Close
Faqja 8 prej 10 FillimFillim ... 678910 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 141 deri 160 prej 190
  1. #141
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 8 VITI C

    M 27-2-2022

    PSALMI 92, 2-3. 13-14. 15-16


    2 sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    3 T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde.
    13 I drejti lulzon si palma,
    rritet porsi cedri i Libanit.
    14 T mbjell n Shtpin e Jakobit
    lulzojn n banesat e Hyjit ton.
    15 Japin fruta edhe n pleqri,
    jan t krthndezt e plot shndet,
    16 pr t shpallur se Zoti sht i drejt:
    Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta!



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI- LUTJA.

    DUKE PRKUJTUAR SHKMBIN E MASS DHE T MERIBS.


    “1 Mbar bashksia e bijve t Izraelit bri ojn nga shkrettira e Sinit, sipas urdhrit q Zoti u dha zemrimi m zemrimi dhe ngul n Rafidim. Ktu nuk kishte uj pr t pir populli. 2 Populli i kundrshtoi Moisiut dhe i tha: “Na jep uj t pim”! Moisiu u prgjigj: “Prse grindeni me mua? Prse po e tundoni Zotin”? 3 N kt vend populli hoqi keq pr uj dhe nynykatte kundr Moisiut: “Prse na bre t dalim prej Egjiptit pr t na vrar ne, fmijt tan dhe bagtit tona”? 4Moisiu iu drejtua Zotit me kto fjal: “far t bj me kt popull? Edhe pak dhe do t m vrasin me gur”. 5 Zoti i tha Moisiut: “Shko para popullit; merr me vete disa prej pleqve t Izraelit, merre n dor shkopin, me t cilin e godite lumin dhe nisu! 6 Ja, un do t qndroj para teje prmbi qetn e Horebit. Ti bjeri shkmbit e prej tij do t shprthej uji q populli t pij”. Moisiu bri ashtu ndr sy t pleqve t Izraelit. 7 At vend Moisiu e quajti: Masa dhe Meriba, pr shkak t grindjes s bijve t Izraelit dhe pse e tunduan Zotin, kur than: “A sht Zoti me ne apo nuk sht?” (Dal. 17,1-7);
    tani, me gjith kto murmuritje, kto zhurma revolte, Zoti kishte qen m i madh se populli i tij i zemruar; ai kishte br q uji t rridhte nga nj shkmb. Tani e tutje, Populli i Zgjedhur e quajti Zotin "shkmbi yn", nj mnyr pr t kujtuar besnikrin e Zotit m t fort se t gjitha dyshimet e popullit t tij.
    Nga ky shkmb, Izraeli nxori ujin e mbijetess s tij... Por mbi t gjitha, gjat shekujve, burimi i besimit t tij, i besnikris s tij... sht e njjta gj t thuash n fund t psalmit "Zoti sht Shkmbi im” ose n fillim t psalmit “N mngjes shpall dashurin tnde, besnikrin tnde, gjat netve”.
    Prkujtimi i shkmbit sht kujtimi i prvojs s shkrettirs dhe i besnikris s Zotit m i fort se t gjitha revoltat...Dhe formula "dashuria jote dhe besnikria jote" sht gjithashtu prkujtuese i prvojs s shkrettirs: kjo sht shprehja e prdorur nga vet Perndia pr t'u br t njohur popullit t tij:
    “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but,
    i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet,
    q qndron besnik me mijra brezni,
    q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin” (Eks 34,6).

    Shum shpesh, kjo shprehje (ose nj tjetr, ekuivalente) sht prdorur n Bibl, dhe veanrisht n Psalme, si nj kujtes e Beslidhjes midis Perndis dhe popullit t tij:
    "Zoti sht i mir e i mshirshm,
    i ngadalshm n zemrim e shum i dashur.
    Nuk zemrohet gjithher
    as s’e mban hidhrimin pr jet t jets” (Ps. 103. 8-9).
    Ky episod i Mass dhe Meribs (ose m mir kjo sekuenc), kjo prov e shkrettirs, ky dyshim i njerzve, kjo ndrhyrje e Zotit, u prsrit shum her, kur populli kishte etje, por edhe kur uji nuk ishte i mir ose kur populli ishte i uritur. (le t kujtohet historia e mans dhe thllzave dhe ujrave t hidhura t Mars). Kjo gj ndodhi aq shpesh saq populli arriti t kuptoj se ishte gj pothuajse e pashmangshme, po t mos kishte kujdes... Sepse njeriu tundohet t akuzoj Zotin pr mashtrim sa her q ndodh dika e keqe, dika q nuk shkon sipas dshirs s tij. Dhe kshtu, pr t mbajtur kt msim kapital, u shkrua historia e Kopshtit t Edenit: nj gjarpr, veanrisht dinak, i bn burrin dhe gruan t besojn se sht Zoti ai q sht dinak me ta. Ai insinuon: Zoti ju ndalon frutat m t mira me pretekstin se ai do t’ju ruaj nga rreziku, ai pretendon se kto fruta t jen helmuese, kur sht krejt e kundrta. Dhe burri dhe gruaja bien n kurth. Dhe ka qen gjithmon e njjta histori q nga fillimi i bots.
    Si mund t mbrohet populli nj her e mir nga ky rrezik? Ky psalm na tregon mnyrn se si t mbrohet: mjafton t mbillet n tempull si nj kedr dhe t kndoj n nder t Perndis:
    "sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde” (vv.2-3).
    Nnkuptohet sepse ai "sht i mir e i mshirshm,
    i ngadalshm n zemrim e shum i dashur”,
    e pr kt e falnderojm Zotin, i kndojm emrit t tij”.



    GJITHKA BN NJERIU PR ZOTIN, I KA DOBI NJERIUT DHE JO ZOTIT.

    Sepse, n fakt, populli i Izraelit nuk priti shum shekuj (e q t’ia msojm ne), pr t kuptuar se kngt e tijvet pr Zotin, ishin n dobi, pr t mirn e tij!
    Shn Agustini do t thot:
    “do gj q njeriu bn pr Zotin
    i bn dobi njeriut dhe jo Zotit”.
    T kndojm pr Zotin, me vendosmri, t hapim syt ndaj dashuris dhe besnikris s tij, q nga mngjesi dhe gjat gjith netve, do t thot t mbrohemi vet nga mashtrimet e gjarprit.
    Ndoshta duhet t shqarohet dika ktu: psalmisti prdor shprehjen: “Sa mir...”; sht e njjta fjal "e mir" (tov n hebraisht) q prdoret pr t thn "i mir pr t'u ngrn"; pra duhet t jet shijuar q t mund t flitet pr t! Psalmi thot pak m tej (n nj varg q nuk lexohet kt t diel):
    "Njeriu i pamend nuk i di,
    dhe i marri nuk do t’i kuptoj” (v. 7)
    Por besimtari, ai e di: po ashtu sht mir q populli t kndoj dashurin e Perndis dhe besnikrin e tij. Sepse sht e vrteta dhe vetm ky besim i pamposhtur n dashurin e Zotit, n planin e tij dashamirs, mund t ndrioj jetn ton n t gjitha rrethanat... ndrsa mosbesimi, dyshimi e shtrembron plotsisht shikimin ton. T dyshosh pr dinakrin e Perndis sht kurthi n t cilin nuk duhet t biem, nj kurth vdekjeprurs.
    Ai q mbron veten, q kujdeset pr veten n kt mnyr sht, thot psalmi yn, si nj pem q "ruan lngun dhe gjelbrimin e saj": n Tokn e Shenjt, kjo sht nj imazh shum I kuptueshm. Nse kedrat e Libanit, palmat e oazeve t bjn t ndrrosh, kjo sht sepse ktu, problemi i ujit sht vendimtar; uji sht jetik dhe n vende, aq i pakt. Njerzit e presin me padurim shiun m t vogl pranveror q bhen peizazhet e shkrettirs shum t gjelbrta pran Jeruzalemit. Pr besimtarin, uji jetdhns sht prania e Zotit t tij. Aq shum sa q kur Jezusi flet m von pr ujin e gjall, ai vetm po prsrit nj imazh tashm t njohur.
    sht mir q ne t ndrgjegjsohemi dhe t kndojm se Zoti sht Dashuri... por sht mir edhe pr t tjert q ne t’ u themi atyre... Ja far do t thot prsritja e fjals "shpall" n fillim dhe n fund t psalmit. Ktu kemi nj "inkluzion-prfshirje": n fillim:
    "sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde”.
    Dhe n fund:
    "I drejti lulzon si palma,
    rritet porsi cedri i Libanit.
    T mbjell n Shtpin e Jakobit
    lulzojn n banesat e Hyjit ton”
    Japin fruta edhe n pleqri,
    jan t krthndezt e plot shndet,
    pr t shpallur se Zoti sht i drejt:
    Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta! (vv. 13-16).
    "Zoti sht i drejt!" Ktu, fjala "shpall" do t thot: "Tregoju t tjerve, jobesimtarve"... Populli i Izraelit nuk e harron kurr misionin e tij pr t qen dshmitar t dashuris s Zotit pr t gjith njerzit.
    Vrejtja e fundit: ky psalm ka nj mbishkrim q n fillim: specifikon se sht nj psalm pr ditn e Shabatit, ditn e vant kur kndohet dashuria dhe besnikria e Zotit. sht dita e mir pr ta br kt, sigurisht. N kt dit ose jo kurr...Ne t krishtert mund ta bjm at psalmin e s diels; sepse e diela jon e krishter nuk bn asgj tjetr: bn q t kndojm dashurin dhe besnikrin e Perndis q jan shfaqur n mnyr t plot dhe prfundimtare n Jezu Krishtin.

  2. #142
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 8 Ord VITI C

    M 27-2-2022.

    UNGJILLI: Lk, 6, 39-45.


    39 U tha edhe shmblltyrn:
    “A mund t’i prij i verbri t verbrit? A thua s’do t bien t dy n grop?
    40 Nuk sht nxnsi m i aft se msuesi; por, do nxns plotsisht i aftsuar, do t jet si msuesi i vet.
    41 Po pse e shikon lmishten n sy t vllait tnd e nuk e sheh traun n syrin tnd?
    42 Si mund t’i thuash vllait tnd: ‘Vlla, ndal ta heq lmishtn, q ke n sy, ti q nuk e sheh traun n sy tnd? Shtiracak, nxirre m par traun nga syri yt dhe ather do t shohsh qart ta nxjerrsh lmishten nga syri i vllait tnd.”
    43 Nuk ka pem t mir q jep fryt t keq, as pem t keqe q jep fryt t mir. 44 do pem njihet prej frytit t saj. Nuk mblidhen fiq nga murrizi as nuk vilet rrush nga ferra.
    45 Njeriu i mir nxjerr t mirn nga visari i mir i zemrs s vet, njeriu i keq nxjerr t keqen nga visari i keq: sepse goja i qet ka i ka zemra”.


    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.

    KASHTA DHE TRARI


    Luka ka mbledhur ktu disa udhzime nga Jezusi, t cilat u ngjajn paralajmrimeve n lidhje me marrdhniet brenda komunitetit t krishter. uditrisht, ne gjejm t njjtat rekomandime n Ungjijt e Mateut dhe Gjonit, por ato jan t shprndara dhe t theksuara n kontekste shum t ndryshme. Nse Luka i bashkoi ktu, ishte sepse ai pa nj lidhje mes tyre; prandaj sht kjo lidhje q ne do t krkojm. Kjo na bn t dallojm dy pjes n kt tekst: pjesa e par, nj reflektim mbi shikimin; pjesa e dyt, metafora e pems dhe e frutave.
    Pjesa e par zhvillon temn e vshtrimit. Fillon me nj vzhgim: nj i verbr nuk mund t drejtoj nj t verbr tjetr, si e dim mir. Do t thot, kini kujdes: kur e vini veten si udhrrfyes, mbani mend se jeni t verbr q nga lindja. Historia e vogl e kashts dhe e traut shkon plotsisht n t njjtin drejtim: me nj tra n sy, njeriu sht sigurisht dhe me t vrtet i verbr; nuk bhet fjal pr pretendim pr t kuruar verbrin e t tjerve. Midis ktyre dy vrejtjeve, Luka ndrhyri nj fjali q n pamje t par duket paksa enigmatike: “Nuk sht nxnsi m i aft se msuesi; por, do nxns plotsisht i aftsuar, do t jet si msuesi i vet”. Ky formacion pr t cilin flet Jezusi, sht n nj far mnyre shrimi i t verbrve q jemi ne. sht n t vrtet i njjti Lluka q vuri n dukje se dishepujt e Emaus-it filluan t shihnin qart vetm kur "Jezusi hapi mendjet e tyre pr t kuptuar Shkrimet" (Lk 24,45).
    Ndrsa Jezusi erdhi n bot pr t hapur syt e t verbrve, nga ana tjetr dishepujt e tij, t shruar prej tij nga verbria e tyre, kan misionin pr t sjell dritn e zbuless n bot. Ajo q profeti Isaia tha pr shrbtorin e Perndis, n ato q quhen kngt e shrbtorit, sht e vrtet pr Jezu Krishtin, por edhe pr dishepujt e tij: "
    6 Un, Zoti, t thirra n drejtsi
    e pr dore t kam marr;
    t kam trajtuar e caktuar beslidhje t popullit
    edhe drit pr t gjith popujt:
    7 q t’ua hapsh syt t verbrve,
    q t’i nxjerrsh t burgosurit nga burgu,
    prej shtpis s burgut ata q rrin n terr” (Is. 42,6-7).
    Mision madhshtor me t cilin dishepujt do t mund t prballen vetm nse kthehen prgjithmon nn dritn e msuesit dhe e lejojn veten t shrohen prej tij nga verbria e tyre.
    M pas Luka kalon te metafora e pems dhe e frutave, gj q sugjeron se jemi gjithmon n t njjtin regjistr: dishepulli i vrtet, ai q e lejon veten t ndriohet nga Jezu Krishti, jep fryte t mira; ai q nuk e lejon veten t ndriohet nga Jezu Krishti mbetet i verbr dhe jep fryte t kqija. far fruti sht? Natyrisht, duke qen se ky pasazh i vogl ndjek nj zhvillim t tr t Jezusit mbi dashurin e ndrsjell, ne kuptojm se frytet prcaktojn sjelljen ton; kryefjala e prgjithshme sht "Ji i mshirshm si sht i mshirshm Ati juaj".



    NJIHET PEMA NGA FRUTAT E VETA.

    Bashkkohsit e Jezusit e kuptonin shum mir kt gjuh, ata e dinin se Ati pret prej nesh fryte drejtsie dhe mshire, fryte me vepra ose me fjal: "Goja i qet ka i ka zemra” ( Ajo q thot goja sht ajo q del nga zemra", na thot Luka. Ashtu si para tij, Ben Sira tha tashm:
    “Si u punua nj pem e dftojn fruta,
    kshtu edhe fjala e zbulon mendimin e njeriut.
    Para se t kt folur asknd mos lavdro:
    sepse t folurit sht prova e njeriut” (Sir. 27, 7-8).
    sht fruti q shfaq cilsin e pems; kshtu fjala i bn t njohura ndjenjat. Mos lavdroni dik para se t ket folur, ather ne mund ta gjykojm at. (Ky ishte teksti i leximit ton t par).
    M n fund, me pak fjali, Luka sapo ka shpallur t gjith misterin e krishter: i formuar nga Jezu Krishti, i krishteri transformohet n t gjith qenien e tij: vshtrimi, sjellja, fjalimi i tij. T njjtin msim e gjejm disa her n Beslidhjen e Re; pr shembull, n letrn drejtuar Filipianve: “ Bni gjithka pa murmurim e pa vones, q t jeni pa t meta dhe t pastr, fmij t panjoll t Hyjit n mes t ksaj breznie t prishur e dinake, n t ciln ndrioni porsi pishtar n bot, duke e mbajtur lart Fjaln e Jets q t mund t mburrem n Ditn e Krishtit se nuk kam vrapuar kot dhe nuk jam munduar kot” (Fi 2,14-16). Ose prsri n letrn drejtuar Efesianve: “Po, dikur ishit errsir, por tani jeni drit n Zotrin. Jetoni porsi bij t drits. Fryti i drits sht: mirsia, drejtsia, e vrteta ‑ vendosni t bni ka i plqen Hyjit” (Ef 5,8-9).
    Faza e par e formimit, A Betarja n nj far mnyre, konsiston n t msuarit pr t'i par t tjert ashtu si i shikon Zoti: nj vshtrim q nuk gjykon, nuk dnon, q nuk gzohet t’ia gjej nj grimc n sy tjetrit! Prve ksaj, kashta n Beslidhjen e Vjetr sht imazhi i dikaje t vogl. Le t kujtojm Psalmin 1: Kashtn e rrmben era, nuk llogaritet... Pikrisht, t mos numrojm t metat e t tjerve: Zoti nuk i numron. "Dishepulli i formuar mir do t jet si msuesi i tij," na thot Jezusi; kjo fjali vjen pas gjith fjalimit pr mshirn e Zotit dhe pr thirrjen ton pr t'u br si ai. Ashtu si babai, si bijt... Programi sht ambicioz: duajeni armiqt tuaj, jini t mshirshm, mos gjykoni, mos dnoni... dhe gjithmon, n mnyr implicite, ekziston ky pohim "Ati juaj sht i mshirshm" dhe ju, ju jeni thirrur t jeni imazhi i tij n bot. Si t dshmojm pr nj Perndi t dashuris n bot? Nse nuk jemi n imazhin e tij?
    Nj msim i fundit nga ky tekst: "Ajo q thot goja sht ajo q del nga zemra," na thot Jezusi. Pra, nj mnyr e mir pr t zbuluar zemrn e Perndis dhe pr t prsosur formimin ton, pr t'u br gjithnj e m shum n shmblltyrn e tij, sht t zhytemi n Fjaln e tij!

  3. #143
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.


    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E ll e PASHKHS VITI C

    M 24 PRILLIT 2022


    LEXIMI I PAR: Vap 5,12-16
    .

    12 Shum shenja e mrekulli bheshin prej apostujve n popull...
    T gjith besimtart si me marrveshje
    e kishin zakon t bashkohen n Tremen e Salomonit.
    13 Prej t tjerve askush skishte guxim t bashkohet me ta,
    porse megjithat populli u jepte nderim.
    14 Dhe kshtu, gjithnj shtohej numri i burrave e i grave
    q besonin n Zotrin,
    15 kshtu q i nxirrnin n tregje t smurt
    dhe i vinin n vigje e n shtroja
    n mnyr q, duke kaluar Pjetri aty pari,
    s paku hija e tij ti binte ndonjrit prej tyre.
    16 Po edhe nj turm e madhe njerzish
    ngarendte nga qytetet prreth Jerusalemit:
    sillnin t smur e nga ata
    q i kishin pushtuar shpirtrat e ndyt
    dhe t gjith shroheshin.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    KOMUNITETI I PAR I KRISHTER.


    Ky prshkrim i nj komuniteti ideal na duket pothuajse shum i mir! Pas njzet shekujsh, shum bashksi tona t krishtera nuk i prngjajn ndonjher asaj t Jeruzalemit... N librin e Veprave t Apostujve, ka katr prshkrime t vogla t ngjashme me at q lexohet sot: Secili sht nj prmbledhje e shkurtr t jets s krishter n fillim t Kishs: sht nj gj e vogl, por e mjaftueshme pr t br q ne ndrrojm e t mendojm q edhe bashksit tona t mund t jetojn n t njejtln mnyr. Le t mos nxjerrim prfundimin nga kta katr dshmi se gjithka ishte e prkryer n jetn e t krishterve t par; do t kemi mundsin q gjat t dielave t kohs s Pashkve, t shohim se kan hasur n vshtirsi t t gjitha llojeve; dhe ata ishin burra, t krishtert tan t par, jo njerz t prsosur. Pse Luka, autori i Veprave t Apostujve, e zbukuroi librin e tij me kto piktura shum t bukura? Duke ruajtur mundsisht sukseset e komuniteteve t para, ai ndoshta dshiron t na inkurajoj t ecim prpara n t njjtin drejtim: sepse nj bashksi vllazrore sht nj kusht i domosdoshm pr shpalljen e Lajmit t Mir; por e vetmja gj q ka rndsi sht shpallja e Lajmit t Mir. Dhe ajo q e goditi Lukn, ishte se asgj nuk mund ta pengonte zhvillimin e Kishs s sapolindur: prhapja e Lajmit t Mir u zhvillua n mnyr t paprmbajtshme. Jezusi i kishte paralajmruar: Do t jeni dshmitart e mi n Jerusalem, n gjith Juden dhe Samarin dhe deri n skajet e toks. (Vap 1,8). Kjo sht pikrisht ajo q ka ndodhur gradualisht.
    Pr momentin, ne jemi ende n Jeruzalem: kjo do t thot se ringjallja e Krishtit sht ende afr n koh; m sakt, jemi n tempullin e Jeruzalemit, nn tremen e Solomonit; i gjith muri lindor i Tempullit kufizohej me nj vend shum t gjer t mbuluar: tremja e Salomonit; ishte nj vend kalimi dhe takimi, i arritshm pr t gjith, sepse nuk ishte nj pjes e rezervuara pr hebrenjt. Kjo vrejtje e Luks: "T gjith besimtart me nj zemr qndronin nn tremen e Solomonit" sht shum zbuluese: dshmon se, fillimisht, pas vdekjes dhe ringjalljes s Jezusit, apostujt nuk pushuan menjher s frekuentuari tempullin: ata ishin hebrenj dhe ata mbeteshin t till! Besimi i tyre hebre ishte edhe m i fort pas gjith ktyre ngjarjeve: pasi, n syt e tyre, premtimet e Beslidhjes s Vjetr prfundimisht jan prmbushur. Hendeku midis t krishterve dhe hebrenjve q nuk e njinin Jezusin si Mesin, do t zgjerohet gradualisht. Por ne mund ta ndiejm tashm n tekstin e sotm fillimin e ksaj ndarjeje: T gjith besimtart (domethn dishepujt e Krishtit), me nj zemr, qndronin nn tremen e Solomonit. Askush tjetr nuk guxonte t bashkohej me ta. Kjo do t thot se ata t krishtert tashm ishin nj grup i veant brenda popullit hebre.


    DUKE E NDJEKUR JEZUSIN!

    N pjesn e dyt t tekstit t ksaj t diele, Luka bn qart nj paralele me fillimet e predikimit t Jezusit disa vite m par. Pr Apostujt, ai shkruan: Turma erdhi gjithashtu me vrap nga qytetet afr Jeruzalemit, duke sjell njerz q ishin t smur ose t munduar nga shpirtra t ndyt. Dhe t gjith u shruan. I njjti Luka shkroi n Ungjillin e tij pr Jezusin: Kur perndoi dielli, t gjith ata q ishin t smur me smundje t ndryshme, vinin tek ai e Jezusi i shronte duke vn duart mbi secilin prej tyre. Prej shumkujt dilnin djajt e thoshin: Ti je Biri i Hyjit! Jezusi u krcnohej dhe ua ndalonte t flisnin, sepse e dinin se ai ishte Mesia" (Lk 4,40-41).
    Tani, kur profeti Isaia foli pr ardhjen e Mesis, tha: Vet do t vij e do tju shlboj! Ather syt do tu elen t verbrve, vesht e t shurdhrve do t dgjojn; ather i shqepti do t krcej si dreri gjuha e t pagojit do t shprthej n hare, se n shkrettir do t burojn ujrat, prrenjt do t rrjedhin npr shkrettir (35,5-6).
    Dhe kur dishepujt e Gjon Pagzuesit erdhn pr ta pyetur Jezusin, ns ishte ai Mesia, Jezusi u tha:
    Shkoni e tregojini Gjonit ka pat e ka dgjuat: t verbrit po fitojn dritn e syve, t shqeptt po ecin drejt, t grbulurit po pastrohen, t shurdhrit po dgjojn, t vdekurit po ngjallen e skamnorve u shpallet Ungjilli. I lumi ai q nuk do ta bjerr besimin n mua! (Lk 7,22-23).
    Duke kmbngulur n shrimet e bra nga Pjetri dhe Apostujt, Luka dshiron t na thot: me t vrtet vepra shptimtare e Jezusit vazhdon; apostujt e morn prsipr.
    Pra, ne e kuptojm cili sht qllimi i Luks; ai shkruan historin e Apostujve me qllimin specifik pr t'i thn komunitetit t tij: ju takon juve t merrni prsipr prgjegjsin q u takon Apostujve tani: Krishti po mbshtet tek ju! Fal ksaj dshmie t apostujve, gjithnj e m shum, turma burrash dhe grash, duke u br besimtar, u lidhn me Zotin. Ata shkonin pas Zotit, jo pas apostujve...por pas Zotit, PRMES apostujve. Ungjillizimi botror nuk ndodh vetvetiu! Ose, e thn ndryshe, ungjillzimi ka nevoj pr ungjillzues! Luka na thot edhe nj her: Dgjuesve t mir u mjaftojn pak fjal!"
    Duke i rilexuar pak m nga afr kto vargje, vrehet nj gj: Shn Luka nuk ua atribuon fillimisht kta konvertime t shumta mrekullive t kryera nga apostujt: Shum shenja e mrekulli bheshin prej apostujve n popull... T gjith besimtart si me marrveshje e kishin zakon t bashkohen n tremen e Salomonit. Prej t tjerve askush skishte guxim t bashkohet me ta, porse megjithat populli u jepte nderim: Dhe kshtu, gjithnj shtohej numri i burrave e i grave q besonin n Zotrin (vv 12-14).
    Si rezultat, ne mund t pyesim veten: ditn kur mund t themi pr komunitetet tona famullitare "se kan t njjtn zemr", ndoshta at dit, gjithnj e m shum burra dhe gra do t'i bashkohen Zotit...? Kjo sht me t vrtet dshira e Zotit: Nse e doni njri‑tjetrin, t gjith do tju njohin se jeni nxnsit e mi (Gj. 13,35).
    Kjo nuk sht prtej fuqive tona: t krishtert e par ishin burra dhe gra si ne! N pasazhe t tjera t librit t Veprave t Apostujve kemi prova t shumta pr kt: por mosmarrveshjet dhe tundimet e tjera nuk munguan!

  4. #144
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 E PASHKVE VITI C

    M 24 – 4-2022


    PSALM:118), 2-4, 22-24, 25-27a


    2 2 Le t thot tashti Izraeli, sepse sht i mir, e amshuar sht dashuria e tij! 3 Le t thot tani shtpia e Aronit, e amshuar sht dashuria e tij! 4 Le t thon tani ata q e druajn Zotin, e amshuar sht dashuria e tij
    22 Guri, q e qitn jasht prdorimit ndrtuesit, erdhi e u b guri i kndit; 23 Zoti e bri kt gj: sa mrekulli pr syt tan! 24 Kjo sht dita q na e dhuroi Zoti: t galdojm e t gzojm n t!
    25 Ma jep, o Zot, shptimin tnd, deh, o Zot, jepe t mbarn! 26 Bekuar qoft ai q vjen n emr t Zotit! Po ju bekojm nga shtpia e Zotit. 27 Hyji sht Zot, ai na ndrioi: rendituni t gzuar n reshtin kremtor me rrema n dor deri n ball t lterit!


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA

    Ne e kemi knduar tashm kt psalm 118 gjat nats s Pashkve dhe vet ditn e Pashkve. Dhe do t diel t zakonshme, sht nj prej psalmve t Ors s Mesme n Liturgjin e Orve. Nuk sht udi: pr hebrenjt, ky psalm ka t bj me Mesin; pr ne t krishtert, kur kremtojm Ngjalljen e Krishtit, ne njohim n t Mesin q pritet nga e gjith Beslidhje e Vjetr, mbretin e vrtet, pushtuesin e vdekjes. Prandaj sht n kt nivel t dyfisht t pritjes hebraike dhe besimit t krishter q propozohet t lutet sot ky psalm.


    KUPTIMI I KTIJ PSALMI N BESIMIN E HEBRENJVE.

    sht nj psalm lavdrimi: fillon gjithashtu me fjaln “Alleluia” q do t thot “Le t lavdojm Zotin” dhe kjo fjal e jep tonin atij nga fillimi e deri n fund; pastaj, ai ka njzet e nnt vargje dhe n kt grup prej njzet e nnt vargjesh, ka m shum se tridhjet her fjala "ZOT" (katr shkronjat e famshme t emrit t Hyjit n hebraisht) ose t paktn Yah, q sht rrokja e par... dhe kto jan gjithashtu fraza lavdrimi pr madhshtin e Zotit, dashurin e Zotit, veprn e Zotit pr popullin e tij... Nj litani e vrtet!
    Ky psalm lavdrimi kndohet pr t shoqruar nj flijim falnderimi gjat fests s adrave, gjat asaj feste shum t rndsishme q zgjat tet dit n vjesht. Filloj duke treguar se si zhvillohej festa e adrave: riti m i dukshm pr t huajt zhvillohej jasht Tempullit: gjat gjith ksaj jave, besimtart jetonin - madje edhe n qytet - n kasollet t bra me deg t pemve, q quhen "adra" ose "Tabernakuj", (nga kjo fjal vjen emri i ksaj feste) n kujtim t adrave t shkrettirs dhe gjithashtu t mbrojtjes s hijes s Zotit, gjat Eksodit; brenda tempullit zhvilloheshin rite t tjera: festime t t gjitha llojeve (pika dhe qllime t prbashkt e t cilave ishte rinovimi i Beslidhjes), gjat t cilave secili pelegrin tundte degt e pemve n shenj feste. M saktsisht, duhet t thuhet se nuk ishte nj deg, por nj buqet e vogl e lidhur me kujdes; buqeta quhej "loulav" dhe prbhet nga nj palm, nj deg boronice, nj deg shelgu dhe qitroni (nj pem q prodhon nj fryt t vogl t ngjashm m nj limon). S fundi, gjat disa riteve, bhej nj procesion i madh rreth altarit duke valvitur kto buqeta dhe duke knduar psalme t ndrthurura me "Hosanna", nj fjal q do t thot "Le t na ruajt Zoti" ose "Le t na shptoj Zoti". Ka gjithashtu rite t libacionit t ujit dhe nj ndriim i madh i Tempullit n mbrmjen e dits s fundit: Shn Gjoni aludon pr kt.
    Ishte nj fest q jetohejm me shum entuziazm dhe gzim sepse paralajmronte ardhjen e Mesis: t gjith besimtart falnderonin pr shptimin e arritur tashm dhe mirpritnin shptimin q do t vij, i cili nuk do t vonoj (Mesia). Ky sht kuptimi i thirrjes "I bekuar qoft ai q vjen n emr t Zotit".
    N vargjet e pakta t przgjedhura pr liturgjin e ksaj t diele, nuk gjejm t gjith elementt e fests s adrave, por strofa q lerxohen, na japin nj ide t qart t gzimit t besimtarve q merrnin pjes n at fest: "Kjo sht dita q na e dhuroi Zoti: t galdojm e t gzojm n t!…(v. 24) Le t thon tani ata q e druajn Zotin, e amshuar sht dashuria e tij (v. 24).
    Kt mirsi t Zotit, populli i Izraelit e ka prjetuar gjat gjith historis s tij. Pr ta thn kt, psalmi tregon historin e nj mbreti q sapo sht prballur me nj luft t pamshirshme dhe q ka arritur fitoren; dhe ky mbret vjen pr t falnderuar Hyjin e tij q e ka mbshtetur. Ai thot pr shembull: "M shtytn, m dhan shtytje pr t m rrzuar, por m ndihmoi ndihma e Zotit" (v.13) "M rrethuan t gjith pagant, i shfarosa me fuqi t Emrit t Zotit" (v.10) dhe prsri: “S’do t vdes, t jetoj dua, do t’i kumtoj veprat e Zotit! ” (v.17). Prandaj sht nj individ q flet ktu, nj mbret q u shptoi mrekullisht t gjitha sulmeve t vendeve q e sulmuan; por, n realitet, ne e dim se duhet t lexojm midis rreshtave: sht historia e popullit t Izraelit, pra sht gjith Popull i Zgjedhur q lutet dhe sht n gzim. Shum her gjat historis s tij i sht afruar asgjsimit; por sa her q Zoti e shptonte, ai kndonte n kt fest t madhe adrash: "S’do t vdes, t jetoj dua, do t’i kumtoj veprat e Zotit!". Ky rol i dshmitarit pr veprat e Zotit sht thirrja e duhur e Izraelit; dhe pikrisht n vetdijen e ksaj thirrjeje, ai mori forcn pr t'i mbijetuar t gjitha sprovave t tij gjat historis.



    KUPTIMI I KTIJ PSALMI PR NE T KRISHTERT

    Para s gjithash, vm re marrdhnien midis fests hebraike t adrave dhe hyrjes triumfale t Jezusit n Jerusalem, t ciln e prkujtuam t dieln e Larit.
    Por mbi t gjitha, gzimi q shprehet n kt psalm, i prshtatet t Ngjallurit n mngjesin e Pashkve! Ai, Jezusi i Ringjallur, sht ky mbret fitimtar: ungjilltart, secili n mnyrn e vet, na e paraqitn at si mbretin e vrtet: pr t prmendur, pr shembull, vetm nj prej tyre, Mateun, shohim se ai e ndrtoi episodin e vizits s Magve n nj mnyr t till q t bnte t kuptohej se mbreti i vrtet nuk ishte ai q thon historiant (domethn Herodi) por fmija i Betlehemit... Prndryshe Gjoni, n historin e Pasionit, na e paraqet Jezusin si Mbretin e vrtet t Judenjve. ...
    Duke medituar mbi misterin e Mesis t hedhur posht, t prbuzur, t kryqzuar, apostujt zbuluan nj kuptim t ri n kt psalm: Jezusi sht ky gur themeli, i hedhur posht nga ndrtuesit dhe q bhet guri kryesor... I refuzuar nga populli i tij, ai sht br guri i themelit t Izraelit t ri.
    Ai sht me t vrtet "ai q vjen n emr t Zotit" si thot psalmi: vet kjo shprehje u prdor n hyrjen e tij solemne n Jerusalem.
    S fundi, kujtojm se ky psalm u kndua n Jeruzalem me rastin e nj flijimi falnderimi; Jezusi, nga ana tjetr, sapo ka kryer sakrificn e falnderimit m t jashtzakonshm! Ai sht Izraeli i ri q falnderon Perndin Atin e tij: kjo sht edhe ajo q e karakterizon Jezusin: i gjith qndrimi i tij ndaj Atit t tij sht vetm nj falnderim dhe sht pikrisht flijimi i tij q pruron Beslidhjen e re midis Zotit dhe njerzimit: at n t ciln njerzimi mund t jap vetm nj prgjigje dashurie ndaj dashuris s Atit.

  5. #145
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 E PASHKEVE VITI C

    M 24 – 4- 2022.


    UNGJILLI: Gj 20,19-31


    19 N mbrmjen e po asaj dite ‑ t parn dit t javs ‑ ndrsa dyert e shtpis, ku banonin nxnsit, ishin t mbyllura prej friks s judenjve, erdhi Jezusi, zuri vend mes tyre dhe u tha: “Paqja me ju!”
    20 Si u tha kshtu, u tregoi duart dhe kraharorin. Nxnsit u gzuan, kur e pan Zotrin.
    21 Pastaj u tha prap:
    “Paqja me ju!

    Si m drgoi mua Ati,
    ashtu un po ju drgoj ju.”
    22 Si foli kshtu, hukati mbi ta dhe u tha:
    “Merrni Shpirtin Shenjt!
    23 Atyre q jua falni mkatet,
    u falen,
    e atyre q nuk jua falni,
    nuk u falen.”
    24 Porse Toma, njri prej t Dymbdhjetve ‑ ai q quhet Binjak ‑ nuk ndodhi me ta kur erdhi Jezusi.
    25 I than, pra, nxnsit e tjer:
    “E pam Zotrin!”
    Toma u prgjigj:
    “Pa e par n duart e tij vritin e gozhdave e pa e vn gishtin tim n vendin e gozhdave; pa e shtir vn dorn time n kraharorin e tij, kurr nuk besoj”.

    26 Pas tet ditsh nxnsit e tij ishin prap brenda n shtpi e me ta ishte edhe Toma. Megjithse dyert ishin t mbyllura, erdhi Jezusi, zuri vend mes tyre dhe u tha: “Paqja me ju!” 27 Pastaj i tha Toms:
    “Shtjere gishtin tnd ktu dhe ja, shihi duart e mia! Ma jep dorn tnde e shtjere n kraharorin tim dhe mos ji njeri q s’beson, por besimtar!”
    28 Toma iu prgjigj:
    “Zotria im dhe Hyji im!”
    29 Jezusi i tha:
    “Pse po m sheh, po beson.
    Lum ata q nuk pan e besojn!”
    30 Jezusi bri ndr sy t nxnsve [t vet] edhe shum mrekulli t tjera, t cilat nuk u shnuan n kt libr.
    31 Kto u shkruan q t besoni se Jezusi sht Mesia, Biri i Hyjit, dhe, q duke besuar, ta keni jetn n Emr t tij.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    DITA E KRIJIMIT T RI.

    [B][/Kjo sht hera e par q Jezusi i Ngjallur takohet me dishepujt e tij. Ata ende i mbajn mend fjalt e fundit q ai tha n kryq: “Gjithka u krye!”(Gj 19,30). Kshtu prfundon historia e Pasionit n Ungjillin e Shn Gjonit. M duket se kjo shprehje: "Gjithka u krye", domethn "Plani i Zotit u realizua" n at moment bhet i qart pr Gjonin dhe sht n kt frym q ai e jeton kt takim t par me t Ngjallurin.
    Me t vrtet, jo rastsisht ky takim ndodh n Jeruzalem, qytetin e krijuar pr paqen, si tregon emri i tij (Yerushalaim: n kt emr, sht fjala hebraike "shalom") dhe Jezusi shpall dhe jep paqen atje; ai thot: "Shalom" dhe pr shkak se ai sht Hyji, dhe m n fund njihet si i till, Fjala e tij sht efektive, krijuese. Me t vrtet, paqja e tij u prmbush...
    T thuash kt sot a nuk sht nj gj e pavetdijshme? Nj utopi? Prkundrazi, sht m urgjente se kurr t besosh n t! Por paqja nuk vjen me nj val t nj shkop magjik! Krkon zemra t gatshme pr ta mirpritur.
    Gjoni sigurisht i kujton t gjitha premtimet e profetve. Pr shembull Isaia tha: “ Sepse na lindi nj foshnj, fituam nj djal. N krahun e tij u vu shenja e mbretris. Pr emr do t quhet: Kshilltar i mrekullueshm, Hyj i fort, At i amshueshm, Princ i Paqes...” (Is 9,5);
    ose prsri Jeremia profetizoi: "Sepse un e di mir synimin q e kam me ju ‑ sht fjala e Zotit ‑ synime paqeje e jo mjerimi: synoj t’ju jap pasardhsi dhe shpres." (Jr 29,11).
    Dhe dishepujt po gzohen: Gjoni kujton fjalt e Krishtit n mbrmjen e fundit:
    “Kshtu edhe ju: tani jeni t trishtuar, por un prap do t vij t’ju shoh e zemra juaj do t galdoj dhe askush s’do t’jua marr gzimin tuaj” (Gj 16,22).
    Pastaj ishte "mbrmja e dits s par t javs": n kohn e Jezusit, n Izrael, kjo dit e par e javs, domethn e diela, ishte nj dit si t tjerat, nj dit pune si t tjerat. .. nga ana tjetr, dita e shtat, e shtuna ishte nj dit pushimi, lutjeje, feste, e shtun. Tani, ishte t nesrmen e Shabatit q Jezusi u ringjall dhe disa her radhazi u shfaq i gjall apostujve t tij pas ringjalljes s tij, do her n ditn e par t javs: aq sa pr t krishtert, dita e par e javs, e diela, mori nj kuptim t veant. Kjo "dit e par e javs" u duket atyre si dita e par e kohve t reja: ndrsa java shtatditore e Judenjve kujtonte shtat ditt e Krijimit, kjo jav e re q filloi me Ngjalljen e Jezusit, u kuptua nga t krishtert si fillimi i krijimit t ri, dhe I beslidhjes s re.
    Kshtu q kur Gjoni shkruan: “Ishte mbrmja e dits s par t javs”, nuk sht vetm nj saktsi materiale q ai na jep: sht m shum si nj shikim me m vemendje; kur ai shkruan ungjillin e tij, tashm jan rreth pesdhjet vjet q kan ndodhur faktet... pesdhjet vjet gjath s cileve t krishtert mblidhen do t diel pr t festuar ringjalljen e Jezusit. Kuptohet pse mblidheshin do t diel, por “a e kuptojm edhe ne pse mblidhemi do t diel? Dhe pra, duhet t kemi para sysh se fjala "e diela" n gjuht europiane q vijn nga latinishtja "dies dominica" q do t thot "Dita e Zotit". do t diel lajmrojm se m n fund ka ardhur Dita e Zotit, Dita e Krijimit t Ri. "Qllimi dashamirs" i Zotit sht prmbushur.


    "UN JU DRGOJ"

    Pikrisht n kt dit, ditn e par t javs, Krishti u jep Spirtin e tij dishepujve t tij, si kishte thn profeti Ezekiel: "Un do t vendos Shpirtin tim brenda jush". Jezusi "hukati mbi ta" mbi dishepujt e tij dhe tha: "Merrni Shpirtin Shenjt"; Gjoni e mori me qllim fjaln nga libri i Zanafills (Zan 2,7): ndrsa Perndia i dha njeriut Shpirtin e jets, Jezusi pruron krijimin e ri duke i dhn njeriut Shpirtin e vet. Duke i br jehon ksaj gjjeje, lutja e katrt eukaristike falnderon pr dhuratn e Shpirtit, "dhurata e par q u jepet besimtarve".
    N Bibl, Shpirti Shenjt jepet gjithmon pr nj mision, dhe n t vrtet, Jezusi erdhi pr t'u besuar dishepujve t tij misionin e tyre: "Ashtu si m ka drguar mua Ati, ashtu un ju drgoj juve". Pilatit, tre dit m par, Jezusi i tha: "E un linda dhe erdha n bot pr t dshmuar t vrtetn. Kush e do t vrtetn, ai e dgjon fjaln time”(Gj 18,37)
    dhe Pilati kishte br pyetjen: "far sht e vrteta?”
    Jezusi u beson dishepujve t tij misionin pr t'i shpallur bots kt t vrtetn, t vetmen q u nevojitet njerzve pr t jetuar: "Perndia sht Ati, ai sht Dashuri, ai sht falje dhe mshir".
    “Une ju drgoj”: kujtojm se dishepujt ishin t kyur: ai u tha atyre “Un ju drgoj”, domethn nuk ka m asnj arsye pr t mbetur t mbyllur! Misioni sht urgjent, bota po vdes duke mos ditur t vrtetn; bota sht, si tha Jezusi, "e ruajtur n mkatin e saj", domethn n largimin e saj nga Perndia. N fund t fundit, nuk ka mision tjetr prve pajtimit t njerzve me Zotin: gjithka tjetr rrjedh nga kjo.
    “ Atyre q jua falni mkatet, u falen, e atyre q nuk jua falni, nuk u falen” (v.17).
    Mund t prkthenim: “Shkoni dhe lajmroni se mkatet jan falur, me t vrtet jan falur. Bhuni ambasador t pajtimit universal. Dhe, nse nuk shkoni, ky Lajm i Pajtimit nuk do t shpallet: Ati ju beson kt mision urgjent dhe t domosdoshm'.
    “Sikurse m ka drguar Ati...”: ne kemi ktu, nga vet goja e Jezu Krishtit, nj prmbledhje t t gjith misionit t tij; sht sikur t na thot: ‘Ati m ka drguar t shpall pajtimin universal, t shpall se mkatet jan falur. Q Zoti nuk i merr parasysh mkatet e njerzve ... lajmroni vetm nj gj: se Zoti sht Dashuri dhe Falje. Nga ana juaj, un ju drgoj pr t njjtin mision. Mkati i par, ai q sht rrnja e t gjith t tjerve, sht mosbesimi n dashurin e Perndis; ti, pra, un po t drgoj, shko dhe shpallu t gjithve dashurin e Perndis’. Mbetet shprehja: “Atyre q nuk jua falni, nuk u falen“:
    t qndrosh n mkat do t thot t jetosh jasht dashuris s Perndis. Nga ju varet, thot Jezusi, q vllezrit tuaj ta njohin dashurin e Perndis dhe ta jetojn at... Plani i Zotit do t realizohet prfundimisht vetm kur ju, nga ana juaj, t keni kryer misionin tuaj... "Ashtu si Ati m drgoi mua, un ju drgoj juve”.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 22-04-2022 m 08:37

  6. #146
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 3 E PASHKS- VITI C

    M 1 – 5 – 2022.

    LEXIMI I PAR: Vap 5, 27b-32. 40b-41


    27 Posa i solln, i qitn para Kshillit t Lart. Kryeprifti i pyeti:
    28 “Po a nuk ju kemi urdhruar zyrtarisht q t mos msoni m n at Emr? Dhe, ja, ju e keni mbushur mbar Jerusalemin me msimin tuaj dhe doni ta ngarkoni mbi ne gjakun e atij njeriu.”

    29 Pjetri dhe apostuj u prgjigjn:“Duhet m tepr t dgjohet Hyji se sa njerzit.
    30 Hyji i etrve tan e ngjalli Jezusin t cilin ju e vrat duke e gozhduar n kryq. 31 Ky sht ai, q Hyji me t djathtn e vet e lartsoi dhe e bri Prijs e Shlbues pr t’i dhuruar Izraelit hirin e kthimit e faljen e mkateve. 32 Pr kto ngjarje jemi dshmitar ne dhe Shpirti Shenjt, t cilin ua dha Hyji atyre q i nnshtrohen.”
    40 I thirrn apostujt, i rrahn me frushkull, i urdhruan q t mos flasin m n Emr t Jezusit dhe i lshuan.
    41 Apostujt e lan Kshillin plot gzim pse qen muar t denj t durojn ndonj fyerje pr nder t emrit t Jezusit.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    Apostujt sapo u fshikulluan pr shkak se kishin folur hapur pr Jezusin, u liruan dhe, Shn Luka na thot se ndrsa dilnin nga gjykata: “Apostujt e lan Kshillin plot gzim pse qen muar t denj t durojn ndonj fyerje pr nder t emrit t Jezusit” (v. 41). Sikur t ishin dekoruar - dekoruar me titullin "martir". Ndoshta ather ata menduan prsri te fjalt e Jezusit: "Lum ju kur njerzit ju urrejn, kur ju refuzojn dhe kur fyejn dhe prmojn emrin tuaj si t turpshm, pr shkak t Birit t Perndis. Gzohuni at dit dhe hidhuni nga gzimi, sepse ja, shprblimi juaj sht i madh n qiell; sht me t vrtet n t njjtn mnyr q etrit e tyre i trajtuan profett (Lk 6,22-23).
    Ndoshta ather ata menduan prsri te fjalt e Jezusit: “T’ju bjer ndr mend fjala q ju thash: nuk sht shrbtori m i madh se zotria i tij. Nse mua m salvuan edhe ju do t’ju salvojn; nse fjaln time e mbajtn, edhe tuajn do ta mbajn” (Jn 15,20).
    Ja, far ndodhi? Kjo nuk sht hera e par q apostujt Pjetr dhe Gjon dalin prpara Sinedrit, domethn gjykats s Jeruzalemit, q dnoi Jezusin disa jav m par; tashm, nj her, pas shrimit t njeriut t al te Dera e Bukur, nj mrekulli q kishte br buj t madhe n qytet, ata u arrestuan, u burgosn pr nj nat, pastaj u morn n pyetje dhe u ndaluan t flisnin n emtin e Jezusit; por m n fund u liruan. Sapo u liruan, ata kishin rifilluar t predikonin dhe t bnin mrekulli. Kshtu ata u arrestuan pr her t dyt, u futn n burg... por ata u liruan gjat nats nga nj Engjll i Zotit. Sigurisht, ky lirim i mrekullueshm i galvanizoi energjit e tyre! Dhe ata filluan t predikonin prsri. Dhe ja ku jemi me leximin e ksaj t diele. Pr kt arsye ata u arrestuan srish dhe sillen para gjykats. Kryeprifti i pyeti ata, e kjo gj na jep prgjigjen shum t bukur t Pjetrit: “Duhet m tepr t dgjohet Hyji se sa njerzit" (v.29). Dhe Pjetri i drejtoi gjykats me nj prmbledhje t shkurtr t fjalimeve t tij t mparshme; ai u tha dika t till: ka dy logjika, logjika e Zotit dhe ajo e njerzve; logjika e njerzve (nnkuptohet e jotja, o gjykat ifute), konsiston n thnien: nj kriminel ne e shtypim at dhe pas vdekjes s tij, nuk do t'i bjm atij asnj publicitet! Jezusi, n syt e autoriteteve fetare, ishte nj mashtrues, ai duhej t ishte i shtypur, ka kuptim! Madje sht detyr ta pengojm at t indoktrinoj nj popull shum t prirur pr t'i besuar ndonj t ashtuquajturi Mesia. I dnuar, i ekzekutuar, i varur n Kryq, ai sht i mallkuar; edhe nga Zoti sht i mallkuar. Ishte e shkruar n ligj.
    Por ja, logjika e Zotit sht dika tjetr: po, ju e ekzekutuat, e vart n kryq... Por, prkundr t gjitha gjasave, jo vetm q nuk sht i mallkuar nga Zoti, por prkundrazi, ai u lartsua nga Zoti, ai u b Kreu, Shptimtari: "sht ai q Zoti, me t djathtn e tij, e ka ngritur duke e br Princ dhe Shptimtar, pr t'i dhn Izraelit kthimin dhe faljen e mkateve”. Kjo fjali e fundit sht nj gj e madhe pr vesht hebrenj: nse konvertimi dhe falja e mkateve i sillen Izraelit, kjo do t thot se premtimet jan prmbushur.



    GAMALIELI.

    Kjo siguri e Apostujve, t cilt asgj nuk duket se i hesht, vetm mund t'i zemroj gjykatsit; dhe shum prej tyre shohin vetm nj zgjidhje: dhe vendosin t'i shtypin Apostujt si u shtyp Jezusi; Ktu hyn n loj nj njeri i jashtzakonshm, Gamalieli, arsyetimi i t cilit duhet t jet model pr ne kur gjendemi prball nismave q nuk na plqejn. Gamalieli tha: “Tashti n kt rast un po ju them: ikni nga kta njerz e lrini t shkojn! Sepse, n qoft ajo nism ose vepr vjen prej njerzisht, do t mbaroj; porse, n qoft se vrtet vjen prej Hyjit, s’do t mund ta asgjsoni. Vriani mendjen t mos bini n luft kundr Hyjit!”. Ata ia pranuan kshilln (Vap.5,38-39).
    Fatkeqsisht, leximi liturgjik i ksaj t diele nuk e ruan episodin e Gamalielit: kalon drejtprdrejt nga fjalt e Pjetrit te vendimi i gjykats; apostujt nuk dnohen me vdekje si do t donin disa, thjesht fshikullohen dhe lirohen. Por le t gjejm koh pr t lexuar vargjet q mungojn. Prandaj Pjetri sapo tha: “ Pr kto ngjarje jemi dshmitar ne dhe Shpirti Shenjt, t cilin ua dha Hyji atyre q i nnshtrohen” (v. 32) (duke nnkuptuar, ju, n kt moment, nuk po i bindeni Perndis). Luc thot: T acaruar nga kto fjal, ata planifikuan t'i vrisnin. Por nj njeri u ngrit n Sinedrin; ai ishte nj farise me emrin Gamaliel, msues i ligjit, i vlersuar nga gjith populli”; (n kllapa, ai ishte msuesi i Saulit t Tarsisit, Shn Palit t ardhshm; krh Vap. 22,3); Gamalieli urdhron t nxirren pr nj ast Pjetrin dhe Gjonin dhe u drejtua gjykatsve t tjer; n thelb, arsyetimi i tij sht si vijon: nj nga dy gjrat, ose puna e tyre vjen nga Zoti... ose jo sepse ata jan mashtrues; dhe ja fundi i fjals s tij: “Tashti n kt rast un po ju them: ikni nga kta njerz e lrini t shkojn! Sepse, n qoft ajo nism ose vepr vjen prej njerzisht, do t mbaroj; porse, n qoft se vrtet vjen prej Hyjit, s’do t mund ta asgjsoni. Vriani mendjen t mos bini n luft kundr Hyjit!” (Vap 5, 38-39).
    Nse Gamalieli do t fliste sot, pa dyshim ai do t pranonte se Kisha sht me t vrtet nj ndrmarrje e Perndis: pr dy mij vjet, ajo i ka rezistuar do gjje, madje edhe dobsive dhe pamjaftueshmrive tona!

  7. #147
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 3 E PASHKS VITI C

    M 1- 5- 2022

    PSALMI: 30, 3-4, 5-6ab, 6cd.12, 13


    Psalmi 30 sht shum i shkurtr, ka vetm trembdhjet vargje (nga t cilat vetm tet ruhen nga liturgjia e ksaj t diele); ktu do ta lexojm t plot, do ta kuptojm shum m mir.
    Por para se ta lexojm, le t kujtojm historin q e ngjalli: duhet t imagjinohet dikush q ka rn n fund t nj pusi: brtiste, lutej, thrriste pr ndihm... madje jepte argumente pr ndihm (si un do t jem m shum i dobishm pr ju t gjall sesa t vdekur!); me sa duket ka njerz q nuk jan t paknaqur kur e shohin at n pusin dhe e tallin... por ai vazhdoi t thrriste pr ndihm: dikujt prfundimisht do t'i vij keq...
    Ai kishte t drejt q brtiste: dikush i dgjoi thirrjet e tij, dikush erdhi ta shptonte, e nxorri q andej, si thon ata. Ky “dikush”, duhet shkruar me shkronj t madhe, sht vet Zoti. Pasi n fund, ai kthehet n drit dhe disi n jet, njeriu yn shprthen nga gzimi!
    Ky psalm thot saktsisht se:
    2 T madhroj, o Zot, pse m shptove e nuk lejove t ngihen armiqt e mi mbi mua.
    3 O Zot, Hyji im, un t thirra e ti m shrove,
    4 ti, o Zot, ma nxore shpirtin nga Nntoka, m ktheve n jet q t mos zbres n varr.
    5 Kndoni Zotit ju, o besimtart e tij, falenderojeni Emrin e shenjt t tij!
    6 Sepse nj ast zgjat hidhrimi i tij e tr jetn dashamirsia e tij! Mbrmja vjen me lot, e mngjesi plot hare!
    7 Kur nuk m mungonte gj, thosha: “Askurr s’do t trandem”!
    8 M ke vn, o Zot, n majn e malit t sigurt, porse, posa ma fsheh fytyrn tnde, friksohem.
    9 Ather ty, o Zot, t lshoja kushtrimin, i lutesha Hyjit tim.
    10 ’dobi nga gjaku im n qoft se zbres n shkatrrim? A thua do t t lavdroj pluhuri, e do ta kumtoj besnikrin tnde?
    11 M dgjoi Zoti e pati mshir pr mua, Zoti u b ndihmtari im.
    12 Ti vajin ma ktheve n valle, ma zhveshe grathoren time e m ngjeshe me hare,
    13 q shpirti im t t kndoj e t mos pushoj: “O Zot, Hyji im, do t t lavdroj pr amshim”!



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    Vargu i par jep tonin e falnderimit: "T madhroj, o Zot, pse m shptove" (v. 2). Por para ksaj, ishte rnia e tmerrshme n nj pus dhe tallja e njerzve q e prqshnin. Kjo sht ajo q frymzon vargjet e tipit: “ Ti, o Zot, ma nxore shpirtin nga Nntoka, m ktheve n jet q t mos zbres n varr... nuk lejove t ngihen armiqt e mi mbi mua... m nxore nga humnera dhe m ktheve n jet q t mos zbres n varr... m kurseve t qeshurn e armikut”.
    Fatkeqsia jon nuk e kuptoi se far po ndodhte me t. Deri ather ai ishte i sigurt n jet; me sa duket ka lindur nn nj yll me fat:
    “ Kur nuk m mungonte gj, thosha:
    “Askurr s’do t trandem”!
    M ke vn, o Zot, n majn e malit t sigurt,
    porse, posa ma fsheh fytyrn tnde, friksohem (v. 7-8)
    Por fatkeqsia ka ardhur, dhe bashk me t, shembja e t gjitha sigurive, ankthit, lutjes s tij; dhe s fundi prfundimi: lirimi.
    E gjith kjo, nga fillimi e deri n fund, sht historia e Izraelit. Sepse ka, si gjithmon n psalmet, dy nivele leximi: historia q na tregohet sht ajo e nj individi q ra n nj pus; n realitet sht i gjith populli q flet, ose m mir kndon, q shprthen nga gzimi n kthimin nga mrgimi n Babiloni... ashtu si kishin knduar, krcyer, shprthyer nga gzimi pasi kaluan Detin e Kuq. Mrgimi n Babiloni sht gjithashtu nj rnie e vdekshme n nj grop pa fund, n nj humner... dhe shum njerz menduan se Izraeli nuk do t shrohej. Brenda vet popullit mund t sundonte dshprimi... Dhe kishin armiq jo t paknaqur, q qeshn shum me kt rnie...
    E megjithat, deri ather, Izraeli mund t ishte i sigurt n jet: "Kur nuk m mungonte gj, thosha: “Askurr s’do t trandem”!
    M ke vn, o Zot, n majn e malit t sigurt,
    porse, posa ma fsheh fytyrn tnde, friksohem"...
    Por ndoshta ky sht nj nga elsat e problemit: Gjat mrgimit n Babiloni, kishin mjaft koh pr t medituar mbi shkaqet e ndryshme t mundshme t ksaj fatkeqsie dhe me t drejt pyesnin veten nse fatkeqsia e njerzve nuk kishte qen pasoj e ktij qndrimi.
    Gjat gjith ksaj periudhe sprove, populli, i mbshtetur nga priftrinjt e tij, profett e tyre, mbajti shpresn, pavarsisht gjithkaje dhe forcn pr t thirrur pr ndihm: “T klitha, o Zot, iu luta Perndis tim... Dgjo, Zot, ki mshir pr mua! O Zot, m eja n ndihm!...”. N lutjen e tij, ai nuk ngurroi t prdorte t gjitha argumentet, p.sh.: “do t arrish mir kur t vdes un”... sepse, kur t u shkrua ky psalm, Israelitt ende nuk besuan n Ringjallje: imagjinonin se t vdekurit ishin n nj vend hije, ("sheol") ku asgj nuk ndodhte. Kshtu ai i tha Zotit: “far do t t bnte gjaku im nse do t zbrisja n varr? ". Gjak" ktu do t thot "jet". Kur psalmisti thot: “far fitim do t kisha ti nga gjaku im i derdhur , nse do t zbres n varr? A mundet pluhuri t t falnderoj dhe t shpall besnikrin tnde? , pra duhet kuptuar: meqense nuk ka asgj pas vdekjes, un nuk do t'ju bj m lutje, as oferta e as kurban.
    Dhe Zoti e dgjoi kt lutje, ndodhi mrekullia: Zoti e shptoi popullin e tij:
    “O Zot, Hyji im, un t thirra e ti m shrove, Ti, o Zot, ma nxore shpirtin nga Nntoka, m ktheve n jet q t mos zbres n varr. Kndoni Zotit ju, o besimtart e tij"(v.3-5). Ashtu si n tekstet e tjera biblike, n vizionin e Ezekielit pr kockat e thata, pr shembull, shptimi i popullit dhe kthimi nga mrgimi prshkruhen n terma t ringjalljes, n nj koh kur askush nuk mendon pr mundsin e ringjalljes s individit. M von, kur besimi biblik ka br hapin vendimtar dhe ka mirpritur zbulimin e besimit n ringjallje, kto tekste do t rilexohen dhe nj thellsi e re do t zbulohet n to.
    “Ti e ndryshove zin time n nj valle, rrobat e mia funerale n nj stoli gzimi. N kohn e kompozimit t psalmit, ai ishte vetm nj imazh. Por tani, pr t gjith ata q besojn n ringjalljen, ifutt dhe t krishtert, kjo fjali e fundit ka marr nj kuptim t ri: n mnyr t paprmbajtshme, t bn t duash t kndosh "Haleluja"... sepse ky sht vet kuptimi i fjals "Aleluia” n traditn hebraike! N komentet e rabinve pr Aleluia, ekziston ky tekst i vogl i jashtzakonshm q duhet t'ia prsrisim vetes sa her, nga ana jon, kndojm Aleluia:
    “Hyji na ka sjell nga robria n liri, nga pikllimi n gzim, nga zia n fest, nga errsira n dritn e ndritshme, nga robria n shlbim. Prandaj le t kndojm Aleluja para tij! .

  8. #148
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA lll e PASHKS VITI C

    M 1-5-2022.

    UNGJILLI: Gj, 21, 1-19.


    1 Pastaj Jezusi prap iu dftua nxnsve n breg t detit t Tiberiadit. U dftua kshtu: 2 Ishin bashk Simon‑Pjetri, Toma, q quhet Binjak, Natanaeli, nga Kana e Galiles, bijt e Zebedeut dhe dy t tjer prej nxnsve t tij.
    3 U tha Simon‑Pjetri: “Po shkoj t gjuaj peshk.”
    “Po vijm edhe ne me ty!” ‑ i than ata.
    U nisn, pra, e hyn n lundr, por at nat nuk zun asgj.
    4 Kur zbardhi drita, ja, Jezusi n breg. Nxnsit nuk e dinin se ishte Jezusi.
    5 Jezusi u tha:
    “Djelmosha, a keni ndopak peshk?”
    “Jo!” ‑ u prgjigjn ata.
    6 Ai u tha:
    “Qitni rrjetn n ann e djatht t lundrs e do t gjeni!”
    Ata e hodhn e nuk mund ta nxirrnin, aq u ngarkua me peshk.
    7 Ather ai nxnsi, t cilin Jezusi e donte, i tha Pjetrit: “sht Zotria!” Simon‑Pjetri, si dgjoi se sht Zotria, u mbshtoll me petkun e siprm ‑ sepse ishte i zhveshur ‑ dhe u hodh n det. 8 Nxnsit e tjer erdhn me lundr duke hequr rrjetn me peshk, sepse nuk ishin larg bregut ‑ reth dyqind kut.
    9 Si doln n tok, pan zjarrin me prush e mbi t peshk, dhe buk.
    10 Jezusi u tha:
    “Bini ndonj nga peshqit q zut tani!”
    11 Ather Simon‑Pjetri hipi n lundr, e nxori n tok rrjetn plot me peshk: njqind e pesdhjet e tre peshq t mdhenj. Dhe, megjithse ishin aq shum, prap nuk u shqye rrjeta. 12 Jezusi u tha: “Ejani e hani!” Askush prej nxnsve nuk pati guxim ta pyes: “Kush je ti?”, sepse e dinin mir se ishte Zotria.
    13 Jezusi u afrua, mori bukn e ua dha. Po ashtu edhe peshkun.
    14 Ishte kjo hera e tret q Jezusi iu dftua nxnsve t vet pasi u ngjall s vdekuri.
    15 Pasi hngrn mngjesin, Jezusi e pyeti Simon‑Pjetrin:
    “Simon Gjoni, a m do ti m shum se kta?”
    “Po, Zotri ‑ iu prgjigj ‑ Ti e di se t dua!”
    “Kulloti qengjat e mi! ‑ i tha Jezusi.
    16 Prap e pyeti t dytn her:
    “Simon Gjoni, a m do ti mua?”
    “Po, Zotri, ti e di se t dua!” ‑ iu prgjigj Pjetri.
    “Kulloti delet e mia!” ‑ vijoi Jezusi.
    17 I tha pr t tretn her:
    “Simon Gjoni, a m do?”
    Pjetri u trishtua pse e pyeti pr t tretn her:
    ‘A m do?’ dhe iu prgjigj:
    “Zotri, Ti di gjithka! Ti e di se t dua!”
    I tha Jezusi:
    “Kulloti delet e mia!”
    18 Prnjmend, prnjmend po t them:
    kur ti ishe m i ri
    e ngjeshje vetveten
    dhe shkoje kah doje;
    porse kur t plakesh,
    Do t’i hapsh duart
    e nj tjetr do t t ngjesh
    e do t t oj, ku ti nuk dshiron.”
    19 I tha kto fjal pr t’i lajmruar se me ’vdekje do ta lavdronte Hyjin. Pastaj i tha: “M ndiq mua!”



    LECTIO DIVINA - MEDITIMI - LUTJA.


    Gjoni specifikon se atje (n breg t detit t Tiberiadit) ishin shtat dishepuj (v. 2): pasi shtat kishat e Apokalipsit t Gjonit prfaqsojn t gjith Kishn, mund t mendohet se shtat dishepujt e evokuar ktu prfaqsojn dishepujt e t gjitha kohrave, kjo do t thot t thuhet prsri ktu q 7 dishepuj prfaqsojn t gjith Kishn.
    Pyetja e par pr kt tekst: kur zbarkojn n breg, dishepujt gjejn nj zjarr prushi me peshk t vendosur mbi t dhe buk; dhe prkundr ksaj, Jezusi u thot atyre q t sjellin disa peshq q sapo i kan kapur. A mund t mendojm se peshqit e prgatitur nga Jezusi nuk mjaftonin pr t gjith? Nuk sht e sigurt se mund t jemi t knaqur me kt shpjegim aritmetik. Ndoshta m mir duhet t nxjerrim nga kjo se n veprn e ungjillizimit t simbolizuar nga peshkimi (meq Jezusi e quajti Pjetrin "peshkatar i njerzve"), Jezusi na paraprin (ky sht kuptimi i peshkut t vendosur tashm n zjarr prpara mbrritjes s dishepujve) por n t njjtn koh ai krkon bashkpunimin ton.
    Nj surpriz tjetr e ktij teksti: dialogu mes Jezusit dhe Pjetrit! Fatkeqsisht, prkthimi yn nuk mund t llogaris hollsin e fjalorit grek. N shqip, ne kemi vetm nj folje: "t duash". Greqishtja prdor dy folje t ndryshme: folja e par, "agapao", do t thot dashuri e pa rezerv, e plot dhe e pakushtzuar. Folja e dyt "phileo" shpreh dashurin pr miqt, nj dashuri e but, por jo totale. Dy hert e para, Jezusi e pyet Pjetrin: "Simon...a m do mua?" me foljen “agapa”, domethn a m do me kt dashuri totale dhe t pakushtzuar me t ciln t dua vet? (Gj 21,15).
    Megjithat, Pjetri, veanrisht, pas prvojs s trishuar t mohimit t tij t trefisht n natn e Pasionit, nuk prgjigjet me t njjtn folje, por me foljen phileo sepse ai e do Jezusin, n nj mnyr njerzore, dhe jo n nj mnyr hyjnore, jo me nj dashuri totale, pakushtzuar.
    Hern e tret, Jezusi prsrit pyetjen e tij, por me foljen "phile". Papa Benedikti XVI komentoi: “Ather Simoni e kupton se dashuria e tij e varfr, e vetmja pr t ciln ai sht i aft, sht e mjaftueshme pr Jezusin … Dikush mund t thot se Jezusi e prshtati veten me Pjetrin, n vend t Pjetrit me Jezusin! sht pikrisht kjo prshtatje hyjnore q i jep shpres dishepullit, i cili ka njohur vuajtjen e pabesis. Nga kjo lind besimi q do t'i mundsoj t ndjek Krishtin deri n fund”.
    Jezusi do her mbshtetet n kt angazhim, kt aderim t Pjetrit pr t'i besuar atij misionin e bariut t komunitetit: "Kulloti delet e mia!”

    Marrdhnia jon me Krishtin ka kuptim dhe sht e vrtet vetm nse realizohet n nj mision shrbimi ndaj t tjerve. Jezusi e specifikon qart: “delet e mia”. Pjetri ftohet t ndaj shrbimin e Krishtit; ai nuk bhet pronar i tufs; por kujdesi i tij pr tufn e Krishtit do t jet prov e dashuris s tij pr vet Krishtin.
    Pse Jezusit kmbnguli shum mbi kto fjal: "A m do mua m shum se kta?". Kjo nuk duhet t kuptohet si nj lloj certifikate e sjelljes s mir, t tipit: “Meq m do m shum se t tjert, t besoj detyrn”; prkundrazi, duhet kuptuar: “Pikrisht sepse po t besoj kt detyr, do t duhet t m duash m shum! Ndoshta sht si nj kujtes e qet pr ata q jan n pushtet? Autoriteti q na sht besuar, n do fush, sht para s gjithash nj krkes: pranimi i nj ngarkese baritore nnkupton shum dashuri.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 29-04-2022 m 04:47

  9. #149
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E PASHKS – VITI C

    M 8 – 5 – 2022


    LEXIMI I 1; Vap. 13,14.43-52.


    3 Nga Pafi, ku hipn n bark, Pali e shokt e tij, arritn n Perg t Pamfilis. Gjoni u nda prej tyre dhe ktheu n Jerusalem. 14 Ata u nisn nga Perga e arritn n Antiokin e Pisidis. T shtunn hyn n sinagog dhe u uln.
    43 Kur u shprndan prej sinagogs, shum judenj dhe proselit t prshpirtshm shkuan pas Palit e Barnabs, t cilt i porositnin dhe i nxitnin t qndrojn n hirin e Hyjit.
    44 T shtunn e ardhshme ngarendi pothuajse mbar qyteti pr t dgjuar fjaln e Zotit. 45 Judenjt, kur pan t gjith at shumic populli, i kapi smira, zun t’u kundrshtojn me t shara fjalve t Palit. 46 Ather Pali e Barnaba u than plot guxim: “M s pari sht dashur t’u shpallet juve fjala e Hyjit. Por, pasi ju e prbuzni dhe veten nuk e moni t denj pr jetn e pasosur, ather ne po u drejtohemi paganve. 47 Sepse kshtu na ka urdhruar Zotria:
    ‘T kam caktuar t jesh drit pr pagant,
    q ta osh shlbimin deri n skajin e toks.’
    48 Pagant, kur i dgjuan kto, gzoheshin dhe e madhronin fjaln e Zotit dhe t gjith ata q e ndienin veten t caktuar pr jetn e pasosur, u bn besimtar. 49 E fjala e Zotit hapej npr mbar at krahin.
    50 Por hebrenjt ngacmuan disa gra n shenj q besonin n Hyjin dhe krert e qytetit e shkaktuan nj salvim kundr Palit e Barnabs dhe i dbuan prej vendit t tyre. 51 Ata ather e shkundn pluhurin e kmbve t veta si dshmi kundr tyre dhe shkuan pr Ikon. 52 Ndrkaq nxnsit mbusheshin me gzim dhe me Shpirt Shenjt.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    PALI DHE BARNABA N AZIN E VOG
    L

    Jemi n sinagogn e Antiokis n Pisidia (n mes t Azis s Vogl, d.m.th. n Turqin e sotme perndimore) t shtunn n mngjes pr kremtimin e Shabat-it. Publiku sht m i przier nga sa mendojm spontanisht: pr t marr nj imazh, mund t themi se ka tre rrath koncentrik; n qendr jan s pari, natyrisht, ifutt nga lindja; rrethi i dyt sht i prbr nga prozelitt: domethn johebrenjt q nga lindja, t cilt jan trhequr nga feja hebraike deri n at pik sa t konvertohen dhe t pranojn t gjitha praktikat e saj, prfshir rrethprerjen. Luka i quan ata "t konvertuar n Judaizm".
    Rrethi i tret sht i prbr nga "ata q e druajn Zotin"; Luka ktu i quan "pagan", por ata nuk jan m pagan, pasi edhe ata jan trhequr nga feja hebraike dhe shkojn n sinagog t shtunn n mngjes pr shabat; prandaj ata i njohin Shkrimet Judaike. Por ata nuk shkuan deri n rrethprerjen dhe t gjitha praktikat hebraike.
    N fillim, plani i Palit sht i qart: mezi mbrriti n qytet, ai synon t shkoj n sinagog sa m shpejt t jet e mundur pr t'iu drejtuar vllezrve t tij hebrenj; ai do t'u flas atyre pr Jezusin e Nazaretit; pr t, kjo sht qasja q sht padyshim e nevojshme. Apostujt, t cilt jan t gjith hebrenj, t mos harrohet kjo gj, e konsiderojn Krishtin si Mesin q pritet nga t gjith hebrenjt: ata presin nj prmbushje; n logjikn e tyre, nj ifut q lexon Shkrimet dhe zbulon Jezusin e Nazaretit, bhet padyshim i krishter: prandaj Pali dhe Barnaba natyrshm filluan duke u prpjekur t mbledhin hebrenjt e tjer q donin t informohen pr zbulimin e planit t shlbimit t prbushur nga Jezusi... dhe pr kt Pali synon t vizitoj sinagogat: n iden e tij, kur i gjith populli hebre do t konvertohet, do t bhet i krishter, do t ndrmerret konvertimi i paganve.
    Sepse, n syt e Palit, ashtu si t t gjith bashkkohsve t tij, plani i Zotit prbhej nga dy faza: s pari zgjedhja e popullit t zgjedhur, t cilit Zoti iu zbulua misterin e mbretris qiellore (kjo sht ajo q quhet "zgjedhja e 'Izraelit') dhe m pas ishte ky popull i zgjedhur q do t'u shpallte shptimin e Perndis popujve t tjer, johebrenjve; pr t shprehur kt "logjik t zgjedhjes" n planin e Zotit, profeti Isaia tha: "Un t kam br dritn e kombeve, q shptimi im t arrij deri n skajet e toks". Pr m tepr, n fillim, vet Jezusi u kishte dhn kt udhzim apostujve t tij: "Mos merrni rrugn e johebrenjve... shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit" (Mt 10,5).



    NJ NDRRIM I MADH U B N ANTIOKIN E PISIDIS.


    Kshtu, t shtunn e par, Pali dhe Barnaba shkojn n sinagogn e Antiokis s Pisidis; dhe ata marrin nj pritje mjaft t favorshme; papritmas, ata mund t shpresojn se disa do t bhen t krishter nga ana e tyre. T shtunn tjetr (d.m.th. t shtunn e ardhshme) ata fillojn t flasin prsri n sinagog dhe, me sa duket, shum njerz jan mbledhur pr t'i dgjuar; por kt her suksesi i tyre fillon t mrzit njerzit me ndikim! Luka thot: Judenjt, kur pan t gjith at shumic populli, i kapi smira, zun t’u kundrshtojn me t shara fjalve t Palit" (v. 45). Aty lind nj problem i vogl fjalori, sepse Luka ktu i quan "Judenjt" ata q i kundrvihen Palit; n realitet, ka Judenjt q do t bhen t krishter (si vet Pali), dhe Judenjt q absolutisht do t refuzojn ta njohin Jezusin si Mesin (kta jan ata q Luka i quan "Jedenjt" ktu).
    N t kundrt, Luka vren se "pagant" (d.m.th., ata q e druajn Hyjin) duken t prirur m mir. Ai thot: "Pagant, kur i dgjuan kto, gzoheshin dhe e madhronin fjaln e Zotit dhe t gjith ata q e ndienin veten t caktuar pr jetn e pasosur, u bn besimtar. E fjala e Zotit hapej npr mbar at krahin!" (vv.47-48).
    Pastaj u b nj ndrrim t madh n jetn e Palit; sepse aty, n Antiokin e Pisidis, ai do t vendos t modifikoj planet e tij; kshtu lind problemi: nga njra an, vetm disa Judenjt pranojn t'i ndjekin Palin dhe Barnabn, dhe shpresa pr konvertimin e t gjith popullit hebre n krishterim duhet t braktiset. Nga ana tjetr, refuzimi i shumics s Judenjve nuk duhet t pengoj ose t vonoj shpalljen e Mesis tek pagant. Kshtu Pali kujton se Isaia kishte parashikuar tashm se nj Tepric e vogl t Izraelit do t shptonte t gjith "Popullin e zgjedhur" dhe njerzimin mbar. Konkretisht, Pali e kupton se sht kjo Tepric e vogl q do t marr mbi veten misionin pr t shptuar t gjitha kombet, q deri n at moment ishte misioni i veant t popullit hebre. Pali dhe Barnaba dhe ata q duan t'i ndjekin, do t jen kjo Tepric e vogl.
    Kjo sht pikrisht ajo q Pali dhe Barnaba than n Antioki: “Pali e Barnaba u than plot guxim: “M s pari sht dashur t’u shpallet juve fjala e Hyjit. Por, pasi ju e prbuzni dhe veten nuk e moni t denj pr jetn e pasosur, ather ne po u drejtohemi paganve. Sepse kshtu na ka urdhruar Zotria:
    ‘T kam caktuar t jesh drit pr pagant,
    q ta osh shlbimin deri n skajin e toks’ " (vv. 46-47).
    Dhe kshtu, q ather e tutje, ata e kthejn energjin e tyre misionare tek "ata q e druajn Zotin" dhe m pas te johebrenjt.
    Me vendosmri, n Antiokin e Pisidis, sapo sht br nj pik kthese vendimtare n jetn e t krishterve t par!

  10. #150
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E PASHKEVE VITI C.

    M 8-5-2022.

    PSALMI 100, 1-3.5.


    2 Toka mbar le ti brohorit Zotit,
    shrbejini Zotit me hare,
    dilni para tij me brohoritje!
    3 Dijeni mir se vetm Zoti sht Hyj:
    Ai na krijoi e atij i prkasim:
    jemi populli i tij dhe delet e kulloss s tij.
    4 Hyni npr dyert e tija duke i dhn lavd,
    hyni n treme t tija e kndoni himne,
    lavdrojeni e madhrojeni Emrin e tij!
    5 Sepse i mir sht Zoti,
    e amshuar dashuria e tij,
    nga breznia n brezni besnikria e tij.



    LECTIO DIVINA MEDITII LUTJA.

    DILNI PARA TIJ ME BROHORITJE.

    Nse me kureshtjen t'i referohemi tekstit t Bibls ton pr kt psalm, do t shohim se prdorimi i tij n liturgji sht specifikuar, gj q nuk ndodh pr t gjith psalme tjer: pr kt psalm na thuhet se sht kompozuar veanrisht. pr t shoqruar nj flijim falnderimi. Quhet "psalm pr todah": edhe sot n hebraisht, fjala faleminderit prkthehet me fjaln "todah".
    N t vrtet, nga vargjet e para, mund t shohim se sht br q t kndohet n nj fest n Tempull! Gzuar...Shrbejeni...Ejani tek ai me kng gzimi!...". Jemi n mes t nj liturgjie, kjo sht e qart! Si gjejm n hyrje t kishave tona libra kngsh pr t gjitha llojet e rrethanave, libri i psalmeve sht prmbledhur nga himnet q kndoheshin n tempullin e Jeruzalemit, pas Mrgimit n Babiloni, dhe prfshin gjithashtu psalme t ndryshme t prshtatura pr lloje t ndryshme festimesh.
    Prandaj, ky psalm i veant u krijua pr nj flijim falnderimi; dhe, n Izrael, kur besimtart falnderojn, e bjn pr Beslidhjen; edhe kjo gj sht shum e qart. Psalmi sht shum i shkurtr, por do rresht evokon nj ngjarje t historis s Izraelit, t gjith besimin e Izraelit! Pothuajse do fjal q ai thot, sht nj kujtim i Beslidhjes. Nuk duhet t harrojm kurr se qendra e tradits s Izraelit, kujtimi q transmetohet brez pas brezi, sht: Perndia na liroi dhe bri nj Beslidhje me ne; kjo fjali sht qendra e besimit dhe t lutjes s ktij populli. Ose, m sakt, ajo q e bn Izraelin nj popull, sht ky besim i prbashkt. Zgjedhja, lirimi, Beslidhja, e gjith Bibla sht aty.
    Brohoritni: fjala q prdoret ktu sht fjala q prdoret pr nj brohoritje t veant, ajo q i rezervohet mbretit t ri, n ditn e kurorzimit t tij... Nj mnyr pr t thn: Mbreti i vrtet t Izraelit sht vet Zoti!.
    "Toka mbar le ti brohorit Zotit", sht teksti pr kngn liturgjike; por n tekstin hebraik, fjala Zoti shprehet me katr shkronja: YHVH: Izraeli sht populli t cilit Hyji ia ka zbuluar EMRIN e tij. Ishte gjat vizionit t madh t Moisiut, kur Zoti iu shfaq atij n shkurret q digjej (Eksodi 3): Moisiu zbuloi atje madhshtin e Zotit, t Gjith-Tjetrit dhe afrsin dhe dembshurin e Tij pr mjerimin dhe vuajtjet e Popullit gjat robris s tij n Egjipt . Emri q Zoti i shpalli m pas Moisiut, thot gjithka: ato katr shkronjat e famshme YHVH (tetragrami), t cilat ne as nuk dim t'i shqiptojm, t cilat as ne nuk dim t'i prkthejm: ato na thon qart se Zoti nuk sht absolutisht si ne e q mendimet e Tij nuk jan mendimet tona. Dhe n t njjtn koh Moisiu pati zbulimin e ksaj afrsie totale nga ana e Zotit: Pash, po, pash mjerimin e popullit tim... Dgjova britmat e tyre... Un i di vuajtjet e tyre...
    Toka mbar: ktu flitet pr misionin e Popullit t Zgjedhur pr t ardhmen: Izraeli tashm e parashikon ditn kur i gjith njerzimi do t arrij t shpall Zotin e tij! Me vendosmri t gjitha leximet e ksaj t diele t thirrjeve, na kujtojn se Zoti sht i padurueshm, dhe dshiron q sa m shpejt shptimi i tij t'i shpallet mbar njerzimit... Pyetja q ndoshta mund t'i bjm vetes sht: "A jemi edhe ne t padurueshm si ai? N do rast, sht shum e rndsishme t theksohet se populli i Izraelit ka zbuluar se zgjedhja e tij ishte nj thirrje n shrbim t t gjithve. N psalme, n veanti, ne gjejm vazhdimisht t lidhura dy temat: tema e zgjedhjes s Izraelit dhe tema e universalizimit t shptimit t planifikuar nga Zoti.
    "Dijeni mir se vetm Zoti sht Hyj": me kto fjal shpallet besimi i Izraelit: sht i ashtuquajtur Shema Israel: "Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm! Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde!".
    "Shrbejini Zotit me hare": n kujtesn e Izraelit, Egjipti, vendi i skllavris s tij, do t quhet "shtpia e skllavris"... Q tani e tutje, populli i zgjedhur do t msoj t shrbej: Shrbimi" sht nj gj, sht nj zgjedhje q vetm nj njeri i lir mund t bj. Mund t themi se periudha e Eksodit ishte pr popullin hebre koha e kalimit "nga robria n shrbim", e pr pasojat nga skllavria n lirin e plot.



    AI NA BRI DHE NE JEMI T TIJT

    "Ai na bri dhe ne jemi t Tij": kjo formul nuk sht n radh t par nj kujtes e krijimit, sht nj kujtes e lirimit nga robria n Egjipti: Izraelitt nuk harrojn se kishin jetuar 400 vjet n skllavri n Egjipt e q Zoti, duke i liruar nga skllavria, i bri prsri njerz t lir. Zoti, m eksperiencen katrdjethevjetore n shkrttir, bri q kta skllevr t bheshin nj popull, nj popull i lir. Dhe, gjat gjith kalimit t Sinait, nn udhheqjen e Moisiut, ky popull msoi t jetonte n Beslidhjen e propozuar nga Zoti. Aq sa shprehja Ai na bri dhe ne jemi t Tij sht br nj formul e zakonshme e Aleancs.
    Artikulli i par i besimit t Izraelit nuk sht "Un besoj n Zotin Krijues", por "Un besoj n Zotin lirimtar". Bibla, si e dim mir, nuk u shkrua sipas radhs n t ciln e lexojm ne sot: Bibla nuk ka pasur fillim duke rrfyer Krijimin e pastaj, me radh t dyt, duke treguar historin e jets s Popullit t Zgjedhur, sikur t ishte nj raport. Reflektimi mbi Krijimin erdhi vetm m pas. Populli me par ka prjetuar eksperiencn e nj Hyji q n mirsin e vet, e shikoi mjerimin e vuajtjet e tij n Egjipt dhe pati dmshurin pr t dhe e liroi nga do skllaveri. Me par Populli i zgjedhur ka pasur eksperiencen e nj Zoti lirimentar, dhe vetm m von, duke medituar mbi historin e vet, kuptoi se kjo pun lirimentare nuk filloi me lirimin nga Egjipt, por me t vrtet q prej krijimit e bots n provanin e Tij, kishte pasur kujdes pr krijesat e veta e veanrist pr njeriun. N Bibl, reflektimi mbi Krijimin frymzohet nga besimi n Zotin q liron. Kjo sht ajo q e bn nj nga veorit m t mdha t Izraelit.
    Ne, populli i tij: kjo sht nj formul shum tipike pr besimin hebre; n vetvete sht nj kujtim i Beslidhjes; sepse Zoti, duke propozuar Beslidhjen, kishte premtuar: Ti do t jesh populli im dhe un do t jem Perndia yt.
    Ne, populli i tij, kopeja e tij: ky imazh sht padyshim m tregues n tokn e Izraelit sesa n rajonet tona! Tufa sht pasuria e pronarit, krenaria e tij, por edhe objekti i shqetsimit dhe i gjith kujdesit t tij. sht pr nevojat e tufs q bariu nomad lviz adrn e tij n shkrettir, sipas nevojave t barit pr ushqim t kafshve; kshtu Perndia lvizi me popullin e tij gjat gjith ecjes s tij n shkrettirn e Sinait.
    E prjetshme sht dashuria e tij: kjo fraz sht gjithashtu nj refren i Beslidhjes, nj refren q ne e njohim mir, sepse gjendet n psalme t tjera. Ktu ajo shoqrohet me vargun e mposhtm me nj formul tjetr tradicionale: "Nga breznia n brezni besnikria e tij. "Dashuria dhe besnikria" jan dy fjal q n Bibln shkojn shpesh s bashku: Ky bashkim sht nj nga mnyrat e vetme pr t folur pr Zotin si Ai sht, duke pasur kujdes q t mos flasim pr natyrn e Tij, por pr dika tjetr, duke ndryshuar mesaxhin biblik.

  11. #151
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 4 E PASHKS VITI C.

    M 8 -5- 2022


    UNGJILLI: Gj. 10, 27-30.


    27 Delet e mia e dgjojn zrin tim;
    un i njoh dhe ato vijn pas meje.
    28 Un u jap jetn e pasosur,
    kurr nuk do t sharrojn:
    askush nuk do ti rrmbej prej dors sime.
    29 Ati im q mi dha,
    sht m i madh se t gjith
    dhe askush smund ti rrmbej
    nga dora e Atit.
    30 Un dhe Ati jemi nj.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    NSE JE KRISHTI, THUAJE!


    Ne nuk mund t imagjinojm se sa shprthyese ishin ato pak fjali t Jezusit t raportuara ktu; ifutt reaguan shum ashpr. Pasi po t lexojm edhe disa rreshta, Shn Gjoni na thot: Hebrenjt morn prsri gur pr ta vrar me gur".
    far tha ai q ishte kaq e jashtzakonshme? N realitet, nuk e mori ai iniciativn e ktij fjalimi; sht vetm nj prgjigje pr nj pyetje. Shn Gjoni na tregon se ai ishte n tempullin e Jeruzalemit, nn kolonadn q quhej "Portiku i Solomonit" dhe se hebrenjt, t vendosur ta vn n rrz t murit, formuan nj rreth rreth tij dhe e pyetn: Sa koh do t na mbash pezull? Nse je Krishti, na e thuaj hapur; sht nj lloj ultimatumi, si "po apo jo? A je ti Krishti (q do t thot Mesia)? Na thuaje t vrtetn nj her e prghithmon.
    N vend q t prgjigjet po, un jam Mesia", Jezusi flet pr delet e tij, por sht e njjta gj! Sepse populli i Izraelit me dshir e krahasoi veten me nj tuf: "Dijeni mir se vetm Zoti sht Hyj:
    Ai na krijoi e atij i prkasim:
    jemi populli i tij dhe delet e kulloss s tij" (Ps 100,3).
    Kjo sht nj formul q del disa her n psalme. N veanti n psalmin e ksaj t diele: tuf shum shpesh e mposhtur keq, e keqtrajtuar ose e keqdrejtuar nga mbretrit q kishin pasuar njri-tjetrin n fronin e Davidit... por hebrenjt e kohs s Jezusit e dinin mir se Mesia do t ishte nj bari i vmendshm dhe i prkushtuar. Pra, fare natyrshm, Jezusi pr t pohuar se ai sht me t vrtet Mesia, huazon fjalorin e zakonshm pr bariun dhe delet. Dhe kt e kuptuan shum mir bashkbiseduesit e tij.
    Por Jezusi i on ata shum m tej; duke folur pr delet e tij, ai guxon t pohoj: "Un u jap jetn e pasosur,
    kurr nuk do t sharrojn:
    askush nuk do ti rrmbej prej dors sime" (v. 28)...
    sht nj formul shum e guximshme: kush mund t jap jetn e prjetshme?
    Sa i prket shprehjes askush nuk do ti rrmbej prej dors sime, ishte e zakonshme n Besdlidhjen e Vjetr; te Jeremia, pr shembull, lexojm:
    Pse a nuk mund t sillem me ju si ky vorbar, o shtpia e Izraelit? ‑ tha Zoti. Ja, ju jeni n duart e mia, o shtpia e Izraelit, si deltina n dorn e vegsharit! (Jr 18,6).
    Po, ashtu si argjila sht n dorn e poarit, kshtu besimtart e Besilidhjes, shtpia e Izraelit, jan n dorn e Jezusit!
    Dhe prsri n librin e Qohelet (Predikuesit) lexojm:
    E njmend, prsiata mbi t gjitha kto
    e hetova se si t drejtt e t urtt
    dhe veprat e tyre jan n dor t Hyjit (Ko 9,1).
    Dhe n fund, n Librin e Ligjit t Prtrir:
    E shihni tani se jam i Vetmi,
    un jam Zot e tjetr ska!
    Un vras e un kthej n jet;
    un godas e un shroj:
    sshpton kush prej dors sime!
    am un q shkaktoj vdekjen dhe jetn,
    nse kam goditur, jam un q shroj
    dhe askush nuk m liron nga dora ime (Dt 32,39),
    dhe pak m tej, n t njejtin librin:
    "Me t vrtet i do Ai popujt;
    t gjith shenjtrit jan n dor t tij
    e kush t shkoj te kmbt e tija
    e mson fjaln e tij.
    T gjith shenjtort jan n dorn tuaj (Dt 33,3).
    Kjo sht ajo q Jezusi u referohet kundrshtarve t tij, pasi ai menjher shton:

    Askush nuk do ti rrmbej prej dors sime...
    dhe
    "Askush nuk mund t'i marr asgj nga dora e Atit".
    Prandaj ai bashkon qart dy formula: "dora ime" dhe "dora e Atit" jan n t njjtn baz.
    Por Jezusi nuk ndalet me kaq; prkundrazi, ai kmbngul dhe tregon, si do t thoshim sot:
    Un dhe Ati jemi NJ˔.
    sht edhe m e guximshme sesa t thuash po, un jam me t vrtet Krishti, domethn Mesia:
    ai pretendon rreptsisht se sht i barabart me Perndin, se sht vet Zoti.
    Pr bashkbiseduesit e tij, kjo ishte intelektualisht e papranueshme. Pr besimtart hebrenjt ishte me t vrtet nj blasfemi!




    ERDHI NDR T VET, DHE T TIJT NUK E PRANUAN.


    Sepse ata prisnin nj Mesia q do t ishte vetm nj burr, nuk e imagjinonin q ai mund t ishte Zot: sepse besimi n nj Zot t vetm u konfirmua me aq forc n Izrael saq ishte praktikisht e pamundur pr judenjt e devotshm t besonin ndryshm! Ata q recitonin do dit Besoj-men e fes s Beslidhjes s Vjetr, e besimit hebre: "Shema Izrael", "Dgjo Izraelin, Zoti, Perndia yn, sht Zoti i vetm" nuk mund t duronin t dgjonin Jezusin t pohonte:
    "Ati dhe un jemi NJ".
    Kjo ndoshta shpjegon pse kundrshtimi m i ashpr ndaj Jezusit erdhi nga udhheqsit fetar. Reagimi i tyre sht i menjhershm; ndrsa prgatiten ta vrasin me gur, thon: Nuk duam t t vrasim me gur
    pr shkak t ndonj vepre t mir,
    por pr shkak t blasfemis:
    pse ti, duke qen njeri, e bn veten Hyj (v.33)
    Edhe nj her, Jezusi ndeshet me moskuptimin e atyre q, megjithat, e prisnin Mesin me entuziazm m t madh, por, kur Mesia erdhi, nuk e kan pranuar sepse ai nuk ishte si ata e endrronin.
    Ktu gjejm nj tem t riprsritur shpesh her n meditimin e Gjonit mbi Jezusin:
    "Erdhi ndr t vett,
    e t tijt nuk e pranuan (Gj. 1,11).
    Ai erdhi n shtpin e tij dhe njerzit e tij nuk e pritnin dhe nuk e pranuan. I gjith misteri i personit t Krishtit sht aty.
    E megjithat, Jezusi nuk ka humbur gjithka; Jezusi psoi keqkuptim, madje edhe urrejtje, ai u persekutua, u eliminua, por disa besuan n t; i njjti Gjon e thot mir n Prologun e Ungjillit:
    Erdhi ndr t vett,
    e t tijt nuk e pranuan",
    por atyre q e pranuan,
    atyre q besojn n emrin e tij,
    u dha fuqi t bhen fmij t Zotit. (Gjoni 1,11-12).
    Dhe ne e dim mir se sht fal ktyre q shpallja e Ungjillit vazhdoi t prhapet. Nga kjo Tepric e vogl lindin njerzit besimtar:
    Delet e mia e dgjojn zrin tim;
    Un i njoh ata dhe ata m ndjekin.
    Un u jap atyre jetn e pasosur".
    Megjith kundrshtimin q has Jezusi ktu, pavarsisht nga prfundimi tragjik tashm i parashikueshm, atje sht padiskutim nj gjuh e fitores:
    "Askush nuk do t'i rrmbej ata nga dora ime"...
    "Askush nuk mund t'i rrmbej nga dora e Atit tim.
    Dgjojm ktu nj jehon t nj fjalie tjetr t Jezusit t transmetuar nga i njjti ungjilltar:
    Guxim, un e kam pushtuar botn.
    Dishepujt e Jezusit, gjat historis, duhet t mbshteten n kt siguri.

    "Askush nuk mund t'i rrmbej nga dora e Atit".
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 06-05-2022 m 02:57

  12. #152
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    DIELA E 5 E PASHKS VITI C

    M 15 MAJ 2022.



    LEXIMI I PAR: Vap. 14, 21b-27.



    21 Pasi e kumtuan Lajmin e gzueshm n at qytet, dhe, pasi bn nj numr t madh nxnsish, kthyen n Listr, n Ikon e n Antioki.
    22 I prforconin zemrat e nxnsve n qendres t fes, sepse ‑ thoshin ‑ na duhet t kalojm npr shum vshtirsi pr t hyr n Mbretrin e Hyjit.
    23 Pasi luteshin e agjronin, secils kish i emronin udhheqsin dhe ia porositnin Zotit, n t cilin kishin besuar.
    24 Ather kaluan npr Pisidi e erdhn n Pamfili.
    25 Pasi e predikuan fjaln n Perg, zbritn n Atali.
    26 Aty hipn n bark e udhtuan pr Antioki, prej nga patn qen drguar t porositur hirit t Hyjit pr veprn q kryen.
    27 Kur arritn, bashkuan Kishn dhe treguan gjithka Hyji bri me an t tyre dhe se si Hyji ua hapi paganve dern e fes.
    28 Ktu qndruan pr nj koh t gjat bashk me nxns.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    Kjo ndodh gjat udhtimit t par misionar t Shn Palit, n rrugn e kthimit. Le t prkujtom fillimin e ktij misioni t par: nga Antiokia e Siris, Pali dhe Barnaba u nisn me vark pr n bregun jugor t asaj q ne sot e quajm Turqi, duke kaluar prmes Qipros. Pastaj ata u ndaln n Antioki t Pisidis, n Ikon (Konia sot), n Listr dhe Derb. Kudo, si e pam t dieln e kaluar, gjrat ndodhin n t njjtn mnyr: Pali dhe Barnaba u drejtoheshin fillimisht hebrenjve dhe merrnin nj pritje jo t mir": edhe entuziazm nga ana e disave q konvertoheshin, edhe refuzim t dhunshm nga ana e t tjerve q ishin me vendosmri n opozit dhe q prfundonin duke u larguar dhunshm nga grupi i i Apostujve. Dhe pikrisht n Antiokin e Pisidis Barnaba dhe Pali vendosn t flasin jo vetm me hebrenjt, por edhe me ata q quheshin "t friksuar nga Zoti", domethn praktikues t fes hebraike, por t pa integruar ende duke marr edhe rrethprerjen, prandaj duke folur qart, ende pagan. sht pr kt arsye q Pali thot se "Perndia u ka hapur johebrenjve dern e besimit".
    Sot, n kt pjes t Veprave t Apostuive q lexohet n Liturgjin e fjals, ne i gjejm ata, Barnabn dhe Palin, n rrugn e kthimit: ata prsrisin t njjtin udhtim n drejtim t kundrt dhe rivizitojn komunitetet q kan themeluar s fundi: edhe ato bashksi me siguri tashm po prballen me persekutim pasi Luka specifikon: "Pali dhe Barnaba, pasi bn nj numr t madh nxnsish, kthyen n Listr, n Ikon e n Antioki. I prforconin zemrat e nxnsve n qendres t fes, sepse ‑ thoshin ‑ na duhet t kalojm npr shum vshtirsi pr t hyr n Mbretrin e Hyjit" (v 21-22). Jezusi, tashm, kishte prdorur shprehje t ngjashme pr veten e tij: pr shembull, "Biri i njeriut i duhet t vuaj shum e t prbuzet prej ksaj breznie" (Lk 17, 25) ... ose prsri duke iu drejtuar dishepujve t Emaus: “O t pamend e t ngadalshm q t besoni gjithka paralajmruan profett! Po a nuk u desh q Mesia t’i psoj t gjitha e kshtu t hyj n lavdin e vet?” (Lk. 24, 25-26). Natyrisht, kjo duhet nuk thot nj krkes q do t vinte nga Perndia: Perndia nuk na imponon sprova ose vuajtje t mparshme; kjo formul "sht e nevojshme" thot nj domosdoshmri pr fat t keq, pr shkak t ngurtsis s zemrs s njerzve, domethn konkretisht pr kundrshtimin e pashmangshm me t cilin ballafaqohen profett e vrtet pr sa koh q bota nuk kthehet n dashuri, drejtsi, ndarje t t mirave.
    Prandaj Pali dhe Barnaba shqetsohen pr forcimin e besimit dhe guximit t besimtarve t rinj; ata gjithashtu duhet t kujdesen pr organizimin e duhur t komuniteteve; dhe ktu mund t vrehen dy gjra: para s gjithash, ata emrojn zyrtarisht udhheqsit n do bashksin, ata q i quajn “pleqt”; sht fjala greke “presbuteros” (nga e cila vjen fjala shqiptare “prift”).
    Vrejtje e dyt: Luka thot mir: "Pasi luteshin e agjronin, secils kishe i emronin udhheqsin dhe ia porositnin Zotit, n t cilin kishin besuar. Ata caktuan pleq... pastaj pasi u lutn dhe agjruan, ia besuan Zotit ata njerz q kishin besuar tek Ai" (v.23). Jan pikrisht kta Pleq q sapo kan emruar n krye t komuniteteve. Luka kmbngul ktu pr rndsin e lutjes dhe t agjrimit: ekuilibri mes tyre duhet t jet mbajtur mir; pr kt Barnaba dhe Pali kujdesen pr organizimin e bashksive, por nuk mbshteteshin vetm tek ai: lutja dhe agjrimi jan gjithashtu t rndsishme! N t njjtn mnyr, nj ipeshkv i Ameriks Latine, n Kongresin Eukaristik t Lourdes, n 1981, tha: "Nj ungjillzues q nuk lutet m, s shpejti nuk do t ungjillzoj m"; fjali e vogl, ndoshta jo e teprt pr ne q jemi kaq t preokupuar me organizimin...?
    Luka na thot prsri se e gjith kjo ndodh me mirbesim: “Ata (Barnaba dhe Pali) ia besuan kta njerz Zotit”; u kan dhn prgjegjsi: tani u takon atyre t “kryejn punn” duke pasur besim n ndihmn e Zotit, q i shoqron e q do t jet gjithmon me ta. Apostujt jan t bindur mir pr kt; ata tashm po e prjetojn vet kt gj: misioni q ata marrin prsipr nuk sht vetm puna e tyre; mjafton t prsritet teksti: “Ata morn varkn pr n Antioki t Siris, prej nga ishin nisur; ishte aty q atyre bashksja e krishtere iu dorzua hirin e Perndis pr punn q sapo kishin kryer”. Atyre iu dorzua hiri ti Zotit dhe nga ana tjetr ata sapo iu kan dorzuar hirin e Zotit udhheqsve q kan caktuar pr komunitetet e reja.
    Luka vazhdon: Kur mbrritn, u treguan antarve t komunitetit t Antiokis s Siris gjithka q Perndia kishte br me ta. Krahasimi sht interesant: Luka flet edhe pr "punn q Apostujt sapo kan kryer", edhe pr "at q Perndia kishte br me ta"; nuk mund t thuhet m qart se misioni q Zoti u beson besimtarve, sht nj pun e kryer bashk nga dy subjekte: sht puna e Zotit q i sht besuar njeriut, por sht edhe puna e njeriut e mbshtetur, e shoqruar, e frymzuar vazhdimisht nga Zoti. Nse do t kujtonim vazhdimisht se ungjillizimi sht kryesisht vepr e Perndis, ndoshta do t ishim m t qet?

  13. #153
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 5 PAS PASHKS VITI C

    M 15 05 2022.


    PSALMI 145, 8-13.



    Zoti sht vet butsia e mshir,
    i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri.
    Zoti sht i mire pr t gjith,
    i dhimbshm pr t gjitha krijesat e veta.
    Le t lavdrojn, o Zot, t gjitha veprat e tua
    e le t bekojm shenjtrit e tu.
    Le ta tregojn lavdin e Mbrtris sate,
    le t kuvendin pr pushtetin tnd.
    Pr ta shpallur njerzve gjithpushtetsin tnde,
    dhe lavdin e madhris s Mbretris sate.
    Mbretria jote sht
    Mbretri e amshueshme,
    pushteti yt prej breznie n brezni.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.



    Psalmi 145 q ka zgjedhur liturgjia pr kt t diel t pest t Pashkve, n fakt ka njzet e nj vargje, ndrsa n liturgjn t ksaj t diele lexohen vetm gjasht prej tyre... Sigurisht, sht pak zhgnjyes fakti q i dgjojm vetm gjasht vargje, nj pjes t vogl, por mund t pyesim edhe pse kto gjasht vargje saktsisht dhe, pastaj, kur e kuptojm kt, kjo mund t bhet shum interesante.
    Njzet e nj vargje, sa shkronja t alfabetit hebraik!; ne tashm e dim se kjo nuk sht rastsi: pr m tepr, ky psalm sht vrtet alfabetik n kuptimin q sht ajo q quhet akrostik; do varg fillon me t vrtet me nj nga shkronjat e alfabetit hebraik, sipas rendit alfabetik... Tani e dim mir kt: prball nj psalmi alfabetik, ne e dim paraprakisht se sht nj psalm falnderimi pr Beslidhjen: nj mnyr pr t thn: e gjith jeta jon, nga A e deri n Z (n hebraisht nga aleph n tav) sht zhytur n Beslidhje, n butsin e Perndis.
    Por pse ky psalm 145 sot? Dhe pse jo i gjith psalmi, por pikrisht kto gjasht vargje?
    Vrejtje e par: ky psalm figuron n lutjen ifute do mngjes: pr ifutin besimtar, mngjesi (agimi i dits s re) ngjall n mnyr t paprmbajtshme agimin e DITS prfundimtare, at t bots q do t vij, at t krijimit t prtrir. Ne e shohim menjher rezonancn q merr pr ne t krishtert, n kt koh t Pashkve... besimi yn sht pikrisht se Dita e Mbretrimit prfundimtar t Zotit sht pruruar tashm para syve tan nga Ngjallja e Krishtit.
    Nse shkojm pak m tej n spiritualitetin hebre, Talmudi (domethn msimi i rabinve t shekujve t par t ers son), pohon se kushdo q e reciton kt psalm tri her n dit, "mund t jet i sigurt se sht nj bir i bots q do t vij. Megjithat, pr ne t krishtert, edhe nj her, bota q do t vij pr t ciln flet besimi hebre, sht pikrisht krijimi i rinovuar nga Jezu Krishti.
    Nse i shikojm pak m afr gjasht vargjet specifike q jan przgjedhur pr sot, m duket s pari se kemi ktu nj prmbledhje t Zbuless q sht edhe shum e plot dhe shum koncize... dhe, s dyti, q rezonon n mnyr t prsosur me thekset e kohs s Pashkve dhe n veanti me leximet e tjera t ksaj t diele...
    Vargu i par i dgjuar sot, sht: "Zoti sht butsi dhe mshir, i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri". Kjo sht prmbledhja m e mir q mund t bhet e gjith zbuless biblike: pasi sht emri q Perndia i dha vet Moisiut:
    Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet"(Dal. 34,6).
    Vargu i dyt:
    "Zoti sht i mire pr t gjith, i dhimbshm pr t gjitha krijesat e veta" (v. 9).
    Butsia dhe dhembshuria e Zotit, nga i cili Populli i Zgjedhur pati zbulesn e par, jan PR T GJITH! Dhe ky sht nj zbulim i jashtzakonshm pr njerzimin... nj zbulim q e kemi pasur nprmjet Popullit t Zgjedhur... sht nj tem q e kemi hasur tashm disa her n Beslidhjen e Vjetr: Zoti e do njerzimin mbar, t gjith njerzit dhe planin e tij t dashuris,
    Zoti sht i mire pr t gjith, i dhimbshm pr t gjitha krijesat e veta, si thot Pali, ka t bj me t gjith njerzimin" (Ef. 1,3-14).
    Sot dgjojm nj rezonanc t veant n librin e Veprave t Apostujve q lexojm gjat gjith kohs s Pashkve: n veanti, tregimi i librit t Veprave t Apostujve i propozuar pr lexim t par n t njjtn meshn pr kt t diel t pest t Pashkve me t drejt kmbngul n fakti se shpallja e dashuris se Zotit nuk sht e rezervuar pr hebrenjt, por u propozohet t gjitha kombeve pagane sic thot Shen Luka... meq ra fjala, prandaj jemi edhe ne besimtar, me shum se dy mije vjet m von, edhe pse nuk jemi me origjin ifute.
    Nj veori tjetr e ktij psalmi dhe veanrisht e vargjeve q lexohen sot: ai kmbngul n mbretrimin e Perndis:
    "Le ta tregojn lavdin e Mbretris sate, le t kuvendin pr pushtetin tnd. Pr ta shpallur njerzve gjithpushtetsin tnde, dhe lavdin e madhris s Mbretris sate.
    Mbretria jote sht Mbretri e amshueshme, pushteti yt prej breznie n brezni" (v. 11-13).
    Katr her fjala mbretrim, (pa folur pr fjaln pushteti) dy her fjala veprat.
    Ne e dim mir se fjala "vepra" n Bibl sht gjithmon nj referenc pr lirimin nga Egjipti: Zoti e liroi popullin e tij... Un nuk duhet t them "Zoti e ka liruar" sikur t ishte n t kaluarn... besimi i ifutve thot: "Zoti e liron popullin e tij sot, dhe ajo ndodh, sht nj pasoj e lirimit t par".
    Dhe, sigurisht, lirimi prfundimtar sht fitorja mbi vdekjen. Prandaj, ky psalm kndohet veanrisht pr kohn e Pashkve; I Ngjalluri i mngjesit t Pashkve prjeton n mishin e tij mbretrimin e Perndis.
    Nse guxojm t'i referohemi tekstit t plot t ktij psalmi, do t shohim se ka nj marrdhnie shum t madhe midis ktij teksti dhe atij t Atit ton: pr shembull, Ati yn i drejtohet Perndis si nj At. : "Ati yn...na jep...na fal...na liro nga e keqja..."...nj baba q sht Perndia i butsis dhe i mshirs pr t cilin flet ky psalm... DHE q sht nj Mbret (ardhte mbretria jote ... Rastsisht, ky krahasim nuk sht pr t'u habitur kur dim se t gjitha fjalit e mbledhura nga Jezusi n Ati yn ishin tashm pjes e kohs s tij, lutjet e zakonshme t judenjve!
    Po kthehem te psalmi yn: me siguri, kur populli i Izraelit kompozoi kt psalm, kjo kmbngulje pr mbretrimin e Perndis, ose mbi perandorin e tij, ishte nj mnyr pr t thn: kurr nuk do t'u besojm idhujve: mbreti yn i vetm, i vetmi yn Zot sht Zoti, Zoti i dashuris... "Perndia i butsis dhe i mshirs, i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri"...
    Kur ata q besojn n Krishtin, thon kt psalm me radh, ata e din se pr far po flasin, nse mund t them kshtu: pr Jezu Krishtin, mbreti shrbtor, mbreti i prulur i Mundimeve DHE triumfues mbi vdekjen me an t Ringjalljes; ata zbuluan pranin e Mbretit t universit: "Kush m ka par mua, ka par Atin", u tha Jezusi apostujve t tij.

  14. #154
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 5 E PASHKS VITI C

    M 15-5-2022.


    UNGJILLI: Gj, 13,31-35
    .

    31 Pasi Juda doli prjshta, Jezusi tha:
    “Tani u lavdrua Biri i njeriut!
    Edhe Hyji u lavdrua n t!
    32 [Nse Hyji u lavdrua n t]
    edhe Hyji do ta lavdroj at n vetvete.
    Po, madje menjher do ta lavdroj!
    33 Fmijzit e mi!
    Edhe pak koh jam me ju!
    Do t m krkoni,
    por, si u thash judenjve,
    tani po ju them edhe juve:
    ‘ku un po shkoj,
    ju nuk mund t vini.’
    34 Po ju jap nj urdhr t ri:
    Duajeni njri‑tjetrin!
    Sikurse un ju desha ju,
    duajeni edhe ju njri‑tjetrin!
    35 Nse e doni njri‑tjetrin,
    t gjith do t’ju njohin se jeni nxnsit e mi.”
    Jezusi paralajmron mohimin e Pjetrit.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    Fjalit e para t ktij teksti jan si nj lloj variacioni i fjals "lavdi":
    "Pasi Juda doli prjshta, Jezusi tha:
    “Tani u lavdrua Biri i njeriut!
    Edhe Hyji u lavdrua n t!
    [Nse Hyji u lavdrua n t]
    edhe Hyji do ta lavdroj at n vetvete.
    Po, madje menjher do ta lavdroj!”(V. 31’32),
    e gjith kjo na duket paksa e ndrlikuar, por n fakt sht nj mnyr t foluri shum ifute:
    thot reciprociteti i marrdhnieve midis Atit dhe Birit, ose m mir bashkimi i tyre themelor:
    "Kush m ka par mua, ka par Atin"(14, 8).
    sht gjithashtu nj fraz tjetr q e ruajti Shn Gjoni:
    “Un dhe Ati jemi nj” (10, 30).
    Ktu, t thuash se “Biri i njeriut sht lavdruar, ose se Perndia sht lavdruar n t”, do t thot se Biri sht pasqyrimi i Atit; kalimthi, vm re edhe nj her prpjekjen q duhet t bjm pr t kuptuar fjalorin e Jezusit dhe t bashkkohsve t tij.
    Por le t’i kthehemi tekstit: sipas Jezusit, pikrisht n momentin kur Juda largohet natn e tradhtis, ai, Jezusi, e prmbushi thirrjen e vet pr t qen pashqyrimi i Atit. Por Gjoni nuk e kuptoi menjher. Le t kthehemi te gjendja shpirtrore e apostujve n kohn e largimit t Juds dhe n ort q pasuan: ata s pari dshmuan t pafuqishm Mundimin dhe Vdekjen e Krishtit; ata e prjetuan kt varg ngjarjesh si nj moment tmerri; por m pas, Gjoni kuptoi se ishte n t vrtet ora e lavdis s Jezusit, sepse aty Biri zbuloi se deri ku shkon dashuria e Atit.
    Dhe pr shkak se Biri i tradhtuar, i braktisur nga t gjith, i persekutuar nga t gjith, kmbngul, i vetm kundr t gjithve, duke mos qen gj tjetr vese dashuri, dashamirsi, falje, ai i zbulon bots se deri ku shkon dashuria e Atit, domethn deri n pafundsi, ajo sht pa kufi: dhe m pas, dhe kjo sht pjesa e dyt e tekstit ton, ata q sodisin kt mister t dashuris s mendur t Perndis, bhen t aft t duan si ai deri n rradht e tyre. Sepse Jezusi i lidh mir kto dy gjra: ai thot "tani do t'i zbuloj bots se deri ku shkon dashuria e Atit" dhe "tani po ju jap nj urdhr t ri, q t t duani n t njjtn mnyr". (Kuptohet q tani kjo gj do t jet e mundur pr ne sepse ne do t marrim dashurin e Jezusit nga vet Jezusi).
    Le t ndalemi pak n kt: n fakt, risia nuk sht urdhrimi pr t dashur, Jezusi nuk e shpik at: urdhrimi pr t dashur ekziston vrtet n msimet e rabinve t kohs s tij. Ajo q sht e re sht q t duam si ai, por jo vetm sipas mnyrs s tij, domethn deri n at pik sa t jesh gati pr t dhn jetn, duke refuzuar do pushtet, do dominim, do dhun; ajo q sht e re sht edhe m shum se kaq, sht t duash vrtet si ai, domethn t jesh plotsisht i udhhequr nga Shpirti i tij; dhe kshtu ne tani kuptojm frazn e famshme "Ajo q do t'u tregoj t gjith njerzve se jeni dishepujt e mi, sht dashuria q do t keni pr njri-tjetrin". Shum m tepr se nj urdhr, sht nj vzhgim: nse jemi vrtet dishepuj t tij, sht vet Shpirti i tij q dikton sjelljen ton. Pr ta thn ndryshe, Zoti e di nse dashuria e prditshme sht e vshtir, sht pothuajse nj mrekulli! E po, nse kemi sukses n kt n komunitetet tona t krishtera, bota do t detyrohet t pranoj kt dshmi: se Shpirti e Krishtit po vepron n ne!
    Prandaj ne jemi t ftuar s pari n nj akt besimi! T besojm se Shpirti i tij t dashuris banon n ne, se burimet e tij t dashuris banojn n ne: se ne tani e tutje kemi aftsi t padyshimta pr dashuri, sepse ato jan t tijat... dhe m pas bhet e mundur q ne t duam "si ai sepse ai sht Shpirti i tij q vepron n ne”.
    A nuk sht e gjith kjo paksa e mir? Ne e dim nga prvoja se nuk sht e vetkuptueshme t duam ata q na rrethojn: ka njerz me t cilt shkon vet, si thon ata; ka t tjere me t cilet sht shum e vshtir... pa permendur ata per t cilt kemi nj alergji t vrtet...apo m keq akoma ata q kane vepruar ndaj nesh n mnyr t pafalshme. Jezusi sigurisht nuk i shprfill t gjitha kto kur u jep kt urdhr dishepujve t tij; por nuk duhet t ngatrrojm dashurin dhe ndjeshmrin: Jezusi sapo ka treguar me vepra se m far dashurie duhet ta duam njri-tjetrin; le t kujtojm kontekstin: ndodh gjat vaktit t tij t fundit me dishepujt e tij. Jezusi filloi duke lar kmbt e tyre, pr habin e tyre t madhe: ai, Zoti dhe Mjeshtri, u b shrbtori i tyre. Dhe prfundoi duke thn: “Ky sht shembulli q ju dhash; at q kam br pr ty, bje edhe ti”. Pra, kjo sht dashuri "si" na donte... dhe, n fund t fundit, nse e mendojm, sht e mundur t vihemi n shrbim t njri-tjetrit, edhe t atyre pr t cilt nuk ndihemi mir. Megjithat, besnikria jon ndaj ktij urdhrimi sht jetike, na thot ai, pasi n kt mnyr do t gjykohen bashksit tona: sipas tij, gjja m e rndsishme nuk sht cilsia e fjalimeve tona, e teologjis ose e njohurive tona, as bukuria e ceremonive tona; sht cilsia e dashuris q i ofrojm njri-tjetrit... (Megjithat sht e rrall q ne t kemi iden pr t gjykuar historin e Kishs me kt kriter).
    Ndrkoh, nuk duhet ta harrojm kurr at thirrjen fitimtare nga Jezusi n mbrmjen e fundit: “Tani Biri i njeriut sht lavdruar (d.m.th., u shfaq si Perndi) dhe Perndia sht lavdruar n t. N Jezusin, njerzimi sillet n lavdin e Perndis, n pranin e Perndis, n jetn e Perndis, nprmjet ngjarjes s Mundimit-Vdekjes-Ringjalljes. Dhe pr shkak se ata jan sjell tani n lavdin e Perndis, dishepujt e Jezu Krishtit mund t jetojn jetn e tyre nn shenjn e dashuris... meqense Perndia sht dashuri dhe prania e tij, tani rrezaton nprmjet tyre. Ndoshta mjafton t besojm n t, pr ta ln t veproj tek ne.

  15. #155
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 6 E PASHKS VITI C

    M 22-5-2022.

    LEXIMI I PAR: Vap, 15,1-2.22-29


    1 Ndrkaq zbritn disa prej Judes dhe filluan ti msojn vllezrit: Po nuk u rrethpret sipas zakonit t Moisiut, nuk mund t shlboheni.
    2 U b nj grindje dhe nj rragatje jo e vogl ndrmjet tyre dhe Palit e Barnabs. U prfundua q Pali, Barnaba e disa tjer prej tyre t shkojn n Jerusalem tek apostujt e pleqt pr ta sqaruar shtjen.
    22 Ather apostujt e pleqt n prkim me mbar Kishn, prfunduan q ti zgjedhin disa njerz prej tyre e ti drgojn bashk me Palin e Barnabn, n Antioki. U caktuan: Juda q quhet Barsab dhe Sila, njerz me rndsi n vllezr.
    23 Me an t tyre u drguan kt letr:
    Apostujt dhe pleqt,
    vllezrit, vllezrve t kthyer prej paganve,
    n Antioki, n Siri e n Cilici,
    prshndetje!
    24 Pasi morm vesh se disa prej tanve ‑ por pa lejen ton ‑ [erdhn] ju trazuan me disa fjal dhe jua shqetsuan shpirtin,
    25 ne, prandaj, caktuam, n prkim t plot t t gjithve, t zgjedhim disa njerz e ti drgojm ndr ju bashk me t dashurit tan Barnabn e Palin,
    26 njerz q ia kan kushtuar jetn e vet Zotit ton Jezu Krishtit.
    27 Po ju drgojm, pra, Judn e Siln, t cilt do tjua kumtojn gojarisht po t njjtn gj.
    28 Prfunduam, pra, q Shpirti Shenjt dhe ne t mos ju ngarkojm asnj barr tjetr prmbi ato q jan t nevojshme:
    29 t ruheni prej mishit t flijuar idhujve, prej gjakut, prej mishit t bagtis s furur ose t mbytur n uj dhe nga flligshtia. Bni mir nse do t ruheni nga kto. Shndet e t fala.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    KONCILI I JERUSALEMIT.


    Ajo q un e quaj "Koncili i Jeruzalemit" sht nj takim n nivel t lart q u organizua pr t zgjidhur nj kriz serioze q helmoi pr nj koh t gjat jetn e komuniteteve t para t krishtera.
    Q n fillim, n Antiokin e Siris, kishte t krishter me origjin ifute dhe t krishter me origjin pagane; por pak nga pak, bashkjetesa mes tyre u b gjithnj m e vshtir: mnyra e tyre t jetess ishte shum e ndryshme. Jo vetm q t krishtert me origjin hebreje synetoheshin dhe i konsideronin ata q nuk synetoheshin si pagan; por gj akoma m serioze, gjithka i vinte n kundrshtim n jetn e prditshme, pr shkak t t gjitha praktikave hebraike, t cilave t krishtert me origjin pagane nuk kishin dshir t'i zbatonin: rregulla t shumta pastrimi, dhe mbi t gjitha rregulla shum t rrepta pr ushqimin.
    Dhe tani nj dit disa t krishter me origjin ifute erdhn shprehimisht nga Jeruzalemi pr t ndezur grindjen duke shpjeguar se vetm hebrenjt duhet t pranohen n pagzimin e krishter; konkretisht, paganve u krkohet q s pari t bhen hebrenj, (prfshir rrethprerjen) prpara se t bhen t krishter.
    Pas ktij sherri fshihen t paktn tre shtje: s pari, a duhet t synohet uniformiteti? Pr t jetuar unitet, bashkim, a duhet t kemi t njjtat ide, t njjtat rite, t njjtat praktika?
    shtja e dyt sht shtja e besnikris: t gjith kta t krishter, me t gjitha origjinat, duan t'i qndrojn besnik Jezu Krishtit, kjo sht e qart!... Por, konkretisht, nga far konsiston besnikria ndaj Jezu Krishtit? Vet Jezu Krishti ishte hebre dhe i rrethprer: a do t thot kjo se pr t'u br i krishter nj pagan duhet s pari t bhet nj ifut si ai?
    Nj pyetje tjetr besnikrie: Zoti i besoi Izraelit misionin pr t qen dshmitar i tij n mes t njerzimit. A duhet, pra, dikush t jet pjes e Izraelit pr t hyr n komunitetin e krishter? Kjo sht ajo q un e quaj "logjika e zgjedhjes". Prfundim: njeriu duhet t jet fillimisht hebre prpara se t bhet i krishter. Konkretisht, kjo do t thot se mund t pranohen t pagzohen pagant, por me kusht q ata s pari t'i prmbahen fes hebraike dhe t jen rrethprer.
    S fundi, ka nj shtje e tret, edhe m serioze: shptimin e jep Zoti pa kushte, po apo jo? T thuash "Nse nuk pranon t jesh rrethprer, nuk mund t shptohesh" do t thot se Vet Zoti nuk mund t shptoj johebrenjt...do t thot q ne t vendosim n vend t Perndis se kush mund t shptohet ose jo... Por megjithat vet Jezusi tha: "Ai q beson dhe pagzohet do t shptohet".



    AI Q BESON DHE SHT PAGZUAR DO T SHPETOHET.

    sht ky argument q fiton gjithka. Kjo do t thot se logjika e zgjedhjeve sht e vjetruar. Ne kemi hyr n nj faz t re n historin njerzore: profeti Joel tha: "do mish do t shoh shptimin e Perndis". Gjith mishi, domethn t gjith njerzit dhe jo vetm judenjt.
    Konkretisht, Apostujt marrin nj vendim t dyfisht: t krishtert me origjin ifute nuk duhet t imponojn rrethprerjen dhe praktikat hebraike ndaj t krishterve me origjin pagane; por nga ana tjetr, t krishtert me origjin pagane, nga respekti pr vllezrit e tyre me origjin hebreje, do t prmbahen nga ajo q mund t shqetsoj jetn e prbashkt, veanrisht pr ushqimin.
    Kjo do t thot gjithashtu se t jesh besnik ndaj Jezu Krishtit nuk do t thot domosdoshmrisht t riprodhosh nj model fiks. E thn ndryshe, besnikria nuk sht prsritje: kur studiojm historin e Kishs, mrekullohemi pikrisht me aftsin e prshtatjes q ajo dinte t prdorte pr t'i qndruar besnike Zotit t saj prmes luhatjeve t historis!
    sht shum interesante t theksohet se komunitetit t krishter i vendosen vetm rregullat t cilat lejojn ruajtjen e bashkimit vllazror. Kjo sht padyshim mnyra m e mir pr t qen vrtet besnik ndaj Jezu Krishtit: ai q tha:
    "Nse e doni njri‑tjetrin,
    t gjith do tju njohin se jeni nxnsit e mi (Gj 13,35).
    Kto pyetje rreth rrethprerjes dhe praktikave t ligjit judaik mund t duken nga nj epok tjetr: a jan ende aktuale pr ne sot?
    Po, sepse pyetja themelore rreth hirit sht vrtet ende aktuale; ne gjithmon kemi nevoj t dgjojm gjthnj se hiri sht falas: ky sht vet kuptimi i ksaj fjale! Kjo do t thot se Zoti nuk bn kurr llogari me ne!

  16. #156
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 6 E PASHKS VITI C

    M 22-5-2022


    PSALMI: 67, 2-3. 5. 7-8.


    Hyji past mshir pr ne e na bekoft,
    bft t ndrioj fytyra e tij mbi ne,
    3 q n tok t njihet udha e tij,
    n t gjitha kombet shptimi i tij.
    5 Le t galdojn e le brohorisin popujt,
    sepse popujt i gjykon me drejtsi,
    sepse kombet mbi tok ti i sundon.
    7 Toka e dha frytin e vet:
    na bekoft Hyji, Hyji yn!
    8 Na bekoft Hyji!
    Frik e pain mbar skajet e bots!




    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.

    Prpara se t lexojm psalmin e ksaj t diele, duhet t imagjinojm situatn nga e cila frymzohet. Ktu besimtart marrin pjes n nj fest t madhe n tempullin e Jeruzalemit: n fund t ceremonis, priftrinjt bekojn t pranishmit n mnyr shum solemne. Dhe besimtart prgjigjen:
    "T lavdrofshin mbar popujt, o Hyj,
    mbar popujt e bots ty t lavdrofshin!" (v.6).
    Kjo sht arsyeja pse ky psalm paraqitet si nj alternim midis frazave t priftrinjve dhe prgjigjeve t Asambles q ngjajn si me refren. Frazat e priftrinjve i drejtohen her kuvendit, her Zotit: kjo na ngatrron gjithmon pak, por sht shum e zakonshme n Bibl.
    Fraza e par e bekimit t priftrinjve
    ("Hyji past mshir pr ne e na bekoft,
    bft t ndrioj fytyra e tij mbi ne")
    prfshin saktsisht nj tekst shum t famshm nga libri i Numrave: "Zoti foli me Moisiun e tha:
    Thuaju Aronit dhe bijve t tij:
    Kshtu bekoni bijt e Izraelit e thoni:
    Zoti t t bekoft e t t ruajt!
    T t ndrioft Zoti me fytyrn e vet e past mshir pr ty!
    E sjellt Zoti fytyrn e vet drejt teje e ta dhnt paqen!"(Nr. 6,22-26).
    Ky sht leximi i par m 1 janar t do viti. Pr nj 1 janar, dit urimesh, ky sht teksti ideal! Nuk mund t formulohen dshira m t bukura lumturie.
    Dhe n thelb, kjo sht nj bekim; nj bekim sht ky, q shpreh dshirat e lumturis! (sht zgjedhja e ksaj formule bekimi pr leximin e 1 janarit q na mundson kuptimin e fjals "bekim").
    Un thash "urime lumturie"; dhe vrtet, bekimet jan gjithmon formula n mnyrn dshirore:
    Zoti t bekoft, Zoti t ruajt....
    Le t kujtohet nj histori t vogl: nj grua e re, ishte e smur n spital; t dieln, kur nj mik prift shkoi tek ajo pr t'i dhn kungimin, ai e kreu ritin si sht parashikuar dhe, pr kt arsye, n fund i tha: "Zoti t bekoft" dhe ajo, pa u menduar dhe pa u prmbajtur (por, n spitali, kemi justifikime!) iu prgjigj duke qeshur: Po far tjetr mund t bj Ai! Spontaniteti i bekuar: zonja jon e vogl bri nj zbulim t madh at dit: sht e vrtet: Zoti di vetm t na bekoj, vetm t na doj, vetm t na prmbush n do moment. Dhe kur prifti (qoft n tempullin n Jeruzalem, n spital, ose n kishat tona), kur prifti thot: "Zoti ju bekoft", kjo padyshim nuk do t thot se Zoti nuk mund t na bekoj! Dshira sht n ann ton, nse guxoj t them kshtu: dmth ajo q dshirohet sht q t hyjm n kt bekim t Zotit q na ofrohet vazhdimisht...
    Dhe, kur prifti thot: Zoti qoft me ty, sht e njjta gj: Zoti sht gjithmon me ne... por kjo folje n mnyrn dshirore qoft, thot lirin ton: jemi ne q nuk jemi gjithmon me t. N t njjtn mnyr, kur prifti thot Zoti t falt, ne e dim mir se Zoti na fal vazhdimisht: neve na takon t pranojm faljen, t hyjm n pajtimin q ai na ofron.
    Nga ana e Zotit, nse mund t themi kshtu, dshirat e lumturis ndaj nesh jan t prhershme. E dihet shprehja e Jeremis: Sepse un e di mir synimin q e kam me ju ‑ sht fjala e Zotit ‑ synime paqeje e jo mjerimi: synoj tju jap pasardhsi dhe shpres (Jr 29, 11). Meqense Zoti sht Dashuri, t gjitha mendimet q ai ka pr ne, jan vetm dshira pr lumturi.
    Nj mnyr tjetr pr t kuptuar se far sht nj bekim n kuptimin biblik: po kthehem te teksti i librit t Numrave q kemi prkujtuar m par dhe i cili sht kaq i ngjashm me psalmin ton: "Zoti t bekoft dhe t ruajt...;
    fjalia e par e t njjtit teksti thoshte: "Zoti foli me Moisiun e tha: Thuaju Aronit dhe bijve t tij:
    Kshtu bekoni bijt e Izraelit e thoni: Zoti t t bekoft e t t ruajt! T t ndrioft Zoti me fytyrn e vet e past mshir pr ty! E sjellt Zoti fytyrn e vet drejt teje e ta dhnt paqen!"
    dhe fjalia e fundit sht "Kshtu ata le ta thrrasin emrin tim mbi bijt e Izraelit e un do ti bekoj (Nr. 6,22-27).
    Kur priftrinjt bekojn Izraelin n emr t Zotit, Bibla thot: "Ata le ta thrrasin emrin tim mbi bijt e Izraelit" dhe pr t qen akoma m besnik ndaj tekstit biblik, duhet thn: "Ata e VN EMRIN e Zotit mbi bijt e Izraelit dhe prgjigja e Zotit sht: "E UN DO T' I BEKOJ".
    Kjo shprehje: "Ata (priftrinj) e VN EMRIN E ZOTIT mbi bijt e Izraelit" sht edhe pr ne nj prkufizim i fjals "bekim". Ne e dim mir se, n Bibl, emri sht personi. Pra, t jesh nn emrin e Zotit do t thot t jesh nn provanin e tij, nn mbrojtjen e tij, t JETOSH n pranin e tij, n dritn e tij, n dashurin e tij. Edhe nj her e gjith kjo na ofrohet n do moment. Por ne ende duhet t pajtohemi me t. Kjo sht arsyeja pse do formul bekimi parashikon gjithmon prgjigjen e besimtarve. Kur prifti na bekon n fund t meshs, pr shembull, ne prgjigjemi "Amen": kjo sht marrveshja jon, plqimi yn.
    N kt psalm, prgjigja e besimtarve sht ky refren: T dhnin lavdi mbar popujt, o Hyj, mbar popujt e bots ty t lavdrofshin!
    Un shoh nj msim t shklqyer t universalizmit ktu! Sapo hyn n bekimin e Zotit, Poipulli i Zgjedhur disi i bn jehon bekimit q merr pr veten e vet. Dhe ajeti i fundit sht nj sintez e ktyre dy aspekteve: "Zoti na bekoft (nnkuptohet se ne jemi Populli i tij i Zgjedhur) DHE e adhuroft Zotin e gjith toka".
    Kjo do t thot se populli i Izraelit nuk e harron thirrjen e tij, misionin e tij n shrbim t mbar njerzimit. Ai e di se nga besnikria e tij ndaj bekimit t marr falas, me zgjedhjen e Zotit, varet zbulimi i dashuris dhe bekimit t Zotit pr t gjith njerzit.

  17. #157
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 6 E PASHKS VITI C.

    M 22-5-2022


    UNGJILLI: Gj. 14,23-29.


    23 Jezusi iu prgjigj:
    Nse ndokush m do,
    ai do t ma mbaj fjaln,
    Ati im do ta doj,
    tek ai do t vijm
    dhe tek ai do t banojm.
    24 Kush nuk m do,
    nuk i mban fjalt e mia.
    E fjala q po dgjoni, nuk sht imja,
    por sht e Atij, q m drgoi, ‑ e Atit.
    25 Kto fjal jua thash
    ndrsa banova me ju.
    26 E Shpirti Shenjt ‑ Mbrojts,
    t cilin do tjua drgoj Ati n Emr tim,
    Ai do tjua msoj t gjitha
    dhe do tju prkujtoj gjithka [un] ju thash.

    27 Po ju l paqen,
    po ju jap paqen time!
    Nuk po jua jap si e jep bota.
    Mos tju shqetsohet zemra
    as t mos ju trembet.
    28 Ju dgjuat se ju thash:
    Po shkoj dhe do t kthehem tek ju.
    Po t m donit, do t galdonit
    se po shkoj tek Ati,
    sepse Ati sht m i madh se un.
    29 Ju thash tani
    ‑ para se t ndodh,
    q t besoni kur t ndodh.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA

    Jemi n ort e fundit t jets s Jezusit, pak para Pasionit: ora sht serioze... mund ta marrim me mend ankthin e asteve t fundit; e lexojm npr rreshta, pasi Jezusi u tha disa her dishepujve fjal qetsuese: Mos u mrzitni dhe mos u trembni. N fillim t ktij kapitulli, tashm, ai kishte thn: Mos tju shqetsohet zemra! (v.1). Ky fjalim i gjat i Jezusit u ndrpre nga disa pyetje nga apostujt: pyetje q shprehnin ankthin e tyre, moskuptimin e tyre.
    Por, uditrisht, ai, prkundrazi, mbetet shum i qet: ktu, si gjat gjith mundimit, Gjoni na e prshkruan Jezusin si sovranisht t lir; sht ai q i qetson dishepujt e tij dhe jo e kundrta! Ai vet shpall at q do t ndodh:
    Ju thash tani
    ‑ para se t ndodh,
    q t besoni kur t ndodh (v. 29).
    Ai jo vetm e di se far do t ndodh, por ai e pranon at; ai nuk bn asgj pr t shptuar. Ai u njofton atyre largimin e tij, por e paraqet si kusht dhe fillimin e nj pranie t re: Po shkoj dhe do t kthehem tek ju (v 28).
    Ky largim do t interpretohet m von, pas Ringjalljes, si Pashka e Jezusit; i njjti Gjon thot n kapitullin 13: "Ishte para fests s Pashkve. Jezusi, duke ditur se i erdhi koha t kaloj prej ksaj bote tek Ati, pasi i deshi t vett ‑ ata q ishin n bot ‑ i deshi deri n pikn e fundit" (v. 1). Gjoni e prdor kt fjal vullnetarisht, sepse ne e dim se Pashka do t thot "kalim": me kt, Gjoni dshiron t bj lidhjen midis mundimit t Jezusit dhe lirimit nga Egjipti q u rijetua n do fest hebraike t Pashks. Dhe kshtu, duke qen se bhet fjal pr lirim, ky largim nuk duhet t'i zhyt apostujt n trishtim:
    Po shkoj dhe do t kthehem tek ju.
    Po t m donit, do t galdonit
    se po shkoj tek Ati,
    sepse Ati sht m i madh se un" (v.28).
    Fjali mahnitse pr dishepujt: ata shohin zotrin e tyre, at q e kan ndjekur prej disa muajsh, t bhet nj njeri i prndjekur nga autoritetet fetare: domethn prgjegjsit, ata t cilve u besohet pr gjrat e Zotit, q sht me t vrtet e gjith jeta kur dikush sht hebre.
    Jan kto autoritete q, pikrisht n emr t Zotit, jan kundrshtart m t kqij t Jezusit. Dhe ata kan arsye t forta, duhet thn: pr shekuj, zbulimi i madh i Popullit t Zgjedhur, dhe me zbulimin e vet Zotit, sht se Zoti sht unik!: Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm! Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde!" (Dt. 6,4-5).
    Dhe t gjith profett kan luftuar pr ta mbajtur at besim n mnyr t trash dhe t holl. Dhe ky Zot unik, ai sht edhe Zoti i afrt me njeriun, ashtu edhe Zoti Gjith-Tjetri, i Shenjt. Jezusi, ai predikon nj Zot t afrt me njeriun, dhe veanrisht me t vegjlit... Por ai pretendon se sht vet Zot: n syt e hebrenjve, sht nj blasfemi e karakterizuar, sht t ofendosh Zotin unik, pr t gjith. N tekstin ton t ksaj t diele, Jezusi kmbngul n lidhjen q e bashkon me Atin e tij: emruar pes her n kto rreshta! Dhe shkon deri aty sa flet n shums:
    Nse ndokush m do,
    ai do t ma mbaj fjaln,
    Ati im do ta doj,
    tek ai do t vijm
    dhe tek ai do t banojm (v.23).
    Dhe nuk sht hera e par q ai thot nj gj t till: pak m par, Filipit q e pyeti: "Na trego Atin",
    ai u prgjigj: "Kush m ka par mua, ka par Atin" (Gjoni 14,9). Ktu ai prsri thot: "Kush nuk m do, nuk i mban fjalt e mia. E fjala q po dgjoni, nuk sht imja, por sht e Atij, q m drgoi, ‑ e Atit" (v.24).
    Me fjal t tjera, ai sht drguar nga Ati, ai sht fjala e Atit. Dhe tani e tutje, sht Shpirti Shenjt q do ta bj t kuptueshme kt fjal dhe do ta mbaj n kujtesn e dishepujve. elsi i ktij teksti sht ndoshta n fjaln fjal: fjala kthehet ktu disa her dhe nse i referohemi asaj q paraprin, nuk ka asnj dyshim; kjo fjal q duhet mbajtur absolutisht, sht urdhrimi i dashuris: Duajeni njri-tjetrin, q do t thot vni veten n shrbim t njri-tjetrit; dhe pr t'u kuptuar, vet Jezusi dha nj shembull shum konkret duke lar kmbt dishepujve t tij.
    Prandaj, t jesh besnik ndaj fjals s tij do t thot thjesht t vsh veten n shrbim t t tjerve.
    Dhe, s fundi, teksti i sotm: Nse ndokush m do, ai do t ma mbaj fjaln" (v.23), mund t prkthehet: Nse dikush m do, do t vihet n shrbim t vllezrve t tij... Ai q nuk m do mua. nuk do ta v veten n shrbim t t tjerve... N t kundrt, nse e kuptoj mir, ai q nuk e v veten n shrbim t t tjerve, nuk sht besnik ndaj fjals s Krishtit!
    Dhe, befas, ne e kuptojm m mir rolin e Shpirtit Shenjt: sht ai q na mson t duam, ai na kujton urdhrimin e dashuris. Por pse Jezusi e quan at "Avokat"? Ne e dim mir se nuk kemi nevoj pr nj mbrojts kundr Zotit! Shpirti Shenjt sht "Mbrojtsi" yn, sepse vrtet na mbron, por kundr vetvetes... Sepse fatkeqsia jon m e madhe sht t harrojm se thelbsore sht t duam njri-tjetrin, t vm veten n shrbim t njri-tjetrit.

    Konkretisht, ne e pam Mbrojtsin n pun n komunitetin e par n kohn e atij q quhet Koncili i par i Jeruzalemit (i cili ishte objekt i leximit ton t par): ju kujtoni vshtirsit e bashkjetess midis t krishterve me origjin hebreje dhe t krishterve t origjin pagane. sht e qart se Shpirti i dashuris i frymzoi dishepujt e Krishtit vullnetin pr t ruajtur unitetin me do kusht.

  18. #158
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 E PASHKS VITI C.

    M 29-5-2022.


    LEXIMI I PAR: Vap. 7,55-60.


    54 Kur i dgjuan kto fjal, griheshin n zemrat e tyre dhe krcllonin me dhmb kundr tij.
    55 Por Shtjefni, plot me Shpirt Shenjt, i drejtoi syt kah qielli, pa lavdin e Hyjit e Jezusin duke qndruar n t djathtn e Hyjit
    56 dhe tha: “Ja, po e shoh qiellin e hapur dhe Birin e njeriut n t djathtn e Hyjit”.
    57 Ather ata lshuan nj britm t madhe, i mbylln vesht dhe u vrsuln t gjith s bashku kundr tij.
    58 E qitn jasht qytetit dhe e vran me gur. Dshmitart i uln petkat te kmbt e nj djaloshi q quhej Saul.
    59 Dhe ndrsa po e mbytnin me gur, Shtjefni lutej e thoshte: “O Jezus Zot, merre shpirtin tim!” 60 Ather ra n gjunj dhe brtiti me z t madh: “O Zot, mos ua merr kt pr mkat!” Posa i tha kto fjal, ndrroi jet.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    SHTJEFNI, PRBALL ME AKUZUESIT E TIJ.


    Shtjefni u denoncua tamam si Jezusi dhe pr t njjtat arsye. Asgj pr t'u habitur! Ajo q kishte qen nj gj skandaloze pr armiqt e Jezusit, ishte po aq skandaloze pr ata t Shtjefnit. Prandaj edhe ai do t dnohet. Ndrkoh, ai trhiqet zvarr prpara Sinedrit ku kryeprifti e pyet, Shtjefni prgjigjet me nj fjalim t tr mbi temn: ju thoni se besoni n planin e Perndis q zgjodhi popullin ton pr t'u prgatitur pr ardhjen e Mesis n bot. Ju besoni n Abrahamin, ju besoni n Moisiun... Pse nuk besoni m kur hyjm me Jezusin n fazn e fundit?
    Ju duhet t imagjinoni prmasat e ktij fjalimi t Shtjefnit: ai pretendon se sheh Birin e njeriut (dhe pr t, nuk ka dyshim se sht Jezusi) duke qndruar n t djathtn e Perndis. Tani, pr hebrenjt, fjalt si "Biri i njeriut", "qndrimi n t djathtn e Perndis" jan fjal shum t forta: prova, pr m tepr, sht se ato shprehje nnshkruajn dnimin me vdekje pr kdo q guxon t thot gjra t tilla. . Ashtu si disa koh m par, deklarata t t njjtit lloj provokuan dnimin e Jezusit. N Ungjillin e Luks, ai u kishte thn gjykatsve t tij: "Por pas ktij momenti, Biri i njeriut do t rrij n t djathtn e Hyjit t gjithpushtetshm” (Lk. 22, 69). Dhe ai kishte trbuar gjykatsit.
    Dhe, pr t'i br gjrat edhe m t keqija, Shtjefni i akuzon gjykatsit e tij se "i rezistojn Shpirtit Shenjt" (Vap. 7,52). E kjo padyshim nuk sht pr t'i br ata t lumtur! Ne kemi pasur tashm shum raste pr t par se autoritetet fetare t Izraelit n kohn e Jezusit (dhe po aq mir n kohn e Shtjefnit, ata jan t njjt) ishin njerz shum t mir, t etur pr t br mir. Ata n asnj mnyr nuk ishin t vetdijshm se "i rezistonin Shpirtit Shenjt", si thosht Shtjefni!
    Pr shekuj dihej se plani i Perndis ishte t derdhte Shpirtin e tij mbi t gjith njerzit. Moisiu tashm e dshironte kt : jo vetm q nuk donte t ruante monopolin e intimitetit me Zotin, por prkundrazi, kishte pasur kt fraz q kishte mbetur e famshme: “Po a ke smir pr mua? Eh, po t ishte e mundur q i tr populli t profetizoj e Zoti t’ia jepte Shpirtin e vet”! (Nr, 11,29). Dhe profett kishin konfirmuar se ishte me t vrtet projekti i Perndis: t gjith judenjt kishin parasysh profecin e Joelit, pr shembull:
    "E pas ktyre:
    Do ta ndikoj Shpirtin tim mbi do njeri
    e do t bhen profet bijt e bijat tuaja,
    pleqt tuaj ndrra do t shohin,
    djelmoshat tuaj do t ken vegime" (Jl 3,1),
    apo edhe at t 'Ezekieli: "
    "Shpirtin tim do ta fus n ju
    e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia
    e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia” (Ez 36,27).
    N kapitullin e mparshm t librit t Veprave t Apostujve, n kohn e zgjedhjes s dhjakonve, nj prej t cilve ishte Shtjefni, Luka na tha se Shtjefni, pikrisht, ishte:
    "Njeri plot fe e Shpirt Shenjt" (Vap. 6,5).
    Ktu, Luka e prsrit kt: ai thot:
    “Por Shtjefni, plot me Shpirt Shenjt,
    i drejtoi syt kah qielli,
    pa lavdin e Hyjit
    e Jezusin duke qndruar n t djathtn e Hyjit
    dhe tha: “Ja, po e shoh qiellin e hapur
    dhe Birin e njeriut n t djathtn e Hyjit" (v.55-56).
    I drejtoi syt kah qielli...pa lavdin...po e shoh...Luka prdor tre folje t fjalorit t shikimit. Luka na thot n mnyr indirekte se sht prania e Shpirtit n t ajo q i hap syt Shtjefnit; dhe pastaj ai mund t shoh at q t tjert nuk e shohin. Dhe far sheh ai q nuk shohin t tjert, akuzuesit e tij?



    “JA, PO E SHOH QIELLIN E HAPUR”

    Ai sheh "qiellin e hapur": kjo do t thot se shptimi ka ardhur; nuk ka m asnj kufi, asnj ndarje midis qiellit dhe toks: Beslidhja midis Zotit dhe njerzimit sht rivendosur, hendeku midis Zotit dhe njerzimit sht kaprcyer. Kujtojm frazn e Isaias: "Ah, sikur ti t’i shqyeje qiejt e t zbritje, para fytyrs sate malet do t dridheshin "(Is 63,19).
    Jezusi sht n kmb: i Ngjalluri nuk sht m i shtrir n vdekje, sht drejt, n kmb, n t djathtn e Hyjit. Fjala "n kmb" ishte shum simbolike n ditt e para t Kishs: aq sa pozicioni "n kmb" u b pozicioni i privilegjuar i liturgjis; ai q lutet paraqitet gjithmon n kmb. Pr t njjtn arsye, disa epishkvinj t shekujve t par i ftuan besimtart t qndrojn n kmb gjat gjith meshs s s diels: sepse ishte dita kur kujtojm ringjalljen e Jezusit.
    “Zakoni pr t mos prkulur gjunjt gjat dits s Zotit sht nj simbol i ringjalljes me t ciln jemi liruar, fal Krishtit, nga mkatet dhe nga vdekja. (Shn Ireneu, Traktati mbi Pashkn, shekulli i dyt). “Ne lutemi n kmb ditn e par t javs, por nuk e din t gjith pse. Nuk sht vetm sepse, t ringjallur me Krishtin dhe duke pasur nevoj, "krkojm gjrat nga lart" (Kol 3,1), sepse ne, duke qndruar n kmb kur lutemi n kt dit t kushtuar Ringjalljes, prkujtojm hirin q na sht dhn, sepse ajo dit duket se sht n nj far mnyre imazhi i shekullit t ardhshm...” (Shn Vasili, Traktat mbi Shpirtin e Shenjt).
    Jezusi sht "n t djathtn e Perndis": mbretrit qndronin n t djathtn e Perndis; prandaj, zbatimi i ksaj shprehjeje pr Jezusin sht nj mnyr pr t thn se ai ishte Mesia. Gjyqtart q e dgjonin kt fjali n gojn e Shtjefnit nuk gaboheshin.
    T thuash se ai sht "Biri i njeriut" sht po aq serioze. Fraza "Biri i njeriut" ishte nj nga titujt e Mesis. Me pak fjal, Shtjefni sapo tha se Jezusi, ky njeri i prbuzur, i eliminuar, i refuzuar nga autoritetet fetare ishte n lavdin e Zotit. Kjo do t thot se Shtjefni i akuzonte ata se kishin kryer jo vetm nj shkelje t drejtsis, por edhe m keq, nj sakrilegj!
    Ky vizion q Shtjefni kishte pr lavdin e Krishtit, do t'i jap atij forcn pr t prballuar t njjtin fat si zotria e tij: Luka grumbullon detajet e ngjashmris midis momenteve t fundit t Shtjefnit dhe atyre t Jezusit. Shtjefni trhiqej zvarr jasht qytetit, ashtu si Kalvari ishte jasht Jeruzalemit; ndrsa e goditnin me gur, lutej: dhe spontanisht prsrit t njjtin psalm si Jezusi:
    “N duar t tua po e porosis shpirtin tim,
    m shprble, o Zot, Hyji besnik” (Ps 31,6);
    Dhe s fundi, ai vdes duke falur xhelatt e tij.
    Jezusi kishte thn:
    “Fali, o At, se nuk din ’bjn!” (Lk 23, 34)
    e Shtjefni, n momentin e vdekjes, tha nga ana e tij:
    “O Jezus Zot, merre shpirtin tim!” Zot, mos ua mbaj kt mkat" (dhe n t vrtet sht i njjti autor, Luka, i cili e vren at).
    Dhe Luka, pr t cilin shpesh thuhet se sht ungjilltari i mshirs, na tregon frytshmrin e ksaj faljeje: nj nga prfituesit e faljes s Shtjefnit ishte Sauli i Tarsisit, nj nga kundrshtart m t kqij t krishterimit t sapolindur. Ai s shpejti do t konvertohet pr t'u br dshmitar dhe martir nga ana e tij.

  19. #159
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 E PASHKS VITI C.

    M 29-5-2022


    PSALMI, 97, 1-2b,6-7c,9.


    1 Zoti mbretron! Le t galdoj toka,
    le t gzohen ishujt e shumt!
    2 Re e errsir jan prreth tij,
    e Drejta e Drejtsia themeli i fronit t tij.
    6 Qiejt e shpallin drejtsin e tij,
    t gjith popujt e shohin lavdin e tij.
    7 I mbuloft turpi t gjith idhujtart,
    t gjith q mburren n trupore idhujsh!
    Adhurojeni At t gjith ju, o engjjt e tij!
    9 Sepse ti je, o Zot,
    i Tejetlarti mbi mbar dheun,
    ti je tejet i lart mbi t gjith zotat.



    LECTIO DIVINA- MEDITIMI – LUTJA.

    ZOTI MBRETRON.


    Natyrisht, sot, n dritn e ringjalljes s Krishtit, kur themi "Zoti sht mbret", kuptojm se flitet pr Jezu Krishtin. Por ky psalm u krijua fillimisht pr t kremtuar Hyjin e Izraelit. Prandaj, ju sugjeroj q ta meditojm kt psalm si sht prpiluar.
    “Zoti sht mbret!". Nga fjalt e para t ktij psalmi, ne e dim se ai u krijua pr t nderuar Javeh si Mbretin e vetm, Mbretin para t cilit t gjitha mbretrit e toks duhet t prkulin kokat e tyre! Javeh sht i vetmi Hyj, i vetmi Zot, i vetmi mbret... Nse psalmet dhe profett kmbngulin kaq shum, hamendsojm se nuk ishte e vetkuptueshme! Lufta kundr idhujtaris ishte lufta e madhe e besimit t Izraelit. Kemi dgjuar ktu: "Adhurojeni At t gjith ju, o engjjt e tij!" dhe prsri: "Ti je tejet i lart mbi t gjith zotat".
    Le t jemi t qart: kto fjali nuk jan nj pranim t ekzistencs s perndive t tjer, madje edhe m t ult!... N kohn kur u shkrua ky psalm, njerzit e Bibls luftonin kundr do gjurme politeizmi: "Dgjo, Izrael, Zoti, Perndia yn, sht Zoti i vetm”; ky sht neni i par i besimit hebre. Frazat si "n gjunj prpara tij, t gjith perndit" ose "ti dominon nga lart t gjith perndit" jan krejtsisht t qarta n mentalitetin biblik: vetm nj qenie n bot meritonte t gjunjzoheshin njerzit para tij, ishte Javeh, Zoti i Izraelit, i vetmi Zot. T gjitha genufleksionet q dikush mund t bnte para hyjnive tjert prve Zotit, nuk ishin gj tjetr vese idhujtari.
    Kjo sht me t vrtet arsyeja pse Jezusi u dnua dhe u ekzekutua: ai guxoi t pretendonte se ishte vet Zoti; prandaj ai ishte nj blasfemues dhe do blasfemues duhej t hiqej nga Populli i Zgjedhur; i zgjedhur pikrisht pr t'i shpallur bots Zotin e vetm.
    Duhet thn se t gjith popujt prreth ishin politeist. Edhe reforma fetare e faraonit Akhenaten rreth vitit 1350 p.e.s. nuk vendosi nj monoteizm t rrept: Akhenateni kurr nuk parashikoi nj zot t vetm q do t qeveriste t gjith universin. Prandaj, Populli i Zgjedhur ka qen prgjithmon gjat historis biblike, n kontakt me popujt politeist, idhujtar. Dhe besimi i tij u lkund m shum se nj her... Ather profett e krahasuan Izraelin me nj grua jobesnike; e quanin tradhti bashkshortore, prostitut... por n t njjtn koh, do her, i siguronin Popullin e Zgjedhur pr faljen e Zotit.
    Nj gjurm tjetr n Bibl e ksaj lufte kundr idhujtaris ishin t gjitha burimet q kishin n dispozicion shkrimtart pr t pohuar se Zoti sht Unik. Pr mua, shembulli m i mrekullueshm sht kapitulli i par i Bibls, tregimi i par i Krijimit n kapitullin e par t Zanafills. Ky tekst u shkrua nga priftrinjt gjat Mrgimit n Babiloni, pra n shekullin e gjasht para Krishtit. N at koh, n Babiloni, besohej se qielli ishte populluar nga perndi, rival mes tyre, dhe, pr m tepr, edhe ata perendi q kan vendosur ta bjn njeriun, kan si qllim q ta bjn at skllav t tyre: lumturia e njeriut sht shqetsimi i tyre m i vogl. Ata imagjinojn se krijimi ishte br nga mbetjet e kufoms s nj hyjnie monstruoze dhe se vet njeriu ishte nj przierje: ai sht i vdekshm, por n t mbetet nj tepric hyjnore, q vjen nga kufoma e nj hyjnie t keqe.



    LE T GALDOJ TOKA!

    Prandaj, priftrinjt e Izraelit do t dallohen fort nga kto paraqitje q jan n antipodet e projektit t Perndis. Pr t filluar, ata priftrinj t besimit izraelit msojn se Krijimi sht vetm i mir: asnj przierje monstruoze nga kufoma e nj perndie t lig t mposhtur; kjo sht arsyeja pse n tregimin e krijimit n librin e Zanafills prsritet ky refren: "dhe Zoti e pa q ishte mir". Pastaj, pr t pohuar qart se ekziston vetm nj zot, pa mdyshje e mundur, n mnyr q populli t mos tundohet t nderoj diellin si zot, apo hnn si perndesh, nuk do t'i emrtohen as dielli dhe as hna: teksti thot:
    “ Hyji bri dy dritdhns t mdhenj: dritdhnsin m t madh q t sundoj ditn e dritdhnsin m t vogl q t sundoj natn dhe yjet. Hyji i vendosi n kupn e qiellit q t ndriojn mbi tok, q ta sundojn ditn dhe natn e ta ndajn dritn prej errsirs. Hyji pa se ishte gj e mir” (Zan. 1,16-18). Ato jan reduktuar n funksionin e tyre utilitar: shkurt dy llamba. Ktu ata jan kthyer n vendin e tyre, si thuhet! Dhe s fundi dhe mbi t gjitha, Zoti e krijon njeriun sipas shmblltyrs dhe ngjashmris s tij dhe e bn at mbret t krijimit: besimi i nj njeriu t krijuar sipas shmblltyrs s Zotit, kishte nevoj pr nj zbules q njerzit e ksaj kohe t guxonin t besonin kt!
    Por le t rikthehemi te psalmi yn: ai v n dukje nj gj tjetr shum interesante, sht prqasja e dy pjesve t rreshtit t par: “Zoti sht mbret! Le t galdoj toka!” Q do t thot se mbretria e Perndis shtrihet n t gjith tokn dhe kjo pr lumturin dhe ngazllimin e gjith toks! Edhe nj her ndeshemi me at universalizm kaq t rndsishm n besimin biblik. Vargjet q sapo dgjuam jan shum t shnuara nga kjo; pr shembull: “Gzim pr ishujt pa numr!... T gjith popujt e kan par lavdin e tij”. N vargje t tjera sht nocioni i zgjedhjes s Izraelit q ripohohet edhe nj her: “Pr Sionin q dgjon, gzim i madh! Qytetet e Juds gzohen prpara gjykimeve t tua, o Zot! Kto dy aspekte t zgjedhjes s Izraelit dhe shptimit t t gjith njerzimit jan gjithmon t lidhura n tekstet e vona biblike, domethn q nga momenti kur njerzit besuan vrtet n nj Zot. Nse ai sht i vetmi Zot, ai sht edhe Zoti I gjith njerzimit, ata q quhen n kt psalm ishujt pa numr.
    Nj dimension tjetr shum i pranishm, gjithashtu, sht gzimi: ai shprthen n kt psalm, por guxoj t them se e gjith Bibla sht nj libr gzimi, sepse shpall n nj mij mnyra se projekti i Zotit sht lumturia e njerzve. Dhe sht pikrisht sepse projekti i Zotit pr njerzimin sht nj projekt gzimi dhe ngazllimi q besimtart si Stjefni, pr t cilin na foli leximi i par, kan mundur t vdesin me besim duke thn: "N duart e tua, Zot, un dorzoj shpirtin tim".
    N vargjet e tjera t ktij psalmi, nj mnyr tjetr pr t shpallur madhshtin unike t Zotit konsiston n prshkrimin e prmbysjeve t mdha kozmike kur Zoti shfaqet: zjarri, vettima, reja, errsira, trmetet; (shembull vargjet 3-5:
    “3 Zjarri shkon prpara tij
    dhe i djeg armiqt e tij prreth.
    4 Vettimat e tija e shndritin botn,
    sheh toka e dridhet!
    5 Para fytyrs s Zotit si dylli shkrihen malet,
    para fytyrs s Zotit t mbar bots!”
    Kur n Bibln lexojm dika t ktij lloji, sht gjithmon pr nj vesh hebre nj kujtim i takimit t madh t Moisiut me Zotin n malin Sinai.

  20. #160
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    915

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 E PASHKLS VITI C

    M 29-5-2022.


    UNGJILLI: Gj. 17,20-26.


    20 Nuk po t lutem vetm pr kta,
    por edhe pr t gjith ata,
    q, pr shkak t fjals s tyre,
    do t besojn n mua:
    21 q t gjith t jen nj.
    Sikurse ti, At, q je n mua
    dhe un n ty,
    ashtu edhe ata t jen n ne,
    q ta kuptoj bota se ti m drgove.
    22 Edhe un ua dhash lavdin
    q ti ma dhe
    q t jen nj
    sikurse ne jemi nj
    23 ‑ un n ta e ti n mua,
    q t jen plotsisht nj,
    q bota ta dij se ti m drgove
    dhe se i deshe ata si m deshe mua.
    24 At,
    dua q ata, t cilt m’i dhe,
    t jen aty ku jam un,
    bashk me mua,
    q t kundrojn lavdin time,
    lavdin q ti ma dhe,
    sepse m deshe
    para se t krijohej bota.
    25 At i drejt!
    Bota nuk t njohu
    e un t njoha.
    Edhe kta e kuptuan
    se ti m drgove.
    26 Ktyre ua dftova Emrin tnd
    dhe do t vazhdoj t’ua dftoj,
    q dashuria me t ciln ti m deshe mua,
    t jet n ta
    ‑ dhe un n ta”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    Q BOTA T BESOJ.


    Kt t diel lexojm far u tha Jezusi apostujve n darkn e fundit disa or para vdekjes s tij. Fjalimi i fundit q mund t lexojm n kapitullin 17 tani merr formn e nj lutje: ai lutet para tyre; kjo do t thot se ai i sjell ata n intimitetin e tij; ai i bn ata t ndajn dshirat e tij m t thella.
    Por pr k dhe pr cfar flet m shum n lutjen e tij? Ai flet pr botn; ajo q ai dshiron me gjith fuqin e tij sht q bota t besoj:
    "q t gjith t jen nj.
    Sikurse ti, At, q je n mua
    dhe un n ty,
    ashtu edhe ata t jen n ne
    q ta kuptoj bota se ti m drgove" (v. 21).

    Pak m von ai prsrit:
    “q t jen nj
    sikurse ne jemi nj
    ‑ un n ta e ti n mua,
    q t jen plotsisht nj,
    q bota ta dij se ti m drgove
    dhe se i deshe ata si m deshe mua (v.22-23).
    Dhe pse sht kaq e rndsishme q bota ta njoh Jezusin si at t drguar nga Ati?* Sepse vetm ather bota do ta kuptoj se sa shum e do Ati. Drgimi i Birit t tij sht prova m e bukur e dashuris q Perndia mund t'i jap bots: T dij bota se ti m drgove dhe se i deshe ata ashtu si m deshe mua. sht n t vrtet i njjti Shn Gjoni q ia tregon fjalin e Jezusit Nikodemit:
    "Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet
    kshtu q, secili q beson n t,
    t mos birret,
    por t ket jetn e pasosur (Gj 3,16).
    Duke i rilexuar kto rreshta, habitemi nga kmbngulja e Jezusit pr fjalt dashuri dhe unitet; edhe nj her, ne duhet t pranojm se historia e Zotit me njerzit sht nj aventur e madhe, nj histori dashurie. Zoti sht Dashuri, ai i do njerzit dhe drgon Birin e tij t'u tregoj atyre me goj! Ja far do t'i thot Jezusi disa or m von Pilatit, gjat marrjes n pyetje: “Kam lindur, kam ardhur n bot pr kt: t dshmoj t vrtetn"(Gj 18,37).
    N momentin e largimit, t kalimit nga kjo bot tek Ati i tij, si thot Gjoni, Jezusi ua transmeton dshmin dishepujve t tij dhe nprmjet tyre t gjith dishepujve t t gjitha kohrave: "Un nuk lutem vetm pr ata q jan atje, por edhe pr ata q fal fjals s tyre do t besojn tek un”. Q tani e tutje, atyre u sht besuar dshmia; Jezusi e tha kt pak aste m par:
    “Sikurse ti m drgove n bot,
    po ashtu edhe un i drgova n bot (Gj. 17,18).
    Ai do t'ua prsris n mbrmjen e Pashkve:
    ““Paqja me ju!
    Si m drgoi mua Ati,
    ashtu un po ju drgoj ju” (Gj. 20, 21).
    Ashtu si t gjith ata para tyre, gjat historis biblike, q jan zgjedhur nga Zoti, edhe kta jan zgjedhur pr nj mision; dhe ky mision sht gjithmon i njjt pr t gjith profett e t gjitha kohrave: t shpallin se Zoti i do njerzit. Duke ndjekur Jezu Krishtin, do i krishter mund t thot ose duhet t jet n gjendje t thot: “Kam lindur, kam ardhur n bot pr kt: t dshmoj t vrtetn. Kjo e vrtet sht dashuria e pakufishme e Perndis pr njerzimin, ose, nse preferohet, ky i famshm "qllim dashamirs" pr t cilin flet letra drejtuar Efesianve.


    DRAMA E REFUZIMIT (MOS PRANIMIT) T JEZUSIT.

    Por, ja, ka ende nj gj t uditshme n gjith kt: mund t pyesim veten pse ky mesazh sht kaq shqetsues sa Jezusi e pagoi me jetn e tij, si shum profet prpara tij dhe apostujt e tij m pas. Jezusi e trajton pikrisht kt pyetje n fjalit e fundit t tekstit ton kt t diel; tha:
    “At i drejt!
    Bota nuk t njohu" (v. 25).
    Pr t shpjegimi sht aty, sht drama e refuzimit. Pikrisht ky refuzim i dashuris s Zotit sht rrnja e fatkeqsis s njerzimit, tashm t medituar n librin e Zanafills . Dhe profeti Isaia vuri n dukje: "Kau e njeh t zotin
    edhe gomari grazhdin e pronarit t vet,
    kurse Izraeli nuk njeh,
    populli im nuk merr vesh”(Is 1,3).
    Kshtu thot Shn Gjoni n prologun e Ungjillit t tij:
    “Ishte n bot
    e bota u krijua prej Saj,
    e bota nuk e njohi.
    Erdhi ndr t vett,
    e t tijt nuk e pranuan (Gj. 1,10-11).
    Ashtu si Jezusi, dishepujt do ta prjetojn kt mosmirnjohje, kt dram refuzimi nga ata t cilve do t'u shpallnin megjithat lajmin m t mir q ekziston. Bota sht objekt i dashuris s Zotit dhe profetve t tij, por edhe dhe n t njjtn koh vendi i refuzimit t ksaj dashurie. Jezusi e shprehu kt dram disa her: nga njra an, q Zoti e deshi aq botn sa dha Birin e tij t vetmlindurin... e q Zoti e drgoi Birin e tij n bot, jo pr t gjykuar botn, por q bota t shptohet nprmjet atij. (3.16...17; 12.47).
    Nga ana tjetr, “Nse bota ka urrejtje ndaj teje, dije se e ka pasur fillimisht kundr meje... Por guxim! Un jam pushtuesi i bots. (15.18; 16.33).
    sht mbi kt thirrje fitoreje q ne duhet t qndrojm: ne e dim se knga e dashuris s Zotit pr njerzimin do t dgjohet prfundimisht. Pikrisht n momentin kur Jezusi bn kt lutje madhshtore, kur kshtu ia beson veten Atit t tij prpara dishepujve t tij, ai e di mir se tashm sht dgjuar; ai q tha:
    “O At, t falnderoj sepse m ke dgjuar.
    E dija shum mir se ti gjithmon m dgjon…” (Gj 11, 41-42).
    Vetm pr t shpejtuar ditn q ai kmbngul aq shum n urdhrin e unitetit q u jep t drguarve t tij:
    "Le t jen edhe ata nj n ne,
    q bota t besoj se ti m drgove".
    Deri n ditn kur engjlli do t'i bjer boris pr t shpallur:
    "U vendos mbi rruzull Mbretria e Zotit ton dhe e Krishtit t tij!
    Dhe do t mbretroj n shekuj t shekujve!" (Ap 11,15)

Faqja 8 prej 10 FillimFillim ... 678910 FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •