Close
Faqja 5 prej 11 FillimFillim ... 34567 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 81 deri 100 prej 212
  1. #81
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 19 Ord VITI B

    M 8-8-2021.


    LEXIMI I UNGJILLIT: GJ, 6,41-51.


    41 Judenjt murmurisnin kundr tij pse tha: “Un jam buka q zbriti prej qiellit.”
    42 Ata thoshin: “Vall, a nuk sht ky Jezusi, biri i Jozefit? Po, a nuk ia njohim babain e nnn? Si mund t thot tani: ‘Kam zbritur prej qiellit?’“
    43 Jezusi iu prgjigj: “Mos murmurisni me njri-tjetrin!
    44 Askush s’mund t vij tek un,
    po qe se Ati, q m drgoi, nuk e trheq.
    At un do ta ringjall n ditn e fundit.
    45 Profett shkruan: ‘T gjith do t jen nxns t Hyjit.’
    Kushdo, pra e dgjon Atin dhe e prvetson msimin e tij, vjen tek un.
    46 Kjo s’do t thot se ndokush e pa Atin, prve Atij q sht te Hyji; vetm Ai e pa Atin!
    47 Prnjmend, prnjmend po ju them: ai q beson, ka jetn e pasosur.
    48 Un jam buka e jets.
    49 Etrit tuaj hngrn mann n shkrettir dhe vdiqn.
    50 Kjo sht buka q zbret nga qielli: q, kush ta haj at, t mos vdes askurr.
    51 Un jam buka e gjall q zbriti prej qiellit: nse ndokush ha kt buk, do t jetoj pr amshim. E buka q un do ta jap sht trupi im‑ pr jetn e bots.”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    FJALA E ZOTIT, USHQIMI I VETM Q JEP JETN.

    Ky tekst sht pjes e fjalimit t Jezusit mbi bukn e jets, n sinagogn e Kapernaumit. Jezusi sapo ka shpallur:
    “Un jam buka e jets. Kush vjen tek un nuk do t ket m kurr uri, kush beson n mua, nuk do t ket m etje" (Gjoni 6,35).
    E kjo, lexuar npr rreshta, sht nj pretendim i fort. Sepse antart e Popullit t Zgjedhur e din mir se ka dy lloje ushqimesh, materiale dhe shpirtrore. Ata gjithashtu e din se ushqimi i vetm i vlefshm, vrtet jetdhns, ushqimi shpirtror sht Fjala e Perndis. Buka, ushqimi material, mban trupin dhe mban jetn biologjike. Fjala e Zotit, ushqimi shpirtror, mbshtet jetn shpirtrore. Nj dit jeta biologjike mbaron, por jeta shpirtrore sht e prjetshme, nuk mbaron kurr.
    Jezusi dhe bashkbiseduesit e tij jan msuar t gjith me kto lloj dallimesh. T gjith dgjuesit e Jezusit, at dit, nuk do t kishin pasur problem t pranojn msimin e Jezusit deri n kt pike.Por nuk mund ta ndjekin m Jezusin, kur ai pretendon t jet vet ai ushqimi q jep jet. Ai madje shtoi "Un jam buka q zbriti nga qielli"; q sht saktsisht prkufizimi i Fjals s Perndis n Beslidhjen e Vjetr: "...pr t jetuar njeriut nuk i del mjaft buka, thuhet n librin e Ligjit t Prtrir, por i lypet edhe secila fjal q del prej gojes s Zotit" (Dt 8,3). Ne mund t marrim me mend pyetjet q lindin: Si mund ta marr Jezusi veten pr Fjaln e Perndis? Si guxon t pretendoj se sht ai q sjell jetn e prjetshme? Ne i njohim prindrit e tij, Jozefin dhe Marin e Nazaretit. Ai sht nj njeri si gjith t tjert, as m shum e as m pak: ai nuk zbret nga parajsa, por nga prindr shum njerzor. A do ta merrte veten pr Zotin vet? Kjo sht pyetja q sht n zemr t misterit t krishter: A mundet Jezusi, njeriu i vrtet, t jet Zoti i vrtet?
    Ky reagim nga dgjuesit e Jezusit, kjo vshtirsi n ndjekjen e tij duket se sht e arsyeshme. Por Jezusi e interpreton at ndryshe: ai e sheh at si nj refuzim serioz pr t besuar. Ai u tha atyre:
    “Mos murmurisni me njri-tjetrin! Askush s’mund t vij tek un, po qe se Ati, q m drgoi, nuk e trheq. At un do ta ringjall n ditn e fundit". Pr vesht hebrenj, prdorimi i fjals "murmurisni" sht nj qortim i ashpr: sht nj kujtes e asaj q mund t quhet mkati fillestar i Izraelit, murmuritjet e famshme n shkrettir. Dyzet vitet e Eksodit n Sinai u mbushn me kriza besimi: sapo hasn n nj vshtirsi t re, uri, etje, gjarprinj helmues ose sulme nga fiset armike, ata murmurisin kundr Moisiut, kundr Aronit, madje edhe kundr Zotit. Ata dyshuan edhe te Moisiu dhe vet Zoti, duke pretenduar se e kishin nxjerr kt mori t madhe njerzish nga skllavria e Egjiptit, sepse donin vdekjen e tyre. Kjo sht ajo q frymzoi frazn e famshme t Moisiut: “Le t t bjer n mend dhe mos e harro assesi sesi e bre t hidhrohet n shkrettir Zoti, Hyji yt. Q prej dits q dole nga Egjipti, derisa arritt ktu, gjithmon i keni kundrshtuar Zotit" (Dt 9,7). Pra, kjo vrejtje e Jezusi "Mos murmurisni" do t thot "m besoni". Pranoni q t lini veten t privoheni nga ndjenjat juaj t “arsyeshme” dhe t mir nga ana njerzore dhe kini besim n at q Ati ka drguar: Lreni veten t trhiqeni nga Ati ".
    Pastaj Jezusi rifillon me durim, pik pr pik, kt Zbules q bashkbiseduesit e tij e kan aq shum t vshtir ta pranojn. Po, ai sht Fjala e Perndis; po, ai sht ai q jep jetn e prjetshme; po ai sht Biri i Perndis. Ne besojm se dgjojm Prologun e Ungjillit t Gjonit:
    "N fillim ishte Fjala e Fjala ishte n Hyjin e Fjala ishte Hyj";
    Jezusi thot saktsisht t njjtn gj kur citon profett:
    “ Profett shkruan: ‘T gjith do t jen nxns t Hyjit.’ Kushdo, pra e dgjon Atin dhe e prvetson msimin e tij, vjen tek un" (Gj 6,45).




    LE T PRANOJM T HYM N MISTERIN.

    Pas shumfizimit t bukve, Galileasit e quanin Jezusin Profet t Madh, por ata ishin akoma shum larg prej s vrtets! Ai nuk sht nj Profet, sado i madh t jet ai: ai sht Fjala e Zotit. Ai sht "buka e gjall q zbriti nga qielli", domethn Fjala e mishruar; ai sht ai q mbush urin shpirtrore t njeriut; sht ai q jep jetn e vrtet. Ai flet pr lidhjen unike q ekziston midis tij dhe Atit t tij n formuln e reciprocitetit: n nj kuptim, Jezusi sht i vetmi q mund t flas n mnyr t vlefshme pr Atin (sht vargu 46):
    “ Kjo s’do t thot se ndokush e pa Atin, prve Atij q sht te Hyji; vetm Ai e pa Atin!".
    Dhe n nj drejtim tjetr, vetm Ati mund t na oj te Jezusi (ky sht vargu 44): " Askush s’mund t vij tek un, po qe se Ati, q m drgoi, nuk e trheq. At un do ta ringjall n ditn e fundit”).
    N punn e shptimit, sht Zoti ai q merr iniciativn; por ai nuk na kufizon, ai krkon prgjigjen ton falas. Por pr ata q jan t gatshm t ln veten t trhiqen nga Ati, Jezusi prfundon Zbulesn: n kto pak vargje, ai prsrit "Un jam" tri here: kto fjal “Un jam”, prsri, pr nj vesh hebre, jan pohimi i hyjnis s tij. Vetm Zoti mund t thot "Un jam", madje sht Emri q ai i zbuloi Moisiut (Eks 3).
    Jezusi sht i vetdijshm pr vshtirsin q bashkbiseduesit e tij, si edhe ne, t mund t ngrihen n kt nivel. Kjo sht arsyeja pse ai prdor frazn: "Amen, Amen, un po ju them". sht nj shprehje e zakonshme q tingllonte dikur n n gojn e profetve t Beslidhjes s Vjetr: Shprehja "Orakulli i Zotit" n gojen e profetve t Beslidhjes s Vjetr ishte nj mnyr e t folurit: paralajmeronte q fjalt e profetit ishin t vshtira pikrisht sepse ishin Fjal t Zotit dhe pr kt arsye t paarritshme pr arsyen ton t varfr njerzore, por ishin absolutisht t vrteta sepse vinin nga vet Zoti q ishte garant i vrtetsis dhe i rndsis s tyre.
    Pastaj ai merr prsri kt dallim q besimtart izraelit e njohin mir midis ushqimit material dhe ushqimit shpirtror dhe ai flet prsri pr mann. Mana ishte vetm ushqim material: "Etrit tuaj hngrn mann n shkrettir dhe vdiqn. Kjo sht buka q zbret nga qielli: q, kush ta haj at,t mos vdes askurr"(Gj, 6, 49-50). Ktu dgjojm prsri prologun e Gjonit: " E Fjala u b njeri e banoi ndr ne. Ne e pam lavdin e tij, at lavdi q prej Atit i prket Birit t vetm plot hir e t vrtet"(Gjoni 1
    ,14).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 05-08-2021 m 11:40

  2. #82
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITKA E LITURGJIS

    NGRITJA E MARIS N QIELL. VITI B

    M 15-8-2021

    LEXIMI I PARE:


    11, 19 Ather u hap tempulli i Hyjit q sht n qiell dhe u duk Arka e Beslidhjes s tij n tempullin e tij.
    12, 1 N qiell u duk nj shenj e madhrueshme: nj Grua e veshur me diell, me hn nn kmb, n kok kezn me dymbdhejt yje!
    2 Shtatzn, brtiste n mundime, n dhimbjet e lindjes.
    3 Pastaj n qiell u duk edhe nj shenj tjetr: Ja, Dragoi! I madh, i zjarrt, me shtat kok e dhjet brir! Mbi kok shtat kuror!
    4 Bishti i tij trhiqte pas vetes nj t tretn e yjeve t qiellit - dhe i rrzoi pr tok! Dragoi zuri vend para Gruas q po lindte fmijn q, posa t lindte fmijn, t’ia hante.
    5 Dhe Ajo lindi fmijn - nj Djalosh - q do t sundoj t gjith popujt me skeptr hekuri. Por Fmija i Saj qe sjell te Hyji dhe te froni i tij,
    6 kurse Gruaja iku n shkrettir ku Hyji i prgatiti nj vend q atje t ushqehej pr nj mij e dyqind e gjashtdhjet dit.
    10 Ather dgjova nj z t madh n qiell, q thoshte: Ja, tani koha e shlbimit, e pushtetit dhe e Mbretris s Hyjit ton dhe e sundimit t Krishtit t tij! Sepse u hodh posht paditsi i vllezrve tan q dit e nat i padiste para Hyjit ton.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    GRUAJA, FMIJA DHE DRAGONI.


    Dihet se Apokalipsi i Shn Gjonit sht nj mesazh fitoreje drejtuar Kishs s re t Krishter n mes t persekutimit. Pr t shprehur kt mesazh fitoreje, Shn Gjoni prdor shum imazhe: ne kemi par me radh Arkn e Beslidhjes dhe tre personazhe: gruan, dragoin, pastaj t porsalindurin. Merren tani kto imazhe njra pas tjetrs.
    Arka e Beslidhjes, pr t filluar, sht nj kujtes e asaj arke t famshme, kutis prej druri q i shoqronte njerzit gjat Eksodit n Sinai dhe u kujtonte vazhdimisht njerzve t Izraelit Beslidhjen q Perndia kishte br me ta. N kohn kur Gjoni po shkruante, kjo ark ishte zdukur dfisa shekuj me par, nuk dihet se si, n kohn e Mrgimit n Babiloni dhe u tha se Jeremia e kishte vendosur at n streh duke e fshehur at diku n Malin Nebo; n prgjithsi besohej se ajo do t rishfaqej n kohn e ardhjes s Mesis; tani Gjoni e sheh at t rishfaqet: “...u hap tempulli i Hyjit q sht n qiell dhe u duk Arka e Beslidhjes s tij n tempullin e tij"(11,19). Pr t, kjo sht nj shenj se ka ardhur fundi i kohs: Beslidhja e prjetshme e Zotit me njerzimin sht prmbushur prfundimisht.
    Pastaj shfaqet, ende n qiell:
    “N qiell u duk nj shenj e madhrueshme:
    nj Grua e veshur me diell, me hn nn kmb,
    n kok kezn me dymbdhejt yje!
    Shtatzn, brtiste n mundime, n dhimbjet e lindjes (12, 1-2).
    Menjher pyetja sht: “Ke e prfaqson kjo grua?”
    Edhe nj her Beslidhja e Vjetr na jep elsin; sepse shpesh marrdhnia midis Perndis dhe Izraelit, Popullit t Tij t Zgjedhur, prshkruhet n terma t fests s dasms. Profeti Osea, pr shembull, foli pr angazhimin e Perndis me popullin e tij. Dhe Isaia e zhvilloi kt tem t dasms pr t arritur deri aty sa t paraqiste ardhjen e Mesis si nj lindje; sepse nga Izraeli do t lind Mesia. N kt linj, gruaja e prshkruar n Apokalipsi prcakton Popullin e Zgjedhur q lindi Mesin; lindja aq e dhimbshme pr dishepujt e Krishtit t ballafaquar me prndjekje; por Gjoni vjen pr t'u thn atyre saktsisht: ju jeni n procesin e lindjes s njerzimit t ri.




    FORCAT E VDEKJES NUK DO T FITOJN.

    Personazhi i dyt sht dragoi i postuar para grues kur "Ajo lindi fmijn - nj Djalosh - q do t sundoj t gjith popujt me skeptr hekuri" (12,5). Kjo do t thot lufta e forcave t s keqes kundr planit t Perndis. Pr t krishtert e persekutuar t cilve iu drejtohet Zbulesa, fjala "dragon" nuk sht shum e fort. Dhe prshkrimi mbreslns thot dhunn me t ciln ata ballafaqohen: dragoi sht "i madh ... i kuq i zjarrt, me shtat koka dhe dhjet brir, dhe n seciln kok ka nj diadem": koka dhe brirt thon inteligjenc dhe forc, diadema prcakton fuqin perandorake, domethn aftsin e tij reale pr t dmtuar. Dhe prve ksaj, ai arrin t fshij nj t tretn e yjeve t qiellit dhe t'i hedh posht n tok: "Bishti i tij trhiqte pas vetes nj t tretn e yjeve t qiellit - dhe i rrzoi pr tok!" (12,4) . Por kjo sht vetm nj e treta e yjeve, kshtu q sht vetm nj pamje e fitores: pjesa tjetr e tekstit do t na tregoj se kjo fuqi e s keqes sht vetm e prkohshme.
    Dhe tani bhet fjal pr fmijn: “Dhe Ajo lindi fmijn - nj Djalosh - q do t sundoj t gjith popujt me skeptr hekuri" (12,5).
    Pr lexuesit e Gjonit, ai padyshim prcakton Mesin; sepse Gjoni aludon ktu pr nj fraz nga Psalmi 2 q kishte t bnte me Mesin:
    “Un do ta shpall vendimin e Zotit.
    Ai m tha: “Ti je im Bir,
    un sot t linda!
    M’i krko e un pr pron do t t’i jap popujt,
    nn sundimin tnd gjithka prfshin toka.
    Sundo mbi ta me skeptr hekuri
    dhe do t’i thyesh porsi vegsha vorbtari!" (Ps 2,7-9).
    Fjala bari ishte gjithashtu klasike pr t folur pr Mesin.
    Imaxhi i mposhtm paraqet rrmbimin e fmijs "te Perndia dhe n fronin e tij": simbolizon Ringjalljen e Krishtit; prsri, ishte shum e qart pr t krishtert e hershm t msuar t flisnin pr t si "i Parlinduri" i ulur tani n t djathtn e Perndis.
    Por njerzit e tij banojn n bot. Nj bot e vshtir, por ku ata sigurohen pr mbrojtjen e Zotit: ky sht kuptimi i shkrettirs e cila sht ende nj kujtes e Eksodit, kurr Zoti nuk pushoi kurr t kujdeset pr njerzit e tij. Pra, le t sigurohen besimtart, nse dragoi ka dshtuar n parajs, ai nuk mund t ket sukses n tok.
    Apokalipsi shpall fitoren e t krishterve t par q lindn nj njerzim t ri n dhimbjen e persekutimit: "Tani (q do t thot q nga Ringjallja e Mesis), ja tani koha e shlbimit, e pushtetit dhe e Mbretris s Hyjit ton dhe e sundimit t Krishtit t tij! Sepse u hodh posht paditsi i vllezrve tan q dit e nat i padiste para Hyjit ton" (12. 10).

  3. #83
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGRITJA E MARIS VITI B

    M 15-8-2021


    Ps. 45,11-16.


    11 M vshtro, o bij, shih e dgjo:
    harroje popullin tnd dhe shtpin e babait tnd,
    12 ather mbretit do ti plqej bukuria jote.
    Ai sht zotria yt, nderoje at!
    13 Populli i Tirit vjen me dhurata,
    prkrahjen tnde e dshirojn princat e popullit.
    14 E lavdishme sht bija e mbretit prbrenda,
    e mbshtjell me petk t qndisur me ar.
    15 N petka lara‑lara ia sjellin mbretit,
    prcjellja e saj, shoqet e saja, vajza.
    16 Me hare u prijn e me brohori,
    ja, po hyjn n pallatet e mbretit!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA

    NJ DASM MBRETRORE, NJ SIMBOL I BESLIDHJES.

    Kremtohet ceremonin e martess s mbretit t Jeruzalemit me nj princesh t re t huaj: Bij e nj mbreti, ajo sht atje, n lavdin e saj, e veshur me ar; shoqet e saj e ojn at, t veshur plotsisht, te mbreti. Mbreti i Izraelit bashkohet me nj princesh t huaj pr t vulosur aleancn midis dy popujve. Dhe, natyrisht, n Izrael si diku tjetr, ky ishte nj rast klasik. Gjat historis njerzore, ne kemi par aleanca midis shteteve t vulosura nga martesat.
    Por, duke qen se feja e Izraelit ishte Beslidhja ekskluzive me Zotin e Vetm, do vajz e re e huaj q bhej mbretresh e Jeruzalemit duhej t pranonte nj kufizim t veant, duhej t konvertohej edhe ajo n fen e mbretit. Konkretisht, n kt psalm, na thuhet se princesha q vjen nga Tiro dhe q prezantohet n oborrin e mbretit t Izraelit, do t duhet t heq dor nga praktikat e saj idhujtare n mnyr q t jet e denj pr Popullin e saj e ri dhe pr mbretin e saj: M vshtro, o bij, shih e dgjo:
    harroje popullin tnd
    dhe shtpin e babait tnd" (Ps 45,11).
    Dihet, pr shembull, se ky ishte nj problem vendimtar n kohn e mbretit Salomon i cili ishte martuar me t huaj, pra pagan; pastaj m von, n kohn e mbretit Akab dhe mbretreshs Jezebel: ne kujtojm luftn e madhe t zhvilluar nga profeti Elia kundr shum priftrinjve dhe profetve t Baalit q mbretresha Jezebel kishte sjell me veten n oborrin e Samaris.
    Sigurisht, pr ata q mund din t lexojn midis rreshtave, kjo kshill q i sht dhn Princeshs s Tirit, i drejtohet vrtet Izraelit; burri mbretror i prshkruar n kt psalm, nuk sht askush tjetr vese vet Zoti dhe kjo "bija e mbretit e lavdishme prbrenda, e mbshtjell me petk t qndisur me ar, vajza e mbretit, e udhhequr e tra e veshur" sht populli i Izraelit i pranuar n intimitetin e Perndis s tyre.
    Edhe nj her, mund t jemi impresionuar nga guximi i shkrimtarve t Beslidhjes s Vjetr pr t prshkruar marrdhnien midis Zotit dhe popullit t tij, dhe, nprmjet tyre, t gjith njerzimit. Profeti Osea i pari krahasoi popullin e Izraelit me nj nuse:
    "Prandaj vet do ta josh at,
    do ta shpie n shkrettir
    e do ti flas zemrs s saj.
    Do ti kthej vreshtat e saj,
    do ta shndrroj luginn Akor
    n der shprese.
    Atje ajo do t prgjigjet
    porsi n ditt e rinis s vet,
    porsi n ditt kur pati dal
    prej toks s Egjiptit!
    E do t ndodh pikrisht at dit
    ‑ sht fjala e Zotit,
    ti do t m thrrassh: Fati im,
    e sdo t m quash m: Baali im"(Os 2,16-18).
    Pas tij Jeremia, Ezekieli, Isaia i dyt dhe i tret zhvilluan kt tem t dasms midis Perndis dhe popullit t tij; dhe ne gjejm n to t gjith fjalorin e fejesave dhe dasmave: emra t but, fustan nusrie, kuror martese, besnikri; pr shembull:
    Shko e shpall n vesht e Jerusalemit e thuaj:
    Kshtu thot Zoti:
    Me mall t kujtoj,
    e kujtoj afshin e rinis sate,
    dashurin e fejess sate,
    kur m ndoqe n shkrettir,
    n vende ku asgj nuk mbillet"(Jr 2,2).
    E njmend, sikurse i riu q martohet me t fejuarn,
    kshtu me ty do t martohet ndrtuesi yt
    sikurse dhndri q i gzohet nuses,
    kshtu do t gzohet ty Hyji yt" (Is 62,5).
    Sa i prket Kngs s Kngve, nj dialog i gjat, i prbr nga shtat poezi dashurie, askund nuk identifikohen dy t dashuruarit q shprehen dashurin e vet n t; por hebrenjt e kan lexuar gjithmon si dialog mes Zotit dhe popullit t tij; dshmia sht se ata e lexuan at veanrisht gjat fests s Pashks, fests s madhe t Beslidhjes s Perndis me Izraelin. Pr t qen m t sakt, ata e lexuan at t shtunn gjat javs s fests s Pashks, e cila zgjat nj jav.



    DASHURIA IME NUK DO T LARGOHET KURR PREJ JUSH: SHT FJALA E ZOTIT.

    Fatkeqsisht, kjo grua, shum njerzore, shpesh ishte jobesnike, pranoi idhujtarin, dhe profett do t flasin pr tradhtin e Popullit , pr kalimin e tyre n idhujtari, me fjalorin e kurorshkelies: prandaj flasin pr xhelozin, tradhtin bashkshortore, si dhe pr ribashkimin dhe faljen, sepse Zoti sht gjithmon besnik. Isaia, pr shembull, flet pr gabimet e Izraelit n aspektin e zhgnjimit n dashuri. sht knga e famshme e hardhis:
    "1 Do tia kndoj t dashurit tim kngn e mikut tim mbi vreshtin e tij. Miku im kishte vreshtin n nj kodr pjellore.
    2 E thuri, ia qroi gurt, e mbltoi me hardhi t zgjedhura,
    n mes t tij e ndrtoi kulln, n t punoi edhe shtrydhsin.
    Priste se do ti bnte rrush, por i bri vetm larushk.
    3 Tani, banor t Jerusalemit e ju burrat e Judes,
    ndajeni kt pleqri mes meje e vreshtit tim.
    4 ǒu desh tjetr t bj pr vreshtin q se bra?
    Shpresoja se do t m jepte rrush,
    prse m bri ve larushk?
    5 Juve tani po ju dftoj
    do ti bj un vreshtit tim: do t shthur gardhin e tij,
    q t bhet djerr do trrzoj ledhet e tij q t shkelmohet.
    6 Le t mbes shkret mos t kihet as mos t mihet,
    le ta mbulojn halluga e ferra; reve un do tu urdhroj
    nj pik shi mbi t t mos bjer.
    7 Vreshti i Zotit t Ushtrive sht shtpia e Izraelit,
    fidant e zgjedhur t tij jan banort e Judes.
    Prita t ushtrojn virtytet, dhe ja, vetm paudhsi,
    drejtsin prita, ja ofshamat!(Is 5,1 ... 7).
    Dhe profeti Osea, duke synuar kultet idhujtare, e quan Izraelin nj prostitut. Por pa pushim, Zoti premton pajtim: "Mos kini frik, nuk do ta njihni m turpin ...
    Edhe sikur malet t largoheshin, nse kodrat t tronditeshin, besnikria ime nuk do t largohej prej teje, beslidhja ime sht Paqja nuk do t tronditej , thot Zoti, duke treguar butsin e tij ndaj jush. (Os 54,4 ... 10).
    Dikush mund t pyes veten: Pse idhujtaria sht kaq e spikatur n fjalimet e profetve? Sepse kjo nuk sht nj martes njerzore, saktsisht, dhe aksionet jan shum serioze: si gjithmon, Izraeli e di mir se zgjedhja e tij nuk sht ekskluzive; vetm nprmjet besnikris s tyre ndaj Zotit, Populli i Zgjedhur do t jet n gjendje t prmbush thirrjen e tij si dshmitar pr t gjitha kombet. Sepse, n fund t fundit, Bibla guxon t mendoj se sht e gjith njerzimi ajo q Zoti ka propozuar n martes. Por si do ta dij njerzimi nse askush nuk ua thot?
    Kur Kisha e Krishter feston Fjetjen e Maris dhe futjen e saj n lavdin e Zotit, ajo tashm parashikon paraprakisht hyrjen e t gjith njerzimit, duke e ndjekur at n intimitetin e Zotit t saj.

  4. #84
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGRITJA E MARIS N QIELL VITI B

    M 15-8-2021

    LEXIMI I UNGJILLIT: Lk. 1,39-56


    39 Ndr ato dit Maria u nis me nxitim pr krahinn malore n nj qytet t Juds.
    40 Ajo hyri n shtpin e Zakaris dhe e prshndeti Elizabetn.
    41 Tashti, Elizabets, posa e dgjoi prshndetjen e Maris, i krceu foshnja n kraharor. Elizabeta u mbush me Shpirtin Shenjt
    42 dhe brohoriti me z t lart: “Je m e bekuar se t gjitha grat dhe i bekuar sht fryti i kraharorit tnd!
    43 Dhe, nga e pata fatin t vij tek un Nna e Zotit tim?!
    44 Ja, q, posa zri i prshndetjes sate arriti n vesht e mi, foshnja prej hareje krceu n kraharorin tim.
    45 E lumja ti q besove se do t plotsohet ka t qe thn prej Zotit!”
    46 Ather Maria tha:
    “Shpirti im e madhron Zotin,
    47 shpirti im me hare i brohorit Hyjit, Shlbuesit tim,
    48 sepse shikoi me plqim mbi shrbtoren e vet t prvuajtur:
    ja, q tani t gjitha breznit do t m quajn t lumtur,
    49 sepse pun t mdha bri pr mua Hyji i gjithpushtetshm
    ‑ i shenjt sht Emri i tij!
    50 Mshira e tij brezni m brezni
    pr ata q e druajn.
    51 E tregoi fuqin e krahut t vet:
    i hodhi posht qllimet e krenarve,
    52 i rrzoi princat prej froneve t tyre
    e i lartsoi t prvuajturit.
    53 Me t mira i mbushi ata q s’kishin ’t han
    e t pasurit i nisi duarthat.
    54 I ndihmoi Izraelit, shrbtorit t vet,
    duke e sjell n mend mshirn
    55 ‑ si ua pati premtuar etrve tan ‑
    n t mirn e Abrahamit e t pasardhsve
    t tij n amshim.”

    56 Maria ndenji me Elizabetn rreth tre muaj e ather u kthye n shtpin e vet.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    E LUMJA TI Q BESOVE!


    "Nga e pata fatin t vij tek un Nna e Zotit tim?" Kjo fjali e Elizabets na prkujton nj episod nga Beslidhja e Vjetr: ardhja e Arks s Beslidhjes n Jeruzalem (2 Sam 6,1… 15). Kur Davidi u b mbret n Jeruzalem, kur kishte nj pallat t denj pr Mbretin e Izraelit, ai mendoi t sillte Arkn e Beslidhjes n at kryeqytet t ri. Por ai ishte i ndar mes zjarrit dhe friks.
    Pra, ishte nj hap i par n zell dhe gzim: "Davidi mblodhi prsri gjith elitn e Izraelit: tridhjet mij burra. Pastaj ai u nis. Ai dhe t gjith njerzit q ishin me t u nisn nga Baale-Juda pr t sjell arkn e Perndis, mbi t ciln quhet nj emr: emri i Zotit t ushtrive q ulet mbi Kerubint. Ata e ngarkuan arkn e Perndis n nj qerre t re dhe e morn nga shtpia e Abinadabit n kodr. Ouzza dhe Ahyo, bijt e Abinadabit, po ngisnin qerren me arkn e Perndis. Tani Ahyo po ecte para Arks. Davidi dhe e gjith shtpia e Izraelit krcenin prpara Zotit, nn zhurmn e veglave muzikore. Por ktu ndodhi nj fatkeqsi q i kujtoi Davidit q nuk mund t vendosen duart mbi Perndin pa u ndshkuar: nj njeri q kishte vn dorn n ark pa qen i autorizuar pr ta br kt, vdiq menjher.
    Kshtu Davidin e kapi frika dhe tha: "Si mund t vij tek un arka e Zotit? Papritmas udhtimi prfundoi atje: Davidi mendoi se ishte m e kujdesshme t hiqte dor nga projekti i tij dhe ta vendoste Arkn prsri n shtpin e nj Obed-Edom t caktuar, ku ajo qndroi pr tre muaj, duke i sjell lumturi ksaj shtpie. Kshtu Davidi u sigurua. "U raportua te mbreti David: 'Zoti ka bekuar shtpin e Obed-Edomit dhe gjithka q i prket asaj, pr hir t arks s Perndis.' Davidi m pas u largua dhe nxori arkn e Perndis nga shtpia Obed-Edom n Qytetin e Davidit, n mes t britmave t gzimit ... Davidi, i veshur me nj shtres prej liri, vallzoi para Zotit, duke rrethuar me gjith forcn e tij ... Davidi dhe i gjith populli i Izraelit solln lart arkn e Zotit me nj ovacion n kmb nga tingulli i bririt".
    Ne mund t mendojm se Luka ishte i lumtur t grumbulloj n tregimin e Vizits detajet q kujtonin kt tregim t ngritjes s arks n Jeruzalem: dy udhtimet, ai i Arks, ai i Maris, q ndodhnin n t njjtin rajon; Arka hyn n shtpin e Obed-Edom dhe sjell lumturi atje: "Kshtu Arka e Zotit qndroi n shtpin e Obededom Geteut tre muaj dhe Zoti e bekoi Obededomin dhe mbar familjen e tij. Maria hyn n shtpin e Zakarias dhe Elizabeths dhe sjell lumturi atje; Arka do t qndroj 3 muaj n kt shtpi n Obed-Edom, Maria do t qndroj 3 muaj me Elisabeth; m n fund Davidi po vallzonte para Arks (teksti na thot se ai "vallzonte duke u rrotulluar") (2 Sam 6,14), dhe Luka vren se Gjon Pagzuesi "krcen nga gzimi" prball Maris q mban fmij.


    MREKULLIA E MISHRIMIT.


    E gjith kjo nuk sht e rastsishme, natyrisht. Luka na jep t sodisim n Marin Arkn e re t Beslidhjes. Tani Arka e Beslidhjes ishte shenja e Pranis s Perndis. Prandaj Maria e mban n mnyr misterioze kt Prezenc t Perndis brenda saj; tani e tutje Zoti banon n njerzimin ton: "Fjala u b njeri dhe banoi ndr nesh". E gjith kjo fal besimit t Maris: Elisabetha i tha asaj: "E lumja ti q besove se do t plotsohet ka t qe thn prej Zotit!”.
    N prgjigje t fjalve t Elizabets, Maria intonon kengn e saj: MAGNIFICAT; nj gj mjaft befasuese pr Magnificat: n Biblat tona n kt faqe t Shn Luks, ka shum referenca pr tekste t tjera biblike; dhe dikush mund t njoh fragmente t disa psalmeve n pothuajse t gjitha fjalit e Magnificat. Q do t thot se Maria nuk i shpiku fjalt e lutjes s saj. Pr t shprehur habin e saj ndaj veprimit t Zotit, ajo thjesht prsriti frazat e folura nga paraardhsit e saj n besim.
    Ktu tashm ka nj msim shum i rndsishm pr ne: N mnyr spontane, por e prballur me nj situat t jashtzakonshme, Maria thjesht merr shprehjet e lutjes s popullit t saj. Sot do t kishim folur pr "ndjenja e bashksis" s Maris. Asnj nga citimet biblik t prfshira n Magnificat nuk sht i nj karakteri individualist; ato shqetsojn gjithmon t gjith njerzit. Kjo sht nj nga karakteristikat m t mdha t lutjes hebraike dhe tani e lutjes s krishter: besimtari nuk harron kurr se sht pjes e nj populli dhe se do thirrje, larg nga lnia mnjan, besimtari e v n shrbim t ktij populli.

  5. #85
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 20 Ord VITI B

    M 15-8-2021


    LEXIMI I UNGJILLIT: GJ. 6, 51 58:


    Pas shumfishimit t bukve,
    n Sinagogn e Kafarnaumit, Jezusi tha:
    51 Un jam buka e gjall
    q zbriti prej qiellit:
    nse ndokush ha kt buk,
    do t jetoj pr amshim.
    E buka q un do ta jap
    sht trupi im pr jetn e bots.

    52 Ather judenjt filluan t grinden me shoqi shoqin e thoshin:
    Si mundet ky t na jap trupin (e vet) pr ushqim?
    53 Prandaj Jezusi u tha: Prnjmend, prnjmend po ju them:
    nse nuk e hani trupin e Birit t njeriut
    e nuk e pini gjakun e tij,
    nuk keni jet n vetvete!
    54 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim ka jetn e pasosur.
    un at do ta ringjall n ditn e fundit.
    55 Sepse trupi im sht ushqim i vrtet
    e gjaku im sht pije e vrtet.
    56 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ai mbetet n mua
    dhe un n t.
    57 Sikurse mua m drgoi Ati i gjall
    dhe un jetoj pr Atin,
    po ashtu edhe ai q m ha mua
    do t jetoj pr mua.
    58 Kjo sht buka q zbriti prej qiellit,
    jo porsi ajo q hngrn etrit e vdiqn:
    kush ushqehet me kt buk
    do t jetoj n amshim.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA


    JETA E JEZUSIT E FLIJUAR Q BOTA TA KET JETN.


    "Un jam buka e gjall
    q zbriti prej qiellit:
    nse ndokush ha kt buk,
    do t jetoj pr amshim.
    E buka q un do ta jap
    sht trupi im
    ‑ pr jetn e bots (v. 51)
    Kjo nuk ka t bj me antropofagin, t gjith e kan kuptuar kt. Dhe dgjuesit e Jezusit padyshim nuk mendonin q Jezusi do t kishte br nj barbarizm t till. Ne kemi par tashm se bota hebraike ka nj zakon t madh pr t prdorur metaforn e ushqimit dhe pijeve. Dhe Hebrenjt dinin shum mir se ka uri m urgjente dhe t vazhdueshme sesa ato t stomakut. Megjithat, ashtu si nj njeri me stomak t ushqyer mir, mund t vdes nga uri emocionale, ashtu edhe zemrat tona, t mbajtura larg Zotit prfundimisht, mund t vdesin nga uria shpirtrore. N kt kuptim, Libri i Fjalve t Urta paraqiti Urtsin e Zotit si nj zonjush e shtpis duke ftuar gjersisht:
    Ejani, hajeni bukn time,
    pijeni vern q e kam przier pr ju!
    Lreni marrzin e jetoni
    dhe ecni udhve t menuris!
    Hani bukn time, pini vern time ...
    Kush m gjen mua, gjen jetn
    dhe nxjerr hir prej Zotit...(Fu 9, 5)
    Ai q m gjen mua ka gjetur jet" (8, 35).
    Kjo sht arsyeja pse dgjuesit e Jezusit q i njihnin mir kto fjal, u tronditn nga fjalt e tij: kush mendonte se ishte?
    Ai e mori veten pr t Drguarin e Zotit, ishte e qart, por pikrisht, kjo gj ishte e papranueshme nga njerzit q e ndiqnin dhe e dgjonin.
    Ne jemi n kapitullin 6 t Ungjillit t Gjonit; tashm n kapitujt e mparshm, ungjilli na tregon se si n disa raste, Jezusi u shfaq si lajmtari i Perndis q i jep jet bots; do her, ai sht prballur me moskuptimin, madje edhe me refuzimin e disave prej tyre: q nga rreshtat e par t Ungjillit t tij, q quhet "Prolog", Gjoni mediton, ndoshta me habi, mbi refuzimin q Jezusi e ka pasur nga shum bashkkohs t tij : Erdhi ndr t vett, e t tijt nuk e pranuan" (Gjoni 1, 11).
    Vetm disa po hynin gradualisht n mister: ata q, shum thjesht, me prulsi, pranuan ta dgjojn at dhe t lejojn t msojn prej tij n vend q t fillojn me arsyetimet e veta. sht e leht t kuptohet pse, kt t diel, leximi i par q na u ofrua, ngjalli menuri t vrtet, at t Zotit, n krahasim me t ashtuquajturn menuri t njerzve, e cila nuk sht gj tjetr vese marrzi.
    Sidoqoft, Jezusi, nga Nazareti n Galile, nj hebre midis hebrenjve, foli me fjalt, arsyetimet, imazhet e kohs s tij: dgjuesit e tij mund ta kuptonin at t paktn n aspektin e fjalorit; por shumica nuk mund t vendos ta ndjek at. Teksti yn sot sht nj shembull tjetr mbreslns.



    I MADH SHT MISTERI I BESIMIT!


    Duhet thn se msimi i Jezusit isht veanrisht i vshtir. Mund t krkojm t kuptojm m mir far ndodhi n sinagogn e Kafarnaumit, kur Jezusi mbajti fjalimin e tij t mrekullueshm mbi bukn e jets.
    N ungjillin e tij, Gjoni nuk raporton institucionin e Eukaristis n Dhomn e Siprme n Jeruzalem mbrmjen e s enjtes s Madhe. Por dikush ka prshtypjen se ungjilltari rilexon fjalimin e Kafarnaumit si nj katekez t madhe t Jezusit mbi Eukaristin.
    Kur Gjoni shkroi ungjillin e tij, kishin kaluar tashm disa dekada q kur t krishtert e par filluan t ushqeheshin me trupin dhe gjakun e Krishtit do jav dhe meditonin pr kt mister t madh; nga ana jon, kur themi "Misteri i besimit sht i madh", n zemrn e kremtimit Eukaristik, pikrisht, ne po prpiqemi t deshifrojm kt realitet t pabesueshm:
    "Sikurse mua m drgoi Ati i gjall
    dhe un jetoj pr Atin,
    po ashtu edhe ai q m ha mua
    do t jetoj pr mua" (v..51).
    Kjo sht dhurata q na ofron Zoti: q t jetojm me vet jetn e tij.
    Por le t bhet nj hap i ri n Zbules s misterit: Jezusi tani thot se si e ushqen botn: kur ne lexojm nj fjali, ne prpiqemi ta kuptojm at, madje edhe pr t'iu prshtatur jets son me t. Por Jezusi shkon m tej: ai flet pr ngrenjen e mishit, pr trupin e tij q sht ushqim i vrtet, domethn pr asimilimin e thell e personit t tij n ne:
    " Un jam buka e gjall
    q zbriti prej qiellit:
    nse ndokush ha kt buk,
    do t jetoj pr amshim.
    E buka q un do ta jap
    sht trupi im pr jetn e bots (v.51)
    Ai evokon ktu, me siguri, Pasionin dhe Kryqin e tij. Sigurisht, ktu prsri, ne prballohemi me misterin e madh t besimit ton dhe n Kafarnaum nuk munguan ata q e dgjuan shpalljen e ktij misteri dhe nuk kuptuam dhe e kundrshtuan Jezusin, por nuk mund t mohohet q q n Beslidhjen e re ky misteri i madh i besimit sht shpallur me fjal shum t qarta dhe n mnyr q kuptohet mir q nprmjet mundimeve dhe Kryqit t e Krishtit bota ka gjetur jet. A duhet t habitemi q nuk e kuptonin? Si do t arrinin inteligjenca dhe arsyeja (arsyeja jon e rnd njerzore), misterin e Atit? Ne kemi vetm nj gj pr t br, q t lejojm t trhiqemi nga Perndia: thot letra e Shn Palit drejtuar Efesianve:
    "Zoti na vuri n dijeni mbi misterin e vullnetit t vet
    ‑ synim q lirisht kishte vendosur
    q m par ta kryente n T" (Ef, 1: 9).
    Kjo sht udia: Zoti krkon vetm t na bj t njohur misterin e vullnetit t tij; pr kt ai drgoi Birin e tij:
    "Un linda dhe erdha n bot
    pr t dshmuar t vrtetn.
    Kush e do t vrtetn,
    ai e dgjon fjaln time (Gj. 18:37).
    sht nj gj shum e vshtire per tu kuptuar? Sigurisht! Por ne kemi msuesin m e mir:
    "T gjith do t jen nxns t Hyjit",
    premtuan profett pr ditt e mvonshme. Dhe Jezusi prshtatet mir me kt premtim:
    "Kushdo, pra e dgjon Atin
    dhe e prvetson msimin e tij,
    vjen tek un" (v..44)
    Kshtu shkon besimi:
    "Askush smund t vij tek un,
    po qe se Ati, q m drgoi, nuk e trheq.
    At un do ta ringjall n ditn e fundit" (v. 44).
    Faleminderit Zotit, n kuptimin e vrtet t fjals!
    Ne vetm duhet t lejom t trhiqemi, t lejojm veten t udhzohemi nga Ati dhe nga Jezusit. Pr ta thn ndryshe, le t mos prpiqemi ta kuptojm misterin, (do t isht nj pretendim shum t madh nga ana jon), le t lejojm veten t rrmbehemi nga ai q vetm mund t na bj t deprtojm n t.

  6. #86
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA Ord 20 VITI B.

    M 15-8-2021


    LEXIMI I PAR: Fu, 9,1-6.


    1 Urtia e ndrtoi shtpin e vet
    dhe i latoi shtat shtylla.
    2 I kushtoi flit e veta, e przjeu vern
    dhe e shtroi tryezn e vet.
    3 I drgoi shrbtoret e veta
    n qytez, n vendet e larta pr t grishur:
    4 Kush sht i paprvoj, le t vij tek un!
    e t pamendit i oi fjal:
    5 Ejani, hajeni bukn time,
    pijeni vern q e kam przier pr ju!
    6 Lreni marrzin e jetoni
    dhe ecni udhve t menuris!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA

    URTSIA E VRTET SHT NJ DHURAT NGA ZOTI!


    Kudo, n t gjith tokn, q nga fillimi i bots, njerzit kan grumbulluar mendime, maksima, fjal t urta: nj urtsi e tr popullore q sht e arritshme pr t gjith, pavarsisht nga lindja ose kultura. Kudo, gjithashtu, shkollat filozofike ofrojn nj reflektim m t prpunuar: n Izrael, n kohn e Salomoni, nn ndikimin egjiptian, shkruesit e oborrit t Jeruzalemit kan mbledhur gjith kt pasuri. Libri i Fjalve t Urta, nga i cili po lexojm nj ekstrakt kt t Diel, sht rezultati i nj prmbledhjeje t t gjitha ktyre reflektimeve me origjin dhe periudha t ndryshme nga koha e Salomonit dhe t mbretrve t tjert deri n kthimin nga Mrgimi n Babiloni (fundi i shekullit t pest). T urt t tjer do t vazhdojn punn dhe ne u kemi borxh librin e Sirach (ose Ben Sirac) rreth 180 pes. dhe libri i Urtsis (i njohur si i Solomonit), drejt 50 av. J.-C.
    T gjitha kto fjali t grumbulluara kan m shum se nj veori t prbashkt me ato t popujve fqinj; megjithat, menuria e Izraelit ka theksa t veanta: sepse ky popull ka zbuluar se vetm Zoti e njeh Urtsin e vrtet dhe se e gjith menuria njerzore mund t merret vetm prej tij. Tregimi i fajit t Adamit ishte nj mnyr shumngjyrshe pr t thn kt gjetje themelore: domethn q njohuria e urtis q vjen prej Zotit, e bn vrtet t lumtur njeriun, ose q munges e ksaj njohurie e bn at t paknaqur dhe jo i aft pr t jetuar n miqsin me Perndin (Zanafilla 2, 8 - 3, 24). Nga ana tjetr, njeriut q pranoi t jetonte nn ligjin e Perndis, pema e jets (urtsia e Perndis) i dha frytet e saj prgjithmon: tregimi i Zanafills (kapitujt 2-3) shkoi aq larg. Libri i Fjalve t Urta transkripton kt tradit:
    13 Lum njeriu q e fitoi urtin,
    i lumi ai q e gjeti maturin!
    14 Sepse m mir sht t fitosh at se argjend,
    fryti i saj sht m i vlefshm se ari i pastr.
    15 sht ajo m e mueshme se t gjitha perlat
    dhe me t smund t krahasohet asnj gj e mueshme:
    16 n t djathtn e saj sht jeta e gjat
    e n dorn e majt pasuria e nderi.
    17 Udht e saja, udh t bukura,
    t gjitha shtigjet e saja me paqe.
    18 Kush e fiton at, fiton pemn e jets,
    i lumi ai q mund ta mbaj at!
    Lum ai q gjen urtsin" (Fu. 3, 13-18).



    ZOTI E ZBULOI URTSIN E TIJ IZRAELIT.

    M mir akoma, duke zgjedhur kt popull t vogl dhe duke br nj Beslidhje me t, Perndia ia zbuloi atij Urtsin e Tij. Tani e tutje Izraeli sht shkaku m i madh i krenaris: ai sht prball bots populli depozitues i menuris s Perndis, sepse:
    "22 Kshtu thot Zoti:
    Mos t mburret i urti me menuri t vet,
    as trimi mos t mburret m trimrin e vet,
    as pasaniku mos t mburret me pasurin e vet;
    23 por kush mburret me kt le t mburret:
    se ka dije pr t m njohur mua,
    se jam Zoti q bn mirsi,
    zbaton t drejtn e drejtsin n tok,
    se kto jan gjrat q m plqejn
    ‑ sht fjala e Zotit" (Jr, 9, 22 -23).
    Tani e tutje:
    "Urtia e ndrtoi shtpin e vet
    dhe i latoi shtat shtylla",
    n malin e shenjt n Jeruzalem, shtat duke qen, si e dim, numri i plotsis; kjo nuk na udit: Urtsia sht aq e muar sa i ngjan nj pallati mbretror, ose m mir madje nj tempulli t mbshtetur n shtat kolona; dhe mbretrit dhe priftrinjt supozohet t jen kujdestart kryesor t saj. Por ajo dshiron t'u ofroj veten t gjithve: atje lart, ajo ofron bujarisht festn e saj:
    "I kushtoi flit e veta, e przjeu vern
    dhe e shtroi tryezn e vet" (2)
    dhe
    "I drgoi shrbtoret e veta n qytez,
    n vendet e larta pr t grishur" (3)
    t gjith, sepse ajo, duke ftuar njerzit nga vendet t larta, mund t dgjohet nga t gjith:
    Ejani, hajeni bukn time,
    pijeni vern q e kam przier pr ju!
    Lreni marrzin e jetoni
    dhe ecni udhve t menuris!" (5v.)
    Tani, t arritur n kt pik, ne tundohemi t bjm lidhjen me shmblltyrn e mysafirve t dasms t zhvilluar nga Jezusi:
    Mbretria e qiellit sht e ngjashme me mbretin q bri dasm pr djalin e vet. Mbreti drgoi shrbtort e vet pr t grishur t ftuarit n dasm. Por ata nuk deshn t vijn" (Mt, 22: 2-3). .
    Dhe kuptohet kjo gj: Por ata nuk donin t vinin, sepse t gjith jan gjithmon t lir t refuzoj nj ftes: n tekstin e Fjalve t urta, ftesa u drejtohet t gjith kalimtarve:
    " Kush sht i paprvoj, le t vij tek un!
    e t pamendit i oi fjal:
    Ejani, hajeni bukn time,
    pijeni vern q e kam przier pr ju! (v. 4v)
    T refuzosh ftesn, do t thot t refuzosh qasjen n urtsi, do t thot t mbetesh n mungesn ton natyrore t inteligjencs. Sepse "njeriu t cilit i mungon inteligjenca e shndoshe" sht secili prej nesh, nse mbshtetemi n aftsit tona: ne i qasemi menuris vetm nprmjet nj dhurate q Zoti na ofron falas; edhe ne ende na duhet t pranojm ftesn ...dhe t marrim rrugn q na on n shtpin e tij: "Lreni marrzin e jetoni
    dhe ecni udhve t menuris! (v.6).
    Ktu prsri gjejm temn e dy rrugve, nj tem q sht nj imazh i zgjedhjeve q i ofrohen liris ton.
    Libri i Ligjit t Prtrir, n veanti, shpesh i kthehet n kt tem:
    "Jua vura para jetn e vdekjen,
    bekimin e mallkimin.
    Zgjidhe, pra, jetn,
    q t jetosh ti e trashgimtart e tu" (Dt 30, 20) ... "
    Dhe:
    Shiko! Un sot po t lus ndr sy t tu me jetn e lumturin po edhe me vdekjen e mjerimin...
    Sot t duash Zoti, Perndia juaj, pr t ndjekur rrugt e tij, pr t zbatuar urdhrimet e tij ... ather do t jetoni ...
    Por nse zemra juaj largohet ... ather un jua deklaroj, ju do t zhdukeni plotsisht. (Dt 30, 15 ... 18).
    Zgjedhja e bindjes ndaj urdhrimeve t Zotit sht e vetmja rrug drejt lumturis pr njeriun; anasjelltas, zgjedhja e mosbindjes sht nj pjerrsi drejt vdekjes.
    Libri i Fjalve t Urta merr kt tem t dy rrugve n nj mnyr shum t gjall, duke paraqitur kto dy qndrime nn tiparet femrore:
    Zonja Urtsi dhe Zonja Marrzir; kjo e fundit na paraqitet n vargjet q pasojn tekstin ton t ksaj t diele:
    "Zonja Marrzir sht e marr e zhurmmadhe,
    nj marroqe q sdi asgj" (Pr 9:13),
    Kurse Zonja Urtsi mund t thot:
    "Kush m gjen mua, gjen jetn
    dhe nxjerr hir prej Zotit"(Fu, 8,35),
    ... Lreni marrzin e jetoni dhe ecni udhve t menuris! (Pr. 9, 6).
    T ecsh drejt Zotit sht menuri e vrtet; sht marrzi t shkosh n drejtim t kundrt dhe kshtu ti kthesh shpinn drits dhe jets.
    S fundi, Urtsia e Zotit, si e pam, personifikohet ktu; megjithat, askush nuk duhet t gaboj: sht vet nj alegori: monoteizmi i Beslidhjes s Vjetr sht i rrept, nuk ka asnj dyshim pr t konceptuar Urtsin e Zotit si nj person t plot.

  7. #87
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 20 Ord VITI BM 15-8-2021

    Ps.33 (34), 2-3, 10-11, 12-13, 14-15


    2 Prher do ta bekoj Zotin,
    n gojn time prher lavdi i tij.

    3 Shpirti im mburret n Zotin:
    le t dgjojn t prvuajturit e le t gzohen
    10 Nderojeni Zotin, ju shenjtrit e tij,
    s’u mungon gj atyre q e druajn.
    11 Pasanikt u varfruan dhe patn uri,
    ata q krkojn Zotin do t ken do t mir.
    12 Ejani, o bij, e m dgjoni:
    do t’jua msoj frikn e Zotit.
    13 A e dshiron jetn, o njeri?
    A dshiron dit t shumta pr t gzuar t mirat?
    14 Rrudhe gjuhn tnde prej s keqes,
    gojn tnde prej fjalve gnjeshtare.
    15 Ik prej s keqes e bj t mirn, krkoje paqen e ndiqe at!



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    FILLIMI I URTSIS SHT FRIKA E ZOTIT.


    Leximi i par i ksaj t diele sht nj meditim mbi urtsin: n Beslidhjen e Vjetr ka shum meditime si ky; mesazhi sht gjithmon i njjt: vetm Zoti mund t na mbush me urtsin e vetme q vlen, domethn mund t na msoj artin e t jetuarit q na bn t lumtur. Psalmi yn sht n t njjtn drejtim:
    “ Ejani, o bij, e m dgjoni:
    do t’jua msoj frikn e Zotit...
    A e dshiron jetn, o njeri?

    A dshiron dit t shumta pr t gzuar t mirat?
    Kush pastaj e do jetn dhe dshiron ditt
    kur do t shoh lumturin?" (v. 12v).
    sht shum interesante q t verehet se si psalmet ndonjher duken m shum nj katekizm sesa nj lutje: ky sht rasti ktu.
    Pelegrint e panumrt q dynden n portat e Tempullit n Jeruzalem vijn atje pr t msuar prsri urtin e vrtet, lumturin e vrtet, t ciln vetm Zoti mund ta jap. Modeli i tyre sht Mbreti Salomon: ai la n Bibl kujtimin e nj njeriu t etur pr menurin q vjen nga Zoti (t paktn n fillim t mbretrimit t tij): libri i Urtsis u v buzve t tij nj lutje shum t bukur q ai bri gjat kremtes s shugurimit mbretror t tij: "Duke e ditur se ndryshe s'do ta kisha fituar
    vetm nse do t ma dhuronte Hyji...
    u solla kah Zoti dhe iu luta dhe me gjith shpirt i thash:
    "O Hyji i etrve t mi dhe Zoti i mshirs,
    Ti q me an e t fjals sate e krijove ruzullin,
    q njeriun e krijove me an t urtsis sate
    pr t sunduar krijesat q ti i prftove,
    pr t drejtuar botn me shenjtri dhe drejtsi
    dhe pr t gjykuar gjyqin me shpirt t drejt:
    ma jep urtin q rri n fron pran Teje
    dhe mos m prjashto nga numri i fmijve t tu,
    sepse jam shrbtori yt, biri i skllaves sate,
    njeri i vogl e jetshkurtr,
    i paaft pr t kuptuar gjyq e ligj.
    Sepse edhe po t'u gjente
    ndr bijt e njerzve ndokush i prsosur,
    por n qoft se se i mungon urtia jote,
    do t'i vlersoj pr asgj... "(Urt 8, 21-9, 6).
    Le t rikthehet tani n psalmin q jemi duke komentuar:
    "Ejani, bijt e mi, m dgjoni se un ju msoj":
    far do t msojm? Frikn e Zotit.
    “Ejani, fmijt e mi, m dgjoni,
    q un t'ju msoj frikn e Zotit".
    Nse i jepet besim librit t Ben Sirac, forma m e lart e urtis sht frika e Zotit:
    "Fillimi i urtsis frika e Zotit ...
    Frika e Zotit sht plotsia e urtis...
    Kulmi i urtis sht ta druash Hyjin ... "(Si 1, 14 ... 20).
    “Rrnja e urtis sht ta kesh frik Zotin” (Si. 1,25”.



    FRIKA NGA ZOTI SHT DASHURIA N VEPRIM.


    Dhe mesazhi i psalmit ton sht gjithashtu i qart:
    "Nderojeni Zotin, ju shenjtrit e tij,
    s’u mungon gj atyre q e druajn" (V.12);
    atij q krkon Zotin, nuk do t'i mungoj asnj e mir. Paralelizmi midis ktyre dy vargjeve sugjeron nj prkufizim t friks nga Zoti: sht thjesht ta krkosh At. Dhe besimtari e di shum mir se kjo sht mnyra e vetme e vrtet pr t qen t lumtur:"Frika nga Zoti", si thoshim, nuk jeton me frik: kur kemi frik, ne krkojm t mbrojm veten; prkundrazi, e gjith qenia e atij q ka "frikn nga Zoti", sht e shtrir drejt Zotit. Andr Chouraqui na jep nj prkufizim shum t bukur t "friks nga Zoti" n komentin e tij mbi kt psalm, pikrisht. Ai tha: “Frika nga Perndia sht emocioni i shenjt i dashuris n prani t Zotit. "Ata q" kan frik nga Zoti, ai i quan "ata t cilve u drodh zemra” sepse jan t vetdijshme pr pranin e Zotit".
    N jetn e prditshme, ky emocion reflektohet n krkimin e vullnetit t Zotit, domethn n praktikimin e urdhrimeve: jo nga frika e ndshkimit, por nga dshira e fort pr t’u prshtatur me vullnetin e Zotit. Psalmi yn shpreh kt shum mir n pyetjen:
    "Kush e do jetn, ather, dhe dshiron ditt kur do t shoh lumturin!?".
    Dhe prgjigja sht:
    "14 Rrudhe gjuhn tnde prej s keqes,
    gojn tnde prej fjalve gnjeshtare.
    15 Ik prej s keqes e bj t mirn,
    krkoje paqen e ndiqe at!"
    Mbani gjuhn tuaj nga e keqja dhe buzt tuaja nga fjalt tradhtare. Shmangni t keqen, bni at q sht e drejt, krkoni paqen, krkoni at.
    Libri i Ligjit t Prtrir kmbnguli shum n kt pik:
    “E tani, o Izrael, far krkon Zoti, Hyji yt, prej teje?
    Krkon q ta druash Zotin, Hyjin tnd,
    t ecsh udhve t tija, ta duash e t’i shrbesh Zotit, Hyjit tnd,
    me gjith zemrn tnde e me gjith shpirtin tnd,
    t’i mbash rregullat e urdhrimet e Zotit,
    q po t’i jap un sot pr t mirn tnde" (Dt 10, 12-13).
    Ligji, rruga drejt lumturis, sht mesazhi i t gjith psalmeve alfabetike (prfshir kt psalm 33).
    “ 10 Nderojeni Zotin, ju shenjtrit e tij,
    s’u mungon gj atyre q e druajn"
    (Dhe mund t vazhdojm duke lexuar vargun tjetr)

    11 Pasanikt u varfruan dhe patn uri,
    ata q krkojn Zotin do t ken do t mir.
    Mund t verehet ktu se ka nj jehon i "Magnificat" ktu: nse engjlli Gabriel ishte n gjendje t'i thoshte Virgjreshs Mari se ajo ishte plot hir, kjo ndodhte sepse ajo dridhej, digjej me dashuri n pranin e Zotit, sipas shprehjes s Andres Chouraqui. Dhe, pr kt arsye deri m tani fjala e Maris: "Ja, q tani t gjitha breznit do t m quajn t lumtur", sht akoma aktuale sepse Ajo sht akoma e bekuar, si parashikoi engjlli.
    Po kshtu, Ben Siraku u premton lumturi atyre q kan etje pr Perndin: “Ata q kan frik nga Zoti, do t ken jet t gjat, sepse shpresa e tyre qndron tek ai q mund t'i shptoj ata. Ai q i friksohet Zotit nuk ka asgj pr t pasur frik, ai kurr nuk ka frik, sepse ai (Zoti) sht shpresa e tij. (Si 34, 14-16).
    E gjith kjo na duket shum e bukur dhe e leht, ndoshta? Sepse ne njohim disa "t etur pr Perndin" e vrtet q prballen me t keqen. Dhe ktu ne jemi prballur me problemin e prjetshm: nga njra an, premtimi i lumturis pr ata q krkojn Zotin, nga ana tjetr, realiteti i fatkeqsis q godet t gjith, besimtar dhe jobesimtar. Ndoshta duhet t pajtohemi pr prkufizimin e lumturis? Do t flitet prsri pr kt javn tjetr.

  8. #88
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 ORD. VITI B

    M 22-8-2021.


    LEXIMI I PAR: Joz. 24, 1-2a. 15-17. 18b


    1 Jozuehu i bashkoi t gjitha fiset e Izraelit n Sikem dhe i grishi pleqt, prijsit, gjyqtart dhe udhheqsit. Kta qndruan n pranin e Hyjit.
    2 Ather Jozuehu iu drejtua mbar popullit kshtu:
    15 Por, n qoft se u duket pun e lig q ti shrbeni Zotit, zgjidhni ju sot se kujt doni ti shrbeni: zotave t cilve u shrbyen t part tuaj n Mesopotami, apo zotave t amorrenjve, n tokn e t cilve banoni. Sa pr mua e pr shtpin time, ne do ti shrbejm Zotit!
    16 Populli u prgjigj: Zoti mos e thnt q ta lm At e tu shrbejm zotave t huaj!
    17 Zoti, Hyji yn, Ai na nxori ne dhe etrit tan nga toka e Egjiptit, prej shtpis s skllavrimit. Ndr sy tan bri shenja mrekullisht t mdha dhe na ruajti n do udh ngado kaluam dhe n mes t gjith popujve, ndr t cilt kaluam.
    18 Pastaj, Zoti i dboi para nesh t gjith kta popuj, posaerisht amorrenjt, banort e ktij vendi, n t cilin hym ne. Pra, edhe ne do ti shrbejm Zotit, sepse Ai sht Hyji yn!


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    JOZUEHU, I PANJOHURI.

    Nse do t'i kthejm Cezarit at q sht e Cezarit, si tha Jezusi, ather ne jemi t padrejt me JOZUHEUN. Ne mezi lexuam historin e veprs s tij: megjithat ekziston nj libr i tr i quajtur me emrin e tij dhe nuk sht pa arsye! Ai shfaqet shum hert n aventurn e madhe t Eksodit (Kapitulli 17), dhe duket se sht m i afrti me Moisiun, dhe biri i tij shpirtror, n nj far mnyre.
    Ai kishte treguar gjithmon besnikri t vazhdueshme ndaj Perndis dhe ndaj Moisiut; dhe, pak para vdekjes s tij, ky i fundit e emroi publikisht pasardhsin e tij: Moisiu e grishi Jozuehun dhe i tha n sy t mbar Izraelit: Ji burr e ki guxim, sepse ti do ta shtiesh kt popull n tokn pr t ciln Zoti iu prbetua etrve t tyre se do tua jap. Ti at ndajua me short. Vet Zoti, q sht prijsi yt, do t jet me ty; ai sdo t t lshoj as do t heq dor prej teje: mos u tremb as mos ki frik! (Dt 31,7-8).
    Prandaj ishte Jozuheu ai q pasoi Moisiun dhe pati nderin dhe prgjegjsin pr t'i sjell bijt e Izraelit n tokn e premtuar. Libri q mban emrin e tij regjistron ngjarjet e para q shnuan hyrjen e fiseve t Izraelit n Kanaan; teksti yn pr kt t diel sht momenti i fundit, i madh i karriers s tij: para se t vdes, ai thrret nj asamble t madhe t dymbdhjet fiseve dhe vulos bashkimin e tyre rreth Beslidhjes t br n Sinai.
    Emri i dyt i madh i ktij teksti, Sichem (tani Nablus); ne e gjejm m shpesh nga Beslidhja e Re: kur Shn Gjoni raporton historin e takimit t Jezusit me gruan samaritane (Gjn 4), ai e konsideron t dobishme t specifikoj se kjo ndodh "jo shum larg" nga Sichemi i lasht; por, nse Gjoni flet pr t, kjo ndodh sepse, n Beslidhjen e Vjetr, tashm, ai kishte luajtur nj rol t madh: u kujtua me gatishmri se Abrahami kishte ngritur nj altar atje; Jakobi gjithashtu; kjo sht edhe vendi ku u varros Jozefi. M von, pas prarjes q coptoi mbretrin n dysh pas vdekjes s Salomonit, Sichem u b kryeqyteti i par i mbretris veriore.
    Por madhshtia e vrtet e Sikemit qndron diku tjetr: sepse sht br simboli i zgjedhjes; Jakobi kishte marr tashm nj vendim t madh gjat bredhjeve t tij; n nj gjest t dukshm besnikrie ndaj Zotit q kishte zbuluar veten n Bethel, ai e kishte detyruar familjen e tij t braktiste perndit e rreme dhe ai kishte varrosur t gjitha statujat e tyre dhe amulet t tjer n kmbt e nj peme (Zanafilla 35,4); dhe ktu sht, me tekstin ton nga libri i Jozuheut momenti i madh i Sichemit: "Jozuheu mbledh t gjitha fiset e Izraelit n Sichem".
    Kush mund ta ket shkruar kt tekst? Kur ? Dhe pr k? Ne nuk dim si t themi, duke pasur parasysh vshtirsin e rindrtimit t historis s vrtet t hyrjes s fiseve t Izraelit n Kanaan. Tekstet e ndryshme biblike n kt pik nuk jan gjithmon t pajtueshme; sepse qllimi i tyre nuk sht t bjn histori n kuptimin modern t fjals: qllimi i tyre sht gjithmon teologjik.



    KUR POPULLI DUHET T BJ NJ ZGJEDHJE!

    Ktu, mund t theksohen disa gjra t vant: s pari rolin e Jozuheut; padyshim, disa autor donin ta theksonin at: pr shembull, libri i Numrave (13,16) vren se, fillimisht, emri i tij nuk ishte Joshua, por Hosha: emri i tij i par mund t prkthehet: "ai shpton", i dyti, Joshua, sht m sakt, pasi ai do t thot: "sht Zoti q shpton". Tani, ktu e shohim Joshuan n rolin e tij t shptimtarit: ai siguron unitetin e t gjith njerzve rreth Zotit t tyre. Dhe ai merr drejtimin e popullit t tij duke dhn shembullin: "Sa pr mua e pr shtpin time, ne do ti shrbejm Zotit! (v. 15). Dhe, natyrisht, ai i fton t gjith t pranishmit t jen si ai n shrbim t Perndis s Izraelit. Pr kt (n vargjet 3-14 q mungojn n leximin ton liturgjik) ai prkujton gjithka bri Zoti n favor t tyre, nga zgjedhja e Abrahamit "prtej Eufratit" deri n hyrjen n kt vend t mir (tokn e premtuar), prmes mrekullia e daljes nga Egjipti. Pastaj i vendos n njfar mnyre me shpatulla pas murit: " Por, n qoft se u duket pun e lig q ti shrbeni Zotit, zgjidhni ju sot se kujt doni ti shrbeni: zotave t cilve u shrbyen t part tuaj n Mesopotami, apo zotave t amorrenjve, n tokn e t cilve banoni. Sa pr mua e pr shtpin time, ne do ti shrbejm Zotit! (v. 15)

    Kmbngulja e dyt e ktij teksti, domosdoshmria, madje edhe urgjenca e zgjedhjes: nse teksti yn kmbngul aq shum n zgjidhjen e qart t njerzve t mbledhur n Sichem, kjo sht ndoshta sepse pasardhsit e tyre t largt (pr t cilt u shkruan kto rreshta) me t vrtet kishin nevoj pr kt. Ktu gjejm thekset e librit t Ligjit t Prtrir: "Ruhuni t mos ju tradhtoj zemra e t largoheni prej Zotit dhe tu shrbeni e ti adhuroni zotat e huaj, q t mos e hidhroni Zotin kundr jush e ta mbyll qiellin e t mos bjer shi, q toka t mos e jap prodhimin e vet, se ather m t shpejt do t zhdukeni prej toks s mir q do tjua jap Zoti (Dt 11:16). Tani e dim mir se tundimi pr t'u kthyer n idhujtari ishte i prhershm, qoft pr shembull n kohn e mbretrve (mjafton t kujtojm luftn e Elias kundr priftrinjve t Baalit, 1 Mbr 19), ose m von n kohn e Mrgimi n Babiloni (prmendja e perndive t toks prtej Eufratit ndoshta nuk sht aty rastsisht). Teksti yn sht shembullor: padyshim, njerzit e kuptojn rndsin e pyetjes: "M mir t vdessh sesa t braktissh Zotin pr t'u shrbyer perndive t tjera!" "Dhe bm zgjedhjen e duhur:" Ne gjithashtu duam t'i shrbejm Zotit, sepse ai sht Hyji yn".

  9. #89
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 Ord VITI B

    M 22-8-2021.


    Ps, 34, 2-3, 16-17, 20-21, 22-23


    2 Prher do ta bekoj Zotin,
    n gojn time prher lavdi i tij.
    3 Shpirti im mburret n Zotin:
    le t dgjojn t prvuajturit e le t gzohen.

    16 Syt e Zotit shohin t drejtt,
    vesht e tij ua dgjojn ofshamat.
    17 Fytyra e Zotit sht kundr keqbrsve
    pr ta zhdukur prej dheut kujtimin e tyre.

    18 Klithin t drejtt, Zoti i dgjon,
    i liron prej t gjitha vshtirsive t tyre.
    19 Zoti sht afr atyre q pendohen me zmr,
    i shpton shpirtprgrirt.

    20 Sado t vshtira t ket i drejti,
    prej t gjithave do ta shptoj Zoti.
    21 Zoti i ruan eshtrat e tyre:
    asnj prej tyre nuk do tu thyhet.

    22 E keqja e vet do ta vras keqbrsin,
    e do ta paguajn ata q e urrejn t drejtin.
    23 Zoti e shpaguan shpirtin e shrbtorve t vet,
    nuk do t ndshkohen ata q shpresojn n t.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    KU SHT ZOTI KUR NE VUAJM?

    "Syt e Zotit shohin t drejtt,
    vesht e tij ua dgjojn ofshamat.
    Fytyra e Zotit sht kundr keqbrsve
    pr ta zhdukur prej dheut kujtimin e tyre.
    Klithin t drejtt, Zoti i dgjon,
    i liron prej t gjitha vshtirsive t tyre" (V.16-18).
    A sht kjo e vrtet n shkalln e par? A nuk ishte Virgjresha Mari e drejt? Sidoqoft, ajo nuk ishte imune ndaj vuajtjeve. A nuk ishte Jezusi i drejti n shkalln m t lart? Mund t themi se sht liruar? Problemi i prjetshm q qndron tek ne prball t gjitha vuajtjeve. Nj problem me t cilin u prball libri i Jobit. Bibla nuk u prgjigjet t gjitha pyetjeve tona mbi kt tem, por na tregon me vendosmri rrugn pr ta zgjidhur; nuk ka tjetr prve rrugs s besimit t fort. Ne duhet t besojm, kundr t gjitha shanseve, dhe madje edhe nse pamjet jan t kundrta, duhet t besojm se Zoti sht me ne kur vuajm. Si thot vargu 16: "Vesht e tij ua dgjojn ofshamat". Kjo sht nj jehon e zbulimit t jashtzakonshm t shkurret q digjet; Moisiu dgjoi atje nga goja e Zotit vet kt fjali t paharrueshme: "Zoti i tha: E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt... Kshtu, pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve. Un pash, po, pash mjerimin e popullit tim q sht n Egjipt, dhe dgjova klithmat e tyre ... i njoh vuajtjet e tij. (Dal, 3,7-9).
    Sidoqoft, ndihma e Perndis nuk sht nj shkop magjik q do t largonte do shqetsim, t gjitha vuajtjet nga jeta jon ... N shkrettir, prapa Moisiut, ose n Kanaan pas Jozuheut, njerzit nuk u shptuan mrekullisht nga do shqetsim! Por prania e Zotit e shoqroi n t gjitha rrethanat pr ta ndihmuar t kaprcejn pengesat; ky sht nj nga kuptimet e nj vargu n fillim t ktij psalmi: "Engjlli i Zotit ngreh llogore rreth atyre q e kan frik dhe i shpton" (v. 8). Sipas librit t Eksodit, natn e daljes nga Egjipti, engjlli i Zotit mbrojti ikjen e njerzve: "Engjlli i Hyjit, q u printe etave t Izraelit, doli pas tyre, po ashtu me t edhe shtylla e res, prej prpara doli prapa ( Dal. 14,19);
    dhe ai e udhhoqi marshimin drejt toks s premtuar: "Ja, po e drgoj engjllin q t prij e t t ruaj gjat udhtimit e t t shtjer n vendin q kam prgatitur... Engjlli im do t prij e do t shtjer n dheun e Amorreut, t Heteut, t Ferezeut, t Kananeut, t Heveut e Jebuseut. Un kta do ti asgjsoj. Ruaju se i adhuron hyjnit e tyre e ruaj se u shrben. Mos bj si bjn ata, por rrnoji hyjnit e coptoji gurngult e tyre. (Dal 23,20. 23; dhe Dal 32,34; dhe 33,2).
    N msimin e tij mbi lutjen, ungjilli i Luks na thot saktsisht t njjtn gj:
    Edhe un po ju them: lypni e do tju jepet, krkoni e do t gjeni, trokitni e do tju elet. Sepse, kushdo lyp, merr; kush krkon, gjen; atij q troket, i hapet dera. Dhe, cili prej jush q sht bab, po i lypi djali peshk, n vend t peshkut do ti jap gjarpr? Ose, nse i lyp vez, do ti jap akrep? Nse, pra, ju, edhe pse t kqij, dini fmijve tuaj tu jepni dhurata t mira, sa m tepr Ati qiellor do tu jap Shpirtin Shenjt atyre q ia krkojn!(Luka 11,9-13).
    Le ta marrim edhe nj her tekstin: Syt e Zotit shohin t drejtt, vesht e tij ua dgjojn ofshamat". N sprov, n vuajtjet, n dhimbjet, jo vetm q lejohet, por rekomandohet t brtasim.



    GUXONI T BERTISNI!

    Ne nuk do t lirohemi n mnyr magjike nga t gjitha vshtirsit, nga do dhimbje, por do t jetojm me ta, t mbushur me Shpirtin e tij. Dhe ne do t gjejm forcn pr t'i duruar ato.
    Po kthehem n kt shprehje: "Mjer, mjer i drejti": "I drejti", ose "t drejtt", kjo sht nj fjal q shpesh del n kt psalm, n kundrshtim me "t ligun": Syt e Zotit shohin t drejtt, vesht e tij ua dgjojn ofshamat (v.16)... "Fytyra e Zotit sht kundr keqbrsve pr ta zhdukur prej dheut kujtimin e tyre. Klithin t drejtt, Zoti i dgjon, i liron prej t gjitha vshtirsive t tyre"... E keqja e vet do ta vras keqbrsin, e do ta paguajn ata q e urrejn t drejtin". Ky kundrshtim sht i shpesht n Bibl: qllimi sht t na bj t urrejm nj mnyr t caktuar jetese dhe t na nxis t zgjedhim rrugn e duhur; at t urtsis. Kjo quhet "tema e dyanshme". Kuptohet, ekziston vetm nj mnyr e menur e jetess, nse duam t jemi t lumtur, ekziston vetm nj mnyr jetese pr t'i plqyer Zotit, sht e njjta gj pasi ai dshiron lumturin ton. sht ta krkosh at pa pushim, (n gjuhn biblike, kjo quhet "frika nga Zoti"), sht t ndjeksh urdhrimet e tij dit pas dite. Sigurisht, nuk sht pr t'u habitur q ta gjejm kt tem t dy rrugve n nj psalm alfabetik si ky psalm 34, meq shkrim -leximi sht gjithmon nj mjet pr t falnderuar Perndin pr dhuratn e Ligjit.
    Sidoqoft, ne nuk duhet t marrim fjal pr fjal ashprsin q duket se krcnon djemt e kqij: s pari, ne po prdorim nj lloj gjuhe q dshiron t jet krcnuese pr t'i br njerzit t mendojn; s dyti, nuk ka nj grup "t ligsh" dhe nj grup "t drejt" n tok! Zoti, gjykatsi i drejt, e di m mir se ne se sa e ndar sht do zemr njerzore. Zoti lufton t keqen, ai nuk lufton njerzit: "Fytyra e Zotit sht kundr keqbrsve pr ta zhdukur prej dheut kujtimin e tyre" (v.17). Por, tek do njeri, ai di t zbuloj, pafundsisht m mir se ne, pjesn shum t vogl t vullnetit t mir q qndron n gjum; kjo duhet t na siguroj pr veten ton: "Shpirti im mburret n Zotin:
    le t dgjojn t prvuajturit e le t gzohen.
    4 Bashk me mua jepni lavdi Zotit,
    le ta lartsojm s bashku Emrin e tij" (v. 3v).

  10. #90
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 Ord. VITI B

    M 22-8-2021


    LEXIMI I UNGJILLIT: Gj, 6, 60-69.


    60 Shum prej nxnsve t tij, kur i dgjuan kto fjal, than:
    I pakuptueshm sht ky msim! Kush mund ta dgjoj?
    61 Kur Jezusi e hetoi se nxnsit e tij po murmurisnin lidhur me kt msim, u tha: A po ju shkandullon kjo gj? 62 E po ta shihnit Birin e njeriut duke u ngritur atje ku ishte m par... ?
    63 Shpirti sht ai q jep jetn, trupi nuk vlen asgj. Fjalt q un ju thash, jan shpirt dhe jan jet. 64 Por, jan disa ndr ju, q nuk besojn.
    Sepse Jezusi e dinte q n fillim cilt ishin ata q nuk besonin dhe cili ishte ai q do ta tradhtonte.
    65 Dhe shtoi: Prandaj edhe ju thash se askush smund t vij tek un,
    po qe se nuk iu dhurua nga Ati.
    66 Q ather shum prej nxnsve t tij u shmangn dhe nuk shkuan m me t.
    67 Ather Jezusi i pyeti edhe t Dymbdhjett:
    A mos doni t shkoni ndoshta edhe ju?
    68 Simon Pjetri iu prgjigj: Te kush t shkojm, Zotri? Ti ke fjalt e jets s pasosur!
    69 Ne besojm dhe e dim se ti je Shenjti i Hyjit!


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    DUHET T BESOJM APO T MOS BESOJM?


    Jemi n fund t fjalimit mbi bukn e jets; ka ardhur koha pr vendim; si t sapoardhurit n Tokn e Premtuar, pas Josuheut (leximi yn i par) duhej t zgjidhnin nj her se cilit Perndi ata donin t'i shrbenin, edhe dgjuesit e Jezusit duhej t merrnin nj vendim, sepse nuk kishin m asnj rrug dalje. Po, ajo q ai thosht, ishte e vshtir t dgjohej, a duhet t refuzonin ta dgjonin? Kjo sht e gjith shtja.
    Ky sht paradoksi i besimit: Fjalt e Jezusit jan njerzisht t pakuptueshme dhe megjithat ato na sjellin n jet. Ne duhet t ndjekim rrugn e apostujve: kto fjal, na ushqejn dhe na deprtojn pa pretenduar se i shpjegojm ato. Tashm ka nj msim t madh ktu: nuk sht n libra q ne duhet t krkojm shpjegimin e Eukaristis. M mir t marrim pjes dhe ta lm Krishtin t na trheq n misterin e tij t jets.
    Ne mund ta shohim qart se n Ungjillin e Gjonit kjo pyetje e madhe qndron: duhet t besojm ose t mos besojm. Nse Jezusi sht vrtet i drguari i Atit, sht marrzi t mos e mirpresim me habi dhe mirnjohje dhuratn q na jep Zoti. Pra, kjo sht pyetja q u lind dgjuesve t Jezusit: "Fjalt q un ju thash, jan shpirt dhe jan jet. Por, jan disa ndr ju, q nuk besojn (v.63-64).
    Prgjigja padyshim do t jet e larmishme; disa nga dishepujt e tij nuk do ta ndjekin m (v. 66); n emrin e t Dymbdhjetve, Pjetri, prkundrazi, do t ket prgjigjen e besimit. Kjo ndodh n Kafarnaum dhe dikush pyet veten pse Gjoni e konsideron t dobishme ta specifikoj at tri her (v. 17, 24, 59). Misteri aktual i Pashkve, i cili fshihet nn kt msim q bri Jezusi n Kafarnaum, megjithat ndodhi n Jeruzalem. Por u njoftua n Kafarnaum, n Galile. Sepse sht vrtet nj shpallje e Pasionit, ktu: braktisja e disave, zgjedhja e vendosur e t tjerve parashikon kryqin. Jezusi sht refuzuar tashm nga numri m i madh: Dymbdhjet sht gjithka q mbetet nga shumica e madhe (pes mij burrat) e shumfizimit t bukve.
    Ndryshe nga tre Ungjijt Sinoptik, Ungjilli i Gjonit nuk raporton as profesionin e besimit t Pjetrit n Cezaren, as shpalljet e Pasionit; mund t konsiderojm se kemi ktu dika ekuivalent me shpalljen e Pasionit: "Buka q do t'ju jap, sht mishi im, i dhn n mnyr q bota t ket jet". Profesioni i besimit t Pjetrit: Te kush t shkojm, Zotri? Ti ke fjalt e jets s pasosur! Ne besojm dhe e dim se ti je Shenjti i Hyjit! (v. 68).


    T KUSH T SHKOJM, ZOTRI?

    Jezusi u bri pyetjen edhe atyre: "A doni t shkoni edhe ju?".Fjalori kurioz: "Disa u larguan ", por Pjetri tha: "Te kush do t shkojm?" Edhe nj her, besimi nuk sht nj bagazh, por nj shteg. Nj rrug n t ciln ne duhet t lm veten q dikush t na udhheq. "Askush nuk mund t vij tek un (Jezusi) nse nuk i sht dhn Atit". I bekuar Pjetri q ishte i knaqur t merrte dhuratn e Atit. Duke rilexuar t gjith fjalimin, dikush habitet, pr m tepr, nga frekuenca e foljes "t jap" ktu dhe n t gjith Ungjillin e Gjonit. Ati i jep Birit, Biri jep jetn e tij; ai na jep jet duke ndar mishin dhe gjakun e tij. Ajo q Jezusi prmbledh duke i folur gruas samaritane:
    Po ta dije ti ka t dhuron Hyji
    dhe kush sht ai q t thot:
    M jep t pi!,
    ti vet do t lypje nga ai
    dhe ai do t t jepte uj t gjall! (Gj, 4,10).
    Mbetet dhurata e fundit, ajo e Shpirtit. Sepse vetm ai do t'i fus besimtart n mister: "Mishi (q do t thot, njeriu i reduktuar n forcn e tij) nuk sht i aft pr asgj. Njoftimi sht ende i mbuluar ktu: "sht shpirti q sjell jet". M von, n fjalimin pas Darks s Fundit, nj dit para vdekjes s tij, Jezusi do t flas pr t n mnyr shum m eksplicite. A do t thot kjo se koha pr kt zbules prfundimtare nuk kishte ardhur ende n Kafarnaum? A duhej q shpallja e dhurats s Shpirtit t bhej s pari n Jeruzalem? sht n Jeruzalem, me t vrtet, q Jezusi do t thot mbrmjen e fundit:
    "26 E kur t vij Mbrojtsi,
    t cilin do tjua drgoj prej Atit
    ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Ati
    ‑ Ai do t dshmoj pr mua.
    Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua,
    sepse jeni me mua q n fillim". (Gj. 15, 26-27).
    Pjetri i ndjen t gjitha kto kur guxon t formuloj frazn vendimtare: Te kush t shkojm, Zotri? Ti ke fjalt e jets s pasosur! Ne besojm dhe e dim se ti je Shenjti i Hyjit! (v.68-69).
    M von, ai do t ket shum koh pr t medituar mbi fjalimin e jashtzakonshm t Jezusit n Kafarnaum: por s pari atij do t'i duhet t jetoj mundimet dhe Ringjalljen e Krishtit: Biri i njeriut, me t vrtet njeriu, i vdekshm, ishte me t vrtet i drguari i Zoti, "i Shenjti i Perndis". Tani ai "sht ngritur atje ku ishte m par" (v. 62); duke jetuar vet jetn e Perndis, ai ua komunikon at njerzve: ai sht me t vrtet:
    "Buka e gjall
    q zbriti prej qiellit:
    nse ndokush ha kt buk,
    do t jetoj pr amshim.
    E buka q un do ta jap
    sht trupi im
    ‑ pr jetn e bots(V. 51).
    Sepse vullneti i Atit sht jeta e bots: Jezusi me t vrtet kishte thn:
    "Sepse zbrita prej qiellit,
    jo pr t br vullnetin tim,
    por vullnetin e atij q m drgoi.
    E vullneti i Atij q m drgoi sht
    t mos humb asnj
    prej atyre q m dha,
    por ti ringjall n ditn e fundit"(V. 38-39).
    Tani e tutje:
    "Kushdo sheh Birin
    dhe beson n T,
    ta ket jetn e pasosur
    e un do ta ringjall n ditn e fundit:
    i till sht vullneti i Perndis. Pr ta br at sa m shpejt t jet e mundur, Jezusi na msoi t lutemi: "U bft vullneti yt".

  11. #91
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22Ord VITI B

    M 29-8-2021



    UNGJILLI: - Marc 7, 1-8. 14-15. 21-23.


    1 Rreth Jezusit u bashkuan farisenjt dhe disa skrib q kishin ardhur nga Jerusalemi.
    2 Ata vun re se disa prej nxnsve t tij po hanin buk me duar t papastra d.m.th. t palara.
    3 Tashti farisenjt dhe mbar hebrenjt nuk han buk pa i lar duart deri n brryl pr arsye t zakoneve t t parve.
    4 As kur kthehen nga tregu nuk han gj pa u lar m par. Jan edhe shum gjra t tjera q i mbajn pr shkak t tradits: larje gotash, katrovash e ensh remi (tryezash). 5 Prandaj farisenjt dhe skribt e pyetn Jezusin:
    Pse nxnsit e tu nuk i mbajn traditat e t parve, por han buk me duar t papastra?
    6 Ai u prgjigj: Mir parafoli pr ju, o shtiracak, Isaia, kur shkroi:
    Ky popull m nderon me buz, kurse zemra e tyre sht larg meje.
    7 I kot sht kulti q m bjn, kur msojn gjasme msimin e Hyjit ‑ rregulloret q i qitn njerzit.
    8 Ju lini pas dore urdhrimin e Hyjit e mbani traditat e njerzve.
    14 Ather e thirri prsri popullin rreth vetes dhe i tha:
    M dgjoni t gjith dhe mbani mend!
    15 Ska asgj prjashta njeriut q mund ta bj at t papastr duke hyr n t, por ka del prej njeriut ‑ ajo e bn t papastr. Dhe vazhdoi: ka del prej njeriut ajo e bn t papastr,
    21 sepse prej brendis ‑ prej zemrs s njeriut rrjedhin: mendimet e kqija, llojet e ndryshme t flligshtis, vjedhjet, vrasjet,
    22 kuror‑ thyerjet, dshira e tepruar e pasuris, mashtrimet, shfrenia, smira, blasfemit, krenaria, marrzia.
    23 T gjitha kto t kqija dalin nga brenda dhe e bjn njeriun t papastr.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA


    Gjithka filloi sepse dishepujt e Jezusit nuk i kishin lar duart para vaktit: n shum vende t bots, kjo nuk do t ishte problem! Prova sht se Marku sht i detyruar t'u shpjegoj lexuesve t tij, t cilt nuk ishin me origjin hebraike, zakonet e veanta t Izraelit: "Farisenjt dhe mbar hebrenjt nuk han buk pa i lar duart deri n brryl pr arsye t zakoneve t t parve. As kur kthehen nga tregu nuk han gj pa u lar m par. Jan edhe shum gjra t tjera q i mbajn pr shkak t tradits: larje gotash, katrovash e ensh remi (tryezash) (v..3v). Fjala "tradit", e prsritur (n tekstin grek) n vargjet 3 dhe 5, nuk duhet kuptuar n mnyr keqpesuese: tradita sht pasuria e marr nga etrit. E gjith puna e gjat e pleqve pr t zbuluar sjelljen q i plqen Perndis, transmetohet n formn e urdhrimeve q rregullojn detajet m t vogla t jets s prditshme. Pra, le t fillojm duke br drejtsi ndaj farisenjve dhe skribve: kur i imponohet vetes nj disiplin shum t rrept pr t qen besnik ndaj fes s vet, nuk mund t'i kuptohen ata q nuk bjn aq shum. Dhe, n syt e tyre, kjo ashprsi respektimi duket thelbsore: ishte nj shtje e ruajtjes s identitetit hebre; njerzit e zgjedhur e pan zgjedhjen e tyre si nj veori dhe pr kt arsye do kontakt me pagant (ose objektet e prekura prej tyre) u b i papastr, domethn i paprshtatshm pr t festuar dhe madje pr t jetuar jetn e prditshme me dinjitet.
    Natyrisht, farisenjt dhe skribt e pranishme u indinjuan: "Pse nxnsit e tu nuk i mbajn traditat e t parve, por han buk me duar t papastra? (v. 5) . Ajo q sht m befasuese sht reagimi i Jezusit: Hipokrit!" Kjo ashprsi sugjeron q ekziston nj problem themelor. Si shpesh, para nj auditori t till, Jezusi citon Shkrimin e shenjt, i cili sht referenca supreme pr ta:
    E Zoti tha:
    Pasi ky popull m afrohet vetm me fjal,
    e m nderon vetm me buz,
    kurse zemra e tyre sht larg meje,
    frika e tij ndaj meje nuk sht tjetr,
    ve nj rregullore njerzish, e msuar"(Is 29:13).
    Dhe Jezusi komenton fjaln e Isais: " Ju lini pas dore urdhrimin e Hyjit e mbani traditat e njerzve (v. 8)
    Cili sht ather urdhrimi i Perndis q farisenjt dhe skribt e shprfillin pa e ditur? Jezusi nuk e shpjegon ktu, por ai i qorton padyshim sepse ata "kan nj zemr larg Zotit". far t keqe kan br ? Ata thjesht prbuzn t tjert, dhe i prbuzn n emr t Zotit, kjo sht e pafalshme. Gjendhet ktu nj vrejtje t br shpesh kur kemi lexuar Ungjillin t Markut: Jezusi nuk pushon s foluri kundr do prjashtimi n emr t fes; ky sht sfondi i polemikave t tij me autoritetet fetare. sht keqkuptim i Ligjit t besosh se dikush do t duhej t ishte i ndar nga njerzit e tjer pr t'iu afruar Zotit! Prkundrazi, profett kishin ushtruar gjith fuqin e tyre pr t zbuluar se adhurimi i vrtet q i plqen Perndis, fillon me respektin e njerzve. sht turp q ligji, i krijuar pr lumturin e t gjithve, t jet br nj kufizim i vrazhd dhe nj pretekst pr prbuzje. Pr t'i shrbyer Zotit t shenjt t Levitikut, Perndia i faljes i shpallur nga Isaia, nuk mund t mbahet n prbuzje ndaj t tjerve.
    Duke shkuar m tej, Jezusi fillon nj msim mbi pastrtin: n kuptimin biblik, pastrtia sht aftsia pr t'iu afruar Zotit; por Zoti sht dashuri dhe falje, shum profet e kan thn at pa pushim. Prandaj, pastrtia e vrtet sht nj prirje e zemrs, sht mshir; papastrtia pr t ciln Jezusi i qorton kundrshtart e vet, sht "ngurtsimi i zemrs": "ka del prej njeriut ‑ ajo e bn t papastr". Dhe, pak m von, ai prfundon msimin pr dishepujt e tij: "Sepse prej brendis ‑ prej zemrs s njeriut, rrjedhin: mendimet e kqija, llojet e ndryshme t flligshtis, vjedhjet, vrasjet, kuror‑ thyerjet, dshira e tepruar e pasuris, mashtrimet, shfrenia, smira, blasfemit, krenaria, marrzia. T gjitha kto t kqija dalin nga brenda dhe e bjn njeriun t papastr (7, 20-23).
    Le t vijm edhe nj her n ndihm t farisenjve dhe skribve: ky msim nuk mund t dgjohej plotsisht derisa vet Zoti, n Birin e tij, nuk do t kishte ardhur t banonte mes njerzve; duke vrtetuar kshtu se, n kundrshtim me shum besime t prhapura, Zoti nuk ka frik nga kontakti me qeniet e papastra si jemi ne. Pr ta vrtetuar kt, menjher pas ksaj polemike, Jezusi u nis pr n nj vend pagan.

    - Lvizja fetare e "Farizenjve" lindi rreth vitit 135 para Krishtit, e themeluar nga njerz q dshironin t konvertoheshin me t vrtet. ; emri "farize" q do t thot "i ndar", prkthen nj zgjedhje: refuzimin e do kompromisi politik, t do neglizhimi n praktikn fetare; dy shtje q ishin n rendin e dits n vitin 135. Prandaj farizianizmi (si lvizje) sht mjaft i respektueshm. Dhe Jezusi nuk e sulmon kurr. Ai nuk refuzon t flas me ta (Nikodemi, Gj 3; Simon, Lk 7). Por ideali m i mir fetar mund t ket kurthet e tij: ashprsia e respektimit mund t krijoj nj ndrgjegje shum t mir dhe t'i bj njerzit prbuzs ndaj atyre q nuk sillen si ata. M thell, t dshirosh t jesh "i ndar" nuk sht pa paqartsi, kur e dim se plani i Zotit sht nj projekt i bashkimit n dashuri. Kto devijime frymzuan disa fjal t ashpra t Jezusit: ato synojn at q quhet "farizianizm"; t gjitha lvizjet fetare t t gjitha kohrave jan t afta pr kt.

  12. #92
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22ORD VITI B

    M 29-8-2021

    LEXIMI I PAR: Dt 4, 1... 8.


    1 E tani, o Izrael, dgjo urdhrimet dhe rregulloret q po jua msoj q, duke i kryer ato, t jetoni dhe t hyni e ta bni pron tokn q Zoti, Hyji i etrve tuaj, do tjua jap. 2 Mos u shtoni asgj urdhrave q po ju jap dhe mos u mungoni asgj! Mbani urdhrimet e Zotit, Hyjit tuaj, q po jua jap un. 3 Syt tuaj pan gjithka Zoti bri kundr Beelfegorit, sesi i prfaroi t gjith adhuruesit e tij prej mesit tuaj, 4 kurse ju q i qndroni besnik Zotit, Hyjit tuaj, jeni gjall t gjith deri n ditn e sotme. 5 Ja, po ju msoj urdhrimet e rregulloret, si m urdhroi Zoti, Hyji im, q ti zbatoni n tokn q do ta merrni pron, 6 q ti mbani e ti vini n zbatim. Kjo do tju bj t dijshm e t urt n syt e popujve. Kur ti ken dgjuar t gjitha kto urdhrime, do t thon:Ja, nj popull i dijshm e i kuptueshm! Ky qenka popull madhor! 7 E njmend, ku gjendet nj popull tjetr aq i madhrueshem, q ti ket hyjnit e veta kaq afr vetes, si sht pran nesh n t gjitha krkesat tona Zoti, Hyji yn?! 8 Dhe, ku ka nj popull tjetr kaq t prmendur q t ket urdhrime e rregullore t drejta, si sht i tr ky Ligj, q un sot po e shtroj para syve tuaj?!


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    Pr t kuptuar mir kt fjalim, duhet t mbahet mend se libri i Ligjit t Prtrir sht shkruar shum koh pas vdekjes s Moisiut. Kto fjal i atribuohen Moisiut; n fakt, ata thon at q Moisiu do t kishte thn nse do t ishte akoma i giall kur u shkrua libri i Ligjit t Prtrir (midis shekujve tet dhe gjasht). Nse autori kmbngul q asgj t mos shtohet ose hiqet nga Ligji i dhn n Sinai, kjo ndodhi sepse, edhe shum prpara, u bn disa ndryshime. Kshtu n kt libr, rikujtohen bazat, ato gjra q nuk duhet ta kishim harruar kurr.
    Gjegjsisht, m s pari, se Aleanca sht nj rrug me dy drejtime. Zoti u zotua pr kt popull t vogl: ai premtoi nj tok, dhe kjo u b; Perndia me t vrtet e mbajti premtimin e tij; Moisiu duhej t kishte thn gjra t tilla: E tani, o Izrael, dgjo urdhrimet dhe rregulloret q po jua msoj q, duke i kryer ato, t jetoni dhe t hyni e ta bni pron tokn q Zoti, Hyji i etrve tuaj, do tjua jap. Mos u shtoni asgj urdhrave q po ju jap dhe mos u mungoni asgj! Mbani urdhrimet e Zotit, Hyjit tuaj, q po jua jap un" (v.1-2) Por ai kurr nuk e pa realizimin e premtimit; ndrsa, shekuj m von, kur tingllonin fjalt e Ligjit t Prtrir, ato tingllonin si nj fyerje e prgjakshme; sepse nse Zoti e mbajti premtimin e tij, nuk mund t thuhej e njjta gj pr Popullin q ai vet kishte zhgjedhur: q nga momenti kur Izraelitt hyn n Kanaan (ajo q m von do t quhej Toka e Izraelit), ata u tunduan prgjithmon t braktisnin fen e tyre pr at t fqinjve t tyre t rinj. Dhe ata shpesh i kan shkelur urdhrimet duke mos respektuar "Shabatin, prindrit, dhe t t gjitha urdhrimet pr mbrojtjen e t varfrve dhe drejtsin shoqrore.
    Tani Toka e Premtuar i ishte dhn (ose m mir i ishte besuar) ktij populli n mnyr q t jetonte atje me shenjtri: dhe dihet se fjala "e shenjt" n Bibl do t thot "tjetr". Na plqen t themi "Tok e Shenjt", por duhet t themi "Tok tjetr", nj tok e krijuar pr njerzit q t jetojn atje ndryshe; dhe ky sht nj program! Do t thot t paktn tre gjra:
    S pari, nj tok e dhn pr lumturi, sepse plani i Zotit pr njerzimin nuk sht gj tjetr vese lumturi; gjat Eksodit, kur emisart e Moisiut eksploruan pr her t par tokn e Kanaanit, ata u kthyen nga ekspedita e tyre duke thn: "Toka q na jep Zoti, sht nj tok e mir", prkthejeni: "nj vend pr t qen i lumtur". Dhe njihet fraza e prdorur nga njerzit: "Nj tok ku rrjedh qumsht dhe mjalt", e cila simbolizon si bollkun (rrjedh) ashtu edhe mblsin (qumshtin dhe mjaltin). Nj vend ku rrjedh qumsht dhe mjalt, kur je n shkrettir ... sht ndrr!
    S dyti, toka e besuar nga Zoti u thirr t bhet toka e drejtsis dhe paqes; pr shembull, q nga fillimi i instalimit t tyre n Kanaan, njerzit msuan nga goja e Zotit se nuk ishin vetm n bot dhe se duhej t msonin t jetonin s bashku. Dhe historia e gjat e Izraelit mund t lexohet si nj histori e konvertimit nga dhuna t paktn n nivelin e idealit individual dhe kolektiv.
    S treti, (dhe ktu flitet pr kushtet e nevojshme q t realizohen t dy t tjera), toka sht dhn n mnyr q Izraeli t mund t jetoj sipas Tevratit. Toka e Shenjt sht hapsira ku dikush mund t msoj t jetoj sipas Ligjit t Zotit. Dihet shum mir se kur Izraelitt u przihen me popuj idhujtar, tundimi pr ti imituar ata, ishte shum i fort; ka qen nj problem q prsritej gjithmon.
    E gjith kjo nnkuptohet n rekomandimin e tekstit t ksaj t diele: E tani, o Izrael, dgjo urdhrimet dhe rregulloret q po jua msoj q, duke i kryer ato, t jetoni dhe t hyni e ta bni pron tokn q Zoti, Hyji i etrve tuaj, do tjua jap" (V.;1) nse e dim se ky tekst ndoshta daton nga Mrgimi n Babiloni, ather mund t prkthejm: Ky vend, nuk do ta kishit humbur kurr nse do t kishit jetuar n lidhje me Tevratin! Prfundim: Kur t arrini atje, prpiquni t jeni besnik ndaj urdhrimeve kt her".
    Besnikria nuk mund t jet nj gj e leht, sepse autori shpik nj argument t ri pr ta justifikuar at, si sht: "Tevrati yn sht m i miri n bot, dhe popujt e tjer na kan zili": "Ju do t'i mbani urdhrimet, do t'i mbani ato t vna n praktik; ato do t jen menuria dhe inteligjenca juaj n syt e t gjith popujve. Kur t dgjojn t gjitha kto urdhrime, ata do t brtasin: "Nuk ka nj popull t menur dhe inteligjent si ky komb i madh!" Mund t njihet ktu nj ngjashmri me librin e Fjalve t Urta, i cili konsideron se praktika e urdhrimeve sht msimi m i mir i Urtsis (shih komentin e Fjalve t Urta 9: 1-6; e diela e njzet:
    "Urtia e ndrtoi shtpin e vet dhe i latoi shtat shtylla. I kushtoi flit e veta, e przjeu vern dhe e shtroi tryezn e vet. I drgoi shrbtoret e veta n qytez, n vendet e larta pr t grishur: Kush sht i paprvoj, le t vij tek un! e t pamendit i oi fjal: Ejani, hajeni bukn time, pijeni vern q e kam przier pr ju! Lreni marrzin e jetoni dhe ecni udhve t menuris!.
    Nj argument tjetr, m i miri q mund t bhet: mblsia e jets n Beslidhje; edhe nj her ne kthehemi n pranin e ksaj prvoje unike shpirtrore, pr t ciln populli i Izraelit kishte privilegjin: "E njmend, ku gjendet nj popull tjetr aq i madhrueshem, q ti ket hyjnit e veta kaq afr vetes, si sht pran nesh n t gjitha krkesat tona Zoti, Hyji yn?! Dhe, ku ka nj popull tjetr kaq t prmendur q t ket urdhrime e rregullore t drejta, si sht i tr ky Ligj, q un sot po e shtroj para syve tuaj?! (v. 7-8) "
    Nga ana jon, njerz t pagzuar, ne mund t themi me t vrtet: "Cili sht kombi i madh, perndit e t cilit jan aq afr sa Zoti Perndia yn sht pran nesh sa her q e thrrasim?".

  13. #93
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22Ord VITI B

    M 29 8 - 2021


    PSALM 15, N TERRSIN:


    O Zot, e kush do t guxoj t hyj n tendn tnde?
    Kush do t guxoj t banoj n malin tnd t shenjt?
    2 Vetm ai q jeton me nder, q vepron me drejtsi
    e prej zemrs flet t vrtetn,
    3 q si shpifet kujt me fjal, q t afrmin se dmton,
    q shokun nuk e nderon:
    4 ai q keqbrsin e mban pr asgj
    e i mon ata q e druajn Zotin,
    ai q i prbehet dashamirit t vet dhe ia mban fjaln,
    5 nuk jep t holla me kamat
    e nuk merr ryshfet kundr t pafajshmit.
    Kush vepron kshtu kurr e pr kt jet nuk do t luhatet.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI- LUTJA.

    Shumica e psalmeve jan kompozuar q t kndoheshin n nj liturgji, gjat pelegrinazheve dhe festave n Tempullin n Jeruzalem. Psalteri mund t krahasohet me librat e kngve q na mirpresin n dyert e kishave tona, q prfshijn kng t destinuara pr t gjitha llojet e festimeve; ktu pelegrini arrin te portat e Tempullit dhe bn pyetjen: a jam i denj t hyj?
    Sigurisht, ai e di paraprakisht prgjigjen: "Jini t shenjt, sepse un jam i shenjt, Zoti, Hyji juaj!", thuhet n librin e Levitikut (19: 2). Ky psalm nxjerr vetm prfundimet: pr kdo q dshiron t hyj n Tempull ("shtpia" e Perndis), ai kujton krkesat e sjelljes t denja pr Perndin e shenjt:
    "O Zot, e kush do t guxoj t hyj n tendn tnde?
    Kush do t guxoj t banoj n malin tnd t shenjt?" (v.1)
    Prgjigja sht e thjesht:
    "Vetm ai q jeton me nder,
    q vepron me drejtsi
    e prej zemrs flet t vrtetn,
    q si shpifet kujt me fjal,
    t afrmin se dmton,
    q shokun nuk e nderon" (v. 2-3).

    Vargjet e tjera thjesht e detajojn at: jini t drejt, t vrtet, mos i bni dm askujt. N prgjithsi, duket se urdhrimet e Dekalogut prmenden ktu:
    "Ju nuk do t bni vrasje,
    nuk do t shkelni kurorn,
    nuk do t bni rrmbim,
    nuk do t dshmoni
    n mnyr t rreme kundr fqinjit tuaj,
    nuk do t synoni shtpin e fqinjit tuaj. ... (Dal. 20).

    Dhe kur Ezekieli vizaton skicn e njeriut t drejt, ai thot saktsisht t njjtn gj:
    Njeriu q sht i drejt, q kryen drejtsin e t drejtn, q nuk ha n lartsi, q si lartson syt drejt idhujve t Izraelit, q nuk e nderon gruan e t afrmit, q nuk i afrohet gruas n gjendjen e mujoreve t saj, q nuk i bn dhun njeriut, q ia kthen detorsit pengun, q nuk cubnon, q i jep buk atij q ska, q e vesh t zhveshurin, q shuajon me ujem, q nuk krkon shtes, e ruan dorn nga paudhsia, pleqron drejt ndrmjet njrit e tjetrit, q ecn urdhrimeve t mia, q i mban gjyqet e mia pr t br t vrtetn: ky sht i drejt dhe i tilli do t jetoj ‑ sht fjala e Zotit Hyj" (Ez. 18, 5-9).

    Profeti Mikea, ndrkoh, na tregon pyetjen q kopeja e tij i bnte shpesh (sht saktsisht e njjt me at t pelegrinve n psalmin ton):
    "ka kam t denj ti kushtoj Zotit
    kur bie n gjunj para t Tejetlartit Hyj?
    Ti kushtoj, vall, fli shkrumbimi
    ose via q e mbushn vitin?
    A thua Zotit do ti plqejn?
    mijra desh
    e prrenj vaji me miliarda?
    Ti kushtoj, thua, t parlindurin
    si shprblim pr fajin tim,
    frytin e kraharorit tim
    pr mkat q bra?
    Tsht dftuar sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    skrkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd! (Mi 6, 6-8).
    Dhe Isaia, bashkkohsi i tij, nuk duhet t tejkalohet. Kur u pyet:
    "Kush prej nesh mund t duroj?", ai prgjigjet:
    "Ai q ecn me drejtsi,
    ai q flet ka sht e drejt,
    q skrkon fitim n cubri,
    q shkund duart t mos marr ryshfet,
    q mbyll vesht t mos dgjoj vrasje,
    q mbyll syt t mos shikoj t keqen,
    i tilli do t banoj n lartsi,
    strehimi i tij n qytez t pathyeshme,
    buk ka mjaft, ujt si mungon" (Is 33, 15-16).
    Pak m von, Zakaria do t ket nevoj ta prsris prsri:
    Ja, pra, se ka ju duhet t bni:
    thoni t vrtetn secili vllait t vet
    dhe gjykoni drejtsisht n dyert tuaja.
    Askush n zemrn e vet t mos ia mendoj t keqen mikut t vet
    dhe mos e doni prbetimin n rren:
    pr t vrtet un i urrej t gjitha kto ‑ thot Zoti" (Za 8, 16-17).
    Kta msime jan shum klasike dhe pr fat t keq gjithmon duhet t prsrisen. E kjo deri kur vetm ai q sht n gjendje t ndryshoj zemrat tona prej guri n nj zemr prej mishi, si thot Ezekieli, do t nderhyj.
    Kjo na shtyn t rilexojm kt psalm duke e referuar at tek Jezu Krishti: Ungjijt e prshkruajn at si: "Zemrbut e i prvuajtur" (Mt 11,29), i vmendshm ndaj t prjashtuarve: lebrozt (Mk 1), gruaja kurorshkelse. (Gjoni 8), dhe sa t smur dhe t poseduar, hebrenj ose pagan; dhe krejtsisht i huaj pr idet e fitimit, ai q nuk kishte (nj gur) pr t vn kokn.
    Ai mbi t gjitha na fton t rilexojm vargun 3 me t, duke i dhn nj dimension krejt t ri:
    "ai q si shpifet kujt me fjal,
    q t afrmin se dmton,
    q shokun nuk e nderon"(v. 3).
    Me Jezu Krishtin, tani e tutje, ne e dim se rrethi i "fqinjve"tan mund t shtrihet n pafundsi: sht kuptimi i shmblltyrs s Samaritanit t Mir, pr shembull.
    N mes t ktyre ndjenjave t bukura, a nuk njollos dika vargu 4?:
    "Ai keqbrsin e mban pr asgj":
    a nuk sht vargu 4 kontradiktor me vargun e mparshm:
    "Ai si shpifet kujt me fjal,
    q t afrmin se dmton,
    q shokun nuk e nderon"?
    Ktu sht i gjith vargu:
    "Ai q keqbrsin e mban pr asgj
    e i mon ata q e druajn Zotin,
    ai q i prbehet dashamirit t vet
    dhe ia mban fjaln".
    I ndshkuari, domethn ai q nuk sht besnik ndaj Zotit, pabesimtari, idhujtari, meriton qortimin, si sugjeron emri i tij, por ai sht ende pjes e fqinjit. Prandaj ky varg mund t duket i pamshirshm, por n realitet, sht nj zgjedhje e besnikris: pelegrini premton t refuzoj t gjitha format e idhujtaris; mnyra pr t'i thn Zotit: "Un ndaj shtjen tnde, e cila dshmon besimin tim t mir". N thelb, sht nj formulim i problemit t prjetshm t zgjedhjes, e ashtuquajtura "tem e dyanshme" q ne takojm aq shpesh n psalmet dhe n profett. Kur hyn n Tempull, pelegrini vendos t marr rrugn e duhur pr t mir.

  14. #94
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    DIELA 23Ord. VITI B

    M 5-09-2021/

    LEXIMI I PAR: Is. 35, 4-7a.


    4 Thuajuni atyre q i ka lshuar zemra:
    “Mbahuni! Frik mos kini!
    Ja, Hyji juaj! Erdhi hakmarrja!
    Ia behu shpagimi i Hyjit!

    Vet do t vij e do t’ju shlboj!”
    5 Ather syt do t’u elen t verbrve,
    vesht e t shurdhrve do t dgjojn;
    6 ather i shqepti do t krcej si dreri
    gjuha e t pagojit do t shprthej n hare,
    se n shkrettir do t burojn ujrat,
    prrenjt do t rrjedhin npr shkrettir.
    7 Toka e shkrumbuar liqen do t bhet,
    vendi i that mbushur me burime!




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    HAKMARRJA E ZOTIT: AI DO T NA SHPETOJ


    Duke dgjuar kt tekst, dy fjal na befasuan, ndoshta, apo edhe na tronditn: hakmarrja e Zotit dhe shpagimi i Zotit:
    "Ja, Hyji juaj! Erdhi hakmarrja!
    Ia behu shpagimi i Hyjit!
    Vet do t vij e do t’ju shlboj!” (v.4)
    “Ktu sht Zoti yt:
    sht hakmarrja q vjen,
    hakmarrja e Zotit".
    Le ta themi menjher, ato dy fjal, hakmarrja dhe shpagim, nuk kan t njjtin kuptim ktu si n gjuhn ton t prditshme t shekullit njzet e dy!
    Pr t'i kuptuar ato, ato duhet t vendosen n kontekstin e tyre: Un do t'ju lexoj t gjith fjalin: "Ji i fort, mos ki frik. Ktu sht Zoti juaj, sht hakmarrja e ardhshme, hakmarrja e Zotit. Ai vjen vet dhe do t'ju shptoj ”; q do t thot se hakmarrja e Zotit sht t na shptoj. Pr ta br kt mir, duhet t shkruani: "Ktu sht hakmarrja e Zotit: (" dy pik ") ai vet vjen dhe do t'ju shptoj"; madje duhet thn "ktu sht hakmarrja e Zotit: (" dy pik ") ai vet vjen pr t'ju shptuar".
    Dhe pjesa tjetr e tekstit sht premtime: premtime pr shrim, shrim pr t verbrit, shurdht, memect, t alt ... "Ather syt e t verbrve do t hapen dhe vesht e t shurdhrve do t happen: Ather i ali do t krcej si nj dre, dhe goja e memecit do t brtas nga gzimi".
    Premtimet, mbi t gjitha, t kthimit n vend nga i cili u drguan n mrgim n Babiloni: vargjet e mposhtme q nuk lexohen kt t diel vijn pr t ndriuar kontekstin: “Ata do t kthehen, robrit e shpenguar (domethn t“ liruar ”) nga Zoti , ata do t arrijn n Jeruzalem me nj zhurm gzimi, lumturia e pafund do t ndrioj fytyrat e tyre; gzimi dhe hareja do t'i bashkohen, dhimbja dhe ankimi do t largohen..." .
    Fjalt e Psalmit q i kemi prkthyer lirisht, jan me t vrtet:
    "Pr ta do t jet udh e drejt,
    q t marrt t mos enden npr t" (v. 8)
    ...do t kthehen t shprblyerit prej Zotit.
    Do t hyjn n Sion me britma gzimi,
    do t’u qesh fytyra me gzim t prhershm,
    do t’i shoqroj gzimi e hareja,
    do t zhduket trishtimi e dnesa" (v. 10).
    N t vrtet, kur Isaia thot kto fjal, populli i Izraelit sht n mrgim n Babiloni, pasi ka prjetuar mizorit e rrethimit t Jeruzalemit nga ushtrit e Nabukodonozorit.
    Pesdhjet vjet, t jetuar si skllevr n megrim, jan mjaft pr t humbur zemrn. Nuk ishte rastsi q Isaia u tha atyre: "Thuajuni atyre q i ka lshuar zemra: “Mbahuni! Frik mos kini! Thuaju njerzve t shqetsuar: Ji i fort, mos ki frik" (v.4).
    Pesdhjet vjet gjat t cilave t mrguarit n Babiloni, ku jetonin si skllevr ndrruan pr kt kthim, pa guxuar t besojn n t. Dhe tani profeti shpall kthimin n vend e tyre. Ai thot: "Zoti do t'ju shptoj", domethn "do t'ju liroj". Pr t'u kthyer n vend, rruga m e drejtprdrejt midis Babilonis dhe Jeruzalemit kalon npr shkrettirn arabe; por kt kalim t shkrettirs, Isaia e prshkruan at si nj marshim triumfues n nj Parajs t vrtet: shkrettira do t gzohet, vendi i that do t gzohet dhe do t qaj nga gzimi!
    Do t "gzohet", por thot teksti hebraik n vargjet q i paraprijn fragment q lexojm sot me kmbnguljen:
    "N shkrettir do t burojn ujrat, prrenjt do t rrjedhin npr shkrettir.
    Toka e shkrumbuar liqen do t bhet, vendi i that mbushur me burime!" (v.6 e 7)
    Ne duhet t imagjinojm t dgjojm tingllimin e fjalve t tilla n nj vend thatsire dhe etjeje!
    Dhe kjo sht hakmarrja e Zotit! T eturit do t shuhen; akoma m mir, t poshtruarit do t jen n gjendje t ngren kokn!
    " Ather syt do t’u elen t verbrve,
    vesht e t shurdhrve do t dgjojn;
    ather i shqepti do t krcej si dreri
    gjuha e t pagojit do t shprthej n hare" (v. 5 e 6).
    Pra, ky sht kuptimi jashtzakonisht pozitiv i fjals "hakmarrje"; pr njeriun e Bibls, sht mjaft e qart se Zoti nuk hakmerret ndaj nesh, nuk merr hak kundr nesh, por kundr s keqes q na prek e na dmton; hakmarrja e tij sht t na kthej dinjitetin. Kjo sht lavdia e Zotit.



    ZBULIMI I FYTYRS S VRTET T ZOTIT

    Por duhet thn se antart e Popullit t Zgjedhur nuk kan menduar gjithmon kshtu! Teksti i Isais sht mjaft von n historin biblike; u desh nj rrug e gjat zbulimi pr t arritur atje. N fillim t historis s tyre, njerzit e Bibls ishin si t gjith t tjert: ata imagjinuan nj Perndi n imazhin e njeriut, nj Perndi q hakmerret si njerzit. Pastaj, ndrsa Zbulesa prparonte, fal predikimit t profetve, u fillua ta zbulohej nj Perndi ashtu si sht, dhe jo si imagjinohej; ather fjala "hakmarrje" ngeci, por kuptimi i saj ndryshoi plotsisht; ne kemi par tashm disa her n Bibl kt fenomen t prmbysjes s plot t kuptimit t nj fjale: ky sht rasti me sakrificn, pr shembull, dhe gjithashtu me frikn ndaj Zotit.
    U deshn shum faza dhe shum shekuj q t zbulohej fytyra e vrtet t Zotit, nj Perndi krejt tjetr se ne dhe krejt ndryshe nga ajo q ne imagjinojm spontanisht:
    "Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia,
    as udht tuaja nuk jan udht e mia ‑ thot Zoti" (Is. 55, 8).
    ... nj Perndi q nuk sht gj tjetr vese dashuri dhe mshir pr t gjith njerzit pa prjashtim, madje edhe pr t ligun, nj Perndi q:
    Nuk dshiron vdekjen e mkatarit,
    por q ai t kthehet n besim dhe t jetoj...
    "Vall, a thua i knaqem vdekjes s mkatarit
    ‑ sht fjala e Zotit Hyj ‑
    e jo q t kthehet nga sjellja e vet e t jetoj? (Ez. 18, 23).
    Gradualisht u zbulua se shprehja "ktu sht hakmarrja e Zotit: ai vet vjen dhe do t'ju shptoj" do t thot: "Zoti ju do m shum se do qenie n bot, dhe, pavarsisht poshtrimit fizik ose moral q keni psuar, ai vjen pr t'ju liruar, pr t'ju rritur".
    Isaia foli pr lirimin e robrve nga Babilonia dhe kthimin e tyre n Jeruzalem; por njerzimi sht ende n pritje t lirimit prfundimtar nga do poshtrim, verbri, shurdhim: kjo do t jet vepr e Mesis, bashkkohsit e Jezusit e dinin mir. Kjo sht arsyeja pse pr t'u paraqitur n sinagogn e Nazaretit (Lluka 4), Jezusi citoi nj pasazh tjetr t ngjashm nga Isaia:
    "Shpirti i Zotit Hyj sht mbi mua,
    sepse Zoti m shuguroi,
    m drgoi t’u sjell t prvujturve lajme t gzueshme,
    t’i shroj ata q kan zemrn e plasur,
    t’u shpall skllevrve lirin,
    t burgosurve, lirimin;
    t shpall vitin e hirit t Zotit
    dhe ditn e hakmarrjes s Hyjit ton,
    t’i ngushlloj t gjith ata q qajn" (Is 61, 1-2).
    Dhe: " Kur t drguarit e Gjonit shkuan, Jezusi filloi t’i flas turms pr Gjonin: “’dolt t shihni n shkrettir? Nj kallam q e tund era? Ather, ’dolt t shihni? Nj njeri t veshur me petka t bukura? Porse njerzit q veshen me petka t bukura, me shklqim e jetojn n knaqje banojn n pallate mbretrore!" (Lk 7 , 24-25).
    Lajmi i mir sht se Zoti na merr dhe na shpton.

  15. #95
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 23 Ord. VITI B

    M 5-9-2021


    Ps 146), 6...10



    Zoti e ruan besnikrin prjet,
    7 u jep t drejt t shtypurve
    dhe ushqim t uriturve.
    Zoti liron t burgosurit.
    8 Zoti u hap syt t verbrve,
    Zoti ngre ata q jan rrzuar,
    Zoti i do t drejtt.
    9 Zoti mbron t huajt,
    ndihmon jetimin dhe gruan e ve,
    por prmbys udhn e t pabesve.
    10 Zoti mbretron prjet,
    Perndia yt, o Sion, brez pas brezi.
    Aleluja.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    KENGA E GZIMIT PR KTHIMIN N ATDHE!






    Ky psalm duket si nj inventar! Inventari i prfituesve t mirsive t Zotit: t shtypur, t uritur, t lidhur me zinxhir, t verbr, t drrmuar, t huaj, vejusha dhe jetim. Me pak fjal, t gjith ata q njerzit tjer i injorojn ose i prbuzin. T gjitha kto, Zoti i ndihmon.

    Kur Izraelitt kndojn kt psalm q sht nj profesion i vrtet besimi, sht historia e tyre q ata tregojn dhe falnderojn pr mbrojtjen e palkundur t Perndis; dhe nse liturgjia e Tempullit n Jeruzalem bn q ata t kndojn kt psalm, pikrisht, sht q ata t mos harrojn kujdesin q u ka treguar Zoti gjat gjith historis s tyre, pavarsisht dobsive dhe mkateve t tyre. Sepse Izraeli me t vrtet i ka njohur t gjitha kto situata: shtypjen n Egjipt, nga e cila Zoti i liroi "me nj dor t fort dhe me nj krah t shtrir" si thon ata; dhe gjithashtu shtypja n Babiloni ku prsri Zoti ndrhyri. Dhe ky psalm u shkrua pas kthimit nga Mrgimi n Babiloni, ndoshta pr kushtimin e Tempullit t restauruar. Tempulli ishte shkatrruar n 587 para Krishtit nga trupat e mbretit t Babilonis, Nabukodonozorit. Pesdhjet vjet m von (n 538 para Krishtit), kur Kiri, mbreti i Persis, nga ana e tij, mundi Babilonin, ai lejoi q hebrenjt, t cilt ishin skllevr n Babiloni, t ktheheshin n Izrael dhe t rindrtonin shtpit e tyre dhe banonin tokn e tyre. Nuk ishte pa vshtirsi, si e dim, por Tempulli u rindrtua prfundimisht n 515 dhe Prkushtimi i tij u festua me gzim dhe zell. Libri i Ezdrs thot: " Ather bijt e Izraelit ‑ priftrinj, levit e t tjert t riatdhesuar nga mrgimi me gzim t madh e bn kushtimin e ksaj Shtpie t Hyjit. Bijt e Izraelit, priftrinjt, Levitt dhe pjesa tjetr e t dbuarve bn me gzim t madh kushtimin e ksaj Shtpie t Hyjit" (Esd, 6,16).
    Ky psalm sht mbushur me gzimin e kthimit n shtpi. Edhe nj her, Zoti sapo ka vrtetuar besnikrin e tij ndaj Beslidhjes s tij: Ai ka liruar popullin e tij, ai ka vepruar si t afrmit e tij, hakmarrsi i tij, "shpenguesi" i tij (domethn "liruesi" i tij), si thot Bibla. Kur Izraeli rilexon historin e tij, mund t dshmoj se Zoti e shoqroi gjat gjith lufts s tij pr liri:
    "Zoti e ruan besnikrin prjet,
    u jep t drejt t shtypurve
    dhe ushqim t uriturve.
    Zoti i heq t lidhurit me zinxhir". (6V.).
    Atyre njerzve t verbr, prsri, Zoti ua ka hapur syt, Perndia u sht zbuluar gradualisht, prmes profetve t tij, pr shekuj me radh; jan ata t drrmuar t cilt Perndia i drejton pa u lodhur, t cilt Zoti i bn t qndrojn n kmb; ata jan ky popull n krkim t drejtsis t ciln Zoti e udhzon; ("Zoti i do t drejtt").
    Pra, ky psalm sht nj kng mirnjohjeje q ata po kndojn n Jeruzalem, ditn e shugurimit t tempullit.
    "Zoti u jep drejtsi t shtypurve /
    T uriturve u jep buk /
    Zoti i heq zinxhirt /
    Zoti u hap syt t verbrve /
    Zoti ngre t shtypurit /
    Zoti i do t drejtt /
    Zoti mbron t huajin /
    ai mbshtet vejushn dhe jetimin/.
    Zoti sht Perndia juaj prjet".

    Ju keni vn re kmbnguljen n emrin "Zoti": me kt fjal prkthehet emri i famshm i Zotit, EMRI i zbuloi Moisiut n shkurret e Djegura: katr shkronjat "YHWH" t cilat thon pranin e prhershme, aktive, lirimtare t Zotit n do moment t jets s popullit t tij.

    Por, le t kthehemi n rreshtin e fundit q lexohet sot:
    "Zoti sht Perndia yt prgjithmon".
    "Zoti sht Perndia juaj" sht thnia tipike e Beslidhjes: "Ju do t jeni populli im dhe un do t jem Zoti juaj". Sa her q hasim n shprehjen: Zoti im , kjo sht nj kujtes e Aleancs, e gjith historis, aventura e Aleancs midis Zotit dhe popullit t tij t zgjedhur: Aleanc n t ciln Zoti nuk dshtoi kurr.



    NJ PROGRAM JETE.

    "Zoti sht Perndia juaj prgjithmon"; edhe nj her, vrej se lutja e Izraelit drejtohet drejt s ardhmes; ajo evokon t kaluarn vetm pr t forcuar pritshmrin e saj, shpresn e saj.
    Dhe prve kur Zoti i kishte thn emrin e tij Moisiut, ai e kishte thn at n dy mnyra: kt emr t famshm, t padgjueshm me katr shkronja, YHWH q e gjejm kudo n Bibl, dhe veanrisht n kt psalm, t cilin e prkthejm "Zoti "; por gjithashtu, dhe pr m tepr ai kishte filluar atje, ai kishte dhn nj formul m t zhvilluar, "Ehi asher ehi" e cila prkthehet n shqip si nga koha e tashme: "Un jam ai q jam", ashtu edhe nga koha e ardhshme: "Un do t jem ai q do t jem. Nj mnyr pr t shprehur pranin e tij t prhershme dhe prgjithmon me njerzit e tij.
    Ktu, kmbngulja pr t ardhmen, "prgjithmon" gjithashtu synon t forcoj angazhimin e njerzve: sht shum e dobishme t prsrisim kt psalm jo vetm pr t njohur t vrtetn e thjesht t veprs s Zotit n favor t Popullit t tij, por edhe t'i jap vetes nj linj sjelljeje: sepse, n fund t fundit, ky inventar sht gjithashtu nj program jete: nse Zoti veproi kshtu ndaj Izraelit, ky ndihet i detyruar t bj t njjtn gj pr t tjert; t gjith t prjashtuarit do ta njohin dashurin q Zoti ka pr ta, vetm prmes sjelljes s atyre q jan dshmitart e par t saj. Dhe prve ksaj, pr t qen t sigurt se njerzit pak nga pak i prshtaten mshirs s Zotit, Ligji i Izraelit prfshinte shum rregulla t mbrojtjes s vejushave, jetimve, t huajve.
    Ligji kishte vetm nj qllim: ta bnte Izraelin nj popull t lir, duke respektuar lirin e t tjerve. Sepse Zoti e udhheq pa u lodhur popullin e tij, dhe prmes tij, gjith njerzimin, n nj rrug t gjat lirimi.
    Sa pr profett, ishte kryesisht pr qndrimin ndaj t varfrve dhe t munduarve t t gjitha llojeve q ata gjykuan besnikrin e Izraelit ndaj Beslidhjes. Nse marrim nj inventar t fjalve t profetve, ne jemi t detyruar t pranojm se thirrjet e tyre pr t garantuar rendin, kembngulin kryesisht me dy pika: nj luft e pamshirshme kundr idhujtaris, nga njra an, dhe thirrje pr drejtsi dhe shqetsim pr t tjert, n an tjetr. Madje guxoj t them duke riprsritur fjalt e Zotiti:
    " Dua dashurin e jo flin,
    njohjen e Hyjit m se holokaustet (Os 6, 6);
    ose prsri:
    Tsht dftuar sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    skrkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd! (Mi 6, 8).

    Lexohet n librin e Sirach se: "Lott e vejushs rrjedhin mbi faqet e Perndis" (Si 35,18) ... kjo do t thot se t gjith lott e atyre q vuajn rrjedhin mbi faqet e Perndis... Nse logjikisht, ne jemi aq afr Perndis, ata gjithashtu duhet t rrjedhin posht faqeve tona! ... A sht ndoshta kjo, pr t qen n imazhin e tij?

  16. #96
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 23 Ord. VITI B.

    M 5-9-2021

    LEXIMI I UNGJILLIT: Mk 7, 31 37.

    31 Pastaj doli prap nga krahina e Tirit, e npr Sidon, erdhi drejt detit t Galiles n krahinat e Dekapolit.
    32 I solln nj shurdhaman q mezi fliste dhe iu lutn ta vr dorn mbi t.
    33 Ai e ndau prej popullit vemas, ia futi gishtrinjt e vet n vesh, me pshtym t vet ia preku gjuhn,
    34 i drejtoi syt kah qielli, pshertiu dhe i tha: Effatha ‑ q do t thot: elu! 35 E menjher iu eln vesht e iu zgjidh pengesa e gjuhs dhe foli rrjedhshm.
    36 Jezusi u urdhroi t mos i tregojn askujt. Por, sa m tepr q ai ua ndalonte, ata aq m tepr e shpallnin.
    37 mrekulluar mbi do mas thoshin:
    Gjithka bri mir! Ky po bn t dgjojn t shurdhrit e t flasin memect!


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.



    ARRITJA E MESIS N NJ VEND PAGAN.



    Pas diskutimit me hebrenjt mbi rregullat e pastrtis, Jezusi kishte shkuar n territorin pagan; atje, ai shroi vajzn e Siro-Fenikasit e cila kishte shfaqur nj besim q Jezusit do ti plqente ta gjente n mesin e bashkatdhetarve t tij. Episodet e mposhtme ndodhin gjithashtu n territorin pagan, n Dekapolin, m sakt: ishte nj konfederat prej dhjet qyteteve greke, t vendosura n lindje t Jordanit, q Pompei ishte trhequr nga administrata e Herodit dhe i ishte bashkangjitur provincs romake t Siris. Ata ishin qytete me kultur greke dhe jo-hebraike. Mark nuk specifikon se cili qytet sht, pika nuk sht atje. Ktu zhvillohet episodi i ksaj t diele, shrimi i nj njeriu q ishte dyfish i gjymtuar: ai ishte edhe i shurdhr edhe belbzues. Do t shohim m von se Mark e ka zgjedhur me kujdes kt fjalor.

    Pr momentin, un do t marr prsri tekstin: Prandaj Jezusi largohet nga rajoni i Tirit. Duke kaluar npr Sidon, ai mori drejtimin e Liqenit t Galiles dhe shkoi n zemr t Dekapolit (domethn, n nj mjedis pagan)"Pra, Jezusi bn dika q nuk e kishte br kurr m par, ai e merr sakatin larg, larg turms dhe bn gjestet q zakonisht bjn shruesit mbi t: I solln nj shurdhaman q mezi fliste dhe iu lutn ta vr dorn mbi t. Ai e ndau prej popullit vemas, ia futi gishtrinjt e vet n vesh, me pshtym t vet ia preku gjuhn, i drejtoi syt kah qielli, pshertiu dhe i tha: Effatha ‑ q do t thot: elu! E menjher iu eln vesht e iu zgjidh pengesa e gjuhs dhe foli rrjedhshm. I sillen nj belbzues t shurdhr dhe i krkohet t vr dorn mbi t" (v. 32-35). Jezusi e mori at larg, larg turms, vuri gishtatn vesht e tij dhe, duke marr pshtym, preku gjuhn e tij. Prandaj ai nuk i ndryshon gjestet, por do t'u jap atyre nj kuptim t ri: sepse, prej andej, Jezusi ndryshon nga t tjert: "me pshtym t vet ia preku gjuhn, i drejtoi syt kah qielli, pshertiu dhe i tha: Effatha ‑ q do t thot: elu! Gjesti i ngritjes s syve drejt qiellit sht i qart: Jezusi shrohet vetm fal fuqis q i dha Ati i tij.
    Sa pr pshertimn, nse do t besojm fjalorin, sht m shum nj rnkim: e njjta fjal prdoret n Veprat e Apostujve nga Shtjefnii n fjalimin e tij pr t prshkruar vuajtjet e popullit t Izraelit n skllavrin n Egjipt; Pali e prdor kt fjal edhe pr t thn padurimin e krijimit t robruar n pritje t lirimit t tij: "Sepse e dim: mbar krijesa gjmon dhe vuan n dhimbjet e lindjes deri tani" (Rom 8:22), dhe ai ende e prdor at kur flet pr Shpirtin shenjt i cili lutet n zemrat e besimtarve: "Edhe Shpirti Shenjt na ndihmon n paaftsin ton, sepse ne nuk dim as ka t krkojm me lutje si duhet, por vet Shpirti Shenjt lutet pr ne me ofsham t patregueshme"(Rm. 8, 26). N Jezusin q rnkon, a nuk ka t gjitha kto? Njerzimi po pret lirimin? Dhe gjithashtu Shpirti Shenjt ndrmjetson pr ne? Sepse vuajtjet tona nuk mund ta ln Zotin indiferent.



    GJITHKA AI BRI MIR!...BN T DGJOJN T SHURDHRIT E T FLASIN MEMECT.


    Dhe ktu sht sakati yn i shruar: E menjher iu eln vesht e iu zgjidh pengesa e gjuhs dhe foli rrjedhshm". Menjher gjuha e tij u lirua dhe ai foli sakt. Edhe nj her, Jezusi jep nj udhzim t rrept t heshtjes: a shpreson t bindet? Prpjekje e humbur: Jezusi u urdhroi t mos i tregojn askujt. Por, sa m tepr q ai ua ndalonte, ata aq m tepr e shpallnin" (v. 36).
    "T mrekulluar mbi do mas thoshin: Gjithka bri mir!

    Ky po bn t dgjojn t shurdhrit e t flasin memect! (v. 37).
    Pa e ditur, pasi ata jan pagan, ata citojn Shkrimet:
    "do gj q ai bn sht e admirueshme" sht nj prsritje e vzhgimit t Zanafills; duke shikuar prapa punn q kishte br n gjasht dit: "Hyji shikoi gjithka kishte br dhe, ja, ishin shum t mira! Dhe u b mbrmje e mngjes ‑ dita e gjasht" (Za. 1, 31);
    "Ai i bn t shurdhrit t dgjojn dhe memect t flasin" sht nj kujtes e premtimeve t Isais pr epokn e lumturis e cila do t hapet n kohn e ardhjes s Mesis:
    "Ather syt do tu elen t verbrve,
    vesht e t shurdhrve do t dgjojn;
    ather i shqepti do t krcej si dreri
    gjuha e t pagojit do t shprthej n hare,
    se n shkrettir do t burojn ujrat,
    prrenjt do t rrjedhin npr shkrettir"
    (Is 35: 5-6; teksti i leximit t par t ksaj t diele).
    Pra, premtimet mesianike jan pr t gjith, hebrenjt dhe pagant. Dhe, uditrisht, jan pagant, me sa duket, ata q lexojn m s miri shenjat. Ata "shpallin" na thot Marc; prsri, ai sigurisht nuk e zgjedh fjaln rastsisht; ai prdori t njjtn fjaln pr Gjon Pagzuesi:
    "N shkrettir u duk Gjon Pagzuesi e predikonte nj pagzim pendese pr faljen e mkateve" *Mk 1,4). , pr lebrozin: " Por ai, posa doli, filloi t flas e ta prflas ngjarjen, kshtu q Jezusi smund t hynte m haptas n qytet" (1,45); m n fund, do t jet urdhri i dhn nga Jezusi pr apostujt e tij pas Ringjalljes s tij: " Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve. Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush sdo t besoj, do t dnohet" (16, 15-16)
    Ndrkoh, apostujt kan ende nj rrug t gjat pr t br: Marku grumbullon n ungjillin e tij shnime shum negative pr ta, duke nxjerr kshtu n pah vetmin e Jezusit. N shum raste, n fakt, ungjilltari raporton fjal pa mdyshje t Jezusit n lidhje me vshtirsin e tyre pr t hyr n misterin e tij: pr shembull, pas shmblltyrs s mbjellsit: "Po a nuk e mort vesh kt shmblltyr? Po, ather, si do ti merrni vesh t gjitha shmblltyrat e tjera "(4, 13); n fund t episodit "Stuhia u qetsua": "Pse jeni frikacak? Po a ende nuk besoni? Ata i kapi frik e madhe dhe i thoshin njri‑tjetrit: Vall, kush sht ky t cilit po i nnshtrohen era dhe deti?Pse keni kaq frik? Nuk keni besim akoma?
    "(4, 40-41); dhe veanrisht pas shumzimit t dyt t bukve:
    "Me sy n ball e nuk shihni,
    me vesh n kok e nuk dgjoni?
    Po a nuk po ju kujtohet
    se kur i ndava pes buk pr pes mij vet,
    sa shporta plot me copa mblodht?
    Ata iu prgjigjn: Dymbdhjet!
    E kur ndava shtat buk pr katr mij vet,
    sa shporta plot me copa mblodht?
    Shtat! ‑ iu prgjigjn.
    Dhe ende nuk po kuptoni?! ‑ u tha.
    Ju nuk e kuptoni akoma dhe nuk e kuptoni?
    Keni zemr t ashpr? Keni sy: nuk shihni?
    Keni vesh: nuk dgjoni?"(8, 16-21).

    Ky shurdhim dhe verbri do t mbetet deri pas Ringjalljes s Jezusit: "N fund iu dftua t Njmbdhjetve ndrkoh q po ndodheshin n tryez. I qortoi pr pabesimin e tyre dhe pr ngurtsin e zemrs, pse su besuan atyre q e kishin par t ngjallur prej s vdekuri"( 16, 14).

    Kshtu q ne e kuptojm m mir interesin shum t veant q ka Marku n historin q na mban ktu (shrimi i t shurdhve-memecve n Dekapolin) dhe, pak m tej, n shrimin e nj t verbri n Betsaida, n territorin hebre kt her . (dy histori specifike pr Marc); cilado qoft ngadalsia jon pr t besuar, koha mesianike ka ardhur vrtet pr t gjith njerzit.
    Si tha Isaia edhe nj her:
    "Sdo t errsohen m syt e veguesve,
    me vmendje do t dgjojn dgjuesit,
    zemra e t paditurve do ta msojn urtin,
    shpejt e rrjedhshm do t flas belbacaku" (Iz. 32, 3-4).

  17. #97
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    Diela 24 Ord VITI B

    M 12-9-2021.

    LEXIMI I PAR: IS. 50, 5-9.



    5 Zoti Hyj ma hapi veshin,
    s’kundrshtova, nuk u zmbrapsa.
    6 Shpinn ua solla atyre q m rrahnin,
    mollzat e mia atyre q ma shkulnin mjekrrn:
    fytyrn time nuk e largova
    nga t sharat e pshtymat.
    7 Zoti Hyj sht ndihmtari im,
    kndej edhe s’jam i tronditur,
    prandaj fytyrn time e bra t fort si shkmbi
    pse e di se s’do t mbetem i turpruar.
    8 Afr e kam at q ma jep t drejtn,
    kush guxon t shtyhet n gjyq me mua?
    Le t dalim prball njri‑tjetrit!
    Kush sht kundrshtari im?
    Le t m dal prball!
    9 Ja, Zoti Hyj sht ndihmtari im,
    kush sht ai q do t m dnoj?




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    SHRBTORI I ZOTIT SIPAS ISAIS.


    elsi, pr t kuptuar leximin e par t liturgjis s sotme, sht n varg q sapo i paraprin leximit ton sot:
    “ Zoti Hyj ma dha nj gjuh t ditur
    q t di ta prforcoj me fjal t lodhurin.
    do mngjes veshin ma zgjon
    q t dgjoj si dgjon nxnsi" (v. 4).
    Fjala m zgjon do mngjes, do mngjes m zgjon n mnyr q t dgjoj si ai q e lejon veten t msohet. Njeriu q flet ktu, ushqehet nga Fjala e Zotit: sht pr shkak t ksaj fjale q ai persekutohet, por sht gjithashtu pr shkak t ksaj fjale q ai merr forc pr t prballuar persekutimin.

    Natyrisht, dikush pyet veten se kush sht! Ky tekst sht pjes e nj grupi t quajtur "Kngt e Shrbtorit" n librin e Isais: katr tekste q pikturojn nj portret t nj personazhi mahnits t quajtur: "Shrbtori i Zotit". Ai sht nj dshmitar i vrtet i Perndis, ai bn nj jet shembullore, por ai sht i prndjekur; pas vdekjes s tij, ai njihet si zdhnsi i Zotit, dhe n mnyr misterioze, sht nprmjet tij q njerzimi shptohet. Prandaj sht ai q realizon planin e Perndis t shptimit pr t gjith njerzit. Sigurisht, ne menjher mendojm pr Jezu Krishtin!
    Por profeti Isaia padyshim nuk po mendonte pr Jezu Krishtin kur shkroi kt tekst, ndoshta n shekullin e gjasht para Krishtit, gjat Mrgimit n Babiloni. Pr k po fliste Isaia? Pr nj individ specifik? Ose m mir pr popullin e Izraelit n mrgim? Sepse populli i Izraelit sht me t vrtet ky shrbtor i Perndis i ushqyer do mngjes nga Fjala, por edhe i prndjekur pr shkak t besimit t tij dhe i durueshm, pavarsisht gjithkaje, n t gjitha sprovat. Nse kjo hipotez do t ishte e sakt, ather ky tekst do t synonte t inkurajonte kta njerz q t qndronin n kmb, t sigurt se nuk do t "ngatrroheshin" si thot Isaia.
    Sepse Isaia na prshkruan ktu marrdhnien e jashtzakonshme q e bashkon Shrbtorin me Perndin e tij. Karakteristika kryesore e tij sht siguria. "T dgjosh" Fjaln, "t lejosh t udhzohesh" prej saj, kjo do t thot t jetosh n besim: "Zoti, Zoti im m ka dhn gjuhn e nj njeriu q e lejon veten t msohet" ... "Fjala m zgjon do mngjes" ... "Un dgjoj si ai q e lejon veten t udhzohet" ... " Zoti Perndi ma hapi veshin ”.
    Profett, njri pas tjetrit, po thon: "Dgjo, Izrael" ose "Sot do ta dgjosh Fjaln e Perndis ...?" Dhe n gojn e tyre, fjala "Dgjo" "gjithmon do t thot" besoji Zotit pavarsisht fardo ". Dhe Shn Pali do t thot pse: sepse: "Ne e dim se Hyji n gjithka bashkpunon me ata q e duan, me ata q, me vendimin e tij, jan t thirrur" (Rm, 8,28). Nga do e keqe, nga t gjitha vshtirsit, nga t gjitha sprovat, ai nxjerr t mirn; ndaj t gjith urrejtjes, ai jep forcn pr t kundrshtuar me nj dashuri edhe m t fort; n do persekutim, ai jep forcn e faljes; nga do vdekje ai lind jetn, ringjalljen. E keqja mbetet e keqe, por nga e keqja, Zoti lind t mirn.
    sht ky besim q e shtyn Shrbtorin t pranoj misionin e besuar atij. Ky sht me t vrtet nj "mision i besuar"; kjo nuk sht loj me fjal: sht shprehje e besimit reciprok. Zoti i beson Shrbtorit t tij, ai i beson atij nj mision; n kmbim Shrbtori e pranon misionin me besim. Dhe sht pikrisht ky besim q i jep atij forcn pr t qndruar n kmb edhe n kundrshtimin q ai do t has n mnyr t pashmangshme.
    Ktu misioni sht ai i nj profeti: "Zoti Hyj ma dha nj gjuh t ditur q t di ta prforcoj me fjal t lodhurin" (v..4)... "Kshtu q un nga ana ime t di si t'i ngushlloj ata q nuk mund ta durojn" n nj prkthim tjetr. Duke ia besuar kt mision, Zoti jep forcn e nevojshme pr ta kryer: ai jep" gjuhn e nevojshme: "Zot, Zoti im m ka dhn gjuhn e nj njeriu q e lejon veten t udhzohet" ... Ai vet e ushqen kt besim, burimi i gjith guximit n shrbim t t tjerve: "Zoti Zoti m ka hapur veshin", q do t thot se t dgjosh (n kuptimin biblik, besimin) n vetvete sht nj dhurat nga Zoti. do gj sht nj dhurat: misioni, forca dhe besimi q ju bjn t patundshm.



    MISIONI I PROFETIT, NJ MISION ME SHUM RREZIQE!

    sht pikrisht karakteristika e besimtarit t pranoj gjithka si nj dhurat nga Zoti. Dhe kushdo q jeton n kt dhurat t prhershme t forcs s Zotit mund t prballet me do gj: "Un nuk u rebelova, nuk u turprova ..." Besnikria ndaj misionit t besuar, nnkupton n mnyr t pashmangshme persekutimin: profett e vrtet, domethn ata q flasin vrtet n emrin e Zotit rrall vdes n shtretrit e tyre ...
    N kt tekst nga Isaia, persekutimi prshkruhet n mnyr shum realiste: “ Shpinn ua solla atyre q m rrahnin,
    mollzat e mia atyre q ma shkulnin mjekrrn:
    fytyrn time nuk e largova
    nga t sharat e pshtymat. ... " (v. 6)

    Pse profett, shrbtort e vrtet, prndiqen n mnyr t pashmangshme? Sepse besnikria ndaj Fjals s Perndis e on n mnyr t pashmangshme Shrbtorin t dallohet, t mos plqej; nse ai n t vrtet "dgjon" Fjaln e Zotit, domethn, nse e zbaton at n praktik, ai shpejt bhet jashtzakonisht shqetsues. Konvertimi i tij i thrret t tjert n konvertim. Disa e dgjojn thirrjen me radh ... t tjert e refuzojn at dhe, pr arsyet e tyre t mira, persekutojn Shrbtorin.
    Dhe do mngjes, Shrbtori duhet t rimarr forcat, duhet t prforcohet nga Ai q i lejon atij t prballoj gjithka:
    "do mngjes veshin ma zgjon
    q t dgjoj si dgjon nxnsi.
    Zoti Hyj ma hapi veshin,
    s’kundrshtova, nuk u zmbrapsa" (v.4-5). "
    Dhe atje Isaa prdor nj shprehje pak kurioze, por e zakonshme n hebraisht:
    "Prandaj fytyrn time e bra t fort si shkmbi
    pse e di se s’do t mbetem i turpruar" (v.7). Un e bra fytyrn time t fort si gur: kshtu shprehen vendosmri dhe guxim; nganjher themi "t m mposht fytyra": mir, ktu Shrbtori pohon: "Asgj nuk do t m shtyp, un do t duroj do gj q do t ndodh, ju nuk do t m shihni me fytyrn time t mposhtur"; nuk sht krenari apo pretendim, sht besim i pastr: sepse ai e di mir se nga vjen forca e tij:
    "Zoti Perndi m vjen n ndihm: kjo sht arsyeja pse un nuk jam prekur nga poshtrimet ..."
    E gjith kt Jezusi jetoi; dhe n Ungjillin e ksaj t diele, ai na fton ta ndjekim at n kt rrug, fardo q t ndodh:
    “Nse ndokush dshiron t vij pas meje, ta mohoj vetveten, ta marr kryqin e vet do dit dhe t m ndjek. Sepse, kush do ta shptoj jetn e vet, do ta humb, ndrsa kush ta humb jetn e vet pr shkakun tim, do ta shptoj" (Lk 9,23-24).

  18. #98
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord. VITI B.

    M 12-9-2021


    Ps. 116 , 1-2, 3ac-4, 5-6, 8ac-9


    1 E dua Zotin sepse e dgjon
    zrin e lutjes sime,
    2 sepse mbi mua e priri veshin e vet
    at dit q e thirra n ndihm.
    3 M kishin rrethuar leqet e vdekjes,
    m kishin shtrnguar leqet e Nntoks,
    m ndrydhn trishtime e dhembje,
    4 Emrin e Zotit e thirra n ndihm:
    “Deh, o Zot, ma shpto jetn”!
    5 I mir e i drejt sht Zoti,
    Hyji yn sht vet mirsia!
    6 Zoti sht mbrojtsi i t vegjlve:
    isha ngusht e Ai m shptoi!
    8 Ai ma shptoi jetn prej vdekjes,
    syt e mi prej lotve,
    kmbt e mia prej rnies.
    9 Do t eci n pranin e Zotit
    n tokn e t gjallve.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    Si gjithmon n Psalmet, ai q thot "Un" nuk sht nj individ i izoluar, por sht Populli i Zgjedhur q flet, jan t gjith besimtart e ktij populli q flasin. Nj popull q vuajti, q u lut, duhet t them se "qau" dhe q prjetoi, madje edhe n mes t vuajtjeve, se Perndia ishte aleati i tij:
    " E dua Zotin sepse e dgjon
    zrin e lutjes sime,
    sepse mbi mua e priri veshin e vet
    at dit q e thirra n ndihm" (v. 1-2).
    Un e dua Zotin: ai dgjon britmn e lutjes sime; ai ma drejton veshin: gjat gjith jets sime do ta thrras n ndihm. N Izrael, mund t thuhet nga prvoja q sht Zoti q merr iniciativn, dhe e ka br kt gjithmon, q nga fillimi. Me Adamin, me Noheun, me Abrahamin, do her ishte Zoti ai q thirri njeriun n ekzistenc dhe n Beslidhje pr lumturin e njeriut dhe jo pr prfitimin e tij.
    Pastaj, kur njerzit vuanin n Egjipt, Zoti u erdhi n ndihm. Libri i Eksodit ka kt fraz t bukur: “ Mirpo, pas nj kohe t gjat, vdiq mbreti i Egjiptit. Izraelitt ende dnesnin n skllavri. Klithnin t mjert prej vuajtjeve t robris, dhe klithjet e tyre pr ndihm arritn te Hyji. Hyji i dgjoi klithjet e tyre dhe iu kujtua Beslidhja q Ai e lidhi me Abrahamin, me Izakun e me Jakobin. Zoti i pa izraelitt dhe u kujdesua pr ta. Ai iu dftua atyre" (Dal 2, 23-25). Dhe pastaj ishte zbulimi i madh i shkurret q digjej: "Zoti i tha: ‘E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt, n dheun e Kanaaneut, Heteut, Amorreut, Perezeut, Heveut dhe t Jebuzeut. Kshtu, pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve. Pra, eja se dua t t oj te faraoni q ta nxjerrsh popullin tim, bijt e Izraelit, prej Egjiptit".(Dal 3, 7 -10)
    Sigurisht, gjendet kjo prvoj historike pas frazs s Psalmit:
    3 "M kishin rrethuar leqet e vdekjes,
    m kishin shtrnguar leqet e Nntoks,
    m ndrydhn trishtime e dhembje.
    4 Emrin e Zotit e thirra n ndihm:
    “Deh, o Zot, ma shpto jetn”! (Ps 116, 3-4).
    “Un u kapa n rrjetn e vdekjes, u kapa n lidhjet e humners, ndjeva trishtim dhe ankth". Rrjetat e vdekjes pr t cilat ai flet, jan skllavria n Egjipt: Faraoni premtoi lirin dhjet her, por gjithmon n fund ai u soll si armik; vetm Zoti mbshteti prpjekjen lirimtare t popullit t tij dhe mbuloi ikjen e tyre.
    Dhe sa her q Populli i Zgjeddhurt ka kaluar koh t errta, sepse i mposhtur nga popuj t tjer, Zoti ka ndrhyr. Psalmi mund t kuptohet kshtu:
    "Zoti sht mbrojtsi i t vegjlve:
    isha ngusht e Ai m shptoi!
    Zoti mbron t vegjlit: un isha i dobt, ai m shptoi”(V. 6).
    Zbulimi shum i madh i Izraelit thuhet ktu:
    "Zoti sht drejtsia dhe mshira, Perndia yn sht butsia".
    Pastaj, n prgjigje, dhe vetm n prgjigje, njerzit falnderojn: ata njohin veprn e Perndis:
    " Do t eci n pranin e Zotit
    n tokn e t gjallve" (v.9).
    A ka falnderim m i bukur? "Un do t ec, do t qndroj n kmb". Shrbtori i Isais, ai q foli n leximin ton t par t ksaj t diele, ishte n gjendje t'i thoshte kto strofa, q tregojn pa dyshim tr t vrtetn vrtetn:
    "Zoti Perndi m vjen n ndihm:
    prandaj nuk jam i prekur nga zemrimet,
    prandaj e bra fytyr e fort si nj gur:
    E di q nuk do t ngatrrohem".



    JEZUSI E KNDOI KT PSALM N MBREMJEN E S ENJTES S SHENJT.

    Sigurisht, ky psalm merr kuptimin e tij t plot kur e dim se sht pjes e psalmeve Hallel, (psalmet 112/113 deri 117/118) t cilt u knduan me rastin e fests hebraike t Pashks, disa n fillim dhe t tjert n fund t vaktit. Kshtu Jezusi e kndoi at n mbrmjen e s Enjtes s Shenjt. Mateu thot: " Dhe, pasi knduan himnin, doln pr t shkuar n Malin e Ullinjve" (Mt. 26,30). Dhe ajo q sht shum e habitshme sht marrdhnia midis ktij psalmi q Jezusi kndoi t enjten n mbrmje dhe atij q ai do t thot n kryq:
    "O Hyj, Hyji im, pse hoqe dor prej meje? Larg nga Shlbimi im fjalt e dness sime!" (Ps. 22).
    T dyja ngjallin dhimbje. Sapo kemi dgjuar britmn e Psalmit 22, q psalmi i liturgjis s sotme i prgjigjet:
    "M kishin rrethuar leqet e vdekjes, m kishin shtrnguar leqet e Nntoks, m ndrydhn trishtime e dhembje, Emrin e Zotit e thirra n ndihm: “Deh, o Zot, ma shpto jetn!" (Ps 116, 3-4).

    T dy prfundojn me falnderimin, dhe pothuajse n t njjtat terma: Psalmi 22, 26-30:
    "Prandaj do t t lvdoj n kuvendin e dheut,
    ndr sy t besimtarve t tu do t’i kryej kushtet.
    Do t han skamnort e do t ngihen,
    do ta lavdrojn Zotin ata q e krkojn:
    'Rroft zemra e tyre pr amshim!’
    Do t kujtohen e do t kthehen te Zoti
    mbar skajet e toks,
    do t adhurojn para tij mbar familjet e kombeve.
    Sepse Zoti sht mbret! Ai i sundon kombet!
    At, vetm at do ta adhurojn
    t gjith ata q pushojn nn dhe,
    para tij do t prmbysen t gjith ata q kthehen n pluhur".
    N jehon, psalmi q jemi duke studiuar, merr t njjtn rezolut:
    "Ai ma shptoi jetn prej vdekjes, syt e mi prej lotve, kmbt e mia prej rnies. Do t eci n pranin e Zotit n tokn e t gjallve" (Ps 116, 8-9)
    "Toka e t gjallve" sht toka e premtuar; dhe fjala "qetsohu-pusho" ("Kthehu, shpirti im, n qetsin tnde - Gjej pushimin tnd, shpirti im", v. 7) ka t njjtin kuptim; kshtu psalmi evokon t gjith historin e shptimit t Izraelit, nga dalja e Egjiptit, deri n hyrjen n posedim t toks.
    Dhe Psalmi vazhdon: “Un besoj dhe do t flas, un q kam vuajtur shum. I kushton Zotit t shoh njerzit e tij t vdesin! A nuk jam un, o Zot, shrbtori yt, un, zinxhirt e t cilit ke kputur? Un do t'ju ofroj flijimin e falnderimit, do t thrras emrin e Zotit. Un do t'i mbaj premtimet e mia Zotit, po, para gjith popullit t tij, n hyrje t shtpis t Zotit, n mes t Jeruzalemit!".

  19. #99
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord VITI B

    M 12-9-2021


    LEXIMI I UNGJILLIT: Mk. 8, 27 – 35.


    27 Jezusi u nis me nxnsit e vet drejt fshatrave t Cezares s Filipit. Udhs i pyeti nxnsit e vet: “ka thon njerzit, kush jam un?”
    28 Ata iu prgjigjn: “Disa thon se je Gjon Pagzuesi, disa t tjer Elia, disa t tjer prap se je njri ndr profett.”
    29 Ather i pyeti ata: “Po ju, kush thoni se jam?”
    “Ti je Mesia!” ‑ iu prgjigj Pjetri.
    30 Ai u urdhroi rreptsisht t mos ia tregonin askujt kt gj pr t.
    31 Ather filloi t’u shpjegoj se Birit t njeriut i duhet t psoj shum; se pleqt, kryepriftrinjt e skribt do ta prbuzin; se do t vritet dhe se do t ngjallet pas tri ditsh. 32 Ua tha kto krejt haptas. Ather Pjetri e ndau n nj an e zuri ta qortoj.
    33 Jezusi u soll, shikoi nxnsit e vet dhe i brtiti Pjetrit: “M’u hiq sysh, he djall, se nuk ke ndr mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!”
    34 Ather grishi popullin bashk me nxnsit e vet dhe u tha: “Nse ndokush dshiron t vij pas meje, le t’i bjer mohit vetvetes, ta marr kryqin e vet e t m ndjek. 35 Sepse, ai q do ta shptoj jetn e vet, do ta bjerr, prkundrazi, ai q do ta bjerr jetn e vet pr mua e pr Ungjill, do ta shptoj.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    MOHIMI I PAR I PJETRIT.

    Pjetri sapo ka guxuar fjalt m e jashtzakonshme q mund t imagjinohej n at koh: "Ti je Mesia".
    Dhe ne jemi t befasuar nga reagimi i Jezusit; ai nuk e refuzon titullin, por menjher jep nj udhzim t rrept t heshtjes.
    Ne tashm, kt vit, duke kexuar ungjillin e Markut, e kemi hasur kt "sekret mesianik" t famshm disa her: sht shum hert pr t'u thn t gjithve se Jezusi sht Mesia, sepse ky titull sht shum i paqart. Sepse Jezusi sht me t vrtet Mesia q pritej, por aspak si pritej! Kjo sht ajo q ai do t prpiqej t bj t kuptonin dishepujt e tij: "Ather filloi t’u shpjegoj se Birit t njeriut i duhet t psoj shum; se pleqt, kryepriftrinjt e skribt do ta prbuzin; se do t vritet dhe se do t ngjallet pas tri ditsh" (Mk. 8,31).
    Pr vesht e Izraeliteve, ky fjalim ishte plotsisht paradoksal: n momentin kur Jezusi pretendoi titullin "Mesia" (Biri i njeriut ishte nj sinonim), ai parashikoi dshtim, vuajtje, vdekje.
    Disa fjal s pari pr kt titull: "Biri i njeriut": kjo shprehje vjen drejtprdrejt nga libri i Danielit, n kapitullin 7, 13-14:
    "Un po shikoja kshtu n vegimin e nats:
    dhe ja, n ret e qiellit,
    po vinte dikush si Biri i njeriut!
    Arriti deri tek i Tejetlashti i motit
    dhe qe paraqitur para tij.
    Ai i dha pushtetin, nderin e mbretrin.
    T gjith popujt, fiset e gjuht
    u shtruan nn shrbimin e tij:
    pushteti i tij pushtet i amshuar
    q kurr s’do t merret,
    mbretria e tij
    kurr nuk do t prishet".
    Disa vargje m von, Danieli specifikon se ky Bir i Njeriut nuk sht nj individ i vetmuar, por nj popull:
    "... do ta marrin ve prej tyre mbretrin
    dhe do ta mbajn pr shekuj t shekujve
    shenjtrit e Hyjit t Tejetlart" (7,18)....
    "Mbretri e pushtet e madhria e mbretrive
    do t’i jepen popullit
    t Shenjtrve t t Tejetlartit,
    mbretria e t cilit
    sht mbretri e amshueshme
    dhe t gjith mbretrit atij do t’i shrbejn,
    at do t dgjojn“ (7,27).
    Kur Jezusi i atribuon vetes kt titull "Biri i Njeriut", ai e paraqet veten si ai q e v veten n krye t popullit t Hyjit. Ai sht me t vrtet Mesia q vjen pr t vendosur mbretrimin e Perndis n tok.
    Ktu, n librin e Danielit nuk flitet n asnj mnyre pr vuajtje! far ideje! Pjetri me t drejt sht i mrzitur. Ashtu si shum nga bashkkohsit e tij, ai priste nj mbret Mesia, triumfues, i lavdishm, i fuqishm q do t kishte dbuar Romakt nj her e prgjithmon nga Palestina. Pra, ajo q shpall Jezusi, sht e papranueshme: Zoti i Plotfuqishm nuk mund t lejoj q gjra t tilla t ndodhin! Mund ta quhet ky tekst: "Mohimi i par i Pjetrit", refuzimi i par pr t ndjekur Mesin n vuajtje.
    Jezusi prballet me kt refuzim spontan t Pjetrit si me nj tundim t vrtet pr veten e tij dhe ai i thot Pjetrit me ngulm:
    “M’u hiq sysh, he djall,
    se nuk ke ndr mend punt e Hyjit,
    por punt e njerzve!” (Mk. 8, 33).


    PIKPAMJET E ZOTIT NUK JAN PIKPAMJET E NJERZVE.

    Le t jen pikpamjet tona spontanisht "njerzore"! far mund t jet m e natyrshme?! Por ne duhet ta lm Shpirtin t'i transformoj pikpamjet tona, nganjher t'i nderroj plotsisht, nse duam t'i qndrojm besnik planit t Perndis. Ndryshe nga Mateu dhe Luka, Marku nuk tregon hollsit e tundimeve t Jezusit n shkrettir, por nuk ka dyshim se ai na prshkruan nj tundim t Jezusit ktu pr ne, nj tundim veanrisht serioz q ngjalli nj reagim shum t gjall nga ana e Jezusit, dshmi se ai duhet t paguaj nj luft t vrtet ktu:
    “Duke par dishepujt e tij,
    ai i brtiti Pjetrit ashpr:
    “M’u hiq sysh, he djall,
    se nuk ke ndr mend punt e Hyjit,
    por punt e njerzve!”.
    N mnyr pozitive kjo tingellon kshtu si nj thjrrje e forte:
    Ki ndr mend punt e Hyjit, dhe jo punt e njerzve: Ti m vij pas! Ti m ndiq".
    Pse Marku vren ktu se Jezusi reagoi n kt mnyr pr shkak t pranis s dishepujve? Mund t mendohet sepse gabimi i Pjetrit sht edhe m serioz, pasi rrezikon t'i trheq t tjert n gabimin e tij? Titulli i Satanit ("pengesa") thot qart at q sht n rrezik: si Shrbtori i Isais (leximi i par), Jezusi sht i vendosur t "dgjoj" Atin e tij, t lejoj veten t udhzohet dhe t arrij deri n fund t misionit t tij, edhe nse duhet t prballoj vuajtje zemrime, pshtyje, goditje:
    “ Zoti Hyj ma hapi veshin,
    s’kundrshtova, nuk u zmbrapsa.
    Shpinn ua solla atyre q m rrahnin,
    mollzat e mia atyre q ma shkulnin mjekrrn:
    fytyrn time nuk e largova
    nga t sharat e pshtymat” (Is.50, 5-6).
    Sepse plani i Perndis pr shptimin nuk prshtatet me nj Mesi triumfues:
    q njerzit t "arrijn n njohjen e s vrtets", si thot Pali (1 Tim 2, 4),
    ata duhet t zbulojn Perndin e butsis dhe t faljes,
    t mshirs dhe t keqardhje;
    nuk do t jen t mundur aktet e fuqis,
    por vetm dhurata supreme e jets s Birit:
    "Dashuria m e madhe
    q ndokush mund
    t tregoj sht:
    t jap jetn e vet pr miqt e vet" (Gj. 15,13).
    Dhe ai fton t gjith dishepujt e tij t t gjitha kohrave q ta ndjekin.
    Marku vren se Jezusi m pas thirri turmn dhe vazhdoi msimin e tij mbi krkesat e ungjillizimit:
    Duke thirrur turmn me dishepujt e tij, ai u tha atyre:
    "Nse ndokush dshiron t vij pas meje,
    le t’i bjer mohit vetvetes,
    ta marr kryqin e vet e t m ndjek.
    Sepse, ai q do ta shptoj jetn e vet, do ta bjerr,
    prkundrazi, ai q do ta bjerr jetn e vet
    pr mua e pr Ungjill, do ta shptoj" (8, 34-35).

  20. #100
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,006

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord. VITI B

    M 19 9 2021.


    LEXIMI I PAR: Ur. 2,12...20.


    Sepse thon n vetvete duke llogaritur gabimisht:
    12 Ti vm prit t drejtit, sepse na pengon,
    dhe u kundrshton veprave tona,
    sepse na qorton pr mkatet kundr Ligjit
    e na prplas n sy mungesat e edukats q kemi marr...
    17 T shikojm a jan fjalt e tij t vrteta,
    dhe t shqyrtojm far mbarimi do t ket:
    18 Nse i drejti sht vrtet bir i Hyjit,
    Ai patjetr do t ket kujdes, dhe do ta shptoj nga duart e kundrshtarve,
    19 Ta vm n sprov me fyrje e me mundime;
    e ta shiohim butsin e sedrs s tij,
    ta sprovojm durimin e tij.
    20 Ta dnojm me vdekje t turpshme,
    sepse, si thot ai, shptimi do ti vij.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.



    BESIMTART N NJ VEND PAGAN.

    Pr t kuptuar kt tekst t vshtir, duhet t vendoset n kontekst. Libri i Urtsis sht shum i veant nga t gjitha pikpamjet: s pari, sht shkrimi i fundit i Beslidhjes s Vjetr, vetm tridhjet ose pesdhjet vjet para lindjes s Krishtit; pastaj u shkrua n Egjipt dhe jo n tokn e Izraelit si shumica e librave t tjer t Bibls; s fundi, sht shkruar n greqisht dhe jo n hebraisht ose aramaisht.
    Q nga pushtimet e Aleksandrit t Madh, rreth vitit 330 para Krishtit, nj koloni e tr hebraike ishte vendosur n Egjipt, n Aleksandri, n Deltn e Nilit. Ata gzonin liri t plot fetare, ata kishin ndrtuar vendet e lutjes n fshatrat e tyre (ose lagjet e tyre, nse jetonin n qytete), dhe pr kt arsye mund t vazhdonin n mnyr perfekte t praktikonin fen e tyre dhe t'ua prcillnin fmijve t tyre; pasi i gjith rajoni fliste greqisht, edhe ata filluan t flasin n greqisht, sigurisht nga brezi i dyt; ktu, pr t kuptuar Shkrimet, Bibla u prkthye n greqisht pr t dhn at q ne e quajm Bibln e Septuagintave.
    Prandaj, nj numr i Judenjve t Aleksandris mbetn shum besnik ndaj besimit t paraardhsve t tyre; por ishte m pak e leht nga sa mund t mendojm: kjo popullsi kishte nj prkatsi t dyfisht, s pari hebraike, por edhe greke, pasi ishin zhytur n rrethinat greke. Sidoqoft, dy fet, hebraike dhe greke, ishin krejtsisht t papajtueshme. Pr nj hebre t zhytur n qarqet greke, integrimi, si thuhet sot, nnkuptonte braktisjen e t gjitha praktikave t tij. Prandaj ishte e nevojshme nj zgjedhje: ose vendimi t qndroj besnik n t gjitha pikat ndaj fes hebraike, me rrezikun e izolimit t vetes, ose integrimi n vendin e ri me rrezikun e largimit nga komuniteti hebre me braktisjen e praktikave hebraike njrs pas tjetrs. Isht e qart se edhe brenda bashksis hebraike, kto dy pozicione kan ekzistuar dhe kan shkaktuar konflikte ndonjher shum t ashpra.

    Kto konflikte e bjn besnikrin edhe m t vshtir; sepse e dim q grindjet fetare jan m t tmerrshmet! Por ata q mbajn besimin, jan nj qortim i gjall dhe i vazhdueshm pr ata q e braktisin at. Prandaj ata do t persekutohen, jo nga grekt, t cilt jan shum liberal n kt pik, por nga vllezrit e tyre, t cilt nuk kan ndrgjegje shum t mir dhe do t hakmerren ndaj tyre. sht klasike: n prgjithsi nuk na plqejn msuesit! Kur e dim se kemi faj, nuk na plqejn ata q na prkujtojn at, duke e vn n dukje. Pr hajdutin, njeriu i ndershm sht nj fyerje e gjall; pr dhunuesin, njeriu paqsor dhe i but sht i patolerueshm. Ekzistojn dy zgjidhje: ndryshimi i sjelljes ose zdukja (heshtja) e atij q po na errson.
    Teksti q po lexojm kt t diel pasqyron pikrisht kt kontekst: askush nuk e di se kush e ka shkruar at pasi Libri i Urtsis nuk sht nnshkruar. Por padyshim, ai sht nj besimtar q sht dshmitar i erozionit t bashksis hebraike dhe q dshiron t inkurajoj vllezrit e tij q t qndrojn besnik. Ai u tha atyre: ju duhet t zgjedhni: po, besnikria sht e vshtir, para s gjithash sepse Ligji hebre sht ekzigjent, por edhe sepse do jeni nj qortim i gjall pr ata q nuk jan si ju dhe q do t'ju shohin si dhns msimesh: "Ata q meditojn pr t keqen thon me vete: Le t'i trheqim t drejtt n nj kurth, sepse na shqetsojn Ata kundrshton sjelljen ton, na fyen pr mosbindjen ndaj Ligjit t Perndis dhe na akuzojn pr pabesin ton ndaj edukimit ton".



    BESNIKRI N KOHN E PRNDJEKJES..

    far bn nj besimtar besnik kur ekspozohet kshtu prndjekjes s atyre q jan pran tij? Ai prpiqet ti prballoj ata duke u mbshtetur n besimin e tij dhe duke menduar me vete: "Zoti nuk do t m braktis". Por pastaj autori shton: "Do t ket m keq: ky besim q ju tregoni te Zoti kur thoni: "Ai sht Ati yn, ai nuk do t na braktis" ... ky besim, q ju pretendoni t dshmoni, do t behet dika q do t pretendohet nga ata q jan laguar nga traditat e t parve, do t jeni mbikqyrur dhe kontrolluar e do gabim, do faj do tiu prmendet si nj gj e turp pr ju . Kjo sht pikrisht vazhdimi i tekstit: Persekutuesit thon: Le t shohim nse fjalt e tij jan t vrteta, le t shohim se ku prfundon. Nse ky i drejt sht biri i Perndis, (si pretendon ai), Zoti do ta ndihmoj dhe do ta liroj nga kundrshtart e tij. Le ta nnshtrojm zemrimin dhe mundimet; ne do t dim se sa vlen butsia e tij, ne do t testojm durimin e tij. Le ta dnojm at me nj vdekje famkeqe, pasi, thot ai, dikush do t kujdeset pr t".
    Natyrisht, nuk mund t mos mendohet se kjo sht pikrisht ajo q ndodhi me Jezu Krishtin. Sjellja e tij e cila acaroi ... urrejtjen n rritje t t gjith atyre q pan tek ai nj dhns msimesh, nj shqetsim ... arsyet e mira pr ta shtypur at: "Nuk mendoni se sht m mir pr ju t vdes vetm nj njeri pr t gjith, se t mbaroj krejt populli! tha Kajfa. (Gjoni 11:50). Por libri i Urtsis nuk foli pr Jezu Krishtin, ai foli pr bashkkohsit e tij besnikrin e t cilve donte t inkurajonte, pavarsisht nga kostoja. Ai me siguri kishte disa shembuj t famshm n mendje, duke filluar nga Patriarkt dhe profett. T gjith duhej t vuanin pr sinqeritetin e tyre.
    Shembulli i Jeremias ishte veanrisht i famshm; n ato q quhen "Rrfimet" e tij, ai prshkroi gjithka q duhej t kalonte; pr shembull:
    I mjeri un, o nna ime,
    q m linde njeri grindjesh
    e kundrshtimi pr mbar vendin!
    Hua smora as nuk i dhash kujt,
    megjithat, t gjith m mallkojn!" (Jr15, l0) ...
    M ngashnjeve, o Zot,
    dhe un lejova t ngashnjehem,
    qe m i fort se un
    dhe m mbizotrove.
    U bra gazi i dits,
    t gjith m prqeshin.
    Sa her q m duhet ta shpall fjaln,
    m duhet t lshoj kushtrimin,
    t brtas: Dhun! Shkatrrim!
    Fjala e Zotit u b pr mua
    poshtrim dhe prqeshje gjith ditn!
    Nj her ai madje dgjoi krcnime me t cilt armiqt e ti krkonin ta shqetsonin: "Le ta shkatrrojm pemn n trsi, le ta heqim nga toka e t gjallve; emri i tij as t mos prmendet!". Por ai nuk bri si n qoft nuk do t kishte kuptuar menjher se ata krcnime ishin pr t dhe ai tha: " Por ti, o Zot, m tregove dhe un mora vesh; ather mi dftove synimet e tyre. Un isha si qengji i but q e ojn pr ta prer; nuk dija se ata kishin synime t mbrapshta kundr meje: Ta presim drurin n fuqin e saj tij t plot, ta rrnjosim nga toka e t gjallve dhe emri i tij sdo t prmendet m (Jr. 11, 18-19).
    Autori i Librit t Urtsis ndoshta po aludon n kt prvoj t tmerrshme t Jeremias. Por lexuesit e tij e din edhe gjra m t rndsishme, domethn se Zoti nuk braktisi asnj nga profett e tij dhe pr kt arsye kurr nuk i braktis ata q shkojn deri n fund t besimit t tyre. N vargjet vijuese ai pohon: Kur t ligjt arsyetojn, ata gabohen: (ligsia e tyre i verbon) ata nuk i din qllimet e fshehta t Perndis. Dhe ai shton: "Shpirtrat e t drejtve jan n dorn e Zotit, asnj mundim nuk do t'i arrij". Bindja e tij sht e till q shkon aq larg sa t pohoj: edhe nse armiqt tuaj arrijn tju vrasin, pra, prtej vdekjes, Zoti nuk do t na braktis (kap. 3). Mnyra pr t thn: PrisniKini durim! Lumturia e vrtet sht atje. Urtsia e vrtet sht n besnikrin.

Faqja 5 prej 11 FillimFillim ... 34567 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •