Close
Faqja 4 prej 5 FillimFillim ... 2345 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 61 deri 80 prej 100
  1. #61
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13Ord VITI B

    M 27-6-2021/

    Ps. 30. 2-4.5-6ab.6cd.12-13


    2 T madhroj, o Zot, pse m shptove
    e nuk lejove t ngihen armiqt e mi mbi mua.
    3 O Zot, Hyji im, un t thirra e ti m shrove,
    4 ti, o Zot, ma nxore shpirtin nga Nntoka,
    m ktheve n jet q t mos zbres n varr.
    5 Kndoni Zotit ju, o besimtart e tij,
    falenderojeni Emrin e shenjt t tij!
    6 Sepse nj ast zgjat hidhrimi i tij
    e tr jetn dashamirsia e tij!
    Mbrmja vjen me lot,
    e mngjesi plot hare!
    12 Ti vajin ma ktheve n valle,
    ma zhveshe grathoren time e m ngjeshe me hare,
    13 q shpirti im t t kndoj e t mos pushoj:
    O Zot, Hyji im, do t t lavdroj pr amshim!



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUITJA


    Psalmi 30 sht shum i shkurtr, prmban vetm trembdhjet vargje (nga t cilt vetm gjasht lexohen gjat liturgjis s ksaj t Diele); por ne duhet t njohim t gjith historin themelore pr ta kuptuar m mir kt psalm.
    Imagjinoni dik q ra n fund t nj pusi: ai qau, u lut, thirri pr ndihm ... madje dha argumente pr dik q ta ndihmonte (un do t jem m i dobishm pr ty, i gjall se i vdekur!); me sa duket, njerzit prreth pusit nuk ishin t mrzitur fare duke e par at atje brenda dhe po talleshin ... por ai vazhdoi t qante pr ndihm: dikush do t prfundonte duke pasur mshir ... dhe dikush dgjoi thirrjet e tij, dikush erdhi ta shptonte, e nxori nga pusi. Ky "dikush", duhet t shkruhet me nj shkronj t madhe, sepse sht vet Zoti. Sapo lart, prsri n drit dhe disi n jet, njeriu yn shprthen nga gzimi:
    " 12 Ti vajin ma ktheve n valle,
    ma zhveshe grathoren time e m ngjeshe me hare,
    13 q shpirti im t t kndoj e t mos pushoj:
    O Zot, Hyji im, do t t lavdroj pr amshim!"
    3 "O Zot, Hyji im, un t thirra e ti m shrove,
    4 ti, o Zot, ma nxore shpirtin nga Nntoka,
    m ktheve n jet q t mos zbres n varr.
    5 Kndoni Zotit ju, o besimtart e tij,
    falenderojeni Emrin e shenjt t tij!" (Ps 130)
    N realitet, si gjithmon n Psalmet, ekzistojn dy nivele leximi: historia q na tregohet, sht ajo e nj individi q ra n nj pus; por kjo sht vetm nj shmblltyr; m thell, sht populli n tersin e tij q lutet, ose m sakt q kndon, q shprthen nga gzimi gjat kthimit nga Mrgimi n Babiloni ...si Populli robr n Egjipt kishste knduar, krcyer, shprthyer nga gzimi pasi kaloi Detin e Kuq. Mrgimi babilonas sht si nj rnie pr vdekje n nj grop pa fund, n nj humner ... dhe shum menduan se Izraeli nuk do t ngrihej m prej tij. Midis ktyre njerzve, edhe ne mund t ishim kapur nga dshprimi ... Dhe, m shum, kishin edhe armiq, me t vrtet t lumtur, t cilt qeshnin me kt rnie ...me nj indiferenc t jashtzakonshme.
    Gjat gjith ksaj periudhe sprove, njerzit, t mbshtetur nga priftrinjt e tyre, profett e tyre, mbajtn shpresn, pavarsisht gjithkaje, dhe me forc vazhduan t thirrisnin ndihm (pr fat t keq, ne nuk i dgjojm kto vargje kt t Diel):
    " 9 Ather ty, o Zot, t lshoja kushtrimin,
    i lutesha Hyjit tim...
    11 M dgjoi Zoti e pati mshir pr mua,
    Zoti u b ndihmtari im (vargjet 9 dhe 11).
    N lutjen e tij, ai nuk hezitoi t prdorte t gjitha argumentet q t shptonte, pr shembull t llojit "far dobi do t keni kur do t jem i vdekur" ... sepse, kur u shkrua ky psalm, Populli izraelit nuk besonte akoma n Ringjallje: imagjinohej se t vdekurit ishin n nj dhom n errsirs, "sheol" ku asgj nuk po ndodhte. Dhe pr kt arsye, Populli u thoshte kto gjra atyre q e pushtonin:
    "10 ǒdobi nga gjaku im
    n qoft se zbres n shkatrrim?
    A thua do t t lavdroj pluhuri,
    e do ta kumtoj besnikrin tnde? "(Vargu 10).



    KTHIMI NGA MRGIMI.


    Dhe ndodhi mrekullia: Zoti e shptoi popullin e tij:
    "3 O Zot, Hyji im, un t thirra e ti m shrove,
    4 ti, o Zot, ma nxore shpirtin nga Nntoka,
    m ktheve n jet q t mos zbres n varr".
    Flitet pr lirimin e popullit t mrguar, pr kthimin e tij n tokn e tyre, Tokn e premtuar: njerzit ishin si dnuar me vdekje, mund t mendohej se ata t ishin fshir nga faqja e toks; pr kt kur ata u kthyen n vendin e tyre, n shtpit e tyre t braktisur afrshisht 50 vjet m par, mund t merreshin si njerz q ishin kthyer n jet.
    Kur i lexojm kto vargje sot, pas njzet shekuj besimi t krishter, ne tundohemi t lexojm n to nj aludim pr Ringjalljen. Por kjo do t ishte nj anakronizm. N kohn e kthimit nga Mrgimi, populli ende nuk besonte n ringjalljen individuale. Tekste t tjera biblike, vizioni i Ezekielit pr kockat e thata, pr shembull, jan shkruar n t njjtn frym: restaurimi i njerzve, kthimi nga internimi prshkruhet n termat e ringjalljes.
    M von, shum m von, n shekullin e dyt para Krishtit. (rreth 165) kur besimi biblik ka marr hapin vendimtar dhe ka mirpritur zbulimin e besimit n ringjallje, kto tekste do t rilexohen dhe nj thellsi e re do t zbulohet n to. Sot, kur lexojm kt psalm ose profecin e kockave t thata t Ezekielit, i themi vetes: "Kur autort e tyre prdorn imazhe t ringjalljes, ata menduan vetm pr popullin, por ata nuk besuan aq mir pr t thn: kto imazhe jan gjithashtu t vrteta n nivel individual".
    " 12 Ti vajin ma ktheve n valle,
    ma zhveshe grathoren time e m ngjeshe me hare,
    13 q shpirti im t t kndoj e t mos pushoj:
    O Zot, Hyji im, do t t lavdroj pr amshim!
    Tani, pr t gjith ata q besojn n ringjallje, hebrenj dhe t krishter, kjo fjali e fundit ka marr nj kuptim t ri. E njjta gj mund t thuhet pr shum fraza t tjera n Bibl q marrin kuptim t ri ndrsa besimi hebre ishte duke prparuar gjat shekujve.
    E njjta gj mund t thuhet edhe pr fjaln "Aleluja"... Fillimisht ajo ishte vetm nj dshmi t gzimit dhe t gzimit pr largimin nga Egjipti: kjo tashm ishte gj e marr n konsiderat. Ja nj koment i rabinve pr "Aleluja": "Zoti na ka sjell nga robria n liri, nga trishtimi n gzim, nga vajtimi n ditn e fests, nga errsira n dritn e ndritshme, nga robria n gzim. Shpengimi. Kjo sht arsyeja pse kndojm Hallelujn para Tij!". Sigurisht, sot ne mund ta kndojm edhe me m shum bindje sepse e kndojm me preferenc ditn e Pashkve n prkujtim t ringjalljes s Krishtit dhe tonn.
    Mund t kthehet tani te psalmi q komentohet: sigurisht q shprehet gzim pr kthimin nga internimi, si e kemi par. Por ka edhe shum aludime pr kohn e tmerrshme e skllaveris n Babiloni dhe ka edhe ajo shprehje mahnitse:
    "Sepse nj ast zgjat hidhrimi i tij
    e tr jetn dashamirsia e tij!" (v. 6).
    far zemrimi sht ky? Sigurisht, zemerimi i Zotit. * Gjat Mrgimit Babilonas, mrgimtart kishin mjaft koh pr t medituar mbi shkaqet e ndryshme t mundshme t ksaj tragjedie; dhe menduan se ndoshta fatkeqsia q vuanin, mund t ishte qen pasoj e mkateve t tyre. Zgjidhja e vetme pr t mos rn prapa, si e dim, sht t jetojm tani e tutje n besnikri t Beslidhjes:
    O Zot, Hyji im, do t t lavdroj pr amshim (v. 13).

  2. #62
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 VITI B

    M 27-6-2021


    LEXIMI I UNGJILLIT: Mk. 5,21-43



    21 Kur Jezusi prsri kaloi me bark n ann tjetr, ngarendi tek ai turm e madhe populli. Ai zuri vend n breg t detit. 22 Erdhi nj nga kryetart e sinagogs, q quhej Jair, e, kur e pa, ra n gjunj para tij 23 dhe i lutej shum: “E kam vajzn n fill t vdekjes! Eja, vri duart mbi t q t shrohet e t jetoj!” 24 Jezusi shkoi me t. I shkonte pas nj turm e madhe dhe furej rreth tij nga do an. 25 Nj grua ishte e smur q prej dymbdhjet vjetsh nga derdhja e gjakut. 26 Hoqi shum keq ndr mjek t ndryshm e shpenzoi gjithka pati pa far dobie ‑ por, ishte edhe m keq. 27 Ajo kishte dgjuar pr Jezusin, hyri n turm e, pas shpins, ia preku petkun Jezusit. 28 I thoshte mendja: “Nse ia prek vetm petkat, do t shrohem.” 29 Aty pr aty iu ndal gjaku e n trupin e vet ndjeu se u shrua nga smundja. 30 Jezusi prnjher e ndjeu n vete fuqin q shprtheu prej tij, u soll n mes t turms e tha: “Kush m’i preku petkat?” 31 Nxnsit e tij iu prgjigjn: “Po a s’e sheh popullin si t furet n katr ant e thua: ‘Kush m preku’“ 32 Ai shikoi prreth pr t par at q e kishte prekur.
    33 Gruaja, plot frik e tmerr, sepse e dinte se ’i ndodhi, u afrua, ra me fytyr pr dhe para tij dhe tregoi tr t vrtetn. 34 Ai i tha: “Bij, feja jote t shptoi! Shko n paqe! Dhe ji e shruar nga smundja jote!”
    35 Ndrsa Jezusi ende po fliste, erdhn prej shtpis s kryetarit t sinagogs dhe i than: “Vajza jote vdiq. Pse ta trazosh m Msuesin?” 36 Kur Jezusi dgjoi ’than, i tha kryetarit t sinagogs: “Mos ki frik! Ti vetm beso!” 37 Jezusi nuk lejoi ta prcjell askush tjetr, prve Pjetrit, Jakobit e Gjonit, vllait t Jakobit. 38 Arritn te shtpia e kryetarit t sinagogs. Jezusi vuri re nj pshtjellim t madh e njerz q qanin e vajtonin me z t lart. 39 Hyri dhe u tha: “Pse brtitni e vajtoni? Fmija nuk ka vdekur, por fle.” Ata e prqeshn.
    40 Jezusi ather i nxori prjashta t gjith. Me vete mori t atin e t’mn e fmijs e prcjellsit e vet dhe hyri atje, ku ishte fmija. 41 E kapi fmijn pr dore e i tha: “Talitha kum!” q do t thot: “Vajz, un po t them: ohu!” 42 Vajza aty pr aty u ngrit e nisi t ec. Ishte dymbdhjet vjee. T gjith mbetn pa mas t habitur. 43 Jezusi u urdhroi rreptsisht t mos ia tregojn askujt ngjarjen dhe u tha t’i japin vajzs t haj.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.


    JEZUSI, MJESHTRI I JETS.



    Dy rrfimet pr mrekullit jan t ndrthurura; tre ungjijt sinoptik rrfejn t njjtat ngjarje me t njjtin rend: krkesa e Jairit pr shrim t vajzs s tij, pastaj shrimin e gruas dhe m n fund ringjalljen e vajzs. Gruaja sht e smur pr dymbdhjet vjet, fmija sht dymbdhjet vjee; n secilin rast, sipas mjekve, nuk ka shrime. T gjitha ndihmt q mund t vijn nga mjeksia, shterohen.
    Mark kmbngul n kt gj; lidhur me gruan, ai specifikon se ajo " ishte e smur q prej dymbdhjet vjetsh nga derdhja e gjakut. Hoqi shum keq ndr mjek t ndryshm e shpenzoi gjithka pati pa far dobie ‑ por, ishte edhe m keq” (v.26-27)... pr sa i prket vajzs s vogl, ai raporton fjalt e dshpruara t t afrmve t Jaire: “Vajza jote vdiq. Pse ta trazosh m Msuesin?” (v. 35)".
    Nse Marku dshiron kshtu t vrej pafuqin e mjekve, sht pr t nxjerr m mir fuqin e Jezusit: nj fuqi e till q buron prej tij, q shpton, e shron gruan, nj fuqi q shkon deri n ringjalljen e t vdekurit (vajza e Jairus).
    Nj fuqi q i prket atij si person n t drejtn e tij; Marku dshiron t bj ndryshimin midis Jezusit dhe profetve t Beslidhjes s Vjetr: Elia ringjall djalin e vejushs s Zarephath (1 Mbretrve 17,17-24), Eliseu duke sjell prsri n jet djalin e Shounamitit (2 R 4 , 18-37), t dy fillojn me thirrjen e Zotit. Mark i njeh prmendsh kta shembuj shum t famshm; dhe saktsisht, ai manifeston fuqin e drejtprdrejt t vet Jezusit mbi smundjen dhe vdekjen: "Mos ki frik, vetm beso", u tha ai Jairit dhe t tjerve: "Pse ky shqetsim dhe kto lot? Fmija nuk ka vdekur: ajo sht duke fjetur".
    N kt mnyr, Marku synon t na thot se vet Jezusi sht Zoti i jets; tani e dim q vdekja sht nj gjum nga i cili Jezusi mund t na zgjoj. Ringjallja e vajzs s Jairit sht nj shmblltyr dhe nj shije paraprake e ringjalljes son: ashtu si Jezusi mori vajzn e re pr dore, kshtu do t na marr edhe neve duart, secila me radh: si tha Isaia:
    " Sepse jam un Zoti, Hyji yt,
    q t marr pr dore
    e t them: “Mos druaj,
    un do t t ndihmoj!?" (Is. 41.13).
    Njerzimit mbar nj dit Shptimtari do t'i thot: "Talitha koum", q do t thot: "Vajz e re, ohu!". Ne tashm kemi nj shije t ksaj gjjeje t par n Pagzim. A e dinte Marku tashm kt kng pagzimi t komuniteteve t para, t raportuar n letrn drejtuar Efesianve:
    " ‘Zgjohu ti q fle,
    ngrihu nga t vdekurit,
    dhe do t t shndris Krishti!’?"(Ef 5,14).



    E GJITHKA SHT E MUNDUR PR ATA Q BESOJN.


    Pr t marr pjes n kt fuqi t shrimit, t ringjalljes s Jezusit, ekziston vetm nj kusht: q t besojm n t: “Bij, feja jote t shptoi! Shko n paqe! Dhe ji e shruar nga smundja jote!” (v. 34). . Besimi, i dhn lirisht, sht nj kusht i domosdoshm dhe i mjaftueshm pr shptimin ton: kjo sht sigurisht tema e dyt e Markut; t gjith mund t arrijn kt besim: Jairus sht nj sundimtar esinagogs, njeriu m i lavdrueshm q ekziston n at vend; por n skajin tjetr t shkalls shoqrore, pr t thn kshtu, sht kjo grua, e ndaluar n nj far mnyre; smundja e saj q rezultoi n humbje t vazhdueshme t gjakut e vuri at n nj gjendje t papastrtis ligjore: megjithat sht pr kt grua t papastr q Jezusi flet pr shptimin; duke shikuar mbi t gjith, ai e rivendos at n komunitet. Ktu gjejm nj kmbngulje t Markut, e hasur tashm n fillim t ungjillit t tij, n episodin e shrimit t lebrozit (Mk 1, 40-45): luftn e Jezusit kundr do prjashtimi (shih e Dieln e 6 Ord. VITI B). Por ne mbetemi t lir; mund t refuzojm t besojm, dhe mund t marrim ann e "tallsve" ("Por ata u talln me t", vargu 40), sht "t rreshtohemi me partin e vdekjes", si thot libri i Urtsis (Leximi i par ): t refuzojm t hym n rrugn e jets do t thot t qndrojm larg Zotit dhe pr kt arsye larg jets.
    Nj tjetr tem shum e rndsishme pr Mark: duhet t besojm se lexuesit e tij kishin nevoj ta dgjonin kt: pak m tej, ai do t jet i vetmi q do t raportoj fjalin e Jezusit: "Gjithka sht e mundur pr ata q besojn"(Mk 9,23). Pr momentin, Jezusi kujdeset shum pr t edukuar dishepujt e tij n besim: ne gjejm tre dishepujt m t afrt, gjithmon t njjt: Pjetrin, Jakobin dhe Gjonin, ata t ors s par (1,16-20), ata q do t dshmojn Shprfytyrimin e Jezusit n mal (9,2) dhe lutjen e tij n Gjetsemanin (14,33); gjithashtu edhe ata t cilve ndonjher u dha nj msim special, do t jen m von figurat e mdha t Kishs s par, t cilt Pali i citon n letrn drejtuar Galatasve: "Duke njohur hirin q m qe dhn, Jakobi, Kefa e Gjoni ‑ q mohen shtyllat e fes ‑ na i shtrin t djathtat e veta, mua dhe Barnabs, n shenj t bashksis, kshtu q ne t shkonim ndr pagan e ata ndr t rrethprer. Jakobi, Pjetri dhe Gjoni, t cilt konsiderohen si shtyllat e Kishs" (Ga 2, 9): kur Marku shkruan ungjillin, nuk ishte ndoshta nj gj padobishme t tregohej simpati e madhe q Jezusi u tregonte gjithmon ktyre tre apostuj.
    M n fund, duhet t thuhet nj fjal pr nj veanti e fundit t Markut, pr forcn me t ciln ai prkujton udhzimet e heshtjes t dhna nga Jezusi pas do shfaqjeje t tij t fuqis: "Jezusi u urdhroi rreptsisht t mos ia tregojn askujt ngjarjen dhe u tha t’i japin vajzs t haj" (v. 43). Jezusi i urdhroi vendosmrisht q t mos i linin asknd n dijeni; mbase duhet t shohim ktu edhe nj her "sekretin mesianik": fakti q Jezusi nuk mund t njihet si Mesia pa rrezik keqkuptimi deri pas Pasionit; por ka nj shpjegim tjetr: Jezusi sht shum i suksesshm; e kemi prov pr kt n dy fjali nga Marku para dhe pas rrfimit ton sot: n kapitullin 3: "E meqense shroi shum ‑ t gjith t smurt turreshin drejt tij pr ta prekur. E shpirtrat e ndyt kurdoher e shihnin, binin prmbys para tij e brtisnin: “Ti je Biri i Hyjit!” Por Jezusi u urdhronte rreptsisht t mos dftonin se kush sht. Ai kishte br shum shrime, kshtu q t gjith ata q vuanin nga ndonj e keqe vrapuan tek ai pr ta prekur” (Mk 3,10-12) ... dhe n kapitullin 6: "Menjher shpejtuan t shkojn npr mbar krahinn e filluan t sjellin t smurt n vigje atje ku dgjonin se ishte. E kudo q hynte: n fshatra, n qytete apo n katunde, i vendosnin t smurt n sheshe dhe e lutnin t’ia preknin s paku kindin e petkut. T gjith ata q e preknin, shroheshin" (v. 55-56).
    Marku nuk u zgjerua si Mateu dhe Luka n prmbajtjen e tundimeve me t cilat Jezusi duhej t prballej gjat jets s tij; pa dyshim q ai e kishte ditur at t lavdis; Mateu e tregon at n maj t Tempullit duke i rezistuar atij q e nxiti t bnt dika spektakulare pr t trhequr vmendjen mbi veten; Marku nuk na tregon gjra t tilla, por ai prpiqet t tregoj prulsin e Jezuit q shmang do vlersim personal. Prkundrazi, duke larguar vmendjen nga vetja, ai ia kthen shikimin e t gjithve vajzs s re q zgjohet dhe, fare thjesht, "u thot ta ushqejn".

  3. #63
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 13 VITI B

    M 27-6-2021


    LEXIMI I PAR: Ur. 1,13-15 ; 2,23-24



    13 Hyji nuk e krijoi vdekjen
    dhe nuk i gzohet humbjes s t gjallve.
    14 Sepse gjithka krijoi q t jetoj:
    dhe n bot breznit jan shptimprurse.
    E n to nuk ka vrer shkatrrues
    dhe Nntoka nuk e sundonn tokn:
    15 sepse drejtsia sht e pavdekshme.
    2,23 E pra Hyji e krijoi njeriun q t mos prishet
    dhe e bri at shmblles t prngjasimit t vet
    24 por, prej smirs s djallit, vdekja hyri n bot
    dhe do ta shijojn ata q i prjkasin atij.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJE


    HYJI E KRIJOI NJERIUN Q T MOS PRISHET
    .

    Fillimi i Librit t Urtsis na kujton Librin e Zanafills; t dy fillojn me nj meditim t gjat mbi fatin e njeriut: njmbdhjet kapituj te Zanafilla, pes te Urtsia; t shkruara n koh t ndryshme, n stile shum t ndryshme gjithashtu, ata megjithat trajtojn t njjtat probleme, ato t jets dhe vdekjes, ato t marrdhnies s njerzve me Zotin. Kjo sht pikrisht tema jon sot.
    Autort jan hebrenj, t ushqyer nga prvoja fetare dhe meditimi i njerzve t Beslidhjes s Vjetr; por t dy jan n kontakt me botn pagane dhe kan t bjn me ruajtjen e integritetit t besimit hebre. Nj besim karakteristika e par e t cilit sht optimizmi. Deklarata n librin e Urtsis: Zoti "gjithka ka krijuar q t jetoj dhe n bot breznit jan shptimprurse" (1,14) sht nj variant i pohimit te Zanafilla: "Hyji shikoi gjithka kishte br dhe, ja, ishin shum t mira!” (Za 1,31). Dhe ajo q kemi dgjuar ktu: "Hyji e krijoi njeriun q t mos prishet dhe e bri at shmblles t prngjasimit t vet" sht nj kopje e frazs s famshme nga Zanafilla: " Hyji krijoi njeriun n prngjasimin e vet, e krijoi n prngjasimin e Hyjit; i krijoi mashkull e femr" (Za. 1,27).
    Fraza e famshme? Sigurisht, por a i nxjerrim t gjitha pasojat? Nse Zoti na bri vrtet n shmblltyrn e tij, ather ne jemi t gjall, t krijuar pr t jetuar prgjithmon. Ve ksaj, mjaftonte t lexohej e gjith fjalia: "Hyji e krijoi njeriun q t mos prishet dhe e bri at shmblles t prngjasimit t vet" (2,23). Ma t vrtet Zoti e krijoi njeriun dhe e bri at nj imazh t identitetit t tij.
    Por ather, a do t kishte dshtuar Zoti? Sigurisht q jo; vetm ai rrezikoi t na krijoj t lir. T lir t zgjedhim vdekjen, t jemi n an t atyre q zgjedhin vdekjen, si thot teksti: por ktu nuk flitet pr vdekjen biologjike, domethn, pr transformimin e thjesht t krizalids n nj flutur; por ktu flitet pr vdekjen pr t ciln flet Bibla, pr vdekjen shpirtrore, q konsiston n nj ndarje nga Zoti, q "do ta shijojn ata q i prjkasin atij" si pasoj t nj zgjedhje q vet e kan br.
    Pes kapitujt e par t Urtsis i dallojn saktsisht t drejtit nga t pabesit: t drejtt jan ata q jetojn nga ktu posht dhe prjet jetn e Zotit; dhe t pabesit, ata q jan anuar me vdekjen, domethn ata q nga ktu posht, megjith dukjen, nuk jetojn m me t vrtet, sepse jan larg Zotit.



    DUKE E NDAR SHPIRTIN E HYJIT

    Pr t shpjeguar kt me nj mnyr tjetr, t drejtt jan ata q jetojn duke e ndar Shpirtin e Zotit, t paudht, ata q nuk lejojn m t drejtohen nga ai. Kur historia e dyt e Krijimit n librin e Zanafills thot q Zoti i dha frymn e tij n vrimat e hunds s njeriut dhe se n at moment njeriu u b nj qenie e gjall, kjo sugjeron q ne t jemi br t varur n Shpirtin e Zotit. Ata q nuk e pranojn kt varsi dhe largohen prej Zotin me pretekst q nuk kan nevoj pr t n realizimin e jets s tyre, duan t mbajn krahun e partis s vdekjes.
    Autori i Librit t Urtsis padyshim q dshiron t inkurajoj lexuesit e tij q "t qndrojn pran Zotit", pr t prdorur shprehjen e tij.
    Psalmi 1 kndon kt kundrshtim midis t drejtit dhe t pabesit:
    1 "Lum njeriu q nuk i ndjek kshillat e keqbrsve,
    q nuk qndron n udhn e mkatarve
    e nuk rri s bashku me prqeshs,
    2 por knaqet n Ligjin e Zotit
    dhe e kujton at dit e nat...
    3 Ai sht porsi pema e mbjell n bregun e ujit q rrjedh,
    e cila frytin e vet e jep n stin
    dhe gjethet kurr s’i vyshken ...
    4 Jo, kshtu jo, s’do t’u ndodh t paudhve,
    por ata jan porsi byku q shprndan era.
    5 Prandaj t paudht s’do t’i bjn ball gjyqit
    as mkatart bashkimit t t drejtve!
    6 Sepse Zoti e di udhn e t drejtve,
    kurse udha e keqbrsve do t mbaroj".
    Autori i Librit t Urtsis e njihte mir kt psalm: ai ishte me siguri shum i etur pr t’u kujtuar bashkkohsve t tij kto t vrteta trheqse. Ata ishin n nj pozit t vshtir dhe, tani pr tani, gjithka dukej se prfitohej nga t pabest, nga pagant. Pa qen n gjendje t specifikojm datn e sakt, t paktn e dim q Libri i Urtsis sht shkruar n Aleksandri, rreth vitit 50 apo edhe 30 vjet para Krishtit, pr hebrenjt, natyrisht, t ballafaquar me kulturn greke, pra pagane. Nse autori u jep shkrimeve t tij titullin "Libri i Urtsis s Solomonit" (pasi Solomoni kishte vdekur afrsisht nntqind vjet m par), kjo sht pr shkak se ai sht n prputhje t plot me Judaizmin. Pr t, sht shtja e dhnies s argumenteve vllezrve t tij pr t mbojtur besimin hebre, prball arsyetimeve t paganve.




    JETA JON E TANISHME SHT FARA E PRJETSIS



    Problemi i paraqitur ktu sht ai i qndrimit q duhet t adoptohet prball vdekjes: hebrenjt kan ditur gjithmon, si dhe grekt, q vdekja sht e pashmangshme; por sipas besimeve t tyre, q jan t ndryshme, ata sjellin pasoja krejt t ndryshme.
    Pr shkak se ekzistojn dy qndrime t mundshme, mund t thuhet shkurtimisht se ky sht qndrimi i paganve: le t shijojm kohn e tanishme, le t bjm far t duam, sepse gjithka do t mbaroj s shpejti.
    Autori yn e prmbledh mendimin e tyre n fillim t kapitullit 2 si m posht: "Ekzistenca jon sht e shkurtr dhe e trishtuar, asgj nuk mund ta shroj njeriun n fund t jets s tij, askush nuk sht kthyer kurr nga Hadesi. Ne kemi lindur rastsisht, dhe ather do t jemi sikur t mos ekzistonim ... Me kalimin e kohs, emri yn do t harrohet, dhe askush nuk do t dij se far kemi br ... Pra, le t shkojm! Le t gzojm t mirat q jan atje; shpejt, le t prfitojm nga krijesat, ndrsa ne jemi t rinj. "(Ur. 2,1 ... 6).
    Hebrenjt kan nj tjetr besim, nj tjetr qndrim: pr ta, jeta jon e tanishme sht tashm fara e prjetsis: Hyji e krijoi njeriun q t mos prishet dhe e bri at shmblles t prngjasimit t vet. Ndoshta jeta n tok nuk i shprblen gjithmon ata q kan br mir, por Zoti q sht pafundsisht i drejt do t prfundoj duke br drejtsi.
    Ky tekst shum i von, i fundit n Beslidhjen e Vjetr, kurorzon meditimin hebre t disa shekujve mbi problemin e ndshkimit: prball padrejtsis s dukshme t ekzistencs (ku shohim q njerz t pafajshm vdesin pa ngushllim), besimtari pohon se "drejtsia sht e pavdekshme".
    Pra, pagant gabojn: "Kshtu mendojn t patenzont, por gabojn; i verboi paudhsia e tyre, nuk i njohin fshehtsit e Hyjit,nuk e presinshprblimin pr shenjtri, dhe nuk besojn n shprblimin e shpirtrave t pastr ”(Ur 2,21-22).
    Traduisez Mes frres, tenez bon, Dieu saura vous rcompenser.
    Reste la dernire phrase : La mort est entre dans le monde par la jalousie du diable, et ceux qui se rangent dans son parti en font l’exprience. Il ne peut s’agir de la mort biologique, car tous, croyants ou paens, en feront l’exprience, un jour ou l’autre. Il s’agit de la mort spirituelle, la privation de Dieu : pour l’auteur du livre de la Sagesse, la rsurrection n’tait promise qu’aux justes ; il pensait encore que les paens, eux qui se sont rangs dans le parti de la mort, c’est--dire contre Dieu, ne connatront pas la rsurrection.
    Il faudra attendre la venue du Christ, offert pour la multitude pour que nous dcouvrions la foi en la rsurrection promise tous, car, comme le dit Saint Jean Dieu est plus grand que notre coeur .


    Prkthejeni “Vllezrit e mi, qndroni t vendosur, Zoti do t dij t’ju shprblej. "
    Mbetet fjalia e fundit: "... prej smirs s djallit, vdekja hyri n bot
    dhe do ta shijojn ata q i prjkasin atij".
    Nuk flitet ktu pr vdekje biologjike, sepse t gjith, besimtart dhe pagant, do ta prjetojn at nj dit ose nj tjetr. Bhet fjal pr vdekjen shpirtrore, privimin nga Zoti: pr autorin e librit t Urtsis, ringjallja u ishte premtuar vetm t drejtve; ai akoma mendonte se pagant, ata q ishin n ann e partis s vdekjes, q do t thot kundr Zotit, nuk do ta njohin ringjalljen.
    Ne do t duhet t prisnim pr ardhjen e Krishtit, t ofruar "pr shum njerz" n mnyr q t zbulojm besimin n ringjalljen e premtuar pr t gjith, sepse, si thot Shn Gjoni "Zoti sht m i madh se zemra jon".


  4. #64
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 14 Ord VITI B

    M 4-7-2021

    LEXIMI I PAR: Ez. 2, 2 5


    2 Si tha kshtu, nj shpirt hyri n mua,
    m ngriti n kmb dhe e dgjova at q po fliste me mua.
    3 Ai m tha: Biri i njeriut, un po t drgoj te bijt e Izraelit,
    te nj popull kryengritsish q kan uar kok kundr meje.
    Ata dhe etrit e tyre kan mkatuar kundr meje deri n ditn e sotme.
    4 Njerzit, te t cilt po t drgoj, jan kokfort e zemrgur.
    Ti thuaju: Kshtu thot Zoti Hyj!
    5 Dgjuan ose sdgjuan ‑ sepse jan pjell e keqe ‑
    megjithat le ta din se n mesin e tyre sht profeti!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA



    ZOTI SHT EDHE N BABILON.


    Le t jet e qart, fjalt q Zoti i drejtoi Ezekielit, nuk ishin vetm ato q lexohen n kt t Diel n liturgjin e meshs e q jemi duke studiuar!
    Ky tekst sht vetm nj pjes shum e vogl e rrfimit t gjat t thirrjes s Ezekielit, n kapitujt e par t librit t tij. Liturgjia e fjals sot na propozon vetm disa vargje pr kt t Diel. Dhe kshtu thirrja e Zotit do t dukej pak e shkurtr dhe e ashpr; kto vargje do t kishin mjaftuar pr t galvanizuar Ezekielin pr vite me rradh? Ndoshta po: Ezekieli ishte nj profet shum i fort. Kur Zoti drgon n nj mision, ai gjithmon jep forcn e nevojshme: pr Ezekielin, ishte nj vizion madhshtor, i paharrueshm, kujtimi i t cilit tani e tutje do t mbshteste t gjitha prpjekjet e tij. Por pr t kuptuar mir kto pes vargje, nuk duhet t harrohet klima, dhe konteksti n t ciln kumbuan kto fjal.
    Ne jemi n Babiloni, n fillim t Mrgimit n Babiloni, kur n kt qytet arriti grupi i par t Izraelitve t dbuar nga Jeruzalemi nga Nabukodonosori n vitin 597. Shum larg, atje, n kodrn e Sionit, tempulli sht akoma n kmb dhe Zoti qndron ende atje, meqense e premtoi. Por ather far mbetet pr t mrguarit? Tani larg nga Zoti, nga tempulli, nga qyteti i shenjt, nga shtepit e tyre, u kan mbetur atyre vetm syt pr t qar, duke pritur dit m t mira.
    Por tani Zoti po i flet Ezekielit, n Babiloni, larg vendit am dhe tempullit: ky sht lajmi i par i mire q mund t lexohet n librin e Ezekielit: Zoti nuk sht caktuar t qndroj n Jeruzalem, ai sht gjithashtu i pranishm n Babiloni, n brigjet e lumit Kebar, ku mrgimtart dbohen. Ezekieli sheh qiejt q hapen dhe ai sht zhytur n nj univers me bukuri t patregueshme: m von ai do t prpiqet t tregoj vizionin e tij edhe pr t gjith ata q nuk morn pjes n kt aventur; ai duhet t flas pr dika n t vrtet t paimagjinueshme: nj univers flaksh, zjarrish, gursh t muar, pishtarsh t gjall me fytyra njerzish, kafshsh me krah, q lviznin duke e mbartur karrocn q mbante fronin e Zotit. Sigurisht, misioni i tij do t jet shum i vshtir, por zjarri q buron nga froni i Zotit sapo ka ndezur shpirtin e Ezekielit: ai sht i armatosur pr misionin e tij q duhet t jet e vshtir: "Bir njeriu, un t drgoj te bijt e Izraelit, te nj komb rebel q sht rebeluar kundr meje....
    Mbase jemi msuar t besojm se njerzit n Mrgim n Babiloni ishin t bashkuar rreth priftrinjve dhe profetve t tyre, n besnikri ndaj Ligjit dhe shpress s kthimit. N fakt, nse ky tekst duhet t besohet, realiteti nuk isht kshtu. Ka t ngjar q atje, n kontakt me idhujtarin prreth, tundimet pr t braktisur besimin hebre ishin shum t forta. Aq m tepr, nse dshiron t mbijetosh larg vendit, duhet t prshtatesh. Disa njerz ndoshta mendojn se papajtueshmria nuk sht plani i duhur.
    Pr m tepr, n at koh, lindi nj pyetje: nse ne jemi populli i mundur, a nuk sht kjo prova q Zoti yn sht m pak i fuqishm se t tjert? Dhe, papritmas, disa u tunduan t ndryshojn fen e tyre.



    CA REBEL Q KAN NEVOJ PR ZOTIN.


    Mund t mendohet, duke lexuar kta rreshta, se profeti do t ket shum pr t br: fjala "rebel" del disa her nn pendn e tij: "sht nj popull kryengritsish q kan uar kok kundr meje. Ata dhe etrit e tyre kan mkatuar kundr meje deri n ditn e sotme. Njerzit, te t cilt po t drgoj, jan kokfort e zemrgur" (v.3-4). Ne mund t diagnostikojm nj "rebelim bashklindur" n nj far mnyre! Tema e njohur shum m par se Ezekiel: tashm Mosiu u ankua pr kt: nuk sht rastsi q ai kishte transformuar emrin e skens s Rephidim n Sinai n Massa dhe Meriba (prov dhe grindje) n kujtim t akuzave t vazhdueshme t njerzve kundr Zotit dhe kundr vetvetes gjat Eksodit.
    Shekuj m von, n kohn e Mrgimit, saktsisht, duke medituar pr kt prvoj t ashpr t Moisiut, libri i Ligjit t Prtrir e bri at t thoshte: "Le t t bjer n mend dhe mos e harro assesi sesi e bre t hidhrohet n shkrettir Zoti, Hyji yt. Q prej dits q dole nga Egjipti, derisa arritt ktu, gjithmon i keni kundrshtuar Zotit... E ather m tha :Mir po e shoh se ky popull sht koktrash! (Dt 9, 7. 13).
    N tekstin e sotm, qortimi sht veanrisht i ashpr: sepse njerzit krahasohen me vet Faraonin, modelin e ngurtsimit t zemrs! N vargun 4, kur profeti tha: " Njerzit, te t cilt po t drgoj, jan kokfort e zemrgur" Ezekjeli prdor saktsisht t njjtn fjal hebraike q karakterizonte mbretin e Egjiptit n librin e Eksodit: "Por zemra e faraonit iu ngurua dhe nuk deshi ti dgjoj ata po ashtu si kishte thn Zoti" (Dal 7:13). Prandaj sht qortimi m i madh. Dhe ja, Ezekieli sht paralajmruar mir; dhe kta njerz jan aq rebel saq profeti, pa dyshim, do t ket shum pr t br pr t'u dgjuar dhe pr t justifikuar autoritetin e tij; kjo sht arsyeja pse ai bn t jet e qart se ai nuk flet pr veten e tij: "Si tha kshtu, nj shpirt hyri n mua, m ngriti n kmb dhe e dgjova at q po fliste me mua".
    N ajetin vijues, Zoti do ta ftoj zdhnsin e tij t jet i guximshm: "E ti, biri i njeriut, mos ua ki frikn as mos u tremb nga fjalt e tyre: megjithse je i rrethuar me murriza e ferra e banon me galloma. Fjalt e tyre mos i druaj as fytyra e tyre t mos t t shtij frik, sepse jan pjell mkatare.Ti tregoju fjalt e mia, le t dgjojn ose le t mos dgjojn, sepse jan njerz kundrshtar. "(Ez. 2, 6-7).
    Por, saktsisht, prmes vet gravitetit t qortimeve t drejtuara nga Zoti pr popullin e tij, ne mund t lexojm Lajmin e dyt shum t mir t tekstit t ksaj t diele: ky popull sht i vshtir dhe rebel, kshtu qoft; mir, edhe kjo nuk e ndalon besnikrin e Zotit ndaj Beslidhjes s tij: cilido qoft qndrimi i tyre, qoft duke dgjuar apo refuzuar, "ata do ta din q ka nj profet midis tyre. Prkthehet, ata do ta din q Zoti vazhdon t'u flas, t'i thrras."Dgjoni, bir njeriu, mos kini frik prej tyre dhe mos kini frik nga fjalt e tyre, ju jeni n mes t kundrshtarve dhe ferrave., Ju jeni ulur mbi akrepat; mos kini frik nga fjalt e tyre dhe mos kini frik nga fytyrat e tyre, sepse ata jan nj rac rebelsh. Do t'u thuash atyre fjalt e mia, pavarsisht nse ata ju dgjojn ose nuk ju dgjojn: ata jan rebel. (Ez 2, 6).

  5. #65
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 14 Ord VITI B

    M 4-7-2021


    Ps. 123, 1-2. 3-4


    Drejt teje po i lartsoj syt, e mi,
    drejt teje q banon n qiell.
    2 Ja, porsi syt e shrbtorve
    drejt dors s zotrinjve t vet,
    porsi syt e shrbtores
    drejt duarve t zonjs s vet,
    ashtu priren syt tan drejt Zotit, Hyjit ton,
    derisa t ket mshir pr ne.
    3 Ki mshir pr ne, o Zot, ki mshir pr ne,
    sepse pr s teprmi na kan mbuluar me prbuzje.
    4 Sepse u ngi s teprmi shpirti yn
    me prqeshje t t ngopurve,
    me prbuzje t krenarve.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    LUTJA E T MBJETUARVE PAS MERGIMIT N BABILONI.

    Rreshti i par i ktij psalmi specifikon se ai sht nj "kantik i ngjitjeve": domethn nj nga pesmbdhjet psalmet (nga 120 deri n 134) i prbr trsisht dhe qllimisht pr t'u knduar gjat ngritjes n Jeruzalem gjat tre pelegrinazheve vjetore . Por nga pesmbdhjet, ky ka nj ton shum t veant dhe vetm historia mund ta hedh drit mbi t.
    Nse lexojm mir librat e Esdras dhe Nehemiah, pas Mrgimit n Babiloni, t mbijetuarit u kthyen n vend t tyre, n Jerusalem dhe n Palestin me shum entuziazm , me shum gzim, plot zjarr, gati pr t br gjithka ishte e nevojshme pr rindertuar qytetin, tempullin dhe pr t rivendosur kultin dhe besimin e tyre : mezi arritn, para se t ishin n gjendje t rindrtonin tempullin, ata rivendosn adhurimin n ambiente t improvizuara. Ata kishin n krah mbrojtjen e Kirit, sunduesit t ri t bots, at q kishte pushtuar Babilonin dhe kishte drguar t internuarit n shtpi, n vitin 538, me urdhra q t rindrtonin qytetet dhe tempujt e tyre. Por frika i kapi t gjith njsoj (Ezdra 3,3), sepse n munges t tyre, ishin vendosur n Jeruzalem popullatat e tjert q nuk morn nj vshtrim shum pozitiv pr kthimin e t mrgimtarve. Sidoqoft, kta t fundit filluan t hedhin themelet e Tempullit t ri; Zorobabel kishte marr prgjegjsin e operacioneve. Por ata mezi kishin filluar, kur kundrshtimet filluan: konflikti u prshkallzua aq shum sa arriti n vesht e administrats persiane dhe puna u ndrpre. Ne kemi disa versione t fakteve, t ndryshme dukshm, n varsi t burimit: pr disa, Zorobabel, udhheqsi i t ardhurve, t mrguarit q ktheheshin, ishte tepr krkues ndaj garancive t besnikris s njerzve t vendit q gjithashtu donin t merrnin pjes n pun. T tjert thon se ishin vendasit ata q denoncuan punn e Zerubbabelit n administratn Persiane si nj akt rebelimi dhe revolte t fsheht. Puna nuk vazhdoi deri n vitin 520 me thirrjen e profetve Haggai dhe Zakaria.
    Ishte n kt klim kundrshtimi-dyshimi q lindi lutja e psalmit ton: ata q u kthyen me Zorobabelin, plot shpres, nuk pushojn kurr t zhgnjehen. Ne lexojm ktu poshtrimin e tyre. Ata q jan n vend duket se jan njerz t sistemuar mir e tani t pasur, dhe jo t varfr si t kthyerit: kush tjetr prve Zotit mund ti mbroj e ti ndihmoj q t respektohen t drejtat e ktyre t fundit?:
    "Ki mshir pr ne, o Zot, ki mshir pr ne,
    sepse pr s teprmi na kan mbuluar me prbuzje.
    Sepse u ngi s teprmi shpirti yn
    me prqeshje t t ngopurve,
    me prbuzje t krenarve" (v. 3-4).
    Edhe nj her, me sa duket, besimi nuk paguan!
    Shum koh m von, pelegrint q "ngjiten" n tempullin e Jeruzalemit pr pelegrinazh pr tre festa t mdha vjetore kujtojn kt periudh t vshtir; dhe evokojn vuajtjet e atyre q kishin rindrtuar Tempullin, prkundr t gjitha mosmarrveshjeve. Isht nj gj e mir pr ata q shkonin n pelerinaxh, t prqafonin dhe prrjetonin ndjenjat e tyre, sepse poshtrimi nuk ka mbaruar dhe prulsia mbetet. Tempulli sht rindrtuar, kjo sht e sigurt, por Izraeli nuk e ka rifituar pavarsin e tij t plot (prve periudhs s shkurtr Hasmonean, 142-63 para Krishtit), m von dhe deri n ardhjen e Mesis, besimtart do t kishin lutur pa u lodhur:
    "Ki mshir pr ne, o Zot, ki mshir pr ne".

    Thirrja pr ndihm ["Drejt teje po i lartsoj syt e mi,
    drejt teje q banon n qiell" (Ps. 123,1)]
    merr formuln e psalmit t par t ngjitjeve, imazhin e syve t ngritur:
    " Syt e mi i oj drejt maleve:
    prej nga do t m vij mua ndihma?
    Ndihma ime vjen prej Zotit,
    i cili krijoi qiellin e tokn" ( 120,1).
    Kjo sht nj nga shprehjet e zakonshme t adhurimit dhe besimit ; kthehet katr her n psalmin e sotm.


    Tema e shikimit, n Bibl, sht sinonim i fjals besim ndaj Zotit.
    Ktu jan disa shprehje t marra nga psalme t tjer:
    " Syt e mi prher i drejtoj te Hyji,
    sepse ai i nxjerr kmbt e mia prej lakut(Ps 25,15);
    "Para sysh e kam dashurin tnde,
    jetoj e veproj sipas drejtsis sate" (26,3);
    "U kputa duke lshuar kushtrim,
    mu tha krejtsisht gurmazi,
    mu mor drita e syve duke pritur Hyjin tim.
    " (Ps 69,4);
    "Syt po m shteren prej dshirs s fjals sate
    e them: Kur do t ma japsh ngushllimin?
    (Ps 119.82);
    Syt po m shteren prej dshirs s shlbimit tnd
    dhe t fjals s drejtsis sate" (Ps 119,123);
    "Tek Ti, o Zot, o Hyji im, jan syt e mi, ty t rash ndore, mos lejo t birret shpirti im(Ps 140 / 141,8);
    Syt e t gjithve spresojn n ty, ti u jep ushqim n kohn e duhur (Ps 145,15).
    T gjitha kto vargje na tregojn se n far mase tema e vshtrimit sht e pranishme n Bibl.




    DORA E ZOTIT.

    Nj imazh tjetr i besimit, referimi n dorn e Zotit: sht ajo q ka mbrojtur, udhhequr, prmbushur gjithmon Izraelin. Kshtu me kta imaxhe evokohet n lutje kalimi i Detit t Kuq: lexohet n Dal. 14,31:"Dhe dorn e fort q e ushtroi Zoti kundr egjiptianve. Populli i dha nderim Zotit, e vuri besimin e vet n Zotin dhe n Moisiun, shrbtorin e tij". Izraeli pa q me at dor t fuqishme Zoti kishte vepruar kundr Egjiptit; dhe pastaj n librin e Josuheut, 4, 23-25, lexojm: "Izraeli e ka kaluar ktu Jordanin terikut, sepse Zoti, Hyji juaj, i thau ujrat e tij para jush derisa e kaluat, si pati br m par n Detin e Kuq, q e thau para nesh derisa e kaluam. Bri kshtu q ta njohin popujt e mbar toks dorn e fuqishme t Zotit dhe q ju ta druani n do koh Zotin, Hyjin tuaj.
    Kjo dor e Zotit mban t gjith tokn: "N duart e Hyjit sht pushteti mbi tok" (Si 10,4), por duart e tij mbajn edhe m shum Popullin e tij t Zgjedhur: "... jam un Zoti, Hyji yt, q t marr pr dore e t them:
    Mos druaj, un do t t ndihmoj!
    Mos u tremb, Jakob he krimb,
    o burra t Izraelit!
    Un do t t ndihmoj
    ‑ thot Zoti, Shptimtari yt, Shenjti i Izraelit"(Is 41,13);
    " Un, Zoti, t thirra n drejtsi
    e pr dore t kam marr;
    t kam trajtuar e caktuar beslidhje t popullit
    edhe drit pr t gjith popujt" (Is 42,6).
    Pse a nuk mund t sillem me ju si ky vorbar, o shtpia e Izraelit? ‑tha Zoti. Ja, ju jeni n duart e mia, o shtpia e Izraelit, si deltina n dorn e vegsharit!"(Jr 18,6). N fakt, n hebraisht, ne mund ta shohim at qart ktu, fjala dor gjithashtu do t thot "pushteti", dhe "fuqi".

    Pr ta prfunduar, le t dgjohet Isaia edhe nj her:
    " Jo, nuk u shkurtua dora e Zotit
    q t mos mund t shptoj,
    as ssht rnduar veshi i tij
    q m t mos dgjoj;
    por mkatet tuaja hapn nj gremin
    ndrmjet jush e ndrmjet Hyjit tuaj,
    mkatet tuaja ia zun fytyrn
    q ai juve t mos ju vshtroj.
    Duart tuaja jan t zhytura n gjak,
    gishtat tuaj plot fajsi;
    buzt tuaja flasin rrena,
    gjuha juaj blbzon fajsi". (Is. 59,1-3).
    sht e leht t kuptohet ktu pse psalmi i lutet "Mshirs" tri her,
    por pa harruar se "dora e Zotit nuk sht shum e shkurtr pr t shptuar".

  6. #66
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    DIELA 14 VITI B

    M 4 KORRIK 2021.


    LEXIMI I UNGJILLIT: Mk. 6, 1 - 6


    1Jezusi u nis prej andej e shkoi n vendin ku u rrit.
    E prcolln edhe nxnsit e tij. 2 Kur erdhi e shtuna, filloi t msoj n sinagog. Shumica e dgjuesve uditeshin e thoshin: “Nga i vijn ktij kto? ’sht kjo dije q iu dhurua? Po kto mrekulli t mdha q bhen nga duart e tij? 3 Po a nuk sht ky zdrukthtar, i biri i Maris, vllai i Jakobit, i Jozetit, i Juds, i Simonit? Po a nuk jan ktu ndr ne motrat e tij?” Kshtu u b pr ta arsye e mosbesimit n t.
    4 Jezusi u tha: “Profeti ndahet pa nder vetm n vendin e vet, n farefisin e vet dhe n shtpin e vet.” 5 Dhe nuk mundi t bj aty asnj mrekulli, prve se shroi disa t smur duke vn mbi ta duart. 6 E uditej pr mosbesimin e tyre.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    JEZUSI N SINAGOG T NAZARETH.



    Sipas Ungjillit t Markut, Jezusi u largua nga fshati i tij Nazareth n fillim t jets s tij publike pr t'u bashkuar me Gjon Pagzuesin n brigjet e Jordanit dhe pr t'u pagzuar (1,9). Pastaj ai filloi predikimin e tij duke udhtuar n nj pjes t Galiles; ai madje shkoi prtej Detit t Tiberiadit n qytetet e Decapolit (kap. 5). Kur vendoset diku, Kapernaumi duket t jet qyteti i tij i zgjedhur; pr Nazaretin nuk flitet fare gjat pes kapitujve t par t Markut; sa pr ata q e rrethojn, ai ka zgjedhur miq, t cilt i quan dishepuj t tij (3,13). Si po reagon familja e tij? Marku shnon vetm n kapitullin 3 kundrshtimin e disa q menduan se ai ishte mendur.
    T tjert jan dukshm t ndar: shum jan ata q u joshn nga Jezusi, nga msimi dhe mrekullit e tij; Farisenjt dhe skribt e tyre, nga ana e tyre, tashm kan treguar armiqsin e tyre n disa raste; disa madje kan vendosur tashm ta heqin qafe at (3,6): krimi i tij, sht q i shron t smurt, n do koh, madje edhe n Shabat.
    Dhe ja, me Ungjillin e ksaj t Diele, Jezusi kthehet pr her t par n fshatin e tij Nazareth. A i ka paraprir reputacioni i tij? Ndoshta, pasi njerzit tashm jan t shqetsuar pr t n Jeruzalem (3,22), dhe se, q nga fillimi i tekstit, Marku na tregon pyetjen e dgjuesve t tij: "Nga buron kjo ... kto mrekulli t mdha q kryhen nga duart e tij? "
    Ktu pra tregohet q biri i Fshatit kthehet n vendlindjen e tij dhe n sinagogn e Nazaretit nj t shtun n mngjes. Marku vren vetm pranin e dishepujve t tij: "Jezusi u nis prej andej e shkoi n vendin ku u rrit. E prcolln edhe nxnsit e tij!" (v. 1). Pastaj ai nuk flet m pr ta; ata do t jen dshmitar t skens, me sa duket di9shepujt nuk ndrhyn n ngjarjen, por gjithka pan, do t'u shrbej atyre si nj msim pr t ardhmen q i pret vet. Sepse nse, deri m tani, Jezusi tashm kishte hasur n kundrshtim, ktu sht shum m keq, ai pson nj dshtim t vrtet: deri n at pik sa t mos jet n gjendje t kryej as nj mrekulli t vetme (v. 5); vet fshati i tij e refuzon at: e gjith vmendja e historis sht prqendruar vrtet n reagimin e ish-fqinjve t Jezusit. Dyshim n fillim, ata gradualisht bhen sinqerisht armiq.
    E gjitha fillon me pyetje shum njerzore: “Nga i vijn ktij kto? ’sht kjo dije q iu dhurua? Po kto mrekulli t mdha q bhen nga duart e tij? Po a nuk sht ky zdrukthtar, i biri i Maris, vllai i Jakobit, i Jozefit, i Juds, i Simonit? Po a nuk jan ktu ndr ne motrat e tij?”(v.2-4). Nj fjal, s pari, pr vllezrit e tij: ata jan n t vrtet t afrmit e tij, ndoshta kushrinjt e tij: dy (Jacques dhe Jozefi) m von do t paraqiten nga Marc si djem t nj Marie tjetr (krh. 15, 40-47). Prve ksaj, nse Jezusi do t kishte vllezr gjaku, ai nuk do t'ia besonte nnn Gjonit.

    Un kthehem n fjalin: “Nga i vijn ktij kto? ’sht kjo dije q iu dhurua? Po kto mrekulli t mdha q bhen nga duart e tij? Po a nuk sht ky zdrukthtar, i biri i Maris, vllai i Jakobit, i Jozetit, i Juds, i Simonit? Po a nuk jan ktu ndr ne motrat e tij?" "Kjo prkthehet: msimet e tij dhe ato gjra q dihen pr punn e tij n rajon, e bjn at nj personaxh t jashtzakonshm; megjithat, ne e dim shum mir nga vjen; ai sht si ne, asgj m shum; nga do t vinin fuqit e tij? Nse ai do t ishte nj profet, ne do ta dinim at tashm; ekziston papajtueshmri midis madhshtis s Zotit dhe modestis s origjins s tij njerzore.
    Kjo sht tragjedia e disa prej bashkkohsve t Krishtit, Marku duket se thot: t mbyllur n idet e tyre pr Zotin, ata nuk mund ta njihnin at kur ai erdhi.
    Marku shpesh i kthehet ksaj pyetjeje t shtruar nga personaliteti i Jezusit: n Kapernaum, tashm, njerzit pyesnin njri-tjetrin : “’u b kshtu!?”
    “Ja, nj msim i ri i pajisur me pushtet!”
    “Ky u urdhroka deri edhe shpirtrave t ndyt dhe ata po e dgjokan!”
    E menjher u hap zri pr t gjithkund n katr ant e krahins s Galiles" (Mk 1,27-28).




    NGA SURPRIZA DERI N ARMIQSI

    N Nazaret (6,2), si n Kapernaum (1,22), ndihmsit n fillim u "goditn me habi"; por n Nazaret, gjrat doln keq, habia u kthye n skandal: ktu, Marku sigurisht zgjodhi fjaln Greke (skandalon) me qllim. Kjo fjal evokoi pengesn pr t ciln foli Isaia; imagjinoni nj prgjegjs t nj kantjerit i cili e gjen veten prpara nj guri t nj forme t paparashikuar: ose ai e integron at n ndrtimin e tij, nga i cili bhet nj gur qendror; ose ai e prbuz at dhe e l t shtrir rreth e rrotull n vend, me rrezikun e prplasjes mbi t. Kjo imazh ilustroi pr Isain kontrastin midis atij q beson dhe atij q refuzon t besoj. Pr at q beson, Zoti sht kshtjella e tij, si thon disa psalme, siguria e tij; por ata q nuk pranojn t besojn, privohen nga kjo siguri dhe zgjedhja e besimtarve bhet e pakuptueshme dhe me t vrtet skandaloze pr ta.
    Shn Pjetri, n letrn e tij t par, merr t njjtn shmblltyr kur flet pr Krishtin: “Kndej thuhet n Shkrimin e shenjt: "Ja, po v n Sion nj gur kndi, t zgjedhur, t mueshm: kush beson n T, jo, nuk do t mbetet i turpruar!"
    Pr ju, pra, q besoni - nder; kurse pr ata q nuk besojn - guri q prbuzn ndrtuesit, dhe Ai u b gur i kndit.
    Gur n t cilin zihet n thua, buz shkmbi nga thyhet qafa. Ata zn n thua sepse nuk e dgjojn predikimin e Ungjillit, pr ka edhe jan t caktuar"(1 P 2,6-8).
    Tek Mateu dhe Luka, e njjta tem merret n nj form tjetr: " I lumi ai q nuk e bjerr besimin n mua!” thot vet Jezusi. (Mt 11.6; Lk 7.23). Pr ta thn ndryshe, t lumtur jan ata q kan patur lumturin t hapen para misterit t Jezusit dhe t njohin n t Mesin; pr ta, Krishti tani e tutje sht qendra e jets s tyre; prkundrazi, t paknaqur jan ata q, si n Nazaret, ishin t mbyllur pr fjaln dhe veprimin e tij.

    Padyshim, Jezusi nuk e priste kt reagim t skandalizuar, pasi Marku thot: "E uditej pr mosbesimin e tyre" (v. 6). Ne tashm mund t habitemi vet q Jezusi sht i habitur: kjo do t thot q, pr t, gjithka nuk ishte shkruar paraprakisht; Nga ana tjetr, kjo habi sht e przier me trishtim: pak m lart, prballur me nj kundrshtim t ngjashm nga farisenjt, Marku vuri n dukje se Jezusi ishte
    ... i piklluar pr shkak t ngurtsis s zemrs s tyre, i shikoi rreth e rrotull me hidhrim e i tha njeriut: “Shtrije dorn!” (Mk 3,5). N nivelin e Jezusit, ky episod i lavdishm i Nazaretit tashm jep nj paraqitje t kryqit; pr t ardhmen, ajo paralajmron fatin e profetve t t gjitha kohrave, prballur me nj mosbesim gati strukturor. Ne duam ta dgjojm, por mbetemi t ftoth si nj mrmeri.
    Dhe kjo indiferenc nga ana e pjesmarrsve bllokon rrugn drejt mrekullive: n kapitujt e mparshm, Marku ka vrejtur vazhdimisht se mrekullit dhe besimi shkojn dor pr dore; qoft gjat stuhis s qetsuar (4,35-41), lirimit t demonit nga Gerasa (5,1-20), apo shrimit t vajzs s Jairus dhe hemorroideve (5,20- 43). Ktu Marku kthen fjalin: atje ku nuk ka besim, nuk mund t ket mrekulli.
    E megjithat, episodi prfundon me nj drit t vogl optimizmi: edhe n Nazaret, n kt klim armiqsie, Jezusi ishte ende n gjendje t bnte disa shrime; kjo do t thot n gjuh t thjesht se prkundr gjith vullnetit ton t keq, e gjith shpresa nuk humbet kurr!


    Disa dit pas ksaj, pas shrimit t paralizuarit, skribt pyetn veten: "Kush mund t fal mkatet, nse jo vetm Zoti? "(2.7); n liqen, pasi ai e qetsoi stuhin, apostujt pyetn gjithashtu veten: "Kush sht ky q edhe era dhe deti i binden?" "(4.41).

    Ezekiel e prkthen kt prvoj t predikuesit t zhgnjyer n nj fjali madhshtore. Vet Zoti i tha: "“Biri i njeriut, bijt e popullit tnd flasin pr ty prbri muresh e n dyer t shtpive e i thon njri‑tjetrit: ‘Ejani e dgjoni ’fjal vjen prej Zotit!’ E vijn te ti si n kuvendin e dheut. Ulen para teje e i dgjojn fjalt e tua, por nuk i zbatojn: bjn gjasme u plqejn, por zemra e tyre jepet pas dobis s pandershme. Je br pr ta si kng dashurie, q kndohet me z t kndshm e shoqrohet me muzik t mbl: i dgjojn fjalt e tua, por nuk i zbatojn. E kur t ndodh far u parapa ‑ dhe ja po vjen ‑ ather do ta din se ka qen ndr ta nj profet.”(Ez 33,30-33).

  7. #67
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 15 Ord. Viti B

    M 11-7-2021

    Ps - 85, 9-10, 11-12, 13-14



    9 Do t dgjoj ka thot Zoti Hyj,
    ai premton paqe pr popullin e vet,
    pr t dashurit e vet e pr ata q me gjith zemr kthehen.
    10 Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn,
    lavdia e tij do t banoj n vendin ton.
    11 Mshira dhe e vrteta do t prpiqen,
    drejtsia e paqja do t merren ngryk.
    12 E vrteta do t mbij nga toka
    e drejtsia do t shikoj prej qiellit.
    13 Sepse Zoti ka pr t dhn do t mir
    edhe toka jon do ta jap frytin e vet.
    14 Drejtsia do t’i shkoj prpara
    dhe do t’u tregoj udhn hapave t tij.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.




    KTHIMI NGA MRGIMI: NGA ENDRRAT N REALITET.



    Psalmi 85 u shkrua pas kthimit t popullit t Izraelit nga mrgimi n Babiloni: nj kthim i shumpritur, i dshiruar. Duhej t ishte nj rifillim i mrekullueshm: ishte kthimi n shtpi, n tokn e etrve, s pari, por edhe fillimi i nj jete t re, n liri ... Zoti po fshinte t kaluarn, dhe njerzit kishin prshtypje q gjithka do t kishte rifilluar nga e para q t ishte me t vrtet e re dhe e bukur... Realiteti isht m pak roz. S pari, me t vrtet mund t planifikoheshin “zgjidhje t mira", dhe merreshin vendime t prer e t menur pr t rifilluar gjithka n nj mnyr t prsosur, sipas dshirave t t gjithve (t gjith dim dika pr kt!): por gjithmon njerzit hasin t gjith t njjtat vshtirsi... dhe kjo sht shum zhgnjyese. Shkeljet e Ligjit, pabesit n Aleanc kan filluar prsri, n mnyr t pashmangshme.
    Pastaj, duhet thn se Mrgimi n Babiloni zgjati, prafrsisht, pesdhjet vjet (nga 587 n 538 pes); mrgimtart ishin burra dhe gra t moshs mesatare, t fort, t cilt u dbuan dhe q i mbijetuan marshimit t detyruar midis Jeruzalemit dhe Babilonis ... Kjo do t thot q pesdhjet vjet m von, n kohn e kthimit, shum prej tyre kishin vdekur; ata q ktheheshin n vend ishin ose t rinj q u dbuan n Babiloni n 587, kujtimet e t cilve pr vendin e etrve ishin t largt, natyrisht, ose t rinj t lindur gjat Mrgimit. Pra, mund t thuhet, ishte nj brez i ri, pr pjesn m t madhe, ajo q bnte udhtimin e kthimit. Kjo nuk do t thot se ata nuk do t ishin shum t zjarrt, as shum besimtar, as shum t katekizuar ... Prindrit e tyre ishin t etur t'u kalonin atyre besimin e paraardhsve; ata ishin pa dyshim t etur t kthehen n tokn aq t dashur nga prindrit e tyre, ata ishin t etur pr t rindrtuar tempullin dhe pr t filluar nj jet t re. Por n vendin e tyre", saktsisht, ata ishin , n pjesn m t madhe, t huaj, dhe, natyrisht, ata nuk moren mirseardhjen q kishin ndrruar; pr shembull, rindrtimi i tempullit do t dal kundr kundrshtimit t ashpr aty pr aty.
    N fillim t ktij Psalmi 85, ne mund ta ndiejm qart kt przierje ndjenjash; disa vargje q nuk jan pjes e liturgjis s ksaj t Diele, shpjegojn mir kontekstin: kthimi nga Mrgimi ishte nj fakt nj realitet:
    "Prsri e plqeve, o Zot, tokn tnde, i riatdhesove t humburit e Jakobit. Ia fale fajet popullit tnd, i mbulove t gjitha mkatet e tyre.
    I vure cak zemrimit tnd t madh, zure vend nga shfrimi i zemrimit tnd" (V. 2-4).
    Por, me gjith kt, meqense gjrat po shkonion keq, njerzit vazhdonin t'i pyesnin veten nse Zoti nuk ishter akoma i zemruar:
    "A thua gjithmon do t jesh i hidhruar me ne e do ta shtrish hidhrimin tnd nga breznia n brezni?" (V.6).
    Ather Populli vazhdonte t lutej :
    "Na e trego, o Zot, mshirn tnde e na jep shlbimin tnd!" (V.8).
    Dhe krkonte hirin e kthimit prfundimtar:
    "Na prtrij, o Hyj, Shlbuesi yn, largoje zemrimin tnd prej nesh" (v.5);
    e gjith pjesa e par e psalmit luan n foljen: "t kthehem": "t kthehem" n kuptimin e kthimit n vend pas mrgimit, sht br; "T kthehesh" n kuptimin e "kthimit te Zoti"; "t kthehesh" te Zoti; eshte me e veshtire! Dhe ne e dim shum mir se forca, shtysa pr kthimin n besim sht nj hir, nj dhurat nga Zoti. Nj konvertim q krkon nj angazhim nga besimtari:
    "Un jam duke dgjuar ... far do t thot Zoti Hyji?”
    "T dgjosh", n gjuhn biblike, sht pikrisht qndrimi i vendosur i besimtarit, i kthyer drejt Zotit t tij, i gatshm t'u bindet urdhrimeve, sepse ai njeh n to mnyrn e vetme pr lumturin t shnuar pr t nga Zoti i tij.
    "Ajo q thot Zoti, shte paqe pr popullin e tij dhe pr besimtart e tij".
    Por kjo nuk mjafton. Kompozitori i ktij psalmi sht realist! Ai shton:
    “ Do t dgjoj ka thot Zoti Hyj, ai premton paqe pr popullin e vet, pr t dashurit e vet e pr ata q me gjith zemr kthehen. Le t mos kthehen kurr ata (besnikt) n mendurin e tyre! "(9c).



    KNGA E BESIMIT T PRTRIR.

    Fundi i ktij psalmi sht nj kng me besim t shklqyeshm, n nj far mnyre "knga e besimit t prtrir", siguria se plani i Zotit, plani i paqes pr t gjith popujt, po lviz n mnyr t paprmbajtshme drejt prmbushjes s tij. "Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn, lavdia e tij do t banoj n vendin ton" (V. 10).
    Lavdia (domethn shklqimi i Prezencs s Zotit) do t banoj n tokn ton... " Drejtsia do t’i shkoj prpara dhe do t’u tregoj udhn hapave t tij" (v.14) "Mshira dhe e vrteta do t prpiqen, drejtsia e paqja do t merren ngryk" (V.11).
    Psalmi flet n kohn e tashme; megjithat, ai nuk mashtron, nuk sht nj ndrr! Ai vetm parashikon! Ai e sheh Ditn e ardhshme, ditn kur, pas kaq luftimesh dhe dhimbjesh t panevojshme dhe urrejtjes budallaqe, njerzit m n fund do t jen vllezr!
    Pr t krishtert kjo dit ka gdhir q kur Jezu Krishti u ringjall prej s vdekurish, dhe t krishtert nga ana e tyre knduan kt psalm, dhe pr ta, natyrisht, n dritn e Krishtit ky psalm gjeti gjith kuptimin e tij. Psalmi tha:
    "Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn, lavdia e tij do t banoj n vendin ton” (v.10),
    dhe saktsisht emri i Jezusit do t thot: "Shptimi i Zotit" ose "Zoti shpton"; psalmi tha:
    "E vrteta do t mbij nga toka";
    Vet Jezusi tha "Un jam e Vrteta" dhe fjala "krimb", t mos e harrojm, ishte nj nga emrat e Mesis n Beslidhjen e Vjetr (“Vrtet un jam krimb e jo njeri” (Ps 22,7). Por psalmi 85 tha: "Lavdia do t banoj n tokn ton",
    dhe Shn Gjoni, n Ungjillin e tij thot: " E Fjala u b njeri e banoi ndr ne. Ne e pam lavdin e tij, at lavdi q prej Atit i prket Birit t vetm plot hir e t vrtet”(Gj 1.14).
    Psalmi tha: "Dgjoj, far do t thot Zoti, Hyji?";
    Gjoni e quan Jezusin Fjaln, Fjaln e Zotit; psalmi tha: "Ajo q thot Zoti sht paqe pr popullin e tij"; gjat takimeve t tij me dishepujt pas Ringjalljes s tij, fjalia e par e Jezusit pr ta do t jet: "Paqja me ju".
    Me t vrtet, e gjith Bibla na thot q paqja, ky fitim q na duket i pamundur pr njerzimin, sht megjithat e ardhmja jon, me kusht q t kujtojm se sht nj dhurat nga Zoti.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 09-07-2021 m 10:47

  8. #68
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 15 Ord. VITI B

    M 11-7-2021.


    LEXIMI I PAR: Am 7, 12 – 15.


    12 E Amasia i tha Amosit: “Shporru, o vegimtar! Ik n dheun e Juds. Atje ha buk e atje profetizo!
    13 Sa pr n Betel mos guxo m t profetizosh, sepse kjo sht shenjtrorja e mbretit e tempulli i mbretris!”
    14 Ather Amosi iu prgjigj Amasis: “Nuk jam profet, as s’jam bir profeti, por jam tubanik e vjels fiqsh.
    15 Por vet Zoti m mori prej pas deleve e m tha Zotyn:
    ‘Shko e profetizoji popullit tim, Izraelit!’



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    "SHTPIA E ZOTIT" N TOK.


    "Bethel" thjesht do t thot: "Shtpia e Zotit", si "Betlehem" do t thot: "Shtpia e buks". " Shtpia e Zotit" sht mjaft nj program; dhe Betheli e meriton emrin e saj pr nj koh t gjat: Abrahami tashm kishte fushuar atje dhe Zoti i ishte shfaqur; si kujtim, ai kishte ngritur nj altar atje (Zan 12,8). Gjithashtu mund t evokohet kujtimi i Jakobit: ky i fundit n arrati pasi kishte ln jasht trashgimis n nj mnyr pak elegante vllain e tij, kishte marr atje premtimin e ndihms s Zotit. Dy her Zoti iu shfaq: Hera e par ka mbetur e famshme nn emrin "shkalla e Jakobit": ndrsa flinte me kokn mbi nj gur, ai pa nj ndrr: nj shkall lidhi tokn me qiellin dhe engjjt u ngjitn dhe zbritn; ai e quajti kt vend "porta e qiellit"(Gn 28,12-19).
    Dhe t dyt her, Zoti i kishte prsritur premtimet e dhna Abrahamit: "Un jam Zoti, Perndia i Abrahamit, atit tnd, Perndia i Isakut. Tokn mbi t ciln po shtrihesh, un po ta jap ty dhe pasardhsve t tu. Pasardhsit tuaj do t jen t shumt si pluhuri i toks ... N ju dhe n pasardhsit tuaj do t bekohen t gjitha familjet e toks"(Zan 28,13) ..."Toka q un i dhash Abrahamit dhe Isakut, un po ta jap ty dhe do t'ua jap pasardhsve t tu pas teje(Zan 35.12).
    Kur, shekuj m von, n vitin 931, Jeroboam I, mbreti i mbretris s re shum t vogl t Veriut, (i lindur nga shkputja e fiseve t veriut, pas vdekjes s Solomonit), u prpoq t pajiste vendin e tij me nj vend t shenjt q mundte t garonte me Jeruzalemin, vendi i Bethelit, kaq i paharrueshm, ishte absolutisht vendi m i prshtatshm.
    Dhe tani me kt tekst jemi dyqind vjet m von, rreth vitit 750, gjat mbretrimit t Jeroboamit t II. Ishte n Bethel, pikrisht, q Amos iu desh t prmbushte karriern e tij t shkurtr si profet: ndoshta ka duruar vetm disa muaj; por ai kishte pasur koh pr t folur mjaft q predikimi i tij t lindte nj libr, i pari nga librat profetik. Nj libr shum i shkurtr (mezi dhjet faqe n Biblat tona), por i admirueshm: nj frym e jashtzakonshme kalon npr kto faqe dhe edhe nse prifti Amazias do t kishte qen n gjendje ta mbyllte gojn e profetit, asgj nuk do t kishte fshijr kurr fjalt e tij, pasi ato tani jan shkruar n kt libr t vogl. Duhet t'i lexojm t gjitha kto faqe menjher q t trhiqeni nga forca t nj bisede t zjart t ktyre nnt kapitujve, forca e veante t profetve t Beslidhjes s Vjetr. Amos prdor nj stil jashtzakonisht shumngjyrsh dhe t larmishm q alternon oraklet solemne, vizione t uditshme, prralla kuazi-gazetareske, madje edhe enigma ndonjher.



    NJ "SHTPI E ZOTIT" E BANUAR N NJ MNYR SHUM T KEQE.


    Sa i prket substancs, ne gjejm n Amos dy aspektet e predikimit t zakonshm t profetve: fjalt e shpress, premtimet e shptimit pr ata q po kalojn nj periudh t vshtir; paralajmrime dhe madje krcnime pr ata q shum leht harrojn krkesat e Beslidhjes. Dhe n kt pik, Amos ka shum pr t br: kudo ai sheh vetm padrejtsi, mbretrimin e parave, korrupsionin, shtypjen e t varfrve. Ai nuk i zbut fjalt e tij; ishte ndoshta n Bethel q ai tha me urdhr t Zotit:
    “I urrej, i prbuz festimet tuaja,
    nuk u knaqem t kremteve tuaja!
    Po dhe n m kushtofshi fli shkrumbimi,
    kushtimoret tuaja s’i pranoj,
    as q i shikon
    flit e majme pr pajtim.
    Ma largoni zhurmn e kngve tuaja,
    s’dua ta ndiej zrin e lyrave tuaja!"(5.21-23);
    Ja vlen ktu t theksohet se edhe profeti Isaia sulmonte ashpr n t njjtn koh dhe pothuajse n t njjtat terma, n Jeruzalem kt her:
    “’m duhen flit tuaja t panumrta?”
    ‑ thot Zoti. ‑
    “Jam ngopur me fli shkrumbimi deshsh,
    me dhjam bagtish t majura;
    e gjak demash,
    qengjash e cjepsh nuk dua!
    Kur donit t dilni prpara meje,
    kush i krkoi kto prej duarve tuaja
    q t shtitni npr tremet e mia?
    Pushoni s m sjelluri fli t padobi;
    inat e kam kemin.
    Hna e re, e shtuna dhe tubimet...
    s’duroj dot paudhri e festime bashk!
    Hnat e reja e festimet tuaja
    i urren shpirti im,
    u bn barr e rnd pr mua,
    s’mund t’i duroj m! (Is 1,11-14).
    Sidoqoft, jo m shum se profett e tjer (jo m shum se Isaia n Jeruzalem), Amosi nuk dshiron t shtyp adhurimin ose pelegrinazhet, madje as shenjtroren e Bethelit; ai nuk e di q, njqind vjet m von, prafrsisht, mbreti Josiah do t shtyp t gjitha vendet e shenjta; vetm Tempulli i Jeruzalemit do t miratohet si nj vend pelegrinazhi; por akoma nuk jemi atje. Tani pr tani vazhdon t jet n fuqi e drejta pr t t kryer sakrifica n Bethel, por s pari duhet q njerzit t konvertohen. Ktu sht vazhdimi i ktij predikimi t famshm:
    “ M mir t rrjedh si uji e drejta,
    si lumi q s’shter drejtsia "(5.24).
    Prkthe: Mos mendoni se do t liroheni nga Zoti duke br ceremonit e tua t bukura; filloni duke jetuar n bindje t vullnetit t Zotit, domethn duke praktikuar drejtsin. Duhet thn se korrupsioni ishte aq i shfrenuar sa q Amos mund t thot: "Ata e shndrrojn t drejtn n helm e drejtsin prtok e flakin!"(5.7);
    “I di fajet tuaja t shumta,
    mkatet tuaja tejet t mdha:
    shtypni t drejtin, merrni dhurata
    i shtypni t varfrit n log t gjyqit "(5.12).
    Ai madje shkon aq larg sa t'i lejoj vetes nj fjalshkrim mbi emrin Bethel: "Shtpia e Zotit", Betheli do t bhet prapsi!" (5.5). Si t gjith profett, ai na kujton se praktika t tilla gjithmon ojn n katastrofa. Hosea, vllai i tij m i ri pr disa vjet, do t ket kt fjali madhshtore dhe t tmerrshme n t njjtn koh, rreth, saktsisht, Samaris, kryeqytetit t mbretris s Veriut: "Pasi mbjellin er, stuhi do t korrin!" (Os 8.7).
    Kuptohet pse klerikt vendas preferuan t bnin pa shrbimet e Amos! Pr t hequr qafe kt njeri q fliste shum, ai akuzohet pr vrejtje joshse; ai denoncohet tek mbreti pr nxitje t revolts; ky sht teksti yn pr kt t Diel:
    "Krenaria e Izraelit
    kundr tij i bn dshmi,
    e s’u kthyen te Zoti, Hyji i vet,
    me t gjitha kto as q e krkojn! (7:10).
    Ky turp na dha historin e thirrjes s profetit: nj rrits bagtish n mbretrin jugore, n Teqoa, afr Betlehemit, asgj nuk e predispozoi at n kt karrier t pakndshme. Por Zoti e "kapi" at, si thot ai, si t rezistoj?
    “ Ulrin luani, kush nuk trembet? Foli Zoti Perndi: kush t mos profetizoj? Samaria e prishur do t mbaroj" (Am 3,8).

  9. #69
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 15 Ord VITI B

    M 11-7-2021.


    UNGJILLI: Mk. 6, 7-13.


    7 Ather i thirri t Dymbdhjett e nisi ti drgoj dy nga dy dhe u dha pushtet mbi shpirtrat e ndyt. 8 U urdhroi t mos marrin n udhtim asgj tjetr, prve shkopit: as buk, as strajc, as para bakri n brez, 9 por t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka.
    10 Dhe u thoshte: Kudo q t hyni n ndonj shtpi, rrini aty derisa t largoheni nga ai vend. 11 Po qe se ndokund nuk ju pranojn dhe nuk ju dgjojn, dilni dhe shkundni pluhurin nga kmbt tuaja si dshmi kundr tyre.
    12 Ata shkuan dhe u predikuan njerzve kthimin kah Hyji. 13 Dbonin shum djaj, lyenin me vaj shum t smur dhe i shronin.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA



    UDHZIME PR MISIONART.


    Ktu flitet pr t Dymbdhjett n fillim t aktivitetit t tyre misionar: Jezusi me siguri kishte planifikuar nj koh pr t' i formuar, prpara q t'i drgonte n mision. Meqense, nga kapitulli 3, Marku na tregon se i kishte zgjedhur pr kt qllim: [I emroi, pra, t Dymbdhjett:] Simonin ‑ t cilit ia ngjiti emrin Pjetr, Jakobin, birin e Zebedeut, dhe Gjonin, vllain e tij, q i quajti: Boanerges, q do t thot: Bijt e rrufes; pastaj Andreun, Filipin, Bartolomeun, Mateun, Tomn, Jakobin e Alfeut, Tadeun, Simonin Kananeas dhe Judn Iskariot, i cili edhe e tradhtoi (Mk. 3,16-19).
    Ai u ngjit n mal dhe i thirri ata q donte. Ata erdhn tek ai dhe ai caktoi t dymbdhjett q t ishin me t dhe t'i drgonte pr t predikuar ungjillin me fuqin pr t dbuar demont. Kshtu ai Jezusi i themeloi t Dymbdhjett: Pjetrin - ky sht emri q ai i dha Simonit -, Jakobin, birin e Zebedeut dhe Gjonin, vllain e Jakobit - ai u dha atyre emrin e "Boanergus, q do t thot: "Bijt e rrufes "- Andreun, Filipin, Bartolomeun, Mateun, Thomn, Jakobin, birin e Alfeut, Tadeun, Simonin e Zelotit dhe Judn Iscariot, pikrisht ai q e dha"(3,16-19). Q ather, ata e kan ndjekur at kudo dhe kan marr msimet e tij. Ata dshmuan fuqin e tij: kapitujt e par t Markut regjistrojn shum mrekulli t t gjitha llojeve.
    Me tekstin e sotm, Jezusi i drgon me radh, gjithashtu t pajisur me fuqin pr t dbuar demont: Jezusi thirri t Dymbdhjett; kshtu q ai filloi t'i drgoj ata ... Ai u dha atyre autoritet mbi shpirtrat e ndyr. Ai gjithashtu u jep atyre tre udhzime: shkoni dy nga dy, merrni vetm gjrat e domosdoshme, mos u friksoni nga persekutimi i pashmangshm, dhe me kt shprehje "shkundni pluhurin nga kmbt".
    S pari, shkoni dy nga dy: kjo duket t jet nj praktik e zakonshme e Jezusit; Marku jep disa shembuj m von: pr shembull, pr t'u prgatitur pr hyrjen n Jeruzalem: "Kur iu afruan Jerusalemit ‑ te Betfaga e te Betania, afr Malit t Ullinjve, Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha: Shkoni n fshatin q sht para jush. Posa t hyni, do t gjeni nj gomar t lidhur, t cilit askush ende nuk i ka hipur n shpin. Zgjidheni e ma bini(Mk. 11,1-2); e njjta gj pr t'u prgatitur pr Pashkn: "Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha: Shkoni n qytet e atje do tju takoj nj njeri q mbart nj katrov uji: shkoni pas tij. Ku t hyj ai, thuajini t zotit t shtpis: Msuesi thot: ku sht salloni im, ku do t mund t ha Pashk me nxnsit e mi? Ai do tju tregoj n katin e siprm nj sallon t madh, t shtruar e t prgatitur. Aty na prgatitni darkn(14,13-15). Ndoshta ktu ka nj gjurm t zakonit hebre sipas t cilit nj dshmi ishte e pranueshme vetm kur u soll nga t paktn dy persona: "sht krejtsisht pa vler dshmimi i nj dshmitari t vetm kundr kujtdo, fardo faji ose delikti t ket br ky; shtja duhet t vendoset me fjaln e dy ose tre dshmitarve" (Dt 19,15). Ungjillizimi, gjithashtu, sht shtje dshmie, nuk sht shtje individuale. M von, Apostujt do ta mbajn kt zakon: kshtu Pjetri dhe Gjoni shkojn s bashku pr t predikuar n tempullin e Jeruzalemit (Vap, 1); Pali dhe Barnabas bashkohen pr nj koh t gjat n Siri dhe Azin e Vogl (Vap 13-15); pas ndarjes s tyre, Pali vazhdon misionin me Silas (Veprat 16-17).
    S dyti, merrni vetm at q sht rreptsisht e nevojshme: U urdhroi t mos marrin n udhtim asgj tjetr, prve shkopit: as buk, as strajc, as para bakri n brez, por t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka(V.6, 8-9). Instrumentet e tyre t vetme duhet t jen ato t marshimit pr misionin. Duke dgjuar kt udhzim, apostujt ndoshta i referoheshin ecjes s etrve t tyre n besim, natn e Pashks s famshme, kur ata u larguan nga Egjipti: "Hajeni kshtu: me ij t ngjeshura, me sandale n kmb dhe shkop n dor: hajeni me shpejtsi, sepse, jan Pashkt /d. m. th. kalimi i/ e Zotit!" (Dal. 12, 11). Marshimi i gjat i Kishs, popullit t Zotit, fillon ktu. Krkon lvizshmri, disponueshmri, liri t mendjes.
    Udhzimi i tret i dhn nga Jezusi, pr t mos u br prshtypje nga prndjekja e pashmangshme. Sipas rrfimit t Markut, apostujt sapo kan qen dshmitar t dshtimit t Jezusit n Nazaret (6,1-6); dhe q nga fillimi i ungjillit ata kan par q kundrshtimi i skribve dhe farisenjve ishte duke ngritur dhe rritur. Duket se prndjekja duhet t ishte gjithnj pjesa e predikuesve dhe e profetve: leximi i par na jep nj shembull thumbues me Amosin, e drguar n shtpin e tij pas vetm disa muajsh predikimi ("Ti, shikuesi, ik prej ktu" Am. 7). Dikush mund t pyes pse persekutimi ishte i pashmangshm, pse: "Profeti ndahet pa nder vetm n vendin e vet, n farefisin e vet dhe n shtpin e vet (Mk 6, 4-5). Dhe nuk mundi t bj aty asnj mrekulli, prve se shroi disa t smur duke vn mbi ta duart. Nse ungjillizimi konsiston n shpalljen e dashuris dhe faljes s Zotit kudo, pse has kaq shum kundrshtime? Sepse kemi nj "qaf t ngurt", si tha Moisiu; sepse kemi ide t tjera rreth Zotit; s fundmi, sepse zemrat tona jan ngurtsuar: megjithat, nse Zoti sht dashuri dhe falje, ai do t na krkoj t jemi n shmblltyrn e tij dhe pr kt arsye t pyesim veten. Ishte pr t gjitha kto arsye t kqija q Jezusi u kryqzua dhe shum t tjer u martirizuan nga ana e tyre.



    SHKUNDNI PLUHURIN NGA KMBT E TUAJA.

    Prball ktyre refuzimeve, Jezusi nuk predikon dhunn, as padyshim prbuzjen; por kmbngulje dhe qetsi: Nse, n nj vend, banort nuk do t'ju mirpresin dhe nuk do t'ju dgjojn, shkoni dhe shkundni pluhurin nga kmbt tuaja: kjo do t jet nj dshmi pr ta. Kjo sht pikrisht ajo q Pali dhe Barnabas bn n Antioki n Pisidi kur puna u b e vshtir: "Ata ather e shkundn pluhurin e kmbve t veta si dshmi kundr tyre dhe shkuan pr Ikon (Vap 13,51). Si ta kuptojm kt gjest q duhet t jet pr njerzit nj "dshmi"? S pari, kjo sht nj mnyr pr t thn: ne e respektojm lirin tuaj, ne nuk kemi ardhur n vendin tuaj pr t marr asgj kundr vullnetit tuaj, madje edhe pluhurin e shkundim nga kmbt tona.
    Shn Luka ka kt formul: "N cilindo qytet q t hyni e nuk ju pranojn, dilni n rrugt e tij e thuajuni: Deri edhe pluhurin e qytetit tuaj q u kap pr sandalet tona, po e shkundim e po jua lm: Por ve ta dini: u afrua Mbretria e Hyjit!" (Lk 10,11-12).
    sht gjithashtu nj ftes pr t mos ln dshtimin t ndalet, pr t filluar prsri leht, pa marr parasysh far.
    Por, pr fat t mir, apostujt nuk do t takojn vetm armiqsi dhe zemra t ngurtsuara. Rritja e komuniteteve t krishtera pas Ringjalljes s Krishtit sht prova e ksaj gjje. Dhe Veprat e Apostujve regjistrojn emrat e shum njerzve q u kan hapur shtpit predikuesve t ungjillit. N kt rast, rekomandimi i Jezusit ishte i thjesht: 7 Rrini n at shtpi! Hani e pini ka tu ket qlluar; sepse puntori ka tagr n rrogn e vet. Mos kaloni prej nj shtpie n nj tjetr! (Lk.10,7) T pranosh mikpritjen e t tjerve do t thot ta nderosh at.

  10. #70
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 16 Ord VITI B

    M 18-7-2021


    LEXIMI I PAR: Jr. 23,1-6


    1 Vaj pr barinjt q e ln t sharroj dhe e shprndajn grigjn e kullots sime ‑ thot Zoti. 2 Pr kt arsye kshtu thot Zoti, Hyji i Izraelit, pr barinjt q e kullotin popullin tim: Ju e humbt grigjn time; i shprndat delet e mia e nuk u kujdesuat pr to. Ja, pra, un vet do t merrem me ju: do ta ndshkoj sjelljen tuaj t keqe! ‑ sht fjala e Zotit! 3 Po, un vet do ta bashkoj tepricn e grigjs sime nga t gjitha vendet, ku i pata flakur e do ti kthej n kullotat e tyre: do t sillen mbar e do t shumohen. 4 Un vet do tu caktoj barinj q do ti kullotin; m sdo t ken frik as nuk do t tremben, asnj kokrr nuk do t mungoj ‑ sht fjala e Zotit.
    5 Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ kur do tia ngre Davidit pinjollin e drejt; q do t mbretroj si mbret i vrtet dhe do t jet i urt e do t ushtroj n vend t drejtn e drejtsin. 6 Ndr ato dit Juda do shptoj e Izraeli do t jetoj n paqe. Ja emri me t cilin do ta quajn: Zotyn ‑ drejtsia ‑ jon!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA

    MBRETI SI NJ BARI.

    Metafora e bariut ishte e njohur pr popujt e Lindjes s Mesme, dhe prdorej pr t folur pr mbretrit; dhe skeptri mbretror ishte n t vrtet nj shkop, shkopi i barinjve. N Izrael, ky imazh prdorej veanrisht mir pr Davidin, bariun e vjetr, dhe vazhdoi t evokohej pr pasardhsit e tij. Nj mbret i mir sht ai q, si nj bari, kujdeset pr sigurin dhe prosperitetin e kopes s tij, t popullit t tij. Fatkeqsisht, historia e familjes mbretrore ishte shum e trazuar dhe ndrsa kishte disa barinj t mir, kishte edhe shum t tjer t kqij. Libri i par i Samuelit ofron nj prshkrim shum t ashpr t institucionit mbretror, por nuk mund t thuhet se nuk ishte realiste: "Popullit q i kishte krkuar mbretin, Samueli ia tregoi t gjitha fjalt e Zotit. U tha: Ja e drejta e mbretit q do tju sundoj: bijt tuaj do ti marr e do ti vr n karrocat e tija. Do ti bj kalors e do t vrapojn para karrocave t tija. Do t caktoj ja e ja. Do t lvrojn tokat e tija, do t korrin t mbjellat e tija. Do ti bj mjeshtr pr arm e pr karroca t tija. Po edhe vajzat tuaja do ti marr pr ti prgatitur erra t mira, pr ti zier e pr ti pjekur atij buk. Do ti marr tokat tuaja m t mirat, vreshtat dhe ullishtat e do tua jap oborrtarve t vet. Ai do tju marr edhe t dhjetat e t mbjellave tuaja, t prodhimit t vreshtave tuaja e do tua jap oborrtarve dhe zyrtarve t vet. Do ti marr edhe shrbtort e shrbtoret tuaja, qet tuaj m t mirt dhe gomart tuaj do ti marr pr t punuar punn e tij. Do t marr t dhjetn e grigjave tuaja dhe ju do t bheni skllevrit e tij (1 Sam 8,10-17). Fatkeqsisht, n shum rrethana, ky prshkrim nuk sht nj ekzagjerim. Pr kt arsye profett, dhe n veanti, Jeremia i kritikojn ashpr mbretrit e kohs s tyre.
    Teksti q po lexojm ktu u drejtohet mbretrve t fundit t Jeruzalemit n kohn e Mrgimit Babilonas: Sa keq pr ju, barinj! Ti do t vdessh dhe do t shprndahen delet e kullots sime. Por Zoti po e shikon kt: sepse, n rastin e fundit, bariu i vetm i Izraelit, bariu i vrtet, sht vet Zoti: "Zoti sht bariu im: nuk m mungon asgj" kndon Psalmi 23. N koh t kqija, sa her profett nuk kan pasqyruar dhimbjen e Zotit pr shprndarjen e kopes s Tij? Shqetsimi i vetm i Zotit sht ta ribashkoj Popullin e tij; dhe, n besimin e tyre, profett nuk dyshojn pr asnj moment se Zoti do t ket sukses dhe do t ribashkoj Popullin e vet: nj dit, mbase e largt, por e sigurt, m n fund do t lind nj mbret i mir. Qysh n Beslidhjen e Vjetr, imazhi i bariut t mir ishte br nj nga shprehjet e pritjes mesianike.
    N Librin e Mikeas pr shmbull lexohet:
    E ti, o Betlehem ‑ Efrat, i vogl ndr qytetet princrore t Juds, prej teje do t m dal ai q do ta sundoj Izraelin.
    Zanafilla e tij prej kohve t hershme, prej ditve t amshimit.
    Prandaj Hyji do ti dorzoj derisa t lind ajo q ka pr t lindur. Ather Teprica e vllezrve t tij do t kthehet ndr bijt e Izraelit.
    Ai do t ngrihet, do t udhheq me fuqin e Zotit, me madhrin e emrit t Zotit
    Hyjit t vet. Do t banojn n qetsi, sepse Ai do t jet i madh skaj m skaj t vendit: e Ai ‑ ai vet do t jet paqja! (Mi 5,1-3).
    Teksti i Jeremias q lexojm sot, ndjek kt vij t preferuar zakonisht nga profett, q shprehin t njejtat mendime: " Ja, pra, un vet do t merrem me ju: do ta ndshkoj sjelljen tuaj t keqe! ‑ sht fjala e Zotit! Po, un vet do ta bashkoj tepricn e grigjs sime nga t gjitha vendet, ku i pata flakur e do ti kthej n kullotat e tyre: do t sillen mbar e do t shumohen. Un vet do tu caktoj barinj q do ti kullotin; m sdo t ken frik as nuk do t tremben, asnj kokrr nuk do t mungoj ‑ sht fjala e Zotit" (v.2-4). Por, n kohn kur Jeremia po predikonte, shumica e njerzve ndoshta nuk besuan n premtimet e bukura t s ardhmes, sepse profeti u shumfishua (pes her n kto vargje!) garancit se ishte me t vrtet nj fjal q vinte nga Zoti, me formuln "Fjala e Zotit" ose me nj formul tjetr ekuivalente.



    NJ PINJOLL MBI TRUNGUN E JESEUT.

    Ather predikimi pr t ringjallur shpresn, pranon nj imazh tjetr, at t "Pinjollit": Kjo fjal rrall shfaqet n Bibl, por sht, si duhet t jet, e rndsishme sepse perdoret nga profett pr t br premtimet dhe pr t garantuar nga ana e Zotit zbatimet e tyre; natyrisht, pr t filluar, foljet "t mbin, t rritet" (tsamah), me t vrtet ngjallin shpres t rritjes s nj fare. E njjta folje prdoren n historin e Krijimit: "Zoti Hyj bri q prej toke t mbij do lloj peme, e bukur pr tu par dhe e shijshme pr tu ngrn e n mes t parrizit pemn e jetes e pemn e dijes t mirs e t s keqes" ( Za 2,9). Por profett Isaia, Jeremia, Zakaria e bn at shmblltyrn e nj shprese shum specifike: at t plotsimit t premtimeve t bra Davidit (birit t Ieseut) q m n fund do t prmbushen; me fjal t tjera, profett prdorin fjaln pignoll pr t lajmruar ardhjen e Mesis. Aq sa fjala "Pinjoll" (sidomos n frazn "Pinjoll i Davidit") sht br sinonim i Mesis. Sa m t vshtira jan koht, aq m shum profett prdorin kt sinonim t fjals Mesis pr t mbshtetur kt shpres. Ky sht rasti ktu:
    Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ kur do tia ngre Davidit pinjollin e drejt; q do t mbretroj si mbret i vrtet dhe do t jet i urt e do t ushtroj n vend t drejtn e drejtsin. Ndr ato dit Juda do shptoj e Izraeli do t jetoj n paqe" (v.5-6). N ato dit Juda do t shptohet dhe Izraeli do t banoj i sigurt. Ligji, drejtsia, siguria, kjo sht ajo pr t ciln njerzit aspirojn, kjo sht ajo q Mesia do t'u sjell atyre. Emri i mbretit fajtor dhe t pafat, Zedekiah, i zn me zinxhir n Babiloni n 587, nnkuptonte: "Zoti sht drejtsia ime"; por ai ishte kryesisht i pabes me kt program t shklqyer. Pr ironi t fatit, Jeremia njofton se Mesia do t dij ta mbaj kt emr n shrbim t t gjith popullit: "Ja emri me t cilin do ta quajn: Zotyn ‑ drejtsia jon!
    Ky sht emri q do t'i vihet atij: Zoti sht drejtsia jon".
    M von, n nj koh kur trungu mbretror duket prfundimisht i zhdukur, (restaurimi i pritshm i Zerobabelit pas Mrgimit ishte nj dshtim), profett vazhdojn t pohojn se nga do pem e ngordhur Zoti mund t sjell fidane t reja dhe se lumturia hert a von do t vij n kohn e ardhjes s mesis: " Po, porsi toka q bn t mbij gjelbrimi, porsi kopshti q bn t mbij fara e tij, kshtu Zoti Hyj do t bj t mbij drejtsia edhe lavdi n sy t t gjith popujve (Is 61,11). Zoti Perndi do t bj q drejtsia t mbij.
    - Akoma m von, nj profet tjetr (ky anonim) do t marr plotsisht prsipr predikimin e Jeremis 23,5-6: Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ kur do tia ngre Davidit pinjollin e drejt; q do t mbretroj si mbret i vrtet dhe do t jet i urt e do t ushtroj n vend t drejtn e drejtsin. Ndr ato dit Juda do shptoj e Izraeli do t jetoj n paqe. Ja emri me t cilin do ta quajn: Zotyn ‑ drejtsia ‑ jon!.
    Dhe fjalt e tij do t integrohen n librin q mban emrin e Jeremias: ato gjenden n Jr 33,15-16:
    N ato dit e po n at koh, do t bj t ngallit pr Davidin nj pinjoll drejtsie, Ai do ta oj n vend t drejtn e drejtsin mbi tok.
    Ndr ato dit Juda do t shptoj e Jerusalemi do t banoj n siguri. Dhe ja, emri me t cilin do t quhet Qyteti: Zoti sht Drejtsia jon.
    - Psalmi 85 i s Diels s kaluar (e diela e pesmbdhjet) ishte n t njjtn linj:
    " 9 Do t dgjoj ka thot Zoti Hyj, ai premton paqe pr popullin e vet, pr t dashurit e vet e pr ata q me gjith zemr kthehen. 10 Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn, lavdia e tij do t banoj n vendin ton.
    11 Mshira dhe e vrteta do t prpiqen, drejtsia e paqja do t merren ngryk. 12 E vrteta do t mbij nga toka e drejtsia do t shikoj prej qiellit.
    13 Sepse Zoti ka pr t dhn do t mir edhe toka jon do ta jap frytin e vet. 14 Drejtsia do ti shkoj prpara dhe do tu tregoj udhn hapave t tij.

    Vrejtja e fundit: Jeremia, duke folur pr Mesin e premtuar, na thot: N ato dit Juda do t shptohet dhe Izraeli do t banoj i sigurt. "Duke ditur q "Juda nnkuptonte mbretrin jugore dhe" Izraeli"at t veriut, n kohn kur kishte dy mbretri (para vitit 721), ne mund t dgjojm nga profeti nj paralajmrim t ribashkimit t dy mbretrive.

  11. #71
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 16 Ord. VITI B

    M 18-7-2021.

    Ps 23, 1-6:


    1 Zoti sht bariu im, asgj nuk m mungon.
    2 M pushon kullotave t gjelbra, m prin n ujra t qeta,
    3 shpirtin ma prtrin. Ai m prin shtigjeve t drejta, n saje t dashuris s Emrit t vet.
    4 Po edhe n kalofsha npr luginn e hijes s vdekjes, s’trembem nga e keqja sepse ti je me mua: thupra jote dhe krraba pr mua jan ngushllim.
    5 Ti ma shtron tryezn prpara ndr sy t armiqve t mi, me vaj ermir kokn ma lyen, gotn ma mbush plot e prplot.
    6 Hiri dhe mirsia do t m prcjellin n t gjitha ditt e jets sime, do t banoj n shtpin e Zotit derisa t jem gjall.




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA



    BARIU I IZRAELIT.

    "Po, un vet do ta bashkoj tepricn e grigjs sime nga t gjitha vendet, ku i pata flakur e do t’i kthej n kullotat e tyre: do t sillen mbar e do t shumohen”. Do t lexojm kt mesaxh t br n emr t Zotit n Jer, 23,3; Psalmi 23 prgjigjet: "Zoti sht Bariu im". Sepse, si gjithmon, ai q flet n kt psalm sht i gjith populli i Izraelit. Izraeli q e njeh veten si popullin e Zotit, tufn e Zotit: " Sepse ai sht Hyji yn, ne jemi populli i kullots s tij, grigja q ai ruan" (Ps 95, 7).
    Sot mund t mos e shohim shum lajka termin tuf! Por ne duhet t vendosim veten n kontekstin biblik: n at koh tufa ishte mbase e vetmja pasuri; tashm pr Abrahamin, u tha: "Abrami ishte jashtzakonisht i pasur me tufa, argjend dhe ar” (Za 13,2). Dhe mjafton t shohim se si libri i Jobit prshkruan pasurin dhe m pas rrzimin e heroit t saj. Mund t llogaritet n numrin e fmijve, s pari, n numrin e kafshve menjher pas: " Na ishte dikur n tokn Hus nj burr q quhej Job. Ishte njeri i patmeta dhe i drejt, i cili e kishte frik Hyjin dhe i shmangej t s keqes. I kishin lindur shtat djem e tri vajza. Kishte shtat mij dele, tri mij deve, pesqind pend qe, pesqind gomare dhe shum shrbtor. Ishte ky njeri shum i madh ndr t gjith njerzit e Lindjes” (Jb 1,1-3). Dhe kur dikush vjen t'i njoftoj Jobit t gjitha fatkeqsit q i ndodhin, kjo ka t bj me fmijt e tij dhe kopet e tij.
    Por ather, nse kopet konsiderohen nj pasuri, ne mund t guxojm t mendojm se Zoti na konsideron si nj nga pasurit e tij. E kjo sht njlloj nj guxim i madh n nivelin teologjik! N jehon, libri i Proverbave thot se Urtsia e Zotit "gjen knaqsin e saj me bijt e njerzve" (Pr 8,31). M von, do t shkohet shum m larg, meqense do t guxohet t thuhet: " Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn sa q dha nj t vetmin Birin e vet kshtu q, secili q beson n t, t mos birret, por t ket jetn e pasosur.
    N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin q ta dnoj botn, por q bota t shptoj npr t” (Gjn 3,16-17). “Zoti e deshi aq botn (domethn njerzimin), sa Ai dha Birin e tij t Vetm".
    Pr t'u kthyer n psalmin ton sot, ai shpreh dashurin e Zotit pr popullin e tij me fjalorin e bariut:
    "Zoti sht bariu im, asgj nuk m mungon.
    M pushon kullotave t gjelbra, m prin n ujra t qeta, shpirtin ma prtrin.
    Ai m prin shtigjeve t drejta" (v.1-3).
    Folja “t udhheq” sht ajo q karakterizon m s miri n Bibln nj bari t denj pr kt emr. N leximin e par t liturgjis s sotme, prkundrazi, Jeremia u ankua pr barinjt e Izraelit (dgjo mbretrit), t cilt, saktsisht, nuk "i drejtuan" njerzit, sepse ata ishin mbi t gjitha t interesuar pr fitime t tyre personal.



    MOS KI TJETR ZOT, PRVE MEJE–MOS BJ KURRFAR IDHULLIN!


    N kt psalm, fraza: " Ai m prin shtigjeve t drejta, n saje t dashuris s Emrit t vet",
    synon saktsisht t njjtn gj: n gjuhn biblike, fjala "shteg" do t thot gjithmon nj jet t jetuar n besnikri ndaj Beslidhjes me nj Zot t vetm. Kjo gj, pra, nnkupton braktisjen e vendosur e idhujtaris; megjithat historia tregon se kjo nuk sht fituar kurr nga Populli izraelit dhe se n do epok t gjith profett kan br nj luft t pandrprer kundr idhujtaris; mund t thuhet se ata do t kishin shum pr t br edhe sot n vendin ton pr t rrenjosur adhujtarin; sepse nj idhull nuk sht domosdoshmrisht nj statuj prej druri ose suva ... sht gjithka q rrezikon t monopolizoj mendimet tona deri n kompromentimin e liris son: qoft idhulli nj person, nj e mir e lakmuar ose nj ide, Zoti dshiron t na liroj , jo pr t na br skllevr t tij, por pr t na br t lir. Ky sht "nderi i Emrit t tij": Zoti lirimtar dshiron q do njeri t jet i lir.
    Pr ta liruar prfundimisht njerzimin nga t gjitha kto drejtime false, Zoti drgoi Birin e tij; dhe ktej e tutje, t krishtert kan n mendje frazn e Jezusit n Ungjillin e Gjonit: "Un jam Bariu i Mir, jap jetn time pr delet e mia" (Gjn 10). Ai jep jetn e tij, n kuptimin m t vrtet t fjals. Kshtu q ne mund t kndojm nga ana jon: "Ti, o Zot, ti je bariu im ... Ti je me mua, shkopi yt (kryqi yt) m udhzon dhe m jep siguri".
    N fillim t Kishs, ky psalm natyrshm u b psalmi i veant pr Liturgjin e Pagzimit; t pagzuarit (n shums sepse pagzimet gjithnj festoheshin n nj bashksi), duke dal nga pagzimorja, shkonin n procesion n vendin e konfirmimit dhe t kremtimit t Eukaristis. Dhe evokimi i ujrave t qeta, gjallruese (pr Pagzimin), evokimi i tryezs dhe i gots t mbushur plot e prplot (pr Eukaristin), dhe evokimi i vajt ermir (pr Konfirmim) na kujton qart kt liturgji t trefisht t Vigjiljes s pashkve.
    Tani e tutje, hiri dhe lumturia shoqrojn t pagzuarin, pasi, si na premtoi Krishti, ai sht me ne deri n mbarimin e bots. Shn Mateu n kapitull 28, 20 thot: " Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!”

  12. #72
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 16 Ord VITI B

    M 18-7-2021.


    LEXIMI I UNGJILLIT: Mk. 6, 30-34


    30 Apostujt u bashkuan prap te Jezusi dhe i treguan gjithka kishin br dhe kishin msuar.
    31 Ather ai u tha: Ejani dhe ju n nj vend t pabanuar e pushoni pak n vetmi. Sepse aty aq shum njerz vinin e shkonin sa q skishin koh as t hanin. 32 Ata u nisn me bark pr n nj vend t pabanuar, n vetmi.
    33 Porse njerzit i pan n drejtim u nisn e shumica e morn me mend vendin ku do t shkonin dhe, n kmb, prej t gjitha qyteteve, shkuan atje e arritn para tyre.
    34 Kur Jezusi doli nga barka, pa nj turm t madhe t popullit, iu dhimsn, sepse ishin porsi delet pa bari, e filloi tu msoj shum gjra.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.



    KTHIMI NGA MISIONI. PUSHONI PAK!


    T Dieln e kaluar, ne ishim dshmitar t drgimit t T Dymbdhjetve n mision pr her t par (Mk 6,7-13); dhe Marku prshkroi shpejt se si e kishin br: Ata shkuan dhe u predikuan njerzve kthimin kah Hyji. Dbonin shum djaj, lyenin me vaj shum t smur dhe i shronin"(6,12-13). Kshtu ata bn pikrisht at q kishin par q Jezusi bnte q nga fillimi i takimit t tyre: shronin t smurt, dbonin demont, jepnin msim; Marku sigurisht dshironte q lexuesit e tij t kuptonin se misioni i T Dymbdhjetve ishte n vazhdimsi t prsosur me at t Jezusit.
    Sepse Marku u kujdes shum q ti prshkruante paralelisht misionin e Jezusit dhe misioni e t dymbdjetve.
    Me t vrtet mund t konstatohet se fillimi i misionit t Jezusit dhe ai i misionit t T Dymbdhjetve ishin t ngjashm: vendi ishte i njjt (Galilea), dhe veanrisht edhe konteksti ishte i njjt: Jezusi filloi "Pasi e burgosn Gjonin, dhe shkoi n Galile" (1,14) dhe apostujt filluan nga ana e tyre n kohn e vdekjes s t njjtit Gjon Pagzuesit: sipas Markut Gjon Pagsuesi u arrestua dhe u ekzekutua n intervalin ndrmjet drgimit t tyre n mision nga Jezusi dhe kthimit t tyre (6,17-29). Pr sa i prket prmbajtjes s msimit, Marku nuk na thot asgj, por, sigurisht ata predikonin ka kishin msuar nga Mjeshtri i tyre qysh nga fillimi: Pasi e burgosn Gjonin, Jezusi shkoi n Galile. Atje predikonte Ungjillin e Hyjit. Thoshte: Koha u plotsua e Mbretria e Hyjit sht afr! Kthehuni e besojini Ungjillit! Pas arrestimit t Gjonit (Pagzuesit), Jezusi shkoi n Galile pr t shpallur Ungjillin e Zotit; ai tha: "Koht jan prmbushur: mbretrimi i Zotit sht shum afr". Shndrroni dhe besoni n ungjill. (Mk 1,14-15).
    uditrisht, kur ata u kthyen, gjja e par q Jezusi u ofrua atyre qe t merrnin nj distanc nga moria e madhe njerzish q i ndiqte: Ejani dhe ju n nj vend t pabanuar e pushoni pak n vetmi (6,30). Nse kujtojm mir, pas dits s tij t par n Kapernaum, ku ai kishte msuar gjersisht, shroi t smurt, dboi demont (1,21-34), edhe Jezusi kishte marr nj far distance nga njerzit q e ndiqnin . Marku vuri n dukje: Hert n mngjes, kur ende ishte nat, Jezusi u ua e shkoi n nj vend t pabanuar e atje lutej" (1.35). Ai kishte pasur nj sukses t jashtzakonshm dhe kishte shkuar n malin, n nj vend t pabanuar, pr t'u rinuar n lutje. "T drguarit" e t gjitha kohrave sigurisht jan t ftuar t bjn t njjtn gj: Marku prsrit dy her kt trheqje t Jezusit dhe apostujve t tij "n nj vend t pabanuar" (v. 31 dhe 32). Midis ktyre dy detajeve q formojn nj "prfshirje", Mark vuri n dukje pranin e turms: nj mnyr pr t na thn se 'nuk sht nj fluturim dhe nj evazion q Jezusi u ofron atyre: sht nj dhurat q Jezusi u bnte atyre q pastaj t mund t'i shrbenin m mir turms'. N Kapernaum, pas nj pauze t till, Jezusi trhoqi forcn pr t'u shkputur nga tundimi dhe pr t vazhduar misionin e tij m i vendosur (1,38).



    N SHRBIM T NJERZVE.


    Por turma i ndjek ata, ajo imponohet dhe bashk me t, u imponohet atyre urgjenca e misionit; n ungjillin e tij, Marku shpesh insiston n kt prani t turms q ndjek Jezusin kudo: pr shembull n tregimin e thirrjes s Mateut: "Jezusi prsri doli n breg t detit. Populli mbar shkonte tek ai e Jezusi e msonte(Mk 2,13); ose pr t futur ligjrimin n shmblltyra: Jezusi filloi prap t msoj n breg t detit. Nj turm e madhe u mblodh rreth tij. Prandaj hyri n bark n det dhe u ul, kurse populli qndronte n breg t detit. I msonte shum gjra n shmblltyra (Mk 4,1); ose prsri, te Gennesareth: "E kudo q hynte: n fshatra, n qytete apo n katunde, i vendosnin t smurt n sheshe dhe e lutnin tia preknin s paku kindin e petkut. T gjith ata q e preknin, shroheshin"(6.56). Marku kmbngul, duke thn se kjo turm nuk vjen vetm nga Galilea, vjen nga kudo: "Jezusi me nxnsit e vet u shmang kah bregu i detit. E ndiqte nj turm t madhe populli prej Galiles. Gjithashtu edhe prej Judes, prej Jerusalemit, prej Idumes, prej Transjordanis e prej rrethit t Tirit e t Sidonit ‑ turm e madhe ngarendi tek ai, pse dgjuan bnte.
    Prandaj u tha nxnsve t vet ta ken prher gati nj lundr q turma e popullit t mos e shtrydhte. E meqense shroi shum ‑ t gjith t smurt turreshin drejt tij pr ta prekur" (3,7-10). Dhe kjo turm nganjher qndron me dit duke dgjuar.
    Kjo do ta dtyroj Jezusin t kryej shumfizimin e dyt t bukve: "Ndr ato dit u bashkua prsri nj turm e madhe populli. Pasi skishin ka t han, Jezusi i thirri nxnsit e u tha:
    Po m dhimbsen kta njerz se ja, ka tri dit q po rrin me mua e nuk kan ka t han. Nse i nisi t shkojn t uritur n shtpit e veta, do t mbesin udhs. Disa prej tyre kan ardhur prej s largu (Mk 8,1-3).
    E gjith kjo sugjeron q Jezusi mori nj pritje shum t mir nga shumica e bashkkohsve t tij; por vet ky sukses nxiti shqetsimin e autoriteteve fetare: nga kapitulli 3, msojm se skribt "zbritn nga Jeruzalemi" (3,22).
    Le t kthehemi tek teksti yn: Jezusi, pra, pa kt turm t madhe (pes mij burra): "Ai u kap me dhembshuri ndaj tyre sepse ishin si delet pa bari. Kshtu ai filloi t'i msonte gjat". Ai u shpalli Ungjillin atyre s pari, pastaj ai do t kryej nj shumfizim t par t bukve (6,35-44). Dy mnyra pr t'i ushqyer ato. Kur Marku flet pr dhembshurin e Jezusin, ai prdor fjaln greke "splangna", nj fjal q prkthehet n shqip me fjaln zorrt, dika q ka t bj me thellsin e qenies; sht nj ekuivalent i fjals hebraike "rahamim" q shpesh prkthehet me fjaln mshir. Nuk sht udi q Jezusi ndjeu pr njerzit at dmbshuri q e ndjeu edhe Ati kur drgoi Birin e tij n kt bot; Marku, ndryshe nga Gjoni (Gjn 10), nuk e zhvillon temn e bariut t mir, q megjithat sht i pranishm ktu n sfond: Po m dhimbsen kta njerz se ja, ka tri dit q po rrin me mua e nuk kan ka t han"(Mc 8,1-3). Dhe m pare n kapitullin 6, Marku kishte shkruar: Ai u kap me dhembshuri ndaj tyre sepse ishin si delet pa bari (Mk.6,34).
    Ankesat e Jeremis pr barinjt e kqij q mashtronin popullin Izraelit (kjo ishte tema e leximit t par t liturgjis s fjals t ksaj t diele) jehojn ktu . Dhe, pr shekuj me radh, Populli i Zgjedhur ka pritur pr Mesin i cili do t ishte nj bari i mir. Kt her, na tregon Marku, Bariu i Mir, Mesia sht mes nesh.

  13. #73
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 17 Ord. VITI B

    M 25-7-2021

    LEXIMI I PAR: 2Mbr 4,42-44


    42 Erdhi nj njeri prej Baalsaliss dhe i solli njeriut t Hyjit buk t fryteve t para:
    njzet buk elbi dhe grur t ri n duqet e veta. Elizeu tha: “Ndaju njerzve t han”!
    43 Shrbtori iu prgjigj: “Si t’ua v para kto njqind njerzve”?
    Por ai i tha srish: “Jepi popullit t haj! Sepse kshtu thot Zoti: ‘Do t han dhe to t’u teproj’!”
    44 Ua shtroi, pra, dhe ata hngrn dhe u teproi sipas fjals s Zotit.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA



    MREKULLIT E SHUMTA T ELISEUT PROFET

    Elizeu ishte nj profet n Mbretrin Veriore midis 850 dhe 800 para Krishtit. Historia e tij lexohet si nj roman: ajo gjendet n pjesn m t madhe n Librin e Dyt t Mbretrve; Elizeu ishte pasardhsi i profetit t madh Elia, ai ishte djali i tij shpirtror; dhe, pr m tepr, autort biblik i atribuojn atij fuqi t ngjashme me ato t profetit t madh.
    Ja si, shum m von, rreth vitit 200 para Krishtit, libri i Siracidit prmbledh jetn e tij: Kur Elija u fsheh n vorbulln, Elizeu u mbush me shpirtin e tij. Gjat ditve t tij, ai nuk u trondit nga asnj udhheqs dhe askush nuk mund t'ia impononte at. Asgj nuk ishte shum e vshtir pr t ... Gjat jets s tij ai bri mrekulli, edhe pas vdekjes veprat e tij ishin t mrekullueshme. (Si 48,12-14)
    Sidoqoft, Elizeu nuk la asnj shkrim, por mrekullit dhe fjalt e tij t zjarrta dukshm shnuan kujtimin e Izraelit; i njohur nga mbretrit, ai nuk i grmonte fjalt e tij: me sa duket, liria e tij e fjals ishte e plot sepse u njoh si nj njeri i Zotit: “Ktu sht Elizeu, biri i Safatit, q i qiste Elis profet uj duarve”. Jozafati tha: “N t sht fjala e Zotit”(2 Mbr 3,11 - 12). Dhe, pr fat t keq, ai shpesh gjente gabime n popullin e vet, sepse gjat jets s tij idhujtaria kurr nuk pushoi n Mbretrin e Veriut. M shum se nj her, ai u prfshi n politik kur erdhi puna pr t favorizuar nj mbret t gatshm pr t mbajtur Aleancn. Kshtu, nj dit t bukur, ai prfitoi nga udhtimi i mbretit Akhazias pr t shuguruar shpejt nj tjetr, Jehun, n vendin e tij
    Por ky "njeri i Zotit" u b shum i fanshm kryesisht pr mrekullit e tij t shumta: dy prej tyre na propozohen diku tjetr n liturgji: lindja e birit t Shunamitit (2 Mbretrve 4,8-16) dhe shrimi i lebrozit sirian, Naaman (2 Kr 5). Por ka shum t tjer; duke filluar me gjestin e tij t par, ai q i dha mundsi t fitonte respekt si zdhnsi i Zotit: ai hapi ujrat e Jordanit dhe kaloi n tok t that (2 Mbretrve 2,14), si kishte br Jozueu, kur hyri n Tokn e Premtuar (Jos 3), si kishte br vet Elia para tij (2 Mbretrve 2,8);
    Duhet t prkujtohen shkurtimisht disa mrekulli t tjera t bra nga Elizeu, sipas renditjes s tregimit t librit t Mbretrve: kur ujrat e Jerikos u keqsuan dhe goditn njerzit dhe kopet me shterpsi, ishte ai q u thirr, dhe ai i pastron ata: "Banort e qytetit i than Elizeut: “Ja, sht bukur t banohet n qytet, si po e sheh vet, zotri; porse mjerisht ujt sht shum t kq dhe toka e paplleshme”. E ai u tha: “M sillni nj en t re dhe qitni n t krip”! Kur ia solln ata, shkoi te burimi i ujit, e qiti kripn n t e tha: “Kshtu thot Zoti: Ja, e shrova ujt! N t s’do t ket m vdekje as shterpsi”! Dhe u shrua uji deri m sot sipas fjals q e tha Elizeu profet" (2 Mbr 2,19-22); ai ndrhyri n disa raste n emr t familjes s Shunam q e kishte mbajtur si mik n shtpi, n veanti ai ringjalli nj fmij t tyre (2 Mbr 4 dhe 8). S fundmi, ne nuk flasim shpesh pr mrekullin e vajt, q sht shum i bukur: nj e ve e varfr ishte prndjekur nga kreditort, q ishin gati t rrmbenin dy djemt e saj pr t'i br ata skllevr; ajo thirri Elizeun n ndihm; ky i tha: “Po ka do q t bj pr ty? ka ke n shtpin tnde? M trego!” Ajo iu prgjigj: “Shrbtorja jote s’ka asgj tjetr n shtpin e vet prve nj poi t vogl me vaj”. Ai i tha: “Shko e merr hua prej t afrmve t tu en t zbrazta sa m shum q t mundesh. Hyr n shtpi dhe mbylle dern pas vetes. Kur t jesh brenda ti dhe fmijt e tu, diko prej tij n to. Seciln en q ta mbushsh, nxirre n nj an”.
    Shkoi, pra, gruaja, e mbylli dern pas vetes e pas fmijve t vet. Ata i sillnin ent e ajo i mbushte. Kur i mbushi ent, i tha djalit t vet: “M sill edhe nj en”. Ai iu prgjigj: “S’kam m”! Vaji u ndal. Gruaja erdhi e i tregoi njeriut t Hyjit. Ai i tha: “Shko e shite vajin e ktheja detyrn huadhnsit tnd, kurse ti e djemt e tu jetoni me vajin q do t’ju teproj”(2 Mbr 4,2-7).



    BAMIRSIA SIPAS RENDIT T DUHUR…MOS FILLO NGA VETJA

    Le t vijm te shumfishimi i bukve, i cili sht leximi yn i par kt t Diel. Edhe nj her, Elizeu vepron n nj kontekst t varfris: fal historianve, ne e dim se mbretria e Izraelit ka prjetuar zi buke disa her pas nj periudhe thatsire. Duke pasur parasysh kt, do arsyetim nuk sht n ann e tij: ne nuk e dim shum mir se far madhsie kishin njzet buk elbi, por duhet t besojm se ato ishin jashtzakonisht t pamjaftueshme, pasi, me shum menuri dhe n qllimet m t mira t bots, shrbtori i tij u prpoq ta bindte at: " “Si t’ua v para kto njqind njerzve”? Por ai i tha srish: “Jepi popullit t haj! Sepse kshtu thot Zoti: ‘Do t han dhe to t’u teproj’!” Ua shtroi, pra, dhe ata hngrn dhe u teproi sipas fjals s Zotit. Si t'ia japsh kt njqind njerzve?" Bamirsia e mir-urdhruar fillon me veten. Por besimi, ai i vrtet, sht kokfort: pa humbur kontrollin dhe pa ndryshuar asnj fjal, pr m tepr, Elizeu prsrit: "Jepja t gjith ktyre njerzve pr t ngrn"; kt her, megjithat, ai shpjegoi: "Sepse kshtu thot Zoti: Ata do t han dhe do t ket. "Shrbtorit i mbetet vetm t'i bindet, sepse, padyshim, Elizeu nuk e trhoqi guximin e tij nga vetja. Si gjithmon, ka nj z t arsyes njerzore ... dhe tjetri, ai e di se: "Zoti sht afr t gjith atyre q e thrrasin, t gjith atyre q e thrrasin me iltrsi", si thot fjala e urt, psalmi i ksaj t diele (Ps. 145, 18).
    Pr t prfunduar, disa vrejtje, pr vet mrekullin: n t gjitha tregimet e mrekullive, qofshin ato nga Beslidhja e Vjetr apo nga Beslidhja e Re, ekzistojn katr element, gjithmon t njjtt q duhet t merren parasysh: s pari, nj nevoj reale: smundja, paaftsia, vdekja , apo edhe uria si ktu ...
    S dyti, nj gjest i br falas: ktu, dikush ka marr buk nga t korrat e tij, pikrisht n koh urie…
    S treti, rekursi tek ai q konsiderohet t jet i drguari i Zotit: ktu, Elizeu; bukt i ofrohen atij, sepse ai njihet si njeriu i Zotit: na thuhet se ato jan buk e frutave t para, (fjal pr fjal, t korrjes s re), domethn oferta liturgjike.
    Dhe e katrta, besimi n ndrhyrjen e Zotit: kundr kshills s shrbtorit t tij, Elizeu mban vendimin e vet. Gatishmria e tij pr t kryer vullnetin e Zotit qe garancia q ai vepronte me t drejt, dhe mrekulli u b!
    Morali i ksaj historie? Bamirsia e br mir ... nuk fillon me veten tnde!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 22-07-2021 m 09:07

  14. #74
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 17 Ord VITI B

    M 25-7-2021


    UNGJILLI: Gj, 6,1-15

    1 Pastaj Jezusi kaloi n ann tjetr t detit t Galiles, q quhet edhe i Tiberiadit. 2 E ndiqte nj shumic e madhe, sepse shihnin mrekullit q bnte n t smur. 3 Jezusi u ngjit n nj kodr, ku u ul t rrij bashk me nxnsit e vet. 4 Ishin afr Pashkt, e kremtja e judenjve.
    5 Jezusi oi syt dhe pa nj shumic t madhe njerzish q po vinte tek ai e i tha Filipit: “Ku do t blejm buk q t han kta njerz?”
    6 Foli kshtu pr ta sprovuar, sepse ai vet e dinte se ka kishte n mend t bnte.
    7 “As dyqind denar buk ‑ iu prgjigj Filipi ‑ nuk do t dilnin mjaft pr t’i dhn secilit nga nj grim.”
    8 I tha njri nga nxnsit, Andreu, i vllai i Simon Pjetrit:
    9 “Ktu sht nj djalosh q ka pes buk elbi dhe dy peshq t vegjl. Por, ka jan kto pr kaq njerz?”
    10 Jezusi u tha: “Thuajuni njerzve t ulen.”
    N at vend kishte shum bar.U uln, pra, rreth pes mij burra. 11 Jezusi mori bukt, falnderoi dhe ua dha atyre q ishin ulur. Po ashtu edhe prej peshqve ‑ aq sa deshn. 12 kur u ngin, u tha nxnsve t vet: “Mblidhni tepricat q t mos tres asgj.” 13 I mblodhn, pra, dhe mbushn dymbdhjet shporta me copat q u tepruan atyre q hngrn prej pes buksh elbi. 14 Njerzit, kur pan mrekullin q bri Jezusi, than: “Ky sht prnjmend Profeti q duhet t vij n bot.” 15 Kur Jezusi hetoi se duan t vijn e ta kapin pr ta br mbret, u trhoq prsri n mal, krejtsisht vetm.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA


    ISHIN AFR PASHKT, E KREMTJA E JUDENJVE.


    Reagimi i turms pas shumfizimit t bukve flet shum pr ngazllimin q mbretronte n Izrael gjat kohs s Jezusit; sepse njerzit prisnin me padurim Mesin: kshtu, kur pan Jezusin duke shruar t smurt, filluan ta ndiqnin at; Gjoni tregon: "E ndiqte nj shumic e madhe, sepse shihnin mrekullit q bnte n t smur" (6,2)
    Dhe pritja ishte veanrisht e madhe, sigurisht, n ditt prpara Pashks; kjo fest e lirimit t kaluar (nga skllavria n Egjipt) paralajmronte n syt e t gjithve lirimin prfundimtar q Mesia do t kishte sjellur. Dhe nse Gjoni merr mundimin t sqaroj: "Ishin afr Pashkt, e kremtja e Judenjve", ky sht nj element i rndsishm pr t kuptuar tregimin e shumfizimit t bukve.
    T dielave t ardhshme, do t kemi mundsin t kuptojm se sa misteri i Pashkve po qndron n themel t t gjith msimit t Jezusit pr bukn e jets.
    Tani pr tani, Jezusi e on turmn n mal: Jezusi u ngjit n mal dhe atje ishte ulur me dishepujt e tij. Fjala "mal", n Galile, afr liqenit, mund t jet vetm simbolike (kodrat ngrihen n disa qindra metra); pa dyshim q Gjoni dshiron q ne t kuptojm se ora e banketit mesianik t shpallur nga profeti Isaia sht afr:
    "Zoti Hyji i Ushtrive do t bj prmbi kt mal nj gosti pr t gjith popujt: me mish t majm e me ver t mome, me mish t majm plot me palc, me ver t kulluar, t qart si loti”(Is 25,6).
    Pr kt turm t uritur pr festn e Zotit, Jezusi do t'i jap shenjn se kjo dit e shumpritur sht me t vrtet ktu. Sepse sht ai q merr iniciativn.
    Ai fillon duke e pyetur Filipin, njrin nga t Dymbdhjett: "Ku do t blejm buk q t han kta njerz?” (6,5). Dhe Gjoni komenton: "Foli kshtu pr ta sprovuar, sepse ai vet e dinte se ka kishte n mend t bnte” (v. 6). Pa dyshim, si kudo tjetr, ungjilltari dshiron t kmbngul n njohjen paraprake t Jezusit; por nga far konsiston kjo "prov" e apostujve? Pr nj hebre si Gjoni, kjo shprehje sht nj kujtes e prvojs s Eksodit: sepse udhtimi i gjat n Sinai u kuptua m von si nj koh e "provs"; libri i Ligjit t Prtrir shpjegon: "T t bjer n mend udhtimi q Zoti, Hyji yt, ka br ta kalosh pr kta dyzet vjet npr shkrettir, me qllim q t prulte, t sprovonte e t msonte ka ndryhet n zemrn tnde" (Dt 8,2). Filipi, mbase, nuk e kuptoi menjher q Jezusi provonte besimin e tij, ai prgjigjet n nj mnyr shum njerzore, me kuptim t shndosh: “As dyqind denar buk ‑ iu prgjigj Filipi ‑ nuk do t dilnin mjaft pr t’i dhn secilit nga nj grim” (V. 7). Dhe Andre shton: “Ktu sht nj djalosh q ka pes buk elbi dhe dy peshq t vegjl. Por, ka jan kto pr kaq njerz?” (v. 9).



    ARSYETIMI E GJYKIMI I SHNDOSH...OSE BESIMI?


    Nga pikpamja njerzore, nuk mund t vrtetohet se Filipi dhe Andrea ishin n gabim! Por nj gjykim i shndosh ose nj arsyetim korekt nuk jan gjithmon kshilltar t mir. Pra, a e kan harruar ata, Filipi dhe Andrea, historin e profetit Elizeu (leximi i par kt t diel)? Me qllim t mir, shrbtori i profetit kishte thn, n nj rast shum t ngjashm, t njjtn gj: pak buk pr njqind njerz, nuk mund t mjaftojn! Por Elizeu kishte anashkaluar ... Jezusi bn t njjtn gj, ai thjesht thot: “Thuajuni njerzve t ulen.”
    Pse Jean specifikon" se atje ishte shum bar? Sigurisht pr ta br t qart se nj "bari i mir" (nj imazh tjetr mesianik; krh. Gjn 10) gjithmon kujdeset q t'i oj delet e tij n kullota t mira? "Kshtu ata u uln, dhe ishin afrsisht pes mij burra.
    T katr Ungjijt shnojn disproporcionin midis pes bukve dhe pes mij burrave (nj disproporcion shum m pak i shnuar n shumfizimin e bukve nga Elizeu); historia e shnimit t teprics s dhuratave mesianike.
    Kur mbrriti atje, Gjoni ndryshoi tonin: "Jezusi mori bukt, falnderoi dhe ua dha atyre q ishin ulur. Po ashtu edhe prej peshqve ‑ aq sa deshn" (v.11) . Ne i njohim me lehtsi fjalt e Darks s Fundit; Gjon, sht e vrtet, askund nuk ka t bj me institucionin e Eukaristis; (ai e zvendson at me larjen e kmbve, Gjn 13); por ktu, padyshim, ai i referohet institucionit t Eukaristis: t krishtert t cilve ai u drejtohet, menjher e kuptojn se mrekullia e bukve n malin e vogl t Galiles, sht shenja e banketit t Eukaristis q ata festojn do t Diel q nga Ringjallja e Krishtit .

  15. #75
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 17 Ord VITI B

    M 25-7-2021




    Ps: 144, 10-11,15-16,17-18



    10 Le t lavdrojn , o Zot, t gjitha veprat e tua e le t bekojm shenjtrit e tu.
    11 Le t tregojn lavdin e Mbretris sate, le t kuvendin pr pushtetin tnd.
    15 Syt e t gjithve shpresojn n ty, ti u jep ushqim n kohn e duhur
    16 Ti e hap dorn tnde, dhe e mbush me t mira do gj t gjall.
    17 I drejt sht Zoti n t gjitha udht e veta dhe i shenjt n t gjitha vepra e veta.
    18 Zoti sht afr t gjith atyre q e thrrasin, t gjith atyre q e thrrasin me iltrsi.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI- LUTJA.


    NJ PSALM ALFABETIK.



    Nuk mund t gjendhet asgj m mir se ky Psalm 144 pr t'i br jehon leximit t par t ksaj t diele! Profeti Elizeu, duke shumfizuar bukt n koh urie, kishte qen instrumenti i mirsis s Perndis:
    "Syt e t gjithve shpresojn n ty, ti u jep atyre ushqim n kohn e duhur; ti e hap dorn tnde; dhe e mbush me t mira do gj t gjall" (v.15-16).
    Ky psalm sht nj britm mirnjohjeje dhe falnderimi:
    "Le t lavdrojn , o Zot, t gjitha veprat e tua e le t bekojm shenjtrit e tu" (v.10)". Mund t kemi parasysh edhe me kta pak rreshtt, paralelizmin nga njra rresht n tjetrn e secilit varg: ajo sht veanrisht e theksuar; do t ishte me vler t lexohej n dy zra ose dy kore t alternuara.
    Le t lavdrojn , o Zot, t gjitha veprat e tua // e le t bekojm shenjtrit e tu.
    Le t tregojn lavdin e Mbretris sate// le t kuvendin pr pushtetin tnd.
    Syt e t gjithve shpresojn n ty// ti u jep ushqim n kohn e duhur.
    Ti e hap dorn tnde// dhe e mbush me t mira do gj t gjall.
    I drejt sht Zoti n t gjitha udht e veta// dhe i shenjt n t gjitha vepra e veta.
    Zoti sht afr t gjith atyre q e thrrasin// t gjith atyre q e thrrasin me iltrsi.
    Goja ime do ta shfaq lavdin e Zotit// do njeri doi ta bekoj emrin e tij t shenjt pr gjithmon e jets.
    Prbrja e ktij psalmi sht, pra, shum e kujdesshme; nse do t merret n duart Bibla jon, mund t kuptohet far sht nj psalm "alfabetik": ai prfshin njzet e dy vargje, secila prej t cilave fillon me nj nga shkronjat e alfabetit hebraik. N letrsi, kjo quhet akrostik. Ktu nuk bhet fjal pr nj arritje t stilit. I prdorur n Bibl, ky proces tregon gjithmon se qllimi kryesor i psalmit sht t falnderohet Zoti pr Beslidhjen: nj mnyr pr t thn: "E gjith jeta jon, nga A n Z, (n hebraisht nga Aleph n Tav) ka t bj me Beslidhjen dhe varet nga butsia e Zotit q sht i ngadalshm n zemrim dhe i mir.
    Le t mos jemi t befasuar q ky psalm lutet nga besimtart izraelit do mngjes: pr hebreun besimtar, mngjesi (agimi i dits s re) n mnyr t parezistueshme evokon agimin e dits prfundimtare, t bots q do t vij, at t Beslidhjes s Re ... Nse hyjm pak m thell n prshpirtrin hebraike, Talmudi (msimi i rabinve t shekujve t par pas ers son) thot se kushdo q e lexon kt psalm tri her n dit "mund t jet i sigurt se do t jet bir i bots q duhet t vij.
    Nga njzet e dy vargje t ktij psalmi, pr fat t keq lexohen n liturgjin e fjals s sotme vetm gjasht, por i gjith msimi biblik mbi Zotin gjendhet n kto pak rreshta. Pr shembull, flitet ktu pr madhshtin, lavdin, mbretrimin e Zotit: "Besnikt e tu t bekojn! Ata do t flasin pr lavdin e mbretrimit tnd //
    do t flasin pr bmat e tua".
    Flitet ktu pr mirsin e Tij ndaj nesh dhe pr afrsin e tij: "Ai sht afr atyre q e thrrasin // me t gjith ata q e thrrasin me t vrtet".



    I GJITH TJETRI, I GJITH AFR (ZOTI ME NE).

    sht me t vrtet nj nga zbulimet e admirueshme t popullit t Izraelit q ka arritur t artikuloj me aq shum forc kto dy t dhna t Zbuless, secila prej tyre aq e rndsishme sa tjetra: Zoti sht Gjith-Tjetri (d.m.th. mbretria, pushteti dhe lavdia i prkasin vetm atij) dhe n t njjtn koh ai sht i Gjith afr. Aq afr sa lott tan rrjedhin npr faqe si thot libri i ben Siracit. Ai nuk sht nj mbret si ata q njohim n tok. Ai sht nj mbret i plotfuqishm dhe i mir n t njjtn koh: ai dshiron vetm lumturin ton ... Ky sht zbulimi q Izraeli ka br gjat gjith historis s tij. Kur flasim pr fuqin e ktij mbreti si ndryshm nga t gjith mbretrit tjert, ne e dim se fuqia e tij sht vetm dashuria; ne kujtojm at q Zoti i tha Moisiut pr veten e tij: Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet" (Da 34,6).
    Kjo sht ndoshta prmbledhja m e mir q mund t jepet pr t gjith zbulesat biblike.
    Nj zbulim q populli Izraelit q ishte prfituesi i par i tij, nuk mund dhe nuk dshiron ta mbaj pr vete! Sepse misioni i tij, ai e di, sht ta kndoj me z t lart kt t vrtet n mnyr q t gjith ta njohin: pasurin e faljes, butsin dhe mshirn e Zotit, ato jan pr t gjith!
    "Zoti sht vet butsia e mshira
    i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri:
    Zoti sht i mir pr t gjith,
    i dhimshm pr t gjitha krijesat e veta" (Ps 145, 8-9):
    Pas leximit t ktij psalmi, prkujtojm sigurisht, fjalt: "Ai sht afr atyre q e thrrasin // pr t gjith ata q e thrrasin me iltrsi". Ky universalitet i planit t Zotit sht nj nga zbulimet m t mdha t Beslidhjes s Vjetr: Zoti e do gjith njerzimin dhe plani e tij t dashuris, "qllimi i tij dashamirs" ka t bj me tr njerzimin dhe gjith krijimin.
    S fundmi, nse i referohemi tekstit t plot t ktij psalmi, ne zbulojm n t nj lidhje fare t fort me lutjen q na ka msuar Jezusi: Ati yn: pr shembull, fjalt Ati yn i drejtohen Zotit si fjalt At dhe mbret: Ati yn nj baba dhe njkohesisht sht Zoti i butsis dhe i mshirshm pr t cilin flet ky psalm ... Ati yn sht nj mbret qllimi i vetm i t cilit sht lumturia e t gjith njerzve. "Ati yn ... na dhuro ... na fal ... na liro nga e keqja ... mbretria jote le t vij, vullneti yt le t bhet ktu n tok por edhe n qiell ..." sepse, ne e dim, q si thot Shn Pali, "Vullneti I Zotit sht q t shlbohen t gjith njerzit dhe ta arrijn njohjen e s vrtets". (1 Tm 2.4).
    Ne e kuptojm, ather pse ky Psalm 145 sht br lutja e mngjesit e njerzve q msuan t flasin me Perndin si me nj baba.

  16. #76
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 18 ORD VITI B

    M 1-8-2021



    LEXIMI I PARE: Dal 16,2-4.12-15


    E pesmbdhjeta dit e t dytit muaj pasi kishin dal prej dheut t Egjiptit!
    2 Mbar bashksia e bijve t Izraelit zuri t ankohet kundr Moisiut e Aronit n shkrettir. 3 I thonin njri‑tjetrit: “Oh, sikur t kishim vdekur prej dors s Zotit n dheun e Egjiptit, kur rrinim mbi vegsha mishi e hanim buk derisa s’u ngopnim! Po pse na nxort dhe na sollt n kt shkrettir t vdes urie mbar bashksia?!”
    4 Ather Zoti i tha Moisiut: “Ja, un po bj t’ju bjer buk prej qiellit. Le t dal populli e le t mbledh, aq sa t’i dal mjaft pr do dit. Dua t’i v n prov pal a do t ecin n ligjin tim apo jo.
    12 “I dgjova ankimet e bijve t Izraelit. Thuaju: Sonte do t hani mish e nesr n mngjes do t ngiheni me buk e ather do ta pranoni se un jam Zoti, Hyji juaj”!
    13 Posa u b mbrmje, ia behn shkurtat dhe e mbuluan tbanishn, kurse n mngjes nj shtres vese rreth e rrotull zemrimis. 14 E kishte mbuluar siprfaqen e shkrettirs! Ather u duk mbi tok kokrriz e holl porsi brym. 15 Kur e pan bijt e Izraelit, i than njri‑tjetrit: “Manhu?” /q do t thot: “far sht kjo?”/. Sepse nuk dinin se ka ishte. Moisiu u tha: “Kjo sht buka q Zoti jua dha pr ta ngrn!




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    REKRIMINIME DHE MURMURITJE.



    N prgjithsi, edhe pse ishin skllevr n Egjipt, hebrenjt nuk ishin ushqyer keq! Nj prgjegjs i menur kujdeset pr puntort e vet.
    N shkrettir, ishte ndryshe ... Ndoshta, Moisiu thoshte q tani Populli ishte i lir. Por, ndrkoh, n shkrettir, Populli vdiste nga uria. Dhe njerzit, t sfilitur nga vuajtjet, murmurisnin duke thn pak a shum haptas: “Nse do t kishin dashur Moisiu dhe Aroni t na bnin t vdesin nga uria, nuk do ta kishin br ndryshe ... Dhe, n fund t fundit, disa mund t ken menduar dhe thn se ky mund t kishte qen qllimi i manovrs s tyre...” Ne mund t mendojm se pr kt bisedonin njerzit kur ktheheshin do mbrmje secili n adr t vet. Kta bashkbisedime teksti q jemi duke studiuar, i quan "rekriminime" (t tjert prkthejn "murmuritjet") e njerzve. M t guximshmet ndr tyre shkonin drejtprdrejt duke u thn shefave: "Ju bt t dilnin n kt shkrettir kta njerz t mbledhur q t vdesin t uritur gjith!" E cila ishte padyshim prova m serioze e qllimit t shefave: fakti q Populli q doli nga Egjipti, nuk ishe m i knaqur dhe mendonin q ishte kot t bnin pyetjen: “Pse keni rrezikuar t na onit n kt shkrettir?", Apo, sepse situata ishte shum e rnde, nuk guxonin m t fajsonin organizatn e keqe, duke thn pr shembull: “Ju bt gjithka n mnyrn m e keqe q t gjith t vdisnin ktu"; murmuritjet shkonin deri atje sa t arrinin t dyshonin edhe pr qllimet e shefave: "N thelb, qllimi juaj nuk ishte t na lironit nga skllavria e Egjiptianve por q t vdisnim n kt shkrettir, at q donit, ishte vdekja jon”.
    Dhe prmes Moisiut, sht vet Zoti q vihet n shnjestr: n vargjet q mungojn (vargjet 5-11 dhe 16-36 nuk lexohen n kt liturgji t Fjals), Moisiu thot qart: "Zoti e dgjoi ankimin tuaj kundr tij. Sepse, kush jemi ne? Murmuritjet juaj nuk jan kundr nesh, por kundr Zotit”(V. 8); gj q vrteton se Moisiu ishte gjithnj i qart n kt pik; t gjitha ndrmarrjet e tij drejtohen nga Zoti: puna e "daljes" s Egjiptit, e lirimit, sht me t vrtet vepr e Zotit. Dhe prve ksaj, teksti sht shkruar n nj mnyr t till q ne t kuptojm se sht Zoti ai q vepron pandrprer: ai ka dgjuar murmuritjet e Popullit t tij, ai drgon ushqimin, (bukn pastaj mishin), ai i v njerzit n prov.
    Le t kthehemi te kto tre pika: pshpritje, dhnia e ushqimit, testimi.
    Kto murmuritje jan nj mkat kundr besimit: ato jan dyshime t lindura nga ankthi; n kt rast, pas nj qndrimi t gjat n rajonin shum pjellor t Delts s Nilit, t arratisurit duhet t prballen me pasigurin dhe varfrin e shkrettirs; ata nuk e vun re menjher: pasi u larguan nga Egjipti (Da 14), gjithka ishte pranuar dhe br me entuziazm; kapitulli 15 i Daljest regjistron kngn e fitores dhe t falnderimeve q u kndua prtej detit:
    1 “Le t’i kndojm Zotit, sepse mrekullisht ngadhnjeu: kal e kalors plandosi n fund t detit!
    2 Zoti sht forca dhe fuqia ime, Ai, ve Ai, m shptoi! Ai sht Hyji im, At lavdroj! sht Hyji i atit tim: At e lartsoj!" (Dal 15,1-2).
    Por n zhgnjimin e par n buz t nj vrime uji q doli t ishte i njelmt, toni ndryshoi dhe u dgjuan pshpritjet e para; kjo nga fundi i t njjtit kapitull 15! Pozicionimi i dy teksteve sht elokuent: tregon pr lkundjet e zemrave tona, nga falnderimet te dyshimet.
    A do t kishte ndryshuar Zoti sepse rrethanat e jashtme kan ndryshuar?

    PRGJIGJA E ZOTIT.

    N prgjigje t ktyre murmuritjeve, Zoti, i cili nuk ka ndryshuar, drgon ushqimin, bukn dhe shkurtat. Duket se episodi i shkurtave nuk sht prsritur; nga ana tjetr, disa tekste pohojn se mana tani ka rn do mngjes; Zoti kishte premtuar: "Nga qielli do t bjer buk pr ty", dhe, tani e tutje, do nat (prve asaj t Shabatit), pr dyzet vjet: "Natn kur n fushim binte ves, binte gjithashtu edhe mana (Num 11,9).
    Dhe libri i Jozueut specifikon se kjo dhurat nga qielli, pushoi n kohn e hyrjes n Tokn e Premtuar: "Prej s nesrmes filluan t ushqehen me prodhimet e atij vendi, me buk t pabrum e prvlak kokrrash elbi t przhitur po at dit. T nesrmn, pasi hngrn prej prodhimeve t vendit, edhe mana pushoi t bjer. Bijt e Izraelit nuk e prdorn m at ushqim, por at vit u ushqyen me prodhimet e toks s Kanaanit" (Js 5,11-12).
    uditrisht, n t njjtn koh kur ai premton ushqim, Zoti flet pr provn: “Ja, un po bj t’ju bjer buk prej qiellit. Le t dal populli e le t mbledh, aq sa t’i dal mjaft pr do dit. Dua t’i v n prov pal a do t ecin n ligjin tim apo jo" (Dal 16,4-5). Duket se prova sht e dyfisht; s pari, sepse do dhurat e Zotit sprovohet nga mirnjohja jon. Zoti sht prgjithsisht aq i matur sa q harrojm se gjithka sht nj dhurat; pyetja q shtrohet sht kjo: "A do t jeni n gjendje t kaprceni tundimin e murmuritjes, t dyshimit, a do t jeni n gjendje t m besoni mua, t njihni dhuratat dhe pranin time?"
    E po, saktsisht, murmuritjet nuk kan ndalur deri m tani! M von madje erdhi nj koh kur mana u gjet se ishte mjaft monotone: "Njerzit e huaj, q u ishin mbshtetur atyre, e kapi dshira e gryksis dhe bashk me ta u uln edhe bijt e Izraelit filluan t ankoheshin: “Kush do t na ngij me mish? Na bie n mend peshku q e hanim falas n Egjipt. Na bien n mend trangujt, shalqiri, purrinjt, qept dhe hudhrat! Tani na u tha fyti: syt tan nuk shohin tjetr prve mans”! Ende kujtojm peshqit q kemi ngrn pr asgj n Egjipt, dhe kastravect, pjeprat, preshin, qept dhe hudhrat!" Tani fytet tona jan thar; ne kurr nuk shohim asgj prve mans!"(Num, 11.5-6).
    Pastaj, prova e dyt, pyetja e dyt "A do t jesh n gjendje t m bindesh dhe t mbash urdhrimet e mia, at t Shabatit dhe at t ndarjes?" Sepse Zoti kishte parashikuar gjithka: secili mund t mblidhte do dit saktsisht sasin e nevojshme pr t ; q do t thot se n kt mnyr do t kishin msuar t lnin dika pr t tjert! Dhe ishte e pamundur t grumbullohej; disa fmij t zgjuar u prpoqn, por teprica u kalb menjher; nga ana tjetr, n ditn e gjasht (n pragun e Shabatit), ra nj racion i dyfisht dhe t gjith mund t mbanin ca pr ditn tjetr; sepse, n mnyr q t gjith t respektonin pjesn tjetr t Shabatit, mana ra vetm gjasht dit n jav. Ktu prsri, hern e par, kishte tundime: ose pr t marr m shum sesa ishte e nevojshme, ose pr t shpresuar pr ta gjetur at. Mngjesi i Shabatit: nse do t kishte rn natn e Shabatit, do t ishte shum budalla pr ta mohuar at. Por ata shpejt e kuptuan: Zoti kishte vendosur ta edukonte popullin e tij.

  17. #77
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 18 Ord VITI B

    M 1-8-2021


    LEXIMI I UNGJILLIT: Gj. 6, 24 – 35


    24 Kur njerzit pan se aty nuk ishte Jezusi as nxnsit e tij,
    hyn n lundra dhe kaluan n Kafarnaum pr t krkuar Jezusin.
    25 Kur e gjetn n ann tjetr t detit, i than: “Rabbi, kur erdhe ktu?”
    26 Jezusi iu prgjigj:
    “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    m krkoni, jo pse pat mrekullit,
    por pse hngrt nga ato buk
    dhe u ngit.
    27 Veproni,
    por jo pr ushqim q prishet,
    por pr nj ushqim q qndron pr jetn e amshueshme:
    at do t’jua jap Biri i njeriut,
    sepse kt e vulosi Ati‑Hyj.
    28 Ather ata i than:
    “ka na duhet t bjm pr t’i kryer veprat q krkon Hyji?”
    29 Jezusi iu prgjigj:
    “Vepra q Hyji krkon sht kjo:
    besoni n At
    q Ai e drgoi.”
    30 “far shenje bn ti, ‑ i than ata ‑ q ta shohim e t besojm?
    Cila sht vepra jote?
    31 Etrit tan hngrn mann n shkrettir si shkruan
    edhe n Shkrim e shenjt: ‘U dha t hanin buk prej qiellit. ’“
    32 Jezusi iu prgjigj:
    “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    Nuk jua dha Moisiu bukn prej qiellit,
    por Ati im jua jep bukn prej qiellit,
    at t vrtetn:
    33 sepse buka e Hyjit sht Ajo,
    q zbret prej qiellit
    dhe q i jep bots jetn.”
    34 Ather i than:
    “Zotri, na e jep vazhdimisht at buk!”
    35 Jezusi u prgjigj:
    “Un jam buka e jets.
    Kush vjen tek un
    nuk do t ket m kurr uri,
    kush beson n mua,
    nuk do t ket m etje.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    USHQIM MATERIAL DHE SHPIRTROR


    N javn 18 Ord vazhdohet leximin e kapitullit 6 t Ungjillit t Gjonit: ka pasur s pari shumfizimi i bukve; historia prfundoi me nj largim t befasishm t Jezusit, sepse, Gjoni na tregon: “Jezusi hetoi se duan t vijn e ta kapin pr ta br mbret, dhe u trhoq prsri n mal, krejtsisht vetm" (Gj 6,15).
    Dhe pastaj Gjoni vazhdon me tregimin e shtujs: " Kur u b nat, nxnsit e tij zbritn n det, hyn n lundr e u nisn pr n ann tjetr t detit, pr n Kafarnaum. Ishte errur e Jezusi ende nuk kishte ardhur tek ata. Deti u trazua nga era e fort q fryente. Pasi rremuan reth njzet e pes apo tridhjet stadje, pan Jezusin duke ecur prmbi det e po i afrohej lundrs. I kapi frika. Ai u tha: “Un jam! Mos druani!” Deshn ta marrin n lundr, dhe ja, lundra prnjher preku tokn n at vend ku ishin drejtuar" (6,16-21). Dhe n sinagogn e Kapernaumit Jezusi dha fjalimin e tij t madh pr bukn e jets q fillon me pjesn e ungjillit q komentohet tani.
    Ai fillon n nj mnyr shum solemne: ndrsa njerzit e pyesnin at se si arriti atje ("Rabbi, kur erdhe ktu?"), Jezusi nuk i prgjigjet pyetjes drejtprdrejt; ai deklaron: “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    m krkoni, jo pse pat mrekullit,
    por pse hngrt nga ato buk
    dhe u ngit".
    “Prnjmend, prnjmend po ju them... "; kjo formul n Beslidhujen e re ka saktsisht t njjtin funksion t formuls shum t zakonshme t profetve: "Orakulli i Zotit" ose "Kshtu thot Zoti"; mnyra pr t thn: "Kini kujdes, ajo q un kam pr t'ju thn sht serioze, e vshtir pr t'u dgjuar, por sidoqoft sht e vrteta".
    Ne jemi paralajmruar; n t vrtet, msimi pr bukn e jets sht sigurisht nj nga gjrat m t vshtira pr t'u kuptuar. Prova sht se, tri her, dgjuesit do ta ndrpresin at me kundrshtime; por, Jezusi, me durim, hap pas hapi, do t'i oj ata deri n fund t Zbuless. Sepse ajo q e bn vshtirsin e ktij fjalimi (dhe shklqimin e tij gjithashtu) sht se ai artikulon t gjitha elementet e Zbuless s misterit t Krishtit: njeriu i vrtet dhe prap Biri i Zotit, i cili erdhi n bot pr t'i shpallur t vrtetn, dhe duke dhn jetn e tij pr t vulosur at dshmi. N ligjrimin pr bukn e jets, ne dgjojm n do koh q kumbon meditimin e gjat t Gjonit n Prolog: Ai sht Fjala, Ai erdhi n bot, pr ata q besojn n t ai sjell jetn.
    Por Jezusi shkon hap pas hapi, ne kemi thn: mjafton ta ndjekim at. Pasi i lajmroi ata pr vshtirsin e asaj q ai do t'u thoshte atyre: “Prnjmend, prnjmend po ju them", ai flet prsri pr shumfizimin e bukve q sapo kishte ndodhur, por sht pr t’u thn atyre se nuk kan kuptuar asgj: “m krkoni, jo pse pat mrekullit, por pse hngrt nga ato buk dhe u ngit".
    Me fjal t tjera: ju keni marr parasysh vetm ato gjra syprfaqsore q durojn nj moment; keni kaluar shum mir, keni shijuar vaktin, ndoshta edhe keni menduar se gjrat ishin t organizuara mir, por nuk e mort thelbin, kuptimin e thell t ngjarjes: Un ju solla ushqim toksor, por ishte shenja e dikaje shum m t rndsishme; atje ku pat vetm kohn e duhur t vaktit q po ju dhuroja, ju duhet ta kishit njohur Atin duke punuar prmes meje. Ai m ka drguar t'ju sjell ushqimin q ruhet deri n jetn e prjetshme.
    Ky dallim midis ushqimit material dhe ushqimit shpirtror ishte nj tem e preferuar e fes hebraike; ne e dinim prmendsh frazn nga libri i Ligjit t prtrir: "Pr t jetuar njeriut nuk i del mjaft buka, por i lypet edhe secila fjal q del prej gojes s Zotit" (duke nnkuptuar Fjaln e tij; Dt 8,3); dhe at t Librit t Urtis: "Nuk jan llojet e ndryshme t fryteve q e ushqejn njeriun, por fjala jote sht ajo q i ruan ata q besojn n ty" (Urt 16, 26).
    Pr m tepr, dgjuesit e Jezusit e kuptuan shum mir kt dallim q ai u ofroi atyre:
    "27 Veproni,
    por jo pr ushqim q prishet,
    por pr nj ushqim q qndron pr jetn e amshueshme:
    at do t’jua jap Biri i njeriut,
    sepse kt e vulosi Ati‑Hyj" (6, 27).
    Ata e kan kuptuar aq mir sa q menjher pyesnin:
    “ka na duhet t bjm
    pr t’i kryer veprat q krkon Hyji?”
    Sipas Jezusit, t punosh n punt e Zotit sht shum e thjesht, thjesht duhet t besosh n t:
    “Vepra q Hyji krkon sht kjo:
    besoni n At q Ai e drgoi.”




    ERDHI NDR T VETT, E T TIJT NUK E PRANUAN

    A sht kjo shum e thjesht? Thuhet shpejt. Nse kthehemi te kushtet e leximit ton, Jezusi e shpall veten si Birin e njeriut, at t cilin Ati e ka shnuar me vuln e tij dhe ai gjithashtu paraqitet si i drguari i Zotit: kta ishin n kohn e tij dy tituj me t cilt u caktua Mesia.
    Dhe pse dikush do t duhej t besonte n Jezusin? Cilat ishin referencat e tij?
    Moisiu kishte br mrekullin e mans; dhe, akoma n kohn e Jezusit, flitej pr mann q do t kishte ardhur, at q do t kishte qen ushqimi i kohrave t ardhshme, atyre t Mesis, "kohrave mesianike". Dhe kshtu, me arsyen e tyre t shndosh, dgjuesit e Jezusit kmbngulin: "far shenje do t bsh q t mund ta shohim dhe t t besojm?" far pune do t bsh? "
    N mnyrn e tij pr t treguar kt epizod, Shn Gjoni kmbngul qart n at q duket se sht problemi themelor i bashkkohsve t Jezusit: ai ishte Mesia, por shum pak e njohin at; nga kapitulli i par i ungjillit t tij, kapitulli i prologut, Gjoni prmbledh situatn: "Erdhi ndr t vett, e t tijt nuk e pranuan" (Gj. 1,11) Ai erdhi n shtpin e tij dhe t tij nuk e pritn.
    Ky moskuptim nuk e ndalon Jezusin: ai e di mir pr vshtirsin e bashkbiseduesve t tij, pasi ai prdor formuln:
    "Amen, Amen, po t them";
    por ai vazhdon punn e tij t zbuless; teksti yn pr sot prfundon me njoftimin e Eukaristis:
    “Un jam buka e jets.
    Kush vjen tek un
    nuk do t ket m kurr uri,
    kush beson n mua,
    nuk do t ket m etje" (Gj 6,35).
    Nj tem tjetr q shfaqet shum shpesh n Ungjillin e Gjonit: mjafton t besosh pr t pasur jetn e vrtet.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 28-07-2021 m 09:28

  18. #78
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 18 Ord VITI B

    M 1-8-2021


    PS 77, 3-4,23-24,25.52.54


    3 Ato q dgjuam e msuam,
    ka na treguan etrit tan,
    4 nuk do ti fshehim para fmijve t tyre,
    do ti kalojm goj m goj n breznit e ardhshme
    lavdit e Zotit e mrekullit e tija,
    veprat e bindshme q ai bri.
    23 Kshtu u urdhroi reve prej s larti,
    i hapi pendt e qiellit,
    24 porsi shi e lshoi mann pr ushqim,
    u dha buk nga qielli:
    25 njeriu hngri buk engjjsh,
    u dha ushqim me mbushulli.
    52 Porsi dele prej andej e nxori popullin e vet,
    i priu porsi grigjs npr shkrettir.
    54 I oi n Tokn e vet t shenjt,
    n bjeshkn q pushtoi e djathta e tij.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    BESNIKRIA E ZOTIT DHE MOSMIRNJOHJA E POPULLIT.



    Psalmi 77 sht shum i gjat, por ne sot, n liturgjin e fjals, do t marrim n konsiderat vetm disa vargje, q, kur lexohen, do t na paraqesin vetm nj aspekt: ktu gjithka duket e mrekullueshme; populli i Izraelit sht mirnjohs pr dhuntit e Zotit; dhe nse ky psalm sht zgjedhur pr kt t Diel, sht veanrisht sepse falnderon pr dhuratn e mans gjat Eksodit: Ja, un po bj tju bjer buk prej qiellit" (Dal 16,4). "... porsi shi e lshoi mann pr ushqim, u dha buk nga qielli: njeriu hngri buk engjjsh, u dha ushqim me mbushulli" (V. 24v).
    Por pjesa tjetr e Psalmit tregon historin e vrtet t Izraelit, nj histori q sht shkruar midis dy aktorve, n shekuj, n vazhdn e brezave. Zoti besnik prball nj populli q e njeh veten t paqndrueshm.
    I paqndrueshm sepse i pavmendshm: Izraeli sht shum i vetdijshm pr rndsin e prkujtimit: "Ato q dgjuam e msuam, ka na treguan etrit tan, nuk do ti fshehim para fmijve t tyre, do ti kalojm goj m goj n breznit e ardhshme lavdit e Zotit e mrekullit e tij, veprat e bindshme q ai bri" (V. 3v).
    Q besimi t transmetohet, dje si sot, nevojiten tre kushte: s pari, dikush ka pasur nj ngjarje shptimi, nj prvoj shptimi dhe mund t thot: "Zoti m ka shptuar";
    s dyti, ai ndan prvojn e tij, ai dshmon;
    s treti, komuniteti i tij kujton, e mban kt dshmi.
    Ne mund t themi se besimi sht nj prvoj e shptimit e ndar n komunitet. Pra, kjo prezupozon nj jet n komunitet ...
    Populli hebre gjithmon e ka ditur q besimi nuk sht nj bagazh intelektual, por nj prvoj e prbashkt: prvoja e dhuratave dhe t faljes s Zotit. Ky psalm shpreh gjith kt: autori kujton n shtatdhjet e dy vargje prvojn e tij t shptimit; prvoja e madhe q themeloi besimin e Izraelit ishte ajo e lirimit nga Egjipti, prandaj ky psalm sht i mbushur me aludime pr Eksodin n Sinai. Dhe baballart u treguan kt prvoj bijve t tyre t cilt nga ana tjetr u treguan djemve t tyre etj. Padyshim, nse nj brez neglizhon detyrn e tij t transmetimit, zinxhiri prishet. Djemt duhet t jen akoma t gatshm t dgjojn dhe ta prmbajn msimin: prkthimi yn "kemi dgjuar" sht shum i dobt, gjuha shqipe nuk prcjell forcn e shprehjes biblike; t "dgjosh", n Bibl do t thot t'i prmbahesh me gjith zemr Fjaln e Zotit.
    Etrit ishin gjithashtu t detyruar t'u rrfeheshin bijve t tyre se shpesh ishin ankuar kundr Zotit; me gjith veprimet e tij t prsritura pr t shptuar popullin e tij, Zoti shpesh nuk kishte hasur asgj tjetr prve mosmirnjohjes. Pas do ndrhyrjeje t Zotit, ne fillojm, natyrisht, duke knduar, vallzuar, n ekstaz; dhe pastaj ditt kalojn dhe ne harrojm; dhe nse lind nj vshtirsi e re, ne zbulojm se ky Zot me t vrtet mungon ose sht joaktiv. Dhe n at moment, dikush tundohet t krkoj ndihm nga perndit e tjera, si sht vii i art.
    Kjo sht ajo pr t ciln flet psalmi kur akuzon njerzit pr pabesi, pr paqndrueshmri: nj nga vargjet q ne nuk e lexojm kt t diel thot: " 34 Kur i vriste, ather e krkonin e prsri ktheheshin tek Hyji;
    35 u binte n mend se Hyji sht strehimi i tyre, Hyji i tejetlart Shlbuesi i tyre.
    36 Porse prap e gnjenin me gojn e tyre, e rrenin me gjuhn e vet:
    37 zemra e tyre nuk ishte me t, bes nuk kishin n Beslidhjen e tij (Ps 77, 34-37). Ajo q synohet ktu sht idhujtaria e cila ka qen shnjestra e t gjith profetve.



    VETEM BESIMI N ZOTIN NA BN NJERZ T LIR.


    Pse ndodh kjo? Mund t jemi t sigurt se, nse profett sulmojn idhujtarin me kaq dhun, kjo sht pr shkak se sht nj fatkeqsi e madhe pr njerzimin. Sepse derisa njerzimi nuk do ta zbuloj Zotin, jo si e imagjinon at, (duhet t thuhet m mire si e karikaturon at), por si sht ai me t vrtet, sigurisht ai (njerzimi) nuk do t jet n gjendje t prparoj n marshimin e tij drejt lumturis.
    do idhull na bn t trhiqemi nga rruga e liris; ky sht edhe prkufizimi i nj idhulli: nj idhull sht gjithka na pengon t jemi t lir; kur Marksi tha: "Feja sht opiumi i njerzve", ai po thoshte me vrazhdsi se far pushteti, un duhet t them se far diktature, far manipulimi, fardo feje mund t ushtroj mbi njerzimin. Supersticioni, fetishizmi, magjia na ndalojn t jemi t lir dhe t msojm t ushtrojm lirisht prgjegjsit tona, sepse ato na bjn t jetojm n nj regjim frike. do adhurim idhulli na largon nga Zoti i gjall dhe i vrtet: dhe vetm e vrteta mund t na bj njerz t lir; kulti i tepruar i nj personi ose i nj ideologjie na bn gjithashtu skllevr: thjesht mendoni pr t gjith fondamentalizmin, fanatizmat q na shprfytyrojn. Paraja, gjithashtu, shum mir mund t bhet idhull ...
    N vargje t tjera, t cilat gjithashtu nuk jan pjes e liturgjis s ksaj t diele, psalmi ka nj imazhe shum t qart, q n mendjen e autorit duhet t shpallin dashurin e madhe t Zotit, q gjat historis bri gjithka ishte e mundur pr t shptuar Popullin e tij t Zgjedhur, por mjerisht syt e tyre ishin t verbr, t paaft pr t par, dhe vesht e tyre t paaft pr t dgjuar, njerzit ishin absolutisht t mosmirnjohes. Populli i zgjedhur jepte prshypje q sillej si nj adoleshent i sotm q ndonjher harron gjith dashurin pr t ciln ai ka qen objekt, buzqeshjet q prindrit e tij i dhan atij, durimin, vigjiljet, kujdesin e t gjitha llojeve, lodhjen ... dhe me nj bindje me t madhe dhe me t mir n bot, ai mund t thot: "mua, prindrit e mi nuk m kan dashur kurr" ...Por ishte pikrisht n mes t ksaj mosmirnjohjeje q Izraeli pati prvojn m t bukur, at t faljes s Zotit.


  19. #79
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 19 ORD VITI B

    M 8-8-2021


    LEXIMI I PAR: 1 Mb, 19, 4-8.


    4 Ai vet mori rrugn e shkrettirs e udhtoi nj dit rrug. Kur mbrriti,
    u ul t pushoj nn nj dllinj, i dshiroi vetes vdekjen e tha:
    Smundem m, o Zot! Ma merr tani jetn se nuk jam m i mir se t part e mi!
    5 Ather ra e fjeti n hijen e dllinjs. Por ja, e preku engjlli dhe i tha: ohu e ha!
    6 I hapi syt, dhe ja, te koka e tij nj buk e pjekur n vatr t skuqur
    dhe nj katrov me uj. Elia hngri e piu dhe prsri ra e fjeti.
    7 Porse engjlli i Zotit u kthye edhe t dytn her, e preku dhe i tha: ohu e ha, sepse t duhet t bsh rrug t gjat.
    8 Elia u ua, hngri e piu. I forcuar me at shujt, udhtoi dyzet dit e dyzet net deri n malin e Hyjit, n Horeb.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA


    ELIA KUNDR MBRETIT AKAB DHE MBRETRESHS JEZABEL.


    Ne tashm kemi pasur rastin t flasim pr profetin Elia (E Diela e Nntmbdhjet e Zakonshme A). sht mir q t prkujtohet prsri historin e profetit Elia.Ai jetoi n pjesn e par t shekullit nnt dhe historia pr t cilen flitet ktu shvillohet nga viti 875 deri n vitin 850 para Krishtit.
    Elia ishte nga Tishbe-Galaadi (n veri t asaj q ne tani e quajm Jordanin), dhe ai u mbiquajt Elia Tishbite. Duhet t kujtojm emrin e tij t vrtet: Eliyyah, q do t thot: "Zoti im, sht Yah" (rrokja e par e emrit t Zotit), sepse prmbledh mir jetn e tij, e cila ishte nj luft e pandrprer kundr idhujtaris.
    Sidoqoft, mbretria veriore ku Elia ushtroi misionin e tij si profet po kalonte nj kriz serioze fetare: Mbreti Akab ishte martuar me nj princesh pagane, Jezebel, vajza e mbretit t Sidonit. Atje, adhurohej Baali. Mbretresha e re nuk e kishte ndryshuar fen e saj duke u martuar me Akabin; prkundrazi, ajo e kishte futur idhujtarin e saj n pallatin e mbretit n Samari: kishte sjell me vete statuja t hyjnive t saj, dhe m keq akoma, priftrinj dhe profet t panumrt t Baalit q sundonin pallatin.
    Historia q lexohet kt t diel 19 t kohs s rmdont ndodhi n nj moment vendimtar n marrdhnien midis mbretreshs pagane, e cila jep nj shembull t tmerrshm pr t gjith njerzit e saj dhe Elias, profetit t Zotit t Izraelit. Ajo q ndodhi kur Jezabel erdhi n oborrin e Samaris, mund t prmbledhet n dy episode t mdha: nj periudh t gjat thatsire dhe sakrificn e Karmelit.
    Akti 1, Thatsira: sht nj fakt historik q pati nj thatsir shum e rnd n Lindjen e Mesme n shekullin e nnt. Historiani hebre Flavius Josephus (shekulli i par pas Krishtit) flet pr t. N nj civilizim ekskluzivisht bujqsor, thatsira do t thot uri dhe pr kt arsye vdekje shum shpejt: shum qytete t lashta jan zhdukur nga harta vetm gjat nj thatsire t qndrueshme. I paralajmruar nga Zoti, Elia fillon duke deklaruar solemnisht: "Pasha jetn e Zotit, Hyjit t Izraelit, n shrbimin e t cilit jam un : n kto vite sdo t bjer as ves as shi, prve n thna un (1Mb 17, 1). sht si n qoft Profeti do t kishte thn: Perndia i Izraelit sht mjeshtri i vetm i elementeve. Baalt tuaj nuk mund t bjn asgj pr kt. Pastaj ai krkon nj vend t sigurt sepse Zoti i kishte thn: Largohu prej kndej e shko n lindje dhe fshihu n prroin Kerit, q sht prball Jordanit. Kshtu do t mund t pish uj nga prroi, kurse korbave u kam urdhruar t ta sjellin ushqimin atje. (1 Mb 17,3-4). Ndrsa thatsira vazhdon, prroi ndalon t rrjedh dhe Perndia drgon Elian pak m tej, n Zarephath, pran Sidonit. Atje, Elia do t shptohet nga nj vejush e varfr dhe do t ket mundsin t provoj mirnjohjen ndaj saj duke br dy mrekulli pr t. (1 Mb 17,7-24; do t meditohet ky tekst prsri pas disa javve n liturgjin e fjals s t Diels tridhjet e dyta).



    FLIJIMI MBI MALIN KARMEL.

    Akti 2, Flijimi mbi malin Karmel: pas dy vitesh thatsire, Perndia njofton se do t bjer shiu dhe ai drgon Elian pr t paralajmruar Akabin; por n vend q t knaqet me bartjen e lajmit t mir, Elia krkon t shfrytzoj situatn pr t mirn e Perndis s tij; ai sfidon profett e panumrt t Baalit: a sht Baali apo Perndia i Izraelit ai q sht n gjendje t drgoj zjarr nga qielli? Sfida u takua, Elia n njrn an, grupi prej katrqind profetsh t Baalit n ann tjetr, secili duke ndrtuar nj altar gjigant dhe duke prgatitur nj flijim n malin Karmel. Por profett e Baalit mund t thrrasin perndit e tyre gjat gjith dits, asgj nuk ndodh. Kshtu, nga ana e tij, Elia fillon t lutet:
    O Zot, Hyji i Abrahamit, i Izakut dhe i Izraelit, dfto sot se ti je Hyji n Izrael, se un jam shrbtori yt dhe se t gjitha kto i kam br me urdhrin tnd" (1Mb 18,36); dhe zjarri i qiellit v n flak tr pirn n nj ast. Njerzit jan t shtangur. Elia prfiton nga gzimi i prgjithshm pr t masakruar t gjith profett e Baalit. (Mes nesh thuhet se Zoti nuk e kishte pyetur!) Si do t pritej, mbretresha Jezebel hyn n trbim t madh dhe krcnon Elian me vdekje. E tra q ai duhet t bj sht t ik.



    ZOTI SHOQRON PROFETIN E TIJ T DEMORALIZUAR


    Dhe ktu jemi n fillim t leximit ton t ksaj t diele: U tremb, pra, Elia, u ua e shkoi pr t shptuar jetn. Kur arriti n Bersaben e Juds, aty e nisi t shkoj shrbtorin e vet. Ai vet mori rrugn e shkrettirs e udhtoi nj dit rrug. Kur mbrriti, u ul t pushoj nn nj dllinj, i dshiroi vetes vdekjen e tha: Smundem m, o Zot! Ma merr tani jetn se nuk jam m i mir se t part e mi! Ather ra e fjeti n hijen e dllinjs. Por ja, e preku engjlli dhe i tha: ohu e ha!" (19,3-6). Profeti Elia, duke ikur nga armiqsia e Mbretreshs Jezebel, eci gjith ditn n shkrettir. Ai sht vetm; sepse e la shrbtorin e tij n Beer-Sheva dhe u fundos n vetmin e shkrettirs. Ktu ai sht shum i lodhur, m keq madje edhe i dekurajuar dhe kishte humbur besim n vetveten: "Un nuk jam m i mir se baballart e mi", tha ai. Pse? Sepse, papritmas, ai kupton padenjsin e tij: ai shpalli nj Zot t tmerrshm, dhe i eliminoi t gjith kundrshtart e vet; a nuk ishte ai duke br nj luft t padrejt? M keq, ai krkoi prova pr pranin e Zotit t tij: a nuk u ngjan ai baballarve t tij, t cilt, gjat Eksodit, murmuritn kundr Perndis dhe e detyruan t dilte prpara?
    Tani, vini re, edhe n mes t fluturimit dhe shqetsimit t tij, ai do t zbuloj nj Perndi t dhembshuris; engjlli i Zotit i sjell ushqimin e nevojshm pr t mbijetuar gjat ecjes s tij t gjat: "... engjlli i Zotit u kthye edhe t dytn her, e preku dhe i tha: ohu e ha, sepse t duhet t bsh rrug t gjat. Elia u ua, hngri e piu. I forcuar me at shujt, udhtoi dyzet dit e dyzet net deri n malin e Hyjit, n Horeb" (19, 7-8). ).
    Ai nuk shkon atje rastsisht: sepse aty Perndia i ishte shfaqur Moisiut: n zjarrin e shkurret q digjej, ai zbuloi emrin e tij dhe tregoi shqetsimin e tij pr popullin e tij (Dal 3); atje n fuqi, er, stuhi dhe trmet ai i dha pllakat e Ligjit Moisiut (Dal 19); n nj shpell Zoti e fshehu at pr ta mbrojtur nga shklqimi i lavdis s tij (Dal 33,21-23). Hapat e Elias e ojn natyrshm drejt ksaj shpelle t Moisiut.
    Aty ai do t zbuloj fytyrn e vrtet t Zotit t tij; sepse ka ardhur koha pr t mirpritur nj faz t re t Zbuless. Zoti sht i plotfuqishm, po, por fuqia e tij e plotfuqishme sht ajo e dashuris. Ajo zbulohet jo n uragan, as n trmet, as n zjarr, por "n nj puhi fryme t holl, n pshpritjen e nj flladi t leht" (1Mb 19.12). Ndrkoh, Elia nuk ka shum koh : vetm dyzet dit dhe dyzet net pr t'u prgatitur pr misionin e vet: n Bibl, numri dyzet i referohet gjithmon nj kohe t nevojshm pr t arritur plotsimin. N kt shtitje t gjat q sht edhe koha e kthimit n besim, ai ushqehet nga "Engjlli i Zotit", nj mnyr modeste pr t folur personalisht pr Perndin.
    Tani e tutje, sa her q i afrohemi tryezs Eukaristike, dgjojm q Zoti na fton: ohu dhe ha, sepse rruga q t mbetet pr ty sht e gjat".

  20. #80
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    551

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 19 Ord. VITI B

    M 8-8-2021


    PSALM:- 33 (34),2-3,4-5,6-7,8-9


    2 Prher do ta bekoj Zotin,
    n gojn time prher lavdi i tij.
    3 Shpirti im mburret n Zotin:
    le t dgjojn t prvuajturit e le t gzohen.
    4 Bashk me mua jepni lavdi Zotit,
    le ta lartsojm s bashku Emrin e tij.
    5 E krkova Zotin e ai m dgjoi
    edhe m liroi nga do frik q pata.
    6 Shikojeni at e do t ndrioheni
    fytyra juaj nuk do t turprohet.
    7 Ja, ky skamnor e thirri n ndihm e Zoti e dgjoi
    dhe e shptoi nga t gjitha vuajtjet e tija.
    8 Engjlli i Zotit ngreh llogore rreth atyre
    q e kan frik dhe i shpton.
    9 Sprovoni e shihni sa i mir sht Zoti!
    I lumi ai q shpreson n t!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA


    KY SKAMNOR E THIRRI N NDIHM E ZOTI E DEGJOI.

    Edhe nj her, n kt psalm gjendet paralelizmi: do varg sht ndrtuar n dy rreshta t cilat i prgjigjen njra -tjetrs; idealja do t ishte t kndoheshin n dy kore t alternuara, rresht pas rreshti. Nga ana tjetr, ky sht nj psalm tjetr alfabetik: jo vetm q ka njzet e dy vargje, njzet e dy sht edhe numri i shkronjave t alfabetit hebraik: sht ajo q n poezi quhet akrostike: alfabeti sht shkruar vertikalisht n pjesn e bardh t faqes para psalmit, nj shkronj para do vargu, sipas radhs ... dhe do varg fillon me shkronjn q sht shkruar menjher para psalmit; ky proces, mjaft i shpesht n psalmet, tregon gjithmon se dikush sht n prani t nj psalmi falnderimi pr Beslidhjen. N fakt, fjalori i falnderimit sht i kudondodhur n kt psalm, qoft edhe n vargjet e para! Ne duhet t lejojm q ky bollk fjalsh t ket jehon: "Bekoni, lvdoni, lavdroni, festoni, madhroni, lartsoni, shklqeni"! "Prher do ta bekoj Zotin,
    n gojn time prher lavdi i tij" 9v.2).
    "Shpirti im mburret n Zotin:" (v.3)
    Un do t prlvdohem n Zotin ...
    "Lartsojeni Zotin me mua,
    le t lartsojm t gjith emrin e tij s bashku" (v.4);
    "Shikojeni at e do t ndrioheni
    fytyra juaj nuk do t turprohet" (v.6).
    Nj veori tjetr e fjalorit biblik: "Ai q shikon drejt tij, do t shklqej"; shprehja "t shikosh drejt", (ndonjher gjendet shprehja "t shikosh lart") sht shprehja e adhurimit q i bhet atij q dikush e njeh si Zot. sht e gjith prvoja e Izraelit q flet ktu, dshmon pr veprn e Perndis: nj Perndi q "prgjigjet, jep, dgjon, shpton ...";
    E krkova Zotin e ai m dgjoi
    edhe m liroi nga do frik q pata" (v.5).
    ... "Ja, ky skamnor e thirri n ndihm e Zoti e dgjoi
    dhe e shptoi nga t gjitha vuajtjet e tija" (v.7).
    Kjo vmendje e Zotit pr at q vuan, sht gdhendur n episodin e shkurret e djegur:
    "Zoti i tha: E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt, n dheun e Kanaaneut, Heteut, Amorreut, Perezeut, Heveut dhe t Jebuzeut. Kshtu, pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve" (Dal 3, 7-10).
    Profeti Elia, gjithashtu, prjetoi kt vetmin e Perndis: n leximin e par e pam at, kur u largua me frik nga Mbretresha Jezebel, e cila donte ta vriste. Ai ishte i dshpruar, i neveritur nga jeta dhe ndoshta mbi t gjitha nga vetja, deri n pikn q tha: Smundem m, o Zot! Ma merr tani jetn se nuk jam m i mir se t part e mi!" Dhe Zoti i erdhi n ndihm pr t rikthyer forcn e tij pr t ardhmen: "(Elia) ra e fjeti n hijen e dllinjs. Por ja, e preku engjlli dhe i tha: ohu e ha! (v.5) dhe ai: "I hapi syt, dhe ja, te koka e tij nj buk e pjekur n vatr t skuqur dhe nj katrov me uj. Elia hngri e piu dhe prsri ra e fjeti. Porse engjlli i Zotit u kthye edhe t dytn her, e preku dhe i tha: ohu e ha, sepse t duhet t bsh rrug t gjat. Elia u ua, hngri e piu. I forcuar me at shujt, udhtoi dyzet dit e dyzet net deri n malin e Hyjit, n Horeb".
    Gjat gjith historis s tij, populli i Izraelit sht vet ky njeri i varfr q ka prjetuar mshirn e Perndis: kur Populli kndon n Psalmin 34:
    Ja, ky skamnor e thirri n ndihm e Zoti e dgjoi
    dhe e shptoi nga t gjitha vuajtjet e tija",
    populli i Izraelit flet fillimisht pr vetveten. Por ky psalm gjithashtu e fton at t zgjeroj horizontet, sepse thot: "Ja, ky skamnor...", domethn do i varfr, kudo n planet therret n ndihmn e Zoti e dgjon dhe e shpton nga t gjitha vuajtjet e tij.



    SI BN EDHE ZOTI, LE T DGJOJM EDHE NE SKAMNORIN Q NA THERRET N NDIHM.


    Papritur, Izraeli zbulon thirrjen e tij: sht i dyfisht.
    S pari, ai duhet t jet Populli q i mson t gjith t prulurit n bot t ken besim! Besimi pastaj shfaqet si n nj dialog midis Zotit dhe njeriut: njeriu e thrret n ndihm n shqetsimet e tij dhe ... Zoti e dgjon at ... Zoti e liron, e shpton, i vjen n ndihm ... dhe njeriu flet prsri, kt her pr t dhn falnderime: nse e mendojm pak , lutja prfshin gjithmon kt lvizje t dyfisht t krkess, dhe t lavdrimit ... para s gjithash thirrjen pr ndihm dhe pastaj ndrhyrjen e Zotit:
    "Ky skamnor e thirri n ndihm, e Zoti e dgjoi
    dhe e shptoi nga t gjitha vuajtjet e tija.
    Engjlli i Zotit ngreh llogore rreth atyre
    q e kan frik dhe i shpton" (v.7-8).
    Pastaj, pas ndrhyrjes s Zotit, falnderime:
    "Bashk me mua jepni lavdi Zotit,
    le ta lartsojm s bashku Emrin e tij" (v.4).
    Aspekti i dyt i thirrjes s popullit t Izraelit sht pr t mbshtetur veprn e Perndis:
    ashtu si Moisiu ose Josueu ishin mjetet e Zotit q e liruan popullin e tij dhe e uan n Tokn e Premtuar, kshtu Izraeli sht ftuar t jet vet veshi i hapur pr t dgjuar t varfrit q e therrasin n ndihm dhe mjeti me t cilin Zoti u vjen n ndihm atyre. Thirrja e Izraelit ndr shekuj do t jet q t kumboj kjo britm e skamnorve, m mir mund t thuhet, q thirrja e Izraelit sht q t bj t dgjohej n gjith bot kjo simfoni e przier me vuajtje, lvdata dhe shpres. Dhe gjithashtu Populli i zgjedhur sht thirrur pr t br gjithka sht e mundur pr t lehtsuar format e panumrta t varfris.
    Kjo ndoshta na lejon t kuptojm m mir lumturin e famshme t varfris q lexohet n ungjillin e Shn Luks: T lumt ju, o skamnor,
    sepse juve ju prket Mbretria e Hyjit!"(Lk 6,20)
    dhe nj varg t psalmit q jemi duke medituar: " Le t dgjojn t prvuajturit e le t gzohen (v.3). T varfrit jan ata q e dgjojn Zotin e q pr kt do t jen t lumtur edhe pse duhet t vuajn dika! E lumturia e Jezusit, si gjendet n ungjillin sipas Luks, e si e kemi kuptuar n meditimin dshmon edhe nj her se Jezusi ishte futur thell n mnyrat e t folurit t etrve t tij n Izrael). N kt "Lumturia e varfris", ne mund t dgjojm t paktn dy gjra: s pari, "Gzohu, o njeri, Zoti nuk sht i shurdhr, ai do t ndrhyj ... dhe ai ka zgjedhur instrumentet e ksaj toks pr t t ardhur n ndihm".
    S dyti, "Lum ata q jan t varfr n zemr": ata q pranojn ta njohin veten si shum t vegjl dhe q guxojn t'i krkojn Zotit ndihmn e tyre. Sepse vetm Zoti mund t na jap forcn pr t lehtsuar vllezrit dhe motrat tona. Si tha Jezusi n Ungjillin e Shn Mateut: " Lum skamnort n shpirt sepse e tyre sht Mbretria e qiejve!(Mt 5,3).

Faqja 4 prej 5 FillimFillim ... 2345 FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •