Close
Faqja 3 prej 4 FillimFillim 1234 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 41 deri 60 prej 61
  1. #41
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGJITJA E J. n qiell VITI B

    M 13 MAJ OSE 16 MAJ 2021


    UNGJILLI: Mk 16,15-20.


    15 Dhe u tha: “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve.
    16 Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet.
    17 Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto:
    n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja;
    18 [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen,
    nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen”.
    19 Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit.
    20 Kurse ata doln e predikuan gjithkund.
    Zoti bashkpunonte me ta dhe e prforconte Fjaln me mrekulli q e prcillnin.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.



    ATA Q BESOJN DHE Q PAGZOHEN, DO T SHPTOHEN.


    Ungjilli i Markut mbaron si filloi: fjala "Ungjill" (fjal pr fjal "lajm i mir", n kuptimin e lajmit t madh) ndodh tre her n kapitullin e par, dhe dy her ktu. Ungjilli fillon kshtu: “Fillimi i Ungjillit t Jezu Krishtit, Birit t Hyjit" (1,1), dhe pak m tej, Mark vren:" Jezusi shpalli Ungjillin e Zotit dhe tha: “Koha u plotsua e Mbretria e Hyjit sht afr! Kthehuni e besojini Ungjillit!” (1.15). Ky rifillim i qllimshm i t njjtit term n fund t librit sugjeron q Apostujt tani e kan marr prsipr shpalljen e Ungjillit: "Ata doln e predikuan gjithkund" (v. 20) (Kuptohet se shkuan t shpallnin lajmin se Mbretria e Zotit sht pruruar n tok).
    Vet Jezusi ua besoi atyre kt mision q ishte i tij deri m tani: " “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve".
    Dhe menjher ai shpjegon se cila sht prmbajtja e ktij Lajmi: "Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet" (v.16). Me fjal t tjera, njerzimi shptohet me nj kusht, duke besuar n Jezu Krishtin. Spiralja e urrejtjes, luftrave, xhelozis dhe dhuns nuk sht m nj fatalitet pr t cilin njerzimi sht i dnuar nga shekulli n shekull. Jezu Krishti e theu kt ingranazh; duke e ndjekur at, ne mund t jetojm si njerz t lir pr sa koh q jemi si ai.
    Ky sht kuptimi i fjals "Besoj" q do t thot "t aderosh duke ndjekur, t rregullosh jetn tnde q t jesh i ngjashm me t, me at q e ka shpallur ungjillin, t bashkngjitesh me t q t jesh gjithmon me t". Si thot Jezusi, mjafton t "qndrosh" n t, ose t jesh si dega e bashkuar me hardhin:
    "Banoni n mua sikurse edhe un n ju.
    Sikurse shermendi nuk mund t jap fryt
    prej vetvetes,
    i shkputur prej hardhis,
    po ashtu as ju, nse nuk mbeteni n mua.
    Un jam hardhia,
    ju jeni shermendet.
    Kush mbetet n mua e un n t,
    ai jep shum fryt,
    sepse pa mua s’mund t bni asgj"(Gjn 15,4-5).
    Kjo na lejon t kuptojm pjesn e dyt t fjalis: "Ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet" (v. 15).
    Ai q nuk pranon t besoj, do t dnohet. Ne nuk jemi nn spatn e nj gjykatsi q dnon sipas dshirs s ti; ne jemi n duart e nj Ati q mirpret t gjith ata q jan t gatshm t shoqrojn Birin e Hyjit t Madh; por ai na l t lir: ne mund t refuzojm dhe t shkputemi nga burimi i shptimit.


    ZOTI BASHKPUNONTE ME TA


    Ja, pra, apostujt jan drguar n botn mbar, pr t predikuar e t shpallur lajmin e shptimit. Dhe njoftimi i tyre shoqrohet me prova t prekshme: "Ata doln e predikuan gjithkund. Zoti bashkpunonte me ta dhe e prforconte Fjaln me mrekulli q e prcillnin" (v. 20). Jezusi u kishte premtuar atyre: "Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto: n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja; [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen, nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen” (v. 17-18). N t vrtet, Veprat e Apostujve tregojn fakte t ktij lloji: “Turmat ua vinin veshin me kujdes msimeve t Filipit, sepse i dgjonin dhe i shikonin shenjat e mrekullueshme q bnte. E njmend, prej shum t djallosurish dilnin shpirtrat e ndyt duke brtitur me z t lart, shroheshin shum t paralizuar e t al. Dhe u b gzim i madh n at qytet” (Vap. 8,6-9) .
    Mundsia e t folurit n gjuh t tjera dshmohet disa her: n ditn e Rrshajve (2,4) dhe te centurioni Korneli (10,46), apo edhe kur Pali mbrriti n Efes: "Kur Pali i vuri duart mbi ta, n ta zbriti Shpirti Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme e t profetizojn" (Vap, 19,6). M n fund, Luka tregon se Pali, kur arriti n Malt, shptoi prej kafshimit t nj gjarpri: " Pali mblodhi nj krah rrozga e i hodhi n zjarr. Kur, ja, prej t nxehtit doli nj gjarpr dhe iu kap pr dore... Pali e shkundi gjarprin n zjarr e nuk i ndodhi kurrnj e keqe" (Vap. 28,3.5).
    Sidoqoft, Jezusi nuk u transmeton besimtarve fuqi magjike; Luka mbajti nj nga fjalt e tij q i paralajmron apostujt mir pr kt tem: "Ja, ju dhash pushtet t shkelni prmbi gjarprinj e prmbi akrep dhe mbi do fuqi armike dhe asgj s’do t mund t’ju bj keq. Por mos u gzoni pse ju nnshtrohen shpirtrat, por gzohuni pse emrat tuaj jan t shkruar n qiell!”(Lk 10,19-20).
    Kto fakte t jashtzakonshme jan shenja q krijimi i ri tashm sht pruruar; Ktu dgjojm profecin e famshme t Isais q jehon:
    "Ujku do t banoj me qengjin,
    prbri kecit do t shtrihet leopardi,
    vii e klyshi i luanit bashk do t kullotin,
    fmija i vogl do t’i oj e do t’i bjer.
    Lopa e arusha bashk do t kullotin,
    klysht e tyre s bashku do t rrin,
    luani kasht do t haj si kau.
    Foshnja do t luaj
    mbi vrimn e shlligs,
    n strofullin e kapastrecit
    fmija dorn do ta fut.A!
    S’do t bhet dm as s’do t vritet kush
    n mbar malin tim t shenjt,
    sepse plot do t mbushet vendi me dijen e Zotit,
    porsi deti q mbushet me uj" (Is 11,6-9).
    Dhe Marku tashm kishte aluduar n kt ndrr t vjetr t harmonis universale n tregimin e tundimeve t Jezusit, duke vrejtur se Jezusi bashkjetonte me kafsht e egra: " N shkrettir qndroi dyzet dit, ku qe vn n prov prej djallit. Rrinte me egrsira dhe engjjt i shrbenin" (Mk 1,13).
    Tregimi i Ngjitjes mund t prmblidhet me disa fjal: “Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit" (v.19). Por, pr lexuesit e Markut, kto fjal jan t rnda dhe kuptohen me vshtirsi. Ato zgjojn premtimet e Beslidhjes s Vjetr n lidhje me Mesin dhe n veanti at t profetit Daniel:
    Ai i dha pushtetin, nderin e mbretrin.
    T gjith popujt, fiset e gjuht
    u shtruan nn shrbimin e tij:
    pushteti i tij pushtet i amshuar
    q kurr s’do t merret,
    mbretria e tij
    kurr nuk do t prishet" Dn, 7,14) .
    Biri i njeriut, q vjen mbi ret e qiellit,
    merr sovranitetin, lavdin dhe mbretrimin.
    Ai e dgjon Vet Perndin duke shpallur frazn rituale
    t kurorzimit mbretror:" Uluni n t djathtn time! ... "

  2. #42
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 7 E PASHKS VITI B

    M 16 MAJ 2021


    LEXIMI I PARE: Vap. 1, 15-26.


    Po n ato dit, u ngrit Pjetri n mes t vllezrve ‑ ishin mbledhur afrsisht njqind e njzet vet ‑ dhe tha:
    16 Vllezr, sht dashur t plotsohet Shkrimi i shenjt t cilin me goj t Davidit e parafoli Shpirti Shenjt pr Judn, i cili u b prijsi i atyre q e kapn Jezusin. 17 Ai ishte vrtet nga numri yn dhe kishte pjes n kt shrbes.
    20 Dhe njmend, n librin e Psalmeve shkruan: Shtpia e tij mbett e shkret, askush n t mos banoft! dhe: Parsin e tij dikush tjetr e trashgoft!
    21 Duhet, pra, q njri prej ktyre njerzve, t cilt qen me ne gjat tr kohs q Zotria Jezus jetoi n mesin ton, ‑ 22 duke filluar prej pagzimit t Gjonit e deri at dit kur prej nesh u ngrit n qiell ‑ t bhet bashk me ne dshmitari i ngjalljes s tij.
    23 Dhe paraqitn dy: Jozefin q quhet Barsab me mbiemr Just dhe Matin: 24 Ather u lutn: Ti, o Zot, q njeh zemrat e t gjith njerzve, trego cilin prej ktyre t dyve e ke zgjedhur 25 pr t marr vendin e ksaj shrbese apostolike, prej t cils u trhoq Juda pr t shkuar n vendin e vet.
    26 Ather hodhn short e shorti i ra Matis, e kshtu u radhit n numrin e t Njmbdhjet apostujve.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI9 - LUTJA


    DSHMITART E ZOTIT T NGJALLUR.


    "N ato dit": kto jan ditt para Rrshajve. Pra, ktu kemi nj dshmi t nj momenti akoma shum afr Ringjalljes s Jezusit, shum pak pas Ngjitjes s Jezusit n qiell. Tashm sht qart se sht Pjetri ai q drejton jetn e bashksis. Kjo sht krejt normale pasi atij Jezusi i besoi delet e veta, si tha ai. Ka ardhur koha, beson Pjetri, pr t organizuar bashksin: dhe atje, n Cenaklin, ne shohim Pjetrin e marr nga fryma e vendimit, iniciativs dhe shqetsimit pr besnikri ndaj Zotit t tij. N ann e fryms s vendimit, ne vrejm vendosmrin e tij: ai thot shum qart se far do t bj: "Ja far duhet t bhet" ... "njri prej tyre duhet t bhet me ne dshmitar i ringjalljes s tij".
    Nga ana e besnikris, dhe kjo nuk na udit fare n nj hebre, ai frymzohet nga Shkrimi i shenjt: "sht shkruar n librin e Psalmeve: Le t kaloj shrbesa e tij te tjetri".
    Pastaj, kriteret pr zgjedhjen e kandidatit frymzohen qart nga shqetsimi pr besnikri: pr t zvendsuar Judn, ai krkon dik q i kishte shoqruar apostujt q nga fillimi i jets publike t Jezusit, domethn nga pagzimi i Jezusit nga Gjon Pagzuesi, deri n Ngjitjen e tij n qiell. Deri m tani, n Ungjijt, nuk kishim dgjuar kurr emrin e Joseph Barsabbas, me nofkn Justus, as at t Matias; por ktu gjejm se ata q ishin shum afr Jezusit, ishin m shum se sa mendohet zakonisht, m shum se dymbdhjet. Pjetri e thot qart: " Duhet, pra, q njri prej ktyre njerzve, t cilt qen me ne gjat tr kohs q Zotria Jezus jetoi n mesin ton, ‑ duke filluar prej pagzimit t Gjonit e deri at dit kur prej nesh u ngrit n qiell ‑ t bhet bashk me ne dshmitari i ngjalljes s tij (v.21-22).
    Krkesa e bekuar nga ana e Pjetrit: sht mbi kt qndrueshmri q ne mund t bazojm sigurin e besimit ton. Dshmia e dhn pr ringjalljen e Krishtit u dha nga burra q kishin t drejt t flisnin pr t, sepse ata e kishin njohur mir Jezusin nga fillimi deri n fund t jets s tij publike. uditrisht, Pjetri nuk bn asnj krkes tjetr prve ksaj: ai nuk flet pr cilsit e karakterit ose pr virtytet e atij q duhej t zgjedhej: e rndsishme sht besnikria e tij pr t ndjekur Jezusin q nga fillimi. . Kjo duhet t siguroj ata prej nesh q e shohin veten me munges cilsish: me sa duket, kjo nuk sht gjja m e rndsishme! Gjja m e rndsishme sht t jesh nj dshmitar i thjesht i ringjalljes s Krishtit! Ky sht misioni q Jezusi u besoi atyre: kur i la ata, ai u kishte thn atyre: "Ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots (Vap 1,8). Ne gjithashtu mund t mendojm se kjo fjali e Jezusit legjitimon t gjitha zotimet tona: "Edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua, sepse jeni me mua q n fillim" (Gj 15,27).




    NJ VENDIM KOLEGJIAL.

    Pjetri ka treguar rrugn q duhet ndjekur, por ai nuk vendos vetm: e kjo rrug zhvillohet n tre faza; pas krkess s tij, paraqiten dy kandidat, dhe n fund zgjedhja bhet m short: kush jan ata q e kan paraqitur kta dy candidate? Teksti nuk e thot kt, por sidoqoft nuk sht Pjeter; ather, mund t mendohet se i ka paraqitur asambleja e prbr nga njqind e njzet veta t cituar nga Luka n fillim t tekstit. Dhe pastaj t gjith fillojn t luten: " Ti, o Zot, q njeh zemrat e t gjith njerzve, trego cilin prej ktyre t dyve e ke zgjedhur pr t marr vendin e ksaj shrbese apostolike, prej t cils u trhoq Juda pr t shkuar n vendin e vet (v:24-25) ; dhe s fundmi, prdorimi i shortit tregon vendin q duhej t'i linin Shpirtit Shenjt n kt zgjedhje: n mentalitetin e kohs, t hedhsh short do t thot ta vendossh zgjedhjen n duart e Zotit.
    uditrisht, emri i Matias nuk do t prmendet m n Veprat e Apostujve: nse Luka tregon shum detajet n lidhjen e hyrjes s tij n grupin e Dymbdhjetve, kjo nuk sht pr shkak t personalitetit t Matias, por pr shkak t ktij vullneti t Pjetrit pr t rindrtuar grupin e dymbdhjetve pas mungess s Juds. Ndoshta ky numr i dukej simbolik Pjetrit: a sht sepse dymbdhjet sht numri i fiseve t Izraelit? Luc nuk e thot at. Ndoshta, fare thjesht, kjo duhet t shihet si shqetsimi i Pjetrit pr t qndruar besnik ndaj dispozitave t vet Jezusit: Jezusi kishte zgjedhur dymbdhjet apostuj, njri nga t dymbdhjett, Juda, ka braktisur dhe po zvendsohet.
    Por, le t kthehemi n braktisjen e Juds: ai megjithat kishte marr, si Apostujt e tjer, nj pjes n shrbesn apostolike, sepse ai ishte nj nga dymbdhjet t zgjedhur nga Jezusi pas nj nate lutjeje: "Ndr ato dit Jezusi shkoi n nj mal pr tu lutur. Natn e kaloi duke iu lutur Hyjit. Kur zbardhi drita, i thirri nxnsit e vet e prej tyre zgjodhi dymbdhjet, t cilt edhe i quajti apostuj: Simonin, t cilin e quajti edhe Pjetr, Andreun, vllan e tij, Jakobin e Gjonin, Filipin e Bartolomeun, Mateun, e Tomn, Jakobin e Alfeut, Simonin q quhej Zelltar, Judn e Jakobit edhe Judn Iskariot, i cili u b tradhtar" (Lk 6,12-15).
    Kjo do t thot q, edhe i zgjedhur nga Jezusi, n nj zgjedhje t frymzuar nga Shpirti Shenjt, njeriu mbetet i lir. Juda, i zgjedhur si t tjert pas nj nate lutjeje, mbeti i lir t tradhtonte. Pjetri ka kt formul t hidhur: "Juda ka braktisur vendin e tij", nj vend t cilin ai megjithat e mbajti deri n mbrmjen e s Enjts s Madhe; ishte gjat Darks s Fundit q Jezusi tha: " Biri i njeriut njmend po shkon ashtu si u caktua, porse, i mjeri ai njeri q po e tradhton! (Luka 22,22).
    Dhe prsri: Por, ja, dora e atij q po m tradhton sht me mua n tryez!"(Lk 22:21). Tek Luka, kjo ndodh pas tregimit t institucionit t Eukaristis; q do t thot se Juda mori pjes me apostujt e tjer n vaktin e Beslidhjes s Re. Por nuk duhet t ndalemi m n t kaluarn: "sht e nevojshme", tha Pjetri, "q shrbesa e tij t kaloj te nj tjetr": sepse urgjenca e misionit sht e till q ne nuk mund t'i lm vendet bosh!

  3. #43
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 E PASHKS VITI B

    M 16-5-2021

    Ps , 103, 1-2. 11-12. 19-20ab


    1 Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt.
    2 Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija.
    11 Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok, aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn.
    12 Sa sht lindja larg perndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona.
    19 Zoti e forcoi fronin e vet n qiell, mbretria e tij mbizotron t gjith.
    20 Bekojeni Zotin, t gjith engjjt e tij, ju t fortt nga fuqia, q kryeni urdhrat e tij, duke i dgjuar urdhrat e tij.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    KNGA E LAVDIS S IZRAELIT ...


    Ju kujtohet vizita e Pjetrit te centurioni romak Korneli; e lexuam tregimin te Veprat e Apostujve t Dieln e kaluar. Pjetri kishte dgjuar Korneli q i kndonte lavdet Perndis dhe ai kishte nxjerr prfundimin se Shpirti Shenjt ishte atje; ose, pr ta thn ndryshe, Pjetri kishte nxjerr prova se Shpirti Shejnt ishte i pranishm n kt burr dhe n t gjith njerzit q kndonin lavde pr t falnderuar Zotin pr gjithka kishte br n ta.
    " Besimtart e rrethprer q kishin ardhur me Pjetrin, u uditn kur pan se edhe n pagan u ndikua dhurata ‑ Shpirti Shenjt. Sepse i dgjuan duke folur gjuh t ndryshme e duke madhruar Hyjin. Ather Pjetri tha: “Vall a mund ta ndaloj kush ujin t mos pagzohen kta q e morn Shpirtin Shenjt sikurse edhe ne?” (Vap, 10, 45-47).
    Prandaj nuk sht udi q (duke pasur para sysh leximin e par t liturgjis s sotme, q na prkujton n do resht pranin e Shpirtit, q e mbush gjithsin), ne t jemi ftuar t kndojm kt psalm 103 q sht nga fillimi deri n fund nj kng falnderimi pr t gjitha bekimet me t cilat kompozitori (nnkuptohet me kt fjal Populli i Zgjedhur) u pasurua nga Zoti.
    N t vrtet, nga fillimi e deri n fund, ky psalm rrezaton falnderime: kjo tashm mund t shihet nga fakti se ai ka njzet e dy vargje (liturgjia e ksaj t Diel ofron vetm gjasht vargje, por n t vrtet ajo ka njzet e dy vargje). Si dihet alfabeti hebraik ka njzet e dy shkronja; kshtu q ne themi pr kt psalm q sht "alfabetik"; dhe kur nj psalm sht "alfabetik", dihet paraprakisht se sht nj psalm falnderimi pr Beslidhjen.
    Pra nga fillimi e deri n fund ky psalm rrezaton falnderime! Fillohet me vargun e par: “Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt" (Ps. 103,1). menjher, q nga fillimi na udit "paralelizmi" midis dy rreshtave t ktij vargu q i prgjigjen njra-tjetrs si nj jehon; dhe kjo prsritet gjat gjith ktij psalmi; mnyra ideale pr t knduar do t ishte alternimi i saj, rresht pr rresht; mund t jet kompozuar q t jet knduar nga dy kore t alternuara. Kt paralelizm, kt “bilancim”, shpesh e hasim n Bibl, n tekste poetike, por edhe n shum fragmente n proz.
    Ktu, n veanti, ekziston nj paralelizm i dyfisht q sht interesant:
    - Paralelizm i par: "Beko Zotin" ... "Beko Emrin e tij m t shenjt": n reshtin e dyt, nuk thuhet "Zoti", por thuhet "EMRI": edhe nj her, ne shohim se EMRI, n Bibl, sht personi.
    - Paralelizm i dyt, gjithmon n kt varg t par:
    - " Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt": fjalt "shpirt" dhe "gjith qnia ime" vendosen paralelisht: sepse, n mentalitetin e kulturn biblike, kur themi "shpirti", bhet fjal pr tr qenien.
    S fundi, sht mir gjithashtu t trhiqet vmendja jon mbi ndrtimin e gjith ktij psalmi: pr kt duhet le lexohen strofat e tij t par dhe t fundit: strofa e par:
    "Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt. Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija".
    Strofa e fundit: Bekojeni Zotin, t gjitha ushtrit e tija, shrbtort e tij q zbatoni vullnetin e tij. Bekojeni Zotin, t gjitha veprat e Zotit, n do vend t sundimit t tij! Shpirti im, bekoje Zotin!"
    Vrejtja e par: psalmi sht inkuadruar n fillim dhe n fund nga e njjta fjali: "Bekoje shpirti im Zotin". Kjo prfshirje e par, pr faktin q psalmi sht inkuadruar brenda ktyre dy fjali, shpreh qart kuptimin e prgjithshm t tij: pr gjithka Populli i Zgjedhur bekon dhe e falnderon Zotin e Beslidhjes.
    Vrejtja e dyt: tani krahasohen strofa e par dhe t fundit n trsin e tyre: 1) Strofa e par:
    "Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt. Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija.
    Ne e dim shum mir se ai q flet ktu n vetn e par njjs sht Populli i Izraelit: ky "Un" sht kolektiv. Pra, n strofn e par, ftesa pr lutje i drejtohet Izraelit.
    2) Strofa e fundit:
    "Bekojeni Zotin, t gjith engjjt e tij, ju t fortt nga fuqia, q kryeni urdhrat e tij, duke i dgjuar urdhrat e tij. Bekojeni Zotin, t gjitha ushtrit e tija, shrbtort e tij q zbatoni vullnetin e tij. Bekojeni Zotin, t gjitha veprat e Zotit, n do vend t sundimit t tij!"
    Engjejt jan lajmtart e Zotit; ne imagjinojm, si n pikturat e Fra Angelicos, Engjjt q, duke luajtur borit, e shpallin me madhshti gjithka bri Zoti...."T gjitha veprat e Zotit" sht i gjith krijimi, universi i dukshm dhe i padukshm q bekojn Zotin.



    ... N PRITJEN E KNGS LAVDRIMI T UNIVERSIT MBAR.

    Prsri, pra, kemi nj prfshirje: n strofn e par ftohen q t lavdrojn Zotin shrbtort e Zotit q jan n tok. Strofa e fundit sht nj ftes q t lavdrojn Zotin shrbtort e Zotit q jan n qiell dhe m n fund n t gjith universin. Ja ajo q duhet t kuptojm e t ndjejm n zemrat tona pr t knduar kt psalm si duhet.

    Vrejtja e tret mbi ndrtimin e ktij psalmi: strofa q sht n qendr t pjess s psalmit q lexohet n liturgjin e ksaj t diels, sht gjithashtu ajo q sht n qendr t komplet psalmit:
    “Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok, aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn.
    Sa sht lindja larg perndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona" (v. 11v)
    Kjo fjali sht n qendr t psalmit ashtu si sht n qendr t besimit t Izraelit, t zbulimit t tij t mrekullueshm t fytyrs s vrtet t Zotit: nj Zot nga i cili nuk kemi asgj pr t pasur frik sepse ai na do ne pandrprer dhe na fal, sepse , pa pushim, ai na i fal mkatet tona; fjala "druajn” q gjejm n vargun 11 n qndr t psalmit, " ka ndryshuar prfundimisht kuptimin e saj; n kalimin e kohs ajo shpreh m mir bindjen e thjesht dhe e sigurt t fmijs n marrdhnjen me babain e tij. Fjala “druajn” n kt psalm sht sinonim i fjals “duan”.
    Mund t kthehemi tani te fjalt Lindje dhe Perndim; pr mentalitetin biblik, ato jan me t vrtet pikat kryesore t gjeografis, por jo vetm t gjeografis; sepse dielli lind n lindje, lindja ndjell drit dhe veanrisht at t s vrtets. Dhe, n t kundrt, Perndimi evokon gabim dhe mkat. Vargu: "Sa sht lindja larg perndimit, aq larg i hedh prej nesh fajet tona" thot mir distancn q ndan dritn nga errsira, t vrtetn nga gnjeshtra, nga gabimi; larg, larg gabimeve tona t s kaluars, Zoti na trheq te drita e tij dhe e vrteta e tij.
    Ajo q sht thelbsore n falnderimet e Izraelit tani, sht falja gjithnj e rinovuar e Zotit. Kthimi i vrtet dhe i vetm n besim q krkohet nga ne, sht q t besojm se Zoti sht dashuri.
    M n fund, n e dim q kjo simbolik e Lindjes dhe Perndimit gjendet n liturgjin e Pagzimit t shekujve t par: t pagzuarit ktheheshin drejt Perndit pr t hequr dor nga e keqja; pastaj ktheheshin prapa drejt lindjes: n drejtim t s mirs. Dhe bnin kt pr t treguar se, tani e tutje, ata vendosmrisht u binin mohit mkatit dhe do gabimi dhe, duke u kthyer drejt Lindjes (nga vjen drita), bnin profesionin e besimit t tyre dhe m pas hynin n pagzimore.

  4. #44
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 7 E PASHKS VITI B

    M 16 -5- 2021.


    LEXIMI I UNGJILLIT: Gj 17,11b – 19.


    11 Un nuk rri m n bot e ata jan n bot, e un po vij te ti.
    O At i shenjt! Ruaji n Emr tnd ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne!
    12 Derisa un isha me ta i ruajta n Emr tnd ata q m’i dhe,
    dhe vrtet i ruajta ‑ asnj nuk u bor prve birit t bjerrjes ‑
    n mnyr q t plotsohej Shkrimi i shenjt.
    13 Tani po vij tek Ti e kto po i them ndrsa ende jam n bot,
    q ata ta ken n vetvete gzimin tim t plot.
    14 Un ua dorzova fjaln tnde dhe bota i urreu,
    pse nuk jan t ksaj bote sikurse as un nuk i prkas ksaj bote.
    15 Nuk po t lutem t’i marrsh prej bots, por t’i ruash nga i Keqi.
    16 Ata nuk i prkasin bots, sikurse as un nuk i prkas bots.
    17 Shenjtroji n t vrtetn: fjala jote sht e vrteta.
    18 Sikurse ti m drgove n bot, po ashtu edhe un i drgova n bot.
    19 Pr ta [un] e kushtoj vetveten, q edhe ata t jen t shenjtruar n t vrtetn.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    PROJEKTI I ZOTIT PR NJERZIMIN.


    Ndryshe nga Mateu dhe Luka, Ungjilli i Gjonit nuk ka t bj me lutjen “Ati yn”, por ajo q lexojm ktu, sht krejt n t njjtn atmosfer: "O At i shenjt! Ruaji n Emr tnd ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne" (v.11). e n Ungjillin e Sh. Mateut si jehon: " Ati yn q je n qiell, u shenjtroft emri yt ... ". Dhe n fund t ktij teksti: " Nuk po t lutem t’i marrsh prej bots, por t’i ruash nga i Keqi" (v.15), dhe si jehon, n Ungjillin sipas Mateut: "E mos na lr t biem n tundim, por na shpto nga i Keqi!" (6,13). Sa pr frazn: "U bft vullneti yt si n qiell ashtu n tok!" (Mt. 6, 10), nuk thuhet ktu asgj, por Jezusi ka vetm at n mendje.
    Kur largohet nga dishepujt e tij, Jezusi ka vetm nj shqetsim, ose m sakt nj dshir, q t prmbushet plani i Zotit. Plani i Zotit sht q bota e krijuar t bhet nj vend i dashuris dhe t s vrtets: nj ndrrim i ngadalt, mund t thuhet mbires, n t cilin t gjith besimtart ftohen t bashkpunojn. Pra, besimtart nuk largohen nga bota, ata jan n bot, ata punojn n t nga brenda; por nse ata duan ta transformojn at, kjo do t thot se ata din t qndrojn prgjithmon t lir, pr t mbajtur nj distanc nga sjelljet e bots q nuk prputhen me mnyrn e jets s mbretris q ata duan t vendosin.
    Ipeshkvi Coffy tha: “Besimtart nuk jetojn nj jet tjetr sesa jeta e zakonshme, por ata e jetojn jetn e zakonshme n nj mnyr t pa zakonshme. Pra, nuk u japin rndsi prbuzjeve t bots, jets ton t prditshme, njerzve q takojn, shqetsimeve materiale, parate dhe t gjitha realiteteve njerzore; prkundrazi, pr ta ka rndsi t banojn n kt bot n mnyr q ajo t transformohet nga brenda. At Teilhard de Chardin tha: "Ju vet konvertoni at q doni".
    Kur Jezusi po bn kt lutje t fundit t madhe, ky plan i Zotit po ndrmerr nj hap vendimtar: ai, Jezusi, e di shum mir q fati i tij sht vulosur; uditrisht, ai nuk lutet pr veten e tij, ai lutet pr ata t cilve ua kalon shkopin: "Sikurse ti m drgove n bot, po ashtu edhe un i drgova n bot" (v.18). Vetm nj gj ka rndsi, q bota t shptohet.
    Shn Gjoni shpesh i kthehet ksaj teme n Ungjillin e tij: “N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin q ta dnoj botn, por q bota t shptoj npr t" (Gjn 3,17); n kohn e shrimit t njeriut t verbr, Gjoni tregon se emri i pishins, Siloam, do t thot "i drguar", nj mnyr pr t thn q Jezusi sht "drguar" pr t hapur, pr t shruar syt e njerzve.
    Gjat gjith historis biblike, nga Abrahami, prmes Moisiut dhe prmes gjith profetve, sa her q nj njeri ose nj grup (ose populli i Izraelit gjithashtu) sht zgjedhur nga Zoti, kt Zoti nuk e bn vetm pr prfitimin e tyre personal, por e bn gjithmon pr t'i drguar n nj mision, n shrbim t t tjerve. Dhe Kisha, ajo q fillon ekzistencn e saj t dobt n mbrmjen e s Enjtes s Madhe rreth Jezusit, dhe ajo q sht e pranishme edhe sot n bot, nuk ka asnj arsye tjetr q t ekzistoj, prve misionit t saj n bot.
    N kt lutje t madhe t Jezusit pr dishepujt e tij, konstatohet se tre fjal prsriten shpesh: t cilat jan tre fjal kryesore q kisha jon dhe besimtart nuk duhet t harrojn gjat misionit t tyre, tani e tutje: besnikria, uniteti, e vrteta.
    S pari, besnikria:
    "O At i shenjt! Ruaji n Emr tend ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne!
    Derisa un isha me ta i ruajta n Emr tnd ata q m’i dhe, dhe vrtet i ruajta ‑ asnj nuk u bor prve birit t bjerrjes ‑ n mnyr q t plotsohej Shkrimi i shenjt". Kjo besnikri, pr Jezusin, konsistonte n t qenit mes njerzve reflektimi besnik i Atit; tani e tutje, n munges t Jezusit, jan besimtart ata q thirren t jen reflektime besnike t Atit.


    DUKE E KRYER MISIONIN TON, JEMI DSHMITAR T ATIT.



    “Uniteti” sht fjala e dyt q nuk dduhet t harrohet:
    "O At i shenjt! Ruaji n Emr tnd ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne! Q t gjith t jen nj. Derisa un isha me ta i ruajta n Emr tnd ata q m’i dhe" (V. 10-11).
    Dhe t gjith kemi n mendje, natyrisht, fjalin e cila thjesht e ndjek tekstin e sotm: "Q t gjith t jen nj. Sikurse ti, At, q je n mua dhe un n ty, ashtu edhe ata t jen n ne, q ta kuptoj bota se ti m drgove" (v.21). Kjo do t thot se uniteti nuk sht nj qllim n vetvete! Ne nuk kemi pse ta krkojm at; shenjtria sht nj dhurat e Zotit. Ai duke na shenjtruar, bn q t jemi nj. Por edhe kjo dhurat nuk jepet vetm pr prfitimin e atij q e merr, qllimi nuk sht uniteti n vetveten: q t jetojm t bashkuar n at unitet q Jezusi dshiron, ka si qellim q bota t besoj. Ndarjet tona, grindjet tona na han energjit dhe jan nj kundr-dshmi skandaloze. Si t jemi dshmitar n botn e Trinis s dashuris nse t gjith ata q thrrasin Trinitetin nuk e duan njri-tjetrin? Nga ana tjetr, nse qllimi i prbashkt i besimtarve do t ishte q bota t besonte, ky qllim i prbashkt do t ishte rruga m e mir drejt unitetit ton. Asgj si nj projekt i prbashkt n shrbim t t tjerve nuk bn q bota t besoj n at Zot q sht dashuri.
    Fjala e tret kryesore e misionit q na sht besuar nga Jezusi, sht "e vrteta".
    "Shenjtroji n t vrtetn: fjala jote sht e vrteta" (v.17).
    N fillim t historis biblike, fjala "shenjtrim" do t thoshte "t jetosh n veori", “i distancuar” nga bota dhe nga parimt e ksaj bote; tani, pas mishrimit t Krishtit Jezus, fjala "shenjtrim" ka nj kuptim tjetr t ndryshuar. Do t thot: "t marrsh pjes n shenjtrin e Zotit", dhe kjo mundsi u jepet besimtarve, jo pr t shkretuar botn duke u larguar prej saj, por pr t banuar n t n mnyr t Zotit, duke e dshmuar prezencn e tij n t. Kjo pjesmarrje n shenjtrin e Zotit sht fryti i Fjals s s vrtets: me siguri nuk besojm sa duhet n efektivitetin e Fjals s Zotit dhe shum shpesh e zvendsojm at me fjalt tona. sht nj gabim: fjala e Zotit sht e Vrtet, e jona sht vetm nj prafrim, nj belbzim (kur nuk sht shprfytyrues) mbi At q sht i Gjith-Tjetri q fjalt tona t dobta nuk mund t zbulojn.
    M n fund, n qendr t ktij pasazhi shum solemn dhe t dendur, Jezusi flet pr gzimin! Ai thot se n momentin kur ai parashikon konfrontimet e pashmangshme me mundimet dhe me kryqin duke paralajmruar t njejta gjrat edhe pr dishepujt e tij q do t persekutohen si Mjeshtri, ai premton edhe nj dhurat t madhe q do t’i mdihmoj t prballojn edhe vshtirsit e misionit me t njejtn gzim: do t marrin pjes n mundimet, por edhe n gzim t Jezusit:
    "Un ua dorzova fjaln tnde dhe bota i urreu, pse nuk jan t ksaj bote sikurse as un nuk i prkas ksaj bote" (V.14).
    N momentin e prballjes s orve t tmerrshme pr veten , ai ende flet pr gzimin! Ai guxon t thot:
    O At "Tani po vij tek Ti e kto po i them ndrsa ende jam n bot, q ata ta ken n vetvete gzimin tim t plot" (v.13)
    Tani q kam ardhur tek Ti, flas kshtu, bj q ata t ken n vetveten n kt bot gzimin tim dhe q t mbushen me kt gzim.

  5. #45
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B.

    M 23 5 2021.


    LEXIMI I PAR: Vap. 2, 1-11.


    1 Kur erdhi dita e Rrshajve, t gjith ishin s bashku n t njjtin vend. 2 Dhe, ja, papritmas, u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin. 3 Atyre ather iu dukn gjuh, si t ishin prej zjarri. Kto u ndan e zun vend nga nj mbi secilin prej tyre. 4 T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin.
    5 Dhe asohere n Jerusalem banonin judenj, njerz t prshpirtshm, t ardhur prej t gjitha kombeve t bots. 6 Dhe, kur u dgjua ajo ushtim, ngarendi nj shumic e madhe dhe mbetn t habitur, sepse secili i dgjonte duke folur n gjuhn e vet. 7 T gjith uditeshin e mrekulloheshin dhe thoshin: Kta njerz q po flasin, a thua vall nuk jan t gjith galileas? 8 Po si ather secili prej nesh i dgjon duke folur n gjuhn e vet amtare? 9 Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, 10 t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, 11 judenj e proselit, kretas e arab ‑ t gjith ne po i dgjojm duke shpallur veprat e madhrueshme t Hyjit n gjuht tona amtare.




    LECTIO DIVINA MEDITIMI - LUTJA


    JRUSALEM, QYTETI I DHURATS S SPIRTIT!

    Gjja e par q duhet t kujtohet pr t kuptuar kt tekst: Jeruzalemi sht qyteti i dhurats s Shpirtit! Nuk sht vetm qyteti ku Jezusi themeloi Eukaristin, qyteti ku ai u ngrit nga vdekja, por sht gjithashtu qyteti ku Shpirti u derdh mbi njerzimin.
    Ishte viti kur Jezusi vdiq, por kush prej banorve t Jeruzalemit e dinte kt? Ktu qllimisht shkruhet "vdekja" e Jezusit, pr t mos prmendur Ringjalljen e tij; sepse tani pr tani kujtimi i Ringjalljes s Jezusit sht mbajtur n nj mnyr konfidenciale, n grupin e miqve t Jezusit. Kta njerz, q vinin n Jeruzalem nga vendet edhe shum largta, ndoshta nuk kishin dgjuar kurr pr nj Jezus nga Nazareti. Pr kta njerz ky vit ishte si gjith t tjert, kjo fest e Rrshajve do t kishte qen si gjith t tjerat. Por tashm, pr ta Ringjallja e Jezusit nuk ishte asgj, Nuk dinin asgj pr kt aveniment! Njerzit vijn n Jeruzalem t shtyr nga dashuria, me besim, n entuziazmin e nj pelegrinazhi pr t rinovuar Beslidhjen me Perndin.
    At dit, qyteti i Jeruzalemit ishte plot me njerz nga kudo, mijra hebrenj t devotshm, q vini nga kombt m t ndrishme. Sepse, n kohn e Krishtit, Rrshajt e Judenjve ishte nj fest shum e rndsishme: ishte festa e dhnies s Ligjit, nj nga tre festat e vitit pr t cilat njerzit shkonin n Jeruzalem pr pelegrinazh. Lista e t gjitha kombsive t mbledhura n Jeruzalem pr kt fest sht prova e ksaj gjje.
    " Part, Med, Elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, Judenj e proselit, Kretas e Arab" (Va 2, 9-11).
    Pr dishepujt, natyrisht, kjo fest e Rrshajve, pesdhjet dit pas Pashks s Jezusit, at q pan, dgjuan, prekn.. pas Ringjalljes s tij ... festa e Rrshajve kt vit ishte ndryshe nga gjth t tjert; pr ta asgj nuk ishte e njjt si m par ... Q kjo nuk do t thot se ata prisnin se far do t kishte ndodhur!
    Pr t na br t kuptojm se far po ndodh, Luka na e tregon at q ai ka shkruar ne fillimin e kapitullit t dyt t Veprave t Apostujve, tekstin q lexohet do vit n liturgjin e Kishs. Luka ka prdorur fjalt q ai padyshim zgjodhi me shum kujdes n Beslidhjen e Vjetr, duke evokuar t paktn tre tekste q lexohen n t : kto tre tekste jan para s gjithash dhurata e Ligjit n Sinai; s dyti, nj fjal nga profeti Joel; s treti, episodi i Kulls s Babelit.
    Mund t fillohet nga teofania n malin Sinai: gjuht e zjarrit t Rrshajve, zhurma "si ajo e nj ere t dhunshme" sugjerojn q ne jemi ktu n linjn e asaj q ndodhi n Malin Sinai, kur Zoti i dha Moisiut 10 fjal t shtypur n dy plaka ; ne e gjejm kt n librin e Eksodit: Erdhi e treta dit dhe zbardhi drita: u ndien bubullima, shprthyen vettima, nj re tejet e dendur e mbuloi malin. Boria jehoi thekshm dhe u dridh populli q ishte n zemrimi. Ather Moisiu e bri popullin t dal nga zemrimia n takim me Hyjin. Populli qndroi n kmb rrz malit.
    Krejt mali i Sinait sishte tjetr por tym, sepse Hyji kishte zbritur n zjarr mbi t e tymi i tij ngritej porsi tym furre. I tr mali tundej tmerrsisht. Zri i bririt vinte gjithnj e rritej: Moisiu fliste me Hyjin e Hyji i prgjigjej me bubullim" (Dal 19, 16-19).
    Duke medituar gjithka ndodhi n Malin Sinai, Shn Luka dshiron q ne t kuptojm se Rrshajt, at vit, ishin shum m tepr sesa nj pelegrinazh tradicional: at vit, Rrshajt ishin nj Sinai i ri, nj teofani e re. N Malin Sinai Zoti i kishte dhn Ligjin e tij popullit t tij pr t'i msuar t jetonin n Beslidhje. Por tani e tutje Zoti i jep Shpirtin e tij popullit t tij ... Tani e tutje Ligji i Zotit (i cili sht mnyra e vetme pr t jetuar vrtet t lir dhe t lumtur, nuk duhet t harrohet kjo) tani e tutje ky Ligj i Zotit nuk sht shkruar m n pllaka guri, por n pllaka mishi, n zemrn e njeriut, pr t prdorur nj imazh t Ezekielit: Un do tju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do tju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e ti zbatoni e ti vini n veprim gjyqet e mia. Do t banoni n tokn q ua dhurova etrve tuaj: ju do t jeni populli im e un do t jem Hyji juaj (Ez. 36,26-28).


    SHPIRTI I ZOTIT N ZEMR T NJERIUT.

    S dyti, Luka me siguri donte t ndjell nj fjal nga profeti Joel: "Do ta ndikoj Shpirtin tim mbi do njeri e do t bhen profet bijt e bijat tuaja, pleqt tuaj ndrra do t shohin, djelmoshat tuaj do t ken vegime. Madje edhe mbi skllevr t mi ‑ burra e gra, n ato dit do ta ndikoj Shpirtin tim" (Jl 3, 1-2). N syt e Luks, kta "hebrenj t zjarrt, nga t gjitha kombet q jan nn qiell" si i quan ai, simbolizojn t gjith njerzimin pr t cilin profecia e Joelit m n fund po prmbushet. Kjo do t thot se ka mbrritur e famshmja "Dita e Zotit" e shumpritur!
    S treti, episodi i Babelit: ju kujtohet historia e Babelit: duke e thjeshtuar at shum, mund t tregohet si nj loj n dy akte: Akti 1, t gjith njerzit flisnin t njjtn gjuh: ata kishin t njjtn gjuh dhe t njjt fjalt. Ata vendosnin t ndrmerrnin nj pun t madhe e cila do t mobilizonte t gjitha energjit e tyre: ndrtimin e nj kulle t pamas...
    Akti 2, Zoti ndrhyn pr t ndrprer punimet: ai i shprndan ata n siprfaqen e toks dhe frkon gjuht e tyre. Tani e tutje njerzit nuk do t kuptohen m njri-tjetri ... Ne shpesh pyesim veten se far duhet t konkludohet nga kjo? ... Nse nuk duam t'i vm n prov qllimin e Zotit, sht e pamundur t imagjinohet se ai ka vepruar pr dika tjetr sesa pr lumturin ton ... Pra, nse Zoti ndrhyn, sht pr t'i kursyer njerzimit nj udh t rrem: pista e mendimit t vetm, e projektit t vetm; dika si "fmijt e mi t vegjl, ju po krkoni unitet, kjo sht mir; por mos e ndiqni rrugn e gabuar: uniteti nuk sht n uniformitet! Uniteti i vrtet i dashuris mund t gjendet vetm n larmi ".
    Rrfimi pr Rrshajt n Luka prshtatet mir n linjn e Babelit: n Babel, njerzimi mson shumllojshmri, n Rrshaj, mson unitet n larmi: tani e tutje t gjitha kombet q jan nn qiell dgjojn t shpallin n gjuht e tyre mesazhin e vetm: mrekullit e Zotit.

  6. #46
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B

    M 23 5 - 2021


    PS. 103 (104), 1.24, 29-30, 31.34

    1 Bekoje, shpirti im, Zotin! O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    24 Sa t shumta jan, o Zot, veprat e tua! T gjitha i ke br me urti t madhe: plot sht toka me krijesat e tua.
    29 Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen, po ua more frymn, ato ngordhin dhe kthehen n pluhur prsri.
    30 Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheut.
    31 E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!
    34 I plqeft Zotit knga ime, knaqsin time e kam vn n Zotin!




    LECTIO DIVINA - MEDITIMI - LUTJA


    SA T SHUMTA JAN, O ZOT, VEPRAT E TUA!

    Nse e lexojm tr kt psalm , do t jemi n gjendje t kuptojm se ai sht nj psalm lavdrimi. Me tridhjet e gjasht vargje t tij, lavdrohet Zoti dhe ne e kundrojm t uditur veprat t mrekullueshm q ai i bri. Jan 36 "vargje" lavdrimi, sepse fjala varg sht fjala e zakonshme pr ti ndar psalmet pjes pjes, por do t isht m korrekt t thuhet se me t vrtet psalmi 104 sht nj poezi shum e bukur.
    Ne nuk jemi t befasuar q na sht propozuar pr festn e Rrshajve pasi Luka, n librin e Veprave t apostujve, na tregon se n mngjesin e Rrshajve, Apostujt, t mbushur me Shpirtin Shenjt, filluan t shpallnin n t gjitha gjuht mrekullit e Zotit: dhe n kt psalm me t vrtet shpallen vepra t mrekullueshme q i bri Zoti.
    Do t m thuhet q t mrekullohemi duke e kundruar Krijimin, nuk ka nevoj t kemi besim! Kjo sht e vrtet, dhe sigurisht poezi madhshtore pr bukurit e natyrs mund t gjenden n t gjitha civilizimet. N veanti u gjet n Egjipt n varrin e nj Faraoni nj poezi t shkruar nga Faraoni i famshm Akh-en-Aton (Amenophis IV): sht nj himn n nder t Perndis s tyre, n nder t Diellit: Amenophis IV jetoi rreth vitit 1350 pes. n nj koh kur Hebrenjt ndoshta ishin n Egjipt; ata mund ta ken njohur kt poezi.
    Midis poezis s Faraonit dhe Psalmit 104 ka ngjashmri n stil dhe fjalor, sht e qart: gjuha pr t paraqitur gjerat e mrekullueshme q bri Zoti, sht e njjt n t gjitha gjersit gjeografike! Por ajo q sht shum interesante, jan ndryshimet: ato jan gjurmat e Zbuless q iu b njerzve t Beslidhjes.
    Dallimi i par, dhe sht thelbsor pr besimin e Izraelit, sht q n Bibln vetm YHVE sht Zot; nuk ka Zot tjetr prve tij; dhe prandaj dielli nuk sht nj zot!
    Ne tashm kemi mundsi ta konstatojm kt n lidhje me historin e Krijimit ...
    Pr shembull, n historin e Krijimit, n librin e Zanafills, Bibla kujdeset shum pr t vendosur diellin dhe hnn n vendet e tyre: ata nuk jan perndi, ato jan vetm drita, kaq. Dhe ata jan krijesa, gjithashtu. Nj nga vargjet thot qart, "Ti, o Zot, pr t shnuar stint, ke krijuar hnn edhe diellin q e njeh prndimin e vet" (Ps. 104, 19).
    Nuk ka nevoj q t ngurrohet shum n kta vargje sepse jan vargje q nuk prdoren n liturgjin e fests s Rrshajve
    Por duhet t themi se disa vargje paraqesin Zotin si mjeshtrin e vetm t Krijimit; poeti prdor nj fjalor t tr mbretror pr t: Zoti paraqitet si nj mbret i fort, madhshtor, dhe fitimtar. Pr shembull, fjala "i madh" (n vargun i.r q kemi dgjuar, sht nj fjal e prdorur pr t folur pr fitoren e mbretit n luft. Padyshim, nj mnyr njerzore shprehet zotrimi i Zotit mbi t gjith elementt e qiellit, toks dhe detit.
    Veori e dyt e Bibls: Krijimi sht i mire, gjithka sht e mir; ktu kemi nj jehon t asaj poezie t famshme nga Zanafilla, e cila prsritet pa u lodhur si nj refren: "Dhe Hyji Zoti e pa q ishte gj mir!" "...
    Psalmi 104 evokon t gjith elementt e Krijimit, me t njjtn mrekulli:
    "E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!
    dhe psalmisti shton (n nj varg q nuk e dgjojm kt t Diel):
    "Do ti kndoj Zotit n jetn time, do ta lavdroj Hyjin derisa t jem gjall" (v. 33).
    Sidoqoft, e keqja nuk injorohet: fundi i psalmit e evokon qart dhe dshiron zhdukjen e tij: por njerzit e Beslidhjes s Vjetr e kuptuan se e keqja nuk sht vepr e Zotit, pasi e gjith Krijimi n trsi sht i mir. Dhe ne e dim q nj dit Zoti do t bj q e gjith e keqja t zhduket nga toka: mbreti fitimtar mbi elementt m n fund do t kaprcej gjithka q pengon lumturin e njeriut.



    TI E DRGON FRYMN TNDE, DHE PRTRIHET FYTYRA E TOKS.

    Veori e tret e besimit t Izraelit: Krijimi nuk sht nj veprim i s kaluars: sikur Zoti t kishte nisur tokn dhe njerzit n hapsir, njher e prgjithmon. Me krijimin fillon marrdhnie e qndrueshme, e vazhdueshme midis Krijuesit dhe krijesave t tij; kur themi n Besim "Un besoj n Zotin, Atin i gjithpushtetshm, krijuesin e qiellit dhe t toks", ne jo vetm q pohojm besimin ton n nj akt fillestar t Zotit, por ne e njohim vetveten n nj marrdhnie varsie nga ai: psalmi ktu thot shum mir qndrueshmria e veprimit t Zotit:
    T gjitha kto presin me shpres, q tu japsh ushqim n kohn e duhur...(v. 27) Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen, po ua more frymn, ato ngordhin dhe kthehen n pluhur prsri (v. 29). Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheut" (v.30).
    Nj tjetr veori, prsri, e besimit t Izraelit, nj tjetr shenj e zbulimit q i bhet ktij populli: n majn e Krijimit, sht njeriu; i krijuar pr t qen Mbreti i Krijimit, ai sht i mbushur me vet frymn e Zotit; duhej nj zbulim q njerzimi t guxonte t mendonte nj gj t till! Dhe kjo sht ajo q ne festojm n Rrshajt: ky Shpirt i Zotit q sht n ne vibron n pranin e tij: ai bn jehon me t. Dhe kjo sht arsyeja pse psalmisti mund t thot:
    "E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!"... knaqsin time e kam vn n Zotin!.
    Un gzohem n Zotin... Bekoje, im shpirti, Zotin!".
    M n fund, dika shum e rndsishme: dihet se n Izrael do reflektim mbi Krijimin sht shkruar n perspektivn e Beslidhjes: Izraeli s pari prjetoi lirimin nga Zoti dhe vetm pas ksaj e meditoi Krijimin n dritn e ksaj prvoje. N kt psalm ne kemi gjurmt e ktij zbulimit:

    1) S pari emri i Zotit q prdoret ktu sht emri i famshm me katr shkronja, YHVH, t cilin ne e prkthejm Zot, i cili sht pikrisht zbulesa e Zotit t Beslidhjes.
    2) N psalmin e liturgjis s fests e Rrshajve mund t lexojm kt fjali: "Bekoje, shpirti im, Zotin!
    O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    I veshur me madhri e me bukuri" (v.1).
    Shprehja: "O Zot, Zoti im, ti je kaq i madh!" Shprehja "O Zot, Zoti im" sht gjithmon nj kujtes e Beslidhjes, pasi q plani i Zotit u zbulua n kt Beslidhje, kur Hyji tha saktsisht kt formul: "Ju do t jeni populli im dhe un do t jem Zoti juaj". Ky premtim sht prmbushur me dhuratn e Shpirtit "pr do njeri", si thot profeti Joel. Tani e tutje, do njeri sht ftuar t marr dhuratn e Shpirtit n mnyr q t bhet me t vrtet nj bir i Zotit.

  7. #47
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B

    M 23 5 - 2021


    PS. 103 (104), 1.24, 29-30, 31.34

    1 Bekoje, shpirti im, Zotin! O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    24 Sa t shumta jan, o Zot, veprat e tua! T gjitha i ke br me urti t madhe: plot sht toka me krijesat e tua.
    29 Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen, po ua more frymn, ato ngordhin dhe kthehen n pluhur prsri.
    30 Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheut.
    31 E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!
    34 I plqeft Zotit knga ime, knaqsin time e kam vn n Zotin!



    LECTIO DIVINA - M3EDITIMI - LUTJA


    SA T SHUMTA JAN, O ZOT, VEPRAT E TUA!


    Nse e lexojm tr kt psalm , do t jemi n gjendje t kuptojm se ai sht nj psalm lavdrimi. Me tridhjet e gjasht vargje t tij, lavdrohet Zoti dhe ne e kundrojm t uditur veprat t mrekullueshm q ai i bri. Jan 36 "vargje" lavdrimi, sepse fjala varg sht fjala e zakonshme pr ti ndar psalmet pjes pjes, por do t isht m korrekt t thuhet se me t vrtet psalmi 104 sht nj poezi shum e bukur.
    Ne nuk jemi t befasuar q na sht propozuar pr festn e Rrshajve pasi Luka, n librin e Veprave t apostujve, na tregon se n mngjesin e Rrshajve, Apostujt, t mbushur me Shpirtin Shenjt, filluan t shpallnin n t gjitha gjuht mrekullit e Zotit: dhe n kt psalm me t vrtet shpallen vepra t mrekullueshme q i bri Zoti.
    Do t m thuhet q t mrekullohemi duke e kundruar Krijimin, nuk ka nevoj t kemi besim! Kjo sht e vrtet, dhe sigurisht poezi madhshtore pr bukurit e natyrs mund t gjenden n t gjitha civilizimet. N veanti u gjet n Egjipt n varrin e nj Faraoni nj poezi t shkruar nga Faraoni i famshm Akh-en-Aton (Amenophis IV): sht nj himn n nder t Perndis s tyre, n nder t Diellit: Amenophis IV jetoi rreth vitit 1350 pes. n nj koh kur Hebrenjt ndoshta ishin n Egjipt; ata mund ta ken njohur kt poezi.
    Midis poezis s Faraonit dhe Psalmit 104 ka ngjashmri n stil dhe fjalor, sht e qart: gjuha pr t paraqitur gjerat e mrekullueshme q bri Zoti, sht e njjt n t gjitha gjersit gjeografike! Por ajo q sht shum interesante, jan ndryshimet: ato jan gjurmat e Zbuless q iu b njerzve t Beslidhjes.
    Dallimi i par, dhe sht thelbsor pr besimin e Izraelit, sht q n Bibln vetm YHVE sht Zot; nuk ka Zot tjetr prve tij; dhe prandaj dielli nuk sht nj zot!
    Ne tashm kemi mundsi ta konstatojm kt n lidhje me historin e Krijimit ...
    Pr shembull, n historin e Krijimit, n librin e Zanafills, Bibla kujdeset shum pr t vendosur diellin dhe hnn n vendet e tyre: ata nuk jan perndi, ato jan vetm drita, kaq. Dhe ata jan krijesa, gjithashtu. Nj nga vargjet thot qart, "Ti, o Zot, pr t shnuar stint, ke krijuar hnn edhe diellin q e njeh prndimin e vet" (Ps. 104, 19).
    Nuk ka nevoj q t ngurrohet shum n kta vargje sepse jan vargje q nuk prdoren n liturgjin e fests s Rrshajve
    Por duhet t themi se disa vargje paraqesin Zotin si mjeshtrin e vetm t Krijimit; poeti prdor nj fjalor t tr mbretror pr t: Zoti paraqitet si nj mbret i fort, madhshtor, dhe fitimtar. Pr shembull, fjala "i madh" (n vargun i.r q kemi dgjuar, sht nj fjal e prdorur pr t folur pr fitoren e mbretit n luft. Padyshim, nj mnyr njerzore shprehet zotrimi i Zotit mbi t gjith elementt e qiellit, toks dhe detit.
    Veori e dyt e Bibls: Krijimi sht i mire, gjithka sht e mir; ktu kemi nj jehon t asaj poezie t famshme nga Zanafilla, e cila prsritet pa u lodhur si nj refren: "Dhe Hyji Zoti e pa q ishte gj mir!" "...
    Psalmi 104 evokon t gjith elementt e Krijimit, me t njjtn mrekulli:
    "E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!
    dhe psalmisti shton (n nj varg q nuk e dgjojm kt t Diel):
    "Do ti kndoj Zotit n jetn time, do ta lavdroj Hyjin derisa t jem gjall" (v. 33).
    Sidoqoft, e keqja nuk injorohet: fundi i psalmit e evokon qart dhe dshiron zhdukjen e tij: por njerzit e Beslidhjes s Vjetr e kuptuan se e keqja nuk sht vepr e Zotit, pasi e gjith Krijimi n trsi sht i mir. Dhe ne e dim q nj dit Zoti do t bj q e gjith e keqja t zhduket nga toka: mbreti fitimtar mbi elementt m n fund do t kaprcej gjithka q pengon lumturin e njeriut.




    TI E DRGON FRYMN TNDE, DHE PRTRIHET FYTYRA E TOKS.



    Veori e tret e besimit t Izraelit: Krijimi nuk sht nj veprim i s kaluars: sikur Zoti t kishte nisur tokn dhe njerzit n hapsir, njher e prgjithmon. Me krijimin fillon marrdhnie e qndrueshme, e vazhdueshme midis Krijuesit dhe krijesave t tij; kur themi n Besim "Un besoj n Zotin, Atin i gjithpushtetshm, krijuesin e qiellit dhe t toks", ne jo vetm q pohojm besimin ton n nj akt fillestar t Zotit, por ne e njohim vetveten n nj marrdhnie varsie nga ai: psalmi ktu thot shum mir qndrueshmria e veprimit t Zotit:
    T gjitha kto presin me shpres, q tu japsh ushqim n kohn e duhur...(v. 27) Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen, po ua more frymn, ato ngordhin dhe kthehen n pluhur prsri (v. 29). Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheut" (v.30).
    Nj tjetr veori, prsri, e besimit t Izraelit, nj tjetr shenj e zbulimit q i bhet ktij populli: n majn e Krijimit, sht njeriu; i krijuar pr t qen Mbreti i Krijimit, ai sht i mbushur me vet frymn e Zotit; duhej nj zbulim q njerzimi t guxonte t mendonte nj gj t till! Dhe kjo sht ajo q ne festojm n Rrshajt: ky Shpirt i Zotit q sht n ne vibron n pranin e tij: ai bn jehon me t. Dhe kjo sht arsyeja pse psalmisti mund t thot:
    "E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!"... knaqsin time e kam vn n Zotin!.
    Un gzohem n Zotin... Bekoje, im shpirti, Zotin!".
    M n fund, dika shum e rndsishme: dihet se n Izrael do reflektim mbi Krijimin sht shkruar n perspektivn e Beslidhjes: Izraeli s pari prjetoi lirimin nga Zoti dhe vetm pas ksaj e meditoi Krijimin n dritn e ksaj prvoje. N kt psalm ne kemi gjurmt e ktij zbulimit:

    1) S pari emri i Zotit q prdoret ktu sht emri i famshm me katr shkronja, YHVH, t cilin ne e prkthejm Zot, i cili sht pikrisht zbulesa e Zotit t Beslidhjes.
    2) N psalmin e liturgjis s fests e Rrshajve mund t lexojm kt fjali: "Bekoje, shpirti im, Zotin!
    O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    I veshur me madhri e me bukuri" (v.1).
    Shprehja: "O Zot, Zoti im, ti je kaq i madh!" Shprehja "O Zot, Zoti im" sht gjithmon nj kujtes e Beslidhjes, pasi q plani i Zotit u zbulua n kt Beslidhje, kur Hyji tha saktsisht kt formul: "Ju do t jeni populli im dhe un do t jem Zoti juaj". Ky premtim sht prmbushur me dhuratn e Shpirtit "pr do njeri", si thot profeti Joel. Tani e tutje, do njeri sht ftuar t marr dhuratn e Shpirtit n mnyr q t bhet me t vrtet nj bir i Zotit.


  8. #48
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B

    M 23 – 5 – 2021.

    UNGJILLI: Gj, 15,26-27.16,12-15


    26 E kur t vij Mbrojtsi, t cilin do t’jua drgoj prej Atit ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Atit ‑ Ai do t dshmoj pr mua.
    27 Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua, sepse jeni me mua q n fillim.
    12 Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn por tani s’mund t’i kuptoni.
    13 E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑ Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn. Ai s’do t flas prej vetvetes, por do t flas ka t dgjoj dhe do t’ju zbuloj t ardhmen.
    14 Ai do t m lvdoj, sepse do t marr prej simes e do t’ju zbuloj juve.
    15 Gjithka ka Ati, sht imja. Prandaj edhe ju thash: ‘Merr prej simes dhe do t’ju zbuloj juve
    ’ ”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    SHPIRTI I S VRTETS...



    Pes her, gjat takimit t tij t fundit me dishepujt, Jezusi u premton atyre Shpirtin, i cili tani e tutje do t jet mbshtetja dhe forca e tyre. N disa raste, ai i jep atij emrin “Paraclete”: sht nj fjal q vjen nga greqishtja e q prkthehet: ai q thirret dhe q nuk do t'i braktis kurr:
    "Edhe un do t’i lutem Atit dhe Ai do t’ju jap nj Mbrojts tjetr, q t jet me ju prgjithmon:
    Shpirtin e s Vrtets, q bota s’mund ta marr, sepse nuk e sheh as nuk e njeh. Ju e njihni sepse Ai banon me ju e sht n ju" (Gj. 14,16-17).
    " E Shpirti Shenjt ‑ Mbrojts, t cilin do t’jua drgoj Ati n Emr tim, Ai do t’jua msoj t gjitha dhe do t’ju prkujtoj gjithka [un] ju thash. "(Gjn 14,26) ...
    "E kur t vij Mbrojtsi, t cilin do t’jua drgoj prej Atit ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Atit ‑ Ai do t dshmoj pr mua. Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua, sepse jeni me mua q n fillim” (Gjn 15,26-27).
    "Por, un po ju them t vrtetn: sht m mir pr ju t shkoj, sepse, po s’shkova, Mbrojtsi nuk do t vij te ju, kurse, po shkova, do ta drgoj te ju."(Gjn 16,7) ..."
    “E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑ Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn. Ai s’do t flas prej vetvetes, por do t flas ka t dgjoj dhe do t’ju zbuloj t ardhmen" (Gjn 16,13).
    Nse Jezusi insiston aq shum n dhuratn e Shpirtit, sht pr t ngushlluar dishepujt e tij n orn e largimit t tij; jan ata q tani do t jen n vijn e par; po at mbrmje, ai i paralajmron ata:
    "Jua thash kto q t mos moliset feja juaj. Do t’ju prjashtojn prej sinagogave. Edhe m! Po vjen koha, kur secili, q t’ju vras, t mendoj se i bn shrbes Hyjit. E do t veprojn kshtu, pse nuk e njohn as Atin as mua. Jua tregova kto gjra q, kur t vij koha, t’ju bjer ndr mend se jua pata thn” (Gj 16,1-4)
    Jezusi e di shum mir q dishepujt e tij nuk do t trajtohen ndryshe nga ai: ata q dshironin vdekjen e tij, vrtet besuan se po vepronin pr nder t Zotit, duke shtypur dik q blasfemoi. Kjo sht ajo q Shn Gjoni raporton n historin e Pasionit: "Judenjt iu prgjigjn: “Ne kemi Ligjin dhe atij i duhet t vdes sipas Ligjit se e bri veten Bir t Hyjit”(Gj 19,7).
    Gjithmon na habit ky fakt i tmerrshm: Biri i Zotit u kryqzua nga mbrojtsit e Zotit. Nga ana e tyre, dishepujt e Birit do t persekutohen, njri pas tjetrit i shtypur n emr t fes autentike. Ata do t ken nevoj pr mbshtetjen e Shpirtit t s vrtets. Gjoni e quan at Mbrojts (n greqisht "Paraclete"): le t jemi t qart, nuk sht shtja e mbrojtjes s dishepujve kundr do gjykimi t Zotit, por sht shtja e mbshtetjes s tyre kur ata sillen para gjykatave njerzore, n mnyr q ata t mund t dshmojn vrtet Krishtin. Jezusi nuk e prcaktoi ndryshe thirrjen e tij; gjat Pasionit, ai i tha Pilatit:
    "E un linda dhe erdha n bot pr t dshmuar t vrtetn. Kush e do t vrtetn, ai e dgjon fjaln time” (Gj. 18, 37)
    Dhe “Kurrfar pushteti s’do t kishe mbi mua, po t mos t t ishte dhn prej s Larti. Prandaj, ai njeri q m dorzoi tek ti ka mkat m t madh” (Gj. 19,.11).
    Nga ana tjetr, dishepujt nuk kan ndonj arsye tjetr pr t ekzistuar prvese t dshmojn pr Krishtin n mnyr q bota t njoh m n fund t vrtetn e Atit.


    SHPIRTI Q U JEPET BESIMTARVE Q T JEN DSHMITAR.

    Aleanca prfundimtare midis Zotit dhe njerzimit mund t vendoset vetm kur njerzimi m n fund e njeh Zotin e tij. Gabimi i tmerrshm pr t cilin po flisja m hert, injoranca e njerzimit ndaj Zotit, sht problemi q prshkon gjith Bibln: nga dyshimi i Adamit te Kopshti i Zanafills (Adami q imagjinon Zotin xheloz ndaj tij), nga dyshimi i njerzve t etur n shkrettirn e Sinait, kur populli guxoi t qortonte Zotin q i nxori nga Egjipti ... nga ata q kryqzuan Birin e Zotit, thjesht sepse nuk u prgjigjej pritjeve t tyre, sht gjithmon e njjta injoranc. Kot, profett e lajmruan popullin:
    "2 Dgjoni, o qiej, dgjo, o tok, sepse Zoti po flet: “Fmijt i rrita, i burrrova, por ata m prbuzn. Kau e njeh t zotin edhe gomari grazhdin e pronarit t vet,
    kurse Izraeli nuk njeh, populli im nuk merr vesh” (Is. 1,2-3).
    Por Zoti nuk sht i lodhur: ai e di shum mir q njerzimi nuk mund ta zbuloj m at, nuk mund ta njoh Hyjin, pasi ai sht Gjith-Tjetri; pr kt arsye Hyji do t ndrhy; le t dgjojm Jeremian:
    "Do t’u jap nj zemr pr t m njohur se un jam Zoti; ata do t jen populli im e un do t jem Hyji i tyre, sepse do t kthehen kah un me gjith zemrn e tyre"(Jr 24,7).
    Kjo duhet t ndrioj t gjitha prpjekjet tona pr t njohur Zotin: sepse Ai sht Gjith-Tjetri, ne nuk mund ta arrijm at me prpjekjet tona, sht ai q vjen t na zbuloj veten. Kjo sht arsyeja pse ai na jep dhuratn e Shpirtit t tij; sipas formuls s bukur t Lutjes Eukaristike: "Shpirti sht dhurata e par q u sht dhn besimtarve", n mnyr q, prmes dshmis s tyre, bota t arrij n njohjen e s vrtets s Zotit.

  9. #49
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINIA E SH. VITI B

    M 30 MAJ 2021

    LEXIMI I UNGJILLIT: Mt, 28, 16 20.


    16 Ndrkaq t njmbdhjet nxnsit shkuan n Galile, n at mal, ku u kishte urdhruar Jezusi.
    17 Kur e pan, e adhuruan, por disa dyshuan.
    18 Jezusi u afrua e u tha: M sht dhn do pushtet n qiell e n tok.
    19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt!
    Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt!
    20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    SHKONI E BJINI NXNS T MI T GJITH POPUJT!


    Menjher pas Ringjalljes, Mateu na jap nj tregim shum t shkurtr t lamtumirs s Jezusit. Kjo ndodh n Galile, e cila zakonisht quhej "kryqzimi i johebrenjve" dhe "Galilea e Kombeve"; sepse tani e tutje misioni i Apostujve ka t bj me "t gjitha kombet". Ungjilli i Mateut duket se tregon gjithka n mnyr m t shkurt: por, n fakt, aventura fillon; sht si n nj film ku fjala "FUND" sht gdhendur n nj rrug q hapet drejt pafundsis. Sepse sht vrtet drejt pafundsis q Jezusi i drgon dishepujt e vet: pafundsia e bots dhe pafundsia e shekujve: "Shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt!" deri n mbarim t bots".

    uditrisht, ata nuk duken mjaft t prgatitur pr kt mision!
    Nse Jezusi do t ishte nj siprmarrs, ai nuk do t kishte marr rrezikun q tia besonte pjesn tjetr t biznesit t tij bashkpuntorve si kta: bashkpuntor t cilt duket se nuk i kan asimiluar t gjitha trajnimet q ai u siguroi atyre gjat tre viteve. Ata gabojn n lidhje me qllimin, me afatet kohore, me natyrn e biznesit.
    Ata madje shkojn aq larg sa t dyshojn n realitetin q po prjetojn; meqense Mateu thot qart: "Por disa dyshuan". Misioni i besuar atyre dhe i cili sht i mbushur me rreziqe, sht promovimi i nj mesazhi q ende i befason ata. menduri, do t thon njerzit e menur, Dituria e Zotit do t'i prgjigjej Shn Palit. Biznesi pr t cilin bhet fjal nuk sht i parndsishm: ai tejkalon gjithka q mendja njerzore mund t imagjinoj ose t konceptoj. Bhet fjal pr komunikimin midis Zotit dhe njerzve. Ai q erdhi pr ta ndezur nj flak t vogl, ua beson dishepujve t vet detyrn e prhapjes s zjarrit: " M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt!" (v.18-19).
    N emr t Atit dhe t Birit dhe t Shpirtit t Shenjt. ": Ne shpesh nuk kemi mundsin t ndalemi n kt formul t jashtzakonshme t besimit ton. Formulimi i par i misterit t Trinitetit: shprehja "N emr t", shum e zakonshme n Bibl, do t thot se sht me t vrtet nj Zot i vetm; n t njjtn koh tre personat jan emruar dhe mjaft t dallueshme: N emr t Atit dhe t Birit dhe t Shpirtit t Shenjt. "Nse kujtojm q EMRI, n Bibl, sht personi, dhe se t pagzosh do t thot etimologjikisht" t zhytesh ", kjo do t thot q Pagzimi na zhyt n t vrtet n Trinitet. Ne e kuptojm urdhrin e dhn nga Jezusit pr dishepujt e tij "Shkoni!". sht dika q duhet t bhet urgjentisht. Si mund t mos ngutemi pr t par t gjith njerzimin t prfitoj nga ky propozim?



    T ZHYTUR N TRININ.


    N t njjtn koh, duhet thn se kjo formul, kaq e zakonshme pr ne sot, ishte pr brezin e Krishtit nj revolucion i vrtet!
    Si prov, kur apostujt, Pjetri dhe Gjoni, shruan njeriun e al te Dera e bukur (Vap 3 dhe 4), autoritetet menjher i pyetn ata: Me far pushteti dhe n emr t kujt e bt kt gj? (Ve 4,7): sepse nuk ishte e lejueshme t thirrej ndonj emr tjetr prve atij t Zotit.
    Jezusi flet mir pr Zotin, por fjalia e tij citon tre njerz, por Zoti ishte unik, profett kishin thn mjaft. Keqkuptimi i hebrenjve pr pasuesit e Krishtit sht shkruar ktu, prndjekja ishte e pashmangshme. Kt e di Jezusi, i cili i paralajmroi ata mbrmjen e fundit:
    "Do tju prjashtojn prej sinagogave.
    Edhe m! Po vjen koha,
    kur secili, q tju vras,
    t mendoj se i bn shrbes Hyjit.
    E do t veprojn kshtu,
    pse nuk e njohn as Atin as mua" (Gjn 16,2-3).
    Misioni i besuar apostujve duket nj menduri; por ata nuk jan vetm dhe kjo nuk duhet t harrohet kurr: pr sa koh q angazhimi yn nuk sht i yni, por i tij, I Jezusit, nuk kemi asnj arsye t shqetsohemi pr rezultatet: M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. Shkoni! "... Me fjal t tjera, jemi ne q po shkojm, por sht ai q i ka t gjitha fuqit ...
    Kjo sht ajo q njerzit thon pr Gjonin XXIII: disa dit pas zgjedhjes s tij ai mori nj vizit nga nj mik i cili i tha: "Ati Shum i Shenjt, sa e rnd duhet t jet ngarkesa!"
    John XXIII prgjigjet: " Isht e vrtet, n mbrmje, kur shkoj n shtrat, mendova: "Angelo, ti je Papa" dhe e pata t vshtir t biem n gjum; por, pas disa minutash i them vetes: "Angelo, sa budalla je, kryetari i Kishs nuk je ti, sht Shpirti Shenjt ... Kshtu q un ktheva n ann tjetr dhe m zuri gjumi ...! Duket se edhe ne mund t flem mir: ungjillizimi duhet t jet puna jon, por jo ankthi! Jezusi e bri t qart: I gjith autoriteti m sht dhn n qiell dhe n tok ".
    N vetvete, kjo fjali e vogl sht nj prmbledhje e jashtzakonshme e jets s Krishtit: kjo ndodh n nj mal, tha Mateu; t ciln ne nuk e dim, por evokon, natyrisht, at t tundimit; n malin e tundimit, Jezusi nuk pranoi t merrte pushtet mbi Krijimin nga askush tjetr prve Atit t tij: " Djalli e oi srish n nj mal shum t lart, ia dftoi t gjitha mbretrit e ksaj bote dhe madhrin e tyre e i tha:
    T gjitha kto do t ti jap nse bie prmbys para meje e m adhuron. Ather Jezusi tha:
    Ik, o djall, sepse Shkrimi i shenjt thot:
    Adhuroje Zotin, Hyjin tnd,
    dhe shrbeji vetm Atij!
    Ather Jezusi i tha: Largohu nga Satanai! sepse sht shkruar: sht Zoti, Perndia juaj, t cilin do t adhuroni; adhuroni vetm at. (Mt 4,8).
    Kt fuqi q Jezusi nuk pretendoi, nuk e bleu, ia jep Ati i tij.
    Dhe tani ajo fuqi sht n duart tona! Na mbetet ne t besojm ... "Eja! Dhe un, shton Jezusi, jam me ju do dit deri n fund t bots. Zoti i Prezencs i zbuloi Moisiut n shkurret q digjej, q ai sht Emmanuel (q do t thot "Zoti me ne") i premtuar nga Isaia. Tani na mbetet ne q t'i zbulojm bots kt prani t dashur t Trinis s Zotit.

  10. #50
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRTGATITJA E LITURGJIS

    FESTA E TRINIS VITI B

    M 30-5-2021

    LEXIMI I PAR: Dt, 4, 32-34.39-40



    32 Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok,
    shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe?
    A sht dgjuar nj gj e till?
    33 A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit,
    si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall?
    34 Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj
    e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr
    me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto
    ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?!...
    39 Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde
    se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka!
    40 Mbaji urdhrimet e tija dhe ligjet e tija q un po ti jap sot,
    q t jesh mir ti dhe bijt e tu pas teje
    e t qndrosh pr nj koh t gjat mbi tokn q Zoti, Hyji yt, do t ta jap.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    NJ ZBULIM PROGRESIV


    Ne jemi duke e lexuar kt tekst pr festn e Trinis, por ndrsa bhet fjal pr Perndin, Zotin dhe gjithka q ai ka br pr popullin e tij, ne nuk e kemi dgjuar fjaln "Trini"; thjesht sepse, kur u shkrua libri i Ligjit t prtrir, nuk kishte akoma arritur momenti q t zbulohet ky mister. Zbulimi i misterit t Trinis do t jet hapi i fundit t zbuless s Zotit pr popullin e tij. N ditt e Librit t Ligjit t Prtrir dhe n t gjith Beslidhjen e Vjetr, shqetsimi i par ishte lirimi i njerzve nga politeizmi. Sepse, n fillim t historis s Izraelit, kur Zoti e zgjodhi Popullin e tij pr t'u zbuluar Vet njerzimit, njerzit e Lindjes s Mesme ishin politeist; n kt kontekst, ishte e pamundur q njeriu t dgjonte mesazhin e dyfisht: Zoti sht nj dhe ai sht n tre persona. Hapi i par n msimin e Zotit ishte, pra, t zbulohej Vetja e tij, s pari si Nj Zot i Vetm (dhe ky sht objekti i Beslidhjes s Vjetr); faza e dyt do t jet tema e Beslidhjes s Re: ky Zot unik nuk sht i vetmuar, ai sht nj bashkim dashurie midis tre personave.
    Le t'i kthehemi ktij teksti nga Libri i Ligjit t Prtrir. Ka ktu, n disa rreshta, t gjith katekizmin e popullit t Izraelit; prandaj jemi n fazn e par t pedagogjis s Zotit; autori i frymzuar insiston: "Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka!" (v. 39) Nnkuptohet se nuk ka perndi t qiellit dhe t detit, dhe t ushtrive dhe t pjelloris ... Vetm Zoti sht Zot.
    uditrisht, n kt katekizm, nuk ka asnj prkufizim i Zotit, as prshkrim i Zotit; nga ana tjetr, ekziston nj numrim, i mahnitur prej kohsh, i veprave t Zotit pr njerzimin dhe m pas pr Popullin e tij t Zgjedhur. Zoti e krijoi njerzimin ("Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok, shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe?" (v. 32). Zoti i foli popullit t tij (" A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall?" (v. 32). Bhet fjal pr Sinain), Zoti e zgjodhi kt popull dhe e liroi (" Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?!" (v. 34). Zoti i dha urdhrimet si nj recet pr lumturin pr t gjith (" Mbaji urdhrimet e tija dhe ligjet e tija q un po ti jap sot, q t jesh mir ti dhe bijt e tu pas teje e t qndrosh pr nj koh t gjat mbi tokn q Zoti, Hyji yt, do t ta jap" (v. 40), dhe m n fund Zoti i dha popullit t tij tokn e tij.




    NJ ZOT I PAPRITUR.


    Un fola me habi: Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje... A ka ndodhur dika kaq e madhe, a sht prjetuar ndonjher dika e till?" (v. 32).
    Kjo sht njohja e Populli t Zgjedhur, t vetdijshm se sht zgjedhur pa ndonj merit nga ana e tij.
    Ekziston gjithashtu dhe mbi t gjitha befasia, habia, n kt zbulim t nj Zoti kaq t papritur, kaq t ndryshm nga do gj q mund t imagjinohej! Nj Zot krijues, sht e leht t imagjinohet, por nj Zot q zbulon veten e tij, nj Zot q zgjedh nj komb, q vjen ta "marr" at, pr ta dalluar, kush sht i interesuar pr t, i cili ndrhyn pr t n shum raste., q i jep nj tok, e cila i zbulon sekretet e lumturis dhe jets ...
    Mund t imagjinohet spontanisht nj Zot i fuqishm, ai q ne e quajm "Elohim"; por ktu zbulohet nj Zot shum m i mrekullueshm: ose m mir, nuk kemi zbuluar asgj, sht Zoti ai q e ka zbuluar veten e tij ... Vetm Zoti mund t flas n mnyr t vlefshme pr Zotin. Na duhet Zbulesa! Dhe Perndia nuk e zbuloi veten si Elohim, Perndia i fuqishm, por si Zoti, Perndia i Pranishm. Emri i famshm i Zotit, i zbuluar Moisiut, ky emr me katr shkronja "YHVH" q nuk shqiptohet kurr, saktsisht thot Prania e prhershme e Zotit me popullin e tij, dje, sot dhe nesr.
    Kjo prani e prhershme e Zotit me popullin e tij, do t mbetet pr t'u zbuluar se nuk sht e rezervuar pr Izraelin, sepse Zoti sht Perndia i t gjith njerzve; prsri atje, sht e nevojshme t deshifrojm pedagogjin e Zotit; n nj kontekst historik, ku secili popull, pr t vendosur vendin e tij n diell, beson se ka zotin e tij q lufton pr t dhe me t, asnj popull n bot, dhe as populli hebre, nuk mund t kishte konsideruar nj Zot q do t kishte qen pr t pa marr ann kundr t gjith t tjerve.
    Pastaj, dalngadal, Populli do t zbuloj se sht zgjedhur, jo pr tu shkaktuar dm t tjerve, por pr shrbim t t gjith t tjerve. Si thot Andr Chouraqui: "Njerzit e Aleancs jan t destinuar t bhen instrumenti i ardhshm i Aleancs s popujve".

    Libri i Ligjit t Prtrir q po lexojm sot sht tashm nj libr i von i Bibls dhe fillon mir kt faz t Zbuless: n t njjtn koh Izraeli sht Populli i Zgjedhur ("A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall?" (v. 33). Dhe n t njjtn koh Zoti sht Zoti i t gjith popujve, pasi ai sht i vetmi Zot.
    Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka" (v. 39).

  11. #51
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINI VITI B

    M 30-5-2021

    Psalmi. 32 (33), 4-5. 6. 9. 18. 20. 21-22


    4 Sepse e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes.
    5 E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit.
    6 Prej fjals s Zotit u krijuan qiejt,
    prej fryms s gojs s tij do trup qiellor;
    9 Sepse ai foli ‑ gjithka u b,
    ai urdhroi ‑ gjithka u prftua!
    18 Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij:
    20 Shpirti yn shpreson n Zotin,
    ai sht ndihma dhe mburoja jon.
    21 Zemra jon n t e ka shpresn,
    shpresojm n Emrin e tij t shenjt.
    22 Mirsia jote qoft mbi ne, o Zot,
    sikurse ne shpresojm n ty.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI- LUTJA.


    TOKA SHT MBUSHUR ME DASHURIN E ZOTIT


    Asnj fjal e misterit t Trinis n kt psalm, sht e qart, pasi q ky Mister i Nj Zoti n tre persona u zbulua nga besimtart pas Rrshajve. Por nga ana tjetr, fjalt shum t bukura q lexohen n kto pak vargje flasin pr zbulimin e madh q njerzit e Beslidhjes s Vjetr kishin br tashm.

    Pr shembull, lexohet: "Toka sht mbushur me dashurin e tij": Kjo sht nj profesion i shklqyer i besimit! U desh nj rrug e gjat e Zbuless q njerzimi t zbulonte kt realitet themelor se Zoti sht Dashuri dhe se toka ( Krijimi) sht e mbushur me dashurin e tij. Dhe kjo sht shenja dalluese e besimtarve, m duket: ata kalojn npr ekzistenc dhe realitetet e saj me gzim apo edhe me sprova, duke pohuar, fardo q t ndodh, se toka sht e mbushur me dashurin e Zotit. Kjo nuk do t thot q dashuria mbretron kudo n tok! As dashuria universale dhe as lumturia nuk jan akoma atje. Tani pr tani, ajo q sht e sigurt sht q Zoti e shikon kozmosin dhe njerzimin me dashuri. Pr pjesn tjetr, ajo ende nuk sht prmbushur, por sht thirrja e gjith Krijimit t jet vendi i dashuris, ligjit dhe drejtsis.
    Duhet t lexohet i gjith vargu 5:
    “E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit" (v. 5).
    Dashuria e Zotit pr njerzimin sht, pra, e vjetr sa bota; mund t thuhet: "Ky sht kuptimi i kujtess s Krijimit q dgjojm ktu:
    "Prej fjals s Zotit u krijuan qiejt,
    prej fryms s gojs s tij do trup qiellor" (v.6).
    Por Zoti nuk krijoi vetm kozmosin dhe njerzimin nj dit t bukur pr t’ i braktisur ata m pas n fatin e tyre; q nga agimi i bots, ai na vzhgon n do moment:
    "Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij" (v. 18).

    Kjo siguri q na jep besimi, mbeshtetet n prvojn e Popullit t Zhgjedhur: pr gjithmon, nga fillimi kur Zoti krijoi qiellin dhe tokn, Zoti ka pasur kujdes pr gjithka kishte Krijuar me nj dashuri t vant.
    Nga Abrahami, Isaku dhe Jakobi, nga Moisiu dhe shkurret q digjen dhe nga dalja nga Egjipti, dhe hyrja n tokn e premtuar ... dhe un mund t ohen njra pas tjetrs ngjarjet e historis s popullit t zgjedhur, pr secilin faz e kemi njohur dhe prjetuar q Zoti po shikon dhe se toka sht e mbushur me dashurin e tij.



    SYT E ZOTIT JAN MBI ATA Q E DRUAJN.[B][

    sht mir q t meditohet prsri m mir kt varg t mrekullueshm: “Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn, mbi ata q shpresojn n mirsin e tij”.
    Mund t bhet kjo gj n dy momente:
    S pari, ktu kemi nj prkufizim t fjals "frik" (druajn, n tekst): ata q kan frik nga Zoti, jan pikrisht ata q shpresojn te dashuria e tij, t cilt i besojn atij n t gjitha rrethanat.
    S dyti, dikush mund t habitet nga formulimi: "Zoti i ruan ata q e druajn at"; sepse ather duhet t pyetet: "Dhe t tjert? Ata q nuk jan besimtar? A nuk po i do Zoti ata?" Sigurisht, Zoti kujdeset pr t gjith fmijt e tij, por vetm ata q e njohin, e din q Zoti i do dhe mund ta duan!
    Karakteristik tjetr e ktij psalmi sht rndsia q i kushtohet Ligjit! Dashuria e popullit t Izraelit pr Ligjin ndonjher na mahnit; por pr besimtart, kjo shkon pa thn sepse ata shohin n t shprehjen e prkujdesjes s Zotit pr fmijt e tij: Ligji i tij na shoqron, ashtu si nj kod autostrad mbron nga aksidentet dhe hapat e gabuar; prandaj konsiderohet nj dhurat e dashuris s Zotit. Dhe nuk sht rastsi q ky psalm ka saktsisht njzet e dy vargje, (q korrespondojn me njzet e dy shkronjat e alfabetit hebraik), n nderim t Fjals s Zotit q sht e gjith jeta jon, nga A e deri n Z.
    Dhe tani pr besimtart, qndrimi i vetm i vlefshm, mnyra e vetme pr t respektuar Zotin sht t'i binden urdhrimeve, sepse ne e dim se ata drejtohen vetm nga dashuria. Ky sht saktsisht kuptimi i profesionit hebre t besimit (Dt, 6, 4v): " Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm! Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde!", q. prkthehet: "Do ta duash, do t'i besosh dhe (sepse sht e pandashme) do t mbash urdhrimet e tij, fjaln e tij "; ky sht kuptimi i dyt i fjals "fjal"; vargu: "Po, sht i drejt, fjala e Zotit" (v.4) sht nj homazh pr Fjaln krijuese, por edhe pr Ligjin e dhn nga Zoti.
    Sepse nuk duhet t harrojm se krijimi pr t cilin mrekullohet m shum n Izrael, nuk sht ai i toks, sht krijimi i njerzve. N seciln periudh t historis s saj, fjala e Zotit e thrret at drejt liris dhe i jep forcn pr t fituar kt liri; liria nga do idhujtari, liria nga do skllavri.
    N shikim t par, n kto vargje, si thuhet n fillim, nuk gjejm asnj gjurm t Trinis. Na duhej t prisnim ardhjen e Krishtit pr t kuptuar q Fjala e Zotit pr t ciln ka folur kaq shum ky psalm sht nj Person:
    "N fillim ishte Fjala ... Prej Saj u b do gj
    e pa T nuk u b asgj.
    E do gj q u b, e pati n T jetn
    e Jeta sht drita e njerzve" (Gj 1,1.3-4)
    mediton Shn Gjonin n prologun e tij; ather ne mund t'u japim t gjith kuptimin e tyre pohimeve t Psalmit 32/33: "Sepse e drejt sht fjala e Zotit" (v.4a); ai sht besnik n t gjitha ato q bn: "t gjitha veprat e tija me bes" (v. 4b) ... Zoti i bri qiejt me Fjaln e tij, universin, me frymn e gojs s tij: "Prej fjals s Zotit u krijuan qiejt, prej fryms s gojs s tij do trup qiellor" (v. 6); ... "Sepse ai foli ‑ gjithka u b, ai urdhroi ‑ gjithka u prftua" (v. 9).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 27-05-2021 m 03:55

  12. #52
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS DOMINI VITI B

    M 6-6-2021

    LEXIMI I PAR: Dal, 24,3-8.


    3 Moisiu erdhi dhe i tregoi popullit t gjitha fjalt e Zotit dhe rregulloret. Mbar populli u prgjigj njzri: “Do t’i zbatojm t gjitha fjalt q i tha Zoti”.
    4 Moisiu i shkroi t gjitha fjalt e Zotit. N mngjes hngri dhe e ndrtoi nj lter rrz malit, me dymbdhjet gurngulur pr dymbdhjet fiset e Izraelit. 5 Ather u urdhroi t rinjve t Izraelit t flijojn flit e shkrumbimit. Flijuan edhe flit e pajtimit via n nder t Zotit. 6 Moisiu mori gjysmn e gjakut dhe e qiti n disa en, kurse gjysmn tjetr e derdhi mbi lter. 7 Ather mori Librin e Beslidhjes dhe ia lexoi me z t lart popullit e populli u prgjigj: “Gjithka tha Zoti do t zbatojm e do t jemi t dgjueshm”. 8 Ather Moisiu e mori gjakun dhe e strpiku popullin e tha: “Ky sht gjaku i Beslidhjes q Zoti e lidhi me ju n mbshtetje t t gjitha ktyre fjalve”.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.


    BESLIDHJA E PRFUNDUAR N SI
    NAI.
    Ka disa gjra befasuese n kt tekst! S pari, kto zakone jan larg nga tonat, dhe m pas theksimi i gjakut, me nj shprehje q ne e njohim shum mir, natyrisht: "Gjaku i beslidhjes".
    Por, nse zakonet e raportuara ktu, na befasojn, nuk duhet t harrojm se Moisiu jetoi rreth vitit 1250 para Krishtit. Kto zakone jan, pra, tre mij vjeare dhe madje edhe m shum, sepse Moisiu nuk i ka shpikur ato; ato ishin t zakonshme n shum popuj t tjer n at koh. Ato ekzistojn ende sot, n shekullin e njzet e nj, n popuj t caktuar historia e t cilve nuk ka evoluar shum shpejt. Teksti biblik ktu prshkruan ceremonialin e prdorur zakonisht pr nj Beslidhje midis dy popujve deri m tani armiq. Por, ksaj here, kontraktort jan vet Zoti ... dhe nj popull shum i vogl.
    Dhe, mbi t gjitha, ajo q sht interesante sht t shohim se si Moisiu rifilloi nj rit t zakonshm, por duke i dhn atij nj kuptim krejt t ri! Nse shohim nga afr, dy realitetet (riti i vjetr, nga njra an, kuptimi i ri i dhn nga Moisiu, nga ana tjetr),konstatojm se jan t ndrthurur ngusht n kt tekst: gjrat q vijn nga traditat e lasht, si ndrtimi i nj lteri me dymbdhjet gurngulur, flijimet e kafshve, sprkatja e gjakut n nj altar q prfaqson hyjnin dhe gjithashtu sprkatja e gjakut mbi njerzit. Ajo q sht e re, nga ana tjetr, sht vet nocioni i Beslidhjes i propozuar nga Zoti, sht dhurata e Ligjit nga Zoti dhe s fundmi, angazhimi i njerzve pr t'iu bindur ktij ligji.
    "Moisiu erdhi dhe i tregoi popullit t gjitha fjalt e Zotit dhe rregulloret. Mbar populli u prgjigj njzri: “Do t’i zbatojm t gjitha fjalt q i tha Zoti”..."Moisiu i shkroi t gjitha fjalt e Zotit".

    Historia, pra, fillon me fjaln m t rndsishme “fjaln e Zotit”. Kur pasardhsit e Moisiut shekuj m von e rilexonin kt histori, ata menjher e kuptonin mesazhin: nuk jan gjrat q bhen me gurt, me kafsht, me gjakun...q kan rndsi; vetm Beslidhja ka rndsi, dhe besnikria ndaj Fjals s Zotit.
    Pastaj n kt tregim prshkruhen ritet e vet flijimit: altari n rrz t malit, dymbdhjet gurt q prfaqsojn dymbdhjet fiset e Izraelit, domethn e gjith populli. Fjala "njers" del disa her n tekst; sepse lidhet Beslidhja me nj popull dhe jo me nj individ apo edhe individ! T dymbdhjet gurt n kmb nnkuptojn q i gjith populli sht i thirrur dhe interesuar dhe se uniteti i popullit do t jet rreth ksaj Beslidhjeje. Prsri, ekziston nj mesazh pr lexuesit e ardhshm: mund t ket qen shum e dobishme, nganjher, q t kujtonin dymbdhjet fiset at q i bashkoi pr kaq shum koh, pasi q kjo shkon prapa n fillimin e daljes nga Egjipti.
    Disa t rinj sakrifikonin viat: ky funksion nuk ishte rezervuar ende pr priftrinjt. Pastaj sht riti i gjakut: Moisiu sprkat altarin q prfaqson Perndin, dhe menjher ai merr librin e Beslidhjes dhe lexon fjalt e Zotit pr njerzit dhe njerzit premtojn t'i binden:
    “Gjithka tha Zoti do t zbatojm e do t jemi t dgjueshm” (v. 7).


    FLIJIMI, GJESTI I BESLIDHJES.

    M n fund, Moisiu sprkat njerzit: ky rit i gjakut do t thot q Beslidhja t bhet "jetike" pr palt kontraktuese; mnyra pr t thn q tani e tutje, lidhja e re e krijuar kshtu midis Zotit dhe njerzve sht "pr jetn dhe vdekjen". sht pr gjithmon.
    Dhe menjher, Moisiu kujton se flijimi ka kuptim vetm kur i referohet Beslidhjes q Zoti sapo ka vulosur me popullin e tij: “Ky sht gjaku i Beslidhjes q Zoti e lidhi me ju n mbshtetje t t gjitha ktyre fjalve” (v. 8).
    Ajo q sht e para, pra, nuk sht flijimi pr hir t flijimit, por sht Beslidhja, e formuluar n kt Fjal t Zotit.
    Pr ta thn ndryshe, flijimi nuk sht kurr nj qllim n vetvete: flijimi ka vler vetm prmes angazhimit t dashuris dhe besnikris q vendos dhe kurorzon midis Zotit dhe popullit t tij.
    Me Moisiun, pra, bhet nj hap thelbsor: flijimi nuk sht m nj rit magjik, por sht i endur nga fjala e angazhimit reciprok, bhet nj mister i besimit.

    Por besimi nuk lind vetvetiu: dashuria birnore mund t lind vetm si prgjigje ndaj dashuris atrore.
    Moisiu e bn t qart se ishte Zoti ai q mori iniciativn: ai tha:"Ky sht gjaku i Beslidhjes q Zoti e lidhi me ju n mbshtetje t t gjitha ktyre fjalve” (v. 8). Nuk ishte Izraeli ai q u prpoq t arrinte kt Zot pr t cilin nuk e kishte iden, ishte vet Zoti q erdhi ta krkonte, t'i ofronte Beslidhjen dhe q t zbulohej pak nga pak si Zoti q liron dhe q jep jet. Nj nga veorit e mdha t besimit t popullit hebre sht t kuptoj se e gjith iniciativa vjen nga Zoti; gjithka q bn njeriu, lutja, sakrifica, blatimi, vjen vetm si prgjigje e dashuris s Zotit q sht i pari.
    Ather njerzit mund t fillojn t ecin n rrugn e bindjes ("Gjithka q Zoti ka thn, ne do t'i bindemi") sepse ata kan pasur prvoj shum konkrete t puns s Zotit n emr t tyre. Dhurata e ligjit supozohet t jet pas largimit nga Egjipti, pra pas lirimit nga skllavria. Populli sht br nj popull i lir fal nisms s Zotit; tani e tutje ai mund t besoj se bindja q tani i krkohet sht e lidhur drejtprdrejt me kt pun lirimtare. Kjo sht ajo q Shn Pali e quan "bindja e besimit", domethn thjesht besimi.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 01-06-2021 m 08:18

  13. #53
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS
    CORPUS DOMINI VIT B
    M 6-6-2021


    Ps 116,12-13.15-16ac.17-18


    12 Si do tia shprblej Zotit
    pr t gjitha t mirat q mi ka dhn?
    13 Do t ngre gotn e shlbimit
    e me nderim do t thrras Emrin e Zotit.
    15 E mueshme sht para Zotit
    vdekja e shenjtrve t tij.
    16 O Zot, un jam shrbtori yt,
    shrbtori yt dhe biri i shrbtores sate.
    Ti i kpute hekurat e mia:
    17 ty do t ta kushtoj flin e lavdit,
    me nderim do t thrras Emrin e Zotit.
    18 Do ti kryej kushtet e mia br Zotit
    npranin e mbar popullit t tij.


    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJE.


    DUKE PRKUJTUAR LIRIMIN E POPULIT IZRAELIT NGA ROBRIA E EGJIPTIT.


    Prmblidhen n kt psalm t gjith elementt e rndsishme t leximit t par t ksaj feste t Trupit dhe Gjakut t Krishtit: s pari, veprn liruese t Zotit, pastaj njohjen nga besimtart t ksaj iniciative t Zotit dhe s fundmi angazhimin pr bindje. "Un zinxhirt e t cilit i theva" sht vepr e Zotit; dhe dihet cilat jan zinxhirt pr t cilt flet psalmisti: para s gjithash sht lirimi i Egjiptit; do vit, veanrisht n kohn e Pashks, pasardhsit e atyre q ishin skllevr n Egjipt rijetuan fazat kryesore t lirimit t tyre: thirrjen e Moisiut, prpjekjet e tij t shumta pr t marr leje nga Faraoni pr t'u larguar, pa pasur t gjith ushtrin n thembrat e tyre, kokfortsia e Faraonit ... dhe ndrhyrjet e prsritura t Zotit pr t inkurajuar Moisiun t qndroj n ndrmarrjen e tij, pavarsisht nga gjithka. N fund, njerzit ishin n gjendje t shptonin dhe mbijetonin pr mrekulli, ndrsa kokfortsia e Faraonit shkaktoi rrzimin e tij.
    Kur kndohet ky psalm, shekuj m von, n tempullin e Jeruzalemit, largimi i Izraelitve nga Egjipti ishte br afrshisht shtat shekuj m par, por largimi shenonte vetm nj faz e veprimtaris s Zotit. Dihet mir se nuk mjaftonte largimi nga Egjipti pr t formuar me t vrtet nj popull t lir: sa skllavri individuale ose kolektive ende bnin krdi n faqen e toks! Skllavria e varfris, madje edhe mjerimi n kaq shum forma; skllavria ndaj smundjeve dhe prishja fizike; skllavria e ideologjis, racizmit, dominimit n t gjitha format e saj ... Egjipti i Bibls ka marr shekuj dhe ende merr edhe sot shum fytyra n t gjitha gjersit gjeografike: por ne gjithashtu e dim q, pa u lodhur, Zoti mbshtet prpjekjet e Popullit t tij pr t kputur zinxhirt e tij.
    Sepse historia e popujve, q fatkeqsisht na jep nj mij shembuj skllavrie, gjithashtu na tregon (dhe kjo sht gjja m e madhe, sht nj gj madhshtore) etjen pr liri e cila sht e gdhendur n thellsit e zemrs s njerzve dhe q u reziston t gjitha prpjekjeve pr ta mbytur at. Kt etje pr liri, besimtart e din mir kush ia nguliti at njeriut; e quajm Shpirt. Psalmisti e di mire q i kushton shum Zotit, q sht gj pr t e padurueshme t shoh vet t vdes populli i tij!" "... dhe kjo i kushton atij aq shum sa q Ai nderhyri n t gjitha luftrat pr jetn dhe lirin e do njeriu, sido q t jet..


    ZGJEDHJA PR T SHRBYER LIRISHT.

    N kt Zot, q e ka provuar veten e tij, si mund t thuhet, mund t kemi besim. Ai nuk sht ai q do t na lidh me zinxhir, ai sht shum xheloz pr lirin ton! Dhe, ather, pr kt dikush lirisht e ndjek, e dgjon: "O Zot, un jam shrbtori yt, shrbtori yt dhe biri i shrbtores sate. Ti i kpute hekurat e mia". Fjala "shrbtor" ktu mund t kuptohet m tepr si nj dishepull. N Bibl, nuk ka t bj me "shrbimin" e Zotit n kuptimin q ai ka nevoj pr shrbtor ...
    Kjo vlen pr idhujt, perndit q njeriu ka shpikur.sht nj gj shum e uditshme: kur imagjinojm perndi, ne besojm se ata kan nevoj pr temjanin ton, lavdrimet tona, komplimentet tona, shrbimet tona, se ata kan nevoj pr skllevr.
    Prkundrazi, Zoti i Izraelit, Zoti lirues, nuk ka nevoj pr skllevr n kmbt e tij: ai vetm na krkon q t jemi dishepujt e tij sepse vetm ai mund t na oj prpara n rrugn e vshtir t liris. Dhe prvoja e Izraelit, si e jona, tregon se posa t ndalohet lejimi i vetes ton t drejtohet nga Zoti dhe nga fjala e tij, shum shpejt njeriu bie prsri n nj mori kurthesh, devijimesh dhe premtimesh t rrem.

    Kjo sht arsyeja pse n kt psalm thuhet me z t lart dhe t qart:
    "Ty do t ta kushtoj flin e lavdit, me nderim do t thrras Emrin e Zotit". sht nj vendim q prsritet dy her n disa vargje; sht nj zgjedhje e vrtet, q t mos thirren perndit t tjera, dhe t'i kthehet shpina prfundimisht idhujtaris.

    "Un do t thrras emrin e Zotit", do t thot: "Un zotohem t mos thrras nj zot tjetr". Dhe dihet q profett luftuan pr shum shekuj kundr idhujtaris
    Duhet thn se besnikria ndaj marrjes s ktij vendimi krkonte besim t madh te Zoti, por gjithashtu shum shpesh guxim t jashtzakonshm prball politeizmit t popujve fqinj. Pr shembull, gjat sundimit grek mbi Palestinn, dhe kjo ndodhi shum von n Bibl, pak para ardhjes s Krishtit, hebrenjve iu desh t prballeshin me prndjekjen e tmerrshme t Antiokut IV t Epifanit: t qndronin besnik ndaj premtimit q prmban kjo fjali "Un do t thrras emrin e Zotit" ishte e barabart me nnshkrimin e urdhrit t tij t vdekjes.
    Marrja e ktij vendimi, e shprehur me fjalt: "Un do t thrras emrin e Zotit", shoqrohej me rite: "Un do t ngre kupn e shptimit" ... "Un do t t ofroj flijimin e falnderieje". Gjendet ktu, si n librin e Eksodit q lexojm n leximin e par, transformimi rrnjsor t sjell nga Moisiu: tani e tutje, gjestet e adhurimit nuk jan m rite magjike, ato jan shprehja e Beslidhjes, njohja e Zotit, pun pr njeriun. Kupa tani quhet "kupa e shptimit"; sakrifica, tani e tutje, sht gjithmon sakrifica e falnderieje sepse qndrimi besimtar nuk sht asgj tjetr ve mirnjohjeje.
    M n fund, ky Psalmi 116 sht pjes e nj grupi t vogl t quajtur Halle Psalmet, t cilat jan nj lloj Hallelujah i madh q u knduan gjat tre festave kryesore vjetore, Pashks, Rrshajve dhe fests s adrave.

    Gjat Pashks s tij t fundit n Jeruzalem, Jezusi vet kndoi kto psalme t Hallel dhe n veanti psalmin ton sot, n mbrmjen e s Enjts s Madhe, kur me dishepujt e tij, ai sapo kishte ngritur nj her t fundit kupn e shptimit, kur ishte gati pr t ofruar jetn e tij si nj flijim falnderimi: papritmas, pr ne, ky psalm bhet edhe m kuptimplot; ne e dim q sht Jezu Krishti ai q liron prfundimisht njerzimin nga zinxhirt e tij. Pas tij, dhe madje edhe me t, ne mund t kndojm, "Si mund ta shprblej Zotin pr t gjitha ato q m ka br? ".

  14. #54
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS DOMINI VITI B

    M 6-6-2021


    UNGJILLI: Mk. 14,12-16.22-26


    12 Ditn e par t Pabrumeve,
    kur flijohej qengji i Pashkve,
    nxnsit e tij i than:
    “Ku dshiron t shkojm e ta prgatisim darkn e Pashkve?”
    13 Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha:
    “Shkoni n qytet e atje do t’ju takoj nj njeri
    q mbart nj katrov uji: shkoni pas tij.
    14 Ku t hyj ai, thuajini t zotit t shtpis:
    ‘Msuesi thot: ku sht salloni im,
    ku do t mund t ha Pashk me nxnsit e mi?’
    15 Ai do t’ju tregoj n katin e siprm nj sallon t madh,
    t shtruar e t prgatitur. Aty na prgatitni darkn.”
    16 Nxnsit u nisn, arritn n qytet
    dhe gjetn gjithka ashtu si u kishte thn
    dhe e prgatitn darkn e Pashkve.
    22 Ndrsa po hanin dark, Jezusi mori bukn e bekoi Hyjin,
    e theu, ua dha e tha: “Merrni, ky sht trupi im!”
    23 Pastaj mori gotn, u falnderua
    e ua dha. T gjith pin prej saj.
    24 U tha:“Ky sht gjaku im, gjaku i Beslidhjes,
    q derdhet pr t gjith.
    25 Pr t vrtet, po ju them:
    nuk do t pi m prej frytit t hardhis deri at dit,
    kur do ta pi t ri n Mbretrin e Hyjit.”
    26 Pasi knduan himnin, u nisn drejt Malit t Ullinjve.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    PASHKT E JUDENJVE.


    sht e leht t imagjinohet atmosfera n t ciln Jezusi festoi kt vakt t fundit: n Jeruzalem, Pashka po prgatitej; qengja t panumrt u thern n tempull pr t'u ndar me familjet; n shtpi, ishte dita e par e fests s buks s ndorme ("pa maja"), grat pastruan me prpikri shtpin nga t gjitha gjurmt e tharmit t vitit t kaluar pr t mirpritur tharmin e ri, tet dit m von.
    Pr shekuj me radh, kto dy rite prkujtuan lirimin nga Egjipti n kohn e Moisiut: at dit Zoti kishte "kaluar" mes popullit t tij pr t'i br ata nj popull t lir; pastaj, n Sinai, ai kishte br nj Beslidhje me kt popull dhe njerzit ishin zotuar pr kt Beslidhje: "Gjithka q Zoti ka thn, do t'i bindemi" (e kemi dgjuar n leximin e par) sepse Populli kishte besim te Fjala t Zotit lirimtar; dhe Psalmi 116 bri jehon "Un jam, o Zot, shrbtori yt… Ti i kpute hekurat e mia” (Ps 116, 16).
    Tani e tutje, pr t gjitha brezat e ardhshm, pr t festuar Pashkn populli duhej t hynte edhe ai n kt Beslidhje, pr t jetuar n nj mnyr t re, t lir nga fermentet e vjetra, t lir nga t gjitha zinxhirt. Sepse t kujtosh nuk sht vetm t recitosh kujtime, por sht t jetosh sot i zhytur n punn e palodhshme q Zoti bn edhe sot q t jemi njerz t lir.
    sht e qart, n kt Ungjill, se Jezusi zgjodhi t vendos momentet e tij t fundit n kt perspektiv, perspektivn e Beslidhjes, perspektivn e nj jete t liruar: “Ky sht gjaku im, gjaku i Beslidhjes, q derdhet pr t gjith". At mbrmje, nuk ka dyshim se ai po flet pr vdekjen e tij dhe sht gjaku i tij q do t derdhet; por tani ai i jep vdekjes s tij kuptimin e nj flijimi t Beslidhjes me Zotin, n prputhje me at t Moisiut n Sinai. Problemi ishte se nuk ishte e mundur q nj hebre, edhe dishepujt e Jezusit , ta konsideronion Pasionin e Krishtit n minimum si nj flijim: Jezusi nuk ishte nj prift, ai nuk ishte i fisit t Levit, dhe veanrisht ekzekutimi i tij ndodhi jasht tempullit, madje edhe jasht mureve t Jeruzalemit; megjithat, vetm nj prift mund t'i ofronte flijime Zotit dhe kjo mund t ishte vetm n tempullin n Jeruzalem. M n fund, dhe kjo sht shum m serioze, nuk ishte e mundur n Izrael t konsideronte vdekjen e nj njeriu si nj sakrific q ka t ngjar t'i plqej Zotit: kjo ishte e njohur me shekuj. Ata q ekzekutuan Jezusin kurr nuk kishin ndrmend t bnin nj sakrific: ata besuan se po pastronin veten plotsisht nga nj hebre i keq, i cili, n syt e tyre, po trazonte jetn dhe fen e popullit t Izraelit.



    NJ SAKRIFIC I RI PR NJ BESLIDHJE T RE

    Megjithat sht e qart se Jezusi i dha vdekjes s tij kuptimin e nj flijimi, e nj sakrifice t Beslidhjes s Re: pra tani Jezusi i dha nj kuptim krejt t ri fjals "flijim", duke e ndjekur msimin e profetit Hosea, i cili kishte thn mir: "Dua dashurin e jo flin, njohjen e Hyjit m se holokaustet" (Hos 6, 6). Pr Hosean, kuptimi i vrtet i fjals "flijim" (sacrum facere, n latinisht, pr ta br nj gj t shenjt) sht shum thjesht: t njohsh Zotin dhe t jesh si ai duke br nj pun mshire; t dy, flijimi dhe meshira, shkojn s bashku, kjo sht e qart. Jezusi erdhi pr t na treguar se deri ku shkon kjo mshir e Zotit: shkon deri atje sa t fal ata q vrasin Zotin e jets. Tani e tutje, ata q jan t gatshm t shikojn t kryqzuarin dhe t njohin n t fytyrn e vrtet t Zotit, jan vllezr t Krishtit: ata e din si sht me t vrtet Perndin e butsis dhe e mshirs dhe, nga ana e tyre, ata mund t jetojn, me butsi e duke qen t mshirshme. N fund t fundit, t jesh burr i lire, konsiston n kt. Sepse zinxhirt tan m t kqij jan ata q ne u imponojm t tjerve e q t tjert na imponojn neve.

    Kjo sht jeta e re n t ciln ne jemi t ftuar dhe q simbolizohet nga buk pa maja: kjo sht arsyeja pse Kisha jon ka qndruar fort e lidhur me traditn e buks s ndorme pr t br mikprits; kur Jezusi tha "Ky sht korpi im", ai kishte n duar nj cop buk pa maja, nj "matzah": kshtu ai shpalli nj mnyr t re pr t qen njeri i pastr, domethn i lir.
    Ai na ftoi, si thot letra drejtuar Efesianve, q "t vishemi me njeriun e ri, t krijuar sipas Hyjit n drejtsi e shenjtri q vjen prej s vrtets” (Ep 4:24).
    Ather, Jezusi mund t krahasohet me qengjin paskal: jo se ai do t ishte nj viktim e therur pr t knaqur Perndin, por sepse gjaku i qengjit paskal nnshkroi Beslidhjen midis Zotit lirimtar dhe popullit t tij; qengji i ri t pashs, sepse m n fund u zbulon syve t njerzve, Fytyra e Vrtet e Zotit, i liron njerzit nga t gjitha imazhet e tyre t rreme t Zotit dhe ather Beslidhja sht e mundur. Sepse ai sht n vetvete mishrimi i Beslidhjes dhe kshtu ai mund t prjetoj t gjitha kto ngjarje si nj njeri i lir: "Prandaj edhe m do Ati, sepse e jap jetn timeq ta marr prsri. Askush nuk mund t ma marr: por un e jap prej vetes. Kam pushtet ta jap jetn e kam pushtet ta kthej prap at" (Gj 10,17-18).
    Pranimi i lir, vullnetar i vdekjes nga ana e nj personi sht me t vrtet kulmi i liris; Jezusi ka forcn ta bj kt sepse kurr nuk dyshon n Atin e tij pr asnj moment. N kt rrug ai, Jezusi, na trheq.
    Tani e tutje, pr t marr pjes n "lumturin q do t vij" (leximi i dyt), ne bjm at q Jezusi na tha t bjm "n prkujtim t tij". Kjo "lumturi e ardhshme" sht njerzimi i mbledhur prfundimisht n dashuri rreth tij deri n at pik sa t bhet nj Trup; pr t qen n bashkim me Zotin, tani duhet t jemi vetm n bashksi me Jezu Krishtin.

    Kjo sht nj nga lutjet q thuhet gjat Darks s Pashks Hebraike:
    “Lum Ti, Hyji, Zoti yn, Mbreti i bots,
    q nxjerr buk nga toka.
    Lum ti, Hyji, Zoti yn, Mbret i bots,
    q na shenjtron me dekretet e tua
    dhe na urdhron t ham buk t ndorme".
    Shn Pali: “Po a nuk e dini se pak tharm e brumos mbar brumin? Pastrohuni prej tharmit t vjetr q t bheni brum i ri, sikurse edhe jeni t pabrum, sepse Krishti ‑ Qengji yn i Pashkve ‑ tanim sht flijuar. Andaj, le t kremtojm, jo me tharmin e vjetr, as me tharmin e zemrs s keqe e t ligsis, por me bukn e pabrum t pastrtis e t s vrtets” (1 Co 5, 6-8).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 03-06-2021 m 12:43

  15. #55
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 VITI B

    M 13-6-2021


    LEXIMI I PAR: Ez. 17, 22 24.


    22 Kshtu thot Zoti Hyj:
    Edhe un do ta marr
    prej majs s cedrit t madh
    prej majs s gemave t tij
    do ta kpus nj gemz
    e do ta mbltoj mbi nj mal
    t lart e t madhrishm.
    23 Do ta mbltoj n mal t lart t Izraelit:
    do t shprthej n pinjolla e do t bj fruta:
    cedr do t jet i madhrueshm.
    Nn t do t banojn t gjith shpendt,
    do shpend nn hijen e gemave t tij
    erdhen do ta bj.
    24 T gjitha pemt e fushs do ta din
    se un jam Zoti
    q e zvoglon pemn e madhe
    dhe e lartson t vogln,
    e thaj lndn e njom
    dhe e bj t bulzoj t thatn.
    Un Zoti thash dhe do t bj ashtu.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA.


    NJ FJAL Q JEP SHPRES.


    Pr t kuptuar shmblltyrn e Ezekielit, duhet t kujtohet konteksti historik n t cilin profeti flet: n vitin 597, NABUKODONOSORI, mbreti i Babilonis, pushtoi Jeruzalemin; ai dboi mbretin dhe nj pjes t banorve (midis tyre, Ezekiel). Dhjet vjet m von, n 587, nj val e re, dhe e madhe, nj pjes e re e banorve t Jeruzalemit t shkatrruar dhe t plakitur plotsisht, u dbuan nga ana e tyre n Babiloni.
    Populli hebre mendon se ka humbur gjithka: tokn e tij, nj shenj konkrete t bekimit t Zotit, mbretin e tij, ndrmjets midis Zotit dhe njerzve, Tempullin e tij, vendin e Pranis hyjnore. Prandaj lind pyetja q i mundon t gjitha zemrat: A e ka braktisur Zoti popullin e tij? Kjo sht, n kuptimin e vrtet t fjals, "shtja e besimit".
    Mrekullia e besimit sht saktsisht kjo: edhe n mes t sprovs, besimi pastrohet dhe thellohet: kjo sht pikrisht ajo q ndodhi me Izraelin. Mrgimi n Babiloni ishte rasti i nj rritjeje t jashtzakonshme t besimit hebre; Ezekieli ishte nj nga arkitektt e ktij fillimi: para katastrofs, ai e kishte paralajmruar popullin pr pasojat katastrofike dhe t pashmangshme t sjelljes s tij. Ai kishte br shum krcnime, me shpresn q Populli t konvertohej, t kthehej te Zoti. Tani, me katastrofn q ka ndodhur, ai sht i prkushtuar pr t rilindur, pr t ngritur shpresn e dshtuar. Ktij populli t poshtruar n mrgim, ai i sjell nj fjal shprese. Kjo shmblltyr e kedrit q jam duke komentuar, sht njra prej tyre fjalve.
    Pse nj kedr, s pari? Sepse kedri ishte simboli i dinastis mbretrore. Ezekiel merr imazhin e kedrit pr t folur pr mbretin, ashtu si Ezopus, Fedrus e La Fontaine morn at t luanit. Mbreti n mrgim sht si nj kedr i prmbysur (prdoret shprehja "prmbysje e nj mbreti"), ai sht si nj pem e prmbysur dhe e thar ... Por Zoti do t marr nj filiz t but nga pema e vjetr dhe do ta mbjell vet.
    "Un do ta marr prej majs s cedrit t madh prej majs s gemave t tij do ta kpus nj gemz e do ta mbltoj mbi nj mal t lart e t madhrishm":
    "Mali i lart i Izraelit" sht padyshim Jeruzalemi; topografikisht, nuk sht mali m i lart n vend, por ktu flitet pr nj lartsi tjetr! Kjo fjali, pra, njofton dy gjra: kthimin n vend dhe rivendosjen e mbretris s Jeruzalemit.
    Dhe prerja e vogl do t kthehet n nj kedr madhshtor. Aq e gjer sa t gjith harabelat n bot do t vijn t bjn folet e tyre atje, t gjitha llojet e zogjve do t banojn nn hijen e degve t saj. "T gjitha pemt e fushs do ta din se un jam Zotii". "T gjith pemt e fushs", q do t thot e gjith bota, madje edhe pagant, ata q nuk kan asnj lidhje me kedrin e mbretris. Sa pr shprehjen "ata do ta din q un jam Zoti", ne tashm e kemi takuar; do t thot "Un jam Zoti, nuk ka asnj tjetr". Nj tem shum e zakonshme midis profetve, n kontekstin e lufts s tyre kundr idhujtaris. Pjesa tjetr e tekstit shkon n t njjtin drejtim: kur nj profet kmbngul n fuqin e Zotit, sht gjithmon pr t shnuar kontrastin me idhujt q, nga ana e tyre, jan t paaft pr gjestin m t vogl, pr veprimin m t vogl.




    ASGJ NUK SHT E PAMUNDUR PR HYJIN.


    "Un jam Zoti q e zvoglon pemn e madhe dhe e lartson t vogln, e thaj lndn e njom dhe e bj t bulzoj t thatn".. Nuk sht aspak ta paraqesim Zotin duke luajtur pr knaqsin e tij me krijimin, me qejfin e ca tekave ... gj q do t ishte shum shqetsuese; prkundrazi, sht nj mnyr pr t na siguruar pr stilin me t cilin Zoti vepron: "Asgj nuk sht e pamundur pr Zotin". Ju, besimtar, mos lejoni t mashtroheni nga askush dhe asgj, besoni se gjithka sht n dorn e Zotit.
    "Un Zoti thash dhe do t bj ashtu". Kjo do t thot t paktn dy gjra: 1) s pari, natyrisht n t njjtin kuptim t t gjitha gjrave t thna deri tani, pr fuqin e Zotit, dhe pr efikacitetin e Fjals s tij. Poema e Krijimit, n kapitullin e par t Zanafills, q u shkrua afrsisht n t njjtn koh t librit t Ezekielit, prsritet si nj refren: "Zoti tha ... dhe kshtu u b".
    2) S dyti ka sigurisht atje nj kujtes pr hebrenjt pr at q dikush mund ta quaj premtimin e madh, ose shpresn e madhe. Ajo q Ezekieli po thot, mund t shvillohet kshtu: "sht e vrtet, me sa duket gjithka ka humbur; por mos harroni kurr q Zoti sht besnik ndaj premtimeve t tij; prandaj, pa marr parasysh far duket, mos harroni se premtimi i dhn mbretit David sht akoma n fuqi". " Un Zoti thash dhe do t bj ashtu" sht si t thuash "Kam premtuar, prandaj do t mbaj". Ky premtim q i bri Davidit profeti Natan katrqind vjet m par paralajmroi nj mbret ideal t lindur nga pasardhsit e tij. sht n librin e dyt t Samuelit: "Kur t jen mbushur ditt e tua e t kesh pushuar pran etrve t tu, do t t ngre nj pinjoll tnd pas teje, q do t rrjedh prej teje, dhe mbretrin e tij un do ta bj t qndrueshme. Un do ti jem bab e ai do t jet bir ... Shtpia dhe mbretria jote do t jen prgjithmon t qndrueshme, froni yt i vendosur prgjithmon" (2Sam 7, 12 ... 17).
    Ky premtim, i prkujtuar vazhdimisht pr shum shekuj nga profett, ushqeu shpresn e Izraelit n ort m t errta. Shmblltyra e kedrit, n Ezekiel, sht rikuperimi i ksaj t vrtete me nj imazh shum domthnse. N nj koh kur njerzit q mbajn premtimin, prjetojn mizorisht pafuqin e tyre, kmbngulja e profetit pr punn e Zotit dhe vetm t Zotit, sht burimi m i mir i besimit.

  16. #56
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 Ord. VITI B

    M 13-6-2021.

    Ps 92, 2-3, 13-14, 15-16


    2 sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    3 T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde,
    13 I drejti lulzon si palma,
    rritet porsi cedri i Libanit.
    14 T mbjell n Shtpin e Jakobit
    lulzojn n banesat e Hyjit ton.
    15 Japin fruta edhe n pleqri,
    jan t krthndezt e plot shndet,
    16 pr t shpallur se Zoti sht i drejt:
    Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta!



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA


    KURTHI I DYSHIMIT.


    "Asnj hile n Zot, shkmbi im": populli i Izraelit e di shum mir q e ka akuzuar Perndin pr hile n disa raste; n shkrettirn e Sinait, pr shembull, n nj dit t etjes s madhe, kur dehidrimi krcnoi kafsht dhe njerzit, Moisiu dhe Zoti u akuzuan: ata na nxorn nga Egjipti, me mirazh t nj jete n liri t plote, por n t vrtet, ishte pr t na humbur n kt shkrettir. Ky sht episodi i famshm i Masss dhe Meribs (Da 17, 1-7); tani, prkundr ktyre murmuritjeve, ktyre thashethemeve t revolts, Zoti kishte qen m i madh se populli i tij i zemruar; ai kishte br q t buronte uji nga nj shkmb. Nga ajo dit e tutje, Populli e quajti Zotin "shkmbi yn", n prkujtimin e besnikris s Zotit m t fort se t gjitha dyshimet e popullit t tij.
    Nga ky shkmb, Izraeli nxori ujin e mbijetess s tij ... Por mbi t gjitha, gjat shekujve, prkujtimi i shkmbit q u dha atyre ujin, u b burimi i besimit t tij. I besimit t tij ... sht e njjta gj q gjendet n fund t psalmit: "Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta!" ose n fillim t psalmit: "T shpallim dashurin n mngjes e gjat nats bsnikrin tnde". Kujtesa e shkmbit sht kujtesa e prvojs s shkrettirs dhe e besnikris s Zotit m t fort se t gjitha revoltat ... Dhe formula "dashuria jote dhe besnikria jote", sht gjithashtu kujtesa e prvojs s shkrettirs: kjo sht shprehja e prdorur nga vet Zoti q Populli i tij ta njoh At si me t vrtet ai sht: “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet, q qndron besnik me mijra brezni" (Da 34, 6-7).
    Episodi i Masss dhe Meribs (pr t cilin flitet ktu, ose m sakt kjo sekuenc e kalvarit t shkrettirs), epizodi i dyshimit ndaj njerzve, dhe i revolts ndaj Zotit u prsrit shum her, kur ishin t etur, por edhe kur uji ishte jo mir ose kur ishin t uritur (kujto mann dhe thllzat dhe ujrat e hidhura t Mars). Ndodhte kaq shpesh saq menduan se ishte nj gj pothuajse e pashmangshme, nse nuk do t ishin t kujdesshme ... Sepse njeriu tundohet ta akuzoj Zotin pr dinakri sa her q dika nuk shkon sipas dshirave t tij. Dhe kshtu, pr t kujtuar kt msim kapital, u shkrua historia e Kopshtit t Edenit: nj gjarpr, veanrisht dinak, bn q Adami dhe Eva t besojn se Zoti sht dinak me ta. Ai ngjall me marifet tek ata dyshimin, nj mendim t keq: Zoti ju ndalon frutat m t mira nn pretekstin e mbajtjes nga rreziku, ai pretendon se kto fruta jan helmuese, kur sht krejt e kundrta. Dhe burri dhe gruaja bien n grack. Dhe sht gjithmon e njjta histori q kur bota u krijua.

    Si mund t mbrohemi njher e prgjithmon nga ky rrezik? Ky psalm na tregon mnyrn e mbrojtjes s vetvetes: mjafton t mbillemi n tempull si nj kedr, dhe t kndojm pr Perndin: "sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde".
    Ne duhet t prkthejm: "sht mir pr ne t falnderojm Zotin, sht mir pr ne t’i kndojm pr emrit tnd, Zot Shum i Larti". Sepse, n fakt, populli Izraelit shum shpejt kuptoi se kngt e tij pr Perndin ishin nj gj e mir pr popullin, nj gj q ia bnt mire atij! Shn Augustini do t thot: "Gjithka q njeriu bn pr Perndin, i bn dobi njeriut dhe jo Zotit". T kndosh pr Zotin, me vendosmri, t hapsh syt ndaj dashuris dhe besnikris s tij, nga mngjesi dhe gjat gjith netve, do t thot t mbrosh veten nga dredhit e gjarprit.



    SHPALLJA E BESNIKRIS S ZOTIT.

    Duhet t kuptohet mir! Psalmisti prdor shprehjen: "Sa e mir ..."; Dhe fjala q prkthehet n shqip me "mir" shte "tov" n hebraisht. "Tov" prdoret pr t thn "mir pr t ngrn". E pr t thn se nj gj sht e mir (e shijshme) duhet t jet provuar, e shijuar.
    Psalmi thot pak m tej (n nj varg i cili nuk sht lexuar kt t Diel) "njeriu me mendje ngusht nuk e di at ... budallai nuk mund ta kuptoj at" ... Por besimtari, ai e di, sepse ka provuar, ka br ekxperienc: pra sht mir pr t t kndoj dashurin e Zotit dhe besnikrin e tij, sepse dashuria e besnikria e Zotit, sipas pervojes s tij, jan t vrteta dhe vetm kjo siguri e pamposhtur n dashurin e Zotit mund t ndrioj jetn e tij n t gjitha rrethanat ... ndrsa mosbesimi e dyshimi shtrembrojn plotsisht vshtrimin njerzor. T dyshosh, duke menduar se Zoti sht dinak, sht nj kurth n t cilin nuk duhet t biesh, nj kurth vdekjeprurs.
    Ai q mbron veten n kt mnyr sht, thot psalmi yn, si nj pem q "mban lngun dhe gjelbrimin e saj": n Tokn e Shenjt, sht nj imazh shum sugjestionues. Nse kedrat e Libanit, dhe palmt e oazve jan vetm nj ndrr, kjo sht pr shkak se ktu problemi i ujit sht thelbsor; uji sht shtje jete a vdekjeje n vende ku ai sht aq i pakt. Duhet t pritet me padurim shiu m t vogl t pranvers pr t par peisazhet e shkrettirs shum afr Jeruzalemit prsri t gjelbrta. Pr besimtarin, uji jetdhns sht prania e Zotit t tij. Aq sa kur Jezusi m von flet pr uj t gjall, ai do t prdor vet nj imazh q tashm sht i njohur mir.
    sht mir pr ne t kuptojm dhe t kndojm se Zoti sht Dashuri ... por sht gjithashtu mir pr t tjert q u themi atyre ...
    Kt e thot prsritja e fjals "shpall" n fillim dhe n fund t psalmit. Ktu kemi nj "prfshirje", nj inkluzion:
    n fillim:
    "sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde"
    dhe n fund:

    "I drejti lulzon si palma,
    rritet porsi cedri i Libanit.
    T mbjell n Shtpin e Jakobit
    ulzojn n banesat e Hyjit tone.
    Japin fruta edhe n pleqri,
    jan t krthndezt e plot shndet,
    pr t shpallur se Zoti sht i drejt:
    Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta! ".

    I drejti sht si nj kedr i Libanit ..., ai akoma jep fryte n pleqri duke shpallur: “Zoti sht i drejt!"Ktu, fjala"shpallur" do t thot" t'u shpallesh veprat e Zotit t tjerve, t jobesimtarve ". Populli i Izraelit nuk e harron misionin e tij pr t qen dshmitar t dashuris s Zotit pr t gjith njerzit.

    Vrejtja e fundit: ky psalm mban nj mbishkrim n fillim: specifikon se sht nj psalm pr ditn e Shabatit, kur kndohet dashuria dhe besnikria e Zotit. Tani sht dita pr ta br kt, natyrisht. Ne t krishtert mund ta kndojm at psalm n ditn e s Diels; sepse e diela jon e krishter nuk sht gj tjetr: n kt dit edhe ne kndojm dashurin dhe besnikrin e Zotit q sht shfaqur plotsisht dhe prfundimisht n Jezu Krishtin, dashurin dhe besnikrin pr t cilat kemi br eksperiencn.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 10-06-2021 m 08:35

  17. #57
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 VITI B

    M 13-6-2021.

    UNGJILLI: Mk. 4, 26-34


    26 Dhe vazhdoi: “Mbretria e Hyjit sht porsi kur njeriu e hedh farn n dhe.
    27 Si t flej si t rrij zgjuar nat e dit, fara mbin, rritet ‑ pa ditur ai se si.
    28 Toka vetvetiu qet bimn; m par krcyllin, pastaj kallirin e n fund kallirin plot kokrra.
    29 E posa fryti piqet, i v draprin, sepse sht koha e korrjes.”
    30 Dhe thoshte: “Me ka ta krahasojm Mbretrin e Hyjit? Ose me far krahasimi ta paraqesim?
    31 Ajo i prngjet kokrrs s sinapit q sht m e vogla ndr farra kur hidhet n dhe;
    32 por, kur mbillet, rritet e bhet m e madhe se t gjitha perimet; lshon deg t mdha, aq sa zogjt e malit banojn nn hijen e saj.
    33 Me shum shmblltyra si kto ua shpallte Fjaln, ashtu si ishin t zott ta kuptojn;
    34 por pa shmblltyra atyre nuk u fliste asgj, kurse nxnsve ua shtjellonte vemas t gjitha.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA

    NJ MBRETRI SI ASNJ TJETR.

    /SIZE][/B]Jezusi nuk i tha asgj turms pa prdorur shmblltyra, Marku na thot; ishte sigurisht mnyra e vetme pr t pasur ndonj shpres pr tu kuptuar! Sepse msimi ishte ende i vshtir pr tu kaluar! Vet Jezusi njofton q nga fillimi se ai do t kishte folur pr Mbretrin e Zotit: por t gjith tashm kioshin ide t veta mbi kt; dhe idet e njerzve nuk prkojn aspak me idet e Jezusit, me sa duket! Ather ai duhej t vendost nj pedagogji tjetr n linjn e konvertimit q Beslidhja e Vjetr tashm kishte ndrmarr.
    N fillim, populli i Izraelit, si t gjith popujt, mund t shihte Mbretrin e Zotit vetm n kuptimin e Sovranitetit.
    Pr shembull, Psalmet kndojn pr sovranitetin e Perndis mbi botn:
    Zoti e forcoi fronin e vet n qiell,
    mbretria e tij mbizotron t gjith" (Ps 103,19) ...
    " Sepse Hyji sht i tejetlart, i tmerrshm,
    Mbreti i madh mbi tokn mbar" (Ps 47, 3) ...
    Zoti sht mbret, ai sht i veshur me madhshti "(Ps 93, 1) ...
    " Zoti mbretron! Le t galdoj toka,
    le t gzohen ishujt e shumt!"(Ps 97, 1).
    Me kt n mendje, t thuhet: "E jotja sht mbretria, fuqia dhe lavdia" sht si t thuhet: "Ti je m i forti!". Nse tekstet e librit t Eksodit na paraqesin gjithmon takimet e Moisiut me Zotin n stuhi, rrufe, zjarr dhe dridhje t malit, kjo do t thot se pa t gjitha kto prova t madhshtis dhe fuqis, njerzit kurr nuk do t kishin marr seriozisht kt Zot!
    Edhe profeti i madh Elia, n fillim t karriers s tij, nuk mund ta imagjinonte Zotin prve n shfaqje madhshtore: dhe lutej q t zbriste zjarri nga qielli pr t’u dhn profetve t idhujve nj prov t fuqis s Hyjit t tij. Ne e kujtojm kt demonstrim t madh q duhej t bnte t heshtnin prher jobesimtart: "36 Pasi erdhi koha q t kushtohej flia, si u afrua Elia profet,
    tha: “O Zot, Hyji i Abrahamit, i Izakut dhe i Izraelit,
    dftoje sot se ti je Hyji n Izrael,
    se un jam shrbtori yt
    dhe se t gjitha kto i kam br me urdhrin tnd.
    37 M dgjo, o Zot, m dgjo,
    q ky popull ta kuptoj se ti, o Zot, je Hyj
    dhe se ti je ai q e kthen nga vetja zemrn e tyre prsri”!
    38 Dhe ra zjarri i Zotit dhe e prpiu flin e shkrumbimit,
    drut, gurt, pluhurin, e thithi deri edhe ujin n kanal.
    39 Populli, posa e pa kt gj, ra prmbys me fytyr prdhe
    e tha: “Zoti sht Hyj, Zoti sht Hyj!" (1 Mb 18,36-39).
    At dit, Zoti nuk e mohoi profetin e tij, por, ca koh m von ...
    Ne kujtojm se si, m von, Zoti i zbuloi profetit Elia se fuqia e tij nuk ishte ajo q njeriu besonte spontanisht.
    Ky sht episodi i famshm nga Elia n Horeb:
    "Zoti i tha Elias: “Dil jasht e qndro n mal para Zotit”.
    Dhe ja, po kalonte Zoti! Para tij u ua nj stuhi: er e fort!
    Tundte malet e thrmonte qetat para Zotit:
    por Zoti nuk ishte n stuhi!
    Pas stuhis ra trmeti! Por Zoti nuk ishte n trmet!
    12 Pas trmetit erdhi zjarri! Por Zoti nuk ishte n zjarr!
    Pas zjarri nj puhi fryme t holl.
    13 Kur e dgjoi kt Elia, e mbuloi fytyrn me leshnik,
    doli jasht dhe qndroi n dern e shpells
    dhe, ja nj z q i tha: “ka po bn ktu, Eli”?

    Ky paradoks, nse mendohet pak, prshkon t gjith Bibln, nga Beslidhja e Vjetr: duke filluar me zgjedhjen befasuese t nj populli shum t vogl pr t sjell lajmet m t mdha n bot. Dhe far lidhje me zgjedhjen e nj njeriu belbzues (Moisiu) si zdhns dhe nj ifti steril (Abrahami dhe Sara) pr t mbajtur shpresn e nj prejardhje aq t madhe sa yjet. Perndia zgjodhi nj bari t vogl nga Betlehemi pr t mposhtur Goliathin gjigand; dhe shekuj m von, sht gjithashtu nga Betlehemi, nj fshat i vogl i parndsishm q vet Biri i Zotit do t dal; dhe ai do t jetoj i fshehur pr tridhjet vjet n nj qytet t humbur pr t cilin njerzit thonin: " A mund t dal gj e mir nga Nazareti?”.
    Ajo q del nga Nazareti, saktsisht, sht Fjala, si thot Shn Gjoni, Fjala e Hyjit: si nj far, ajo hidhet n t gjitha errat, n rrezik q t bie n tokn e keqe dhe q ta shkelin njerzit; dhe Zoti e di nse Fjala sht shkelur; dhe ai di edhe pr rrezik q t quhet “i pushtuar nga demont” (Belzboul: Mk 3,22); por ai rrezikon gjithsesi, vetm sepse sht e vetmja gj pr t br. Edhe prmes dshtimeve t dukshme t Krishtit, rnies dhe vdekjes n Kryq, triumfi i dashuris ka lindur n t gjith botn.[/SIZE][/B]



    KINI BESIM, KOHA E KORRJES DO T VIJ.

    I till sht msimi i ktyre shmblltyrave, nj msim madhshtor i besimit: Zoti vepron, mbretria sht nj far q mbin n mnyr t paprmbajtshme, sht ndoshta akoma e padukshme, por korrja do t vij. Jezusi na tregon dika si: “Ju e dini fuqin e jets q fshihet edhe n nj far shum t vogl. Thjesht mbillni at - sht puna juaj si kopshtar. Zoti ju beson kopshtin e tij q ta kultivoni. Nga ana juaj, kini besim n T: fara do t rritet, sepse sht Zoti q vepron ... Kjo sht garancia juaj m e mir".
    Jezusi e kishte thn mir kur fliste pr veten e tij:
    “ Prnjmend, prnjmend po ju them:
    nse kokrra e grurit e mbjell n dhe nuk vdes,
    mbetet e vetme; po nse vdes jep shum fryt!" (Gjn 12:24).

    Ktu shfaqet fuqia e vrtet e Zotit: fjala e mbjell n varfri dhe prulsi gradualisht bhet nj pem e madhe, kraht e s cils jan mjaft t mdha pr t mirpritur tr njerzimin. Ky sht qllimi dashamirs i Zotit: "T bashkoj t gjith universin nn nj kok, Krishtin, at q sht n qiej dhe at q sht n tok".
    Kokrra e “sinapit sht m e vogla ndr farra kur hidhet n dhe; por, kur mbillet, rritet e bhet m e madhe se t gjitha perimet; lshon deg t mdha, aq sa zogjt e malit banojn nn hijen e saj” (v.31-32).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 11-06-2021 m 07:41

  18. #58
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 12Ord VITI B

    M 20-6-2021


    LEXIMI I PAR: Job 38, 1. 8 11


    1 Nga stuhia Zoti iu prgjigj Jobit e i tha:
    8 Kush e mbylli brenda dyerve detin,
    kur po dilte nga krahrori i nns?
    9 Kur e vesha me re si me petka,
    me errsir si m shprgenj e mbshtolla?
    10 Kur un caqet atij ia vura,
    e kya me dyer e shula
    11 dhe i thash: Deri ktu! M tej mos shko!
    Ktu le t thehen valt tua krenare![/SIZE][/B]


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    GJITHKA U KRIJUA, SHT N DUART E ZOTIT.

    Studiojm nj tekst q na tregon se si paraardhsit tan e imagjinuan Zotin n momentin n t cilin Ai krijoi botn! Ai e gjen veten para masave t zhurmshme t ujit: me nj gjest t dors i ndalon ata: "Ju do t vini ktu! Ju nuk do t shkoni m tej, ktu do t marr fund krenaria e valve tuaja!". Dhe, pr t'i prmbajtur ato, ai instalon dyert me bulona; s fundmi, ai kap ret q e mbulojn tokn si nj shall dhe q trhiqen zvarr n qiell dhe bn me to nj pelen pr detin e qetsuar prfundimisht, duke e br at si nj foshnj shum t dobt n duart e Tij.
    N nj civilizim q ka mbajtur kujtimin e nj prmbytje vdekjeprurse, por q njeh edhe thatsir dhe etje, zotrimi i Zotit mbi ujrat sht mnyra m e mir pr t shprehur Plotfuqin e tij. Dhe nse libri i Jobit thot q Zoti flet "n mes t stuhis", sht gjithashtu nj mnyr pr t thn se ai sht me t vrtet qenia e vetme n bot q zotron stuhin deri n prdorimin e saj si nje megafon!
    Kjo sken sht tashm nj prgjigje pr problemet e Jobit; sepse, si e dim t gjith, ka stuhi t t gjitha llojeve n jetn ton, dhe ato q shpalosen n kokn ton jan shum m serioze sesa ato n oqeane. Por Jobi sht n mes t nj stuhie t brendshme, pikrisht.
    Dihet se libri i Jobit nuk pretendon t tregoj nj histori t vrtet, ai sht klasifikuar n mesin e librave t Urtsis: prandaj sht nj reflektim q na ofrohet mbi problemet e mdha t njerzimit. Problemi n fjal ktu sht ai q na trondit t gjithve, nj dit apo nj tjetr, m i tmerrshmi i jets son: ai q zakonisht quhet problemi i s keqes: prballet me smundje, vuajtje, vdekje, dshtim t ndrrave tona dhe projekteve tona; n mnyr spontane, ne i krkojm llogari Zotit, sepse, n nj mnyr apo n nj tjetr, ne mendojm se ai sht prgjegjsi i madh pr fatkeqsit tona.
    Kjo sht historia e Librit t Jobit. Duket si nj prrall: do t mund t fillonte me "nj her e nj koh": dikur ishte nj burr i quajtur Job; ai e kishte filluar jetn e tij n lumturi, pasuri, sukses; por papritmas i bien t gjitha fatkeqsit: vdekja tragjike e t gjith fmijve t tij, mjerimi m i tmerrshm, smundja, rnia fizike ...
    Megjithat deri ather ai ishte nj njeri i drejt, besnik ndaj Zotit, dhe kshtu, si duhej t ishte, gjithka ishte mir pr t. Pra, far ndodhi?
    Tani lind pyetja: pse kto vuajtje? Pse kjo fatkeqsi kundr meje, q jam nj njeri i pafajshm? Nse do ta kisha fyer Zotin ose dike tjetr, do ta konsideroja veten t ndshkuar pr mkatin tim dhe kjo do t ishte drejtsia, por pa marr parasysh se sa duket, nuk kam asgj pr t qortuar veten pr kto eshtje. Kto pyetje, Jobi i drejton drejtprdrejt Zotit, ai i bn ato pyetje, dhe i prsrit ato do dit pa pushim.
    Dhe pasazhi q tani jemi duke komentuar, sht fillimi i prgjigjes s Zotit; ky nuk sht nj shpjegim i gjrave q sapo i kishin ndodhur Jobit, as nuk sht pr t thn se sht nj gj e turp guximi pr t'i br Zotit pyetje, jo, sht nj prgjigje, por e papritur: sht gjja m e vogl q mund t themi.
    Kjo prgjigje vjen n formn e nj fjalimi t gjat nga Zoti: fjalia e par thot: Kush sht ai q e errson Provanin me ca fjal q krip nuk kan? (Fjal pr fjal: "Kush e errson planin e Zotit me fjal pa menuri?").
    Pjesa tjetr sht nj himn i vrtet pr Krijimin.
    Do t ishte gj e mir t lexohej prsri n trsin e tij ky himn: por tani do t lexohet vetm hyrja e himnit (sht duke folur Zoti): "3 Ngjeshu, pra, si ngjeshen trimat: un dua t pyes e ti m mso! 4 Kur themelet toks ia vura ti ku ishe? M trego nse njmend e di. 5 A e di: kush prmasat ia caktoi? Me litar kush e ka matur? 6 Prmbi ka i pushojn themelet? T kndit gurin kush ia vuri 7 ndrsa kndonin yjet e mngjesit, brohorisnin t gjith bijt e Hyjit? "
    Dhe Zoti, butsisht, n heshtje, por n mnyr t vendosur, e v Jobin, si thuhet, n vendin e tij, ndersa Ai flet pr kt: nuk e krijove botn, nuk e zotrove detin (ky sht teksti yn sot). Ti s'dominon dritn, as born, as breshrin, as ndonj nga dukurit natyrore, as marshimin e yjeve; ti nuk je zot i kafshve, far di pr ushqimin e tyre dhe riprodhimin e tyre?



    EDHE JETA JON NJERZORE SHT N DUART E ZOTIT.

    Prball ktyre prkujtimeve t vrtetave q nuk mund t'i vn n diskutim, Jobi nuk gjen asgj m shum se kt pr t thn:
    Heu! Pa mend fola! Si t prgjigj? Me dor gojn po e ky! Nj her fola: se prsris dot! Dy her fola: svazhdoj dot!" (Jb 40, 4-5).
    Ai madje prsrit fjalin q nga fillimi, (ksaj here sht duke folur Jobi):
    Mir e di se je i gjithpushtetshm, ka sheston, n gjendje je ta bsh! Kush sht ai q me fjal t marra provanin hyjnore e errson? Prandaj fola si i pamend pr mrekullit q si kuptoj".(Jb 42, 3).
    Gj q dshmon se ai e ka dgjuar dhe kuptuar msimin.
    Kjo vetdije nuk e zgjidh problemin e Jobit, mund t kuptohet kjo leht; ai sht po aq i smur, fmijt e tij jan me t vrtet t vdekur, ai sht viktima e murtajs mbi nj pleherishte ... Ather si sht e mundur q dikush t mendoj nse ai sht n gjendje t mrekullohet duke kundruar bukurit e bots? Kur syt jan t mbushur me lot, nuk mund t shojn m asgj ...
    Pra, far do t thot ky himn pr madhshtin e Zotit? Ne pothuajse besojm se Zoti po mburret ... Kjo sht koha pr t kujtuar at q tha shn Pali: " Tashti, gjithka q dikur u shkrua, u shkrua pr msimin ton, n mnyr q, me an t qndress e t ngushllimit q vjen nga Shkrimi i shenjt, t kemi shpres. E Hyji q jep qndresn dhe ngushllimin, bft q ju t jeni plotsisht n prkim me njri-tjetrin si dshiron Jezu Krishti, n mnyr q, nj mendimi e nj goje, ta lvdoni Hyjin, Atin e Zotit ton, Jezu Krishtit" (Rm 15, 4-6); Zoti nuk mburret me fuqin e tij, Zoti nuk ka nevoj pr admirimin ton; kur mrekullohemi me Krijimin e tij, kjo gj na bn mir neve!
    Nse Zoti i kujton Jobit fuqin e tij, sht pr ta qetsuar at, q ai t rifitoj shpres ... Shum m tepr sesa t lartsohet madhshti e t Plotfuqishmit, sht shtje t nxitohet nj njeri i pafuqishme q t ket besim dhe shpres. Meqense Zoti zotron detin dhe valt, meq ai u imponon atyre ligjin e tij, ai sht zotria i tyre. Ajo q autori i librit t Jobit dshiron q ne t dgjojm ktu sht: Kini besimi, ju jeni ndoshta t pafuqishm, por jeni n dorn e Zotit; n fardo stuhie n t ciln mund t ndodheni, ai nuk do t'i lejoj q t mbyteni.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 17-06-2021 m 05:52

  19. #59
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 12Ord VITI B

    M 20-6-2021


    PSALM, 106, 21-24. 25-26. 28-29. 30-31


    21 Le ta lvdojn Zotin pr shkak t mshirs t tij, pr mrekullit e tija ndaj bijve t njerzve,
    22 le ti flijojn flin e lavdit, me hare le ti shpallin veprat e tija!
    24 ata i pan veprat e Zotit, mrekullit e tija n thellsit e detit.
    25 Ai urdhroi dhe u ngrit era e stuhis, lart u ngritn valt e stuhishme.
    26 Ngrihen deri n qiell, zbresin deri n humbner: shpirti i tyre mekej prej s keqes.
    28 Ather t ngushtuar e thirrn n ndihm Zotin, Ai i liroi nga vshtirsit e tyre.
    29 Stuhin e shndrroi n puhi e valt e detit e shuan gjmn e vet.
    30 Iu gzuan qetsimit t valve, ai i nxorri n portin e dshiruar.
    31 Le ta lvdojn Zotin pr shkak t dhembshuris s tij, pr mrekullit e tija ndaj bijve t njerzve.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA

    NJ PSALM SI NJ EX-VOTO.

    Un tashm ju kam thn n lidhje me ofertat e kushtimit n formn e pikturave q mund t shihen n kisha t caktuara, veanrisht n Jug t Francs: piktura evokon n detaje dramatike nj situat t dshpruar, pr shembull marinar n ankth; gjithka sht atje: deti i ashpr, anija n gropn e valve t mdha, marinart e tmerruar, ndonjher madje, familjet q luten n breg ... Nse piktura varet n murin e nj kishe, ajo sht prfunduar mir! Dhe nj dit familjet, ende n lot, por me gzim ksaj radhe, erdhn n kish pr t falnderuar pr ndrhyrjen e Zotit q shptoi nj t tyren.
    Ky Psalmi 106 q komentohet ktu, sht pak a shum si muri i kishs q mbart kto piktura: evokon katr situata dramatike, katr rreziqe t vdekshme; numri katr nuk sht pr shkak t rastsis, ai prfaqson trsin, ktu sht simbolik i t gjitha rreziqeve q krcnojn njerzimin dhe n veanti njerzit e Zotit.
    Piktura e par paraqet njerzit n shkrettirn e Eksodit, duke u prballur me uri dhe etje n marshimin e tyre drejt liris, pasi u larguan nga Egjipti:
    "U endn n shkrettir, n vend t that,
    nuk e gjetn udhn drejt qytetit t banimit.
    T uritur e t etur shpirti i tyre ishte mekur n ta!
    T ngushtuar i lshuan kushtrimin Zotit
    dhe Ai i shptoi nga vshtirsit e tyre" (v 4-6).
    Piktura e dyt na on te mrgimtart n Babiloni:
    Banonin n errsir e n hijen e vdekjes,
    t lidhur n mjerim edhe n pranga,
    Ai i shptoi nga vshtirsit e tyre.
    I nxori nga errsira dhe nga hija e vdekjes
    e i kputi zinxhirt e tyre" (v 10... ).
    Tabela e tret evokon shqetsim moral, dekurajim, sot do t thoshim depresion":
    " T marr pr shkak t jets s paudh,
    t mjeruar pse ndoqn udhn e mkatit,
    shpirtit t tyre iu neverit do ushqim,
    arritn n dyert e vdekjes.
    Ather t ngushtuar e thirrn n ndihm Zotin,
    Ai i liroi nga vshtirsit e tyre"(v.17...).
    M n fund, piktura e fundit sht ajo q na paraqitet sot, piktura e marinarve t shkatrruar n stuhi:
    " Ata q me anije lundruan deteve
    q npr ujra t mdha t bnin tregti,
    ata i pan veprat e Zotit,
    mrekullit e tija n thellsit e detit.
    Ai urdhroi dhe u ngrit era e stuhis,
    lart u ngritn valt e stuhishme.
    Ngrihen deri n qiell,
    zbresin deri n humbner:
    shpirti i tyre mekej prej s keqes.
    ohu e rrzohu si t ishin t dehur,
    asgj su ndihmonte mjeshtria e tyre" (v 23...) .
    Kta njerz ishin besimtar; dhe pr kt arsye, ata kishin refleksin e duhur, at t thirrjes s Zotit n ndihmn e tyre. Katr her Psalmi prsritet si nj refren:
    "N ankthin e tyre ata i klithn Zotit
    dhe ai i nxori nga fatkeqsia".
    Dhe psalmi rendit zellin e ndrhyrjeve t Zotit pr t shptuar fatkeqin, n seciln nga kto situata.
    T part jan ata q krkonin rrugn e tyre n shkrettir.
    Ai, Zoti, i udhheq n rrugn e drejt, i on n nj qytet pr t'u vendosur ...
    Ai u shuan etjen e tyre, i mbush t uriturit me gjra t mira!
    Ata q ishin n mrgim n Babiloni, Zoti i liron nga errsira e vdekshme,
    bn q zinxhirt e tyre t bien ... Ai thyen dyert prej bronzi, ai thyen shufrat e hekurta!
    Pr ata q ishin n depresion, Ai drgon fjaln e tij, Ai i shron ata, ua rrmben jetn nga gropa ...
    Sa pr ata q ishin n humbje, ai heshti stuhin, duke heshtur valt ... dhe ai i ka uar ata n portin q ata dshironin".



    Q T DIM T FALNDEROJM!

    Logjikisht, prfundimi i ktyre besimtarve sht nj falnderim i madh; prsri, psalmi prsritet si nj refren:
    " Le ta lvdojn Zotin pr shkak t dhembshuris s tij,
    pr mrekullit e tija ndaj bijve t njerzve.
    Le ta falnderojn Zotin pr dashurin e tij,
    pr mrekullit e tij pr njerzit ..."
    Kta besimtar, si kuptohet mir, jan Populli i Izraelit: sht Populli q i ka hasur kto katr situata dramatike gjat historis s tij... Dhe ai mund t thot nga prvoja (dhe ky sht vargu i par i ktij psalmi):
    "Falnderoni Zotin: Ai sht i mir!
    E amsuheshme sht dashuria e saj!
    Dhe, ky popull, duke kaluar npr tr historin e tij, ende zgjeron falnderimet e tij; sht nj litan i vrtet i mrekullive t Zotit n favor t Izraelit:
    "sht ai q i kthen lumenjt n nj shkrettir,
    burimet e ujit n nj vend t etjes ...
    sht ai q e kthen shkrettirn n nj pellg, tokn e that n nj burim uji; atje ai e vendosi nj Popull i uriturit pr t themeluar nj qytet... Perndia i on t fuqishmit n prbuzje, ai i drejton ata n nj situat kaotike pa rrugdalje. Por ai e lehtson t varfrin nga mjerimi i tij; ai bn familje dhe tufa t begata. T drejtt shohin, ata po festojn; dhe padrejtsia e mbyll gojn.
    Shekuj m von, nj vajz e re n Nazareth, e cila ishte jashtzakonisht e menur , gjeti t njjtat mendime; pa dyshim, kjo pjes e psalmit ton sot ka nj ngjashmri t uditshme me Magnificat.
    Nuk sht udi: Maria, si do besimtare e vrtet, prjeton veprimin e Zotit dhe rilexon t historin e saj n kt drit:
    Mshira e tij brezni m brezni pr ata q e druajn.
    E tregoi fuqin e krahut t vet:
    i hodhi posht qllimet e krenarve,
    i rrzoi princat prej froneve t tyre
    e i lartsoi t prvuajturit
    I ndihmoi Izraelit, shrbtorit t vet,
    duke e sjell n mend mshirn".
    Vargu i fundit i ktij psalmi nxjerr msimin e fundit, q sht nj prmbledhje e mesaxhit t psalmit:
    "Kush sht i menur le ti kujtoj kto,
    do ta shoh mirsin e Zotit (v. 43).
    Ky sht ndoshta vrtet elsi i menuris: n do koh, n stuhit e jets son Zoti sht i pranishm dhe mbetet Zot i valve. Spontanisht, kur prballemi me ndonj fatkeqsi, ne, si Jobi, tundohemi t themi se nuk sht e drejt dhe se Zoti na ka braktisur. Si Jobi, nuk do t gjejm nj shpjegim t knaqshm pr vuajtjet q po kalojm, por si ai, ne jemi t ftuar ta jetojm fatkeqsit me besim. Ne gjithmon duhet t kemi parasysh fjaln e profetit Haggai:
    Besa q e lidha me ju kur dolt nga dheu i Egjiptit
    dhe shpirti im qndron mes jush: mos u trembni! (Ag 2, 5).

  20. #60
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    417

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 12Ord VITI B

    M 20-6-2021

    UNGJILLI: Mk 4, 35 41


    35 Po at dit, kur u err, u tha nxnsve: T kalojm matan!
    36 Ata e nisn popullin, kurse Jezusin e morn ashtu si ishte n lundr.
    E prcillnin edhe lundra t tjera.
    37 Ndrkaq, u ua nj stuhi e madhe. Valt e detit u trbuan aq sa hidheshin brenda e gati e mbushn me uj.
    38 Jezusi n pope flinte n nnkres. E zgjuan dhe i than:
    Msues! A nuk shqetsohesh q po mbytemi?
    39 Ai u zgjua i urdhroi ers dhe i tha detit: Qetsohu! Shuaj!
    Era pushoi e u b fash e madhe.
    40 Ather u tha: Pse jeni frikacak? Po a ende nuk besoni?
    41 Ata i kapi frik e madhe dhe i thoshin njri‑tjetrit:
    Vall, kush sht ky t cilit po i nnshtrohen era dhe deti?


    LECTIO DIVINA MEDITIMI- LUTJA.


    KUSH SHT KY T CILIT I NNSHTROHEN ERA DHE DETI.


    Dhe sht e qart, elementt e trbuar i binden atij. Mark kmbngul: Ishte nj stuhi e dhunshme. Valt po hidheshin n bark, kshtu q ajo tashm po mbushej me uj. T shqetsuar, dishepujt e zgjojn Jezusin; ai thjesht duhet t'i thot detit dhe ers: " : Qetsohu! Shuaj!. Kshtu q menjher era u shua dhe pati nj qetsi t madhe.
    Kush sht ather ky njeri?" Kjo sht pyetja e madhe e Markut gjat gjith Ungjillit t tij ... dhe ktu prgjigjja sht n pyetje. Kush ka pushtet mbi detin, si mbi gjith Krijimin, nse jo vet Zoti? Kujto librin e Jobit kur Zoti i tha Jobit:
    8 Kush e mbylli brenda dyerve detin,
    kur po dilte nga krahrori i nns?
    9 Kur e vesha me re si me petka,
    me errsir si m shprgenj e mbshtolla?
    10 Kur un caqet atij ia vura,
    e kya me dyer e shula (Jb 38, 8-10).
    Psalmet kndojn pr kt mjeshtri t Zotit: "Tokn e vendose mbi qndrueshmrin e saj, nuk do t lkundet n shekuj t shekujve. E mbulove si me petk me ujrat e humnerave, majat e maleve i mbulonin ujrat: Ti u krcnohesh e ato trhiqen, dridhen nga zri i bubullims sate: ngjiten n male, zbresin n lugina drejt vendit q ti u cakton: u ke vn cakun q sguxojn ta kalojn, q prsri t mos e mbulojn tokn (Ps 103, 5-9) Ti qetson trbimin e deteve, gjmn e valve t tija dhe rrmujn e popujve (Ps 64, 8).
    Zoti i zotron aq shum elementet, thot Bibla, sa i v n shrbim t popullit t tij:
    "Deti i Kuq u b nj rrug pa pengesa, vrshimi i andejshm bn nj fush t gjelbr, npr t ciln kalonte nj popull i tr, i mbrojtur nga dora jote (Urt. 19, 7-8). T pan ujrat, o Hyj, t pan ujrat e u zmbrapsn, u trazuan deri edhe humnerat! (Ps 76, 17).
    N kt moment, prandaj, kur ata bjn pyetjen: "Kush sht ky t cilit po i nnshtrohen era dhe deti?, dishepujt gjetn prgjigjen: ky njeri sht nj lajmtar i Zotit! Dhe kjo sht arsyeja pse ata i kapi frik e madhe, si thot Mark. Deri m tani, ata ishin t tmerruar nga stuhia e ndezur, tani q qetsia sht rivendosur pr mrekulli, ata jan mbushur me frikn e pranis s Zotit.
    Por gjja m e habitshme n lidhje me kt tekst nuk sht frika e dishepujve: as frika e tyre e par, para stuhis, as frika e tyre e dyt, para atij q ata e njohin si t drguarin e Zotit. Gjja m e habitshme n lidhje me kt tekst sht pyetja q Jezusi u bn atyre:
    "Pse jeni frikacak? Po a ende nuk besoni?.
    Ajo q sht e mahnitshme, sht se mosbesimi i dishepujve e mahnit Jezusin! Dhe prve ksaj, ai madje kritikon! Megjithat, a nuk sht frika nga stuhia fillimi i Urtsis? Ndrgjegjsim i thjesht pr pafuqin ton, pr kufijt tan, a nuk sht fillimi i urtsis?. Kur jeni n nj vark t kontrolluar keq, kur era fillon t rritet, ju shpejt trembeni; kshtu q kur nj stuhi e vrtet godet, duhet t jet e tmerrshme! Po n lidhje me stuhit e jets son dhe t bots?
    Msues! A nuk shqetsohesh q po mbytemi? Me knaqsi ia bjn kt pyetje! Marku thekson ktu tundimin pr t interpretuar heshtjen e Zotit si nj shenj indiference. Por ai, Jezusi, duket se thot: T keni frik do t thot t mos keni besim: "Si ndodh q ju nuk keni besim?. Ndrsa ai, me shum qetsi, zotron elementet; ai nuk u friksua pr asnj sekond, sepse ai kishte besim. Ai e di q Ati i tij i jep atij aftsin pr t komanduar detin dhe ern. Nse e kuptoj drejt, sht vet ndjenja jon e pafuqis q sht mungesa e besimit!
    Ajo q sht thn deri tani, nuk ka t bj me marrjen e ndrrave tona pr realitet: nuk na garantohet q, duke besuar, jemi t plotfuqishm tani; realiteti do t na dekurajonte shum shpejt. Por ka t bj me besimin, domethn me bindje q tek Ai tani mund t bjm gjithka! Prfshir zotrimin e detit dhe, e kjo gj sht edhe m e rndsishme, fitoren mbi forcat e s keqes.



    NJ BOT E RE TASHM LINDI.


    Shtohuni e shumohuni e mbusheni tokn
    dhe sundojeni at!
    Bhuni zotruesit e peshqve t detit,
    t shpendve t qiellit
    dhe t do gjallese q lviz prmbi tok! ,
    u tha Zoti burrit dhe gruas ndrsa i krijoi ato. Nuk ishte nj fjal boshe! Ishte, dhe prandaj sht ende, plani i Zotit pr ne. Ky plan i Zotit pr njerzimin sht prmbushur n Jezu Krishtin; nga ana tjetr ai na thot "E gjith pushteti m sht dhn n qiell dhe n tok ... Shko ather". Tani, si thot Pali n letrn e dyt drejtuar Korintasve, 5,14-17, "Dashuria e Krishtit na nxit kur mendojm se Njri vdiq pr t gjith, prandaj, t gjith vdiqn; e Ai vdiq pr t gjith, n mnyr q ata q jetojn, t mos jetojn m pr vete, por pr at q vdiq dhe u ngjall pr ta. Kshtu, pra, q tani nuk njohim m asknd n mnyrn thjesht njerzore; po edhe nse e kemi njohur Krishtin n mnyrn thjesht njerzore, nuk e njohim m ashtu. Pra, nse ndokush sht n Krishtin, sht krijes e re: e vjetra u zhduk, dhe, ja, u b e reja!.!
    Dashuria e Krishtit na z" (leximi yn i dyt kt t Diel); tani e tutje asgj nuk do t na ndaj nga kjo dashuri n t ciln ne jemi zhytur q nga Pagzimi yn; dhe nse ai na kap, sigurisht q sht pr t na uar prpara e kush sht n Krishtin Jezus, ai sht nj krijim i ri. Bota e vjetr sht zhdukur, nj bot e re tashm ka lindur. Tani, ne nuk jemi m n Krijimin e par. Na mbetet ndoshta t marrim masn e prmbysjes q u prezantua n bot nga Ringjallja e Krishtit. "Nj bot e re tashm ka lindur". Tani! Nj i krishter sht dikush q thot "Tani e tutje! "Tani, asgj nuk sht e njjt. Njerzimi sht i ri, sht sikur sapo ka lindur.
    Tani e tutje ne jetojm jetn e re t Jezusit t Ringjallur, nj jet e prbr nga solidariteti, drejtsia, ndarja; tani e tutje ne mund t jetojm si Krishti jo pr t'u shrbyer, por pr t shrbyer; nse jetojm t shartuar me t, ne jetojm jetn e tij, n shrbim ndaj t tjerve; ne jemi n gjendje, q tani e tutje, t qajm me ata q qajn dhe t prballemi me t njjtat luftra me t cilat u prballua Jezusi, pr t zotruar t gjitha stuhit e njerzve: t keqen dhe urrejtjen n t gjitha format e saj. do i krishter mund t thot si Shn Pali "Nuk jetoj m un, sht Krishti q jeton n mua ...Na mjafton, si thot letra drejtuar Hebrenjve, t mbajm " shikim t drejtuar mbi Autorin dhe Prkryesin e fes, Jezusin, i cili, n vend t gzimit q i takonte, duroi kryqin duke e prbuzur turpin..."(Heb 12: 2).
    N fund fare, nse kuptohet mir mesaxhi i liturgjis, fjala "e pamundur" nuk sht e krishter!

Faqja 3 prej 4 FillimFillim 1234 FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •