Close
Faqja 15 prej 15 FillimFillim ... 5131415
Duke shfaqur rezultatin 281 deri 293 prej 293
  1. #281
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA E 2 E KRESH. VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 E KRESH. VITI A

    M 5-3-2023.

    UNGJILLI: Mt. 17, 1-9


    1 Pas gjasht ditsh Jezusi mori me vete Pjetrin, Jakobin dhe Gjonin, vllain e tij e i oi n vetmi n nj mal t lart.
    2 Ather u shndrrua para syve t tyre: fytyra i shklqeu porsi dielli e petkat iu bn t bardha porsi drita.
    3 Dhe ja, atyre iu dukn Moisiu dhe Elia e flisnin me t.
    4 Ather Pjetri i tha Jezusit:
    “Zotri, sht mir pr ne t rrim ktu: nse do ti, po ngre ktu tri tenda: nj pr ty, nj pr Moisiun e nj pr Elin.”
    5 E ende pa e kryer fjaln, ja, i mbuloi nj re e shndritshme dhe u dgjua nj z nga reja q tha: “Ky sht Biri im i dashur, t cilin e kam pr zemr. At dgjojeni!”
    6 Nxnsit, posa e dgjuan kt z, ran me fytyr pr dhe e u trembn s teprmi.
    7 Jezusi u afrua, i preku e tha: “ohuni e mos u trembni!”
    8 Ata kur i uan syt, s’pan tjetrknd, prve Jezusit vetm.
    9 Ndrsa po zbrisnin nga mali, Jezusi i urdhroi:
    “Mos i tregoni askujt ka pat, para se Biri i njeriut t ngjallet prej s vdekuri”.


    LECTIO DIVINA-MEDITIM-LUTJE.

    do vit, t dieln e dyt t Kreshms, propozohet shprfytyrimi i Jezusit n mal. Pr far bhet fjal?
    Ndoshta pr nj mrekulli t kryer nga Jezusi, i cili donte t'u tregonte dika nga parajsa tre prej dishepujve t tij, jo t gjithve, tre t privilegjuarve?
    Nse do t ishte kshtu, pasazhi i sotm i Ungjillit nuk do t kishte shum pr t na thn, prvese t ngjallte pak zili pr Pjetrin, Jakobin dhe Gjonin.
    Nuk bhet fjal pr kt, por sht historia e prvojs shpirtrore intensive, shqetsuese q patn tre dishepujt e Jezusit; ata ishin ndoshta tre m t prgatiturit pr t mirpritur dhe prvetsuar at q Mjeshtri donte t tregonte pr identitetin e vet: Jezusi nuk ishte Mesia q ata prisnin dhe nuk ishte e leht t kuptonin identitetin e Mesis s Hyjit.
    Megjithat, t tre ndoshta kan filluar t kuptojn dika m shum se t tjert n nj prvoj shpirtrore n t ciln Jezusi i ka thirrur.
    Pr ta prshkruar, ungjilltari i sht drejtuar imazheve biblike: kjo duhet mbajtur parasysh prndryshe mesazhi humbet; ne do t prpiqemi t kuptojm kuptimin e ktyre imazheve.
    Qllimi pr t cilin Mateu shkroi kt faqe nuk sht t na tregoj nj episod m shum t jets s Jezusit, ai donte t na ofronte mundsin q sot t kemi prvojn q patn tre dishepujt n mal.
    Nse nuk arrijm t soditim fytyrn e shprfytyruar t Jezusit, nuk do t jemi kurr n gjendje t'i japim atij plqimin pr t qen dishepuj t tij, nuk do t kemi kurr guximin pr t vn n praktik propozimin e tij t jets.
    sht thelbsore pr ne q t kemi kt prvoj t shprfytyrimit t Jezusit dhe ungjilltari sot, me pasazhin e ungjillit, me t vrtet dshiron t na prezantoj kt prvoj.
    Le t dgjojm se far na thot:
    “Gjasht dit m von, Jezusi mori me vete Pjetrin, Jakobin dhe Gjonin, vllan e tij dhe i oi vetm n nj mal t lart” (v. 1).
    Historia fillon me nj tregues t kohs: gjasht dit m von.
    N prgjithsi, episodet ungjillore jan prballur me njra-tjetrn pa tregues t kohs. Ather pyesim: Pse shnohet ktu “gjasht dit m von”?
    sht nj ftes e qart pr t shkuar dhe pr t verifikuar at q kishte ndodhur gjasht dit m par.
    Grupi i dishepujve me Msuesin ishte n Cezaren e Filipit dhe atje Jezusi u kishte br pyetjen: "Kush jam un pr ju?"
    Pjetri u prgjigj: "Ti je Mesia!"
    Jezusi e miratoi prgjigjen e Pjetrit dhe m pas vazhdoi duke paraqitur pr her t par se si do t kishte qen fati i tij... do t shkonte n Jeruzalem dhe atje do ta kishin gjykuar pleqt, krert e priftrinjve, skribt, e do ta kishin vrar. Kshtu do t kishte pasur fund aventura e tij n tok?
    Vdekja e tij do t ishte ndjekur nga nj fat t lavdishm jahstzakonshm: Nga ringjallja!
    Pjetri u trondit nga ky njoftim i par i pasionit, ai e mori Jezusin mnjan dhe filloi ta qortoj; "epitimao" folja e prdorur nga ungjilltari, sht folja q prdoret kur Jezusi dbon demont dhe Pjetri po kryen nj ekzorcizm mbi Jezusin: "far ke thn? Kjo nuk do t ndodh kurr".
    N Beslidhjen e Vjetr nuk thuhet kurr se Mesia i Perndis nuk mbrohet nga Zoti dhe se ai nuk sht nj fitimtar i lavdishm.
    Jezusi e qorton Pjetrin dhe i thot:
    “Ti je nj Satana, d.m.th., ti dshiron t nderhysh, t jesh nj pnges n rrugn q m ka gjurmuar Ati, shko pas meje, mos qndro para meje pr t m treguar rrugn.
    Shko pas meje, shejtan, sepse mendon sipas parimeve t ksaj bote, jo sipas Zotit: ti e ndjek arsyetimin e njerzve dhe duhet t shkputesh nga ky arsyetim nse do t bsh pjes n grupin e bots s re q un tani po filloj t formoj.
    N botn e lasht ligji q imponohej, ishte ai i m t fuqishmve, ligji i atyre q dshironin t dominonin t tjert e t'i shrbeheshin prej tyre: tani Jezusi po formon kt grup t vogl q duhet t paraqes nj bot alternative ndaj asaj t vjetr, nuk do t jet m ajo e dominuesit, por ajo e shrbtorve dhe Pjetri nuk dshiron ta pranoj kt.
    far bn Jezusi?
    Ai merr nj grup dishepujsh t tij, ndoshta m t prgatiturit pr t pranuar risit e mbretris s re, dhe i on ata mbi nj mal t lart.
    Tani fillon paraqitja e kushteve t nevojshme nse duam t njihemi me
    Kt prvoj t zbulimit t fytyrs s lavdishme t Jezusit dhe rrjedhimisht t shprfytyrimit t tij.
    Kushti i par sht q t lejojm q Jezusi vet t na shoqroj n mal.
    Mali nuk sht kodr e vogl, thuhet se sht nj mal i lart, domethn arrin deri n qiell, deri te Zoti.
    N Bibl mali tregon botn e Zotit: nse doni t takoni Zotin, nse doni t mirpritni mendimin e tij, mnyrn e tij t vlersimit, t gjykimit, duhet t shkputeni nga fusha ku jan t gjith njerzit, ku qarkullojn disa fjalime, arsyetime t caktuara q nuk kan t bjn me mnyrn e t menduarit t Zotit. Pjetri arsyeton sipas njerzve sepse sht n fush, jo akoma n mal, dhe tani Jezusi e shoqron at, s bashku me Jakobin dhe Gjonin, n nj mal t lart q ta njoh mnyrn se si ta shoh fytyrn e Jezusit n dritn e Perndis.
    M pas Jezusi largohet nga fusha dhe nse ne nuk e shohim kt fytyr t shprfytyruar, fragmenti i sotm i ungjillit nuk sht i dobishm pr ne: pr kt ne duhet ta kemi kt prvoj, prandaj le t lejojm q t na shoqroj n mal, e le t shkputemi nga mnyra e gjykimit t njerzve.

    Kushti i dyt, ai i merr ata mnjan.
    Kjo sht ajo q ne jemi t ftuar t bjm: nse duam t kemi prvojn e ndarjes s mendimit t Zotit, duhet t krijojm gjithashtu nj hapsir n t ciln t izolohemi nga zhurma, konfuzioni dhe gjithashtu nga shqetsimet e jets s prditshme, t cilat jan e rndsishme, por duhet t hyjm edhe n momente heshtjeje, vetmie, pr t menduar pr gjrat thelbsore t jets.
    Kur dikush sht i zhytur plotsisht nga problemet e jets materiale, nga agjitacioni, nga stresi, ai prfundon duke mos pasur m koh pr t reflektuar, pr t menduar.
    Le t dgjojm tani se far ndodh me ata q krijojn kt moment intimiteti me Zotin, shkputen nga mnyra e t menduarit t njerzve dhe e lejojn veten t prfshihen n mendimet e Perndis:

    “Ather u shndrrua para syve t tyre: fytyra i shklqeu porsi dielli e petkat iu bn t bardha porsi drita. Dhe ja, atyre iu dukn Moisiu dhe Elia e flisnin me t” (v. 2-3)
    far po ndodh tani n mal?
    Tre dishepujt e shohin Jezusin t shprfytyruar, folja e prdorur sht "metamorfomai" q do t thot se ata kan qen dshmitar t nj metamorfoze, t nj shprfytyrim t Jezusit.
    Ne e dim se far sht nj metamorfoz, vemja duket e shmtuar, e neveritshme, por ky nuk sht identiteti i saj, prandaj pastaj bhet nj flutur e kndshme, magjepsse. N shpalljen e fatit q e priste, Jezusi u paraqit si i dshtuar n syt e atyre q jan n fush dhe q vlersojn personin e suksesshm sipas kritereve t tyre. Jezusi, sipas kritereve t ksaj bote, sigurisht q nuk ishte trheqs: ai u paraqit si ai shrbtori i Zotit pr t cilin fliste profeti Isaia: i prbuzur, i refuzuar nga njerzit, nj njeri i dhembjes, q i njeh mir vuajtjet. Ai u paraqit si dikush perball t cilit njeriu mbulon fytyrn e vet sepse frikesohet kur e shikon at t prbuzur sepse pr t nuk ka vler, madje gjykohet si i denuar, si i rrahur nga Zoti... sipas kritereve t ksaj bote ai nuk sht nj person pr t'u admiruar.
    far ndodh n mal? Gjykimet ndryshojn, kthehen prmbys, aty ne shohim identitetin e vrtet t Jezusit dhe kt zbuluan dishepujt. Jezusi duhej t kalonte at q njerzit e gjykojn si dshtim, n mnyr q t tregonte lavdin e tij t vrtet, q sht lavdia e atyre q duan.
    Dy imazhe biblike jan prdorur pr t paraqitur kt metamorfoz q ata dshmuan:
    1)Imazhi i par"Fytyra e tij shklqeu si dielli".
    Dielli sht imazhi i lavdis s Zotit pr plotsin e drits q zotron dhe mbi t gjitha pr pakorruptueshmrin e tij.
    Njollat e diellit u zbuluan nga Galileo, prpara besohej se dielli ishte i prsosur, i pakorruptueshm.
    Dielli sht imazhi me t cilin paraqitet fytyra autentike e Jezusit, si ajo e Perndis, "i cili sht dielli", thot Psalmi 86, dhe sht drit, "Zoti sht i mbshtjell n drit si me nj mantel", thot Psalmi 104.
    2)Imazhi i dyt: Rrobat e bardha. Ngjyra e bardh sht karakteristik e bots s Zotit, sepse ajo t kujton gjithmon dritn dhe rrobat jan manifestimi i jashtm i identitetit t njeriut, pra i veprimeve t tij.
    far del nga Jezusi? Rrobat e tij… me far sht veshur?
    Nga drita!
    Kjo drit sht dashuria e Hyjit At, e cila shfaqet si drit nprmjet Jezusit dhe tek askush si tek Ai nuk shfaqet.
    Jan shmblltyrat e drits q m pas ngrihen srish n Pashk, kur Engjlli i Zotit q zbret nga qielli, rrotullon gurin, ulet mbi t dhe “pamja e tij ishte si rrufeja, veshja e tij e bardh si bora”...
    Shenja e pranis s Zotit sht pikrisht kjo drit dhe kjo iltrsi: prania e Perndis n Jezusin sht e prsosur. Jezusi ishte vet Zoti q u shfaq n gjith lavdin e tij. Lavdia e Zotit nuk sht triumfi njerzor, sht shfaqja e dashuris s tij.
    Tani ungjilltari kujton dy personazhe nga Beslidhja e Vjetr, Moisiun dhe Elin. Pse kujtohen n historin e shprfytyrimit? Sepse ata t dy u ngjitn n mal, si bn dishepujt: ata ishin ngjitur pr t par lavdin e Perndis, por nuk e pan, ata intuitn dika; njeriu e sheh at n mal kur takon Jezusin... atje lavdia e Perndis shklqen n plotsin e saj.
    Moisiu i kishte krkuar Zotit: "M trego lavdin tnde" dhe Zoti i ishte prgjigjur: "Ti nuk mund ta shohsh fytyrn time, sepse askush nuk mund ta shoh at dhe t mbetet i gjall". Pastaj Moisiu hyn n shpell, Zoti vendos dorn e vet n fytyrn e vet dhe i thot: “Do t m shohsh kur t kem kaluar, do t mund t m shohsh shpatullat, por jo fytyrn time, nuk mund ta sodissh lavdin e Zotit”.
    Elia, edhe ai kishte ikur nga Samaria sepse Jezabela po e prndiqte. Elia kishte vrar priftrinjt e Baalit dhe gjithashtu kishte menduar se kishte br nj vepr t mir, sepse shmblltyra e Perndis q kishte Elia, ishte ajo e Perndis q triumfon duke treguar fuqin e tij... e q tregon fuqin e tij duke vrar t keqinj e duke shprblyer t mirt.
    Pastaj ai kishte ikur n shkrettir dhe ishte gjithashtu i zemruar me Perndin sepse tha se nuk ishte n ann e tij kundr Jezabels: ishte imazhi i Zotit q kishte n mendje, ai nuk e kishte par fytyrn e vrtet t Zotit q e shfaq lavdin e tij n dashuri dhe jo n mposhtjen e armiqve.
    Elia ngjitet n mal dhe konvertimi i tij ndodh atje, konvertimi i imazhit t Zotit q kishte kultivuar pr shum vjet, zhduk. Atje n mal shprtheu nj termet, shfaqja e forcs me t ciln u imagjinua fuqia e Zotit... Por Zoti nuk ishte n trmet, nuk ishte n zjarr, nuk ishte n ern e vrullshme q ante gurt.
    Pastaj pati nj z heshtjeje t leht, Elia mbulon fytyrn sepse po kalonte lavdin e Perndis q nuk mund ta shihte ende.
    Tani ata jan n mal duke dialoguar, duke u prballur me Jezusin; imazhi q ata kishin pr Perndin tani duhet t prballet me zbulesn e vrtet t lavdis s Perndis, e cila nuk sht ajo e fuqis, por ajo e dashuris. sht nj lavdi e uditshme, e papritur, nuk sht ajo q prisnin dishepuijt, do me thot, imaxhi i nj Zoti t tmerrshm me mkatar, ligjvnsit dhe xhelatit: nuk ishte imazhi i Zotit q pretendon se i binden t gjith dhe i shrbejn… jo!
    Moisiu dhe Elia nuk e kishin par kt lavdi, tani edhe ata duhet t krahasojn lavdin q imagjinuan me lavdin q shklqen n fytyrn e Jezusit. Nse nuk e kemi kt prvoj t metamorfozs dhe nuk e kuptojm se lavdia qndron n at dashurie q jep jetn si bri Jezusi (“nuk ka dashuria m e madhe se dashuria e atij q jep jetn e vet pr miqt e vet...), ne nuk do t kemi guximin t'i prmbahemi propozimit t jets q na bn Jezusi.

    “Tre tende”.
    Le t dgjojm tani reagimin e Pjetrit prball ksaj zbulese t papritur, prball metamorfozs s shrbtorit q paraqitet n dritn e Zotit:
    “Ather Pjetri i tha Jezusit: “Zotri, sht mir pr ne t rrim ktu: nse do ti, po ngre ktu tri tenda: nj pr ty, nj pr Moisiun e nj pr Elin.” E ende pa e kryer fjaln, ja, i mbuloi nj re e shndritshme dhe u dgjua nj z nga reja q tha: “Ky sht Biri im i dashur, t cilin e kam pr zemr. At dgjojeni!” (v.4-5)
    Pjetri thrret: "Zotri, sht mir q ne jemi ktu!" Ai ishte magjepsur nga bukuria.
    far bukurie ka kapur?
    Para s gjithash bukuria e fytyrs s Zotit...Perndia q shohim te Jezusi sht i bukur: nj far imazhi i Perndis q na u paraqit n katekizmin nuk ishte i bukur, dikush ende e shpall at; do t thot se ai nuk ka pasur prvojn e soditjes s fytyrs s Perndis n Jezusin.
    Pjetri e bri at dhe ne gjithashtu jemi t ftuar t kuptojm bukurin e ksaj fytyre, duke u ngjitur n mal, duke u shkputur nga imazhi i Zotit q kemi krijuar pr veten ton dhe duke soditur vetm fytyrn e Perndis q shohim te Jezusi.
    Ather Pjetri e kapi bukurin e njeriut t vrtet, t njeriut q do, q jep jet!
    Tani nuk mjafton ta sodisim kt bukuri, duhet q kjo bukuri t frymzoj veprimin dhe jetn ton, pra duhet t kthehemi n bot, n jetn konkrete, t veshur edhe me kt bukuri dhe kt drit, duke u br transparenc e bukuris q kemi soditur n Krishtin. .
    Nse e kemi kuptuar se kuptimi i jets sht ta japim at, duhet t fillojm t'u shrbejm vllezrve dhe motrave tona.
    Pjetri thot: "Le t bjm tre adra"
    Kush ndrton nj tend do t thot se dshiron t banoj n t: soditja e ksaj bukurie nuk mjafton, ather duhet t zbres nga mali dhe t kthehet n jetn e prditshme, t largohet nga kisha dhe t filloj t dashuroj, t kthehet n pun, n prgjegjsit e tij shoqrore duke kryer profesionin e tij por n nj mnyr ndryshe se m par kur ishte n rrafsh: tani e kryen pr t shrbyer dhe jo pr t qen ndruar e pr t krkuar kotsin e ksaj bote.
    Liturgjia jon e s diels duhet jetuar pikrisht n kt kndvshtrim pr t qen autentike dhe e bukur, pr t'u kthyer pastaj n bot t veshur me dritn e Krishtit. Le t kujtojm se kur Moisiu zbriti nga mali, ishte i ndritshm, madje edhe i krishteri, nse ka qen vrtet n mal dhe ka soditur bukurin e Krishtit, kthehet i veshur n kt drit... sht ajo q thot Jezusi: "Ju jeni drita e bots". Por me t vrtet kjo nuk sht nj drit e jona: sht drita e Perndis dhe e Krishtit q ne reflektojm.
    Pjetri ishte ende duke folur kur nj re i mbshtjell dhe i mbuloi me hijen e saj.
    sht nj imazh tjetr biblik, sht reja q shoqroi njerzit n rrugn e tyre npr shkrettir, sht nj prkdhelje, tregon pranin e Zotit q mbshtjell ata q e kan kuptuar kt bukuri t Krishtit: ai q tani zbret nga mali, duhet t ket kt ndjenj: se sht e vrteta e t ndjerit gjithmon t mbshtjell nga mirsia dhe butsia e Zotit, q duhet ta shoqroj n jetn konkrete.

    Zri nga qielli.
    Kur prdoret ky imazh, n botn rabinike, synohet t shpjegohet vizioni i Zotit pr at q po ndodh; zri e paraqet Jezusin si djalin e dashur.
    Biri, n kulturn semite, sht ai q i ngjan babait, ktu Jezusi paraqitet si imazhi i prsosur i Atit, tek Ai Ati Qiellor knaqet, ai e njeh veten n mnyr t prsosur.
    Ky z i Zotit kumbon dy her n Ungjill: hera e par n pagzim, kur qiejt hapen gjersisht dhe m pas dgjohet ky z nga qielli duke thn:
    "Ky sht djali im i dashur, n t cilin jam shum i knaqur".
    Nuk thuhet: “At dgjoje” sepse nuk ka folur ende, nuk e ka treguar ende fytyrn, sht n fillimet e jets publike.
    Hern e dyt q dgjohet ky z, pra n shprfytyrim shtohet: “At dgjojeni”.
    “At dgjojeni”, kjo shprehje i referohet para s gjithash propozimit q ka br Jezusi: “Nse do t vish pas meje, hiq dor nga t menduarit pr veten, bj zgjedhjen t jesh shrbtori t cilit t gjith mund t'i japin urdhr, ofro jetn tnde pr dashuri". Dgjojeni at, nse edhe ju dshironi t jeni fmij t Atit Qiellor, nse dshironi q edhe kjo bukuri q shklqen n fytyrn e Jezusit t shklqej n ju.
    Dgjojeni kt m shum se nj urdhr, sht gati nj lutje q lind nga butsia e dashuris s Atit, duket se ai na thot, na sugjeron: "T lutem, t lutem, dgjoje at nse nuk dshiron t bsh gabime n jetn tnde”.
    sht nj propozim krkues. Le t dgjojm tani se cili sht reagimi i dishepujve:
    “Nxnsit, posa e dgjuan kt z, ran me fytyr pr dhe e u trembn s teprmi. Jezusi u afrua, i preku e tha: “ohuni e mos u trembni!” Ata kur i uan syt, s’pan tjetrknd, prve Jezusit vetm” (v 6-8).
    Dishepujt bien me fytyr pr tok dhe i ka kapluar nj frik e madhe, jan t friksuar sepse kan kuptuar se far do t thot t pressh n jetn tnde bukurin q kan par te Jezusi, do t thot t japsh jetn.
    Kush nuk trembet do t thot se nuk e ka kuptuar: ndoshta mendon se pr t qen dishepull mjafton t kryet ndonj praktik fetare. N kt rast uk friksohet. Por kur e kupton se duhet dhn jetn, ather ka frik, sepse instinkti yn natyror na shtyn t mbrojm ekzistencn ton, prandaj t prdorim t gjitha realitetet, gjrat, njerzit prreth pr t mbrojtur veten, pr t realizuar veten.
    Jezusi krkon vetmohim, njeriu ideal i bots sht ai q nuk l t mungoj asgj dhe prdor gjithka dhe kdo pr t'u ndjer mir, pr t shijuar jetn. Ky nuk sht njeriu i pashm q ne shohim tek Jezusi. Ai na bn nj tjetr propozim t njeriut, nj realizim t jets q sht paradoksal sepse sht prtej do verifikimi, do kontrolli nga ana e njeriut.
    Kush na thot se n fund t fundit njeriu nuk pendohet nse ka shijuar jetn si t gjith, jo pr t shrbyer, por pr t'u shrbyer… a nuk do t pendohem un?
    Ktu sht frika e mbjelljes s fars n tok: far thot Jezusi:
    "Nse fara q bie n tok nuk vdes, ajo mbetet e vetme, por nse jep jetn, jep shum fryt".
    Jan t friksuar, Jezusi u afrohet dishepujve, i prek, i prkdhel: "ohuni, mos kini frik"
    T ngrihesh, sht folja e ringjalljes, do t thot t ngrihesh n kmb, duke mos qen plak, por njeriu i ngritur n kt jet t re q ti ke menduar n mua.
    Dishepujt ngren syt dhe shohin vetm At.
    Kjo sht ftesa q ne sht br: q t’i ngrem syt pr t soditur vetm bukurin dhe t mos e lm veten t magjepsemi nga ndonj pamje tjetr bukurie q sht realiteti i idealeve t njeriut t ksaj bote.

  2. #282
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 3 E KRESH. VITI A

    M 12-3-2023.

    LEXIMI I.R: Dal. 17, 3-7


    3 N kt vend populli hoqi keq pr uj dhe nynykatte kundr Moisiut: “Prse na bre t dalim prej Egjiptit pr t na vrar ne, fmijt tan dhe bagtit tona”?
    4 Moisiu iu drejtua Zotit me kto fjal: “far t bj me kt popull? Edhe pak dhe do t m vrasin me gur”. 5 Zoti i tha Moisiut: “Shko para popullit; merr me vete disa prej pleqve t Izraelit, merre n dor shkopin, me t cilin e godite lumin dhe nisu! 6 Ja, un do t qndroj para teje prmbi qetn e Horebit. Ti bjeri shkmbit e prej tij do t shprthej uji q populli t pij”. Moisiu bri ashtu ndr sy t pleqve t Izraelit.
    7 At vend Moisiu e quajti: Masa dhe Meriba, pr shkak t grindjes s bijve t Izraelit dhe pse e tunduan Zotin, kur than: “A sht Zoti me ne apo nuk sht”?



    LECTIO DIVINA-MEDITIM – LUTJE.

    PANIKU SHT NJ KSHILLTAR I KEQ.


    Sado q t shikojm n hartn e shkrettirs s Sinait, vendi i quajtur “Massa dhe Mriba” nuk ekziston; sht nj emr simbolik: Massa do t thot "sfid", Mriba do t thot "akuz", sepse, n t vrtet, sht historia e nj sfide, nj akuze, pothuajse t nj rebelimi q ndodhi atje. Historia zhvillohet n “Refidim”, n mes t shkrettirs, diku midis Egjiptit dhe Izraelit: teksti thot thjesht: “Bashksia e bijve t Izraelit…nguli n Refidim” (Dal. 17, 1); Moisiu udhhoqi marshimin e Popullit t tij, t burrave dhe t grave, fmijve, kopeve, nga kampi n kamp, nga pika uji n pik uji. Por nj dit, n fazn e Refidimit, uji mbaroi. Mund t imagjinojm q n mes t shkrettirs, n vap mbi t, mungesa e ujit mund t bhet shpejt shum serioze dhe mund t degjeneroj. Brenda disa orsh, dehidratimi bhet shtje jet a vdekje dhe paniku mund t na pushtoj.
    Ky nuk sht padyshim qndrimi i duhur! I vetmi qndrim i mir do t ishte besimi: do t duhej t gjenin forcn pr t'i thn vetes "Zoti na do t lir, ai e ka vrtetuar duke na liruar nga robria n Egjipt, kshtu q Zoti do t na bj t gjejm mjetet pr t mbijetuar".
    N vend t ksaj, paniku pushtoi t gjith njerzit. far bjm kur jemi n panik? Paraardhsit tan nga shekulli i trembdhjet para Krishtit, bn pikrisht at q do t bnim edhe ne sot: ata sulmuan qeverin; dhe qeveria e dits sht Moisiu. Ishte joshse t shkonin pas tij; sepse ishte shum i bukur lirimi nga Egjipti pr t fituar lirin... Por nse pastaj duhet t vdesin ktu, n mes t shkrettirs, 'kuptim ka? M mir t qenit skllav dhe t gjall... sesa t lir dhe t vdekur... Dhe meqense, prve ksaj, njerzit gjithmon priren t zbukurojn kujtimet, t gjith ata fillojn t zbukurojn t kaluarn dhe t prkujtojn tenxheret e shijshme dhe ujin me bollk q kishin me zotrinjt e tyre n Egjipt.
    N fakt, sigurisht q rebelimi kundr Moisiut ka pr qllim tjetr... vet Zotin, sepse ne e dim mir se nse Moisiu e ka udhhequr popullin deri tani, ka qen duke iu referuar nj urdhri q thot se ka marr shum koh m par, kur Zoti i foli n nj shkurre q digjej dhe i tha: "Zbrit n Egjipt dhe nxirre popullin tim"... Por kush sht ky Zot q pretendon se liron nj komb dhe q e on at t vdes nga uria dhe etja n nj shkrettir djerr?
    Fraza: “Pse na nxore nga Egjipti? Ishte pr t na br t vdesim nga etja bashk me bijt tan dhe me kopet tona? Mund t nnkuptohen dy gjra: m pare n fillim, zbulohet, vrtetohet se Moisiu u treguar shum i paaft dhe e trajtoi eshtjen shum keq, duke vepruar shum keq: "Na nxori nga Egjipti, sigurisht, por nse kemi arritur deri ktu, pr t vdekur n kt shkrettir, do t ishte m mir t rrinim atje ku ishim"... me kalimin e orve, toni rritet dhe po ashtu edhe ankthi. Dhe arrijn t bnin nj sprov t vrtet t qllimit t Moisiut dhe veanrisht t Zotit: dhe petja ishte: “E kuptuam? Na nxorre nga Egjipti dhe na ove n thellsi t shkrettirs t vdesim nga etja?”.


    ZOTI SHT GJITHMON N MESIN TON


    Kshtu teksti thot se Moisiu i thirri Perndis: “far t bj me kt popull? Edhe pak dhe do t m vrasin me gur”. 5 Zoti i tha Moisiut: “Shko para popullit; merr me vete disa prej pleqve t Izraelit, merre n dor shkopin, me t cilin e godite lumin dhe nisu! 6 Ja, un do t qndroj para teje prmbi qetn e Horebit. Ti bjeri shkmbit e prej tij do t shprthej uji q populli t pij” (Dal. 17, 4-6).
    Ky uj q derdhet, para s gjithash e zbut etjen dhe tashm sht nj lehtsim i jashtzakonshm. Por sht edhe m shum: sht siguria e rizbuluar nga Populli se Zoti sht me t vrtet atje, "n mes t popullit t tij", si thon ata, domethn n krah t tij dhe se ai vet e udhheq popullin e tij n rrugn e liris. Pr kt Populli nuk duhet t dyshoj m kurr.
    Dhe kjo sht arsyeja pse, n kujtesn e Izraelit, ky vend nuk quhet m Refidim, sikur t ishte emri i nj kampi ndr t tjera; ajo q ndodhi atje sht shum e rnd. "Moisiu i vuri ktij vendi emrin: "Massa dhe Meriba", domethn sfid dhe akuz" “sprov dhe grindje", sepse bijt e Izraelit kishin akuzuar Zotin dhe sepse ata kundrshtuan, duke thn: "A sht me t vrtet Zoti n mesin ton, apo nuk sht Ai? N gjuhn moderne, dikush do t thoshte "A sht Zoti me ne apo kundr nesh?".



    A SHT ZOTI ME NE APO LUNDR NESH?

    Ky tundim q na on t dyshojm n Zotin sht gjithashtu i yni kur hasim vshtirsi ose sprova: problemi sht me t vrtet gjithmon i njjt, si i njjt q kemi ardhur t themi se sht "origjinal", do t thot se sht n rrnja e t gjitha fatkeqsive tona. Autori i tregimit t Kopshtit t Edenit ka transpozuar vetm prvojn e Masss dhe Meribs pr t na br t kuptojm se dyshimi pr Zotin helmon jetn ton. Adami i prballur me nj urdhrim q ai nuk e kupton, dgjon zrin e dyshimit q pretendon se Zoti mund t mos ia doj t mirn njerzimit... Secili prej nesh e ka t vshtir t besoj, kur vjen sprova, vuajtja ose vshtirsia pr t'i qndruar besnik... Kush na thot se Perndia me t vrtet dshiron q ne t jemi t lir dhe t lumtur?
    Kur Jezusi u msoi dishepujve t tij “Ati yn” ishte pikrisht pr t'i vendosur ata n besimin bijor; "Mos na lr t biem n tundim" mund t prkthehet "Na mbaj aq fort q Refidimt tan t mos bhen Massa dhe Meriba", ose nse preferoni "q vendet tona t sprovs t mos bhen vende dyshimi". N vshtirsi, le t vazhdojm ta quajm Perndin "At", do t thot t pohojm kundr t gjitha gjasave se ai sht gjithmon me ne.

  3. #283
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 3 E KRESH. VITI A

    M 12-3-2023.


    PSALMI: 95, 1-2. 6-7. 8-9


    1 Ejani t’i kndojm Zotit,
    t’i brohorisim Hyjit, Shlbuesit ton.
    2 T’i dalim para me falenderim,
    t’i kndojm kng hareje!

    6 Ejani ta adhurojm, t biem prmbys para tij,
    t biem n gjunj para Zotit q na krijoi!
    7 Sepse ai sht Hyji yn,
    ne jemi populli i kullots s tij,
    grigja q ai ruan.
    8 Oh sikur ta ndienit sot zrin e tij:
    “Mos e bni zemrn tuaj gur porsi n Merib,
    9 porsi n dit t Mass n shkrettir,
    kur etrit tuaj m vun n sprov:
    m provuan megjithse i kishin par veprat e mia.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM-LUTJE.

    SHTJA E BESIMIT.


    N Bibl teksti i strofs s fundit q jam duke komentuar, sht paksa i ndryshm; ja si sht: “Sot do ta dgjoni fjaln e tij? Mos e mbyllni zemrn si n Meriba, si n ditn e Mass n shkrettir, kur etrit e tu m tunduan dhe m provokuan, e megjithat i pan veprat e mia”. Kjo do t thot se ky psalm sht plotsisht i ngopur me prvojn e Mass dhe Meribs; e kuptojm pse e kndojm pr kt t diel t tret t Kreshms, duke i br jehon historis s Mass dhe Mribs, q sht leximi i par.
    N kt strof t thjesht prmblidhet e gjith aventura e jets son t besimit, personale dhe komunitare. Kjo sht ajo q mund t quhet, n kuptimin m t mirfillt t termit, "shtja e besimit". Pr popullin e Izraelit, shtja e besimit lindte me do vshtirsi t jets n shkrettir: "A sht me t vrtet Zoti n mes nesh apo jo?”, q sht si t thuash: "A mund t'i besojm atij?" T’i mbshtetemi tek ai? T jemi t sigurt se do t na jap n do moment mjetet pr t dal prej do vshtirsi...?”
    Bibla thot se besimi sht thjesht “t kesh besim te Zoti”. Kjo eshtje e besimit, si u ngrit n Massa dhe Mriba, sht nj nga shtyllat e t menduarit t Izraelit; prova sht se ajo shfaqet n nj sasi t madhe t teksteve biblik; dhe, pr shembull, fjala q thot besim n Izrael do t thot "t mbshtetesh te Zoti"; prej saj vjen fjala “Amin” q thot ngjitjen e besimit: do t thot: “i fort”, “i qndrueshm”; mund ta prkthenim: “I besoj Zotit me nj qndrueshmri “m t forte se guri”, “m t forte se hekuri”.
    Nj seri e tr tekstesh qndisin foljen "t dgjosh", sepse kur i beson dikujt, dgjon. Prandaj lutja e famshme judaike: "Shema Israel": "Dgjo, Izrael, Zoti, Perndia yt, sht Zoti i vetm. Do ta duash Zotin, Perndin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith mendjen tnde dhe me gjith fuqin tnde.”... Do ta duash, domethn do t'i kesh besim.
    Pr t dgjuar, duhet t kesh ende nj vesh t hapur: nj shprehje tjetr q e ndeshim disa her n Bibl, n kuptimin e besimit te Zoti; e kemi lutur shpesh Psalmin 40, 7: “Nuk deshe as oferta as flijime, ma hape veshin” (N bibln katolike lexojm: Fli e dhurata ti nuk i do, vetm ma zbulove vullnetin tend); dhe n kngn e shrbtorit t Isais ka:
    “4 Zoti Hyj ma dha nj gjuh t ditur
    q t di ta prforcoj me fjal t lodhurin.
    do mngjes veshin ma zgjon
    q t dgjoj si dgjon nxnsi.
    5 Zoti Hyj ma hapi veshin,
    s’kundrshtova, nuk u zmbrapsa” (Is 50, 4-5).
    Dhe fjalt "t dgjosh dhe dgjes” kan e njejtn rrenjn: n hebraisht dhe n greqisht, kur bhet fjal pr bindje ndaj Zotit, prdoren fjalt q kan t njjta rrnj e foljes t prdoru pr t dgjuar, n kuptimin e besimit.
    Ky besim, pra, n kuptimin “t kesh besim n Zotin” bazohet n prvojn... Pr popullin e Izraelit, gjithka filloi me lirimin nga Egjipti; kjo sht ajo q psalmi yn e quan "vepra e mia" (v. 9):
    " 4 Zoti Hyj ma dha nj gjuh t ditur
    q t di ta prforcoj me fjal t lodhurin.
    do mngjes veshin ma zgjon
    q t dgjoj si dgjon nxnsi.
    5 Zoti Hyj ma hapi veshin,
    s’kundrshtova, nuk u zmbrapsa”.
    “E megjithat ata e pan veprn time” (v. 9).
    Kjo prvoj, dhe nga shekulli n shekull, pr brezat pasardhs, kujtimi i ksaj prvoje vjen pr t mbshtetur besimin: nse Zoti mori mundimin pr ta liruar popullin e tij nga skllavria, nuk do ta linte t vdiste nga uria ose nga etja, n shkretetir.


    AI SHT SHKMBI YN, SHPTIMI YN.

    Dhe kshtu, ne mund t mbshtetemi tek ai si n nj shkmb... "T lavdrojm shkmbin ton, shptimin ton", nuk sht poezi: sht nj profesion besimi. Nj besim i bazuar n prvojn e shkrettirs: n Massa dhe Meriba, njerzit dyshuan se Zoti do t'u jepte mjetet pr t mbijetuar... Por Zoti prap bri q uji t rrjedh nga Shkmbi; dhe tani e tutje ky episod do t kujtohet shpesh duke thn pr Perndin se ai sht Shkmbi i Izraelit.
    Vet historia e parajss toksore mund t lexohet nn dritn e ktij reflektimi t Izraelit mbi besimin, duke filluar nga episodi i Mass dhe Meribs: pr Adamin, domethn secilin prej nesh, shtja e besimit mund t lind n form e nj pengese, nj kufizim i dshirave tona (pr shembull smundje, paaftsi, perspektiva e vdekjes)... Mund t jet gjithashtu nj urdhrim pr t'u respektuar, q me sa duket kufizon lirin ton, sepse kufizon dshirat tona pr t pasur, Besimi, pra, sht besimi se, edhe nse pamjet jan t kundrta, Zoti dshiron q ne t jemi t lir, t gjall, t lumtur dhe se nga situatat tona t dshtimit, zhgnjimit, vdekjes, ai do t shkaktoj lirin, plotsin, ringjalljen.
    Pr disa prej nesh, shtja e besimit lind sa her q nuk gjejm prgjigje pr pyetjet tona: t pranojm se nuk dim gjithka, se nuk kuptojm gjithka, t pranojm se rrugt e Zotit jan t padeprtueshme pr ne, ndonjher krkon nga ne nj amanet q i ngjan nj eku t bardh... Na mbetet vetm t themi si Pjetri n Kapernaum: “Zot, te kush t shkojm? Ju keni fjalt e jets s prjetshme”.
    Kur Shn Pali thot n letrn drejtuar Korintasve "Le t pajtoheni me Zotin", ne mund t prkthejm "Mos e fajsoni pr qllimet e tij, si n Massa dhe Mriba" ose kur Marku thot n Ungjillin e tij: "Konvertohu dhe beso n Lajmin e Mir", mund t prkthehet: "besoni se Lajmi sht i mir", domethn besoni se Zoti ju do, se ai sht vetm dashamirs ndaj jush.
    Kjo zgjedhje e vendosur e besimit duhet t prsritet do dit: “Sot do ta dgjoni fjaln e tij? E lexova kt fjali si shum liruese: do dit sht nj dit e re, sot gjithka sht prsri e mundur. do dit ne mund t rimsojm se si t “dgjojm”, t “besojm”: kjo sht arsyeja pse ky psalm 94 sht i pari do mngjes n liturgjin e orve; dhe se do dit hebrenjt dy her rinovojn profesionin e besimit t tyre (SHEMA Israel) q fillon me kt fjal "Dgjo". Dhe teksti nga Isaia q sapo citova pr Shrbtorin e thot mir: "Zoti Perndi m ka dhn gjuhn e nj dishepulli... Mngjes pas mngjesi, m bn t m ther vesht, q t dgjoj, si dishepujt”
    Vrejtja e fundit, psalmi flet n shums: “Sot do ta dgjoni fjaln e tij? “... Kjo vetdije pr t qen pjes e nj populli ishte shum e fort n Izrael; kur Psalmi 94 thot “Ne jemi populli q Zoti i udhheq”, edhe atje nuk sht poezia, sht prvoja e Izraelit ajo q flet; gjat gjith historis s tij, mund t thuhet se Izraeli flet n shums. "Hyni, prkuluni, bni sexhde" nnkuptohet pa pyetur se ku jeni secili n ndjeshmrin tuaj besimtare; ndoshta po prekim ktu nj nga problemet e kishs aktuale: n Bibl sht nj popull q vjen pr t takuar Zotin e tij... "Ejani, le t brtasim nga gzimi pr Zotin, le t lavdrojm shkmbin ton , shkmbin e shlbimit ton !”.

  4. #284
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 3 3 KRESH. VITI A

    M 12--3-2023.

    UNGILLI: Gj. 4,. 1,4
    2

    1 Kur Jezusi mori vesh se farisenjt kishin dgjuar t flitet se ai po tubonte m shum nxns dhe po pagzonte m shum se Gjoni 2 ‑ edhe pse, n t vrtet Jezusi nuk pagzonte, por nxnsit e tij ‑ 3 e la Juden dhe u kthye prsri n Galile.
    4 I duhej t kalonte npr Samari. 5 Arriti, pra, n qytetin e Samaris q quhet Sihar, afr prons q Jakobi ia pati dhn Jozefit, birit t vet. 6 Aty ishte pusi i Jakobit. Jezusi, i lodhur nga udhtimi, u ul t rrij n grykn e pusit. Ishte diku rreth ors gjasht. 7 Nj grua nga Samaria erdhi t mbush uj. Jezusi i tha: “M jep t pi!”
    8 Nxnsit e tij kishin shkuar n qytet t blejn ushqime. 9 Samaritania i tha: “Si? Ti q je judeas, krkon uj prej meje q jam samaritane?” [Sepse judenjt nuk marrin e japin me samaritan]. 10 Jezusi iu prgjigj: “Po ta dije ti ka t dhuron Hyji dhe kush sht ai q t thot: ‘M jep t pi!’, ti vet do t lypje nga ai dhe ai do t t jepte uj t gjall!” 11 “Zotri ‑ iu prgjigj gruaja ‑ ti s’ke as me ka t mbushsh uj e pusi sht i thell! Nga, pra, mund t kesh uj t gjall? 12 A mos je m i madh se ati yn Jakobi, q na dha kt pus, piu vet prej tij, si edhe bijt e tij e bagtit e tij.”
    13 Jezusi iu prgjigj: “Kushdo q pi kt uj prsri do t ket etje. 14 Kurse, kush do t pij ujin q un do t’ia jap, kurr m nuk do t ket etje, madje uji q un do t’ia jap do t bhet n t burim q rrjedh n jetn e pasosur”.

    15 Po i thot gruaja: “Zotri, m jep ashtu uji q t mos etem m e t mos m duhet t vij ktu t mbush!” 16 Ai i tha: “Shko, thirre burrin tnd dhe eja ktu!” 17 “Un nuk kam burr!” ‑ iu prgjigj ajo. “Mir the! ‑ ia ktheu Jezusi ‑ ‘S’kam burr!’ 18 Sepse i pate pes burra, e ky q ke tani, nuk sht burri yt! Fole t vrtetn!”
    19 “Zotri ‑ vijoi gruaja ‑ po shoh se je profet. 20 Etrit tan adhuruan n kt mal, kurse ju thoni se n Jerusalem sht vendi ku duhet t bhet adhurimi”. 21 Jezusi i tha: “M beso mua, o grua, po vjen koha, kur nuk do ta adhuroni Atin as n kt mal as n Jerusalem. 22 Ju adhuroni at q s’e njihni, ne adhurojm at q e njohim, sepse shlbimi vjen prej judenjve. 23 Por po vjen koha ‑ e tani sht!‑ kur adhuruesit e vrtet do ta adhurojn Atinn shpirt e n t vrtet, sepse Ati krkon tamam adhurues t till.
    24 Hyji sht shpirt, dhe ata q e adhurojn duhet ta adhurojn n shpirt e n t vrtet”. 25 Gruaja i tha: “E di se do t vij Mesia, q quhet Krisht. Kur t vij, ai do t na zbuloj gjithka” 26 Jezusi i tha: “Un jam Mesia, un q po flas me ty!”
    27 Ndrkaq arritn nxnsit e tij dhe u uditn q po fliste me nj grua. Porse, prap, askush nuk e pyeti: “ka do?” ose: “Pse po flet me t?”
    28 Gruaja e la enn dhe shkoi n qytet. U tha njerzve: 29 “Ejani e shihni njeriun q m tregoi gjithka kam br. A mos sht ky Mesia?”
    30 Ata doln prej qytetit dhe u nisn pr tek ai.
    31 Ndrkaq nxnsit po e lutnin: “Rabbi, ha!” 32 Ai u tha: “Kam pr ushqim nj gjell tjetr q ju s’e dini.” 33 Nxnsit pyetn njri‑tjetrin: “A mos i solli ndokush ushqim?” 34 Jezusi iu prgjigj: “Ushqimi im sht t zbatoj vullnetin e atij q m drgoi, t kryej veprn e tij.
    35 A nuk thoni ju: ‘Edhe katr muaj e, ja, korrja?’ Ja, un po ju them: oni syt tuaj dhe shikoni: arat u zbardhuan pr korrje! Tanim 36 korrtari po e merr pagn dhe po mbledh frytin pr jetn e pasosurq mbjellsi e korrtari t galdojn s bashku!
    37 N kt gj vrtetohet fjala: ‘Njri mbjell e nj tjetr korr’!
    38 Un ju drgova t korrni atje
    ku ju s’derdht djers:
    t tjert u munduan
    e ju trashguat frytin e djerss s tyre.”
    39 Shum samaritan prej atij qyteti besuan n t pr shkak t fjals s gruas q dshmoi: “M tregoi gjithka kam br.” 40 Kur, pra, samaritant erdhn tek ai, iu lutn t rrij tek ata. Jezusi ndenji mes tyre dy dit. 41 Por shum m tepr njerz besuan n t pr arsye t msimit t tij. 42 Gruas i thoshin: “Tani nuk besojm vetm pse na tregove ti: vet e dgjuam dhe e dim se me t vrtet sht Shlbuesi i bots”


    LECTIO DIVINA – MEDITIM- LUTJE.

    PUSI N KULTURN HEBRAIKE

    Uji i rrjedhshm sjell vetm prfitime, gjra t mira dhe t bukura; nuk i njohim dhe nuk i kujtojm m takimet pran nj pusi, pran nj pusi n mes t shkrettirs apo n fshatra: sa lidhje lindn atje, sa martesa n Bibl? Pran nj pusi, shrbtori i Abrahamit takoi Rebekn, gruan e Isakut; pran nj pusi, Jakobi ra n dashuri me Rakeln; pran nj pusi n Palestin, Jezusi filloi nj nga dialogt m t famshm t Ungjillit t Gjonit, dialogun me at q tani quhet gruaja samaritane.
    Jezusi po kalon npr Samari, pr t shkuar n Galile; ai u largua nga Judea ku farisenjt filluan ta vzhgonin pr ta zn ngusht (Mt. 16,1) dhe Herodi krkonte ta vriste (Lk.13,31). Afrshisht rreth mesdits, pran nj pusi, pusi i Jakobit, Jezusi priste dike : pse Gjoni po e specifikon orn? N nj vend t nxeht, nuk sht koha pr t dal nga shtpia, pr t shkuar pr t marr uj. A e zgjedh gruaja samaritane, e vrenjtur n fshatin e saj, pikrisht kt or q t mos takoj asknd? Apo Gjoni dshiron q ne t kuptojm se sht ora e drits s plot dhe se drita e bots sapo ka gdhir n Samari, me zbulimin e Mesis? Sepse konsiderohej nga ana e farisenjves dhe t bessimtarve m t “mire” n Jeruzalem se Samaria kishte shum nevoj pr kthim n besim.
    Mosmarrveshjet, keqkuptimet, dhe konfliktt midis judenjve dhe samaritanve kishin shkuar shum larg: nga ana e Jeruzalemit, samaritant ishin konsideruar prej kohsh heretik, sepse disa prej tyre vinin nga popullsit pagane t vendosura atje nga Perandoria Asiriane pas pushtimit t Samaris. Por, le t jemi t sinqert, edhe samaritant ia kthyenin dhe nuk silleshin mir me Judenjt, sepse mes tyre kishte ende jo vetm pasardhs t popullatave t shprngulura por edhe pasardhs t fiseve veriore q u prpoqn po aq sa banort e Jeruzalemit t'i qndronin besnik ligjit t Moisiut; dhe gjetn po aq sharje pr ata q e konsideronin veten m t pastr se ata n Jeruzalem. Prandaj, armiqsia ishte krejtsisht reciproke dhe mosbesimi i ndrsjell vetm sa ishte ngurtsuar gjat shekujve; u ndje shum qart n kohn e Krishtit. Prandaj habia e gruas nga Samaria:
    “Si? Ti q je judeas, krkon uj prej meje q jam samaritane? [Sepse judenjt nuk marrin e japin me samaritan]”(v. 9).



    DHURATA E HIRIT, E VET JEZUSIT.

    Por thjesht ngaq ajo e dgjoi se Jezusi mund t'i ofroj asaj dhuratn e vrtet: “Po ta njihje dhuratn e Perndis, po ta njihje at q flet me ty…”; dhurata e Perndis sht vet Jezusi; sht ta njohsh at: Jezusi e prsrit n lutjen e tij t fundit, gjithmon n Ungjillin e Gjonit: "Jeta e prjetshme sht q t t njohin ty dhe at q ke drguar" (Gjn 17,3).
    Edhe pse ata jan heretik n syt e farisenjve t Jeruzalemit, edhe samaritant jan duke pritur pr Mesin dhe ata e din se ai do t'u bj t ditur gjithka atyre: si i tha Samaritania Jezusit: "Un e di q po vjen Mesia, i quajtur Krisht. Kur t vij, do t na bj t njohura t gjitha”. Thjesht sepse pranoi dialogun, sepse ishte e hapur, sepse krkoi me mirbesim nj shpjegim se far t bnte pr t knaqur Zotin, ajo mund t hyj n kt njohje t Mesis. Un jam, un q flas me ty”.
    Gjat gjith ksaj historie, Gjoni bn t kuptojm se me ardhjen e Mesis, fytyra e bots ndryshon: t gjitha pyetjet gjejn prgjigjen e tyre, koht jan prmbushur: ora drejt s cils po priste e gjith historia njerzore. Tash e tutje, adhurimi nuk sht m shtje vendi, tempulli, mali. Uji i gjall buron n do zemr besimtare:
    Kushdo q pi nga ky uj q Jezusi do t'i jap, nuk do t ket m etje; dhe uji q Jezusi do t'i jape, do t bhet n t nj uj q buron pr jetn e prjetshme. N dialogun me samaritanen Jezusi flet shum pr dhuratn: me Zotin e dashuris, gjithka sht dhurat dhe falje; gruaja samaritane q e di se nuk sht shum e virtytshme thjesht mirpret (m thjesht se t tjert, ndoshta?) dhuratn dhe faljen.
    Dhe kur Jezusi flet pr nj burim q rrjedh, a do t thot ndoshta se uji q buron nga zemrat besimtare mund t pihet tani edhe nga t tjert? N do rast, kt do t prjetoj gruaja samaritane, e cila menjher shkon t'i thot t gjith qytetit: "Kam takuar Mesin".

  5. #285
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. E DIELA E 3 E KRESH. VITI A

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 3 E KRESH…VITI A

    M 12-3-2023.


    UNGJILLI: Gj. 4,5-42.


    1 Kur Jezusi mori vesh se farisenjt kishin dgjuar t flitet se ai po tubonte m shum nxns dhe po pagzonte m shum se Gjoni 2 ‑ edhe pse, n t vrtet Jezusi nuk pagzonte, por nxnsit e tij ‑ 3 e la Juden dhe u kthye prsri n Galile. 4 I duhej t kalonte npr Samari. 5 Arriti, pra, n qytetin e Samaris q quhet Sihar, afr prons q Jakobi ia pati dhn Jozefit, birit t vet. 6 Aty ishte pusi i Jakobit. Jezusi, i lodhur nga udhtimi, u ul t rrij n grykn e pusit. Ishte diku rreth ors gjasht. 7 Nj grua nga Samaria erdhi t mbush uj. Jezusi i tha: “M jep t pi!” 8 Nxnsit e tij kishin shkuar n qytet t blejn ushqime. 9 Samaritania i tha:“Si? Ti q je judeas, krkon uj prej meje q jam samaritane?” [Sepse judenjt nuk marrin e japin me samaritan]. 10 Jezusi iu prgjigj: “Po ta dije ti ka t dhuron Hyji dhe kush sht ai q t thot: ‘M jep t pi!’, ti vet do t lypje nga ai dhe ai do t t jepte uj t gjall!”
    11 “Zotri ‑ iu prgjigj gruaja ‑ ti s’ke as me ka t mbushsh uj e pusi sht i thell! Nga, pra, mund t kesh uj t gjall? 12 A mos je m i madh se ati yn Jakobi, q na dha kt pus, piu vet prej tij, si edhe bijt e tij e bagtit e tij.” 13 Jezusi iu prgjigj: “Kushdo q pi kt uj prsri do t ket etje. 14 Kurse, kush do t pij ujin q un do t’ia jap, kurr m nuk do t ket etje, madje uji q un do t’ia jap do t bhet n t burim q rrjedh n jetn e pasosur.” 15 Po i thot gruaja:“Zotri, m jep ashtu uji q t mos etem m e t mos m duhet t vij ktu t mbush!” 16 Ai i tha:“Shko, thirre burrin tnd dhe eja ktu!” 17 “Un nuk kam burr!” ‑ iu prgjigj ajo.“Mir the! ‑ ia ktheu Jezusi ‑ ‘S’kam burr!’ 18 Sepse i pate pes burra, e ky q ke tani, nuk sht burri yt! Fole t vrtetn!” 19 “Zotri ‑ vijoi gruaja ‑ po shoh se je profet. 20 Etrit tan adhuruan n kt mal, kurse ju thoni se n Jerusalem sht vendi ku duhet t bhet adhurimi.” 21 Jezusi i tha:“M beso mua, o grua, po vjen koha, kur nuk do ta adhuroni Atinas n kt mal as n Jerusalem. 22 Ju adhuroni at q s’e njihni, ne adhurojm at q e njohim,sepse shlbimi vjen prej judenjve. 23 Por po vjen koha ‑ e tani sht!‑ kur adhuruesit e vrtet do ta adhurojn Atin n shpirt e n t vrtet, sepse Ati krkon tamam adhurues t till 24 Hyji sht shpirt,dhe ata q e adhurojnduhet ta adhurojn n shpirt e n t vrtet.” 25 Gruaja i tha:“E di se do t vij Mesia, q quhet Krisht. Kur t vij, ai do t na zbuloj gjithka. ”26 Jezusi i tha: “Un jam Mesia, un q po flas me ty!” 27 Ndrkaq arritn nxnsit e tij dhe u uditn q po fliste me nj grua. Porse, prap, askush nuk e pyeti: “ka do?” ose: “Pse po flet me t?” 28 Gruaja e la enn dhe shkoi n qytet. U tha njerzve: 29 “Ejani e shihni njeriun q m tregoi gjithka kam br. A mos sht ky Mesia?” 30 Ata doln prej qytetit dhe u nisn pr tek ai. 31 Ndrkaq nxnsit po e lutnin:“Rabbi, ha!” 32 Ai u tha: “Kam pr ushqim nj gjell tjetr q ju s’e dini.” 33 Nxnsit pyetn njri‑tjetrin:“A mos i solli ndokush ushqim?” 34 Jezusi iu prgjigj: “Ushqimi im sht t zbatoj vullnetin e atij q m drgoi,t kryej veprn e tij. 35 A nuk thoni ju: ‘Edhe katr muaj e, ja, korrja?’ Ja, un po ju them: oni syt tuaj dhe shikoni: arat u zbardhuan pr korrje! Tanim 36 korrtari po e merr pagdhe po mbledh frytin pr jetn e pasosur, q mbjellsi e korrtari t galdojn s bashku! 37 N kt gj vrtetohet fjala: ‘Njri mbjell e nj tjetr korr’!
    38 Un ju drgova t korrni atje ku ju s’derdht djers: t tjert u munduan e ju trashguat frytin e djerss s tyre.” 39 Shum samaritan prej atij qyteti besuan n t pr shkak t fjals s gruas q dshmoi: “M tregoi gjithka kam br.” 40 Kur, pra, samaritant erdhn tek ai, iu lutn t rrij tek ata. Jezusi ndenji mes tyre dy dit. 41 Por shum m tepr njerz besuan n t pr arsye t msimit t tij. 42 Gruas i thoshin: “Tani nuk besojm vetm pse na tregove ti: vet e dgjuam dhe e dim se me t vrtet sht Shlbuesi i bots.”


    LECTIO DIVINA –MEDITIM - LUTJE
    N kt t diel t tret t Kreshms, liturgjia na paraqet takimin e famshm t Jezusit me gruan e Samaris.
    sht nj Ungjill q mund t lexohet nga kndvshtrime t ndryshme. Do t prpiqemi t kuptojm menjher mesazhin e ungjilltarit, pa hyr n krkimin e asaj q mund t ket ndodhur historikisht, sepse teksti paraqet disa mosprputhje nse merret si nj tregim i thjesht i nj fakti i jets s Jezusit; do t prmendim disa nga kto mosprputhje.
    Megjithat, sht e dobishme t paraqesim nj mjedis gjeografik t episodit q na rrfehet vetm nga ungjilltari Gjoni.
    Nj kish bizantine, nj tetkndsh tipik pr kishat bizantine t shekullit V/VI, ndodhet n majn e malit Garizim, por kjo kish nuk sht ndrtuar n vendin e tempullit t prmendur nga gruaja samaritane, q prkundrazi ishte n nj vend tjetr t dukshm nga fusha.
    Ky tempull sht ndrtuar n kohn e Aleksandrit t Madh – 330 para Krishtit. – dhe n kohn e Jezusit nuk ishte m aty: e kishte shkatrruar nj kryeprift i tempullit t Jeruzalemit, Gjon Hyrkani, i cili i prkiste familjes s Makabenjve, 160 vjet m par, por mali Garizim mbeti nj vend i shenjt pr samaritant.
    Ka edhe nj mal tjetr q sht i famshm n Bibl, mali Ebal - mali i mallkuar - dhe mes ktyre dy maleve ende kalon, si n kohn e Jezusit, nj rrug shum e rndsishme, q e lidht sin kohn e Jezusit, jugun me veriun. Pr t shkuar nga Samaria n Galile duhej t kalohej kjo gryk midis ktyre dy maleve.
    N kmbet e malve ka nj qytet, sht Nablus, qyteti i sotm i Nablusit ose Neapolis, i ndrtuar n shekull t par pas Krishtit.
    Gjithashtu duam t tregoj disa vende shum t rndsishme pr t vendosur episodin pr t cilin do t reflektojm s shpejti.
    Para s gjithash, qyteti i Siharit prej nga vinte gruaja e Samaris, e cila shkoi te pusi pr t nxjerr uj: ishte nj qytet i rndsishm pr shkak t pozicionit t tij strategjik, sepse ndodhej pikrisht n hyrje t asaj gryke midis dy maleve. Ishte nj pik kalimi i detyrueshm.
    Sichar, emri i "Aramaicizuar" i Sikemit, ishte nj vend i famshm sepse Abrahami dhe Jakobi kishin kaluar npr kt qytet, kshtu q ishte i njohur n kohn e patriarkve.
    N kt qytet kan ndodhur shum episode: m kujtohet nj shum i rndsishm q sht ai i kuvendit t Sikemit. Kur izraelitt mbrritn nga Egjipti, Jozueu i thirri n kt fush t madhe, m e madhja n Samari, dhe i pyeti njerzit se cilin Zot donin t adhuronin:
    "A doni t vazhdoni t adhuroni Zotin, Hyjin e Izraelit, at q ju liroi nga skllavria n Egjipt, apo doni t adhuroni perndit e ktij rajoni n t cilin Zoti ju ka futur?"
    Njerzit ktu n Sikem do t thon: “Ne duam t vazhdojm t adhurojm Zotin ton”.
    Ky episod i famshm ndodhi pikrisht ktu, n kt vend, n kt fush t Sikemit.
    Dua t kujtoj nj episod tjetr t rndsishm nga Bibla, kshtu q ne prshtatemi mir n kt vend: sht historia e Jozefit - t cilin ne t gjith e njohim - nj nga dymbdhjet djemt e Jakobit.
    Ju t gjith e keni lexuar historin e Jozefit n Egjipt: kjo histori prfundoi me krkesn e Jozefit, duke thn:
    "Un jam gati t vdes, por mbani mend, Zoti do t'ju sjell n vendin nga kemi ardhur, ju duhet t'i merrni kockat e mia atje dhe t'i varrosni n vendin ku shkova pr t krkuar vllezrit e mi q po kullosnin, n fush e Dotain”.
    Prn kt vend ka edhe vendi ku u varros Jozefi, nj nga vendet m t shenjta t popullit t Izraelit.
    M n fund, m i rndsishmi nga vendet, pr sa i prket episodit t sotm, na tregohet se ku sht pusi i Jakobit.
    Megjithat, ju ftoj t vzhgoni me kujdes se ku ndodhet qyteti i Sikar, distanca midis ktij qyteti dhe pusit t gruas samaritane sht rreth 900 metra, shum larg; Pyesim veten menjher, pse kjo grua shkon t nxjerr uj kaq larg kur ka dy burime n Sikar?
    E gjith fusha sht shum e pasur me burime ujore, por n qytet ka dy burime: nj quhet “Endafne” e ndodhet pikrisht pran Sikar dhe nj burim tjetr, q quhet “Anascar”, ndodhet n qytet.
    Pyesim veten pse kjo grua shkon te pusi kur nuk kishte nevoj, mund t ishte ndalur n nj nga kta dy burime q jan shum t mira.
    Do t gjejm arsyen pse ungjilltari bn q kjo grua t shkoj te pusi i Jakobit.
    Pas ksaj hyrje ne fillojm t lexojm dhe komentojm kt tregim t Ungjillit sipas Gjonit, megjithat, duke shkuar drejtprdrejt te mesazhi i muar q po na shfaqet.
    Jezusi “e la Juden dhe u kthye prsri n Galile. I duhej t kalonte npr Samari” (v. 3-4).
    Kjo sht mosprputhja e par q gjejm n kt histori. Pr far arsyeje?
    Pr shkak se Jezusi sht n luginn e Jordanit, kshtu q nuk sht e qart pse ai duhej t shkonte n Samari kur, shum m leht - dhe ishte gjithashtu m i matur - ai mund t shkonte drejtprdrejt prgjat lumit Jordan - si t gjith - dhe t kthehej n Galile ... m shpejt dhe m i sigurt.
    Pse thot se duhej t kalonte npr Samari?
    sht nj nevoj tjetr q kishte Jezusi, nj nevoj q e shtynte t kalonte npr Samari... duhej ta takonte at grua.
    Ky udhtim sht i uditshm sepse ungjilltart e tjer nuk e mbajn mend, Marku nuk e prmend kurr Samarin, nuk ekziston as termi Samaritan n ungjillin e tij; te Mateu termi samaritan shfaqet vetm nj her kur Jezusi thot:
    “Mos shkoni te samaritant”;
    Tek Luka ka nj episod n kapitullin 9 kur Jezusi mbrrin me dishepujt e tij, por samaritant nuk duan ta takojn dhe Jakobi dhe Gjoni do t thon:
    “Ne thrrasim zjarr nga qielli mbi samaritant”.
    N vend t ksaj, Gjoni prezanton kt episod t takimit t Jezusit me nj grua nga Samaria n pusin e Jakobit.
    Pse duhej t kalonte Jezusi dhe pastaj t shkonte te pusi?
    Le t kemi parasysh kontekstin n t cilin rrfehet episodi: pak m par, n kapitujt e mparshm, n kapitullin III, por m par n kapitullin e par t Ungjillit sipas Gjonit prmendet disa her figura e Gjonit pagzues.
    N nj moment sht nj grup skribsh dhe farisenjsh q drgojn nj porosi te Pagzuesi dhe e pyesin: "Po kush je ti?"
    Aty sht prgjigja shum e rndsishme e pararendsit q thot: “Un nuk jam dhndri, jam miku i dhndrit, ai sht gati t mbrrij, vrtet po ia dgjoj zrin. Gzimi im ka arritur plotsin sepse kam prmbushur misionin tim si mik i dhndrit… duke prgatitur festn e tij t dasms".
    Menjher pas ksaj kemi historin e dasms n Kan dhe m pas kt takim me gruan e Samaris.
    Le t kemi parasysh se sht dhndri q do t vij, dhndri i shpallur nga Pagzuesi dhe sht Jezusi q takon kt grua, e cila, do ta dim s shpejti, sht nj q nuk ka burr, ka pasur shum t dashur, por burrin ajo nuk e ka pasur kurr.
    Jezusi do t'i thot ksaj gruaje:
    "Shko n krkim t bashkshortit tnd, prndryshe do t ndjesh gjithmon se nuk do t jesh kurr e lumtur".
    Pr t kuptuar kt mesazh, duhet t kemi parasysh se, kur Beslidhja e Vjetr flet pr dhndrin, na jep imazhin e Perndis q e do Izraelin (ky emr n hebraisht sht n gjendr femror) si nuse.
    sht nj imazh q u prezantua nga profeti Ozea: shmblltyrat e Zotit n Beslidhjen e Vjetr jan t gjitha shum t forta, por me profetin Ozea hyjn fjalt si butsia, mirsia…dhe Zoti quhet edhe Ati.
    Nse kujtojm historin e martess s Ozes, kuptojm mir kuitimin e ktij dhndri, t shpallur nga Pagzuesi, i cili vjen pr t krkuar nusen e tij. Ozea pati nj fatkeqsi familjare sepse ra n dashuri me nj hieroduln, nj prostitut t shenjt. Zemra nuk mund t kontrollohet gjithmon dhe ai ra n dashuri me Gomerin q ishte me t dhe gjithashtu kishte tre fmnij me t, por m pas Ozea e largoi nga shtpia e ajo u rikthye t bnte jetn e saj.
    Historia vazhdon duke thn se ai q vuante shum pr kt situat ishte profeti Ozea q m par e krcnoi, dhe e nxori nga shtpia, por m pas nuk mundi t rrinte pa Gomerin dhe shkoi ta krkonte.
    Prfundimi i ksaj historie sht i mrekullueshm sepse Ozea ia ka kthyer dashurin Gomerit.
    Profeti Ozea prjetoi historin e tij personale shum t paknaqur pr sa i prket dashuris, por m pas gjithka prfundoi mir, dhe historia e tyre u b si nj imazh i marrdhnies s Zotit, Perndis dhe dhndrit t popullit t tij Izrael “nuses s Zotit” me Popullin e Zgjedhur.
    Arrijm te mesazhi duke vazhduar leximin e Ungjillit t sotm, Jezusi vjen n nj qytet t Samaris t quajtur Sihar afr fushs q Jakobi i kishte dhn djalit t tij Jozefit dhe aty ishte pusi i Jakobit.
    Jezusi, i lodhur nga udhtimi, u ul te burimi dhe ishte rreth mesdits.
    Pusi sht ende n prdorim sot.
    Pyetja q i bjm vetes sht: “Pse ungjilltari e vendos takimin e ksaj gruaje n nj pus?”.
    sht shum e uditshme q gruaja ka shkuar 900 metra pr t nxjerr uj n nj pus kur ka pasur afr qytetit t Sicarit dy burime, e kam prmendur tashm Eindafnen dhe Ainascarin... Pse shkon n pus?
    Ktu duhet t kujtojm simbolikn biblike t pusit.
    N Bibl, pusi sht vendi ku takoheshin barinjt q vinin pr t ujitur kopet e tyre, tregtart ndalonin me mallrat e tyre dhe prisnin klientt, sepse njerzit duhej t shkonin te pusi, grat vinin pr t nxjerr uj (ishte puna e tyre), t dashuruarit takoheshin n afrsin e pusve... Bibla raporton takime t ndryshme t dashuruarish n pus. Mund t prmendim tre prej tyre q jan shum t bukura.
    Historia e par sht ajo e shrbtorit q u drgua nga Abrahami n Mesopotami pr t krkuar nusen pr djalin e tij Isakun.
    Ky shrbtor ndalon te pusi i ujit n muzg, kur zakonisht grat shkojn t nxjerrin uj... dhe ja ku vjen Rebeka, e cila doli me amforn n supe.
    Teksti i Zanafills kujton se vajza ishte shum e bukur n pamje dhe ishte e virgjr; ajo zbriti te burimi, mbushi amforn dhe pastaj u ngjit prsri, shrbtori i krkoi nj pije, ajo i ofroi uj, filluan dialogun dhe m pas ai shoqroi Rebekn q u b nusja e Isakut.
    Nj histori tjetr sht ajo e Jakobit, kur shkoi n Mesopotami, ndalon te pusi, mbrrijn barinjt, ai krkon informacion: e njihni Labanin, nj t afrm timin? Ata prgjigjen: po, ne e njohim, shiko, vajza e tij Rakela po vjen t nxjerr uj, po vjen me kopen e saj.
    Jakobi del prpara, rrokullis gurin nga gryka e pusit q t pin delet e Rakels.
    M pas do t martohet me RakelNn, edhe ktu takimi u b n pus.
    Ende n pus takimi i Moisiut me Ziporn, bijn e Reuelit... ajo mbrrin me motrat e saj, por ka barinj q i largojn, i ngacmojn, por Moisiu sht i pranishm: ne e dime se ishte ai q rrihte duart shum leht: ai grindet me kta barinj, fiton dhe i ka vaditur delet e Zipors.Vajzat e Reuelit mbrrijn n shtpi shum shpejt, sepse hert e tjera ato ishin przn gjithmon. Babai pyet:
    "Pse u kthet kaq shpejt?"
    "Nj egjiptian ndrhyri n emrin ton".
    Ata shkojn ta thrrasin, ai futet n shtpin e Reuelit dhe m pas martohet me nj nga kto vajza, Ziporn.
    Kam prmendur tre takime t dashuruarish n pus. Nse ungjilltari Gjon shkruan pr dhndrin, t shpallur nga Pagzuesi, q takohet n pus me nj grua q ka nj histori tradhtie pas saj, e q ka braktisur shtpin ku ka jetuar me burrin, I cili nga dashuria shkon pr ta krkuar pr ta rikthyer n shtpi…sht sigurisht sepse ktu ka nj referenc pr kt simbolik t pusit. Atje ndoshta do t kremtojn dasmat e Jezusit me gruan samaritne.
    Kur i prgatis iftet e t fejuarve pr martes, nj nga pyetjet q u bj sht:
    "N cilin pus u takuat?"
    "far uji shkuat pr t nxjerr?"
    Nse rastsisht do t m prgjigjen: ne ndoqm kursin e Bibls s bashku sepse po krkonim ujin e Fjals s Zotit... do t kisha thn se pusi ku u takuan sht nj pus i bukur.
    Mund t jen takuar edhe n puse t tjera, e rndsishme sht q m pas t ndrtojn nj jet dashurie.
    Le t vazhdojm, jam prpjekur t prshkruaj kuptimin simbolik q ungjilli dshiron t'i jap ktij takimi.
    Udhtari sht i lodhur, sht ulur n pus, sht hera e vetme n ungjit q kujtohet lodhja e Jezusit dhe sht gjithashtu interesante q pr dishepujt, n nj mnyr shum t ngatht, ungjilltari thot se ata kishin shkuar n Sychar pr t bler ushqime.
    Por kur kemi parasysh gjeografin e vendit q shpjegova m par, nuk kuptohet pse Jezusi shkon e pret gruan te pusi kur mund t shkonin t gjith bashk n Sykar ku do t kishin gjetur uj nga burime.
    Ungjiltari do q t rrin vetm Jezusi dhe gruja e Samars q prfaqson Izraelin jobesnik ndaj Perndis s tij.
    I lodhur nga udhtimi… sht i bukur ky imazh, dhndri vjen nga larg pr t krkuar nusen e vet sepse nuk mund t jetoj pa t.
    Njerzit, njerzimi, nusja Izrael, mund t kalonin disi n nj far mnyr ditt e tyre, por ai q vuante shum pr shkak t dashuris, ishte Zoti q duhej t shkonte ta rimarr nusen e tij, populli i Izraelit.
    Edhe koha sht shum e uditshme: mesdit: nj grua nuk shkon kurr n at koh pr t nxjerr uj sepse sht shum vap: uji merret n mngjes ose n mbrmje.
    Disa thon se ajo shkoi n mesdit pr t mos rn n sy, por ky shpjegim sht qartsisht naiv; n Ungjillin e Gjonit e gjejm kt reference pr kohn, dhe sht gjat pasionit t Jezusit, kur n mesdit, thuhet se Pilati i paraqiti nuses (popullit jo besnik) dhndrin:”Q njeriu…q mbreti juaj” n at or, n mesdit, nj mesdit shum e ngrot e n drit t plot... edhe te pusi ky takim paraqitet n drit t plot.
    Tani personazhi i dyt hyn n sken, gruaja e Samaris q vjen pr t nxjerr uj dhe Jezusi i thot: "M jep t pi".
    Duhet t kuptojm kush sht me t vrtet kjo grua samaritane: Identitetin e saj mund ta zbulojm menjher.
    Nuk ka emr: nse do t ishte nj episod kaq i parndsishm, do t’ia kishin vn emrin ksaj gruaje: nuk tregohet kshtu nj fakt, n kt mnyr shum gjenerike; pr kt personazh thuhet vetm nj gj: sht nj "grua samaritane".
    Samaria - e dim shum mir se far sht: nj komunitet, nj pjes a atij populli t Izraelit q kishte bastarduar veten, jo vetm nga pikpamja etnike, por edhe nga pikpamja fetare.
    T gjith kta elemente bjn t lexojm tekstin n mnyr simbolike, sht Zoti ai q shkon t marr prsri nusen e pabes si bri Ozea.
    “M jep nj pije” sht dashnori q prjeton kt ndjenj dhe krkon – me t vrtet po lutet – sepse ka nj nevoj t brendshme pr mirpritjen.
    T krkosh nj pije, n kulturn semite, do t thot t krkosh mirseardhje, t krkosh mikpritje.
    Uji sht simboli i dashuris bashkshortore, etja q ndjen Jezusi sht kjo nevoj pr dashuri q Zoti ndjen ndaj njeriut, ai krkon dashurin e nuses q sht larguar.
    Ka nj psalm shum i bukur, sht Psalmi 63 n t cilin psalmisti thot:
    " O Hyj, Hyji im je ti, q n agim t krkoj. Ka etje pr ty shpirti im, ty t dshiron trupi im, si toka e shkret, e that, e pauj” (v.2).
    N psalmin, nevoja pr dashuri paraqitet me imazhin e etjes. Ai q ka nevoj pr dashuri, q prezantohet si nj person q ka nevoj pr dshurin, sht Zoti. Kjo gj sht e uditshme: do te kishim pritur dika abosutisht ndryshm... Zoti nuk ka nevoj pr asgj, njeriu ka nevoj pr dashurin e Zotit, por njeriu ia del mban me idhujt e tij, disi arrin t mbijetoj, e kush vuann pr mungesn e dashuris sht Zoti: kshtu sht Zoti yn.
    Tani duhet t dallojm dy dimensione, dy nivele t ujit; gruaja samaritane i thot Jezusit:
    “Si? Ti q je judeas, krkon uj prej meje q jam samaritane?” (v. 9). Kuptohet: si sht e mundur q ti q je jude, krkon nj pije prej meje q jam nj grua samaritane?
    sht interesante se Zoti krkon dashuri, por kujt i krkon kt dashuri? Zoti nuk krkon dashuri nga ata q mendojn se jan t shenjtr: Dashurin e kuit ai krkon? me k dashurohet Zoti?
    Ne e shohim Jezusin ktu, duke i krkuar nj vajze mkatare, t egr, nj pije, sepse, ndryshe nga sa mendojm, Zoti ka nevoj pr kta njerz. Ky sht Zoti yn.
    Ne nuk mund t diskutojm pr zgjedhjet sentimentale t Zotit, ne mund ta refuzojm kt Zot, por kshtu sht Zoti yn, nj Zot i dashuruar me njeriun, q e do njeriun aq shum se ka br nj udhtim shum t gjat pr ta takuar: jo vetm deri nj pus, por deri mbi kryqin!
    Kjo lodhje... kishte br nj rrug t gjat pr t marr nusen.
    Prgjigja e Jezusit pr gruan e Samaris:
    “Po ta dije ti ka t dhuron Hyji dhe kush sht ai q t thot: ‘M jep t pi!’, ti vet do t lypje nga ai dhe ai do t t jepte uj t gjall”(v. 10).
    Dhe ktu ofrohet nj dhurat q nuk ka m lidhje me ujin e pusit, sht nj tjetr uj. Me sa duket, dhe sht e vrtet, kush ka nevoj pr dashuri sht Zoti, por edhe ti je i etur dhe i vetmi q mund t t jap uj pr t pir, sht Jezusi.
    far etje sht kjo?
    sht etja pr Zotin, etja pr pafundsin q hert a von rishfaqet tek do njeri: Mund t prpiqemi ta qetsojm kt etje me ujra materiale, me knaqsit e jets, duke idhulluar nj realitet t bukur t ksaj bote, madje duke u prpjekur ta qetsojm kt etje m t lart me dfrimin, lakmin... problemi i etjes intime t njeriut nuk mund t zgjidhet, t shuhet me mjett vetm material, sepse kjo etja pastaj rishfaqet dhe nuk mund t heshtet pa gnjyer veten, sepse zemra jon sht br pr pafunsin dhe ka vetm nj q mund ta qetsoj at dhe sht Zoti!
    Hapi i par pr ta qetsuar at sht t pranojm se po na ofrohet nj dhurat!
    Ka disa gjra n jet q mund t'i arrim me forcat tona: nj pozit prestigjioze shoqrore, favoret e ndonj personi t rndsishm, ndoshta duke u br lajkatar ose oborrtar, nj diplom me mundim t madh, nj llogari bankare. Me pak dinakri nj njeri mund edhe t arrij t ndrtoj dika: shtpit, makinat, t gjitha gjrat q mund t fitohen, por nuk mund t shuaj etjen m t thell... prandaj kjo etje m e thell nuk fitohet, por jepet si dhurat!
    Ather, le t kuptojm ftesn q na bn Zoti, far ai dsjiron, dhe na ofron. Le t lutemi q t kuptojm se gjrat m t rndsishme q na ofron Zoti nuk jan ato materiale, q mund t fitojm vet dhe edhe ta pushtojm, por ato q na jan dhn si dhurat.
    Jeta, pr shembull, sht nj dhurat, dashuria sht nj dhurat, dhe mbi t gjitha drita q i jep kuptim ekzistencs son n kt bot sht nj dhurat, q nuk mund ta pushtojm, na sht dhn.
    Kto gjra merren vetm si dhurata dhe jan m t rndsishmet dhe Zoti sht dhuruesi i madh.T gjitha kto dhurata nuk kemi aftsi pr t’i fituar vet: kto dhe shum t thjera na jan dhn.
    Gruaja nuk kupton pse sht trhequr vetm nga realitetet materiale, ajo sht gjithmon e knaqur vetm me ato. Kalimthi mund t verejm sesi imazhi i ksaj gruaje pasqyron saktsisht se far sht sjellja e shum njerzve, t cilt mendojn se mund ta shuajn etjen duke u trhequr nga kta realitete.
    Jezusi prgjigjet:
    “Kushdo q pi nga ky uj do t ket srish etje” (v.13). Ata jan realitetet e ksaj bote, dhe secili prej nesh i ka prjetuar. Sa m shum gzime, knaqsi krkojm, sa m shum vuajm pr kt etje t thell gjithmon. Kjo ndodh sepse Zoti na ka br t mir, bri t knaqemi vetm me dhuratn e tij. Ne mund ta heshtim kt nevoj pr pafundsin, pr t fshehur "marrzit" e jets son, t palosur vetm mbi kto realitete materiale, por nuk mund ta lirojm veten nga kjo etje.
    Jezusi thot:
    “Kushdo q pi kt uj prsri do t ket etje. Kushdo q pi ujin q do t'i jap un nuk do t ket m kurr etje”, uji q do t'i jap un ... bhet n t nj burim q gufon n jetn e pasosur”(v.14)..
    sht nj burim q rrjedh vazhdimisht, q u jep kuptim t gjitha knaqsive t tjera q dshirojm, por nuk mund t’i fitojm me forcat tona: jan nj dhurat.
    Gruaja e krkon kt uj q t mos duhet t shkoj vazhdimisht t nxjerr nga pusi; kjo grua nga Samaria interesohet vetm pr t mirat materiale, nuk sheh uj tjetr.
    Duhet t jemi t kujdesshm sepse edhe marrdhniet me Zotin mund t hyjn n kt imazh t nj marrdhnieje dashurie q nuk na knaq, sepse sht nj dashuri mercenare, do m thot dashia e atij q shkon me kdo q paguan... nse paguan parat, shkon me parat, nse paguan pushteti, shkon me pushtetin, nse paguan Zoti, shkon me Zotin, me kushte q t jap edhe knaqsit e ksaj bote. Mendoj se edhe sot shum t krishter kan me Zotin mardhenjet t till.
    Jezusi i thot asaj: "Shko, thirre burrin tnd, dhe eja ktu"
    Ather nuk flasim pr kt dhndr t vrtet, sepse nuk sht nj dhndr konkret, real. Kuptohet q sht nj ftes q Jezusi i bn “gruas Izrael”, njerzimit dhe t gjith neve: “Krko dhndrin tnd”.
    Edhe atyre q jan besimtar dua t'u them: "Krkoni dhndrin, se ndoshta po adhuroni nj idhull".
    Gruaja do t prgjigjet: “Un nuk kam burr!”.
    Jezusi thot: “Mir the! ‘S’kam burr!’Sepse i pate pes burra, e ky q ke tani, nuk sht burri yt! Fole t vrtetn!” (v.17-18).
    Pyesim veten se kush jan kta pes burra, nuk ka kuptim ta marrim jetn morale t ksaj gruaje si informacion, ktu referenca sht qart nj histori q sht n librin e dyt t Mbretrve n kapitullin 17, ku flitet pr pes popuj q hyjn n Samari me gjith perndit e tyre dhe samaritant i pritn si dhndr kta dashnor q ishin n gar me t vrtetn, me t vetmin Perndi, dhndrin e Izraelit.
    Jezusi, ktu sht i bukur, atij nuk i plqen profett q fillojn t qortojn, t krcnojn pr shkak t ksaj braktisjeje t dhndrit.
    Jezusi ka nj teknik t qasjes ndaj ksaj gruaje, prpiqet t bj q ajo t kuptoj paknaqsin e thell q ajo ka dhe po propozon nj dhurat q m n fund mund t ngop etjen e saj, pra propozon takimin m n fund me nj dhndr Zot q jep kuptim jets dhe bhet Dashuria pr gjith jetn.
    Derisa nuk takohet Zoti, nuk mund t mirpritet uji q Jezusi ofron: dashuria. Njeriu vazhdon t endet, mbase me dasma t mvonshme, me idhuj nuk mund t jet kurr i knaqur, i lumtur.
    Gruaja m n fund prezanton temn e tempullit, i referohet atij tempulli q ishte n malin Garizim; Prgjigja e Jezusit: "M beso, gruaja".
    Beso! ... t besosh do t thot t biesh n dashuri, do t thot t'i japesh jetn tnde nj personi tjetr, n t cilin ke besim dhe Jezusi fton kstu “nusen Izrael” t besoj, domethn, t ket besim n nj dhndr tjetr q sht Zoti, nj Zot q sht n krkim t gruas s tij, e q gruaja e ka afr, sepse sht burri q ajo ka prbal
    Edhe n Kana nna nuk quhet me emrin e saj: quhet grua, referenca sht gjithmon pr "gruan Izrael", m beso, grua, beso n at q t do vrtet e ti do t jesh e lumtur vetm duke iu prgjigjur, beso n kt dashuri.
    Gruaja pyet:
    Ti je Profeti, un e di se Mesia, Krishti, duhet t vij, Ai do t na zbuloj t gjitha gjrat pr ne. Pas nj dialogu, q duket i qart, jo nuk ka akuptuar akoma, e Jezusii vet duhet t deklaroj identitetin e tij.
    Prgjigja e Jezuit: "Un jam, un q flas me ty".
    Thjesht dhndri ia zbulon identitetin asaj, q pranon t jet nusja e dhndrit mesiss dhe gruaja e l Idria, dhe shkon n qytet.
    Kjo gj sht shum e bukur: ky term, hidria, sht i njjti term q prdoret vetm ktu dhe vetm n Cana ku flitet pr kto hidrie; Kuptimi sht gjithmon i njjt, edhe ktu sht nj hidria q mbetet bosh. Kjo grua nuk ka m nevoj pr kt uj material q nuk e knaq kurr, sepse tani ajo ka takuar ujin q sht dashuria e dhndrit, q sht dashuria hyjnore.
    Nj mkatare, nj ateiste, nj materialiste sht rinovuar nga dashuria, dhe nga zjarri e dashuris q takimi me Jezusin ia jep si dhurat. Dhe ajo menjher ndjen nevojn, t bashkndaj baashkqytetarve e saj t njejtn dhurat, gjerat e mrrekllueshme q Jezusi bri pr t.

  6. #286
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E KRESH…VITI A.

    M 19-3-2023.

    LEX. I.R: 1 Sam. 16, 1. 6-7. 10-13a


    1 Zoti i tha Samuelit: “Deri kur do ta qash Saulin pasi un e flaka tej q t mos mbretroj mbi Izrael? Mbushe bririn tnd me vaj e eja t t oj tek Isai betlehemas: sepse gjeta pr vete mbretin ndr bijt e tij”…
    6 Kur hyn, Samueli e pa Eliabin e tha: “S’ka dyshim se para Zotit sht i shuguruari i tij”. 7 Por Zoti i tha Samuelit:”Mos e shiko fytyrn e tij dhe lartsin e shtatit t tij, sepse e kam prjashtuar. Un nuk gjykoj sipas pamjes s njerzve: njeriu sheh ka duket prjashta, kurse Zoti vren zemrn”…
    10 Kshtu Isai i solli shtat djemt e vet para Samuelit dhe Samueli i tha Isait: “Prej ktyre Zoti nuk ka zgjedhur asnjrin”.
    11 Samueli i tha prsri Isait: “A jan vetm kta bijt e tu”? Ai iu prgjigj: “Kam edhe nj, m t voglin, sht duke kullotur delet”. Samueli i tha Isait: “o e sille ktu! Nuk do ta shtrojm bukn derisa t vij ai ktu”.
    12 Drgoi pra, dhe e solli. Ishte kuqlosh, i bukur e i hijshm nga pamja. Zoti i tha: “ohu e lyeje, sepse ky sht”.
    13 Ather Samueli e mori bririn dhe e shuguroi mes vllezrve t tij. Shpirti i Zotit e pushtoi Davidin prej asaj dite e m tutje. Samueli u ngrit e shkoi n Ram.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    ZGJEDHJA E ZOTIT BIE MBI T VOGLIN.


    Nse e kuptoj mir, sipas ktij teksti, vet profeti i madh Samuel duhej t msonte t ndryshonte pikpamjen e tij. I ngarkuar nga Perndia pr t emruar mbretin e ardhshm nga radht e bijve t Jeseut n Betlehem, ai, me sa duket, ishte i llastuar pr t zgjedhur. Jeseu filloi duke thirrur djalin e tij t madh. Ky quhej Eliav, ishte i gjat dhe i pashm, dukej i denj pr t pasuar mbretin aktual, Saulin. Por jo, Zoti e la t kuptoj Samueli se nuk ishte ai i zgjedhur nga Zoti: "Por Zoti i tha Samuelit: ”Mos e shiko fytyrn e tij dhe lartsin e shtatit t tij, sepse e kam prjashtuar. Un nuk gjykoj sipas pamjes s njerzve: njeriu sheh ka duket prjashta, kurse Zoti vren zemrn (v. 7).
    Kshtu, me hir shum t mir, Jeseu bri q djemt e tij t paraqesin njri pas tjetrit, sipas moshs, prpara profetit. Por zgjedhja e Zotit nuk ra mbi asnj prej tyre. M n fund, Jeseu duhej t vendoste t krkonte t fundit, at q askush nuk e kishte menduar: Davidin, puna e vetme i t cilit ishte t ruante kopen; mir, sht pikrisht ai q Zoti kishte zgjedhur pr t ruajtur kopen e tij!
    Natyrisht, historia biblike knaqet duke theksuar se edhe nj her zgjedhja e Zotit ra mbi m t voglin: "Por, Hyji zgjodhi t marrt n sy t bots pr t’i turpruar t menurit dhe t dobtit n sy t bots i zgjodhi Hyji, pr t’i turpruar t fortt", do t thot Shn Pali (1 Kor 1,27), sepse: "…Ai m’u prgjigj: “T mjafton hiri im, sepse fuqia prsoset n ligshti”. Pr kt arsye me knaqsi do t krenohem edhe m tepr me ligshtit e mia q t banoj n mua fuqia e Krishtit”(2 Kor 12,9). Kjo sht nj arsye e mir pr t ndryshuar me vendosmri mendimin ton pr njerzit!



    MBI FAMILJEN MBRETRORE.

    Rastsisht, ky tekst na mson tre gjra rreth familjes mbretrore n Izrael:
    S pari, mbreti sht i zgjedhuri i Zotit: por kjo zgjedhje, si do thirrje, sht pr nj mision. Ne gjejm n nivelin e tij t njjtin artikulim q njohim mir: ashtu si populli i Izraelit zgjidhet nga Perndia pr shrbimin e njerzimit... n t njjtn mnyr, mbreti i Izraelit sht i zgjedhuri i Perndis pr shrbimin e Popullit t tij. Kjo mund t nnkuptoj, nse sht e nevojshme, nj mundsi mohimi: ky sht rasti i mbretit Saul; nse i zgjedhuri nuk sht m i prshtatshm, m I denj, ai do t zvendsohet; nj mnyr, pra, pr t’I prkujtuar mbretit dtyrn e tij sipas Beslidhjes, ndoshta; nj mnyr, ndoshta edhe pr pasardhsit e Davidit, pr t justifikuar kt ndryshim dinastie.
    S dyti, mbreti merr vajosjen me vaj, ai sht fjal pr fjal "mesia", q do t thot "ai q sht lyer me vaj". Dhe padyshim, n vazhdim, ne i kushtuam shum rndsi ktij riti t vajosjes, pasi teksti yn duket se e bn at elementin kryesor t tregimit: "Zoti i tha Samuelit: “Deri kur do ta qash Saulin pasi un e flaka tej q t mos mbretroj mbi Izrael? Mbushe bririn tnd me vaj e eja t t oj tek Isai betlehemas: sepse gjeta pr vete mbretin ndr bijt e tij” (v.1).
    S treti, kjo vajosje i jep mbretit frymn e Perndis: “Ather Samueli e mori bririn dhe e shuguroi mes vllezrve t tij. Shpirti i Zotit e pushtoi Davidin prej asaj dite e m tutje. Samueli u ngrit e shkoi n Ram” (v. 3). Mbreti tani e tutje frymzohet nga Zoti n t gjitha rrethanat, ai bhet nj person i shenjt dhe ai n tok bhet "zvends qiramarrs" i Zotit n kuptimin e vrtet t termit, domethn "zvends qiramarrs". Q do t thot se ai do t qeveris Popullin, jo sipas fryms s bots, por sipas pikpamjeve t Zotit, t cilat nuk kan t bjn fare me ato t njerzve, si e dim.
    I rikthehem misterit t zgjedhjeve t Zotit: disa histori biblike marrin knaqsi keqdashse duke vn n dukje se zgjedhjet e Zotit shpesh lidhen me m t vegjlit: Davidi ishte vetm i teti nga bijt e Jeseut dhe askush nuk e kishte menduar ndonjher pr punt e ardhshme; ai sigurisht nuk ishte i shmtuar, pasi m von, ai do t jet shum i plqyer nga femrat, por vllai i tij i madh, Eliav, dukej shum m mir. Moisiu e kishte t vshtir t fliste, me sa duket, pasi u prpoq t'i shmangej thirrjes s Zotit duke thn: "Moisiu i tha Zotit: “M fal, o Zot, un nuk jam njeri gojmbar! Nuk kam qen as m par dhe as tani, q kur fole me shrbtorin tnd: nuk m rrjedhin fjalt e jam i ngadalshm n t folur”! (Dal, 4,10). Disa nxjerrin prfundimin se ai ishte nj belbzues, gj q, sipas nesh, nuk sht shum e prshtatshme pr nj udhheqs t popullit! Profeti Samuel (ai q prmendet n kt lexim sot) ishte mjaft i ri dhe pa prvoj kur Zoti e thirri. Edhe Jeremia ishte shum i ri dhe kundrshton: “Ah, Zot, Zot, nuk mund t flas, jam shum i ri! (Jr. 1,6). Timothe, bashkpuntori i Palit, ishte me shndet t brisht, pasi Paul flet pr dobsit e tij t shpeshta... Dhe lista me siguri mund t zgjerohej. Sa pr Popullin e Izraelit, t zgjedhur nga Zoti pr t qen Zopulli i zgjedhur, i lidhur me veprn e shptimit t njerzimit: ky Popull ishte shum i vogl dhe nuk mund t mburrehej me ndonj virtyt t veant.
    Kto zgjedhje t Perndis nuk mund t'u shpjegohen pikpamjeve njerzore: por, edhe nj her, kjo sht nj mundsi pr t na kujtuar frazn e Isais: "Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia,
    as udht tuaja nuk jan udht e mia
    ‑ thot Zoti.
    Sepse, sikurse qielli q sht i lart
    n krahasim me tokn:
    po ashtu edhe udht e mia jan t larta
    n krahasim me udht tuaja
    dhe mendimet e mia
    n krahasim me mendimet tuaja!” (Iz. 55,8-9).
    Teksti yn sot e thot n mnyrn e vet:
    “Mos e shiko fytyrn e tij dhe lartsin e shtatit t tij, sepse e kam prjashtuar. Un nuk gjykoj sipas pamjes s njerzve: njeriu sheh ka duket prjashta, kurse Zoti vren zemrn”(1 Sam. 16,7).
    Kjo duhet t shmang dy gracka pr t gjith t drguar nga Zoti: kurthin e pretendimit si dhe at t dekurajimit. Sepse, me sa duket, nuk sht shtje merit, por vetm disponueshmrie. Askush prej nesh nuk i ka cilsit apo forcat e nevojshme brenda vetes, por Zoti do t'i siguroj ato.




  7. #287
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E KRESH...VITI A.

    M 19-3-2023.

    PSALMI: 23,1-6.


    Zoti sht bariu im, asgj nuk m mungon.
    2 M pushon kullotave t gjelbra, m prin n ujra t qeta,
    3 shpirtin ma prtrin. Ai m prin shtigjeve t drejta n saje t dashuris s Emrit t vet.
    4 Po edhe n kalofsha npr luginn e hijes s vdekjes, strembem nga e keqja sepse ti je me mua: thupra jote dhe krraba pr mua jan ngushllim.
    5 Ti ma shtron tryezn prpara ndr sy t armiqve t mi, me vaj ermir kokn ma lyen, gotn ma mbush plot e prplot.
    6 Hiri dhe mirsia do t m prcjellin n t gjitha ditt e jets sime, do t banoj n shtpin e Zotit derisa t jem gjall.



    LECTIO DIVINA-MEDITIM-LUTJE.

    LUMTUrIA E BESIMTARIT.


    Sapo e kemi dgjuar kt psalm n trsin e tij: prandaj sht nj nga m t shkurtrat n psalter; por sht me aq dendsi sa mund t ishte zgjedhur nga t krishtert e par si psalmi i privilegjuar i nats s Pashkve: at nat, i porsapagzuari, duke dal nga vatra e pagzimit, kndonte Psalmin 23 ndrsa po shkonte drejt vendit t Konfirmimit t tij dhe Eukaristia e tij e par. Ai sht quajtur "psalmi i fillimit t krishter".
    Nse t krishtert kan mundur t deshifrojn misterin e jets s pagzimit n kt psalm, kjo ndodh sepse tashm, pr Izraelin, ky psalm shprehte n mnyr t privilegjuar misterin e jets n Beslidhje, t jets n intimitet me Perndin. Ky mister sht ai i zgjedhjes s Zotit q zgjodhi kt popull specifik, pr asnj arsye tjetr t dukshme prve liris s tyre sovrane; do brez mrekullohet nga ana e tij nga kjo zgjedhje, nga kjo Beslidhje e propozuar: Pyetni, pra, ditt e fillimit, ato para jush, nga dita kur Zoti krijoi njerzimin n tok, krkoni nga fillimi n fund t tjerve t bots; ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe? A ka dgjuar dikush dika t till?... T sht dhn t shohsh... (Dt 4,32... 35) Ktij populli t zgjedhur lirisht nga Zoti, i sht dhn t hyj s pari n intimitet t Zotit, jo pr ta shijuar me egoizm, por pr t'ua hapur dern t tjerve.
    Pr t shprehur lumturin e besimtarit, Psalmi yn 23 u referohet dy prvojave, asaj t nj leviti (prifti) dhe asaj t nj pelegrini; populli i Izraelit sht si nj Levit i lumtur pr t'u shenjtruar n shrbimin e Perndis.
    Njihet institucioni i Levitve; sipas librit t Zanafills, Levi ishte nj nga dymbdhjet bijt e Jakobit, i njjti q u dha emrat e tyre dymbdhjet fiseve t Izraelit; por fisi i Levit ka q n fillim nj vend t veant: n kohn e ndarjes s Toks s Premtuar midis fiseve, ky fis nuk mori asnj territor, sepse i kushtohej shrbimit t adhurimit. Thuhet se vet Zoti sht trashgimia e tyre; imazhin q ne e njohim mir e q sht marr n nj psalm tjetr:
    Zoti sht pjesa e trashgimit tim dhe gota,
    n dorn tnde sht fati im!
    Shorti m ra n m t mirn tok:
    pjesa e trashgimit tim m plqen shum! (Ps.16,5-6).
    Levitt banojn t shprndar n qytetet e fiseve t tjera, duke jetuar me t dhjetat q u jepen. N Jerusalem, ata i jan kushtuar shrbimit t Tempullit. Leviti yn ktu kndon me gjith zemr:
    Hiri dhe mirsia do t m prcjellin
    n t gjitha ditt e jets sime,
    do t banoj n shtpin e Zotit
    derisa t jem gjall" (v. 6).


    PR T OFRUAR NJ FLIJIM FALNDERIMI.

    Imazhi i dyt, Izraeli portretizohet gjithashtu si nj pelegrin q ka ardhur n tempull pr t ofruar nj flijim falnderimi. Gjat pelegrinazhit t tij n tempull, ai sht si nj dele: bariu i tij sht Zoti. Ktu gjejm nj tem t zakonshme n Bibl: n gjuhn e oborrit t Lindjes s Afrt, mbretrit quheshin zakonisht barinjt e popullit dhe Izraeli prdor t njjtin fjalor. Mbreti ideal shpesh prshkruhej si nj "bari i mir" plot shqetsim dhe vendosmri pr t mbrojtur kopen e tij.
    Por e veant n Izrael ishte se pohohej shum fort se i vetmi mbret i vrtet i Izraelit ishte Perndia; mbretrit e toks jan vetm "togert" e tij (n kuptimin etimologjik t "zn vendin"). N t njjtn mnyr, bariu i vrtet i mir i Izraelit sht Perndia, nj bari i vmendshm ndaj nevojave t vrteta t kopes s tij:
    Zoti sht bariu im,
    asgj nuk m mungon.
    M pushon kullotave t gjelbra,
    m prin n ujra t qeta,
    shpirtin ma prtrin (v. 1-3).
    Pr shembull, profeti Ezekiel e zhvilloi kt imazh gjat.
    Anasjelltas, imazhi i popullit t Izraelit si kopeja e Perndis zhvillohet shum shpesh n Beslidhjen e Vjetr:
    Sepse ai sht Hyji yn,
    ne jemi populli i kullots s tij,
    grigja q ai ruan (Ps. 95,7).
    Ky psalm sht nj meditim mbi Eksodin dhe daljen nga Egjipti: pikrisht aty Populli i Zgjedhur kishte prjetuar pr her t par prkujdesin e Perndis; pa t, nuk do t'ia dilte kurr! Ishte ai q i mblodhi njerzit e tij si nj tuf dhe i mundsoi t mbijetonin pavarsisht nga t gjitha pengesat.
    Pra, kur Jezusi pohoi n heshtje: "Un jam Bariu i Mir", ishte si nj bomb! Sepse, nn kt fjali t padmshme pr ne, bashkbiseduesit e tij dgjuan: "Un jam Mbreti-Mesia, mbreti i vrtet i Izraelit", gj q u dukej shum e guximshme pr t gjith.
    I kthehem psalmit ton: ne e dim mir se nj pelegrinazh ndonjher mund t jet i rrezikshm: gjat rrugs, haxhiu mund t ndeshet me armiq (Ti m prgatit tryezn prpara armiqve t mi v.5); ai madje mund t'i afrohet shum vdekjes (Po edhe n kalofsha npr luginn e hijes s vdekjes, strembem nga e keqja, sepse ti je me mua v.4); por fardo q t ndodh, ai nuk ka frik nga asgj, Zoti sht me t:
    "strembem nga e keqja
    sepse ti je me mua:
    thupra jote dhe krraba
    pr mua jan ngushllim (v.4).
    Me t mbrritur n tempull, pelegrini kryen flijimin e falnderimit pr t cilin erdhi, m pas merr pjes n vaktin ritual q pasonte gjithmon flijimin e falnderimit. Ky vakt merr pamjen e nj feste t gzueshme mes miqsh me nj kup t tejmbushur me ern e parfumit (v. 5).
    Ne e kuptojm se t krishtert e par gjetn n kt psalm nj shprehje t privilegjuar t prvojs s tyre t besimit: vet Jezusi sht bariu i vrtet (Gjn 10): me an t pagzimit, ai i nxjerr nga lugina e vdekjes, i sjell n jet duke i uar n ujra t qet; sofra e prgatitur, kupa e tejmbushur flasin pr vaktin eukaristik; parfumi n kok tregon konfirmim.
    Edhe nj her, t krishtert zbulojn me habi se deri n far mase Jezusi nuk e shfuqizon, nuk e anulon prvojn e besimit t popullit t tij, por prkundrazi e prmbush at, i jep dimensionin e saj t plot.



  8. #288
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    EDIELA E 4 E KRESH,..VITI A

    M 19-3-2023

    UNGJILLI: GJ. 9,1-41


    1 Duke kaluar rrugs pa nj njeri t verbr, q kishte lindur i verbr.
    2 Nxnsit e tij e pyetn: “Rabbi, kush mkatoi, ky apo prindrit e tij q lindi i verbr?” 3 “Nuk mkatoi as ky as prindrit e tij ‑ u prgjigj Jezusi ‑ por ndodhi kshtu q n t t dftohen veprat e Hyjit.
    4 Derisa t jet dit na duhet t’i kryejm veprat
    e Atij q m drgoi Po vjen nata, kur askush s’mund t punoj.
    5 Derisa t jem n bot,jam drita e bots.”
    6 Si tha kshtu, pshtyu n dhe, bri balt me pshtym, ia leu syt me balt
    7 dhe i tha: “Shko e lahu n banjn Siloam (q do t thot; I drguari)”. Ai shkoi, u la dhe, kur po kthehej, shihte.
    8 Fqinjt e tij dhe ata, q m par e kishin par duke lypur, thoshin:
    “Po a nuk sht ky ai q rrinte e lypte?”
    9 “Ai sht” ‑ thoshin disa. “Jo, por sht nj q i prngjan atij ‑ thoshin disa t tjer. Ai vet thoshte: “Un jam”
    10 Ather i than: “Po si (ather) t erdhi drita e syve?”
    11 Ai u prgjigj: “Njeriu q quhet Jezus, przjeu balt, m’i leu syt dhe m tha: ‘Shko n Siloam dhe lahu!’ Shkova, pra, u lava dhe pash”.
    12 “Ku sht ai?” ‑ i than. “Nuk di” ‑ u prgjigj.
    13 Ather e uan at, q prpara ishte i verbr, te farisenjt.
    14 Ajo dit kishte qen e shtun, kur Jezusi przjeu baltn dhe ia dha dritn e syve. 15 Edhe farisenjt filluan prap ta pyesin si e fitoi t pamit e syve. Ky u prgjigj:
    “M vuri balt n sy, un u lava ‑ dhe, ja, tani shoh!”
    16 Ather disa prej farisenjve than:
    “Ky njeri nuk sht prej Hyjit, sepse nuk e mban t shtunn!
    Por disa t tjer thoshin: “Nj mkatar si mund t bj kso shenjash?”
    Dhe u b prarje ndr ta.
    17 Pastaj e pyetn prap t verbrin:
    “E ti, far thua pr at njeri q ta dha t pamit e syve?”
    “sht profet” ‑ iu prgjigj.
    18 Judenjt nuk besuan se kishte qen vrtet i verbr dhe se iu shruan syt, derisa thirrn prindrit e atij q u shrua,
    19 dhe i pyetn:“A sht ky djali juaj, pr t cilin pohoni se lindi i verbr? E si sheh tani?” 20 Ather prindrit e tij u prgjigjn:“E dim se ky sht djali yn dhe se lindi i verbr. 21 Si sheh tani, nuk e dim. As nuk dim se kush ia shroi syt. Pyetni at: sht njeri i rritur, ai do t’ju tregoj pr vete.”
    22 Prindrit e tij foln kshtu, sepse i druanin judenjt. E njmend, judenjt kishin marr vendim t prjashtohet nga sinagoga ai q Jezusin do ta dshmonte pr Mesi.
    23 Pr kt arsye u prgjigjn prindrit e tij: ‘I rritur sht, pyetni at!’
    24 Ather e thirrn pr s dyti at q kishte qen i verbr dhe i than:
    “Jepi lavdi Hyjit! Ne e dim se ai sht njeri mkatar!”
    25 “A sht mkatar ‑ u prgjigj ‑ s’e di; nj gj e di: kam qen i verbr e tani shoh!” 26 Ather ata i than: “ka t bri? Si t’i shroi syt?”
    27 “Tashti ju thash ‑ u prgjigj ‑ e nuk m dgjuat? ka? Doni prap t dgjoni? A mos doni t bheni edhe ju nxnsit e tij?”
    28 Ather ata filluan ta fyejn e i thoshin:“Ti je nxnsi i tij! Ne jemi nxnsit e Moisiut! 29 Ne e dim se Hyji ka folur me Moisiun e pr kt nuk dim as prej nga sht!”
    30 “Pikrisht kjo gj sht e uditshme ‑ u prgjigj njeriu ‑ ju s’dini as prej nga sht, e mua m dha dritn e syve!
    31 E ne e dim fort mir se Hyji nuk i dgjon mkatart, por dgjon at q e nderon Hyjin dhe e kryen vullnetin e tij!
    32 Q prej amshimit s’sht dgjuar se ndokush ia ka dhn t pamit e syve t verbrit q lindi i verbr!
    33 Po t mos ishte ky njeri prej Hyjit, s’do t mund t bnte asgj!”
    34 “Q kur linde, s’je tjetr ve mkat ‑ iu prgjigjn ‑ e ti po na mson!?”
    Dhe e hodhn prjashta.
    35 Jezusi e mori vesh se e kishin qitur jasht. Kur e gjeti, i tha: “A beson ti n Birin e njeriut?” 36 Ai iu prgjigj: “Po kush sht ai, Zotri, q t besoj n T?”
    37 “E pe ‑ i tha Jezusi ‑ sht ai q po flet me ty!”
    38 Ai tha: “Besoj, o Zot!” dhe ra prmbys para tij.
    39 Jezusi i tha: “Erdha n kt bot t bj gjyq: q t shohin ata q jan t verbr e t verbohen ata q shohin!”.
    40 Disa prej farisenjve q ishin me t i dgjuan kto fjal dhe than:
    “Vall, a thua edhe ne jemi t verbr?
    41 Jezusi u prgjigj:“Po t ishit t verbr,s’do t kishit mkat. Porse ju thoni: ‘Shohim!’prandaj mkati juaj mbetet.”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    JEZUSI, DRGUAR NGA ATI.


    Dgjojm ktu si nj ilustrim t asaj q tha Shn Gjoni q n fillim t Ungjillit t tij, n at q quhet "Prolog":
    " Drita e vrtet
    q shndrit do njeri,
    erdhi n bot.
    Ishte n bot
    e bota u krijua prej Saj,
    e bota nuk e njohi” (Gj.1,9-10).
    Fjala ishte drita e vrtet q, duke ardhur n bot, ndrion do njeri. Ai ishte n bot dhe bota ishte nprmjet tij, dhe bota nuk e njohu. Kjo sht ajo q mund t quhet drama e ungjijve.
    Por Gjoni vazhdon:
    “Atyre q e pranuan
    u dha zotsin
    t bhen bijt e Hyjit:
    atyre q besojn n Emrin e tij” ( Gj. 1,12).
    Por, vertt, atyre q e pranuan, atyre q besuan n emrin e tij, ai u dha pushtet t bhen bij t Perndis.
    Kjo sht pikrisht ajo q po ndodh ktu: drama e atyre q kundrshtojn Jezusin dhe refuzojn me kokfortsi t njohin tek ai t drguarin e Zotit; por edhe dhe pr fat t mir, shptimi i atyre q kan lumturin, hirin, t hapin syt, si i verbri yn sot.
    Sepse Gjoni kmbngul t na bj t kuptojm se ka dy lloje verbrie: verbria natyrale, e cila ka qen fati i ktij njeriu q nga lindja e tij, dhe m pas, shum m serioze, verbria e zemrs.
    Gjat takimit t tij t par me t verbrin, Jezusi bri gjestin q e shroi at nga verbria e tij natyrore. Gjat takimit t tij t dyt, sht zemra e t verbrit q Jezusi i jep nj drit tjetr, dritn s vrtet. Pr m tepr, si e keni vn re, Gjoni merr mundimin t na shpjegoj kuptimin e fjals "Silo" q do t thot "Drguar". Tani, n raste t tjera t ngjashme, ai nuk ua jep kuptimin fjalve. Kjo do t thot se ai i kushton rndsi t madhe fjls “drguar”. Jezusi sht drguar me t vrtet nga Ati pr t ndriuar botn me pranin e tij.
    Por edhe nj her, ne ndeshemi me t njjtin problem: si ndodhi q ai q u drgua n bot pr t sjell dritn e Perndis, atje u refuzua, u sfidua pikrisht nga ata njerz q e prisnin me m shum zjarr? Dhe, n ato dit, m shum se kurr, ndoshta, pasi, nse duam t'u besojm kapitujve t mparshm t Ungjillit t Gjonit, episodi i t verbrit ndodhi nj dit pas fests s Tabernakujve, e cila ishte festa e madhe n Jeruzalem. dhe gjat s cils ardhja e Mesis u evokua n disa raste me zjarr.
    Ne e dim se n kohn e Jezusit kjo padurim pr ardhjen e Mesis i trazonte t gjitha mendjet. Ne duhet ta vendosim veten n vendin e bashkkohsve t Jezusit: pr ta i gjith problemi ishte pra t dinin nse ai ishte vrtet “ai q u drgua nga Ati”... ai q pritej me shekuj, apo nj mashtrues ; kjo sht pyetja e madhe q do t shoqroj gjith jetn e Jezusit: a sht ai Mesia, po apo jo?



    DISKUTIME PR VEPRAT E JEZUSIT.


    Por ajo q nxiti diskutimet ishte ana paradoksale e veprimeve dhe gjesteve t Jezusit: nga njra an, ai kreu vepra t mira, t cilat jan n t vrtet ato q priten nga Mesia: ata e dinin se Mesia do t kishte kthyer shikimin t verbrve, t folurit memecve dhe dgjimin t shurdhrve. Por ai nuk ishte shum i prkujdeshm pr zbatimin e pushimit ditn e shtuns, me sa duket; sepse ky episod i t verbrit ndodhi n nj dit t shtuns. Por nse Jezusi do t ishte i drguari i Perndis si pretendonte ai, ai do ta respektonte t shtunn, kjo sht e qart.
    Jan pikrisht kto fakte t dukshme q jan problemi: edhe nj her, hebrenjt e kohs s Jezusit prisnin Mesin, t verbrin si dhe t gjith njerzit dhe autoritetet fetare. Por shum prej tyre kishin ide shum t forta pr at q ishte e drejt pr t br ose thn, por nuk ishin gati pr t papriturn e Perndis. I verbri dinte m pak: kur farisenjt e pyesin: “Si po sheh? Ai thjesht prgjigjet: “M vuri balt n sy, u lava dhe tani shoh”. Pikrisht n kt pik farisenjt ndahen: disa thon: “Ky njeri sht mkatar, sepse nuk e respekton pushimin e s shtuns.
    Dhe t tjert prgjigjen: "Si mund t kryej nj njeri mkatar shenja t tilla?".
    I verbri nuk ngatrrohet n ide t gatshme: ai u prgjigjet me qetsi: “Si e din t gjith, Zoti nuk i dgjon mkatart, por nse dikush e nderon dhe bn vullnetin e tij, ai prgjigjet. Asnjher m par askush nuk kishte dgjuar q nj burr t'i hapte syt nj njeriu t verbr q nga lindja. Nse ai njeri nuk do t vinte nga Zoti, ai nuk mund t bnte asgj. Por sht gjithmon e njjta histori: ata q mbyllen n sigurit e tyre nuk mund t hapin m as syt; ndrsa ata q hedhin nj hap n rrugn e besimit jan gati t mirpresin hirin q ofrohet; ather ai mund t marr dritn e vrtet nga Jezusi.
    Ky episod i shrimit t t verbrit ndodh n nj kontekst polemikash midis Jezusit dhe farisenjve. Dy her Jezusi i qortoi ata se “gjykonin nga pamja" (Gjoni 7,24; 8,15). E kuptojm, pra, zgjedhjen e leximit t par q na sjell zgjedhjen e Davidit dhe kt fjali: “Un nuk gjykoj sipas pamjes s njerzve: njeriu sheh ka duket prjashta, kurse Zoti vren zemrn” (1 Sam 16,7).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 16-03-2023 m 09:43

  9. #289
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. E DIELA E 4 E KRESH. VITI A

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA E 4 E KESH,..VITI A.

    M 19-3-2023.

    UNGJILLI: GJ. 9,1-41


    1 Duke kaluar rrugs pa nj njeri t verbr, q kishte lindur i verbr.
    2 Nxnsit e tij e pyetn: “Rabbi, kush mkatoi, ky apo prindrit e tij q lindi i verbr?” 3 “Nuk mkatoi as ky as prindrit e tij ‑ u prgjigj Jezusi ‑ por ndodhi kshtu q n t t dftohen veprat e Hyjit.
    4 Derisa t jet dit na duhet t’i kryejm veprat e Atij q m drgoi Po vjen nata, kur askush s’mund t punoj.
    5 Derisa t jem n bot,jam drita e bots.”
    6 Si tha kshtu, pshtyu n dhe, bri balt me pshtym, ia leu syt me balt 7 dhe i tha: “Shko e lahu n banjn Siloam (q do t thot; I drguari)”. Ai shkoi, u la dhe, kur po kthehej, shihte.
    8 Fqinjt e tij dhe ata, q m par e kishin par duke lypur, thoshin: “Po a nuk sht ky ai q rrinte e lypte?”
    9 “Ai sht” ‑ thoshin disa. “Jo, por sht nj q i prngjan atij ‑ thoshin disa t tjer. Ai vet thoshte: “Un jam”
    10 Ather i than: “Po si (ather) t erdhi drita e syve?” 11 Ai u prgjigj: “Njeriu q quhet Jezus, przjeu balt, m’i leu syt dhe m tha: ‘Shko n Siloam dhe lahu!’ Shkova, pra, u lava dhe pash”.
    12 “Ku sht ai?” ‑ i than. “Nuk di” ‑ u prgjigj.
    13 Ather e uan at, q prpara ishte i verbr, te farisenjt.
    14 Ajo dit kishte qen e shtun, kur Jezusi przjeu baltn dhe ia dha dritn e syve. 15 Edhe farisenjt filluan prap ta pyesin si e fitoi t pamit e syve. Ky u prgjigj: “M vuri balt n sy, un u lava ‑ dhe, ja, tani shoh!”
    16 Ather disa prej farisenjve than:
    “Ky njeri nuk sht prej Hyjit, sepse nuk e mban t shtunn!
    Por disa t tjer thoshin: “Nj mkatar si mund t bj kso shenjash?”
    Dhe u b prarje ndr ta.
    17 Pastaj e pyetn prap t verbrin:
    “E ti, far thua pr at njeri q ta dha t pamit e syve?” “sht profet” ‑ iu prgjigj. 18 Judenjt nuk besuan se kishte qen vrtet i verbr dhe se iu shruan syt, derisa thirrn prindrit e atij q u shrua,
    19 dhe i pyetn:“A sht ky djali juaj, pr t cilin pohoni se lindi i verbr? E si sheh tani?” 20 Ather prindrit e tij u prgjigjn:“E dim se ky sht djali yn dhe se lindi i verbr. 21 Si sheh tani, nuk e dim. As nuk dim se kush ia shroi syt. Pyetni at: sht njeri i rritur, ai do t’ju tregoj pr vete.”
    22 Prindrit e tij foln kshtu, sepse i druanin judenjt. E njmend, judenjt kishin marr vendim t prjashtohet nga sinagoga ai q Jezusin do ta dshmonte pr Mesi. 23 Pr kt arsye u prgjigjn prindrit e tij: ‘I rritur sht, pyetni at!’
    24 Ather e thirrn pr s dyti at q kishte qen i verbr dhe i than:
    “Jepi lavdi Hyjit! Ne e dim se ai sht njeri mkatar!”
    25 “A sht mkatar ‑ u prgjigj ‑ s’e di; nj gj e di: kam qen i verbr e tani shoh!” 26 Ather ata i than: “ka t bri? Si t’i shroi syt?”
    27 “Tashti ju thash ‑ u prgjigj ‑ e nuk m dgjuat? ka? Doni prap t dgjoni? A mos doni t bheni edhe ju nxnsit e tij?”
    28 Ather ata filluan ta fyejn e i thoshin:“Ti je nxnsi i tij! Ne jemi nxnsit e Moisiut! 29 Ne e dim se Hyji ka folur me Moisiun e pr kt nuk dim as prej nga sht!” 30 “Pikrisht kjo gj sht e uditshme ‑ u prgjigj njeriu ‑ ju s’dini as prej nga sht, e mua m dha dritn e syve!
    31 E ne e dim fort mir se Hyji nuk i dgjon mkatart, por dgjon at q e nderon Hyjin dhe e kryen vullnetin e tij!
    32 Q prej amshimit s’sht dgjuar se ndokush ia ka dhn t pamit e syve t verbrit q lindi i verbr!
    33 Po t mos ishte ky njeri prej Hyjit, s’do t mund t bnte asgj!”
    34 “Q kur linde, s’je tjetr ve mkat ‑ iu prgjigjn ‑ e ti po na mson!?Dhe e hodhn prjashta. 35 Jezusi e mori vesh se e kishin qitur jasht. Kur e gjeti, i tha: “A beson ti n Birin e njeriut?” 36 Ai iu prgjigj: “Po kush sht ai, Zotri, q t besoj n T?”
    37 “E pe ‑ i tha Jezusi ‑ sht ai q po flet me ty!”
    38 Ai tha: “Besoj, o Zot!” dhe ra prmbys para tij.
    39 Jezusi i tha: “Erdha n kt bot t bj gjyq: q t shohin ata q jan t verbr e t verbohen ata q shohin!”.
    40 Disa prej farisenjve q ishin me t i dgjuan kto fjal dhe than: “Vall, a thua edhe ne jemi t verbr?
    41 Jezusi u prgjigj:“Po t ishit t verbr,s’do t kishit mkat. Porse ju thoni: ‘Shohim!’prandaj mkati juaj mbetet”.

    LECTIO DIVINA- MEDITIM – LUTJE.

    Episodi i shrimit t t lindurit t verbr t cilin na e tregon vetm ungjilltari Gjon, vendoset n kontekstin e “fests s adrave” q ishte festa m solemne, madje quhej “festa” par excellence. Kremtohej n vjesht n fundin e vjeljes s rrushit dhe sezonit bujqsor, ndaj kuptojm gzimin e nj populli t tr q mblodhi frytin e mundit t nj viti.
    Ajo zgjatej shtat dit dhe qendra e ksaj feste ishte tempulli i Herodit, nga i cili nj rrug zbriste deri n qytetin e poshtm, ku ndodhej pishina e Siloamit.
    Siloe ishte nj pishin shum e madhe, me prmasa 4000 m dhe uji i ksaj pishine vinte nga burimi Gihon, i cili ishte n krahun e dhjat t rrugs, m pas uji nga burimi kanalizohej n pishin prmes nj tuneli 530 metra t gjat i cili u hap, n shkmb n kohn e mbretit "Hezekiah", jemi n vitin 702 p.e.s. Ishte nj pun e mrekullueshme dhe iu deshn 2 vjet pr ta realizuar.
    Uji, nga burimi i Gihonit, ishte drguar n pishinn e Siloamit, nga ktu vjen emri "shilah": ky emr vjen nga folja "shalah" - drgoj, dhe pikrisht me kt folje ungjilltari Gjon do t doj t mendojm se uji e pishins Siiloah sht nj … uj i drguar, ose uj i t drguarit, i drguar nga qielli sigurisht, i cili sht Krishti, por kt do ta shohim m von.
    far e karakterizoi kt fest?
    2 karakteristika:
    E para, "liturgjia e ujit".
    do mngjes gjat fests kryeprifti zbriste rrugn, pr t cilen kam folur, me nj en ari dhe shkonte t nxirrte uj nga pishina e Siloamit. Uji i Siloamit konsiderohej i pastr sepse vinte nga burimi.
    Nj turm n fest e shoqronte kryepriftin me kng gzimi... Levitt u binin borive, dajreve, sistrave, harpave.
    Pasi nxirte ujin, kryeprifti me gjith popullin kthente n tempull dhe e derdhte kt uj mbi altar.
    Cili ishte kuptimi i ktij riti?
    Ishte nj lutje ndaj Zotit q t drgonte shiun e vjeshts, i cili sht shum i rndsishm pr mbjellje.
    N ditn e shtat, ky rit ishte edhe m solemn, sepse para se t derdhte ujin, kryeprifti shkonte rreth altarit 7 her.
    Pse jemi t interesuar pr kt ritual t ujit?
    Sepse Jezusi mori pjes n kt fest dhe pikrisht n at kontekst, ai ngriti zrin dhe u paraqit vet si burimi i ujit t gjall!
    Ai brtiti me z t lart:
    “Kush ka etje le t vij tek un!
    Le t pij kush beson n mua!
    Si thot Shkrimi i shenjt:
    ‘Lumenj uji t gjall
    do t rrjedhin prej barkut t tij!’” (Gj. 7,37-38).
    E Jezusi i kishte thn gruas samaritane:
    “Ky uj q ti erdhe pr t nxjerr, sht uj material, por ka nj uj tjetr q vrtet jep jet, jetn hyjnore q Shpirti solli nga qielli.
    T gjitha ujrat e tjera nuk ngopin kurr sepse jan ujra q nxjrren nga puset q m pas thahen, t gjitha kto puse materiale ku shkojm t nxjerrim pr realizimin e jets son, n nj moment thahen.
    “Burimi i vrtet i ujit t gjall” – thot Jezusi – “Un jam!”, pikrisht n kuadr t ktij riti t ujit, t fests s tendave.
    Kishte nj element t dyt q sht shum i rndsishm pr t'u mbajtur parasysh, pr t kuptuar mesazhin e fragmentit ungjillor, ishte "festa e drits".
    Qyteti i Jeruzalemit ndriohej i gjith, at dit, me pishtar: katr nga kta pishtar ishin t mdhenj dhe ndodheshin n atriumin e grave.
    Burrat krcenin n esplanadn e tempullit me pishtar t ndezur dhe m pas bhej vizita tek t smurt, tek ata q ishin n zi, sepse duhej t'u sillte edhe atyre gzimin e ksaj feste.
    Pikrisht n kt kontekst t “fests s tendave” q ishte edhe “festa e drits”, Jezusi ngre zrin dhe paraqitet si “drita e bots”. “Ai q m ndjek nuk ecn n errsir, por n dritn e jets. Un jam drita e bots".
    Pikrisht n kt kontekst duhet kuptuar rrfimi i shrimit t “t verbrit nga lindhja”.
    Jezusi shroi shum t verbr, por mnyra se si ungjilltari rrfen shrimin e ktij t verbrit bhet nj shmblltyr e kalimit nga errsira n drit q do njeri sht thirrur t bj.
    Besoj se nuk ka asnj folje q prdoret m shum se folia “t shosh” n kuptim metaforik.
    Ne e prdorim at gjat gjith kohs kur themi:
    – hapi syt, po t mashtrojn, po blen nj shtpi q sht kasolle… hap syt, nuk e sheh se po t mashtrojn! –
    -Ose pr nj person pesimist, themi kt: “Ai sheh do gj t zez ...
    - e pr nj koprrac q sheh vetm para ... ose ... dikush sheh larg.
    Ktu, kjo folje prdoret n mnyr metaforike: duhet mbajtur parasysh pr t kuptuar udhtimin e ktij t verbrit, t cilin Jezusi e takon n festn e tendave, i cili drejtohet n drit dhe pr kt arsye prfaqson pikrisht kt kalim nga errsira n drit, e cila sht Krishti.
    Pra, far prfaqson shrimi i ktij njeriu t verbr?
    Le t prpiqemi ta sqarojm kt prpara se t fillojm t dgjojm historin.
    Verbria sht imazhi i gjendjes n t ciln lindim: kur shfaqet natyra jon biologjike, shfaqet n errsir, na anon jo lart, por posht, na bn t lm veten t udhhiqemi nga pasionet tona, dshirat tona, t bjer prsri n t mirat e ksaj bote t bindur se n kt mnyr ne e kuptojm plotsisht ekzistencn ton.
    Ne ecim n errsir, nuk jetojm si njerz nse ndjekim impulset tona biologjike, ato n t cilat kemi lindur.
    Pr kt sht e nevojshme q, n rrugtimin e jets son, t na hapen syt, q t shohim kush jemi, far po bjm n kt bot, ku po shkojm; nse nuk na hapen syt, do t kufizoheshim si t gjitha ato krijesa nga t cilat rrjedhim, duke u knaqur me at q na ofron natyra, duke mos e ngritur shikimin drejt fatit q na karakterizon si njerz.
    Prandaj duhet t ndriohemi pr t kuptuar se cili sht fati yn!
    Ndonjher dgjojm se besimi sht i verbt. Schopenhauer tha:
    "Ose mendon ose beson"…
    Jo, nuk mund t besohet nse m pare nuk reflektojm, nuk mendojm, nuk gjejm arsyeshmrin e duhur pr t zgjedhur n lirin ka sht e prshtatshme me natyrn tone njerzore. Ather, kur mendja jon ka arsyetuar mir e mjaft, ather thirremi t bjm nj zgjedhje; ne mund t vendosim n jetn ton pr nj propozim q na bhet, por ky propozim duhet t jet absolutisht i arsyeshm, prndryshe nuk on t besimi, por te irracionalitet, sylesh, bestytni, ka ende shum gjra t ndryshme si kto.
    Besimi i krishter sht nj shikim, nj hapje e syve pr t par larg, pr t mos ngatrruar fantazmat me realitetin, at q sht kalimtare pr at q vlen vrtet.
    Jezusi erdhi pikrisht pr t sjell kt drit.
    Tashm n fillim, kur Zakaria kndoi hymnin e tij t fanshm
    "Qoft bekuar Zoti, Hyji i Izraelit" (Lk.1,68…), ai tha:
    "N saje t zemrs s dashur t Hyjit tone
    q do t na e drgoj n pasi prej qiellit Diellin,
    pr t shndritur ata q gjenden n errsir dhe n hijen e vdekjes,
    pr t’i drejtuar hapat tan n udhn e paqes” (Lk. 1, 78-79).
    Nj diell q lind, do t vij t na vizitoj nga lart pr t ndriuar ata q jan n errsir nn hijen e vdekjes.
    Ungjilltari Gjon, n fillim t Ungjillit t tij, thot:
    “E pati n T jetn
    e Jeta sht drita e njerzve;
    e Drita shndriti n errsir
    e errsira nuk e pushtoi (Gj. 1,4-5)
    dhe: “Drita e vrtet
    q shndrit do njeri,
    erdhi n bot” (v. 9).
    Jezusi paraqitet pikrisht si drita q vjen pr t ndriuar errsirn e bots.
    Ne kemi lindur t verbr, ktu sht kuptimi metaforik q ka ky shrim si tregohet nga ungjilltari Gjon.
    Le t dgjojm se si fillon kjo histori:
    1 Duke kaluar rrugs pa nj njeri t verbr, q kishte lindur i verbr.
    2 Nxnsit e tij e pyetn: “Rabbi, kush mkatoi, ky apo prindrit e tij q lindi i verbr?” 3 “Nuk mkatoi as ky as prindrit e tij ‑ u prgjigj Jezusi ‑ por ndodhi kshtu q n t t dftohen veprat e Hyjit. 4 Derisa t jet ditna duhet t’i kryejm veprat e Atij q m drgoi. Po vjen nata, kur askush s’mund t punoj. 5 Derisa t jem n bot, jam drita e bots”.
    6 Si tha kshtu, pshtyu n dhe, bri balt me pshtym, ia leu syt me balt 7 dhe i tha: “Shko e lahu n banjn Siloam (q do t thot; I drguari)”. Ai shkoi, u la dhe, kur po kthehej, shihte” (v. 1-7).
    Jezusi sht n afrsi t tempullit dhe sheh nj njeri t verbr q nga lindja, nuk na thuhet emri i tij, ai sht nj burr dhe prfaqson njerzimin q ka lindur i verbr.
    Nuk sht i verbri q shkon t krkoj shrim, sht Jezusi ai q merr iniciativn; i verbri nuk e ka pasur kurr prvojn e drits dhe as nuk e imagjinon se mund t ket nj mnyr tjetr jetese.
    Kur nj nn ankohet ndonjher... si ndodh q djalit tim i intereson vetm mbrmja q duhet t kaloj me miqt t shtunn dhe nuk mendon se sa koh e bukur sht ajo q kalohet duke prgatitur liturgjin e s diels, duke dgjuar Ungjillin?
    Ngaq nuk i ka hapur syt, nuk e imagjinon se ka nj mnyr jetese ndryshe nga t gjith t tjert. Ata q nuk kan syt e hapur, q nuk shohin, prshtaten me trendin, bjn at q bjn edhe t tjert, sillen me t vtet si delet, delet nuk shohin, nuk kan tru pr t arsyetuar e pr t zgjedhur, dhe kshtu shkojn pas njra-tjetrs...
    Pr t qen t vetdijshm pr zgjedhjet q bjm n jet, sht e nevojshme q dikush t na hap syt pr t ditur se ku po shkojm dhe cili sht fati yn.
    Pyetja q bjn dishepujt:
    “Rabbi, kush mkatoi, ky apo prindrit e tij q lindi i verbr?” (v. 2).
    Pr Jezusin, smundja nuk sht ndshkim. Ai q ka lindur i verbr nuk ka mkatuar, edhe prindrit e tij nuk kan mkatuar. Jezusi nuk dshiron t flas e t flitet pr kt.
    N at koh ishte normale t mendohej se nse dikush kishte ndonj smundje, ai ishte ndshkuar nga Zoti dhe disa ende mendojn kshtu edhe sot.
    Jezusi nuk dshiron t dgjoj pr kto gjra. Fatkeqsia sht nj ngjarje, nuk sht kurr nj dnim nga Zoti, dhimbja nuk ka t bj me Zotin.
    Por tani prpiqemi t kuptojm vlern metaforike q ungjilltari Gjon i jep ksaj verbrie.
    Nse dikush lind i verbr, nuk ka faji. Edhe prindrit e tij nuk kan faji. Smundja sht gjendja, situata, kushti n t ciln dikush ka lindur, nuk sht mkat t lindsh n kt realitet; sht gjendja e njeriut si njeri, dhe pr kt arsye sht shum e pavend t flitet pr mkatin origjinal, nuk ka asnj faj t lindsh n kt mnyr.
    Jezusi nuk dshiron t dgjoj pr mkatin, ne kemi lindur n kt gjendje verbrie: kemi nevoj pr dik, q sht Zoti, q t na hap syt.
    Dhe ktu Jezusi thot:
    “Derisa t jem n bot, jam drita e bots” (v. 5).
    Dhe tani fakti:
    “Si tha kshtu, pshtyu n dhe, bri balt me pshtym, ia leu syt me balt, e prhapi kt balt” t tij ... (un e quaj baltn e tij, e Jezusit) n syt e t verbrit.
    Gjesti i Jezusit na v n siklet pak, far do t thot?
    Para s gjithash pshtymn.
    N at koh pshtyma ishte koncentrati i frymmarrjes, dhe i murmuritjes: dhe far po bn Jezusi?
    Kt trazim me pluhurin e toks e kemi gjetur tashm n Bibl. Zoti e bri kur krijoi njeriun: fryma e Hyjit i dha jet atij njeriu q u brumos me baltn e dheut. N kt pik kuptimi i gjestit t Jezusit bhet shum i qart: prballemi me prsritjen e gjestit krijues t Zotit, pra, Jezusi paraqitet n realitetin e tij si nj njeri i brumosur, si edhe ne, me baltn e dheut, sepse edhe Jezusi ishte i prbr nga hidrogjeni, oksigjeni, karboni, azoti… tamam si ne, por ai solli n bot Shpirtin q sht jeta hyjnore.
    far bn Jezusi tani?
    Ai merr baltn e tij, q sht personi i tij, mishrimi i tij, njeriu autentik t brumosur me pluhurin e toks dhe t Shpirtit, dhe e vendos para syve t t verbrit pr t hapur syt e tij.
    Kuptimi metaforik sht shum i qart: nse njeriu nuk ka para syve imazhin e njeriut autentik, t suksesshm, i cili sht ai i przier me realitetin material, por edhe me plotsin e Shpirtit q sht jeta hyjnore, ai nuk sheh, as nuk sht nj njeri i vrtet!
    Ajo q ia hap syt t verbrit, do t jet kjo balt q Jezusi vendosi para syve t tij dhe q duhet ta kemi parasysh nse duam t ecim npr jet me syt thapur... sht njeriu i ri.
    Jezusi i thot ktij t verbrit: "Shko dhe lahu te pishina e Siloamit".
    Ungjilltari kujton se "shilah" do t thot i drguar; drguar n fakt thuhet "shalūa", por ajo q i intereson ungjilltarit sht asonanca.
    Ne duhet t shkojm te uji i t drguarit nse duam t'i hapim syt dhe pr kt arsye t verbrit i krkohet nj zgjedhje... ai duhet t lviz pr t shkuar te uji q i hap syt.
    N mnyr simbolike, kjo lvizje, kjo ecje pr t marr ujin e t drguarit, sht pranimi i dhurats s Shpirtit.
    Prandaj sht e nevojshme t bhet nj opsion pr kt uj.
    N kt moment Jezusi largohet nga skena, ndrsa njeriu i lindur i verbr zbret dhe shkon n pishinn e Siloamit.
    Pikrisht gjat ksaj mungese ai t cilit Jezusi i ka hapur syt, fillon t lviz dhe duhet t merret me ata q ende nuk i kan hapur syt.
    Le t dgjojm dialogun e par t atij q ishte i verbr me ata q e kishin njohur m par:
    “8 Fqinjt e tij dhe ata, q m par e kishin par duke lypur, thoshin:“Po a nuk sht ky ai q rrinte e lypte?”
    9 “Ai sht” ‑ thoshin disa.
    “Jo, por sht nj q i prngjan atij ‑ thoshin disa t tjer. Ai vet thoshte:“Un jam” 10 Ather i than:
    “Po si (ather) t erdhi drita e syve?”
    11 Ai u prgjigj: “Njeriu q quhet Jezus, przjeu balt, m’i leu syt dhe m tha: ‘Shko n Siloam dhe lahu!’ Shkova, pra, u lava dhe pash”.
    12 “Ku sht ai?” ‑ i than.
    “Nuk di” ‑ u prgjigj”.

    Njeriu q u ndriua nga Jezusi nuk njihej m, fqinjt q kan jetuar pran tij prej vitesh pyesin veten: "A sht ai apo nuk sht ai?"
    Kushti i mparshm i ktij njeriu ishte t rrinte e t lypte, dmth ishte i palvizshm, i varur, shkonte ku e onin t tjert... tani jo m, ai sht ai q bn zgjedhjet, tani sht i lir. Ai e di se ku dshiron t shkoj, e di se far do n jet, sht nj njeri i ri.
    Prpara se t prekej nga pasionet e padisiplinuara, tani ai sht i shtyr nga Shpirti dhe prandaj sht krejtsisht i ndryshm; nse m par ofendonte, ishte i vrazhd, mendjemadh, mendonte vetm pr para, ishte i zgjuar... tani sht br i but, dtyrues, i vmendshm ndaj t tjerve, i ndershm.
    Kshtu q njerzit mund ta pyesin at:
    “Si sht e mundur q jeta jote t jet krejtsisht e ndryshme nga kur ishe i verbr?
    Dhe ata bjn pyetjen: "far t ndodhi ty?"
    Ai fillon historin e tij t udhtimit q bri nga errsira n drit.
    E takova at njeri q quhej Jezus, m vuri baltn e tij para syve... Pash njeriun e suksesshm, njeriun e vrtet... Shkova t lahem n ujin e pishins s t drguarit (uji i t drguarit sht shpirti n t cilin jeni zhytur: ndryshon jetn tuaj; kushdo q pagzohet nga uji i pagzimit del nj burr i ri) dhe kur dola, pash, hapa syt.
    Vini re, i verbri nuk shkon t tamponoj ata q jan ende t verbr duke predikuar pr t'i kthyer ata, jo. Jan t tjert ata q, prball nj jete krejt tjetr, pyesin:
    "far t ndodhi ty?
    Si e shihni jetn, vdekjen, smundjen, seksualitetin, fatkeqsit q mund t ndodhin? A e shihni politikn ndryshe nga t tjert?
    "far t ndodhi ty?"
    Le t prpiqemi t pyesim veten nse nuk na jan br kurr kto pyetje...
    Pse nuk arsyetoni si t tjert?
    Pse jeni kaq ndryshe?
    Pse e shihni botn n nj mnyr tjetr?
    Dhe ai tregon t gjith historin e tij.
    Tani n sken hyjn ata q shqetsohen sepse nuk din si ai i sheh tani, pse nuk sht m si m par.
    Le t dgjojm se far po bjn kta njerz:
    13 Ather e uan at, q prpara ishte i verbr, te farisenjt.
    14 Ajo dit kishte qen e shtun, kur Jezusi przjeu baltn dhe ia dha dritn e syve. 15 Edhe farisenjt filluan prap ta pyesin si e fitoi t pamit e syve. Ky u prgjigj: “M vuri balt n sy, un u lava ‑ dhe, ja, tani shoh!”
    16 Ather disa prej farisenjve than: “Ky njeri nuk sht prej Hyjit, sepse nuk e mban t shtunn!”
    Por disa t tjer thoshin: “Nj mkatar si mund t bj kso shenjash?”Dhe u b prarje ndr ta.
    17 Pastaj e pyetn prap t verbrin:
    “E ti, far thua pr at njeri q ta dha t pamit e syve?”
    “sht profet” ‑ iu prgjigj.
    N kt pik ne vazhdojm t lexojm tregimin, jo m nga pikpamja e nj shrimi t verbris materiale, t operuar nga Jezusi: ne e lexojm historin si nj shmblltyr t kalimit nga errsira n drit nga ata q i lan syt nga Ungjilli.
    Pr shembull, deri para disa vitesh dgjuam pr luft t drejt, dikush e linte Ungjillin t hapte syt dhe ta linte veten t pyete: "Por a sht vrtet i pajtueshm me mesazhin e Krishtit lufta? E thot jo: nuk ka luft t drejt! Apo ka nj dejtsi e ksaj bote, d.m.th. ju mund t blini, t shini, t grumbulloni, thjesht mjafton q t bni dika pr t tjert…t bni lmosh…dika tjetr…Dikush ka ln t'i hapen syt nga Fjala e Zotit, nga Ungjilli dhe thot jo, sepse t gjitha t mirat jan t Zotit, ne nuk jemi pronar, ne duhet t menaxhojm t mirat q nuk jan tonat, duke ua dorzuar atyre q kan nevoj. Dikush e la Ungjillin t hap syt e tij, disa t tjer jo.
    Kundrshtimi i ndrgjegjes pr shembull, ose fytyra e Zotit q imagjinohej, (deri para disa vitesh dhe dikush ende e predikon at,) si xhelati, si ai q ka dhn rregullat q duhen respektuar dhe i vjen keq nse dikush sfidon autoritetin e tij: Sot dikush i ka ln syt t'i hapen nga Ungjilli, nga Krishti dhe ka par nj fytyr krejtsisht tjetr t Zotit, nj fytyr t Zotit q sht dashuri, vetm dashuri, dhe urren t keqen, por e do marrzisht mkatarin... t tjert nuk e kan par ende.
    far ndodh tani me ata q ende nuk i kan hapur syt?
    Ata bjn dika q ndodh edhe sot, ata shkuan te farisenjt pr t denoncuar:
    “Ky njeri sht i ndryshm nga t tjert dhe pr m tepr sht ai q ndjek at q nuk ecn me tradit, sepse nuk respekton t shtunn, prandaj nuk mund t jet nj njeri i Zotit ky q shkputet nga ajo q u b gjithmon, nga tradita q ai ka shkelur”.
    T kemi kujdes, farisenjt tani (ata t asaj kohe kan vdekur), prfaqsojn t gjith ata q jan robr t paragjykimeve, t bindjeve t tyre dhe nuk duan t'u hapen syt nga Ungjilli; jo se mund t ndjeksh t gjitha idet m budallaqe q qarkullojn, por kur sht Ungjilli q dshiron t t hap syt… lri t hapen!
    Ja kush jan kujdestart e mnyrs se si sht br gjithmon, kto jan rregullat, gjithmon kshtu sht predikuar, por nse Ungjilli ju thot dika tjetr, lri t'ju hapin syt!
    Ather farisenjt fillojn t pyesin t verbrin dhe i thon:
    "Por far ndodhi mes ju, teje dhe Jezusit?"
    Ai e tregon dhe n fund e pyesin:
    "Por far mendon pr kt djal?"
    Ata nuk e prmendin at me emr, nuk do ta prmendin kurr Jezusin. Ai prgjigjet: "Ai sht nj profet"
    M par, ksaj pyetjeje ai i ishte prgjigjur: "Nuk e di", "ai njeri", "ishte burr"... tani ai ka br nj hap m tej n zbulimin e identitetit t Jezusit t Nazaretit... "ai sht profet”.
    sht nj hap prpara q ai bn, por autoritetet q duan t mbrojn at q sht br gjithmon, nuk ishin dakord me t. Le t dgjojm:
    “18 Judenjt nuk besuan se kishte qen vrtet i verbr dhe se iu shruan syt, derisa thirrn prindrit e atij q ishte i verbr.
    19 Tani thrrasin prindrit e atij q u shrua, dhe i pyetn: “A sht ky djali juaj, pr t cilin pohoni se lindi i verbr? E si sheh tani?”
    20 Ather prindrit e tij u prgjigjn:
    “E dim se ky sht djali yn dhe se lindi i verbr.
    21 Si sheh tani, nuk e dim. As nuk dim se kush ia shroi syt. Pyetni at: sht njeri i rritur, ai do t’ju tregoj pr vete”.
    22 Prindrit e tij foln kshtu, sepse i druanin judenjt. E njmend, judenjt kishin marr vendim t prjashtohet nga sinagoga ai q Jezusin do ta dshmonte pr Mesi.
    23 Pr kt arsye u prgjigjn prindrit e tij: ‘I rritur sht, pyetni at!

    Ksaj radhe marrja n pyetje t verbrit bhet nga hebrenjt. Kush jan kta hebrenj?
    N Ungjillin sipas Gjonit ata nuk jan populli i Izraelit, ata prfaqsojn kundrshtart e Krishtit dhe t Ungjillit, ata jan udhheqsit fetar.
    Prindrit, nga ana tjetr, prfaqsojn ata q kan rrnjosur vlerat tradicionale tek fmija i tyre dhe ishte detyr e prindrve q t'i edukonin fmijt e tyre sipas tradits s popullit t Izraelit.
    Nse fmija ka takuar vrtet Krishtin, ai ka zbuluar vlera t reja dhe ka hedhur posht ato q i ishin ngulitur nga mendimet dhe kriteret e ksaj bote.
    E prsris… ne po e lexojm kt histori si nj shmblltyr t kalimit nga errsira n drit t sjell nga Ungjilli.
    I pyesin prindrit.
    "A sht ky djali juaj pr t cilin ju thoni se ka lindur i verbr?"
    Ata pyesin prindrit:
    “A keni qen ju q rastsisht e sollt n bot me pamjen e syve?
    Ata thon menjher:
    "Ne nuk kemi t bjm me kt drit t re, ne e sollm at n bot t verbr, ishte nj tjetr q i dha drit".
    Ata nuk kan asnj lidhje me realitetin e ri, kush e dha kt drit sht Krishti q i hapi syt t verbrit.
    Ja far i tha Jezusi Nikodemit:
    "Ajo q lind nga mishi sht mish, ajo q lind nga Shpirti sht Shpirt"
    Pjesa biologjike e njeriut vjen nga kjo bot, por njeriun e karakterizon dhuntia q i ka dhn Zoti pr jetn e re.
    Prindrit u rritn duke u ndjer prgjegjs pr verbrin e fmijs s tyre, sht paksa si katekizimi q bhej n t kaluarn q fliste pr mkatin origjinal. Jezusi nuk dshiron t dgjoj pr mkatin, sht gjendja n t ciln ne kemi lindur dhe ne kemi lindur t verbr, kjo sht ajo q prodhon realitetin e ksaj bote.
    Tani ka nj drit t re q nuk vjen nga bota, ajo vjen nga lart.
    Si sheh tani, nuk e dime; kjo drit q ka djali, nuk vjen nga ne.
    Prindrit kan frik nga shrimi, nga vizioni i ri i jets dhe kjo i tremb pak, sepse do t'i detyronte t ndryshonin kndvshtrimin, domethn, ajo q ata kan ngulitur tani sht ln pas sepse ka nj zbulim t ri.
    Le t prpiqemi t jemi konkret, nse ndrgjegjsohemi q, nse fmijve u hapn syt, syt e tyre u hapen nga Ungjilli: nse prballemi me fmij t humbur n jet, q vazhdojn t jen njerz t paaft, q nuk din t bjn asgj, kjo ndodh sepse aftsit e tyre nuk kan qen edukuar… Arsyeja sht vetm se nuk kan prdorur dhe nuk i prdorin dhuratat e marra nga Zoti pr t'u prkulur, pr t'u shrbyer t tjert, por pr t'u pasuruar, pr t sunduar, pr t’u dukur, sipas zakoneve t bots s vjetr...
    Bujaria ndaj t tjerve, dashuria, gatishmria pr t shrbyer nuk vjen nga mishi, vjen nga hapja e syve…
    Prindrit kan frik sepse udhheqsit fetar i krcnojn se do t'i dbojn nga sinagoga, domethn do t'i prjashtojn nga ajo q ka qen gjithmon komuniteti tradicional.
    Dbimi nga sinagoga prfshinte disa rreziqe, ishte izolim social, pasiguria m e plot, madje humbja e drejts s trashgimis .Esht ajo q Jezusi u thot dishepujve t tij: "Merri parasysh t gjitha rreziqet q ke, nse i l syt t hapen nga Ungjilli im, do ta shohsh jetn, botn n nj mnyr krejtsisht tjetr!"
    Dhe tani prpjekja e fundit e autoriteteve fetare pr ta br kt njeri, i cili kishte qen i verbr, t'i kthehet arsyes sipas kritereve t tradits dhe n prgjigjet e tij, ne do t'i kapim t gjitha karakteristikat e personit t ndritur.
    Le t degjojm:
    “Kshtu ata e thirrn prsri njeriun q kishte qen i verbr dhe i than: “I jepni lavdi Perndis! Ne e dim se ky njeri sht mkatar”. Ai u prgjigj: “A sht mkatar, nuk e di. Nj gj e di: isha i verbr dhe tani mund t shoh”. Ather ata i than: “far t bri? Si i hapi syt?' Ai u prgjigj atyre: “Un jua kam thn tashm dhe ju nuk dgjuat; pse doni ta dgjoni prsri? A doni edhe ju t bheni dishepuj t tij?”. Ata e fyen dhe i than: “Ti je dishepull i tij! Ne jemi dishepuj t Moisiut! Ne e dim se Perndia i foli Moisiut; por ne nuk e dim se nga sht." Burri u prgjigj atyre: “Kjo sht pikrisht ajo q sht e habitshme: ju nuk e dini nga sht ai, por ai m ka hapur syt. Ne e dim se Zoti nuk i dgjon mkatart, por nse dikush e nderon Zotin dhe bn vullnetin e tij, ai e dgjon at. Q nga fillimi i bots, nuk sht dgjuar kurr q dikush t'i hapte syt nj njeriu t lindur t verbr. Nse nuk do t vinte nga Zoti, nuk do t kishte mundur t bnte asgj”. Ata iu prgjigjn: "Ti ke lindur trsisht n mkate dhe a na mson?". Dhe e nxorn jasht”.
    N kt marrje n pyetje q i bhet t verbrit, i gjejm prsri farisenjt: i kemi gjetur tashm n pyetjen e mparshme kur n fund u ndan mes tyre.
    Tani i gjejm srish t ribashkuar: kur vjen puna pr t mbrojtur interesat, besimet, privilegjet e tyre, ata q jan n pushtet, gjithmon ribashkohen.
    N kt grup kan mbizotruar dukshm besimtart m fanatik, mbrojtsit e traditave m konservatore teologjike, jan ata q m s shumti i bezdis drita e Ungjillit dhe q e nisin marrjen n pyetje duke u paraqitur si ata q din… “Ne e dim se ky njeri sht mkatar”, duhet t besosh, nuk duhet t mendosh, duhet t prqasesh me at q msojm ne. Tani ti duhet t'i japesh lavdi Perndis q do t thot t prafrosh veten me pozicionet tona".
    T'i japsh lavdi Perndis nga ana tjetr, do t thot t prafrohesh me pozicionet e drits s re q ke marr!
    Prgjigja e ktij njeriu q sht gjithnj m i lir sepse tani sheh, sht:
    “Nse ai sht mkatar nuk e di, ajo q di sht se tani shoh dhe jam i lumtur q t shoh”.
    Kshtu ata prpiqen ta zn n kurth n nj far mnyr dhe i thon:
    "far t bri ky, si t hapi syt?"
    Pse duan q ai ta tregoj prsri historin?
    Sepse duan t arrijn t marrin nj dshmi q konfirmon q Jezusi e theu t shtunn dhe pr kt arsye sht mkatar… E pr kt arsye ai q ishte i verbr “Duhej t shkputej prej tij”. Por ai q ishte i verbr, sht vrtet nj njeri plotsisht i lir, deri n at pik sa fillon t prfshihet n ironi shum t rrezikshme, e rrezikshme sepse ata q s shpejti do ta krcnojn, m pas, me dhun, do ta dbojn.
    far prgjigjet ai:
    “Ju kam thn tashm kt, mos m pyetni m, nuk ju them m sepse e di ku doni t arrini, t shkoni”... dhe tani bn nj ironi: “A ndoshta doni edhe ju t bheni dishepuj t tij?"
    N kt pik sht e qart se ata zemrohen dhe e ofendojn:
    "Ti je dishepull i tij!"
    Ata nuk thon pr Jezusin... pr at... at.
    "Ne jemi dishepujt e Moisiut, ne e dim q Zoti i foli Moisiut, ne as nuk e dim nga sht ky q t ka shruar”.
    Kan frik kta njerz, q kan autoritet, e nuk e vn n diskutim bindjet e tyre prball nj drite t re si ajo e Krishtit dhe t Ungjillit.
    Le t kemi kujdes sepse ata farisenjt tashm kan vdekur, por farisenjt jan nj sekt q prjetson veten n bot dhe Jezusi ishte shum i shqetsuar dhe druante se kjo sekt do t prjetsohej n komunitetin e tij; kishin frik se ungjilli do t vinte n dyshim at q kishin br gjithmon, at q kishin menduar, besuar gjithmon. Kishin frik q t vihej n diskutim gjithka q e kishin konsideruar t padiskutueshme: nse themeli i ktyre zakonve dhe ktyre zgjedhjeve sht i fort, do t fitonin besueshmri; nse prkundrazi nuk ishte i fort, do t demaskoheshin si gnjeshtar nga drita e Ungjillit.
    Faktet duhen marr ashtu si jan, duke mos e prshtatur faktin me bindjet e dikujt.
    Prgjigja tani e atij q ishte i verbr, vazhdon t jet plot ironi:
    “Pikrisht kjo gj sht e uditshme ‑ u prgjigj njeriu ‑ ju s’dini as prej nga sht, e mua m dha dritn e syve! E ne e dim fort mir se Hyji nuk i dgjon mkatart, por dgjon at q e nderon Hyjin dhe e kryen vullnetin e tij! Q prej amshimit s’sht dgjuar se ndokush ia ka dhn t pamit e syve t verbrve t lindur t verbr! Po t mos ishte ky njeri prej Hyjit, s’do t mund t bnte asgj!” (v.30-34).
    Ata iu prgjigjn dhe tani vijn n fyerje: “Ti ke qen vese mkat q nga dita e lindjes dhe dshiron t na msosh neve, q e dime gjithka? Nse je i verbr, kjo sht sepse je mkatar, por ne me t vrtet shohim!”
    Jo! Ata mendojn se shohin, se besojn, por n realitet nuk shohin, nuk besojn. S shpejti do t dgjojm gjykimin q shqipton Jezusi, gjykimin q ka rndsi.
    N kt moment e nxjerrin burrin jasht institucionit t tyre.
    Tani mund t shohim se far karakteristikash ka njeriu i ndriuar nga Krishti, q ka kaluar nga errsira, (nga mendimi i prbashkt, nga far mendojn, thon dhe bjn t gjith...) tek ai q ndjek dritn e Ungjillit.
    Karakteristika e par: sht dikush q e ka nisur nga “nuk e di”, dhe prsrit vazhdimisht me kt... “Nuk e di”, edhe kur fqinjt q nuk e njohin m, e pyesin: “Ku sht?”…ai prgjigjet vetm "Nuk e di", edhe ather kur autoritetet fetare thon: "Ne e dim se sht mkatar"...ai thot "Nuk e di". Edhe s shpejti, kur ta takoi at, Jezusi pyet nse ai beson n Birin e njeriut, burri thot:
    "Nuk e di kush sht, kush sht ai, Zotri?"
    Ai sht dikush q e l veten t sfidohet, nuk ka kushte pr t mbrojtur, e vrteta duhet pranuar gjithmon, mos kini frik nga e vrteta, sepse e vrteta vjen nga Zoti.
    sht nj rrug q nis nga fakti q nuk dim me t vrtet dika por jemi t hapur pr t pranuar dritn.
    Karakteristika e dyt: ai sht i vetdijshm pr identitetin e tij t ri.
    Kur e pyesin: "Por nuk je ti?"
    "Jam une!" Un jam nj burr i ri dhe jam i knaqur me kt.
    Karakteristika e tret: sht nj njeri i lir n paraqitjen e bindjes s tij, nuk ia shet kokn askujt: edhe pse ka autoritet, prestigj, nuk ka frik, thot t vrtetn!
    S pari vjen e vrteta, kshtu q ai sht i lir q kur mori nj drit t re.
    Karakteristika e katrt sht marrdhnia me autoritetin.
    Ai sht nj person q respekton autoritetin, nuk e ofendon at, por nuk e hyjnizon at; i pari vjen Ungjilli, i pari vjen Krishti. Duhet t jemi shum t kujdesshm q t mos idhullojm asnj autoritet, qoft politik apo fetar.
    Karakteristika e pest: sht njeri i guximshm deri n ironi; sheh qart, prandaj nuk ka frik nga nj prballje. Nse provokohet tregon gjith lirin e tij, nuk ka far t mbroj, nuk ka pozicione prestigjose n shoqri apo avantazhe, privilegje. Ai sht nj person i lir dhe nuk e lejon veten t friksohet nga ata q, duke abuzuar me pushtetin e tyre, shajn, krcnojn dhe n fund prdorin dhunn.
    Ai nuk heq dor nga e vrteta edhe kur sht e pakndshme dhe e padshiruar pr ata q jan lart, pr ata q jan msuar t marrin gjithmon miratim, duartrokitje, lajkatar, prkulje, puthje duarsh, jo!
    Ai q ka lejuar t'i hapen syt nga Ungjilli, e ka gjith kt liri!
    S fundi, ai sht dikush q i reziston presionit dhe nuk ka frik, ai gjithashtu pranon t vuaj dhunn n vend q t heq dor nga drita q tani e bn at t lumtur sepse ai ndjen se sht vrtet dhe plotsisht nj burr.
    Tani n sken rishfaqet Jezusi, i cili, pasi e drgoi kt t verbr n pishin e Siloamit, sht zhdukur; ai e shoqroi kt njeri gjat gjith rrugs drejt drits, por ai nuk ishte i pranishm, e la t prballej me t gjitha pyetjet, me t gjitha vshtirsit dhe tani Jezusi shkon duke e krkuar dhe e gjen.
    Le t dgjojm:
    35 Jezusi e mori vesh se e kishin qitur jasht. Kur e gjeti, i tha:
    “A beson ti n Birin e njeriut?”
    36 Ai iu prgjigj:
    “Po kush sht ai, Zotri, q t besoj n T?”
    37 “E pe ‑ i tha Jezusi ‑ sht ai q po flet me ty!”
    38 Ai tha:
    “Besoj, o Zot!” dhe ra prmbys para tij.
    39 Jezusi i tha: “Erdha n kt bot t bj gjyq:
    q t shohin ata q jan t verbr
    e t verbohen ata q shohin!”
    40 Disa prej farisenjve q ishin me t, i dgjuan kto fjal dhe than:
    “Vall, a thua edhe ne jemi t verbr?”
    41 Jezusi u prgjigj:
    “Po t ishit t verbr,
    s’do t kishit mkat.
    Porse ju thoni: ‘Shohim!’
    prandaj mkati juaj mbetet” (v.35-41).
    Ne kemi shoqruar udhtimin shpirtror t ktij njeriu q i la syt n pishin e Silohamit: Jezusi i drguar nga Ati Qiellor dhe ata q e vinin n pyetje, mund t kishin pyetur veten: “Pse ky njeri q tani ka zbuluar dritn, sht i lir dhe i lumtur, e nuk ka nevoj t takoj njerz q e komplimentojn, a e kundrshtojn?”
    Prgjigja sht paraqitur nga ungjilltari Gjon q n fillim t Ungjillit t tij: Kur ia tregon fjalt e Jezusit Nikodemit, Jezusi thot:
    "Drita erdhi n bot, por njerzit preferuan errsirn sesa dritn, sepse veprat e tyre ishin t liga".
    sht e uditshme, por kshtu ndodh.
    Njeriu i ri, njeriu i vrtet mrzit, nuk pranohet nga ata q duan t prjetsojn mbretrimin e njeriut t vjetr: ati q udhhiqet nga pasionet, nga interesat e veta, nga logjika e prfitimit t tij, nga ajo q i plqen. .. e mrzit njeriu i ri. Kujtojm kur Pilati n mesdit, ua paraqet Jezusin njerzve dhe thot:
    "Ja njeriu!"
    Nuk durojn dot, i thon: “Kryqzoje!”
    "Eja, hiqe nga rruga"
    Ata nuk duan ta shohin njeriun, sepse njeriu i ri i fut n kriz ata q duan t prjetsojn njeriun e vjetr.

  10. #290
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 E KRESHVITI A.

    M 26-3-2023.

    LEXIMI I PAR: z. 37,12-14


    12 Prandaj profetizo e thuaju. Kshtu thot Zoti Hyj: Ja, un do ti hap varret tuaja dhe do tju nxjerr nga varret tuaja, o populli im, dhe do tju shtie n tokn e Izraelit.
    13 Do ta dini se un jam Zoti kur ti kem hapur varret tuaja e tju kem nxjerr nga varret tuaja, o populli im!
    14 Do tjua jap shpirtin tim dhe ju do ta rifitoni jetn dhe do tju vendos n tokn tuaj. Ju do ta dini se un jam Zoti. ka them un, at edhe e bj ‑ thot Zoti Hyj.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    HYJI NUK DO TA BRAKTIS KURR POPULLIN E TIJ.



    Ky tekst sht shum i shkurtr, por sht e qart se ai formon nj entitet: sht i prshtatur nga dy shprehje t ngjashme; n fillim "Kshtu thot Zoti HYJI", n fund "Fjala e Zotit". Nj korniz, padyshim, synon t solemnizoj at q sht inkuadruar. Sa her q nj profet e sheh t arsyeshme t prsris se ai flet n emr t Zotit, kjo ndodh sepse mesazhi i tij sht veanrisht i rndsishm dhe i vshtir pr t'u dgjuar dhe pr tu pranuar.
    Mesazhi i sotm sht, pra, ai q sht shkruar n brendsin e ksaj kornize: sht nj premtim i prsritur dy her dhe drejtuar popullit t Zotit, pasi Zoti thot "O populli im"; t dyja her premtimi sht i dyfisht: s pari "Un do t'ju hap varret tuaja", e dyta "Un do t'ju kthej n tokn e Izraelit" ose "Un do t'ju jap pushim n tokn tuaj", q sht e njjt. Kto shprehje na lejojn t lokalizojm kontekstin historik: populli sht n mrgim n Babiloni, i braktisur n mshirn e babilonasve: ata jan asgjsuar (n kuptimin e vrtet t termit, paksuar, redukuar n asgj), sikur t vdekur, kjo sht arsyeja pse Zoti flet pr varret.
    Dhe kshtu shprehja "Un do t'i hap varret tuaja" do t thot se Zoti do t ringjall popullin e tij. Nse keni kuriozitetin t'i referoheni Bibls suaj, kapitullit 37 t Ezekielit, do t shihni se teksti yn i vogl sot ndjek nj vegim t profetit q quhet "vizioni i kockave t thata" dhe jep shpjegimin. Ju kujtoj kt vizion: profeti sheh nj ushtri t pamas t vdekur, t shtrir n pluhur; dhe Zoti i tha: vllezrit e tu jan aq t dshpruar n mrgim sa thon se kan vdekur, se me t vrtet jan reduktuar n asgj... mir, thot Zoti, un, Zoti, do t'i ringjall.
    Dhe i gjith ky vizion dhe shpjegimi i tij, evokon kt robri t popullit t mrguar dhe ngritjen e tyre nga Zoti. Sepse, pr profetin Ezekiel, sht nj siguri: njerzit nuk mund t eliminohen sepse Zoti u ka premtuar atyre nj Beslidhje t prjetshme q asgj nuk mund ta shkatrroj; prandaj, fardo qofshin disfatat, thyerjet, sprovat, ne e dim se njerzit do t mbijetojn dhe se do ta gjejn tokn e tyre, sepse sht pjes e premtimit. "Un do t hap varret e tua, o populli im, do t'ju kthej n tokn e Izraelit": n thelb kto fraza nuk jan pr t'u habitur: populli i Izraelit e ka ditur gjithmon se HYJI i tyre sht besnik; dhe shprehja: "Do ta dini se un jam Zoti" thot me t drejt se nprmjet besnikris s tij ndaj premtimeve t tij, mund t njihet Hyji i vrtet.
    Por pse t prsrisim pak a shum t njjtat gjra dy her? Mund t mendohet me t drejt , se premtimi i dyt e prsrit n nj mnyr m t plot e t qart kuptimin e t parit sepse thot qart se Popullit do t kthehet n Tokn e Izraelit krejtsisht i rinovuar. Premtimi i par, pra shpallet me kto fjal Ja, un do ti hap varret tuaja dhe do tju nxjerr nga varret tuaja, o populli im, dhe do tju shtie n tokn e Izraelit. Do ta dini se un jam Zoti kur ti kem hapur varret e e tju kem nxjerr nga varret tuaja, o populli im! (v. 12-13), dhe e gjith kjo sht n thelb kthimi n gjendjen e mparshme prpara fatkeqsis s mrgimit n Babiloni. Por n kt premtim t dyt, ka dika tjetr, ka shum m tepr, ka dika t re, dika t papar m par: "Do tjua jap shpirtin tim dhe ju do ta rifitoni jetn dhe do tju vendos n tokn tuaj. Ju do ta dini se un jam Zoti. ka them un, at edhe e bj ‑ thot Zoti Hyj (v.14). Un do t vendos shpirtin tim brenda jush dhe ju do t jetoni; sht msaxhi I Beslidhjes s re q parashikohet me kto fjal: tani e tutje ligji i dashuris nuk do t jet m i gdhendur n pllaka guri, por n zemra. Ose pr t prdorur nj formul tjetr nga Ezekieli, zemrat e njerzve nuk do t jen m prej guri, por prej mishi.


    UN DO T V SHPIRTIN TIM N YU Q T JETONI


    Ktu, pra, nuk ka asnj hezitim t mundshm, prsritja e formuls O populli im tregon qart se kto dy premtime shpallin nj ringjallje, nj rikthim t popullit. Ktu nuk bhet fjal pr nj ringjallje individuale: jo m shum se asnj nga profett e kohs s tij, Ezekieli nuk e parashikon ende nj gj t till. N fakt, populli i Izraelit nuk e zbuloi besimin n Ringjallje deri n shekullin e dyt p.e.s. Deri ather, pohohej se t vdekurit zbresin n "Sheol"; nj vend i errt pr t cilin nuk dihet asgj; por sado kurioze t na duket sot, sht nj tem pr t ciln sht kushtuar pak vmendje. Sepse vdekja individuale nuk ndikon n t ardhmen e njerzve; megjithat, pr nj koh t gjat, ishte e ardhmja e njerzve dhe vetm ajo q vlente. Kur dikush vdiste, thuhej se "flente me baballart e tij", por mbijetesa nuk konsiderohej e mundur; nga ana tjetr, mbijetesa e njerzve ka qen gjithmon e sigurt, pasi njerzit jan barts t premtimeve t Zotit. Mund t themi se me shekuj besimtarve u interesonte e ardhmja e popullit dhe jo e individit.
    Pr t besuar n Ringjalljen individuale, duhet t kombinohen dy element: s pari, interesi pr fatin e individit: gj q nuk ishte rasti n fillimet e historis biblike: interesi pr fatin e individit sht nj zbulim, nj prparim i vonuar Pastaj, nj element i dyt sht thelbsor pr lindjen e besimit n Ringjallje: duhet t besosh n nj Zot q nuk t braktis jo vetm deri n vdekje, por pr gjithmon.
    Kjo siguri se Zoti nuk e braktis kurr njeriun, nuk lindi papritur; u zhvillua n ritmin e ngjarjeve konkrete n historin e popullit t zgjedhur. Prvoja historike e Beslidhjes sht ajo q ushqen besimin e Izraelit. Por prvoja e Izraelit sht ajo e nj Zoti q liron njeriun, q do q njeriu t jet i lir nga do skllavri, q ndrhyn vazhdimisht pr ta liruar at; nj Zot besnik q shkon gjithmon prpara. sht ky besim q drejton t gjitha zbulimet e Izraelit; ajo sht forca lvizse.
    Katr shekuj pas Ezekielit, rreth vitit 165 p.e.s., kto dy elemente t kombinuara, besimi n nj Zot q e liron vazhdimisht njeriun, zbulimi i vlers s do njeriu, rezultoi n besimin n ringjalljen individuale; n fund t ktij evolucioni t dyfisht, u b e qart se Zoti do ta liroj individin nga skllavria m e tmerrshme, prfundimtare e vdekjes. Ky zbulim sht aq i von n popullin hebre, saq n kohn e Krishtit, ky besim nuk ishte ende i prbashkt nga t gjith pasi saducenjt u caktuan me kt saktsi "ata q nuk besojn n ringjalljen".
    Sigurisht q nuk sht e ndaluar t mendosh se profecia e Ezekielit shkoi prtej mendimit t tij pa e ditur vet ai; Shpirti i Perndis po fliste prmes gojs s tij dhe tani mund t mendojm "Ezekieli nuk mund t thoshte aq mir".



    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 23-03-2023 m 09:43

  11. #291
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 E KRESHVITI A

    M 26-3-2023.


    UNGJILLI: Gj. 11,1-45.


    1 Asohere ishte i smur nj far Lazri nga Betania, prej fshatit t Maris e t motrs s saj, Marts. 2 Maria ishte ajo, q e pati lyer Zotrin me erra t mira dhe ia pati fshir kmbt me flokt e saj. Pra, vllai i saj, Lazri, ishte i smur. 3 Prandaj motrat i uan fjal: Zotri, ai q ti e do sht i smur. 4 Jezusi, kur dgjoi, tha: Kjo smundje nuk sht pr vdekje, por pr lavdi t Hyjit, q t nderohet n saje t saj i Biri i Hyjit. 5 Jezusi e kishte fort pr zemr Martn, motrn e saj dhe Lazrin. 6 Megjithat, kur mori vesh pr smundjen e tij, u ndal edhe dy dit n at vend ku ndodhi. 7 Ve ather u tha nxnsve: Ejani t shkojm prap n Jude. 8 Nxnsit i than: Msues! Tani judenjt deshn t t vrasin me gur e ti prsri do t kthehesh atje? 9 Jezusi iu prgjigj: Vall, a nuk i ka dita dymbdhjet or? Kush ecn ditn, nuk merr n thua, spese e sheh dritn e ksaj bote. 10 Kush ecn natn, merr n thua, sepse nuk ka drit n t. 11 U tha kshtu, pastaj shtoi: Lazri, dashamiri yn fle, por po shkoj ta zgjoj. 12 Ather, nxnsit e tij i than: Zotri, nse fle, do t shrohet! 13 Jezusi u foli pr vdekjen e tij, kurse ata menduan se e kishte pr gjum t rndomt. 14 Ather Jezusi u tha haptas: Lazri ka vdekur! 15 Jam i knaqur pse sndodha atje, pikrisht pr ju ‑ q t besoni! Por, ejani t shkojm tek ai! 16 Ather Toma, i quajtur Binjak, u tha bashknxnsve: T shkojm edhe ne t vdesim bashk me t!
    17 Kur, pra, Jezusi arriti, mori vesh se ai ishte varrosur para katr ditsh. 18 Betania ishte afr Jerusalemit diku rreth pesmbdhjet stadje. 19 Shum judenj kishin ardhur te Marta e Maria pr ti ngushlluar pr vllain e tyre. 20 Kur Marta mori vesh se po vinte Jezusi, i doli para, kurse Maria ndenji n shtpi. 21 Ather Marta i tha Jezusit:Zotri, t kishe qen ti ktu, im vlla nuk do t kishte vdekur. 22 (Por) edhe tani e di se kado q t lypsh prej Hyjit, Hyji do t ta jap. 23 Do t ngjallet vllai yt! ‑ i tha Jezusi. 24 E di se do t ngjallet ‑ iu prgjigj Marta ‑ n ringjallje ‑ Ditn e fundit. 25 Jezusi iu prgjigj: Un jam Ringjallja dhe Jeta: kush beson n mua, edhe nse vdes, do t jetoj. 26 Edhe kush jeton e beson n mua, nuk do t vdes kurr. A e beson ti kt? 27 Marta iu prgjigj: Po, Zotri! Un besoj se ti je Mesia, Biri i Hyjit ‑ ai q duhej t vij n bot! 28 Si tha kshtu, shkoi dhe thirri Marin, motrn e vet dhe i tha leht: Msuesi sht ktu dhe t thrret. 29 Kjo, posa dgjoi, u ua me vrap e shkoi tek ai. 30 Jezusi ende nuk kishte hyr n fshat, por deri ather qndroi atje, ku e kishte ndeshur Marta. 31 Tashti judenjt q ishin me Marin n shtpin e saj dhe po e ngushllonin, kur pan se si u ua me t shpejt dhe doli prjashta, shkuan pas saj t bindur se po shkonte te varri pr t qar. 32 Maria, kur arriti atje, ku ishte Jezusi e, kur e pa, ra prmbys para tij dhe i tha: Zotri, t kishe qen ti ktu, im vlla sdo t kishte vdekur! 33 Jezusi, kur pa duke qar at dhe se po qanin edhe judenjt, q po e prcillnin, u trand n shpirt, u turbullua 34 dhe pye: Ku e keni vn? Zotri, eja e shih! ‑ iu prgjigjn. 35 E Jezusit i ngufi vaji. 36 Ather judenjt than: Shih, sa e ka dashur! 7 Disa prej tyre than: A thua ky, q i dha dritn e syve t verbrit, nuk mundi t bj q ky t mos vdiste?
    38 Pastaj Jezusi, prsri i tronditur, arriti te varri. Ishte shpell e grykn ia kishin zn me nj gur.
    39 Jezusi tha: Hiqeni gurin! Marta, motra e t ndjerit, i tha Marta: Zotri, tashm ka marr er! Ka tashm katr dit q ka vdekur! 40 A nuk t thash ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ nse do t besosh, do ta shohsh lavdin e Hyjit? 41 E hoqn, pra, gurin. Jezusi i oi syt kah qielli dhe tha: O At, t falnderoj q ma dgjove lutjen. 42 Un e dija se gjithmon m dgjon, por thash kshtu pr shkak t popullit q m rrethon: q t besojn se Ti m drgove. 43 Si foli kshtu, thirri me z t lart: Lazr, dil jasht! 44 Dhe, ai q pati vdekur, doli jasht i lidhur duarsh e kmbsh me rripa plhure. Fytyrn e kishte t mbshtjell me riz. Jezusi u tha: Zgjidheni dhe lreni t ec! 45 Ather shum judenj q kishin ardhur te Maria, kur pan ka bri Jezusi, besuan n t.


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    KUSH BESON N MUA EDHE NSE VDES, DO JETOJE.


    Ne kemi marr prsipr ta quajm kt Ungjill "ringjallja e Llazarit", por, le ta pranojm, ky sht termi i gabuar; kur shpallim Un besoj n ringjalljen e t vdekurve dhe n jetn e prjetshme, sht dika krejt ndryshe.
    Vdekja e Llazarit ishte vetm nj lloj paranteze n jetn e tij toksore; jeta e tij pas mrekullis s Jezusit rifilloi rrjedhn e saj t zakonshme dhe m pas duhet t ket qen pothuajse njsoj si m par. Llazari vetm disi kishte nj jet shtes toksore. Trupi i tij nuk u transformua dhe ai duhej t vdiste pr her t dyt; vdekja e tij e par nuk ishte ajo q do t jet pr ne, domethn kalimi n jetn reale e prjetshme dhe e lumtur nga e cila nuk ka kthim.
    Por pastaj, papritmas, dikush mund t pyes se far dobi ka? Duke br kt mrekulli, Jezusi ndrmori rreziqe t mdha pr veten e tij, sepse tashm kishte trhequr shum vmendje... dhe sa i prket Llazarit, kjo vetm shtyu afatin prfundimtar.
    sht Shn Gjoni ai q i prgjigjet pyetjes son: far dobi ka kjo mrekulli?
    Ai na thot se kjo sht nj shenj shum e rndsishme: Jezusi shfaqet atje si ai n t cilin kemi jet t pafundme dhe n t cilin mund t besojm, domethn mbi t cilin mund t vm bast jetn ton.
    Dhe pr m tepr, kryepriftrinjt dhe farisenjt nuk gabuan: ata e kuptuan shum mir peshn e shenjs q Jezusi kishte dhn te varri i Llazarit: sipas Shn Gjonit, menjhershum njerz filluan t besonin n Jezusin pas ringjalljes s Llazarit, dhe pr kt vendosn ta dnonin me vdekje.
    Le t kthehemi te historia e asaj q un propozoj ta quaj "Zgjimi i Lazarit", sepse nuk sht nj ringjallje e vrtet si ajo e Jezusit, sht m tepr nj shtes e jets toksore. Do t bj vetm dy vrejtje:



    NSE BESONI, DO T SHIHNI LAVDIN E ZOTIT


    Vrejtje e par: pr Jezusin, e vetmja gj q ka rndsi sht lavdia e Perndis; por pr t par lavdin e Perndis, duhet t besojm (Nse beson, do t shohesh lavdin e Perndis, i tha ai Marts). Q n fillim t tregimit, kur Jezusit sapo i than: "Zot, ai q do, sht i smur", ai u thot dishepujve t tij: "Kjo smundje nuk t on n vdekje, sht pr lavdin e Zotit", pr t thn zbulimin e misterit t Zotit. Jo se shfaqja e lavdis s Perndis sht nj shprblim pr pr t mirt ose pr besimtart; por kur nuk jemi n nj qndrim besimi, gjithka ndodh sikur po e lejojm shikimin t turbullohet nga dyshimi dhe mosbesimi; sht sikur t vendosim sy t errta, nuk e shohim m dritn. Besimi na i hap syt, eliminon verbrin e mosbesimit q kishim vn n sy.
    Vrejtje e dyt: besimi n ringjalljen e bn hapin e tij t fundit ktu: n lidhje me tekstin e Ezekielit q na sht ofruar pr leximin e par pr kt t diel t pest t Kreshms, ne kemi par se besimi n ringjallje u shfaq shum von n Izrael; pohohet shum qart vetm n shekullin e dyt para Krishtit, me rastin e persekutimit t tmerrshm t mbretit grek Antiochus Epiphanes; dhe n kohn e Krishtit as q pranohet nga t gjith. Marthe dhe Marie, padyshim, jan ndr njerzit q besojn n t. Por, sipas ides s tyre, bhet fjal ende pr nj ringjallje pr ditn e fundit; kur Jezusi i thot Marts: "Vllai yt do t ringjallet", Marta i prgjigjet: "Un e di se ai do t ringjallet n ditn e fundit, n ringjallje". Jezusi korrigjon: ai nuk flet n t ardhmen, ai flet n t tashmen: "Un jam ringjallja dhe jeta... Kushdo q jeton dhe beson n mua nuk do t vdes kurr... Ai q beson n mua, edhe nse ai vdes, do t jetoj: krijohet prshtypja se Ringjallja sht tani pr tani. Un jam ringjallja dhe jeta: kjo do t thot se vdekja n kuptimin e ndarjes nga Zoti nuk ekziston m, ajo kaprcehet n Ngjalljen e Krishtit. Me Palin, besimtart mund t thon "Vdekje, ku sht fitorja jote?" Jo, asgj tani nuk do t na ndaj nga dashuria e Krishtit, madje as vdekja.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 23-03-2023 m 14:00

  12. #292
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E LARITVITI A

    M 2-4-2023.

    LEXIMI I PAR: Is. 50, 4-7


    4 Zoti Hyj ma dha nj gjuh t ditur
    q t di ta prforcoj me fjal t lodhurin.
    do mngjes veshin ma zgjon
    q t dgjoj si dgjon nxnsi.

    5 Zoti Hyj ma hapi veshin,
    skundrshtova, nuk u zmbrapsa.

    6 Shpinn ua solla atyre q m rrahnin,
    mollzat e mia atyre q ma shkulnin mjekrrn:
    fytyrn time nuk e largova
    nga t sharat e pshtymat.

    7 Zoti Hyj sht ndihmtari im,
    kndej edhe sjam i tronditur,
    prandaj fytyrn time e bra t fort si shkmbi
    pse e di se sdo t mbetem i turpruar.


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    IZRAELI, SHRBTORI I ZOTIT.


    Isaia sigurisht q nuk po mendonte pr Jezu Krishtin kur shkroi kt tekst, ndoshta n shekullin e gjasht para Krishtit, gjat mrgimit n Babiloni. Shpjegoj: Meqense populli i tij sht n mrgim, n kushte shum t vshtira dhe mund t'i jepte vendin shkurajimit, Isaia u kujton atyre se ai popull sht ende shrbtor i Hyjit. Dhe se Perndia mbshtet tek ai, shrbtor i tij dhe popull i tij, pr t realizuar projektin e tij t shptimit pr njerzimin. Sepse populli i Izraelit sht me t vrtet ky Shrbtor i Perndis i ushqyer do mngjes nga Fjala, por edhe i persekutuar pr shkak t besimit t tij, besimit n t cilin me t vrtet gjen forcn pr t qen besnik, pavarsisht nga do gj ndaj t gjitha sprovave.
    N kt tekst, Isaia prshkruan mir marrdhnien e jashtzakonshme q bashkon Shrbtorin (Izraelin) me Perndin e tij. Karakteristika e tij kryesore sht dgjimi i Fjals s Perndis, "me vesh t hapur" si thot Isaia.
    T dgjosh sht nj fjal q ka nj kuptim shum t veant n Bibl: do t thot t besosh. Jemi msuar t'i kundrvihemi ktyre dy qndrimeve tipike midis t cilave jeta jon luhatet vazhdimisht: besimi te Zoti, dhe braktisja e qet t vullnetit t tij, sepse dihet nga prvoja se vullneti i tij sht vetm i mir ... por mosbesimi, dyshim pr qllimet e Zotit dhe revolta prball sprovave mund t bjn q Populli t besoj se Ai Zoti e ka braktisur ose m keq se ai mund t gjej knaqsi n vuajtjet tij.
    Profett, njri pas tjetrit, prsrisin "Dgjo, Izrael" apo "Sot do ta dgjosh Fjaln e Perndis...? Dhe, n gojn e tyre, rekomandimi: Dgjo gjithmon do t thot: Beso n Zotin pa marr parasysh gj tjetr; dhe Shn Pali do t thot pse: sepse kur njerzit e duan Zotin (domethn i besojn atij), ai vet bn q do gj t funksionoj pr t mirn e tyre: Hyji n gjithka bashkpunon me ata q e duan, me ata q, me vendimin e tij, jan t thirrur (Rm. 8, 28). Nga do e keqe, nga t gjitha vshtirsit, nga t gjitha sprovat, ai nxjerr t mirn; t gjith urrejtjes ai i prgjigjet me dashuri edhe m t fort; n do persekutim, ai jep forcn e faljes; nga do vdekje ai nxjerr jetn, Ringjalljen.
    Kjo sht historia e besimit t ndrsjell. Zoti i beson Shrbtorit t tij, i beson atij nj mision; n kmbim Sherbtori e pranon misionin me besim. Dhe sht pikrisht ky besim q i jep forcn e nevojshme q t qndroj i vendosur edhe n kundrshtimet q do t ndeshet pashmangshmrisht. Ktu misioni sht ai i dshmitarit:
    "Q t mund t mbshtes t rraskapiturin",
    thot Shrbtori. Duke i besuar ktij misioni, Zoti jep forcn e nevojshme:
    Ai i jep" gjuhn e nevojshme:
    "Zoti, Perndia im, m ka dhn gjuhn e dishepujve"...
    Dhe, akoma m mir, ai vet ushqen kt besim q sht burim i gjith guximit n shrbim t t tjerve:
    ZOTI, Perndia im, m ka hapur veshin,
    q do t thot se t dgjuarit (n kuptimin biblik, besimi) jan n vetvete nj dhurat nga Zoti. Gjithka sht nj dhurat: misioni dhe gjithashtu forca dhe gjithashtu besimi q e bn t palkundur. sht pikrisht karakteristik e besimtarit t njoh gjithka si dhurat nga Zoti.



    QNDRIMI N PROV.

    Dhe ai q jeton n kt dhurat t prhershme t forcs s Zotit, mund t prballet me gjithka:
    "Nuk u rebelova, nuk u fsheha..."
    Besnikria ndaj misionit t besuar prfshin n mnyr t pashmangshme persekutimin: profett e vrtet, domethn ata q flasin me t vrtet n emrin e Zotit, vlersohen dhe dgjohen rrall gjat jets s tyre. Konkretisht, Isaia u tha bashkkohsve t tij: duroni, Zoti nuk ju ka braktisur, prkundrazi, ju jeni n nj mision pr t. Pra, mos u uditni q t keqtrajtoheni.
    Per cfare? Sepse Shrbtori q vrtet "dgjon" Fjaln e Perndis, domethn q e v n praktik, bhet shpejt jashtzakonisht shqetsues. Kthimi i tij n besim i thrret t tjert n konvertim. Disa e dgjojn thirrjen nga ana e tyre... t tjer e refuzojn at dhe, n emr t arsyeve t tyre jo t mira, e prndjekin Shrbtorin. Dhe do mngjes, Shrbtori duhet t rimbush baterit me At q atij i jep forcn t prballet me gjithka. Dhe atje, Isaia prdor nj shprehje pak kurioze n anglisht, por e zakonshme n hebraisht: I have made my face as hard as stone: shprehet me kto fjal vendosmri dhe guxim; dhe vrtet ktu Shrbtori pohon:
    "Prandaj fytyrn time e bra t fort si shkmbi
    pse e di se sdo t mbetem i turpruar.
    Askush nuk do t m shoh fytyrn time t zhbr,
    asgj nuk do t m shtyp,
    do t mbahem sido q t jet".
    Nuk sht krenari apo pretendim, sht besim i pastr: sepse ai e di mir se nga i vjen forca.
    Thash n fillim se profeti Isaia foli pr popullin e tij t prndjekur, t poshtruar, n mrgimin e tij n Babiloni; por, sigurisht, kur dikush rilexon Mundimet e Krishtit, sht e qart: Krishti i prngjan pikrisht ktij portreti t shrbtorit t Perndis. Dgjimi i Fjals, besimi i pandryshueshm dhe rrjedhimisht siguria e fitores, edhe n mes t persekutimit, e gjith kjo e karakterizoi Jezusin pikrisht n momentin kur brohoritjet e turms s t Diels s Larit shnuan dhe prshpejtuan rnien e tij.

  13. #293
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,120
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E LARIT VITI A

    M 2-4-2023

    PSALMI: 22, 2,8-9,17-20,22b-24


    2 O Hyj, Hyji im, pse hoqe dor prej meje?
    Larg nga Shlbimi im fjalt e dness sime!

    8 Gjithkush m shikon, m prqesh,
    shtrembrojn buzt, luajn me kok:
    9 “Shpresoi n Zotin: le ta liroj,
    le ta shptoj sepse i plqen Atij!”

    17 M rrethuan qen me shumic,
    turm keqbrsish m rrethuan gjithkah.
    M’i shporuan duart e kmbt
    18 mund t’i numroj t gjith eshtrat e mi,
    e kta m shikojn e nuk m’i ndajn syt.

    19 Petkat e mia ndr vete i ndajn
    e mbi petkun tim qesin short.
    20 Por ti, o Zot, mos rri larg meje,
    fuqia ime shpejto t m ndihmosh!

    22 M shpto prej gojs s luanit,
    prej brirve t buajve t egr mua t gjorin.
    23 E un do t’ua shpall vllezrve Emrin tnd,
    do t t lavdroj n kuvendin e dheut:
    24 “Ju q e druani Zotin, lvdojeni at,
    mbar fara e Jakobit, lvdojeni at!
    T gjith pasardhsit e Izraelit, nderojeni at.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    NGA THIRRJA E MRITJES N FALNDERIM


    Ky psalm 22 na rezervon disa surpriza: fillon me kt fraz t famshme:
    “O Hyj, Hyji im, pse hoqe dor prej meje?” (v.2)
    e cila bri q t rridhte shum boj dhe madje edhe nota muzikore! Gabimi sht ta nxjerrim at nga konteksti i saj, q bn q si rezultat, shpesh ne t tundohemi ta keqkuptojm: pr ta kuptuar at, duhet ta rilexojm t gjith kt psalm. sht mjaft i gjat, tridhjet e dy vargje t t cilave rrall lexojm fundin: por far thot? sht vrtet nj kng falnderimi:
    “E un do t’ua shpall vllezrve Emrin tnd,
    do t t lavdroj n kuvendin e dheut:…
    nuk e prbuzi as s’e qiti n harres mjerimin e skamnorit,
    nuk e fshehu fytyrn e vet prej tij,
    por, kur i krkoi ndihm, e dgjoi Ai q thirri:
    “Perndia im, Perndia im, pse m ke braktisur?”
    Ai q ndjehet i braktisur dhe pr kt i dshpruar n vargun e par, lavdron dhe fanderon disa vargje m posht pr shptimin e dhn. Jo vetm q nuk ka vdekur, por falnderon Zotin q nuk e ka braktisur.
    Ather, n shikim t par, dikush do t besonte vrtet se Psalmi 22 sht shkruar pr Jezu Krishtin: “M rrethuan qen me shumic,
    turm keqbrsish m rrethuan gjithkah.
    M’i shporuan duart e kmbt
    mund t’i numroj t gjith eshtrat e mi” (v. 16-18).
    sht me t vrtet tortura e nj t kryqzuari; dhe kjo nn syt mizor e ndoshta edhe sodits t xhelatve dhe turms: Po, m rrethojn qent, m rrethojn nj band mashtruesish… m shohin, m shikojn. I ndajn rrobat e mia midis tyre dhe i hedhin short rrobat e mia.
    Por, n realitet, ky psalm nuk u shkrua pr Jezu Krishtin, ai u kompozua n kthimin nga Mrgimi n Babiloni: ky kthim krahasohet me ringjalljen e nj njeriu t dnuar; sepse mrgimi ishte vrtet dnimi me vdekje i ktij populli; edhe pak, dhe ai do t ishte fshir nga harta, nga faqja e toks!
    Dhe kshtu, n kt psalm 22, Izraeli krahasohet me nj njeri t dnuar q pr pak sa nuk vdiq n kryq (t mos harrojm se kryqi ishte nj tortur shum e zakonshme n kohn e kthimit nga Mrgimi). sht arsyeja pse marrim shembullin e nj kryqzimi): i dnuari psoi fyerje, poshtrime, gozhd, braktisje n duart e xhelatve... dhe pastaj, pr mrekulli, shptoi, nuk ka vdekur. Prkthe: Izraeli sht kthyer nga mrgimi. Dhe, tani e tutje, ai e l veten t shkoj n gzimin e tij dhe ua thot t gjithve, e brtet edhe m fort se sa e brtiti hallin. Prandaj historia e kryqzimit nuk sht n qendr t psalmit, ajo sht aty pr t nxjerr n pah falnderimin e atij (Izraelit) q sapo i ka shptuar tmerrit.
    Nga mesi i ankthit t tyre, Izraeli nuk pushoi kurr s thirruri pr ndihm dhe ata nuk dyshuan pr asnj moment se Perndia po i dgjonte. Thirrja e tij e madhe q ne e njohim mir:
    “Perndia im, Perndia im, pse m ke braktisur?”
    sht me t vrtet nj klithm shqetsimi prball heshtjes s Zotit, por nuk sht as nj klithm dshprimi dhe aq m pak nj klithm dyshimi. Krejt e kundrta! sht lutja e dikujt q vuan, q guxon t thrras vuajtjen e tij. Rastsisht, ne jemi t ndriuar pr lutjen ton kur jemi n vuajtje t fardo lloji: ne kemi t drejt t brtasim, Bibla na fton ta bjm kt.
    Prandaj, ky psalm sht n fakt knga e kthimit nga mrgimi: Izraeli falnderon pas kthimit n Jeruzalem. Ai kujton dhimbjen e kaluar, ankthin, heshtjen e dukshme t Zotit; ndihej i braktisur n duart e armiqve t tij... Por vazhdoi t lutej. Izraeli vazhdoi t kujtonte Beslidhjen dhe t gjitha bekimet e Perndis.


    PSALMI 22 SI ISH-VOTO.


    N thelb, ky psalm sht ekuivalenti i ish-votos ton: n mes t nj rreziku t madh, ne lutmi dhe shprehim nj dshir lidhur m nj premtim; si "nse mbijetoj, do t'i ofroj nj ex-voto filan shenjtorit"; (fjala "ex-voto" do t thot pikrisht "t ndjeksh nj dshir"); sapo t potsohet dshira, njeriu e mban premtimin. Ndonjher sht n formn e nj pikture q kujton dramn dhe lutjen e njerzve t dashur.
    Psalmi yn 22 duket pikrisht kshtu: ai prshkruan mir tmerrin e mrgimit, ankthin e popullit t Izraelit dhe t Jeruzalemit t rrethuar nga Nabukodonosori, ndjenjn e pafuqis prball sprovs; dhe ktu prova sht urrejtja e njerzve; ai thot lutjen e lutjes:
    “O Zoti im, Zoti im, pse m ke braktisur?”
    e cila mund t prkthehet: Pse, m ke braktisur n duart e armiqve t mi t urryesve? Dhe Zoti e di q populli i Izraelit sht prballur shum her me urrejtjen e njerzve.
    Por ky psalm thot edhe m shum, ashtu si ish-votat tona, falnderimin e atij q pranon se shptimin ia ka borxh vetm Perndis:
    “Ti m prgjigjesh!
    Dhe un e shpall emrin tnd
    prpara vllezrve t mi...
    T lavdroj n kuvend t plot.
    Ju q keni frik prej tij, lvdojeni Zotin!”
    Dhe vargjet e fundit t psalmit jan vetm nj britm mirnjohjeje; pr fat t keq, nuk do t'i kndojm gjat meshs kt t diel t Palmave... (ndoshta sepse supozohet t'i njohim prmendsh?):
    “T varfrit do t han, do t ngopen;
    do t lvdojn Zotin q e krkojn.
    Pr ju gjithmon jet dhe gzim!
    Toka do t kujtohet dhe do t kthehet tek Zoti,
    do familje kombit.


Faqja 15 prej 15 FillimFillim ... 5131415

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •