishme t detit; e n kt mnyr flitet, pra, pr zemrat e dishepujve.
    Jezusi nuk habitet q ata t jen t shqetsuar dhe t friksuar dhe tani ai thot fjal q u thuhen
    atyre q duhet t qetsohen, t ngushllohen, t sigurohen. Jezusi bri at q bri Moisiu para
    se t vdiste: kishte mbledhur popullin dhe u kishte thn izraelitve:
    "Mos kini frik, mos e humbni zemrn
    Zoti do t ec prpara jush,
    e do t vazhdoj t'ju udhheq.
    Un nuk do t jem m me ju,
    por Zoti do t’ju jap dik
    q do t’ju shoqroj n tokn e liris;
    mos kini frik, mos e humbni shpresn".
    Jan fjalt q Jezusi prdor edhe me dishepujt e tij dhe nuk jan fjalt q ai u drejton
    vetm atyre, jan aktuale edhe pr ne.
    Edhe ne sot jemi t shqetsuar nga kaq shum frik, Jezusi nuk sht i pranishm dhe i
    dukshm si kishte qen me 12 q e kishin shoqruar pr tre vjet; ai sht gjithmon
    i pranishm (jo idukshm), dhe pr kt ather kemi prshtypjen se jemi vetm n vazhdimin e
    projektit t tij pr nj bot t re.
    Si Kish ne prjetojm armiqsin e bots dhe e keqja shpesh duket se triumfon, dikush
    madje pohon se Kisha sht n rnie, ajo duhet t dorzohet pr t'u zhdukur.
    Madje shum t krishter vijn n dyshim t vrtetn e fjalve t Jezusit q ai i kishte siguruar:
    " Ti je Pjetr‑Shkmb dhe mbi kt shkmb un do ta ndrtoj Kishn time dhe dyert e ferrit
    s’do t ngadhnjejn kundr saj!” (Mt, 16,18).
    Portat e ferrit nuk do t jen n gjendje t'i rezistojn forcs s mbretris s Perndis.
    Por edhe ne jemi t shqetsuar, jo vetm nga armiqsia e bots, por edhe nga
    brishtsia jon, nga dobsia jon, nga pabesia jon, me pak fjal, ndihemi t paprshtatshm
    pr t kryer misionin q na ka besuar Jezusi. Edhe ne kemi ndjesin e t qenit
    disi n mshirn e dallgve t nj deti t trazuar.
    Jezusi e merr parasysh kt frik ton, n fund t fundit pak m par, kur u tha dishepujve
    se njri prej tyre do ta kishte tradhtuar, ungjilltari vren se ai ishte i shqetsuar prbrenda:
    "Si i tha kto, Jezusi, i tronditur n shpirt, shpalli:
    “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    njri prej jush do t m tradhtoj” (Gj. 13, 21).
    Dhe ungjilltari prdor pr Jezusin t njjtn folje q ai kishte prdorur pr agjitacionin e
    dishepujve. Jezusi gjithashtu ishte i shqetsuar thell dhe prbrenda; sht bukur t dgjojm
    sesa afr sht Jezusi me ne, dhe se sa afr jemi ne me t: n fakt edhe Ai e ka prjetuar at q prjetojm ne.

    far ilai na ofron pr t qetsuar ankthet tona, hutimin ton?
    Ja fjalt e Jezusit:
    " Besoni n Hyjin
    edhe n mua besoni!”.
    sht e leht t'i besosh Ungjillit pr pak aste, sht e vshtir t mbash t pa lvizur,
    t mos lkundesh as kur historia duket se mohon at q tha se sht dhe do t jet
    pr gjithmon Mjeshtri yn.
    Jezusi thot:
    "A doni t qetsoni ankthet tuaja? Besoni Fjaln time"
    Dhe shpesh ankthet tona vijn nga fakti q ne e shikojm historin botrore me syt tan,
    jo me syt e Zotit.
    Ne jemi t fokusuar n momentin e tanishm dhe do t donim ta shihnim menjher
    realizimin e plot t mbretris s Perndis… ne kurr nuk do t jemi dshmitar
    t prmbushjes s premtimit t Jezusit: vet Jezusi nuk u shpreh, nuk dha mendimin e vet
    pr prmbushjen e mbretris s Perndis.
    Ktu, nse bhemi t vetdijshm pr voglsin ton, nse bjm paqe me kufizimin ton,
    nse ia lm kt prmbushje Zotit, ne rikuperojm qetsin; ne mbshtetemi n Fjaln
    n t ciln ne besojm, Fjal q na jep sigurin se asnj pik dashurie nuk do t shkoj
    kurr e humbur.

    Pastaj Jezusi vazhdon:
    “N shtpin e Atit tim ka shum banesa.
    Po t mos kishte, a do t’ju thoja:
    ‘Po shkoj t’ju bj gati vendin’?" (v. 2).
    far kuptim kan kto fjal?
    Epo, le t pyesim veten se cila sht shtpia e Atit t tij?
    Le t mos mendojm pr parajsn, Jezusi po flet pr dika tjetr.
    Ai e quajti tempullin "Shtpia e Atit tim".
    Por tempulli - kishte thn ai - do t shkatrrohet dhe Zoti do t ndrtoj nj tempull tjetr,
    jo t br me gur;
    Ai ishte tempulli nga i cili flijimet do t ngjiteshin tek Ati qiellor, nga i cili veprat e dashuris,
    dhuratn e vetes nga dashuria, vet Jezusi ishte holokausti i pranueshm nga Ati qiellor.
    Jezusi sht tempulli, Jezusi sht shtpia e Atit t tij dhe ne jemi thirrur t jemi gur t gjall,
    t bashkuar me t, gurin e themelit, gurt e gjall t ktij tempulli.
    N kt shtpi t Atit t tij, t cils i prkasim edhe ne, "ka shum vende".
    Ka nj vend pr do vlla, askush nuk prjashtohet, ka vend pr t gjith dhe ka nj detyr q
    t gjith jan thirrur pr t kryer: secili prej nesh ka marr dhurata nga Zoti, dhurata
    q e detyrojn secilin t vihet n shrbim t jets s vllait.
    Ky sht vendi q t gjith kan n kt tempull q sht Krishti.
    “Kur t shkoj e t’ju prgatis vendin,
    do t vij prap e do t’ju marr tek un,
    q aty ku jam un, t jeni edhe ju” (v.3).

    far do t thot ai? Cili vend do t na prgatis?
    Prsri mos “t’iu shqetsohet zemra” pr nj ndenjse, pr nj vend t numruar n parajs:
    Jezusi nuk flet pr kt …
    Ai thot vetm q ka ikur prpara nesh pr t prgatitur vendin pr t gjith ne.

    Ku shkoi?
    Ai ka shkuar t jap jetn, ky sht vendi, vendi ku pret t gjith ata q besojn n t.
    N fakt ai thot se Ai vjen, Ai shkon s pari pr t dhn jet, pastaj Ai vjen, jo n fund t
    bots, vjen sot t na marr edhe neve q t jemi pran tij dhe me T, pr t dhn jetn
    nga dashuria pr vllan.
    Dhe un do t thosha gjithashtu nj sugjerim… kur ta lejojm veten t prezantohemi me kt
    prfshirje t dashuris pr T dhe pr vllan, ne mund t kremtojm vrtet
    nj Eukaristi autentike, sepse eukaristia sht kjo: duke i thn po propozimit “bashkshortor”,
    t bashkimit t jets q Jezusi na bn, ne mirpresim, me gjestin e ngrnies s asaj buke,
    ne kryejm gjestin q na asimilon me Jezusin, me gjith historin e tij t dashuris dhe
    bashkojm jetn ton me t tijn.

    Tani Jezusi prezanton temn e rrugs dhe cila sht rruga q na on atje ku sht Ai,
    sepse Ai sht atje e ai dshiron t jemi pran tij.
    Le t dgjojm reagimin e Thoms:
    “Zotri ‑ i tha Toma ‑ Ne s’dim kah po shkon. Si, pra, mund ta dim udhn?”
    Jezusi u prgjigj:
    “Un jam Udha, e Vrteta dhe Jeta.
    Askush nuk shkon tek Ati prvese npr mua.
    Nse m njoht mua,
    do ta njihni edhe Atin tim.
    Q tani e njihni
    dhe e keni par” (v. 5-7).
    Toma shfaqet tre her n Ungjillin sipas Gjonit dhe ai na plqen sepse na duket si ne,
    ai mendon si ne. Kur prmendet, n Ungjill, thuajse gjithmon shtohet se ai quhej "Didymus"
    binjaku, binjaku yn.
    Pasi Jezusi tha:
    "Ti e di rrugn"
    Toma reagon menjher dhe thot:
    “Nuk e dim ku po shkon, si e dim rrugn?
    Prgjigjja e Jezusit i sht dhn Toms dhe t gjith binjakve t Toms dhe sht
    shum e rndsishme sepse duhet ta fiksojm veten mir n mendje cila sht rruga pr t
    arritur jetn. Jezusi i thot:
    "Un jam rruga, e vrteta dhe jeta".
    Kjo deklarat duhet t'u ket tinglluar shum e uditshme dishepujve sepse ata, n
    katekeza, kishin msuar se rruga pr t arritur n jet sht respektimi i "10 fjalve", d.m.th.
    i "10 Urdhrimeve". Por, sipas fjalve t Jezusi, tani nuk shth m kshtu!
    Urdhrimet jan t mir, por nse dikush dshiron t arrij plotsin e jets, rruga sht
    dika krejt tjetr, sht vet personi i Jezusit.
    Nse ndiqen rrug t tjera, edhe nse ato ojn drejt sukseseve t dukshme, edhe nse
    gjithashtu fitohet e gjith bota, jan rrugt q na ojn te vdekja.
    N Antioki, t krishtert, para se t quheshin t krishter, quheshin "ata t rrugs":
    sepse ata ndoqn rrugn q sht Jezusi.
    Toma e di se ku po shkon Jezusi, ai do t vdes, por ai e sheh dhuratn e jets nga ana e Jezusit
    si fundin e gjithkaje, si dshtimin prfundimtar dhe kur Jezusi u thot dishepujve se ata kan
    frik t shkojn n Jude, thot:
    "Le t shkojm atje, n Betani, ku Llazari sht n gjum"
    Dishepujt i thon:
    "Mos shko atje sepse duan t t vrasin".
    Dhe Toma u thot; "Le t shkojm t vdesim s bashku me t".
    Sepse Thomas, i cili nuk e ka par ende Pashkn, sheh n kt mnyr kush sht Jezusi,
    q shkonn Juden pr t vdekur, pr t sht fati prfundimtar, ai ende nuk e ka kuptuar se
    lumturia, jeta kalon npr kt rrug, kt dhurat t jets pr dashuri.
    Te Toma, ne shohim mosbesimin ton t pasqyruar: edhe ne, si ai, mendojm shpesh
    se vdekja shth horizonti i fundit dhe pr kt arsye kemi frik t japim jet.
    Ne kemi gjithmon instinktin q na thot: “Gzoni jetn, sepse shpejt ajo mbaron”.
    Kshtu thoshin t lashtt kur sugjeronin: "Carpe diem", apo, si shth shkruar n dysheme
    t nj pallate pagane:"Memento mori", d.m.th. "Mos harroni se duhet t vdisni" prandaj
    dfreheni n momentin e tanishm,sepse tani ju ofrohet mundsia.
    Tundimi pr t ndjekur kt rrug ekziston gjithmon tek ne dhe prandaj, kur shohim fatin
    e fundit, vdekjen, kemi frik t ndjekim rrugn q na propozon Jezusi, at t dhnies s
    jets pr t arritur plotsin e jets.

    Pastaj "Un jam e vrteta".
    E vrteta nuk sht nj koncept, sht personi i Jezusit, Jezusi sht ai q mishron
    Zotin e vrtet dhe njeriun e vrtet.
    Ai Zot q nuk i prngjan Jezusit: ai Zot i ashpr, i prekshm, xhelati q kaq shum besimtar
    e kane akoma n mendje, q e adhurojn sepse u shkon mir atyre, sepse mendon si ata:
    ky Zot nuk sht e vrteta, sht gnjeshtr, duhet fshir.
    Dhe kshtu njeriu q nuk i ngjan Jezusit nuk sht nj njeri i vrtet: njeriu q nuk sht
    i ngjashm me Jezusin sht i pakryer sepse njeriu krejtsisht i vrtet, sht ai q dashuron
    n nj mnyr t pakushtzuar, sht ai q, sipas shmbullit t Jezusit, jep gjithka,
    edhe jetn e vet pr vllan.
    Ky sht njeriu i suksesshm, e vrtet.

    Dhe pastaj "jeta".
    Jeta sht dashuri, sht ajo shtys q vjen nga Shpirti, nga jeta hyjnore, e bashkuar n
    nj mnyr t mistershme por reale me jetn njerzore, q nuk kursen asgj pr veten
    kur sht n loj lumturia e nj vellai, edhe nse ai do t ishte armiku i tij.
    Ky pohim solemn i Jezusit tingllon i uditshm pr shoqrin ton pluraliste sot, q
    nuk e kupton kt vet-prezantim t Jezusit si t vetmen rrug drejt shptimit; me kt
    nuk prbuzen projektet ose propozimet e tjera t jets, me kt nuk mohohet q ka gjra
    t bukura tek fet e tjert, nuk mohohet se ka gjestet e dashuris s jashtzakonshme
    q bhen nga ata q u prkasin budizmit, islamizmit… askush nuk e mohon kt, por nse
    ne krkojm plotsin e drits te Zoti dhe mbi njeriun, kt drit e gjejm vetm te Jezusi
    i Nazaretit.

    Jezusi thot tani:
    “Askush nuk shkon tek Ati prvese npr mua.
    Nse m njoht mua,
    do ta njihni edhe Atin tim.
    Q tani e njihni
    dhe e keni par” (v. 6-7).

    Kjo deklarat enigmatike e Jezusit provokon krkesn e Filipit, le ta dgjojm:
    “ 8 Filipi i tha:
    “Zotri, na e dfto Atin e na mjafton!”
    9 “O Filip ‑ i tha Jezusi ‑ kaq shum koh jam me ju e nuk m njohe ende?
    Kush m ka par mua, ka par edhe Atin.
    Si thua, pra: ‘Na e dfto Atin!’
    10 Po a nuk beson
    se un jam n Atin e Ati sht n mua?
    Fjalt q jua them, nuk jua them prej vetvetes:
    Ati q banon n mua i kryen veprat e veta.
    11 M besoni mua:
    Un jam n Atin dhe Ati sht n mua.
    Prndryshe, besoni pr shkak t vet veprave!
    12 Prnjmend, prnjmend po ju them:
    kush beson n mua,
    veprat q i bj un edhe ai do t’i bj.
    Madje do t bj edhe m t mdha se kto,
    sepse un po shkoj tek Ati”.
    Filipi i krkon Jezusit q t jet n gjendje t shoh Atin.
    sht dshira e thell e zemrs njerzore… pr t par Perndin.
    Ne e gjejm kt nevoj pr t par Zotin n Psalmet:
    “8 Pr ty tha zemra ime: “Krkojeni fytyrn time”!
    “Fytyrn tnde, o Zot, do ta krkoj”.
    9 Mos e fsheh fytyrn tnde prej meje,
    mos e dbo me zemrim shrbtorin tnd!
    Ti je ndihmtari im, mos m prbuz,
    mos hiq dor prej meje, Hyji i shptimit tim!” ( Ps. 27, 8-9).
    Ose Psalmi 42,
    "2 Sikurse dreri i dshiron
    burimet e ujrave t gjalla,
    po ashtu shpirti im
    t dshiron ty, o Hyj!
    3 Shpirti im ka etje pr Hyjin,
    pr Hyjin e gjall” (v. 2-3).

    Ky mall q qndron thell n zemrn e njeriut, ka rezultuar n krkesn pr Filipi:
    "Na trego Atin"
    Dshira e tij korrespondon me at t Moisiut, i cili i kishte dshiruar t shoh Perndin:
    "M trego lavdin tnde"
    Ne jemi br mir, jemi br pr pafundsin, Qoheleth n kapitullin e tret, ky njeri i
    menur thote:
    “Gjithka e bri t bukur n kohn e tij; madje ua ka futur prjetsin n zemrat e tyre,
    pa mundur asnj njeri t zbuloj punn q ka br Zoti nga fillimi deri n fund” (Ksh. 3,11).
    "Zoti e vendosi pafundsin n zemrat e njerzve" (Ksh. 3,11).
    Nse nuk e marrim parasysh kt, nse nuk bhemi t vetdijshm pr nevojn pr Zotin, ne
    do t'i prgjigjemi ksaj nevoje duke u prpjekur t mbushemi me knaqsi, me suksese,
    me mallra, me knaqsit q nuk do t na mjaftojn kurr dhe ndoshta, do t fajsojm
    dika q na mungon ose dikush nga paknaqsia jon.
    Jo, sht nj iluzion nga i cili duhet t lirohemi: sht nevoja e Zotit q n
    thellsin e zemrave tona, ne shohim fytyrn e Perndis.
    Ktu sht pyetja e Filipit:
    "Na trego Atin dhe na mjafton".
    Toma nuk e dinte rrugn, e kishte rrugn atje prpara; Filipi nuk e sheh Atin dhe ai e ka at
    nn sy: sht Jezusi i Nazaretit, fytyra e Atit q sht shfaqur.
    N fakt Jezusi I thot Filipit:
    “O Filip…kaq shum koh jam me ju e nuk m njohe ende?
    Kush m ka par mua, ka par edhe Atin.
    Si thua, pra: ‘Na e dfto Atin!’ (v. 9).
    Jezusi, biri i Zotit q u b njeri, erdhi n bot, kaloi npr rrugt tona, sht
    n qytetet tona, pikrisht pr t treguar fytyrn e Zotit, at fytyr q kishte qen
    t shprfytyruar, sepse njerzit kishin vendosur nj numr t pafund maskash n at fytyr, t
    cilat duheshin hequr.
    "Ai q m ka par mua, ka par Atin"
    Kto fjal jan prmbledhja e zbuless s krishter.

    Dhe Jezusi vazhdon:
    “Ati shfaqet n mua, banon n mua dhe nprmjet meje bn veprat e tij.
    Vazhdoni t besoni, nse nuk besoni, besoni t paktn pr shkak t veprave"

    Cilat vepra u referohet Jezusi?
    Ne besojm se instinktivisht do t mendojm ende pr mrekullit q Ai kryen dhe t cilat e
    vrtetojn ato t vrteta e deklaratave t tij… Jo! Nuk sht kshtu!
    Kto nuk jan veprat t cilave u referohet Jezusi.
    sht sikur Jezusi u thoshte dishepujve t tij:
    “Ju mbani n dor Shkrimet q zbulojn gradualisht kt fytyr t Perndis q ju
    tani, e keni t plot para syve tuaj.
    Mendoni prsri pr kt fytyr t Perndis q fillon t shfaqet n Shkrime dhe do ta kuptoni
    se tani drita e plot ka ardhur n vazhdimsi me kt drit q tashm kishte filluar t
    shklqej n Beslidhjen e Vjetr.
    Perndia sht Ati i jets, vepra e Atit ka qen gjithmon dashuria dhe dhurata e jets, nuk sht
    ndoshta Ati i t varfrve, mbrojtsi i jetimeve dhe t vejushave, mbrojtsi i t huajve
    t pafuqishm?
    A nuk sht Zoti q hedh posht adhurimin hipokrit t tempullit dhe n vend t ksaj do drejtsi,
    ndarjen e buks me t uriturit, ndarjen e veshjeve me t zhveshurit?
    A nuk sht Zoti Ai q nuk i mban njerzit kundr gabimeve t tyre, por i liron nga mkatet
    e tyre?
    Zoti nuk e sheh mkatin e njeriut, ai sheh t mirn q sht tek fmijt e tij dhe kur ka dika
    q i dmton fmijt e tij, Ai e pastron at.
    Libri nga Urtsia, kapitulli 11, sht shum i bukur:
    “Zoti mbyll syt para mkateve t njerzve dhe pret q ata t gjejn rrugn e duhur.
    E kur e gjejn, ai do q t'i liroj dhe ai i mbyll syt e vet”.
    Imazhi sht i bukur!
    Ose libri i Siracidit, i cili thot se "Zoti na i liron mkatet ashtu si i liron dielli
    ngrica me nxehtsin e saj"
    Ose Psalmi i mrekullueshm 103 kur thot:
    “11 Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok,
    aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn.
    12 Sa sht lindja larg perndimit
    aq larg i hedh prej nesh fajet tona.
    13 Sikurse baba ka dhimbje pr fmijt e vet,
    ashtu Zoti ka dhimbje pr ata q e druajn.
    14 Sepse mir e di si jemi t prbr,
    s’e harron se ne jemi pluhur.
    15 Njeriu! Ditt e tija jan porsi bari:
    porsi lulja e fushs lulzon”.
    ose Mikea... "Zoti i hedh mkatet tona n det".
    Ne q ndalemi kaq shum n dobsit tona, q na trembin, na poshtrojn…!
    Zoti e sheh bukurin q sht brenda nesh (kjo tashm n Beslidhjen e Vjetr) dhe kt drit e
    ndezur na tregon fytyrn e Zotit, e bukur, e mir, q do vetm, q sht e mir, q sht
    vetm mirsia, e q shklqen plotsisht n fytyrn e Jezusit.
    Edhe Jeremia, n kapitullin 31, thot se "Perndia nuk do ta kujtoj m mkatin".
    Kshtu sht Zoti q harron, kujton gjithka prve mkateve tona. A nuk sht kjo drita?
    N Beslidhjen e Vjetr q prgatit dritn e shklqyer t veprave t kryera nga Jezusi, q jan n
    harmoni t plot me ato t Atit, pr t cilat Jezusi thot:
    “11 M besoni mua:
    Un jam n Atin dhe Ati sht n mua.
    Prndryshe, besoni pr shkak t vet veprave!
    12 Prnjmend, prnjmend po ju them:
    kush beson n mua,
    veprat q i bj un edhe ai do t’i bj.
    Madje do t bj edhe m t mdha se kto,
    sepse un po shkoj tek Ati.
    13 Dhe do gj q t krkoni n Emr tim
    do ta bj
    q t lavdrohet Ati n Birin”.

    Kto vepra t Atit q u shfaqn n Jezusin nuk mbaruan me t, prkundrazi thot Jezusi:
    "Ti do t'i bsh m t mdha se un".
    Jezusi jetoi n nj koh t caktuar, shum t kufizuar, n nj vend shum t vogl, Palestina
    sht e madhe si Shqipria…
    ky manifestim i veprave prfundoi me jetn e tij?
    Ktu sht mesazhi i madh!
    Ati tani vazhdon t'i shfaq veprat e tij:
    ashtu si i ka shfaqur n mua tani i shfaq nprmjet jush.
    Por veprat e Atit nuk jan vetm mrekullit, veprat q ju gjeni se i ka br Ati
    gjithmon dhe jan ato q un vet kam br gjat gjith jets sime.
    Kur t hapim testamentin, menjher krkojm at q na sht ln trashgim, kt na ka ln
    n trashgimi Jezusin, Shprtin e tij, at Shpirt q na drejton t sillemi si Ati
    dhe pastaj t shfaq veprat e veta.
    Nuk mund t dshirojm nj trashgimi m t mir.

  3. #303
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.



    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 T PASHKS VITI A.

    M 7 - 5 - 2023

    LEXIMI I PAR: Vap. 6,7



    1 N at koh, me t rritur t numrit t nxnsve, filluan ankesat e hebrenjve q flisnin greqisht kundr hebrenjve vendas pse n shrbimin e prditshm po i linin pas dore vejushat e tyre. 2 Ather t Dymbdhjett bashkuan n nj mbledhje t prgjithshme nxnsit e u than: “Nuk sht e drejt ta lm predikimin e fjals s Hyjit pr t shrbyer n tryez. 3 Gjeni, pra, o vllezr, ndr ju shtat vet n z t mir, plot me Shpirt Shenjt e me urti, t cilt do t’i caktojm pr kt detyr, 4 kurse ne do t’i kushtohemi krejtsisht lutjes dhe shrbess s fjals.” 5 Propozimi i plqeu krejt mbledhjes s nxnsve. Ata ather zgjodhn Shtjefnin, njeri plot fe e Shpirt Shenjt, pastaj Filipin, Prohorin, Nikanorin, Timonin, Parmenin dhe Nikolln, proselit prej Antiokis. 6 Kta i vun para apostujve. Apostujt, pasi u lutn, vun duart mbi ta. 7 Fjala e Hyjit vazhdonte t shtrihej. Shtohej shum numri i nxnsve n Jerusalem dhe shum priftrinj e pranonin fen.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    KRIZA E KOMUNITETIT T PAR T JERUZALEMIT.



    "N at koh, me t rritur t numrit t nxnsve, filluan ankesat e hebrenjve q flisnin greqisht kundr hebrenjve vendas pse n shrbimin e prditshm po i linin pas dore vejushat e tyre” (v.1). Nse e kuptoj mir, problemi i bashksis s re t krishter vjen n mnyr paradoksale nga suksesi i tij: “Numri i dishepujve po shtohej” dhe po rritej aq shum sa uniteti u b i vshtir; t gjitha grupet n rritje prballen me kt pyetje: si t qndrojm t bashkuar kur bhemi t shumt?... Shum, pra, t ndryshm.
    N thelb, nse mendojm pr kt, kjo vshtirsi ishte tashm n embrion n mngjesin e Rrshajve. Ju e dini tregimin-rrfimin e Rrshajve n Veprat e Apostujve: N Jerusalem banonin judenjt e devotshm, t ardhur nga t gjitha kombet nn qiell. Nga ai mngjes pati konvertime, me sa duket, tre mij, dhe t tjera n muajt dhe vitet q pasuan; kta t konvertuar t rinj jan t gjith hebrenj (shtja e pranimit t johebrenjve nuk u ngrit deri m von), por, me shum mundsi, nj numr i caktuar prej tyre jan pikrisht hebrenj t ardhur pr festat n Jerusalem n pelegrinazh; ata jan ata q quhen hebrenj t diaspors (domethn t shprndar n t gjith Perandorin Romake); gjuha e tyre amtare nuk sht hebraishtja apo aramaishtja, por greqishtja, sepse n at koh ishte gjuha e zakonshme n t gjith pellgun e Mesdheut.
    Si rezultat, komuniteti i ri do t prballet me at q un do ta quaja "sfid gjuhsore". Ne e dim nga prvoja se kjo penges gjuhsore sht shum m tepr se nj vshtirsi prkthimi: gjuha e ndryshme amtare nnkupton gjithashtu kultur, zakone, kuptim t ekzistencs, mnyra t ndryshme t shikimit dhe zgjidhjes s problemeve. N krye t nj Beslidhjeje t R n greqisht, gjeta kt formul: “Nj gjuh sht nj rrjet e hedhur mbi realitetin e gjrave. Nj gjuh tjetr sht nj rrjet tjetr. Rrall ndodh q rrjetat t prkojn”.
    Pr t'u kthyer te komuniteti i ri i Jeruzalemit, ekziston pra nj problem i bashkjetess midis vllezrve greqishtfols dhe atyre t gjuhs hebraike; shum konkretisht, pika e ujit q do t bj q vazo t vrshoj sht pabarazia flagrante n ndihmn e dhn do dit pr t vejat; nuk na habit fakti q komuniteti e mori pr zemr t kujdesej pr vejushat, ishte nj rregull i bots hebraike; por ne duhet t besojm se ata q ishin n krye t tij (logjikisht t rekrutuar nga grupi i shumics, pra hebrenj) prireshin t favorizonin t vejat e grupit t tyre.


    INOVACIONI N BESNIKRI ME SYT T FIKSUAR TE OBJEKTIVI.


    Ky lloj grindjeje mund t bhet m I keq dita-dits, derisa zhurma t kthehet n vesht e apostujve. Reagimi i tyre bazohet n tre pika:
    Pika e par: ata thrrasin t gjith asamblen e dishepujve: dhe sht n asamblen plenare q do t merret vendimi; ka pra, me sa duket, nj funksionim tradicional i Kishs... mund t pyesim veten pse n kalmin e kohs u humb ky zakon?
    Pika e dyt: ata kujtojn objektivin: bhet fjal pr t'u qndruar besnik tri krkesave t jets apostolike: lutjes, shrbimit t fjals dhe shrbimit t vllezrve.
    Pika e tret: ata nuk hezitojn t propozojn nj organizim t ri; inovacioni nuk sht munges besnikrie; prkundrazi: besnikria krkon t dish t prshtatesh me kushtet e reja; t jesh besnik nuk do t thot t qndrosh i fiksuar n t kaluarn (ktu, pr shembull, do t ishte t'i besosh t gjitha detyrat t Dymbdhjetve pasi jan ata q Jezusi ka zgjedhur...); t jesh besnik do t thot t mbash syt t fiksuar te objektivi.
    Objektivi, si thot Shn Gjoni, sht “Q ata t jen NJ, q bota t besoj”. Kjo sht sigurisht arsyeja pse apostujt nuk e parashikuan ndarjen e komunitetit n dysh, vllezrit greqishtfols nga njra an, ata q flasin hebraisht nga ana tjetr; pranimi i diversitetit sht nj sfid pr do komunitet n rritje; (dhe un njoh filan skuadr q preferon t mos rritet pr t mos rrezikuar mosmarrveshje...). Por kur lindin dallime, ndarja nuk sht sigurisht zgjidhja m e mir. sht Shpirti Shenjt q ka sjell kta konvertime t shumta dhe t ndryshme; sht gjithashtu ai q i frymzon Apostujt me iden e organizimit t tyre ndryshe pr t marr prsipr pasojat.
    Prandaj, t Dymbdhjett vendosin t caktojn burra t aft pr t marr kt shrbim n tryez pasi kjo sht ajo q prbn nj problem:
    “Nuk sht e drejt ta lm predikimin e fjals s Hyjit pr t shrbyer n tryez. Gjeni, pra, o vllezr, ndr ju shtat vet n z t mir, plot me Shpirt Shenjt e me urti, t cilt do t’i caktojm pr kt detyr, kurse ne do t’i kushtohemi krejtsisht lutjes dhe shrbess s fjals” (v.2-4).
    Duhet t theksohet se shtat burrat e caktuar mbajn emra grek; ata mund t jen pjes e grupit t t krishterve greqishtfols pasi pikrisht n kt grup ka pasur edhe akuza.
    Ja, pra, nj institucion i ri q lindi; kta shrbtor t rinj t komunitetit nuk kan ende nj titull; Vrej se fjala “diakon” nuk sht prdorur n tekst; prandaj, le t mos i asimilojm shum shpejt diakont tan t sotm me ata njerz q jan prgjegjs pr t shrbyer tryezat n Jerusalem. Le t kujtojm thjesht se Shpirti do t jet n gjendje t na frymzoj n do epok me risit q do t jen thelbsore pr t siguruar me besnikri misionet dhe prparsit e ndryshme t Kishs.

  4. #304
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 T PASHKS VITI A

    M 7-5-2023.


    PSALMI 33, 1-2.4-5.18-19.


    1 Galdoni, o t drejt n Zotin, t drejtve u ka hije lavdrimi! 2 Lavdrojeni Zotin me kitar, bini gzueshm lirs me dhjet korda!
    4 Sepse e drejt sht fjala e Zotit e t gjitha veprat e tija me bes. 5 E do drejtsin e gjyqin, plot sht toka me mirsin e Zotit.
    18 Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn, mbi ata q shpresojn n mirsin e tij: 19 pr t’i shptuar nga vdekja
    e pr t’i ushqyer n kohn e uris.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    ZOTI I RUAN ATA Q VN SHPRESN N DASHURIN E TIJ.


    Dua t filloj aty ku kemi mbaruar s lexuari kt psalm, sepse m duket se aty kemi nj els pr ta kuptuar t gjith. Ju kujtoj vargun e parafundit (vargu 18 pr ata q kan psalmin n duar): "Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn, mbi ata q shpresojn n mirsin e tij” (v.18),
    Q mund t prkthehet edhe: “Perndia ruan ata q kan frik prej tij, q shpresojn n dashurin e tij".
    Ne zbulojm ktu nj prkufizim t bukur t asaj q quhet "frika e Zotit". T kemi frik nga Zoti sht thjesht t vendosim shpresn ton n dashurin e tij. Besimtari n kuptimin biblik sht nj njeri q sht plot shpres; dhe nse ai sht me shpres, fardo q t ndodh, sht sepse ai e di se "plot sht toka me mirsin e Zotit" (v.5) si thot nj varg tjetr q sapo kemi dgjuar.
    N hebraisht, formula sht edhe m e bukur: nuk sht "Perndia ruan" ata q kan frik prej tij, por "Syri i Zotit sht mbi ata q kan frik prej tij". Duke ditur se vshtrimi plot me dashuri t Zotit sht prkulur prgjithmon mbi ne, e kuptojm s vshtrimi i Zotit sht burimi i shpress son. sht ende e nevojshme t specifikohet se, n tekstin hebraik, gjithmon, ky emr i Zotit sht ai q ai i zbuloi Moisiut n episodin e shkurret q digjet: kjo fjal e famshme me katr shkronja YHVH q, pr respekt, hebrenjt nuk i shqiptojn kurr, dhe q do t thot dika si "Un jam, do t jem me ju, gjithmon dhe prgjithmon, n do moment t historis suaj. Ky emr i thjesht i kujton gjithmon Izraelit kujdesin me t cilin Zoti e rrethoi popullin e tij gjat Eksodit. Prkthimi "Zoti po shikon" e thot mir kt vigjilenc.
    Ajo q u tha deri tani sht ajo q na lejon t kuptojm vargun e mposhtm: "pr t’i shptuar nga vdekja e pr t’i ushqyer n kohn e uris” (v.19),
    E mund t prkthehet edhe: “pr t'i shptuar ata nga vdekja, pr t'i mbajtur ata gjall n ditt e zis".
    Kto jan gjithashtu aludime pr eksodin nga Egjipti: duke i lejuar popullit t tij t kalonte detin n tok t that, duke ndjekur Moisiun, Zoti i shptoi ata nga vdekja e sigurt e programuar nga Faraoni; pastaj, duke i drguar mann nga qielli do dit, gjat gjith kalimit t shkrettirs, Zoti e mbajti vrtet popullin e tij t gjall n ditt e zis.
    Ather lvdimi buron spontanisht nga zemrat e atyre q kan prjetuar kt prvoj t ngushllimit t Perndis:
    “1 Galdoni, o t drejt n Zotin, t drejtve u ka hije lavdrimi!” (v.1),
    Q prkthehet edhe: “Brtitni nga gzimi pr Zotin, ju njerz t drejt! Njerz t drejt, juve (u prket) lavdrimi!” Kjo shprehje "njerz t drejt" mund t na habis; megjithat sht shum e zakonshme n Bibl. Ne e dim se n Bibl konsiderohet i drejt "vetm" ai q hyn n planin e Zotit, ai q sht i sintonizuar me Zotin, n kuptimin q nj instrument muzikor sht i akorduar mir.
    Kjo sht ajo q thuhet pr Abrahamin, pr shembull: "Abrami kishte besim te Zoti dhe Zoti e konsideroi at t drejt" (Zn. 15, 6). Ai kishte besim, domethn i besonte Zotit dhe projektit t tij. Pr kt arsye sht e qart se shrehja "njerz t drejt" (n hebraisht "hassidim") sht ekujvalente me shprehje "burrat e beslidhjes", ose "njerzit e planit dashamirs t Perndis", domethn ata q kan dgjuar zbulesn e dashamirsin e Zotit dhe pr kt prpiqen t jetojn n bashkim me Zotin e Beslidhje.

    GALDONI, O T DREJT N ZOTIN!

    Prandaj, le t mos mendojm se mund ti marrim si nj pretendim kta tituj “t drejt”... “burra t drejt”: nuk bhet fjal pr cilsi morale; "hassid" (shums hassidim) sht nj njeri si t tjert, nj mkatar si t tjert, por sht ai q jeton n Beslidhjen e Zotit, q ka besim te Zoti besnik. Sepse e zbuloi "Perndin e butsis dhe e besnikris", n mnyr shum logjike, ai jeton n lavdi:
    "Brtitni nga gzimi pr Zotin, ju njerz t drejt! Njerz t drejt, juve (u prket) lavdrimi! Luani pr t n harpn me dhjet tela”.
    Dhe psalmi vazhdon: "Kndojini atij kngn e re".
    Kjo thirrje pr lavdrim q kumbon ktu ishte himni i shoqruar n harpn gjat nj liturgjie falnderimi. Kalimisht, vrejm nj tregues pr zbatimin e psalmeve dhe t paktn si disa psalmt e psaltrt ishin shoqruar nga tingujt e harps, nj nga instrumentet muzikore t prdorura n tempullin e Jerusalemit. Ky psalm ndoshta kishte pr qllim t shoqrohej n harpn me dhjet korda.
    Rifilloj: “Kndoji atij nj kng t re”. Fjala "e re" n Bibl nuk do t thot "asnjher e par" ose "asnjher e dgjuar"; knga sht “e re” n kuptimin q fjalt e dashuris, edhe ato m t zakonshmet, jan gjithmon t reja. Kur t dashuruarit thon: "T dua", nuk kan frik t prsrisin t njjtat fjal dhe megjithat, udia sht se kjo kng sht gjithmon e re.
    Un vazhdoj: “Po, sht e drejt, fjala e Zotit; ai sht besnik n do gj q bn”. Ndryshe nga sa duket, ktu nuk ka dy pohime t dallueshme, njra n lidhje me fjaln e Perndis, tjetra q ka t bj me veprimet e tij, me at q ai bn; sepse Fjala e Perndis sht vepruese:
    "Ai tha dhe u b" prsritet shum here n tregimin e krijimit n kapitullin 1 t Zanafills. Ose prsri, le t kujtohet far thot Isaia n kapitullin 55, 10-11: “Dhe sikurse zbret shiu e bora nga qielli e atje nuk kthehet, por e ujit tokn, e zbrun dhe i jep fuqi t bleroj, i jep bujkut farn dhe bukn pr ushqim, kshtu edhe fjala ime q del prej gojs sime, s’do t kthehet tek un pa fryt, pa pas kryer gjithka m plqen dhe pa pas zbatuar at pr ka e nisa”.
    Fjala e Zotit q del nga goja e tij nuk do t kthehet tek ai pa rezultat, pa br at q i plqen atij, pa e kryer misionin e saj.
    Dhe nuk sht rastsi q ky psalm prmban saktsisht njzet e dy vargje (q korrespondojn me njzet e dy shkronjat e alfabetit hebraik: sht n nderim t Fjals s Zotit, si pr t thn, sht jeta e tra, nga A n Z q kndohet me kt himn. Dhe nuk sht nj kompliment bosh, nse guxoj t them: sht prvoja e Izraelit ajo q flet: nga fjala e par e Zotit drejtuar popullit t tij, ky ka prjetuar t dy fjal: e para sht premtimi i lirimi dhe n t njjtn koh ai ka prjetuar veprat lirimtare e Zotit: n do periudh t historis s popullit t tij, fjala e Zotit e thrret at n liri, dhe sht forca e Zotit q vepron me krahun e njeriut pr t fituar lirin e tij; liri nga do idhujtari, liri nga do skllavri e do lloji.
    “Ai e do ligjin dhe drejtsin e mir; toka sht e mbushur me dashurin e tij”. sht thirrja e gjith krijimit q thuhet atje: Zoti sht dashuri dhe e gjith toka ka nj thirrje t jet vendi i dashuris, i ligjit dhe i drejtsis. Kujtoni profetin Mikea, 6, 8: “T’sht dftuar ’sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    s’krkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    e t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd!”
    O njeri, ti je br t kuptosh, far sht e mir, far krkon Zoti prej teje: asgj tjetr vese t respektosh ligjin, t duash besnikrin dhe t prpiqesh t ecsh me Perndin tnd.


  5. #305
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. E DIELA VI E PASHKS.

    PRGAITJA E LITURGJIS

    E DIEA VI E PASHKS VITI A

    M 14-5-2023

    UNGJILLI: Gj. 14, 15-21.


    15 “Nse m doni, do t’i mbani urdhrimet e mia.
    16 Edhe un do t’i lutem Atit
    dhe Ai do t’ju jap nj Mbrojts tjetr,
    q t jet me ju prgjithmon:
    17 Shpirtin e s Vrtets,
    q bota s’mund ta marr,
    sepse nuk e sheh as nuk e njeh.
    Ju e njihni
    sepse Ai banon me ju e sht n ju.
    18 Nuk do t’ju l jetim;
    do t vij tek ju.
    19 Edhe pak koh e bota nuk do t m shoh m,
    ndrsa ju do t m shihni,
    sepse un jetoj edhe ju do t jetoni.
    20 At dit do ta kuptoni
    se un jam n Atin tim,
    ju n mua e un n ju.
    21 Kush i ka urdhrimet e mia dhe i mban,
    ai m do;
    dhe at q m do mua,
    do ta doj edhe Ati im,
    edhe un do ta dua
    dhe do t’i dftohem”.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE.


    Sot liturgjia na bn t dgjojm nj pjes tjetr nga testamenti i Jezusit q kemi filluar
    t lexojm t dieln e kaluar.
    Jemi ende n dhomn e siprme dhe sht momenti i lamtumirs s Jezusit me dishepujt e tij.
    Ne e dim se sa e dhimbshme sht shkputja nga njerzit q duam dhe kjo shkputje duhet t
    metabolizohet mir, prndryshe mund t lr plag t thella pr pjesn tjetr t jets dhe Jezusi
    dshiron t'i prgatis dishepujt e tij q t vazhdojn jetn e tyre pa pranin e tij fizike.
    Ktyre dishepujve Ai u ka besuar nj detyr t madhe, at t ndryshimit t bots dhe ata e din se jan
    nj grup i vogl dhe pr m tepr, tashm i plagosur nga tradhtia e njrit prej tyre q tashm edhe
    u largua nga dhoma e siprme.
    Ata duhet t shkojn pr t shpallur bukurin e fytyrs s Perndis q kan soditur n Jezusin nga
    Nazareti; nj Zot i mir dhe vetm i mir q i do pa kushte t gjith fmijt e tij dhe krkon q edhe ata
    t duan njri-tjetrin si ai i deshi, pra duke i prfshir edhe armiqt.
    Nj detyr vrtet e madhe q Jezusi ua ka besuar atyre, por dishepujt ndihen t dobt,
    t brisht dhe Jezusi sht gati t'i lr ata.

    far po pyesin?
    Epo, pyetja q ata me siguri i kan br vetes sht:
    “Si do t jemi n gjendje ta kryejm kt mision t madh q na sht besuar?”
    Nga fundi i shekullit t par Gjoni shkroi fjalt e shenjta q tha Jezusi gjat Darks s fundit.
    Kto jan fjalt q u dhan ngushllim atyre, q ishin n ankth, dhe t tronditur nga frika deri n Rrshajt.
    Pr kt mund t thuhet se jan fjalt q mbshtetn edhe komunitetin e par t krishter n vitet e para t jets s tij,
    kur iu desh t prballej me gjyqe dhe persekutime;
    Gjoni shkroi kt testament t Jezusit edhe pr t krishtert e tij t komunitetit t Azis s Vogl
    sht koha e sprovave dhe gjithashtu e dezertimeve t cilave u referohet Libri i Zbuless.
    Le t kujtojm se si u paraqit vet Shikuesi i Apokalipsit: ai na jep menjher iden e kontekstit n t cilin Komunitetet e krishtera po jetonin: sht nj koh n t ciln ata jan t margjinalizuar, t dbuar nga sinagogat, nj koh n t cilin u bn objekt padrejtsish dhe dhunash.
    Kshtu fillon prezantimi q bn pr veten Shikuesi Gjon:
    “9 Un Gjoni, vllai juaj dhe bashk me ju pjestar n vuajtje, n mbretri dhe n qndres n Jezusin: isha pr shkak t fjals s Hyjit dhe t dshmis s Jezusit n ishullin q quhet Patmos” (Zb. 1,9)
    Ai thot: sht nj koh kur t gjith jemi n vshtirsi… nuk dime si ta jetojm kt moment!
    Ktu, ungjilltari Gjon sht pikrisht n at kontekst n t cilin ai dshiron q t'u paraqiten idet e tij t krishterve t shtat kishave, q t’u paraqiten atyre komuniteteve ato fjal t Jezusit me t cilat ai u dha kurajo dhe ngushllim edhe apostujve dhe dishepujve n kohn e mundimeve dhe n kohn e Pashkve, nj koh n t ciln ata duhej t kalonin provn e vdekjes s Mjeshtrit t tyre.
    Por le t mos harrohet se kto fjal jan shkruar edhe pr ne! Sepse nse reflektojm pak pr kushtt n t cilat jetojm, sht qart se nj nga sprovat q do besimtar i vrtet prjeton sot, sht perceptimi se shpesh ndjehet vetm; njerzit q jetojn pran tij mendojn, sillen sipas kritereve dhe vlerave ndryshe, n kundrshtim m parimeve t ungjillit t shpallur nga Jezusit.

    Nse nj besimtar flet pr falje, butsi, dlirsi, heqje dor, sakrific… far ndodh? Menjher konsiderohet nj tip disi i uditshm, i vjetruar, ndoshta i lidhur me besimet e vlefshme pr koht e shkuara, e ndonjher edhe tallet dhe vihet n loj. I krishteri e di se kjo sht e pashmangshme sepse logjika e bots sht e papajtueshme me at t Ungjillit.Jezusi do ta thot kt pak m tej n testamentin e tij, kur thot:
    “18 “Nse bota ju urren,
    ta dini se para jush m urreu mua.
    19 Po t ishit t bots,
    bota do t’i donte t vett,
    e pasi nuk jeni t bots,
    ‑ pse un ju zgjodha prej bots ‑
    pr kt arsye bota ju urren.
    20 T’ju bjer ndr mend fjala q ju thash:
    nuk sht shrbtori m i madh se zotria i tij.
    Nse mua m salvuan
    edhe ju do t’ju salvojn” (Gj. 15,18-20);
    N kto situata kuptohet rndsia e Fjalve t Mjeshtrit q ngushlloi dhe inkurajoi dishepujt e komuniteteve t para.
    Por edhe pr ne sht shum e dobishme t meditojm kto fjal t Jezusit.
    Ne degjojm n ungjillin e sotm:
    “15 “Nse m doni, do t’i mbani urdhrimet e mia.
    16 Edhe un do t’i lutem Atit
    dhe Ai do t’ju jap nj Mbrojts tjetr,
    q t jet me ju prgjithmon:
    17 Shpirtin e s Vrtets,
    q bota s’mund ta marr,
    sepse nuk e sheh as nuk e njeh.
    Ju e njihni
    sepse Ai banon me ju e sht n ju” (v.15-17).

    "Nse m doni, do t'i zbatoni urdhrimet e mia".
    Ne kemi vetm nj folje pr t thn at ndjenj q quhet “dashuria”, sht folja “t duash”: Grekt kishin t paktn tre folje: nj sht “agapan”, ajo q sht prdorur ktu; ata q studiojn gjuht e lashtat thon se n gjuhn sanskrite ka deri n 80 terma pr t prshkruar nuancat e ndryshme t dashuris: n gjuhn shqipe ka vetm foljen "t duash" dhe emrin "dashuri".

    Cila sht folja e prdorur ktu nga Gjoni, e zhgjedhur midis foljeve greke?
    sht folja agapan!
    Cila sht karakteristika e ksaj mnyre pr t dashuruar?
    sht dashuri n humbje t pastr, ajo e atyre q nuk mendojn pr veten e tyre, nuk mendojn pr kthimin q mund t rrjedh nga veprimet q kryejn, mendojn vetm t lumturojn ata q kan nevoj.
    Ai q do n kt mnyr i vendos veten dhe t gjitha aftsit e tij pr t dhn jet dhe, edhe nse tjetri do ishte nj armik, ai do t konsideronte aq m tepr kt nj arsye pr ta br at t lumtur dhe pr t harruar veten.
    Prtej ktij horizonti dashurie sht e pamundur t shkohet!
    E pra, sht kjo folje q prdoret si karakteristik e jets s nj dishepulli t Krishtit.
    T jetosh, pr nj dishepull t Jezusit t Nazaretit, do t thot t duash!
    Kushdo q nuk do kshtu... vegjeton, nuk jeton si njeri... t jesh njeri do t thot t duash.
    E pra, ky term "agape" dhe "agapan" folja, ndodh 259 her n Belidhjen e Re dhe n testamentin e Jezusit q na paraqitet n kta pes kapituj t Ungjillit t Gjonit (13-17), termi "dashuri" - "t duash" shfaqet 26 her.
    Kjo na tregon rndsin q Jezusi i jep ktij mesazhi q ai dshiron t mbetet n zemrat e
    Dishepujve t tij sepse sht qendra e jets s nj t krishteri.

    Cili sht kuptimi i vrtet I folies “agapan”?
    Nuk sht nj emocion i zemrs, ai q ndjejn t dashuruarit: ky emocion shprehet me fjaln "eros" n greqisht. Ky emocion sht nj gj shum e bukur dhe pozitive, nj shtys q Perndia e futi n do njeri. Agapan do t thot q t mos krkoj tjetrin pr veten time, por q t prpiqem sa t mundem ta ndihmoj vllain q sht n nevoj dhe ta ndihmoj t jetoj.

    Jezusi ktu krkon dashuri pr veten dhe sht nj lloj refreni q ndoshta edhe na befason pak
    sepse Jezusi e krkon kt dashuri pr veten.
    “15 “Nse m doni, do t’i mbani urdhrimet e mia!
    Kush i zbaton urdhrat e mia, ky m do mua…
    Nse dikush m do, do ta mbaj fjaln time,
    kush nuk m do mua, nuk i mban fjalt e mia..." (v. 15…21).
    sht hera e par q Jezusi flet n kt mnyr.
    Dhe far do t thot kjo krkes dashurie t Jezusit, pse ai krkon, ka nevoj pr dashurin ton?
    Nuk sht nj krkes egoiste, kjo do t ishte nj “eros”, nj krkes pr t ciln tjetri mbetet gjithka pr at. Por ky nuk sht mendimi i Jezusit: me kto fjal ai na shtyn t zgjedhim at, t zgjedhim propozimin e tij pr jetn, na shtyn t bashkojm jetn tone me t tijn, si ndodh me nusen q nuk do t dashuroj t tjer sepse zemra e saj sht e lidhur vetm me dhndrin e saj, me t cilin ajo i akordon t gjitha projektet e jets s saj.
    Pra Jezusi thot: "Rregulloje, akordoje jetn tnde me jetn time".
    Dhe sot, Jezusi na fton t vlersojm se sa jemi t prfshir n jetn e tij, n projektin e tij, se sa, gjat jets son, ne jemi t gatshm t prqendrohemi tek Ai.
    Ai thote: “Un vendos gjith jetn time n agape, e bj jetn time nj dhurat. A jeni t gatshm t vini bast pr kt propozim timin?”

    "Kush m do mua, t mbaj urdhrimet e mia."
    Le t prpiqemi ta sqarojm kt shprehje sepse n gojn e nj dashnori duket e parregullt,
    sepse ktu Jezusi flet pr “urdhrimet”.
    Nuk na plqen t na flasin pr urdhra, dispozita... nj i dashuruar nuk flet kshtu.
    Ktu jemi n nj kontekst dashurie, jo n kontekstin e nj shefi me puntort e tij.
    far do t thot Jezusi me urdhrat?
    Cilt jan urdhrimet e Jezusit?
    Le ta kemi parasysh mir, le t mos harrojm kurr q Jezusi nuk pretendon fare q ne t’iu bindemi atij, t’i nnshtrohemi vullnetit t tij si nj kushte pr t arritur jetn e pasosur.
    Ai kurr nuk tha: "Ju duhet t m bindeni mua" dhe ai kurr nuk tha se duhet t'i bindemi Hyjit, Zotit!
    Kur kjo folje prdoret n ungjit, "hūpakuein" n greqisht, u referohet gjithmon urdhrave q Jezusi nuk u jep njerzve apo dishepujve, por u referohet urdhrave t’ u dhna shpirtrave t ndyt, erravet, valve t trazuar t detit: kta elemente duhet t'i binden atij dhe, n fakt, i binden atij. Jan forcat e s keqes q duhet t’i binden atij, kurr njerzit! N t vrtet, termi bindje, “hūpako” n greqisht, nuk shfaqet kurr n Ungjit.
    Njeriu nuk sht thirrur t'i bindet Zotit, por t'i prngjaj Atit Qiellor, t jetoj n harmoni me jetn q i ka dhn Ati dhe jeta e Atit sht “agapan”, sht dashuria q e shtyn tjeshtsisht njeriun q t jet gati t humb jetn e vet, sepse ai ka si qllim, mendon vetm pr t br tjetrin t lumtur.
    Pra, nuk bhet fjal pr t'iu bindur urdhrave, por pr t mbajtur at gjendje shpirtrore t zemrs q, duke prjetuar mesazhin e Jezusit, na aftson t’u prngjajm Atit dhe Birit t tij, me nj jet q prputhet me jetn e tyre, e t ndihmuar nga Shpirti Shenjt q na thot n do moment se si mund t dshmojm q jemi t ngjashm me Trinin e shenjt q sht vet dashuri.
    sht krkesa e ngjashmris me Atin ton qiellor q na bn t rritemi! Q bn q dalngadale t bhemi t prsosur si edhe Ati yn qiellor sht i prsosur.
    Ngjashmria me Atin sht e prsosur n Jezusin: “Un dhe Ati jemi nj”. Ai i sht bindur gjithmon identitetit t tij si bir i Perndis, dhe sht ajo bindje q krkohet nga ne, jo ndaj urdhrave t jashtm, por ndaj jets son si fmij t Perndis. Prandaj, do t thosha, mund t parafrazojm krkesn e Jezusit pr urdhrin e tij si vijon: "Nse m doni, vzhgoni jetn time dhe bhuni si un".
    Prandaj ka vetm nj urdhrim, ai i Jezusit: sht zri i Shpirtit, sht identiteti yn si fmij t Zotit!
    N fakt, Jezusi vetm tha: “Un ju jap nj urdhrim t ri (vetm nj urdhrim): ta doni njri-tjetrin si un ju desha juve”. Un ju kam dashur, ndaj edhe ju duhet ta doni njri-tjetrin! Me kt t gjith do ta din se jeni nxns t mi, dishepuj t mi!”

    Pse Jezusi flet tani pr urdhrimet n shums? Ai ka vetm nj urdhrim t cilit ai vet i sht bindur, at t jets hyjnore, t dashuris, dhe tani flet pr urdhrimet n shums. Arsyeja sht se pastaj nj urdhrim shfaqet n shum aspekte. N t vrtet, dashuria shprehet n do veprim q i vetmi urdhrim na thrret t bjm; ndoshta n nj moment t caktuar ai m krkon pr t asistuar nj t smur, ndoshta pikrisht ai q m ka ngacmuar, m ka br padrejtesi, por i vetmi urdhrim tani shfaqet ktu dhe un duhet t dgjoj zrin q vjen nga jeta ime si bir i Perndis; n nj moment tjetr ai m krkon t mirpres at q nuk ka nj shtpi, n nj moment tjetr mund t m krkohet t mos pretendoj t pres q t m shrbejn… N do kontekst ky urdhrim unik shfaqet n shum aspekte q jan ata q Jezusi i quan “Urdhrimet e Mia”.
    Kjo sht ajo q Pali thot n himnin e dashuris (1 Kor. 13): “agape" sht e prkthyer, "sht e mir agape” … dashuria sht e mire pr gjithka.
    Kuptimi i vrtet i gjrave q themi, sht se dashuria di t prshtatet me do situat, moment pas momenti. Ajo dallon t mirn q duhet br n do rrethan, ajo di t njoh at q dshiron dhe frymzon Shpirti Shenjt. Ja, pra, se si i vetmi urdhrim sht i vmendshm ndaj t gjitha krkesave pr dashuri nga vllai.

    sht n kt kontekst dashurie q Jezusi flet pr nj “Paraklet” tjetr.
    Termi "Paraclet", nga folia greke “Parcaleo”, mund t prkthehet “i quajtur afr” pr t mbrojtur, “ad vocatus" n latinisht, i thirrur q t vij pran meje pr t m ndihmuar: avokat n shqip.
    Cila sht puna e avokatit? sht t mbrohemi nga ata q na sulmojn, nga ata q do t donin t na fusin n burg edhe n qoft se ne jemi t pafajshm. Ky sulm na vjen edhe pa pritur, por te gjyqi sht me ne nj avokat q na mbron.
    Edhe Jezusi na mbron, dhe pr kt ai flet pr nj avokat tjetr: Ai sht Parakleti i par, ai q ishte afr dishepujve t tij gjat jets s tij dhe tani ka nj tjetr Paraclet q do t vazhdoj t kryej t njjtin mision si Jezusi.

    Cili sht misioni mbrojts i Paracletit? Nga kush na mbron? Sigurisht jo nga Ati Qiellor q si dgjohet disa here, do t donte t na dnonte pr mkatet tona: ky nuk sht Hyji i Jezusit! Ai q shpall nj hyji t till, t rrm, q nuk ekziston, sht tunduesi, kundrshtari, armiku yn q do t na marr jetn, q nuk do t jetojm si njerz t vrtet.
    Kush sht ky armik? I ligu! I Ligu sht mentaliteti i ksaj bote, ajo forc… gjithka q thot, q na shtyn t mendojm vetm pr veten, t mos interesohemi pr tjetrin; prandaj, i Ligu sht ai q sht kundr projektit t dashuris q Jezusi na propozon.
    "Dhe ky Paraklet do t jet me ju prgjithmon". Ai do t jet nj shok besnik, q na mbron n do koh nga forcat q duan t na marrin jetn. sht nj eksperienc q t gjith mund ta kemi…
    Nse dikush m ka br nj padrejtsi t rnd, mund ta detyroj t paguaj, por nuk do t merrja asgj nse ajo “knaqsi” q provohet kur shohim dike duke vuajtur…
    Por nse nuk e bj kt, e fal dhe nuk e dtyroj t pagoj, dikush, q udhhiqet nga bota, nga logjika e ksaj bote, mund t m prbuz, mund t thot se jam nj mendjepakt, mund t m marr pr nj t dobt q sht i paaft pr t fituar respektin e t drejtave t tij, por biri i Perndis q sht brenda meje, Shpirti q m sht dhn m thot: “Prgzimet e mia, ti je nj fmij i vrtet i Zotit!”.
    Nse heq dor nga nj rritje e karriers profesionale, sepse kjo rritje ka si kusht t bj kompromis me ndrgjegjen time… miqt, ndoshta, mund t m marrin edhe pr naiv, pr nj t dobt e t thjesht, por kur vjen mbrmja, kur jam vetm me veten, dgjoj nj z brenda meje q m thot: "Prgzime! Ti u soll si nj burr i vrtet!"
    Nj mentalitet sipas parimeve t ksaj bote do t na onte jo n dashuri, por n trheqje egoiste n vetveten e do t ndiheshim jasht rrethit t caktuar t miqve t vrtet, larg prej atyre q mendojn ndryshe, sipas parimeve t ungjillit, do t kishit dgjuar edhe akuza t dynjas dhe ndoshta edhe tallje… N kta momente ky Paraklet ju mbron, sillet si Shpirti i s vrtets!
    far do t thot Shpirti i s vrtets? Po! ai nuk thot gnjeshtra, sht Shpirti q t bn t jesh nj njeri i vrtet; nse nuk ke dashuri, nuk je nj njeri i vrtet.
    Dhe tani fjalt ngushlluese q Jezusi u drejton dishepujve t cilt n mnyr t pashmangshme, n momente t caktuara ndihen t vetmuar dhe t humbur mes atyre q preferojn t ndjekin propozimin t ksaj bote. Le t dgjojm kto fjal t Msuesit:
    “18 Nuk do t’ju l jetim;
    do t vij tek ju.
    19 Edhe pak koh e bota nuk do t m shoh m,
    ndrsa ju do t m shihni,
    sepse un jetoj edhe ju do t jetoni.
    20 At dit do ta kuptoni
    se un jam n Atin tim,
    ju n mua e un n ju.
    21 Kush i ka urdhrimet e mia dhe i mban,
    ai m do;
    dhe at q m do mua,
    do ta doj edhe Ati im,
    edhe un do ta dua
    dhe do t’i dftohem” (14,18-21).

    "Nuk do t'ju l jetim" - thot Jezusi - "Un po vij tek ju". Nuk ka thn: "kthehem", ka thn: "po vij!"
    Nse humbas nj shok, mbetem vetm, nuk jam m shok, personi kontaktues mungon, dika kam humbur;
    nse nj nuse humb burrin, ajo nuk sht m nuse, ajo sht e ve;
    nse djali humb baban, ai nuk sht m djal, ai sht jetim.
    Kur Jezusi largohet nga kjo bot, dishepujt e tij kan frik t mbeten jetim,
    Msuesi mungon... nuk jan m dishepuj, identiteti i tyre varet nga kjo prania.
    Epo, Jezusi u thot atyre: “Nuk do t mbeteni jetime, kjo nuk do t ndodh! Un vij tek ju n nj mnyr tjetr!
    Dika e padgjuar do t ndodh, ju do ta gjeni veten t prfshir n nj prani time q sht jashtzakonisht m e vrtet se ajo q keni prjetuar kur kam jetuar pran jush fizikisht pr tre vjet.
    Un vij tek ju! Bota nuk do t m shoh m!" Bota sht botkuptim q sheh vetm interesat materiale, t verifikueshme… mir, pr botn do t jet Jezusi nj dshtim, pr botn Jezusi do t prfundoj n varr prgjithmon. “Por ju do t vazhdoni t m shihni, sepse un jetoj dhe ju do t jetoni!”
    T jetosh, si e tham, do t thot t duash. Gjithka tjetr merret me jetn biologjike, q sht nj gj e bukur, por nse un nuk arrij kt jet q sht ajo e dashuris, nuk jam plotsisht nj njeri.
    “Do t jetosh sepse je i prfshir, do t prfshihesh n jetn time, at jet q m bashkon me Atin, kjo jet do t'ju komunikohet me dhuratn e Shpirtit.
    Pra, prania ime nuk do t jet nj miqsi e jashtme, si ajo q kam prjetuar deri tani, por do t jet nj jet t bashkuar n nj mnyr t prsosur dhe t plot me mua dhe ju jo vetm q do t jeni t bashkuar me mua, por do t jeni t bashkuar dhe prfshir n jetn e Atit Qiellor”.
    Kur t mbajm parasysh kt mesazh q na la Jezusi, kt testament, ather do gj n jetn ton n kt bot ndryshon kndvshtrimin.
    Ne shohim se cili sht fati yn, jo vetm se si do t prfundoj, por far sht tani duke ndodhur n ne, ne jemi t prfshir me Krishtin n jetn e Perndis.

    Kjo sht jeta reale, gjithka tjetr sht gnjeshtr.

  6. #306
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA VI E PASHKS VITI A.

    M 14-5-2023

    LEXIMI I PAR: Vap. 8, 5-8.14-17.


    5 Kshtu Filipi zbriti n qytet t Samaris dhe filloi t predikoj Mesin.
    6 Turmat ua vinin veshin me kujdes msimeve t Filipit, sepse i dgjonin dhe i shikonin shenjat e mrekullueshme q bnte.
    7 E njmend, prej shum t djallosurish dilnin shpirtrat e ndyt duke brtitur me z t lart, shroheshin shum t paralizuar e t al.
    8 Dhe u b gzim i madh n at qytet…
    14 Kur apostujt dgjuan n Jerusalem se Samaria e kishte pranuar Fjaln e Hyjit i drguan atje Pjetrin e Gjonin.
    15 Kta zbritn atje, u lutn pr ta q ta merrnin Shpirtin Shenjt, 16 sepse ende nuk kishte zbritur mbi asnjrin ndr ta; ata vetm ishin pagzuar n Emr t Jezusit Zot. 17 Ather vun duart mbi ta dhe ata morn Shpirtin Shenjt.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    FAL PERSEKUTIMIT, UNGJILLIZIMI BN HAPA PRPARA.


    E marr tregimin nga fillim: “Filipi, nj nga t shtatt”; bhet fjal pr kta shtat burra q u caktuan pr t organizuar at q quhej shrbimi i tryezs n Jerusalem. Konkretisht, kishte nj problem n bashsin e par t krishter n Jerusalem, sepse t ashtuquajtur “helenist” ankoheshin sepse me t drejt n shprndarjen e ushqimit n at q dukej si nj bank ushqimore n favor t t vejave, vejat e tyre ishin diskriminuara, keqtraktuara, t lnpas dore.
    T dieln e kaluar, ne kemi lexuar se ky problem kishte lindur midis t krishterve t pare. N fillim, pas Ringjalljes s Jezusit, t gjith ata q ndoqn apostujt dhe krkuan pagzim ishin hebrenj, ose nga lindja ose t konvertuar n judaizm (ata q quheshin prozelit). Por tashm kishte dallime t mdha mes tyre. Midis ktyre hebrenjve, disa ishin nga vet vendi i Izraelit dhe n veanti nga Jeruzalemi dhe flisnin hebraisht n sinagog dhe aramaisht n rrug. Ata quheshin "Hebrenj". Disa tjert ishin nga ajo q quhet Diaspora, domethn vinin n Jeruzalem nga vende t ndryshme t Perandoris Romake: flisnin greqisht dhe quheshin “helenist”.
    Pr kremtimin e dits s shtuns, t shtunn n mngjes, t gjith hebrenjt, pavarsisht nse ishin br t krishter apo jo, shkonin n sinagogat ku flitej gjuha e tyre: hebrenjt shkonin n sinagogat ku flitej gjuha hebraike, helenistt nga ana e tyre shkonin n sinagogat ku flitej gjuha greke. Por pr festn e krishter, ata nga hebrenjt q ishin br t krishter u mblodhn n shtpi t veanta, dhe edhe helenistt bnin ashtu.
    Pikrisht n kuadrin e ktyre festimeve t krishtera shprtheu nj grindje e par mes ktyre dy grupeve t t krishterve, pr ndihmn q u jepej grave t veja. Dhe, pr ta zgjidhur kt problem, pr t eliminuar kt padrejtsi u caktuan shtat burra q t shrbenin n tavolina (ndoshta sot do t thoshim q t shrbenin “pr t zhgjidhur problemet e rendit material). Ky ishte teksti yn nga e diela e kaluar.


    FILIPI, I LIR, POR I LIDHUR ME INSTITUCIONIN KISH.


    Tani midis ktyre shtat burrave, Shtjefnit dhe Filipit, q ishin hebrenj, s fundmi t br t krishter helenist t zjarrt, t zjarrt dhe ndoshta t njohur si udhheqs. Ata prpiqyen t'i konvertojn t Jezusi Mesi ata judenjt q shkojn n sinagogat greqishtfolse; ktu lind nj grindje e dyt; por nuk sht m nj mosmarrveshje mes t krishterve me origjin t ndryshme; sht nj grindje shum m e rnd, midis hebrenjve helenist (domethn hebrenjve t diaspors): atyre q besojn n Jezusin e Nazaretit, Mesi, t kryqzuar, t ringjallur... dhe atyre q vazhdojn t mendojn se Jezusi ishte thjesht nj mashtrues.
    Dhe kshtu fillon persekutimi i par: hebrenjt q refuzojn t besojn n Jezu Krishtin, sulmojn vllezrit e tyre hebrenj q jan br t krishter. Shtjefni do ta paguaj me jetn e tij. Ai u denoncua nga hebrenjt helenist jo t krishter tek autoritetet n Jerusalem. Ai arrestohet, dhe ekzekutohet.
    Ky martirizim i Stjefnit nuk e qetsoi trbimin e kundrshtarve t tij; prkundrazi, ata do t sulmojn t krishtert e tjer t grupit t Stjefnit; ky persekutim i par nuk synon apostujt drejtprdrejt: Pjetrin, Gjonin, Jakobin dhe t tjert q jan pjes e grupit t Hebrenjve; synon vetm helenistt. Kshtu q apostujt e Jezusit t mos shqetsohen dhe t qndrojn n Jerusalem, duke vazhduar t praktikojn fen e tyre hebraike ndrsa predikojn n emr t Jezusit. Nga ana tjetr, nga maturia, grupi i helenistve u shprnda: ata q ishin m t rrezikuar u larguan; sigurisht, kudo q t shkojn, do t flasin pr Mesin, Jezusin e Nazaretit, Jezusin e kryqzuar dhe e ringjallur.
    Dhe kshtu, fal persekutimit, n nj far mnyr, Lajmi i Mir vrshon Jeruzalemin dhe arrin n qytetet e tjera t Judes dhe Samaris. M von do t kujtojm fjalin e fundit t Jezusit, n ditn e Ngjitjes n qiell:
    “Do t jeni dshmitart e mi n Jeruzalem, n gjith Juden, n Samarin dhe deri n skajet e dheut” (Vap. 1,8).
    Kjo sht pikrisht ajo q po ndodh: sht paradoksalisht kjo sprov, persekutimi dhe shprndarja e komunitetit, q lejon q ungjillzimi t bj hapa prpara.
    N fakt Filipi zbriti n Samari, por n vend q t fshihej atje, filloi t predikoj: Luka thot se "ai po shpallte Krishtin"; formula klasike q do t thot: ai njoftoi se Jezusi i Nazaretit u ringjall, se ai sht me t vrtet Mesia q prisnin. Nga e gjith Beslidhja e Re, Veprat e Apostujve dhe Letrat, sht e qart se dshmia e ringjalljes s Krishtit sht qendra e gjith predikimit apostolik; q do t thot se nj predikim sht i krishter vetm nse prqendrohet n ringjalljen. Por ne shohim, konstatojm pr m tepr se, n kt pun t tij t re, Filipi e tejkaloi shum shpejt misionin q i ishte besuar: fillimisht, Philipi u zgjodh t ishte nj nga t shtatt prgjegjs pr shrbimin e tryezave t t vejave n Jerusalem, n mnyr q apostujt, t dymbdhjett, t mund t vazhdojn t sigurojn lutjen dhe shrbimin e Fjals. Dhe ne e gjejm duke predikuar n Samari! Si vall, u b e mundshme kjo? E dim, duhet t’i prshtatemi nj jete t re, nj situate t re: nj mision mund t marr fytyra shum t ndryshme: jan nevojat e komunitetit q kan prparsi!.
    N t njjtn koh, ai mbetet n kontakt dukshm, me ata q ia besuan misionin e tij, pasi komuniteti i Jeruzalemit i drgon Pjetrin dhe Gjonin, t cilt shkojn tek ai pr t vrtetuar veprn e kryer nga Philipi; m duket se ktu kemi nj shembull t mir t nj ekuilibri pr t ruajtur: t ndjehemi t lir pr t inovuar n misionet tona prkatse dhe, n t njjtn koh, t mbajm lidhjen me institucionin... t mos bhemi lloj-lloj si elektrone t lira. ...
    Kjo ndodh n Samari; tani, ne e dim se sa shum Judenjt i prmonin samaritant: ata i konsideronin si heretik; sepse, pr shekuj, midis judenjve dhe samaritanve, largimi dhe prbuzja ndaj tjetrit ishin ruajtur me kujdes. Nga ana tjetr, Philipi nuk shqetsohet pr grindjet e vjetra: ai, njeriu i diaspors, sht padyshim m larg ktyre grindjeve teologjike; n do rast, fal tij, ungjilli sapo ka tejkaluar kufijt e sinagogs; n kmbim, Luka kmbngul n gzimin e samaritanve q kishin mirpritur Lajmin e Mir. Kjo padyshim bn q ne t mendojm e t kuptojm, pr nj numr pasazhesh ungjillore, se jan m t prulurit, t prjashtuarit q e kan pranuar m leht mesazhin e Jezusit.

  7. #307
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURJIS

    E DIELA VI E PASHKS VITI A

    M 14- 05 -2023.


    PSALMI: 66.


    Mbar toka le ti brohoras Hyjit,
    2 kndoni lavdis s Emrit t tij,
    lartsojeni lavdin e tij t pamas!
    3 Thuajini Hyjit: Sa t mrekullueshme jan veprat e tua!
    Pse je tejet i fuqishm,
    armiqt e tu t prkdhelin.
    4 Le t t adhuroj mbar toka e le t t kndoj,
    le tia thot kngs pr nder t Emrit tnd!
    5 Ejani e shikoni veprat e Hyjit:
    bri mrekulli shtanguese mes bijve t njerzve!
    6 Ai e shndrroi detin n terik,
    kmb e kaluan lumen
    pr kt galdojm me gzim.
    7 Ai sundon pr amshim me pushtetin e vet,
    syt e tij vrejn prmbi popuj
    q t mos ojn kok njrzit kryengrits.
    16 Ejani, dgjoni, t gjith ju q e druani Hyjin,
    do tju tregoj far i bri shpirtit tim.
    20 Qoft bekuar Hyji
    q sma hodhi posht lutjen time
    e nuk ma mohoi mshirn e vet!


    LECTIO DIVINA - MEDITIM - LUTJE


    Kemi lexuar ktu vetm nj zgjedhje shum t shkurtr midis njzet vargjeve q prbjn kt psalm 66. Por e gjith aventura e gjat e besimtarve evokohet ktu, e mbledhur n tre faza:
    Faza e par sugjerohet n vargun 6: ne dgjuam kujtimin e Eksodit: eksodin nga Egjipti me Moisiun: "Ai e ktheu detin n tok t that".
    Pastaj hyrja n tokn e premtuar nn udhheqjen e Jozueut, me mrekullin e tharjes s Jordanit: Ata e kaluan lumin n tok t that. Kur i lexojm me vmendje psalmet, habitemi me bollkun e jehons s Eksodit, i cili sht baza e prvojs s besimit t Izraelit dhe si rrjedhoj e shpress s tij.
    Faza e dyt, koha kur psalmisti kompozon kngn e tij: ai i fton bashkkohsit e tij n lutje, lavdrim dhe ndarje t prvojs s besimit: Ejani, dgjoni, t gjith ju q e druani Hyjin, do tju tregoj far i bri shpirtit tim (v.16).
    Faza e tret, e ardhmja: sht e gjith toka ajo q ftohet t hyj n lavdin e Perndis:
    Le t t adhuroj mbar toka e le t t kndoj, le tia thot kngs pr nder t Emrit tnd!
    Ejani e shikoni veprat e Hyjit: bri mrekulli shtanguese mes bijve t njerzve! (v.4-5),
    Ai sundon pr amshim me pushtetin e vet, syt e tij vrejn prmbi popuj q t mos ojn kok njrzit kryengrits (v. 7).
    Kjo nuk sht hera e par q ne kemi par lutjen e Izraelit t zgjerohet n dimensionin e gjith toks, q do t thot, natyrisht, t gjith njerzimin. Njerzit e zgjedhur gradualisht e kuptuan se ishin n nj mision pr botn dhe se ky mision do t prfundonte vetm kur t gjith popujt t bashkoheshin pr t hyr n gzimin e Perndis. Le t kujtojm, n veanti, profecit e Isais mbi mbledhjen e t gjith popujve n Jerusalem, pr shembull "Shtpia ime do t quhet shtpi lutjeje pr t gjith popujt" (Is. 56,7).
    Dhe pr m tepr, ne dgjojm ktu si nj lloj pritjeje t ksaj dite, sikur t gjith popujt t ishin tashm pjes e kortezhit t pelegrinve q ngjiten n Jeruzalem:
    " Mbar toka le ti brohoras Hyjit, kndoni lavdis s Emrit t tij, lartsojeni lavdin e tij t pamas! (v. 1-2). Tr toka prkulet para teje, kndon pr ty, kndon pr Emrin tnd. Kjo sht ende vetm nj pritje, pr fat t keq, por t dshirosh pr t ardhmen do t thot ta shpejtosh at, sepse kjo e ardhme do t realizohet vetm nse e dshirojm me zjarr: ather do t marrim mjetet pr ta realizuar at.
    Rastsisht, ne kemi vn re kmbnguljen pr fjaln "e mrekullueshme" aplikuar dy her pr Zotin n kto pak vargje!
    Thuajini Hyjit: Sa t mrekullueshme jan veprat e tua! (v. 3) dhe Ejani e shikoni veprat e Hyjit: bri mrekulli shtanguese mes bijve t njerzve! (v. 5).
    Thuaji Zotit: Sa t mrekullueshme jan veprat e tua, sa t tmerrshme jan veprat e tua! Lexohet n prkthime tjeraNse me kt nnkuptojm se duhet t'i friksohemi Zotit, padyshim q kjo sht e papranueshme dhe plotsisht n kundrshtim me zbulimin biblik t "Perndis s butsis dhe besnikris", si thot libri i Eksodit.
    Le t theksojm fillimisht se edhe n gjuhn shqipe, prdoret ndonjher kto fjal t mrekullueshme, t tmerrshme, t frikshme, me nj nuanc admirimi: kur themi pr nj atlet, pr shembull, se ai sht "i tmerrshm ose pr nj politikan q "ai sht nj debatues i frikshm", nuk sht kshtu. Frika pr t ciln flitet, sht udi prball kapaciteteve t jashtzakonshme.
    N fakt, n gjuhn biblike, fjala "e tmerrshme" ishte pjes e komplimenteve q iu drejtuan mbretit n ditn e kurorzimit t tij, pr t'i premtuar atij nj mbretrim t lavdishm, t aft pr t'u sjell siguri nnshtetasve t tij. Mbreti sht "i tmerrshm" vetm pr armiqt e tij. Dhnja e ksaj fjale ndaj Zotit sht thjesht nj mnyr pr t'i thn atij: "n fund t fundit, mbreti yn i vetm je Tl
    Kshtu ky psalm zhytet n t njjtn koh n t kaluarn, t tashmen, t ardhmen... N t kaluarn, Zoti e liroi popullin e tij nga robria n Egjipt, si thon ata; sot, ai liron n do moment ata q e lejojn t veproj; n t ardhmen sht i gjith njerzimi ai q do t lirohet prfundimisht nga Zoti nga zinxhirt e t gjitha llojeve q aktualisht e mbajn t lidhur n urrejtjet, frikrat, luftrat e tij. Prandaj, ky psalm na prezanton me at q prfaqson dimensioni historik i prvojs s besimit pr popullin hebre.

    Dhe si gjithmon, sht i gjith populli ai q sht n rrezik: n universin biblik, dimensioni kolektiv ka prparsi ndaj prvojs individuale; Q n mosh t re, fmija hebre merr pjes n kujtesn e popullit t tij: lutjet e prditshme, t shtunn, festat fetare, pelegrinazhet ngjallin nj kujtes t tr kolektive n t ciln ai hyn me nj lloj impregnimi t ngadalt. Fmija dgjon t panumrta t rriturit t kndojn lavdin e Zotit, t rrfejn "veprat e larta" t tij, si thon ata... nj dit, nga ana e tij, fare natyrshm, do t marr pishtarin; ai dgjon bindjen me t ciln pleqt e tij pohojn: "I bekuar qoft Zoti q nuk e trhoqi lutjen time dhe nuk e largoi dashurin e tij nga un"; prball tij prsrisim pa u lodhur bmat e Zotit q i liroi t part nga skllavria n Egjipt: Ai e ktheu detin n tok t that: ata e kaluan lumin n tok t that.
    Dita pr t rriturit, nga lutja e mngjesit deri n namazin e mbrmjes, duke prfshir vaktet dhe t gjitha veprimet e jets s prditshme, sht e mbushur me kt kujtim t Zotit q liron nga do robri. Duke u bashkuar me familjen e tij, vet i integruar fort n popullin e saj, fmija hebre hyn krejt natyrshm n "kujtesn" e ktij populli.

    E gjith kjo, natyrisht, presupozon nj jet t vrtet familjare, si dhe nj ndjenj shum t fort t prkatsis ndaj nj populli. Ky sht ndoshta nj nga elsat e problemeve tona n transmetimin e besimit: sht pikrisht kjo memorie kolektive q u mungon shum t rinjve tan t krishter; sepse kujtesa e nj populli nuk sht pun e kurseve t msimit fetar, sado t shklqyera t jen ato; sht shtje e jets kolektive, e riteve t prsritura, e ngopjes s ngadalt dhe ktu shohim rreziqet e individualizmit. N t njjtn koh, ne e dim se far na mbetet t bjm nse duam t'ua transmetojm besimin t rinjve tan: s pari, t mbushim gjith ekzistencn ton t prditshme familjare me kt kujtim besimi dhe s dyti, t rigjallrojm lidhjet tona me komunitetin.

  8. #308
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    .PRGATITJA E LITURGJIS

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL…VITI A

    M 21-5-2023


    UNGJILLI: Mt. 28,16-20.


    16 Ndrkaq t njmbdhjet nxnsit shkuan n Galile, n at mal, ku u kishte urdhruar Jezusi. 17 Kur e pan, e adhuruan, por disa dyshuan. 18 Jezusi u afrua e u tha: “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. 19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt! 20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJA.

    Kur arrijm n fund t nj libri, historia prfundon: jo kshtu me ungjillin.
    Kur arrim n fund t Ungjillit, fillon nj histori e re…. gjithka q ka ndodhur m par… sht nj prgatitje pr kt histori q fillon me Pashkt dhe do t prfundoj n fund t historis s njerzimit.
    Sot na paraqiten vargjet e fundit t Ungjillit sipas Mateut dhe do t vrejm se historia e Kishs fillon pikrisht nga kto vargje t fundit.
    Ndryshe nga Luka dhe Gjoni, t cilt rrfejn shfaqjet e t Ngjallurit n Jerusalem, Mateu paraqet takimin e dishepujve me t Ngjallurin n Galile.
    Para ksaj mbledhjeje t dishepujve n Galile, Mateu ua tregoi shfaqjen e t Ngjallurit grave, kur Jezusi erdhi t takonte grat q kishin shkuar te varri dhe u tha atyre: "Agalliasis" gzohuni dhe
    “ato u afruan, e prqafuan dhe e adhuruan. Ather Jezusi u tha: “Mos kini frik! Shkoni e lajmroni vllezrit e mi t shkojn n Galile. Atje do t m shohin” (28, 9-10)
    Shkoni e lajmroni vllezrit e mi!
    T bukura jan kto fjal: “Vllezrit e mi”: kta dishepuj e braktisn, e mohuan, por thot Jezusi pr ta: “Vllezrit e mi” le t shkojn n Galile, atje do t m shohin".

    Ne menjher pyesim veten, pse n Galile?
    Sepse do ta shohin n mal, dhe pastaj… cili sht mali? Le t dgjojm:
    “Ndrkaq t njmbdhjet nxnsit shkuan n Galile, n at mal, ku u kishte urdhruar Jezusi. Kur e pan, e adhuruan, por disa dyshuan” (v.16-17).
    Njmbdhjet dishepujt shkuan n Galile: ata jan njmbdhjet, duhet t jen 12: sht nj grup i plagosur. Juda u largua: ai ndoshta mendoi se Jezusi ishte i rrezikshm pr fen dhe pr jetn e popullit t tij. Juda i kishte ushqyer bindjet e veta, duke dgjuar fjalimet, dhe msimet e Jezusit, e duke par veprat e tij dhe kisht filluar t ndrronte nj t ardhme t lavdishme t parashikuar dhe t supozuar t lavdishm, por n fund fare u ndjeu i zhgnjyer dhe ua dorzoi Jezusin autoriteteve fetare.
    Por edhe t tjert nuk kan qen modele besnikrie dhe pr kt arsye jemi prball nj grupi t karakterizuar nga dobsi, frik, paaftsi pr t kuptuar dhe ndjekur Mjeshtrin. E pra, ky sht komuniteti t cilit i Ringjalluri i beson misionin pr t ndryshuar botn: nj grup shum i brisht, i dobt.
    Kisha q n fillim ka qen nj komunitet i till, i prbr nga njerz pa dyshim t dashuruar me Jezusin, por edhe shum t dobt, frikacak, q e mohojn mjeshrin, besimtar po, por edhe pak t vendosur dhe plot me dyshime. E mir, si kta t njmbdhjet jemi edhe ne. Kta t njmbdhjet tani shohin dritn e t Ngjallurit dhe ktu na msohet se si duhet t na hapen edhe syt, sepse nse nuk e shohim t Ngjallurin nuk bjm zgjedhjen q t behemi ata njerz q Ai dshiron: t fort, t lumtur, t pasionuar pr punn q ai u beson atyre.
    Para s gjithash… cili sht vendi ku zhvillohet kjo prvoj e takimit me t Ngjallurin?
    Ungjilltart e tjer thon se ky vend ishte Jeruzalemi. Por ktu Mateu nuk u paraqet si nj gazetar q shkruan lajmet e dits , as si nj historian e ditve tona: ai po mson, tregon se si mund ta shohim t Ngjallurin.
    Para s gjithash, ne duhet t shkojm n Galile.

    far do t thot?
    Galilea sht vendi ku dishepujt takuan Jezusin pr her t par dhe m pas qndruan me t pr tre vjet, sepse praktikisht e gjith jeta publike e Jezusit u zhvillua rreth atij liqeni n Galile. Pikrisht aty Jezusi tregoi fytyrn e vrtet t Zotit, fytyrn e nj njeriu t suksesshm, t birit t Perndis, njeriu t pashm.
    Epo, Galilea kujton gjith kt prvoj q patn dishepujt: nse dikush nuk e ka kt prvoj me Jezusin, nse nuk mendon se fytyra e tij sht fytyra e Zotit dhe se fytyra e tij sht fytyra e nj njeriu t suksesshm, nse nuk bn kt hap t par, nuk arrin t shoh at t Ngjallur.
    Dikush krkon prova q Jezusi sht i Ngjallur, ather do t shkoj pr t par, pr t kuptuar dika m shum rreth tij, n Ungjill.
    Jo, nuk sht nj metod e prshtatshme. Fillimisht duhet t nisemi nga Galilea, nga njohja e ktij Jezus q gjat tre viteve u paraqiti n at vend, predikoi dhe shroi atje shum njerz duke kryer misionin e vet.
    Pastaj nuk mjafton t shkosh n Galile, sepse pr t njohur kt Jezus nga Nazareti duhet t ngjitesh n mal. Aty e bn takimin me t Ngjallurin, q nuk e sheh dot, n fush, e duhet t ngjitesh n mal. Nuk thot n ndonj mal por n malin e rendsishm pr t dhe q ai e vuri n dukje, e bri t fanshm, n malin e lumturive.

    Dhe cili sht mali q ai vuri n dukje? Ungjilltari Mate, qysh n fillim t Ungjillit t tij, ua paraqiti neve tkt mal, n t cilin Jezusi i on t gjith ata q duan t din propozimin e tij pr t formuar njerz t vrtet: sht mali i lumturive. Pasi ti e njohe Jezusin dhe gjithka ai tha dhe bri, duhet t bsh zgjedhjen, duhet t shkosh n at mal, domethn duhet t pranosh propozimin q bri Jezusi q t bhemi njerz t suksesshm, me t vrtet t prfunduar dhe t realizuar mir.
    Un besoj se shum mendojn ende, se fillimisht duhet t krkojm prova se Jezusi sht Ngjallur, dhe m pas n do t ngjitemi n Malin e Lumturive t Tij, domethn... Do ta pranojm propozimin e tij.
    Jo. sht e kundrta. Fillimisht pranohet projekti i jets i shpallur nga Jezusi n lumturit e tij, propozimi i tij t jets q sht “t duam njri-tjetrin si ai na ka dashur ne”, t japim gjithka si bri ai dhe vetm ather mund t shohim se kushdo q i mirpret kto lumturi q mishroi Jezusi, e se kushdo q i prngjan Jezusit, hyn n mbretrin e tij, n lavdin e tij.
    Nse pretendojm ta shohim n lavdin e tij, por nuk e kemi pranuar ofertn e tij, nuk jemi ngjitur n mal. Nuk do ta shohim kurr t Ngjallurin.
    N thelb sht sikur ndodh n marrdhniet e t dashuruarve... vajza nuk duhet paraprakisht t humb koh duke arsyetuar, menduar nse jeta e saj, me at t ri, sigurisht do t jet e lumtur. Jo, n mnyr t arsyeshme s pari, ajo duhet t bj zgjedhjen e saj; n fund do t shoh se zgjedhja ishte e mir.

    Pasi ta kemi br kt zhgjedhje, nse nuk ngjitemi n mal, syt do t mbeten gjithmon t mbyllur, ose m mire do t’i hapim vetm mbi t mirat e ksaj bote, pas t cilave prandaj do t kapemi, t cilat krkojm t’i grumbullojm, dhe kshtu nuk do t mund t drejtohemi kah t mirat t vrteta pr ta par lumturin e atij q na i ka dhn ato t mira.
    Q n fillim n duhet t’i drejtojm syt nga t mirat q neve u ofrohen, dhe m pas ne i hapim syt. Ja, atyre dishepujve q sigurisht jan ngjitur me shum vshtirsi, Jezusi u shfaqet, ata e shohin at dhe e adhurojn.
    Ka nj folje shum domethnse n greqisht: "blepo". Kjo folje flet pr nj vshtrim material, toksor, q ne t gjith e kemi. Por n greqisht ka edhe nj folje tjetr, folja: "Orao": domethn pasi kan ngjitur at mal, syt e tyre hapen gjer dhe shohin realtetin e tr, edhe prtej pamjes toksore t prekshme nga organet shqisore, dhe njohin se n Jezusin sht e vrteta, pr Perndin dhe pr njeriun.
    Megjithat, menjher, pas shfaqjes s Jezusit, ata kapen nga dyshimet.

    far kuptimi kan kto dyshime?
    Mendoj se jemi pak t habitur nga kta dyshime, sepse pyesim veten: si mund t dyshonin nga momenti q e kishin t Ngjallurin aty prball? E kishin t Ngjallurin nn sy?
    Le t kemi kujdes, sepse Mateu nuk tregon nj fakt material: ringjallja nuk vrtetohet nga shqisat. Shikimi q sheh t Ngjallurin, sht ai i besimtarit, i atij q u ngjit n mal, sht nj vshtrim i dhn nga dikush q tashm ka pranuar Lumturit e Mjeshtrit.

    far nnkuptojn kta dyshime?
    Do t’i shtyn njerzit ta ndjekin Jezusin apo jo? Jan lkundjet n besim, duhet t'i kemi parasysh.
    Dhe Jezusi nuk kujdeset pr dyshimet tona, ata jan t natyrshme dhe shkojn s bashku me besim.
    Ajo q shqetson, ndoshta jan sigurit, q lindin nga bindja q kemi arsyen, q zotrojm aftsi q quhen arsye dhe racionalitet, edhe n zgjedhjen e besimit.
    sht nj bindje e rrezikshme! N fakt nuk kemi n dor racionalitetin, por arsyeshrin. Ringjallja e Krishtit apo besimi yn nuk mund t provohen nga arsyeja ose nga racionaliteti dhe kshtu, kur i kemi kto siguri, q kan burimin e tyre n besimin, shpesh gabimisht prfundojm n dshirn pr t'u imponuar frikn t tjerve, edhe kur na bhen pyetje, t cilat jan t arsyeshme, ose na tregojn disa dyshime sepse kan frik se kto sigurit do t shemben. Ather shembja e ktyre sigurive na on n fanatizmin. Duhet t kemi frik nga kto siguri q na ojn n fanatizm, dhe jo nga dyshimet dhe pyetjet q jan t arsyeshme, pr t cilt pritet nj prgjgje e arsyeshme!
    Por do t thoja gjithashtu se ka siguri t tilla edhe n ata q shpallim me krenari ateizmin e tyre dhe kto siguri jan gjithashtu shqetsuese, sepse jan smundje t shprtit q lejojn q njerzit t qetsohen, t dorzohen n nj indiferentizm dhe n nj relativizm q e paralisojn inteligjencn. “Tashm un i kam bindjet e mia: ajo q ka rndsi sht ajo q shoh, q mund t verifikoj personalisht me ndihmn e shkencs. Nuk m intereson asgj tjetr dhe nuk i bj m vetes dyshime, pyetje q m shqetsojn kot e t m ojn n krkimin e dhembshuris”. Nj kuptim i till t jets dhe madje kto siguri t ojn, si t mparshmet, n agresion, n fanatizm.
    Un do t thosha… lum ata q kan dyshime, q jan gjithmon n krkim t t vrtets, q jan besnik, t ndershm, t sinqert dhe ata q m pas krkojn dhembshurin, t vrtetn, nuk ngopen me shpjegime t brishta, me klishe si “t gjith mendojn kshtu”… Dyshimet e sinqerta t ojn gjithmon n krkim. Por i Ngjalluri gjithsesi na takon dhe na do ashtu si jemi, nuk mund t jemi ndryshe, jemi njerz besimpak q e krkojm dhe i besojm. Po, por jo deri n prsosmrin… vetm deri n at pik t caktuar sipas msimeve q fitojm nga dyshimet e ktyre dishepujve t par. Ne e rizbulojm kt prpjekje pr t besuar, q sht njerzore, q sht e jona, prpjekje q mund t na udhzoj n at besim, q na hap dern e nj jet t re. Ne prulemi prpara Zotit, por me shum hezitime dhe tani ndjejm misionin e madh q i Ringjalluri u beson ktyre dishepujve q jemi ne, dishepuj me pak besim.
    Jezusi u afrua e u tha: “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt! Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!” (28, 18-20).
    I Ngjalluri u afrohet ktyre njmbdhjetve sepse dshiron t'u tregoj atyre fytyrn e vrtet t Perndis. Zoti q njerzit kishin imagjinuar, ishte nj Zot i largt, nj Zot i ashpr, ai nguli frik. Jezusi nuk ishte si ata: ai u afrohet sepse dshiron t’ua tregoj neve fytyrn e vrtet t Zotit, dhe kjo afrsi sht gjithashtu skandaloze, sepse na prish t gjitha “besimet” q kishim pr t. Zoti i krishter sht nj Zot q i plqen t jet pran njeriut, q rrzon t gjitha pengesat q i ndajn njerzit nga Ai.
    Le t kujtojm se si u ndrtua tempulli n Jeruzalem: kishte nj sr pengesash q bnin t pamundur q njerzit ta shinin fytyrn e Zotit q, mendohej dhe besohej, jetonte n tempullin e Jeruzalemit.
    Le t kujtojm q t gjith mund t hynin n gardhin e tempullit, por pastaj kishte nj penges q bllokonte pagant - Prtej ksaj hyjn vetm hebrenjt; por menjher pas ksaj, kishte nj penges tjetr q bllokonte grat, t cilat nuk mund t vazhdonin drejt shenjtrores: kjo ishte nj privilegj pr burrat; pastaj nj penges tjetr: as burrat nuk mund t hynin n shenjtrore, por vetm priftrinjt. Nj tjetr penges, velloja e tempullit gjithashtu i bllokonte priftrinjt. Vetm kryeprifti, nj her n vit, n ditn e Yom Kipur, hynte atje me nj frik t till, sepse ideja ishte gjithmon ajo e nj Zoti t largt dhe t ashpr.

    Epo, n Pashk t gjitha kto pengesa u shembn.
    Tani ne mund t sodisim fytyrn e Zotit, nuk ka m asnj perde q na pengon ta shohim at, sepse ai i afrohet secilit prej nesh, ktij komuniteti dishepujsh dhe ky Zot megjithat bhet i pakndshm sepse bhet i varfr, jo i pasur si ne e imagjinonim: at t cilit njerzit duhej t'i jepnin dika.
    Jo. Ai sht i varfr sepse jep gjithka dhe kjo ua prish neve gjith imazhin ton pr Perndin, sepse nse ai sht i varfr, ne duhet ta bjm veten t varfr. Nse mbajm prapa dika, nuk jemi fmij t ktij Zoti, q sht i gatshm t fal edhe mkatart m t kqij, sht gjithashtu i gatshm t duroj t gjitha mediokritetet tona.
    A na do ai ashtu si jemi dhe far u thot ktyre t njmbdhjetve? “M sht dhn e gjith pushteti”: sht ai bir i njeriut pr t cilin flitet n kapitullin shtat t profetit Daniel, kur Ati Perndi i jep ktij biri t njeriut nj mbretri universale.

    Por far fuqie sht ajo q u dorzua Jezusit? Jo at q donte t'i jepte atij i ligu, q ofronte fuqi dhe pushtet t ksaj bote. E vetmja fuqi q ka Zoti, sht t jap jet, t jap jet. Jezusi ka hequr dor nga t gjitha fuqit e ksaj bote, sepse ato e kundrshtojn jetn hyjnore, q sht dashuri (Zoti shte dashuri), q u shfaq n Jezusin e Nazaretit. Ai “Nuk ngjall frik, nuk e shtyp njeriun, nuk e poshtron njeriun. Ai i afrohet njeriut vetm sepse do q njeriu t jetoj”. Jetoni jetn tuaj dhe jini t lumtur!
    Si e realizon ai kt fuqi q i sht besuar pr t dhn jet nprmjet ktyre t njmbdhjetve?Ai u thot atyre tani se far jan thirrur t bjn dhe gjja e par q ai thot sht t shkojn… t shkojn n t gjith botn. sht nj folje lvizjeje, sht edhe lvizje fizike, duhet t lvizin pr t shkuar e pr t'u lajmruar t gjith popujve.
    Por nuk sht vetm nj lvizje fizike q ata duhet t bjn: ata duhet t dalin nga t gjitha traditat e tyre, besimet e tyre, t dalin t takojn njerz, t cilve duhet t'ua dorzojn at jet q Jezusi erdhi pr t sjell n bot.
    Dhe far duhet t bjn konkretisht? Nj mision i trefisht u dorzohet ktyre njmbdhjetve, q jemi ne!
    Gjja e par: "Bni dishepuj nga t gjitha kombet", bni dishepuj...”.
    Dhe kush ishin dishepujt n kohn e Jezusit?
    Ishin ata q msuan nga Mjeshtri dhe e ndoqn at: ne jemi gjithmon dishepuj, vetm dishepuj: Vetm Jezusi sht msuesi dhe Mjeshtri. Ne jemi t ftuar t sigurohemi q t gjith njerzit t vijn te ky Mjeshtr i vetm q sht Krishti. Dishepujt nuk shkuan tek Jezusi vetm pr t msuar, por edhe jetuan me Msuesin.
    Kta t njmbdhjet jan drguar n bot, pr t siguruar q t gjith njerzit t mund t arrijn shkolln e ktij Mjeshtri, dhe t jetojn pran tij, t ken prvojn e t qenit me t: ata duhet t shkojn te t gjith popujt, t gjitha kombet, kombet pagane jan t prmendur, ata q n mentalitetin e kohs ishin m t largt nga Zoti.
    Dhe pr hebrenjt kjo ishte e padgjuar: Mesia i pritur duhej t nnshtronte t gjitha kombet pagane, t'i nnshtronte, t'i skllavronte dhe t'i shfrytzonte. Izraeli nuk e kishte kuptuar domethnien e zgjedhjes s tyre, e cila nuk sht nj privilegj pr t'u mburrur.
    Izraeli nuk ishte zgjedhur para paganve pr t'u lavdruar n eprsin e tij, por pr t'u shrbyer t gjitha thirrjeve, t cilat kurr nuk jan dhe nuk do t jen superiore ndaj t tjerve, por gjithmon t jen n shrbim t t tjerve dhe Izraeli ishte zgjedhur pr t qen n shrbim t popujve pagan t cilve duhej t'u sillte bekimet e premtuara pr Abrahamin.
    Le t kujtojm at q Perndia i kishte thn Abrahamit: "Tek ti do t bekohen t gjitha familjet e toks".
    Kjo sht detyra e madhe, msioni i madh i Izraelit: t'u sjell kto bekime t gjitha kombeve pr t gjith njerzit. Misioni tani kryhet nprmjet t njmbdhjetve q, e prsris, jemi ne!
    Detyra e dyt: pagzoni. Nuk do t thot q thirren t drgohen pr t administruar sakramentin e pagzimit. Kjo sht padyshim e rndsishme, por far do t thot t pagzosh t gjith kta popuj "n emr t Atit, t Birit dhe t Shpirtit"?.
    Termi grek "Baptizo" do t thot: “t zhytesh”.
    Ka dy folje n greqisht q do t thon: “t zhytesh”: nj Bapto dhe nj tjetr Baptizo.
    Bapto do t thot “t zhytesh” dhe m pas “t nxjerresh”, si kur lahet nj pjat.
    Bapto: zhytet pjata n filxhan dhe pas nj koh t caktuar, nxjrret.
    Baptizo do t thot “t zhytesh” dike n uj e ta lesh atje nn ujin: at q bjm kur prgatisim turshi: i “pagzojm” n uthull, domethn i lm nn uthull.
    Kjo sht ajo q ne jemi thirrur t bjm: t mos kryejm thjesht nj rit pagzimi, q sht shum i rndsishm dhe q sht nj shenj zhytjeje n jetn e Trinis. Kushdo q pagzohet n Trinitet prfshihet n kt jet dashurie, q sht vetm dashuri, q sht ajo e Perndis, q sht Ati Biri dhe m pas kjo zhytje kremtohet me at shenj, me at rit q sht ai i pagzimit.
    Dhe misioni i tret; msoni t vzhgoni gjithka q ai msoi, dhe pr kt arsye misioni nuk sht t predikojm doktrina t reja, por t zbulojm fytyrn e Zotit dhe fytyrn e njeriut, q kemi par n Jezusin e Nazaretit dhe pr kt arsye bhet fjal pr t msuar nj praktik.
    far duhet t praktikojm?
    At q ai msoi: urdhrimet e tij.
    Ky urdhrim sht ai i dashuris.
    Si sht ajo q mson, si sht ajo q strvitesh? Me fjal m t qarta: ajo q tha Jezusi, duhet t shpallet, por kjo shpallje bhet prmes jets s ktyre njerzve: pr shembull kur nj pagan takon nj t krishter t vrtet, njoftimi i Lajmit t mir bhet prmes personit t tij.
    Le t kujtojm at q thot Pjetri, n letrn e par, kapitulli i dyt: ai thot: " 11 Fort t dashur, ju lutem q, si t huaj dhe si shtegtar t’u ruheni lakmimeve t mishit dhe t gjakut, t cilat bjn luft kundr shpirtit. 12 Sjellja juaj mes paganve t jet shembullore q, pikrisht pr ato gjra n t cilat ju shpifen si t ishit keqbrs, kur t’i shohin veprat tuaja t mira, t’i japin lavdi Hyjit n Ditn e Ardhjes s tij” (1Pt. 2, 11-12).
    N tekstin grek, fjala q prkthehet n ship me fjaln shembullore sht kale, dhe shprehja q prkthehet n shqip “t’i shohin veprat tuaja t mira” sht n greqisht “ek ton kalon ergon epopteuontes”: fjalt kale dhe kalon ergon…duhej t pktheheshin m mir me fialn shqipe “e bukur” dhe “veprat e bukura”, pra si m posht:
    T dashur, qoft e bukur sjellja juaj midis paganve, q ndrsa ata t shpifin, si kriminel, duke par veprat e tua t bukura, t'i japin lavdi Zotit".
    Jeta sht e bukur, bukuria sht e parezistueshme nse i krishteri e shpall me jetn e tij.
    T gjith ata q e shohin, thon: ai sht nj burr i pashm, q pasqyron bukurin q shklqen n fytyrn e Jezusit t Nazaretit. Kshtu jemi thirrur ta bjm kt shpallje t nj jete krejtsisht t re, t nj njerzimi t ri. Ungjilltari Mateu ua kujton neve edhe at q tha Jezusi: ju jeni drita e bots - u tha dishepujve - drita juaj le t shklqej para njerzve, n mnyr q duke par veprat tuaja t bukura (ato gjithmon prkthehen me fjal “me t mira”, por jo, vepra t bukura) t japin lavdi Zotit”.
    Jan kto vepra t bukura q shpallin njeriun e ri q ka lindur, njeriun e ri n bot dhe prandaj Jezusi u thot ktyre dishepujve, na thot t gjithve: ndjehuni prgjegjs pr jetn, lumturin dhe shptimin e vllezrve tuaj.

    Prfundimi i Ungjillit sipas Mateut sht nj fraz mahnitse e t Ngjallurit: "Un jam me ju gjithmon, derisa t prmbushet epoka e tanishme, deri n fund t historis njerzore".
    Ai do t jet gjithmon me ne. Kshtu Zoti nuk sht larg, por sht gjithmon pran nesh.
    Sot sht Dita e Ngjitjes. Ne kemi parasysh imazhin e Ngjitjes, si paraqitet n Veprat e Apostujve nga Luka dhe gjithashtu n prfundim t Ungjillit sipas Markut.
    Ata prdorn nj imazh, t kuptueshm n botn heleniste, d.m.th. Zoti banon n parajs dhe pr kt arsye hyn n lavdin e Zotit dhe prfaqsohet me kt imazh duke u ngjitur n qiell.
    Ungjilltari Mateu ua paraqet neve ngjitjen e Jezusit, domethn hyrjen e Jezusit n lavdi, jo si nj ngjitje n parajs, por me nj zbritje me kt bashksi dishepujsh pr t hyr n bot dhe pr t paraqitur me ta fytyrn e re dhe t bukurn e Zoti, fytyrn e bukur e njeriut t suksesshm, e njeriut q sht bir i Zotit.

  9. #309
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL…VITI A

    M; 21-5-2023.


    LEXIMI I PAR: Vap. 1, 1-11.


    1 N librin e par, o Teofil, fola pr gjithka q Jezusi bri dhe msoi q prej fillimit
    2 e deri n ditn kur u ngrit n qiell, pasi u dha porosit apostujve, t cilt i pati zgjedhur nprmjet Shpirtit Shenjt.
    3 Ai, pas mundimit t vet, me shum prova ua vrtetoi apostujve se ishte i gjall duke u shfaqur pr dyzet dit para tyre dhe duke u folur pr Mbretrin e Hyjit.
    4 Dhe, njher, ndrsa po hante buk bashk me ta, u urdhroi t mos e ln Jerusalemin, por ta presin Premtimin e Atit: “At q dgjuat prej meje:
    5 Gjoni ka pagzuar me uj, ndrsa ju, pas pak ditsh, do t pagzoheni me Shpirtin Shenjt.”
    6 Tani, ata q ndodhn bashk me t, e pyetn: “Zotri, a thua do ta riprtrish n kt koh mbretrin e Izraelit?”
    7 Ai iu prgjigj: “Nuk sht puna juaj ta njihni kohn dhe momentin q Ati ia ka prcaktuar pushtetit t vet.
    8 Por ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots.”
    9 Dhe, kur i tha kto fjal, ndr sy t tyre, u ngjit n qiell dhe nj re menjher ua zuri para syve t tyre.
    10 Dhe, ndrsa ata me ngulm shikonin se si ai ngritej n qiell, ia behn dy njerz t veshur me petka t bardha, zun vend para tyre
    11 dhe u than: “O burra galileas, pse rrini kshtu duke shikuar kah qielli? Ky Jezus, q prej jush u ngrit n qiell, do t kthehet pikrisht kshtu, si e pat se shkoi n qiell!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIM -LUTJA


    NGA JERUSALEM DERI N SHKAJIN E TOKES.


    Jemi n fillimin e Veprave t Apostujve: vargjet e para e bjn lidhjen me Ungjillin e Luks, drejtuar edhe nj far Teofili; sepse askush nuk dyshon se Veprat e Apostujve dhe Ungjilli i Luks jan t t njjtit autor; njri fillon aty ku mbaron tjetri, pra me rrfimin e Ngjitjes s Jezusit, edhe nse kto dy tregime nuk prputhen saktsisht. Libri i par, ungjilli, raporton misionin dhe predikimin e Jezusit, i dyti i kushtohet misionit dhe predikimit t Apostujve, prej nga vjen emri i tij "Veprat e Apostujve".
    Mund ta shtyjm pak m tej paralelen: ungjilli fillon dhe mbaron n Jerusalem, qendrn e bots hebraike dhe e Beslidhjes s Vjetr; Veprat fillojn n Jerusalem, sepse Beslidhja e Re merr vazhdimin e Beslidhjes s Vjetr, por ato prfundojn n Rom, udhkryqin e t gjitha rrugve t bots s njohur n at koh: Beslidhja e Re tani e tutje shkon prtej kufijve t Izraelit. Pr Lukn, sht e qart se ky zgjerim sht fryt i Shpirtit Shenjt; ai sht vet Shpirti i Jezusit dhe ai do t jet frymzimi i Apostujve, q nga Rrshajt e tutje, n nj mas t till q Veprat e Apostujve shpesh quhen "Ungjilli i Shpirtit".
    Dhe ashtu, si Jezusi e kishte prgatitur veten pr misionin e tij, pr dyzet ditt n shkrettir pas pagzimit t tij, kshtu ai nga ana e tij e prgatit Kishn e tij pr dyzet dit: "Pr dyzet dit ai iu shfaq atyre dhe u foli atyre pr mbretrin e Perndis”. Gjat nj vakt t fundit, ai u jep atyre udhzimet e tij: nj urdhr, nj premtim, nj mision.
    Urdhri sht pothuajse befasues: “prisni dhe mos lvizni”: “…u urdhroi t mos e ln Jerusalemin, por ta presin Premtimin e Atit: “At q dgjuat prej meje: Gjoni ka pagzuar me uj, ndrsa ju, pas pak ditsh, do t pagzoheni me Shpirtin Shenjt” (v. 4-5). Fakti q premtimet e Atit u realizuan n Jeruzalem sigurisht q nuk i habiti t njmbdhjett q ishin t gjith judenj: i gjith predikimi i profetve i dha Jeruzalemit nj rol mbizotrues n prmbushjen e planit t Perndis: mjafton t kujtosh Isain:
    " 1 Ngrihu, shklqe, se po vjen drita jote,
    mbi ty po lind Lavdia e Zotit!
    2 Sepse tokn po e mbulon terri
    dhe nj errsir e madhe popujt,
    kurse mbi ty, drit bn Zoti
    e Lavdia e tij mbi ty, do t shihet!
    3 N dritn tnde, do t ecin popujt
    edhe mbretrit, n lindjen e shklqimit tend” (Is, 60, 1-3).
    Ose prsri:
    “1 Pr shkak t Sionit un nuk do t hesht,
    pr shkak t Jerusalemit s’do t’i jap vetes pushim
    derisa drejtsia e tij t dal porsi drita,
    e shptimi i tij t mos ndizet si llamba!
    2 T gjith popujt do ta shohin drejtsin tnde,
    t gjith mbretrit lavdin tnde;
    do t quhesh me nj emr t ri,
    q do ta caktoj goja e Zotit” (Is. 62, 1-2).



    DO T JENI DSHMITART E MI.

    Luka sqaron prmbajtjen e premtimit: “Gjoni ka pagzuar me uj, ndrsa ju, pas pak ditsh, do t pagzoheni me Shpirtin Shenjt” (v.5). Edhe kjo ishte e njohur pr apostujt; ata kishin parasysh fjalin e profetit Joel:
    “E pas ktyre:
    Do ta ndikoj Shpirtin tim
    mbi do njeri
    e do t bhen profet bijt e bijat tuaja,
    pleqt tuaj ndrra do t shohin,
    djelmoshat tuaj do t ken vegime” (Gl. 3, 1).
    Dhe gjithashtu at t Zakarias:
    "N at dit do t jet kroi rrjedhs pr shtpin e Davidit e pr banort e Jerusalemit pr larje t mkateve e t papastrtive ... “Mbi shtpin e Davidit e mbi banort e Jerusalemit do ta ndikoj shpirtin e hirit e t lutjes, e ata do t’i drejtojn syt kah un. Do ta vajtojn at q e shporuan si vajtohet djali i dshirit, do t gjmojn mbi t si bhet gjma mbi djalin e parlindur” (Zk. 13,1; 12,10).
    Ose prsri n Ezekiel:
    "Ather do t zbraz mbi ju nj uj t pastr dhe do t pastroheni nga t gjitha ndyrsit tuaja. Do t’ju pastroj nga t gjith idhujt tuaj! Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do t’ju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia. Un do t sprkas uj t pastr mbi ju dhe ju do t pastroheni...Un do t vendos nj frym t re brenda jush...Un do t vendos shpirtin tim brenda jush" (Ez 36,25-27).
    Pyetja e apostujve: “Zotri, a thua do ta riprtrish n kt koh mbretrin e Izraelit?” (v.6), prandaj nuk sht i paprshtatshme; tregon se ata e kan kuptuar mir se ka zbardhur dita e famshme e Zotit. Prgjigja e Jezusit nuk duhet t na habis as ne; sepse Perndia krkon bashkpunimin e njerzve pr t realizuar projektin e tij; shptimi i Perndis ka ardhur fal Jezu Krishtit, njerzve u mbetet liria pr t hyr n t; pr kt ata ende duhet ta din at; pra misioni dhe prgjegjsia e Apostujve. Shpirti u jepet atyre pr kt: “…ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju” (v. 7). Ju do t merrni forc kur Sjpirti Shenjt t vij mbi ju; ather do t jeni dshmitart e mi. Kjo do t thot se ndrmjet dhurats s Shpirtit dhe ardhjes prfundimtare t Mbretris, ka nj vones q sht koha e dshmis: nj vones q sht aq m e gjat sa sht shtja pr t'i uar lajmet mbar njerzimit. “dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots” (v.8).
    Libri i Veprave t Apostujve ndjek pikrisht kt plan. Ashtu si n mngjesin e Pashkve, dy burra me rroba t bardha i kishin shkputur grat nga soditja e tyre duke u thn atyre: “Pse e krkoni t Gjallin ndr t vdekur? Ai s’sht ktu! U ngjall! Le t’ju bjer n mend ka ju pati thn kur ishte n Galile: ‘Duhet ‑ thoshte ai ‑ q Biri i njeriut t’u dorzohet njerzve mkatar; ta kryqzojn dhe t tretn dit t ngjallet!’“ (Lk. 24,5-7).
    Kshtu n ditn e Ngjitjes n qiell, dy burra me rroba t bardha luajn t njjtin rol me Apostujt: “O burra galileas, pse rrini kshtu duke shikuar kah qielli? Ky Jezus, q prej jush u ngrit n qiell, do t kthehet pikrisht kshtu, si e pat se shkoi n qiell!”
    Galileas, pse qndroni atje duke par qiellin? Jezusi q u ngrit n qiell nga ju, do t vij n t njjtn mnyr si e pat t shkoj n parajs. Ai do t kthehet, ne jemi t sigurt pr kt, prandaj themi n do Eukaristi: “Do t jemi t sigurt prej do turbullimit duke pritur shpresn e lume: ardhjen e Zotit ton Jezu Krishtit”.


    REJA, SHENJ E PRANIS S MISTERSHME T ZOTIT.

    “Dhe, kur i tha kto fjal, ndr sy t tyre, u ngjit n qiell dhe nj re menjher ua zuri para syve t tyre”.
    - Reja sht n Bibl shenja e dukshme e pranis s Zotit (pr shembull gjat kalimit t Detit t Kuq (Eks 13,21), ose gjat Shndrrimit t Krishtit (Lk 9,34). Reja fsheh Jezusin n syt e njerzve: q do t thot se ai ka hyr n botn e Perndis. Ai mbaron me ne nj mnyr t caktuar t pranis trupore, t dukshme, pr t inauguruar nj mnyr tjetr, shpirtrore, t pranis s tij.
    - Duhet t pranojm iden se sht e pamundur t rindrtohet saktsisht ajo q ndodhi midis Ringjalljes s Jezusit, nats s Pashkve dhe dits q ai la apostujt e tij prgjithmon pr t'u kthyer tek Ati. Le t fillojm me tregimet e Luks: midis Ungjillit t Luks dhe Veprave t Apostujve t t njjtit Luk, t dy tregimet jan mjaft t ngjashme: largimi i Jezusit ndodh afr Jeruzalemit pasi Ungjilli flet pr Betanin dhe Veprat e Apostujve flasin pr Malin e Ullinjve; dhe n t dy tekstet Luka sqaron se Jezusi i udhzoi dishepujt e tij t mos largoheshin nga Jeruzalemi derisa t kishin marr Shpirtin Shenjt. Mosprputhja e vetme midis dy tregimeve t Luks ka t bj me vonesn: n Ungjill duket se largimi i Jezusit ndodhi pikrisht n mbrmjen e Pashkve: pas shfaqjes s dishepujve t Emausit, ata u kthyen n Jeruzalem pr t'u treguar gjithka njmbdhjet Apostujve; dhe pikrisht ndrsa ata po flisnin t gjith bashk, u shfaq Jezusi, kaloi pak koh me ta duke u shpjeguar Shkrimet; pastaj i oi n Betani dhe aty u zhduk prgjithmon nga syt e tyre.
    Ndrsa n Veprat e Apostujve, Luka specifikon se midis Pashkve dhe Ngjitjes n qiell kishte nj koh prej dyzet ditsh; dhe prandaj jemi msuar ta kremtojm festn e Ngjitjes, vetm dyzet dit pas Pashkve.
    N ungjijt e tjer, nuk gjejm pothuajse asgj pr kt tem: pr shembull, te Mateu, nuk ka fare tregim pr Ngjitjen n qiell; ai rrfen vetm nj shfaqje t Jezusit pr dy gra (Maria e Magdals dhe Maria tjetr) q kishin shkuar te varri dhe nj shfaqje te dishepujt n Galile, gjat s cils ai u tha atyre kt fjali q ne e dim mir:
    "Jezusi u afrua e u tha: “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt! Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!” (Mt 28,18-20).
    Gjoni, nga ana e tij, tregon m gjersisht disa paraqitje t Jezusit t ringjallur, nj pr Marin e Magdals dhe tre t tjera pr dishepujt e tij, e fundit prej t cilave n brigjet e liqenit t Tiberiads; por nuk tregon asgj pr Ngjitjen. Sa i prket Markut, ai rrfen shfaqjen e Jezusit te Maria Magdalan, pastaj te dy dishepuj q po shkonin n fshat dhe n fund te Njmbdhjet Apostujt. T Njmbdhjett Jezusi i drgon t predikojn ungjillin n mbar botn dhe Marku e prfundon ungjillin e tij duke thn:
    “Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit”. (Mk 16,19).
    Kto dallime mes ungjijve dshmojn se detajet q ata na japin nuk synojn realitetin historik ose gjeografik: Mateu ka arsyet e tij pr t folur pr Galilen, ashtu si Luka ka arsyet e tij pr t insistuar n Jerusalemin.
    Sepse aty Jezusi u tha atyre t prisnin dhuratn e Shpirtit Shenjt: Ungjilli i Luks prfundon me kt udhzim t fundit nga Jezusi:
    " Dhe, ja, un do ta drgoj mbi ju Premtimin e Atit tim. Qndroni, prandaj, n qytet derisa t visheni me Fuqin prej s Larti” (Lk 24,49).

  10. #310
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL . VITI A

    M 21-5-2023


    PSALMI: 47, 2-3,6-7,8-9


    2 Duartrokitni, o popuj t gjith,
    brohoritni Hyjit me z gzimi!
    3 Sepse Hyji sht i tejetlart, i tmerrshm,
    Mbreti i madh mbi tokn mbar.

    6 Ngjitet Hyji me brohori,
    Zoti me z trumbete.
    7 Kndoni Hyjit, kndoni,
    kndoni mbretit ton, kndoni!

    8 Sepse Hyji sht mbreti i mbar toks:
    kndoni kng me mjeshtri!
    9 Hyji mbretron mbi mbar popujt,
    Hyji rri mbi fronin e vet t shenjt.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    HYJI, MBRETI I IZRAELIT


    sht populli i Izraelit q flet ktu, ose m mir q kndon, sht ky popull q e shpall Perndin si mbretin e tyre. Kjo nuk na habit. Por, shum m e uditshme, sht se ai thot se Zoti sht mbreti i gjith toks. Tani, kjo nuk sht menduar gjithmon n Izrael. Para mrgimit n Babiloni, asnj nga mbretrit e Izraelit nuk e imagjinonte kurr se Perndia ishte Zotria i gjith popujve e toks. Kjo do t thot se ky psalm sht kompozuar von n historin e popullit t zgjedhur.
    Po kthehem te pohimi i par shum i fort i ktij psalmi: Perndia sht mbreti i Izraelit. Pr nj periudh t tr t historis biblike, populli i Izraelit kishte mbretr, ashtu si popujt fqinj, por koncepti i tyre pr mbretrimin ishte i veant dhe kjo veanti e besimit t Izraelit zgjati gjat gjith historis. N Izrael, mbreti nuk mund t pretendonte kurr se ishte personazhi m i lart n vend, ai nuk kishte t gjith fuqin, Zoti mbeti zot. Pr ta thn ndryshe, mbreti i vrtet n Izrael nuk ishte askush tjetr vese vet Perndia.
    Mbreti, pr shembull, nuk i dispononte ligjet si t donte; ai, si gjith t tjert, duhej t'i nnshtrohej Ligjit t Perndis, domethn Ligjeve t dhna nga Perndia Moisiut n Sinai. Sipas librit t Ligjit t Prtrir, ai duhej t lexonte t gjith Ligjin do dit t jets s tij. Edhe i ulur n fronin e tij, ai ishte (n parim) vetm nj zbatues i urdhrave t Zotit t transmetuara nga profett. N Librat e Mbretrve, pr shembull, ne shohim shpesh nj person ose nj mbret q krkon marrveshjen e profetit t momentit prpara se t niset pr nj fushat ose madje, n rastin e Davidit, prpara se t ndrmerrte ndrtimin e nj tempulli. Dhe n shum raste shohim se profett ndrhyjn lirshm n jetn e mbretrve dhe ndonjher kritikojn dhunshm veprimet e tyre.
    Ky pohim i sovranitetit t Zotit ishte madje nj frenim pr institucionin e monarkis. Kujtojm reagimin shum t dhunshm t profetit Samuel, n kohn e gjykatsve, kur krert e fiseve t Izraelit erdhn pr t'i thn se donin t kishin nj mbret "q t ishte si kombet e tjera". T dshirosh t jesh "si kombet e tjera" kur dikush ka nderin t jet populli i zgjedhur i beslidhjes s Perndis, ishte blasfemi n syt e Samuelit. Ai prfundoi duke iu dorzuar lutjeve t krerve t fiseve, por jo pa i paralajmruar ata se po bnin fatkeqsin e tyre.
    Dhe kur shenjtroi mbretin e par, Saulin, ai u kujdes t specifikonte se ai u b kreu i trashgimis s Perndis. Populli mbeti popull i Zotit dhe jo i mbretit dhe ky i fundit ishte vetm nj shrbtor i Zotit. Dhe, gjat gjith monarkis, n Izrael, profett morn prsipr t'u kujtonin mbretrve kt t vrtet elementare. Aq sa Librat e Mbretrve, kur tregojn mbretrimet e njpasnjshme, kan vetm nj kriter vlersimi: besnikrin e secilit prej mbretrve ndaj vullnetit t Perndis. Nj formul del vazhdimisht: "Nj mbret i till bri at q sht e drejt n syt e Zotit", ose prkundrazi "Nj mbret i till bri at q sht e gabuar n syt e Zotit".



    HYJI, MBRETI I NJERZIMIT.
    Prandaj, sht pr nder t vet Perndis q psalmi yn vendos ktu t gjith fjalorin q u drejtohet diku tjetr mbretrve t toks. Vet fjala "i tmerrshm" sht nj kompliment, sht nj fjal e zakonshme n fjalorin e gjykats. Mbreti nuk sht "i tmerrshm" pr nnshtetasit e tij, padyshim, por prkundrazi, termi sht qetsues: armiqt jan paralajmruar, mbreti yn do t jet i pathyeshm.
    N do rresht t ktij psalmi, sht e qart, bhet fjal me t vrtet pr Perndin, Perndin ton, at t Sinait, Zotit. N t njjtn koh, ai vlersohet si Zot dhe Mbret i gjith universit. Nuk bhet fjal ta mbajm pr vete: ai sht "mbreti i madh mbi gjith dheun" (v.3) dhe t gjith popujt jan thirrurt marrin pjesn n festn:
    " Duartrokitni, o popuj t gjith, brohoritni Hyjit me z gzimi!” (v. 2). T gjith popujt e pranojn thirrjen, dhe duartrokasin, brohorisin Perndin me britmat e tyre t gzimit! Ky dimension universal sht shum i zhvilluar dhe t pranishm n kt psalm, n t cilin edhe mund t lexojm: " Hyji mbretron mbi mbar popujt, Hyji rri mbi fronin e vet t shenjt”(v.9).
    Me fjal t tjera: Perndia mbretron mbi pagant.
    Megjithat, zbulimi i monoteizmit daton vetm nga Mrgimi n Babiloni: deri ather, populli i Izraelit nuk ishte ende monoteist: t jesh monoteist do t thot t pohosh se ekziston vetm nj Zot, i njjt pr t gjith kozmosin dhe njerzimin. Para mrgimit nuk ishte kshtu: thuhet se Izraeli ishte monoteist; do t thot, ai njohu pr vete vetm nj Zot, at t Beslidhjes s Sinait. Por ai konsideronte se popujt e tjer kishin perndit e tyre q sundonin mbi vendet e tyre dhe luftonin pr ta.
    Prandaj, ky psalm u kompozua me siguri pas kthimit nga Mrgimi dhe nuk ishte n dhomn e fronit vendi ku tingllonin kto brohoritje, por n tempullin e rindrtuar t Jeruzalemit. Me rastin e nj kremtimi liturgjik, vllezrit tan hebrenj evokojn projektin madhshtor t Zotit pr njerzimin dhe ata parashikojn mbretrimin universal t Hyjit t Sinait. Ata tashm po imagjinojn Ditn kur Zoti m n fund do t njihet pr at q sht, Ati i do mirsie.
    Ne t krishtert e marrim kt psalm nga ana jon. Dhe shprehja "Zoti ngrihet mes ovacioneve" na duket se sht veanrisht e prshtatshme pr kremtimin e Ngjitjes s Jezu Krishtit. Edhe nse duhet t pranojm, pr fat t keq, se mbretria e Krishtit sht ende shum e matur: ungjilltart nuk kan asnj ceremoni kurorzimi pr t treguar. Aq m tepr pr t'i dhn atij kt homazh t mrekullueshm, i cili parashikon vetm kngn q do t kndojn m n fund bijt e Perndis n ditn e fundit:
    “Sepse Hyji sht mbreti i mbar toks: kndoni kng me mjeshtri!” (v.8).

  11. #311
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL…VITI A.

    M 21-5-2023.

    UNGJILLI: Mt. 28, 16-20.

    16 Ndrkaq t njmbdhjet nxnsit shkuan n Galile, n at mal, ku u kishte urdhruar Jezusi.
    17 Kur e pan, e adhuruan, por disa dyshuan.
    18 Jezusi u afrua e u tha: “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok.
    19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt!
    20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    M SHT DHN DO PUSHTET N QIELL DHE N TOK.


    Menjher pas Ringjalljes, Jezusii bn nj fjalim shum t shkurtr pr t’u dhn lamtumirn dishepujve t vet. Kjo ndodh n Galile, e cila zakonisht quhej "udhkryqi i paganve", "Galilea e kombeve"; sepse tani e tutje misioni i Apostujve ka t bj me "t gjitha kombet". Ungjilli i Mateut duket se sht shkurtuar: por, n fakt, aventura fillon; gjithka ndodh si n nj film ku fjala "FUND" sht gdhendur n nj rrug q hapet drejt pafundsis. Sepse sht me t vrtet drejt pafundsis q Jezusi i drgon: pafundsia e bots dhe pafundsia e shekujve. “Shkoni... Bni dishepuj nga t gjitha kombet... Deri n fund t bots”.
    uditrisht, ata duken vetm gjysm t prgatitur pr kt mision! Nse Jezusi do t ishte nj menaxher biznesi, ai nuk mund t rrezikonte t'ua besonte pjesn tjetr t biznesit t tij bashkpuntorve si kta: bashkpuntorve q duket se nuk e kan asimiluar t gjith trajnimin q ai u dha atyre gjat tre viteve. Ata gabojn pr objektivin, pr afatet, pr natyrn e kompanis. Ata madje shkojn aq larg sa t dyshojn n realitetin q po prjetojn: pasi Mateu thot qart "Disa kishin dyshime". Misioni q u sht besuar dhe i mbushur me rreziqe sht promovimi i nj mesazhi q ende i befason. “menduri”, do t thon njerzit e menur, “Urtsia e Zotit” do t thot Shn Pali. Kjo pr shkak se siprmarrja n fjal nuk sht e parndsishme: ajo shkon prtej do gjje q mendja e njeriut mund t imagjinoj ose konceptoj. Bhet fjal pr komunikimin midis Zotit dhe njerzve. Ai q erdhi pr t ndezur shkndijn e saj, u beson dishepujve t tij detyrn e prhapjes s zjarrit.
    "… shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt!”
    “N emr t Atit dhe t Birit dhe t Shpirtit t Shenjt”: nuk kemi shpesh mundsi t ndalemi n kt formul t jashtzakonshme t besimit ton. Formulimi i par i misterit t Trinis: shprehja “N emr t”, shum e zakonshme n Bibl, do t thot se sht me t vrtet nj Zot i vetm; n t njjtn koh tre Personat jan t emrtuar dhe mjaft t dallueshm:
    “N emr t Atit dhe t Birit dhe t Shpirtit t Shenjt”.
    Nse kujtojm se EMRI, n Bibl, sht personi, dhe se t pagzosh etimologjikisht do t thot "t zhytesh", kjo do t thot se Pagzimi na zhyt fjal pr fjal n Trinitet. Ne e kuptojm urdhrin e shprehur nga Jezusi pr dishepujt e tij: “Shkoni”, ka urgjenc. Si t mos nxitohemi pr t par t gjith njerzimin t prfitoj nga ky propozim?
    N t njjtn koh, duhet thn se kjo formul, aq e zakonshme pr ne, ishte nj revolucion i vrtet pr brezin e Krishtit! Si prov, kur apostujt, Pjetri dhe Gjoni shruan njeriun e al t Ders s Bukur (Veprat e Apostujve 3 dhe 4), autoritetet menjher i pyetn ata: “Me far fuqie, me emrin e kujt e bt kt shrim? “: sepse nuk lejohej t thirrej ndonj emr tjetr prve atij t Zotit. Jezusi flet mir pr Zotin, por fjalia e tij citon tre persona, por Zoti sht unik, si kishin thn profett. Ktu shnohet keqkuptimi i hebrenjve pr besimtart e Krishtit: persekutimi ishte i pashmangshm. Kt e di Jezusi, i cili i paralajmroi mbrmjen e kaluar:
    “2 Do t’ju prjashtojn prej sinagogave.
    Edhe m! Po vjen koha,
    kur secili, q t’ju vras,
    t mendoj se i bn shrbes Hyjit.
    3 E do t veprojn kshtu,
    pse nuk e njohn as Atin as mua.
    4 Jua tregova kto gjra
    q, kur t vij koha,
    t’ju bjer ndr mend se jua pata thn”
    (Gjoni 16,2-4).




    UN JAM ME JU DERI N MBARIMIN E BOTS.


    Misioni q iu besua apostujve sht shum i ngjashm me mendurin; por ata nuk jan vetm dhe kjo nuk duhet harruar kurr: prderisa angazhimi yn nuk sht i yni, por i tij, nuk kemi arsye t shqetsohemi pr rezultatet: “M sht dhn do fuqi n qiell dhe n tok. Eja ! “... Me fjal t tjera, jemi ne q shkojm, por sht ai q ka gjith fuqin...
    Ja far thuhet pr Gjonin XXIII: duket se disa dit pas zgjedhjes i erdhi nj mik i tij i cili i tha: “O At i Shenjt, sa e rnd duhet t jet barra! Gjoni XXIII prgjigjet sht e vrtet, n mbrmje, kur shkoj n shtrat, mendoj se Angelo, ti je Papa dhe e kam shum problem t fle; por, pas pak minutash i them vetes Angelo, sa budalla q je, prgjegjsi i Kishs, nuk je ti, sht Fryma e Shenjt... Kshtu kthehem n ann tjetr dhe m z gjumi...! Edhe ne, me sa duket, mund t jemi t qet: ungjillizimi duhet t jet pasioni yn, por jo ankthi yn! Jezusi e bri t qart: “M sht dhn e gjith pushteti n qiell dhe n tok.
    N vetvete, kjo fjali e vogl sht nj prmbledhje e jashtzakonshme e jets s Krishtit: kjo ndodh n nj mal, tha Mateu; q ne nuk e dim, por ngjall, natyrisht, at t tundimit dhe at t Shprfytyrimit; n malin e tundimit, Jezusi refuzoi t merrte fuqi mbi Krijimin dikush tjetr prve Atit t tij:
    8 “Djalli e oi srish n nj mal shum t lart, ia dftoi t gjitha mbretrit e ksaj bote dhe madhrin e tyre
    9 e i tha:
    “T gjitha kto do t t’i jap nse bie prmbys para meje e m adhuron”.
    10 “Ather Jezusi tha:
    “Ik, o djall, sepse Shkrimi i shenjt thot:
    ‘Adhuroje Zotin, Hyjin tnd,
    dhe shrbeji vetm Atij!’” (Mt 4:8).
    Kt fuqi q Jezusi nuk e pretendoi, nuk e bleu, i sht dhn nga Ati i tij.
    Dhe tani ajo fuqi sht n duart tona! Na takon ne ta besojm... “M sht dhn gjith pushteti n qiell dhe n tok. Shko!... Dhe un, shton Jezusi, jam me ju do dit deri n fund t bots. Perndia i Pranis q iu zbulua Moisiut n ferrishten e djegur, Emmanueli (q do t thot "Perndia me ne") i premtuar nga Isaia jan nj n Frymn e dashuris q i bashkon ata. Tani na takon ne t'i zbulojm bots kt prani t dashur t Hyjit-Trinis.


  12. #312
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI A

    M 28-5-2023


    LEXIMI I PAR. Vap. 2, 1-11.


    1 Kur erdhi dita e Rrshajve, t gjith ishin s bashku n t njjtin vend. 2 Dhe, ja, papritmas, u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin. 3 Atyre ather iu dukn gjuh, si t ishin prej zjarri. Kto u ndan e zun vend nga nj mbi secilin prej tyre. 4 T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin. 5 Dhe asohere n Jerusalem banonin judenj, njerz t prshpirtshm, t ardhur prej t gjitha kombeve t bots. 6 Dhe, kur u dgjua ajo ushtim, ngarendi nj shumic e madhe dhe mbetn t habitur, sepse secili i dgjonte duke folur n gjuhn e vet. 7 T gjith uditeshin e mrekulloheshin dhe thoshin: “Kta njerz q po flasin, a thua vall nuk jan t gjith galileas? 8 Po si ather secili prej nesh i dgjon duke folur n gjuhn e vet amtare? 9 Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, 10 t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, 11 judenj e proselit, kretas e arab ‑ t gjith ne po i dgjojm duke shpallur veprat e madhrueshme t Hyjit n gjuht tona amtare”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    RRSHAJT, FESTA E BESLIDHJES.


    Gjja e par q duhet mbajtur mend nga ky tekst: Jerusalemi sht qyteti i dhurats s Shpirtit! Nuk sht vetm qyteti ku Jezusi themeloi Eukaristin, qyteti ku ai u ringjall, sht gjithashtu qyteti ku Shpirti u derdh mbi njerzimin.
    N kohn e Krishtit, Festa Judaike e Rrshajve ishte shum e rndsishme: ishte festa e dhnies s Ligjit, nj nga tre festat e vitit pr t cilat njerzit shkonin n Jeruzalem pr pelegrinazh. Pr kt dshmon numrimi i t gjitha kombsive t mbledhura n Jeruzalem pr kt rast: “ Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, judenj e proselit, kretas e arab” (v.9-11).
    Prandaj, qyteti i Jeruzalemit ishte i mbushur me njerz nga kudo, mijra hebrenj t devotshm q ndonjher vinin nga shum larg: ishte viti i vdekjes s Jezusit, por kush prej tyre e dinte? E thash qllimisht "vdekjen" e Jezusit, pa folur pr Ringjalljen e tij; sepse kjo ngjarje pr momentin mbeti konfidencial. Kta njerz nga kudo ndoshta nuk kan dgjuar kurr pr njfar Jezusi t Nazaretit. Ky vit sht si gjith t tjert, kjo fest e Rrshajve do t jet si gjith t tjerat. Por tashm, nuk sht asgj! Gjith kta njerz vijn n Jeruzalem me zjarr, besim, entuziazm t nj pelegrinazhi pr t rinovuar Beslidhjen me Perndin.
    Pr dishepujt, sigurisht, kjo fest e Rrshajve, pesdhjet dit pas Pashks s Jezusit, sht e veant: e veant pr at q pan, dgjuan, prekn... pas Ringjalljes s tij... kjo Rrshaj nuk i ngjan asnj tjetr; pr ta asgj nuk sht si m par... Q nuk do t thot se presin at q do t ndodh!


    EVOKIMI I SINAIT, I PROFECIS S JOELIT, E BABELIT.

    Pr t na ndihmuar t kuptojm, Luka na e tregon ktu se far po ndodh, me termat q ai zgjodhi me shum kujdes, e q t evokonin t paktn tre tekste nga Beslidhja e Vjetr: kto tre tekste jan para s gjithash dhurata e Ligjit n Sinai; s dyti, nj fjal nga profeti Joel; e treta, episodi i Kulls s Babelit.
    Le t fillojm nga Sinai: gjuht e zjarrit t Rrshajve, tingulli "si nj shprthim i dhunshm ere" sugjeron se ne jemi ktu n prputhje me at q ndodhi n Sinai, kur Perndia i dha pllakat e Ligjit Moisiut; kt e gjejm n librin e Eksodit: “Erdhi e treta dit dhe zbardhi drita: u ndien bubullima, shprthyen vettima, nj re tejet e dendur e mbuloi malin. Boria jehoi thekshm dhe u dridh populli q ishte n zemrimi. Ather Moisiu e bri popullin t dal nga zemrimia n takim me Hyjin. Populli qndroi n kmb rrz malit. Krejt mali i Sinait s’ishte tjetr por tym, sepse Hyji kishte zbritur n zjarr mbi t e tymi i tij ngritej porsi tym furre. I tr mali tundej tmerrsisht. Zri i bririt vinte gjithnj e rritej: Moisiu fliste me Hyjin e Hyji i prgjigjej me bubullim”(Eks 19,16-19).
    (Dhe u tha se kur Perndia dha ligjin, kishin llamba zjarri q kalonin npr hapsir.)
    Duke ndjekur linjn e ngjarjes s Sinait, Shn Luka dshiron q ne t kuptojm se kjo Rrshaj, kt vit, sht shum m tepr se nj pelegrinazh tradicional: sht nj Sinai i ri. Ashtu si Perndia i kishte dhn Ligjin e tij popullit t tij pr t'i msuar ata t jetonin n Beslidhje, tani e tutje Perndia i jep Shpirtin e tij popullit t tij... Tani e tutje Ligji i Perndis (q sht e vetmja mnyr pr t jetuar vrtet t lir dhe t lumtur, kjo duhet t mos harrohet) tani e tutje ky Ligj i Perndis nuk sht m i shkruar n pllaka guri, por n pllaka mishi, n zemrn e njeriut, pr t prdorur imazhin e Ezekielit: “Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do t’ju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia. Do t banoni n tokn q ua dhurova etrve tuaj: ju do t jeni populli im e un do t jem Hyji juaj"(Ez. 36,26…28).
    S dyti, Luka me siguri donte t evokonte nj fjal nga profeti Joel: "1 E pas ktyre: Do ta ndikoj Shpirtin tim mbi do njeri e do t bhen profet bijt e bijat, pleqt tuaj ndrra do t shohin, djelmoshat tuaj do t ken vegime. Madje edhe mbi skllevr t mi ‑ burra e gra, n ato dit do ta ndikoj Shpirtin tim” (Jl. 3,1-2). N syt e Luks, kta "hebrenj t zjarrt, nga t gjitha kombet nn qiell" si i quan ai, simbolizojn t gjith njerzimin pr t cilin profecia e Joelit m n fund po prmbushet. Kjo do t thot se "Dita e Zotit" e famshme, e shumpritur ka ardhur!”.
    E treta, episodi i Babelit: ju kujtohet historia e Babelit: duke e thjeshtuar shum, mund t tregohet si nj shfaqje n dy akte: Akti 1, t gjith njeryit flisnin t njjtn gjuh: kishin t njjtn gjuh dhe t njjtat fjalt. Ata vendosin t ndrmarrin nj pun t madhe q do t mobilizoj t gjitha energjit e tyre: ndrtimin e nj kulle t pamas t jashtyakonshm... Zoti ndrhyn pr t vendosur kiboshin: ai i shprndan n siprfaqen e toks dhe turbullon gjuht e tyre. Tash e tutje njerzit nuk do ta kuptojn m njri-tjetrin... Shpesh pyesim veten se far t nxjerrim nga kjo?... Nse nuk duam t kundrshtojm qllimet e Zotit, sht e pamundur t imagjinojm se ai ka vepruar dika tjetr prvese pr lumturin ton. Prandaj, nse Zoti ndrhyn, sht pr t'i kursyer njerzimit nj udh t rreme: gjurmn e mendimit unik, t projektit unik; dika si “fmijt e mi t vegjl, po krkoni unitetin, kjo sht mir; por mos merrni rrugn e gabuar: uniteti nuk sht n uniformitet! Uniteti i vrtet i dashuris mund t gjendet vetm n diversitet”.
    Rrfimi i Luks pr Rrshajt prputhet mir me Babelin: n Babel, njerzimi mson diversitetin, n Rrshaj, mson unitetin n diversitet: tani e tutje t gjitha kombet nn qiell dgjojn t shpallin n gjuht e tyre t ndryshme mesazhin e vetm: mrekullit e Perndis.



  13. #313
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJ VITI A

    M 28-5-2023


    PSALMI: 104, 1.24, 29-30, 31.34


    1 Bekoje, shpirti im, Zotin!
    O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    I veshur me madhri e me bukuri!
    24 Sa t shumta jan, o Zot, veprat e tua!
    T gjitha i ke br me urti t madhe:
    plot sht toka me krijesat e tua.

    29 Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen,
    po ua more frymn, ato ngordhin
    dhe kthehen n pluhur prsri.
    30 Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen
    dhe e rinon fytyrn e dheut.

    31 E amshueshme qoft lavdia e Zotit,
    u gzoft Zoti n veprat e veta!
    34 I plqeft Zotit knga ime,
    knaqsin time e kam vn n Zotin!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE.


    Do t ishte mir ta lexonim t gjith kt psalm! Tridhjet e gjasht vargje t lavdrimit t pastr, t shkruar nga nj poet I vrtet i mrekulluar pr veprat e Perndis. Thash "vargje" sepse kjo sht fjala e zakonshme pr psalmet, por duhet t kisha thn se kto tridhjet e gjasht vargje jan n t vrtet nj poezi e shklqyer.
    Nuk habitemi q ky psalm na propozohet pr festn e Rrshajve, pasi Luka, n librin e Veprave t Apostujve, na thot se n mngjesin e Rrshajve, Apostujt, t mbushur me Shpirtin Shenjt, filluan t shpallin n t gjitha gjuht mrekullit e Zotit.
    Dikush mund t thot: q t mrekullohemi me Krijimin, nuk ka nevoj t jemi besimtar! sht e vrtet, dhe sigurisht n t gjitha qytetrimet ka poezi madhshtore pr bukurit e natyrs. N veanti, u gjet n Egjipt mbi varrin e nj faraoni nj poem t shkruar nga faraoni i famshm Akh-en-Aton (Amenophis IV): sht nj himn pr Perndin-Diell: Amenophis IV jetoi rreth vitit 1350 p.e.s., n nj koh kur hebrenjt ishin ndoshta n Egjipt; mund ta ken njohur kt poezi.
    Midis poems s Faraonit dhe Psalmit 104 ka ngjashmri n stil dhe fjalor, sht e qart: gjuha e habis sht e njjt n t gjitha gjersit! Por ajo q sht shum interesante, jan dallimet: ato jan gjurma e Zbuless q iu b njerzve t Beslidhjes s Vjetr.

    Dallimi i par, me t vrtet thellbsor pr besimin e Izraelit: vetm Jahve sht Zoti; nuk ka Zot tjetr prve atij; prandaj dielli nuk sht zot! Tashm kemi pasur rastin ta vrejm kt n lidhje me historin e Krijimit n Zanafilln: Bibla kujdeset shum q t vendos diellin dhe hnn n vendet e tyre: dielli dhe hna nuk jan perndi, jan vetm “ndriues n kupn e qiellit, q ta ndajn ditn e natn dhe t shrbejn si shenja pr stin, dit dhe vite: q t ndriojn n kupn e qiellit dhe t ndrisin tokn” (Zn. 1,14-15). “Ndriues”, kjo sht e gjitha. Dhe ata jan gjithashtu krijesa: “Le t bhen ndriues n kupn e qiellit” (Zn. 1,14), dhe nj nga vargjet e psalmit thot qart: "Pr t shnuar stint ka krijuar hnn edhe diellin q e njeh prndimin e vet. Shtrin errsirn e bhet nat” (v. 19-20) Nuk do t flas pr kt pr nj koh t gjat, sepse kto jan vargje q nuk u mbajtn pr festn e Rrshajve, por disa vargje e paraqesin Zotin si t vetmin mjeshtr t Krijimit; poeti prdor pr t nj fjalor t tr mbretror: Zoti paraqitet si nj mbret madhshtor, madhshtor dhe fitimtar. Pr shembull, fjala "i madh" q kemi dgjuar, sht nj fjal q prdoret pr t nnkuptuar fitoren e mbretit n luft. Nj mnyr shum njerzore, sigurisht, pr t shprehur zotrimin e Zotit mbi t gjitha elementet e qiellit, toks dhe detit.
    E veanta e dyt e Bibls: Krijimi sht vetm i mir: “Hyji shikoi gjithka kishte br dhe, ja, ishin shum t mira!” (Zn. 1,31); aty kemi nj jehon t asaj poezie t famshme nga Zanafilla q prsritet pa u lodhur si nj refren “Dhe Zoti e pa q ishte mir! “ Psalmi 104 ngjall t gjith elementt e krijimit, me t njjtn udi: “Un gzohem n Zotin” dhe psalmisti shton (nj varg q nuk e dgjojm kt t diel):
    “Do t’i kndoj Zotit n jetn time, do ta lavdroj Hyjin derisa t jem gjall.
    I plqeft Zotit knga ime, knaqsin time e kam vn n Zotin!” (v. 33-34).
    Megjithat, e keqja nuk shprfillet: fundi i psalmit e evokon qart at dhe dshiron zhdukjen e saj: por njerzit e Testamentit t Vjetr kishin kuptuar se e keqja nuk sht vepr e Zotit, pasi i gjith krijimi sht i mir. Dhe ne e dim se nj dit Zoti do t zhduk do t keqe nga toka: mbreti fitimtar i elementeve do t kaprcej m n fund gjithka q pengon lumturin e njeriut.
    Veantia e tret e besimit t Izraelit: Krijimi nuk sht nj akt i s shkuars: sikur Zoti t kishte krijuar tokn dhe njerzit n hapsir, nj her e prgjithmon. sht nj marrdhnie e qndrueshme ndrmjet Krijuesit dhe krijesave t tij; kur themi n Besoj-m "Besoj n nj Hyj t vetm, Atin e gjithpushtetshm, Krijuesin e qiellit dhe t toks", ne nuk e afirmojm vetm besimin ton n nj akt fillestar t Perndis, por edhe e njohim veten n nj marrdhnie varsie nga Ai: psalmi ktu thot shum mir qndrueshmrin e veprimit t Zotit:
    “T gjitha kto presin me shpres
    q t’u japsh ushqim n kohn e duhur.
    Po u dhe ti ato mbledhin,
    kur ti e hap dorn tnde, mbushen me nj mij t mira.
    Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen,
    po ua more frymn, ato ngordhin
    dhe kthehen n pluhur prsri.
    Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen
    dhe e rinon fytyrn e dheut” (v. 27-30).
    Nj tjetr veori, prsri, e besimit t Izraelit, nj tjetr shenj e zbuless q iu b ktij populli: n majn e Krijimit, sht njeriu; i krijuar pr t qen Mbreti i Krijimit, ai sht i mbushur me frymn e Perndis; duhej nj zbulim q njerzimi t guxonte t mendonte nj gj t till! Dhe kjo sht ajo q ne kremtojm n Rrshaj: ky Shpirt i Perndis q sht n ne dridhet n pranin e tij: ai hyn n rezonanc me t. Dhe kjo sht arsyeja pse psalmisti mund t thot: “Gzoft Perndia n veprat e tij! ... Un gzohem te Zoti”.
    S fundi, dhe kjo sht shum e rndsishme: dihet mir se n Izrael do reflektim mbi Krijimin bie n kndvshtrimin e Beslidhjes: Izraeli fillimisht prjetoi veprn e lirimit t Zotit dhe vetm ather meditoi Krijimin n dritn e ksaj prvoje. N kt psalm specifik, kemi gjurm t tij:
    Para s gjithash, emri i Perndis i prdorur ktu sht emri i famshm me katr shkronja, YHVH, t cilin ne e prkthejm Zoti, q sht zbulesa pikrisht e Perndis s Beslidhjes.
    Ather dgjuam pikrisht tani shprehjen: “Bekoje, shpirti im, Zotin! O Zot, Hyji im, sa i madh je!” (v. 1). Shprehja "Hyji im" me posesivin sht gjithmon nj kujtim i Beslidhjes pasi plani i Zotit n kt Beslidhje ishte prcaktuar saktsisht n formuln "Ti do t jesh populli im dhe un do t jem Zoti yt". Ky premtim, sht n dhuratn e Shpirtit "pr do mish", si thot profeti Joel, q me t sht prmbushur. Q tani e tutje, do njeri ftohet t marr dhuratn e Shpirtit pr t'u br me t vrtet nj bir i Perndis.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 24-05-2023 m 04:11

  14. #314
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITUGJIS

    RRSHAJT VITI A

    M 28-5-2023


    UNGJILLI: GJ. 20,19-23.


    19 N mbrmjen e po asaj dite ‑ t parn dit t javs ‑ ndrsa dyert e shtpis, ku banonin nxnsit, ishin t mbyllura prej friks s judenjve, erdhi Jezusi, zuri vend mes tyre dhe u tha: “Paqja me ju!” 20 Si u tha kshtu, u tregoi duart dhe kraharorin. Nxnsit u gzuan, kur e pan Zotrin. 21 Pastaj u tha prap:
    “Paqja me ju!
    Si m drgoi mua Ati,
    ashtu un po ju drgoj ju.”
    22 Si foli kshtu, hukati mbi ta dhe u tha:
    “Merrni Shpirtin Shenjt!
    23 Atyre q jua falni mkatet,
    u falen,
    e atyre q nuk jua falni,
    nuk u falen”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    Pr t transmetuar Spirtin Shenjt te dishepujt e tij, Jezusi fryn mbi ta; kjo na kujton fjalin e famshme t librit t Zanafills, n kapitullin 2: "Ather Zoti Hyj e formoi prej pluhurit t toks njeriun dhe npr hund i futi frymn e jets e njeriu u b qenie e gjall" (Zn. 2,7). Dhe Psalmi 104,30 (q e dgjojm edhe pr kt fest t Rrshajve e q sht nj himn Hyjit Krijues), komenton tekstin e Krijimit duke knduar: “Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheut” (Ps.104, 30).
    Tani, jemi n mbrmjen e Pashkve dhe Jezusi e merr kt gjest t Krijuesit. E kuptojm pse Shn Gjoni vren: “N mbrmjen e po asaj dite ‑ t parn dit t javs”: Ishte mbrmja e dits s par t javs, nj mnyr pr t thn se sht dita e par e krijimit t ri. N judaizm, shpesh her, evokohej krijimi i par kur Zoti kishte arritur n shtat dit t krijoj gjithka, si thot poema e famshme e kapitullit 1 t Zanafills, dhe pritej dita e tet, drita e Mesis. N mnyrn e tij plot ngjyra, Gjoni na thot: ka ardhur kjo dit e tet e famshme, sht nj rikrijim i vrtet i njeriut q po e shihni.
    Vrejtja e dyt pr sa i prket Shpirtit Shenjt, m duket se urdhri i zgjedhur nga Gjoni pr t na treguar pr Rrshajt sht nj msim: Un prsris tre fjalit me radh:
    1) "Si m drgoi Ati mua, ashtu un ju drgoj juve". 2) “Ai fryu mbi ta dhe tha: “Merrni Shpirtin Shenjt”. 3) “Atyre q jua falni mkatet, u falen”.
    Fjalit e par dhe e tret flasin pr nj mision, ato inkuadrojn fjalin q flet pr dhuratn e Shpirtit. Q do t thot se Shpirti sht dhn pr misionin. Nuk kemi arsye tjetr pr t qen ve ktij misioni.
    Dhe ky mision konsiston n “faljen e mkateve”; ishte tashm misioni i Jezusit; dhe me t vrtet duke thn: “Ashtu si m ka drguar mua Ati, ashtu edhe un ju drgoj juve”, Jezusi, i drguar nga Ati, kjo sht nj tem e madhe e Gjonit...na drgon ne dhe Gjoni prdor mir t njjtn fjal; Jezusi sht drguar nga Ati dhe ne jemi drguar nga Jezusi, ne kemi t njjtin mision si Jezusi, q ai na e beson neve. Kjo do t thot prgjegjsia jon, besimi i dhn tek ne; tani kjo ka t bj me t gjith t pagzuarit pasi Kisha e ka par gjithmon t arsyeshme t konfirmoj t gjith t pagzuarit.
    Dhe ky mision i Jezusit, pr t'iu prmbajtur ungjillit t vetm t Gjonit, ishte heqja e mkatit t bots, m plqen t them "ishte rrnjosje" e mkatit t bots; dhe ky mision i Jezusit, Qengjit t Hyjit, filloi me jetn publike t tij,kur Gjon Pagzuesi shpalli: "Ja Qengji i Hyjit! Ky ia shlyen mkatin bots" (Gj. 1,29). Qengji sht ai q mbetet zemrbut dhe i prulur nga zemra prball xhelatve t tij (ky sht ai q prmendet te Isaia 52-53); sht edhe qengji i Pashks, ai q firmos me jetn e tij lirimin e popullit t Zotit. Dhe prtej lirimit nga Egjipti, fjalia e Gjon Pagzuesit synon lirimin nga mkati, domethn nga urrejtja dhe dhuna.
    Vet Jezusi flet shpesh pr misionin e tij: “N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin q ta denoj botn, por q bota t shptoj npr t” (Gj. 3, 17)... Perndia e dha Birin e tij, t vetmin e tij, q: “Kush beson n t, nuk dnohet” (Gj. 3, 18), por t ket jet t prjetshme. Dhe edhe:
    “Vrtet Hyji aq fort e deshi botn sa q e dha nj t vetmin Birin e vet kshtu q secili q beson n t, t mos birret, por ta ket jetn e pasosur” (Gj. 3,16).
    M duket se t gjitha kta pohime t Jezusit pr misionin e tij ndriojn fjalin e vshtir t tekstit t sotm:
    “Atyre q jua falni mkatet,
    u falen,
    e atyre q nuk jua falni,
    nuk u falen” (v.23)
    Pjesa e par e ksaj fjalie na prshtatet shum, sigurisht, por e dyta na ngatrron. Pr t filluar, do ta them pak m ndryshe, pa e shtrembruar, shpresoj: “do njeriu t cilit ju ia falni mkatet, do t'i falen; do njeriu t cilit nuk ia falni mkatet, nuk do t'i falen”.
    sht e pamundur t mendojm se Ati yn Qiellor nuk mund t na fal, nuk do t na fal. Tashm Beslidhja e Vjetr e kishte br krejtsisht t qart se falja e Hyjit madje i paraprin pendimit ton; sepse tek Zoti falja nuk sht nj veprim i njhershm, sht vet qenia e tij. Zoti sht vetm dhurat dhe falje. Karakteristik e mshirs sht q t prulemi edhe m shum pran m t nevojtarve, duke mos harruar q ndr kta nevojtar jemi edhe ne.
    Fuqia q u sht dhn dishepujve t Krishtit, dhe m shum se fuqia, misioni q u sht besuar dishepujve t Krishtit, sht pra t thuhet kjo fjal e faljes s Perndis; sht gjithashtu, befasishme prgjegjsia e tmerrshme q na jep pjesa e dyt e fjalis: t mos thuhet fjala e faljes s Zotit, t lm q bota ta shprfill kt falje, do t thot ta lm botn n dshprim. Ne kemi fuqin t mos themi faljen e Zotit dhe ta lm botn ta injoroj at.
    Pr t dshmuar gatishmria jon pr t shpallur fjaln e faljes q Zoti ia ofron bots, le t fillojm, t dshirojm t shkojm n pun menjher!
    Dhe falja e Zotit mund t shpallet n dy mnyra: me fjalt tona dhe me veprimet tona; ajo q krkohet prej nesh sht q t falemi vet. Kshtu jemi dshmitar t bots s faljes s Perndis.
    Dhe ky sht Krijimi i ri: Shpiriti i dhnies dhe i faljes na sht dhn. N Rrshaj, fuqia pr t falur sht rrnjosur tek ne; Zoti na fryn fjalt e faljes. N teatr ka dikush q i vjen n ndihmn e mungess s kujtess s aktorit... Tani sht tek ne dikush q nxit fjalt dhe gjestet e faljes. Shpirti Shenjt na bn qengja t Perndis nga ana jon, duke na dhn kshtu fuqin pr t kaprcyer spiralen e urrejtjes dhe t dhuns. Jezusi u kishte thn tashm dishepujve t tij: "Un po ju drgoj si qengja midis ujqrve". Ndrsa Ati i tij e drgoi at pr t qen qengji i Perndis, Jezusi nga ana e tij na drgon t jemi qengja n bot. Pr t'iu prgjigjur dhuns dhe urrejtjes duke mos prdorur dhunn dhe me falje.
    Deri n ditn kur m n fund do t zbardh e famshmja "dita e tet", t ciln tashm e shpalli Beslidhja e Vjetr, kur i gjith njerzimi do t prjetoj dashurin dhe faljen...

  15. #315
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. RRSHAJ…VITI A

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJ…VITI A.

    M 28-5-2023.

    LEXIMI I PAR: Vep. 2, 1-11.


    1 Kur erdhi dita e Rrshajve, t gjith ishin s bashku n t njjtin vend.
    2 Dhe, ja, papritmas, u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin.
    3 Atyre ather iu dukn gjuh, si t ishin prej zjarri. Kto u ndan e zun vend nga nj mbi secilin prej tyre.
    4 T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin.
    5 Dhe asohere n Jerusalem banonin judenj, njerz t prshpirtshm, t ardhur prej t gjitha kombeve t bots.
    6 Dhe, kur u dgjua ajo ushtim, ngarendi nj shumic e madhe dhe mbetn t habitur, sepse secili i dgjonte duke folur n gjuhn e vet.
    7 T gjith uditeshin e mrekulloheshin dhe thoshin: “Kta njerz q po flasin, a thua vall nuk jan t gjith galileas?
    8 Po si ather secili prej nesh i dgjon duke folur n gjuhn e vet amtare?
    9 Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis,
    10 t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma,
    11 judenj e proselit, kretas e arab ‑ t gjith ne po i dgjojm duke shpallur veprat e madhrueshme t Hyjit n gjuht tona amtare.”
    12 T gjith kishin mbetur t habitur e, t marr mendsh, pyesnin njri‑tjetrin: “far do t jet kjo pun?”
    13 Disa t tjer, duke shpotitur, thoshin: “Jan dehur me musht!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Sot liturgjia na propozon nj fragment ungjillor (Gj. 20, 19-23) q e kemi dgjuar tashm t dieln e dyt t Pashkve, ndaj sot do t prqendrohemi n leximin e par dhe do t prpiqemi t kuptojm atje mesazhin e ksaj feste.
    Pr t interpretuar sakt kt fragment nga Veprat e Apostujve, duhet t prkujtojm q n fillim at q pohohet nga dy tekste ungjillore; t parn e gjejm n Ungjilliin e sotm, ku na thuhet se dishepujt ishin bashk n mbrmjen e dits s Pashkve. Ishin 10 veta sepse Juda ishte larguar nga grupi dhe gjithashtu mungonte Thomai: ata 10 kishin mbyllur dyert e shtpis sepse kishin frik nga judenjt dhe ungjilltari Gjon thot se at mbrmje: "…erdhi Jezusi, e zuri vend mes tyre” (Gj. 20,19).
    I Ngjalluri erdhi dhe qndroi mes tyre".
    Le t dgjojm se cilat ishin fjalt e tij:
    “Paqja me ju!
    Si m drgoi mua Ati,
    ashtu un po ju drgoj ju”.
    Si foli kshtu, hukati mbi ta dhe u tha:
    “Merrni Shpirtin Shenjt!
    Atyre q jua falni mkatet,
    u falen,
    e atyre q nuk jua falni,
    nuk u falen” (Gj. 20, 21-23).
    "Ai hukati mbi ta”: sht nj frym q i Ngjalluri dshiron t arrij n zemrat e dishepujve... Dhe tha: "Merrni Shpirtin Shenjt".
    Jemi n mbrmjen e dits s Pashkve dhe i Ngjalluri ka dhn Shpirtin e tij: prandaj jo 50 dit m von, si do t dgjojm s shpejti n tregimin e Veprave t Apostujve.
    Si ndodh - pyesim veten – q Luka e vendos kt dhurat t Shpirtit 50 dit m von, n festn e Rrshajve?
    Prsri n Ungjillin sipas Gjonit, gjejm nj tjetr kujtes t rndsishme t dhurats s Shpirtit: ndodhi n momentin e vdekjes s Jezusit n Kalvar; Ungjilltari Gjoni thot se “Jezusi, posa e krkoi uthulln, tha:
    “Gjithka u krye!”
    Uli kokn e dha shpirt” (Gj. 19,30).
    “U krye!”: Un e prfundova misionin pr t cilin Ati im m kishte drguar n bot!
    Dhe ppik;risht n at moment sipas ungjiltarit Mark, “Jezusi lshoi nj britm t madhe” (Mk. 15, 37) dhe “eksepneusen” n greqisht, q prthehet: “Bri q Shpirti i tij t dilte nga trupi e vet.
    Por, e kemi par, sipas Gjonit, “Jezusi uli kokn e dha shpirtin”.
    N at frym, frymn e fundit t Jezusit, ungjilltari Gjon e sheh momentin n t cilin Krishti derdhi Shpirtin e tij mbi njerzimin, n brendsin, n zemrat e njerzve.
    Le t prpiqemi t kuptojm pse sht momenti vendimtar n historin ton njerzore, sepse gjithka ndryshon nga momenti n t cilin kjo forc hyjnore, forca e Shpirtit q gjallroi gjith jetn e Jezusit t Nazaretit, hyri n botn ton.
    Le t prpiqemi t mendojm, t kuptojm se, nse Jezusi, duke u laguar nga kjo bot, do t na kishte ln nj shembull t mrekullueshm t nj jete t dhn nga dashuria, ne do t ruanim nj kujtim t mrekullueshm pr personin e tij, por bota do t kishte vazhduar si m par.
    Pr t jetuar si ai, sht e nevojshme t jemi t pajisur me nj forc t jashtzakonshme: ne kemi nevoj pr forcn e tij, pr aftsin e tij pr t dashur, pr t dhn jetn edhe pr armikun dhe kjo nuk na vjen nga natyra jon njerzore, nuk vjen spontanisht, nuk sht sipas natyrs tone t'u bjm mir atyre q na kan lnduar, t kthejm faqen tjetr, t ndihmojm nj armik q ndoshta vazhdon t na urrej ndrkoh q ne e ndihmojm... nuk vjen nga natyra biologjike q kemi, nga natyra q e kemi trashguar nga primatt prej t cilve rrjedhim .
    Natyra jon biologjike nuk na on n kt drejtim, por n t kundrtn.
    Prpjekja q na vjen natyrshm sht t mendojm pr veten, t krkojm prfitimin ton, t bjm at q na plqen, nuk na shtyn t mendojm se jeta m e bukur sht ajo e kaluar pr t tjert. Ku merret kjo forc q e shtyu Jezusin t jepte gjith jetn e tij?
    Nj shembull i mir nuk mjafton, sht e nevojshme q ai t na komunikoj at forc q e ka gjallruar gjat gjith jets s tij dhe q sht vet jeta e tij.
    sht e nevojshme q njeriut q vjen nga toka, t'i jepet nj jet q vjen nga lart, q vjen nga Zoti, t’i jepet vet jeta hyjnore q manifestohet pikrisht n kt dashuri t pakushtzuar t Jezusit.
    Nse ai do t kishte sjell me vete kt forc hyjnore q ishte jeta e tij, bota do t kishte vazhduar ende si m par, por me nj shembull t mir q na ka dhn neve Jezusi.
    Duhet nj lindje e re, jo nga toka, por nga qielli!
    Kjo sht ajo q Jezusi tha n fjalimin e tij me Nikodemin: ne e mbajm mend at.
    " ka lind prej mishit, mish sht,
    e ka lind prej Shpirtit, shpirt sht.
    Mos u udit q t thash:
    ‘Duhet t lindni prsri prej s Larti’ (Gj. 3, 6-7).
    Ishte n Kalvar momenti kur Jezusi prfundoi misionin e tij, derdhi Shpirtin e tij, forcn e tij, aftsin e tij pr t dashur mbi njerzimin.
    Le t kujtojm at q tregohet n librin e Zanafills: Zoti e krijoi njeriun nga balta e toks, pastaj i dha jet dhe njeriu u b nj qenie e gjall.

    sht prezantimi i jets q lulzon n tok, por sht jeta q vjen nga toka… ktu kemi nj frym t re!
    Nj frym krijuese hyn tani n kt njeri t lindur nga dheu, i cili nuk lind m nj njeri material, por nj njeri t ri, nj njeri t lvizur nga Shpirti q vjen nga lart... sht lindja e birit t Zotit, t njeriut n t cilin hyn tani ky Shpirt, t cilin Jezusi e fryu n zemrn e njerzve dhe q sht vet jeta hyjnore q na sht dhn.
    Me kta dy tekste ungjillore q na flasin pr dhuratn e Shpirtit n kohn e Pashkve (n mbrmjen e dits s Pashkve dhe m par n Kalvar) ungjilltari Gjon na thot: "Shpirti, jeta hyjnore sht dhurata e Krishtit t Pashkve”.
    Ne pyesim veten tani: pse Luka, n Veprat e Apostujve, e paraqet kt dhurat n festn e Rrshajve? Le t dgjojm historin:
    1 Kur erdhi dita e Rrshajve, t gjith ishin s bashku n t njjtin vend.
    2 Dhe, ja, papritmas, u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin. 3 Atyre ather iu dukn gjuh, si t ishin prej zjarri. Kto u ndan e zun vend nga nj mbi secilin prej tyre. 4 T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin” (Vap. 2, 1-4).
    Pr t kuptuar mesazhin e Rrshajve, le t kemi parasysh se nuk kemi t bjm me raportin e nj fakti material: ajo q kemi dgjuar sht nj faqe teologjie; nse do t ishte nj faqe lajmesh, do t duhej t merreshim me mosprputhje, me detaje t pamundura q do t ishte nj sfid pr t'u shpjeguar.
    sht e vshtir edhe t lokalizohet ngjarja e rrfyer, n fillim flitet pr nj shtpi, pastaj n sken hyn nj turm e madhe e prbr nga hebrenj q vijn nga t gjitha ant e bots dhe mblidhen n t vetmin vend ku mund t mblidhen, n esplanadn e tempullit.
    Por si u bashkuan t gjith atje?
    “…u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin” (v.2).
    U dgjua nj ulrim si er, por kjo nuk do t thot se jemi thirrur t mblidhemi s bashku n esplanadn e tempullit, sepse dikush dshiron t flas me ne…!
    Si faqe lajmesh ka shum pak pr t na treguar.
    Nse, nga ana tjetr, tani prpiqemi t kuptojm imazhet biblike me t cilat Luka na tregon se far ndodh n bot kur vjen Shpirti q vjen nga lart, ather nprmjet ktyre imazheve biblike, ne mund t ndrgjegjsohemi pr dhuratn q Ati yn Qiellor na ka dhn.
    Le t vm re dy imazhet q prdoren pr t paraqitur kt zbritje t Shpirtit mbi njerzimin "si nj er e vrullshme q mbush shtpin"...
    Edhe ky, si mund t jet lajm?
    Q kur nj gjmim mbush shtpin?
    Mbi t gjitha, ktu fryn nj er, n hebraisht "ruah" do t thot vrtet "er e nxituar" jo ajr i ndenjur, sht nj er drrmuese.
    Ky sht imazhi i par me t cilin autori i veprave t apostujve na prezanton se far ndodh n bot kur vjen ky "ruah" hyjnor, sht si nj er e vrullshme.
    Kujtojm se si ndodhi nj zbules n Horeb, kjo zbules i paraqitet Elis n kt mnyr:
    “Ishte nj er e fort dhe e vrullshm q tronditi malet dhe au gurt”.
    Kshtu ndodh aty ku mbrrin kjo er q vjen nga lart, sht nj forc mbinjerzore, e pabesueshme, nj forc hyjnore; aty ku vjen Shpirti, asgj nuk mbetet si m par.
    Nse Shpirti q vjen nga lart, hyn n zemrn e njeriut, gjithka prmbyset: nse ai ishte nj person i korruptuar, i pandershm, egoist, i trhequr pas t mirave t ksaj bote... i hidhet atij prmbys i gjith projekti i tij jetsor.
    Le t kujtohet Zakeu, gjat gjith mnyrs n t ciln ai e kishte menaxhuar jetn e tij duke vn bast gjithka pr parat, pr knaqsit, pr t shijuar jetn... mir, ky projekti i tij, kur vjen Shpirti i Krishtit, sht hedhur n ajr, sht sikur n t, n shtpi kishte hyr kjo er e vrullshme.
    Le t kujtojm kohn e Koncilit t dyt t Vatikanit, kur dyert i hapeshin ers s Shpirtit… do gj u ngrit n ajr!
    Disa tradita q nuk kishin baz, nuk ishin t shndetshme, nuk ishin ungjillore… kan ikur!
    Le t kujtojm se si jan kthyer altart…
    Pastaj imazhi i dyt: "Gjuht si zjarri".
    T mos imagjinojm zjarrin material q ka zbritur nga qielli, thot “si zjarri”, “si era”.
    Zjarri n Beslidhjen e Vjetr sht nj imazh i Zotit: ne kujtojm shkurret e djegura nga e cila doli zri i Perndis q dgjoi Moisiu, ose shtylla e zjarrit q udhhoqi popullin e Izraelit n shkrettir, n rrugn e tyre pr n tokn e premtuar dhe, m e rndsishmja, dhurata e ligjit t vjetr u paraqit n librin e Eksodit n kt mnyr:
    “Erdhi e treta dit dhe zbardhi drita: u ndien bubullima, shprthyen vettima, nj re tejet e dendur e mbuloi malin. Boria jehoi thekshm dhe u dridh populli q ishte n tbanisht” (Dal. 19, 16).
    N agim pati bubullima, vettima, nj zhurm shum e madhe, Zoti kishte zbritur n zjarr dhe i gjith mali u drodh shum.
    Le t theksojm, jan t njjtat imazhe q jan prdorur nga Luka n Veprat e Apostujve, pikrisht pr t paraqitur ardhjen e forcs hyjnore dhe t Shpirtit hyjnor: Hyji q hyn n bot sht paraqitur me kto imazhe.
    far bn ky zjarr?
    Nj tjetr imazh q gjejm n Bibl, nj zjarr q pastron, djeg gjithka q ishte m par!
    Le t kujtojm se far tha Pagzuesi:
    "Kur t vij ky Shpirt, byku do t digjet!"
    Nuk jan njerzit ata q hidhen n ferr, por e gjith ligsia q sht prodhuar nga egoimi, urrejtja, dhuna, luftrat tona... nse Shpirti q vjen nga lart, hyn, e gjith kjo digjet. Shpirti, duke ardhur nga lart, sht nj zjarr pastrues!
    Ky sht zjarri i vetm q njeh Zoti, jo zjarri i ferrit... ta shuajm zjarrin e ferrit, t hidhemi mbi t shum uj t bekuar; i vetmi zjarr q Zoti njeh, sht zjarri i dashuris s tij, i Shpirtit t tij, ky me t vrtet pastron botn!
    Zjarri, n Bibl sht simboli i dashuris, le t kujtojm se far thot Knga e Kngve:
    "…dashuria sht e fort si vdekja, i pashmangshm sht si dheu i zi lakmimi; vapa e saj si vapa e zjarrit,flak hyjnore!
    Ujrat e mdha dashurin nuk mund ta ndalin, nuk e fikin as lumenjt! Kush do t jepte gjithka ka n shtpin e vet me qllim t blej dashurin, do t prbuzej prej gjithkujt” (Kk 8, 6-7).
    M e fort se vdekja sht dashuria, kmbngulse, pasi mbretria e t vdekurve sht pasioni, flakt e saj jan flak zjarri, flak hyjnore.
    Kjo dashuri hyjnore m pas na bn t aft t’ua japim t tjerve tr jetn tone: kjo sht jeta hyjnore.
    Le t kujtojm gjithmon at q Jezusi tha pr zjarrin:
    “Erdha t sjell zjarrin mbi tok e sa dshiroj t ishte tashm i ndezur flak! E po, m duhet t pagzohem me pagzim, e sa ngusht jam derisa t kryhet!” (Lk. 12,49-50).
    Kjo sht arsyeja pse Jezusi erdhi n bot, pr t sjell kt zjarr hyjnor!
    “T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin”(v.4). Dhe t gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t tjera, sikurse Shpirti u dha atyre fuqi t flisnin”.
    Le t theksojm: shenja e par e pranis s ktij Shpirti n bot sht nj gjuh e re, nj gjuh q t gjith e kuptojn.
    Kushdo q e ka marr kt Shpirt nga lart nuk flet m si m par; gjuha e tij nuk sht m ajo e fjalve arrogante, fyerjeve, gnjeshtrave, mashtrimeve... sht nj gjuh e re, ajo q i drejtohet vllait vetm me fjal dashurie, inkurajimi, shprese, faljeje.
    Kjo sht e vetmja gjuh q kuptohet nga t gjith!
    Dhe tani shfaqja e Shpirtit, jo pr nj popull, por pr t gjith popujt e bots.
    Le t dgjojm:
    5 Dhe asohere n Jerusalem banonin judenj, njerz t prshpirtshm, t ardhur prej t gjitha kombeve t bots. 6 Dhe, kur u dgjua ajo ushtim, ngarendi nj shumic e madhe dhe mbetn t habitur, sepse secili i dgjonte duke folur n gjuhn e vet. 7 T gjith uditeshin e mrekulloheshin dhe thoshin: “Kta njerz q po flasin, a thua vall nuk jan t gjith galileas? 8 Po si ather secili prej nesh i dgjon duke folur n gjuhn e vet amtare? 9 Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, 10 t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, 11 judenj e proselit, kretas e arab ‑ t gjith ne po i dgjojm duke shpallur veprat e madhrueshme t Hyjit n gjuht tona amtare”.
    Kemi dgjuar nj list t gjat emrash: pse Luca e ka prfshir n rrfimin e tij?
    Ai synonte qart t tregonte shum territore ku fliteshin gjuh t ndryshme, por nse kalojm npr kta emra far gjejm?
    Ne gjejm, pr shembull, Mesopotamin dhe Juden, por atje gjuha zyrtare ishte aramaishtja, gjuha q fliste edhe Jezusi; pastaj prmenden krahinat e Azis s Vogl, Ponti, Pamfilia dhe n kto krahina t gjith flisnin greqisht; pastaj ka edhe emra popujsh si medt, elamitt q ishin zhdukur tashm pr mjaft koh; edhe emrat e profesioneve fetare, hebrenj prozelit dhe keto nuk kane lidhje me gjuhet e ndryshme.
    far bri Luka?
    Ai ndoshta ka prdorur nj list t popujve tashm ekzistues dhe e ka futur me kt objektiv: popujt flasin shum gjuh dhe me gjuh nnkuptojm edhe diversitetin e kulturave, t mnyrave t t menduarit, t filozofit,
    mentalitete t ndryshme, tradita t ndryshme. Dhe t gjith kta popuj po dgjojn tani veprat e mdha t Perndis t shpallura nga kta dishepuj q kan marr Shpirtin.
    Cilat jan kto vepra t mdha t Perndis?
    Mrekullia e krijuar nga Zoti sht dhurata q ai na dha neve duke drguar djalin e tij pikrisht pr t na sjell dhe pr t na dhn jetn e tij.
    Kjo sht mrekullia, lajmi i mir, ungjilli, dashuria e pafund q Zoti ka pasur pr ne, q tani duhet t'u kumtohet t gjith popujve q e dgjojn at n gjuhn e tyre, domethn n kulturn e tyre, n mnyrn e tyre t arsyetimit. .

    Nj gabim q sht br n kt shpallje?
    Le t mendojm, pr shembull, kur n pyjet afrikane kremtohej mesha n latinisht, kndohej nj kng gregoriane dhe kjo nuk po sillte Ungjillin n gjuhn e tyre, duke i br ata ta dgjonin n kulturn e tyre, por po importonte kulturn q ishte e jona.
    Sot ne e kemi kuptuar mesazhin q Veprat e Apostujve po na japin neve, ne shpallim mrekullit e Zotit, por t gjith duhet t'i kuptojn dhe t'i mirpresim ato n kulturn e tyre.
    Le t prpiqemi tani t kuptojm pse Luka e paraqiti kt dhurat t Shpirtit n festn judaike t Rrshajve, far kremtohej n festn e Rrshajve?
    N festn judaike t Rrshajve kremtohej dhurata e Tevratit-Ligjit q kishte marr Izraeli.
    Ne e dim se sa krenar ishte dhe sht ende Izraeli pr dhuratn q kishte marr nga Perndia.
    Rabint than se Zoti ua kishte ofruar kt Tevrat t gjith popujve, por ata e kishin refuzuar at, ndrsa Izraeli, nj popull i menur, e kishte pranuar at.
    Libri i Ligjit t Prtrir 4, 5-8 thot:
    ”Ja, po ju msoj urdhrimet e rregulloret, si m urdhroi Zoti, Hyji im, q t’i zbatoni n tokn q do ta merrni pron, 6 q t’i mbani e t’i vini n zbatim. Kjo do t’ju bj t dijshm e t urt n syt e popujve. Kur t’i ken dgjuar t gjitha kto urdhrime, do t thon: ’Ja, nj popull i dijshm e i kuptueshm! Ky qenka popull madhor!’ E njmend, ku gjendet nj popull tjetr aq i madhrueshem, q t’i ket hyjnit e veta kaq afr vetes, si sht pran nesh n t gjitha krkesat tona Zoti, Hyji yn?! Dhe, ku ka nj popull tjetr kaq t prmendur q t ket urdhrime e rregullore t drejta, si sht i tr ky Ligj, q un sot po e shtroj para syve tuaj?!”.
    Por pr far shrben Tevrati? A mjafton ta kemi kt Tevrat t skruar n gur pr t’i bindur njerzit q ta ndjekin udhzimin e rrugs s jets?
    Ne themi: “Jo, nuk mjafton!”
    Kta jan udhzime q vijn nga jasht dhe pr m tepr fjala Tevrati vjen nga folja "yarah" q do t thot t gjuash me nj shigjet, t tregosh nj drejtim, por nse nuk kemi forc pr ta ndjekur at rrug, gjithka sht krejtsisht e kot, shrben vetm pr t na zemruar pr dobsit tona q n fund fare, jan si rrezet X, q i zbulojn frakturat, por nuk i shrojn; nevojitet nj shrim i brendshm, dhurata e nj jete t re, e nj nxitjeje q vjen nga Brenda, pr t ndjekur rrugn q sht ajo e jets.
    Pra, arritm n pyetjen thelbsore… far bri Zoti pr t na dhn Shpirtin e tij? Kur na dha Shpirtin e vet?

    Nuk na dha nj ligj t jashtm q na tregon disa udhzime, nj Ligj q sht i mir, q tregon rrugn e drejt, edhe nse ky Ligju nuk arrin horizontin prfundimtar t humanizmit q sht ai i dashuris s pakushtzuar. E po, Zoti na dha nj ligj t ri nprmjet t cilit Shpirti bhet nj ligj i ri, domethn ligji i ri sht ai i jets hyjnore q na sht dhn, sht ai i natyrs s re q merr njeriu.
    Njeriu bhet bir i Zotit dhe ka at shtys pr t jetuar sipas identitetit t ri t tij.

    Nj shembull shum i thjesht sht ai i nj nne: nj vajz nuk sht nn, kur bhet nn ajo ka nj identitet t ri, nuk ka nevoj pr ligje t jashtme, sht ky identitet i ri q e on at t jetoj n nj far mnyr dhe t lidhet n nj mnyr t caktuar me fmijt e vet.

    Ja far u dhurua: Tora e re!

    Ne kemi udhzimet q na garantojn 10 urdhrimet e Zotit, por ata nuk mund t jen qllimi prfundimtar i sjelljes son, i jets son, i shtyss s birit t Perndis q sht n ne; n Urdhrimet nuk sht shkruar se duhet t japim edhe jetn ton pr armikun ton nse ai sht n nevoj, por identiteti yn si fmij t Zotit, nga brenda, na on n dashuri deri n kt qllim prfundimtar.
    Pastaj kuptojm se si u prmbushn profecit n Rrshaj: kishte thn Ezekieli:

    “Ne ifutt nuk jemi n gjendje ta respektojm Tevratin, por nj dit Zoti do ta vendos Ligjin e tij n zemrat tona. Ai do t na jap nj zemr t re, do t na jap nj Shpirt t ri dhe kjo zemr e re do t na jap udhzime pr jetn”.
    Kjo zemr e re nuk ishte gj tjetr vese jeta hyjnore q solli Jezusi n bot. Dhe far do t ndodh m pas n bot?
    Na thuhet n kapitullin 32, 1-5 t Isais kur Perndia bri premtimin:
    1 Ja se mbreti do t mbretroj me drejtsi,
    sundimtart drejt do t sundojn,
    2 do njeri do t jet straher,
    n mot t lig do t jet strehim,
    si prrenj uji n tok t etur,
    si hija e qets n vend t shkrumbuar.
    3 S’do t errsohen m syt e veguesve,
    me vmendje do t dgjojn dgjuesit,
    4 zemra e t paditurve do ta msojn urtin,
    shpejt e rrjedhshm do t flas belbacaku
    5 bujar m s’do t quhet i pandershmi,
    burr i mir s’do t mbahet ngatrrestari”.
    Dhe n nj mnyr m t qarte dhe t prsosur, ne Is. 32, 15-20: Deri q prsri mbi ne
    t dikohet Shpirti prej s larti.
    Ather shkrettira n kopsht do t shndrrohet,
    edhe kopshti si pyll do t vlersohet,
    16 n shkrettir do t banoj e drejta,
    n kopsht drejtsia do t ket selin.
    17 Fryti i drejtsis ‑ paqja do t jet,
    rrjedhoj e drejtsis qetsia,
    shpres e sigurt pr amshim.
    18 Populli im do t banoj n nj vend paqeje,
    do t jetoj n banesa t qeta,
    n vende t sigurta
    19 ‑ porse pylli krejtsisht do t pritet
    e qyteti krejtsisht do t humbas ‑ .
    20 T lumt ju: do t mbillni pran ujrash,
    t lir do t lini ka e gomar!“
    Kur Shpirti, kjo jet hyjnore, sht ajo q i animon, i jep jetn t gjith njerzit dhe mbar njerzimin, ather toka jon do t bhet vrtet nj kopsht dhe nj pyll plot lule dhe fruta. Nuk do t ket m luftra, urrejtje, dhun, inat... kur t gjith t ndjekin vrtet kt Shpirt dhe kt jet q na sht dhn.



  16. #316
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. UNGJILLI.

    PRGATITJA E LITURGJIS;

    TRINIA E SHENJTEVITI A

    M 4 6 - 2023


    UNGJILLI: GJ, 3,16-18


    16 Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet
    kshtu q, secili q beson n t,
    t mos birret,
    por t ket jetn e pasosur.
    17 N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin
    q ta dnoj botn,
    por q bota t shptoj npr t.
    18 Kush beson n t,
    nuk dnohet,
    ndrsa, kush nuk beson, ai sht dnuar q tani,
    pse nuk besoi
    n Emrin e Njlindurit, Birit t Hyjit.



    LECTIO DIVINA MEDITIM - LUTJE

    Ujngjilli i sotm duhet t vendoset n kontekstin e dialogut midis Jezusit dhe Nikodemit.
    Le ta kujtojm kt personazh q shkoi te Jezusi natn, nj rabin, nj dijetar i
    Shkrimeve t shenjta q i prkishte sektit t farisenjve.
    Ai sht sigurisht personi m i kulturuar q ka takuar Jezusi, nj njohs i ligjit, i teologjis.
    Por se shkoi te Jezusi gjat nats?
    Ne jemi ndoshta pak t kushtzuar, ndoshta nga predikimet q kemi dgjuar, dhe imagjinojm Nikodemin duke u zvarritur prgjat mureve, pr t mos u par nga kolegt e tij.
    Por Ungjilli nuk na e paraqet at kshtu. Vrejm se si i drejtohet Jezusit, flet n shums, thot: Rabbi, ne farisenjt e dim se ti je nj njeri i ardhur nga Zoti, n fakt shenjat q bn, nuk mund t kryhen nga nj njeri q nuk sht drguar nga Zoti.
    Le t shohim se far shenjash kishte br.
    Kur Jezusi arriti n Jerusalem, ai bri vetm nj shenj.
    Jemi n fillim t Ungjillit sipas Gjonit, shenja ishte dbimi i shitsve nga tempulli, nj shenj dramatike dhe autoritetet fetar sigurisht u zemruan nga prdhosja e tempullit dhe farisenjt, sekti t cilit edhe Nikodemi i prket, u hutuan dhe u uditn: po kush sht ai q ka guximin t bj nj gjest t till? Vetm ai q nxitet nga Shpirti profetik mund t bj dika t till dhe t jap nj shenj t till.
    Prandaj Jezusi sht nj personazh q fillon t shqetsoj autoritetin fetar, sepse ai nuk sillet, nuk vepron si t tjert, por n nj mnyr t jashtzakonshme. Prandaj sht e nevojshme t njihet dhe ndoshta t kontrollohet ai.
    Besoj se ky ishte misioni q Nikodemi duhej t kryente at nat me Jezusin, pra ta kthente at n rrugn e duhur, sipas tradits q ishte ajo e farisenjve.
    Ky Nikodemi na prfaqson t gjithve n nj mas t caktuar, sepse t gjith jemi njerz t lindhur n nj shoqri q ka traditat, zakont, rregulla fetare, kuptim t jets t veant q duhet t respektohen pr t qen njerz t mir, t sinqert dhe t ndershm, por, kur n at shoqri paraqitet nj njeri si Jezusi, q sillet n nj mjnyr t re e t lir nga parashikimet m t ndryshm, prpiqen n do mnyr ta bindin at t kthehet n grup, t vazhdoj t sillet si gjith t tjert, domethn n kt rast farisenjt krkojn t bjn gjithka sht e mundur pr t bindur veten se, n thelb, ajo q thot Jezusi, nuk bn gj tjetr vese konfirmon at q kishtin menduar, besuar, dhe msuar gjithmon.
    Por far ndodhi at nat n at takim t Jezusit me Nikodemin?
    Jezusi hedh prmbys traditat e shpikura nga njerzit, q nuk duhet t mbrohen me argument t mare nga Shkrimi i ShenjtJezusi shpjegon q sht m mir pr farisenjt, pr t gjith, pra edhe pr ne t hyjm n risin q ai vet propozon.
    Sepse sht pikrisht vera e re ajo q i thyn ent e vjetra.

    Kush sht Nikodemi dhe pse shkoi t Jezusi natn. Nata u konsiderua nga rabint, koha e prshtatshme pr t'iu prkushtuar studimit t Tevratit, t ligjit.
    Le t kujtojm Psalmin 1:
    "T drejtt e gjejn gzimin e tyre n ligjin e Zotit
    dhe e meditojn at dit e nat".
    Nata sht koha e mir pr t reflektuar, pr t krkuar kuptimin e ekzistencs son, pr t ln t flasin ato pyetjet m t thella, t cilat shpesh prpiqemi t'i heshtim, por heshtja e nats bn t rishfaqen: sht nj koh pr t menduar, pr t reflektuar.
    N fakt, t dy fillojn dialogun e tyre, por Jezusi menjher merr fjaln dhe prezanton temn e rilindjes nga lart. Nikodemi menjher fillon t ndihet i orientuar, sepse ai nuk erdhi pr kt arsye, kishte nj qllim tjetr.
    Pastaj Jezusi madje fillon t flas pr at shmblltyr t Beslidhjes s Vjetr, pr Moisiun q kishte ngritur lart gjarprin, dhe pr birin e njeriut q duhet t ngrihet lart, si ai gjarpr.
    N kt moment Nikodemi sigurisht filloi t mos kuptonte m asgj, n fakt, q nga ky moment, n kt kapitull t tret nuk flitet m pr t, ai largohet nga skena. Ai u shfaq gjat nats dhe u zhduk gjat nats.
    Jezusi vazhdon t flas, n monolog n t cilin ai na ofron neve nj zbules t mrekullueshme. Ne duam ta shijojm sepse Jezusi flet pr fytyrn e Atit.
    N at koh Jezusi tha:
    Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet
    kshtu q, secili q beson n t,
    t mos birret,
    por t ket jetn e pasosur.
    N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin
    q ta dnoj botn,
    por q bota t shptoj npr t (v. 16-17).

    Jezusi i foli Nikodemit pr nj lindje t re, pastaj tha se biri i njeriut duhet t ngrihet lart. Vetm n kt moment Nikodemi nuk duhet t ket kuptuar m asgj, ai kishte ardhur pr t folur me Jezusin pr dika tjetr, ai donte t qartsonte pozicionin e tij n lidhje me Tevratin, me respektimin e traditave dhe n fund, ai duhet t ishte larguar dduke mos pasur asnj prgjigje dhe gjithashtu mjaft i zhgnjyer.
    Marrdhnia e Niokodemit me Jezusin nuk do t prfundoj kshtu, sepse m tej ungjilltari Gjoni na kujton se ka pasur nj diskutim midis Nikodemit dhe shokve t tij farisenj dhe n nj moment Nikodemi thot: "Por ju mund ta dnoni nj person, sipas ligjit ton, pa e dgjuar at m par?Ata do t'i thon: "Hesht, studio dhe do t kuptosh se Mesia nuk vjen nga Galilea". Dhe at gjithashtu me kto fjal e quajn injorant dhe ishte udhheqsi i farisenjve!
    Pastaj Nikodemi do t rishfaqet prsri n Kalvar, n kohn e varrimit t Jezusit, kur do t'i sjell ato 100 kilogram mirr dhe aloe pr t vajosur trupin e Jezusit.
    Monologu q na paraqitet n Ungjillin e sotm, sht ndoshta nj meditim i komunitetit primitiv, i cili, i ndriuar nga Shpirti, kuptoi zbulimin e fytyrs s Perndis q ishte dhn nga Jezusi.
    Komuniteti i par i krishter e kuptoi pas Pashkve t vrtetn pr Zotin, q dishepujt e par e msuan nga Jezusi: pr kt arsye mund t mendohet se ungjilltari me t drejt vendos kt zbulim t fytyrs se Hyjit n gojn e Jezusit.
    Pagant e imagjinonin hyjnit e tyre si kapriioze, dhe xheloze pr jetn e tyre t pavdekshme, e pr kt xhelozi ata mendonin se Hynit e tyre ua kishin dhn njerzve vdekjen, ndrsa e kishin rezervuar pr veten jetn e prjetshm, nj jet q nuk do t kishte shijuar kurr vdekjen.
    P m shum hyjnit pagane pretendonin q u shrbeheshin nga njerzit, dhe n shkmbim i jepnin favoret e tyre kujtdo q u ofronte dika si kurban. Ky ishte konceptimi pagan i fytyrs s Zotit.
    Nga ana tjetr, ata besonin mbi t gjitha n nj Prendi ligjvns, gjykats e drejt, q ndante t mirn nga i ligu, t drejtn nga i padrejti, e donte njrin dhe urrente tjetrin dhe besoj se ky koncept disi pagan, disi farise i Zotit sht ende i pranishm kryesisht edhe n konceptimin e krishter t fytyrs s Zotit.
    Edhe zemrat e t krishterve nuk jan pastruar ende nga zbulesa e Perndis q na sht dhn nga Jezusi.
    Vetm mendoni se sa shum t krishter mendojn ende se sakrificat duhet t'i ofrohen Zotit dhe se dika mund dhe duhet t'i jepet Atij. Jo, Zotit, ne nuk mund t'i japim asgj, t paktn Zotit t Jezusit t Nazaretit.
    Nga Hyji i Jezusit t Nazaretit, ne marrim vetm falas.
    sht gjithashtu n far mnyr edhe koncepti ifut pr Zotin ende i pranishm n t krishter: flas pr at Zot xhelat q sht ende aq i dashur nga shum t krishter... a mendon ti q mund ta largosh nga ata kt figur t Zotit, t Zotit q ndshkon ata q kan br nj gabim n jet? Por nuk sht Perndia i Jezusit t Nazaretit, pra nuk sht Hyji i t krishterve, ai q i bn kto gjra, ai q bn listen e gabimeve tona pr t na ndshkuar pastaj sipas numrit dhe rndsis s tyre!

    Jezusi na paraqet Atin n nj mnyr krejt t ndryshme, duke prdorur dy folje q e karakterizojn n msimin e tij.
    Folja e para sht t duash...Hyji aq fort e deshi botn (v.16). Folja greke sht "Agapan", dhe sht e para her q shfaqet n Ungjillin e Gjonit. M pas do t prsritet edhe 35 her t tjera.
    T duash, "Agapan", do t thot dashuri totalisht falas, q vjen nga brendsi e personit, nga zemra e njerzve, pra shte nj nevoj e brendshme pr t br mir, madje pr t qen t gatshm t japim gjithka pa kushte, qoft edhe jetn, pr t br dik t lumtur, edhe duke e falur at, nse sht rasti. Ky sht kuptimi i foljes Agapan.
    Hyji aq fort e deshi botn: fjala, folja, q e prcakton at, sht agapan, sht: ta duash botn, sht: Zoti sht dashuria!
    Bota: ky term shfaqet te Gjoni, n Ungjillin sipas Gjonit, jo m pak se 78 her dhe ka kuptime t ndryshme, nnkupton edhe botn q njohim, nnkupton njerzimin, por n kt kontekst tregon njerzimin e shnuar nga mkati, njerzimin armik t Zotit, rebel.
    Zoti e deshi aq shum botn.
    Pr t kuptuar m mir far jemi duke thn pr prcaktimin e fjals Bot, le t kujtojm at q thot libri i Zanafills, n kapitullin e gjasht: prshkruhet atje ligsia e njerzve, e cila ishte e madhe n tok, prshkruhet do synim intim i zemrs s tyre q nuk ishte gj tjetr vese e keqe. Thuhet se toka ishte e korruptuar para Zotit, plot dhun, dhe pastaj n at kapitull t librit t Zanafills ka edhe nj antropomorfizm q na tremb sepse thot: "Zoti u pendua q bri njeriun n tok dhe u pikllua n zemrn e tij": ky antropomorfizm sht nj ligjrim shum i guximshm, por sht pr t dhn nj ide se sa shum njerzimi ishte distancuar nga Zoti. Mir, t gjitha kto gjra e shum t tjera q lexojm n Shkrimin e Shenjt, na thon neve far sht bota q Hyji e do, si sjt njerzimi q Hyji e do. Kjo sht bota, kjo sht njerzimi, t cilin Zoti e do, q Zoti e deshi aq shum.
    Kt njerzim, kt bot, kt njerzim q edhe sot e refuzon planin e dashuris s Atit, Hyji At i ka dashur gjithmon, edhe kur ky njerzim mori n zotrim pemn e njohjes s s mirs dhe s keqes.
    Prej fillimit njerzimi nuk pati besim n Zotin... Bri gjithka sipas pelqimit t vet, mendoi, n mjaftueshmrin e vet, se nuk kishte nevoj pr Hyjin, se mund t jetonte, t sillej shum m mir pa Zotin. Dhe Zoti Hyji e deshi njerzimin edhe kur ky njerzim e konsideronte Zotin armik: dhurata e Tevratit q Zoti i dha atij njerzimi, nuk u interpretua, nuk u pranua si rrug e jets, por si nj penges pr realizimin e lirive personale, nuk u vlersua si rruga m e prshtatshme dhe e sigurt pr t arritur gzimin dhe lumturin n kt bot dhe n amshim.
    Zoti i Jezusit e ka dashur gjithmon kt njerzim dhe nuk ka dashur asgj tjetr.
    T gjitha gjrat e tjera q ata donin q Zoti t bnte, jan jasht ksaj dashurie, e cila sht jeta e tij e vetme. Zoti e do kt njerzim!
    Pastaj folja e dyt: didomi n greqisht, t japesh n shqip: Ai dha, dha dhuratn m t madhe q kishte: dha nj t vetmin Birin e vet! (v. 16).
    Folja "didomin" q prdoret ktu, tregon pr nj dhurat, q jepet falas, pakushtzuar, e qllimi pr t cilin ai e ka dhn falas sht q kushdo q beson n kt bir t njlindur t mos birret, por t ket jetn e pasosur.
    Le t prpiqemi t kuptojm se far po na thot neve Jezusi.
    sht e nevojshme t besohet n kt bir t njlindur, sepse ai u drgua me qllim q t kemi jetn e prjetshme, e ta kemi at si dhurat.
    T besosh n Birin e njlindur nuk do t thot t besosh se Jezusi ka ekzistuar ose se ai ishte nj personazh i jashtzakonshm: t besosh do t thot ta pranosh at si nj model pr do njeri, t pranosh t prshtatesh n kt projekt t njerzimit t ri, i cili ka si program dashurin.
    T besosh n Jezusin do t thot t jetojm si ai, ta ljom q jeta hyjnore q na sht dhn, t shfaqet si u zbulua plotsisht n Jezusin e Nazaretit. Jezusi u prek nga kjo jet hyjnore q sht dashuria dhe ai e shfaqi plotsisht kt jet hyjnore dhe kjo jet hyjnore na u dha edhe neve.
    T besosh do t thot ta mirpresim at dhe t ljopm t shfaqet n situatat konkrete t ekzistencs son.
    Kjo jet q quhet jet e prjetshme, nuk sht Bios, jet biologjike: sht nj jet tjetr, sht jeta e t Prjetshmit, nuk sht e prjetshme n kuptimin e kohzgjatjes. Ne ndonjher e imagjinojm jetn e prjetshme si kt jet q m pas vazhdon. Ne vdesim, por m pas na kthehet neve jeta... nuk sht kshtu.
    Kjo jet sht jeta e t Prjetshmit, jeta hyjnore q na sht dhn neven nga Jezusi, dhe kjo nuk sht e prjetshme pr sa i prket kohzgjatjes, por sepse sht e pathyeshme, sepse sht e nj cilsie krejtsisht t ndryshme nga ajo biologjike. Por ndoshta ne e imagjinojm edhe jetn e prjetshme si nj mim q na jepet kur vdesim, nse jemi sjell mir nuk sht kshtu.
    Jeta e prjetshme na sht dhn sot, menjher, kshtu q kur jeta biologjike mbaron, ne jemi t pavdekshm sepse kjo jet nuk preket, sht ajo pr t ciln Jezusi thot: Kush beson n mua nuk vdes, prandaj sht realizimi i asaj q Jezusi sapo i tha Nikodemit. Ai i tha: sht e nevojshme t lindsh prsri, t mos kthehesh prsri n barkun e nns, si mendonte Nikodemi. sht e nevojshme t lindsh nga lart, domethn t mirpressh kt jet hyjnore.
    Kjo do t thot t besosh n t njlindurin q u drgua nga Ati pikrisht pr kt arsye.
    Pra, kjo sht fytyra e Atit, e atij q do, e atij q jep gjithka falas. Nuk duhet t shtojm asgj tjetr sepse me t vrtet kemi shpikur kaq shum gjra, kaq shum vepra q ia atribuojm Atit Qiellor dhe q nuk kan t bjn asgj me t.
    Kjo sht fytyra e vetme e Zotit. T gjitha shmblltyrat e tjera - q i kemi shpikur - jan ato pagane.

    Tani Jezusi vazhdon duke na treguar arsyen pse ai, Biri Atit t njlindhur, u drgua n bot.
    N fakt,
    N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin
    q ta dnoj botn,
    por q bota t shptoj npr t.
    Kush beson n t,
    nuk dnohet,
    ndrsa, kush nuk beson, ai sht dnuar q tani,
    pse nuk besoi n Emrin e Njlindurit, Birit t Hyjit (v.17-18).

    Si e drgoi Ati Qiellor birin e tij t vetm n bot?
    Para s gjithash, duhet t kemi gjithmon parasysh se kur n nj bot, n nj kultur semite themi: Bir i nj personi, i nj babai, nuk i reforohemi lindjes biologjike, por nj ngjasmrie morale, etike, jetsore. Babai i njeh tiparet e tij tek i biri, jo vetm tiparet e jashtme, por t gjitha vlerat q i ka kultivuar babai dhe q i ka prjetuar djali i tij.
    Kur flasim pr t njlindurin q Ati drgoi n kt bot, duhet nnkuptohet se ai, Ati, drgoi imazhin e vet t prsosur.

    Dhe si u shfaq ky At n djalin e tij t vetm?
    Nprmjet dashuris, vetm nprmjet dashuris. Prandaj thot: Ai nuk u drgua n bot pr t dnuar botn! Kshtu do gjykim dnues mbi njerzimin e lig eliminohet.
    Le t mos ngatrrojm dnimin e asaj q sht br keq me dnimin e njerzve t ligj; njerzit nuk dnohen kurr.
    Nuk sht Perndia i Jezusit t Nazaretit ai q dnon, sht perndia pagane.
    Perndia i Jezusit t Nazaretit tani na tregon neve at q ai bn para s gjithash ai na thot se far nuk bn.
    Ndaj le ta heqim mendjen se ai i dnon njerzit: njerzit jan fmijt e tij, ndoshta me nj imazh shum t shprfytyruar t babait t tyre, por ata jan gjithmon fmijt e tij.
    sht e keqja q bn ky njerzim, ajo q dnohet, sepse kjo e keqe shkatrron jetn hyjnore, e bn at t tkurret tek fmijt dhe prandaj Zoti sht i pari q e urren kt t keqe.
    Zoti nuk sht nj gjykats q dnon njerzimin, por Hyji I Jezusit sht Dashuria q komunikon jetn.
    Shpresoj q Nikodemi t mos ishte i pranishm kur Jezusi tha kto gjra, sepse do t'i kishte humbur ndjenjat!
    Perndia q po shfaqej n Jezusin, nuk i ngjante aspak Perndis q katekizimi rabinik kishte ngulitur n mendjen dhe zemrn e nj fariseu.
    Biri i njlindhuri u drgua n bot q bota t shptohej nprmjet tij, prandaj asnj dnim, vetm shptim!
    far nnkuptohet me kt folje pr t shptuar q ndodh nj numr i pafundm hersh n Bibl, n Beslidhjen e Vjetr: "Aisha" fjala nga e cila vjen edhe emri i Jezusit: "Joshua".
    "Joshua" - ai q shpton - shfaqet 241 her n Beslidhjen e Vjetr dhe m shum se 100 her n Beslidhjen e Re.
    N Bibl, shptimi do t thot t ruash, t mbrosh, t liroh veten e t tjert nga ajo q na pengon t jetojm, t largohemi nga shtypja, t largohemi nga kushtet q na bjn skllevr, sepse ata q jan skllevr nuk mund t jetojn, nuk mund t jetojn plotsisht ekzistencn e tyre, jan t detyruar.
    Izraeli ishte n Egjipt, kishte en me mish dhe qep, por nuk ishte i lir, kshtu q nuk mund t jetonte. Zoti e liroi nga skllaveria n Egjipt, e kur ishte skllav n Babiloni Zoti e liroi.
    Ktu folja T lirosh do t thot t shptosh, sht pikrisht t dalsh nga do form skllavrie.
    Biri I Hyjit, i drguar prej Atit, Biri i nj lindur erdhi pr kt shptim. Ne i dim shum mir skllavrit nga t cilat ai na liron, jan t gjitha ato skllavri q na pengojn t jetojm si fmij t Zotit, domethn t lm t shprehet jeta hyjnore q na ka dhn dhe q sht ajo e dashuris.
    far sht ajo q e zvoglon, q e dmton kt jet? Ato jan lidhja me paran, nse mendojm vetm pr paran, pr akumulimin, ne jemi skllevr t paras, nuk jemi n gjendje t duam, nuk u japim gjithka atyre q kan nevoj.
    Nse mendojm vetm pr veten, jemi skllevr t egoizmit ton, nuk jemi n gjendje t jetojm sepse t jetosh sht t duash!
    Vini re, Ai ka ardhur pr t na liruar nga t gjitha kto skllavri.
    Nse bj vetm at q dua, a jam i lir? Shpesh mendojm se liria sht t jesh n gjendje t bsh at q dshiron.
    Kjo gj nuk sht e vrtet: nse jam skllav i dshirs sime, i dshirs pr t'u imponuar, i dshirs pr t dominuar, nuk jam nj njeri i lir, nuk jam njeri, sepse nuk shpreh jetn q e karakterizon njeriun pr faktin se ai vepron gjithmon dhe vetm i shtyr nga dashuria.
    Biri i njlindhur erdhi pr t na shptuar, dhe jo pr t na shptuar n fund t jets dhe pastaj pr t na futur n parajs ndoshta pasi t jemi penduar dhe t kemi br nj rrfim t mir.
    Jo, shptimi sht sot sepse prndryshe nse nuk e lm veten t shptojm, nuk e lm veten t lirohemi nga t gjith idhujt tan, nuk jetojm si njerz:
    dhe kushdo q beson n t nuk dnohet, kush nuk beson tashm sht dnuar, sepse nuk ka besuar n emrin e birit t njlindur t Perndis.
    far nnkuptohet me kt dnim?
    Jezusi tashm ka thn se ai nuk dnon: athere ata q besojn n t, nuk dnohen, domethn nse dikush beson dhe e mirpret kt jet dhe e l t shprehet si shprehet plotsisht n Jezusin Ai jeton.
    Nga ana tjetr, nse dikush nuk beson dhe nuk e pranon propozimin q bri Jezusi q t bhet nj njeri i ri, nuk sht se Zoti e dnon at, ai sht i dnuar, domethn ai e dnon veten e tij t pajet. Pra sht e qart, Jezusi nuk thot se ai do t ndshkohet nga Zoti, por Jezusi bn q t kuptohet q zgjedja q bhet duke jetuar si n qoft se Zoti nuk do t ekzistonte, duke mos pranuar propozimin e Jezusit, sht gjithka q e prish jetn ton e kjo prishje nuk na bn t aft t jetojm n nj mnyr me t vertet njerzore, si Jezusi, njeriu me t vertet i denj pr kt emr. Jezusi po thot: "T lutem, bhu i vetdijshm se nse ti nuk e pranon propozimin e nj njeriu t ri q un t bj, ti e dnon veten t mos jesh. Dhe dhe pastaj, - le ta kemi parasysh kt Jezusi nuk flet edhe n kt rast pr nj dnim pas vdekjes, n ferrin, por me t vrtet Jezusi flet pr nj dnim q prjetohet sot, q ai q nuk beson, vuan sot, n kt jet toksore duke jetuar nj jet pakuptim, nj jet pa vler.
    Pra, nse dikush nuk e pranon propozimin q bn Jezusi, nuk ka asnj dnim nga Zoti, por shkon kundr interesit t vet, shkon kundr aspiratave t veta m t thella, sepse mbyt jetn hyjnore q i sht dhn.

  17. #317
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINIA E SHENJTE VITI A

    M 4-6-2023.

    PSALMI: Dn. 3,52-56


    52 “I bekuar je, o Zot, Hyji i etrve tan,
    i lavdishm e tejet i lartsishm n shekuj!
    I bekuar emri shenjt i lavdis sate,
    tejet i lavdishm e tejet i madhrueshm n shekuj!

    53 I bekuar je n Tempullin e lavdis sate t shenjt,
    tejet i lavdishm e tejet i madhrueshm n shekuj!

    54 I bekuar je n fronin e mbretris sate,
    tejet i lavdishm e tejet i madhrueshm n shekuj!

    55 I bekuar je, ti q shqyrton humnerat
    e q rri mbi kerubin,
    i lavdishm e tejet i madhrueshm n shekuj!

    56 I bekuar je n kupn qiellore,
    i lavdishm e i madhrueshm n shekuj!


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    LIBRI I DANIELIT, NJ SHKRIM I RREZISTENCS.

    Pr t prezantuar librin e Danielit nga i cili sht marr ky himn, filloj duke prkujtua dika q ka ndopdhur n nj vend n t cilin populli nuk jetonte n liri t plot. sht dika q ndodh gjithmon atje ku nj popull lufton pr t fituar lirin.
    N vitin 1980, n kohn e pushtimit sovjetik t ekosllovakis, nj aktore e re eke kompozoi dhe interpretoi shum her n vendin e saj nj shfaqje mbi Xhan d’Arc q e kishte titulluar: "Nata e Xhans". Pr t thn t vrtetn, historia e Xhan d’Ark-ut q i dboi anglezt nga Franca pes shekuj m par (n shekullin e pesmbdhjet) nuk ishte shqetsimi i par i ekve. Prandaj, nse skenari binte n duart e policis, nuk ishte shum kompromentues. Por pr ata q dinin t lexonin mes rreshtave, mesazhi ishte i qart: at q vajza nntmbdhjet vjeare dinte t bnte n Franc me ndihmn e Zotit, mund ta bjm edhe ne. Teksti fliste pr francezt, anglezt dhe Xhann n shekullin e pesmbdhjet, por midis rreshtave dihej mir se bhej fjal pr ekt dhe ushtrit sovjetike n shekullin e njzet.
    Nj nga episodet e lidhura me librin e Danielit, pra, sht tortura e ushtruar ndaj tre t rinjve q refuzuan t adhuronin nj statuj t art t ngritur nga Nabukodonozori, ata u hodhn n nj furr (pr t'u djegur t gjall). Autori e egzagjeron vullnetarisht detajt e ngjarjes, padyshim, dhe tortura sht ajo q bhet m e tmerrshme gjithka; kshtu besimi i tre t rinjve dhe mrekullia e mbijetess s tyre m mir del n pah: “Ather Nabukodonozori, plot furi, i mrrolur n fytyr kundr Sedrakut, Misakut e Abdenagos foli e urdhroi t ndizej furra shtat her m tepr se ishte zakon t skuqej. Ather, disa njerzve, ndr m t fortit e ushtris s vet, i urdhroi t’i lidhin Sedrakun, Misakun e Abdenagon e t’i hedhin n furrn e skuqur me zjarr. Kshtu, pra, qen lidhur e ashtu si ishin t veshur, me brekushe, me ksula, me sandale e me petka, qen hedhur n furrn e skuqur me zjarr” (Dn 3,19-21).
    Mrekullia e par, ja ku jan n furrn e mbinxehur dhe nuk jan ata q digjen, por xhelatt e tyre: " Urdhri ishte i prer, furra ishte e skuqur deri aty, sa q ata njerz, t cilt i hodhn Sedrakun, Misakun e Abdenagon n furr, i dogji flaka” (Dn3,22).
    Mrekullia e dyt, t gjith t lidhur ashtu si ishin, ata ecin n mes t flakve duke knduar lavdin e Perndis. Por mbi t gjitha, mrekullia e madhe sht se ata bjn nj ekzaminim t vrtet t ndrgjegjes n emr t t gjith popullit t tyre dhe japin nj shembull t shklqyer prulsie; autori yn padyshim sugjeron q lexuesit e tij t bashkohen.



    KANTIKU I TRE FMIJVE

    “I bekuar je ti, o Zot, Perndia i etrve tan, i bekuar qofsh, i lavdruar qoft emri yt n shekuj t shekujve! Po, ti je i drejt n gjithka q ke br! Vendimet e tua t s vrtets, ti i ke kryer me t gjitha ato q na ke shkaktuar… Sepse ne kemi mkatuar; kur t lam, bm nj gabim t madh, dshtuam. Ne nuk i kemi dgjuar urdhrimet e tua, nuk kemi zbatuar dhe nuk kemi br at q na sht urdhruar pr t mirn ton… Pr shkak t emrit tnd, mos na dorzo prgjithmon dhe mos e shkel beslidhjen tnde. Mos na e refuzo mshirn tnde pr hir t Abrahamit, mikut tnd, Isakut, shrbtorit tnd, dhe t Izraelit q ti i ke shenjtruar. Ti the se do t'i bsh pasardhsit e tyre t shumt si yjet e qiellit, si rra n brigjet e deteve... Vepro ndaj nesh sipas knaqsis tnde dhe sipas bollkut t mshirs sate! U turprofshin ata q u bjn keq shrbtorve t tu!... Le ta din se ti je Zoti, i vetmi Perndi, i lavdishm mbi gjith dheun!” (Dn 3, 26… 45).
    Dihet se sa m shum ndizet zjarri, aq m shum ka viktima mes xhelatve, ndrsa tre martirt ecin n mes t nj vese freskuese, pastaj nga mesi i flakve ngrihet knga m e bukur q ka shpikur njerzimi dhe kto jan vargjet e para q kndojm pr festn e Trinis.
    "I bekuar je, o Zot, Perndia i etrve tan" sht prkujtimi i Beslidhjes s lidhur nga Zoti me Abrahamin, Isakun dhe Jakobin (me nofkn Izrael), sht prkujtimi i premtimeve t Zotit, por edhe prkujtimi i Beslidhjes s jetuar do dit me shekuj, sht prkujtimi i krkimit t gjat t Abrahamit, Isakut dhe Jakobit pr t gjetur token dhe pasardhsit e premtuar... sht prkujtimi I marshimit t gjat n shkrettir t udhhequr nga Moisiu, sht prkujtimi i misionit t ktij populli t zgjedhur pr t’u dshmuar t gjith popujve besimin n pranin e Zotit n Popullin e tij... Fatkeqsisht, s bashku me t gjitha kto gjra t mrekullueshme, duhet t konstatohet se shpesh her njerzit kan br gabim t rnda, kan mkatuar shum, dhe pr kt arsye shprehja : “Zoti i etrve tan” sht edhe m shum kujtimi i mshirs s madhe t Hyjit q I ka falur gjithmon, duke mposhtur pa u lodhur pabesit e popullit t tij.

    "Qoft bekuar emri m i shenjt i lavdis sate". Emri i Zotit sht vet Zoti, por ne kemi aq shum respekt sa themi "Emri" pr t mos thn "Zot"; “T bekuar je n tempullin tnd t shenjt t lavdis” ky varg
    sht shum interesant, sepse na ndihmon ta dim kohn n t ciln psalmi u shkruan! Nuk korrespondon me kontekstin e supozuar t Mrgimit n Babiloni: tempulli n at koh ishte shkatrruar nga trupat e Nabukodonozorit dhe atje nuk mund ta kishim knduar! Nga ana tjetr, n Jeruzalem, nn mbretin grek Antiochus Epiphanes, i cili zvendsoi adhurimin e Zotit t vrtet me adhurimin e tij, sht shum e rndsishme t vazhdohet t shpallet, edhe n rrezik t jets, se vetm Hyji sht Zot dhe se tempulli sht i shenjt, sepse aty qndron lavdia e Perndis.
    Dhe pr m tepr, shprehjet: "Froni i mbretrimit tnd" dhe "Ti q ulesh mbi Kerubint" jan aludime shum konkrete pr paraqitjen n pjesn m t brendshm t Tempullit: Atje n"T Shenjtn e Shenjtorve", ka pasur Arka e Beslidhjes e cila ishte nj kuti prej druri; dhe mbi kt kuti kishin dy statuja kerubinsh ("kerubint"). Ata ishin dy kafsh me krah (me kokn e nj njeriu dhe trupin dhe putrat e nj luani) kraht e tyre t shtrir prfaqsonin fronin e Perndis. Mbi kerubint, i padukshm, por m siguri, Zoti I pranishm kishte banesn e vet.
    Nj kujtes e kohve t sigurta, kur ishte e qart se Perndia ishte prgjithmon n mes t Tempullit t tij, q do t thoshte n mes t popullit t tij. Autori i librit t Danielit shpalos vullnetarisht kt kng fitoreje; ai, nj profet i mire, e di me gjith forcn e besimit t tij se fuqit e s keqes mund t lirohen, por ato nuk do t mbizotrojn. N trazirat q po kalojn kaq shum njerz sot, ky mesazh sht po aq i nevojshm pr ne.

  18. #318
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINIA E SHENJT VITI A

    M 4 -6 2023.


    LEXIMI I PAR: Dal.34,4-6.8-9.


    4 Moisiu i latoi dy rrasa guri si t parat; u ua me nat e u ngjit n malin Sinai me dy rrasat n dor si i kishte urdhruar Zoti.
    5 Ather Zoti zbriti n re, u ndal aty, afr tij dhe e shpalli emrin e Zotit.
    6 Zoti kaloi prpara tij e shpalli:
    “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but,
    i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet,
    7 q qndron besnik me mijra brezni,
    q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin,
    por nuk l pa ndshkuar asgj;
    q e ndshkon paudhsin e etrve n fmij,
    madje n nipa ‑ n t tretn e n t katrtn brezni”.
    8 Moisiu ra vrik me fytyr prdhe, adhuroi
    9e tha: “O Zot, nse kam gjetur hir para syve t tu, po t lutem, shtegto me ne. Njmend, sht nj popull zverkngurrt, por ti na i fal fajet tona e mkatet e na prano pr pronn tnde”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    ZBULESA E MADHE E PERNDIS N VET T TIJ


    Teksti “Dal.34, 4-9” sht nj nga m t muarit n t gjith historin ton! Vet Zoti flet pr vetveten! “Ai e shpalli emrin e tij”, thuhet n tekst. Dhe reagimi spontan i Moisiut q prkulet deri n tok, dshmon se ai dgjoi fjal t jashtzakonshme atje.
    Dhe far thot Zoti? Ai quhet:
    “ZOTI, Zoti, Hyji i mshirshm e i but,
    i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet!" (v. 5).
    Ky emr "ZOT" sht fjala e famshme hebraike, me katr shkronja, YHVH, t ciln ne nuk dim ta shqiptojm, sepse, pr shekuj, shum prpara lindjes s Jezusit, populli i Izraelit ia ndalonte vetes ta thoshte kt, nga respekt. Kt emr, Perndia e kishte shpallur tashm prpara Moisiut n ferrishten q digjej (Eks 3). N t njjtn koh ai i zbuloi atij at q ishte prgjithmon, besoj, themeli i besimit t Izraelit: “E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt, n dheun e Kanaaneut, Heteut, Amorreut, Perezeut, Heveut dhe t Jebuzeut. Kshtu, pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve. Pra, eja se dua t t oj te faraoni q ta nxjerrsh popullin tim, bijt e Izraelit, prej Egjiptit”! (Dal. 3,7-10).
    Ishte tashm nj zbulim i jashtzakonshm: Zoti sheh, Zoti dgjon, Zoti i di vuajtjet e njerzve. Ai ndrhyn duke ngjallur energji t afta pr t luftuar t gjitha format e fatkeqsis. Kjo do t thot se ne nuk jemi vetm n sprovat e jets son, Zoti sht pran nesh, ai na ndihmon t'i prballojm ato, t mbijetojm. N kujtesn e popullit hebre, ky emr i famshm "ZOT" i kujton t gjitha kto, kt keqardhje t mbl t Zotit, nse mund t themi kshtu.
    Dhe sigurisht nuk sht rastsi q teksti i sotm prdor fjaln "kalim": Zoti "kalon" para Moisiut pr t zbuluar emrin e tij t butsis ndrsa ai "kaloi" mes popullit t tij natn t Detit t Kuq (Eks 12,13) : sht e njjta fjal; kur Zoti kalon, sht gjithmon pr t liruar popullin e tij. Dhe ky “kalim” i dyt i Zotit, ky lirim i dyt, sht edhe m i rndsishm se i pari. Skllavria jon m e keqe sht ajo e ideve tona t rreme pr Zotin.
    Tani e keni dgjuar kt fjali t tekstit: “Ai shpalli emrin e tij”; kjo fjali sht garancia jon. Zotin e dashuris n t cilin besojm, nuk e shpikm ne, nuk e morn dshirat tona pr realitete. Ju e dini shprehjen e Volterit: "Zoti e krijoi njeriun sipas shmblltyrs s tij dhe njeriu ia ktheu". Epo jo! Zotin nuk e shpikm ne, ishte ai q na u shfaq dhe q nga Moisiu! Dhe n momentin q ai jehoi npr njerzimin, kjo zbules ishte me t vrtet e papritura. Nuk e prisnim aq shum sa duhej t na thoshte vet Zoti.


    PERNDIA E MSHIRS NUK DO TA BRAKTIS KURR POPULLIN E TIJ.

    Prgjigja e Moisiut dshmon se ai e ka kuptuar plotsisht kuptimin e shprehjes "i durueshm e shum i mshirshm” dhe prej saj nxjerr prfundimin: "Ti duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin” .
    Dhe Moisiu e di se, n kt pik, Perndia do t ket shum pr t br! Sepse Moisiu vuajti paknaqsin e popullit t tij m shum se nj her. Aq sa nj dit ai u tha atyre: “Le t t bjer n mend dhe mos e harro assesi sesi e bre t hidhrohet n shkrettir Zoti, Hyji yt. Q prej dits q dole nga Egjipti, derisa arritt ktu, gjithmon i keni kundrshtuar Zotit” (Dt 9.7).
    Ktu Moisiu thot: “Njmend, sht nj popull zverkngurrt, por ti na i fal fajet tona e mkatet e na prano pr pronn tnde”(v.8).
    Po, ata jan nj popull kokfort; por ti do t na falsh t metat dhe mkatet tona dhe do t na bsh trashgimin tnde. Prkthe: ne jemi nj popull kokfort, por duke qen se ti je Zoti i but dhe i mshirshm, do t na falsh gjithmon dhe ne, pavarsisht gjithkaje, do t bjm pak pr t'iu prgjigjur dashuris tnde.
    I kthehem ksaj fjaleje: "Zverkngurrt”: n nj qytetrim n thelb bujqsor, si ishte rasti n Izrael n koht biblike, pamja e dy kafshve t shfrytzuara nga nj zgjedh ishte e zakonshme: ne e dim se far sht zgjedha: sht nj cop druri, shum e rnd, shum e fort, q bashkon dy kafsh n parmend. Zgjedha u rndon n qaf dhe dy kafsht vijn pashmangshm pr t ecur me t njjtin ritm.
    Autort biblik flasin me imazhe: ata e aplikuan kt imazh t zgjedhs n Beslidhjen midis Perndis dhe Izraelit. Pra, marrja e zgjedhs ishte sinonim i lidhjes me Perndin pr t ecur n gjurmt e tij. Por ja ku jemi, populli i Izraelit po ngurtsohet vazhdimisht nn kt zgjedh t Beslidhjes s lidhur me Perndin n Sinai. N vend q ta shoh si favor, ai e sheh at si nj barr. Ai ankohet pr vshtirsit e jets n shkrettir, dhe madje prfundon duke e gjetur t ardhurat e papritura t prditshme shum t buta. Aq shum sa Moisiu prjetoi dit shkurajimi. N vend q ta lejoj veten t mbartet me forcn e Zotit, populli i Aleancs, n fakt, ngadalsohet vazhdimisht nga ngurrimi i ktij populli kokfort.
    Vrejtja e fundit: kjo fjali "Zoti, Perndi i but dhe i mshirshm, i ngadalshm n zemrim, plot dashuri dhe t vrtet" sht ende e vlefshme, natyrisht. Dhe fjala "e vrtet" kumbon gjat gjith historis s Izraelit si shtylla m e sigurt e shpress s tij. Kjo sht nj nga temat madhshtore t Ligjit t Prtrir, pr shembull: "Zoti, Hyji yt, sht Hyj i mshirshm. Ai nuk do t heq dor prej teje, as nuk do t t shfaros krejtsisht, as nuk do ta qes n harres beslidhjen, n t ciln iu prbetua etrve t tu”(Dt 4,31).
    Un nxjerr nj gj q ne t krishtert nuk duhet ta harrojm kurr: Izraeli sht ende dhe gjithmon populli i zgjedhur; si thot Shn Pali: “Sepse dhuratat dhe grishja e Hyjit nuk trhiqen”(Ro 11,29)... “Nse ne nuk jemi besnik – Ai mbetet besnik! Sepse Ai kurrsesi nuk mund ta mohoj vetveten” (2 Tim. 2,13).

  19. #319
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    UJNGJILLI:

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINIA E SHENJT VITI A.

    M 4 6 - 2023

    UNGJILLI: Gj. 3,16-18.


    16 Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet
    kshtu q, secili q beson n t,
    t mos birret,
    por t ket jetn e pasosur.
    17 N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin
    q ta dnoj botn,
    por q bota t shptoj npr t.
    18 Kush beson n t,
    nuk dnohet,
    ndrsa, kush nuk beson, ai sht dnuar q tani,
    pse nuk besoi
    n Emrin e Njlindurit, Birit t Hyjit.


    LECTIO DIVINA MEDITIM - LUTJE

    AQ FORT ZOTI NA DESHI


    Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet (v.16).
    sht kalimi i madh nga Beslidhja e Vjetr n Beslidhjen e Re q thuhet atje.
    Zoti e do botn, domethn njerzimin: ne e dinim tashm kt nga Beslidhja e Vjetr; madje ishte zbulimi i madh i popullit t Izraelit.
    Risia e madhe e Beslidhjes s Re sht dhurata e Birit pr shptimin e t gjith njerzve.
    Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet
    kshtu q, secili q beson n t,
    t mos birret,
    por t ket jetn e pasosur.
    Nse e kuptoj mir, mjafton t besosh n t pr t shptuar. Ky sht lajmi i madh i ungjillit dhe ai i Gjonit n veanti; ja far thot ai n Prolog:
    Atyre q e pranuan
    u dha zotsin
    t bhen bijt e Hyjit:
    atyre q besojn n Emrin e tij(Gj 1,12).
    Dhe akoma pak m tutje n kapitullin 3, Gjoni raporton kto fjal t Jezusit:
    " Kush beson n Birin
    ka jetn e pasosur,
    prkundrazi, ai q nuk beson n Birin
    nuk do ta shoh jetn:
    hidhrimi i Hyjit peshon mbi t (Gj 3,36),
    Dhe n Gj. 6,47 lexojm:
    Prnjmend, prnjmend po ju them:
    ai q beson, ka jetn e pasosur.
    Dhe kur ai thot "jeta e prjetshme-pasosur", Jezusi po flet pr dika tjetr prve jets biologjike, natyrisht, ai flet pr kt dimension tjetr t jets q sht jeta e Shpirtit n ne, ajo q na u fry ditn e pagzimit tone, si lexojm n
    Gj 5,24: Prnjmend, prnjmend po ju them:
    kush e dgjon fjaln time
    dhe beson n at q m drgoi,
    ka jetn e pasosur
    dhe ai nuk del n gjyq,
    por tashm kaloi prej vdekjes n jet dhe n 11,26:
    Kush jeton e beson n mua,
    nuk do t vdes kurr;
    pr t, ky sht shptimi. T shptosh, n kuptimin biblik, do t thot t jetosh n paqe me veten dhe me t tjert, do t thot t jetosh si vllezr t njerzve dhe si fmij t Perndis. Pr kt mjafton, na thot Jezusi, t'i drejtohemi atij. T jemi n gjendje t frymzohemi prgjithmon nga Shpirti i tij q na fryn njsjellje vllazrore dhe t birnore.
    Pr t folur sipas mnyrs s Bibls, ne do t themi:
    Ti duhet vetm t shikosh lart te Jezusi q t shptohesh. Ky sht nj lajm i jashtzakonshm, nse duam ta marrim seriozisht! Thjesht duhet t'i drejtohemi atij dhe t pranojm ta lm t transformoj zemrat tona prej guri n zemra prej mishi.

    N FYTYRN E T KRYQUARIT,

    NJERZIMI ZBULON FYTYRN E VRTET T ZOTIT


    Pr cfar ? Sepse n fytyrn e t kryqzuarit, q jep jetn falas, njerzimi zbulon m n fund fytyrn e vrtet t Zotit t butsis dhe faljes, ndryshe nga Zoti dominues dhe hakmarrs q ne ndonjher e imagjinojm pavarsisht nga vetja. "Kush m ka par mua, ka par Atin", u thot Jezusi dishepujve t tij n t njjtin Ungjill t Gjonit (Gj. 14,9).
    E vetmja gj q krkohet prej nesh sht t besojm n Zotin q sht i vetm q mund t na shptoj, t besojm n Zotin q na liron. Ne vetm duhet t shikojm Jezusin me nj vshtrim besimi pr t'u shptuar. sht ky vshtrim i besimit, dhe vetm ky, q e lejon Jezusin t na shptoj. Dhe atje, ne nuk mund t mos mendojm pr t gjitha rastet n Ungjij ku Jezusi ngre dik duke thn "Besimi yt t ka shptuar". - Fjala "t besosh", Chouraqui e prkthen si "t prmbahesh-t adherosh": prandaj nuk sht nj mendim: t besosh, n Gjonin, ka nj kuptim shum t fort; t'i prmbahesh Jezusit do t thot t shartohesh me t, i pandashm prej tij. Nuk sht rastsi q sht i njjti Gjon q ngjall imazhin e hardhis dhe shermendeve t hardhis. Shn Pali prdor imazhin e koks dhe gjymtyrve.
    - Edhe nj her, Pali sht shum i afrt me Gjonin:
    "Sepse, n qoft se me goj e dshmon se Jezusi sht Zot dhe n qoft se n zemrn tnde e beson se Hyji e ka ngjallur prej t vdekurish, do t shlbohesh. Pra, pr t fituar drejtsin duhet t besosh n zemr e pr t fituar shlbimin duhet ta dshmosh fen me goj. Sepse, Shkrimi i shenjt thot: Kush beson n T nuk do t turprohet (Rm. 10,9-11.
    Kt Lajm t mire q Jezusi e shpalli n takimin e tij me Nikodemin, Gjoni e mediton n kmbt e Kryqit. Pikrisht aty ai kujtoi nj profeci t Zakaris q shpallte shptimin dhe kthimin e Jeruzalemit pas vdekjes s nj njeriu t dashur si "bir i vetm": "Mbi shtpin e Davidit e mbi banort e Jerusalemit do ta ndikoj shpirtin e hirit e t lutjes, e ata do ti drejtojn syt kah un. Do ta vajtojn at q e shporuan si vajtohet djali i dshirit, do t gjmojn mbi t si bhet gjma mbi djalin e parlindur. 11 At dit do t jet gjm e madhe n Jerusalem sikurse vaji i Adadremonit, n fushn e Magedos. Un do t derdh mbi shtpin e Davidit dhe mbi banort e Jeruzalemit nj frym t hir dhe lutje. Ata do t m shikojn. At q e kan shpuar, do t vajtojn pr t, ashtu si vajton njeriu pr djalin e vetm; do t qajn me hidhrim pr t, ashtu si qan njeriu pr t parlindurin... N at dit do t jet kroi rrjedhs pr shtpin e Davidit e pr banort e Jerusalemit pr larje t mkateve e t papastrtive (Zak 12.1013.1).
    Mendoj se, pr Shn Gjonin, kjo profeci e Zakaris sht nj drit shum e rndsishme; kur ai mediton mbi misterin e shptimit t kryer nga Jezu Krishti, ai i referohet asaj profecie. E gjejm n Apokalips:
    Ja, po vjen me re
    dhe do ta shoh do sy
    edhe ata q e shporuan
    dhe t gjitha fiset e toks do t vajtojn pr shkak t Tij.
    Po! Amen! (Zb. 1,7).



    JETA E PRGJITHSHME SHT NJOHJA E ZOTIT

    DHE T BIRIT T TIJ JEZUS KRISHTIT.



    Dhe, befas, kuptojm m mir shprehjen "bir i vetm":
    "Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet (v.16).
    Tashm, q n fillim t Ungjillit, Gjoni kishte folur pr t:
    "E Fjala u b njeri
    e banoi ndr ne.
    Ne e pam lavdin e tij,
    at lavdi q prej Atit i prket Birit t vetm
    plot hir e t vrtet (Gj 1,14).
    Ai sht unik sepse sht plotsia e hirit dhe e s vrtets; ai sht gjithashtu unik, n kuptimin e Zakaris, sepse ai sht burimi i vetm i jets s prjetshme; mjafton t shikosh lart tek ai pr t shptuar; ai sht i vetmi, m n fund, sepse sht ai q merr kokn e njerzimit t ri. Ktu e gjej prsri Palin: Projekti i Zotit sht q i gjith njerzimi t bashkohet n Jezusin dhe t jetoj jetn e tij q sht hyrja n bashksin e dashuris s Trinis. Kjo sht ajo q ai e quan shptim, ose jet t prjetshme; pra jeta reale; jo nj jet pas jets, por nj dimension tjetr i jets, pikrisht ktu n kt bot. Diku tjetr Shn Gjoni thot mir:
    E kjo sht jeta e pasosur:
    q t njohin ty, Nj t vetmin Hyjin e vrtet,
    dhe at q drgove, Jezu Krishtin (Gjoni 17,3). Dhe t njohsh Zotin do t thot t dish se Ai sht mshir.
    Dhe ky sht kuptimi i shprehjes shptim nga gjykimi, pra ndarje: duhet vetm t besojm n mshirn e Zotit pr t hyr n t. Marr nj shembull: nse kam lnduar dik dhe besoj se ai mund t m fal, do t turret n kraht e tij dhe do t pajtohemi; por nse nuk besoj se ai mund t m fal, do t mbetem me peshn e pendimit tim; si thot psalmi 51, 4-5: M laj krejtsisht prej mkatit tim
    e m pastro prej fajit tim!
    5 Sepse e pranoj paudhsin time:
    mkatin tim prher e kam para sysh.
    Faji im sht para meje pamshirshm; sht para meje q ajo sht e pamshirshme; por mjafton q ne t dalim nga vetja dhe t besojm n faljen e Zotit pr t'u falur.
    Prandaj mjafton q ne t besojm pr t shptuar, por nuk do t shptojm pavarsisht nga vetja; ne mbetemi t lir t mos besojm, por m pas dnojm veten: Kush nuk beson tashm sht gjykuar, sepse nuk ka besuar n emrin e Birit t vetmlindur t Perndis. Por Ai q beson n t i shpton gjykimit: kshtu bri hajduti i mir: jeta e tij nuk ishte shembullore, por ai ngriti syt nga ai q njerzit e kishin shpuar; dhe si prgjigje, ai dgjoi frazn q t gjith ndrrojm ta dgjojm: "Sot do t jesh me mua n Parajs".

  20. #320
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,239
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS DOMINI VITI A

    M 11 – 6 – 2023

    LEXIMI I PAR: Dt. 8,2-3.14b-16a


    2 T t bjer n mend udhtimi q Zoti, Hyji yt, ka br ta kalosh pr kta dyzet vjet npr shkrettir, me qllim q t prulte, t sprovonte e t msonte ka ndryhet n zemrn tnde: a do t’i mbash urdhrimet e tija apo jo.
    3 T mundoi me uri, por pastaj t ushqeu me man, q s’e njihje ti as etrit e tu. Kishte pr qllim ta vrtetonte se pr t jetuar njeriut nuk i del mjaft buka, por i lypet edhe secila fjal q del prej gojes s Zotit…
    14 ruaj se t rritet mendja dhe e harron Zotin, Hyjin tnd, q t ka nxjerr nga toka e Egjiptit, nga shtpia e skllavris; 15 q t ka prir npr at shkrettir t madhe e t tmerrshme, tok gjarpinjsh t helmuar e gallomash, vend t that e pa uj; por qe Ai q pr ty nxori prrenj uji t gjall prej qets graniti 16 e t ushqeu n shkrettir me man, q s’e kishin njohur etrit e tu, e, pasi t pruli dhe t sprovoi, n fund pati dhimbje pr ty pr t t br t lumtur.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    KUJTOJE UDHTIMIN E GJAT…


    “T t bjer n mend udhtimi q Zoti, Hyji yt, ka br ta kalosh pr kta dyzet vjet npr shkrettir” (v. 2)... Moisiu flet pr Eksodin, sigurisht. Moisiu kujton ktu t gjitha vshtirsit e ktij udhtimi t gjat dhe t jets n shkrettir: "varfria... uria... vet shkrettira e madhe dhe e frikshme, e paprshtatshme, vend i gjarprinjve dhe akrepave, vend i thatsirs dhe i etjes. Diku tjetr, n t njjtin libr t Ligjit t Prtrir, Moisiu e prshkruan shkrettirn si:
    "Nj vend t’shkret,
    nj ’vend tmerrimi, ulrimi bishash,
    vetmit e mbushura me ulrima t egra" (Dt 32,10).
    Por ai nuk i kujton vet sprovat: ajo q ai kujton ktu sht shqetsimi i Perndis pr popullin e tij n zemr t ktyre sprovave. M shum se do gj tjetr, prvoja m e spikatur e shkrettirs sht Beslidhja e br n Sinai. Dhe kjo Aleanc sht jetuar dita-dits n ngjarje tejet konkrete.
    Zoti kishte premtuar se do t ishte pran popullit t tij dhe kt e realizoi gjat gjith ditve, duke i mundsuar kshtu popullit t tij t kaprcej t gjitha kto vshtirsi: "Ai ju dha t hani mann, kt ushqim q as ju dhe as etrit tuaj nuk e kishit njohur": sht ai q t bri t kalosh kt shkrettir... sht ai q pr ty bri q uji t rrjedh nga shkmbi m i fort.” .. Aty njohim kalimthi, t gjitha episodet e kalimit t Sinait, t treguara nga libri i Eksodit dhe nga ai i Numrave. Dhe e gjith kjo, ne e dim, ishte mimi q duhej paguar pr lirin.
    Por gjja m kurioze ktu sht se Moisiu i paraqet kto sprova si nj koh msimi t imponuar nga Zoti: “T t bjer n mend udhtimi q Zoti, Hyji yt, ka br ta kalosh pr kta dyzet vjet npr shkrettir, me qllim q t prulte, t sprovonte e t msonte ka ndryhet n zemrn tnde: a do t’i mbash urdhrimet e tija apo jo”(v. 2).Kto sprova jan nj vend i s vrtets: e vrteta e varfris son dhe e vrteta e kujdesit t vazhdueshm t Zotit. Pa kto ndrhyrje t prsritura t Zotit, njerzit do t kishin vdekur dalngadal: fillimisht nga uria, pastaj nga etja; dhe ata q nuk do t kishin vdekur nga uria apo etja do t'i nnshtroheshin kafshimit t gjarprinjve dhe akrepave... por Zoti ishte aty. Ai kishte ndrhyr do her; dhe teksti yn kmbngul n karakterin e mrekullueshm t secils prej ktyre ndrhyrjeve: mana sht nj ushqim i panjohur deri ather:
    “Zoti ju dha t hani mann, ushqim q as ju dhe as etrit tuaj nuk e kishit njohur”;
    sa pr ujin
    "sht ai q pr ty bri q uji t buroj nga shkmbi m i fort"... "sht ai q t bri t kalosh, (nnkuptohet shndosh e mir), kt shkrettir, tok e madhe dhe e tmerrshme e gjarprinjve dhe akrepave, vend i thatsirs dhe i etjes”.
    Dhe e gjith kjo, pra, ishte nj pedagogji nga Perndia: nj varg tjetr i t njjtit kapitull thot:
    “e pranoje n shpirtin tnd se Zoti, Hyji yt t edukoi ashtu si edukon njeriu fmijn e vet. Ai veproi kshtu q t’i zbatosh urdhrimet e tija, t ecsh udhve t tija e ta druash at” (Dt.8, 5-6).
    Duke lutur dhe duke reflektuar dhe medituar Populli ka kuptuar se Zoti, Perndia i tij, e edukoi Popullin e tij ashtu si njeriu edukon birin e tij. Dhe i njjti libr i Ligjit t Prtrir thot prsri: “Po edhe n shkrettir, vet e keni par, Zoti t ka prqafuar, Zoti, Hyji yt, ashtu si e mbart njeriu fmijn e vet, n do udh npr t ciln rat deri q erdht n kt vend. Zoti, Perndia yt, t ka uar gjat gjith rrugs, ashtu si njeriu mbart birin e tij. (Dt 1,31). E gjith kjo pedagogji kishte nj qllim t vetm: duhej q Populli t fitonte refleksin e t thnit “sht Ai”: “Mos harroni Zotin, Perndin tuaj, q ju nxori nga vendi i Egjiptit, nga shtpia e “skllavris”.

    ZOTI EDUKON POPULLIN E VET.



    Por pse gjith ky msim? Pr t mirn e kujt? A ka nevoj Perndia pr falnderimet tona? A do t ishte ai si ata dashamirs q presin njohje t prjetshme?
    Jo sigurisht; t mendosh nj gj t till do t ishte edhe nj her t na bnte nj zot sipas imazhit ton; n fakt, nse Perndia dshiron q ne ta kuptojm varsin ton ndaj tij, kjo ndodh sepse sht jetike pr ne. Libri i Zanafills thot gjallrisht se ne varemi nga fryma e tij; libri i Ligjit t Prtrir e thot n mnyrn e vet:
    "T mundoi me uri, por pastaj t ushqeu me man, q s’e njihje ti as etrit e tu. Kishte pr qllim ta vrtetonte se pr t jetuar njeriut nuk i del mjaft buka, por i lypet edhe secila fjal q del prej gojes s Zotit” (Dt. 8,3).
    Njeriu nuk rron vetm me buk, por me gjithka q del nga goja e Zotit": Fryma e tij, Fjala e tij...
    Perndia do popullin e tij t lir; prandaj ai nuk dshiron t na bj skllevr t tij; por njohja e varsis ton nga ai sht e vetmja mnyr pr t mos u br skllevr t dikujt tjetr. Tani ne e dim se ky tekst, si i gjith libri i Ligjit t Prtrir, nuk sht i Moisiut; u shkrua shum koh pas tij: pikrisht n nj koh kur dikush mund t friksohej se, pak nga pak, njerzit e zgjedhur do t binin n amnezi. T instaluar n Kanaan, Populli i Zgjedhur nuk rrezikonte m urin, etjen, as t gjitha rreziqet e shkrettirs, gjarprinjt dhe akrepat e tjer... por duhet t'i rezistonte nj rreziku t ri, prndryshe serioz: idhujtaris s kananitve. Kundr ktij kontaminimi, kishte vetm nj vaksin: besnikria e popullit ndaj Aleancs, domethn shum konkretisht bindja ndaj urdhrimeve.
    Natyrisht, kjo sht shtja: pr t filluar, teksti yn e thot qart: “T t bjer n mend udhtimi q Zoti, Hyji yt, ka br ta kalosh pr kta dyzet vjet npr shkrettir, me qllim q t prulte, t sprovonte e t msonte ka ndryhet n zemrn tnde: a do t’i mbash urdhrimet e tija apo jo” (v.2). Zoti donte ta vinte n prov Popullin e tij dhe t dinte se far kishte n zemrn: a do t'i zbatonte urdhrimet e tij, po apo jo?
    Dhe nga ana tjetr, vargu q sapo u paraprin atyre q lexuam sot thot: "T gjitha urdhrimet q po ju jap sot, duhet t keni kujdes t'i zbatoni, q t jetoni, t bheni gjithnj e m shum dhe t'i merrni zotrimin e toks q Zoti u betua t'u jepte etrve tuaj...
    "Ai ju bri t kaloni varfrin": nj kujtes shptimtare n nj koh kur Populli rrezikoi q, duke jetuar shum mire n pasuri, t'i zhvendosste urdhrimet e Aleancs n muzeun e antikiteteve...
    Nga ana tjetr, njohja e varfris son themelore sht parakusht pr do takim me Zotin n t vrtetn: kur ne e braktisim veten dhe ljojm q vetm ai t veproj n ne, ather ai mund t na mbush. Nse ndalojm s besuari sepse na mjaftojn forcat tona, ather zbulojm pika t forta t padyshimta, t cilat jan t tijat. Shpirti i Shenjt na sht dhn pr kt. Dhe festa e Trupit dhe Gjakut t Krishtit na kujton se Jezusi na ofron dika shum m t mir, ai na ofron q t banoj ne ne.
    Kujtimi i nj populli (ose i nj komuniteti, ose i nj ifti) i ngjan pak rrnjve t nj peme: sot pemn e shohim, rrnjt nuk i shohim... megjithat pema jeton vetm fal tyre. Imagjinoni nj pem q do t thoshte: "Po ndahem nga rrnjt", m pengojn t lviz, m keq, m pengojn t fluturoj... mund ta marrim me mend se far ndodh m pas, sht vdekja e pems. N kuptimin e vrtet t termit, e ardhmja e pems sht n rrnjt e saj.

Faqja 16 prej 20 FillimFillim ... 61415161718 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •