Close
Faqja 14 prej 14 FillimFillim ... 4121314
Duke shfaqur rezultatin 261 deri 265 prej 265
  1. #261
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,081
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 Ord. VITI A

    M 29 – 1 – 2023


    UNGJILLI: Mt. 5, 1-12a.


    1 Jezusi, kur pa turmn, u ngjit n mal. Kur u ul, iu afruan nxnsit e tij.
    2Ather mori fjaln dhe i msoi duke thn:
    3 “Lum skamnort n shpirt
    sepse e tyre sht Mbretria e qiejve!
    4 Lum ata q qajn
    sepse do t ngushllohen!
    5 Lum ata q jan t but
    sepse do ta trashgojn tokn!
    6 Lum ata q kan uri e etje pr drejtsi
    sepse do t ngihen!
    7 Lum t mshirshmit
    sepse do t gjejn mshir!
    8 Lum ata q jan t pastr n zemr
    sepse do ta shohin Hyjin.
    9 Lum pajtuesit
    sepse do t quhen bijt e Hyjit.
    10 Lum ata q salvohen pse kryejn ka Hyji krkon
    sepse e tyre sht Mbretria e qiejve.
    11 T lumt ju kur t’ju shajn e t’ju salvojn dhe kur, pr shkakun tim, t’i thon t gjitha t zezat kundr jush, por n rren! 12 Gzohuni e galdoni, sepse i jet shprblimi juaj n qiell! Jo po, kshtu i salvuan edhe profett para jush!”

    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    DISA VRETJE PARAPRAKE
    .


    S pari, le t kujtojm se Jezusi kaloi nj pjes t madhe t kohs s tij duke ngushlluar, shruar dhe inkurajuar burrat dhe grat q takoi. N Ungjillin e s diels s kaluar, pr shembull, Mateu shkroi: “Jezusi po shpallte Lajmin e Mir t Mbretris, duke shruar do smundje dhe do dobsi midis njerzve”. Nse Jezusi i kushtoi koh shrimit t bashkkohsve t tij, kjo do t thot se t gjitha vuajtjet dhe n veanti smundjet dhe dobsit duhet t luftohen. Prandaj, sigurisht q nuk duhet lexuar "Lum ata q qajn, ata do t ngushllohen" sikur t ishte nj rast pr t qar! Ata q sot qajn me dhimbje apo pikllim nuk mund ta konsiderojn kt nj lumturi! Lott n fjal jan ndoshta ato t pendimit. Benedikti XVI jep si shembull ato t Shn Pjetrit, pas mohimit t tij.
    Dikush mund t mendoj edhe pr lot t tjer: Jezusi ndoshta po aludon ktu pr nj vegim t Ezekielit: n ditn e fundit, Zoti do t drgoj lajmtarin e tij "pr t ln nj shenj n ballin e njerzve q rnkojn dhe ankohen pr t gjitha neverit dhe pr shkak t gjitha turpsive q po bhen n Jerusalem (Ezk. 9,4).
    Vrejtja e dyt: ky fjalim i Jezusit u drejtohej hebrenjve: gjithka q ai u tha atyre ktu, ata tashm e dinin: ishte msimi, predikimi i zakonshm i profetve; prandaj e kuptonin pa vshtirsi. Pr ne, pra, nse duam t kuptojm, duhet t shkojm dhe t rilexojm Beslidhjen e Vjetr.
    Predikimi kryesor i profetve ishte ajo q na thot profeti Sofonia n leximin e par t ksaj t diele: “Krkoni Zotin, t gjith ju t thjesht t vendit”. Dhe psalmi i s diels s kaluar kndoi: "I krkova Zotit nj gj, e vetmja gj q krkoj sht t banoj n shtpin e Zotit gjith ditt e jets sime".
    Kta q e kndojn psalmin, jan "t varfrit n zemr" pr t cilt flet Lumturia e par; ata mund t kndojn me gjith zemr psalmin pr kt t diel: "Lum ai q ka pr ndihm Perndin e Jakobit dhe shpresn n Zotin, Perndin e tij" (Ps. 146, 5); t varfrit n Zemr jan ata q kndojn si ne n meshn: “Kyrie eleison”, Zot ki mshir; dhe ata q jan si tagrambledhsi i shmblltyrs: ju kujtohet kjo histori e fariseut dhe tagrambledhsit q shkuan n tempull n t njjtn koh pr t'u lutur. Fariseu, ndonse jashtzakonisht i virtytshm, nuk mund ta mirpriste m shptimin e Perndis, sepse zemra e tij ishte plot me veten dhe lutja e tij n fund t fundit ishte pr t soditur veten; tagrambledhsi, prkundrazi, e dinte se ishte mkatar, por ai iu drejtua Zotit dhe priste shptimin e vet prej tij, ai ishte i lumtur.

    LUMTURIT JAN NJ LAJM I MIR.


    T gjith ata q i ngjajn tagrambledhsit t shmblltyrs jan t sigurt se krkimi i tyre do t marr prgjigje, sepse Zoti nuk i fsheh atij at q ai krkon:
    "Ai q krkon gjen, atij q troket do t'i hapet", do t thot Jezusi pak m von, n t njjtn bised n mal. Ata q e krkojn Zotin me gjith zemr, jan ata q profett i quajn edhe "t pastr" n kuptimin e nj zemre t panjollosur, e cila krkon vetm Zotin.
    Pra, me t vrtet, kto Lumturi jan nj lajm i mir; Mateu tha: "Ai shpalli lajmin e mir t Mbretris". Lajmi i mir sht se shikimi i Zotit nuk sht ai i njerzve (ky sht prsri nj predikim i zakonshm t profetve). Njerzit e krkojn lumturin n pasurin, fuqin, njohurin. Ata q krkojn Zotin e din se nuk sht atje ku shikojn. Ai ua zbulon veten t butve, atyre q jan t mshirshmit, t pajtuesit. "Un po ju drgoj si qengja midis ujqrve", u tha Jezusi dishepujve t tij.
    Prandaj mendoj se nj nga mnyrat e leximit t ktyre Lumturive do t ishte t'i konsideronim si shtigjet e shumfishta drejt Mbretris: kjo sht arsyeja pse do fjali fillon me fjaln "lum": kjo fjal, shum e shpesht n Beslidhjen e Vjetr, tingllon gjithmon si nj kompliment, komplimenti m i bukur q mund t ndrrojm, n fund t fundit. Andr Chouraqui e prktheu "N ecje": e kjo duhet t kuptohet kshtu: "Ju jeni n nj fillim t mbar. Mbretria mund t'ju afrohet. Pra jini gati: n ecje”.
    Secili prej nesh mirpret Mbretrin dhe kontribuon n ndrtimin e saj me mjetet e tij t vogla; Jezusi shikon turmn, ai vendos shikimin e Perndis mbi t gjith kta njerz. Ja, ai u tha dishepujve t tij: ktu jan t varfrit...ata q jan zemrbutt... ata q vuajn... t uriturit dhe t eturit pr drejtsi... t dhembshurit... t pastr n zemr... mjeshtrit e paqes.. e t prndjekurit. T gjitha situatat jan t vshtira sepse korrespondojn me iden q bota ka pr lumturin. Por pr ata q i jetojn ato, thot Jezusi, jan nj lajm i mir q duhet t mirpresim pr t mirn ton dhe nj projekt q Jezusi na jep q t bashkpunojm me t pr t ndrtuar Mbretrin e re. Horizonti i ekzistencs njerzore sht ardhja e Mbretris s Perndis: t gjitha rrugt tona t prulsis na ojn drejt saj. Pali na ofron saktsisht t njjtin meditim n leximin e dyt t ksaj t diele: “Kushdo q dshiron t jet krenar, le ta vendos krenarin e tij n Zotin (1 Ko.1,31).

    N kt mnyr, Jezusi na mson t'i hedhim nj vshtrim tjetr t tjerve dhe vetvetes. Ai na bn t shikojm do gj me syt e vet Zotit dhe na mson t mrekullohemi: na tregon pr pranin e Mbretris atje ku nuk e prisnim: varfria e zemrs, butsia, lott, uria dhe etja pr drejtsi, persekutimi. ... Ky zbulim njerzor paradoksal duhet t na oj drejt nj akti t pamas falnderimi: dobsia jon bhet lnda e par e Mbretris s Perndis.
    Ky sht imitimi i Jezu Krishtit”: ai sht i varfri par excellence, zemrbut dhe i prulur; N thelb, nse shikojm nga afr, ky ungjill vizaton nj portret, at t vet Jezusit: ne e kemi par at t but dhe t mshirshm, t dhembshur ndaj mjerimit dhe duke falur xhelatt e tij; duke qar pr vuajtjet e njerzve dhe t miqve t vet, pr ngurtsin e zemrs s t tjerve; t uritur dhe t etur pr drejtsi dhe duke pranuar prndjekjen; dhe mbi t gjitha, n t gjitha rrethanat, i varfr n zemr, domethn duke pritur gjithka nga Ati i tij dhe duke e falnderuar at q "ua zbuloi kto gjra t prulurve dhe t vegjlve".

  2. #262
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,081
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A.: E DIELA E 4 Ord. VITI A.

    PRGATITA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 Ord, VITI A

    M 29 1- 2023.


    Dshiron t jesh i lumtur pr disa or? Dehu nga vera. Dshiron t jesh i lumtur pr disa vite? Merri knaqsit q t ofron jeta. Edhe Qohelet e sugjeron:
    Shko, e haje me hare bukn tnde,
    pije me gezim vern tnde
    sepse Hyjit tashm i ka plqyer veprat e tua.
    N do koh petkat e tua le t jen t bardha
    Dhe koks sate mos ja mungon vajrat ermir.
    Gzohu n jet me gruan q do
    n t gjitha ditt e jets sate t paqndrueshme (Ksh. 9,7-9).

    Por si t jesh gjithmon i lumtur?
    Lumturia nuk identifikohet me knaqsin, e cila, ndonse e dshiruar dhe e bekuar nga Zoti, sht kalimtare: kalimtare dhe shpesh t on n trishtim dhe zhgnjim:
    " Edhe n t qeshur zemra mund t sprovoj dhimbje,
    pas gzimit vjen hidhrimi" (Fu. 14,13).

    Bibla dshmon nj paradoks: lumturia e vrtet dhe e qndrueshme lind nga angazhimi, heqja dor, vetmohimi, sakrifica dhe shoqrohet me dhimbje.
    "Gzohem pr vuajtjet q duroj pr ju" - u deklaron Pali Filipianve (Fil. 1,24). T krishterve t persekutuar, Jakobi u rekomandon: " moni pr gzim t vrtet, vllezrit e mi, kur tiu ndodh t sprovoni do lloj vshtirsie" (Jak. 1,2) dhe Pjetri: "At e doni edhe pse nuk e pat, n At besoni edhe pse ende nuk e shihni; dhe galdoni me gzim t patregueshm dhe t lavdishm, q ia arritt qllimit t fes suaj: shlbimit t shpirtit.
    Gzoni me gzim t paprshkrueshm dhe t lavdishm" (1 Pt. 1,8-9).


    Cili sht sekreti i ktij gzimi?
    Jezusi e zbulon: "M i lum sht ai q jep se ai q merr (Vep. 20,35). Lum nuk sht ai q me egoizm grumbullon dhe ruan gjithka pr vete, por ai q, duke ndar, bhet i varfr pr t ndihmuar ata q kan nevoj.
    Nj propozim befasues. Pranimi i tij sht nj rrezik, por sht Jezusi ai q e garanton at.


    PR T INTERIORIZUAR MESAZHIN, DO TA PRSRITIM:

    I LUM SHT AI Q NUK MBAN ASGJ PR VETE DHE BHET I VARFR PR DASHURI.


    LEXIMI I PAR: SOF 2,3; 3,12-13.

    2,3 Krkojeni Zotin,
    t gjith ju, t prvuajturit e toks,
    ju q i kryeni urdhrimet e tij!
    Krkoni drejtsin, krkoni butsin,
    q disi t mund t fshiheni
    Ditn e zemrimit t Zotit!
    3,12 Do t bj n mjedisin tnd t qndroj
    populli i prvuajtur e i varfr!
    N emr t Zotit do t krkoj strehim
    Teprica e Izraelit.
    3,13 Paudhsi nuk do t bjn m,
    rrena m nuk do t thon,
    n goj t tyre sdo t gjendet m
    gjuh gnjyese!
    Por do t kullosin e do t mrizojn
    pa pasur kush ti shqetsoj!


    Ishte nj koh kur Perndia dukej se ishte nj aleat i t pasurve: mirqenia, pasuria, bollku i t mirave, pasardhsit e shumt konsideroheshin si shenja t bekimit t tij (Dt 28:1-14). Duke lexuar Beslidhjen e Vjetr, njeriu kupton se ideali i izraelitve sht pasuria, jo varfria.
    Megjithat, pak nga pak, mentaliteti ndryshon n Izrael. Sidomos pas predikimit t profetve, fillohet t kuptohet se pasuria, m shum se nj bekim nga Zoti, sht shpesh rezultat i mashtrimit, i abuzimit, i shfrytzimit t puntorve, i ngacmimeve, i mashtrimeve t zgjuara, i padrejtsive. T varfrit nuk konsiderohen m t mallkuar pr shkak t pandershmris s tyre, por viktima n mshirn e t fuqishmve. Pr t varfrit - Mikea qan i indinjuar
    " 2 Por ju e urreni t mirn dhe e doni t keqen! Ju njerzve ua rrjepni me dhun lkurn e prej eshtrave ua shpulponi mishin!
    3 Ia han mishin popullit tim, lkurn ia rrjepin, eshtrat ia coptojn, si pritet mishi q piqet n tav, porsi mishi q zihet n vegsh! (Mk. 3,2-3).
    Sofonia jeton disa vjet para shkatrrimit t Jeruzalemit, pra, n nj periudh kaosi shoqror dhe politik. Pavarsisht se sht me origjin borgjeze, ai grindet kundr personaliteteve t larta t oborrit, kundr tregtarve, kundr t pabesve (So. 1,8-12) dhe kundr t gjith atyre q bjn padrejtsi. Ai krcnon dnimin e afrt t Zotit dhe, si mundsia e fundit t shptimit, tregon "kthimin e menjhershm te Zoti":
    8 Do t ndodh Ditn e flijimit t Zotit: Do ti ndshkoj princat, bijt e mbretrve e t gjith ata q vishen me petka t huajsh,
    9 do ti ndshkoj t gjith ata q me krenari e kaprcejn pragun, q e mbushin shtpin e zotris s vet me fajsi e me dredhi. Kundr tregtarve t Jerusalemit
    10 Po at dit ‑ sht fjala e Zotit ‑ do t shprthej klithma nga Dera e Peshkut edhe britma nga Qyteti i Ri e nga Kodrat nj poter e madhe!
    11 Ulritni, banort e Shters, se sharroi mbar populli i Kanaanit, mbaruan me argjend t ngarkuarit! Kundr atyre q nuk besojn
    12 Po at dit me kandil do ta krkoj Jerusalemin e do ti ndshkoj njerzit q shtrihen mbi draun e vet e u thot mendja: Zotyn nuk sht n gjendje t bj mir as t bj keq!
    13 Pasuria do tu rrmbehet, shtpit e tyre do t rrnohen. Ata shtpi do t ndrtojn, porse n to nuk do t banojn, ata vreshta do t mbltojn, porse vern sdo tua pin! (So. 1,8-13).
    N leximin e sotm, profeti sqaron, me nj ftes, se far nnkupton "kthimi te Zoti":
    "Krkoni Zotin, si gjith t prulurit e vendit, krkoni drejtsin, krkoni prulsin" (v. 3).
    T konvertohesh do t thot t bhesh si t prulurit, si t varfrit.
    sht hera e par q fjala varfr prdoret n Bibl me nj konotacion t ri: nuk tregon m vetm nj gjendje sociale dhe ekonomike, por nj qndrim t brendshm fetar. Pr Sofonin, i varfr sht ai q, duke mos pasur asnj siguri, ia beson veten trsisht Perndis dhe i nnshtrohet vullnetit t tij.
    N ditn e dnimit - siguron profeti - Zoti do t lr t mbijetoj n tok "nj popull t prulur (t varfr) pa burime, nj mbetje t Izraelit, q do t krkoj strehim n emr t Zotit" (v. 12-13). .
    Pas Sofonis, ky kuptim i ri i termit "i varfr" pati shum sukses. Prshpirtria e "varfris" pati nj zhvillim gjithnj m t madh dhe ishte n origjinn e nj numri t madh psalmesh n t cilat fjala "i varfr" prdorej si sinonim pr t devotshmin, t drejtn, q i friksohej Zotit. N kontekstin e ksaj lvizjeje shpirtrore, duhet t vendoset mesazhi i Jezusit.


    LEXIMI I DYT: 1 COR 1,26-31.

    26 Jo, po, vllezr, pleqroni kush jeni ju q e mort thirrjen e Hyjit? Ska ndr ju shum t dijshm pr sy t njerzve, as shum t fuqishm, as shum bujar!
    27 Por, Hyji zgjodhi t marrt n sy t bots pr ti turpruar t menurit dhe t dobtit n sy t bots i zgjodhi Hyji, pr ti turpruar t fortt;
    28 dhe jo bujart e bots e t prbuzurit i zgjodhi Hyji, mu edhe ata q nuk jan, q ti asgjsoj ata q jan,
    29 n mnyr q asnj njeri t mos mburret para Hyjit.
    30 Po, Ai bri q ju t jeni n Krishtin Jezus, i cili u b pr ne dije q vjen prej Hyjit, drejtsi, shenjtrim dhe shprblim,
    31 si thot Shkrimi i shenjt: Kush mburret, le t mburret n Zotin.


    T dieln e kaluar prmendm problemet e komunitetit t Korintit: mosmarrveshja, prarja, zilia, xhelozia. Si mundet q nj kish, fillimisht kaq e zjarrt, t bjer kaq posht?
    Pali prgjigjet: kjo ndodhi sepse fryma shkatrruese e konkurrencs deprtoi mes t krishterve; t gjith prpiqen t dominojn t tjert, t jen superior, t jen t pasur.
    Si i gjykon Zoti ata q sillen n kt mnyr?
    Leximi ekspozon shijet e tij: ai nuk zgjedh t pasurit, por t varfrit, t margjinalizuarit, ata q konsiderohen t pavler. Pr t'u bindur pr kt - thot Pali - mjafton t kemi parasysh gjendjen e bashksis s Korinthit: nuk ka fisnik, ka pak njerz t pasur, aristokrat, erudit t pajisur me kultur t madhe; pothuajse t gjith jan t varfr, ndonjher krejtsisht t mjer. sht shenj e preferencave t Zotit q zgjedh t vegjlit, preferon ata q jan t parndsishm n syt e bots, pr t'i pasuruar me dhuratat e tij.



    UNGJILLI: Mt 5,1-12.

    1 Jezusi, kur pa turmn, u ngjit n mal. Kur u ul, iu afruan nxnsit e tij. 2 Ather mori fjaln dhe i msoi duke thn:
    3 Lum skamnort n shpirt
    sepse e tyre sht Mbretria e qiejve!
    4 Lum ata q qajn
    sepse do t ngushllohen!
    5 Lum ata q jan t but
    sepse do ta trashgojn tokn!
    6 Lum ata q kan uri e etje pr drejtsi
    sepse do t ngihen!
    7 Lum t mshirshmit
    sepse do t gjejn mshir!
    8 Lum ata q jan t pastr n zemr
    sepse do ta shohin Hyjin.
    9 Lum pajtuesit
    sepse do t quhen bijt e Hyjit.
    10 Lum ata q salvohen pse kryejn ka Hyji krkon
    sepse e tyre sht Mbretria e qiejve.
    11 T lumt ju kur tju shajn e tju salvojn dhe kur, pr shkakun tim, ti thon t gjitha t zezat kundr jush, por n rren! 12 Gzohuni e galdoni, sepse i madh do t jet shprblimi juaj n qiell! Jo po, kshtu i salvuan edhe profett para jush!


    LECTIO DIVINA- MEDITIM-LUTJE

    Njeriu gjithmon ka ndjer nj nevoj t thell pr t takuar Zotin, pr ti drejtuar atij pyetje, pr t njohur mendimet e tij, pr t zbuluar planet e tij. Por ku mund ta gjejm? Ku mund t lr nj takim me t? N koht e lashta mendohej se vendet ideale ishin majat e maleve, ato, mbi t gjitha, t cilat tradita i tregonte si vende t shenjta. Izraeli gjithashtu ndante kt koncept fetar. Abrahami, Moisiu dhe Elia patn prvojat e tyre m t forta shpirtrore "n mal".
    Mateu e vendos fjalimin e par t Jezusit n nj mal. Prkushtimi i krishter e ka identifikuar at me kodrn me pamje nga Kafarnaumi. Murgeshat q kujdesen pr t e kan shndrruar at n nj oaz paqeje, meditimi, reflektimi dhe lutjeje. Duke ecur nn pemt madhshtore, ne, t prshndetur nga shushurima e gjetheve t lvizur nga flladi q zbret nga majat e mbuluara me bor t Libanit, duke soditur nga lart liqenin q u kaprcye kaq shum her nga barka e Jezusit dhe t dishepujve, ndihemi pothuajse natyrshm t prirur pr t ngritur shikimin drejt qiellit dhe mendimin drejt Zotit.
    Sado sugjestive t jet kjo prvoj, mali, pr t cilin flet Mateu, nuk duhet kuptuar n kuptimin gjeografik, por n kuptimin e tij teologjik. M shum se nj vend i vrtet, "mal" sht do vend ose moment n t cilin njeriu hapet ndaj fjals s Zotit.
    Mund ta prfytyrojm skenn: Jezusi largohet nga fusha. Sikur ka dal nga toka ku lvizin njerz "normal", ata q e rregullojn veten sipas "urtsis", dinakris s ksaj bote, asaj "dredhis" malinje q t on n arsyetime t tilla: "Shndeti sht gjithka", "Ajo q ka rndsi sht suksesi", "lum jan ata q kan nj llogari t madhe bankare", "lum jan ata q mund t udhtojn, t argtohen, q nuk i privojn vetes asnj knaqsi", "M intereson vetm seksi" , Q t sakrifikoj veten, q t bj sakrifica pr t tjert? N asnj mnyr!"
    A do t jet ai nj njeri i suksesshm ai q ndan propozime t tilla pr jetn? far mendon Zoti?
    Pr t mos rrezikuar t humbasim ekzistencn ton, sht e nevojshme t dim gjykimin e tij. Sot ne e shoqrojm Jezusin n mal pr t dgjuar propozimet e tij pr lumturi, sukses dhe gzim. Kto do t jen propozime shqetsuese, madje t pakuptimta pr ata, mendjet e t cilve jan t hutuar nga propozimet e sugjeruara nga "menuria" e njerzve. Le t'i dgjojm dhe t prpiqemi t'i kuptojm.

    B]
    LUM SKAMNORT N SHPIRT.


    sht e vshtir t thuhet se n sa mnyra sht interpretuar kjo lumturi. Dikush e ka banalizuar duke argumentuar se i referohet t mjerve, lypsarve. Ata do t ishin njerzit ideal me t cilt Zoti sht i knaqur dhe pr kt arsye duhet t lihen n gjendjen e tyre, n t vrtet, duhet t sigurohet q t gjith t bhen si ata. Ky sht dukshm nj interpretim absurd, devijues, n kundrshtim me pjesn tjetr t ungjillit. Komuniteti ideal i krishter nuk sht ai n t cilin t gjith jan t varfr, por ai ku "nuk ka m t varfr" (Vap. 4,34).
    T tjer mendojn se "t varfr n shpirt" jan ata q, duke ruajtur zotrimin e t mirave t tyre materiale, arrijn t mos e lidhin zemrn me to.
    T tjer ende besojn se t varfrit jan t bekuar sepse s shpejti do t pushojn s qeni. Ka t paktn nj duzin hipotezash serioze, t mbshtetura nga autor t shklqyer.
    Ne e dim mir se far do t thot t jesh i varfr: do t thot t mos kesh asgj.
    Por far do t thot n shpirt?
    Pr sa i prket pasuris, Jezusi nuk mbajti kurr nj qndrim prmues. Edhe "pasuria e pandershme" pr t u b e mir kur u shprnda t varfrve (Lk. 16,19), megjithat, megjithse ai kurr nuk e dnoi at, ai e konsideroi at nj penges t rrezikshme, t pakaprcyeshme pr shum njerz q t hyjn n mbretrin e qiejve (Mt. 19,23) dhe nga ata q donin ta ndiqnin, ai krkoi heqjen dor nga t gjitha pasurit: "Kshtu, pra, secili prej jush q nuk i bie mohit tr pasuris s vet, nuk mund t jet nxnsi im (Lk. 14,33).
    sht n kontekstin e ksaj krkese t domosdoshme t shkputjes totale dhe ndarjes me t varfrit t gjithkaje q posedon njeriu, q duhet lexuar lumturia jon.
    Jezusi nuk e lartson varfrin si t till. Duke shtuar fjaln n shpirt, ai sqaron se jo t gjith t varfrit jan t bekuar. T till duhet t konsiderohen vetm ata q me zgjedhje t lir zhvishen prej gjithkaje. T varfr n shpirt jan ata q vendosin t mos posedojn asgj pr vete dhe t vn gjithka q kan n dispozicion t t tjerve. I varfr sipas Ungjillit nuk sht ai q nuk zotron asgj, por ai q nuk mban asgj pr vete.
    Disa shembuj mund t na ndihmojn t kuptojm. Pronari i nj firme t madhe mund t jet i pasur ose i varfr. Ai sht i pasur nse fitimet q nxjerr nga biznesi i tij, i prdor pr t knaqur tekat e veta ose t antarve t familjes; sht i varfr (pavarsisht se ka kapitale t mdha) nse jeton n mnyr dinjitoze, por nuk harxhon asgj pr t teprt, nse e menaxhon pasurin duke u kujdesur pr nevojat e m t dobtve, nse i investon parat e tij pr t krijuar vende t tjera pune
    Kushdo q ka arritur nj pozit prestigjioze shoqrore sht i pasur nse bhet mendjemadh, poshtron ata q kan m pak fat, mendon vetm pr veten e tij; nse, nga ana tjetr, i v aftsit dhe talentet e tij n shrbim t t tjerve, nse vihet n dispozicion t kujtdo q ka nevoj pr ndihmn e tij, ai sht i varfr n shpirt.
    Edhe ata q jan t mjer mund t mos jen t varfr n shpirt. Nuk sht kshtu nse mallkon veten dhe t tjert, nse prpiqet t prmirsoj gjendjen e tij me dhun dhe mashtrim, nse mendon se mund t lirohet duke mos u interesuar pr t tjert, nse ndrron t bhet vet i pasur ose t zvendsoj t pasurit.
    Varfria vullnetare, heqja dor nga prdorimi egoist i t gjitha t mirave q posedon (inteligjenca, karakteri i mir, njohurit, diploma, pozicioni shoqror, parat, koha e lir) nuk sht dika fakultative, nuk sht kshill e rezervuar pr disa q duan t jen heroik ose m t prsosur se t tjert. sht ajo q e dallon t krishterin.
    Vini re se premtimi q shoqron kt lumturi nuk i referohet nj t ardhmeje t largt, nuk siguron hyrjen n parajs pas vdekjes, por shpall nj gzim t menjhershm: e tyre sht mbretria e qiejve. Q nga momenti kur dikush zgjedh t jet dhe t mbetet i varfr, hyn n "mbretrin e qiejve", n botn e re t inauguruar nga Krishti.
    Kjo lumturi nuk sht nj mesazh dorheqjeje, por shprese: askush nuk do t jet m nevojtar kur t gjith do t bhen "t varfr n shpirt", kur dhuratat q kan marr nga Zoti t'i vn n shrbim t vllezrve dhe motrave t tyre, si bn Zoti, i cili, ndrsa zotron gjithka, sht pafundsisht i varfr: nuk mban asgj pr vete, sht nj dhurat totale, sht dashuri pa kufi.

    LUM ATA Q VUAJN[/

    Vuajtja nuk sht e mir. Zoti nuk ndjen knaqsi kur njerzit jan n dhimbje, nuk sht ai q drgon fatkeqsi dhe mundime. Ai nuk dshiron q jerzit t vuajn.
    Kur Jezusi shpall t lumtur t piklluarit, ai prdor nj term t njohur mir pr ata q e njohin Bibln. Libri i Isaias flet pr "t prvuajturit": jan ata q nuk kan shtpi ku t banojn, q nuk kan ar pr t punuar, sepse trashgimia e etrve t tyre sht uzurpuar nga t huajt, t cilt duhet t vihen n shrbim t pronarve tokash t paskrupullt, t cilt duhet t vuajn padrejtsi, abuzim, prvetsim, poshtrim: (Is. 61,7).
    Ktyre njerzve me zemr t thyer, q ulen n hi dhe q veshin rroba zie (Is. 61,3), profeti u drejton nj mesazh shprese. Zoti sht gati t ndrhyj - siguron ai - dhe do ta kthej situatn, do t heq shkaqet e zis:
    "1 Shpirti i Zotit Hyj sht mbi mua,
    sepse Zoti m shuguroi,
    m drgoi tu sjell t prvuajturve lajme t gzueshme,
    ti shroj ata q kan zemrn e plasur,
    tu shpall skllevrve lirin,
    t burgosurve, lirimin;
    2 t shpall vitin e hirit t Zotit
    dhe ditn e hakmarrjes s Hyjit ton,
    ti ngushlloj t gjith ata q qajn,
    3 tua v t mjerve t Sionit
    e tua jap kezn n vend t hirit,
    vajin e gzimit n vend t zis,
    kngn e lavdit n vend t zemrs s trishtuar.
    Do t quhen Lisat e drejtsis,
    mbltes e Zotit pr t dftuar lavdin(Is. 61,1-3).

    N sinagogn e Nazaretit, Jezusi e zbaton kt profeci pr veten e tij (Lk. 4,21). Ai erdhi pr t prmbushur premtimet e Zotit: t prvuajturit, ata q ndjejn dhimbje t thell prball nj shoqrie ende t mbizotruar nga padrejtsia, ata q jan t paknaqur dhe presin shptimin nga Zoti, do t ngushllohen. Ardhja e Mbretris ka filluar t eliminoj t gjitha situatat q shkaktojn dhimbje dhe lot.

    LUM ATA Q JAN T BUT.

    Mbiemri "i but" kujton iden e personit t dorhequr, q nuk reagon ndaj provokimeve, i cili n mnyr pasive pranon padrejtsit pa u ankuar. A sht ky njeri q e shmang do konflikt (por ndoshta edhe zbulon nj personalitet mjaft t dobt) q shpallet i lumtur nga Jezusi?
    Termi "i but" i prdorur nga Jezusi, sht marr nga Besliddhja e Vjetr dhe, m sakt, nga Psalmi 37. N kt tekst ata q u jan hequr t drejtat, lirin, pasurin quhen "t but". Ata jan t varfr sepse t fuqishmit u kan marr arat, shtpit, kursimet e tyre t pakta dhe ndoshta edhe djemt dhe vajzat e tyre. Ata prballojn padrejtsin pa mundur as t protestojn. Ata nuk dorzohen, por refuzojn t prdorin dhunn pr t rivendosur drejtsin. Ata nuk e ln veten t udhhiqen nga zemrimi, nuk ushqejn ndjenjat e urrejtjes dhe hakmarrjes. Ata besojn te Perndia dhe presin ardhjen e mbretris s tij.
    Jezusi e paraqiti veten si "i but" (Mt 11:29; 21:5), jo n kuptimin "i dobt, i ndrojtur, mendjempreht". Ai jetoi konflikte dramatike, por i prballoi ato me disponimin e zemrs q karakterizon t butt: refuzoi prdorimin e dhuns, ishte i durueshm, tolerant, u b shrbtor i t gjithve.
    Lum ata q, prball padrejtsive, prvetsojn t njjtat qndrime t tij. Ata do t marrin nga Zoti zotrimin e nj toke t re, t nj gjendjeje t re. Marrdhniet paqsore njerzore do t lulzojn n ta dhe pr kt arsye do t jet fundi i abuzimeve dhe t dhuns q karakterizojn botn ende n mshirn e "lumturive" t "rrafshit".
    Ne t gjith njohim situata t ngjashme me ato t prshkruara n Psalmin 37. Ne e dim se ka shtypje dhe abuzime n bot q duhet t'u jepen fund. Ne duam t'u lm trashgim fmijve tan nj "tok" t re, m t mir se ajo ku jetojm. Pr fat t keq, ankthi pr drejtsi ndonjher on n kultivimin e mendimeve dhe ndjenjave dhe n kryerjen e veprimeve q nuk jan ato t "butve". Jezusi u kujton dishepujve t tij se trashgimia e "toks" u premtohet zemrbutve, jo atyre t dhunshm.


    LUM JAN ATA Q KAN URI DHE ETJE PR DREJTSI.


    Uria dhe etja jan nevojat m urgjente q prjeton njeriu. sht me kt ankth t paprmbajtshm q dishepujt e Krishtit duhet t krkojn "drejtsin".
    Por far lloj drejtsie sht ajo? sht ajo q administrohet n gjykatat tona? Lum ata q gzohen kur kriminelit i jepet dnimi i merituar?
    Kjo nuk sht drejtsia pr t ciln njeriu duhet t ket uri dhe etje. Kjo shpesh nuk sht gj tjetr vese hakmarrje, hakmarrje, hakmarrje, mizori, sadizm, sepse njeriu knaqet duke par q ata q kan br keq, vuajn. Jezusi po flet pr nj drejtsi tjetr, at t Perndis.
    Zoti sht i drejt, jo sepse paguan sipas meritave, por sepse me dashurin e tij i bn t drejt ata q jan t ligj. Ai sht i drejt, sepse "vullneti i tij sht q t shlbohen t gjith njerzit dhe ta arrijn njohjen e s vrtets" (1 Tim. 2,4).
    Pr ne drejtsia u b do t thot: fajtori sht dnuar. Pr Perndin, "drejtsia bhet" kur nj i lig bhet i drejt. Drejtsia e tij sht gjithmon dhe vetm shptimi, sht shrimi i atyre q e kan dmtuar veten duke br mkat.
    Kushdo q ndjen kt uri dhe etje pr shptimin e vllait t tij do t ngopet. Ai do t ndaj vet gzimin e Perndis "q nuk do q askush t humbas" (Gjn 6:39), " Vall, a thua i knaqem vdekjes s mkatarit ‑ sht fjala e Zotit Hyj ‑ e jo q t kthehet nga sjellja e vet e t jetoj?" (Ez. 18,23).

    LUM ATA Q JAN T MSHIRSHMIT.

    Kjo lumturi duket se prshtatet n kundrshtimin mes madhshtis dhe dshirs pr t ndshkuar fajtort. Duket si nj ftes pr t br gjithmon t mbizotroj dhembshuria dhe falja.
    Ky sht sigurisht nj nga aspektet e "mshirs" dhe prputhet mir me rekomandimin e Jezusit:
    "36 Bhuni edhe ju t mshirshm sikurse (edhe) Ati juaj sht i mshirshm.
    37 Mos gjykoni dhe nuk do t gjykoheni! Mos dnoni e nuk do t dnoheni! Falni e do t gjeni falje (Lk 6:36-37). Por ajo nuk e shter pasurin e ktij termi biblik.
    N Bibl, "mshira", m shum se nj ndjenj keqardhjeje, sht nj veprim n favor t atyre q kan nevoj pr ndihm. Shembulli m i qart sht ai i samaritanit i cili - thot teksti grek - bri mshir ndaj njeriut t sulmuar nga banditt (Lk. 10,37).
    Rabint e kohs s Jezusit msuan se Zoti sht i mshirshm sepse kryen vepra t mshirs dhe saktsuan: "Perndia i veshi lakuriqt - kur mbuloi Adamin dhe Evn me gjethe: Zn. 3,21 - kshtu q ju duhet t vishni lakuriqt. Ai vizitoi t smurt - n fakt ai shkoi t takonte Abrahamin kur vuante nga rrethprerja dhe vizitoi Sarn shterp: Zn. 18,1 - kshtu q ju duhet t vizitoni t smurt. Ai i ngushlloi vajtuesit - kur ngushlloi Isakun pas vdekjes s babait t tij: Zn.25,11 - kshtu q ju duhet t'i ngushlloni vajtuesit. Ai varrosi t vdekurit - ishte ai q varrosi Moisiun: Dt. 34,6 - kshtu q ju duhet t'i varrosni t vdekurit.
    T mshirshm jan ata q, si Zoti, kryejn vepra t mshirs, jan ata q jan t prkushtuar t sigurojn q njerzit n nevoj t gjejn gjithmon at q u nevojitet.
    Ata jan t lumtur sepse n botn e re, kur t shfaqet Mbretria, edhe ata, kur t ken nevoj pr ndihm, do t gjejn dik q do t'u zgjas dorn.

    LUM ATA Q JAN T PASTR N ZEMR.

    Pastrtia sht nj nga karakteristikat m t theksuara t fes ifute. do kontakt me kultet pagane, me gjithka q kujton vdekjen, me gjithka q sht e papastr duhej t shmangej. Nga kjo nevoj pr pastrti lindn ndalesat, dispozitat e prpikta t rabinve, vigjilenca obsesive, prpjekja e vazhdueshme pr t'u larguar nga ajo q perceptohej si n kundrshtim me shenjtrin e Zotit. Megjithat, duke qen se shkeljet ishin t pashmangshme, hebrenjt ishin t detyruar t kryejn pandrprer ritet e pastrimit: avdes, sprkatje, larje, flijime (Mk. 7,3-4).
    Jezusi nuk ishte i interesuar pr kto praktika t jashtme, ai ishte i interesuar pr besnikrin, drejtsin.
    Nuk ka asgj t jashtme pr njeriun q mund ta ndot at: Si? As ju nuk po kuptoni?-u tha dishepujve t tij - Po a nuk e merrni vesh se gjithka hyn n goj, shkon n bark e del e mbaron jasht? Kurse ka del nga goja, del nga zemra e kjo e bn njeriun t papastr. Sepse nga zemra dalin qllimet e kqija, vrasjet, kurorthyerjet, flligshtia, vjedhjet, dshmit e rreme, blasfemit. Kto e prlyejn njeriun. T haj njeriu me duar t palara, kjo se bn njeriun t papastr(Mt. 15,17-20).
    T pastrt n zemr jan ata q sillen n mnyr etike n prputhje me vullnetin e Zotit, ata q kan nj zemr t pandar, ata q nuk e duan Zotin dhe idhujt n t njjtn koh.
    Ai q u shrben dy zotrinjve nuk ka zemr t pastr, ai q ka sjellje q nuk prputhet me besimin q pohon, ai q e do Zotin, por n zemr ka mri ndaj vllait t tij, ai q nuk bn vepra t kqija, por ai sht nj shkels bashkshortor n zemrn e tij (Mt. 5,28).
    T pastrt n zemr jan t lumtur sepse ata, dhe vetm ata, lejohen t ken nj prvoj t thell t Perndis.

    LUM ATA Q JAN T ANGAZHUAR PR PAQE

    Ndr veprat e mshirs t rekomanduara nga rabint e kohs s Jezusit, m meritorja ishte rivendosja e paqes, rindrtimi i harmonis mes njerzve. do veprim q synon rivendosjen e paqes - u tha - trheq bekimet e Zotit mbi njeriun.
    Lum sigurisht ai q, pa prdorur dhunn dhe armt, angazhohet me t gjitha forcat pr t'u dhn fund luftrave dhe konflikteve; lum ai q qndron mes pretendentve dhe prpiqet t'i bind ata pr dialog, pajtim dhe paqe.
    Por n Bibl fjala "paqe" (shalom) nuk do t thot vetm munges e luftrave. Tregon mirqenie totale, nnkupton harmoni me Zotin, me t tjert dhe me veten, prosperitet, drejtsi, shndet, gzim.
    Paqebrsit jan ata q jan t prkushtuar pr ta br kt jet plot me do t mir t mundshme pr do njeri. Premtimi m i bukur i rezervohet atyre: Zoti i konsideron fmijt e tij.

    LUM ATA Q JANE T PERSEKUTUAR PR DREJTSI.

    Ka vuajtje, mundime, t kqija q godasin papritur dhe pa u dshiruar. Por ka t tjera q shoqrojn detyrimisht vendime t caktuara. Jezusi nuk i mashtroi dishepujt e tij, ai tha qart se kushdo q mban ann e "drejtsis" s Zotit, me siguri do ta paguaj shtrenjt zgjedhjen e tij. Ai nuk premtoi nj jet t leht, t rehatshme, t suksesshme; nuk siguroi duartrokitjet dhe plqimin e njerzve. Ai prsriti me kmbngulje se aderimi ndaj tij krkon prndjekje:
    "Edhe ju do tju urrejn t gjith pr shkak t Emrit tim, porse, kush t qndroj deri n fund, ai do t shlbohet.
    Kur tju salvojn n njrin qytet, ikni n tjetrin! Prnjmend, po ju them: nuk do ti prshkoni qytetet e Izraelit para se t vij Biri i njeriut.
    Nuk sht nxnsi m i madh se msuesi as shrbtori m i madh se zotria i tij. Mjaft sht pr nxnsin t bhet si msuesi i tij edhe pr shrbtorin si zotria i tij. N qoft se t zotin e shtpis e quajtn Beelzebul, aq m tepr do t thon pr familjart e tij! (Mt. 10,22-25).
    Pr persekutimin e t drejtve flitet shpesh edhe n Beslidhdjen e Vjetr. N Psalmet ndeshemi me t drejtt q i krkojn Perndis:
    Ndore tnde, o Zot, Hyji im!
    M shpto prej t gjith salvuesve t mi e m liro
    q t mos ma rrmbejn shpirtin porsi luani
    q shqyen kur ska kush t shptoj!(Ps. 7,2-3);
    Dhe n Psalmin 119 lexojm:
    84 Po edhe sa dit do t rroj shrbtori yt?
    Kur do ti gjykosh prndjeksit e mi?
    85 M hapn gropa krenart
    q sjetojn sipas Ligjit tnd.
    86 T gjitha urdhrimet e tua jan t vrteta;
    dijekeqas m kan salvuar: deh, m eja n ndihm!
    87 Pr pak sa sm rrzuan prdhe,
    megjithat un nuk u shmangem urdhrimeve t tua.
    Jeremia kundrshtohet, shpifet, mbyllet n nj stern.
    Ne do t prisnim t gjenim, tashm n Beslidhjen e Vjetr, lumturin q ka t bj me t prndjekurit, por asgj. Kta lavdrohen pr qndrueshmrin dhe drejtsin e tyre, atyre u premtohet nj fat i lavdishm i ardhshm (Ur. 2-5), por ata nuk shpallen kurr t lumtur.
    N Beslidhjen e Vjetr persekutimi konsiderohet nj e keqe dhe njeriu q e vuan nuk mund t jet i lumtur pr aq koh sa zgjat vuajtja. I drejti do t jet i bekuar, njoftojn shkrimtart e shenjt, por vetm nga momenti kur Zoti ndrhyn pr t'i dhn fund prvetsimit t cilit i sht nnshtruar.
    N Beslidhjen e re perspektiva ndryshon. Ai q vuan pr besnikrin e tij ndaj Zotit shpallet i lumtur n momentin dhe nga vet fakti i persekutimit. Persekutimi nuk sht shenj e dshtimit, por e suksesit. sht nj arsye gzimi sepse dshmon se sht br zgjedhja e duhur, sipas urtsis s Zotit.
    sht e pashmangshme q ata q ojn prpara propozimin e nj shoqrie t bazuar n logjikn e Malit do t persekutohen. Ata minojn institucionet n t cilat i forti mbizotron mbi t dobtin, i pasuri mbi t varfrin, i privilegjuari mbi ata q jan m pak favorizuar, zotrinjt mbi shrbtort. Shtypsit e kuptojn se ardhja e Mbretris krcnon pozitn e tyre, ndaj sulmojn me dhun kdo q sht i prkushtuar t'i jap fund shtypjes, arrogancs, varfris, padrejtsis, diskriminimit.
    Jezusi sugjeroi sjelljen q duhet adoptuar n koh prndjekjeje: "Tani po ju them: doni armiqt tuaj dhe lutuni pr prndjeksit tuaj" (Mt. 5,44). Nga ana tjetr, Pali rekomandon: "Bekoni ata q ju prndjekin" (Rom. 12,14).
    E vetmja forc q mund t thyej spiralen e dhuns sht ajo e dashuris dhe e faljes.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 28-01-2023 m 02:07

  3. #263
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,081
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 Ord. VITI A.

    M 5-2-2023.

    LEXIMI I PAR: Is. 58,7-10.


    Kshtu thot Zti:
    7 “A jo ta ndash bukn tnde me t uriturin, t’i shtiesh n shtpin tnde skamnort e t pastreht? Kur ta shohsh t zhveshurin, vishe dhe mos e prbuz farefisin tnd.
    8 Ather do t zbardh porsi agimi drita jote, shrimi yt do t vij m shpejt; para teje do t ec drejtsia jote e do t t prcjell lavdia e Zotit.
    9 Ather do t thrrassh e Zoti do t t dgjoj, do ta thrrassh e ai do t prgjigjet: “Ktu jam!”Nse do ta zhduksh prej mesit tnd zgjedhn, gishtin padits dhe fjaln e keqe,
    10 nse do t’ia japsh kafshatn tnde t uriturit, nse do ta ngish t uriturin, ather n errsir do t shndrit drita jote, terri yt do t jet porsi mesdita”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    KTHIMI NGA MRGIMI, POR EDHE KTHIMI TE ZOTI


    N pamje t par, mund t merret ky tekst si nj msim t mir moral dhe kjo nuk do t ishte aq keq! Por, n fakt, bhet fjal pr dika krejt tjetr: po ju kujtoj kontekstin: jemi n fund t shekullit t gjasht para Krishtit; kthimi nga mrgimi sht br, por ka ende shum pasoja t ksaj periudhe t tmerrshme; meqense, pak m posht, i njjti profet flet pr “shkatrrimet e s shkuars” dhe rrnojat q do t rindrtohen.
    Praktika fetare ka rifilluar n Jerusalem dhe, me mirbesim, njerzit po prpiqen t'i plqejn Perndis. Por profeti yn sht ktu i ngarkuar pr t dhn nj mesazh disi delikat: sepse me t vrtet, populli dshiron t’i plqej Zotit, kjo sht nj shtje e kuptuar, por populli nuk kupton q vetm nj gj e knaq Zotin: adhurimi q knaq Zotin, nuk sht ai q mendon populli; dhe pr kt profeti u drejtohet atyre me qortime t rnda: ju krkoni t’i plqeni Zotit me agjrime spektakolare sepse doni t trhiqni mbi veten hiret e tij t mira, por gjat ksaj kohe shihen tek ju vetm krime,mosmarrveshje, grindje, brutalitete, lakmi.
    Ja far thot Isaia, disa rreshta prpara tekstit ton t sotm:
    “4 Ja, ju njinoni pr t’u fjalosur e grindur, e rraheni me grushte si t patenzon. Mos agjroni m si sot, nse doni t dgjohet zri juaj ktu lart.
    5 Pse, a i till sht agjrimi q un zgjodha, dita kur njeriu bn vetmohim? T ulsh porsi zunkthi kokn tnde, t shtrosh grathore edhe hi? A thua kt do ta quash agjrim e dit q i plqen Zotit? (58,4-5).

    Kjo na ka fituar nj nga tekstet m t fuqishme n Beslidhjen e Vjetr! Sa keq q nuk e lexojm m shpesh! Sepse na trondit idet pr Zotin dhe pr fen: ktu kemi prgjigjen pr nj nga pyetjet tona madhshtore: “far pret Zoti nga ne? Dhe, sa i prket nj prgjigjeje, nuk mund t ishte m e qart!


    ADHURIMI, SACRIFICA DHE VEPRA Q I PLQEJN ZOTIT.


    N pak rreshta thuhet gjithka; por si gjithmon, kur nj tekst sht shum i dendur, mund t themi se sht punuar pr nj koh t gjat: kshtu sht vrtet ktu, pr kt fragment nga Isaia. Sepse kto pak rreshta jan kulmi i gjith puns s profetve. Pr shekuj me radh, n Izrael, dhe jo vetm q nga mrgimi, q nga Abrahami, domethn afrsisht 1850 vjet para Krishtit, populli krkon t bj at q i plqen Perndis. Ai provoi gjithka: sakrificat njerzore, s pari, por Zoti bri t ditur menjher se pr t, Zotin e t gjallve, kta flijime ishin absolutisht t urrejtshme dhe t neveritshme; kshtu besimtart vazhduan t ofronin flijime, por vetm pr kafsh; dhe pastaj filluan t bnin, si n t gjitha fet, agjrime, oferta t t gjitha llojeve, lutje.
    Gjat gjith ktij zhvillimi t ngadalt t besimit t Izraelit, profett i thirrn njerzit q t mos knaqeshin me adhurimin, por q t jetonin do dit sipas Beslidhjes. Dhe ky sht kuptimi i ktij pasazhi. Profeti fillon duke thn (pak para tekstit ton pr kt t diel):
    "Vall, a s’sht agjrimi q un zgjodha: t’i kputsh verigat e padrejtsis, t’i zgjidhsh leqet e zgjedhs, t’i lshosh t lir t ndrydhurit, t coptosh do zgjedh?” (Is. 58,6).
    Nse e kuptoj mir, n syt e Zotit, do gjest, do vepr q synon t liroj vllezrit tan nga do gj e keqe sht m mir se agjrimi m i guximshm.
    M pas vjen pasazhi q dgjuam m par, i cili na sugjeron gjeste dhe vepra q u plqejn Zotit:
    “A jo ta ndash bukn tnde me t uriturin, t’i shtiesh n shtpin tnde skamnort e t pastreht? Kur ta shohsh t zhveshurin, vishe dhe mos e prbuz farefisin tnd.
    Ather do t zbardh porsi agimi drita jote, shrimi yt do t vij m shpejt; para teje do t ec drejtsia jote e do t t prcjell lavdia e Zotit” (Is. 58,7-8).
    Me nj fjal, profeti e shtyn popullin e vet dhe edhe ne q q t ndihmojm t gjith ata q vuajn e q hasim n udhtimin ton.

    Un ju ofroj tre vrejtje:
    S pari, gjestet e lirimit, gjestet e ndarjes q na rekomandon Isaia jan thjesht imitim i veprs s vet Zotit; Izraeli ka prjetuar shpesh veprimin e Zotit lirimtar dhe dhembshurin e Zotit t mshirshm; dhe ajo q krkohet prej tij sht t bj t njjtat gjeste me radh. sht e qart se njeriu sht krijuar me t vrtet pr t qen shmblltyra e Perndis! Dhe nse duhet t'u besohet profetve, qndrimi yn ndaj t tjerve sht termometri m i mir i qndrimit ton ndaj Zotit.
    S dyti, ather nuk sht pr t'u habitur q Isaia mund t premtoj:
    Nse dihmohen t piklluarit, duke i prbushur dshirat e tyre, “do t na prcjell lavdia e Zotit”, lavdia e Zotit do t t ndjek" ("lavdia e Zotit", domethn shklqimi i pranis s saj) ; nuk eshte shperblim! sht shum m mir se kaq: sht nj realitet... sepse, n t vrtet, kur veprojm sipas mnyrs s Zotit me veprime q lirojn, q qetsojn, q inkurajojn, q zbusin sprovat e t gjitha llojeve, ather na jepet pr t reflektuar, sepse:
    “Ather do t zbardh porsi agimi drita jote,
    shrimi yt do t vij m shpejt;
    para teje do t ec drejtsia jote
    e do t t prcjell lavdia e Zotit.
    Ather drita jote do t shprthej si agimi...
    drita jote do t lind n errsir,
    errsira jote do t jet si drita e mesdits" (v.8). Sigurisht, meqense sht vet populli q reflekton dritn e Zotit, vet populli sht drita e Zotit.
    Pr ta thn ndryshe, Isaia na thot: “Kur jepni, kur nuk mbani asgj pr veten, kur gjithka kenii sht vetm dashuri, ju pasqyroni pranin e Perndis. Edhe nj her ne mund t kujtojm kt fraz t shklqyer nga tradita e krishter: "Aty ku ka dashuri, atje sht Zoti".
    S treti, do akt drejtsie, lirimi, ndarjeje sht nj hap drejt Mbretris s Perndis: pasi, pikrisht, kjo Mbretri q pret i gjith Beslidhja e Vjetr, sht vendi i drejtsis dhe i dashuris; ky sht me t vrtet kuptimi i Ungjillit t Lumturive, n t cilin Jezusi na thot se Mbretria ndrtohet dit pas dite nga zemrbutt, t pastrt, paqedashsit, t etur pr drejtsi dhe mshir.

  4. #264
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,081
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA E 5 Ord. VITI A

    M 5-2-2023.


    PSALMI: 112, 4-9.


    4 Ka lindur pr t drejtt nj drit n errsir:
    i but e i mshirshm sht njeriu i drejt.
    5 I mbl sht njeriu q mishron e huazon,
    punt e veta i kryen me ndrgjegje,
    6 ai askurr nuk do t bjer posht.
    N kujtim t prhershm mbetet i drejti,
    7 nuk i trembet lajmit t keq,
    E patrandshme sht zemra e tij me shpres n Zotin,
    8 t fort e ka zemrn, nuk do t trembet armiqt e vet i bn asgj.
    9 sht dordhn, u fal skamnorve;
    drejtsia e tij qndron n shekuj t shekujve,
    balli i tij ngallit pr nder.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    do vit, gjat fests s Tebanave, ksaj fest q vazhdon ende nj jav n vjesht, i gjith populli bnte at q mund t quhej "profesioni i besimit" t tyre: ata rinovonin Beslidhjen me Perndin dhe angazhoheshin pr t zbatuar Ligjin. Me kt rast sigurisht u kndua Psalmi 112.
    I gjith ky psalm sht n vetvete nj traktat i vogl mbi jetn n Aleanc: pr ta kuptuar m mir, duhet lexuar nga fillimi. Do t’ju lexoj vargun e par:
    “ ALELUJA! Lum ai njeri q e druan Zotin, q knaqet n urdhrimet e tija”.
    Para s gjithash, pra, fillon me fjaln Aleluia, q prkthehet: "Lavdroni Zotin" q sht fjala kye e besimtarve: kur njeriu i Bibls na fton t lavdrojm Zotin, sht pikrisht pr dhuratn e Beslidhjes.
    Pastaj, ky psalm paraqitet si nj psalm alfabetik: domethn ka njzet e dy rreshta, aq sa ka shkronja n alfabetin hebraik; fjala e par n do rresht fillon me nj shkronj t alfabetit sipas rendit alfabetik; mnyra pr t pohuar se Beslidhja me Zotin ka t bj me gjith jetn e njeriut dhe se Ligji i Zotit sht e vetmja rrug drejt lumturis pr gjith jetn, nga A n Z.
    S fundi, vargu i par fillon me fjaln "e lumtur" i drejtuar njeriut q di t qndroj n rrugn e Aleancs.
    Kjo na sjell menjher ndrmend Ungjillin e Lumturive q kumbon me t njjtn fjal “t lumtur”: Jezusi prdori n fjalimin e Lumturive nj fjal shum t zakonshme n Bibl, por q fatkeqsisht prkthimi yn n shqip nuk mund ta jap kuptimin e plot t fjals “t lumtur”; n komentin e tij mbi psalmet, Andr Chouraqui vuri n dukje se rrnja hebraike e fjals q ne e prkthejm “t lumtur” “ka si kuptim themelor konceptin e ecjes, e hapit t njeriut n rrugn pa penges q na on te Zoti. Prandaj, “fjala “T lumtur” nuk e jep pasurin e fjals hebrajke t prdorur nga Jezusi dhe haron n nj mnyr komplete mendimin e procesit q on n Lumturin. Kjo sht arsyeja pse do t ishte m mire t prkthet, si bri edhe Chouraqui: "N kmb dhe ecni”.
    Prgjithsisht, n Bibl, fjala "t lumtur" nuk shkon vetvetiu, si ndodh pr fjaln "t paknaqur", q ka nj kuptim krejt ndryshe: ideja e prgjithshme sht se ka shtigje t rreme n jet pr t'u shmangur; disa rrug (prkthe zgjedhjet, sjelljet) shkojn n drejtimin e duhur dhe t tjerat, t kundrta, do t mbjellin vetm fatkeqsi. Dhe nse lexojm t gjith kt psalm n Bibl, shohim se ai sht ndrtuar n kt mnyr: psalmi 1, i cili njihet m mir, sht gjithashtu i ndrtuar n t njjtn mnyr: ai fillon duke detajuar gjersisht se cilat jan zgjedhjet e duhura, cila sht rruga drejt lumturis pr t gjith dhe, shum m shkurt, sepse nuk ia vlen t flitet rreth zgjedhjet e gabuara.
    N kt psalm 112, zgjedhja e duhur saktsohet q n vargun e par:
    “Lum njeriu q ka frik nga Zoti!”.
    Ne e gjejm kt shprehje “frika e Perndis” shum shpesh n Beslidhjen e Vjetr: pr fat t keq, leximi liturgjik sht ndrprer ktu dhe nuk na lejon t dgjojm rreshtin e dyt t ktij vargu t pare. Ju lexova t plot:
    “Lum njeriu q ka frik nga Zoti, q e do plotsisht vullnetin e tij”.
    Ky, pra, sht nj prkufizim i "friks ndaj Zotit": sht dashuria e vullnetit t tij. Thjesht sepse kemi besim. Frika ndaj Zotit, si e dim mir, nuk sht e rendit t friks: pr m tepr, pak m posht, nj varg tjetr e bn t qart kt: "E patrandshme sht zemra e tij me shpres n Zotin! t fort e ka zemrn, nuk do t trembet” (v. 7-8).
    "Frika ndaj Zotit" n kuptimin biblik sht njkohsisht nga ana jon nj bindje e thell pr shenjtrin e Zotit, njohja e gjithkaje q ai bn pr njeriun dhe, duke qen se ai sht Krijuesi yn, kujdesi pr t'iu bindur; sepse, nse ai sht Krijuesi yn, vetm ai e di se far sht mir pr ne. sht nj qndrim birnor i besimit, t respektit dhe t bindjes. Zbulimi i dyfisht i Izraelit sht edhe se Zoti sht krejtsisht Tjetri dhe se ai e bn veten krejtsisht t afrt. Ai sht pafundsisht i fuqishm, po, por kjo plotfuqi sht ajo e dashuris. Pra, ne nuk kemi asgj pr t friksuar pasi ai mund dhe dshiron lumturin ton! Ne e dim kt varg nga Psalmi 103, 13:
    "Sikurse baba ka dhimbje pr fmijt e vet, ashtu Zoti ka dhimbje pr ata q e druajn”.
    T kesh frik nga Zoti do t thot t kesh ndaj tij qndrimin e nj djali q sht i respektueshm dhe i besueshm. sht gjithashtu “mbshtetur tek ai”: “Njeriu i mir...mbshtetet te Zoti; zemra e tij sht e sigurt”.
    Ja, pra, qndrimi i drejt ndaj Zotit, ai q e v njeriun n rrugn e duhur: “Lum njeriu q ka frik nga Zoti!”
    Dhe tani ja qndrimi i duhur ndaj t tjerve:
    “Njeriu i mir ka keqardhje, ndan; njeri me drejtsi, butsi dhe keqardhje... Me t dyja duart u jep t varfrve”.
    Formula "njeri i drejtsis, dhembshuris dhe mshirs" sjell n mendje n mnyr t paprmbajtshme prkufizimin q Zoti i dha pr veten e tij Moisiut: "Zoti kaloi prpara tij e shpalli: “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet, q qndron besnik me mijra brezni, q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin” (Dal. 34,6-7):
    Dhe prve ksaj, psalmi i mparshm (111) i cili sht shum i ngjashm me kt, prdor saktsisht t njjtat fjal "drejtsi, butsi dhe mshir" pr Zotin dhe pr njeriun. Nj mnyr pr t thn se respektimi i prditshm i Ligjit, gjat gjith jets son, nga A n Z, si simbolizohet nga ky psalm, prfundon duke na modeluar n shmblltyrn dhe ngjashmrin e Perndis.
    Un thash ngjashmri: psalmisti nuk harron se Zoti sht krejtsisht Tjetri: formulat nuk jan pr kt arsye saktsisht t njjta: pr Zotin thuhet se Ai "SHT" drejtsi, butsi dhe keqardhje... ndrsa pr njeriun, psalmisti thot "ai sht nj njeri i drejtsis, i butsis, i keqardhjes", q do t thot se kto jan virtyte q ai praktikon, nuk sht vet qenia e tij. Kto virtyte, i merr nga Zoti, i pasqyron n njfar mnyre.
    Dhe kshtu, duke qen se veprimi i tij sht sipas shmblltyrs s Perndis, njeriu i mir sht drit pr t tjert:
    “Drita e zemrave t drejta, u ngrit n errsir”.
    Dgjojm ktu nj jehon t leximit t Isaias:
    “Ndaje bukn me t uriturit, mblidhe t mjerin e pastreh n shtpi, mbulo at q sheh pa rroba... ather drita jote do t shprthej si agimi”.
    Pikrisht kur japim dhe ndajm jemi m s shumti sipas shmblltyrs s Perndis, atij q sht vetm nj dhurat. Pra, n masn ton t vogl, ne pasqyrojm dritn e tij.

  5. #265
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,081
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 Ord VITI A

    M 5- 2- 2023.


    UNGJILLI: Mt. 5, 13 -16.


    13 “Ju jeni kripa e toks. Po qe se kripa prishet, me ka mund t kripet? S’vlen m pr asgj, prvese t hidhet jasht e ta shkelin njerzit.
    14 Ju jeni drita e bots. Nuk mund t fshihet qyteti i ngritur n maj t malit.
    15 As nuk ndizet dritza pr ta vn nn magje, por pr ta vn mbi pishtar pr t’u br drit t gjithve n shtpi.
    16 Ashtu t shndris edhe drita juaj para njerzve, q t’i shohin veprat tuaja t mira e ta lvdojn Atin tuaj q sht n qiell”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    KU KA DASHURI, ATJE SHT HYJI.


    Aq m mir nse nj llamb sht e bukur, por sinqerisht, q t jet e bukur, nuk sht gjra m e rndsishme! Ajo q krkohet prej saj, s pari sht t ndrioj; dhe prve ksaj, nse nuk ndizet mir, nse nuk shihni asgj n t, si thuhet, nuk do ta shihni as q sht e bukur!
    Sa i prket krips, vokacioni i saj sht t zhduket duke prmbushur funksionin e saj: por nse mungon kripa, gjella do t jet m pak e mir.

    Me kt dua t them se kripa dhe drita nuk ekzistojn pr vete; pr m tepr, vihet re kalimthi se Jezusi u tha atyre: “Ju jeni kripa e toks... Ju jeni drita e bots”: ajo q ka rndsi sht toka, bota; kripa dhe drita kan rndsi vetm n raport me tokn dhe botn! Duke u thn dishepujve t tij se jan krip dhe drit, Jezusi i vendos ata n nj situat misionare. Ai u tha atyre: “Ju q pranoni fjalt e mia, bheni, pikrisht nga ky fakt, krip dhe drit pr kt bot: prania juaj sht e domosdoshme pr t”. Q do t thot se Kisha ekziston vetm pr botn. Kjo na kthen n vendin ton, si thuhet! Tashm Bibla i kishte prsritur popullit t Izraelit se ata ishin populli i zgjedhur, sigurisht, por n shrbim t bots; ky msim mbetet i vlefshm pr ne.

    U kthehem krips dhe drits: mund t pyesim veten se far pik t prbashkt ka midis ktyre dy elementeve, me t cilat Jezusi i krahason dishepujt e tij. Prgjigje: kripa dhe drita jan zbuluese; kripa rrit shijen e ushqimit, drita zbulon bukurin e qenieve dhe t bots. Ushqimet ekzistojn para se t marrin kripn; qeniet, bota ekziston para se t ndriohet. Kjo na tregon shum pr misionin q Jezusi u beson dishepujve t tij, neve. Toka dhe bota nuk kan nevoj pr ne pr t ekzistuar, por me sa duket ne kemi nj rol specifik pr t luajtur n kt tok dhe n kt bot.

    Kripa e toks, ne jemi ktu pr t'u zbuluar njerzve shijen e jets s tyre. Njerzit nuk presin q t bjm gjeste ndonjher madhshtore dashurie dhe ndarjeje. Pr t ungjillzuar mjafton q t themi: "Mbretria sht n mesin tend”, me do gjest, me do fjal dashurie. Tani ata presin, nse mund t thuhet kshtu q t'u zbulojm atyre emrin e Atij q vepron nprmjet nesh. Sepse "ku ka dashuri, sht Zoti".



    JEMI DRITA E BOTS, PR T ZBULUAR BUKURIN E SAJ.

    Drita e bots: ne jemi ktu pr t nxjerr n pah bukurin e ksaj bote: sht nj shikim i plot me dashuri q zbulon fytyrn e vrtet t njerzve dhe gjrave. Shpirti Shenjt, q sht dashuria, na sht dhn pikrisht n mnyr q t mund t ndajm kt dashuri me do gjest ose fjal q vjen prej tij.

    Por kjo mund t bhet vetm me maturi dhe prulsi. Kripa e teprt shtrembron shijen e ushqimit n vend q ta prmirsoj at. Nj drit shum e fort shtyp at q dshiron t ndrioj. Pr t qen krip dhe drit, duhet t duam shum.

    Mjafton t duam, por sht e nevojshme t duam vrtet. Kshtu na prsrisin tekstet e ksaj dite sipas mnyrave t ndryshme t t shprehurit, por n nj mnyr shum koherente. Ungjillizimi nuk sht nj pushtim. Ungjillizimi i Ri nuk sht nj ripushtim. Shpallja e Lajmit t Mir bhet vetm n nj prani dashurie. Mbani mend paralajmrimin e Palit drejtuar korintasve: ai u kujton atyre se vetm t varfrit dhe t prulurit mund t predikojn Mbretrin.

    Kjo prani e dashuris mund t jet shum krkuese nse i besojm leximiit t par: krahasimi mes tekstit t Isais dhe Ungjillit sht shum sugjerues. T jemi drita e bots sipas shprehjes s ungjillit do t thot ta vendosim veten n shrbim t vllezrve tan; dhe Isaia sht shum konkret: sht pr t ndar bukn ose veshjen, sht pr t thyer t gjitha pengesat q i pengojn njerzit t jen t lir.

    Dhe psalmi i ksaj t diele nuk thot asgj tjetr: "Njeriu i mir", domethn "ai q ndan pasurin e tij t do lloji me duart plot" sht drit pr t tjert. Sepse nprmjet fjalve dhe gjesteve t tij t dashuris, t tjert mund t zbulojn burimin e gjith dashuris: si tha Jezusi: “Duke par veprat e mira t dishepujve, njerzit do t'i japin lavdi Atit q sht n qiej: do t thot, ata do t zbulojn se projekti i Perndis pr njerzit sht nj projekt paqeje dhe drejtsie.

    Anasjelltas, mund t pyesim veten se si njerzit do t jen n gjendje t besojn n planin e dashuris s Zotit pr sa koh ne, q renditemi si ambasadort e tij, nuk i shumfishojm gjestet e solidaritetit dhe t drejtsis q krkon shoqria jon; mund t mendojm gjithashtu se kripa sht vazhdimisht n rrezik t bhet e pakuptimt: sepse sht joshse t lm n harres fjalt e forta t profetit Isaia, ato q dgjuam n leximin e par; mbase nuk sht rastsi, pr m tepr, q Kisha na i jep pr t'i dgjuar pak para fillimit t Kreshms, at moment kur do t pyesim veten me shum mirbesim se cili sht agjrimi i preferuar nga Zoti.

    Vrejtja e fundit: ky ungjill i sotm (mbi kripn dhe dritn) pason menjher n ungjillin e Mateut shpalljen e Lumturive: prandaj sigurisht q ekziston nj lidhje midis t dyjave. Dhe ne ndoshta mund t'i ndriojm kto dy pasazhe nga njri-tjetri. Ndoshta mnyra m e mir pr t qen krip dhe drit pr botn sht thjesht t'i zhvillojm t gjithve Lumturin pr t ciln jemi thirrur? T jesh kripa e toks, t jesh drit e bots, do t thot t jetosh sipas fryms s Lumturive, domethn pikrisht t kundrtn e fryms s bots; sht t pranosh t jetosh sipas vlerave t prulsis, butsis, pastrtis, drejtsis. sht t jesh artizan i paqes n t gjitha rrethanat dhe, ndoshta m e rndsishme se do gj, t pranosh t jesh i varfr dhe i varfr, duke pasur vetm nj qllim n mendje: "vetm duke par at q bjn mir dishepujt, njerzit i japin lavdi Atit ton q sht n qiell”.

    - Sipas nj prej teksteve t Koncilit t dyt t Vatikanit mbi Kishn (“Lumen Gentium”), drita e vrtet e bots nuk jemi ne, sht Jezu Krishti.
    Duke u thn dishepujve t tij se jan drit, Jezusi u zbulon atyre as m shum e as m pak se sht vet Zoti ai q shklqen prmes tyre, sepse, n shkrimet biblike, ashtu si n Koncil, gjithmon prcaktohet qart se e gjith drita vjen nga Zoti.

Faqja 14 prej 14 FillimFillim ... 4121314

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •