Close
Faqja 31 prej 31 FillimFillim ... 21293031
Duke shfaqur rezultatin 601 deri 606 prej 606
  1. #601
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,506
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.


    E DIELA 15 Ord. VITI B.


    M 14-7-2024.



    LEXIMI I PAR: Am 7, 12 15.


    12 E Amasia i tha Amosit: Shporru, o vegimtar! Ik n dheun e Juds. Atje ha buk e atje profetizo!
    13 Sa pr n Betel mos guxo m t profetizosh, sepse kjo sht shenjtrorja e mbretit e tempulli i mbretris!
    14 Ather Amosi iu prgjigj Amasis: Nuk jam profet, as sjam bir profeti, por jam tubanik e vjels fiqsh.
    15 Por vet Zoti m mori prej pas deleve e m tha Zotyn:
    Shko e profetizoji popullit tim, Izraelit!



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    "SHTPIA E ZOTIT" N TOK.


    "Bethel" thjesht do t thot: "Shtpia e Zotit", si "Betlehem" do t thot: "Shtpia e buks". " Shtpia e Zotit" sht mjaft nj program; dhe Betheli e meriton emrin e saj pr nj koh t gjat: Abrahami tashm kishte fushuar atje dhe Zoti i ishte shfaqur; si kujtim, ai kishte ngritur nj altar atje (Zan 12,8). Gjithashtu mund t evokohet kujtimi i Jakobit: ky i fundit n arrati pasi kishte ln jasht trashgimis n nj mnyr pak elegante vllain e tij, kishte marr atje premtimin e ndihms s Zotit. Dy her Zoti iu shfaq: Hera e par ka mbetur e famshme nn emrin "shkalla e Jakobit": ndrsa flinte me kokn mbi nj gur, ai pa nj ndrr: nj shkall lidhi tokn me qiellin dhe engjjt u ngjitn dhe zbritn; ai e quajti kt vend "porta e qiellit"(Gn 28,12-19).
    Dhe t dyt her, Zoti i kishte prsritur premtimet e dhna Abrahamit: "Un jam Zoti, Perndia i Abrahamit, atit tnd, Perndia i Isakut. Tokn mbi t ciln po shtrihesh, un po ta jap ty dhe pasardhsve t tu. Pasardhsit tuaj do t jen t shumt si pluhuri i toks ... N ju dhe n pasardhsit tuaj do t bekohen t gjitha familjet e toks"(Zan 28,13) ..."Toka q un i dhash Abrahamit dhe Isakut, un po ta jap ty dhe do t'ua jap pasardhsve t tu pas teje(Zan 35.12).
    Kur, shekuj m von, n vitin 931, Jeroboam I, mbreti i mbretris s re shum t vogl t Veriut, (i lindur nga shkputja e fiseve t veriut, pas vdekjes s Solomonit), u prpoq t pajiste vendin e tij me nj vend t shenjt q mundte t garonte me Jeruzalemin, vendi i Bethelit, kaq i paharrueshm, ishte absolutisht vendi m i prshtatshm.
    Dhe tani me kt tekst jemi dyqind vjet m von, rreth vitit 750, gjat mbretrimit t Jeroboamit t II. Ishte n Bethel, pikrisht, q Amos iu desh t prmbushte karriern e tij t shkurtr si profet: ndoshta ka duruar vetm disa muaj; por ai kishte pasur koh pr t folur mjaft q predikimi i tij t lindte nj libr, i pari nga librat profetik. Nj libr shum i shkurtr (mezi dhjet faqe n Biblat tona), por i admirueshm: nj frym e jashtzakonshme kalon npr kto faqe dhe edhe nse prifti Amazias do t kishte qen n gjendje ta mbyllte gojn e profetit, asgj nuk do t kishte fshijr kurr fjalt e tij, pasi ato tani jan shkruar n kt libr t vogl. Duhet t'i lexojm t gjitha kto faqe menjher q t trhiqeni nga forca t nj bisede t zjart t ktyre nnt kapitujve, forca e veante t profetve t Beslidhjes s Vjetr. Amos prdor nj stil jashtzakonisht shumngjyrsh dhe t larmishm q alternon oraklet solemne, vizione t uditshme, prralla kuazi-gazetareske, madje edhe enigma ndonjher.


    "SHTPIA E ZOTIT"

    E BANUAR N NJ MNYR SHUM T KEQE.


    Sa i prket substancs, ne gjejm n Amos dy aspektet e predikimit t zakonshm t profetve: fjalt e shpress, premtimet e shptimit pr ata q po kalojn nj periudh t vshtir; paralajmrime dhe madje krcnime pr ata q shum leht harrojn krkesat e Beslidhjes. Dhe n kt pik, Amos ka shum pr t br: kudo ai sheh vetm padrejtsi, mbretrimin e parave, korrupsionin, shtypjen e t varfrve. Ai nuk i zbut fjalt e tij; ishte ndoshta n Bethel q ai tha me urdhr t Zotit:
    I urrej, i prbuz festimet tuaja,
    nuk u knaqem t kremteve tuaja!
    Po dhe n m kushtofshi fli shkrumbimi,
    kushtimoret tuaja si pranoj,
    as q i shikon
    flit e majme pr pajtim.
    Ma largoni zhurmn e kngve tuaja,
    sdua ta ndiej zrin e lyrave tuaja!"(5.21-23);
    Ja vlen ktu t theksohet se edhe profeti Isaia sulmonte ashpr n t njjtn koh dhe pothuajse n t njjtat terma, n Jeruzalem kt her:
    ǒm duhen flit tuaja t panumrta?
    ‑ thot Zoti. ‑
    Jam ngopur me fli shkrumbimi deshsh,
    me dhjam bagtish t majura;
    e gjak demash,
    qengjash e cjepsh nuk dua!
    Kur donit t dilni prpara meje,
    kush i krkoi kto prej duarve tuaja
    q t shtitni npr tremet e mia?
    Pushoni s m sjelluri fli t padobi;
    inat e kam kemin.
    Hna e re, e shtuna dhe tubimet...
    sduroj dot paudhri e festime bashk!
    Hnat e reja e festimet tuaja
    i urren shpirti im,
    u bn barr e rnd pr mua,
    smund ti duroj m! (Is 1,11-14).
    Sidoqoft, jo m shum se profett e tjer (jo m shum se Isaia n Jeruzalem), Amosi nuk dshiron t shtyp adhurimin ose pelegrinazhet, madje as shenjtroren e Bethelit; ai nuk e di q, njqind vjet m von, prafrsisht, mbreti Josiah do t shtyp t gjitha vendet e shenjta; vetm Tempulli i Jeruzalemit do t miratohet si nj vend pelegrinazhi; por akoma nuk jemi atje. Tani pr tani vazhdon t jet n fuqi e drejta pr t t kryer sakrifica n Bethel, por s pari duhet q njerzit t konvertohen. Ktu sht vazhdimi i ktij predikimi t famshm:
    M mir t rrjedh si uji e drejta,
    si lumi q sshter drejtsia "(5.24).
    Prkthe: Mos mendoni se do t liroheni nga Zoti duke br ceremonit e tua t bukura; filloni duke jetuar n bindje t vullnetit t Zotit, domethn duke praktikuar drejtsin. Duhet thn se korrupsioni ishte aq i shfrenuar sa q Amos mund t thot: "Ata e shndrrojn t drejtn n helm e drejtsin prtok e flakin!"(5.7);
    I di fajet tuaja t shumta,
    mkatet tuaja tejet t mdha:
    shtypni t drejtin, merrni dhurata
    i shtypni t varfrit n log t gjyqit "(5.12).
    Ai madje shkon aq larg sa t'i lejoj vetes nj fjalshkrim mbi emrin Bethel: "Shtpia e Zotit", Betheli do t bhet prapsi!" (5.5). Si t gjith profett, ai na kujton se praktika t tilla gjithmon ojn n katastrofa. Hosea, vllai i tij m i ri pr disa vjet, do t ket kt fjali madhshtore dhe t tmerrshme n t njjtn koh, rreth, saktsisht, Samaris, kryeqytetit t mbretris s Veriut: "Pasi mbjellin er, stuhi do t korrin!" (Os 8.7).
    Kuptohet pse klerikt vendas preferuan t bnin pa shrbimet e Amos! Pr t hequr qafe kt njeri q fliste shum, ai akuzohet pr vrejtje joshse; ai denoncohet tek mbreti pr nxitje t revolts; ky sht teksti yn pr kt t Diel:
    "Krenaria e Izraelit
    kundr tij i bn dshmi,
    e su kthyen te Zoti, Hyji i vet,
    me t gjitha kto as q e krkojn! (7:10).
    Ky turp na dha historin e thirrjes s profetit: nj rrits bagtish n mbretrin jugore, n Teqoa, afr Betlehemit, asgj nuk e predispozoi at n kt karrier t pakndshme. Por Zoti e "kapi" at, si thot ai, si t rezistoj?
    Ulrin luani, kush nuk trembet? Foli Zoti Perndi: kush t mos profetizoj? Samaria e prishur do t mbaroj" (Am 3,8).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 10-07-2024 m 03:38

  2. #602
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,506
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 15 ORD. VITI B.

    M 14-7-2024.

    Ps - 85, 9-10, 11-12, 13-14.


    9 Do t dgjoj ka thot Zoti Hyj,
    ai premton paqe pr popullin e vet,
    pr t dashurit e vet e pr ata q me gjith zemr kthehen.
    10 Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn,
    lavdia e tij do t banoj n vendin ton.
    11 Mshira dhe e vrteta do t prpiqen,
    drejtsia e paqja do t merren ngryk.
    12 E vrteta do t mbij nga toka
    e drejtsia do t shikoj prej qiellit.
    13 Sepse Zoti ka pr t dhn do t mir
    edhe toka jon do ta jap frytin e vet.
    14 Drejtsia do t’i shkoj prpara
    dhe do t’u tregoj udhn hapave t tij.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    KTHIMI NGA MRGIMI: NGA ENDRRAT N REALITET.


    Psalmi 85 u shkrua pas kthimit t popullit t Izraelit nga mrgimi n Babiloni: nj kthim i shumpritur, i dshiruar. Duhej t ishte nj rifillim i mrekullueshm: ishte kthimi n shtpi, n tokn e etrve, s pari, por edhe fillimi i nj jete t re, n liri ... Zoti po fshinte t kaluarn, dhe njerzit kishin prshtypje q gjithka do t kishte rifilluar nga e para q t ishte me t vrtet e re dhe e bukur... Realiteti isht m pak roz. S pari, me t vrtet mund t planifikoheshin “zgjidhje t mira", dhe merreshin vendime t prer e t menur pr t rifilluar gjithka n nj mnyr t prsosur, sipas dshirave t t gjithve (t gjith dim dika pr kt!): por gjithmon njerzit hasin t gjith t njjtat vshtirsi... dhe kjo sht shum zhgnjyese. Shkeljet e Ligjit, pabesit n Aleanc kan filluar prsri, n mnyr t pashmangshme.
    Pastaj, duhet thn se Mrgimi n Babiloni zgjati, prafrsisht, pesdhjet vjet (nga 587 n 538 pes); mrgimtart ishin burra dhe gra t moshs mesatare, t fort, t cilt u dbuan dhe q i mbijetuan marshimit t detyruar midis Jeruzalemit dhe Babilonis ... Kjo do t thot q pesdhjet vjet m von, n kohn e kthimit, shum prej tyre kishin vdekur; ata q ktheheshin n vend ishin ose t rinj q u dbuan n Babiloni n 587, kujtimet e t cilve pr vendin e etrve ishin t largt, natyrisht, ose t rinj t lindur gjat Mrgimit. Pra, mund t thuhet, ishte nj brez i ri, pr pjesn m t madhe, ajo q bnte udhtimin e kthimit. Kjo nuk do t thot se ata nuk do t ishin shum t zjarrt, as shum besimtar, as shum t katekizuar ... Prindrit e tyre ishin t etur t'u kalonin atyre besimin e paraardhsve; ata ishin pa dyshim t etur t kthehen n tokn aq t dashur nga prindrit e tyre, ata ishin t etur pr t rindrtuar tempullin dhe pr t filluar nj jet t re. Por n vendin e tyre", saktsisht, ata ishin , n pjesn m t madhe, t huaj, dhe, natyrisht, ata nuk moren mirseardhjen q kishin ndrruar; pr shembull, rindrtimi i tempullit do t dal kundr kundrshtimit t ashpr aty pr aty.
    N fillim t ktij Psalmi 85, ne mund ta ndiejm qart kt przierje ndjenjash; disa vargje q nuk jan pjes e liturgjis s ksaj t Diele, shpjegojn mir kontekstin: kthimi nga Mrgimi ishte nj fakt nj realitet:
    "Prsri e plqeve, o Zot, tokn tnde, i riatdhesove t humburit e Jakobit. Ia fale fajet popullit tnd, i mbulove t gjitha mkatet e tyre.
    I vure cak zemrimit tnd t madh, zure vend nga shfrimi i zemrimit tnd" (V. 2-4).
    Por, me gjith kt, meqense gjrat po shkonion keq, njerzit vazhdonin t'i pyesnin veten nse Zoti nuk ishter akoma i zemruar:
    "A thua gjithmon do t jesh i hidhruar me ne e do ta shtrish hidhrimin tnd nga breznia n brezni?" (V.6).
    Ather Populli vazhdonte t lutej :
    "Na e trego, o Zot, mshirn tnde e na jep shlbimin tnd!" (V.8).
    Dhe krkonte hirin e kthimit prfundimtar:
    "Na prtrij, o Hyj, Shlbuesi yn, largoje zemrimin tnd prej nesh" (v.5);
    e gjith pjesa e par e psalmit luan n foljen: "t kthehem": "t kthehem" n kuptimin e kthimit n vend pas mrgimit, sht br; "T kthehesh" n kuptimin e "kthimit te Zoti"; "t kthehesh" te Zoti; eshte me e veshtire! Dhe ne e dim shum mir se forca, shtysa pr kthimin n besim sht nj hir, nj dhurat nga Zoti. Nj konvertim q krkon nj angazhim nga besimtari:
    "Un jam duke dgjuar ... far do t thot Zoti Hyji?”
    "T dgjosh", n gjuhn biblike, sht pikrisht qndrimi i vendosur i besimtarit, i kthyer drejt Zotit t tij, i gatshm t'u bindet urdhrimeve, sepse ai njeh n to mnyrn e vetme pr lumturin t shnuar pr t nga Zoti i tij.
    "Ajo q thot Zoti, shte paqe pr popullin e tij dhe pr besimtart e tij".
    Por kjo nuk mjafton. Kompozitori i ktij psalmi sht realist! Ai shton:
    “ Do t dgjoj ka thot Zoti Hyj, ai premton paqe pr popullin e vet, pr t dashurit e vet e pr ata q me gjith zemr kthehen. Le t mos kthehen kurr ata (besnikt) n mendurin e tyre! "(9c).


    KNGA E BESIMIT T PRTRIR.

    Fundi i ktij psalmi sht nj kng me besim t shklqyeshm, n nj far mnyre "knga e besimit t prtrir", siguria se plani i Zotit, plani i paqes pr t gjith popujt, po lviz n mnyr t paprmbajtshme drejt prmbushjes s tij. "Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn, lavdia e tij do t banoj n vendin ton" (V. 10).
    Lavdia (domethn shklqimi i Prezencs s Zotit) do t banoj n tokn ton... " Drejtsia do t’i shkoj prpara dhe do t’u tregoj udhn hapave t tij" (v.14) "Mshira dhe e vrteta do t prpiqen, drejtsia e paqja do t merren ngryk" (V.11).
    Psalmi flet n kohn e tashme; megjithat, ai nuk mashtron, nuk sht nj ndrr! Ai vetm parashikon! Ai e sheh Ditn e ardhshme, ditn kur, pas kaq luftimesh dhe dhimbjesh t panevojshme dhe urrejtjes budallaqe, njerzit m n fund do t jen vllezr!
    Pr t krishtert kjo dit ka gdhir q kur Jezu Krishti u ringjall prej s vdekurish, dhe t krishtert nga ana e tyre knduan kt psalm, dhe pr ta, natyrisht, n dritn e Krishtit ky psalm gjeti gjith kuptimin e tij. Psalmi tha:
    "Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn, lavdia e tij do t banoj n vendin ton” (v.10),
    dhe saktsisht emri i Jezusit do t thot: "Shptimi i Zotit" ose "Zoti shpton"; psalmi tha:
    "E vrteta do t mbij nga toka";
    Vet Jezusi tha "Un jam e Vrteta" dhe fjala "krimb", t mos e harrojm, ishte nj nga emrat e Mesis n Beslidhjen e Vjetr (“Vrtet un jam krimb e jo njeri” (Ps 22,7). Por psalmi 85 tha: "Lavdia do t banoj n tokn ton",
    dhe Shn Gjoni, n Ungjillin e tij thot: " E Fjala u b njeri e banoi ndr ne. Ne e pam lavdin e tij, at lavdi q prej Atit i prket Birit t vetm plot hir e t vrtet”(Gj 1.14).
    Psalmi tha: "Dgjoj, far do t thot Zoti, Hyji?";
    Gjoni e quan Jezusin Fjaln, Fjaln e Zotit; psalmi tha: "Ajo q thot Zoti sht paqe pr popullin e tij"; gjat takimeve t tij me dishepujt pas Ringjalljes s tij, fjalia e par e Jezusit pr ta do t jet: "Paqja me ju".
    Me t vrtet, e gjith Bibla na thot q paqja, ky fitim q na duket i pamundur pr njerzimin, sht megjithat e ardhmja jon, me kusht q t kujtojm se sht nj dhurat nga Zoti.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 10-07-2024 m 03:52

  3. #603
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,506
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA XV ORD. VITI B.

    M 14-7-2024.

    LEXIMI I DYT: Ef. 1,3-14.


    3 Qoft bekuar Hyji.
    Ati i Zotit ton Jezu Krishtit,
    i cili na bekoi
    me do bekim shpirtror
    n qiell
    n Krishtin.
    4 N T na zgjodhi
    para krijimit t bots
    q t jemi t shenjt e t paprlyer para Tij
    n dashuri.
    5 Ai na parashnoi pr vete
    t jemi bij n shpirt
    n saje t Jezu Krishtit
    me plqimin e vullnetit t vet
    6 pr nder t lavdis s hirit t tij
    me t cilin na pajisi me an t t Dashurit:
    7 n T, n saje t gjakut t tij,
    e fituam shprblimin;
    n T na u faln fajet
    me an t begatis s hirit t tij,
    8 t cilin Hyji e ndikoi n ne
    bashk me do urti e kuptim.
    9 Ai na vuri n dijeni mbi misterin e vullnetit t vet ‑ synim q lirisht kishte vendosur q m par ta kryente n T ‑
    10 kur t plotsohej koha:
    d. m. th. t vr do gj nn kryesin e Krishtit,
    t gjitha qeniet q jan
    n qiell e n tok.
    11 N t edhe ne u bm trashgimtar
    ‑ t paracaktuar
    me vendim t Atij
    q vepron gjithka sipas plqimit t vullnetit t vet ‑
    12 t jemi n nder t lavdis s tij
    ‑ne q q m par e vum shpresn n Krishtin.
    13 Po n T edhe ju
    q e dgjuat fjaln e s vrtets
    ‑ Ungjillin e shlbimit tuaj ‑
    pasi besuat n T,
    u vulost me Shpirtin Shenjt ‑ t Premtuarin ‑
    14 q sht pengu i trashgimit ton:
    pr shprblimin e plot t atyre
    q u bn pron e Hyjit ‑
    n nder t Lavdis s tij.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    "PROJEKTI DASHAMIRS I ZOTIT.


    Ky sht ndoshta predikimi m i bukur n historin e krishter! Mund ta quajm "himni i gzimit" t Palit: n tekstin grek, kto dymbdhjet vargje formojn vetm nj fraz falnderimi; Pali shfaq afreskun e madh t projektit t Perndis dhe na fton t bashkohemi n soditjen e tij t mahnitur. Ky projekt q ne e kemi br zakon (me prkthimin ekumenik TOB) ta quajm "dizajn dashamirs i Zotit" sht t bashkoj njerzimin deri n at pik q t bhet vetm nj Njeri n Jezu Krishtin, n krye t t gjith krijimit:
    “kur t plotsohej koha: d. m. th. t vr do gj nn kryesin e Krishtit, t gjitha qeniet q jan n qiell e n tok” (v.10).
    Lajmi i par i mir, Perndia ka nj plan pr ne dhe pr t gjith krijimin. Prandaj historia njerzore ka kuptim, q do t thot drejtim dhe rndsi; pr besimtart, vitet nuk pasojn njsoj, historia jon prparon drejt prmbushjes s saj: ne po shkojm, si thot Pali, drejt "plotsis s kohrave". Kt projekt, nuk do ta kishim marr me mend vet, sht nj “mister” pr ne, sepse sht pafundsisht prtej nesh, ndaj na e zbulohet nga Zoti.
    N fjalorin e Palit, nj mister nuk sht nj sekret q Perndia do ta mbante me xhelozi pr veten e tij; prkundrazi, sht intimiteti i tij n t cilin ai na fton. Ai na bn t zbulojm nj urtsi tjetr, nj inteligjenc tjetr nga e jona, duke nnkuptuar menurin e tij, inteligjencn e tij.
    Lajmi i dyt i mir, ky vullnet i Zotit sht vetm dashuri: fjalt "bekim, dashuri, mirsi, hir, dashamirsi" jan pika n tekst; ky sht edhe kuptimi i shprehjes “pr lvdimin e lavdis s tij” e cila kthehet tri her si refren (v.12,14 dhe “pr lvdimin e lavdis s hirit t tij”, v.6). Kjo do t thot se Zoti do t njihet si Perndia i hirit, q do t thot "Perndia, dashuria e t cilit sht e lir". Tashm, profeti Jeremia dinte t thoshte se planet e Perndis jan vetm “mendime paqeje dhe jo fatkeqsie” (Jr. 29,11); q nga ardhja e Krishtit, ne e dim edhe m mir se cili sht vullneti i Zotit: Zoti q sht vetm dashuri (bashksia Trinitare strukturon tekstin) dshiron t na sjell n intimitetin e tij: q do t thot se ne mund gjithmon, n t gjitha rrethanat, t urojm q “t bhet vullneti i tij”: sepse vullneti i tij sht vetm mirsi!


    NPR T, ME T, DHE N T.

    Theksimi i tret i ktij teksti: ky projekt i Perndis realizohet nprmjet Krishtit. Kjo gj prmendet shum her n kto pak rreshta: do gj ndodh “npr t, me t dhe n t”, si thot liturgjia: “Perndia na paracaktoi q t jemi bij t birsuar pr t, nprmjet Jezu Krishtit” (v.5). N kuptimin e vrtet t termit, qendra e bots, qendra e historis njerzore (alfa dhe omega), sht Jezu Krishti. Ai, “Biri i dashur” n t cilin na sht dhn hiri i Atit” (v. 6), ai n t cilin ne t gjith do t mblidhemi kur t vij plotsia e kohs (v. 10), ai n t cilin ne kemi dgjuar Ungjillin e shptimit ton (v.13), nprmjet t cilit ne morm “shenjn e Shpirtit Shenjt” (v.13). Natyrisht, ky rol kryesor i Krishtit ishte parashikuar nga prjetsia, q nga “para krijimit t bots” (v. 4). “Misteri i vullnetit t tij, si e kishte planifikuar mirsia e tij n Krishtin: pr t sjell koht n plotsin e tyre, pr t prmbledhur t gjitha gjrat n Krishtin…” Pali megjithat flet pr “shlbim” n kuptimin e lirimit (v.7), por projekti i shpengimit sht dytsor; Perndia ka planifikuar q nga prjetsia t na bj bijt e tij, dhe kjo sht vetm sepse ne vazhdimisht humbasim shenjn q na duhet t shptohemi.
    Pr nj fakt t mir, liturgjia e ksaj t diele na bn t kndojm Psalmin 85 q sht nj variant me t njjtn tem; dhe kjo sht ndoshta jehona m e mir e meditimit t Palit:
    “ 8 Na e trego, o Zot, mshirn tnde e na jep shlbimin tnd!
    9 Do t dgjoj ka thot Zoti Hyj,
    ai premton paqe pr popullin e vet, pr t dashurit e vet e pr ata q me gjith zemr kthehen.
    10 Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn, lavdia e tij do t banoj n vendin ton.
    11 Mshira dhe e vrteta do t prpiqen, drejtsia e paqja do t merren ngryk.
    12 E vrteta do t mbij nga toka e drejtsia do t shikoj prej qiellit.
    13 Sepse Zoti ka pr t dhn do t mire edhe toka jon do ta jap frytin e vet.
    14 Drejtsia do t’i shkoj prpara dhe do t’u tregoj udhn hapave t tij”.

  4. #604
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,506
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA XV ORD. VITI B.

    M 14-7-2024.


    UNGJILLI: Mk. 6, 7-13.


    7 Ather i thirri t Dymbdhjett e nisi t’i drgoj dy nga dy dhe u dha pushtet mbi shpirtrat e ndyt. 8 U urdhroi t mos marrin n udhtim asgj tjetr, prve shkopit: as buk, as strajc, as para bakri n brez, 9 por t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka.
    10 Dhe u thoshte: “Kudo q t hyni n ndonj shtpi, rrini aty derisa t largoheni nga ai vend. 11 Po qe se ndokund nuk ju pranojn dhe nuk ju dgjojn, dilni dhe shkundni pluhurin nga kmbt tuaja si dshmi kundr tyre.”
    12 Ata shkuan dhe u predikuan njerzve kthimin kah Hyji. 13 Dbonin shum djaj, lyenin me vaj shum t smur dhe i shronin.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE

    UDHZIME PR MISIONART.


    Ktu flitet pr t Dymbdhjett n fillim t aktivitetit t tyre misionar: Jezusi me siguri kishte planifikuar nj koh pr t' i formuar, prpara q t'i drgonte n mision. Meqense, nga kapitulli 3, Marku na tregon se i kishte zgjedhur pr kt qllim: “[I emroi, pra, t Dymbdhjett:] Simonin ‑ t cilit ia ngjiti emrin Pjetr, Jakobin, birin e Zebedeut, dhe Gjonin, vllain e tij, q i quajti: Boanerges, q do t thot: Bijt e rrufes; pastaj Andreun, Filipin, Bartolomeun, Mateun, Tomn, Jakobin e Alfeut, Tadeun, Simonin Kananeas dhe Judn Iskariot, i cili edhe e tradhtoi” (Mk. 3,16-19).
    Ai u ngjit n mal dhe i thirri ata q donte. Ata erdhn tek ai dhe ai caktoi t dymbdhjett q t ishin me t dhe t'i drgonte pr t predikuar ungjillin me fuqin pr t dbuar demont. Kshtu ai Jezusi i themeloi t Dymbdhjett: Pjetrin - ky sht emri q ai i dha Simonit -, Jakobin, birin e Zebedeut dhe Gjonin, vllain e Jakobit - ai u dha atyre emrin e "Boanergus”, q do t thot: "Bijt e rrufes "- Andreun, Filipin, Bartolomeun, Mateun, Thomn, Jakobin, birin e Alfeut, Tadeun, Simonin e Zelotit dhe Judn Iscariot, pikrisht ai q e dha"(3,16-19). Q ather, ata e kan ndjekur at kudo dhe kan marr msimet e tij. Ata dshmuan fuqin e tij: kapitujt e par t Markut regjistrojn shum mrekulli t t gjitha llojeve.
    Me tekstin e sotm, Jezusi i drgon me radh, gjithashtu t pajisur me fuqin pr t dbuar demont: Jezusi thirri t Dymbdhjett; kshtu q ai filloi t'i drgoj ata ... Ai u dha atyre autoritet mbi shpirtrat e ndyr. Ai gjithashtu u jep atyre tre udhzime: shkoni dy nga dy, merrni vetm gjrat e domosdoshme, mos u friksoni nga persekutimi i pashmangshm, dhe me kt shprehje "shkundni pluhurin nga kmbt".
    S pari, shkoni dy nga dy: kjo duket t jet nj praktik e zakonshme e Jezusit; Marku jep disa shembuj m von: pr shembull, pr t'u prgatitur pr hyrjen n Jeruzalem: "Kur iu afruan Jerusalemit ‑ te Betfaga e te Betania, afr Malit t Ullinjve, Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha: “Shkoni n fshatin q sht para jush. Posa t hyni, do t gjeni nj gomar t lidhur, t cilit askush ende nuk i ka hipur n shpin. Zgjidheni e ma bini”(Mk. 11,1-2); e njjta gj pr t'u prgatitur pr Pashkn: "Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha: “Shkoni n qytet e atje do t’ju takoj nj njeri q mbart nj katrov uji: shkoni pas tij. Ku t hyj ai, thuajini t zotit t shtpis: ‘Msuesi thot: ku sht salloni im, ku do t mund t ha Pashk me nxnsit e mi?’ Ai do t’ju tregoj n katin e siprm nj sallon t madh, t shtruar e t prgatitur. Aty na prgatitni darkn”(14,13-15). Ndoshta ktu ka nj gjurm t zakonit hebre sipas t cilit nj dshmi ishte e pranueshme vetm kur u soll nga t paktn dy persona: "sht krejtsisht pa vler dshmimi i nj dshmitari t vetm kundr kujtdo, fardo faji ose delikti t ket br ky; shtja duhet t vendoset me fjaln e dy ose tre dshmitarve" (Dt 19,15). Ungjillizimi, gjithashtu, sht shtje dshmie, nuk sht shtje individuale. M von, Apostujt do ta mbajn kt zakon: kshtu Pjetri dhe Gjoni shkojn s bashku pr t predikuar n tempullin e Jeruzalemit (Vap, 1); Pali dhe Barnabas bashkohen pr nj koh t gjat n Siri dhe Azin e Vogl (Vap 13-15); pas ndarjes s tyre, Pali vazhdon misionin me Silas (Veprat 16-17).
    S dyti, merrni vetm at q sht rreptsisht e nevojshme: “U urdhroi t mos marrin n udhtim asgj tjetr, prve shkopit: as buk, as strajc, as para bakri n brez, por t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka”(V.6, 8-9). Instrumentet e tyre t vetme duhet t jen ato t marshimit pr misionin. Duke dgjuar kt udhzim, apostujt ndoshta i referoheshin ecjes s etrve t tyre n besim, natn e Pashks s famshme, kur ata u larguan nga Egjipti: "Hajeni kshtu: me ij t ngjeshura, me sandale n kmb dhe shkop n dor: hajeni me shpejtsi, sepse, jan Pashkt /d. m. th. kalimi i/ e Zotit!" (Dal. 12, 11). Marshimi i gjat i Kishs, popullit t Zotit, fillon ktu. Krkon lvizshmri, disponueshmri, liri t mendjes.
    Udhzimi i tret i dhn nga Jezusi, pr t mos u br prshtypje nga prndjekja e pashmangshme. Sipas rrfimit t Markut, apostujt sapo kan qen dshmitar t dshtimit t Jezusit n Nazaret (6,1-6); dhe q nga fillimi i ungjillit ata kan par q kundrshtimi i skribve dhe farisenjve ishte duke ngritur dhe rritur. Duket se prndjekja duhet t ishte gjithnj pjesa e predikuesve dhe e profetve: leximi i par na jep nj shembull thumbues me Amosin, e drguar n shtpin e tij pas vetm disa muajsh predikimi ("Ti, shikuesi, ik prej ktu" Am. 7). Dikush mund t pyes pse persekutimi ishte i pashmangshm, pse: "Profeti ndahet pa nder vetm n vendin e vet, n farefisin e vet dhe n shtpin e vet” (Mk 6, 4-5). Dhe nuk mundi t bj aty asnj mrekulli, prve se shroi disa t smur duke vn mbi ta duart. Nse ungjillizimi konsiston n shpalljen e dashuris dhe faljes s Zotit kudo, pse has kaq shum kundrshtime? Sepse kemi nj "qaf t ngurt", si tha Moisiu; sepse kemi ide t tjera rreth Zotit; s fundmi, sepse zemrat tona jan ngurtsuar: megjithat, nse Zoti sht dashuri dhe falje, ai do t na krkoj t jemi n shmblltyrn e tij dhe pr kt arsye t pyesim veten. Ishte pr t gjitha kto arsye t kqija q Jezusi u kryqzua dhe shum t tjer u martirizuan nga ana e tyre.


    SHKUNDNI PLUHURIN NGA KMBT E TUAJA.

    Prball ktyre refuzimeve, Jezusi nuk predikon dhunn, as padyshim prbuzjen; por kmbngulje dhe qetsi: Nse, n nj vend, banort nuk do t'ju mirpresin dhe nuk do t'ju dgjojn, shkoni dhe shkundni pluhurin nga kmbt tuaja: kjo do t jet nj dshmi pr ta. Kjo sht pikrisht ajo q Pali dhe Barnabas bn n Antioki n Pisidi kur puna u b e vshtir: "Ata ather e shkundn pluhurin e kmbve t veta si dshmi kundr tyre dhe shkuan pr Ikon” (Vap 13,51). Si ta kuptojm kt gjest q duhet t jet pr njerzit nj "dshmi"? S pari, kjo sht nj mnyr pr t thn: ne e respektojm lirin tuaj, ne nuk kemi ardhur n vendin tuaj pr t marr asgj kundr vullnetit tuaj, madje edhe pluhurin e shkundim nga kmbt tona.
    Shn Luka ka kt formul: "N cilindo qytet q t hyni e nuk ju pranojn, dilni n rrugt e tij e thuajuni: ’Deri edhe pluhurin e qytetit tuaj q u kap pr sandalet tona, po e shkundim e po jua lm: Por ve ta dini: u afrua Mbretria e Hyjit!’" (Lk 10,11-12).
    sht gjithashtu nj ftes pr t mos ln dshtimin t ndalet, pr t filluar prsri leht, pa marr parasysh far.
    Por, pr fat t mir, apostujt nuk do t takojn vetm armiqsi dhe zemra t ngurtsuara. Rritja e komuniteteve t krishtera pas Ringjalljes s Krishtit sht prova e ksaj gjje. Dhe Veprat e Apostujve regjistrojn emrat e shum njerzve q u kan hapur shtpit predikuesve t ungjillit. N kt rast, rekomandimi i Jezusit ishte i thjesht: “7 Rrini n at shtpi! Hani e pini ka t’u ket qlluar; sepse puntori ka tagr n rrogn e vet. Mos kaloni prej nj shtpie n nj tjetr!” (Lk.10,7) T pranosh mikpritjen e t tjerve do t thot ta nderosh at.

  5. #605
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,506
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA XV ORD VITI B UNGJILLI

    PRGATITJA E LITUIRGJIS

    E DIELA XV ORD. VITI B.

    M 14 – 7 – 2024.


    UNGJILLI: Mk. 6,7-13.


    7 Ather i thirri t Dymbdhjett e nisi t’i drgoj dy nga dy dhe u dha pushtet mbi shpirtrat e ndyt. 8 U urdhroi t mos marrin n udhtim asgj tjetr, prve shkopit: as buk, as strajc, as para bakri n brez, 9 por t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka.
    10 Dhe u thoshte:
    “Kudo q t hyni n ndonj shtpi, rrini aty derisa t largoheni nga ai vend. 11 Po qe se ndokund nuk ju pranojn dhe nuk ju dgjojn, dilni dhe shkundni pluhurin nga kmbt tuaja si dshmi kundr tyre.”
    12 Ata shkuan dhe u predikuan njerzve kthimin kah Hyji. 13 Dbonin shum djaj, lyenin me vaj shum t smur dhe i shronin.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Javn e kaluar pam dshtimin q pati Jezusi n Nazaret. Jo vetm bashkfshatart, por edhe familjart e tij nuk besuan n t, ata qndruan t vendosur n bindjet e tyre, n at q e kishin konsideruar gjithmon t drejt. Ne tashm kemi nj mesazh t par t rndsishm pr ne: edhe ne mund ta duam Jezusin, ashtu si bashkfshatart e tij dhe antart e familjes s tij q e donin Jezusin dhe e vlersonin at; si ata, edhe ne mund ta duam Jezusin pa besuar n t.
    Pr far arsye ndodh kjo? Sepse ne themi: "Po t kishim qen atje n Nazaret, do t kishim thn menjher po". Dhe me t vrtet, nse mendojm si mendojm sot, do t kishim thn menjher po. Banort e Nazaretit than jo, sepse e kuptuan se far nnkuptonte t thuash po: t'i prmbahesh Ungjillit do t thot t ndryshosh imazhin e Zotit, do t thot t ndryshosh imazhin e nj njeriu t suksesshm, imazhin e shoqris. Epo, kto ishin ndryshime shum radikale q krkoi Jezusi, dhe ata than jo.
    Pse themi po, kaq leht Po? Sepse ne e duam Jezusin, ne e duam at, por nuk e kemi kuptuar se far do t thot t'i thuash po atij, t besosh n Ungjill. Kur dgjojm Lumturit, themi: "Sa bukur..." dhe ndihemi si dishepuj t Jezusit, sepse e admirojm at q tha dhe jemi t bindur se po e praktikojm pak at q thot, por kur mendojm pr njeriun e bekuar dhe t lumtur q Jezusi na propozon, pr at njeri q e bn veten t varfr - domethn ai q vendos gjithka q zotron, t gjitha aftsit e tij, jo n shrbim t knaqsis s tij, t lumturis s tij, por i vendos ato n shrbim t jets, t gzimit t vllait t tij, edhe t armikut, edhe t atyre q e kan dmtuar - kur e kuptojm kt, ndjejm nj neveri t brendshme dhe, derisa ta prjetojm kt neveri, do t thot se nuk e kemi kuptuar Jezusin, sepse ligji i mishit, thot Pali, sht ai q vjen instinktivisht, ai shtys i menjhershm, sht n kundrshtim me at q na propozon Shpirti Shenjt.
    Kur marrim parasysh se far tha Jezusi pr ata dy djem, t parit t t cilve i drejtohet babait dhe i thot "Shko n vresht pr t punuar" dhe ai thot "Po", por ai nuk shkon, kur e kupton se far prfshin, ather ai nuk shkon, por i dyti, i cili menjher thot jo dhe m von shkon, thot jo, sepse e ka kuptuar se far nnkupton respektimi i asaj q i thot babai i tij, vetm m von jep plqimin. Ktu sht rndsia pr ne: nevoja pr t pasur kt prvoj q kishin banort e Nazaretit, prgjigja e par instinktive q na vjen - dhe ne duhet ta kemi kt prvoj - sht t themi jo. Kujtojm djalin e madh n shmblltyrn e djalit plangprishs kur i thot babait t tij: "Ti nuk je i drejt, sepse trajton nj person t pamatur tamam si un, q punova, q punoja shum, q i bindesh gjithmon, nuk je i drejt". Ktu sht neveria q ndihet kur prballemi me propozimin e nj fytyre t re t Zotit, q sht Jezusi i Nazaretit. Ose far ndodh me Jonain, i cili i thot Perndis: "Ti nuk je i drejt, sepse nuk i dnon ninevitt". Ja, ky sht mesazhi i par q mund t marrim tashm nga ajo q ndodhi n Nazaret, ajo q po ndodh tani dhe nga pasazhi i sotm ungjillor, prball refuzimit t Ungjillit t tij q ndodhi n Nazaret dhe q m von ai do t thot. ne Ungjillin e sotem do te ndodhe edhe ty ky refuzim sepse do te thote se e kane kuptuar ate qe propozon ti, qe eshte propozimi im. Epo, si u soll Jezusi? Ndoshta do t ishim dekurajuar, do t kishim hequr dor. Jo Jezusi, Jezusi u largua nga Nazareti dhe filloi t udhtonte npr t gjitha fshatrat e afrta, duke shpallur Ungjillin dhe jo vetm q ai rifillon misionin e tij, por ne tani dgjojm se far bn.
    “7 Ather i thirri t Dymbdhjett e nisi t’i drgoj dy nga dy dhe u dha pushtet mbi shpirtrat e ndyt”.
    Jezusi dshiron t'i jap fund bots s vjetr dhe t filloj botn e re. Ai gjithashtu e merr parasysh dshtimin, sepse nuk sht e leht t'i prmbahet propozimit t tij, por gjithashtu e di se nuk mund ta realizoj i vetm kt plan t Shptimit, ai e di se jeta e tij sht e kufizuar, n nj moment t caktuar prfundon. Ai duhet t prfshij dishepujt e tij n kt projekt t tij. Ata jan ata q besuan n t dhe i dhan mbshtetjen e tyre.
    Pra, far bn Jezusi? Ai i thrret ata tek ai. Kjo nuk sht nj thirrje pr t'u afruar n kuptimin material, ata tashm jan aty rreth tij. far do t thot "i thirri ata tek ai"? Jezusi sht duke folur me ne, sepse jemi dishepujt q ai tani dshiron t drgoj pr t realizuar planin e tij t shptimit, duke shpallur Ungjillin. T afrohesh me Jezusin do t thot q prpara se t shkosh pr t'ua shpallur Ungjillin t tjerve, duhet ta kesh pranuar ti vet kt shpallje, duhet ta ket asimiluar at, domethn duhet t ket krijuar nj harmoni t thell me personin e Jezusit, me zgjedhjet e tij, me stilin e tij t jetess. Vetm ata q kan qen vrtet me Jezusin mund t shkojn dhe t'ua shpallin t tjerve dhe t jen t besueshm, sepse ata do t paraqiten me gzimin e dikujt q ka zbuluar nj thesar t madh dhe gjithashtu dshiron t prfshij ata q ai i thrret sepse i do ata t lumtur n kt prvoj t takimit me Krishtin. Ka nj ndryshim t madh midis nj msimi t matematiks ose t fiziks dhe shpalljes s Ungjillit: katekisti nuk sht dikush q mson nj doktrin, por dikush q mishron nj propozim jete. sht nj person i lumtur sepse e ka mishruar propozimin q i ka br atij Jezusi dhe pr kt guxon t’ua komunikojn kt prvoj t tjerve .
    Dhe pastaj, pasi u b nga ata kjo prvoj t t qenit me Krishtin, ata dergojen n mision. Vet Jezusi i drgon kta dishepuj! Ai nuk drgon "dik", ndonj person q e ka kt detyr, prandaj priftrinjt, djakont, regulltart dhe regulltaret, jo...do dishepull duhet t ndihet i drguar, prndryshe ai nuk sht nj dishepull, ai nuk sht i prfshir n kt plan shptimi. Dishepulli q nuk ndjen nevojn pr t ndar dhuratn e marr me t tjert ndoshta nuk sht ende i bindur se duke zbuluar Krishtin, ai ka zbuluar kuptimin e jets s tij.
    Dhe i drgon “dy nga dy”. Ky sht nj zakon hebre: kur donin t mbanin kontakte midis sinagogave, ata nuk drgonin nj person t vetm, gjithmon nj ift, sepse ky sht kuptimi i t qenit njerz t besueshm, dshmitar t besueshm. Ne e shohim n Beslidhjen e Re q shpesh i gjejm kto ifte: Pjetri dhe Gjoni duke shkuar n tempull s bashku pas Pashkve, pastaj, veanrisht kur komuniteti i Antiokis vendos t drgoj lajmtar pr t lajmruar se Mesia ka mbrritur, i drgojn ata n sinagogat t shprndara n t gjith Perandorin Romake, zgjedh nj ift, Barnabn dhe Saulin, pastaj do t ket ifte tjetr, Barnaba dhe Marku, Pali dhe Sila, Pali dhe Timoteu, gjithmon n ifte. Por kjo ka nj kuptim t rndsishm teologjik.
    "ift" dhe "komunitet": do t thot q kushdo q shkon pr t shpallur ungjillin sht shprehje e nj komuniteti, sht pjes e nj kishe. Ka nj diferenc t madhe me hinduizmin, budizmiin dhe t gjitha praktikat asketike q synojn arritjen e lirimit t vetvetes deri n nj prsosmris shpirtrore ose t krkimit t ekuilibrit t brendshm personale... Ka pa dyshim nj ndryshim i madh midis ktyre religioneve asiatike dhe krishterimit: ato mund t prjetohen n vetmi, n izolimin m t plot. Krishterimi mund t jetohet vetm n komunitet dhe pr t krijuar nj komunitet duhet t jemi t paktn dy prej nesh. Dhe vrejm se gzimi nuk konsiston vet n t qenit nj lajmtar, por edhe n t qenit pjes e nj komuniteti, t drguar nga nj komunitet, n harmoni me mendimet dhe ndjenjat e nj komuniteti. Dhe Kisha nuk sht nj shoqat miqsh e mbajtur s bashku nga simpatia reciproke, por nga vllezrit.
    Miqt zgjidhen, ne jemi prgjegjs pr miqsit tona, jo pr vllezrit tan, vllezrit nuk zgjidhen dhe prandaj ne nuk jemi t bashkuar n kt komunitet nga simpatia, por nga dashuria e Krishtit, e cila sht e pakushtzuar, e cila nuk njeh penges. Dhe mund t jet gjithashtu e lodhshme t jesh n komunitet, por ne bhemi t besueshm kur shpallim Ungjillin, nse jemi t bashkuar, nse ndihemi dhe dshmojm q jemi pjes e nj komuniteti. Dgjojm shpesh njerzit q flasin pr kishn: Kta kajmtar, dshmitar t drguar nga nj komunitet nuk flasin pr Kisxhn n prgjithsin, por dshmojn dhe flasin pr kishn e tyre, duke qen t lumtur q i prkasin asaj, q t jen pjes e asaj, edhe nse ka shum kufizime, shum mangsi.
    Dhe pastaj Jezusi "u jep pushtet" ktyre lajmtarve: exsusia, n greqisht, e vetmja fuqi q Jezusi u jep dishepujve t tij, jo nj fuqi tjetr. Pr ne, "pushtet" do t thot "autoritet" pr t urdhruar, pr t dhn urdhra dhe pr t na br t'u bindemi atyre. Jo, i vetmi autoritet q u jep Jezusi dishepujve t tij sht t dbojn shpirtrat e papastr. Jezusi do ta thot kt n fund t jets s tij, pas Pashkve pr dishepujt n mal, Mateu thot: "M sht dhn do autoritet n qiell dhe n tok".
    far fuqie mori Jezusi? At t dbimit t shpirtrave t papastr nga bota. Cilat jan kto shpirtra t papastr? Ai nuk na dha fuqin pr t prdorur Ujin e Shenjt, pr t kryer ekzorcizm, jo; shpirtrat e papastr jan gjithka q lufton kundr jets, gjithka q njerzon. E pra, kto jan shpirtra t papastr: fryma e papastr, shtytja e paprmbajtshme, dshira pr t grumbulluar pasuri, pr t pasur gjithnj e m shum, edhe me mimin e kryerjes s padrejtsive dhe luftrave, t shkatrrimit t krijimit; Ky sht nj frym q sht kundr jets dhe, nse e lm t veproj, njerzohet. Ne e dim shum mir se bota jon sht prekur nga kjo frym e papastr. Ktu, Jezusi jep fuqin pr t mposhtur kto shpirtra t papastr q ne nuk i konsiderojm t pathyeshm: sa her themi se sht fuqia e ekonomis financiare q i kontrollon ata.
    Ja, Jezusi na dha pikrisht kt “exsusia”, kt fuqi q sht fjala e tij, shpirti i tij q pushton t gjith shpirtrat, q njerzojn njerzit duke i shtyr t krkojn at q u plqen dhe vetm at q u plqen. Kta shpirtra duken t pathyeshm, sepse instinkti na on pikrisht n kt, shtytja e brendshme na on n trheqjen n vetvete. Jezusi dha fuqin pr t mposhtur kta shpirtra njerzor, kta shpirtra q na shtyn t sulmojm t tjert, t kryejm dhun, t bjm luftra; Ketgra shpirtra, shum t ndryshm nga ne, arrin kt qllim, q ti shojm si miq. Epo, t gjith kta shpirtra krijojn nj bot njerzore. Dhe duken t pamposhtur. E themi shum her: “Ky degradim i shoqris... sot ka nj koncept t tr t jets, i cili sht i pathyeshm dhe do t bhet gjithnj m i keq”. Nga pikpamja njerzore, forcat e s keqes jan shum t forta, sepse sht pikrisht kjo shtytje instinktive q na on n nj drejtim njerzor. Ja far premton Jezusi: “Fjala ime, shpirti im i dbon kta demon t papastr, por sht e nevojshme t shpallet ky Ungjill: ku mbrrin Ungjilli, kta shpirtra t ndyr nuk mund t qndrojn m. Prandaj sht e nevojshme shpallja e ksaj fjale. Besoni, pra, nse nuk besoni n fuqinp e ksaj fjale, n kt forc q na ka dhn Jezusi, nuk do t kemi prparim, japim dorheqjen pr ta ln botn e lasht t vazhdoj t njerzohet. Jezusi shpjegon se si duhet t paraqiten dishepujt q jan drguar pr t shpallur Ungjill: Le t dgjojm...
    “8 U urdhroi t mos marrin n udhtim asgj tjetr, prve shkopit: as buk, as strajc, as para bakri n brez, 9 por t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka” (v. 8-9).
    Prpara se t drgoj dishepujt, Jezusi jep udhzime q prmblidhen me nj folje greke: paranghello, q do t thot "t japsh urdhr" dhe sht e vetmja her n Ungjillin sipas Markut q Jezusi jep urdhra, ndaj jan shum t rndsishme. Ajo thot para s gjithash se far mund t marrin me vete, "gjat rrugs", nj imazh shum i bukur, ai i dishepullit q sht n udhtim, q nuk ka nj shtpi t qndrueshme ktu, por nj fat q shkon prtej ksaj bote. .
    far duhet t sjellin me vete? Shkopi, interesant.
    Marku thot se Jezusi u lejoi dishepujve t mbajm shkopin. Mateu dhe Luka thon se Jezusi nuk u lejon atyre t marrin shkopin” Pse? ndoshta, pse kto shkopinj kan kuptime t ndryshme? N Ungjijt sipas Mateut dhe Luks, shkopi sht simboli i arms s t varfrve. Mateu e ndalon kt arm. Mateu sht ungjilltari q, m shum se t tjert, kmbngul n ndalimin e dhuns nga ana e dishepujve: vetm Mateu na thot frazn e Jezusit t drejtuar Pjetrit:
    “Ktheje shpatn tnde n vend t vet! Sepse t gjith ata q kapen pr shpate, prej shpats edhe do t vdesin” (Mt. 26,52). Ktheje shpatn n kllf: bota e re nuk mund t ndrtohet me dhun. Kjo sht arsyeja pse do gj q kujton instrumentet e dhuns prjashtohet n Ungjillin sipas Mateut.
    Megjithat, n Ungjillin e sotm, shkopi ka nj kuptim tjetr, t cilin e gjejm n Bibl. Kujtojm se pr t kryer misionin e tij, pr t br mrekulli, Zoti i dha Moisiut shkopin me t cilin ndan Detin e Kuq dhe bn q uji t rrjedh nga shkmbi: sht simboli i fuqis q Zoti i jep dishepullit, i cili duhet t kryej nj mision t jashtzakonshm. E pra, edhe dishepulli i Krishtit, i cili duhet t ndryshoj botn duke shpallur Ungjillin, ka nj shkop me vete, nj simbol t forcs q jep Zoti dhe kjo sht e vetmja forc n t ciln duhet t besoj dishepulli: forca e fjals dhe e Shpirtit t Krishtit, jo n aleanca me fuqit e ksaj bote, n para, jo, kjo ngatrron gjithka...
    Dhe pastaj Jezusi flet pr at q ata "nuk duhet t marrin me vete". Tani Jezusi u drejtohet didhepujve me fjal q duken paradoksal, por duhet t kemi kujdes q t mos u japim interpretime reduktuese fjalve t tij, sepse kjo do ta dobsonte mesazhin e tij dhe do ta privonte nga prmbajtja e tij provokuese: n fakt kjo sht nj tem shum delikate, ajo e t mirave t kishs dhe t dishepujve: ne t gjith e dim kritikn e bots laike ndaj kishs, pikrisht n lidhje me pasurit q zotron ose pompozitetin e strukturave t caktuara. Epo, far i thot Jezusi dishepullit? Ata duhet t paraqiten si njerz q prdorin t mirat e ksaj bote, por jan t ndar prej tyre, nuk i bjn ato absolute. I krishteri falnderon Krijuesin, nuk i prbuz t mirat e ksaj bote, n t vrtet ata e din se ato jan dhurata q Zoti i ka dhn pr jetn e fmijve t tij, por qendra e mesazhit, t cilin dishepulli sht thirrur ta shpall, sht fati prfundimtar i jets s njeriut, nj jet, pra, q shkon prtej ksaj jete, dhe nse dishepulli fillon t grumbulloj t mira, pra t tregoj se edhe ai trhiqet n kt bot sikur t ishte fati i tij prfundimtar, ather ai nuk mund t shkoj prreth duke predikuar vlerat ungjillore.
    Kur ke far t duhet pr t jetuar, kur ke bukn e prditshme, pjesa tjetr i takon vllait tnd, edhe sepse gjithmon duhet t kesh parasysh q n dogan krdohen t gjitha t mirat e ksaj bote q nuk i ke dorzuar vllait, e pr kt nuk jan shndrruar n dashuri. Le t kujtojm se si dishepujt e par e kishin vn n praktik kt prirje t Jezusit: kur Pjetri dhe Gjoni shkojn n tempull dhe e gjejn at t paralizuar n der t bukur, Pjetri thot: "Shiko drejt nesh". I paralizuari pret q ata t'i japin lmosh. Por Pjetri thot: "Un nuk kam as argjend, as ar, po t jap gjithka kam, n emr t Jezu Krishtit, ec!". Ose Pali, ai fjalim n kapitullin 20 t Veprave sht shum i bukur: kur ai prshndet pleqt e Efesit, thot:
    "Nuk dshirova as argjend, as ar as petka prej askujt. 34 Ju vet e dini se pr nevoja t mia e t shoqruesve t mi kan fituar kto duar t mia. 35 N do pikpamje ju tregova me shembull se duke punuar kshtu, duhet t’u ndihmohet t paaftve, duke na rn n mend fjalt e Jezusit Zot: ‘M i lum sht ai q jep se ai q merr’” (Vap 20, 33-35). Kjo fjali e fundit sht nj fraz e Jezusit q nuk ruhet n ungjij, por sht vetm n kt vend t Veprave t apostujve. Pra, ajo q sht e nevojshme, lejohet, akumulimi i t mirave, ndalohet. Prndryshe, ti, nj dishepull, nuk do t jesh n gjendje ta shpallsh Ungjillin, dhe nse e shpall at, nuk do t jesh i besueshm.

    “8 U urdhroi t mos marrin.. .as buk, as strajc...” T drguarit pr t shpallur Laimin e mir t Mbretris nuk duhet t marrin me vete as buk, as ant. Per cfare arsye? Thjesht sepse nuk sht e nevojshme. Dishepullit nuk i lejohet t mbaj furnizime pr t nesrmen, buka q dishepulli i krkon Atit sht buka e prditshme dhe nse i mbetet, ua jep t uriturve dhe atyre n nevoj.

    Dhe pastaj: "U urdhroi t mos marrin as para bakri n brez”: sht nj hollsi q duhet t kujtohet. “Paraja” quhet kalks ktu, n greqisht, pra bakr: bakri dhe bronzi prdoreshin pr t br kmbime t vogla. Ja, thot Jezusi, dishepulli nuk duhet t mbaj as qindark me vete. Jemi n nj paradoks, por le t prpiqemi t mos humbasim kuptimin provokues t ktyre dispozitave t Jezusit Le t kujtojm se far krkon njeriu i menur n Librin e Fjalve t Urta, n kapitullin 30, 7-9: ai i krkon Zotit dy gjra dhe thot:
    7 T lutem t m japsh dy gjra,
    mos m’i moho deri t vdes:
    8 dboji prej meje kotsi e gnjeshtr,
    mos m jep as skam as pasje,
    m jep vetm sa m krkohet pr jetes;
    9 sepse, tepr mir i ngir, mund t t mohoj
    e t them: “Kush sht Zoti?”,
    ose, i shtytur nga varfria e teprt, t vjell,
    e kshtu ta nderoj emrin e Hyjit tim”.
    Mos ma moho, o Zot, para se t vdes, dy gjra: mos m jep varfri dhe mos m jep pasuri, m lr t kem copn time t buks: pse t pyes kto dy gjra? Sepse nse m jep pasuri, un i knaqur mund t them: "Zoti nuk m intereson m, sepse kam gjithka q m plqen". Dhe mos m jep as varfri, sepse n varfri mund t prfundoja duke vjedhur apo edhe blasfemuar...
    Ja dy gjra q i krkon njeriu i menur: as pasuria e as varfria.
    Gjat shekujve, ne e dim se Kisha ka paguar nj mim t lart pr lidhjen e saj me t mirat e ksaj bote dhe aleancat e saj me pushtet politik. Ajo ka humbur besueshmrin. Le t kujtojm at q thot Peshkopi Hilari i Poitiers n shekullin e IV-t, kur i biri i Kostandinit, Konstanci, nuk filloi m ta persekutonte Kishn, por ta favorizonte at. Hilari i Poitiers thot: “Ne nuk kemi m nj perandor antikristian q na persekuton, por duhet t luftojm kundr nj persekutuesi shum m tinzar, nj armik q nuk na persekuton, por na bn lajka; ai nuk na fshikullon kurrizin, por na prkdhel barkun; ai nuk na konfiskon pasurin, sepse jeta do t humbiste, por na pasuron pr t na dhn vdekjen; nuk na shtyn drejt liris, duke na futur n burg, por drejt robris, duke na ftuar n ahengje pallati; nuk godet trupin ton, por zotron zemrn; ai nuk na pret kokn me shpat, por na vret shpirtin me para”.
    Ja arsjeja, pr t ciln Jezusi i paralajmroi dishepujt e tij, q jemi ne, nga marrdhniet e gabuara me t mirat e ksaj bote.
    M pas: “t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka”. Ktu flitet pr petka, sht gj interesante. Luka i ndalon sandalet, sepse Luka sht ai q kmbngul n varfrin me t ciln paraqitet dishepulli, shkputjen totale nga t mirat e ksaj bote. N Izrael shkonin zbathur, por Marku shkruan n nj kontekst tjetr. Ai shkruan pr romakt dhe n Rom lypsat dhe skllevrit shkonin zbathur, por dishepujt duhet t paraqiten pr ata q jan, nuk jan lyps, nuk jan skllevr, jan njerz t shkputur nga t mirat e ksaj bote, por t lir. Kjo sht arsyeja pse ata duhet t shkojn me sandale.
    “Jo dy petka”, dy petka do t thot q edhe veshja reduktohet n thelbsoren, n at q sht e domosdoshme. Kjo tunik e vetme tregon edhe nj kuptim tjetr: n Beslidhjen e Re insistohet vazhdimisht q dishepulli sht i veshur me Krishtin. Kjo sht tunika e vetme q duhet t vesh, jo dy tunika: nj tunik, q sht Krishti. kur jemi n kish, pastaj m von kur bhet fjal pr para dhe gjra t tjera, ai vesh tunikn pagane. Ka edhe kt kuptim, e vetmja tunik. N Letrn drejtuar Romakve, 13, 14, Pali thot: " 14 Por, vishuni me Jezu Krishtin Zot e n kujdes pr trupin, mos i knaqni prirjet e ulta”. Vishuni Zotin, kushdo q ju takon duhet t shoh Krishtin, n fjalt tuaja, n mnyrn tuaj t arsyetimit, n mnyrn tuaj t t vepruarit, ata shohin personin e Krishtit. Veshja tregon se si dukemi nga jasht. “Vishni njeriun e ri”, n Letrn drejtuar Efesianve, n Letrn drejtuar Kolosianve: “Vishni ndjenjat e butsis, mirsis, prulsis, butsis, zemrgjersis”. Ja pra, jo dy mnyra jetese, pra duke jetuar n dykuptimsi, n paqartsi. Predikimi, tani q jan “drguar”, parashikon se njeriu mund t mirpritet, por edhe mund t refuzohet: si duhet t sillet kur nuk sht i mirpritur dhe kur sht i mirpritur? Le t dgjojme:

    “10 Dhe u thoshte:,“Kudo q t hyni n ndonj shtpi, rrini aty derisa t largoheni nga ai vend. 11 Po qe se ndokund nuk ju pranojn dhe nuk ju dgjojn, dilni dhe shkundni pluhurin nga kmbt tuaja si dshmi kundr tyre”.
    12 Ata shkuan dhe u predikuan njerzve kthimin kah Hyji. 13 Dbonin shum djaj, lyenin me vaj shum t smur dhe i shronin” (v.10-13).
    far do t ndodh me dishepujt q drgohen pr t shpallur Ungjillin? Para s gjithash, Jezusi thot se ata nuk duhet t presin q dikush t vij duke i krkuar, ata duhet t’u sjellin mesazhin njerzve n shtpit e tyre, domethn n t gjitha mjediset ku ata jetojn, n pun, n politik, n sport, edhe n argtim: I krishteri paraqitet duke mishruar nj propozim jete q nuk sht ai pagan, ai sillet, arsyeton, flet, jeton ndryshe nga pagant dhe gjithashtu do t shpall me fjaln e tij arsyen pse ai i bn kto zgjedhje. far do t ndodh tani? Ato mund t pranohen ose refuzohen. Dhe ktu Jezusi jep disa indikacione n lidhje me misionart, t cilat variojn nga shpallja e Ungjillit, por mesazhi m pas i drejtohet gjith Kishs.
    “Kudo q t hyni n ndonj shtpi, rrini aty derisa t largoheni nga ai vend” (v.10). far do t thot? Q viziton vetm nj familje dhe m pas kaq, pasi t kesh mbaruar atje, i neglizhon t gjitha t tjerat? Nuk sht ky kuptimi. Jezusi thot se kushdo q shkon pr t shpallur Ungjillin do t gjej njerz t devotshm, t mir dhe bujar q do t'i qndrojn pran, q do ta ndihmojn dhe pr kt arsye do t'i ofrojn edhe mikpritje. Akomodimi i par nuk sht kurr m i miri, ai sht gjithmon nj akomodim i improvizuar, si e din misionart q kan shkuar n vende t largta, sht nj gjendje shum e pasigurt, n t ciln njeriu duhet t prpiqet t prshtatet pr t jetuar si mundet. Por m pas ndodh q misionart sigurisht t takojn njerz t prirur mir, t cilt jan t mir me ta, t marrin ofertn e nj vendbanimi m t rehatshm, pastaj nj tjetr edhe m t mir, e kshtu me radh derisa t prfundojn t vendosen n pallate, ktu sht rreziku. Jezui rekomandon: “Qndroni n shtpin e par”. Dishepujve u krkohet t dshmojn pr nj jet t rrept, t kthjellt, t huaj ndaj do shfaqjeje luksi dhe pasurie, vet besueshmria e misionit sht n rrezik. Kjo vlen pr misionart, por vlen pr t gjith Kishn. Kur ekziston edhe hija e pasuris dhe e luksit, Ungjilli humbet besueshmrin.
    Do t thot gjithashtu nj ftes pr t besuar n mikpritjen. N Ungjillin e Luks, kapitulli 22, Jezusi i pyet dishepujt: “Kur ju drgova pa ant, apo sandale, a ju mungoi gj?” Dhe ata prgjigjen: "Asgj nuk mungonte". Ai q shpall Ungjillin duhet t besoj n pranin e Zotit n jetn e tij, q e shoqron, q e ndihmon. Mund t pranohen, por edhe t refuzohen, far duhet br?
    Jezusi thot: "Shkundni pluhurin nga kmbt tuaja si dshmi pr ta". Kt gjest t shkundjes s pluhurit e bnte do izraelit kur largohej nga toka pagane dhe hynte n Tokn e Shenjt, madje nuk duhej t merrte me vete pluhurin e toks pagane. N buzt e Jezusit, ky gjest ka nj kuptim tjetr, nuk sht refuzim i paganit apo i atyre q nuk e pranojn mesazhin ungjillor. Teksti thot, "Si nj dshmi kundr tyre". Ktu, lnia e paganit n gjendjen e tij do t thot respekt pr zgjedhjet e tij. I krishteri nuk mund t bezdiset, nuk mund t'i fyej njerzit duke brtitur besimin, arsyet e tij... jo, ai bn nj propozim jete dhe sht nj propozim q i prmbahet nga dashuria, pra n liri t plot.
    Dishepujt drgohen pr t br nj propozim pr jetn, jo pr t'u prfshir n beteja ideologjike. Nuk ka kuptim nj debat televiziv n t cilin t gjith prpiqen t brtasin m fort se t tjert. Ungjilli nuk shpallet kshtu dhe madje synimi i t krishterit nuk sht t marr konvertime, pra t rris shifrat. Ai vetm duhet t shpall me besnikri fjaln e Krishtit, duke e mishruar at me jetn e tij. Ather ngjitja ose refuzimi, frutat pak a shum t bollshme, nuk varen nga ai, por nga lloji i toks mbi t ciln bie kjo far e Ungjillit. Por kjo "shkputja e pluhurit nga sandalet" ka edhe nj kuptim tjetr m konciz, do t thosha: kur dikush shkon n tokn pagane sht e pashmangshme q pak pluhur paganizmi t ngjitet n rrethinn dhe kur t kthehet n shtpin e tij pluhuri duhet rrahur. Le t marrim nj shembull shum t thjesht. Nse un hyj n dialog me ata q jan shum larg propozimit ungjillor, ata arsyetojn krejtsisht ndryshe, q gjithka t jet n rregull, gjithka legjitime, nuk kemi nevoj t jemi mesjetar, retrograd... t kemi kujdes. , sepse kto diskurse pagane prfundojn duke na ln t ndiejm pak pluhur pagan. Kur kthehemi n shtpi, kontakti me Ungjillin duhet t na pastroj edhe nga ky pluhur.
    Prfundimi sht se dishepujt nisen dhe predikojn duke shpallur metanoin, kthimin n besim, duke ln mnyrn pagane t t jetuarit e t arsyetimit dhe duke mirpritur jetn e re, botn e re t propozuar nga Krishti, dhe n fakt, me fuqin q u dha Jezusi, ata i przn. shum demon: aty ku mbrrin Ungjilli, ata demon pr t cilt folm nuk mund t qndrojn m, ktu sht shrimi i nj shoqrie t tr q bhet nj shoqri vrtet njerzore, domethn e prbr nga fmij t Zotit dhe nj jet vllezrish.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 11-07-2024 m 11:08

  6. #606
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,506
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. JAVA. E DIELA XV ORD. VITI B. 3 LEXIME.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA XV ORD. VITI B.

    M 14-7-2024.


    T LIR DHE T BESUESHM.


    Duke e ngulitur shikimin te paralitiku q krkonte lmosh te porta e tempullit t quajtur “E bukura”, Pjetri tha: “Shiko drejt nesh”. U kthye drejt tyre, duke pritur t merrte dika. Por Pjetri vazhdoi: "Un nuk kam as argjend, as ar, por at q kam po jua jap: n emr t Jezu Krishtit t Nazaretit, ecni!" (Vap. 3,1-10).
    I gjymtuari priste do gj prve ksaj. Fati i tij ishte q kishte takuar dy dishepuj t cilt, besnik ndaj udhzimeve t Msuesit, nuk solln asgj me vete. Po t kishin para, do t'i jepnin lmosh, pastaj do t ishin larguar duke e ln n t njjtn gjendje. Mrekullia ndodhi sepse Pjetri dhe Gjoni ishin t vetdijshm se ishin kujdestar t nj fuqie hyjnore, t nj fjale t aft pr t vn prsri n kmb kdo q shtrihet n tok dhe, n pamundsi pr t menaxhuar jetn e tyre, varet nga dhembshuria e t tjerve.
    sht e lavdrueshme q, aty ku askush nuk vepron, kisha kryen pun zvendsuese n fusha q nuk jan veanrisht prgjegjsi e saj, por nuk mund t pranoj t identifikohet me institucionet humanitare. Ajo mbetet vigjilente, pr t mos lejuar q t prfshihet n mnyr naive n nisma spektakolare dhe fitimprurse, pr t mos u futur n konkurrenc me strukturat civile, t cilat me angazhimin e t krishterve laik thirret pr t'i gjallruar.
    Kisha zotron nj fjal hyjnore dhe pikrisht n kt fjal ajo mbshtetet, duke i rezistuar tundimit pr t'iu drejtuar mjeteve q njerzit i konsiderojn m efektive. Kur i prdor, mund t bj edhe mirsi, por kufizohet n lmosh, duke i vn nj fustan t vjetr nj cop t re, ndrsa detyra e tij sht t krijoj nj njeri krejtsisht t ri, nj shoqri, nj bot.

    Pr t prvetsuar mesazhin, ne do t prsrisim:
    "Fjala e Perndis sht efektive nse u shpallet njerzve t lir nga njerz t lir"


    LEXIMI I PAR: Am. 7,12-15.

    “12 E Amasia i tha Amosit: “Shporru, o vegimtar! Ik n dheun e Juds. Atje ha buk e atje profetizo! 13 Sa pr n Betel mos guxo m t profetizosh, sepse kjo sht shenjtrorja e mbretit e tempulli i mbretris!”
    14 Ather Amosi iu prgjigj Amasis:
    “Nuk jam profet
    as s’jam bir profeti,
    por jam tubanik e vjels fiqsh.
    15 Por vet Zoti m mori
    prej pas deleve
    e m tha Zotyn:
    ‘Shko e profetizoji popullit tim, Izraelit!’


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    Ne duhet t kthehemi n kohn e Solomonit pr t gjetur nj periudh n historin e Izraelit n t ciln kishte po aq prosperitet sa n kohn e Jeroboamit II (shekulli 8 para Krishtit).
    Armiqt jan mundur dhe tokat prtej Jordanit jan ripushtuar; kufijt shtrihen "nga hyrja e Hamathit deri n detin e Arabahut" (2 Mbr. 14,25) dhe, pr t rritur ndjenjn e siguris dhe qetsis, n do qytet jan ndrtuar fortesa pr t ruajtur thesaret e fituara nga tregtia intensive me Fenikia, me Arabin dhe prgjat rrugve t Detit t Kuq. Jan futur teknika t reja bujqsore t cilat kan rritur prodhimin; industria e tekstilit dhe e ngjyrosjes po lulzojn, minierat e bakrit n Arabah po punojn me kapacitet t plot. Ndrtesa t shklqyera dhe luksoze po ngrihen kudo dhe ka nj shprthim t vrtet demografik.
    Duhet pranuar se vendi sht n kulmin e fuqis dhe merita duhet t'i atribuohet aftsive t sovranit.
    Dhe feja? Nuk ka qen kurr kaq praktikuar dhe favorizuar. Vendet e shenjta jan plot me pelegrint q dynden pr t ofruar flijime, pr t prmbushur zotimet dhe pr t marr pjes n festime.
    N mnyrn e tij, Jeroboami II sht gjithashtu nj njeri thellsisht fetar: ai paguan priftrinjt dhe mbshtet shpenzimet e tempujve q ai dshiron t stolisur me do madhshti.

    sht e vrtet se, n shum vende t shenjta, kulti kufizohet me praktikat pagane, si kultet e pjelloris dhe prostitucionin e shenjt, por, n prgjithsi, njeriu duhet t bekoj Zotin dhe ta falnderoj mbretin pr mirqenien q gzon vendi.
    Nj dit nj burr i vrazhd mbrrin n Bethel, ku qndron m i rndsishmi nga kta tempuj. Fytyra e tij sht djegur nga dielli, sepse ai e kalon jetn jasht, duke kullotur bagtin dhe duke kultivuar arat. sht Amosi, bariu i Tekoas, nj qytet n Jude, q ndodhet buz shkrettirs, rreth dhjet kilometra n jug t Betlehemit.
    N vend q t gzohet pr prosperitetin dhe paqen q mbretron kudo, ai gjuan kundr mbretit; ai sulmon praktikat fetare, klasat sunduese, pronart e tokave dhe tregtart. Mirqenia – pohon ai – sht e rezervuar pr disa njerz t privilegjuar dhe paguhet shtrenjt nga t varfrit e vendit. T pasurit shfaqin luksin m t paturpshm, ata zotrojn "pallate verore dhe pallate dimrore", "shtpi prej fildishi", shtpi me dhoma t panumrta (Am 3,9.15), ata gostisin, shkojn nga festa n fest (Am 6,1- 7) .
    Nga vjen pasuria q ata shpenzojn pr argtim? sht rezultat i shtypjes dhe abuzimit ndaj puntorve dhe fermerve t dobt dhe t pambrojtur. Ata shtypin dhe shfrytzojn (Am 4.1), prdorin mashtrime t legalizuara, falsifikojn peshore, vendosin mimet e produkteve sipas dshirs (Am 8.5) dhe shesin t varfrit pr nj pal sandale (Am 8.6).
    Kritikave t profetit nuk i shptojn as grat, "zonjat e mdha" q knaqen me zbavitjen (Am 4,1-4) dhe gjyqtart q "e kthejn ligjin n helm, e hedhin drejtsin n tok" dhe i shtypin t varfrit duke e detyruar t paguajn taksat joproporcionale mbi korrjen e grurit (Am 5,7.10-12).
    Dhe praktika e zjarrt fetare? sht e gjitha nj gnjeshtr, sht vetm pamja dhe pamja e jashtme. Lutjet, adhurimi, temjani dhe olokaustet jan t neveritshme pr Perndin nse pabarazit skandaloze, plakitjet dhe dhuna nuk u jepen fund (Am 5,21-24).
    Pikrisht n kt kontekst social dhe politik duhet vendosur pjesa e sotme e leximit.
    Prball ankesave t Amosit, kryeprifti i tempullit t Bethelit, Amaziah, sht i mrzitur dhe i shqetsuar; ai ka frik nga reagimi i Jeroboamit II, t cilit, sigurisht, dikush do t'i raportoj se far ka ndodhur.
    Pr t heshtur bariun e Tekoas, Amaziahu fillimisht ia raporton mbretit (Am 7,10), pastaj prballet drejtprdrejt me t: Ki kujdes se si flet! – i thot – je n shenjtroren e sovranit; ky sht tempulli i mbretris. Kthehu n tokn tnde nse do t shmangesh telashet! (v. 12).
    I ofenduar, Amosi prgjigjet: Un nuk jam profet profesionist, nuk i prkas kategoris s atyre “kapelanve t oborrit” q, si ju, paguhen nga sovrani. Un nuk mbroj interesat personale dhe, pr t fituar bukn e gojs, nuk kam nevoj t knaq apo lajka asknd. Un jam nj bari dhe mbledhs fiku dhe jam i mjaftueshm (v. 14-15). Sa i prket mbretit, prgjegjs kryesor pr kt shoqri t korruptuar, ja far e pret at: “Ai do t vdes nga shpata dhe Izraeli do t ohet n mrgim, larg vendit t tij” (v. 11).
    Kaluan disa vite dhe kryeqyteti Samaria ra nn goditjet e ushtris asiriane. Kshtu mori fund, si kishte premtuar Amosi, "orgjia e gzuarbrsve" (Am. 6,7).
    Profeti sht ndrmjetsi q Perndia prdor pr t komunikuar fjaln e tij (Dl. 7.1; 4.10-16; Jer 1.9). Pr ta prmbushur mir misionin e tij, ai duhet t jetoj n bashkim intim me Zotin dhe t asimiloj mendimet dhe vullnetin e tij. Pr kt arsye ai sht thirrur t shkputet nga gjithka q mund t dmtoj ose prish kt harmoni shpirtrore: nga interesat personale, nga bindjet fetare e morale q ai ka formuar dhe q rrjedhin nga mnyra e t menduarit t shoqris ku jeton. Atij i krkohet t heq dor nga gjithka q mund t rrezikoj lirin e tij t fjals: miqsit, dhuratat, varsin ekonomike, kompromise me t fuqishmit e ksaj bote, t cilt, edhe kur, si Jeroboami II, duket se favorizojn kauzn e besimit, gjithmon minojn besueshmrin e Mesazhi.


    LEXIMI I DYT: Ef. 1,3-14.

    3 Qoft bekuar Hyji. Ati i Zotit ton Jezu Krishtit, i cili na bekoi me do bekim shpirtror n qiell n Krishtin.
    4 N T na zgjodhi para krijimit t bots q t jemi t shenjt e t paprlyer para Tij n dashuri.
    5 Ai na parashnoi pr vete t jemi bij n shpirt n saje t Jezu Krishtit me plqimin e vullnetit t vet
    6 pr nder t lavdis s hirit t tij me t cilin na pajisi me an t t Dashurit:
    7 n T, n saje t gjakut t tij, e fituam shprblimin; n T na u faln fajet me an t begatis s hirit t tij,
    8 t cilin Hyji e ndikoi n ne bashk me do urti e kuptim.
    9 Ai na vuri n dijeni mbi misterin e vullnetit t vet ‑ synim q lirisht kishte vendosur q m par ta kryente n T ‑
    10 kur t plotsohej koha: d. m. th. t vr do gj nn kryesin e Krishtit, t gjitha qeniet q jan n qiell e n tok.
    11 N t edhe ne u bm trashgimtar ‑ t paracaktuar me vendim t Atij q vepron gjithka sipas plqimit t vullnetit t vet ‑
    12 t jemi n nder t lavdis s tij ‑ne q q m par e vum shpresn n Krishtin.
    13 Po n T edhe ju q e dgjuat fjaln e s vrtets ‑ Ungjillin e shlbimit tuaj ‑ pasi besuat n T, u vulost me Shpirtin Shenjt ‑ t Premtuarin ‑
    14 q sht pengu i trashgimit ton: pr shprblimin e plot t atyre q u bn pron e Hyjit ‑ n nder t Lavdis s tij.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Pr tet t diela radhazi do t lexojm fragmente nga Letra drejtuar Efesianve, nj shkrim q i atribuohet Palit, por i kompozuar, rreth vitit 90 pas Krishtit, nga nj dishepull i Palit.
    Komunitetet e Azis s Vogl, t cilt e njohn at si rojtarin besnik t mendimit dhe shpirtit t Zotit, e konsideruan letrn vepr t vet Palit. Kshtu, duke iu referuar autoritetit t tij dhe duke qndruar n prputhje me traditn apostolike, ata i dhan prgjigje adekuate problemeve teologjike q lindn n kohn e tyre.
    Letra fillon me nj himn t gjat bekimi Perndis pr mrekullit q ai ka br pr njerzit.
    Bekimi sht nj karakteristik e lutjeve ifute. N do moment t dits, izraeliti i devotshm mendon pr ndrhyrjet e Zotit n favor t popullit t tij, kujton t mirat e dhna prej tij dhe e falnderon duke shqiptuar bekime. Letra drejtuar Efesianve sht nj himn emocionues, i ardhur nga zemra e nj t krishteri nga Azia e Vogl, i knduar gjat kremtimeve liturgjike dhe i ruajtur pr ne nga autori i letrs.
    Fillon me lavdrimin e Zotit, i cili nuk quhet m "Perndia i Abrahamit, Isakut dhe Jakobit", por Ati i Zotit ton Jezu Krisht (v. 3). Ai sht i bekuar sepse, duke na futur n Krishtin, na ka br pjesmarrs t do bekimi shpirtror.
    Bekimet e premtuara pr patriarkt ishin materiale, Zoti u tregua dashamirs ndaj popullit t tij kur dha t korra t bollshme, shumoi tufat dhe tufat e trasha, i bri bijt e tij t rriteshin si filiza ulliri dhe i bri vajzat e tij t shklqyera "si shtylla qoshe" (Ps. 144,12).
    Kushdo q ka hyr n Krishtin nprmjet pagzimit sht i mbushur me bekime shpirtrore, t cilat nuk jan n kontrast me ato materiale, por prbjn nj realitet t ri, nj ofert t t mirave t padurueshme, t nj jete q shkon prtej horizontit t ksaj bote.
    Pas ksaj pasthirrme t gzueshme, himni paraqet, n vargun e par, planin e dashuris t konceptuar nga Perndia (v. 4-6). Edhe para krijimit t bots, ai mendoi pr shptimin e t gjith njerzve; ai donte q ata t bheshin nj person n Krishtin, t merrnin pjes n jetn e tij dhe t bheshin pjes e familjes s tij. Ky sht fati q pret mbar njerzimin: jo rrnim, por gzim i pafund, “pr nder t lavdis s hirit t tij” (v. 6). Mirnjohja e njeriut ka pr qllim At q nuk shprblen sipas merits, por jep gjithka falas, ua dhuron t varfrve t mirat, u ofron atyre q nuk mund t'i paraqesin asnj pun t mir.
    N vargun vijues (v. 7-12), himni kndon gjendjen e re t besimtarve n Krishtin. Ata jan shlbuar, t liruar nga mkatet e tyre, me mimin e gjakut t Krishtit (v. 7); ata u njohn me njohurin e planit t Perndis, jo vetm sepse atyre iu zbulua vullneti shptues i Zotit, por sepse, n fakt, ky shptim filloi t ndodhte tek ata n nj mnyr t paprmbajtshme (v. 8-10); ata jan br trashgimtar t t njjtave t mira q Ati i jep t Vetmlindurit t tij (v. 11-12).
    Imazhi i trashgimis t kujton, edhe nj her, falassin e dhuratave t Zotit. Gjithka n t sht hir dhe dashamirsi dhe ai dshiron q kjo dashuri e tij falas t qarkulloj gjithmon mes fmijve t tij.
    “t jemi n nder t lavdis s tij ‑ne q q m par e vum shpresn n Krishtin” (v. 12). Ne ishim t part q shpresuam n Krishtin, thot autori i himnit, i cili e vendos veten mes judenjve q iu bashkuan menjher besimit.

    N vargun e fundit (v. 13-14), me nj "ti", ai u drejtohet paganve q pas tij kan dgjuar "fjaln e s vrtets, ungjillin e shptimit". Tani, me hirin e Zotit, edhe ata, s bashku me fmijt e Abrahamit sipas mishit, jan br trashgimtar t premtimeve t bra patriarkve dhe pasardhsve t tyre.
    Gzimi q prshkon gjith himnin vjen nga siguria se mirsia e Zotit ndaj njeriut sht e pakushtzuar, nuk varet nga mirsia e njeriut, sht hir i pastr.
    Kur n historin e bots apo n jetn personale duket se e keqja ka eprsin, kjo kng i kujton besimtarit se fitorja prfundimtare do t'i takoj dashuris s Zotit, prapseprap do t arrij t prfundoj planin q kishte konceptuar "para krijimit t bots” (v. 4).


    UNGJILLI: Mk. 6,7-13.

    7 Ather i thirri t Dymbdhjett e nisi t’i drgoj dy nga dy dhe u dha pushtet mbi shpirtrat e ndyt. 8 U urdhroi t mos marrin n udhtim asgj tjetr, prve shkopit: as buk, as strajc, as para bakri n brez, 9 por t mbathin vetm sandalet e t mos veshin dy pal petka.
    10 Dhe u thoshte:
    “Kudo q t hyni n ndonj shtpi, rrini aty derisa t largoheni nga ai vend. 11 Po qe se ndokund nuk ju pranojn dhe nuk ju dgjojn, dilni dhe shkundni pluhurin nga kmbt tuaja si dshmi kundr tyre.”
    12 Ata shkuan dhe u predikuan njerzve kthimin kah Hyji. 13 Dbonin shum djaj, lyenin me vaj shum t smur dhe i shronin.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    N leximin e par hasm n dy personazhe domethnse dhe t kundrta: Amasia, prifti i integruar mir n strukturn fetare, plot merita dhe privilegje dhe Amosi, bariu i vrazhd, i cili, befas, filloi t vepronte si profet.
    I pari sht njeriu i suksesshm, i vlersuar dhe i respektuar, sepse duke qen mik i t fuqishmit t momentit, ka arritur nj pozicion prestigjioz. Ai nuk sht pr t'u pasur zili: ai ka gjithka, por nuk sht i lir; n do moment mund t shantazhohet nga sovrani q i jep buk, por edhe mund t'ia mohoj; ai detyrohet t tregoj nderim dhe nderim t pakushtzuar, t jet gjithmon i gatshm pr t lajkatur, pr t'u knaqur me lojrat politike t mbrojtsit t tij dhe pr t mbyllur nj sy ndaj keqbrjeve t tij.
    Amos sht i varfr, por i pavarur, ai mund t thot far mendon, nuk ka asgj pr t humbur, asgj pr t mbrojtur, nuk i detyrohet askujt.
    I varfr pr t qen i lir mund t jet motoja q prmbledh kushtet e vendosura nga Jezusi n Ungjillin e sotm pr ata q jan thirrur pr t shpallur fjaln e tij.
    Ata duhet t duken si Amos, jo si Amazia.
    Ungjillii i sotm hapet me drgimin e t dymbdhjetve n nj mision (v. 7).
    T gjith drgohen, askush nuk prjashtohet, kjo tregon se shpallja e ungjillit nuk sht nj detyr e rezervuar pr disa antar t komunitetit. Dishepulli q nuk e ndien nevojn pr t ndar dhuratn e marr me t tjert, ndoshta nuk sht ende i bindur se, duke zbuluar Krishtin, ka gjetur thesaret m t muara.
    Apostujt drgohen dy nga dy, jo pr t br shoqri me njri-tjetrin, por pr nj arsye teologjike. Ndryshe nga hinduizmi, budizmi dhe t gjitha fet q propozojn si ideal arritjen e prsosmris shpirtrore, ekuilibrit t brendshm, pastrimit t vetvetes - objektiva kto q mund t arrihen edhe n vetmin dhe izolimin m t plot - krishterimi mund t jetohet vetm n komunitet dhe, pr t krijuar nj komunitet, sht e nevojshme t jen t paktn dy. Kjo sht arsyeja pse ungjillizimi nuk sht kurr vepr e individve q predikojn intuitat apo frymzimet e tyre personale. Kushdo q shpall ungjillin duhet t qndroj n harmoni dhe bashksi t plot me kishn.
    Ka nj risi tjetr t rndsishme t paraqitur nga Jezusi. Jezusi i urdhron apostujt e tij q t shkojn dhe t'u ofrojn mesazhin ungjillor njerzve n shtpit e tyre, n mjediset ku ata jetojn; apostujt nuk duhet t presin q dikush t'i krkoj.

    M n fund, apostujve u jepet fuqi. Mund t jet e habitshme q Jezusi nuk u jep atyre autoritetin pr t urdhruar, pr t nxjerr dispozita shtrnguese. E vetmja fuqi q marrin apostujt sht e njjta q ushtroi Jezusi: t'u jepte urdhra "shpirtrave t papastr". Me “shpirtrat e papastr” nnkuptojm t gjitha forcat q na largojn nga Zoti dhe jeta, zgjojn ndjenja t kqija dhe shkaktojn shtypje, dhun dhe padrejtsi. Nga prballja me kto forca negative q dominojn n bot, komuniteti i krishter sigurisht q do t dal fitimtar, sepse Mjeshtri e ka investuar me nj forc t parezistueshme, Shpirtin e tij.
    N pjesn e dyt t Ungjillit (v. 8-9) jepen udhzime n lidhje me pajisjet q lajmtart e Ungjillit mund t sjellin me vete. Duhet t jet shum e leht: nj tunik teke, nj pal sandale, nj shkop dhe asgj tjetr; pjesa tjetr prbn nj bagazh t rnd. Mjetet materiale duhet t reduktohen n thelbsore
    Le t fillojm me shkopin. Ishte arma e t varfrve, prandaj, n Ungjillin e Mateut, Jezusi e ndalon at (Mt. 10,10). Dishepujt e Krishtit jan ndrtues t paqes, prandaj, ata hedhin posht t gjitha instrumentet q krkojn prdorimin e dhuns.
    Megjithat, n Ungjillin e sotm, apostujt mund t ken nj shkop. Arsyeja qndron n faktin se, n Bibl, shkopi ka edhe nj kuptim tjetr simbolik. Moisiu dhe Aaroni, si ift ("dy nga dy", si rekomandon edhe Jezusi) luftuan kundr forcave shtypse t faraonit, prfunduan punn e lirimit t popullit t tyre duke prdorur nj shkop, nj shenj e fuqis s Zotit. Me t Moisiu bri mrekulli para Faraonit (Eks 7,9-12), ai shtriu dorn mbi vendin e Egjiptit dhe solli karkaleca (Dal 10,13), ai ndau Detin e Kuq (Dal. 14,16 ), bri q uji t rrjedh nga shkmbi (Dal. 17,5- 6).
    Edhe dishepujt e Krishtit, pr t kryer veprn e lirimit t njeriut nga "shpirtrat e papastr" kan vetm nj shkop n duar, mund t mbshteten n nj forc t vetme, at q u sht dhn nga Jezusi: fjala e tij.
    M pas tregohet se far nuk duhet t sjellin me vete: as buk, as ant, as para... (v. 8-9).
    sht e qart se ktu Jezusi u drejtohet paradokseve, por duhet t kemi kujdes q t mos u japim interpretime reduktuese fjalve t tij, t mos e dobsojm mesazhin, duke e privuar at nga prmbajtja e tij provokuese. sht e pakuptimt t besosh se, nse ai do t jetonte sot, nuk do t ishte aq i rrept dhe do t'i prshtatej nevojave t jets moderne. Ather nuk kishte ku t vinte kokn (Lk. 9,58), por sot do t ndryshonte stil dhe nuk do t ngurronte t investonte, me dinakrin, parat e lmoshs, pr t luftuar me armt e tyre fmijt e errsirs.
    Koht kan ndryshuar, sht e vrtet, dhe fjalt e Jezusit nuk duhen marr fjal pr fjal, megjithat, nga kto del qart shqetsimi se mes dishepujve do t deprtoj majaja e ksaj bote, bindja se efektiviteti i misionit varet nga sasia e mjeteve materiale n dispozicion.
    Jezusi kurr nuk i prmoi t mirat materiale, ai kurr nuk e paraqiti varfrin si nj ideal t jets, megjithat ai i paralajmroi dishepujt e tij kundr rrezikut t kushtzimit nga pasuria. Ai q duhet t knaq dik, i cili, si Amasia, paguhet dhe duhet t shfaqet mirnjohs, nuk sht i lir t thot t vrtetn dhe t shpreh at q mendon.
    Kisha gjat shekujve ka paguar nj mim t lart pr marrveshjet dhe aleancat me t fuqishmit e ksaj bote, pr kompromise me ata q i kan ofruar privilegje, favore dhe garanci. Ai i pagoi me humbjen e liris dhe autonomis.
    Ka nj arsye tjetr, edhe m t rndsishme, q e shtyn Jezusin t'u krkoj lajmtarve t tij t paraqiten pa para dhe plotsisht t lir nga do form pushteti. Kushdo q shfaq eprsin n mnyr t pashmangshme gjeneron dyshime dhe shkakton refuzim; ata q shfaqin dshirn pr t'u imponuar, pr t fituar fitore ideologjike, bhen armiqsore dhe shkaktojn kundrshtime. Burrat u besojn vetm atyre q nuk fusin frikn, atyre q nuk poshtrojn, pr kt arsye mnyra m efektive pr t fituar besimin e tyre sht t dorzosh jetn n duart e atyre t cilve u ofron ungjillin, duke treguar se varet nga ata edhe pr jetesn e tyre.
    Edhe nj ant nuk lejohet, thjesht sepse nuk nevojite, dhe sht nj barr, nj bezdi e panevojshme. Dishepullit nuk i lejohet t ruaj furnizime pr t nesrmen; buka q i krkon Atit sht buka e prditshme dhe, nse merr m shum dhe i mbetet pak, ua jep menjher atyre q kan nevoj.
    Shkputja e plot e krkuar nga Mjeshtri nuk nnkupton vetm heqjen dor nga t mirat materiale, por edhe refuzimin e ideve t paramenduara, traditave, besimeve retrograde q gjithmon tundohet t'i trheq zvarr me veten dhe t cilave njeriu kapet lehtsisht n nj gjendje emocionale dhe n nj mnyr irracionale. Disa zakone, zakone, praktika devotshmrie, zakone fetare jan barr t rnda, t lidhura me nj kontekst historik dhe kulturor t vjetruar dhe nga disa t ngatrruar dhe t barazuar n mnyr naive me ungjillin.
    N pjesn e tret (v. 10-11) Jezusi trajton mirpritjen e rezervuar pr lajmtart e tij: disa do t priten me gzim dhe mirnjohje, t tjert do t refuzohen me prbuzje dhe prmim. Si duhet t reagohet?

    “Kudo q t hyni n ndonj shtpi, rrini aty derisa t largoheni nga ai vend” (v. 10).
    N pamje t par ky rekomandim duket si nj ftes pr t vizituar vetm nj familje, duke ln pas dore t tjerat; n realitet Jezusi paralajmron kundr nj gabimi serioz q mund t komprometoj punn e misionarve t tij: kushdo q shpall ungjillin do t gjej gjithmon njerz t devotshm dhe bujar q do ta presin n shtpin e tyre, por, si sht e leht t imagjinohet, strehimi i par nuk do t jet nga m t mirat, do t jet nj marrveshje e improvizuar, mjaft e pasigurt, n t ciln njeriu do t duhet t prshtatet me jetesn.
    Megjithat, m pas, misionart me siguri do t takojn njerz q jan t prirur mir ndaj tyre dhe do t'u ofrohet nj vendbanim m i rehatshm, pastaj nj tjetr akoma m i mir dhe kshtu me radh derisa t ken mundsin t vendosen n pallate.
    Jezusi rekomandon: qndroni n shtpin e par. Dishepujve u krkohet t demonstrojn nj jet t rrept, t matur, t lir nga do shfaqje luksi. N rrezik sht vet besueshmria e misionit.
    Dhe kur do t dbohen? Ata do t duhet t shkundin pluhurin nga kmbt e tyre.
    Ishte gjesti q do izraelit bri kur, duke ln vendin e paganve, hyri n tokn e shenjt. Ai shprehu kshtu bindjen e tij se “toka ndan karakterin e banorve t saj” (Nm 5,17) dhe se, pr t'u thn lamtumir t pabesve, ishte gjithashtu e nevojshme t largohej pluhuri i tyre.
    Jezusi u sugjeron dishepujve q ta bjn kt gjest, jo si nj shenj refuzimi dhe prbuzjeje, por "si nj dshmi pr ta". Shnim: pr ta, jo kundr tyre.
    Kjo krkes e Jezusit sht nj shprehje respekti, sht ftesa pr t mos kmbngulur m shum se 'duhet, pr t mos u mrzitur, pr t mos marr efektin e kundrt, at t bezdisjes s njerzve dhe distancimit prfundimtar t tyre nga besimi.
    Apostujt autentik jan t kujdesshm q t mos cenojn kurr lirin e t tjerve, t mos kthehen n gazetadashs fanatik dhe intolerant. Ata jan t vetdijshm se jan drguar pr t br nj propozim, jo pr t'u prfshir n beteja teologjike. Detyra e tyre nuk sht t fitojn konvertime t shumta, por t shpallin me besnikri fjaln e Krishtit. Pranimi apo refuzimi i tyre, frutat pak a shum t bollshm nuk varen prej tyre, por nga lloji i toks n t ciln e kan prhapur farn me bollk, por me mblsi dhe respekt.
    Vargu i fundit (v. 12) tregon pr suksesin e misionit t apostujve. Me fuqin e dhn nga Mjeshtri, ata kryejn veprn e shptimit pr t ciln u drguan. Shenj e ktij shptimi sht mposhtja e do forme t s keqes, t s keqes fizike (smundjeve) dhe t s keqes morale (dbimi i demonve).

    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 12-07-2024 m 08:33

Faqja 31 prej 31 FillimFillim ... 21293031

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •