Close
Faqja 0 prej 6 FillimFillim 12 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin -19 deri 0 prej 105
  1. #1
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    Ktu gjndet nj msim mbi leximet e liturgjis s t dielave dhe t festave, me qllim q t kuptohet mir mesazhin q vjen nga Shkrimi i Shenjt.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 11-02-2021 m 10:33

  2. #2
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 6 VITI B

    M 14-2-2021.

    LEXIMI I PAR: Lev. 13, 1-2. 45-46.


    1 Zoti foli me Moisiun e me Aronin e tha:
    2 “Nse ndokujt i del n mish ose n lkur ndonj enjtje, rrebull ose njoll e bardhemt q mund t dyshohet se mund t jet grbul, i tilli le t ohet tek Aroni ose te cilido prift prej bijve t tij...
    45 “I grbuluri q e ka kapur kjo smundje le t’i mbart petkat e shqyera, flokt e shkaprderdhur, mjekrrn e mbuluar e t brtas: “I ndyri! I ndyri!”.
    46 Gjat gjith kohs sa grbulani sht i papastr, le t jet i papastr e le t jetoj vetm jasht zemrimis”.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI DHE LUTJA.


    LEVITIKU, NJ LIBR Q DUHET T RIZBULOHET.


    Libri i Levitikut nuk sht fare nj prej librave m t leht e m t lexuar t Bibls: ai prbhet nga njzet e shtat kapituj plot me rregullat, shpesh her shum t kujdesshme deri n hollsit m t imta; n t shtjellohen vetm shtjet e priftris dhe rregullat q duhet t respektohen n lutjen, si dhe n jetn e prditshme, n mnyr q gjithka t bhet n prkim me Beslidhjen me Zotin. Ne jemi dukshm n prani t nj rryme teologjike t veant, shum klerikale, n t ciln priftrinjt (levitt, ata q prfaqsojn at q ne e quajm mjedisin meshtarak) jan ndrmjetsit e privilegjuar midis Zotit dhe njerzve.
    Nuk ka asgj e ngjashme me librin e Ligjit t Prtrir (q po kemi lexuar pr t Dieln e katrt), q padyshim bie nn nj prirje ose frym tjetr teologjike, n t ciln jan profett ata q jan zdhnsit e Zotit.
    Duhet t theksohet se pas Mrgimit, kur nuk kishte m as mbret as profet n Izrael, priftrinjt morn prgjegjsin pr mbijetesn shpirtrore dhe madje politike t njerzve t Beslidhjes. Sepse pr priftrinjt (dhe kjo sht ajo q e bn bukurin e thell t ktij libri), nse duam t shkojm prtej prshtypjes s par pr t lexuar midis rreshtave, Beslidhja e propozuar nga Zoti pr Popullin e zgjedhur sht nj nder dhe nj domosdoshmri jetike: Zoti i Shenjt ( domethn Gjith-Tjetri) i ofron nj bashksi t vrtet dashurie ktij populli t vogl; prandaj ka nj rndsi t madhe pr bijt e Izraelit q t qndrojn t denj pr takimin me Zotin e Shenjt.
    Shum rrall lexohet Libri i Levitikut, por, pr kt t Diel, na propozohet si ndrhyrje e ungjillit i cili raporton nj mrekulli t br nga Jezusi: shrimin e nj njeriu t smur nga grbula. Ne nuk mund ta kuptojm rndsin e ksaj mrekullie, nse nuk e dim kontekstin n t cilin veproi Jezusi: sepse prshkrimet e ligjit t Levitikut n lidhje me t grbulurit ishin akoma n fuqi n kohn e tij.
    Kto regulla na duken t ashpra: ata q pr nj fat t keq kishin marr kt smundje, padyshim q vuanin m shum, sepse ishin prjashtuar nga shoqria. Ky prjashtim isht me t vrtet nj vuajtje shtese. Dhe kjo vuajtje shtese ishte shum e rrept; posa dikush t tregonte shenja t nj smundje progresive t lkurs t llojit t lebrs, atij iu desh t paraqitej menjher te prifti q kryente nj ekzaminim t rregullt dhe i cili vendoste nse do ta shpallte at person t papastr; deklarimi i papastrtis ishte nj prjashtim i vrtet nga e gjith jeta fetare, dhe pr kt arsye n at koh, nga e gjith jeta shoqrore. Sepse, t jesh i papastr, do t thot t jesh i paprshtatshm pr adhurim dhe t privohesh nga do kontakt me antart e tjer t Popullit t Zgjedhur dhe t shenjt t cilt duhet t bnin gjithka pr t ruajtur pastrtin e tyre. Kshtu i prjashtuar nga bashksia e t gjallve, vet lebrozi mbante shenjat e zis s tij (rroba t grisura, flok t rregullt...): "I grbuluri q e ka kapur kjo smundje, le t’i mbart petkat e shqyera, flokt e shkaprderdhur, mjekrrn e mbuluar e t brtas: “I ndyri! I ndyri!”. Gjat gjith kohs sa grbulani sht i papastr, le t jet i papastr e le t jetoj vetm jasht zemrimis” (13,45-46) .
    Jobi ishte nj shembull i mir i ksaj gjje: vuante nga nj smundje e llojit t grbuls, ai kishte trhequr pasojat vet dhe ishte vendosur n vendgrumbullim mbeturinash (Jb 2, 8): ai nuk po bnte asgj tjetr prve se respektonte kt legjislacion nga libri i Levitikut.
    Kur njeriu i smur mund ta konsideronte veten t shruar, ai u paraqitej prsri para priftit, i cili kryente nj ekzaminim t dyt shum t plot dhe deklaronte shrimin dhe pr kt arsye kthimin n nj gjendje pastrtie dhe n jetn normale. Ky riintegrim i t smurit t shruar shoqrohej nga shum rite t ashtuquajtura pastrimi: sprkatje, banja, flijime.

    PARIMI I MASS PARAPRAKE, PARANDALUESE.
    Pse lebra mori kaq rndsi n jetn shoqrore? Ndoshta sepse ishte nj smundje shum ngjitse, t ciln askush ende nuk dinte ta shronte. Prandaj menuria krkonte maturi pr t ruajtur pjesn tjetr t popullsis. Ktu prsri kemi prova t hierarkis s prparsive q mbizotruan n Izrael: mirqenia e individit duhet t'i jap vendin interesit kolektiv.
    Vini re se, n kohnton, pr t mbrojtur nj popullat nga rreziku i ndotjes bakteriale, ne nuk do t hezitojm t prshkruajm karantin pr njerzit tashm t infektuar. Disa nxns jan ndaluar me kujdes shkojn n shkolln kur ekziston dyshimi q jan infktuar nga nj smundje ngjiitse si Kovid 19 ose meningjit, pr shembull. Nse ato jan kafsh (murtaja e shpendve, e lops t mendur ...), do t kryhet therja sistematike. Shekulli yn i njzetedyt menaxhon kshtu at q beson t jet nj parim i domosdoshm i kujdesit. Sidoqoft, i vetdijshm se personi n karantin vuan shum pr shkak t ktij prjashtimi t vrtet nga nj jet normale, pushteti politik nuk heziton t miratoj masa t tilla, n emr t interesit t prbashkt.
    Nga ana tjetr, spontanisht n kohn e Jezusit mendohej se smundja ishte gjithmon pasoj e mkatit. Sepse Zoti sht i drejt, askush nuk dyshon pr kt dhe, n at koh, ekzistonte nj konceptim aritmetik i drejtsis: njerzit e mir shprblehen n prpjestim me meritat e tyre dhe t ligjt dnohen sipas nj vlersimi t drejt t mkateve t tyre. Ky ligj, i cili nganjher quhet "logjika e ndshkimit", nuk mund t psonte, besohej, asnj prjashtim. Aq sa, para nj personi t smur, nxirrej automatikisht se ai kishte mkatuar. Prandaj, ktu prsri kishte nj smundje tjetr q duhej shmangur,nj smundje shpirtrore, nj mkat. Pr kt, pr m tepr, t smurit nga grbula iu desh t'i drejtohej priftit (dhe jo mjekut!) Pr t deklaruar smundjen, si dhe shrimin.
    Duhet t besohet se n kohn e Jezuit gjrat pothuajse nuk kishin ndryshuar, pasi t grbulurit ende krijuan t njjtn neveri dhe t njjtat masa prjashtimi. U desh nj proces i gjat i Zbuless pr t kuptuar se Zoti i mshirshm trhiqet nga mjerimi (ky sht vet kuptimi i fjals "i mshirshm") dhe se askush nuk prjashtohet nga dasshuria e tij, gj q Jezusi erdhi pr t provuar me fjalt dhe veprimet e tij.





  3. #3
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 6 VITI B

    M 14-2-2021


    PS. 102, 2-3. 4-5. 6.13. 20-21


    2 O Zot, dgjoje lutjen time
    e britma ime le t mbrrij tek ti.
    3 Mos e fsheh fytyrn tnde para meje
    n ditn time t vshtir,
    prire veshin tnd drejt meje:
    kurdo t t thrras m dgjo shpejt!
    4 Sepse ditt e mi po zhduken si tymi,
    e eshtrat e mia po digjen si zjarri.
    5 Zemra po m thahet si bari i kositur
    e po harroj t ha edhe bukn time.
    6 Prej gjmave t mia t mdha
    u bra asht e lkur.
    13 Por ti, o Zot, qndron pr amshim,
    prej breznie n brezni Emri yt.
    20 Sepse Zoti shikon nga Shenjtrorja e vet e lart,
    nga qielli ai vrojton mbi tok,
    21 pr t’i dgjuar ofshamat e robrve,
    pr t’i shptuar t dnuarit me vdekje.


    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.

    Ne lexojm vetm disa vargje t Psalmit 102 kt t Diel. Psalmi sht shum m i gjat se kaq, pasi q ka njzet e nnt vargje, por ky ekstrakt shpreh n mnyrn e mjaftueshme mendimet, ndjenjat dhe lutjen e autorit: i gjith psalmi prsrit nga fillimi e deri n fund dy gjra t njjta me forc t njjt: nj thirrje pr ndihm dhe siguria q kjo thirrje sht dgjuar. N prgjithsi, kto jan dy aspekte shum karakteristike t besimit izraelit n t gjitha rrethanat. Sepse, n Bibl, besimtari kurr nuk dyshon se Zoti i tij e shoqron at n do koh dhe e dgjon lutjen e tij.
    Kush sht besimtari q lutet me kt psalm 102 e q ankohet pr vshtirsit e jets s tij ? Vargu i par, ai q quhet "mbishkrim", thot: "Lutja e fatkeqit q alon dhe vajton prpara Zotit". N t vrtet nuk thuhet kush sht ky njeri i pafat: ne do t shohim m von se sht n fakt i gjith popull, edhe nj here.
    Por le ta fillojm duke dgjuar ankesn e tij, q sht me t vrtet shum realiste. Sepse ai q flet n mnyr t admirueshme, di t gjej fjalt pr t prshkruar vuajtjet e tij:
    "Sepse ditt e mi po zhduken si tymi,
    e eshtrat e mia po digjen si zjarri.
    Zemra po m thahet si bari i kositur
    e po harroj t ha edhe bukn time.
    Duke brtitur ankesn time, lkura m ngjitet n kocka" (Ps.102, 4-5).
    Duket se ktu e dgjojm Jobin lebroz:"Asht e lkur ‑ mishi shkatrruar, s’m mbeti ve rreth dhmbsh lkura!"(Jb 19, 20).
    Dhe ne e dim se far neveri frymzoi kjo smundje:" T gjith miqt e mi m urrejn, madje edhe ata q m plqenin, jan kthyer kundr meje”. Kshtu q sapo u shfaq nj shenj e dyshimt, e cila mund t dukej si lebra, ai duhet t dridhej para t tjerve: "Rrudhat n ball dshmojn kundr meje, shpifje t rnda kundr meje thuhen”(Jb 16, 8). Dhe pacienti e di shum mir q po flitet pas shpins s tij, se po spekulohet mbi rrjedhn e smundjes. Ai e di mir se thuhet: “Ndr sy i shkrihet mishi, kur kockat nn lkurn shihen, kur i afrohet grops s shkatrrimit, jeta e tij shtpis s vdekatarve” (Jb 33, 21-22).
    Dhe ja disa vargje t tjera nga Psalmi 102: “ U bra i ngjashm me pelikanin n shkrettir, u bra porsi kukuvajka n rrnoja. Rri zgjuar e rnkoj porsi trumcaku qyqevetm mbi pullaz” (v.7v). "Ha hi porsi buk, e pijen time e prziej me lot" (v. 10). "Ditt e mia jan porsi hija e zgjatur e un u thava porsi bari" (v.12).
    Ai q drejtohet kah Zoti me kt psalm sht, pra, n ankth t madh; por kush sht ky ankues? Vargjet e liturgjis s sotme nuk lejojn nj prgjigje; nga ana tjetr, nse lexojm t gjith psalmin, nuk do t ishte e mundur t gjejm nj prgjigje m e qart: Pra mund t mendohet se ai q drejtohet kah Zoti me nj ankth t madhe, i mposhtur nga vshtirsive e situats, sht vet populli i Izraelit, t prmendur ktu thjesht si "Sioni". N fakt, evokimi i nj smundjeje t tmerrshme sht ktu vetm nj metafor, nj krahasim pr t ngjallur dramn e madhe t prjetuar nga gjith populli i Izraelit. Q bhet fjal pr gjith Popullin e Zotit, sht e qart kur lexohen vargjet 14 dhe 15: " Ngrihu, o Zot, ki dhembje pr Sionin: ka ardhur koha t kesh mshir pr t ‑ pikrisht tani sht koha! Sepse shrbtort e tu i duan gurt e tij e u dhembet edhe pluhuri i tij".
    Sa pr t ditur se pr far fatkeqsie flitet, dikush e kupton at me evokimin e pluhurit dhe rrnojave: ky psalm sht shkruar n nj koh kur Jeruzalemi u shkatrrua dhe banoret e tij i krkuan Zotit q ta rindrtonte at. Nj gj e till mund t na shpjegoj vargje 9 dhe 11: "Gjith ditn m fyejn armiqt e mi, kur m zemrohen, e nmin emrin tim...Pr shkak t zemrimit tnd, sepse m lartsove e m mposhte".
    Dhe prve ksaj, krahasimi me barin e thar, i cili del dy her n kt psalm, tashm na vendos n shteg; Isaia e kishte prdorur at n kohn e mrgimit babilonas; ai tha: "Thahet bari, vyshket lulja kur fryma e Zotit bie mbi t. Vrtet populli sht si bari! Thahet bari e bie lulja: kurse fjala e Zotit qndron pr amshim" (Is. 40,7-8". Duke i br jehon, besimtari i psalmit ton ankohet: "Zemra po m thahet si bari i kositur" (v 5).
    Pr kt mund t mendohet q njeriu i pafat q lutet me kt psalm, sht populli i Izraelit, i internuar dhe i burgosur n Babiloni, q ndrron vetm t kthehet n vendin e vet pr t rindrtuar Jeruzalemin.

    Por n t njjtn koh, pr arsye se nuk humbet kurr besimi, besimtari i mjer q lutet me ket psalm e imagjinon papaprakisht rindrtimin e Qytetit t Shenjt: "Pagant do ta druajn Emrin tnd, o Zot, t gjith mbretrit e toks lavdin tnde. Sepse Zoti e ndrtoi Sionin, u dftua n lavdin e vet" (v.16-17".
    Sepse nuk ka dyshim: q nga Zbulesa e shkurretit q digjet, kta njerz e din, me gjith siguri, pa ndonj hezitim t mundshm, q Zoti i dgjon lutjet tona: ai ndoshta sht i heshtur, por nuk sht i shurdhr. Dhe n koht m t vshtira, roli i profetve, saktsisht, sht t ringjallin shpresn. Ne lutemi: " O Zot, dgjoje lutjen time e britma ime le t mbrrij tek ti. Mos e fsheh fytyrn tnde para meje n ditn time t vshtir, prire veshin tnd drejt meje: kurdo t t thrras m dgjo shpejt! (v.2-3).
    Por ne tashm e dim q Zoti e dgjon lutjen ton dhe ne pohojm: "Por ti, o Zot, qndron pr amshim, prej breznie n brezni Emri yt". Kjo sht arsyeja pse, tashm, ne mund t parashikojm rimkmbjen e Jeruzalemit: "Ngrihu, ki dhembje pr Sionin: ka ardhur koha t kesh mshir pr t ‑ pikrisht tani sht koha! Sepse shrbtort e tu i duan gurt e tijme u dhembet edhe pluhuri i tij" (v.14-15). "Sepse Zoti shikon nga Shenjtrorja e vet e lart, nga qielli ai vrojton mbi tok, pr t’i dgjuar ofshamat e robrve, pr t’i shptuar t dnuarit me vdekje, q n Sion t shpallet Emri i Zotit e lavdia e tij n Jerusalem" (v.20-23).
    Ndoshta gjja m e mir sht q ne t gzohemi paraprakisht q shptimi i dhn Popullit t Zgjedhur sht nj mundsi pr t'i br t tjert t zbulojn madhshtin e Zotit: "Kombet do t ken frik nga emri i Zotit ... kur Zoti do t rindrtoj Sionin. Emri i Zotit do t shpallet n Sion dhe lavdia e tij n Jeruzalem, kur popujt dhe mbretrit t bashkohen pr t'i shrbyer Zotit. "

  4. #4
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS
    E DIELA 6 VITI B
    M 14 -2-2021.

    Ungjilli: Mk. 1, 40-45:



    40 Ather iu paraqit nj i grbulur, ra n gjunj dhe iu lut: Nse do, mund t m pastrosh!
    41 Jezusi pati dhembshuri, shtriu dorn, e preku dhe i tha: Dua! Qofsh pastruar!
    42 Dhe aty pr aty prej tij u zhduk grbula dhe u shrua.
    43 Jezusi menjher e nisi t shkoj, por i urdhroi rreptsisht:
    44 Shih ‑ i tha ‑ mos i trego askujt, por shko, duku te prifti dhe, pr shrimin tnd, kushto ka ka urdhruar Moisiu ‑ atyre pr dshmi.
    45 Por ai, posa doli, filloi t flas e ta prflas ngjarjen, kshtu q Jezusi smund t hynte m haptas n qytet, por qndronte prjashta n vende t pabanuara. E njerzit shkonin tek ai nga do an.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.


    SHERIMI I T GRBULURIT



    Ky sht udhtimi i par misionar i Jezusit: deri m tani ai ishte n Kapernaum, t cilin ungjilltart e paraqesin si qytetin e tij t zgjedhur n nj far mnyre, n fillim t jets s tij publike; Jezusi kishte br shum mrekulli atje dhe iu desh t shkulte veten dhe apostujt duke thn:Ejani t shkojm gjetiu, n fshatrat e afrme q t predikoj edhe atje. Prandaj edhe erdha.
    Dhe Mark shton:"Dhe i ra kryq e trthor Galiles duke predikuar npr sinagogat e tyre dhe duke dbuar djajt". Pra, ne jemi diku n Galile, jasht Kapernaumit, kur nj i grbulur i afrohet.
    N t vrtet, n kt tregim ka dy histori: e para, ajo q hidhet jasht n leximin e par, sht tregimi i mrekullis; i grbuluri sht shruar, ai rifiton lkurn e tij t shndetshme dhe, n t njjtn koh, vendin e tij n shoqri. Por, n t njjtn koh me kt histori t mrekullis, fillon ktu nj histori krejt tjetr, shum m e gjat, shum m serioze, ajo e lufts s pandrprer q Jezusi duhej t bnte pr t zbuluar fytyrn e vrtet t Zotit. Sepse, duke marr rrezikun e prekjes s lebrozit, Jezusi bri nj gjest t guximshm, madje skandaloz, revolucionar.
    Kjo sigurisht sht gjra mbi t ciln Marku dshiron t na trheq vmendjen, sepse fjalt "pastroj" dhe "pastrim" dalin katr her n kto rreshta: kjo do t thot se pastrtia ishte nj shqetsim i kohs; pastrtia, si e njohim, ishte kushti pr t hyr n marrdhnie me Zotin e Shenjt.
    T gjith antart e Popullit t Zgjedhur ishin, pra, shum vigjilent pr kt tem. Dhe libri i Levitikut (nga i cili lexojm nj ekstrakt n leximin e par t ksaj t diele) ka shum kapituj n lidhje me t gjitha rregullat e pastrtis. Vet Marku e kujton kt m von, n vazhdimin e ungjillit t tij: Tashti farisenjt dhe mbar hebrenjt nuk han buk pa i lar duart deri n brryl pr arsye t zakoneve t t parve. As kur kthehen nga tregu nuk han gj pa u lar m par. Jan edhe shum gjra t tjera q i mbajn pr shkak t tradits: larje gotash, katrovash e ensh remi (tryezash). (Mk 7,3-4).
    Ky krkim i pastrtis logjikisht oi n prjashtimin e atyre q konsideroheshin t papastr; dhe pr fat t keq, n t njjtn koh, besohej spontanisht se trupi ishte pasqyra e shpirtit dhe smundja prova e mkatit; dhe pr kt arsye, n mnyr t natyrshme, u krkua, pr hir t pastrtis, t shmangej do kontakt me t smurin: kjo sht ajo q dgjuam n leximin e par: I grbuluri q e ka kapur kjo smundje, le ti mbart petkat e shqyera, flokt e shkaprderdhur, mjekrrn e mbuluar e t brtas: I ndyri! I ndyri!. Gjat gjith kohs sa grbulani sht i papastr, le t jet i papastr e le t jetoj vetm jasht zemrimis(Lev 13,45v).
    I grbuluri, nj njeri i papastr, do t jetoj i ndar, shtpia e tij do t jet jasht kampit . Kjo do t thot q kur Jezusi dhe ky lebroz vijn afr njri-tjetrit, ata duhet t shmangin njri-tjetrin me do kusht; q gjithashtu do t thot, dhe kjo sht nj gj e tmerrshme, nse mendohet pak, q, n kohn e Jezusit, dikush mund t ishte i dbuar n emr t Zotit.
    I grbuluri nuk duhet t kishte guxuar kurr t'i afrohej Jezusit dhe Jezusi nuk duhet t kishte prekur kurr t grbulurin: t dy shkeln ligjin e prjashtimeve tradicional dhe lindi mrekullia nga ky guxim i dyfisht.
    I grbuluri ndoshta dgjoi pr reputacionin n rritje t Jezusit q kur Marku deklaroi m hert se "Fama e tij sht prhapur kudo, n t gjith rajonin e Galiles". Ai i drejtohet Jezusit sikur t ishte Mesia:"Ai bie n gjunj dhe e lut at: Nse dshiron, mund t m pastrosh". Nga njra an, ne biem vetm n gjunj para Zotit; dhe nga ana tjetr, n kohn e Jezusit, njerzit mezi prisnin ardhjen e Mesis dhe e dinin se ai do t kishte nisur nj epok t lumturis universale; n "qiejt e rinj dhe tokn e re" t premtuar nga Isaia, nuk do t kishte m lot dhe britma (Is 65,19), as perde zie (Is 61,2). Kjo sht ajo q i grbuluri i krkon Jezusit, shrimin e premtuar pr koht mesianike. Dhe Jezusi i prgjigjet saktsisht ksaj pritjeje: Dua! Qofsh pastruar". Fjal pr fjal: Un dua, pastrohu.
    Prandaj Jezusi shpall veten, qysh prej fillimit t veprintaris s tij, ashtu si mesin q pritej; m von, ai do t'u thot dishepujve t Gjon Pagzuesit: Shkoni e tregojini Gjonit ka po dgjoni e ka po shihni: T verbrit po shohin, t shqeptit po ecin, t grbulurit po pastrohen, t shurdhrit po dgjojn, t vdekurit po ngjallen, t varfrve po u predikohet Ungjilli. I lumi ai q nuk e bjerr besimin n mua! (Mt 11,4-5).
    Ky i grbulur sht me t vrtet i varfr: dhe nga smundja e tij dhe nga qndrimi i tij duket modest: "Nse dshiron, mund t m kurosh". Ky hov e besimit sht i mjaftueshm q Jezusi t mund t veproj.

    LUFTA E JEZUSIT KUNDR T GJITHA PRJASHTIMEVE.


    Por kjo mrekulli e Jezusit sht gjithashtu episodi i par i lufts s tij t gjat kundr t gjitha prjashtimeve: sepse ky Lajm i Mir q ai njofton dhe lebrozi do t nxitoj t shpall, sht se tani e tutje askush nuk mund t deklarohet i papastr dhe i prjashtuar n emr t Zotit . Prshkrimi i bots s re n t ciln pastrohen t grbulurit sht vrtet nj Lajm i mir pr t varfrit: por nuk duhet t harrohet kuptimi i plot t ktij pastrimi q nuk konsiston vetm n faktin q t smurt dhe t grbulurit shrohen, por edhe n faktin, n nj kuptim teologjik, q ata q pastrohen rifillojn marrdhniet e tyre me Zotin, bhen prsri miq t Zotit.
    Kjo do t thot q nse duam t'i ngjajm Zotit, duhet t jemi si Jezusi q "dgjon ankesat e robrve dhe liron ata q duhet t vdesin" (Ps 102), nuk duhet t prjashtojm asknd, por prkundrazi, t jemi afr t gjithve. T ngjasosh me Zotin e shenjt nuk do t thot t shmangsh kontaktin me t tjert, ciltdo qofshin ata, do t thot t zhvillojm aftsit tona pr dashuri. Ky sht saktsisht qndrimi i Jezusit ktu ndaj t smurve dhe t prjashtuarve (Mk 1,40).
    Dhe Pali (n leximin e dyt t ksaj t Diele) thjesht na fton t imitojm Krishtin: M prngjani mua, sikurse un i prngjaj Krishtit"(1 Kor. 11, 1).
    Fakti mbetet q, pr t shkuar deri n fund t urdhrimit t dashuris ("Do ta duash t afrmin tnd si vetveten"), Jezusi e shkeli Ligjin n kuptimin e ngusht e fjals: ai sapo ka br nj gjest t liris s jashtzakonshme, q fatkeqsisht jo t gjith jan gati t kuptojn. Prandaj udhzimi i heshtjes q ai i imponon t grbulurit t pastruar: Shih ‑ i tha ‑ mos i trego askujt, por shko, duku te prifti dhe, pr shrimin tnd, kushto ka ka urdhruar Moisiu ‑ atyre pr dshmi.
    Q nga fillimi i jets s tij publike, prshkruhet lufta q do ta oj at drejt vdekjes.
    Pasioni sht prmendur tashm n kto rreshta: Jezusi ulet m posht se nj i grbulur, i ndotur me gjak dhe pshtym, i prjashtuar m shum se do tjetr, ekzekutuar jasht Qytetit t Shenjt, do t jet i Dashuri i Atit, vet shmblltyra e Zotit: "I pastr", i prsosur, absolutisht i pastr, absolutisht i prsosur: Centurioni q rrinte prball Jezusit, kur pa se si i doli shpirti, tha: Ky njeri paska qen me t vrtet Biri i Hyjit! (Mk.15,39).

  5. #5
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    Diela e 1 E Kreshmve VITI B

    M 21-2-2021


    LEXIMI I PAR: Zn. 9, 8-15.


    8 Edhe kto i tha Hyji Noehit dhe bijve t tij:
    9 “Ja, un po e lidh beslidhjen time me ju dhe me trashgimtart tuaj, pas jush 10 e me do qenie t gjall q sht me ju, qoft ai shpend, qoft bagti, qoft egrsir e toks q sht me ju, me t gjitha gjallesat q doln prej arks me ju me mbar, gjallesat e toks. 11 Un po lidh beslidhjen time me ju: nuk do t sharoset m asnj gjalles me ujrat e prmbytjes dhe nuk do t ket m prmbytje q shkreton tokn”.
    12 Dhe Hyji tha:
    “Kjo sht shenja e beslidhjes
    q un po e bj
    ndrmjet meje e juve
    dhe me do gjalles
    q sht me ju
    pr t gjitha breznit e ardhshme;
    13 Ylberin tim do ta v n re
    dhe do t jet shenja e beslidhjes
    ndrmjet meje dhe toks.
    14 Kur me re ta mbuloj qiellin,
    n re do t duket ylberi im,
    15 do t m kujtohet beslidhja ime me ju
    e me do frym t gjall q mishit i jep jet,
    uj prmbytjeje m s’do t ket
    pr t zhdukur mbar frymort.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.


    YLBERI, SIMBOLI I BESLIDHJES.


    N Bibl, tregimi pr Prmbytjen dhe Arkn e Noes z katr kapituj. Sidoqoft, leximi yn sot ka ruajtur vetm disa rreshta t cilat jan t fundit, sepse ato jan m t rndsishmet. Flitet pr Beslidhjen q Zoti i ofron Noeut dhe, prmes tij, gjith njerzimit.
    N kto pak rreshta, ka pes her fjaln "Beslidhje": "Un e vendos Beslidhjen time me ty", thot Zoti; nj premtim q nuk bhet askund tjetr prve n Bibl: nj pakt i vrtet midis Zotit dhe njerzve, nj projekt dashamirs i Zotit mbi njerzimin: kjo sht nj ide q njeriu nuk e ka gjetur kurr me veten: ishte e nevojshme Zbulesa Biblike.
    Dhe kjo Beslidhje e prhershme midis Zotit dhe njerzve simbolizohet nga imazhi i jashtzakonshm i ylberit. Padyshim ylberi kishte ekzistuar pr nj koh t gjat kur autori i Zanafills shkroi tekstin e tij: por far frymzimi madhshtor! Ky ylber q duket se bashkon qiellin dhe tokn, i cili prkon me kthimin e drits pas trishtimit t shiut, sht nj simbol i bukur pr Beslidhjen midis Zotit dhe njerzimit; pa llogaritur lojn me fjal q sht e vlefshme n hebraisht si n frngjisht: n t dy gjuht, sht e njjta fjal q prcakton ylberin dhe harkun e zjarrit q u prdor m pas pr luftn: imazhi q na sugjerohet, sht se Zoti e l armn n mur.
    Mesazhi i autorit biblik ktu sht: Sa her q shihni nj ylber, mos harroni se Zoti sht miku i njerzve. Un thash "autori biblik". Ai flet pr Aleancn midis Zotit dhe njerzve, ai flet pr ylberin. Por sht Shpirti Shenjt q e frymzon at. Diku tjetr ende nuk flitet n t njjtn mnyr. Sepse Bibla nuk sht libri i vetm q flet pr Prmbytjen, por sht i vetmi q flet pr t n kt mnyr.
    M lejoni t shpjegoj: Bibla nuk sht e para q ka treguar nj histori t prmbytjes: tregimi i librit t Zanafills u shkrua midis 1000 dhe 500 para Krishtit. Sidoqoft, shum m par, rreth vitit 1600 para Krishtit, n Mesopotami qarkulluan dy legjenda (ato t Atra-Hasis dhe Gilgamesh), t cilat flasin gjithashtu pr nj prmbytje: tregimet e prmbytjes, ajo e Bibls dhe ato t Babilonis, jan shum t ngjashme; aq sa duket e qart se autori biblik i kishte lexuar tregimet babilonase. Historia sht shum e ngjashme: nj hero (i cili quhet Atra-Hasis ose ndryshe Outnapishtim n Babiloni, Noe n Bibl) paralajmrohet nga hyjnia pr nj prmbytje t afrt. Ai ndrton nj vark dhe sjell t gjith familjen e tij dhe ekzemplart e t gjitha kafshve n t; dritaret e qiellit hapen dhe prmbytja gllabron tokn; kur shiu ndalet, barka ndalet dhe kapiteni lshon zogj t cilt zbulojn pr t par se ku po thahet toka. Kur toka bhet prsri e banueshme, heroi l anijen me familjen e tij dhe ofron nj flijim.



    SHPJEGIMI I PRMBYTJES N MESOPOTAMI DHE N BIBLN.

    Prandaj ka ngjashmri t mdha midis tregimit biblik dhe paraardhsve t tij babilonas; por ka edhe ndryshime, dhe kta ndryshime na interesojn. Duke i studiuar ata ndryshime mund t kuptojm m mir n far konsiston me t vrtet Zbulesa.
    Pr sa i prket shkakut t Prmbytjes, pr t filluar, gjat gjith ksaj periudhe besohej se Zoti ishte shkaku dhe burimi kryesor i t gjitha ngjarjeve; prandaj, n tregimet babilonas dhe biblik, nuk ka dyshim se Prmbytja u komandua nga Perndia; por nuk sht pr t njjtat arsye: n Babiloni, thuhej se perndit ishin t lodhur nga njerzit q ata kishin krijuar pr knaqsin e tyre t mir dhe pr shrbimin e tyre, dhe q, n fund t fundit, ua prishin qetsin; n Bibl, mesazhi sht krejt i ndryshm: njerzit nuk jan lodra t tekave t Zotit; ishte sjellja e tyre e keqe q prishi projektin fillestar; kjo sht ajo q thot Bibla: "Zoti pa se paudhsia e njerzve prmbi tok ishte e madhe dhe se do mendim i zemrs s tyre nuk synonte tjetr, por q t bj vazhdimisht t keqen. Zotit i erdhi keq pse e krijoi njeriun prmbi tok. I erdhi keq thell n zemr e tha: “Do ta shuaj prej faqes s dheut njeriun q e krijova: njeriun, bagtit, zvarranikt edhe shpendt e qiellit ‑ sepse po m vjen keq q i krijova” (Zn. 6,5-7)...Porse Noehi gjeti hir para Zotit" (v.8).
    Q do t thot se, pr autorin biblik, para s gjithash, njerzit jan prgjegjs pr fatin e tyre; s dyti, Zoti nuk i glltit t pafajshmit me fajtort.

    Nj ndryshim tjetr sht se n fund t udhtimit, prmbytja q kishte mbaruar, n epikn e Gilgameshit, heroi babilonas ohet n parajs dhe vet bhet nj perndi: ai patjetr i shpton fatit t njerzimit. Bibla mson dika krejt t ndryshme: Noeu mbetet nj njeri me t cilin Zoti rinovon planin e tij t Krijimit. Autori prdor t njjtat fjal pr Noen dhe Adamin: “Jini t plleshm, shumohuni dhe mbusheni tokn" (Zn. 9, 2) dhe:“Shtohuni e shumohuni e mbusheni token dhe sundojeni at!" (Zn. 1, 28). Dhe Zoti patjetr e vendosi harkun e tij n re si shenj e beslidhjes s Tij me njerzimin.

  6. #6
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 1 E KRESH. VITI B

    M 21-2-2021


    PSALMI: 25, 4-5ab, 6-7, 8-9


    4 Bj t’i njoh, o Zot, udht e tua
    e m’i mso shtigjet e tua.
    5 M drejto me t vrtetn tnde dhe m mso,
    sepse ti je Hyji im, Shlbuesi im,
    n ty shpresoj gjithmon.
    6 T t bien n mend mshirat e tua, o Zot,
    dhe dashuria jote q sht e amshueshme.
    7 Mos i kujto fajet e rinis sime e paudhsit:
    t t bie n mend pr mua sipas dashuris sate
    ‑ pr hir t mirsis sate, o Zot.
    8 I mbl e i drejt sht Zoti,
    mkatart i kthen n udh t drejt,
    9 t prvuajtve u prin n drejtsi,
    t butve ua mson udhn e vet.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.

    TI JE ZOTI Q M SHPTON.


    Psalmi 25 lexohet shum shpesh n liturgjin e kishs: q do t thot se duhet t jet pr ne modeli i lutjes, m shum se t gjith t tjert. N t vrtet, ne gjejm t mbledhura n kt psalm temat kryesore t lutjes dhe besimit t Izraelit. N disa vargje q lexojm sot, gjjm t paktn tre prej tyre:
    Zoti na shpton, Zoti na mson, Zoti na do. Dhe sht sepse ai na do q na shpton dhe na mson.

    Tema e par: Zoti na shpton; sht artikulli i par i besimit t Izraelit dhe folja " shptoj" n besimin hebre sht sinonim i foljes"liroj". S pari, Zoti e liroi popullin e tij nga skllavria n Egjipt; pastaj e liroi at nga Mrgimi n Babiloni: jan dy prvoja t ndryshme t shptimit e t lirimit, t dyja shoqruar me nj zhvendosje t frikshme gjeografike; dhurata e Toks s Premtuar, hera e par, pastaj kthimi n Jeruzalem, pas Mrgimit Babilonas, hera e dyt.
    Por ka forma t tjera t skllavris, dhe pr kt arsye lirime t tjera, nga t cilat m e rndsishmja sht kjo: Zoti, duke ia zbuluar gradualisht vetveten popullit t tij, njkohsisht e ka liruar at nga idhujtarja: idhujtarja, n fakt, sht skllavria m e keqe n bot. Sepse, edhe n burg ose n skllavri, dikush mund t arrij t ruaj lirin e brendshme; por kur dikush sht nn pushtetin e nj idhulli, ai nuk ka m liri t brendshme.
    A nuk do t ishte ky prkufizimi i nj idhulli?: Idhulli sht nj gj q i z mendimet tona deri n marrjen e vendit t par n jetn ton, duke arritur, n fund t fundit, t mendoj n vendin ton, far sht me e mir pr ne!
    Ky Zot lirues i fton ata q besojn n T, q t jen edhe ata lirues nga ana e tyre. N fillim t Kreshmve, sht e dobishme t kujtohet teksti i famshm i Isais: "Vall, a s’sht agjrimi q un zgjodha:
    t’i kputsh verigat e padrejtsis,
    t’i zgjidhsh leqet e zgjedhs,
    t’i lshosh t lir t ndrydhurit,
    t coptosh do zgjedh?
    A jo ta ndash bukn tnde me t uriturin,
    t’i shtiesh n shtpin tnde skamnort e t pastreht?
    Kur ta shohsh t zhveshurin, vishe
    dhe mos e prbuz farefisin tnd.
    Ather do t zbardh porsi agimi drita jote,
    shrimi yt do t vij m shpejt;
    para teje do t ec drejtsia jote
    e do t t prcjell lavdia e Zotit" (Is. 58,6-8).





    ZOTI UA KA MSUAR T PRVUAJTURVE RRUGN E VET.

    Tema e dyt e besimit t Izraelit: Ligji sht nj dhurat e Zotit: sht pasoja e zbulimit q Zoti e ka liruar popullin e tij. Ligji i sht dhn Izraelit q t msoj t jetoj si nj popull i lir dhe q t bhet edhe ai, kur do t vij koha e duhur, lirimtar:
    " Bj t’i njoh, o Zot, udht e tua e m’i mso shtigjet e tua ...
    M drejto me t vrtetn tnde dhe m mso...
    t prvuajturve u prin n drejtsi,
    t butve ua mson udhn e vet...
    I mbl e i drejt sht Zoti,
    mkatart i kthen n udh t drejt".

    Pasi ia diktoi Ligjin Moisiut, Zoti i tha, me siguri: " Oh, sikur ta kishin vrtet at mendje: t m kishin frik e t’i zbatonin t gjitha urdhrimet e mia gjithher! T lum do t ishin ata dhe bijt e tyre pr jet t jets!" (Dt 5,29). Dhe Moisiu u tha njerzve:“Mbani, pra, e zbatoni t gjitha ato q jua ka urdhruar Zoti, Hyji juaj. Mos e shmangni rrugn as djathtas as majtas, por ecni drejt udhs q jua ka urdhruar Zoti, Hyji juaj, q t jetoni e t kaloni mir e t shumohen ditt e jets suaj n tokn e trashgimit tuaj"(Dt 5,32-33).
    Duhet t nnvizohet imazhi i rrugs (i udhs, n prkthimin e Filipajt): "Bj t’i njoh, o Zot, udht e tua...mkatart i kthen n udh t drejt... t prvuajturve u prin n drejtsi...t butve ua mson udhn e vet...T gjitha udht e Zotit jan mshir dhe e vrtet... ". Dhe folja "t udhheqsh" gjithashtu ngjall imazhin e nj rruge:"M udhzo prmes s vrtets tnde ... drejtsia e Tij drejton t prulurit".
    Imazhi i shtegut sht tipik pr psalmet pendestar: sepse mkati, n fund t fundit, sht nj rrug e gabuar, e vshtir pr t kaluar. Ai q flet ktu dhe q i krkon Zotit t'i tregoj rrugn e duhur ("O Zot, m mso rrugt e tua, m lejo t njoh rrugn tnde ...") sht nj mkatar q e di nga prvoja se ka shum t bj me t, duke luftuar vetvetiu pr t qndruar n rrugn e duhur. N disa gjuhet perndimore si edhe n shqip gjithashtu, n vend t fjals "rrug", prdoret imazhi e shtegut pr t prcaktuar sjelljen ton morale, pasi flitet pr "rrugn e drejt". Dhe, n hebraisht, fjala "konvertim" do t thot "kthehu". N Bibl, mkatari i konvertuar bn nj kthes t vrtet; ai ua kthen shpinn idhujve, kushdo q t jen ata, q e bn at skllav dhe ai i drejtohet Zotit q e dshiron at t lir. N thelb, ekzaminimi i vrtet i ndrgjegjes mund t jet ai q na bn t zbulojm se far na pengon t jemi t lir, t duam Perndin dhe vllezrit tan.



    MOS HARRO, O ZOT, DASHURIN TNDE ME T CILN NA KE DASHUR GJITHMON.

    Tema e tret e besimit t Izraelit: Zoti sht Dashuri, ai sht vetm Dhurat dhe Falje.
    "T t bien n mend mshirat e tua, o Zot,
    dhe dashuria jote q sht e amshueshme" (v.6).
    sht ktu nj jehon e prkufizimit q Zoti i dha pr vetveten Moisiut n Sinai: “Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet, q qndron besnik me mijra brezni, q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin" (Da 34,6). Q do t thot, edhe nj her, q nuk duhet t pritet q Beslidhja e re ta zbuloj kt. Dashuria e Zotit pikrisht n favor t Popullin t Zgjedhur, ka qen dhe ka vepruar gjithmon. Besimtart e kohs t Beslidhjes s vjetr e kan ditur shum mir: pas prvojs s lirimit nga Egjipti, pas zbulimit t ktij Zoti q i ofron Beslidhjen e tij popullit t tij, njerzit ishin n gjendje t mendonin me terma t rinj mbi aktin krijues t Zotit; dhe si rezultat, konceptimi i krijimit, q e kishte populli i Izraelit, filloi t ndryshonte shum nga ai i popujve t tjer. Tani e tutje, besimtaret izraelitet kuptojn se akti krijues i Zotit sht nj akt dashurie; Zoti nuk i krijoi njerzit pr ti knaqur tekat e veta ose dshirn e vet pr t pasur skllevr, si besohej n Mesopotami, por i krijoi q ti donte ata, e q t ishin nj shenj e dashuris s tij pr njerzimin. Krijimi i tyre qe pr Zotin nj akt dashurie.
    Nj dashuri pr njerzit e t gjitha vendeve dhe t gjitha kohrave: kjo shprehet n historin e Prmbytjes, n leximin e par e t Diels s par t Kreshmve. N Izrael, kur bhet fjal pr Beslidhjen e ofruar nga Zoti pr Popullin e tij t Zgjedhur, nuk harrohet kurr se n kt Beslidhje jan thirrur, q t hyjn t gjith njerzit.
    M n fund, meqense Zoti sht Dashuri, Ai nuk pret asgj n kmbim: dashuria sht gjithmon falas, ose nuk sht dashuri! Thjesht duhet vetm t lihet q ajo dashuri hyjnore t na mbush vet. Meditimi i Psalmit 25 sht padyshim mnyra m e mir pr t hyr n Kreshmt!

  7. #7
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    1 Kresh. VITI B

    M 21-2-2021

    UNGJILLI: Mk. 1,12-15


    12 Menjher pastaj Shpirti Shenjt e shtrngoi t shkoj n shkrettir.
    13 N shkrettir qndroi dyzet dit, ku qe vn n prov prej djallit. Rrinte me egrsira dhe engjjt i shrbenin.
    14 Pasi e burgosn Gjonin, Jezusi shkoi n Galile. Atje predikonte Ungjillin e Hyjit.
    15 Thoshte: “Koha u plotsua e Mbretria e Hyjit sht afr! Kthehuni e besojini Ungjillit!”



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI- LUTJA.

    TUNDIMET E JEZUSIT

    do vit, n t Dieln e par t Kreshmve, ne lexojm tregimin e Tundimeve nga nj prej tre Ungjilltarve Sinoptik; kt vit lexojm kt tregim n Ungjillin e Shn Markut, q do t thot n versionin m t shkurtr t mundshm:
    Menjher pastaj Shpirti Shenjt e shtrngoi t shkoj n shkrettir. N shkrettir qndroi dyzet dit, ku qe vn n prov prej djallit. Rrinte me egrsira dhe engjjt i shrbenin".
    Marku nuk na tregon se me cilat tundime duhej t prballej Jezusi, por vazhdimi i Ungjillit t tij na lejon t'i hamendsojm ato: kto jan t gjitha situatat n t cilat ai duhej t thoshte jo, sepse mendimet e Zotit nuk jan ato t njerzve dhe sepse, duke qen vet nj njeri, i rrethuar nga njerz, ai duhej t zgjidhte vazhdimisht t ishte besnik ndaj Atit t tij.
    Episodi q m vjen menjher n mendje sht ai q ndodhi afr Cezares s Filipit: "Jezusi u nis me nxnsit e vet drejt fshatrave t Cezares s Filipit. Udhs i pyeti nxnsit e vet: “ka thon njerzit, kush jam un?” Ata iu prgjigjn: “Disa thon se je Gjon Pagzuesi, disa t tjer Elia, disa t tjer prap se je njri ndr profett.” Ather i pyeti ata: “Po ju, kush thoni se jam?” “Ti je Mesia!” ‑ iu prgjigj Pjetri. Ai u urdhroi rreptsisht t mos ia tregonin askujt kt gj pr t" (Mk 8,27-30).
    Kjo ashprsi sht sigurisht tashm nj shenj e nj lufte t brendshme. Dhe menjher m pas, Marku vazhdon: "Ather filloi t’u shpjegoj se Birit t njeriut i duhet t psoj shum; se pleqt, kryepriftrinjt e skribt do ta prbuzin; se do t vritet dhe se do t ngjallet pas tri ditsh. Ua tha kto krejt haptas. Dhe ju e dini pjesn tjetr: “Pjetri e ndau n nj an e zuri ta qortoj. Jezusi u soll, shikoi nxnsit e vet dhe i brtiti Pjetrit: “M’u hiq sysh, he djall, se nuk ke ndr mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!”. Nga goja e Jezusit del rrfimi pr at q ishte tundimi m i fort: ai i ikjes nga pasojat tragjike t shpalljes s ungjillit.
    Ishte nj tundim tmerrsisht delikat: sepse vinte menjher pas rrefimit m t bukur dhe i prsosur q Jezusi kishte dgjuar mbi personin dhe misionin e tij: isht pikrisht n momentin kur Pjetri, si nj teolog i zgjuar dhe i jashtzakonshm, pas nj meditimi t shpejt, ka br deklaratn m e bukur dhe m e vrtet nga ana teologjike: “Ti je Mesia” (Mk, 8,29). Profesioni i fes s Pjetrit ia prkujtoi Jezusit gjithka shkruan profett pr misionin e Mesis, dhe shkaktoi n Jezusin tundimim q t shptohej nga mundimet e lidhur me kryerjen e ktij misioni. Fjalia e Pjetrit qe pr Krishtin nj rast tundimi.
    Deri n minutn e fundit, n Gjetsemanin, ai do t tundohet t shptohej nga vuajtjet: "E u tha: “Shpirti im sht i trishtuar pr vdekje. Mos u largoni e rrini zgjuar!”
    U largua pak, ra prmbys pr dhe e lutej q, nse ishte e mundur, t’i rrij larg ai ast. E thoshte: “Abba! At, ti mundesh gjithka! Largoje prej meje kt got, por jo ka dua un, por ka do ti!” (Mk 14,34-36).
    sht mjaft e qart ktu q vullneti i tij duhet t bj nj prpjekje q t pajtohet me at t Atit t tij.
    Jezusi ka pasur patjetr, si e pam, tundimin pr t’u shptuar nga vuajtjet; ai gjithashtu e dinte q do t kishte mundsi q t kishte sukses; dhe shoqruesit e tij e nxitn n kt drejtim; por suksesi mund t bhej nj kurth: "T gjith po t krkojn" (Mk 1,37), dishepujt e tij i than n Kapernaum. Le t kujtohet konteksti; t shtunn n mngjes n sinagog, ai kishte shruar nj person t pushtuar nga djalli, pastaj pas nj dite t qet n shtpin e Simonit dhe Andreas, ai kishte shruar vjehrrn e Pjetrit; dhe n fund n mbrmje t gjith banort e vendit ishin atje, secili me pacientin e tij, dhe ai kishte shruar shum t smur; natn tjetr, para agimit, ai kishte dal pr t'u lutur; zhgnjimi n shtpi kur dita filloi: ai ishte zhdukur!
    "T gjith po t krkojn" i than apostuit... E kjo fjal duhet ta ket shqyer ndrgjegjen e tij ". Por ai fitoi mbi tundimin q t kthehet pr t marr nderime q i takonin atij, dhe tha:
    “Ejani t shkojm gjetiu, n fshatrat e afrme q t predikoj edhe atje. Prandaj edhe erdha”(Mk 1,38). Pr at dhe jo pr dika tjetr ... Ekzistonte tundimi: por Jezusi nuk pranoi t braktis misionin e tij.



    ZGJEDHJA E BESNIKRIS.


    Zgjedhja e besnikris filloi shum hert, sigurisht, kur Jezusi duhej t prballohej me talljen e disa t afrmve; do profesion n shrbim t t tjerve imponon rrnjosjen nga familja ; familja e tij nganjher ishte nj penges pr misionin e tij: “Jezusi u kthye n shtpi. Prap u mblodh turm e madhe sa q as nuk mund t hanin buk. Kur morn vesh t tijt, shkuan ta marrin sepse flitej: “Nuk sht n vete” (Mk 3,21).
    Kjo vuajtje e moskuptimit sht shoqruar nga nj tundim tjetr, q t' i bind t tjert me veprimet spektakolare: "Ather erdhn farisenjt dhe filluan t rragaten me t. Duke e vn n prov krkuan prej tij nj shenj prej qiellit. Jezusi duke fshar prej fundit t shpirtit, tha: “Prse kjo brezni krkon shenj? Pr t vrtet, po ju them: ksaj breznie s’do t’i jepet shenj!” Ather i la, prsri hipi n bark dhe kaloi n ann tjetr"(Mk. 8,11-12).
    Me siguri, kur Jezusi papritmas vendosi t largohej nga shoqria me ata me t cilt po fliste n at moment, qofshin ata miqt e tij apo kundrshtart e tij, kjo ishte pr shkak se ai kishte nj zgjedhje pr t br.
    Kjo zgjedhje sht ajo e besnikris ndaj misionit t tij: q ai t jet Mesia, t gjith e kan menduar q nga fillimi; por problemi sht se, edhe nj her, mendimet e Zotit nuk jan mendijmet tona; pr shembull, njerzir prisnin, shpresonin pr nj Mesi t fuqishm politikisht, i cili do t kishte dbuar okupatorin Romak dhe do t kishte rivendosur lirin politike t Izraelit; Jezusit iu desh t predikonte pandrprer madhshtin e vetme t dashuris; kjo sht arsyeja pse ai imponon n mnyr t prsritur sekretin pr ata q kan par misterin e tij (qoft n Shprfytyrim apo diku tjetr): ai nuk dshiron t lejoj se ata q jan prreth tij, t zbresin n nj shteg t rrem.
    As ne nuk jemi t befasuar q ai jetoi paqsisht n shkrettir pr dyzet dit (numr simbolik) n mes t kafshve t egra: sepse kshtu profeti Isaia kishte imaxhinuar harmonin q do t mbretroj n krijimin e ri.: "Ujku do t banoj me qengjin, prbri kecit do t shtrihet leopardi,
    vii e klyshi i luanit bashk do t kullotin,
    fmija i vogl do t’i oj e do t’i bjer. Lopa e arusha bashk do t kullotin,
    klysht e tyre s bashku do t rrin,
    luani kasht do t haj si kau.
    Foshnja do t luaj mbi vrimn e shlligs, n strofullin e kapastrecit
    fmija dorn do ta fut" (Is 11, 6vv).
    Duke i komentuar se bashku t gjitha kto gjra, Marku na thot se Jezusi sht njeriu me t vrtet i lir nga t gjitha tundimet, i parlinduri i njerzimit t ri.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 20-02-2021 m 03:45

  8. #8
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 KRESH. VITI B

    M 28-2-2021


    LEXIMI I 1: Zn. 22,1-2. 9a. 10-13. 15-18


    1 Pas ktyre ngjarjeve Hyji e vuri n prov Abrahamin e i tha: “Abraham”! Ai iu prgjigj: “Tek jam”! 2 I tha: “Merre djalin tnd t dshirit, Izakun, t cilin e do e shko n trevn Moria, e atje ma kushto fli shkrumbimi mbi njrin ndr malet q do t ta tregoj”.
    9 Kur arritn n vendin q Hyji ia kishte dftuar, Abrahami aty e ndrtoi lterin dhe mbi t i renditi drut. Pastaj e lidhi Izakun, djalin e vet, e vendosi mbi lter mbi turrn e druve, 10 shtriu dorn dhe e mori thikn pr ta flijuar djalin e vet. 11 Dhe ja, prej qiellit brtiti engjlli i Zotit: “Abraham, Abraham”! Ky iu prgjigj: “Urdhro”! 12 Engjlli i tha: “Mos e o dorn tnde mbi fmijn tnd dhe mos i bj far dmi! Tani po e shoh se ia ke drojn Hyjit dhe pr shkakun tim nuk e kurseve as djalin tnd t dshirit”.
    13 Abrahami i oi syt lart dhe e pa nj dash t ngatrruar pr brirsh n nj shkurre. E mori kt dhe e kushtoi fli shkrumbimi n vend t t birit
    15 Engjlli i Zotit e thirri Abrahamin pr t dytn her prej qiellit e i tha: 16 “Pasha mua ‑ sht fjala e Zotit ‑ pasi e bre kt gj dhe nuk t’u dhimbs djali yt i dshirit,
    17 un po ta fal bekimin tim dhe do t bj q pasardhsit e tu t shtohen porsi yjet e qiellit, porsi rra n bregun e detit. Ndrsa pasardhsit e tu do t’i pushtojn dyert e armiqve t vet 18 dhe n farn tnde do t jen t bekuar t gjith popujt e toks pasi ti ma dgjove fjaln”.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA


    NJ TEKST Q DUHET T LEXOHET NN FRYMZIMIN E FES.


    Aspekti i keq i ktij teksti sht se ka dy mnyra pr ta lexuar! Nj mnyr e tmerrshme q imagjinon Perndin duke ia dhn nj urdhr Abrahamit vetm pr knaqsin e vet, pr t shuar etjen e tij pr gjak… pr t par nse Abrahami do t'i bindej ... dhe vetm ather, si kundr-urdhr, Perndia tha: "Mos e vr dorn te fmija"
    Duhet t themi: “Mir, se Ai dha kt urdhr t dyt: Ishte koha!” Por, akoma n t njjtn perspektiv, (tmerruese!) mendohet se, sepse Abrahami u soll mir, sepse ai bri at q u urdhrua (dy her me radh, ai vetm prgjigjet "ktu jam" ...), Zoti i premton atij malet dhe mrekullit.
    Por, ky sht nj lexim pagan! Flitet pr nj Zot q pret q njerzit ta dgjojn, q na z kurthe dhe q si nj sovran absolut shprblen dhe ndshkon ... nj Zot si e imagjinojm disa her edhe ne sot ndonjher, dhe jo si sht Ai n t vrtet.
    Leximi i besimit sht krejt i ndryshm; dihet, si thuhet, q shikojm ata q duam me syt e dashuris; n t njejtn mnyr mund t thuhet q shikohet dikush me syt e besimit.
    Pr m tepr, nse do t kishim koh ta lexonim tr kt tekst, si sht n Bibln (ktu kemi leximin liturgjik, i cili pr fat t keq sht shum i shkurtr), do t kishim vrejtur se tema e vshtrimit sht shum e pranishme n kt tekst: fjalt "shoh, shikoj, shikoj lart" gjenden nga fillimi e deri n fund n kt tekst. Vet emri Moriah sht nj loj fjalesh n lidhje me foljen shoh: dhe fjala Moriah mund t prkthehet "Zoti sheh", por edhe "Zoti shihet". Nj mnyr pr t thn se besimi sht n far mnyr si nj pal syzesh q vendosen pr t par botn dhe gjithka me sy t Zotit, si ai i sheh.
    Pra, duke shpresuar q shpjegi t jet interesant, un ju ofroj nj lexim sipas besimit t ktij teksti, nj lexim me syt e besimit.
    S pari, kur u shkrua ky tekst, kishin kaluar afrshisht nj mij vjet nga koha n t ciln u shvillua kjo histori dhe t gjith e dinin, kur u shkrua ky tekst, q Isaku nuk u vra nga Abrahami, dhe prkundrazi jetoi deri n nj mosh shum t vjetr. Prandaj, autori i ksaj historie nuk na ofron nj tekst t njashm me nj tregim t krijiuar vetm pr t trhequr vmendjen.
    N kt aspekt, mund t mendohet se disa piktura q paraqesin flijimin e Isakut, e kalojn masn duke krijiuar kt pritje q t mban pezull, si n nj film aventurash, si n nj film horror.
    S dyti, kur u shkrua ky tekst (vetm rreth vitit 700 para Krishtit, ndrsa Abrahami jetoi n mijvjearin e dyt para Krishtit), dihej shum mir q Zoti absolutisht i refuzonte sakrificat njerzore! Dhe n kt koh t gjith e dinin q Zoti i kishte refuzuar gjithmon kta sakrifica. Ne gjithashtu e dim se ishte shum e vshtir t ndiqej nga Populli i Zgjedhur ky ndalim kur t gjith popujt prreth praktikonin sakrifica njerzore. Gjith kjo, pr nj nderrim rrenjsor, krkonte nj kthim t shikimit t njeriut ndaj Zotit. Dhe kshtu, pasardhsit e Abrahamit e lexuan kt tekst si historin e kthimit t shikimit t Abrahamit te Zoti; ishte si n qoft Zoti t'i thoshte Abrahamit: "Si m sheh, Abraham, kur t krkoj nj kurban?" A e imagjinon nj Zot q dshiron vdekjen e fmijs tnd? E po, e ke gabim! Sidoqoft, un kam br gjithka pr t t kujtuar se nuk e kam harruar Premtimin tim sipas t cilit do t t jap pasardhs, prmes ktij djali, saktsisht".
    Ne e njohim kt Premtim t famshm nga kapitujt e mparshm t librit t Zanafills: “Un do t'ju bj nj komb t madh dhe do t'ju bekoj. Un do ta bj emrin tnd t madh ... N ty do t bekohen t gjitha familjet e toks ... Un do t shumzoj pasardhsit e tu si pluhuri i toks ... Merre parasysh qiellin, numroji yjet nse mund t'i numrosh: t till do t jen pasardhsit e tu ... sht me an t Isakut q pasardhsit e tu do t mbajn emrin tnd ... "(t gjitha kto premtime gjenden n kapitujt 12-21 t Zanafills).


    HYJI NUK E HARROI PREMTIMIN E VET.

    Kur e vuri n prov Abrahamin, Perndia ishte i kujdesshm pr t’i kujtuar atij kt premtim, pr t’i treguar se nuk e kishte harruar. Perndia u b i kujdeshm prej fillimit, nga momenti kur tha fjaln e par: "Abraham ...". Perndia e quan at, jo me emrin e tij t lindjes, Abram, por me emrin q i ka dhn q kur u b Beslidhja, "Abraham" q do t thot: "Ati i shum njersve". "Merre djalin tnd, djalin tnd t vetm, at q e do, Isakun".
    N leximin pagan, ne do t kishim thn: Zoti nuk ia pyet vetm Abrahamit nj gj t tmerrshme, por prve ksaj ai "argtohet" me t "duke e vn gishtin n plag". domethn duke br q ai t vuaj edhe m shum.
    Leximi tjetr sht: nse Zoti insiston, duke thn: "Djali yt, djali yt i vetm, ai q ti e do, Isaku ...", kjo sht nj mnyr pr t thn: "Un nuk e kam harruar Premtimin tim, nuk e kam harruar q te ai, te Isaku qndrojn t gjitha shpresat tona:... "N kt djal tnd Unik", vetm prmes tij dhe vetm prej tij do t realizohet premtimi, nga ai do t lindin pasardhsit e tu".
    Isaac, emri i tij do t thot: "Fmija i t qeshurit": mos harro, Abraham, ti qeshe kur t premtova; dhe Sara gjithashtu qeshi ... ju nuk e besonit m n at lindje, n moshn tuaj, dhe ajo lindja u b, sepse un ju premtova at. Isak sht "djali yt unik", dhe premtimi do t realizohet vetm prej tij. Dhe vetm prej tij, do t lindin pasardhsit e tu ... "Do t kesh aq shum pasardhs sa kokrrat e pluhurit t toks (Zn 13), aq shum si yjet e qiellit (Zn 15).
    Me siguri e keni vrejtur kalimthi q u prdor nj formul kurioze, duke imagjinuar se Zoti i tha Abrahamit se "mbi Isakun dhe vetm mbi Isakun t gjitha shpresat qndronin...": ky sht ndryshimi midis leximit pagan dhe leximit t besimit: pagani mendon se Zoti nuk sht interesuar pr t; besimtari Izraelit, prkundrazi, zbulon dhe beson se shpresa e njeriut mund t jet edhe shpresa e Zotit; ai beson se interesat e njerzve dhe ato t Zotit jan t njjta, pasi Zoti sht i angazhuar n aventurn e Beslidhjes; n besojm, (duhet t kthehemi n kt t vrtet sa m shum sht e mundur), kur pavarsisht nga gjithka q mund t ndodh, jemi t bindur se plani i Zotit sht themluar vetm n dashamirsin, n dashurin e Zotit!
    Me t vrtet, pikrisht, deri n kt lartsi arrinte besimi i Abrahamit; ai besonte se n nj mnyr q ai nuk e njihte, por sigurisht n nj far mnyre, Zoti do ta prmbushte Premtimin e tij e do t kishte dhn pasardhs nga Isakut, dhe jo nga nj tjetr; dhe kjo sht arsyeja pse Abrahami u dha si shembull pasardhsve t tij; dhe kjo sht edhe arsyeja pse Zoti ishte n gjendje t provonte besimin e tij deri n at pik.
    Dhe, menjher, fal ktij besimi t pathyeshm t Abrahamit, nj pik kthese unike, vendimtare u tejkalua n historin e Zbuless. Abrahami zbuloi se kur Zoti tha "flijioje" ai nuk po thoshte: "Vrit"; sikur gjaku ta knaqte! Zoti i tha Abrahamit: "Ma ofro djalin tnd si n nj flijim"; dhe Abrahami zbuloi se kjo do t thot vetm: "Bje t jetoj, duke mos harruar kurr q vet un t kam dhn ty at djal". Tani e tutje, do t dihet n Izrael prgjithmon se Zoti kurr nuk dshiron vdekjen e njeriut pr ndonj arsye. Dhe se ai nuk e do vdekjen e mekatarit, por q t kthehet dhe t jetoj.
    Pra, meqense Abrahami nuk e la besimin, ai mund t dgjoj prsri premtimin pr t cilin nuk dyshoi kurr: "
    ...trashgimtari yt do t jet pinjolli yt q do t rrjedh prej teje... Shikoje qiellin dhe numroji yjet, po munde”! T till do t jen trashgimtart e tu...
    “Ja, marrveshja ime me ty: Do t bhesh trungu i popujve t shumt.
    Nuk do ta kesh m emrin Abram,
    por emri yt do t jet Abraham,
    sepse t bra bab t shum kombeve.
    Do t bj t shtohesh shum, tejet shum,
    prej teje do t bj t rrjedhin popuj,
    dhe prej teje do t lindin mbretr".
    Mund t lexohet historia m e sakt e premtimeve n kapituj 12-21 t librit t Zanafills.
    Deri m sot, ky premtim i Zotit nuk sht prmbushur: pasardhs t panumrt sigurisht ekzistojn, por q t jet nj burim bekimesh pr t gjith popujt, duke filluar nga Populli i Zgjedhur, kjo nuk ndodhi akoma! Kur shohim se sa t ashpra jan betejat midis vet pasardhsve!
    Meritojn t quhen "bij t Abrahamit" sot ata q besojn se Premtimi i Zotit do t realizohet, pa marr parasysh far, thjesht sepse Zoti e ka premtuar at dhe sht besnik. Ose m sakt ... Meritojn, me t vrtet, t quhen "bij t Abrahamit" sot ata q besojn n kt Premtim dhe punojn me t gjitha forcat pr ta realizuar at!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 25-02-2021 m 06:56

  9. #9
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 Kresh. VITI B

    M 28-2-2021


    PS. 116, 10. 15, 16ac-17, 18-19


    10 Besoj edhe ather kur m duhet t them: Jam i pafat pr s teprmi!.
    15 E mueshme sht para Zotit vdekja e shenjtrve t tij.
    16 O Zot, un jam shrbtori yt shrbtori yt dhe biri i shrbtores sate. Ti i kpute hekurat e mia:
    17 ty do t ta kushtoj flin e lavdit, me nderim do t thrras Emrin e Zotit.
    18 Do ti kryej kushtet e mia br Zotit n pranin e mbar popullit t tij,
    19 n oborret e Shtpis s Zotit,
    mes teje, o Jerusalem!


    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.

    E MUESHME SHT PARA ZOTIT VDEKJA E SHENTRVE T TIJ.



    sht Populli i Zgjedhur, q beson n Zotin, q flet n kt psalm; ky popull ka br eksperiencn, edhe n mes t vuajtjeve, q Zoti ishte aleati i tij "Un besoj dhe do t flas, un qJam i pafat pr s teprmi!, q kam vuajtur shum, sepse:"Ai ma shptoi jetn prej vdekjes, syt e mi prej lotve, kmbt e mia prej rnies. ...Ti i kpute hekurat e mia".
    Vuajtja pr t ciln autori i psalmit flet ktu, sht ajo e skllavris n Egjipt: dhjet her Faraoni premtoi lirin, por gjithmon n fund, ai u soll si nj armik; vetm Zoti e mbshteti prpjekjen lirimtare t popullit t tij dhe e ndihmoi n ecjen e tij n shkrettir edhe duke e mbuluar me nj re.
    Ja citime t disa vargjeve q nuk lexohen sot, por q spjegojn kt kontekst: "Besoj edhe ather kur m duhet t them: Jam i pafat pr s teprmi!.
    N hutimin tim kam thn: Rrenacak sht do njeri!...
    O Zot, un jam shrbtori yt, shrbtori yt dhe biri i shrbtores sate. Ti i kpute hekurat e mia: Si do tia shprblej Zotit pr t gjitha t mirat q mi ka dhn?" (v.12...15).
    "Zinxhirat-Hekurat" pr t cilt njerzit e Izraelit po flasin ktu jan ato t Egjiptit; por gjat shekujve Populli i Zgjedhur ka njohur shum hekura-zinxhir t tjera, shum skllavri t tjera. Dhe secili prej nesh e di se, edhe duke jetuar n nj mnyr q dukek e lir, ne mund t imponohemi "zinxhir" q mund t na bjn skllevr, edhe pse nuk jan br me hekur.

    Por, ka edhe zinxhir t tjera! Ndr t tjera, dhe akoma m t keqija, sesa t kesh nj imazh t rrem t Zotit, sht t imagjinosh nj Zot si rival t njeriut (pr shembull, si n mitologjin Mesopotamiane) ose t imagjinosh nj Zot t pangopur pr gjak t sakrificave njerzore ( pr shembull, si n fet kanaanite). Kur populli hebre u vendos n Kanaan, ai ra n kontakt me nj fe q nuk i ndalonte sakrifica njerzore; besimtaret izraelit donin t rezistonin dhe t ishin besnik ndaj Beslidhjes, por nuk paten gjithmon sukses. Kur gjithka nuk shkonte mir, e njerzit kishin frik nga lufta, ose nga nj katastrof, pr t shmangur dika t keqe ishin gati t provonin do gj; dhe nse dikush i bindte se, pr t arritur qllimin, duhet t plotsonin krkesn e nj perndie q krkonte sakrifica njerzore, disa ishin t gatshm edhe pr kt ...
    Kshtu, n shekullin e tet para Krishtit, mbreti Akaz flijoi djalin e vet, duke besuar se ai duhej t bnte kt pr t shptuar mbretrin e tij.
    Pikrisht pr kt arsye u shkrua tregimi i sprovs s Abrahamit.
    Zbulimi i jashtzakonshm q Abrahami bri ishte: Zoti dshiron q t gjith njerzit t jetojn; asnj vdekje nuk e nderon Hyjin ton, ai nuk i dshiron kta sakrifica: ai nuk e don vdekjen e mkatarit, por q ai t kthehet e t jetoj ... Dhe kur lexojm n psalmin: "I kushton Zotit t shoh t dashurit e tij t vdesin (n nj version tjetr: E mueshme sht para Zotit vdekja e shenjtrve t tij) ...", ne e kuptojm se ky psalm na ofrohet sot si jehon e historis s sprovs s Abrahamit.
    Ky zbulim, "I kushton Zotit t shoh t vdesin miqt e Tij ..." nuk sht kurr fare nj arritje njher e prgjithmon.
    Gjarpri n Kopshtin e Zanafills sugjeroi q Zoti dshironte m tepr q njeriu t vdiste, t largohej nga kopshti i Edenit ... dhe pikrisht tregimi biblik q jemi duke msuar pohon se ky mendim sht nj tundim n t cilit nuk duhet t biem.
    Tundimi po rishfaqet vazhdimisht kur mendohet se Zoti sht nj rival pr lirin dhe jetn ton, e q Ai duket se sht n gjendje t luaj me jetn ton si t doj.
    Padyshim, marrdhnia jon me Zotin dhe me t tjert varet nga imazhi i Zotit q kemi.
    N skemn pagane, mund t thuhet se ekzistojn dy faza: 1) njeriu dshiron dika; 2) pr ta marr at, ai prpiqet t bj gjithka sht e mundshme q perndia e tij t jet n favor, me t gjitha mjetet e mundshme, prfshir edhe sakrificat njerzore, nse sht e nevojshme.
    Psalmi i sotm pasqyron qndrimin e besimit, i cili sht nj prmbysje e plot e ktij modeli: ka dy faza, po, por t prmbysura.

    S pari, n Izrael (ne e dim) sht Zoti ai q ka pasur gjithmon iniciativn; me Adamin, me Noehun, me Abrahamin, do her ishte Zoti q e thirri njeriun n ekzistenc dhe n Beslidhje pr lumturin e njeriut dhe jo pr prfitimin e tij, e Zotit. Pastaj, kur populli vuajti n Egjipt, vet Zoti i erdhi n ndihm: " E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt..., pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve. Pra, eja se dua t t oj te faraoni q ta nxjerrsh popullin tim, bijt e Izraelit, prej Egjiptit!(Dal,3,7-10). Dhe Zoti e liroi popullin e tij. Zoti e ka iniciativn!
    S dyti, dhe kjo sht pasoja, do gjest i njeriut ndaj Zotit sht vetm nj prgjigje; pr shembull, kur njerzit e falnderojn Zotin, ata vetm po e njohin veprn e Tij: "Si do ta shprblej Zotin pr tr ato q m ka br? "



    UN DO T MBAJ PREMTIMET E MIA NDAJ ZOTIT.


    Dhe tani falnderimi do t shfaqet jo vetm me sakrifica n tempull, por, gjithashtu dhe mbi t gjitha, me nj sjellje t prditshme t br n harmoni me vullnetin e Zotit. "Un do t t ofroj nj flijim falnderimi, do t thrras emrin e Zotit. Un do t'i mbaj premtimet e mia ndaj Zotit, po, prpara tr popullit t tij, n hyrje t shtpis s Zotit, n mes t Jeruzalemit".
    Sigurisht, ky psalm merr kuptimin e tij t plot kur dim se sht pjes e psalmeve Hallel, (psalmet 112/113 deri 117/118 q u knduan me rastin e fests hebraike t Pashks). Kshtu q Jezusi e kndoi at n mbrmjen e t Enjtes s Madhe.
    Marku vren: " Pasi knduan himnin, (knduan psalmet e Hallelit, dhe n veanti kt Psalm), u nisn drejt Malit t Ullinjve" (Mk 14,26). Dhe ajo q bie m shum n sy sht ngjashmria midis ktij psalmi q Jezusi kndoi t enjten n mbrmje dhe atij q do t thot n kryq: " O Hyj, Hyji im, pse hoqe dor prej meje? (Ps. 22,22). T dy evokojn dhimbje: sapo kemi dgjuar britmn e Psalmit 22,2: "O Hyj, Hyji im, pse hoqe dor prej meje?". Dhe mund t kujtohet vargu i par t Psalmit t sotm "Besoj edhe ather kur m duhet t them: Jam i pafat pr s teprmi!, q prkthehet n disa Bibla edhe: "Un besoj, do flas, un q kam vuajtur shum . T dy prfundojn me falnderime, dhe pothuajse n t njjtat terma; Psalmi 22/26v:
    Prandaj do t t lvdoj n kuvendin e dheut, ndr sy t besimtarve t tu do ti kryej kushtet.
    Do t han skamnort e do t ngihen, do ta lavdrojn Zotin ata q e krkojn: Rroft zemra e tyre pr amshim!
    Do t kujtohen e do t kthehen te Zoti mbar skajet e toks, do t adhurojn para tij mbar familjet e kombeve..." (Ps. 22, 26-28).
    Si nj jehon, psalmi yn i sotm, na nxit t marrim t njjtn vendim: "Un do t mbaj premtimet e mia br Zotit, po, prpara tr popullit t tij, n hyrje t shtpis s Zotit, n mes t Jeruzalemit!


  10. #10
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    2Kresh VITI B

    M 28-2-2021


    UNGJILLI: Mk. 9, 2 10.



    2 Pas gjasht ditsh Jezusi mori me vete Pjetrin, Jakobin e Gjonin e i oi vetm ata n vetmi, n nj mal t lart dhe u shndrrua para tyre.
    3 Petkat e tij u bn ndriuese t bardha, sa q asnj zbardhues mbi tok nuk mund ti zbardhoj ashtu.
    4 Atyre iu dukn Elia me Moisiun e po bisedonin me Jezusin.
    5 Pjetri ather mori fjaln e i tha Jezusit: Rabbi, pr ne sht mir t qndrojm ktu. Po ndrtojm ktu tri tenda: nj pr ty, nj pr Moisiun e nj pr Elin.
    6 N t vrtet sdinte ka t thoshte tjetr, sepse ishin trembur keqas. 7Ndrkaq u duk nj re dhe i mbuloi me hijen e vet e prej res u dgjua nj z: Ky sht Biri im ‑ djali i Dishirit! At dgjojeni!
    8 Menjher shikuan rreth e rrotull e nuk pan asknd tjetr, prve vetm Jezusit me ta.
    9 Ndrsa po zbritnin nga mali, Jezusi u urdhroi q t mos i tregojn askujt ka pan derisa Biri i njeriut t ngjallej prej s vdekuri.
    10 Ata e mbajtn porosin, por njri‑tjetrin e pyesnin ka do t thot ajo fjal: t ngjallet prej s vdekuri?



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.


    JEZUSI U URDHROI APOSTUJVE Q T MOS FLISNIN ME ASKEND PR KT.



    do vit, e diela e dyt e Kreshmve bn t rilexojm nj nga tre tregimet e Shprfytyrimit t Jezusit: n vitin A sipas hartimit t Mateut, n vitin B, sipas ungjillit e Markut e n vitin C siaps hartimit e Luks. Prandaj do t prqendrohemi kt vit vetm duke krkuar t kuptojm mesaxhin e veant q na jep Marku n tregimin e vet. Vemendja jon mund t trhiqet nga nj aspekt me t vertet befasues t ktij teksti nga Marku: Ndrsa po zbritnin nga mali, Jezusi u urdhroi q t mos i tregojn askujt ka pan derisa Biri i njeriut t ngjallej prej s vdekuri. Ata e mbajtn porosin, por njri‑tjetrin e pyesnin ka do t thot ajo fjal: t ngjallet prej s vdekuri? (v 9-10).
    Dikush mund t pyes veten pse Jezusi u jep dishepujve t tij nj udhzim t till fshehtsie.
    S pari, far pan ata? Jezusi u shfaq atyre me lavdi n nj mal midis dy figurave m t mdha t Izraelit: Moisiu liruesi, ai q dha Ligjin; dhe Elia, profeti i Horebit. Dihet fundi i historis, nse mund t thuhet kshtu, dhe dihet (gj q dishepujt ende nuk e dinin n kohn e tyre) se ca koh m von Jezusi do t kishte qen n nj mal tjetr, i kryqzuar mes dy grabitsve.
    Jezusi, ai e dinte shum mir se vshtirsia m e madhe e besimit t apostujve do t kishte qen t njihnin imazhin e Atit n kto dy fytyra t Mesis: "Kush m ka par mua ka par Atin", do t'i thot Jezusin Filipit n prag t vdekjes s tij. (Gjn 14.9). sht e besueshme se kjo sht nj prej frazave kryesore t misterit t Krishtit.
    Kto dy figura, Jezusi n lavdi dhe Jezusi n vuajtje, jan dy ant e s njjts dashuris s Perndis pr njerzimin, pasi ai u mishrua n Jezu Krishtin; si thot Shn Pali n letrn drejtuar Romakve, dashuria pr Zotin "shfaqet" (bhet e dukshme) n Jezu Krishtin (Rom 8,39). Dhe, n disa raste, vet Jezusi bri lidhjen midis lavdis dhe vuajtjeve kur fliste pr Birin e njeriut; por sht ende hert q dishepujt t kuptojn dhe pranojn kt mister t Mesis q vuan. Kjo sht ndoshta arsyeja pse Jezusi u urdhroi apostujve q t mos i tregojn askujt at q kishin par, "derisa Biri i Njeriut t ringjallet prej s vdekurish".
    Dhe Marku na tregon se ata iu bindn Jezusit, por duke menduar se far mund t ishte kuptimin e fjalve "ringjallja nga t vdekurit". Mund t mendohet se dishepujt besuan n ringjalljen e t vdekurve, si shumica e hebrenjve t kohs s tyre, por q ata e imagjinuan at ringjallje vetm pr fundin e kohs. Dhe kshtu, ata nuk e pan kuptimin e ksaj heshtjes "deri n ringjalljen e t vdekurve" q do t thot "deri n fund t kohs"!
    Nj tjetr befasi pr ta, sigurisht, ka qen ky titull i Birit t njeriut q, padyshim, Jezusi ia atribuoi vetvetes: kur ai fliste pr Birin e njeriut, besimtart izraelit menjher mendonin pr profetin Daniel i cili foli pr Mesin, duke e quajtur at "bir i njeriut"; por ky "bir i njeriut" ishte n t vrtet nj qenie kolektive, pasi profeti e quajti gjithashtu "Popullin e Shenjtrve t M t Lartit". N kohn e Jezusit, kjo ide e nj Mesia kolektiv ishte e zakonshme n qarqe t caktuara, n t cilt njerzit gjithashtu flisnin me gatishmri pr "tepricen e Izraelit", domethn, pr nj grup t vogl besimtaresh besnike q do t shptonte botn.
    Por, sigurisht, Jezusi, vetvetiu, nuk mund t konsiderohej si nj qenie kolektive! Ktu prsri, do t jet e nevojshme t pritej Ringjallja dhe madje Rrshaj q dishepujt e Jezusit nga Nazareti t mund t kuptojn q Jezusi mori kokn e "Popullit t Shenjtrve t M t Lartit" dhe se t gjith t pagzuarit n t gjith botn jan ftuar t bhen nj gj e vetme me t, me Jezusin e Ringjallur, pr t shptuar njerzimin. Ja, pra, dy arsye t mira pr t'i ftuar ata t mos thon menjher ato gjra q nuk i kishin kuptuar ende. Ndrkoh, atyre u krkohet t dgjojn: kjo sht mnyra e vetme pr t hyr n misteret e Zotit. "Ky sht Biri im i dashur, dgjojeni".



    KY SHT BIRI IM, DJALI I DISHIRIT: AT DGJOJENI!


    Fraza: "AT DGJOJENI" tingllon n vesht e apostujve si nj jehon e atij profesioni t besimit q ata recitojn do dit, pasi ata jan hebrenj, "Shema Israel", "Dgjo Izraelin". sht nj thirrje pr t besuar pa marr parasysh se far do t ndodh. Besimi q do t sprovohet rnd n muajt n vijim: sepse Shprfytyrimi ndodh n nj moment t veant t shrbess s Jezusit: mbaron shrbesa n Galile dhe Jezusi tashm mori vendimin t shkoj n Jeruzalem dhe n kryq. Titulli i "T dashurit" shkon n t njjtin drejtim: sepse ishte nj nga emrat q profeti Isaia i dha atij t cilin ai e quajti Shrbtori i Zotit; ai tha se ky Mesi do t prjetonte vuajtje dhe prndjekje pr t shptuar popullin e tij.
    Por Jezusi beson se e gjith kjo duhet t mbetet akoma e fsheht: pikrisht sepse dishepujt nuk jan ende t gatshm t kuptojn (dhe turmat edhe m pak) misterin e Personit t Krishtit: kjo shklqim i lavdis s Shprfytyrimit nuk duhet t mashtroj ata q ishin spektator : nuk sht shenja e suksesit dhe lavdis n mnyrn njerzore, sht shklqimi i dashuris; jemi larg nga ndrrat t triumfit politik dhe t fuqis magjike q ende jetojn n apostuj dhe q do t jetojn n ta deri n fund. Duke u dhn atyre kt udhzim t heshtjes, Jezusi u jep atyre nj vshtrim se vetm Ringjallja do t hedh drit mbi misterin e tij. Tani pr tani, apostujt duhet t kthehen posht malit, t'i rezistojn tundimit pr t'u vendosur ktu mbi malin n nj tend t izoluar; por duhet prkundrazi t prballen me armiqsi, prndjekje, vdekje.
    Vizioni u zbeh: "Tani e tutje ata pan vetm Jezusin"; kjo fjali rezonon si nj kujtes e realitetit t tanishm, t patjetrsueshm. Lavdia e Krishtit, shum e vrtet, nuk e prjashton at nga krkesat e misionit t tij. Mbase udhzimi i heshtjes q ai u jep dishepujve t tij pasqyron vullnetin e tij pr t mos i shptuar asaj q e pret dhe pr t kaprcyer pr vete tundimin pr t'i shptuar asaj?

  11. #11
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E Diela e 3 Kresh. VITI B

    M 7-3-2021


    LEXIMI I 1: Da.20,1-17.


    1 Ather Zoti i tha t gjitha kto fjal:
    2 “Un jam Zoti Hyji yt q t nxora nga dheu i Egjiptit, prej shtpis s skllavris.
    3 Mos ki tjetr Zot, prve meje.
    4 Mos bj kurrfar idhulli, as far prfytyrimi t gjrave q jan lart n qiell, as t gjrave q jan posht mbi tok, as t gjrave q jan n uj nn tok. 5 Mos i adhuro ato as mos u jep far nderimi, sepse un, Zoti, Hyji yt, jam Hyj ziliqar q e ndshkoj paudhsin e etrve n fmij deri n t tretin e n t katrtin brez t atyre q m urrejn, 6 por q jam i mshirshm me mijra brezni pr ata q m duan e i zbatojn urdhrimet e mia.
    7 Mos e merr npr goj kot emrin e Zotit, Hyjit tnd, sepse Zoti s’do ta lr pa ndshkuar at q do ta marr npr goj kot emrin e Zotit, Hyjit t vet.
    8 T bie n mend ta shenjtrosh ditn e shtun: 9 gjasht dit puno e kryej t gjitha punt e tua; 10 kurse e shtata dit sht e shtuna e Zotit, Hyjit tnd: mos bj kurrfar pune ti as biri yt, as bija jote, shrbtori yt, as shrbtorja jote, as kafsha jote, as i huaji q banon te ti. 11 Sepse gjat gjasht ditve Zoti i bri qiellin e tokn e detin e gjithka gjendet n to e pushoi ditn e shtat; prandaj Zoti e bekoi ditn e shtat dhe e shenjtroi.
    12 Nderoje babain tnd e nnn tnde q ta kesh jetn e gjat prmbi tok q do ta jap Zoti, Hyji yt.
    13 Mos vra!
    14 Mos bj kurorthyerje!
    15 Mos vidh!
    16 Mos bj dshmi n rren kundr t afrmit tnd!
    17 Mos i lakmo shtpis s t afrmit tnd.
    Mos i lakmo gruas s tij, shrbtorit, shrbtores; as kaut, as gomarit, asnj gjje q i prket atij.”



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA



    UN JAM ZOTI AI Q T KA NXJERR NGA EGJIPTI.


    Vllezrit tan hebrenj e quajn kt tekst: "Dhjet Fjalt", jo "Dhjet Urdhrimet", sepse fjala e par nuk sht nj urdhrim, por sht m e rndsishmja!
    "Un jam Zoti, Hyji yt, q t nxora nga toka e Egjiptit, nga shtpia e skllavris” (Da.20,2). Ky verset sht prologu dhe urdhrimet vijojn; sht kjo hyrje, ky prolog q justifikon gjithka tjetr, sht kjo fjali q i jep kuptim do gjje tjetr. Origjinaliteti i Ligjit n Izrael nuk sht prmbajtja e tij: originaliteti i Ligjit n Izrael sht para s gjithash nj ndodhi, q sht baza, pika fillestare, shkaku i Tij: lirimi i Egjiptit. Izraeli e di prgjithmon se Zoti lirues e jep Ligjin si nj rrug pr t msuar t jetoj n liri.
    Ja far sht shkruar n librin e Ligjit t Prtrir, i cili sht nj meditim teologjik q u b pas ngjarjeve t Eksodit, dhe pas krkesave t Beslidhjes me Perndin: "Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka! Mbaji urdhrimet e tija dhe ligjet e tija q un po t’i jap sot, q t jesh mir ti dhe bijt e tu pas teje e t qndrosh pr nj koh t gjat mbi tokn q Zoti, Hyji yt, do t ta jape”(Dt 4, 39-40).
    Prandaj, ne mund t lexojm secilin nga urdhrimet si dika q Zoti ndrmerr pr lirimin e njeriut, me iniciativ t tij, ose, nse preferojm, si nj metod pr far duhet t njoh njeriu pr t msuar t jetoj n liri. E gjra e pare q njeriu duhet t msoj prej fillimit pr t jetuar n liri sht ndalimi i idhujtaris: "Mos ki tjetr Zot, prve meje. Mos bj kurrfar idhulli, as far prfytyrimi t gjrave q jan lart n qiell, as t gjrave q jan posht mbi tok, as t gjrave q jan n uj nn tok. Mos i adhuro ato as mos u jep far nderimi, sepse un, Zoti, Hyji yt, jam Hyj ziliqar q e ndshkoj paudhsin e etrve n fmij deri n t tretin e n t katrtin brez t atyre q m urrejn, por q jam i mshirshm me mijra brezni pr ata q m duan e i zbatojn urdhrimet e mia" (20, 3-6).
    Dhe gjat gjith Beslidhjes s Vjetr profett njri pas tjetrit do t luftojn kundr t gjith idhujtaris me shum vshtirsi sepse idhujtaria isht shum e rrenjosur n kulturn e popullit.
    Edhe sot, ata profet do ta kishin t vshtir t kryejn kt pun, sepse, n fund t fundit, prkufizimi i nj idhulli sht q dika na pushton deri n pikn q t na bj skllevr t tij: idhulli pr ne sot mund t jet nj sekt, por edhe paraja, seksi, nj ila ose dika tjetr si televizioni, ose ndonj profesion tjetr q prfundon duke mbushur fusha e mendimeve tona deri n pikn q na bn t harrojm gjithka tjetr.
    "Nuk do t bsh asnj idhull, asnj imazh t asaj q sht lart n qiej, ose posht n tok, ose n ujrat posht toks": do imazh i Zotit sht i ndaluar, sepse do imazh do t ishte i rrem; nj imaxh nga ana tjetr nuk e prban realitetin hyjnor: ne nuk mund ta posedojm Zotin; Zoti sht Gjith-Tjetri, i Pamundshm. sht vetm me hir t mirsis s vet t shenjt dhe t pastr, q krejtsisht falas ai e bn veten t afrt me ne: u b njeri!.


    LE T MOS BIEM NGA NJ SKLLAVRI N NJ TJETRN.


    "Mos i adhuro ato as mos u jep far nderimi, sepse un, Zoti, Hyji yt, jam Hyj ziliqar".
    Prdoret ktu nj fjalor tipik i t dashuruarve. Prandaj flitet ktu pr at dashuri pasionante t krkuar nga Zoti q dshiron q populli i tij t jet i lir dhe i lumtur. Nj dashuri q nuk mund t ket rivalt: Zoti nuk sht xheloz pr ne, por pr lirin ton; ai dshiron t na mbroj nga nisja n shinat false.
    Un jam ai " q e ndshkoj paudhsin e etrve n fmij deri n t tretin e n t katrtin brez t atyre q m urrejn, por q jam i mshirshm me mijra brezni pr ata q m duan e i zbatojn urdhrimet e mia".
    N mentalitetin e kohs, nuk mund t konceptohej nj Zot q nuk do t ndshkonte; por teksti tashm pohon shum m fort besnikrin e prhershme t premtuar nga Zoti pr ata q jan n procesin e brjes s Beslidhjes me t.
    Zoti ia ka zbuluar njeriut emrin e vet: kjo do t thot n gjuhn biblike "Zoti e ka br t njohur veten njeriut". Do t ishte nj gj monstruoze t prpiqemi ta prdorim kt dhurat t mrekullueshme pr t keqen. Dhe meqense Zoti nuk ka asnj kontakt me t keqen, kjo gj monstruoze do t ishte m ne fund nj ndarje nga Zoti, nj dnim i vetvetes . Ky sht kuptimi i shprehjes: "Sepse Zoti s’do ta lr pa ndshkuar at q do ta marr npr goj kot emrin e Zotit, Hyjit t vet" (v.7). 2
    Urdhrimet e para kishin t bnin me marrdhnien ton me Perndin. Pastaj vijn urdhrimet n lidhje me marrdhnien ton me t tjert: prindrit dhe pastaj t gjith t tjert. "Nderoje babain tnd e nnn tnde q ta kesh jetn e gjat prmbi tok q do ta jap Zoti, Hyji yt...Mos bj dshmi n rren kundr t afrmit tnd!".
    Sepse marrdhnia me Zotin dhe marrdhnia me t tjert jan t lidhura ngusht. Urdhrimet e fundit jan n form negative: udhzime t thjeshta pr jetn n shoqri; na mbetet t gjjm nj mnyr konkret e pozitiv pr t' i vn n praktik n jetn ton e prditshme. Secili prej ktyre urdhrimeve, n mnyrn e vet, na ndihmon n punn pr lirimin e vetvetes dhe e t tjerve. Veanrisht, e bjn kt pun ata urdhrime q na lirojn shikimin: t mos lakmojm at q nuk na takon. sht me t vrtet nj nga rrugt pr lirin shpirtrore.
    Mund t shtohet vetm se mirsia e premtuar atyre q e zbatojn ligjin, sht shum e fort dhe riprsritur shum her n Librin e Ligjit t prtrir: Ja nj shmbull: “E kur nesr yt bir t t pyes e t t thot: ‘’kuptim kan kto rregullore, urdhrime e ligje q jua dha Zoti, Hyji yn?’, ti prgjigjju: ‘Ishim skllevr t faraonit n Egjipt, dhe Zoti na nxori me dor t fuqishme prej Egjiptit dhe bri shenja t mdha e mrekulli ndr sy tan n Egjipt kundr faraonit dhe mbar shtpis s tij. Ne na nxori prej andej, q t na shpjer e t na e jap tokn, t ciln me prbetim ua premtoi etrve tan. Asohere Zoti na urdhroi t’i vm n zbatim t gjitha kto urdhrime e t druajm Zotin, Hyjin ton, q t jemi t lumtur gjat gjith jets son si jemi edhe sot. Ne do t jemi t drejt nse do t’i zbatojm t gjitha kto urdhrime n pranin e Zotit, Hyjit ton, ashtu si na ka urdhruar” (LP. 6,20-25).

  12. #12
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 3 KRESH. VITI B

    M 7-3-2021


    PSALMI: 19, 8-9. 10-11.


    8 I prsosur sht Ligji i Zotit, shpirtin prtrin; pr tu besuar sht Dshmia e Zotit, t miturve u jep dijen.
    9 Urdhrimet e Zotit jan t drejta, knaqin zemrn; urdhri i Zotit sht i qart, drit u jep syve.
    10 E panjoll sht frika e Zotit, nuk ndrron n shekuj t shekujve; gjyqet e Zotit jan t vrteta, t gjitha njsoj t drejta.
    11 M t mueshme se ari, se m i pastri ar, m t mbla se mjalti,se hoja q rrjedh mjalt.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.


    LIGJI: DHURATA E ZOTIT.

    Ne jemi gjithmon t habitur kur zbulojm se sa e do populli Izraelit Ligjin, sepse e konsideron at nj dhurat nga Zoti, Zoti i Sinait, Ai q i zbuloi Emrin e tij Moisiut, Ai q zgjodhi kt popull midis t gjith popujve t toks dhe e liroi ... Ai q i propozoi Aleancs s tij ktij populli pr ta shoqruar gjat gjith ekzistencs s tij ... Ai, s fundmi, i cili vazhdon punn e tij t lirimit duke propozuar Ligjin e tij.

    Asnjher nuk duhet t harrohet se, para do gjje, populli izraelit ka br eksperiencn e lirimit t sjell nga Zoti i tij. Dhe "urdhrimet" jan dhn si nj ndihm pr daljen nga Egjipti: urdhrimet kan br t mundshm me udhzimt e tyre fitimin e lirimit. Zoti "nxori" (sht shprehja e shenjtruar) popullin e tij nga zinxhirt e skllavris: ai do ta nxjerr Popullin e tij nga t gjith zinxhirt e tjer q e pengojn njerzit t jen t lumtur. N kt konsiston Beslidhja e Prjetshme: deri n mbariminn e bots, Zoti do t vaszhdoj ta liroj Popullin e tij nga do zinxhir q t jet i lumtur!.
    Eksodi ishte rruga e tij pr n Tokn e Premtuar; bindja ndaj Ligjit sht rruga drejt Toks s Premtuar t vrtet, drejt Atdheut t ardhshm t njerzimit. Meditimet m t bukura mbi Ligjin gjenden n Librin e Ligjit t Prtrir; pr shembull: "Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok, shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe? A sht dgjuar nj gj e till? A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall? Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?!
    Kjo tu dftua ty q ta dish se Zoti sht vet Hyji dhe se nuk ka tjetr prve atij. Prej qiellit bri ta dgjosh zrin e tij q t msonte; prmbi tok ta ka dftuar zjarrin e vet t madh dhe i dgjove fjalt e tija prej mesit t zjarrit, sepse i deshi etrit e tu dhe i zgjodhi pr vete pasardhsit e tyre. Ai t nxori me fuqin e vet prej Egjiptit dhe me nj forc t madhe, pr t dbuar para teje, n hyrjen tnde, popuj m t mdhenj e m t fort se ti, pr t t futur ty n vendin e tyre e pr ta dhn ty tokn e tyre pr pron si po sheh se po ndodh sot.
    Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka! Mbaji urdhrimet e tija dhe ligjet e tija q un po ti jap sot, q t jesh mir ti dhe bijt e tu pas teje e t qndrosh pr nj koh t gjat mbi tokn q Zoti, Hyji yt, do t ta jap뒓 (Lp. 4,32-40). Ose thjesht: "Dgjo, o Izrael, mbaj e zbatoji q t jesh mir e q gjithnj t shtohesh n vendin q rrjedh qumsht e mjalt si ta ka premtuar Zoti, Hyji i etrve t tu" (Dt 6,3). Psalmi yn prgjigjet me jehon: " Urdhrimet e Zotit jan t drejta, knaqin zemrn: Urdhrimet e Zotit jan t drejta, ato gzojn zemrn" (Ps 19,9).



    KODI I RRUGS S LIRIS.


    Siguria e madhe e fituar gjat gjith historis biblike sht se Zoti dshiron q do njeri t jet i lumtur dhe pr kt ai i jep atij mjetet. Nj mjet shum i thjesht dhe i mjaftueshm sht q ta dgjoj Fjaln e Zotit t shkruar n Ligj. Shtegu sht i sinjalizuar, urdhrimet jan si tabela n an t rrugs, pr t na paralajmruar, duke e par me sy, pr nj rrezik t mundshm: "Urdhri i Zotit sht i qart, drit u jep syve". Dita dits, Ligji sht rruga q duhet ta njihet, ai na mson: rrnja e fjals "Tevra" n hebraisht do t thot para s gjithash "t msosh": "I prsosur sht Ligji i Zotit, shpirtin prtrin; pr tu besuar sht Dshmia e Zotit, t miturve u jep dijen" (v.8).
    Fjala "t miturve" na prkujton ktu fjalt e Jezusit: "...nse nuk ktheheni e nuk bheni si fmijt, nuk do t hyni n Mbretrin e qiellit. Prandaj, kush e prul vetveten e bhet i vogl si ky fmij, ai sht m i madhi n Mbretrin e qiellit" (Mt.18,4): Fmijt, t vgjlit, t miturit, t prulurit, t varfrit, njerzit t thjesht dhe t prvuajtur... nuk ishin n at koh n qendr t vmendjes s shoqris si sot, por edhe n at koh ishin ata q Zoti i preferonte sepse ishin ata q pranonin, ather si sot, me m shum plqim msimin e Zotit, msimin e Ligjit, ata q krkonin me gjith zemr ather por edhe sot, t ndjekin Ligjin e Zotit. Ai q lutet n kt psalm sht sigurisht n kt gjendje shpirtrore, pasi pak m tej, ai i lutet Zotit ta ndihmoj q t kmbngul me prulsi n t njejtn gjendje shpirtrore: " Shrbtori yt me kujdes i mson:...ruaje shrbtorin tnd, o Zot, prej krenaris, q t mos m zotroj ajo, ather do t jem i patmet, i pastr krejtsisht prej mkatit t madh" (Ps. 19,12.14).


    Pikrisht ktyre njerzve t ult u drejtohet libri i Ligjit t prtrir: " E tani, o Izrael, far krkon Zoti, Hyji yt, prej teje? Krkon q ta druash Zotin, Hyjin tnd, t ecsh udhve t tija, ta duash e ti shrbesh Zotit, Hyjit tnd, me gjith zemrn tnde e me gjith shpirtin tnd, ti mbash rregullat e urdhrimet e Zotit, q po ti jap un sot pr t mirn tnde" (Dt 10,12-13). Dhe profeti Mikeah bn jehon: " Tsht dftuar sht e mir, o njeri, e ka Zoti krkon prej teje: skrkon tjetr pos t zbatosh drejtsin, t duash mirsin, t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd! (Mi 6.8). Nuk ka ndonj krkes tjetr, as nuk ka ndonj mnyr tjetr pr t qen t lumtur.
    Pr t shprehur lumturin q besimtart ndrtojn dit pas dite, kur ata thjesht ndjekin, por me besnikri, Ligjin e Zotit, autori i psalmit ton na ofron dy imazhe: Vendimet e Zotit jan t drejta dhe me t vrtet t drejta, m t dshirueshme se ari , sesa nj mas ari t imt, m e shijshme se mjalti q rrjedh nga krehrat. Kshtu q t thuash se, pasuria e vrtet e jets tnde, lumturia e vrtet, sht Beslidhja me Zotin. Kto mendime shprehen n vargjt 9-12 e psalmit, q mund t lexojm.

    Kjo ishte prvoja e madhe shpirtrore e Izraelit gjat Eksodit n shkrettirn e Sinait: nj prvoj paradoksale sepse shkrettira, saktsisht, sht nj vend i varfris. Por pikrisht atje, Populli i Zgjedhur ka prjetuar pasurin m t madhe n bot, pranin e Zotit. Libri i Ligjit t Prtrir, kur u kujton njerzve t gjith kujdesin q Zoti u dha atyre gjat Eksodit, thot: "Si shqiponja q bn gjira kur do zogjt ti msoj tfluturojn, mbi ta i hap e i palon kraht: ashtu e mori Izraelin, e mbarti mbi flatrat e veta. Zoti vetm e udhhoqi, tjetr zot nuk qe me T. E vendosi mbi bjeshk tlarta, tushqehej me fryte ttoks: q t thithte mjalt prej qete, edhe vaj prej shkmbi t gjall" (Dt 32,11-13). sht shum i bukur imaxhi i Zoti q e merr Popullin e vet mbi kraht e vet dhe e vendos mbi bjeshk e pastaj e ushqen m mjalt prej qete. Mana, gjithashtu, sepse sht e mbl dhe sepse sht nj dhurat nga Zoti, krahasohet me mjaltin: "Kt ushqim shtpia e Izraelit e quajti man. Ishte porsi kokrra e koriandrit, e bardh, kurse shijen e kishte porsi kulai me mjalt" (Da 16,31). Tani e tutje nuk do t flitet m pr qept e Egjiptit, por pr mjaltin e Kanaanit: me t vrtet kishte mjalt edhe n Egjipt, por, kur pasardhsit e Jakobit ishin n Egjipt, ata ende nuk e kishin provuar Eksodin dhe Prezencn e Zotit.

  13. #13
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 3 KRESH VITI B

    M 7-3-2021.


    LEXIMI I UNGJILLIT: Gj. 2,13-25.



    13 Ishin afr Pashkt e hebrenjve e Jezusi u ngjit n Jerusalem. 14 N Tempull gjeti shits qesh, delesh e pllumbash dhe kmbyes t hollash duke ndenjur aty. 15 Ather punoi nj frushkull konopsh dhe i dboi nga Tempulli t gjith s bashku me dele e me qe. Kmbyesve u derdhi t hollat dhe u rrzoi tavolinat. 16 Shitsve t pllumbave u tha: “Hiqini kta prej kndej e mos e bni shtpin e Atit tim, shtpi tregtie!” 17 Nxnsit e tij u kujtuan se sht n Shkrimin e shenjt: “Zelli pr Shtpin tnde m bren!” 18 Ather ndrhyn judenjt dhe e pyetn: “’shenj na jep duke vepruar kshtu?” 19 Jezusi iu prgjigj: “Rrnojeni kt Tempull e un do ta rindrtoj pr tri dit!” 20 “Dyzet e gjasht vjet zgjati ndrtimi i ktij Tempulli ‑ iu prgjigjn judenjt ‑ e ti do ta ndrtosh pr tri dit?” 21 Porse Jezusi foli pr tempullin e trupit t vet. 22 Kur u ringjall prej s vdekuri, ather u ra ndr mend nxnsve se kt kishte dashur t thot dhe i besuan Shkrimit t shenjt e fjals q tha Jezusi. 23 Gjat qndrimit t Jezusit n Jerusalem n koh t fests s Pashkve, shum besuan n Emrin e tij, kur pan shenjat q bri. 24 Porse vet Jezusi nuk kishte shum besim n ta, sepse i njihte mir t gjith. 25 Nuk kishte nevoj t’i dshmonte kush pr njeriun: sepse ai e dinte mir ka njeriu ndryn prbrenda.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA


    ZEMRIMI I PROFETIT.

    Le ta vm veten n vendin e atyre q ishin dshmitar t ktij zemrimi t Jezusit: pr nj koh t gjat, n sheshin e tempullit, ka pasur tregtar kafshsh; kur njerzit vinin n pelegrinazh n Jeruzalem, ndonjher nga shum larg, shpresonin t gjenin atje kafsht pr t’i bler dhe pr t'i ofruar ato si flijime. Sa pr kmbyesit e parave, ata q shkonin n pelegrinash, kishin nevoj pr para: sepse monedhat e prera me figurn e perandoit romak nuk mund t prdoreshin pr t bler kafsht e fljimeve dhe gjra t tjera n kohn e fests! Por jasht shesin e Tempulllit prdoreshin vetm monedha t okupatorit romak. Pr kt arsye, kur arrinin n Jeruzalem, ata q shkonin n pelerinash, kishin nevoj t kmbyenin at para q u nevojitej, me monedhn hebraike dhe kjo gj bhej vetm n shesin e Tempullit. Po pse bhet merak?
    Si ndodhi shpesh, Jezusi m par vepronte, pastaj shpjegonte: por njerzit nuk e kuptonin mir, ose aspak. Do ta kuptonin m von: "Kur u ringjall prej s vdekuri, ather u ra ndr mend nxnsve se kt kishte dashur t thot dhe i besuan Shkrimit t shenjt e fjals q tha Jezusi ". (v 22). Dhe prsri, jo t gjith do ta kuptonin at...
    Tani pr tani, dhuna e Jezuit sht e papritur, fjalt e tij nuk jan t kuptueshme! Dhe qortimi i tij ndaj shitsve (" mos e bni shtpin e Atit tim, shtpi tregtie!”) sugjeron q ai mendon se ai sht nj profet; Jeremia kishte thn: "Pse a shpell cubash sht br kjo Shtpi, mbi t ciln sht thirrur emri im ndr syt tuaj?" (Jer 7,11). M mir, ai e merr veten plotsisht pr Mesi: sepse profeti Zakaria kishte paralajmruar: "Nuk do t ket m tregtar n Shtpin e Zotit t Plotfuqishm at dit" (nnkuptohet n ditn e ardhjes s Mesis ( Za 14, 10). Dhe, ndoshta edhe m keq, kur flet pr tempullin n Jeruzalem, ai guxon t thot se Temulli sht: "Shtpia e Atit tim".
    Prball ktij pretendimi, ekzistojn dy qndrime t mundshme: q t hapen vesht gjer pr t kuptuar (kjo sht ajo q bjn dishepujt), ose prndryshe q t vendoset ky Mesi me pretendimet e tij, ky Mesi i rrem, n vend t tij (ky sht qndrimi i atyre q Gjoni i quan: "hebrenjt", pr ta ai nuk sht asgj ). N t vrtet, ata jan t gjith hebrenj. Por disa prej tyre tashm e kishin par Jezusin n pun: dhe q nga Pagzimi n brigjet e Jordanit, q nga festa e martess n Kan, ata kishin ndier disa her se ua thoshte zemra q Jezusi ishte me t vrtet Mesia; ather ata ishin t prgatitur t njihnin n qndrimin e Jezusit nj gjest profetik.
    Madje, pr t thn t vrtetn, t gjith e dinin q kafsht e flijuara nuk duhet t ishin aty: normalisht tregtart e bagtive duhet t kishin qen n Luginn e Cedronit dhe n shpatet e Malit t Ullinjve. Gradualisht, ata iu afruan tempullit derisa u vendosn n esplanad! Pr kt Jezusi i qorton ata, dhe me t drejt.
    Pastaj nj fraz nga Psalmi 68/69 kthehet n kujtesn e dishepujve: “Zelli pr Shtpin tnde m bren!”. sht ankesa e dikujt q prndiqet pr shkak t besimit t tij: "Sepse pr shkak tndin e mbarta poshtrimin, turpi ma mbuloi fytyrn, u bra i huaj pr vllezrit e mi, i panjohur pr bijt e nns sime. Pse shkrihem n zell pr Shtpin tnde, prbuzjet e atyre q ty t prqeshin, ran mbi mua" (69,8-11). Psalmi flet n kohn e shkuar: " Shkrihem n zell pr Shtpin tnde" (Zelli pr shtpin tnde m ka ngrn" n qoft prkthehet fjal pr fjaln nga origjinali), ndrsa Gjoni e prsrit kt fraz n t ardhmen: "Zelli pr Shtpin tnde m bren" ( "Zelli pr shtpin tnde do t m ha" n qoft se prkthehet fjal pr fjal (v. 17). Nj mnyr pr t njoftuar prndjekjen q pret Jezusin dhe q tashm po fillon diku tjetr! Ne jemi akoma n fillim t Ungjillit t Gjonit, por gjyqi i Jezusit sht skicuar tashm. S shpejti ankesa e t prndjekurve pr drejtsi do t vlej plotsisht pr t: "Dashuria e shtpis tnde do t jet mundimi im".



    SHKATRRONI KT TEMPULL, DHE PR TRE DIT UN DO TA RINDRTOJ.


    Ata q Gjoni i quan "Judenj", nuk kan t njjtn mirsi ndaj jezusit si dishepujt e tij. Pr ta ai nuk sht asgj: nj Galileas (dhe a mund t dal dika e mir prej andej?). Dhe ai e lejon veten t kritikoj praktikat e zakonshme t Tempullit?!. Le t jemi t drejt: ata nuk jan domosdoshmrisht n gabim, kur i krkojn atij t justifikoj veten ... "’shenj na jep duke vepruar kshtu?" (v.18),
    prgjigjja e Jezusit do t bhet e ndritshme pr besimtart pas Ringjalljes: “Rrnojeni kt Tempull e un do ta rindrtoj pr tri dit!”. Pr momentin, sht keqkuptimi total: “Dyzet e gjasht vjet zgjati ndrtimi i ktij Tempulli ‑ iu prgjigjn judenjt ‑ e ti do ta ndrtosh pr tri dit?”; n logjik t mir, nuk mund t vrtetojm se ata jan n gabim. Nj njeri i vetm natyrisht nuk mund t ndrmarr nj pun t till! Ai nuk mund ta bj at pr tre dit, as pr dyzet e gjasht vjet, as gjat gjith jets!
    Ky tempull madhshtor, i respektuar nga t gjith, sepse sht shenja e dukshme e pranis s Zotit n mes t popullit t tij, ky tempull nuk pret asgj nga marangozi i Nazaretit. Me fjalt e tij... "Pr tre dit..." ai vrteton q sht paksa i shkurtr ...
    Edhe pse ... pr nj hebre t msuar me Shkrimet, “tre dit” ishte nj numr pr t cilin flitej shpesh: zakonisht ishte nj mnyr simbolike pr t thn: "Zoti sigurisht do t ndrhyj"; ne e lexojm kt n librin e Ozes, pr shembull (Os 6); megjithat, librin e Oses, hebrenjt tan e dinin at pr mend me siguri! Po, por ... profett, ne e dim q ata flasin n kt mnyr, n nj mnyr enigmatike, simbolike ... por ai, n syt e tyre, nuk sht profet!
    I gjith problemi sht atje, sipas Gjonit: dhe nse ai e vendosi kt episod t tempullit n fillim t shrbess publike t Jezusit. ndrsa tre Ungjijt e tjer e vendosin at n t kundrtn n fund, ndoshta sht pr t na lajmruar se ekzistojn paragjykime q nuk lejojn q Zoti t flas qart e lirisht. Dishepujt nuk i kishin kto paramendime, dhe pr kt ishin n gjendje ta shoqronin Jezusin hap pas hapi dhe ta zbulonin at pak nga pak; prkundrazi, kundrshtart e Jezusit jan mbyllur n sigurin e tyre; ata me t vrtet e humbn mundsin q ta pranonin kt zbulim t jashtzakonshm, t cilin gjithsesi e prisnin me gjith zemrn e tyre: tani e tutje, prania e Zotit nuk sht n nj konstruksion prej guri, por n zemrn e njerzimit, n trupin e Nj t Ringjalluri.


  14. #14
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E KRESH. VITI B

    M 14 – 3 – 2021



    LEXIMI I 1: 2Kr. 36,14-16.19-23.


    Gjat mbretrimit t Sedecias
    14 Gjithashtu edhe t gjith krert e priftrinjve si dhe populli mbar i shumuan pabesnikrit e veta, duke i ndjekur flliqsit e paganve e duke e dhunuar Shtpin e Zotit q vet Zoti e kishte shuguruar n Jerusalem.
    15 E pra, Zoti, Hyji i etrve t tyre, ua drgonte me kujdes e dit pr dit lajmtart e vet pr t’i qortuar, sepse i dhimbsej populli i vet dhe banesa e vet. 16 Por ata i prqeshnin lajmtart e Hyjit, i merrnin pr asgj fjalt e tija dhe i vinin n loj profett derisa mbrriti n kulm hidhrimi i Zotit kundr popullit t tij e m s’kishte shrim.
    19 Ather armiqt e dogjn Shtpin e Hyjit, e rrnuan murin e Jerusalemit, i dogjn t gjitha pallatet, rrnuan gjithka ishte me vler.
    20 Mbreti i humbi n Babiloni ata q i shptuan shpats dhe u bn skllevr t mbretit e t bijve t tij derisa u vendos mbretria persiane, 21 pr t’u plotsuar fjala q Zoti e tha me gojn e Jeremis: “Derisa toka t mos i zhdetyroj t shtunat e veta, do t pushoj pr tr kohn djerr, deri q t mbushen shtatdhjet vjet”.
    22 N vitin e par t Kirit, mbretit t Persis, pr t shkuar n vend fjala e Zotit, q e kishte thn me gojn e Jeremis, Zoti e zgjoi shpirtin e Kirit, mbretit t Persis, i cili shpalli ‑ madje edhe me shkrim ‑ n mbar mbretrin e vet: 23 ”Kshtu urdhron Kiri, mbreti i Persis: Zoti, Hyji i qiellit, m’i dhuroi t gjitha mbretrit e dheut dhe Ai m urdhroi t’ia ndrtoj Shtpin n Jerusalem, q sht n Jud. Me cilindo prej jush q i prket popullit t tij, Zoti, Hyji i tij, qoft me t; secili le t shkoj atje”.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI-LUTJA


    KOKFORTSIA E NJERZVE DHE DURIMI I PERDDIS.


    Nga viti 598, mbreti i Babilonis, Nabukodonozori sht zotria n Jeruzalem; ai plakiti dhe rrmbeu tempullin; ai emroi dhe shkarkoi mbretrit; dhe pr t hedhur vullnetet e kqija, ai tashm po kryen nj deportim masiv; libri i dyt i Mbretrve (kapitulli 24) tregon se ai dboi t gjith Jeruzalemin, t gjith krert, t gjith njerzit e pasur, domethn ai dboi dhjet mij njerz, t gjith mjeshtrit e metaleve, bravandreqsit, dhe natyrisht, ushtart kshtu q 'vetm njerzit e vegjl kishin mbetur n vendin.
    Ai e zgjodhi Sedecian si mbret n Jeruzalem. Sedecia do t mbretroj nga 598 deri n 587 para Krishtit. Por Sedecia nuk ishte m i bindur, i prvuajtur, i urt se t tjert, as ndaj Zotit, as ndaj profetve t tij, as ndaj Perandorit t momentit, Nabukodonozorit. N vitin 587, ky bri pr her t dyt rrethimin e Jeruzalemit dhe shkatrroi revoltn e Sdcias. Rrethimi zgjati m shum se tetmbdhjet muaj dhe pastaj u prfundua shkatrrimi e Jeruzalemit. Pothuajse t gjith njerzit u dbuan. N prgjithsi, sht nga viti 587 q llogaritet kohzgjatja e Mrgimit n Babiloni. Nj Mrgim q do t zgjaste derisa Nabukodonozori u shtyp vet nga fuqia e re n rritje n Lindjen e Mesme, Irani, i quajtur ende Persia, n at koh.
    Politika e Kirit, mbretit t Persis, do t kishte qen n dobi t banorve t Jeruzalemit: n mnyr sistematike, ai i ktheu n vendin e tyre t origjins t gjitha popullatat e dbuar n mergim nga Nabukononozori; popullsia hebreje si dhe populsi t tjert patn dobi nga ky ndryshim i politiks q kishte qen kaq i papritur saq njerzit kishin par n t dorn e Zotit:
    "N vitin e par t Kirit, mbretit t Persis, pr t shkuar n vend fjala e Zotit, q e kishte thn me gojn e Jeremis, Zoti e zgjoi shpirtin e Kirit, mbretit t Persis, i cili shpalli ‑ madje edhe me shkrim ‑ n mbar mbretrin e vet: ”Kshtu urdhron Kiri, mbreti i Persis: Zoti, Hyji i qiellit, m’i dhuroi t gjitha mbretrit e dheut dhe Ai m urdhroi t’ia ndrtoj Shtpin n Jerusalem, q sht n Jud. Me cilindo prej jush q i prket popullit t tij, Zoti, Hyji i tij, qoft me t; secili le t shkoj atje” (Kr.36,22-23) n Jeruzalem. Por far tha Jeremia? Ai thjesht kishte luajtur rolin e tij si profet: duke kujtuar vazhdimisht ligjin e Zotit dhe duke krcnuar njerzit me ndshkime m t kqija, nse ata nuk do t konvertoheshin! Pr zhgnjimin e tij, ngjarjet e kishin provuar at t drejt.
    Pr autorin e Kronikave, e gjith kjo sht e qart: Zoti i durueshm pati durim: ai paralajmroi njerzit e tij, ashtu si dikush mund t paralajmroj nj tjetr q sht n rrezik n buz t nj gremine; por as populli dhe as mbreti nuk donin t dgjonin asgj: "...t gjith krert e priftrinjve si dhe populli mbar i shumuan pabesnikrit e veta, duke i ndjekur flliqsit e paganve e duke e dhunuar Shtpin e Zotit q vet Zoti e kishte shuguruar n Jerusalem" (Kr.26. 14).
    Duke lexuar Jeremin, kuptohet se qortimi m i madh q ai i drejton popullit t tij, sht q Populli i Zgjedhurt kishte shprfytyruar plotsisht fen e Beslidhjes: jo vetm q nuk e respektonin m Shabatin, por mbi t gjitha ata ran prsri n idhujtari, dhe, gjra m e keqe e idhujtaris s asaj kohe, kishin rifilluar t bjn sakrifica njerzore. Urdhrimet ndaj Zotit q duhet t respektohen, jan braktisur ... urdhrimet ndaj t tjerve pr t mirn e tyre jan braktisur.
    Zoti, ai, nuk e harroi Beslidhjen e tij: ai ishte gjithmon "Perndia i etrve t tyre": q nga koha e patriarkve, Abrahamit, Isakut, Jakobit ... "Pa pritur dhe pa u lodhur, ai drgoi lajmtart e tij"; nuk sht pr t mbrojtur interesat e tij q Zoti i kujton vazhdimisht urdhrimet, prmes profetve t tij; Jeremia ka kt thnie t jashtzakonshme: " A thua m poshtrojn mua ‑ sht fjala e Zotit ‑ e jo vetveten pr turpin e vet?(Jer 7,19). Ajo q ai thot me kt, sht q njerzit, e liruar nga Zoti, e bjn veten skllevr t perndive t rreme dhe bien prsri n praktika t padenja pr njerzit e lir: " Sepse dy t kqija bri populli im: m la mua, burimin e ujit t gjall, q t hap pr vete puse, puse t shpuara q s’mund ta mbajn dot ujt! Vall a skllav sht Izraeli, apo skllav i lindur n shtpi? Prse, pra, erdh e u b pre?" (Jr 2, 13-14).



    KUR NJERZIT JAN SHKAKU I T KQIJAVE T TYRE.


    Por dihet se si i trajtuan ata profett: “Por ata i prqeshnin lajmtart e Hyjit, i merrnin pr asgj fjalt e tija dhe i vinin n loj profett derisa mbrriti n kulm hidhrimi i Zotit kundr popullit t tij e m s’kishte shrim...(2 Kr.36,16). Ather ndodhi ajo q duhej t ndodhte: Zoti, besnik ndaj Fjals s tij, u kishte premtuar atyre lumturi nse u binden urdhrimeve t tij dhe fatkeqsi nse ata nuk u binden ; besnikria e tij ndaj asaj Fjale krkoi q ai m n fund t godiste. N fund t fundit: "... mbrriti n kulm hidhrimi i Zotit kundr popullit t tij e m s’kishte shrim...". N fund t fundit, nuk kishte m ila pr zemrimin e Zotit t rritur kundr popullit t tij. Vetm nj ishte ilai q nevojtej pr shrim t zemrimit hyjnor: Besnikria ndaj Beslidhjes…
    Ne jemi t befasuar q nj tekst biblik i shkruar n nj koh relativisht von, ende flet pr "zemrimin" e Zotit, sikur Zoti t mund, ashtu si ne, t knaqej me kto qndrime, me kto ndjenja q i turprojn edhe njerzit; por sht konteksti historik ai q krkon kt lloj ligjrimi: rreziku i idhujtaris sht ende i pranishm, padyshim. Pr t'i imponuar besim nj Zoti t vetm, nuk ka rrug tjetr prve se t'i ngarkosh atij prgjegjsin pr t gjitha ngjarjet: si katastrofn e Mrgimit, ashtu edhe, m pas, kthimin e lejuar nga Kiri. N kt faz t reflektimit teologjik, domosdoshmrisht mendohet: nse ai nuk sht Mjeshtri i gjithkaje, ka perndi t tjer. M von, ndrsa bhen prparime n meditime t ktyre temave teologjike, do t zbulohet se t gjitha ndjenjat tona njerzore t zemrimit dhe hakmarrjes jan krejtsisht t huaja pr Zotin, Gjith-Tjetrin, sepse n t ka vetm nj realitet: Dashuria. Hyji sht dashuria.
    Ndrkoh, autori i librit t Kronikave tashm ka gjetur nj mnyr pr t pohuar dy gjra kapitale t besimit: s pari, Zoti mbetet gjithmon "Zoti i etrve" pavarsisht nga pabesia e popullit t tij dhe ai do t bj gjithka pr t parandaluar q ai popull i tij t bjer n gremin. S dyti, kur njerzit jan n gremin, ata do t gjejn nj rrugdalje, sepse asgj nuk sht e pamundur pr Perndin.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 10-03-2021 m 11:02

  15. #15
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    Diela e 4 KRESH. VITI B

    M 14 3 - 2021




    PSALMI: 136 (137), 1 6


    1 Mbi lumenj t Babilonit, atje rrinim e lotonim e npr mend shkonim Sionin.
    2 N shelgje, n mes t tij, qestet tona n deg i varm.
    3 Shih atje shprngulsit tan tu kndojm prej nesh krkuan, t gzohemi shtypsit urdhronin: Na i kndoni kngt e Sionit!
    4 Po si mundim ti kndojm kngt e Zotit n dhe t huaj?
    5 Oh, mu thaft‑o krahu mua, Jerusalem pr n t harrofsha,
    6 pr qellz gjuha mu kapt mua, t t kujtoj ty nse un pushofsha,
    n mos e vna Jerusalemin mbi t gjitha gzimet e mia!




    LECTIO DIVINA - MEDITIMI - LUTJA.



    DHIMBJA E MRGIMTARVE.


    Ky psalm flet n kohn e shkuar: pr kt arsye mund t thuhet se mrgimtart tashm jan kthyer prsri, n vendin e tyre; n t vrtet, pas kthimit nga Mrgimi n Babiloni, ishte zakon t festohej do vit nj dit zie dhe pendimi n datn e prvjetorit t marrjes s Jeruzalemit nga Nabukodonosori. Gjat nj kremtimi pendimi, n tempullin e rindrtuar prfundimisht, kujtohej kjo periudh e tmerrshme: "Mbi lumenj t Babilonit, atje rrinim e lotonim e npr mend shkonim Sionin" (v.1) . N brigjet e lumenjve t Babilonis, mrgimtart ishin ulur dhe qanin, duke kujtuar Sionin. T gjith t mrguarit e bots mund ta njohin veten n kt ankes; lott e kujtess, s pari, n nj tok t huaj; emrat e qytetit t dashur, Sionit, Jeruzalemit, shfaqen n seciln strof. M keq, kjo "tok e huaj" sht armiqsore, sarkastike dhe malli przihet me poshtrim: "Shih atje shprngulsit tan tu kndojm prej nesh krkuan, t gzohemi shtypsit urdhronin: Na i kndoni kngt e Sionit! (v.3) Fituesit krkonin kng prej tyre, dhe xhelatt e tyre melodi t gzueshme: "Na kndoni, thoshnin, ndonj kng t Sionit!". Nj nga knaqsit e mdha t fitimtarit ishte ndonjher t poshtroj t mundurin: vet hidhrimi i viktimave bhet nj spektakl pr gzimin e xhelatve.

    Akoma m i rnd ishte fakti q kto kng t Sionit, q Babilonasit pretendonin t dgjonin, ishin psalmet e pelegrinazheve: kng kto q shoqruan kaq shum her marshimin e zjarrt t nj populli t tr drejt Tempullit t Jeruzalemit. Do t ishte nj sakrilegj i vrtet nse do t kishin knduar kto kng para paganve: "Po si mundim ti kndojm kngt e Zotit n dhe t huaj?" (v.4). Sioni, Jeruzalemi, nuk sht vetm mmdheu: sht para s gjithash Qyteti i Shenjt, Qyteti i Zotit. Ai e zgjodhi at.
    Davidi sapo kishte pushtuar kshtjelln nga Jebusejt, me synimin q t vendos atje kryeqytetin e tij; zgjedhja ushtarake dhe politike, s pari; ishte n nj lartsi, n kodrinn e Sionit; dhe ai e mbajti Arkn atje pr nj fest t madhe. Ather Perndia bri q t'i thuhej Davidit, me an t profetit Gad, t blinte fushn e Araunah Jebuseut, n nj kodr tjetr, pak m n veri; dhe atje m von, Solomoni do t kishte ndrtuar tempullin.



    QYTETI I SHENJT NUK MUND T ZHDUKET.


    Kur citohet Sioni ose Jeruzalemi, n nj psalm, nuk sht shtje saktsie gjeografike: autori i psalmit ka para shysh kuptimin e prgjithshm, simbolik, t qytetit, pasi sht vendi i Zotit, vendi q ai ka zgjedhur pr t banuar mes popullit t tij, ai q "Qielli vet e qiejt e qiejve ty nuk mund t t zn!" si tha Solomoni (1 Mbr. 8,27). Pr shkak se sht qyteti i Zotit, Jeruzalemi nuk mund t harrohet; nj dit apo nj tjetr, me siguri, do t ngrihet nga rrnojat e saj. Nuk duhet, nuk mund t harrohet Jeruzalemi, sepse dihet se vet Zoti nuk mund ta harroj at: si mund ta harronte Zoti premtimin e dhn Solomonit? "E Zoti tha: Ta kam vshtruar lutjen e krkesn tnde q m ke drejtuar. E kam shuguruar Shtpin q ke ndrtuar pr banes t prhershme t Emrit tim. Syt e mi dhe zemra ime do t jen aty prgjithmon" ((1 Mbr. 9.,3).

    Dhe, n kohra t vshtira, profett e ringjallin kt shpres: " Tha Sioni: Zoti m la, m harroi Zoti! E harron ‑ thua ‑ gruaja foshnjn e vet, q t mos ket sdhimbje pr bamin e barkut t vet? Po edhe nse ndonjra do t harronte, un ty kurr nuk t harroj! Shih, t kam shkruar n duart e mia, muret e tua gjithmon para sysh i kam" (Is 49,14-16).
    Mund t shtohet ktu, pr t kuptuar m mir mendimin e Isais dhe besimin e tij, se kto mure, (gjat Mrgimit n Babiloni), nuk ekzistojn m, ata jan rrafshuar me tokn. Dhe, saktsisht, profeti nuk heziton t pohoj: "Ata jan vazhdimisht n syt e mi".

    Sepse, pr besimtart, shpresa sht m e fort se gjithka; fjala "prkujtim" del disa her n psalm: "Ne ishim ulur dhe qanim, duke kujtuar Sionin ... Le t ngjitet gjuha ime n qiellzn time, nse humbas kujtesn tnde".Kjo kujtes prmban keqardhje, natyrisht, por sht gjithashtu dhe mbi t gjitha kujtesa e premtimeve t Zotit dhe sht kjo kujtes q e mbajti shpresn e tyre deri n ditn e kthimit. (Ashtu si dashuria e madhe, apo besimi i madh, jep forc pr t kaprcyer sprovat m t kqija).
    Duhet t harrohet m me vendosmri katastrofa pr t par t ardhmen: "Mos i kujtoni ngjarjet e shkuara, mos mendoni pr ka ka kaluar, ja, po bj nj gj t re: tani po lind! A spo e shihni?nJa, po hap udhn n shkrettir, e shtigje n vend t shkret. Ktu jam, thot Zoti, un do t bj dika t re, e cila tashm po lulzon; nuk do ta njohsh?"(Is. 43,18-19).



    KTHIM BN RIM ME KONVERTIM!

    Lott q derdhen n brigjet e lumenjve t Babilonis jan gjithashtu ato t pendimit; mbi t gjitha, Zoti duhet t na shptoj nga vetja jon. Sepse armiku m i keq i njeriut sht vet ai, i cili vazhdon t marr drejtime false. Ky psalm, e dim shum mir, u kndua gjat nj kremte pendimi; sepse dihet mir q fatkeqsit e kaluara nuk jan rezultat i rastsis: nse banort e Jeruzalemit kan njohur t gjitha tmerret e lufts, t dbimit, t Mrgimit, t puns s detyruar t imponuar nga fituesi, ata e din se 'shaku kan qen sjellja e tyre e mendur, ndarjet e tyre t brendshme, pretendimet e tyre politike ... Mjaftoi q Zoti i lejoi t ndiqnin shpatet e tyre t kqija. Por tani duhet absolutisht q t drejtohen atij dhe Zoti premton nj t ardhme t re. Zoti do ta rikthej popullin e tij, Zoti do ta fal popullin e tij.

    Dhe fati i ardhshm i Jeruzalemit sht shum m i bukur se e kaluara! Njihet profecia e gjall t Barukut: Jeruzalem, hiqe rrobn e vuajtjes dhe fatkeqsis dhe vish zbukurimin e bukur t lavdis s Zotit prgjithmon. Mbulohu me mantelin e drejtsis, q vjen nga Perndia, dhe vuri mbi kokn tnde kurorn e lavdis s Zotit; sepse Perndia do t tregoj shklqimin tuaj pr t gjith tokn q sht nn qiell". Dhe Isaia thot se aty do t mblidhen t gjitha kombet kur t prfundoj historia njerzore.
    " Zoti Hyji i Ushtrive do t bj prmbi kt mal nj gosti pr t gjith popujt: me mish t majm e me ver t mome, me mish t majm plot me palc, me ver t kulluar, t qart si loti. N kt mal ai do ta shqyej velin q ua mbulonte fytyrn t gjith popujve, mbuluesin q i mbulonte t gjith popujt. Prgjithmon do ta zhduk vdekjen, Zoti Hyj nga do fytyr do t fshij lotin, nga do vend Ai do ta zhduk turpin e popullit t vet, sepse Zoti kshtu ka thn. Dhe do t thuhet po at dit: Ja, ky sht Hyji yn! N t shpresuam, Ai na shptoi! Ky sht Zoti, n T shpresuam: le t gzojm, t galdojm pr shptimin q na e solli, sepse dora e Zotit mbi kt mal pushon! Ai i thyen, rrafsh i bn, i shtron prdhe"(Isaia 25,6-10).

  16. #16
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 KRESH. VITI B.

    M 14-3-2021.


    UNGJILLI: Gj. 3,14-21.



    14 Dhe, sikurse Moisiu e lartsoi gjarprin n shkrettir, po ashtu duhet t lartsohet edhe Biri i njeriut,
    15 q kushdo t besoj n t ta ket jetn e pasosur.
    16 Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn sa q dha nj t vetmin Birin e vet kshtu q, secili q beson n t, t mos birret, por t ket jetn e pasosur.
    17 N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin q ta dnoj botn, por q bota t shptoj npr t.
    18 Kush beson n t, nuk dnohet, ndrsa, kush nuk beson, ai sht dnuar q tani, pse nuk besoi n Emrin e Njlindurit, Birit t Hyjit.
    19 E gjykimi sht ky: Drita erdhi n bot, por njerzit m tepr deshn errsirn se dritn,sepse veprat i kishin t kqija.
    20 Vrtet, kushdo q bn t keqen, e urren dritn dhe nuk del n drit q t mos i zbulohen veprat e tij,
    21 kurse ai q e v n zbatim t vrtetn, ai del n drit q t dal ballafaqe se veprat e tij u bn si thot Hyji.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    GJARPRI I BRONZT.



    Le t fillojm me episodin e gjarprit prej bronzi; kjo ngjarje ndodhi n shkrettirn e Sinait gjat Eksodit n kohn e Moisiut. Hebrenjt ishin t rrethuar nga gjarprinj helmues; dhe pasi nuk kishin nj ndrgjegje shum t pastr (sepse edhe nj her ata kishin "qortuar", "pshpritur", si thot shpesh libri i Eksodit), ata jan t bindur se gjarprinjt jan nj ndshkim i Zotit t Moisiut; ata luten Moisiut t ndrmjetsoj pr ta: "Populli erdhi te Moisiu duke i thn: Ne kemi mkatuar duke kritikuar Zotin dhe duke t kritikuar ty; ndrmjetso tek Zoti pr t mbajtur larg gjarprinjt! "
    N kto raste, zakonisht ekzistonte nj zakon i ngritjes s nj gjarpri prej bronzi n nj shtiz. Ky gjarpr prej bronzi prfaqsonte zotin shrues. Kur nj burr u kafshua nga nj gjarpr, njerzit ishin t i bindur se mjaftonte t shikohej deri tek gjarpri pr t'u shruar.

    Pr habin ton, kur njerzit shkuan t gjenin Moisiun pr t'u ankuar pr gjarprinjt, ai kshilloi t bnin si zakonisht: "Ather erdhn te Moisiu e i than: Bm mkat kur folm kundr Zotit e kundr teje; lutu ti q t na i largoj gjarprinjt! Moisiu u lut pr popull, e Zoti tha: Punoje gjarprin helmues e vre n shtyll si shenj: kushdo q, pasi ta ket ngrn gjarpri, ta shikoj, do t shptoj.
    Moisiu e punoi nj gjarpr prej bronzit dhe e vuri pr shenj; kdo q hante gjarpri, si e shikonte at, shrohej. (Num 21,7-9).
    Duke shikuar faktin n nj mnyr syprfaqsore, mund t mendojm se ata njrz merrnin pjes n nj akt magjik, por n t vrtet ishte krejt e kundrt: Moisiu e shndrroi at q ishte deri tani nj akt magjik n nj akt besimi. Edhe nj her, ashtu si bri me shum rite, Moisiu nuk i shfrenoi njerzit, ai nuk shkoi n luft kundr zakoneve t tyre; ai u tha atyre: "Vazhdoni t bni si zakonisht, por mos bni asnj gabim kndr Zotit tuaj. Ekziston n fakt vetm nj Zot, ai q ju liroi nga Egjipti. Bni vet nj gjarpr bronzt dhe shikojeni at: (n gjuhn biblike, "t shikosh" do t thot "t adhurosh"); por dinie mir q Zoti q t shron nuk sht gjarpri. Kur shikoni gjarprin, adhuroni Perndin e Beslidhjes dhe asknd tjetr, sidomos jo nj objekt q ju ka dal nga duart e tua ".
    Jezusi e mori vet kt shembull: "Dhe, sikurse Moisiu e lartsoi gjarprin n shkrettir, po ashtu duhet t lartsohet edhe Biri i njeriut, q kushdo t besoj n t ta ket jetn e pasosur" (v 14-15)
    Ashtu si gjarpri prej bronzi u ngrit nga Moisiu n shkrettir, ashtu edhe Biri i njeriut duhet t ngrihet, n mnyr q kushdo q beson, t marr jetn e pasosur nga ai". Ashtu si ishte e mjaftueshme q njerzit n shkrettir t shikonin me besim te Zoti i Beslidhjes pr t'u shruar fizikisht, tani mjafton q ne t shikojm me besim te Krishti n kryq pr shrimin ton shpirtror.



    DO TA SHOHIM AT Q SHPORUAN


    Gjoni do t thot, n kohn e kryqzimit t Krishtit: Do ta shohim At q shporuan" (Gj19,37). Do t "shohim", q do t thot: "do t besojm n T, do t njohim n T dashurin e Zotit". Edhe nj her, Gjoni kmbngul n besim: sepse ne mbetemi t lir; kur prballemi me propozimin e Zotit pr dashurin, prgjigjja jon mund t jet ajo e pranimit (at q Gjoni e quan besim) ose e refuzimit; si thot ai n prolog t Ungjillit t tij: "Drita e vrtet q shndrit do njeri, erdhi n bot.Ishte n bot e bota u krijua prej Saj, e bota nuk e njohi. Erdhi ndr t vett, e t tijt nuk e pranuan. Atyre q e pranuan u dha zotsin t bhen bijt e Hyjit: atyre q besojn n Emrin e tij" (Gjn 1,9-12).
    N tekstin q jemi duke msuar tani, vet Jezusi e merr me forc kt tem: "Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn sa q dha nj t vetmin Birin e vet kshtu q, secili q beson n t, t mos birret, por t ket jetn e pasosur. N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin q ta dnoj botn, por q bota t shptoj npr t" (Gj 3,16-17).
    Fjala "besoj" del pes her n kt tekst.
    Por n t njjtn koh q Jezusi bn nj lidhje midis gjarprit prej bronzi t ngritur n shkrettir dhe ngritjes s vet mbi kryq: ai zbulon njkohsisht distancn-dallimin shum e madhe midis Beslidhjen e Vjetr dhe Beslidhjes s Re. Jezusi realizon, sigurisht, por gjithka nprmjet tij merr nj dimension t ri. S pari, n shkrettir, vetm Populli i Zgjedhur kishte ka t bj me kt shtje, me kt ngjarje; tani e tutje, tek Jezusi, sht do njeri, sht e gjith bota, q jan ftuar t besojn pr t jetuar. Dy her ai prsrit: "Secili q beson n t,...do t ket jetn e pasosur". Ather nuk sht m shtja e nj shrimi t jashtm, tani sht shtja e kthimit t njeriut n thellsin e zemrs s tij; kur Gjoni, n kohn e kryqzimit t Krishtit, shkruan: " Do ta shohim At q shporuan (Gjn 19,37), ai citon nj fjali nga profeti Zakaria i cili thot qart n far konsiston ky transformim i shpirtit t njeriut, ky shptim q Jezusi na sjell: Mbi shtpin e Davidit e mbi banort e Jerusalemit do ta ndikoj shpirtin e hirit e t lutjes, e ata do ti drejtojn syt kah un. Do ta vajtojn at q e shporuan si vajtohet djali i dshirit, do t gjmojn mbi t si bhet gjma mbi djalin e parlindur"(Za 12,10). Shpirti i hirit e t lutjes sht plotsisht i kundrt e kritikave (ose murmuritjeve) t shkrettirs, sht shpirti i njeriut t bindur n thellsin m e madhe t zemrs s tij, q Zoti ka dashuri tepr t madhe pr t: " Dashuria m e madhe q ndokush mund t tregoj sht: t jap jetn e vet pr miqt e vet" (Gj.15,13).

    Padyshim, pr brezin e par t krishter, kryqi nuk konsiderohej si nj instrument i torturs, por si prova m e bukur e dashuris s Zotit. Si thot Pali, Ne predikojm Krishtin e kryqzuar ‑ pr hebrenj skandal e pr pagan marri, kurse pr t grishurit ‑ si pr hebrenj si pr grek ‑ Krishtin ‑ fuqin e Hyjit dhe dijen e Hyjit. Sepse, ka n Hyjin duket marri, sht m e dijshme se njerzit e ka n Hyjin duket dobsi, sht m e fuqishme se njerzit"(1 Kor 1,23-25).
    Ka dy mnyra pr t par kryqin e Krishtit: sht n t vrtet prova e urrejtjes dhe mizoris s njeriut pr Mesin, por sht shum m tepr shenj e dashuris dhe t faljes s Krishtit; ai pranon ta duroj at pr t na treguar se deri ku shkon dashuria e Zotit pr njerzimin. Kryqi sht vendi i shfaqjes s dashuris s Zotit: "Kush m ka par mua ka par Atin" (Gjn 14,9).
    Mbi Krishtin n kryq, ne lexojm dashurin e Zotit, cilado qoft urrejtja e njerzve. Dhe kjo dashuri sht ngjitse: duke e shikuar at, ne fillojm ta pasqyrojm at.

  17. #17
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 5 KRESH VITI B

    M 21-3-2021


    PSALMI 51, 3-4.12-13.14-15


    3 Ki mshir pr mua, o Hyj, sipas mshirs sate,
    pash mirsin tnde shlyeje mkatin tim!
    4 M laj krejtsisht prej mkatit tim
    e m pastro prej fajit tim!

    12 Krijoje n mua, o Hyj, zemrn e pastr,
    prtrij n mua nj shpirt t qndrueshm!
    13 Mos m flak larg fytyrs sate,
    mos e hiq prej meje shpirtin tnd t shenjt.

    14 Ma kthe gzimin e shptimit tnd,
    dhe m forco me shpirt t gatshm.
    15 E un do t’ua msoj mkatarve udhn e shlbimit
    e fajtort do t kthehen tek ti.




    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA



    KUR IZRAELI MEDITON MBI HISTORIN E VET.



    Fjalia e fundit e Jeremias, n leximin e par t ksaj t diele, ishte: "Un do t'i fal fajet e tyre, nuk do t'i mbaj me mend mkatet e tyre"; atyre premtimeve q populli i Izraelit i ka dgjuar, u jep prgjigjjen ky Psalmi madhshtor 51, nga i cili sot fatkeqsisht lexojm vetm disa vargje; por ato tashm jan shum t pasura. Ai q flet ktu, i cili thot: "Ki mshir pr mua, o Hyj, sipas mshirs sate, pash mirsin tnde shlyeje mkatin tim! M laj krejtsisht prej mkatit tim e m pastro prej fajit tim! Sepse e pranoj paudhsin time: mkatin tim prher e kam para sysh. Ty, vetm ty t kam rn n faj dhe kam br ’sht keq para teje" sht populli hebre n Tempullin n Jeruzalem pas Mrgimit n Babiloni.
    Ky psalm u krijua pr t'u knduar n festat e pendimit. Pr shkak se sht shkruar n vetn e par njjs, dikush mund t mendoj se ai q lutet, sht nj individ, nj mkatar q krkon faljen pr mkatt e veta. Por kjo "Un" sht kolektive. N fakt sht populli i Izraelit q flet dhe lutet; ky popull q prjetoi tmerrin e disfats, shkatrrimin e Tempullit t Jeruzalemit dhe q, n Mrgim, kishte shum koh pr t medituar mbi historin e vet dhe mbi Beslidhjen e propozuar vazhdimisht nga Zoti dhe pabesit e prsritura t njerzve. Ai mund t tregoj nga prvoja "mshirn e madhe" t Zotit.

    "Dashuria jote, mshira jote", "Zoti im": ktu kemi nj jehon t t gjitha formulave t zakonshme t Beslidhjes s br n Sinain: atje vet Zoti i zbuloi Moisiut si: " Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet, q qndron besnik me mijra brezni, q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin ... ”(Da 34,6).
    sht gjithashtu vendi ku Zoti sht zotuar t shoqroj popullin e tij gjat gjith historis s tij: " Do t jetoj ndr ju dhe do t jem Hyji juaj e ju do t jeni populli im. Jam un Zoti, Hyji juaj, q ju nxora prej dheut t Egjiptit q t mos jeni m skllevrit e tyre. Un e theva zgjedhn tuaj q t ecni kryelart” (Lev 26,12-14). Dhe meqense Zoti sht besnik, ne mund t jemi t sigurt se ai vet mund ta fal pa u lodhur popullin e tij; shumica e fjalve t profetve e prsrisin kt siguri. Pr shembull Isaia:
    "Le ta lr i patenzoni udhn e vet, njeriu i keq synimet e veta, le t kthehet te Zoti e ai do t ket mshir pr t, tek Hyji yn q sht bujar n falje" (Is 55,7).
    Ose prsri, n nj tekst ku sht vet Zoti q flet: "I kam humbur porsi ren fajet e tua, porsi mjegulln mkatet e tua, kthehu tek un, sepse t kam shprblyer"(Is 44,22).
    Dhe nuk duhet t harrohet kjo fjali tjetr q Zoti i dha Isais: Pr mua s’bleve kallam t erndshm, nuk m dehe me dhjam flish t tua.Prkundrazi, m mrzite me mkatet e tua, m lodhe me keqbrsit e tua. Un, un vet i shlyej fajet e tua, pr nder tim s’i kujtoj mkatet e tua. Me fajet e tua, je ti q m ke ulur n skllavri; me perversitetet e tua, ishe ti q m lodhe; Sidoqoft, un jam i till q fshij, pr hir t vetes, revoltat e tua, n mnyr q t mos mbaj mend gabimet e tua "(Is 43,24-25).




    MKATI M I MADH.


    Kur profett flasin pr mkatin e Izraelit, nuk duhet t gabohet: para s gjithash flasin pr mkatin e idhujtaris q sht burimi i t gjith t tjerve; sht mkati q profett e quajn "kurorshkeljen e Izraelit"; Kjo do t thot se sa her q shikojm te dikush tjetr prve Zotit dhe Fjals s tij n krkim t burimit t lumturis son, n e bjm kt mkat; t Dieln e kaluar folm pr fjalt e Jeremis: "Sepse dy t kqija bri populli im: m la mua, burimin e ujit t gjall, q t hap pr vete puse, puse t shpuara q s’mund ta mbajn dot ujt!" (Jr 2,13)
    Dhe tani numd t kuptohet se far do t thot fjala "pastro" n kt psalm: " M laj krejtsisht prej mkatit tim e m pastro prej fajit tim! ; spontanisht, ne e imagjinojm pastrtin si nj lloj bardhsie; por e gjith pedagogjia biblike do t na bj t zbulojm se bhet fjal pr dika shum m t thell: ka t bj me kthimin n burimin e ujit t gjall, pr t'u zhytur n t, pr t'u riprtrir krejtsisht.
    Ezekieli, pr shembull, tha: “Ather do t zbraz mbi ju nj uj t pastr dhe do t pastroheni nga t gjitha ndyrsit tuaja. Do t’ju pastroj nga t gjith idhujt tuaj! Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do t’ju jap nj zemr mishi" (Ez. 36,25-26).
    Ktu mund t shohim qart se fjala "papastrti" do t thot "idhuj": nj idhull sht gjithka q na pushton shum mendjen ose zemrn deri n at pik sa t na largoj nga burimi i vetm i lumturis, q sht jeta n Beslidhjen me Zotin dhe t tjert.
    Ne duhet t msojm t besojm se Zoti i dnon gabimet tona vetm sepse na bjn t palumtur dhe t na largojn prej t tjerve; si thot Jeremia "A thua m poshtrojn mua ‑ sht fjala e Zotit ‑ e jo vetveten pr turpin e vet?" (Jer 7,19).
    Por n mnyr q t mos i shkaktojm m fatkeqsite tona, Zoti duhet t na transformoj, ai vet duhet t riprtrij prsri Beslidhjen, s cils kemi kaq shum vshtirsi pr t qen besnik. Dhe kjo sht ajo q ne i krkojm Zotit n kt psalm: ne i krkojm atij q t veproj vet: "Fshi mkatin tim" ... "M laje" ... "M pastro" ... "Krijo n mua nj zemr t pastr". .. "Rinovoje dhe forcoje shpirtin tim" ... "M jep gzimin e t qenit t shptuar" ... Besimtari pranon se vetm puna e Zotit mund t arrij kt riprtritje t zemrs njerzore.


    Ktu dgjohet nj jehon e shpaljes madhshtore t Jeremis n leximin ton t par: " Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ kur do t lidh me shtpin e Izraelit e me shtpin e Juds nj Beslidhje t re. Jo si Beslidhja q e pata br me etrit e tyre, at dit kur i mora pr dore, pr t’i nxjerr nga toka e Egjiptit. Kt Beslidhje qen ata q e thyen. Ather un u dftova se jam zotria i tyre ‑ sht fjala e Zotit. Por ja Beslidhja q un do ta lidh pas ktyre ditve me shtpin e Izraelit ‑ sht fjala e Zotit ‑ : N shpirtin e tyre do ta fus Ligjin tim, do ta shkruaj n zemrn e tyre. Ather do t jem Hyji i tyre e ata do t jen populli im". (Jr 31,31 ... 33); dhe n jehon, Ezekiel:" Ather do t zbraz mbi ju nj uj t pastr dhe do t pastroheni nga t gjitha ndyrsit tuaja. Do t’ju pastroj nga t gjith idhujt tuaj! Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do t’ju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia" (Ez 36,25-27; Ez 11,19-20). Dhe pastaj, si thot Jeremia, n t njjtin premtim t Beslidhjes s Re, "T gjith, nga m i vogli te m i madhi, do ta njohin Zotin ashtu si sht", domethn Perndia i dashuris dhe i mshirs. Dhe ata do t mbushen me gzim dhe mirnjohje. Kjo sht ajo q thot vargu i fundit: "Mkatarve do t'u msoj rrugt tuaja, t humburit do t kthehen tek ju": zbulimi i fytyrs s vrtet t Zotit bn n mnyr t pashmangshme q t jeni misionar!

  18. #18
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIElA E 5 KRESH - VITI B

    M 21-3-2021.


    LEXIMII I PAR: Jr 31,31-34.



    31 Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑
    kur do t lidh me shtpin e Izraelit e me shtpin e Juds nj Beslidhje t re.
    Jo si Beslidhja q e pata br me etrit e tyre,
    at dit kur i mora pr dore, pr ti nxjerr nga toka e Egjiptit.
    Kt Beslidhje qen ata q e thyen.
    Ather un u dftova se jam zotria i tyre
    ‑ sht fjala e Zotit.
    Por ja Beslidhja q un do ta lidh pas ktyre ditve
    me shtpin e Izraelit ‑ sht fjala e Zotit ‑ :
    N shpirtin e tyre do ta fus Ligjin tim,
    do ta shkruaj n zemrn e tyre.
    Ather do t jem Hyji i tyre e ata do t jen populli im.
    Dhe ather sdo t ken nevoj ta msoj njri‑tjetrin e vllai vllan:
    Njihe Zotin!, sepse t gjith do t m njohin,
    prej m t voglit e deri n m t madhin ‑ thot Zoti ‑
    sepse do ta fal fajsin e tyre e sdo ta kujtoj m mkatin e tyre.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA


    Nj BESLIDHJE E RE.


    "Ja! Po vijn ditt ...": e gjith Bibla sht tendosur drejt s ardhms, me kt siguri t palkundshme, se ditt e premtuara nga Zoti do t vijn. Karakteristik e profetve sht q ata din se si t shohjn, m par se kushdo tjetr, lulzimin e sythave. "Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ kur do t lidh me shtpin e Izraelit e me shtpin e Juds nj Beslidhje t re". Ne e gjejm fjaln Beslidhje n do hap n Bibl; kjo sht veori e madhe e besimit hebre dhe m pas t besimit t krishter! Bindja q Zoti ka zgjedhur t'u zbulohet njerzve m par nprmjet nj populli q ka thirrjen pr t qen dshmitari i tij midis kombeve. Ktij populli ai ia ofroi Beslidhjen e tij.
    Gjat shekujve, vllezrit tan hebrenj kan medituar pr kt zgjedhje t jashtzakonshme pr t ciln Zoti e ka marr iniciativn, ai q sht Zoti i Plotfuqishm; kjo zgjedhje sht me t vrtet nj dhurat e jashtzakonshme, nj"propozim" q vjen nga Zoti; sepse gjithmon Zoti sht ai q merr iniciativn: "Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ kur do t lidh me shtpin e Izraelit e me shtpin e Juds nj Beslidhje t re".
    Mjerisht, Jeremia sht i detyruar t pranoj dshtimin: gjat gjith shekujve t historis s shlbimit, Beslidhja sht rinovuar vazhdimisht nga ana e Zotit dhe shum shpesh u jetua keq nga ana e Popullit t Zgjedhur. Por nse njeriu sht i pabes, Zoti nuk lodhet: "Un do t bj me Shtpin e Izraelit dhe me Shtpin e Juds nj Beslidhje t Re".
    Kjo shprehje "Beslidhja e Re" nuk do t thot q Zoti do t kishte ndryshuar mendje; sikur t kishte pasur nj Aleanc t par, e pastaj nj tjetr t dyt ... Nuk do t ket nj Aleanc tjetr, por nj faz e re e s njjts Aleance. Beslidhja e re nuk do t jet
    "si Beslidhja q e pata br me etrit e tyre, at dit kur i mora pr dore, pr ti nxjerr nga toka e Egjiptit. Kt Beslidhje q ata e thyen": besnikria ndaj Aleancs, ishte nj gj shum e thjesht, rruga ishte e shnuar e gjitha, mjaftonte t respektohej Ligji. Por, n do epok, profetve u sht dashur t hapin syt e Popullit t Zgjedhur pr shkeljet e tyre t Ligjit; sepse vetm ather Beslidhja e Re do t jet e patmet dhe nga ana e njeriut.
    Do t lidh me shtpin e Izraelit dhe me Shtpin e Juds": sht nj paraljmrim i ribashkimit t popullit n nj mbretri t vetme. Kur Populli i Zjedhur u nda n dysh, pas vdekjes s mbretit Solomon, u formua mbretria e Juds n jug dhe mbretria e Izraelit n veri. Kshtu shprehja; "do t lidh me shtpin e Izraelit e me shtpin e Juds nj Beslidhje t re" do t thot se premtimi i Zotit sht i vlefshm pr t gjith popullin, pavarsisht peripecive t historis.
    Kt Beslidhje qen ata q e thyen. Ather un u dftova se jam zotria i tyre. Mund t thuhet n far mnyr se Zoti e ka vn n sprov veten e tij n lirimin e popullit t tij nga skllavria n Egjipt; dhe Beslidhja midis Zotit dhe Izraelit bazohet n kt prvoj: "Kur Zoti i propozon Beslidhjen e tij Moisiut, Ai ia drgon at Popullit pr t thn: "Thuaj kshtu shtpis s Jakobit e kumtoj izraelitt: Ju vet pat se far u bra egjiptianve, se si juve ju kam bartur mbi kraht e shqiponjave e ju kam sjell deri tek un. Prandaj, nse do t ma dgjoni fjaln e do ta mbani Beslidhjen time,mju do t jeni ndr t gjith popujt prona ime,‑ imja sht mbar toka‑.Ju do t jeni pr mua nj mbretri priftrinjsh, e nj popull i shenjt. Kto jan fjalt q do tua thuash bijve t Izraelit (Dal.29,4-6).
    Dhe ather populli bri nj premtim solemn: " Mbar populli u prgjigj njzri: Do t bjm gjithka tha Zoti. (Dal. 29,8). Prandaj, do shkelje e ligjit sht shkelje e Beslidhjes.

    Por ja Beslidhja q un do ta lidh pas ktyre ditve me shtpin e Izraelit ‑ sht fjala e Zotit! "Ato dit" jan ditt e pabesis s njerzve: me fjal t tjera, fillon nj etap e re; "Aleanca e Re" nuk do t thot "Aleanca tjetr, ndryshe", por "Aleanca e jetuar ndryshe".
    Dhe Zoti vazhdon: " N shpirtin e tyre do ta fus Ligjin tim, do ta shkruaj n zemrn e tyre". N Sinain, Perndia e kishte shkruar Ligjin e tij mbi pllaka prej guri; tani e tutje ky Ligj do t shkruhet n zemrn e njeriut: pr sa koh q Ligji sht i shkruar vetm n pllaka prej guri ose n libra, ai mund t mbetet nj letr e vdekur; t gjitha premtimet m t sinqerta t kthimit n besim (dhe ka pasur shum n historin e Izraelit si n seciln nga jett tona!) jan ndjekur gjithmon nga pengesa.
    Q Ligji i Zotit t bhet i fort, i brendshm pr njeriun, si natyra e dyt, sht vet zemra e njeriut q duhet t ndryshohet
    !



    ATA DO T M NJOHIN MUA.

    "Un do t jem Zoti i tyre dhe ata do t jen populli im": kjo prkatsi reciproke ishte programi, mund t thuhet, motoja e Beslidhjes. Nj prkatsi e vrtet e cila shprehet me foljen "Njoh". N Bibln, fjala "t njohsh" nuk sht e rendit t inteligjencs; sht fjala q shpreh nj marrdhnie intime: thuhet se burri"e njeh gruan e tij", dhe gruaja "e njeh" burrin e saj. Dhe Beslidhja e Vjetr nuk heziton t prdor fjalt e gjuhs s intimitetit dhe dashuris pr t kualifikuar marrdhnien midis Zotit dhe popullit t tij. " Sepse t gjith do t m njohin, prej m t voglit e deri n m t madhin ...". Dhe sepse t gjith do ta njohin Zotin ashtu si sht Ai, domethn Zoti i dashuris, ata do t praktikojn me dshir Ligjin e dhn nga Zoti pr lumturin e tyre.
    Kjo shprehje "Beslidhja e Re" gjendet vetm nj her n Beslidhjen e Vjetr, ktu n Jeremiah; por profet t tjer e prkujtojn dhe e prsrisin t njjtn shpres. Ezekieli pr shembull, tha: " Un do tju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do tju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e ti zbatoni e ti vini n veprim gjyqet e mia. (Ez. 36,26-27).
    "Ja, do t vijn ditt..." tha Jeremia; me Jezusin ato dit kan ardhur. Kur e themeloi Eukaristin, Jezusi aludoi shprehimisht n profecin e Jeremis: E mori gjithashtu edhe kelkun, pasi u krye darka, e tha: Ky kelk sht Beslidhja e Re n gjakun tim q derdhet pr ju (Lk 22,20). Me kt ai do t thot q duke na dhn veten, ai vjen pr t shndrruar prfundimisht zemrat tona prej guri n zemra prej mishi.

  19. #19
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 5 KRESH VITI B

    M 21 -3 2021


    LEXIMI I UNGJILLIT: Gj. 12,20-33.


    20 Ndr ata q kishin ardhur n Fest pr t adhuruar, ishin edhe disa grek. 21 Ata iu afruan Filipit, q ishte prej Betsaids s Galiles, dhe iu lutn: Zotri, dshirojm ta shohim Jezusin. 22 Filipi shkoi dhe i tha Andreut; Andreu e Filipi shkuan e i treguan Jezusit. 23 Jezusi u prgjigj: Arriti ora t lavdrohet Biri i njeriut. 24 Prnjmend, prnjmend po ju them: nse kokrra e grurit e mbjell n dhe nuk vdes, mbetet e vetme; po nse vdes jep shum fryt!25 Kush e do jetn e vet, do ta humb. Ai q e urren jetn e vet n kt bot, ai do ta ruaj pr jetn e pasosur. 26 Kush do t m shrbej, le t vij pas meje. Ku jam un, atje do t jet edhe shrbtori im. At q do t m shrbej, do ta nderoj Ati im. Biri i njeriut duhet t ngritet lart. 27 Tani shpirtin e kam t tronditur e t them? O At, m shpto nga kjo or? Porse, pikrisht pr kt erdha n kt or! 28 O At, jepi lavdi Emrit tnd! Ndrkaq jehoi nj z prej qiellit: E lavdrova dhe prap do ta lavdroj! 29 Tashti, populli q ishte pran dhe po dgjonte, thoshte: Bubulloi! t tjer thoshin: Engjlli foli me t! 30 Jezusi iu prgjigj: Ky z nuk jehoi pr mua, por pr ju! 31 Tani erdhi dita t gjykohet kjo bot, tani princi i ksaj bote do t hidhet jasht! 32 E un, kur t jem lartsuar nga toka, do ti trheq tek un t gjith njerzit 33 Foli kshtu pr t shnuar se me vdekje do t vdiste.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    ORA E ZBULIMIT



    Jemi n ditt e fundit para fests s Pashks n Jeruzalem; ka arsye pr t cilat me t drejt autoritetet t jen shqetsuar: disa dit m par Jezusi bri nj hyrje triumfale n qytet, njerzit brtisnin "Hosana", ndrsa ai kalonte, vanrisht si bhej n ceremonit e mdha pr t brohoritur premtimin e Mesis; sht nj gj e sigurt: turma beson se Ai sht mesia dhe e merr at pr Mesin. Dhe Shn Gjoni thot se Farisenjt i than njri-tjetrit: "Ju e shihni, nuk do t arrini asgj: bota po e ndjek".
    Dhe, si pr t provuar q ata me t vrtetn e kan kuptuar situatn, grekt (domethn hebrenjt nga diaspora) thjesht shfaqen n at moment dhe u drejtohen dishepujve t tij: "Ne do t dshironim ta shihnim Jezusin"; me t vrtetn nuk dshironin vetm ta shihnin, por edhe ta takonin e t bisedonin me t. Ata "u ngjitn n Jeruzalem", si thon ata, dhe ata erdhn atje n pelegrinazh pr t "adhuruar Zotin gjat Pashks"; n t njjtn koh ata dshirojn t bashbisedojn me Jezusin; ata nuk e din akoma, nuk kan kuptuar akoma fatin e mir q i pret: sht duke takuar Jezusin q ata do t prmbushin udhtimin e tyre m t mir duke pasur mundsin t adhurojn Zotin e pranishm. Por ata nuk e din akoma: vet Jezusi sht ai q do t'i lidh ata me Zotin: dishepujt e tij vijn pr t'i thn Jezusit se grekt dshirojn ta shohin; dhe ai prgjigjet: "Erdhi ora q Biri i njeriut t prlvdohet", d.m.th., t zbulohet si Zoti.
    Fjala "lavdrim" del disa her n kt tekst; sht nj fjal e vshtir pr ne, sepse, n gjuhn ton t prditshme, fjala "lavdia" do t thot dika q nuk ka asnj lidhje me Zotin. Pr ne, fjalt "lavdia-ladrimi-lavdroj na flasin pr famn, prestigjin, aureoln q rrethon nj yll t njohur nga nj mori e madhe njerzish, rndsia e madhe q nj njeri ka n shoqri.... N Bibl, lavdia e Zotit sht Prania e tij. Nj Prani q rrezaton si zjarri i Shkurrs q digjet, ku Zoti iu shfaq Vet Moisiut (Da 3).
    Dhe kshtu fjala "lavdro" thjesht do t thot: "Zbulo pranin e Zotit". Kur Jezusi thot "At, lavdro emrin tnd", ne mund t prkthejm: "Bje t njohur vetveten, zbulo veten ashtu si je, zbulo veten si Atin shum t dashur q ka br nj Beslidhje dashurie me njerzimin". Sepse n fund t fundit n kt konsiston shptimi, lumturia e njeriut dhe vet Jezusi na msoi se sht gjja e par q duhet t krkojm n lutje: Shrehjet si "U shenjtroft emri yt, ardht mbretria jote, u beft vullnesa jote", kuptohen m mir nse prkthehen: bj q njerzit t t njohin ty si Zotin e dashuris dhe q mbretria jote e dashuris t vij"... Jezusi u mishrua pr kt: pas disa dit, kur Pilati ia bn atij nj pyetje, ai do t thot" Un kam lindur dhe kam ardhur n bot pr t dhn dshmi pr t vrtetn "(Gjn 18,37).




    PRINCI I KSAJ BOTE DO T HIDHET JASHT.


    Pr t shkuar deri n fund t ksaj zbulese, Jezusi pranoi t'i nnshtrohej Pasionit dhe kryqit: n kohn e afrimit t ksaj ore vendimtare, Ungjilli q po lexojm sot na tregon qart ndjenjat q prjetoi Jezusi: ankthin, besimin, sigurin e fitores.

    Ankthi: Tani shpirtin e kam t tronditur e t them? O At, m shpto nga kjo or? Porse, pikrisht pr kt erdha n kt or! O At, jepi lavdi Emrit tnd! (Gj. 12,27-28). Ktu n Shn Gjonin kemi jehonn e Gjetsemanit: pranimi i njjt i vuajtjeve t Krishtit, dshira e tij pr t'i shptuar vdekjes: " O At, nse do, largoje kt got prej meje! Vese, le t bhet, jo vullneti im, por vullneti yt! (Lk. 22,42).
    "Ankth, po, por edhe besim: "Jo! Prandaj arrita n kt or!".
    Dhe gjithashtu kjo siguri q: " Nse kokrra e grurit vdes, ajo do t jap fryte", n kuptimin q nga vdekja e tij do t lind nj popull i ri. Nse kokrra e grurit e mbjell n dhe nuk vdes, mbetet e vetme; po nse vdes jep shum fryt! Nse kokrra e grurit q ka rn n tok nuk vdes, ajo mbetet e vetme; por nse vdes, jep shum fryt". N orn ekstreme kur sht i mrzitur, kur i afrohet Pasionit "me nj britm t fort dhe me lot" (si thot letra drejtuar Hebrenjve), Jezusi mund t vazhdoj t thot: "Vullneti yt u b" me gjith besim: ai e di se, nga kjo vdekje, Zoti do t sjell jet pr t gjith.
    Ankthi, besimi dhe s fundmi, siguria e fitores: "Tani erdhi dita t gjykohet kjo bot, tani princi i ksaj bote do t hidhet jasht! E un, kur t jem lartsuar nga toka, do ti trheq tek un t gjith njerzit (Gj 12,31-32. N kto dy fjali dukshm t pangjashme, sht e njjta fitore pr t ciln bhet fjal: ajo e s vrtets, ajo e zbuless s Zotit. Princi i ksaj bote, saktsisht, sht ai q, nga Kopshti i Zanafills, na mbush kokn me ide t rreme pr Zotin. Prkundrazi, ndrsa sodisim kryqin e Krishtit, i cili na tregon se sa larg shkon dashuria e Zotit pr njerzimin, nuk mund t mos na trheq ai. Ktu sht prova e dashuris ndaj Zotit: Biri pranon t vdes nga dora e njerzve, Ati i prgjigjet lutjes s tij "At, fali ata ..." Tani e tutje, duke ngritur syt n kryq, ne nuk lexojm atje nj instrument urrejtjeje dhe dhimbjeje, por instrumentin e triumfit t dashuris. Ai kishte ardhur pr t dhn dshmi pr t vrtetn, ora ka ardhur, misioni sht kryer.
    Kur Jezusi u lut "At, lavdro emrin tnd", Shn Gjoni na thot se nj z erdhi nga qielli duke thn: E lavdrova dhe prap do ta lavdroj". "Un kam lavdruar emrin tim", domethn, un kam zbuluar veten ashtu si jam. "Dhe prap do ta lavdroj", kjo do t thot se tani ka ardhur ora kur, duke e shikuar t kryqsuarin, do t zbulosh se deri ku shkon dashuria e pamatshme e Trinis. Dhe e gjith kjo pedagogji e zbuless ka vetm nj qllim: q njerzimi m n fund t dgjoj Lajmin e Mir t dashuris s Zotit: "Isht pr ju", tha Jezusi, "q ky z u dgjua".

  20. #20
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    571

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E LARIT VITI B

    M 28-3-2021.


    LEXIMI I 1: Is. 50,4-7.


    4 Zoti Hyj ma dha nj gjuh t ditur
    q t di ta prforcoj me fjal t lodhurin.
    do mngjes veshin ma zgjon
    q t dgjoj si dgjon nxnsi.
    5 Zoti Hyj ma hapi veshin,
    skundrshtova, nuk u zmbrapsa.
    6 Shpinn ua solla atyre q m rrahnin,
    mollzat e mia atyre q ma shkulnin mjekrrn:
    fytyrn time nuk e largova
    nga t sharat e pshtymat.
    7 Zoti Hyj sht ndihmtari im,
    kndej edhe sjam i tronditur,
    prandaj fytyrn time e bra t fort si shkmbi
    pse e di se sdo t mbetem i turpruar.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    ISRAELI, SHRBTORI I ZOTIT


    Shum her kemi lexuar kto tekste mahnitse q jan pjes e librit t Isais dhe q quhen "Kngt e Shrbtorit"; ato jan me interes t veant pr ne t krishtert pr dy arsye: s pari, pr shkak t mesazhit q vet Isaia donte t'u jepte bashkkohsve t tij; s dyti, sepse t krishtert e hershm kan par Jezusin n figurn e shrbtorit.
    Un filloj me mesazhin e profetit Isaia pr bashkkohsit e tij.
    Nj gj sht e sigurt: Isaia padyshim nuk po mendonte pr Jezu Krishtin kur e shkroi kt tekst, ndoshta n shekullin e gjasht para Krishtit, gjat Mrgimit n Babiloni. Pr shkak se Populli i tij sht n Mrgim, n kushte shum t vshtira dhe mund t shkurajohet, Isaia i kujton atij se ai sht akoma shrbtori i Zotit. Dhe Zoti mbshtetet tek ai, shrbtori i tij (populli i tij) pr t prfunduar planin e tij t shptimit t njerzimit. Sepse populli Izraelit sht me t vrtet ky Shrbtor i Zotit i ushqyer do mngjes nga Fjala, por gjithashtu i prndjekur pikrisht pr shkak t besimit t tij dhe, pavarsisht nga gjithka, sepse ai u reziston t gjitha sprovave.
    N kt tekst, Isaia prshkruan mir pr ne marrdhnien e jashtzakonshme q bashkon Shrbtorin (Izraelin) me Zotin e tij. Karakteristika e tij kryesore sht dgjimi i Fjals s Zotit: "Veshi i hapur" si thot Isaia.
    "Dgjimi" i Fjals, "lejimi i vetvetes q t udhzohet" prej saj, kjo do t thot t jetosh n mirbesim. "Zoti,Hyji im, m ka dhn gjuhn e nj njeriu q e l veten t msohet" ... "Fjala m zgjon do mngjes" ... "Un dgjoj si ai q e l veten t udhzohet" ... " Zoti Perndi m hapi veshin ".
    Folja "dgjoj" dhe fjalt q kan t njejtn rrenj, kan nj kuptim shum t veant n Bibl: kuptimi i tyre sht t kesh besim. Ne jemi msuar t kundrshtojm kto dy qndrime standarde midis t cilave jeta jon lkundet vazhdimisht: s pari besimi tek Zoti, braktisja e qet n vullnetin e tij sepse ne e dim nga prvoja se vullneti i tij sht vetm i mir ... ose prndryshe mosbesimi, dyshimi pr qllimet e Zotit dhe revolt prball sprovave, revolt e cila mund t na bj t besojm se ai na ka braktisur ose m keq se ai mund t gjej knaqsi n vuajtjet tona.
    Profett njri pas tjetrit po thon: "Dgjo, Izrael" ose "Sot do ta dgjoni Fjaln e Zotit ...?" Dhe, n gojn e tyre, fjala "Dgjo" "gjithmon do t thot: "Ki besim n Zotin pa marr parasysh far do t ndodh"; dhe Shn Pali do t thot pse: sepse "Ne e dim se Hyji n gjithka bashkpunon me ata q e duan, me ata q, me vendimin e tij, jan t thirrur" (Rom 8, 28). Nga do e keqe, nga t gjitha vshtirsit, nga t gjitha sprovat, ai nxjerr t mirn; gjith urrejtjes i kundrvihet nj dashurie akoma m e fort; n t gjitha prndjekjet, ai jep forcn e faljes; nga e gjith vdekja ai sjell jetn, Ringjalljen.
    Kjo sht historia e besimit t ndrsjell. Zoti ka besim n Shrbtorin e vet, ai i beson atij nj mision; n kthim Shrbtori e pranon misionin me besim. Dhe sht pikrisht ky besim q i jep atij forcn pr t qndruar i vendosur edhe n kundrshtimet q do t has n mnyr t pashmangshme. Ktu misioni sht ai i dshmis: "Q t mund ta mbshtes at q sht rraskapitur", thot Shrbtori. Duke i besuar, i ngarkuar ktij populli kt mision, Zoti i jep forcn e nevojshme pr ta kryer: Ai "jep" gjuhn e nevojshme: "Zoti, Hyji im, m ka dhn gjuhn e nj njeriu q e l veten t udhzohet" ... Dhe, m mir, ai e ushqen at besim me fjaln e vet, dhe ky besim sht burimi i forcs dhe i guximit n shrbimin e t tjerve: "Zoti Perndi m hapi veshin", q do t thot se mundsi dhe aftsi q kam pr t dgjuar (n kuptimin biblik, besimi) n vetvete sht dhurat e Zotit . Gjithka sht nj dhurat: misioni dhe gjithashtu forca dhe besimi q e bjn popullin e palkundur n plotsimin e misionit t vet. sht pikrisht karakteristik e besimtarit t njoh se gjithka sht nj dhurat nga Zoti.



    JINI T FORT N SPROVAT!

    Dhe kushdo q sht i bindur q ka kt dhurat t prhershme t forcs s Zotit, mund t prballet me gjithka: "Un nuk u rebelova, nuk u trhoqa larg ..." Besnikria ndaj misionit t besuar, nnkupton n mnyr t pashmangshme, prndjekjen: profett e vrtet, domethn, ata q flasin me t vrtet n emrin e Zotit vlersohen rrall gjat jets s tyre. Konkretisht, Isaia u tha bashkkohsve t tij: Qndroni t vendosur, Zoti nuk ju ka braktisur, prkundrazi, ju jeni n nj mision pr t. Prandaj mos u habitni kur keqtrajtoheni.
    Pse? Sepse Shrbtori q me t vrtet "dgjon" Fjaln e Zotit, domethn, i cili e v at n praktik, shpesh bhet jashtzakonisht shqetsues. Konvertimi i tij i thrret t tjert n konvertim. Disa e dgjojn thirrjen... t tjert e refuzojn at dhe, pr arsyet e tyre t mira, e prndjekin Shrbtorin. Dhe do mngjes, Shrbtori duhet t rigjallroj veten me at q e aftson t prballet me gjithka: "Ai m zgjon veshin do mngjes ... Zoti Perndi m ndihmon: kjo sht arsyeja pse nuk prekem nga poshtrime dhe fyerje. .." Dhe ktu, Isaa prdor nj shprehje pak kurioze, por e zakonshme n hebraisht: "Un e bra fytyrn time t fort si gurin" : me t shprehet vullneti pr t qen i vendosur dhe guximtar kur jan n loj interesat e Zotit; ktu Shrbtori pohon: "Ju nuk do t m shihni me fytyrn time t mundur, asgj nuk do t m shtyp, un do t kryej dtyrn pa marr parasysh far"; nuk sht krenari ose vetbesim: sht besim i pastr: sepse ai e di mir se nga i vjen forca: "Zoti Hyji m vjen n ndihm; kjo sht arsyeja pse nuk prekem nga poshtrimet".
    Thuhej m par n fillim q profeti Isaia foli pr njerzit e tij t prndjekur, t poshtruar n Mrgimin n Babiloni; por, natyrisht, kur dikush rilexon Pasionin e Krishtit, sht e qart: Krishti i prgjigjet pikrisht ktij portreti t shrbtorit t Zotit. Ai e dgjon Atin e vet, ka besim t pandryshueshm n t dhe n misionin q ia ka besuar pr shptimin e njerzimit dhe pr kt arsye sht i sigurt pr fitoren, edhe n mes t prndjekjes, e gjith kjo e karakterizoi Jezusin n momentin e sakt kur brohoritjet e turms s t Diels s Larit nnshkruan dhe nxituan rrzimin e tij, mundimet e tij, vdekjen e tij.

Faqja 0 prej 6 FillimFillim 12 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •