Close
Faqja 29 prej 30 FillimFillim ... 1927282930 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 561 deri 580 prej 588
  1. #561
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    TRINIA E SHENJT VITI B.

    M 26-5-2024.,


    Psalmi. 33, 4-5. 6. 9. 18. 20. 21-22


    4 Sepse e drejt sht fjala e Zotit
    e t gjitha veprat e tija me bes.
    5 E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit.
    6 Prej fjals s Zotit u krijuan qiejt,
    prej fryms s gojs s tij do trup qiellor;
    9 Sepse ai foli ‑ gjithka u b,
    ai urdhroi ‑ gjithka u prftua!
    18 Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij:
    20 Shpirti yn shpreson n Zotin,
    ai sht ndihma dhe mburoja jon.
    21 Zemra jon n t e ka shpresn,
    shpresojm n Emrin e tij t shenjt.
    22 Mirsia jote qoft mbi ne, o Zot,
    sikurse ne shpresojm n ty.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM- LUTJE.


    TOKA SHT MBUSHUR ME DASHURIN E ZOTIT.


    Asnj fjal e misterit t Trinis n kt psalm, sht e qart, pasi q ky Mister i Nj Zoti n tre persona u zbulua nga besimtart pas Rrshajve. Por nga ana tjetr, fjalt shum t bukura q lexohen n kto pak vargje flasin pr zbulimin e madh q njerzit e Beslidhjes s Vjetr kishin br tashm.

    Pr shembull, lexohet: "Toka sht mbushur me dashurin e tij": Kjo sht nj profesion i shklqyer i besimit! U desh nj rrug e gjat e Zbuless q njerzimi t zbulonte kt realitet themelor se Zoti sht Dashuri dhe se toka ( Krijimi) sht e mbushur me dashurin e tij. Dhe kjo sht shenja dalluese e besimtarve, m duket: ata kalojn npr ekzistenc dhe realitetet e saj me gzim apo edhe me sprova, duke pohuar, fardo q t ndodh, se toka sht e mbushur me dashurin e Zotit. Kjo nuk do t thot q dashuria mbretron kudo n tok! As dashuria universale dhe as lumturia nuk jan akoma atje. Tani pr tani, ajo q sht e sigurt sht q Zoti e shikon kozmosin dhe njerzimin me dashuri. Pr pjesn tjetr, ajo ende nuk sht prmbushur, por sht thirrja e gjith Krijimit t jet vendi i dashuris, ligjit dhe drejtsis.
    Duhet t lexohet i gjith vargu 5:
    “E do drejtsin e gjyqin,
    plot sht toka me mirsin e Zotit" (v. 5).
    Dashuria e Zotit pr njerzimin sht, pra, e vjetr sa bota; mund t thuhet: "Ky sht kuptimi i kujtess s Krijimit q dgjojm ktu:
    "Prej fjals s Zotit u krijuan qiejt,
    prej fryms s gojs s tij do trup qiellor" (v.6).
    Por Zoti nuk krijoi vetm kozmosin dhe njerzimin nj dit t bukur pr t’ i braktisur ata m pas n fatin e tyre; q nga agimi i bots, ai na vzhgon n do moment:
    "Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij" (v. 18).

    Kjo siguri q na jep besimi, mbeshtetet n prvojn e Popullit t Zhgjedhur: pr gjithmon, nga fillimi kur Zoti krijoi qiellin dhe tokn, Zoti ka pasur kujdes pr gjithka kishte Krijuar me nj dashuri t vant.
    Nga Abrahami, Isaku dhe Jakobi, nga Moisiu dhe shkurret q digjen dhe nga dalja nga Egjipti, dhe hyrja n tokn e premtuar ... dhe un mund t ohen njra pas tjetrs ngjarjet e historis s popullit t zgjedhur, pr secilin faz e kemi njohur dhe prjetuar q Zoti po shikon dhe se toka sht e mbushur me dashurin e tij.



    SYT E ZOTIT JAN MBI ATA Q E DRUAJN.

    sht mir q t meditohet prsri m mir kt varg t mrekullueshm: “Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn, mbi ata q shpresojn n mirsin e tij”.
    Mund t bhet kjo gj n dy momente:
    S pari, ktu kemi nj prkufizim t fjals "frik" (druajn, n tekst): ata q kan frik nga Zoti, jan pikrisht ata q shpresojn te dashuria e tij, t cilt i besojn atij n t gjitha rrethanat.
    S dyti, dikush mund t habitet nga formulimi: "Zoti i ruan ata q e druajn at"; sepse ather duhet t pyetet: "Dhe t tjert? Ata q nuk jan besimtar? A nuk po i do Zoti ata?" Sigurisht, Zoti kujdeset pr t gjith fmijt e tij, por vetm ata q e njohin, e din q Zoti i do dhe mund ta duan!
    Karakteristik tjetr e ktij psalmi sht rndsia q i kushtohet Ligjit! Dashuria e popullit t Izraelit pr Ligjin ndonjher na mahnit; por pr besimtart, kjo shkon pa thn sepse ata shohin n t shprehjen e prkujdesjes s Zotit pr fmijt e tij: Ligji i tij na shoqron, ashtu si nj kod autostrad mbron nga aksidentet dhe hapat e gabuar; prandaj konsiderohet nj dhurat e dashuris s Zotit. Dhe nuk sht rastsi q ky psalm ka saktsisht njzet e dy vargje, (q korrespondojn me njzet e dy shkronjat e alfabetit hebraik), n nderim t Fjals s Zotit q sht e gjith jeta jon, nga A e deri n Z.
    Dhe tani pr besimtart, qndrimi i vetm i vlefshm, mnyra e vetme pr t respektuar Zotin sht t'i binden urdhrimeve, sepse ne e dim se ata drejtohen vetm nga dashuria. Ky sht saktsisht kuptimi i profesionit hebre t besimit (Dt, 6, 4v): " Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm! Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde, me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde!", q. prkthehet: "Do ta duash, do t'i besosh dhe (sepse sht e pandashme) do t mbash urdhrimet e tij, fjaln e tij "; ky sht kuptimi i dyt i fjals "fjal"; vargu: "Po, sht i drejt, fjala e Zotit" (v.4) sht nj homazh pr Fjaln krijuese, por edhe pr Ligjin e dhn nga Zoti.
    Sepse nuk duhet t harrojm se krijimi pr t cilin mrekullohet m shum n Izrael, nuk sht ai i toks, sht krijimi i njerzve. N seciln periudh t historis s saj, fjala e Zotit e thrret at drejt liris dhe i jep forcn pr t fituar kt liri; liria nga do idhujtari, liria nga do skllavri.
    N shikim t par, n kto vargje, si thuhet n fillim, nuk gjejm asnj gjurm t Trinis. Na duhej t prisnim ardhjen e Krishtit pr t kuptuar q Fjala e Zotit pr t ciln ka folur kaq shum ky psalm sht nj Person:
    "N fillim ishte Fjala ... Prej Saj u b do gj
    e pa T nuk u b asgj.
    E do gj q u b, e pati n T jetn
    e Jeta sht drita e njerzve" (Gj 1,1.3-4)
    mediton Shn Gjonin n prologun e tij; ather ne mund t'u japim t gjith kuptimin e tyre pohimeve t Psalmit 32/33: "Sepse e drejt sht fjala e Zotit" (v.4a); ai sht besnik n t gjitha ato q bn: "t gjitha veprat e tija me bes" (v. 4b) ... Zoti i bri qiejt me Fjaln e tij, universin, me frymn e gojs s tij: "Prej fjals s Zotit u krijuan qiejt, prej fryms s gojs s tij do trup qiellor" (v. 6); ... "Sepse ai foli ‑ gjithka u b, ai urdhroi ‑ gjithka u prftua" (v. 9).

  2. #562
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    TRINIA E SHEJNT VITI B.

    M 26 – 5 – 2024.


    LEXIMI I DYT: Rm. 8,14-17.


    14 Sepse bijt e Hyjit jan ata, t cilt i udhheq Shpirti i Hyjit.
    15 Ju ve nuk e keni marr shpirtin q bn robr n mnyr q prsri t trembeni, por keni marr Shpirtin q ju bn bij t adoptimit, n saje t t cilit ne thrrasim: Abba! O At!
    16 Vet Shpirti Shenjt dshmon bashk me shpirtin ton se jemi fmijt e Hyjit.
    17 E nse jemi fmij ‑ ather jemi edhe trashgimtar, trashgimtar t Hyjit e bashktrashgimtar me Krishtin, sikurse n t vrtet vuajm bashk me T, q edhe t lavdrohemi bashk me T.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    SKLLEVR T ZOTIT? APO BIJ T ZOTIT?


    N kohn e Palit, skllavria ishte pjes e realitetit t prditshm dhe ishte ky realitet q frymzoi meditimin q lexojm ktu. Kur nj i zoti i nj shtpie ka djem dhe skllevr me vete n t njjtn koh, ata padyshim nuk kan t njjtin lloj marrdhnieje me t. Robi ka frik nga zotria e tij, ai e di se sht n mshirn e tij; djali jeton n besim dhe siguri. Kur thot “Baba” (“Abba”), ai e di paraprakisht se do t dgjohet, kuptohet, dashurohet. T dy (robi dhe djali) binden; sepse jan “prona” e t zotit t shtpis, i pari, dhe e atit, i dyti, pronari duhet t msoj ligjin; nj baba q nuk jep ligje nuk sht baba, ne e dim mir kt dhe ai nuk rrit asknd; por dallimi i madh midis robit dhe djalit para ligjit t babait sht se skllavi bindet nga frika e ndshkimit, ndrsa djali bindet nga besimi n mendjemprehtsin e babait t tij.
    Nse, n letrn drejtuar Romakve, Pali sht kaq i interesuar pr kt tem, sht sepse ai sheh n t nj imazh t marrdhnies son me Perndin. Zoti sht Ati yn, ai ka qen gjithmon dhe prandaj, q nga fillimi i krijimit, ai dshiron t krijoj nj marrdhnie baba-bir me njerzimin; por ja, njeriu e ka t vshtir t sillet si bir. Duke mos besuar se Zoti sht Ati, njeriu nuk sillet si bir, por si skllav: ka frik nga zotria e tij dhe i atribuon atij lloj-lloj qllimesh t kqija: imagjinon nj zotri xheloz, krkues, hakmarrs dhe i padrejt. sht e qart se gjat gjith fillimit t letrs drejtuar Romakve, Pali ka gjithmon para syve portretin e Adamit: Adami sht nj mnyr pr t qen njeri q konsiston pikrisht n dyshimin ndaj Zotit; Adami nuk i beson urdhrit t dhn nga Zoti, sepse imagjinon se ky urdhr sht me qllim t keq!... Dhe kshtu, Adami nuk i bindet ligjit t Zotit, pastaj fshihet kur Zoti e thrret, duke menduar se Zoti me siguri do t hakmerret pr kt mosbindje...
    N t njjtn mnyr, m von, kur Zoti i thot Kainit t dominoj dhunn e tij, n vend q ta lr veten t dominohet prej saj (Zn. 4,7), Kaini nuk do t dgjoj dhe do t vras Abelin... Dhe ja ku i keni ingranazhet: sht instaluar dhuna dhe fatkeqsia. Nse Adami do t kishte besuar, ai thjesht do t'i bindej urdhrit; ai nuk do t kishte frik nga Zoti q po e krkonte; nse Kaini do t'i kishte besuar kshillave q i ishin dhn, ai do t kishte dominuar veten. Rrnja e mosbindjes, n fund t fundit, sht mungesa e besimit.
    Nse mund t themi “Pr Palin, Adami sht nj mnyr pr t qen njeri”, sht sepse Pali e di mir se Adami nuk sht nj individ i veant q do t ishte ekzemplari i par i njerzimit; Rabint hebrenj madje kan zakon t thon "t gjith jan Adam pr vete". Mnyra pr t thn se secili prej nesh sht skllav i ides s rreme q kemi pr Zotin. Dhe kjo robri sht m e keqja nga t gjitha; e quajm “origjinale” pikrisht sepse sht n themel t sjelljes son dhe sepse shkakton fatkeqsin e njerzimit; pr m tepr, kur flasim pr kt tekst nga libri i Zanafills, e quajm "histori e rnies s Adamit"; fjala "rnie" tregon qart se sht nj rrot dhmbsh e tmerrshme; si themi “gnjej, gnjej, do t mbetet gjithmon dika”, mund t themi “dyshoni, dyshoni, gjithmon do t mbetet dika”. Sepse, pasi vendoset dyshimi, ai shprfytyron gjithka; sht me t vrtet n baz q gjithka sht shtrembruar.
    Ne mund t'i marrim urdhrimet njri pas tjetrit; shkelja e par ndoshta nuk ishte serioze dhe besohej se ishte jetshkurtr, u imagjinua si nj prjashtim; por ai q vjedh do t vjedh, ai q mashtron do t mashtroj, ai q gnjen do t gnjej. Shn Pali e prshkruan kt spirale n kapitujt e par t ksaj letre drejtuar Romakve dhe ai pikturon nj tablo aq t trishtuar sa duam t themi "njerzimi i varfr".
    Lajmet nga bota, q dgjojm n dit t caktuara, nuk jan m gazmore! Por Pali nuk ndalet n kt vlersim t trishtuar! Sepse ai e di se fytyra e bots ndryshon nga ardhja, jeta, vdekja dhe ringjallja e Krishtit.


    U BFT VULLNESA JOTE, SEPSE AJO SHT E MIR.

    Prball rrugs s Adamit, shtegu tjetr, rruga tjetr sht ajo e Krishtit: ai, pr t cilin Gjoni thot se sht ai q sht i prhershm "i kthyer kah Ati" n qndrimin e dialogut pa hije. Ky sht kuptimi i ktij vargu nga prologu i Shn Gjonit “Ai (Fjala) ishte me Perndin” Gjn 1,2). Edhe n zemr t sprovs, t ankthit prball torturave dhe vdekjes s dhunshme, “Ai tha: “Abba, At, do gj sht e mundur pr ty. Largojeni kt filxhan nga un. Megjithat, jo ajo q dua un, por ajo q ju dshironi! (Mk 14:36). Sepse besimi i tij tek Ati i tij ishte m i lart se do z tjetr.
    Tashm, historia e tundimeve n ungjij na tregoi se ai u rezistonte propozimeve m tunduese t atij q ne e quajm ndars (ky sht kuptimi i fjals greke "diabolos" q prkthehet "djall"), ai q donte t ndar. nga Ati i tij.
    Sekreti i Jezusit, ungjilli e bn t qart, sht se ai sht i mbushur me Shpirtin e Perndis, banon, i udhhequr nga ky Shpirt. Kur Pali thot "nse, t paktn, vuajm me t", kjo sht ajo pr t ciln ai flet: nuk krkohet vuajtje nga Zoti, por ka nj qndrim pr t'u adoptuar: n sprovat tona, t jemi me Krishtin, t sillemi. si ai, pr t lejuar q t udhhiqemi, si ai, nga Fryma.
    E gjith historia e njerzimit sht ajo e nj praktike t gjat pr t kaluar nga qndrimi i skllavit (ai i Adamit) n qndrimin e birit, ai i Jezu Krishtit.
    Kur rabint hebrenj thon "secili sht Adam pr vete", ata nuk nnkuptojn se t gjitha jett tona zhvillohen gjat gjith kohs nn shenjn e Adamit. Ne i kemi ort tona sipas Adamit dhe ort tona sipas Krishtit. Ort “sipas Krishtit” jan ato n t cilat ne e lejojm veten t udhhiqemi nga Shpirti q na ka banuar q nga pagzimi yn; kur Pali thot "ne vuajm me Jezusin", ai po mendon pr t gjitha kto momente tundimi q jan kaq shum sprova pr t'u kaprcyer.
    A do t besojm edhe n mes t sprovs, do t qndrojm n rrugn e thirrjes apo t angazhimeve tona, do t'i bindemi urdhrimit sepse mund t jet vetm mir pr ne dhe pr t tjert...?
    Nse marrim t njjtn rrug si Jezusi, nse refuzojm me vendosmri dyshimin e Adamit, nse pranojm t'i besojm Perndis dit pas dite, ne sillemi si Jezusi si bir i Perndis dhe jetojm jetn e Perndis; kjo sht ajo q Pali e quan "t qenit me t n lavdi".

  3. #563
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    TRINIA E SH. VITI B.

    M 26-05- 2024.

    UNGJILLI: Mt, 28, 16 – 20.


    16 Ndrkaq t njmbdhjet nxnsit shkuan n Galile, n at mal, ku u kishte urdhruar Jezusi.
    17 Kur e pan, e adhuruan, por disa dyshuan.
    18 Jezusi u afrua e u tha: “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok.
    19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt!
    Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt!
    20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJ.

    SHKONI E BJINI NXNS T MI T GJITH POPUJT!


    Menjher pas Ringjalljes, Mateu na jep nj tregim shum t shkurtr t lamtumirs s Jezusit. Kjo ndodh n Galile, e cila zakonisht quhej "kryqzimi i johebrenjve" dhe "Galilea e Kombeve"; sepse tani e tutje misioni i Apostujve ka t bj me "t gjitha kombet". Ungjilli i Mateut duket se tregon gjithka n mnyr m t shkurt: por, n fakt, aventura fillon; sht si n nj film ku fjala "FUND" sht gdhendur n nj rrug q hapet drejt pafundsis. Sepse sht vrtet drejt pafundsis q Jezusi i drgon dishepujt e vet: pafundsia e bots dhe pafundsia e shekujve: "Shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt!" deri n mbarim t bots".

    uditrisht, ata nuk duken mjaft t prgatitur pr kt mision!
    Nse Jezusi do t ishte nj siprmarrs, ai nuk do t kishte marr rrezikun q t’ia besonte pjesn tjetr t biznesit t tij bashkpuntorve si kta: bashkpuntor t cilt duket se nuk i kan asimiluar t gjitha trajnimet q ai u siguroi atyre gjat tre viteve. Ata gabojn n lidhje me qllimin, me afatet kohore, me natyrn e biznesit.
    Ata madje shkojn aq larg sa t dyshojn n realitetin q po prjetojn; meqense Mateu thot qart: "Por disa dyshuan". Misioni i besuar atyre dhe i cili sht i mbushur me rreziqe, sht promovimi i nj mesazhi q ende i befason ata. menduri, do t thon njerzit e menur, Dituria e Zotit do t'i prgjigjej Shn Palit. Biznesi pr t cilin bhet fjal nuk sht i parndsishm: ai tejkalon gjithka q mendja njerzore mund t imagjinoj ose t konceptoj. Bhet fjal pr komunikimin midis Zotit dhe njerzve. Ai q erdhi pr ta ndezur nj flak t vogl, ua beson dishepujve t vet detyrn e prhapjes s zjarrit: " “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt!" (v.18-19).
    “N emr t Atit dhe t Birit dhe t Shpirtit t Shenjt. ": Ne shpesh nuk kemi mundsin t ndalemi n kt formul t jashtzakonshme t besimit ton. Formulimi i par i misterit t Trinitetit: shprehja "N emr t", shum e zakonshme n Bibl, do t thot se sht me t vrtet nj Zot i vetm; n t njjtn koh tre personat jan emruar dhe mjaft t dallueshme: “N emr t Atit dhe t Birit dhe t Shpirtit t Shenjt. "Nse kujtojm q EMRI, n Bibl, sht personi, dhe se t pagzosh do t thot etimologjikisht" t zhytesh ", kjo do t thot q Pagzimi na zhyt n t vrtet n Trinitet. Ne e kuptojm urdhrin e dhn nga Jezusit pr dishepujt e tij "Shkoni!". sht dika q duhet t bhet urgjentisht. Si mund t mos ngutemi pr t par t gjith njerzimin t prfitoj nga ky propozim?



    T ZHYTUR N TRININ.

    N t njjtn koh, duhet thn se kjo formul, kaq e zakonshme pr ne sot, ishte pr brezin e Krishtit nj revolucion i vrtet!
    Si prov, kur apostujt, Pjetri dhe Gjoni, shruan njeriun e al te Dera e bukur (Vap 3 dhe 4), autoritetet menjher i pyetn ata: “Me far pushteti dhe n emr t kujt e bt kt gj?” (Ve 4,7): sepse nuk ishte e lejueshme t thirrej ndonj emr tjetr prve atij t Zotit.
    Jezusi flet mir pr Zotin, por fjalia e tij citon tre njerz, por Zoti ishte unik, profett kishin thn mjaft. Keqkuptimi i hebrenjve pr pasuesit e Krishtit sht shkruar ktu, prndjekja ishte e pashmangshme. Kt e di Jezusi, i cili i paralajmroi ata mbrmjen e fundit:
    "Do t’ju prjashtojn prej sinagogave.
    Edhe m! Po vjen koha,
    kur secili, q t’ju vras,
    t mendoj se i bn shrbes Hyjit.
    E do t veprojn kshtu,
    pse nuk e njohn as Atin as mua" (Gjn 16,2-3).
    Misioni i besuar apostujve duket nj menduri; por ata nuk jan vetm dhe kjo nuk duhet t harrohet kurr: pr sa koh q angazhimi yn nuk sht i yni, por i tij, I Jezusit, nuk kemi asnj arsye t shqetsohemi pr rezultatet: “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. Shkoni! "... Me fjal t tjera, jemi ne q po shkojm, por sht ai q i ka t gjitha fuqit ...
    Kjo sht ajo q njerzit thon pr Gjonin XXIII: disa dit pas zgjedhjes s tij ai mori nj vizit nga nj mik i cili i tha: "Ati Shum i Shenjt, sa e rnd duhet t jet ngarkesa!"
    John XXIII prgjigjet: " Isht e vrtet, n mbrmje, kur shkoj n shtrat, mendova: "Angelo, ti je Papa" dhe e pata t vshtir t biem n gjum; por, pas disa minutash i them vetes: "Angelo, sa budalla je, kryetari i Kishs nuk je ti, sht Shpirti Shenjt ... Kshtu q un ktheva n ann tjetr dhe m zuri gjumi ...! Duket se edhe ne mund t flem mir: ungjillizimi duhet t jet puna jon, por jo ankthi! Jezusi e bri t qart: “I gjith autoriteti m sht dhn n qiell dhe n tok ".
    N vetvete, kjo fjali e vogl sht nj prmbledhje e jashtzakonshme e jets s Krishtit: kjo ndodh n nj mal, tha Mateu; t ciln ne nuk e dim, por evokon, natyrisht, at t tundimit; n malin e tundimit, Jezusi nuk pranoi t merrte pushtet mbi Krijimin nga askush tjetr prve Atit t tij: " Djalli e oi srish n nj mal shum t lart, ia dftoi t gjitha mbretrit e ksaj bote dhe madhrin e tyre e i tha:
    “T gjitha kto do t t’i jap nse bie prmbys para meje e m adhuron”. “Ather Jezusi tha:
    “Ik, o djall, sepse Shkrimi i shenjt thot:
    ‘Adhuroje Zotin, Hyjin tnd,
    dhe shrbeji vetm Atij!’“
    Ather Jezusi i tha: Largohu nga Satanai! sepse sht shkruar: sht Zoti, Perndia juaj, t cilin do t adhuroni; adhuroni vetm at. ”(Mt 4,8).
    Kt fuqi q Jezusi nuk pretendoi, nuk e bleu, ia jep Ati i tij.
    Dhe tani ajo fuqi sht n duart tona! Na mbetet ne t besojm ... "Eja! Dhe un, shton Jezusi, jam me ju do dit deri n fund t bots. Zoti i Prezencs i zbuloi Moisiut n shkurret q digjej, q ai sht “Emmanuel” (q do t thot "Zoti me ne") i premtuar nga Isaia. Tani na mbetet ne q t'i zbulojm bots kt prani t dashur t Trinis s Zotit.

  4. #564
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. JAVA TRINIA E SHEJNT VITI B. UNGJILLI.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    TRINIA E SHEJNT VITI B.

    M 26 5 2024.


    TRINIA: MISTERI I FSHEHT


    Ne nuk kemi monopolin, ekskluzivitetin e besimit n Zot, por pohimi se n Hyjin ton ekziston nj atsi, nj filiacion dhe nj dhurat dashurie sht specifik pr krishterimin. Me nj term abstrakt, jobiblik dhe sigurisht joadekuat, ne e quajm kt mister Triniteti.
    Refuzohet nga judenjt t cilt n lutjen e mngjesit dhe t mbrmjes prsrisin: "Zoti sht nj" (Dt 6,4-5). Nuk e pranojn muslimant, pr t cilt vetm Allahu sht i madh dhe Muhamedi sht profeti i tij.
    Ne flasim pr mister, jo n kuptimin e nj realiteti t errt, t pakuptueshm dhe, nse keqkuptohet, madje edhe n kundrshtim me arsyen, por pr pasurin e jets s pafund t nj Zoti; ajo kaprcen do kuptim dhe n mnyr progresive i zbulohet njeriut pr ta njohur me plotsin e gzimit t tij.
    A do t jet e mundur q njeriu ta kuptoj kt sekret t padeprtueshm? Nj njeri i menur, i cili jetoi n kohn e Jezusit, pohoi:
    Mezi i parafytyrojm gjrat toksore
    Madje edhe gjrat q i kemi n dor mezi I kuptojm,
    E kush ather do ti shqyrtoj gjrat qiellore?" ( Ur. 9,16).
    Pr t deprtuar n misterin e Zotit, muslimant kan Kuranin nga i cili nxjerrin nntdhjet e nnt emrat e Allahut; emri i njqindt mbetet i paprshkrueshm, sepse njeriu nuk mund t kuptoj gjithka rreth Zotit.
    Hebrenjt e zbulojn Zotin prmes ngjarjeve t historis s tyre t shptimit, t medituara, t rishkruara dhe rilexuara pr shekuj, prpara se t'i dorzoheshin prfundimisht njerzve, dhe shum von, n librat e shenjt.
    Pr t krishtert, libri q prezanton zbulimin e Zotit sht Jezu Krishti. Ai sht libri i hapur me goditje t shtizs, ai sht Biri q nga kryqi zbulon se Zoti sht At dhe dhurat e Dashuris, Jets, Shpirtit.
    Pr t prvetsuar mesazhin, ne do t prsrisim:
    "M prano, o Zot, me mendje dhe zemr, n jetn tnde q sht dashuri".


    LEXIMII PAR: Dt. 4,32-34.39-40.

    32 Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok, shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe? A sht dgjuar nj gj e till?
    33 A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall?
    34 Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?!
    39 Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka!
    40 Mbaji urdhrimet e tija dhe ligjet e tija q un po ti jap sot, q t jesh mir ti dhe bijt e tu pas teje e t qndrosh pr nj koh t gjat mbi tokn q Zoti, Hyji yt, do t ta jap .

    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.
    Edhe pse ato i atribuohen Moisiut, kshillat e prfshira n kt pasazh i prkasin nj autori anonim q jetoi n Babiloni n shekullin e 6 para Krishtit, mes izraelitve t vetdijshm pr t qen prgjegjs pr gjendjen e skllavris n t ciln gjenden dhe t bindur se tani e kan komprometuar prfundimisht historin e tyre me mkatet. Ata jan t dshpruar, t dekurajuar dhe kan nevoj t dgjojn fjal ngushllimi dhe shprese.
    Profeti u drejtohet ktyre t dbuarve dhe i fton ata t mendojn prapa n t kaluarn. Ai u krkon atyre t kujtojn veprat e shptimit t kryera nga Zoti n Egjipt dhe t'i krahasojn ato me veprat q popujt e tjer ia atribuojn perndive t tyre. Prfundimi sht i qart: n t gjith botn askush nuk ka dgjuar ndonjher q nj Zot t ndrhynte me aq forc pr t liruar popullin e tij, si bri Zoti me Izraelin. Asnj Perndi nuk ka folur ndonjher si foli me Abrahamin, me patriarkt dhe n ferrishten q digjej me Moisiun; nuk sht dgjuar kurr q nj Perndi t ket br mrekulli t jashtzakonshme si bri Zoti pr t shptuar popullin e tij (v. 32-34).
    Zotat e popujve t tjer jetojn n qiell dhe nuk jan t interesuar pr at q ndodh n tok, ata banojn n tempuj ku presin q njerzit ti shrbejn dhe marrin sakrifica nga besimtart e tyre; Perndia i Izraelit, megjithat, sht i prfshir n historin e popullit t tij. Edhe psalmisti sht i bindur pr kt:
    "5 Kush sht si Zoti, Hyji yn,
    q fronin e ka n Lartsi,
    6 e nga lart vrojton qiellin e tokn? (Ps. 113,5-6).
    Nse t dbuarit n Babiloni i besojn ktij Zoti q sht i vmendshm ndaj peripecive t njeriut, ata nuk mund t'i ln m kraht t bien: si bri n t kaluarn, ai me siguri do t ndrhyj pr t'i liruar.
    Kjo zbules e Zotit, mikut dhe mbrojtsit, t kujtuar nga profeti pr izraelitt q ndodhen n Mesopotami, i drejtohet sot do njeriu, n mnyr q, n do rrethan t jets, t ndihet i shoqruar nga Zoti dhe t kuptoj se gzohet pr sukseset e tij. Dhe sht pjesmarrs n zhgnjimet e tij. Ata q besojn n kt Zot nuk e humbasin zemrn edhe nse prjetojn gabime n jetn e tyre: ata e din, n fakt, se ai i kupton ato dhe tregon se si t'i korrigjoj ato.
    Larg nga nxitja e dikujt pr t kryer mkate, besimi n Perndin e Izraelit, i cili sht vetm dashuri dhe butsi dhe q shkon gjithmon pr t rimarr popullin e tij, sht nj stimul pr t kultivuar besimin dhe pr t pranuar urdhrimet e tij si fjaln e jets. Pr kt arsye leximi prfundon me nxitjen: Zbatoni ligjet e tij q t jeni t lumtur ju dhe fmijt tuaj pas jush (v. 40).
    Ky pasazh prcakton nj aspekt t par t natyrs s Zotit t Izraelit, n t cilin besojm edhe ne t krishtert. Ai sht nj Zot q nuk e njeh vetmin, q krkon dialog, flet, interesohet pr njeriun dhe dshiron t jet me njeriun; ai e nxjerr popullin e tij nga vendi i Egjiptit "pr t banuar mes tyre" (Dal. 29,46). adra e takimit, e cila shoqronte izraelitt gjat eksodit, prbnte shenjn sakramentale t ksaj pranie dhe madje edhe kur ata nuk besuan dhe u internuan n Babiloni, nprmjet gojs s profetit Ezekiel, ai vazhdoi t premtonte: "Un do t banoj n mesin e tyre prgjithmon (Ez. 43,7). Zoti u soll si dikush q, mendurisht i dashuruar, nuk mund t shkput zemrn dhe mendjen nga personi q do, edhe kur personi sht i pabes ndaj tij.
    Shfaqja supreme e ksaj nevoje q Perndia ndjen t jet me njeriun ndodhi kur "14 E Fjala u b njeri
    e banoi ndr ne.
    Ne e pam lavdin e tij,
    at lavdi q prej Atit i prket Birit t vetm
    plot hir e t vrtet" (Gj. 1,14).
    Edhe sot, "nse dy vet prej jush ktu mbi tok, t nj mendimi, luten pr fardo gjje, Ati im q sht n qiell, do tua jap. Sepse, ku jan dy ose tre t bashkuar n emrin tim, aty jam edhe un, mes tyre (Mt. 18,19-20).

    Profeti, i cili i nxiti t mrguarit e Babilonis t besonin se Zoti ishte pran tyre, kishte vetm nj intuit t dobt; ai nuk e imagjinonte se Zoti ishte aq i etur pr t qen me njeriun, saq nj dit ai do t vinte n mesin e popullit t tij, me trupin dhe personin e tij, q t mund t shihej me sy, t prekej me duar, t dgjohej me vesh dhe t bhej nj mysafir dhe darkues i burrave. Vetm ne t krishtert besojm n nj Zot kaq t afrt, n Emanuel.


    LEXIMI I DYT: Rm. 8,14-17.

    14 Sepse bijt e Hyjit jan ata, t cilt i udhheq Shpirti i Hyjit.
    15 Ju ve nuk e keni marr shpirtin q bn robr n mnyr q prsri t trembeni, por keni marr Shpirtin q ju bn bij t adoptimit, n saje t t cilit ne thrrasim: Abba! O At!
    16 Vet Shpirti Shenjt dshmon bashk me shpirtin ton se jemi fmijt e Hyjit.
    17 E nse jemi fmij ‑ ather jemi edhe trashgimtar, trashgimtar t Hyjit e bashktrashgimtar me Krishtin, sikurse n t vrtet vuajm bashk me T, q edhe t lavdrohemi bashk me T.


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    Me fjal prekse Pali prshkruan gjendjen e t krishterit pas pagzimit: ai nuk sht m nj krijes e thjesht, nuk sht nj skllav i nnshtruar nj zotrie, por nj bir, sepse e ka marr vet jetn nga Zoti.
    Zoti jo vetm q ka ngritur adrn e tij mes nesh, por ka ardhur t na prfshij n jetn e tij, si u shpjegon Pjetri t krishterve t komuniteteve t tij:
    "3 Vrtet, fuqia hyjnore na dhuroi gjithka na nevojitet pr jet dhe pr prshpirtri me an t njohjes s Atij q na grishi n saje t lavdis dhe t forcs s vet. 4 Bashk me to na u dhuruan premtimet m t mueshme dhe m t mdha q me an t tyre t bheni pjestar t natyrs hyjnore duke i shptuar prishjes q sht n bot pr shkak t lakmimit (2 Pt 1,4).
    Me t vrtet fuqia hyjnore na ka dhn dhuratn e do gjje t mir. Ai na ka dhn t mirat shum t mdha dhe t muara q u premtuan, n mnyr q t bhemi pjesmarrs t natyrs hyjnore.
    Kjo pjesmarrje sht vepr e Shpirtit. sht shtysa e tij e brendshme q nga thellsia e zemrs bn q t vrshoj nj britm gzimi t paprmbajtshme drejt Perndis dhe e bn at t thrras: "Abba, At" (v. 15).
    N kt pik, Apostulli ndjen nevojn pr t prcaktuar dallimin midis identitetit t t Vetmlindurit, Krishtit, dhe tons. Ai e bn kt duke iu drejtuar imazhit t fmijve birsues, nj institucion i panjohur n Izrael, por i prhapur n botn greko-romake, ku t birsuarit gzonin t njjtat t drejta si fmijt natyral, prfshir pjesmarrjen n trashgimin familjare. N nj mnyr t ngjashme, n t vrtet, shum m e vrtet - sqaron Pali - njeriu futet nga Zoti n "familjen" e tij: dhe Zoti i ofron lirisht birrin e plot dhe t njjtn "trashgimi", t njjtn lumturi q gzon Biri i tij i Vetmlindur.
    Prball ksaj dhurate dashurie, sht krejtsisht absurde dhe e paimagjinueshme q dikush t ket ende frik nga Zoti:
    18 Frik n dashuri nuk ka, sepse dashuria e prsosur e prjashton frikn, pse frika nnkupton ndshkimin. Pra, ai q trembet, nuk sht i prsosur n dashuri. 19 Ne duam sepse Ai na deshi m par (1 Gj. 4, 18-19). Ky sht misteri i Trinis, jo nj ligjrim cerebral, por nj prfshirje n jetn dhe n gzimin e Zotit. Feja e atyre q i luten nj Zoti t largt dhe nuk e ndiejn At brenda vetes, sht e papajtueshme me besimin n Zotin q sht At, Bir dhe Shpirti Shenjt.


    UNGJILLI: Mt 28,16-20.

    16 Ndrkaq t njmbdhjet nxnsit shkuan n Galile, n at mal, ku u kishte urdhruar Jezusi. 17 Kur e pan, e adhuruan, por disa dyshuan.
    18 Jezusi u afrua e u tha: M sht dhn do pushtet n qiell e n tok.
    19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt! 20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    N komunitetet e para t krishtera, pagzimi u b n emr t Jezusit. N ditn e Rrshajve, Pjetri u drejtohet njerzve dhe i nxit ata t pendohen dhe t pagzohen "n emr t Jezu Krishtit, pr faljen e mkateve" (Vap. 2,38). Vetm m von u prezantua zakoni i pagzimit n emr t Trinis dhe formula q Mateu vendos n gojn e t Ngjallurit pasqyron praktikn liturgjike t gjysms s dyt t shekullit t par pas Krishtit. Fjalt e Jezusit jan: M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. 19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt! 20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!(Mt. 28, 18-20).
    Ngjarja,e treguar n Ungjillin e sotm, sht vendosur n nj mal n Galile (v. 16). Mali, n gjuhn biblike, tregon vendin e zbulesave t Zotit. Me vendosjen e shfaqjes s t Ngjallurit n mal, Mateu do t thot se vetm ata q kan pasur nj prvoj autentike t Krishtit dhe kan asimiluar mesazhin e tij jan t kualifikuar pr t kryer misionin q ai ua beson dishepujve.
    N pjesn e dyt t Ungjillit t sotm (v. 18-20) paraqitet ky mision: dishepujt marrin detyrn t msojn t gjitha kombet, t'i pagzojn dhe t'i msojn t zbatojn at q Jezusi urdhroi.

    Ata ishin drguar tashm nga Mjeshtri pr t shpallur mbretrin e qiejve, por me nj kufizim:
    Pikrisht kta t Dymbdhjett Jezusi i drgoi dhe i urdhroi:

    Mos shkoni ndr pagan as mos hyni n asnj qytet t samaritanve! Por shkoni m mir te delet e humbura t shtpis s Izraelit (Mt 10,5-6). Pas Pashkve misioni i tyre zgjerohet dhe bhet universal.
    Drita e ungjillit filloi t ndrionte n Galile kur Jezusi, duke ln Nazaretin, u vendos n Kafarnaum. Njerzit e zhytur n errsir kishin par nj drit t madhe; mbi ata q banonin n tok dhe n hijen e vdekjes, nj drit u ngrit:
    Tok e Zabulonit e tok e Neftalit, n drejtim t detit, prtej Jordanit, Galileja pagane, populli q gjendej n errsir, pa nj drit t madhe; atyre q banonin n krahinn e hijes s vdekjes u lindi drita (Mt. 4, 15-16).
    Tani kjo drit sht e destinuar t shklqej n mbar botn: si shpalln profett, Izraeli bhet "drita e kombeve" si tha Is 42,6-7:
    Un, Zoti, t thirra n drejtsi e pr dore t kam marr; t kam trajtuar e caktuar beslidhje t popullit edhe drit pr t gjith popujt: q tua hapsh syt t verbrve, q ti nxjerrsh t burgosurit nga burgu, prej shtpis s burgut ata q rrin n terr.
    Momenti sht vendimtar dhe Jezusi i referohet solemnisht autoritetit t tij. Ati e drgoi pr t sjell mesazhin e shptimit dhe i dha t gjith fuqin n qiell dhe n tok. Qielli dhe toka tregojn, n gjuhn biblike, t gjith krijimin (Zan 1.1). Asgj, pra, nuk i shpton "pushtetit" q Ati ia ka dhn Krishtit.
    Kjo "fuqi" universale mbi t gjith krijimin nuk ka asgj t prbashkt me mbretrit e ksaj bote, prkundrazi konsiston n aftsin pr t'i shrbyer njeriut, duke e uar at drejt shptimit dhe duke e futur at n intimitetin e dashuris me Atin.
    sht pikrisht tani q, duke pasur parasysh misterin e intimitetit me Hyjin q na ofrohet, duhet t'i referohemi misterit t jets hyjnore q ne kremtojm n kt fest dhe q, duke belbzuar me gjuhn ton t varfr, e quajm misterin e Trinis s Shenjt.
    Ne nuk jemi thirrur t'i prmbahemi nj koncepti abstrakt, t shpallim nj formul t ftoht, por t'i kndojm nj himn mirnjohs Zotit pr dhuratn q na ka dhn nga jeta e tij. Sepse paga e mkatit sht vdekja, ndrsa jeta e pasosur sht dhurat e Hyjit, n Jezu Krishtin, Zotin tone (Rm. 6,23). M pas klithma e gzimit rishfaqet n buzt tona:
    Shikoni dashuri t madhe na dhuroi Ati sa q quhemi bijt e Hyjit edhe jemi! Bota nuk na njeh sepse nuk e njeh At. T dashur, tani jemi fmijt e Hyjit, por ka do t jemi ende nuk u zbulua. Kaq dim: kur t shfaqet do t bhemi t ngjashm me T, sepse do ta shohim ashut si sht. Kush e ka kt shpres n T, bhet i pastr si sht Ai i pastr (1 Gj. 3,1-3)
    dhe gjithashtu:
    "Ne, n t vrtet, shpallim dijen n mes t t prsosurve, por jo dijen e ktij shekulli, as t princave t ksaj bote t gjykuar pr dnim, por predikojm dijen e Hyjit t fshehur n mister, at q Hyji e kishte paracaktuar para shekujve pr lumturin ton, at q asnj nga princat e ksaj bote nuk mundi ta njoh; sepse, po ta kishin njohur, nuk do ta kishin kryqzuar Zotin e lavdis. Por, si thot Shkrimi i shenjt:
    ka syri nuk pa e veshi nuk dgjoi
    dhe n zemr t njeriut nuk hyri,
    at ua bri Hyji gati atyre q e duan.
    10 Hyji na e zbuloi kt t vrtet me an t Shpirtit Shenjt: sepse Shpirti Shenjt deprton n gjithka, edhe n vet thellsin e natyrs hyjnore (1 Kor. 2,6-10).
    Si do t realizohet ky plan shptimi?
    Zoti do ta zbatoj at nprmjet komunitetit t krishter. I Ngjalluri nuk e mbajti pr vete "fuqin" e dhn nga Ati, por ua komunikoi at dishepujve q jan shtrirja e tij n bot. Ai u besoi atyre detyrn pr t'u sjell shptimin "t gjith kombeve".
    Pali ishte i vetdijshm pr kt detyr dhe universalitetin e shptimit kur tha: "Kjo gj sht e mir dhe e plqyeshme para Hyjit, Shlbuesit ton, vullneti i t cilit sht q t shlbohen t gjith njerzit dhe ta arrijn njohjen e s vrtets (1 Tm. 2,4).
    Perndia, shptimtari yn, dshiron q t gjith njerzit t shptohen dhe t vijn n njohjen e s vrtets. Askush, sado mkatar t jet, nuk mund t mbetet i prjashtuar nga jeta hyjnore, e cila i ofrohet falas do njeriu,
    "Dhe njmend, sikurse ju dikur nuk iu bindt Hyjit, e tani, pr shkak t padgjess s tyre, fituat mshirn, ashtu edhe ata tani, pr shkak t mshirs suaj, u bn t padgjueshm, n mnyr q edhe ata ta fitojn mshirn. Pra, Hyji i ka ndryr t gjith njerzit n padgjes, q t ket mshir pr t gjith (Rm. 11,30-32).
    Jeta hyjnore do t arrij tek njeriu nprmjet shpalljes s mesazhit ungjillor dhe pagzimit (v. 19), dy akte q i shndrrojn njerzit n dishepuj dhe fillojn nj jet krejtsisht t re, t modeluar sipas vlerave t propozuara nga Krishti (v. 20).
    "Familja" e Zotit, Triniteti, sht imazhi i harmonis s prsosur, i integrimit t plot, i prmbushjes totale q ndodh n takimin dhe dialogun e dashuris. Ky unitet i t gjithve n paqen e "shtpis" s Atit do t arrihet plotsisht kur "fuqia e shptimit" e t Ngjallurit t ket arritur, nprmjet dishepujve, do njeri, por duhet t filloj sot, n kt bot, sepse tashm sot Zoti na ka br t marrim pjes n t njjtn dashuri t tij.
    Thirrja n t ciln thirret bashksia e krishter sht krkuese dhe sigurisht m e lart se aftsit njerzore.
    N Bibl, do thirrje nga Zoti shoqrohet gjithmon me frikn e njeriut dhe me nj premtim t Zotit q siguron: "Mos ki frik, un jam me ty". Jakobit q udhton drejt nj vendi t panjohur, Zoti i thot: Un jam Zoti, Hyji i Abrahamit, atit tnd, dhe Hyji i Izakut. Tokn n t ciln fle, un do ta jap ty dhe fars sate. Trashgimtart e tu do t jn porsi pluhuri i dheut. Do t shtrihen n drejtim t perndimit, t lindjes, t veriut e t jugut. N ty dhe n farn tnde do t jen t bekuar t gjith fiset e dheut. Dhe, ja, un jam me ty. Un do t t ruaj kudo q t shkosh. Un do t kthej n kt vend, nuk do t lshoj dore, por do t plotsoj gjithka q t kam thn (Zn.28, 13-15).
    N Izraelin e dbuar n Babiloni ai deklaron:
    Sepse u bre i mueshm n syt e mi,
    dhe i lavdishm; un t dua,
    i jap njerzit n vend tnd,
    popujt pr jetn tnde.
    Mos u tremb: un jam me ty:
    farn tnde do ta kthej prej Lindjes
    prej perndimit do t t bashkoj (Is 43,4-5);
    Moisiut i cili kundrshton:
    Kush jam un q t shkoj te Faraoni dhe t'i nxjerr izraelitt nga Egjipti?,
    Hyji i prgjigjet: Un do t jem me ty (Da 3,11-12);
    Palit, i cili n Korint tundohet t shkurajohet, Zoti i thot nj nat n vegim:
    Mos u tremb, por fol e mos hesht! Un jam me ty! Askush sdo t guxoj t vr dor n ty pr t salvuar, sepse n kt qytet kam nj popull t madh! (Vap. 18,9-10).
    Premtimi i t Ngjallurit drejtuar dishepujve q do t hedhin hapat e tyre t par t ndrojtur nuk mund t ishte ndryshe: "Ja, un jam me ju gjithmon deri n fund t bots" (v. 20). Kshtu, Ungjilli i Mateut prfundon si filloi: me referencn pr Emanuelin, pr Zotin me ne, emri me t cilin u shpall Mesia nga profett:
    E gjith kjo ndodhi q t shkonte n vend fjala e Zotit e thn nprmjet profetit:
    Ja, Virgjra do t mbes shtatzn e do t lind nj djal,
    t cilit do tia ngjesin emrin Emanuel ‑
    q do t thot: Hyji me ne! (Mt 1, 22-23).
    Zoti n t cilin ne t krishtert besojm nuk sht larg, nuk sht n parajs, nuk jeton sikur problemet, gzimet dhe ankthet tona t mos e prekin at. Ai sht Zoti me ne, Zoti q sht pran nesh do dit, derisa t na pres t gjithve n shtpin e tij, prgjithmon.

    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 30-04-2024 m 10:35

  5. #565
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. TRINIA E SHENJT. VITI B. UNGJILLI.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    TRINIA E SHENJT VITI B

    M 26 – 5 – 2024.


    UNGJILLI: Mt. 28, 16-20.


    16 Ndrkaq t njmbdhjet nxnsit shkuan n Galile, n at mal, ku u kishte urdhruar Jezusi.
    17 Kur e pan, e adhuruan, por disa dyshuan.
    18 Jezusi u afrua e u tha:“M sht dhn do pushtet n qiell e n tok.
    19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt!
    20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Ditn e Pashkve, i Ngjalluri u kishte thn grave: "Thuajuni vllezrve t mi t shkojn n Galile, atje do t m shohin". Pse duhet t shkojn n Galile, kur e dim se n ditn e Pashkve, i Ngjalluri iu shfaq dishepujve t mbledhur n cenakull dhe iu shfaq t dyve nga Emaus?
    Dishepujt duhet t kthehen n Galile nse duan t ken prvojn e plot dhe t plot t t Ngjallurit. Tashm kan pasur demonstrata se ai sht gjall, e din q sht n parajs, por nuk kan vendosur ende t'i japin mbshtetjen e tyre t plot, nuk e kan lejuar ende veten t prfshihen totalisht, sepse duke besuar se ai sht gjall, se ai sht ringjallur, ju bn t ndryshohet jeta juaj.

    Kush jan kta dishepuj? Jan 11 prej atyre q formonin grupin e apostujve. Kur gjat jets publike t Jezusit, q praktikisht t gjith u zhvilluan n Galile, kta dishepuj e ndoqn Jezusin, ishin 12. Tani sht nj grup i plagosur, sepse njri dshtoi, e u largua duke br nj nj zgjedhje tjetr: mendoi se Jezusi ishte nj person i rrezikshm pr fen dhe pr jetn e popullit t tij dhe ua dorzoi autoriteteve t vendosura, nuk e tradhtoi. Ne e prsrisim shpesh kt folje, por asnjher n Ungjij nuk thuhet se Juda e tradhtoi Zotin: ai e dorzoi at. Thjesht mendonte se ky Jezus duhej ndalur, sepse ishte nj subversiv, ishte i rrezikshm pr popullin e tij.
    Juda nuk e lejoi veten t lirohej nga konceptet e tij fetare, nga konceptet q kishte pr shoqrin. Ai vazhdoi t ndiqte besimet e tij dhe e konsideronte Jezusin nj person t rrezikshm. Kan mbetur 11, pra, dhe pyesim veten se kush jan ata. Ata nuk jan njerz t sigurt. Ndoshta ne i prfytyrojm t gjith t gzuar, sepse ata e din q Jezusi u ringjall. Jo, ata jan njerz t tronditur, t shokuar... dhe pse?
    Ata kan pasur prvojn e t Ngjallurit dhe nse ai kishte t drejt, gjithka dduhet t ndryshonte n jetn e tyre, ata duhet t rishikonin t gjitha ndrrat e tyre, t gjitha zgjedhjet e tyre. Tani ata e kuptojn se Jezusi ishte serioz kur tha se duhej dhn jet, kur tha: nse kokrra e grurit nuk vdes, nuk jep fryt... dhe nse m par synonin suksesin, t bheshin t mdhenj, tani e kan kuptuar se duhet t bhen t vegjl; nse mendonin se duhej t ishin njerz me pasuri t madhe, tani e din se duhet t varfrohen, se duhet t japin gjithka pr jetn e vllezrve t tyre; nse shpresonin t kishin shum shrbtor, tani duhet t kuptojn se jan ata q duhet t bhen skllevr t t gjithve.
    Kshtu Jezusi po shkatrronte t gjitha shpresat e tyre q ishin ushqyer nga interpretimi q u dhan premtimeve t profetve, t cilt n t vrtet, n fakt, kishin thn se izraelitt besnik ndaj Zotit do t kishin sukses t madh, ai do t ishte i pasur, i madh, i fort, i fuqishm.
    Mbetet tani nj grup i poshtruar nga dobsia e tij, nga vshtirsia q ka pr t pranuar njeriun e ri.
    Ne jemi ata 11: kisha jon e dobt, me pak besim q nga fillimi; nj kish q ndonjher mund ta besoj, e ndonjher mund t dyshoj. Jemi ne q duhet t kuptojum q, nse nuk ndrgjegjsohemi pr kt situat q e demton kisha jon nga brenda, pr vshtirsin n pranimin e propozimit t jets q na bn Jezusi, do t thot se nuk e kemi kuptuar akoma zotin ton.
    Pr t kaprcyer kt moment t vshtir n jetn shpirtrore t dishepujve t tij, Jezusi i drgon ata n Galile, ku u zhvillua e gjith jeta e tij publike, kshtu q ata duhet t ndjekin at udhtim q bn pr tre vjet pas Jezusit; ftesa sht q t ngjiten n mal..."Mali" nuk sht nj mal material: mali, sipas imazhit biblik, sht vendi, momenti, situata n t ciln jan ln mendimet e njerzve, arsyetimi i njerzve pr t prvetsuar mendimet dhe gjykimet e Perndis.
    Nse nuk ngjitemi n mal, nse qndrojm n fush, mund t jemi njerz q e admirojn Jezusin, q e konsiderojni at nj personazh t jashtzakonshm, q bri propozime sublime pr jetn, q vdiq n kryq, por m pas ndalemi ktu. Kt e kan prjetuar t gjith, por pr ta ln veten t prfshiheshin n dashurin ndaj tij, n dashurin e llojt bashkshortor, kur met vrtet ndahet jeta, duhet t ktheheshin n Galile, ribjn eksperiencn e asaj jete publike dhe t ndalin n "at mal", pr t asimiluar mesazhiin q Jezusi kishte shpoallur n mal.
    far sht ky "mal"? Sigurisht q nuk sht mali Tabor, nuk ka lidhje me t, sht mali biblik. Ungjilltari Mateu prmend disa nga kto male. Le t prpiqemi t'i kalojm disa prej tyre, sepse kto male q do t prmendin, jan "male" ku njerzit mendojn n nj mnyr tjetr nga ajo q konsiderohet e drejt n fush.
    Mali i par sht ai i Lumturive. Nse qndrojm mes njerzve dhe prvetsojm mesazhin e njerzve, zemra jon rndohet e palosur mbi realitetet e ksaj bote dhe ne arrijm t'i adhurojm ata. Nse qndrojm n fush, nuk mund ta lejojm veten t prfshihemi n propozimin e Krishtit. sht e nevojshme t ngjitemi n mal, t dgjojm propozimet e tij. N kt pik, megjithat, besoj se t gjith jemi prball nj kundrshtimi, t cilin ndoshta e kemi dgjuar t trajtohet e q sht ky: "Un jam i gatshm t jap mbshtetjen time pr propozimet e jets q bn Jezusi, por m par duhet t m tregohet seriosisht se ai sht biri i Zotit, se ai bn mrekulli, duhet t m provohet, t m jepen prova pakundrshtueshme nga ana racionale dhe m pas i jap antarsimin tim”.
    Pika e nisjes sht e gabuar. Le t marrim shembullin e t dashuruarve: nj vajz nuk mund t pyes t dashurin e saj: “S pari m trego se je personi i jashtzakonshm, se je i vetmi, se je vrtet personi i jets sime. S pari, m trego, pastaj un filloj t takohem me ty”. Nuk sht kshtu, nuk funkcionon kshtu. Duhet t ndryshohet pika e nisjes: “S pari jeto pran meje, fillo t shijosh at q un shijoj, ose, nse nuk t plqen, ather largohu prej meje; me par fillo t vlersosh vlerat n t cilat un besoj, pastaj, pasi ke jetuar pran meje pr disa koh dhe ndihesh plotsisht i prfshir, ather m jep mbshtetjen tnde". Edhe me Jezusin funkcionon n t njejtn mnyr: n fillim nuk ka nj demonstrim racionale, nuk mund t fillosh me nj demonstrim racional. S pari jeto jetn s bashku me Jezusin, ather ngadal-ngadal doo tkuptosh. Nse nuk ngjitemi n at mal dhe nuk fillojm t jetojm Lumturit pran tij, nuk do t dashurohemi kurr me Jezusin: Pr kt arsye sht e nevojshme q t ngjitemi n at mal: "Jeto dashurin time falas dhe do ta kuptosh se njeriu sht i bukur kur jeton ashtu si kam jetuar un. Do ta kuptosh q kjo jet sht e vrtet, se un kam t drejt”. Ktu sht mali i par, pra: “S pari jeto lumturit e atyre q japin t gjitha t mirat, lumturin e atyre q jan t dashuruar me drejtsin. Ktu jan Lumturit q jetova plotsisht: ather do t kuptoshi se ia vlen t bashkosh jetn tne me jetn time".
    Mali i dyt, ai i shprfytyrimit, ose m mir i metamorfozs: “Duhet t ngjitesh n at mal, sepse aty shikon t vrtetn pr njeriun, them t vrtetn dhe io aparencat”. Skllavin, ai q nuk vlersohet nga njerzit, n mal e sheh t shprfytyruar, sheh metamorfozn e tij: ai sht njeriu i vrtet. Prparsen, at t shrbtorit q lan kmbt, kur e sheh n mal sht nj mantel mbretror. Ktu sht prvoja q duhet t kemi, nse vrtet duam ta lejojm veten t prfshihemi n propozimet e Jezusit. Duke par kt metamorfoz na dukej si nj vemje: prkundrazi, ajo ishte nj flutur mahnitse: dukej si nj i mundur i poshtruar: ai ishte fituesi i vrtet.

    Mali i tret, ai ku shprndahet buka: mali mbi t cilin mjeshtri t bn t kuptosh kuptimin dhe planin e Zotit pr t mirat e ksaj bote. Nse nuk ngjitemi n mal e mbetemi n fush, fillojm t rrmbejm t gjitha t mirat q na vijn n dispozicion dhe idhullojm t mirat e ksaj bote, nuk i prdorim ato pr qllimin pr t cilin Zoti i ka krijuar, i ka dhn, i konsiderojm pronsin ton. Nuk do t shohim kurr bukurin e jets q Jezusi ka jetuar.
    Ndihemi si pronar: nuk jemi pronar, jemi administrator dhe duhet t'i administrojm t gjitha duke i ndar me vllezrit tan. Nse nuk ngjitemi n kt mal, nuk do ta lejojm veten t prfshihemi n propozimin e jets s Jezusit. Ata q nuk u referohen si duhet me pasurit, me t mirat e bots dhe jetojn pr t'i grumbulluar e t’i menaxhuar si pronar, shohini bukurin e jets s Jezusit dhe nuk do t jetojn kurr si ai e duke br ato zgjedhje q bri ai.
    Dishepujt n mal e shohin dhe e adhurojn. Adhurimi i tij do t thot se ata njohin pranin e Zotit n t, ata pranojn se propozimi i tij si njeri sht ai q vjen nga Zoti dhe vihet re se edhe n mal.
    Disa ende dyshojn: prvoja e dyshimit sht e jona, jo e dyshimit se Zoti ekziston, por edhe kjo, ndoshta, por dyshimi sht: "Nse e ndjek Krishtin, a do ta bj jetn time? Apo do ta humbas at dhe do t pendohem pr nj jet q mund ta shijoja pa menduar pr asgj prve vetes?”
    Ndonjher duket se sht e vrtet, ndonjher jo. Ktu sht vshtirsia q kan shum dishepuj, q e kemi edhe ne, nga ngjitja e plot me Krishtin, dhe kjo sht imazhi i Kishs son sot: njerzit q kan frik t ngjiten n "mal", bjn dika ndoshta njfar prkushtimi, por ata nuk i ngjiten “malit” pr t asimiluar plotsisht mendimin e Krishtit.
    Dhe tani pr kt tani Jezusi na fton neve, dishepujve t tij: jemi t dobt, por i Ngjalluri na premton t jet gjithmon n ann e tyre n kryerjen e misionit q u beson.
    Jezusi erdhi dhe u tha atyre:
    “M sht dhn do pushtet n qiell e n tok. 19 Prandaj, shkoni e bjini nxns t mi t gjith popujt! Pagzoni n Emr t Atit e t Birit e t Shpirtit Shenjt! 20 Msojini t zbatojn gjithka ju kam urdhruar! Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!” (Mt. 28, 18-20
    Un besoj se ndoshta do t ishim zemruar kur t prballeshim me dyshimet dhe pasigurit e ktyre dishepujve, t cilt nuk mund t vendosin t'i prmbahen plotsisht Krishtit.
    Jezusi nuk shqetsohet pr dyshimet e tyre, ai afrohet m shum dhe i kupton. Kta dishepuj shohin ndrrat e tyre, pritjet e tyre, shpresat e tyre t mrzitura; ata e kan par kriterin e tyre t gjykimit, shkalln e tyre t vlerave, duke u br tym, duke pare se gjithka u kthye prmbys: t mdhenjt me t vrtet jan t vegjlit, shrbtort bhn zotrinj. Ktu, Jezusi iu afrohet ktyre njerzve t tronditur dhe u thot: “Mua m sht dhn do autoritet n qiell dhe n tok”. far fuqie sht kjo?
    Kini kujdes t mos keqkuptoni: nuk sht aftsia pr t dominuar t gjith, ose pr t br at q ai dshiron, jo. Jezusi ka vetm nj fuqi t marr nga Ati: at pr t dhn jet, pr t dhn gzim, pr t'i br njerzit t lumtur dhe kjo fuqi do t jet ajo q ai do t'u komunikoj dishepujve t tij. E vetmja fuqi q ai do t komunikoj.
    Jezusi e mori kt Shpirt nga Ati i tij q duhet t'ua komunikonte dishepujve t tij dhe ai e mori kt fuqi pikrisht sepse hoqi dor nga t gjitha fuqit e ksaj bote, ato fuqi q Satani i kishte vn para syve t tij, t cilat Jezusi i hodhi posht. Ekziston nj autoritet i vetm q ai u komunikon dishepujve, sht e vetmja koh n t ciln ai flet pr "pushtetin" q u sht dhn dishepujve, sht pr t larguar shpirtrat e papastr, domethn forcat e s keqes dhe pr t shruar t gjitha llojet. t smundjeve. do gj q sht shenj e vdekjes, duhet t mposhtet.
    Tani kjo detyr u sht besuar ktyre dishepujve dhe ktu jan detyrat q ai u jep ktyre 11-ve, t cilat jan t njjtat detyra q ai na beson neve. Ato shprehen me katr folje.
    Folja e para sht: "Shko", lviz, nuk duhet t pressh q njerzit t vijn tek ti, por je ti, kur t jesh ndrgjegjsuar pr pasurin q t sht dhn, q kjo jet e re, kjo fjal e jets q ai solli n bot, nuk duhet ta mbash pr veten, duhet t shkosh npr bot, pr t'ia sjell t gjithve. Kujtojm, izraelitt nuk ishin misionar, jo, ata prisnin q popujt e tjer t vinin n Jeruzalem, pr t sjell pasurit e tyre.
    Jo, ktu lvizja sht e kundrta: nuk jan popujt e tjer ata q duhet t vijn, ju nuk duhet t'i prisni ata, jeni ju q tani duhet ta sillni kt dhurat n bot.
    Pastaj folja e dyt: "Bjini nxns t mi t gjith popujt!". Dishepulli sht ai q jeton pran msuesit, sepse duhet t msosh mendimet e tij, gjykimet e tij, mnyrn e t jetuarit, prandaj Jezusi, kur zgjodhi dishepujt, thot ungjilltari Marku, zgjodhi 12 prej tyre pr t qen me t ata dhe m pas t'i drgoj t predikojn, por arsyeja e par pse ai thrret dishepuj sht q ata t mund t qndrojn me t, n mnyr q t msojn t qndrojn pran tij dhe t prvetsojn vlerat dhe jetn e tij. Jezusi nuk sht nj doktrin, ai sht nj person konkret, pr t'u njohur, pr t'u dgjuar, pr t'u folur, nj person pr t'u dashur, dhe qllimi do t jet q t jen ndjeks t personit t tij dhe kta dishepuj drgohen te t gjith popujt.
    Izraeli ishte quajtur "drita e bots", prandaj tashm n Beslidhjen e Vjetr Izraeli duhet t kishte parasysh se duhej t sillte "dritn e bots", se ishte n shrbim t popujve t tjer, se nuk duhej t dominonte popuj t tjer, se nuk ishte nj i privilegjuar, q t gjith ta admironin, ose t'i nnshtroheshin atij, jo...Izraeli u thirr q t ishte shrbtori i jets s popujve t tjer. Abrahami duhej gjithashtu t ishte nj bekim pr t gjith njerzit.
    Dishepujt duhet t "bjn dishepuj nga t gjith njerzit", dhe ata duhet t pagzojn, domethn, ata duhet t'i zhytin t gjith njerzit n jetn e Perndis, domethn t sigurojn q t gjith njerzit ta mirpresin kt jet, q sht dashuri, t mirpresin frymn q Krishti solli n bot.
    Dhe pastaj do t duhet, folja e katrt, "t msojn t respektojn gjithka q Jezusi urdhroi", dhe ai rekomandoi vetm nj gj: "dashuri", ai nuk drgon pr t msuar nj doktrin, por pr t msuar nj jet t re dhe ata do msoje at si e bri Jezusi, duke e paraqitur veten, me kt jet t re, t mishruar, dishepujt n bot do t duhet t bjn t njjtn gj.
    Dhe pasazhi ungjillor, i cili sht gjithashtu prfundimi i t gjith Ungjillit sipas Mateut, prfundon:
    "Un jam gjithmon me ju derisa t plotsohet epoka e tanishme."
    Ky Zot me ne... hyjnit e popujve t tjer ishin hyjnit q gjendeshin n vende t caktuara dhe besimtart e tyre duhej t shkonin t'i vizitonin, t bnin flijime pr t marr favoret e tyre. Perndia i Izraelit nuk sht si kta perndi, si kto hyjnit pagane; Perndia i Izraelit sht nj Perndi q sht me popullin e tij, q e shoqron popullin e tij. "Un do t jem me ty". Prsritet shum her n Bibl, kur Zoti thrret Moisiun pr t liruar popullin e tij dhe ai ndihet i paprshtatshm, tallet me veten, Zoti e qetson: "Un do t jem me ty".
    Joshua, i cili duhet ta prezantoj Izraelin n Tokn e Premtuar, ka frik, sepse ndrmarrja sht prtej fuqive t tij dhe Zoti e inkurajon: "Un do t jem me ty".

    Edhe Jeremia, sht i ri, belbzon, ka frik t jet profet. Zoti i thot: "Un do t jem me ty". Perndia i Izraelit sht nj Perndi q sht me njerzit. Dhe ktu Jezusi merr t njjtin premtim: "Mos kini frik, un jam me ju". Dhe pr m tepr ky "Zoti q sht me ne", sht emri q Zoti i dha vetes kur iu shfaq Moisiut, kur shqiptoi emrin e tij, tha: "eie asher eie", q kur prkthehet nuk do t thot. "Un jam ky q jam", por "Un jam ktu, un jam gjithmon pran jush".
    Ky sht emri i Perndis t Izraelit, ai q sht gjithmon pran jush. Ky emr gjendet m shum se 6000 her n Bibl, n Beslidhjen e Vjetr. Ja emri q Zoti i dha vetes: "Kur doni t dini se kush jam dhe doni t m thrrisni: "Un jam ai q jam gjithmon pran jush", ky sht emri im." Pr m tepr, ne e dim se far ndodhi n shkrettir kur njerzit ecn drejt toks s premtuar: Zoti ishte me popullin e tij dhe kishte tendn e tij, ku ishte Arka e Beslidhjes, dhe kjo kishte shtylla, sepse duhej t transportohej: ishte shenja e pranis s Perndis q shoqron popullin e tij.
    sht interesant fakti se kur populli e braktis Zotin e tij, dhe i jep idhujtaris, Zoti nuk i braktis, megjithat thot “Tenda ime tani sht jasht kampit, sepse duhet t kuptojn se jam ofenduar”, por vazhdon t shoqroj popullin e tij.
    Shohim nj gj e prekse edhe kur Izraeli deportohet n Egjipt, dhe Ezekieli sheh kerubint duke ngritur arkn e beslidhjes, ai e sheh at t shkoj n maj t malit t Ullinjve dhe m pas e sheh at duke u larguar, nga kjo ark e beslidhjes, pr t shkuar drejt n lindje, ku jan bijt e Izraelit, sepse Perndia i Izraelit sht me popullin e tij. Dhe pikrisht gjat mrgimit babilonas ndodhi nj ngjarje e trisht, e cila shnoi shpirtrisht kt popull pr shekuj: udhrrfyesit shpirtror filluan t harrojn kt imazh t Zotit t Dashuris t predikuar nga Profett, Zoti q sht afr, Zoti q sht gjithmon pran popullit t tij dhe e kan zvendsuar me figurn e ligjvnsit: i ashpr, krkues, i largt nga populli i tij. N fakt, ata than se Zoti ishte mbi "qiellin e shtat": kishte shtat qiej, dhe midis njrit qiell dhe tjetrit kishte 500 vjet ecje, kshtu q duhej t udhtoje 3500 vjet ecje pr t arritur edhe tek Ai. Ai ishte i largt, ishte i paarritshm.
    Aty filluam t mos shqiptojm m emrin e Zotit, tetragramin, ato katr shkronjat q sot, pr respekt pr Izraelin, nuk i shqiptojm n hebraisht, por Zoti e kishte msuar kt emr, pikrisht q t mund t t shqiptohet. Ai u zvendsua me "Adonai" - "Zot", dhe mos shqiptimi m i ktij emri sht nj shenj e distancs q ishte krijuar midis Zotit dhe popullit t tij.

    Pikrisht ather kur Zoti erdhi t shfaqej n bot dhe mori formn ton, ai u b njri prej nesh. Ungjilltari Mateu thot se emri i tij sht Emanuel: Jezusi prmbushi profecin e Isaias, i cili kishte folur pr "Perndia me ne". Jezusi sht me t vrtet mishrimi i Zotit, i cili nuk mund t qndroj larg njeriut.

    Dhe kjo fjal sht me ne, Zot, Jezusi sht i pranishm mes nesh me fjaln e tij me Ungjillin e tij dhe ai sht i pranishm mes nesh n bukn eukaristike, at buk q na paraqet gjith historin e tij jetsore t dhn si ushqim pr jetn e njeriut; personi yn duhet ta bj t pranishme kt fytyr t Zotit, q sht dashuri dhe q Jezusi e bri t pranishme n bot.

  6. #566
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    CORPUS DOMINI VITI B.

    M 2-6-2024.

    LEXIMI I PAR: Dal, 24,3-8.


    3 Moisiu erdhi dhe i tregoi popullit t gjitha fjalt e Zotit dhe rregulloret. Mbar populli u prgjigj njzri: “Do t’i zbatojm t gjitha fjalt q i tha Zoti”.
    4 Moisiu i shkroi t gjitha fjalt e Zotit. N mngjes hngri dhe e ndrtoi nj lter rrz malit, me dymbdhjet gurngulur pr dymbdhjet fiset e Izraelit. 5 Ather u urdhroi t rinjve t Izraelit t flijojn flit e shkrumbimit. Flijuan edhe flit e pajtimit via n nder t Zotit. 6 Moisiu mori gjysmn e gjakut dhe e qiti n disa en, kurse gjysmn tjetr e derdhi mbi lter. 7 Ather mori Librin e Beslidhjes dhe ia lexoi me z t lart popullit e populli u prgjigj: “Gjithka tha Zoti do t zbatojm e do t jemi t dgjueshm”. 8 Ather Moisiu e mori gjakun dhe e strpiku popullin e tha: “Ky sht gjaku i Beslidhjes q Zoti e lidhi me ju n mbshtetje t t gjitha ktyre fjalve”.



    LECTIO DIVINA-MEDITIM-LUTJE.

    BESLIDHJA E PRFUNDUAR N SINAI.


    Ka disa gjra befasuese n kt tekst! S pari, kto zakone jan larg nga tonat, dhe m pas theksimi i gjakut, me nj shprehje q ne e njohim shum mir, natyrisht: "Gjaku i beslidhjes".
    Por, nse zakonet e raportuara ktu, na befasojn, nuk duhet t harrojm se Moisiu jetoi rreth vitit 1250 para Krishtit. Kto zakone jan, pra, tre mij vjeare dhe madje edhe m shum, sepse Moisiu nuk i ka shpikur ato; ato ishin t zakonshme n shum popuj t tjer n at koh. Ato ekzistojn ende sot, n shekullin e njzet e nj, n popuj t caktuar historia e t cilve nuk ka evoluar shum shpejt. Teksti biblik ktu prshkruan ceremonialin e prdorur zakonisht pr nj Beslidhje midis dy popujve deri m tani armiq. Por, ksaj here, kontraktort jan vet Zoti ... dhe nj popull shum i vogl.
    Dhe, mbi t gjitha, ajo q sht interesante sht t shohim se si Moisiu rifilloi nj rit t zakonshm, por duke i dhn atij nj kuptim krejt t ri! Nse shohim nga afr, dy realitetet (riti i vjetr, nga njra an, kuptimi i ri i dhn nga Moisiu, nga ana tjetr),konstatojm se jan t ndrthurur ngusht n kt tekst: gjrat q vijn nga traditat e lasht, si ndrtimi i nj lteri me dymbdhjet gurngulur, flijimet e kafshve, sprkatja e gjakut n nj altar q prfaqson hyjnin dhe gjithashtu sprkatja e gjakut mbi njerzit. Ajo q sht e re, nga ana tjetr, sht vet nocioni i Beslidhjes i propozuar nga Zoti, sht dhurata e Ligjit nga Zoti dhe s fundmi, angazhimi i njerzve pr t'iu bindur ktij ligji.
    "Moisiu erdhi dhe i tregoi popullit t gjitha fjalt e Zotit dhe rregulloret. Mbar populli u prgjigj njzri: “Do t’i zbatojm t gjitha fjalt q i tha Zoti”..."Moisiu i shkroi t gjitha fjalt e Zotit".

    Historia, pra, fillon me fjaln m t rndsishme “fjaln e Zotit”. Kur pasardhsit e Moisiut shekuj m von e rilexonin kt histori, ata menjher e kuptonin mesazhin: nuk jan gjrat q bhen me gurt, me kafsht, me gjakun...q kan rndsi; vetm Beslidhja ka rndsi, dhe besnikria ndaj Fjals s Zotit.
    Pastaj n kt tregim prshkruhen ritet e vet flijimit: altari n rrz t malit, dymbdhjet gurt q prfaqsojn dymbdhjet fiset e Izraelit, domethn e gjith populli. Fjala "njers" del disa her n tekst; sepse lidhet Beslidhja me nj popull dhe jo me nj individ apo edhe individ! T dymbdhjet gurt n kmb nnkuptojn q i gjith populli sht i thirrur dhe interesuar dhe se uniteti i popullit do t jet rreth ksaj Beslidhjeje. Prsri, ekziston nj mesazh pr lexuesit e ardhshm: mund t ket qen shum e dobishme, nganjher, q t kujtonin dymbdhjet fiset at q i bashkoi pr kaq shum koh, pasi q kjo shkon prapa n fillimin e daljes nga Egjipti.
    Disa t rinj sakrifikonin viat: ky funksion nuk ishte rezervuar ende pr priftrinjt. Pastaj sht riti i gjakut: Moisiu sprkat altarin q prfaqson Perndin, dhe menjher ai merr librin e Beslidhjes dhe lexon fjalt e Zotit pr njerzit dhe njerzit premtojn t'i binden:
    “Gjithka tha Zoti do t zbatojm e do t jemi t dgjueshm” (v. 7).


    FLIJIMI, GJESTI I BESLIDHJES.

    M n fund, Moisiu sprkat njerzit: ky rit i gjakut do t thot q Beslidhja t bhet "jetike" pr palt kontraktuese; mnyra pr t thn q tani e tutje, lidhja e re e krijuar kshtu midis Zotit dhe njerzve sht "pr jetn dhe vdekjen". sht pr gjithmon.
    Dhe menjher, Moisiu kujton se flijimi ka kuptim vetm kur i referohet Beslidhjes q Zoti sapo ka vulosur me popullin e tij: “Ky sht gjaku i Beslidhjes q Zoti e lidhi me ju n mbshtetje t t gjitha ktyre fjalve” (v. 8).
    Ajo q sht e para, pra, nuk sht flijimi pr hir t flijimit, por sht Beslidhja, e formuluar n kt Fjal t Zotit.
    Pr ta thn ndryshe, flijimi nuk sht kurr nj qllim n vetvete: flijimi ka vler vetm prmes angazhimit t dashuris dhe besnikris q vendos dhe kurorzon midis Zotit dhe popullit t tij.
    Me Moisiun, pra, bhet nj hap thelbsor: flijimi nuk sht m nj rit magjik, por sht i endur nga fjala e angazhimit reciprok, bhet nj mister i besimit.

    Por besimi nuk lind vetvetiu: dashuria birnore mund t lind vetm si prgjigje ndaj dashuris atrore.
    Moisiu e bn t qart se ishte Zoti ai q mori iniciativn: ai tha:"Ky sht gjaku i Beslidhjes q Zoti e lidhi me ju n mbshtetje t t gjitha ktyre fjalve” (v. 8). Nuk ishte Izraeli ai q u prpoq t arrinte kt Zot pr t cilin nuk e kishte iden, ishte vet Zoti q erdhi ta krkonte, t'i ofronte Beslidhjen dhe q t zbulohej pak nga pak si Zoti q liron dhe q jep jet. Nj nga veorit e mdha t besimit t popullit hebre sht t kuptoj se e gjith iniciativa vjen nga Zoti; gjithka q bn njeriu, lutja, sakrifica, blatimi, vjen vetm si prgjigje e dashuris s Zotit q sht i pari.
    Ather njerzit mund t fillojn t ecin n rrugn e bindjes ("Gjithka q Zoti ka thn, ne do t'i bindemi") sepse ata kan pasur prvoj shum konkrete t puns s Zotit n emr t tyre. Dhurata e ligjit supozohet t jet pas largimit nga Egjipti, pra pas lirimit nga skllavria. Populli sht br nj popull i lir fal nisms s Zotit; tani e tutje ai mund t besoj se bindja q tani i krkohet sht e lidhur drejtprdrejt me kt pun lirimtare. Kjo sht ajo q Shn Pali e quan "bindja e besimit", domethn thjesht besimi.

  7. #567
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    CORPUS DOMINI VIT B.

    M 2-6-2024.


    Ps 116,12-13.15-16ac.17-18


    12 Si do t’ia shprblej Zotit
    pr t gjitha t mirat q m’i ka dhn?
    13 Do t ngre gotn e shlbimit
    e me nderim do t thrras Emrin e Zotit.
    15 E mueshme sht para Zotit
    vdekja e shenjtrve t tij.
    16 O Zot, un jam shrbtori yt,
    shrbtori yt dhe biri i shrbtores sate.
    Ti i kpute hekurat e mia:
    17 ty do t ta kushtoj flin e lavdit,
    me nderim do t thrras Emrin e Zotit.
    18 Do t’i kryej kushtet e mia br Zotit
    npranin e mbar popullit t tij.


    LECTIO DIVINA-MEDITIM-LUTJE.


    LIRIMI E POPULIT IZRAELIT NGA EGJIPTI.

    Prmblidhen n kt psalm t gjith elementt e rndsishme t leximit t par t ksaj feste t Trupit dhe Gjakut t Krishtit: s pari, veprn liruese t Zotit, pastaj njohjen nga besimtart t ksaj iniciative t Zotit dhe s fundmi angazhimin pr bindje. "Un zinxhirt e t cilit i theva" sht vepr e Zotit; dhe dihet cilat jan zinxhirt pr t cilt flet psalmisti: para s gjithash sht lirimi i Egjiptit; do vit, veanrisht n kohn e Pashks, pasardhsit e atyre q ishin skllevr n Egjipt rijetuan fazat kryesore t lirimit t tyre: thirrjen e Moisiut, prpjekjet e tij t shumta pr t marr leje nga Faraoni pr t'u larguar, pa pasur t gjith ushtrin n thembrat e tyre, kokfortsia e Faraonit ... dhe ndrhyrjet e prsritura t Zotit pr t inkurajuar Moisiun t qndroj n ndrmarrjen e tij, pavarsisht nga gjithka. N fund, njerzit ishin n gjendje t shptonin dhe mbijetonin pr mrekulli, ndrsa kokfortsia e Faraonit shkaktoi rrzimin e tij.
    Kur kndohet ky psalm, shekuj m von, n tempullin e Jeruzalemit, largimi i Izraelitve nga Egjipti ishte br afrshisht shtat shekuj m par, por largimi shenonte vetm nj faz e veprimtaris s Zotit. Dihet mir se nuk mjaftonte largimi nga Egjipti pr t formuar me t vrtet nj popull t lir: sa skllavri individuale ose kolektive ende bnin krdi n faqen e toks! Skllavria e varfris, madje edhe mjerimi n kaq shum forma; skllavria ndaj smundjeve dhe prishja fizike; skllavria e ideologjis, racizmit, dominimit n t gjitha format e saj ... Egjipti i Bibls ka marr shekuj dhe ende merr edhe sot shum fytyra n t gjitha gjersit gjeografike: por ne gjithashtu e dim q, pa u lodhur, Zoti mbshtet prpjekjet e Popullit t tij pr t kputur zinxhirt e tij.
    Sepse historia e popujve, q fatkeqsisht na jep nj mij shembuj skllavrie, gjithashtu na tregon (dhe kjo sht gjja m e madhe, sht nj gj madhshtore) etjen pr liri e cila sht e gdhendur n thellsit e zemrs s njerzve dhe q u reziston t gjitha prpjekjeve pr ta mbytur at. Kt etje pr liri, besimtart e din mir kush ia nguliti at njeriut; e quajm Shpirt. Psalmisti e di mire q i kushton shum Zotit, q sht gj pr t e padurueshme t shoh vet t vdes populli i tij!" "... dhe kjo i kushton atij aq shum sa q Ai nderhyri n t gjitha luftrat pr jetn dhe lirin e do njeriu, sido q t jet..


    ZGJEDHJA PR T SHRBYER LIRISHT.

    N kt Zot, q e ka provuar veten e tij, si mund t thuhet, mund t kemi besim. Ai nuk sht ai q do t na lidh me zinxhir, ai sht shum xheloz pr lirin ton! Dhe, ather, pr kt dikush lirisht e ndjek, e dgjon: "O Zot, un jam shrbtori yt, shrbtori yt dhe biri i shrbtores sate. Ti i kpute hekurat e mia". Fjala "shrbtor" ktu mund t kuptohet m tepr si nj dishepull. N Bibl, nuk ka t bj me "shrbimin" e Zotit n kuptimin q ai ka nevoj pr shrbtor ...
    Kjo vlen pr idhujt, perndit q njeriu ka shpikur.sht nj gj shum e uditshme: kur imagjinojm perndi, ne besojm se ata kan nevoj pr temjanin ton, lavdrimet tona, komplimentet tona, shrbimet tona, se ata kan nevoj pr skllevr.
    Prkundrazi, Zoti i Izraelit, Zoti lirues, nuk ka nevoj pr skllevr n kmbt e tij: ai vetm na krkon q t jemi dishepujt e tij sepse vetm ai mund t na oj prpara n rrugn e vshtir t liris. Dhe prvoja e Izraelit, si e jona, tregon se posa t ndalohet lejimi i vetes ton t drejtohet nga Zoti dhe nga fjala e tij, shum shpejt njeriu bie prsri n nj mori kurthesh, devijimesh dhe premtimesh t rrem.

    Kjo sht arsyeja pse n kt psalm thuhet me z t lart dhe t qart:
    "Ty do t ta kushtoj flin e lavdit, me nderim do t thrras Emrin e Zotit". sht nj vendim q prsritet dy her n disa vargje; sht nj zgjedhje e vrtet, q t mos thirren perndit t tjera, dhe t'i kthehet shpina prfundimisht idhujtaris.

    "Un do t thrras emrin e Zotit", do t thot: "Un zotohem t mos thrras nj zot tjetr". Dhe dihet q profett luftuan pr shum shekuj kundr idhujtaris
    Duhet thn se besnikria ndaj marrjes s ktij vendimi krkonte besim t madh te Zoti, por gjithashtu shum shpesh guxim t jashtzakonshm prball politeizmit t popujve fqinj. Pr shembull, gjat sundimit grek mbi Palestinn, dhe kjo ndodhi shum von n Bibl, pak para ardhjes s Krishtit, hebrenjve iu desh t prballeshin me prndjekjen e tmerrshme t Antiokut IV t Epifanit: t qndronin besnik ndaj premtimit q prmban kjo fjali "Un do t thrras emrin e Zotit" ishte e barabart me nnshkrimin e urdhrit t tij t vdekjes.
    Marrja e ktij vendimi, e shprehur me fjalt: "Un do t thrras emrin e Zotit", shoqrohej me rite: "Un do t ngre kupn e shptimit" ... "Un do t t ofroj flijimin e falnderieje". Gjendet ktu, si n librin e Eksodit q lexojm n leximin e par, transformimi rrnjsor t sjell nga Moisiu: tani e tutje, gjestet e adhurimit nuk jan m rite magjike, ato jan shprehja e Beslidhjes, njohja e Zotit, pun pr njeriun. Kupa tani quhet "kupa e shptimit"; sakrifica, tani e tutje, sht gjithmon sakrifica e falnderieje sepse qndrimi besimtar nuk sht asgj tjetr ve mirnjohjeje.
    M n fund, ky Psalmi 116 sht pjes e nj grupi t vogl t quajtur Halle Psalmet, t cilat jan nj lloj Hallelujah i madh q u knduan gjat tre festave kryesore vjetore, Pashks, Rrshajve dhe fests s adrave.

    Gjat Pashks s tij t fundit n Jeruzalem, Jezusi vet kndoi kto psalme t Hallel dhe n veanti psalmin ton sot, n mbrmjen e s Enjts s Madhe, kur me dishepujt e tij, ai sapo kishte ngritur nj her t fundit kupn e shptimit, kur ishte gati pr t ofruar jetn e tij si nj flijim falnderimi: papritmas, pr ne, ky psalm bhet edhe m kuptimplot; ne e dim q sht Jezu Krishti ai q liron prfundimisht njerzimin nga zinxhirt e tij. Pas tij, dhe madje edhe me t, ne mund t kndojm, "Si mund ta shprblej Zotin pr t gjitha ato q m ka br? ".
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 30-04-2024 m 11:48

  8. #568
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    CORPUS DOMINI VITI B.

    M 2 – 6 – 2024.


    LEXIMI I DYT: Hb.9, 11-15.


    11 Por erdhi Krishti, Kryeprifti i t mirave q do t vijn. Dhe, npr nj tend m t madhe dhe m t prsosur, t punuar jo me dor - d. m. th. jo t ksaj krijese 12 dhe npr gjak jo t cjepve dhe t mzetrve, por npr gjak t vet, hyri njher e prgjithmon n Shenjtroren e Shenjtroreve dhe fitoi shprblimin prfundimtar.
    13 Dhe njmend, n qoft se gjaku i strpikur i cjepve dhe i mzetrve dhe hiri i mshtjerrs i shenjtron t papastrit duke ua pastruar ritualisht trupin, 14 sa m tepr Gjaku i Krishtit - i cili npr Shpirtin e amshuar ia flijoi vetveten Hyjit porsi fli t panjoll - do ta pastroj ndrgjegjen ton nga veprat e vdekura pr t’i shrbyer Hyjit t gjall!
    15 Pr kt arsye Ai sht Ndrmjetsi i Beslidhjes s re q - me an t vdekjes pr shprblim t fajeve t bra n kohn e Beslidhjes s par - t grishurit ta fitojn trashgimin e prjetshm t premtuar.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    NGA BESLIDHJA E VJETR TE E REJA.


    Letra drejtuar hebrenjve u drejtohet t krishterve q e njohin mir fen hebraike dhe Beslidhjen e Vjetr. Kjo na krijon disa vshtirsi, pikrisht kur flitet gjersisht pr t gjitha ritet hebraike q ne jo gjithmon i njohim mir! Ktu, pr shembull, bhet fjal pr priftin, tempullin, sakrificn, viktimn, gjakun e derdhur: t gjitha kto fjal i prkasin Besllidhjes s Vjetr: ne i njohim ato, i prdorim edhe n krishterim, por ndonjher do t ishte t vshtir pr n t thn se far realitetesh mbulojn, pr hebrenjt, nga njra an dhe pr t krishtert, nga ana tjetr, dhe nse jan vrtet e njjta gj!
    Objektivi i shprehur qart n kt letr drejtuar hebrenjve sht q na thot: fjalt jan ato t Beslidhjes s Vjetr, por realiteti q ato mbulojn, sht krejtsisht i ri: sepse, prpara Jezu Krishtit, ne ishim n regjimin e Beslidhjes s par, ndrsa tani ne jemi n regjimin e Beslidhjes s Re.
    Tashm kemi pasur shpesh mundsin t deshifrojm gjat historis biblike nj ndryshim rrnjsor t orientimit, t t kuptuarit, nj shndrrim t kuptimit t disa fjalve (frika ndaj Zotit pr shembull) ose t gjesteve t caktuara: le t kujtojm evolucionin e sakrificave. Koht e fundit, ne pam sesi besimi n t vetmin Zot evoluoi derisa m n fund mundm t dgjonim Zbulesn e Hyjit Trinitet.
    Kur lexojm letrn drejtuar Hebrenjve, sht m thelbsore se kurr t kujtojm se Perndia vendosi nj pedagogji shum t ngadalt, shum t durueshme me popullin e tij; fillimisht, kur Zoti zgjodhi hebrenjt pr t qen populli i tij, ata kishin nj fe t ngjashme me at t fqinjve t tyre, t frymzuar nga nj ide e caktuar pr Zotin: pasi Zoti iu shfaq atyre ashtu si sht dhe jo si imagjinohej, n mnyr t pashmangshme, qndrimi i njeriut ndryshoi; gjestet fetare u pastruan, u konvertuan, u transformuan.
    Me ardhjen e Krishtit, jetn e tij toksore, pasionin e tij, vdekjen dhe ringjalljen e tij, gjithka q i parapriu asaj konsiderohet nga t krishtert si nj faz e nevojshme, por e kaluar; dhe pr kt arsye, sht vullnetarisht q autori i letrs drejtuar Hebrenjve grumbullon referenca pr prdorimet e Beslidhjes s Vjetr pr t shpallur me z t lart dhe qart se ato jan t vjetruara.
    Por, pr t kuptuar domethnien e re t fjalve, duhet t gjurmojm hapat e ndrmarr nga njerzit e Beslidhjes s Vjetr, duke kuptuar logjikn q gjallroi t gjith adhurimin hebre prpara Jezu Krishtit. Fillimisht, gjithka bazohej n iden e nj Zoti t largt, t gjithfuqishm, i cili mbante n duart e tij fatin e njerzimit. Krejt ndryshe nga njeriu, ai mbeti n horizonte t paarritshme: asnj njeri nuk mund ta arrinte, madje as ta shihte: pr ta arritur at, pothuajse do t duhej t mos ishte m njeri. Tani ishte e nevojshme ta arrij at n mnyr q ai t mund t dgjonte lutjet e njerzve dhe t derdhte mbi ta t gjitha prfitimet e t cilave vetm ai kishte sekretin.


    NJ MESHTARI E RE.

    Prej aty lindi institucioni i priftris: disa burra u veuan, u ndan nga t tjert, pr t'u rezervuar (tham "t shenjtruar") pr rolin e ndrmjetsve midis Perndis dhe pjess tjetr t njerzve. Pr t hyr n domenin e Zotit, domenin e "t shenjts", ata duhej t largoheshin prfundimisht nga domeni i njerzve t tjer, i cili quhej domen profan. Konkretisht, ishte fisi i Levitve q ishte veuar prfundimisht dhe, brenda ktij fisi, nj familje e caktuar ishte shenjtruar n nj mnyr t veant. I marr nga kjo familje, prifti duhej ende t shugurohej me rite t sakta (banja rituale, vajosje, sprkatje, flijime shenjtrimi); ai vishte veshje t veanta dhe duhej t respektonte rregulla shum strikte t pastrtis pr t'u ruajtur prgjithmon n sfern e t shenjts. Pra, ekzistonte nj sistem i tr ndarjesh t njpasnjshme midis njerzve t shenjt dhe njerzve t thjesht.
    As prifti nuk mund t vinte n kontakt me Perndin askund, sidoqoft: prandaj institucioni i Tempullit dhe organizimi jashtzakonisht i sakt i adhurimit. Duke qen se Tempulli sht vendi i t shenjts, nuk mund t bhej fjal pr lejimin e njerzve profan t hynin; kjo shpjegon serin e rrethimeve t njpasnjshme brenda Tempullit t Jerusalemit, t cilat riprodhonin t njjtin sistem ndarjesh si n shoqri: vetm priftrinjt mund t hynin n domenin e Perndis dhe vetm kryeprifti mund t hynte deri n Shenjtin e t Shenjtrve, ku prezenca e Zotit qndron. T gjitha kto masa paraprake t marra, far mund t bjm ne q t jemi t sigurt se do t hyjm n kontakt me Perndin, pr t'i ofruar ktij Mjeshtri t Jets nj dhurat t denj pr t? Nuk gjetm asgj m t mir se t'i ofronim nj qenie t gjall, gjaku i derdhur i s cils sht simboli i jets q qarkullonte brenda tij. Zoti i Izraelit e bri t ditur q n fillim se ai nuk donte flijim njerzor me asnj mim, por ai nuk refuzoi menjher flijimet e kafshve: pedagogjia mund t bhet vetm n faza.
    Jezusi erdhi q njerzimi t ndrmarrte hapin vendimtar: pr shkak se Zoti sht shum afr njeriut, i gjith sistemi i vjetr i ndarjes s priftrinjve bhet i vjetruar; Jezusi nuk sht nga fisi i Levit, kjo nuk sht m e nevojshme; nuk ka nevoj as pr nj tempull, pasi vendi i takimit midis Perndis dhe njeriut sht njeriu i krijuar nga Perndia; nuk ka m nevoj pr sakrifica t prgjakshme: Perndia i Jets na krkon t'i kushtojm jetn ton shrbimit ndaj vllezrve tan, gj q bri Jezusi dhe tani na jep forcn q tq bjm ne.

  9. #569
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    CORPUS DOMINI VITI B.

    M 2-6-2024.


    UNGJILLI: Mk. 14,12-16.22-26.


    12 Ditn e par t Pabrumeve,
    kur flijohej qengji i Pashkve,
    nxnsit e tij i than:
    “Ku dshiron t shkojm e ta prgatisim darkn e Pashkve?”
    13 Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha:
    “Shkoni n qytet e atje do t’ju takoj nj njeri
    q mbart nj katrov uji: shkoni pas tij.
    14 Ku t hyj ai, thuajini t zotit t shtpis:
    ‘Msuesi thot: ku sht salloni im,
    ku do t mund t ha Pashk me nxnsit e mi?’
    15 Ai do t’ju tregoj n katin e siprm nj sallon t madh,
    t shtruar e t prgatitur. Aty na prgatitni darkn.”
    16 Nxnsit u nisn, arritn n qytet
    dhe gjetn gjithka ashtu si u kishte thn
    dhe e prgatitn darkn e Pashkve.
    22 Ndrsa po hanin dark, Jezusi mori bukn e bekoi Hyjin,
    e theu, ua dha e tha: “Merrni, ky sht trupi im!”
    23 Pastaj mori gotn, u falnderua
    e ua dha. T gjith pin prej saj.
    24 U tha:“Ky sht gjaku im, gjaku i Beslidhjes,
    q derdhet pr t gjith.
    25 Pr t vrtet, po ju them:
    nuk do t pi m prej frytit t hardhis deri at dit,
    kur do ta pi t ri n Mbretrin e Hyjit.”
    26 Pasi knduan himnin, u nisn drejt Malit t Ullinjve.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    PASHKT E JUDENJVE.


    sht e leht t imagjinohet atmosfera n t ciln Jezusi festoi kt vakt t fundit: n Jeruzalem, Pashka po prgatitej; qengja t panumrt u thern n tempull pr t'u ndar me familjet; n shtpi, ishte dita e par e fests s buks s ndorme ("pa maja"), grat pastruan me prpikri shtpin nga t gjitha gjurmt e tharmit t vitit t kaluar pr t mirpritur tharmin e ri, tet dit m von.
    Pr shekuj me radh, kto dy rite prkujtuan lirimin nga Egjipti n kohn e Moisiut: at dit Zoti kishte "kaluar" mes popullit t tij pr t'i br ata nj popull t lir; pastaj, n Sinai, ai kishte br nj Beslidhje me kt popull dhe njerzit ishin zotuar pr kt Beslidhje: "Gjithka q Zoti ka thn, do t'i bindemi" (e kemi dgjuar n leximin e par) sepse Populli kishte besim te Fjala t Zotit lirimtar; dhe Psalmi 116 bri jehon "Un jam, o Zot, shrbtori yt… Ti i kpute hekurat e mia” (Ps 116, 16).
    Tani e tutje, pr t gjitha brezat e ardhshm, pr t festuar Pashkn populli duhej t hynte edhe ai n kt Beslidhje, pr t jetuar n nj mnyr t re, t lir nga fermentet e vjetra, t lir nga t gjitha zinxhirt. Sepse t kujtosh nuk sht vetm t recitosh kujtime, por sht t jetosh sot i zhytur n punn e palodhshme q Zoti bn edhe sot q t jemi njerz t lir.
    sht e qart, n kt Ungjill, se Jezusi zgjodhi t vendos momentet e tij t fundit n kt perspektiv, perspektivn e Beslidhjes, perspektivn e nj jete t liruar: “Ky sht gjaku im, gjaku i Beslidhjes, q derdhet pr t gjith". At mbrmje, nuk ka dyshim se ai po flet pr vdekjen e tij dhe sht gjaku i tij q do t derdhet; por tani ai i jep vdekjes s tij kuptimin e nj flijimi t Beslidhjes me Zotin, n prputhje me at t Moisiut n Sinai. Problemi ishte se nuk ishte e mundur q nj hebre, edhe dishepujt e Jezusit , ta konsideronion Pasionin e Krishtit n minimum si nj flijim: Jezusi nuk ishte nj prift, ai nuk ishte i fisit t Levit, dhe veanrisht ekzekutimi i tij ndodhi jasht tempullit, madje edhe jasht mureve t Jeruzalemit; megjithat, vetm nj prift mund t'i ofronte flijime Zotit dhe kjo mund t ishte vetm n tempullin n Jeruzalem. M n fund, dhe kjo sht shum m serioze, nuk ishte e mundur n Izrael t konsideronte vdekjen e nj njeriu si nj sakrific q ka t ngjar t'i plqej Zotit: kjo ishte e njohur me shekuj. Ata q ekzekutuan Jezusin kurr nuk kishin ndrmend t bnin nj sakrific: ata besuan se po pastronin veten plotsisht nga nj hebre i keq, i cili, n syt e tyre, po trazonte jetn dhe fen e popullit t Izraelit.



    NJ SAKRIFIC I RI PR NJ BESLIDHJE T RE

    Megjithat sht e qart se Jezusi i dha vdekjes s tij kuptimin e nj flijimi, e nj sakrifice t Beslidhjes s Re: pra tani Jezusi i dha nj kuptim krejt t ri fjals "flijim", duke e ndjekur msimin e profetit Hosea, i cili kishte thn mir: "Dua dashurin e jo flin, njohjen e Hyjit m se holokaustet" (Hos 6, 6). Pr Hosean, kuptimi i vrtet i fjals "flijim" (sacrum facere, n latinisht, pr ta br nj gj t shenjt) sht shum thjesht: t njohsh Zotin dhe t jesh si ai duke br nj pun mshire; t dy, flijimi dhe meshira, shkojn s bashku, kjo sht e qart. Jezusi erdhi pr t na treguar se deri ku shkon kjo mshir e Zotit: shkon deri atje sa t fal ata q vrasin Zotin e jets. Tani e tutje, ata q jan t gatshm t shikojn t kryqzuarin dhe t njohin n t fytyrn e vrtet t Zotit, jan vllezr t Krishtit: ata e din si sht me t vrtet Perndin e butsis dhe e mshirs dhe, nga ana e tyre, ata mund t jetojn, me butsi e duke qen t mshirshme. N fund t fundit, t jesh burr i lire, konsiston n kt. Sepse zinxhirt tan m t kqij jan ata q ne u imponojm t tjerve e q t tjert na imponojn neve.

    Kjo sht jeta e re n t ciln ne jemi t ftuar dhe q simbolizohet nga buk pa maja: kjo sht arsyeja pse Kisha jon ka qndruar fort e lidhur me traditn e buks s ndorme pr t br mikprits; kur Jezusi tha "Ky sht korpi im", ai kishte n duar nj cop buk pa maja, nj "matzah": kshtu ai shpalli nj mnyr t re pr t qen njeri i pastr, domethn i lir.
    Ai na ftoi, si thot letra drejtuar Efesianve, q "t vishemi me njeriun e ri, t krijuar sipas Hyjit n drejtsi e shenjtri q vjen prej s vrtets” (Ep 4:24).
    Ather, Jezusi mund t krahasohet me qengjin paskal: jo se ai do t ishte nj viktim e therur pr t knaqur Perndin, por sepse gjaku i qengjit paskal nnshkroi Beslidhjen midis Zotit lirimtar dhe popullit t tij; qengji i ri t pashs, sepse m n fund u zbulon syve t njerzve, Fytyra e Vrtet e Zotit, i liron njerzit nga t gjitha imazhet e tyre t rreme t Zotit dhe ather Beslidhja sht e mundur. Sepse ai sht n vetvete mishrimi i Beslidhjes dhe kshtu ai mund t prjetoj t gjitha kto ngjarje si nj njeri i lir: "Prandaj edhe m do Ati, sepse e jap jetn timeq ta marr prsri. Askush nuk mund t ma marr: por un e jap prej vetes. Kam pushtet ta jap jetn e kam pushtet ta kthej prap at" (Gj 10,17-18).
    Pranimi i lir, vullnetar i vdekjes nga ana e nj personi sht me t vrtet kulmi i liris; Jezusi ka forcn ta bj kt sepse kurr nuk dyshon n Atin e tij pr asnj moment. N kt rrug ai, Jezusi, na trheq.
    Tani e tutje, pr t marr pjes n "lumturin q do t vij" (leximi i dyt), ne bjm at q Jezusi na tha t bjm "n prkujtim t tij". Kjo "lumturi e ardhshme" sht njerzimi i mbledhur prfundimisht n dashuri rreth tij deri n at pik sa t bhet nj Trup; pr t qen n bashkim me Zotin, tani duhet t jemi vetm n bashksi me Jezu Krishtin.

    Kjo sht nj nga lutjet q thuhet gjat Darks s Pashks Hebraike:
    “Lum Ti, Hyji, Zoti yn, Mbreti i bots,
    q nxjerr buk nga toka.
    Lum ti, Hyji, Zoti yn, Mbret i bots,
    q na shenjtron me dekretet e tua
    dhe na urdhron t ham buk t ndorme".
    Shn Pali: “Po a nuk e dini se pak tharm e brumos mbar brumin? Pastrohuni prej tharmit t vjetr q t bheni brum i ri, sikurse edhe jeni t pabrum, sepse Krishti ‑ Qengji yn i Pashkve ‑ tanim sht flijuar. Andaj, le t kremtojm, jo me tharmin e vjetr, as me tharmin e zemrs s keqe e t ligsis, por me bukn e pabrum t pastrtis e t s vrtets” (1 Co 5, 6-8).

  10. #570
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. JAVA CORPUS DOMINI VITI B.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    CORPUS DOMINI VITI B

    M 2 – 6 – 2024


    Corpus Domini: Beslidhja sht unaza e nuses.
    N Beslidhjen e Vjetr termi aleanc shfaqet 286 her dhe kjo jep nj ide pr rndsin q Izraeli i atribuonte ktij institucioni. Ai e prdori at si nj imazh pr t shprehur marrdhnien e tij me Zotin. Por far do t thot t bsh nj beslidhje me Perndin?
    T flassh pr nj kontrat dypalshe sht e prafrt dhe madje devijuese. Aleanca e par, e lidhur me Noeun dhe, nprmjet tij, me gjith njerzimin dhe "me do krijes t gjall, me zogjt, bagtin dhe kafsht e egra, me t gjitha kafsht q doln nga arka" (Za. 9,8-11) ishte e njanshme: vetm Zoti mori prsipr angazhime dhe nuk priste asgj n kmbim; ai premtoi se nuk do t kishte m ujrat e prmbytjes, pavarsisht se e dinte se njeriu do t vazhdonte t ishte i pabes, "sepse instinkti i zemrs njerzore sht i prirur drejt s keqes q n adoleshenc" (Zn. 8,21).
    Ai e thirri Abrahamin nga Mesopotamia pr t'i dhn nj tok edhe pse Abrahami nuk kishte br asgj pr ta merituar kt dhurat: atij i ishte krkuar vetm t besonte n dashurin e lir. Pr ta bindur at, Perndia bri nj aleanc me t dhe e sanksionoi at me nj rit (Zn. 15). Patriarku nuk kishte pse t friksohej, ai do t vinte n zotrim t toks, sepse pakti i Zotit ishte i pacenueshm: ai bazohej n fjaln e tij solemne, t konfirmuar me nj betim.
    Fakti q aleanca behet falas nga ana e njeriut dhe prkushtimi i njanshm nga ana e Zotit, jan dy gjra q karakterizojn beslidhjet e Perndis. Gjat gjith historis s tij t trazuar, Izraeli e mbajti kujtesn e kisaj gjj dhe, edhe n momentet m dramatike, nuk e humbi kurr shpresn, i vetdijshm se predikimi i Zotit pr t nuk do t ishte kurr m i vogl. Ai mund t kishte mkatuar sa t donte, Zoti nuk do ta anulonte kurr aleancn e tij, sepse, pa krkuar asnj dmshprblim, ai kishte premtuar t bekonte popullin e tij. Beslidhjet e Perndis nuk kan asgj kontraktuale, ato jan hir i pastr.
    Megjithat Zoti pret nj prgjigje nga njeriu: ai nuk i krkon t nnshkruaj nj pakt, por t pranoj propozimin e tij pr prkatsi reciproke, si ndodh midis dhndrit dhe nuses. Eukaristia... sht shkmbimi i unazave.

    Pr t prvetsuar mesazhin, ne do t prsrisim:
    "Festimi eukaristik sht gosti i dasms me Zotin"


    LEXIMI I PAR: Dal. 24,3-8.

    3 Moisiu erdhi dhe i tregoi popullit t gjitha fjalt e Zotit dhe rregulloret. Mbar populli u prgjigj njzri: “Do t’i zbatojm t gjitha fjalt q i tha Zoti”.
    4 Moisiu i shkroi t gjitha fjalt e Zotit. N mngjes hngri dhe e ndrtoi nj lter rrz malit, me dymbdhjet gurngulur pr dymbdhjet fiset e Izraelit.
    5 Ather u urdhroi t rinjve t Izraelit t flijojn flit e shkrumbimit. Flijuan edhe flit e pajtimit via n nder t Zotit. 6 Moisiu mori gjysmn e gjakut dhe e qiti n disa en, kurse gjysmn tjetr e derdhi mbi lter. 7 Ather mori Librin e Beslidhjes dhe ia lexoi me z t lart popullit e populli u prgjigj: “Gjithka tha Zoti do t zbatojm e do t jemi t dgjueshm”.
    8 Ather Moisiu e mori gjakun dhe e strpiku popullin e tha: “Ky sht gjaku i Beslidhjes q Zoti e lidhi me ju n mbshtetje t t gjitha ktyre fjalve”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    do njeri ndien nevojn t vrtetoj me ndonj gjest angazhimet q merr prsipr. N fisin afrikan ku kam jetuar pr disa vite, pakti ratifikohet n nj mnyr shum t thjesht: dy palt kontraktuese marrin nj krcell t gjat bari, e thyejn dhe secila pale e hedh copn n dor pas shpatullave. Kshtu ata deklarojn prkushtimin e tyre t ndrsjell pr t larguar do ndarje, divergjenc dhe konflikt.
    Ritet me t cilt, n koht e lashta, sovrant e mdhenj sanksiononin aleancn me vasalt e tyre ishin solemne dhe gjithashtu shum t ndrlikuar. Bibla u referohet disave prej tyre, t prdorur edhe nga izraelitt. M i prgjakshmi konsistonte n ndarjen e nj vii n dy pjes. Palt kalonin mes gjysmave t viit t tyre, duke deklaruar se ishin t gatshm t vuanin fatin q i ndodhi kafshs, nse thyenin marrveshjen. “Njerzit q e thyen beslidhjen time dhe nuk i mbajtn fjalt e beslidhjes, t cilat i pranuan me plqim para syve t mi, do t bj si i bn viit q e ndan n dy pjes e kaluan ndrmjet dy pjesve t tij (Jer. 34,18). Pikrisht ktij riti i referohet aleanca e prcaktuar nga Zoti me Abrahamin (Zn. 15), por duhet theksuar se, me kt rast, ishte vetm Zoti q kaloi, n nj flak djegse, midis kafshve t ndara.
    Gatishmria pr t zbatuar nj marrveshje, nj pakt, mund t vrtetohej edhe nprmjet gjestit t konsumimit t buks dhe krips ose krips vetm s bashku. Kjo marrveshje u quajt "beslidhja e krips" sepse, ashtu si kripa, ajo duhej t mbahej e pakorruptueshme: “Vall a nuk e dini se Zoti, Hyji i Izraelit, ia ka dhn mbretrin prgjithmon Davidit mbi Izraelin, atij dhe pasardhsve t tij! Dhe kjo me nj beslidhje t pashkatrrueshme!” (2 Chr. 13,5).
    Pasazhi i sotm i referohet nj riti tjetr: atij me t cilin Izraeli vulosi aleancn e tij me Zotin. Ngjarja ka ndodhur n muajin e tret pas daljes nga Egjipti (Dal. 19,1).
    Njerzit u mblodhn n rrz t Sinait dhe Moisiu, pasi u ngjit vazhdimisht n mal pr t biseduar me Zotin, u tha izraelitve fjalt q kishte dgjuar nga Perndia.
    Populli nuk pati asnj hezitim dhe, i bindur dhe i vendosur, prsriti dy her angazhimin e tij: “Gjithka tha Zoti do t zbatojm e do t jemi t dgjueshm” (v. 3.7).
    Moisiu shkroi fjalt e Perndis dhe prgatiti at q duhej pr festn: ndrtoi nj altar dhe vendosi dymbdhjet blloqe guri rreth tij. Kur gjithka ishte gati, ai udhzoi disa t rinj q t'i ofronin kafsh si flijime Zotit (v. 4-5), mori gjakun e viktimave dhe e derdhi gjysmn e tij n altar dhe gjysmn mbi dymbdhjet gurt (v. 6-8).
    Pr t kuptuar kt rit duhet mbajtur mend se pr semitt gjaku ishte selia e jets (Lev. 17,11-14). Derdhja e gjakut t njeriut, domethn vrasja, ishte absolutisht e ndaluar (Zn. 9,5-6); gjaku i kafshve i prkiste Zotit, Zotit t do krijese, pr kt arsye, n flijimet e prgjakshme t tempullit, gjaku derdhej mbi altarin, i cili prfaqsonte Zotin.
    Tani bhet e qart kuptimi i fests s aleancs n kmbt e Sinait. Duke derdhur gjakun e tij, gjysmn n altar dhe gjysmn tjetr mbi popullin, t simbolizuar nga dymbdhjet gur, Moisiu krijoi nj lidhje t ngusht midis Izraelit dhe Zotit. Q nga ai moment, Zoti dhe njerzit u bn pjesmarrs n t njjtn jet, Zoti dhe Populli i tij ishin si antar t nj trupi t vetm, t lidhur nga nj fat i vetm. Peripecit, vuajtjet, gzimet e njrit prfshinin edhe tjetrin, prekja e njerzve ishte e barabart me goditjen e Zotit, sepse, thot Zoti: "Sepse, sikurse brezi q ngjeshet rreth ijve t njeriut, kshtu kam dashur q t ngjeshet rreth meje mbar shtpia e Izraelit e mbar shtpia e Juds ‑ sht fjala e Zotit – q, populli im t jet zri im i mir, lavdia ime, nderi im, por nuk dgjuan!” (Jer. 13,11).
    Pr t qen i lumtur, pr t mbetur i lir, Izraeli duhej t kishte mbajtur premtimin e br n Sinai, ai duhej t kishte besuar se Dhjet fjalt q kishte dgjuar nuk ishin urdhrime t pajustifikuara, por nj dhurat nga Zoti q i tregoi atij rrugn e jets.
    Izraeli kishte prvojn se
    "s’sht n dor t njeriut udha e tij,
    q s’sht i zoti ai q ecn
    q t’i drejtoj hapat e vet” (Jr. 10,23).
    do izraelit e kishte t qart se njeriu nuk sht zot i rrugs s tij, nuk sht n fuqin e atij q ecn t drejtoj hapat e tij. Ai theu paktin dhe angazhimet e marra, por Zoti nuk u dorzua dhe vendosi t bj nj aleanc t re, jo nj ribotim t asaj t Sinait, por nj t re:
    "31 Ja, po vijn ditt ‑ sht fjala e Zotit ‑ kur do t lidh me shtpin e Izraelit e me shtpin e Juds nj Beslidhje t re. 32 Jo si Beslidhja q e pata br me etrit e tyre, at dit kur i mora pr dore, pr t’i nxjerr nga toka e Egjiptit. Kt Beslidhje qen ata q e thyen. Ather un u dftova se jam zotria i tyre ‑ sht fjala e Zotit. 33 Por ja Beslidhja q un do ta lidh pas ktyre ditve me shtpin e Izraelit ‑ sht fjala e Zotit ‑: “N shpirtin e tyre do ta fus Ligjin tim, do ta shkruaj n zemrn e tyre. Ather do t jem Hyji i tyre e ata do t jen populli im” (Jer 31,31-33).
    "26 Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do t’ju jap nj zemr mishi. 27 Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia" (Ez. 36,26-27).
    Duhet t shtohet se pr t sanksionuar kt aleanc, do t duhej gjak, por jo gjaku i kafshve q ka rezultuar i paefektshm, por i atij q do t ofrohet vet si fli "I Beslidhjes s re dhe t amshuar”.


    LEXIMI I DYT: Hb. 9,11-15.

    “11 Por erdhi Krishti, Kryeprifti i t mirave q do t vijn. Dhe, npr nj tend m t madhe dhe m t prsosur, t punuar jo me dor - d. m. th. jo t ksaj krijese
    12 dhe npr gjak jo t cjepve dhe t mzetrve, por npr gjak t vet, hyri njher e prgjithmon n Shenjtroren e Shenjtroreve dhe fitoi shprblimin prfundimtar.
    13 Dhe njmend, n qoft se gjaku i strpikur i cjepve dhe i mzetrve dhe hiri i mshtjerrs i shenjtron t papastrit duke ua pastruar ritualisht trupin,
    14 sa m tepr Gjaku i Krishtit - i cili npr Shpirtin e amshuar ia flijoi vetveten Hyjit porsi fli t panjoll - do ta pastroj ndrgjegjen ton nga veprat e vdekura pr t’i shrbyer Hyjit t gjall
    15 Pr kt arsye Ai sht Ndrmjetsi i Beslidhjes s re q - me an t vdekjes pr shprblim t fajeve t bra n kohn e Beslidhjes s par - t grishurit ta fitojn trashgimin e prjetshm t premtuar”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    Q t shlyej mkatin tim do t thot, n kuptimin e zakonshm, t paguaj pr nj faj duke vuajtur dnimin pr t. N fet pagane shlyerja bhej nprmjet flijimeve dhe ofertave q kishin pr qllim t qetsonin hyjnin e ofenduar.
    N Bibl shlyerja ka nj kuptim tjetr. Besimtari izraelit nuk ka ndrmend t qetsoj nj Zot t zemruar apo edhe t ndshkoj veten pr t keqen q ka br, por ka si qllim q t veproj pr t rimarr marrdhnjet e tij me Zotin, q t jen si ato q ka ndrprer. Kjo mnyr e ndryshme e t kuptuarit t shlyerjes rrjedh nga nj mnyr tjetr e konceptimit t Perndis dhe mkatit. Perndia i Izraelit kurr nuk sulmon popullin e tij, edhe nse ata kan qen t pabes, ai dshiron q ata t konvertohen, t kthehen n jet, prandaj ai krkon ndryshimin e mendimeve dhe t veprimeve.
    Megjithat, njeriu duhet t demonstroj, qoft edhe nprmjet riteve, mohimin e mkatit. Kjo sht arsyeja pse, n fillim t do viti t ri, Izraeli kremtonte ditn e madhe t faljes, “Yom Kippur”, kushtuar trsisht agjrimit, lutjes, leximit t fjals s Zotit dhe riteve t shlyerjes. Ceremonit dhe sakrificat u zhvilluan n tempull dhe kulmuan me ritin e sprkatjes me gjakun e kafshve - si kishte ndodhur n rrz t Sinait – mbi kapakun e arks s beslidhjes q gjendej n t Shenjtn e t Shenjtve dhe q tregonte prania e Zotris. Me kt gjest, kryeprifti synonte t rivendoste bashksin e jets midis Zotit dhe njerzve, t sanksionuar nga nj aleanc dhe q mkati e kishte shkatrruar.
    Autori i Letrs drejtuar Hebrenjve i referohet ktij riti t Yom Kipur pr t vendosur nj krahasim midis sakrificave t lashta t shlyerjes dhe veprs shlbuese t Krishtit.
    N aleancn e lasht prdorej gjaku i dhive dhe viave. Si mundi gjaku i kafshve t kishte arritur efektin e dshiruar? Kryeprifti duhej t prsriste t njjtin rit do vit, pikrisht pr shkak t paefektshmris s tij.
    Megjithat, Krishti nuk hyri n nj shenjtrore prej guri, por n parajs dhe ofroi nj her e prgjithmon gjakun e tij, nj gjak q vrtet i shlyen mkatt, domethn rivendos prgjithmon dhe prfundimisht marrdhnien midis Zotit dhe njeriut.
    Kjo sht arsyeja pse ungjilltart vrejn se, n momentin e vdekjes s Jezusit n kryq, "…perdja e Tempullit u nda m dysh prej majs e deri n fund. Centurioni q rrinte prball Jezusit, kur pa se si i doli shpirti, tha: “Ky njeri paska qen me t vrtet Biri i Hyjit!” (Mk 15,38).
    Ajo q nuk ndodhi ishte thyerja materiale e perdes q ndante t Shenjtin nga i Shenjti i t Shenjtve, n tempullin e Jerusalemit, por i pengess q ndante njerzit nga Perndia dhe q ishte ngritur nga mkati: kjo sht shembur prgjithmon.
    Nuk ka m nevoj pr gjak kafshsh, i cili ka qen gjithmon i paefektshm. sht gjaku i Krishtit q u ofrohet sot atyre q marrin pjes n kremtimin e Eukaristis. Kushdo q afrohet pr ta marr at, fiton faljen e mkateve dhe lidhja e jets me Zotin rivendoset n t.


    UNGJILLI: Mk. 14,12-16.22-26.

    “12 Ditn e par t Pabrumeve, kur flijohej qengji i Pashkve, nxnsit e tij i than:
    “Ku dshiron t shkojm e ta prgatisim darkn e Pashkve?”
    13 Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha:
    “Shkoni n qytet e atje do t’ju takoj nj njeri q mbart nj katrov uji: shkoni pas tij. 14 Ku t hyj ai, thuajini t zotit t shtpis: ‘Msuesi thot: ku sht salloni im, ku do t mund t ha Pashk me nxnsit e mi?’ 15 Ai do t’ju tregoj n katin e siprm nj sallon t madh, t shtruar e t prgatitur. Aty na prgatitni darkn”.
    16 Nxnsit u nisn, arritn n qytet dhe gjetn gjithka ashtu si u kishte thn dhe e prgatitn darkn e Pashkve.
    22 Ndrsa po hanin dark, Jezusi mori bukn e bekoi Hyjin, e theu, ua dha e tha:
    “Merrni, ky sht trupi im!”
    23 Pastaj mori gotn, u falnderua e ua dha. T gjith pin prej saj. 24 U tha:
    “Ky sht gjaku im, gjaku i Beslidhjes, q derdhet pr t gjith. 25 Pr t vrtet, po ju them: nuk do t pi m prej frytit t hardhis deri at dit, kur do ta pi t ri n Mbretrin e Hyjit”.
    26 Pasi knduan himnin, u nisn drejt Malit t Ullinjve”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Duke lexuar pjesn e par t ungjillit t som (v. 12-16) ne kuptojm se po afrohet nj moment dramatik, ka ndjesin se Jezusi dhe grupi i dishepujve po lvizin me kujdes, sepse jan n rrezik pr shkak t urrejtjes dhe krcnimeve nga kryepriftrinjt. Ata jan n Betani dhe, pr t festuar vaktin e Pashks, duhet t shkojn n Jerusalem, i vetmi vend ku mund t hahet qengji. Ka nj shenj njohjeje, t rn dakord - me sa duket - nga Jezusi me pronarin e nj shtpie, q ndodhet n pjesn e siprme t qytetit, ku jetojn t pasurit, dhe kjo shenj e veant thekson aurn e misterit q mbshtjell gjith skenn. Dy dishepuj i paraprijn grupit pr t prgatitur nj dhom t madhe pr dark n katin e siprm t shtpis.
    Pr t kuptuar mesazhin q dshiron t prcjell ungjilltari, duhet t shkojm prtej asaj q n pamje t par duket vetm nj tregim t nj ngjarjes t thjesht dhe detaji i par q duhet theksuar sht se iniciativa pr t festuar Pashkt nuk vjen nga Jezusi, por nga dishepujt (v. 12). Jan ata q duan t kujtojn lirimin nga Egjipti, lirimin nga i cili nisi historia e tyre. Ata nuk e imagjinojn se far do t ndodh po at mbrmje gjat darks: si prfaqsues t dymbdhjet fiseve t Izraelit ata do t prfshihen n Pashkn e re.
    Nj detaj i dyt: personi i ngarkuar pr t shoqruar dishepujt n salln e banketit sht nj shrbtor q kryen nj shrbim t rezervuar pr grat. Nuk sht nj detaj i parndsishm, por nj shenj e ndryshimit t marrdhnieve shoqrore. sht perceptimi i ndryshimit t ktyre mardhieve q i drejton dishepujt drejt vendit t kremtimit t asaj q Jezusi do t filloj. Ata q din t'i shohin njerzit ndryshe, hyjn n salln e banketeve, ata q e ln veten t udhhiqen nga shenjat befasuese t dhna nga Krishti: t pasurit q bhen t varfr, t mdhenjt q zgjedhin t bhen t vegjl, burrat q marrin prsipr shrbimet e prulura t imponuara, deri n at moment, pr grat.
    Prshkrimi i sakt i dhoms sht gjithashtu i rndsishm: sht i gjer, sepse ka pr qllim t strehoj shum njerz, ndodhet lart, si mali n maj t t cilit kumbonte fjala e Zotit (Dal. 24,1-4) dhe sht e mobiluar me divane, sepse kush hyn, qoft i varfr, i mjer apo skllav, fiton lirin. Kto detaje aludojn qart pr Darkn e Shenjt q kremtohet n bashksit e krishtera.
    Ndrsa bie mbrmja, t Dymbdhjett takohen me Jezusin pr t ngrn qengjin e Pashkve. Ata mendojn se po festojn lirimin nga Egjipti dhe aleancn e Sinait, por n vend t ksaj ata bhen dshmitar t aleancs s re t shpallur nga profett dhe marrin Qengjin e vrtet si ushqim.
    Pjess s dyt (v. 22-26) i afrohemi me frik, sepse sht teksti liturgjik i prdorur n bashksit e para t krishtera pr kremtimin e Eukaristis, tekst i kompozuar n vitet e para t jets s kishs dhe i ruajtur pr ne nga Marku, autor i ungjillit t par.
    N tregim t ksaj pjess s dyt t Ungjillit t sotm nuk ka asnj aludim pr Pashkn hebreje. T Dymbdhjett q prgatitn qengjin, e shohin darkn e Pashks judaike t shndrruar n darkn e Jezusit, n banket eukaristik. “Ndrsa ata po hanin, ai mori bukn dhe, pasi e bekoi, e theu dhe ua dha atyre” (v. 22). Deri tani asgj e re n krahasim me ritualin tradicional. Si kryetar i tryezs, Jezusi i parapriu shprndarjes s buks me lutjen: "T qoft lavdrimi, Zoti, Perndia yn, mbreti i bots, q bn bukn t dal nga dheu".
    Megjithat, e pazakonte sht ftesa drejtuar dishepujve: "Merrni e hani" dhe mbi t gjitha vlera q i atribuohet buks: "Ky sht korpi im", domethn "Ky jam un".
    Dishepujt jan n gjendje t kuptojn gjestin dhe fjalt. Mjeshtri i bukur e bri gjith jetn e tij nj dhurat, ai u b buk e thyer pr njeriun, tani ai dshiron q dishepujt e tij t ndajn zgjedhjen e tij, t hyjn n bashkpunim, t bhen nj person i vetm me t, kshtu q ata do t jen pjesmarrs n jetn e tij.
    Tani sht e qart, edhe pr ne, se far do t thot t'i afrohemi Eukaristis: nuk bhet fjal pr nj takim devotshmrish me Jezusin, por pr vendimin pr t qen, si ai, n do moment, buka e thyer n dispozicion t vllezrve.

    N fund t darks, Jezusi pi kupn e vers. Gjesti i tij sht plot simbolik sepse sht kupa e fundit, ajo e lamtumirs s aleancs s lasht, n fakt ai deklaron: “Nuk do t pi m nga fryti i hardhis deri n ditn kur do ta pi, t re, n mbretrin e Perndis” (v. 25).
    Ndryshe nga Gjon Pagzuesi, Jezusi hngri, piu (Mt.11,18-19) dhe pranoi ftesat pr dark. Nj grupi farisenjsh dhe ndjeksish t Gjon Pagzuesit, t cilt e pyetn arsyen pse nuk agjroi, ai u prgjigj:
    “A thua mund t agjrojn dasmort derisa sht me ta dhndri? Pr aq koh sa sht dhndri me ta s’mund t agjrojn! Do t vij dita kur do t’ua rrmbejn dhndrin. Ather ata, at dit, do t agjrojn!” (Mk. 2,19-20).
    Ai parashikoi, pr bashksin e dishepujve t tij, nj koh zie, trishtimi, abstenimi nga pijet dehse. Mesazhi sht i qart: kudo ai, dhndri, mungon, vera mungon, gzimi i fests nuk ka. Shenjat e triumfit t s keqes dhe t vdekjes jan t pranishme n bot dhe kjo i trishton dishepujt, por: "Zoti Hyji i Ushtrive
    do t bj prmbi kt mal
    nj gosti pr t gjith popujt:
    me mish t majm e me ver t mome,
    me mish t majm plot me palc,
    me ver t kulluar, t qart si loti” (Is 25,6).
    Nj banket me ushqime t pasura, verra t shklqyera, ushqime t shijshme, verra t rafinuara"do t bhet dhe Jezusi do t jet i pranishm n festn dhe do t'u ofroj t gjithve vern e tij: "Un do ta pi (me ju), t re, n mbretrin e Perndis".
    Kelku sht ai i gjakut t tij "gjaku i beslidhjes, i derdhur pr t gjith". Aleanca e vendosur n Sinai nuk e kishte arritur objektivin pr t mbajtur njerzit n bashksi me Zotin: ishte sanksionuar me gjakun, i cili, duke qen i kafshve, nuk kishte asnj forc jetdhnse. Aleanca e Jezusit kremtohet me gjak t tij, n t cilin sht e pranishme jeta hyjnore, q i ofrohet kujtdo q dshiron ta mirpres at.
    Gjaku i beslidhjes s re derdhet pr shum njerz, q do t thot pr t gjith. Eukaristia nuk u krijua pr individt, pr t'i lejuar t gjithve t takojn personalisht Krishtin, pr t nxitur entuziazmin individual ose ndonj form t izolimit shpirtror. Eukaristia sht ushqimi i bashksis, sht buk e thyer dhe e ndar ndrmjet vllezrve (jo m pak se dy!), sepse bashksia sht shenja e njerzimit t ri, t lindur nga ringjallja e Krishtit.
    Dera e dhoms s madhe, e cila ndodhet n krye, sht gjithmon e hapur, n mnyr q t gjith t mund t hyjn. Banketi i mbretris s Perndis, i shpallur nga profett, prgatitet "pr t gjith popujt" (Is. 25.6), t gjith duhet t jen t mirpritur, askush t mos prjashtohet. Pr Perndin nuk ka njerz t pastr dhe njerz t papastr, njerz t denj dhe njerz t padenj; para Eukaristis t gjith jan n t njjtin nivel, t gjith jan mkatar, t padenj, por t ftuar pr t hyr n intimitet me Jezusin.
    Buka q sht Krishti dhe kelku i gjakut t tij krijojn nj bashksi "t afrmsh" me Krishtin dhe me njri-tjetrin, n mnyr q t jen njerzit e rinj, ligji i vetm i t cilve sht shrbimi ndaj vllezrve t tyre deri n dhnien e jets s tyre si " ushqim”, pr t ngopur do form t uris njerzore.

  11. #571
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. CORPUS DOMINI VITI B UNGJILLI.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    CORPUS DOMINI VITI B.

    M 2-6-2024.

    UNGJILLI: Mk. 14,12–16.22-26.


    12 Ditn e par t Pabrumeve, kur flijohej qengji i Pashkve, nxnsit e tij i than:
    “Ku dshiron t shkojm e ta prgatisim darkn e Pashkve?”
    13 Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha: “Shkoni n qytet e atje do t’ju takoj nj njeri q mbart nj katrov uji: shkoni pas tij. 14 Ku t hyj ai, thuajini t zotit t shtpis: ‘Msuesi thot: ku sht salloni im, ku do t mund t ha Pashk me nxnsit e mi?’ 15 Ai do t’ju tregoj n katin e siprm nj sallon t madh, t shtruar e t prgatitur. Aty na prgatitni darkn”.
    16 Nxnsit u nisn, arritn n qytet dhe gjetn gjithka ashtu si u kishte thn dhe e prgatitn darkn e Pashkve.
    22 Ndrsa po hanin dark, Jezusi mori bukn e bekoi Hyjin, e theu, ua dha e tha:
    “Merrni, ky sht trupi im!”
    23 Pastaj mori gotn, u falnderua e ua dha. T gjith pin prej saj. 24 U tha: “Ky sht gjaku im, gjaku i Beslidhjes, q derdhet pr t gjith. 25 Pr t vrtet, po ju them: nuk do t pi m prej frytit t hardhis deri at dit, kur do ta pi t ri n Mbretrin e Hyjit.”
    26 Pasi knduan himnin, u nisn drejt Malit t Ullinjve.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    T gjith e kujtojm restaurimin e ndrlikuar t Darks s Fundit t Leonardos q zgjati rreth njzet vjet.
    Me kalimin e shekujve, pluhuri, papastrtia, lagshtia, tymi i qirinjve, avujt e ushqimit nga banesa e fretrve ishin depozituar n at piktur... dhe nj pastrim ishte br i nevojshm pr t rikthyer n drit fytyrayt e pikturuar nga Leonardo: n fakt figurat origjinale nuk shijeshim m.
    Dika e ngjashme ndodhi n Darkn e Fundit t kremtuar nga Jezusi n Jerusalem 2000 vjet m par.
    At mbrmje Msuesi kishte dhn urdhrin:
    “Bjeni kt n prkujtimin tim”, pasi kishte thyer bukn dhe dhn at kelk.
    Komunitetet e shekujve t par, duke iu bindur ktij urdhri t Mjeshtrit, mblidheshin n t ashtuquajturn “dit e diellit” pr t ngrn “Darkn e Zotit”.
    Kjo ishte kremtja eukaristike e shekujve t par, nuk kishte adhurime t tjera prve thyerjes s buks s bashksis, n kujtim t asaj q Zoti kishte br gjat Darks s Fundit.
    Ata mblidheshin npr shtpi private, thyenin bukn eukaristike n tryez n shtpi, n nj mjedis jo t shenjt, nuk kishte asgj n kremtimet e tyre q t kujtonte liturgjit pompoze t tempullit n Jerusalem.
    Riti ishte i thjesht, festiv, autentik, madje edhe provokues, sepse komunitetet t par e dinin mir kuptimin e ritit q po kryenin; ata e dinin mir se far do t thot t zgjassh dorn, t marrsh e t hash at buk, t marresh at gotn e vers dhe ta pish bashk me vllezrit... e kuptonin shum mir natyrn provokuese t atij gjesti q bnin.
    Gjat Darks s Fundit, Apostujt sigurisht nuk e kuptuan gjestin e br nga Jezusi, por pas Pashkve ata e kuptuan shum mir.
    far ka ndodhur gjat shekujve?
    Ne kemi filluar t harrojm kuptimin e kremts s thyerjes s buks dhe gjithashtu n lidhje me Darkn e Fundit, rreth Eukaristis jan ngritur shum prkushtime, disa t respektueshme, t tjera shum t diskutueshme, veanrisht kur ato uan n eklipsim natyrn t knaqsis s banketit gjat ksaj feste.
    N fakt, sht domethnse q Koncili i Dyt i Vatikanit, pikrisht pr t nxjerr n pah domethnien autentike t asaj q Jezusi kishte br gjat Darks s Fundit, nuk foli pr devocionet eukaristike q kishin pasur nj rndsi t madhe ndr shekuj.
    Ne e dim se prkushtimi popullor, kur tashm e kishte humbur kuptimin autentik t atyre kremtimeve, kishte sjell pikrisht kto prkushtime q na dhan shum shenjtr: prandaj jan t respektueshm, por tani duhet t shohim elementet q nxjerrin n pah kuptimin autentik t Eukaristis dhe ata q ndoshta e turbullojn pak.
    Ungjilli i sotm na vendos para syve tablon origjinale, kremtimin e par t Eukaristis, pra t pastruar nga t gjitha ato ekrustacione, t gjitha ato perde q jan depozituar ndr shekuj.
    sht vendimtare q jeta e Kishs t bhet e vetdijshme pr at q ndodhi n at Pashk n Jerusalem, duhet t'i referohemi gjithmon asaj Darke nse duam t kuptojm se far bjm kur kremtojm banketin eukaristik n ditn e Zotit.
    “Ditn e par t Pabrumeve, kur flijohej qengji i Pashkve, nxnsit e tij i than: “Ku dshiron t shkojm e ta prgatisim darkn e Pashkve?”
    Jezusi i drgoi dy prej nxnsve t vet dhe u tha: “Shkoni n qytet e atje do t’ju takoj nj njeri q mbart nj katrov uji: shkoni pas tij” (v.12-13).
    Ungjilli fillon me nj dat: "Ditn e par t Pabrumeve".
    “Dita e par t Pabrumeve” sht Pashka, fillimi i nj jave n t ciln izraelitt prmbahen nga do gj me maja.
    Cili ishte kuptimi? Thyerja me t kaluarn, fillimi i nj realiteti krejtsisht t ri; majaja, ne e dim, nuk ishte asgj m shum se brumi i vjetr dhe izraelitt kan kt jav n t ciln ata eliminojn gjithka q ka kaluar.
    Kuptimi sht pikrisht ky: Pashka fillon nj realitet krejtsisht t ri dhe Eukaristia jon duhet t vendoset n kt kontekst t Pashkve.
    “Rashi” i cili sht komentuesi m i famshm mesjetar i Bibls, shkroi se Tora nuk duhet t filloj me “Librin e Zanafills”, por me “kapitullin 12 t Eksodit”, sepse historia e kapitullit 12 na tregon pr origjinn e popullit t Izraelit, q filloi t ekzistoj me Pashkt, me lirimin nga Egjipti, aty filloi koha e liris s Popullit t Zgjedhur. Izraelitt festojn do vit kt kujtim t fillimit t ekzistencs s tyre si popull.
    Edhe ne t krishtert kujtojm Pashkn ton, ngjarjen vendimtare n historin ton, aty sht pika e referimit t bashksis s dishepujve dhe n Eukaristin kremtojm origjinn, lindjen ton, sepse si t krishter kemi lindur n Pashk.
    Ashtu si izraelitt kujtuan fillimin e historis s tyre me lirimin nga Egjipti, ne kujtojm, n kremtimin eukaristik, fillimin e historis son si dishepuj t Krishtit me Pashkt.
    "Bukt e pabrum", sht fillimi i nj realiteti t ri, ka nj kuptim t bukur pr popullin e Izraelit, sepse edhe sot, gjat nats q i paraprin "Pesach", Pashkve, e gjith familja duhet t ec nn dritn e qiririt n do cep t shtpis pr t krkuar edhe shenjn m t vogl t tharmit sepse duhet eliminuar dhe hedhur n zjarr.
    “Libri i Talmudit”, i cili sht i shenjt pr hebrenjt, thot se majaja q eliminohet, nuk sht vetm nj maja materiale, por nj simbol shum i rndsishm pr popullin e Izraelit: do t thot se duhet t eliminohet do gj q sht e keqe, gjithka na bn skllevr…
    far do t thot?
    Edhe Libri i Talmudit e specifikon kt: thot se sht instinkti i keq q banon te njeriu q duhet larguar, prandaj mendjemadhsia, krenaria, vrazhdsia, vulgariteti, ngurtsia e zemrs, ashprsia e fytyrs, gnjeshtra... e gjith kjo prfaqsohet nga tharmi q duhet fshir, sepse n Pashk, izraeliti feston fillimin e nj bote krejtsisht t re q sht ajo e liris dhe kushdo q jeton skllav i ktyre pasioneve nuk sht i lir.
    Kuptimi q ka edhe Pashkt pr t krishterin: tharmi duhet eliminuar.
    Pali n "Letrn e pare drejtuar Korintasve", n kapitullin 5,7-8 - nj letr ndoshta e shkruar n kohn e Pashks - thot:
    “7 Pastrohuni prej tharmit t vjetr q t bheni brum i ri, sikurse edhe jeni t pabrum, sepse Krishti ‑ Qengji yn i Pashkve ‑ tanim sht flijuar. 8 Andaj, le t kremtojm, jo me tharmin e vjetr, as me tharmin e zemrs s keqe e t ligsis, por me bukn e pabrum t pastrtis e t s vrtets”.
    Hiqni majan e vjetr q t jet brum i ri, sepse si t krishter jeni pa maja, jeni t pastr.
    Ungjilli q komentohet, na tregon pr prgatitjen e asaj Darke q duam ta kuptojm mir.

    Edhe celedbrimet tona duhet t prgatiten jo vetm nga jasht, por duhet t prgatiten sepse kuptimi i asaj q do t bjm, duhet t brendsohet shum mir, n mnyr q t mos jet nj gjest hipokrit apo pa kuptim, nj ritual q m pas nuk ka ndikim n jet. jo! Duhet t prgatitemi!
    Jezusi ishte i etur pr t festuar at dark dhe ne ndjejm nj atmosfer misteri n kt prgatitje, pikrisht sepse Jezusi u kujdes q t mos dorzohej n vdekje, n duart e atyre q donin ta hiqnin qafe, prpara ksaj Darke.
    Ishte shum e rndsishme pr T q ta kremtonte at dark me dishepujt e tij, ai e kishte kuptuar se Juda po planifikonte ta dorzonte. Juda nuk e lejoi kurr veten t konvertohej n botn e re, n njeriun e ri, ai mbeti i lidhur me konceptimin e tij t lasht, ndrrat e tij ishin ata t t gjith popullit t tij dhe ata t predikuar nga udhheqsit shpirtror t Izraelit.
    Juda nuk e lejoi veten t konvertohej dhe pa tek Jezusi nj person t rrezikshm q duhej t eliminohej dhe mendonte - jo pr para, kjo erdhi m von, kjo nuk ishte ajo q i interesonte Juds - ... Juda ishte i shqetsuar pr kt Jezus q hodhi posht t gjitha konceptet fetare t popullit t tij.
    Kjo sht arsyeja pse ai vendosi ta dorzoj at; nuk thuht kurr n Ungjill q Juda e tradhtoi Jezusin, gjithmon thuhet se ai e dorzoi.

    far u tha Jezusi dy dishepujve t tij, Gjonit dhe Pjetrit?
    Ata duhet t prgatisin at dhom, nj simbol i prgatitjes q krkon edhe kremtimi yn Eukaristik.
    Cila sht shenja q jep pr t njohur at q duhet t'i fut n shtpin ku duhet t bjn kt prgatitje? "Nj burr q mbante nj en me uj".
    Duhet t shkonte t marr ujin nga i vetmi burim q ndodhet, posht te"Pishina e i Siloamit"; arkeologt kan nxjerr n drit nj shkall q zbriste nga mali i Sionit, pra nga pjesa e siprme e qytetit, deri n Pishinn e Siloamit. Jezusi zbriti nga ajo shkall at nat, kshtu q sht prekse t shikosh at shkall q Jezusi eci zbathur.
    Dy dishepujt duhet ta ken pritur kt njeri q doli nga pishina e i Siloamit me nj en me uj n kok.
    Si e njohn? Shum e thjesht, sepse asnj burr nuk do t mbante nj en me uj n kok.
    Burrat mbanin uj n rrshiq lkure, kshtu q dallohej shum, sepse kjo ishte ajo q bnin grat, pra nj shrbim modest. Mesazhi sht shum i rndsishm pr ne!
    Shenja dalluese e atij q t drejton drejt nj kremtimi autentik eukaristik, i atij q e njeh kuptimin autentik t Eukaristis, sht ai q bhet shrbtor, q merr prsipr edhe punn e gruas pa u ndier i poshtruar, ai q zgjedh vendin e fundit, ai q nuk ndihet i poshtruar duke u gjunjzuar para atyre q kan. Kjo na sjell n kuptimin autentik t Eukaristis, na sjell vrtet n kt dhom.
    Le t dgjojm tani se far bjn ata dy dishepuj q duhet t prgatisin at dark: Kudo q t hyj, i thoni t zotit t shtpis: "Msuesi thot: Ku sht dhoma ime, ku mund t ha Pashkn me dishepujt e mi?". Ai do t'ju tregoj nj dhom t madhe lart, t mobiluar dhe gati; na prgatit darkn atje”.
    Dishepujt shkuan, hyn n qytet dhe e gjetn ashtu si u kishte thn dhe prgatitn Pashkn.
    Ungjilltari dshiron t nnvizoj karakteristikat e dhoms q ata dy dishepuj prgatisin pr Darkn e Zotit.
    Tipari i par: ndodhet n katin e siprm.
    T krishtert e par, brezi i par i t krishterve, komuniteti i udhhequr nga Jakobi, vllai i Zotit, nj nga familja e Jezusit, vazhdoi t kremtonte Eukaristin n ditn e Zotit n at dhom lart.
    Edhe sot arkeologjia ka nxjerr n drit nj sinagog t asaj kohe, ku hebrenjt kujtojn varrin e Davidit; nuk ishte varri i Davidit, ishte nj sinagog e lasht q prdorej nga t krishtert e hershm.
    far bn ata t ktij komuniteti, komuniteti i par i drejtuar nga Jakobi?
    N kt sinagog kremtuan “Liturgjin e Fjals”, m pas n katin e siprm kremtuan banketin eukaristik.
    Pse e vren ungjilltari se ishte n katin e siprm?
    Si lajm nuk ka shum interes, por nse kujton kt detaj do t thot se dshiron t drgoj nj mesazh pr ne, pr kremtimet tona eukaristike.
    Ne e dim se n kishn e lasht t krishtret u prpoqn edhe nga jasht t kremtonin Eukaristin n katin e siprm, pr shembull n Troad, kujtojm se Pali kremton Eukaristin n katin e siprm, kur Eutiku bie nga dritarja.
    Neve nuk na intereson aspekti material, na intereson mesazhi q ungjilli dshiron t'u jap festimeve tona t sotme t cilat duhet t festohen n nj kat m t lart, jo n prdhes.
    Dishepujt, nse duan nj Eukaristi autentike, duhet t ngrihen m lart se vendi ku gjejn njerzit q bjn nj jet q udhhiqet nga nj logjik q nuk sht ajo e rrafshit t siprm.
    Pr t kremtuar nj Eukaristi autentike duhet t ngrihet mbi kriteret dhe vlerat q ndjekin t gjith, i krishteri nuk prmon asknd, nuk gjykon asknd, por duhet t dij se n dhomn e katit t siprm mendojn n nj mnyr jo vetm ndryshe ose pak 'ndryshe, por mendojn n mnyr t kundrt krahasuar me shkalln e vlerave n katin e poshtm.
    Ajo shkall vlerash q ata kan n katin e poshtm sht kthyer prmbys n katin e siprm!
    N katin e poshtm ai q shrben, i gjori q duhet t prkulet para zotrinjve q i japin urdhra, nuk llogaritet asgj... n katin e siprm ky njeri sht i rndsishmi, i denj pr nder; n katin e poshtm, t zott, dominuesit, ngacmuesit, ata q mund t ngren zrin dhe t heshtin t gjith, jan njerzit e suksesshm... n katin e siprm kta jan…si gjith t tjert.
    Pr t qen autentike, Eukaristia duhet t kremtohet nga njerz q kan br nj konvertim, nj ndryshim, nj prmbysje t shkalls s vlerave q udhheqin jetn e tyre.
    Karakteristika e dyt: dhoma sht e madhe.
    Jo vetm aspekti material, kuptimi sht se Eukaristia autentike kremtohet nga nj kish mikpritse, e cila ka nj zemr t madhe, kisha sht nj vend pr t bashkuar t gjith n nj familje t madhe.
    Le t kujtojm shmblltyrn e banketit n Ungjillin e Luks, 14, 21-24: Kur shrbtori, skllavi, drgohet tre her pr t ftuar njerz: “‘Shko vrap n tregje e rrugve t qytetit e bjer ktu lyps, t gjymt, t verbr e t shqept!’ 22 Shrbtori i tha: ‘Zotri, si urdhrove ti u b, por vend ka m.’ 23 E zotria i tha shrbtorit: ‘Dil n rrug e afr gardheve e shtrngoji njerzit t vijn e t ma mbushin shtpin.’24 Un po ju siguroj se asnj prej atyre njerzve q qen t grishur, s’do ta shijoj darkn time!”. Zotria e drgon jasht, n rrug e afr gardheve pr t shtrnguar njerzit t vijn e t mbushin shtpin.
    Ajo shtpi sht dhoma e madhe!
    Kisha mirpret edhe ata q kan pasur nj jet bredhse dhe jan mbledhur n udhkryqet e rrugve, t rreckosur, t pist, ata jan t mirpritur n kt dhom dhe nuk gjykohen, por dashurohen nga vllezrit e tyre.
    Komuniteti nuk ka turp pr vllezrit q kan br nj jet m pak se shembullore, n kt sall nuk gjykohet askush, nuk ka thashetheme, n kt katin e siprm nuk mbahen kundr tyre gabimet e bra, ata q duan t hyjn n kt dhom, jan t mirpritur ashtu si jan, mjafton q ata t ken kuptuar se far pritet m von n jetn e tyre, q t'i afrohen atij banketi eukaristik.
    Pr kishn ton sot mesazhi sht ai i hapjes s zemrs, edhe sepse t gjith hyjm n kt dhom t dobt, t brisht, por e dim se ku do t na oj ai banket eukaristik.
    Karakteristika e tret e dhoms: sht e mobiluar me divane.
    sht zbukuruar pr festn, pr Pashkt, pr festn e liris, pr fitoren e jets; Pashka sht festa e liris!
    Si festohej vakti i Pashks nga judenjt?
    Jo ulur n karrige, por shtrir; ata ishin prshtatur me prdorimin e grekve dhe romakve, t cilt nga ana e tyre e kishin kopjuar at nga perst; pr t festuar fitoren, lirin, hanin t shtrir.
    Ishte nj pozicion shum i pakndshm sepse ata shtriheshin n tapete, m pas vendosn brrylin e majt n nj jastk dhe me dorn e djatht merrnin ushqimin pr t ngrn nga tavolina q ishte vendosur n mes.
    Pozicioni shum i pakndshm, por tregonte se personi nuk kishte frik nga askush, ai ishte i lir; ifutt e kishin adoptuar kt zakon dhe e kishin festuar darkn t shtrir natn e Pashkve.
    sht domethnse q darka sht prgatitur, q njerzit t shtrihen, n kuptimin q duhet t jen njerz t lir, duhet ta ken ln t gjith robrin n katin e par, prndryshe nuk ka kuptim t marrin pjes n at banket.
    Nse jan ende skllevr t lidhjes me pasurin, koka e tyre sht vetm n grumbullim... jo, nuk jeni t prgatitur pr liri, ju jeni akoma skllevr!
    Nse ata ende veprojn pr interesin e tyre, pr egoizmin e tyre... ata jan akoma skllevr;
    nse ata kultivojn mri n zemrat e tyre, ata nuk jan t lir;
    nse jan edhe skllevr t pendimit t motivuar nga krenaria sepse imazhi i lart q kishin pr veten e tyre sht thyer... ata nuk jan t lir!
    Ju jeni t brisht, pranoni dobsin tuaj sepse Krishti ju do ashtu si jeni!
    Nse je skllav i pendimit, nuk je i lir t kremtosh Eukaristin;
    Nse je skllav i shantazhit efektiv, nuk je i lir;
    m keq akoma, nse je ende skllav i figurs s Zotit t ashpr, si e feston festn e dashuris s lir?

    Ose nse je skllav i tekave, veseve, zakoneve q nuk t bjn t bukur, ather nuk je gati ta festosh at banket.
    Sigurisht, ne t gjith hyjm n kt dhom t vetdijshm se nuk jemi plotsisht t lir, por duhet t jemi t vetdijshm se ajo fest dshiron t na oj drejt liris nga gjithka q nuk na lejon t jemi njerz t vrtet si Krishti.
    Le t dgjojm tani far ndodhi gjat darks:
    “22 Ndrsa po hanin dark, Jezusi mori bukn e bekoi Hyjin, e theu, ua dha e tha:
    “Merrni, ky sht trupi im!”
    23 Pastaj mori gotn, u falnderua e ua dha. T gjith pin prej saj. 24 U tha: “Ky sht gjaku im, gjaku i Beslidhjes, q derdhet pr t gjith. 25 Pr t vrtet, po ju them: nuk do t pi m prej frytit t hardhis deri at dit, kur do ta pi t ri n Mbretrin e Hyjit”.
    26 Pasi knduan himnin, u nisn drejt Malit t Ullinjve”.

    Tani le t prpiqemi t kuptojm se far ndodhi gjat asaj darke.
    Jezusi e di se do t vdes, ai sht i vetdijshm se jeta e tij ka marr fund.
    Le t prpiqemi t pyesim veten se far sht m e rndsishme pr t n at moment?
    Ndoshta q dishepujt t bien n gjunj pr ta adhuruar?
    Jo, ai ka dika tjetr n zemr.
    Ai dshiron q bota e re q filloi, t mos prfundoj me vdekjen e tij, ai dshiron q dishepujt e tij t angazhohen pr t'i dhn vazhdimsi njeriut t ri q ai prezantoi n bot, jo njeriut bish q prpiqet t dominoj mbi t tjert, por njeriut shrbtor, njeriut qengji; ai do q t lind nj bot me njerz q jan t vrtet: qengja, jo kafsh.
    Ai dshiron t vendos nj shenj prpara dishepujve t tij, nj shenj q tregon kt projekt t nj njeriu t ri q ai ka arritur me jetn e tij.
    far shenje zgjedh?
    Gjat Darks, n nj moment Jezusi merr pak buk. T vrejm me kujdes, nuk thot se “e ka marr bukn”, se e ka ngrn ostn e bardh, jo! Ai zgjat dorn dhe merr pak buk q ishte n tryez.
    Cila sht kjo shenj q Ai zgjedh?
    Buka tregon gjithka q sht e nevojshme pr jetn, n konceptin semitik sht simboli baz ushqimor i t gjitha ushqimeve t tjera, t hash buk do t thot t hash ushqim t nevojshm pr jetn.
    Por kur njeriu sht i uritur, ai nuk ndien vetm nevojn pr t mbushur stomakun e tij: ka shum forma t uris q njeriu duhet t eliminoj pr ta realizuar plotsisht jetn e tij: ai sht i uritur pr dashuri, i uritur pr shndet, i uritur pr dije, ai duhet t mirpritet, edhe t falet, sht i uritur pr drejtsi, ndoshta sht i uritur edhe pr nj prkdhelje... t gjitha kto nevoja duhen plotsuar q jeta t jet plotsisht njerzore.
    Dhe far bn Jezusi?
    Pasi t ket marr pak buk, shqipton bekimin! Prandaj le t kemi parasysh kuptimin e gjithkaje q i nevojitet njeriut pr jetn... ky sht ushqimi i nj jete t plot.
    Pastaj do t flas pr vern, sepse njeriu nuk ka nevoj vetm pr at q ia ushqen jetn materialisht, por ka nevoj pr at q simbolizohet nga vera: pr gzimin: edhe gzimi sht i nevojshm pr nj jet t plot nga ana njerzore.
    Shqipton fjalt e bekimit.
    Bekimi do t thot t pranosh se gjithka q gjendet n tryez, gjithka q ushqen jetn ton vjen nga Zoti, sht nj dhurat falas e mirsis s tij, ne e kuptojm se nuk jemi zotrues t ktyre ushqimeve t jets.
    I prmenda m par, nuk kemi nevojn vetm pr buk q mbush stomakun, por pr t gjitha ato ushqime q na lejojn t jetojm nj jet plotsisht njerzore: kta nuk jan tonat, vijn nga Zoti, jan nj dhurat e tij; sht interpretimi i ri i t mirave t toks q nuk mund t jen m objekt zotrimi dhe grumbullimi, por jan dhurata t dashuris s Zotit Krijues, pra dhurata q duhet t'u dorzohen marrsve q jan ata q kan nevoj pr kto dhurata, q nuk jan tonat, q i prkasin Perndis.
    N katin e poshtm, kto nuk jan konsideruar dhurata nga Zoti, jan ushqime t jets q njeriu ka arritur t'i rrmbej dhe m pas fillon t negocioj dhe t bj q ata q kan nevoj t paguajn... ky sht koncepti i katit prdhes.
    Kushdo q hyn n konceptimin ungjillor, at t Krishtit, at t rrafshit m t lart, i konsideron t gjitha t mirat jo si pron t vet, por si dhurata t dashuris falas t Perndis, dhurata q duhen dhn.
    Ne jemi br mir, jemi krijuar pr t krijuar dashuri, nse do t ishim t vet-mjaftueshm, secili do t knaqte urin, nuk do t lidheshim me vllezrit tan, dashuria nuk do t lindte, prkundrazi do t ngarkoheshim me dhuratat e Zotit dhe n nevoj pr dhuratat q kan vllezrit tan.
    N kt shkmbim dhuratash realizohet njerzimi q Zoti ka dashur q n fillim t krijimit, ai i fmijve q e duan njri-tjetrin, shkmbejn dashuri dhe kjo dashuri sht jeta q Ai u ka dhn njerzve.

    far jan buka dhe vera?
    Kto shenja zgjodhi Jezusi pr t paraqitur t gjith historin e tij?
    Jan fruta t toks, para s gjithash!
    Shohim se n bukn dhe vern koncentrohen energjit e toks: mineralet, vitaminat, proteinat… dhe pastaj n brendsin e buks dhe t vers koncentrohen edhe energjit e qiellit: shiu, era, drita, nxehtsia, rrezet e diellit... por n buk nuk ka vetm kjo: buka nuk rritet n ar, n ar rritet gruri; nuk rritet vera n vreshtin, rrushi rritet n vreshtin...
    far hyn n buk prve asaj q na sht dhn nga natyra?
    Puna e njeriut sigurisht gjendet n bukn dhe n vern.
    Jezusi nuk zgjodhi produktet e paprpunuara t pemve. A zgjodhi si shenj t gjith historis s tij, bukn dhe vern, “frytt e toks dhe t puns s njerzve”. Puna e njerzve prqendrohet n buk dhe n vern: sht puna q na impenjon pr t transformuar krijimin dhe pr ta br at t prdorshm pr jetn e njeriut.
    Le t prpiqemi t mendojm... n mbrmje, rreth tavolins ku ishte vendosur buka, far pan t ftuarit n at buk?
    Le t prpiqemi t imagjinojm nj familje nga Nazareti si ajo e Jezusit: imagjinojm babain, fmijt t medhenj t ulur rreth tavolins... n ate buk shohin mundin, djersen e tyre, kur kishin leruar, mbjell, dhe korrur... nna e pa mundin e saj pr t bluar at grur, pr t brumosur miellin, e pr ta gatuar n furr... edhe fmija i vogl pa punn e tij n at buk, sepse e kishin drguar n shatrvan pr t marr uj. Atje n Nazaret, shtpia e Jezusit ishte 900 metra larg nga burimi m i afrt, prandaj edhe fmija pa punn e tij n at buk.
    T gjith jepnin dika pr ushqimin e familjes, gjithka q kishin. Pr t mirn dhe pr gzimin e t gjithve ndahej lirisht gjithka ishte e prbashkt; n familje njeriu nuk sht paguar pr punn q bn, por n baz t aftsive dhe t fuqive q i ka dhn Zoti, ai fut gjithka n at ushqim q t gjith t ushqehen dhe t gzohen.
    Bekimi pranon se do gj sht nj dhurat nga Zoti, sht nj himn pr dashurin e Zotit pr t gjith dhe sht nj rinovim t propozimit pr t dhn jetn falas, sipas shmbullit t Jezusit.
    Pagani blen, shet, ndihet pronar... ai sht n katin e poshtm; n katin e siprm, dishepulli i Krishtit e di se ai nuk sht mjeshtr, ai sht administruesi i t mirave q Krijuesi i ka vendosur n duart e tij pr t krijuar dashuri.
    Ather, far bri Jezusi gjat asaj darke?
    E theu at buk! Q t jepet dhe t ndahet, duhet thyer buka.
    Kuptimi i par i kungimit eukaristik sht pikrisht ndrgjegjsimi pr t qen mysafir t Zotit, t ftuar n darkn e tij, ku ushqimi mjafton pr t gjith e nuk duhet t rrmbehet pa u kujdesur pr nevojat e t tjerve.
    Ky sht konceptimi i atyre q kan prvetsuar planin e Zotit q u zbulua n Jezusin e Nazaretit dhe q na paraqitet n kontekstin e ksaj banketi eukaristik.
    Pastaj Jezusi e dhuroi at!
    Dhnia sht pasoja logjike: dhurata e marr duhet t dorzohet dhe Jezusi thot:
    "Merrni, hani, ky sht korpi im".
    far do t thot kjo shprehje?
    Pr nj semit, trupi nuk tregon muskujt, nuk tregon kockat, gjakun, jo!
    Trupi sht personi q sht krijuar gjat gjith historis s tij, do dit t jets s tij.
    Po ju jap nj shembull: kur vzhgova baban tim n moshn 75-vjeare, nj person q gjithashtu kishte punuar dhe vuajtur, kishte qen gjithashtu n kampe prqendrimi, kur vzhgova personin e tij, pash t gjith historin e tij, gjith jetn q kishte shpenzuar, edhe padrejtsit q kishte psuar, shrbimin ndaj vllezrve q kishte br... ai ishte trupi, personi me gjith historin e tij.
    Kur Jezusi thot: "Ky sht korpi im", ai e paraqet t gjith historin e tij n kt shenj (Un jam kjo buk, kjo buk jam un): fjalia "Ky sht Korpi im" do t thot: “Kjo buk jam un!”. Vini re, nuk sht buka q bhet Jezusi; n t kaluarn mendohej se me shugurimin Jezusi zbriste nga qielli dhe futej n at buk...Nuk sht kshtu! sht Jezusi ai q e paraqet gjith historin e tij duke thn:
    “A doni t dini se kush jam un? Un jam Buka, e gjith jeta ime bhet ushqim jete, ushqim gzimi pr vllezrit e mi; ky jam un, merre dhe ha”.
    “Merre” sht urdhri i par q jep Jezusi.
    Marrja sht gjesti i vetdijshm i atij q pranon kt propozim q Ai ju bn.
    far do t thot t hash?
    Do t thot: “asimilo”: kur marrim at buk, ham at buk, bjm nj gjest q do t thot: "Dua, o Jezus, ta asimiloj kt histori t jets sate t dhn".
    Ky sht kuptimi i vetm i Eukaristis dhe duhet theksuar qart, sepse, e kujtojm, sht errsuar nga shum adhurime, duhet ta kthejm n kuptimin e saj provokues: duke marr e ngrn at buk, ia japim nj prgjigje pozitive propozimit t jets q Jezusi na bn e q mund t mendojm se sht ky:
    “A doni t bashkoni jetn tuaj me jetn time t dhn? Nse po, ather merrni dhe hani. Bni kt shenj dhe le t jet nj shenj autentike, jo nj rit, kuptimin e t cilit ndoshta mjerisht e keni humbur".

    sht interesante se Papa Pal VI kishte thn:
    “Kur e prezanton at buk, thuaj: Lum ata q jan ftuar n dasmn e qengjit”.
    Ngrnia e asaj buke sht nj propozim dashurie:
    “A dshiron t bashkosh jetn tnde me jetn time?”.
    Ky sht kuptimi i gjestit eukaristik t cilit i afrohemi n ditn e Zotit: duke marr at buk, kemi kuptuar se me at buk asimilojm jetn e Jezusit, kemi kuptuar se ky trup e Jezusit m pas bhet trupi yn dhe se kushdo q na sheh pas kremtimit t nj Eukaristi, duhet t shoh jetn e Krishtit t dhn prmes jets son, sepse ne kemi bashkuar jetn ton me jetn e Jezusit.
    Dhe pastaj kelku: ne e dim se cili sht kuptimi i gjakut: pr nj izraelit sht jeta.
    Jezusi na fton t pim nga ajo kup, t pim nga jeta e tij, t mirpresim jetn e tij n ne, q t lejojm q ky Shpirt q gjallroi gjith historin e tij dhe e bri t jepte gjithka deri n momentin e fundit, t bhet mirseardhja n ne n kt jet t tij, t ktij projekti dashurie t tij.
    "Dhe t gjith pin prej saj"
    Askush nuk prjashtohet, t gjith e pranuan propozimin e tij.
    Do t doja ta mbyllja me nj pyetje q m bhet shpesh edhe mua kur njerzit m thon pse nuk mjafton ta kremtosh kt Eukaristi nj her n jet, n t ciln bashkohemi me Krishtin, sepse do jav n ditn e Zotit kremtojm kt gjest.
    Dikush thot “sht humbje kohe, le t prpiqemi t zm tani pr t ushqyer t uriturit, pr t'u dhn uj atyre q jan t etur, pr t'i veshur ata q jan lakuriq; kremtimi i Eukaristis nuk bn asgj nga kto, duket si nj gjest i kot, nj humbje kohe".
    Epo, un do t jepja dy prgjigje pr kt pyetje.
    E para, themelore q sht kjo:
    Shkojm n festn eukaristike, para s gjithash pr t'u ndrgjegjsuar se jemi njerz t dashur lirisht, pr t hyr n kt logjik t dashuris s pakushtzuar dhe falas t Zotit, pr t'u ndjer t dashuruar, ashtu si jemi, edhe nse jemi t brisht, mkatar, pr t ditur se ne jemi t dashur dhe se jemi mbushur me dhurata falas pr t'u dorzuar lirisht dhe me gzim vllezrve tan.
    Epo, nse sht humbje kohe pr t'u ndrgjegjsuar pr kt dashuri, ather t gjitha momentet q bashkshortt kalojn s bashku pr t diskutuar zgjedhjet e tyre t jets dhe pr t'u gzuar n dashurin e tyre t ndrsjell jan gjithashtu humbje kohe.
    sht momenti q ne gzohemi duke u ndjer t dashur nga Zoti!

    Arsyeja e dyt dhe po e paraqes me nj shembull.
    Kur shkojme n det humbim kohn, ulemi aty n diell dhe nuk bjm asgj, por jemi t bindur q nuk sht humbje kohe sepse nxihemi, bhemi m t bukur, m t fort, m t relaksuar, dhe pastaj do t smurmi me pak gjat dimrit.
    Nuk humbm koh, e lam at diell t na ndrioj!
    T shkosh n festn eukaristike do t thot t bsh nj trajtim bukurie, duke e vn veten prball diellit q sht Krishti dhe nse nuk e marrim at diell t paktn nj her n jav bhemi t shmtuar, shpejt humbasim at ngjyrn e dashuris s lir q sht e tij.
    do t diel qndrojm prpara Fjals s tij dhe personit t tij q dha jet, krahasohemi me dashurin e tij t pakushtzuar dhe qndrojm pr pak koh nn kto rreze t dshmis s tij t dashuris.
    Kjo gj bn q shum plag t shmtuara t shkaktuara nga egoizmi, lakmia, krenaria jon t zhduken dhe na bn m t gatshm, m t prgatitur, m t aft pr t dashur.

  12. #572
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA E 10 VITI B.

    M 9 - 6 - 2024.

    LEXIMI I PAR – Zn. 3,9-15.


    9 Zoti Hyj e thirri njeriun e i tha: “Ku je”? 10 Ky iu prgjigj: “Dgjova zrin tnd n kopsht e u tremba, sepse jam lakuriq e u fsheha”. 11 Ai i tha: “Kush t tregoi se je lakuriq? A mos hngre frutat nga pema prej s cils t kam urdhruar t mos hash”? 12 Njeriu u prgjigj: “Gruaja q ma dhe pr shoqe, ajo m dha frut prej pems dhe hngra”. 13 Ather Zoti Hyj i tha gruas: “Pse e bre kt”? Gruaja u prgjigj: “M gnjeu gjarpri dhe hngra”.
    14 Ather Zoti Hyj i tha gjarprit:
    “Pasi e bre kt gj
    qofsh mallkuar ndr t gjitha bagtit
    dhe kafsht e egra!
    Do t ecsh prmbi barkun tnd
    dhe do t hash pluhur n t gjitha ditt e jets sate!
    15 Armiqsi do t v ndrmjet teje e gruas,
    ndrmjet fars sate e fars s saj:
    fara e saj do t ta ndrydh kokn,
    kurse ti do t’ia sulmosh themrn”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    NJOHURI PA ARRITSHME.

    E prkujtojm historin nga Zanafilla: Perndia mbjell nj kopsht, t populluar me pem t t gjitha llojeve; n qendr t kopshtit, pema e jets, dhe m pas, diku, n t njjtin kopsht, nj pem tjetr, ajo e njohjes s asaj q na bn t lumtur apo t paknaqur. Le t theksojm kalimthi, se teksti nuk thot saktsisht se ku ndodhet kjo pem e dyt.
    Zoti ia beson njeriut kt kopsht pr ta kultivuar dhe ruajtur; udhzimet jan t thjeshta:
    “Do t mund t hash nga t gjitha pemt e kopshtit, prve njrs, asaj, pikrisht, pems s njohjes s asaj q t bn t lumtur apo t paknaqur”.
    Pastaj Zoti krijon gruan. Nj gjarpr vjen dhe fillon bisedn: “Pra, Perndia tha t mos hani nga t gjitha pemt e kopshtit?”.
    Gruaja sht shum e sinqert, dhe e korrigjon thnien: “Ne ham frutat e pemve n kopsht. Por pr sa i prket frutit t pems q sht n mes t kopshtit, Perndia tha: "Mos hani prej tij, mos e prekni, prndryshe do t vdisni".
    Ajo sht shum e sinqert, po, dhe mendon se po e korrigjon deklaratn e gjarprit, por, pa e ditur, ajo tashm po shtrembron t vrtetn: fakti i thjesht i biseds me gjarprin e ka shtrembruar tashm pikpamjen e saj: tani mund t themi se "pema fsheh pyllin prej tij".
    Tani, pema e ndaluar sht ajo q ajo sheh n mes t kopshtit (dhe jo pema e jets). Gjarpri mund t vazhdoj punn e tij t vogl minuese: “Aspak! Ju nuk do t vdisni! Por Perndia e di se ditn q do ta hani, syt tuaj do t hapen dhe do t jeni si perndi, duke ditur t mirn dhe t keqen”(Zn. 3,2-5).
    T bhesh si perndi, nprmjet nj gjesti t thjesht magjik, sht e parezistueshme; dhe gruaja e l veten t tundohet. Teksti sht lakonik:
    “Ajo mori nga fruti i saj dhe hngri. Ajo i dha edhe burrit t saj dhe ai hngri. Pastaj u hapn syt e tyre dhe kuptuan se ishin lakuriq. I lidhn gjethet e fikut dhe i bn kllf”.

    Deri m tani, lakuriqsia e tyre (prkthejeni brishtsin e tyre) nuk i shqetsonte ndaj njri-tjetrit; pak m lart mund t lexojm:
    “T dy, burri dhe gruaja e tij, ishin lakuriq dhe nuk kishin turp prball njri-tjetrit”. Ata mund t ishin transparent me njri-tjetrin dhe burri e prshndeti gruan e tij t sapokrijuar me habi:
    “Ksaj radhe, ktu sht kocka e kockave t mia dhe mishi i mishit tim” (Zn. 2,23). Tani ata jan t turpruar prball njri-tjetrit. Nuk ka m transparenc.
    N t njjtn mnyr, lakuriqsia e tyre, brishtsia e tyre, nuk i shqetsonte para Zotit: ata ishin t sigurt. Por gjarpri gjoja ua hapi syt duke u pshpritur se Zoti nuk ishte aleati i tyre, se ai donte t mbante m t mirn pr vete, se pothuajse kishte frik prej tyre! Fjalimi i tij i vogl nnkuptoi:
    "Ai ka frik se do t bheni t barabart me t!"
    N fakt, me t vrtet, syt e tyre jan hapur, por pamja e tyre sht krejtsisht e shtrembruar: tani e tutje, ata do t jetojn me frikn e Zotit dhe prandaj fshihen. Por tani Perndia i krkon dhe i pyet:
    “Kush t tha ather se ishe lakuriq? A do t kishit ngrn nga pema q ju kisha ndaluar t hani? Natyrisht, projekti i Zotit sht penguar: njeriu nuk duhet t ishte i vetdijshm pr lakuriqsin-brishtsin e tij: ai duhet t kishte qen n gjendje ta jetonte n qetsi, dhe jo n kt frik dhe siklet q sapo e kan kapur. Pyetjeve t Zotit, burri dhe gruaja u prgjigjen duke thn t vrtetn e pastr, pa shtuar asgj, pa hequr asgj: secili prej tyre lejoi t ndikohej dhe t mos bindej; burri tha: "Gruaja q m dhat, m dha fruta nga pema dhe un e hngra”. Dhe gruaja shton: “Gjarpri m mashtroi dhe un hngra”. N fund t fundit, gjithka vjen nga gjarpri.



    GJARPRI ME MASHTROI.


    Mund t nxjerrim t paktn nj prfundim: e keqja nuk sht te njeriu; ky sht tashm nj pohim vendimtar i Bibls. Prball qytetrimeve pesimiste q e konsiderojn njerzimin si t lig thelbsisht, Zbulesa pohon se e keqja sht e jashtme pr njeriun. Kur njerzimi shkon n shtigje t rreme, sht sepse sht mashtruar, joshur. E gjith lufta e profetve, prgjat historis biblike, synon pikrisht joshjet e panumrta q krcnojn njeriun.
    Teksti shkon m tej; Zoti i tha gjarprit: "Meqense e bre kt, do t jesh i mallkuar midis t gjitha kafshve”. Q do t thot se e keqja sht e mallkuar nga Perndia; zemrimi i Zotit, n Bibl, sht gjithmon kundr asaj q shkatrron njeriun. Kjo do t thot gjithashtu se e keqja sht krejtsisht e huaj pr Zotin: kjo sht nj pyetje tjetr q ne shpesh ia bjm vetes: nga vjen e keqja? A ishte Zoti q e donte? Bibla u prgjigjet dy gjrave: e keqja nuk vjen nga Zoti dhe ne e kemi par tashm se as ajo nuk sht pjes e natyrs s njeriut.

    Burri dhe gruaja kishin t drejt q donin t ishin si perndi, dhe prve ksaj, Zoti nuk i fajson ata, pasi ata jan krijuar n ngjashmrin e tij, dhe fryma e Zotit sht fryma e njeriut. Por ata e lejuan veten t tundoheshin pr t knaqur vet dshirn e tyre, n nj lloj gjesti magjik; dhe ata prjetuan vetm fatkeqsi.
    Por gjithka nuk ka humbur dhe ky sht lajmi i tret i mir n kt tekst: “Un do t vendos armiqsi midis teje dhe gruas, midis pasardhsve t tu dhe pasardhsve t saj: ajo do t t shtyp kokn tnde dhe ti do t'i mavijosh thembrn e tij”. Kjo sht nj luft q shpallet atje; nj luft, rezultati i s cils sht tashm i sigurt. Sepse sht gjarpri q Perndia i drejtohet: ai do t goditet n kok, gruaja vetm n thembr; q thot qart, n mnyr piktoreske, se njerzimi do t ket prparsin. E keqja nuk do ta ket fjaln e fundit.

  13. #573
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 10 VITI B

    M 9 6 2024

    PSALMI 129



    1 Prej humners klitha tek ti, o Zot,
    2 o Zot, dgjoje britmn time!
    Le ta dgjojn vesht e tu,
    zrin e lutjes sime.

    3 Nse do ti mbash mend paudhsit, o Zot,
    O Zot, e kush do t qndroj para teje?
    4 Por tek ti gjendet falja
    q t dim t t druajm.

    5 Shpresoj n ty, o Zot,
    shpirti im shpreson n premtimin e tij.
    6 E pret shpirti im Zotin
    m tepr se rojtart agimin.

    6 M tepr se rojtart agimin
    7 le t shpresoj Izraeli n Zotin,
    sepse te Zoti sht mshira
    dhe i madh sht tek Ai shprblimi.
    8 Ai do ta nxjerr Izraelin
    prej t gjitha paudhsive t tija.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    AFR TEJE SHT FALJA.


    Jemi msuar aq shum ta kndojm kt psalm n rrethana t caktuara, veanrisht n funerale, saq harrojm se sht krijuar pr dika krejtsisht tjetr! N fakt, ai sht pjes e nj grupi prej pesmbdhjet psalmesh, t cilt kan t gjith t njjtin nntitull: "Psalmi i Ngjitjeve", q mund t prkthehet: "Psalmet e pelegrinazhit". Thjesht sepse, n hebraisht, folja "pr t'u ngjitur" prdorej me kuptimin: "T shkosh n Jerusalem n pelegrinazh". Pr m tepr, n Ungjijt shprehja "t ngjitesh n Jeruzalem" shfaqet disa her n t njjtin kuptim: ngjall pelegrinazhin pr tre festat vjetore, dhe veanrisht, pr festn e Kasolleve. Dhe ata q e njohin rajonin e Jeruzalemit e kuptojn menjher! Jeruzalemi sht n nj lartsi prej prafrsisht tetqind metra, Jeriko n nj lartsi prej treqind metra; mund t flasim vrtet pr nj rritje! Edhe pse, sigurisht, kuptimi sht edhe m shpirtror sesa gjeografik!
    Bibla greke prktheu "kng gradash", domethn "hapash". Tani nj shkall prej pesmbdhjet shkallsh lidhte Oborrin e Grave me sheshin e Tempullit; disa nxjerrin prfundimin se secili prej ktyre pesmbdhjet psalmeve u kndua n njrn nga shkallt. Por ka m shum gjasa q ata t shoqrojn t gjith pelegrinazhin. Edhe para se t mbrrinin n Jerusalem, kto psalme ngjallnin paraprakisht ecurin e fests.
    Psalmi 129 sht pra nj nga kantikulat e Ngjitjeve; duket se ngjall nj sakrific dmshprblimi q do t ofrohej gjat fests s Tabernakujve, gjat nj feste pendimi. Kjo sht arsyeja pse fjalori i fajit dhe faljes sht relativisht i rndsishm n kt psalm. Mkatari q flet ktu dhe q lutet, tashm i sigurt se do t falet, sht populli q njeh mirsin e pafundme t Zotit (Hessedit t tij) dhe paaftsin themelore t njeriut pr t'iu prgjigjur 'Aleancs'. Kto pabesi t prsritura ndaj Aleancs prjetohen si nj "vdekje shpirtrore" e vrtet: "Nga thellsia, un t thrras Ty".
    Por kjo thirrje i drejtohet atij q vet Qenia e t cilit sht Falja: ky sht kuptimi i shprehjes "Afr teje sht falja". sht n faljen e tij q Zoti zbulon fuqin e tij: Zoti sht DASHURI dhe Ai sht Dhurat, sht e njjta gj; por FALJA nuk sht gj tjetr vese dhurata: sht DHURATA Prtej, dhurata e prsosur, e prfunduar. T falsh do t thot t vazhdosh t propozosh nj Aleanc, nj t ardhme t mundshme, prtej pabesive t tjetrit.
    Ne e dim se kjo aftsi e faljes s Perndis sht nj nga zbulimet e mdha t Moisiut: n librin e Eksodit ne dgjojm kt prkufizim madhshtor t
    "Perndis s butsis dhe keqardhjes,
    i ngadalshm n zemrim dhe plot dashuri".
    Profett e transmetuan kt Lajm t Mir, sa her q ishte e nevojshme t'u kthehej shpresa njerzve; kujto Miken:
    18 Cili Hyj sht porsi ti
    q shlyen fajin,
    q fal mkatin
    Teprics s trashgimit tnd,
    q hidhrim smban pr gjithmon
    pse knaqet kur mund t prdllej?!(Mik. 7,18).
    Dhe kt tekst t famshm nga Isaia:
    "6 Krkojeni Zotin deri sa mund t gjendet,
    thirreni n ndihm deri sa sht afr!
    7 Le ta lr i patenzoni udhn e vet,
    njeriu i keq synimet e veta,
    le t kthehet te Zoti
    e ai do t ket mshir pr t,
    tek Hyji yn q sht bujar n falje.
    8 Sepse mendimet tuaja, nuk jan mendimet e mia,
    as udht tuaja nuk jan udht e mia
    ‑ thot Zoti (Is. 55, 6-8).
    Afr teje sht falja q njeriu t ket frik prej teje: kjo formul shum e prmbledhur thot se cili duhet t jet qndrimi i besimtarit prball ktij Zoti q sht vetm dhurat dhe falje. Ktu gjejm prsri nj prkufizim t friks ndaj Zotit: nuk sht frika nga ndshkimi; prkundrazi, e gjith pedagogjia e Zotit gjat historis biblike krkon t na liroj nga do frik; sepse frika nuk sht qndrim i nj njeriu t lir dhe Zoti dshiron t na liroj plotsisht; frika nga Zoti n kuptimin biblik sht nj adhurim plot habi prpara Fuqis s Plotfuqishme t Perndis, i br vetm nga dashuria dhe falja; nj adhurim, nj udi q logjikisht e on besimtarin q tash e tutje t'i bindet Fjals s Perndis, urdhrimeve t tij. Prandaj, "frika ndaj Zotit" nuk sht frik n kuptimin e friks, por nj adhurim i sigurt q on n bindje. Tani e tutje, ne do t bjm gjithka q sht e mundur pr t'iu bindur Ligjit t tij me sigurin se ky Ligj diktohet vetm nga dashuria e tij atrore.


    FALJA E ZOTIT, SHTYLLA E SHPRESS SON.

    Le t jemi t qet, kjo siguri e mshirs s Zotit nuk ngjall te besimtari supozim apo indiferenc ndaj mkatit: prkundrazi! Vetdija jon pr mshirn e Zotit rezonon brenda nesh si nj thirrje pr nj jet m t mir; dhe na hap syt ndaj pasojave t veprimeve tona.
    Sepse Falja nuk do t thot fshirje: asgj nuk do t jet n gjendje t fshij t keqen q kemi br, as t mirn pr kt shtje; dhe kjo sht ajo q e bn madhshtin dhe gravitetin, n kuptimin etimologjik t termit, peshn e jets son si njerz; falja, qoft nga Zoti, qoft nga ata q vuajtn pr shkakun ton, nuk fshin asgj, por na lejon t fillojm nj marrdhnie t rinovuar. Prandaj, nuk bhet fjal pr t injoruar apo minimizuar gabimet tona, por pr t ecur gjithmon prpara, fal faljes s Zotit
    Kjo siguri e FALJES, e DHURATS s fituar gjithmon prtej t gjitha gabimeve, frymzon Izraelin me nj qndrim shprese t jashtzakonshme. Izraeli i penduar pret faljen e tij "m shum se nj roje agimin". Ai pret edhe m shum: prtej faljes s njhershme, ajo q pret Izraeli sht lirimi prfundimtar nga e keqja. Ky lirim mund t jet vetm vepr e Zotit: "sht Ai q do ta shlboj Izraelin nga t gjitha gabimet e tij": pikrisht sepse njerzit e Aleancs prjetojn dobsin e tyre dhe mkatin e tyre gjithnj t riprtritshm, por edhe BESNIKRIN E ZOTIT. Ai pret nga vet Zoti prmbushjen prfundimtare t premtimeve t tij. Prtej faljes s menjhershme, pra, sht agimi prfundimtar, agimi i Dits s Zotit q ky popull e pret nga shekulli n shekull, q ata "shpresojn kundr do shprese" si Abrahami. T gjitha psalmet kryqzohen nga kjo pritje. Ashtu si libri i Zanafills, t cilin e lexuam n leximin e par, shpalli se e keqja nj dit do t mposhtet prfundimisht, edhe ky psalm 129 sht i banuar nga e njjta siguri.
    Nuk na shkon kurr mendja q dita mund t harroj t ngrihet pas nates... T krishtert e din edhe m me siguri se bota jon po shkon drejt prmbushjes s saj: nj arritje q quhet Jezus Krishti: "Shpirti yn pret Zotin e shikon agimin m shum se nj roje.


  14. #574
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA E 1O VITI B.

    PRGATITJA E LIKTURGJIS

    E DIELA E 10 VITI B

    M 9-6-2024


    UNGJILLI: Mk. 3, 20-35.


    20 Jezusi u kthye n shtpi. Prap u mblodh turm e madhe sa q as nuk mund t hanin buk. 21 Kur morn vesh t tijt, shkuan ta marrin sepse flitej: “Nuk sht n vete”.
    22 Kurse skribt q zbritn nga Jerusalemi, thoshin: “E ka n trup Beelzebulin e me an t kryetarit t djajve i dbon djajt”.
    23 Ai i thirri t’i afrohen dhe filloi t’u flas me shmblltyra:
    “Si sht e mundur q Djalli ta dboj djallin. 24 N qoft se nj mbretri ohet kundr vetvetes, ajo shkatrrohet. 25 Po ashtu edhe ajo shtpi q ohet kundr vetvetes, shkatrrohet. 26 Nse, pra, Djalli ohet kundr vetvetes dhe prahet, ai shpartallohet ‑ i erdhi fundi! 27 Dhe dihet q s’ka njeri q mund t hyj n shtpin e t fortit dhe t’ia marr plakat pa e lidhur at m par. Vetm ather mund t’ia plakis shtpin.
    28 Pr t vrtet po ju them: njerzve do t’ju falen t gjitha mkatet e blasfemit, me t cilat do t blasfemojn, 29 por kush ta shaj Shpirtin Shenjt, ai s’do t ket falje pr amshim; sht fajtor i nj mkati t prhershm. 30 Sepse thoshin: “Ka qoftlargun n trup!”.
    31 Ndrkaq erdhn nna e tij dhe vllezrit e tij. Zun vend prjashta dhe drguan dik ta thrras. 32 E kishin rrethuar shum njerz. Po i thon: “Nna jote dhe vllezrit e tu jan prjashta e po t krkojn”.
    33 Ai u prgjigj: “Kush sht nna ime e kush jan vllezrit e mi?”
    34 Dhe, si ua hodhi syt rreth e rrotull atyre q rrinin prreth tij, tha:
    “Ja nna ime e vllezrit e mi! 35 Sepse, kushdo e kryen vullnetin e Hyjit, ai sht vllai im, motra ime e nna!”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Jeta e profetve nuk ka qen kurr e leht.
    Le t mendojm pr konfliktet dhe vshtirsit q kan pasur Elia, Jeremia, Amosi apo edhe ata profet t kohs son: Mazzolari, Milani, Tonino Bello.
    Fjalt e atyre q jan drguar nga Zoti pr t'u komunikuar vllezrve t tyre mendimet dhe dshirat e Zotit, jan gjithmon shqetsuese, plot pasion pr kauzn e Zotit. Le t kujtojm se far Siraku thot pr Elin: "Fjala e tij digjej si zjarr".
    Prandaj nuk sht pr t'u habitur q ata q ndihen t shqetsuar nga kjo gjuh provokuese, nga akuzat e tyre, reagojn edhe dhunshm.
    Kushdo q sht n ann e gnjeshtrs, kur dgjon t vrtetn e shpallur nga profett n emr t Zotit, e sulmon profetin dhe kt armiqsi, profett gjithmon e marrin parasysh q nga momenti kur ata fillojn t kryejn misionin e tyre.
    Por ka nj kundrshtim tjetr q sht m i dhimbshm pr profetin, ai q vjen nga ata nga t cilt do t prisnin mbshtetje, inkurajim, ndihm.
    Kshtu ndodhi me shum profet n Kishn ton, q u kundrshtuan nga vllezrit e tyre n besim, sepse konsideroheshin si subversiv apo edhe t dyshuar pr herezi; kshtu ndodhi me teologt e mdhenj dhe studiuesit biblik prpara Koncilit Vatikan t dyt: Chenu, De Lubac, Congar, q t gjith u pezulluan nga msimi pikrisht pr kto dyshime, pr kto ankesa nga vllezrit e tyre, t cilt m pas u rehabilituan dhe u bn ata teolog q m pas na dhan dokumentet konciliare.
    Chenu, nj nga kta teolog, tha: “sht shum e dhimbshme kur dikush vuan pr Kishn sepse u sulmua nga armiqt e Krishtit dhe t kish, pra nga ata q jan kundr t vrtetave t shpallura nga komuniteti kishtar, por sht shum m e dhimbshme kur vuajtja vjen nga vllezrit n besim".
    Kjo vuajtje e dyt sht shum m e forte. Por ka nj keqkuptim t tret, e shoqruar nga nj plag m e dhimbshme pr profetin: ajo q vjen nga familja e tij, nga ata q e duan, por nuk i kuptojn zgjedhjet, propozimet, mesazhin e tij, dhe nuk e pranojn.
    E pra, Jezusi i prjetoi t gjitha kto eksperienca t dhimbshme t keqkuptimit dhe armiqsis. Sot na prezantohet pikrisht eksperienca m e dhimbshme, ajo e ardhur nga vet familja e tij.
    Le t dgjojm se far ndodhi:
    “20 Jezusi u kthye n shtpi. Prap u mblodh turm e madhe sa q as nuk mund t hanin buk. 21 Kur morn vesh t tijt, shkuan ta marrin sepse flitej: “Nuk sht n vete”.
    Deri n moshn 34 vje, Jezusi jetoi n Nazaret me nnn dhe familjen e tij. Ai bri nj jet shoqrore dhe fetare krejtsisht t ngjashme me at t izraelitve t kohs s tij: ai kryente profesionin e zdrukthtarit, mori pjes n festimet dhe vajtimet e fshatit t tij, u prball me problemet dhe vshtirsit e t gjithve.
    Nj dit ai vendosi t fillonte nj jet t re dhe shkoi n Jordan dhe u pagzua nga Gjon Pagzuesi. Pas pagzimit ndryshoi vendbanimin dhe shkoi t vendosej n Kafarnaum n nj shtpi buz liqenit, pron e Pjetrit dhe Andreas q m von u bn dishepujt e tij.
    N Kafarnaum ai u mirprit menjher: kujdesej pr t smurt dhe kjo e bri at popullor.
    Nse do t ishte kufizuar n shrim, nuk do t kishte ngjallur kundrshtime, t gjith do ta bnin t dashur. Por n nj moment ai filloi t predikonte n sinagogn, duke shpallur lumturimet e tij, propozimin e tij pr nj bot t re, nj gj provokuese, tronditse dhe pastaj filluan armiqsit.
    Ungjilli i ksaj t diele e paraqet at t ulur n nj shtpi, me shum njerz q e rethojn dhe e dgjojn. Ata jan njerz q kan filluar t bhen t pasionuar pas Ungjillit t tij, duke formuar nj komunitet t ri brenda ksaj shtpie, por ka shum njerz n Kafarnaum q jan t interesuar vetm pr shrimet e kryera nga Jezusi, por jo pr Ungjillin e tij, dhe pr kt preferojn t qendrojn jasht; kta njerz kuptojn se Ungjilli v n pikpyetje shum zakone, shum bindje t thell, shum zgjedhje jete, ata kuptojn se Ungjilli e shqetson ndrgjegjen, krkon shndrrimin e mendjes dhe t zemrs dhe pr kt, duke mos qen t prirur pr kto ndryshime, mbeten jasht shtpis.
    T part q e kuptojn rrezikun e predikimit t Jezusit jan udhrrfyesit shpirtror t Izraelit: skribt dhe farisenjt.
    Madje, para episodit q na tregohet sot, Marco ka rrfyer pes prplasje, pes
    mosmarrveshjet shum t vshtira, shum t nxehta q Jezusi pati me skribt dhe farisenjt: ata e kundrshtuan Jezusin sepse shpallte faljen e mkateve pa pasur nevoj t prdor ritualet e prshkruara nga tradita dhe pastaj fliste pr nj Zot q i do t gjith, t kqij e t mir, pa dallim... kjo ishte herezi!
    Dhe e akuzuan pr sjellje skandaloze: n fakt ulej n tryez me taksambledhsit dhe mkatart, nuk agjronte, linte pas dore detyrimin pr t pushuar ditn e shtun, dhe n fund e akuzuan pr nj shkelje edhe m t rnd... pr shrimim e t smurve n ditn e shtuns.
    Pr rabint, n fakt, respektimi i Shabatit, si i gjith Tevratit, ishte gjithmon n radh t pare, mbi do gj. Pr Jezusin megjithat, m e lart se gjithka ishte dashuria pr njeriun. Pr Jezusin Tevrati ishte n shrbim t njeriut, jo anasjelltas.
    Pikrisht n kt pik ungjilltari Marku vren se farisenjt dhe skribt e kuptuan menjher me k kishin t bnin, e kuptuan se Jezusi ishte nj njeri, nj personazh i rrezikshm dhe kshtu e mbanin kshillin bashk me Herodiant, simpatizantt e Herod Antips, dhe vendosn ta eliminojn.
    N Kafarnaum u krijua nj ndarje: disa hyn n shtpi dhe e pritn me entuziazm doktrinn e re q Jezusi e msoi me autoritet, nj Fjal q dbon shpirtrat nga zemrat e papastr, zilin, urrejtje, lakmin, frikn nga Zoti, korrupsionin moral... nga t gjitha demont nga t cilt Fjala e Perndis pastron t gjitha zemrat; disa t tjer megjithat mbajtn qndrim kundr tij sepse ata dshironin q gjithka t mbetej si m par, dhe nuk kishin dshir ta lr veten t pastroheshin nga Fjala e Ungjillit.
    Epo, jeta pr Jezusin n Kafarnaum po ndrlikohej dhe lajmi sht se gjrat kan filluar t shkojn keq dhe ky lajm e keq pr Jezusin mbrrin deri n Nazaret.
    Le t dgjojm reagimin e familjes s tij kur dgjojn se far po ndodh:
    “21 Kur morn vesh t tijt, shkuan ta marrin sepse flitej: “Nuk sht n vete”.
    Familjart kan do arsye pr t'u shqetsuar...Jezusi po futet n shum telashe
    delikate, po prplaset me bartsit e pushtetit fetar dhe politik, kjo sht arsyeja pse antart e familjes nxjerrin prfundimin:
    "Ai sht i mendur, ai po futet n telashe".
    Dhe far bjn ata? Ata jan ndr semitt e Lindjes s Mesme ku, e dim, lidhja familjare sht shum e przemrt dhe shum e fort.
    Kur nj antar i familjes sht n vshtirsi ose n rrezik, t gjith t afrmit ndihen t thirrur n ndihm t tij dhe detyruar t ndrhyn dhe n fakt, ktu klani i vogl i Jezusit zbrit n Kafarnaum pr ta marr dhe pr ta sjell n shtpi. Folja greke e prdorur "kratesai" do t thot q klani i tij erdhi pr ta “Kapur at”, duke mos ta lr q t ik.
    Grupi sigurisht drejtohej nga nj nga familja dhe duhet t ishte kryefamiljari, por q Jozefi kishte vdekur, vllai i tij m i madh duhet t kishte marr n dor situatn.
    Ndoshta prania e Maris n kt grup q sht larguar nga Nazyreti, na befason, por si gjith t tjert, edhe ajo ishte e shqetsuar pr pozicionet q po mban djali i saj dhe edhe ajo del n prfundimin se ai duhet t jet i mendur.
    Le t prqendrohemi pr nj moment n rrugtimin shpirtror t ksaj gruaje.
    Pr t'u prshtatur n mnyr t prkryer me Ungjillin e djalit t saj, edhe ajo duhej ta bnte nj udhtim besimi jo t ndryshm nga i yni; ajo ishte e arsimuar, si Jozefi, nga katekezat e rabinve n sinagoga dhe nga gjyshrit dhe prindrit n do shtpi; dhe ajo duhet t ishte rritur, si t gjith fmijt e Abrahamit, n respektimin besnik t traditave q kishte msuar q n mosh t re t saj.
    Luka kujton se Maria dhe Jozefi e uan menjher Jezusin n tempull pikrisht pr ta br at q ishte e prshkruar nga tradita, pastaj do vit ata shkonin n Jeruzalem pr Pashk: ishte sigurisht nj familje tradicionaliste ajo n t ciln u rrit Jezusi, por kur filloi jetn publike, Ai i vuri n dyshim t gjitha kto tradita dhe madje Maria u trondit dhe u desh t konvertohej n risin e Ungjillit.
    Nuk sht se Maria kuptoi gjithka menjher, jo.
    Luka na e kujton kt n fillim t Ungjillit t tij: kur barinjt flisnin pr at q kishin par, ungjilltari thot: “Jozefi dhe Maria nuk e kuptuan far po thoshnin barinjt” dhe m pas, kur Simeoni u flet atyre, ungjilltari v n dukje prsri: "Ata nuk e kuptuan far po thoshte Simeoni".
    Prandaj e kuptojm profecin q Simeoni i drejtoi Maris kur tha: “(edhe ty vet nj shpat do ta tejshkoj shpirtin) ‑ q t zbulohen shestimet e zemrs s shumkujt”.
    "Shpata" sht Fjala e Ungjillit q krijoi ndarje n popullin e Izraelit dhe gjithashtu n zemr t Maris.
    Vshtirsit e ksaj familjeje pr t kuptuar Jezusin, jan nj ftes pr ne pr t reflektuar.
    Le t theksojm: ata jan njerz t mir, q nuk jan kundr Jezusit si skribt dhe farisenjt, jo, ata jan miq t tij, e duan e megjithat nuk e kuptojn, mendojn se sht jasht mendjes.
    Kjo ndodh sot me shum t krishter, njerz t prfshir n famulli, katekist t zellshm… por kur prballen me disa shpjegime t Ungjillit q shkojn n thellsi e q nuk kishin dgjuar kurr…duke kuptuar s kta mendime e vn n pikpyetje besimin e tyre, mir, ata fillojn t mendojn: "po, kjo sht menduri, sht herezi!" dhe far bjn ata? Pikrisht at q bn kta antar t familjes s Nazaretit: ata duan ta kthejn Jezusin n pozitat e mparshme.
    Kta t krishter jan t shqetsuar se disa interpretime t Ungjillit ojn shum larg dhe pastaj prpiqen t'i kthejn n traditat, ato t sigurta, ato n harmoni me kriteret e tyre, me logjikn e tyre, me parimet e tyre t shndosh. do gj prtej ksaj sht menduri.
    Pjetri sht shembulli tipik i ktyre t krishterve t zellshm q e duan Jezusin dhe pikrisht nga dashuria ata e kshillojn at t bj zgjedhje t arsyeshme, t mos ndjek marrzin e shkuarjes n Jeruzalem.
    Jezusi i tha Pjetrit: "Ti je mishrimi i Satanait".
    Historia e Kishs sht plot me kta t krishter t zellshm, t dashuruar me Krishtin e q, sepse nuk e kuptojn at, jan kundr Ungjillit.
    Le t mendojm pr ata t krishter q morn an kundr zgjedhjeve t Koncilit t dyt tVatikanit, duke i konsideruar ato nj devijim nga tradita e shenjt, apo tek ata t krishter q i konsideronin heretik ata profet q e kishin kuptuar Ungjillin m hert dhe m mir se t tjert.
    E dim, pr sa koh q ne rekomandojm vetm q njerzit t jen t mir, dhe sugjerojm disa praktika fetare (nxisim t marrim pjes n meshn e s diels, pr shmbull) deri m tani askush nuk mendon se sht atje nj i mendur, por nse fillojm t themi se Jezusi erdhi n bot pr t shpallur Ungjillin, lajmin e bukur, e madh: dashurin e pakushtzuar e Zotit pr secilin nga fmijt e tij pr t mirt e pr t keqbrsit; nse themi se Ati n qiell nuk dnon, nuk i drgon n ferr ata q kan br gabime n jet, i menjhershm sht reagimi i atyre t krishterve t cilt thon: “Por ju jeni i mendur?"
    Po, sht menduria e atyre q jan pafundsisht t dashuruar me njeriun!
    Ose, kur themi se nuk mund t jet dishepull i Krishtit ai q nuk heq dor nga t gjitha pasurit, domethn, nse nuk i vini t gjitha pasurit tuaja n shrbim t vllezrve nevojtar, far thon shum t krishtert?
    "A je i cmendur?" Parat jan t miat, shkoj n kish, por le t'i lm mnjan kto shtje ekonomike…dhe ndarjen e t mirave.
    Epo, ndrsa ky grup i vogl nga Nazaret po zbret pr n Kafarnaum, prezanton Marku nj mosmarrveshje e re midis Jezusit dhe skribve.
    Ne ndjejm:
    “22 Kurse skribt q zbritn nga Jerusalemi, thoshin: “E ka n trup Beelzebulin e me an t kryetarit t djajve i dbon djajt”.
    Por ai i thirri dhe u foli atyre n shmblltyra: “Si sht e mundur q Djalli ta dboj djallin. 24 N qoft se nj mbretri ohet kundr vetvetes, ajo shkatrrohet. 25 Po ashtu edhe ajo shtpi q ohet kundr vetvetes, shkatrrohet. 26 Nse, pra, Djalli ohet kundr vetvetes dhe prahet, ai shpartallohet ‑ i erdhi fundi! 27 Dhe dihet q s’ka njeri q mund t hyj n shtpin e t fortit dhe t’ia marr plakat pa e lidhur at m par. Vetm ather mund t’ia plakis shtpin. 28 Pr t vrtet po ju them: njerzve do t’ju falen t gjitha mkatet e blasfemit, me t cilat do t blasfemojn, 29 por kush ta shaj Shpirtin Shenjt, ai s’do t ket falje pr amshim; sht fajtor i nj mkati t prhershm. 30 Sepse thoshin: “Ka qoftlargun n trup!” Sepse ata than: "Ai sht pushtuar nga nj frym e ndyr".
    Kta skrib nuk thon se Jezusi sht i mendur, n t vrtet ai sht shum i kthjellt, por prkundrazi se sht i pushtuar nga demont, pra heretik.
    sht e vrtet q ai kryen shrime, por e bn kt sepse sht n lidhje me Beelzebulin, princin e demonve".
    far thon kta skrib?
    Le t prpiqemi t thjeshtojm. Pr disa shekuj n Izrael ishte prhapur besimi se e gjith e keqja n bot ishte shkaktuar nga fuqit djallzore dhe n krye t milicis s errsirs ishte Beelzebuli, nn t cilin vepruan demont e tjer q iu bindn urdhrave t tij dhe i nxisnin njerzit t bnin keq. Kta demon nuk ishin gj tjetr vese personifikimi i t gjitha atyre shtytjeve q, nse nuk i kontrollojm, na ojn n veprime njerzore, pr t br dm.
    E pra, Jezusi prshtatet me mentalitetin dhe gjuhn e kohs s tij pr t'iu prgjigjur ktyre skribve dhe i referohet, si gjith t tjert, ktyre dy grupeve prball njri-tjetrit, atyre engjllore dhe t tjerve djallzore, ato t drits dhe ato t errsirs, ato t jets dhe ato t vdekjes.
    Dhe far thot ai? Supozoni se sht e vrtet ajo q thoni, se un i dboj demont n bashkim me Satanin, por kjo nuk sht e mundur sepse Satani i nxit t gjith demont t bjn keq.
    Tani, nse ai m nxit t bj mir, do t thot se nuk jam i pushtuar, sepse Satani do t ishte i pushtuar duke luftuar kundr vetvetes, kundr objektivave t tij, prandaj do t thot se shejtani sht n rrmuj, pra do t thot se Mbretria e Perndis q un shpall, do t fitoj".
    Dhe m pas ai vazhdon fjaln e tij duke prezantuar imazhin e nj dueli mes dy lufttarve: njri sht i fort, por tjetri sht m i fort.
    Satani, forca e s keqes - thot Jezusi - sht padyshim i fort, ai duket i pathyeshm dhe n fakt gjithashtu n letrn e par t tij, kap. 5, Gjoni thot:
    “E gjith bota sht nn pushtetin e t ligut”.
    Dhe madje Satani kur tundon Jezusin thot:
    "Un i kam t gjitha mbretrit e bots n duart e mia, mund t'i jap edhe ty, por ti duhet t m bindesh".
    E keqja duket se dominon e pakundrshtuar, kjo sht e vrtet; n fakt, shum shpesh dgjojm q thuhet: “T gjitha zgjedhjet e njerzve diktohen gjithmon nga kta demon q jan arroganca, zilia, epshi pr pushtet, epshi”.
    N realitet - thot Jezusi - mbretris s s keqes i ka ardhur fundi sepse ka ardhur nj m i fort.
    sht e rndsishme ta kujtojm shpesh kt t vrtet, sepse prndryshe rrezikojm t konsiderojm t keqen t pathyeshme dhe m pas ndajm shprehjen turpruese t autorit t Psalmit 53 kur thot:
    “T gjith jan t rrmbyer, t gjith jan t korruptuar, nuk ka njeri q sillet mir, as edhe nj”.
    Epo, n momente t caktuara t historis edhe kjo duket e vrtet.
    Cili sht rreziku?
    sht ai i prmbylljes me pohime q ne shum shpesh i prsrisim: “Nuk ka mbetur asgj pr t br... Bota, njerzimi do t bhen gjithnj m problematik”.
    Jo, kjo sht deklarata e dshpruar e atyre q dorzohen prball s keqes.
    Jo - thot Jezusi - humbja ka ardhur pr Satanin sepse Shpirti shenjt, jeta hyjnore q un solla n bot sht pafundsisht m e fort se e keqja.
    Duke prfunduar mbrojtjen e tij, Jezusi bn nj deklarat solemne:
    "T gjitha mkatet do t falen, prve blasfemis kundr Shpirtit Shenjt!"
    far do t thot ai?
    Zoti i fal t gjitha mkatet, por jo si mendojm ne, d.m.th., ai nuk heq dor, duke na shprblyer nse i krkojm falje.
    Jo, Zoti del keq nga kjo mnyr e t kuptuarit t faljes sepse, nse nuk i krkojm falje, pastaj na dnon... jo nuk funkcionon kshtu!
    Pr Zotin, q t fal mkatin do t thot t jet n gjendje ta kthej n rrugn e jets djalin e tij q doli jasht rrugs, q sht i paknaqur, q po e prish jetn e vet; ja ather laimi i mir q na mbush me gzim:
    "T gjitha mkatet - thot Jezusi - do t falen".
    Zoti do t jet n gjendje t fitoj, domethn t'i oj t gjith drejt shptimit, por ai paralajmron kundr nj rreziku: q t mos e lejojm veten t falemi, domethn t mos e lejojm Shpirtin t veproj n ne.
    Nse e dbojm Shpirtin nga zemrat tona, ather forcat e s keqes veprojn n ne dhe ne mbetemi skllevr t mkatit. Pr sa koh q ne mbetemi n kt pozicion t refuzimit t Shpirtit, Perndia nuk mundet t na fal, pr t na nxjerr nga gjendja e vdekjes n t ciln jemi futur prmes fajit ton.
    E pra, kjo polemik me skribt u prezantua nga Ungjilltari Marku pr t lejuar
    t afrmit e Jezusit t mbrrin n Kafarnaum dhe n fakt ata tani po mbrrijn. Ne ndjejm:
    “31 Ndrkaq erdhn nna e tij dhe vllezrit e tij. Zun vend prjashta dhe drguan dik ta thrras. 32 E kishin rrethuar shum njerz. Po i thon: “Nna jote dhe vllezrit e tu jan prjashta e po t krkojn”.
    33 Ai u prgjigj: “Kush sht nna ime e kush jan vllezrit e mi?”
    34 Dhe, si ua hodhi syt rreth e rrotull atyre q rrinin prreth tij, tha:
    “Ja nna ime e vllezrit e mi! 35 Sepse, kushdo e kryen vullnetin e Hyjit, ai sht vllai im, motra ime e nna!”
    Kushdo q realizon planin e Zotit sht vllai, motra dhe nna ime”.
    Mark tani na paraqet dy grupe qartsisht t dallueshme, gjithashtu t ndara fizikisht: njri sht brenda shtpis, tjetri sht jasht.
    Ata i prkasin dy familjeve.
    Ata q jan jasht jan antart e familjes natyrore t Jezusit: aty sht Nna, aty jan vllezrit q kan zbritur nga Nazareti, t gjith jan izraelit, bij t Abrahamit, i prkasin popullit t zgjedhur. Brenda shtpis sht Jezusi dhe rreth tij nj familje e re e cila prbhet nga antar q nuk i lidh me gjaku, por nga fakti q dgjojn Fjaln, Ungjillin e shpallur nga Jezusi dhe i japin atij mbshtetjen e tyre.
    far bjn ata q jan jasht?
    Ata do t donin q Jezusi t dilte, t ribashkohej prsri me at q ata besojn se sht jeta e tij e vetme e vrtet familjare.
    Ne mund t perceptojm hutimin e ktyre antarve t familjes t cilt duket se nuk e kuptojn se Jezusi, duke filluar at Komunitet t krishter, nuk e ka hedhur posht familjen n t ciln ka lindur, por tani dshiron q ajo t bashkohet me familjen e re e cila karakterizohet nga dgjimi dhe respektimi i Fjals s tij.
    Marku, n vend t t afrmve t Nazaretit, n kt tregim i referohet Izraelit, popullit n t cilin Jezusi lindi: nga ky popull erdhi Mesia, Izraeli sht nna e Jezusit.
    Tani, kjo nn “Izrael” duhet t kuptoj se nuk mund ta mbaj Jezusin pr vete, duhet t bhet e vetdijshme pr risin e dshiruar nga Zoti, q lindi nj familje t re, nj komunitet t krishter n t cilin sht thirrur t hyj edhe Izraeli.
    Dhe n kt pik Marku na fton t sodisim nj vshtrim mahnits drejt t cilit Jezusi shikon direkt tek ne, thot:
    "T shikosh ata prreth tij": n greqisht sht “periblepomai”, q prkthehet
    vetm “t shikosh” prreth.
    Ai po shikon secilin prej nesh n fytyr dhe n sy sepse dshiron t dij nse po dgjojm Fjaln e tij dhe nse po i japim aderimin tone: vetm n kt mnyr i prkasim familjs s tij t re.

  15. #575
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 10 VITI B

    M 9-6-2024


    LEXIMI I 2: 2KOR. 4,13 - 5,1.


    13 E pasi kemi t njjtin shpirt feje, si sht n Shkrimin e shenjt: ‘Besova, prandaj edhe fola’, edhe ne besojm, prandaj edhe flasim, 14 sepse e dim se Ai q ngjalli Jezusin Zot, edhe ne do t na ngjall bashk me Jezusin dhe do t na vr bashk me ju pran vetes. 15 E t gjitha kto ngjajn pr ju: q hiri ‑ i shumzuar ‑ t bj sa m t begatshm falnderimin e bashksis s shtuar, n lavdi t Hyjit.
    16 Prandaj, nuk e humbim guximin, por, edhe nse njeriu yn i jashtm shkon duke u shkatrruar, njeriu i brendshm dita‑dits prtrihet. 17 Sepse vshtirsia jon e leht dhe e prkohshme na sjell nj lavdi t prjetshme, pa krahasim m t madhe. 18 Ne nuk kemi pr qllim t fitojm gjrat e dukshme, por ato q nuk shihen; sepse gjrat e dukshme jan t prkohshme, kurse gjrat q nuk shihen jan t prjetshme.
    5.1 Sepse e dim se, nse shtpia jon toksore ‑ kjo tend, shkatrrohet, kemi godinn prej Hyjit banes t prjetshme, qiellore, q nuk sht e punuar nga duart e njeriut.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    LAJMI I MIR DUHET SHPALLUR.


    Q n fillim t ktij pasazhi, Pali e vendos veten n radhn e gjat t besimtarve:
    "Shkrimi thot: "Besova, prandaj fola". Do t keni vshtirsi ta gjeni kt fraz n Bibl, sepse ajo gjendet vetm n prkthimin greqisht t Septuagintave; ky sht vargu i par i Psalmit 116: ky psalm q knduam t dieln e kaluar (pr festn e Trupit dhe Gjakut t Krishtit). Do t na ndihmoj t kuptojm kt lexim sot.
    Ky psalm ngjalli sprovat e besimtarit dhe ndihmn q i kishte dhn Perndia: “Si t'ia kthej Zotit gjith t mirat q m ka br?”. Si gjithmon, ktu bhet fjal para s gjithash pr prvojn e popullit t Izraelit me gjith historin e tij: skllavrin, luftn e tij pr liri, lirimin e tij nga Zoti: “Zotit i kushtoi t shihte vdekjen e popullit t tij! A nuk jam un, o Zot, shrbtori yt, t cilit i ke thyer zinxhirt?”
    Por prvoja individuale e besimtarit njihet edhe n kt rrug sprovash dhe njohjeje t pranis aktive t Zotit. Kjo sht ajo q Pali po i referohet ktu.
    Psalmi thoshte: "Un q thash n hallin tim 'njeriu nuk sht gj tjetr vese gnjeshtra'": Korintasve, disa prej t cilve nuk ngurruan t shpifnin pr Palin, do ta kuptojn shum mir aludimin.
    Megjithat, Pali nuk shkruan pr t lar hesapet: pr t, sht udia e besimit ajo q ka prparsi. Dhe, si gjithmon, tek Pali, besimi do t thot besim se Jezusi sht ringjallur:
    “E pasi kemi t njjtin shpirt feje, si sht n Shkrimin e shenjt: ‘Besova, prandaj edhe fola’, edhe ne besojm, prandaj edhe flasim, sepse e dim se Ai q ngjalli Jezusin Zot, edhe ne do t na ngjall bashk me Jezusin dhe do t na vr bashk me ju pran vetes” (vv 13-14).
    Duhet t dgjoni qart fjaln CAR. Pr Palin, q nga rruga pr n Damask, Ringjallja e Krishtit ka qen verbuese e dukshme; n letrn e tij t par drejtuar po ktyre korintasve, ai pohoi:
    “Por, n qoft se Krishti me t vrtet nuk sht ngjallur, [ather] i kot sht predikimi yn ‑ i kot besimi juaj”(1 Kor. 15,14).
    Dhe Ringjallja e Krishtit shpall dhe parafytyron tonn; edhe kjo, pr Palin, sht e qart; n letrn e tij t par prsri nuk i ndan:
    “Por, n qoft se predikohet se Krishti sht ngjallur prej t vdekurish: si ather disa prej jush thon: “Nuk ka ngjallje prej t vdekurve”? Po qe se t vdekurit nuk do t ngjallen ‑ ather as Krishti nuk sht ngjallur… Por, vrtet, Krishti u ngjall prej t vdekurve! Ai sht fryti i par i t vdekurve!” (1 Kor 15,12-13.20).
    Si e dini, frutat e para, n Dhiatn e Vjetr, jan duajt e para t t korrave dhe prfaqsojn t gjith t korrat. Nj mnyr e bukur pr t thn se Krishti nuk sht Biri i vetmuar i Perndis, ai sht Biri m i madh, i parlinduri i nj morie vllezrish, si thot prsri Pali. sht i gjith njerzimi ai q ka nj thirrje pr Ringjalljen:
    “Dhe, sikurse n Adamin vdesin t gjith njerzit, ashtu npr Krishtin t gjith njerzit do ta rifitojn jetn”(1 Kor. 15,22).
    Kjo sht arsyeja pse nj apostull i vrtet nuk mund t jet i painteresuar pr numrin e dgjuesve t tij: ne ndoshta ndonjher marrim ann ton t dekristianizimit pak shpejt: Kisha nuk sht aty pr t br marketing, kjo sht e qart, por nse nuk jemi me nxitim q Lajmi i Mir i Jezu Krishtit t prhapet, sht sepse nuk sht vrtet Lajm i Mir! Lajmin e vrtet t mir, ne e brtasim nga atit. E gjith kjo gjendet n kt pasazh:
    “Q hiri ‑ i shumzuar ‑ t bj sa m t begatshm falnderimin e bashksis s shtuar, n lavdi t Hyjit” (v.15).
    sht ky besim i paepur q e shtyn apostullin t flas: “Besova, prandaj edhe fola”. Kam besuar, sht pr kt q fola”. T thuash “besim i paepur” do t thot se ai n mnyr t pashmangshme ndeshet me kontradikta. Nse Pali specifikon “Prandaj ne nuk e humbim guximin…”, sht sepse do t kishte arsye pr t humbur guximin.


    T MBAJM SYT T NGULUR MBI RINGJALLJEN

    Jezusi i paralajmroi dishepujt e tij se prndjekja do t ishte pjes e planit:
    “Nse ndokush dshiron t vij pas meje, le ta mohoj vetveten, le ta marr kryqin e vet e le t vij pas meje! Sepse, kush do ta ruaj jetn e vet, do ta bjerr, kurse ai q e bjerr pr shkak timin, do ta gjej” (Mt. 16,24).
    Ky njoftim ndodh n Ungjillin e Mateut n nj moment shum t rndsishm: midis besimit t Pjetrit n Cezare dhe Shprfytyrimit. Menjher pas frazs s mahnitur t Pjetrit: “Ti je Mesia ‑ Biri i Hyjit t gjall!”Jezusi shpall pasionin e tij, vdekjen dhe ringjalljen e tij; dhe menjher shton se ata q ndjekin gjurmt e tij do t ken vuajtje dhe pastaj lavdi.
    Kur u shkroi kt letr t dyt korintasve, Pali kishte prjetuar tashm vuajtje, fizike dhe morale, gjat ushtrimit t shrbimit t tij. N fillim t ksaj letre, ai e kujton kt shum qart:
    “Pra, nuk dshirojm, o vllezr, t mos e dini vshtirsin q na ndodhi n Azi. Kemi qen n vshtirsi prtej mass ‑ prmbi fuqit tona ‑ aq sa e humbm edhe shpresn se do t mbetnim gjall. Por n vetvete e pranuam vendimin e vdekjes, q shpresa jon t mos themelohej m n ne, por vetm n Hyjin, q ngjall t vdekurit. Ai na shptoi prej asaj vdekjeje dhe do t na shptoj; n T e kemi vn shpresn, Ai edhe m tutje do t na shptoj”(2 Kor. 1,8-10).
    Mnyra e vetme pr t kaprcyer sprovat sht t'i mbajm syt t ngulur tek Ringjallja e Krishtit dhe tek ne: Pali v n kontrast at q sht e prkohshme dhe at q sht e prjetshme, njeriun e jashtm dhe njeriun e brendshm, at q shihet dhe far nuk shihet, sprovat e momentit t tanishm dhe lavdia e prjetshme t premtuar:
    “Prandaj, nuk e humbim guximin, por, edhe nse njeriu yn i jashtm shkon duke u shkatrruar, njeriu i brendshm dita‑dits prtrihet. 17 Sepse vshtirsia jon e leht dhe e prkohshme na sjell nj lavdi t prjetshme, pa krahasim m t madhe. 18 Ne nuk kemi pr qllim t fitojm gjrat e dukshme, por ato q nuk shihen; sepse gjrat e dukshme jan t prkohshme, kurse gjrat q nuk shihen jan t prjetshme” (2 Kor. 4,16-18).
    N syt e Palit, sprovat nuk jan t dshirueshme, por jan t pashmangshme; m mir, vendi i ankthit sht edhe ai i ngushllimit: Pali nuk krkon lavdi nga sprovat e tij n vetvete, por sht aty ku ai prjeton pranin dhe butsin e t Ngjallurit. N fillim t po ksaj letre, ai merr nj fjal nga Isaia: “Ngushlloni, ngushlloni popullin tim, thot Perndia” (Is. 40,1), dhe shkruan:
    “Qoft bekuar Hyji, Ati i Zotit ton Jezu Krishtit, Ati i mshirshm dhe Hyji q jep do ngushllim. Ai na ngushllon n t gjitha vshtirsit tona, q edhe ne t mund t’i ngushllojm t gjith ata q gjenden n vshtirsi, me at ngushllim, me t cilin Hyji na ngushllon ne. Dhe, vrtet, si ndikohen pa mas n ne mundimet e Krishtit, po ashtu, npr Krishtin, edhe marrim ngushllim pa mas t madh” (2 Kor 1,3-5).

  16. #576
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATIOTJA E LITURGJIS

    E DIELA 10 VITI B

    M 9 6 2024


    UNGJILLI: Mk. 3,20-35


    20 Jezusi u kthye n shtpi. Prap u mblodh turm e madhe sa q as nuk mund t hanin buk. 21 Kur morn vesh t tijt, shkuan ta marrin sepse flitej: Nuk sht n vete.
    22 Kurse skribt q zbritn nga Jerusalemi, thoshin: E ka n trup Beelzebulin e me an t kryetarit t djajve i dbon djajt
    23 Ai i thirri ti afrohen dhe filloi tu flas me shmblltyra: Si sht e mundur q Djalli ta dboj djallin. 24 N qoft se nj mbretri ohet kundr vetvetes, ajo shkatrrohet. 25 Po ashtu edhe ajo shtpi q ohet kundr vetvetes, shkatrrohet. 26 Nse, pra, Djalli ohet kundr vetvetes dhe prahet, ai shpartallohet ‑ i erdhi fundi! 27 Dhe dihet q ska njeri q mund t hyj n shtpin e t fortit dhe tia marr plakat pa e lidhur at m par. Vetm ather mund tia plakis shtpin.
    28 Pr t vrtet po ju them: njerzve do tju falen t gjitha mkatet e blasfemit, me t cilat do t blasfemojn, 29 por kush ta shaj Shpirtin Shenjt, ai sdo t ket falje pr amshim; sht fajtor i nj mkati t prhershm. 30 Sepse thoshin: Ka qoftlargun n trup!
    31 Ndrkaq erdhn nna e tij dhe vllezrit e tij. Zun vend prjashta dhe drguan dik ta thrras. 32 E kishin rrethuar shum njerz. Po i thon: Nna jote dhe vllezrit e tu jan prjashta e po t krkojn.
    33 Ai u prgjigj:
    Kush sht nna ime e kush jan vllezrit e mi?
    34 Dhe, si ua hodhi syt rreth e rrotull atyre q rrinin prreth tij, tha:
    Ja nna ime e vllezrit e mi! 35 Sepse, kushdo e kryen vullnetin e Hyjit, ai sht vllai im, motra ime e nna!


    LECTIO DIVINA MEDITIM LKUTJE.

    ERDHI N SHTPI DHE T TIJT NUK E PRANUAN.


    Ne do t mendonim se dgjonim Shn Gjonin duke na thn, duke folur pr Jezusin:
    "Erdhi ndr t vett, e t tijt nuk e pranuan (Gj. 12,11). dhe prsri:
    Ja, Qengji i Hyjit! Ky ia shlyen mkatin bots! (Gj. 1,29). Marku e thot ndryshe, por mua m duket se sht i njjti mesazh.
    Ktu jan: familja e tij e origjins, por edhe bashksia e tij fetare, skribt e Jeruzalemit. Pr t dy, Jezusi sht befasues, i papritur, madje trondits. Pra, secili formon nj shpjegim: ose sht i mendur (ky sht shpjegimi i familjes), ose ka br nj pakt me djallin (kshtu thon autoritetet fetare).
    uditrisht, Jezusi nuk krkon t debatoj me ata q besojn se sht i mendur, por ai e merr shum seriozisht akuzn tjetr, at t pushtimit nga demoni. Ai fillon duke folur me ta sipas logjiks: shpesh thuhet se uniteti sht forc, prkundrazi, thot Jezusi, do grup i ndar sht i dnuar. Nj mbretri e ndar nga lufta civile do t jet pre e popujve t tjer q do t prfitojn nga ndarjet e saj; nj familje q nuk ka m frym familjare, nuk sht m familje; dhe nse shejtani punon kundr vetvetes, ai nuk do t shkoj larg. N at rast, Jezusi duket se po thot: Do t'ju mbetet vetm t gzoheni, ju q jeni armiqt e djallit, nse guxoj t them kshtu.
    Deri m tani, shpjegimet e Jezusit jan t qarta. Ai vazhdon: Dhe dihet q ska njeri q mund t hyj n shtpin e t fortit dhe tia marr plakat pa e lidhur at m par. Vetm ather mund tia plakis shtpin (v. 27).
    Marku na paralajmroi, ne duhet ta kuptojm kt fjali si nj shmblltyr, prandaj mund ta prkthejm: njeriu i fort sht Satanai; nse un, Jezusi, jam br zot n shtpin e Satanait, q kur i dboj demont, sht sepse jam m i fort se Satanai... dgjo: Jezusi sht pushtuesi i s keqes. Libri i Zanafills q dgjuam n leximin e par shpalli se e keqja, nj dit, do t mposhtej: Jezusi e paraqet veten ktu si ai q e largon t keqen nga bota.
    Pastaj Jezusi largohet nga regjistri i shpjegimeve, toni bhet shum m serioz:
    Pr t vrtet po ju them: njerzve do tju falen t gjitha mkatet e blasfemit, me t cilat do t blasfemojn, por kush ta shaj Shpirtin Shenjt, ai sdo t ket falje pr amshim; sht fajtor i nj mkati t prhershm (v. 28-29).
    Pjesa e par e fjalis nuk na habit, pr fat t mir; ne jemi t bindur mir se Zoti fal gjithmon; ai madje do t fal, duket se thot Jezusi, edhe ata q m marrin pr budalla.
    Mshira e Perndis sht e pakufishme, si e ka prsritur shum her Beslidhja e Vjetr:
    Le t shpresoj Izraeli n Zotin,
    sepse te Zoti sht mshira
    dhe i madh sht tek Ai shprblimi.
    Ai do ta nxjerr Izraelin
    prej t gjitha paudhsive t tija, tha Psalmi 130,7-8.


    MKATI I VETM I PAFALSHM.

    Por pastaj fjalia e dyt na trondit: Jezusi thot se ka nj mkat t pafalshm, at q ai e quan blasfemin kundr Shpirtit Shenjt. Pse e prdor kt shprehje? far ndodhi saktsisht? Kujtoni fillimin e ungjillit t Markut: fama e Jezusit ka arritur n Jerusalem, kudo thuhet se ai shron t smurt dhe se ai dbon demont. Njerzit, n thjeshtsin e tyre, nuk gabohen dhe e njohin veprn e Zotit. Dhe kjo sht arsyeja pse njerzit vijn tek ai.
    Por disa skrib jan shum larg nga Perndia tani dhe nuk din m as ta njohin veprn e Perndis. Kjo sht ajo pr t ciln Jezusi i qorton ata: qndrimi i tyre ngjan me at t gjarprit n kopshtin e Zanafills. Gjarpri kishte pretenduar t'u zbulonte burrit dhe gruas se Perndia, duke dhn ligjin e tij, ishte thellsisht i keq, keqdashs; fjalimi i gjarprit ishte: "Zoti ju ndalon nga frutat e ksaj peme, me pretekstin se jan helmuese, por prkundrazi, sht pr t'i mbajtur pr vete, sepse jan t shklqyer".
    Jezusi nuk i quan skribt gjarprinj, por fjalt e tij kundr tyre jan shum t fort. Edhe fjalt e skribve, n fakt, zbulojn ngurtsin e zemrs s tyre dhe kan si qllim q t ruajn miqt e vet nga personi i Jezusit: "Ju e merrni Jezusin pr nj dashamirs t njerzimit, por nuk e kuptoni se ai sht armiku juaj, pasi ai sht armik i fes s vrtet.
    T'i atribuosh motive t fshehta dashakeqe Atij q sht vetm Dashuri, sht ajo q Jezusi e quan "blasfemin kundr Shpirtit Shenjt". Sepse pikrisht n momentin kur Jezusi shron, skribt e trajtojn at si nj demon; e kjo do t thot se nuk kuptojn asgj pr dashurin e Perndis. Dhe, si rezultat, ata bhen t paaft pr ta mirpritur Jezusin. Sepse ne e dim mir se Dashuria mund t jepet vetm nse mirpritet. Kjo sht arsyeja pse Jezusi thot se ky mkat sht i pafalshm: nuk sht sepse Perndia refuzon t fal, por e vrteta sht se zemrat e skribve jan t mbyllura, t paaft pr t kuptuar e t pranuar mesazhin dhe personin e Jezusit.
    Fundi i tekstit shkon saktsisht n t njjtn mnyr: Kush sht nna ime? Kush jan vllezrit e mi? ...Nna ime dhe vllezrit e mi jan ata q m rrethojn e q e prvetsojn Lajmin e mir. Ai q bn vullnetin e Zotit sht pr mua nj vlla, nj motr, nj nn. Me fjal t tjera, pr t njohur dhe pr t pranuar veprat e Zotit si me t vrtet jan, vepra t Zotit, duhet t jemi ende pjes e familjes s Zotit, duhet t kemi nj qndrim t brendshm pozitiv ndaj Jezusit, nj qndrim t lir nga do paragjykim: duhet t jemi si ata q jan n shtpin me t: Ja nna ime e vllezrit e mi! Sepse, kushdo e kryen vullnetin e Hyjit, ai sht vllai im, motra ime e nna! Dhe Jezusi tha kt duke shikuar t gjith ata q ishin me t n shtpi, sepse ata njihnin n t pranin e Shpirtit dhe pr kt arsye mblydeshin rretth tij. Edhe ktu duket se dgjojm Shn Gjonin:
    Erdhi ndr t vett,
    e t tijt nuk e pranuan.
    Atyre q e pranuan
    u dha zotsin
    t bhen bijt e Hyjit:
    atyre q besojn n Emrin e tij.
    Kta si bri bij t Hyjit
    as gjaku
    as prirja e mishit
    as prirja e njeriut
    por ‑ Hyji(Gj. 1,11-13).

  17. #577
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 VITI B

    M 16-6-2024


    LEXIMI I PAR: Ez. 17, 22 – 24.


    22 Kshtu thot Zoti Hyj:
    Edhe un do ta marr
    prej majs s cedrit t madh
    prej majs s gemave t tij
    do ta kpus nj gemz
    e do ta mbltoj mbi nj mal
    t lart e t madhrishm.
    23 Do ta mbltoj n mal t lart t Izraelit:
    do t shprthej n pinjolla e do t bj fruta:
    cedr do t jet i madhrueshm.
    Nn t do t banojn t gjith shpendt,
    do shpend nn hijen e gemave t tij
    erdhen do ta bj.
    24 T gjitha pemt e fushs do ta din
    se un jam Zoti
    q e zvoglon pemn e madhe
    dhe e lartson t vogln,
    e thaj lndn e njom
    dhe e bj t bulzoj t thatn.
    Un Zoti thash dhe do t bj ashtu.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJE.


    NJ FJAL Q JEP SHPRES.


    Pr t kuptuar shmblltyrn e Ezekielit, duhet t kujtohet konteksti historik n t cilin profeti flet: n vitin 597, NABUKODONOSORI, mbreti i Babilonis, pushtoi Jeruzalemin; ai dboi mbretin dhe nj pjes t banorve (midis tyre, Ezekielin). Dhjet vjet m von, n 587, nj val e re, dhe e madhe, nj pjes e re e banorve t Jeruzalemit t shkatrruar dhe t plakitur plotsisht, u dbuan nga ana e tyre n Babiloni.
    Populli hebre mendon se ka humbur gjithka: tokn e tij, nj shenj konkrete t bekimit t Zotit, mbretin e tij, ndrmjets midis Zotit dhe njerzve, Tempullin e tij, vendin e Pranis hyjnore. Prandaj lind pyetja q i mundon t gjitha zemrat: A e ka braktisur Zoti popullin e tij? Kjo sht, n kuptimin e vrtet t fjals, "shtja e besimit".
    Mrekullia e besimit sht saktsisht kjo: edhe n mes t sprovs, besimi pastrohet dhe thellohet: kjo sht pikrisht ajo q ndodhi me Izraelin. Mrgimi n Babiloni ishte rasti i nj rritjeje t jashtzakonshme t besimit hebre; Ezekieli ishte nj nga arkitektt e ktij fillimi: para katastrofs, ai e kishte paralajmruar popullin pr pasojat katastrofike dhe t pashmangshme t sjelljes s tij. Ai kishte br shum krcnime, me shpresn q Populli t konvertohej, t kthehej te Zoti. Tani, me katastrofn q ka ndodhur, ai sht i prkushtuar pr t rilindur, pr t ngritur shpresn e dshtuar. Ktij populli t poshtruar n mrgim, ai i sjell nj fjal shprese. Kjo shmblltyr e kedrit q jam duke komentuar, sht njra prej ktyre fjalve.
    Pse nj kedr, s pari? Sepse kedri ishte simboli i dinastis mbretrore. Ezekiel merr imazhin e kedrit pr t folur pr mbretin, ashtu si Ezopus, Fedrus e La Fontaine morn at t luanit. Mbreti n mrgim sht si nj kedr i prmbysur (prdoret shprehja "prmbysje e nj mbreti"), ai sht si nj pem e prmbysur dhe e thar ... Por Zoti do t marr nj filiz t but nga pema e vjetr dhe do ta mbjell vet.
    "Un do ta marr prej majs s cedrit t madh prej majs s gemave t tij do ta kpus nj gemz e do ta mbltoj mbi nj mal t lart e t madhrishm":
    "Mali i lart i Izraelit" sht padyshim Jeruzalemi; topografikisht, nuk sht mali m i lart n vend, por ktu flitet pr nj lartsi tjetr! Kjo fjali, pra, njofton dy gjra: kthimin n vend dhe rivendosjen e mbretris s Jeruzalemit.
    Dhe prerja e vogl do t kthehet n nj kedr madhshtor. Aq e gjer sa t gjith harabelat n bot do t vijn t bjn folet e tyre atje, t gjitha llojet e zogjve do t banojn nn hijen e degve t saj. "T gjitha pemt e fushs do ta din se un jam Zotii". "T gjith pemt e fushs", q do t thot e gjith bota, madje edhe pagant, ata q nuk kan asnj lidhje me kedrin e mbretris. Sa pr shprehjen "ata do ta din q un jam Zoti", ne tashm e kemi takuar; do t thot "Un jam Zoti, nuk ka asnj tjetr". Nj tem shum e zakonshme midis profetve, n kontekstin e lufts s tyre kundr idhujtaris. Pjesa tjetr e tekstit shkon n t njjtin drejtim: kur nj profet kmbngul n fuqin e Zotit, sht gjithmon pr t shnuar kontrastin me idhujt q, nga ana e tyre, jan t paaft pr gjestin m t vogl, pr veprimin m t vogl.


    ASGJ NUK SHT E PAMUNDUR PR HYJIN.

    "Un jam Zoti q e zvoglon pemn e madhe dhe e lartson t vogln, e thaj lndn e njom dhe e bj t bulzoj t thatn".. Nuk sht aspak ta paraqesim Zotin duke luajtur pr knaqsin e tij me krijimin, me qejfin e ca tekave ... gj q do t ishte shum shqetsuese; prkundrazi, sht nj mnyr pr t na siguruar pr stilin me t cilin Zoti vepron: "Asgj nuk sht e pamundur pr Zotin". Ju, besimtar, mos lejoni t mashtroheni nga askush dhe asgj, besoni se gjithka sht n dorn e Zotit.
    "Un Zoti thash dhe do t bj ashtu". Kjo do t thot t paktn dy gjra: 1) s pari, natyrisht n t njjtin kuptim t t gjitha gjrave t thna deri tani, pr fuqin e Zotit, dhe pr efikacitetin e Fjals s tij. Poema e Krijimit, n kapitullin e par t Zanafills, q u shkrua afrsisht n t njjtn koh t librit t Ezekielit, prsritet si nj refren: "Zoti tha ... dhe kshtu u b".
    2) S dyti ka sigurisht atje nj kujtes pr hebrenjt pr at q dikush mund ta quaj premtimin e madh, ose shpresn e madhe. Ajo q Ezekieli po thot, mund t shvillohet kshtu: "sht e vrtet, me sa duket gjithka ka humbur; por mos harroni kurr q Zoti sht besnik ndaj premtimeve t tij; prandaj, pa marr parasysh far duket, mos harroni se premtimi i dhn mbretit David sht akoma n fuqi". " Un Zoti thash dhe do t bj ashtu" sht si t thuash "Kam premtuar, prandaj do t mbaj". Ky premtim q i bri Davidit profeti Natan katrqind vjet m par paralajmroi nj mbret ideal t lindur nga pasardhsit e tij. sht n librin e dyt t Samuelit: "Kur t jen mbushur ditt e tua e t kesh pushuar pran etrve t tu, do t t ngre nj pinjoll tnd pas teje, q do t rrjedh prej teje, dhe mbretrin e tij un do ta bj t qndrueshme. Un do t’i jem bab e ai do t jet bir ... Shtpia dhe mbretria jote do t jen prgjithmon t qndrueshme, froni yt i vendosur prgjithmon" (2Sam 7, 12 ... 17).
    Ky premtim, i prkujtuar vazhdimisht pr shum shekuj nga profett, ushqeu shpresn e Izraelit n ort m t errta. Shmblltyra e kedrit, n Ezekiel, sht rikuperimi i ksaj t vrtete me nj imazh shum domthnse. N nj koh kur njerzit q mbajn premtimin, prjetojn mizorisht pafuqin e tyre, kmbngulja e profetit pr punn e Zotit dhe vetm t Zotit, sht burimi m i mir i besimit.

  18. #578
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 Ord. VITI B

    M 16-6-2024.

    Ps 92, 2-3, 13-14, 15-16


    2 sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    3 T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde,
    13 I drejti lulzon si palma,
    rritet porsi cedri i Libanit.
    14 T mbjell n Shtpin e Jakobit
    lulzojn n banesat e Hyjit ton.
    15 Japin fruta edhe n pleqri,
    jan t krthndezt e plot shndet,
    16 pr t shpallur se Zoti sht i drejt:
    Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE


    KURTHI I DYSHIMIT.


    "Asnj hile n Zot, shkmbi im": populli i Izraelit e di shum mir q e ka akuzuar Perndin pr hile n disa raste; n shkrettirn e Sinait, pr shembull, n nj dit t etjes s madhe, kur dehidrimi krcnoi kafsht dhe njerzit, Moisiu dhe Zoti u akuzuan: ata na nxorn nga Egjipti, me mirazh t nj jete n liri t plote, por n t vrtet, ishte pr t na humbur n kt shkrettir. Ky sht episodi i famshm i Masss dhe Meribs (Da 17, 1-7); tani, prkundr ktyre murmuritjeve, ktyre thashethemeve t revolts, Zoti kishte qen m i madh se populli i tij i zemruar; ai kishte br q t buronte uji nga nj shkmb. Nga ajo dit e tutje, Populli e quajti Zotin "shkmbi yn", n prkujtimin e besnikris s Zotit m t fort se t gjitha dyshimet e popullit t tij.
    Nga ky shkmb, Izraeli nxori ujin e mbijetess s tij ... Por mbi t gjitha, gjat shekujve, prkujtimi i shkmbit q u dha atyre ujin, u b burimi i besimit t tij. I besimit t tij ... sht e njjta gj q gjendet n fund t psalmit: "Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta!" ose n fillim t psalmit: "T shpallim dashurin n mngjes e gjat nats bsnikrin tnde". Kujtesa e shkmbit sht kujtesa e prvojs s shkrettirs dhe e besnikris s Zotit m t fort se t gjitha revoltat ... Dhe formula "dashuria jote dhe besnikria jote", sht gjithashtu kujtesa e prvojs s shkrettirs: kjo sht shprehja e prdorur nga vet Zoti q Populli i tij ta njoh At si me t vrtet ai sht: “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet, q qndron besnik me mijra brezni" (Da 34, 6-7).
    Episodi i Masss dhe Meribs (pr t cilin flitet ktu, ose m sakt kjo sekuenc e kalvarit t shkrettirs), epizodi i dyshimit ndaj njerzve, dhe i revolts ndaj Zotit u prsrit shum her, kur ishin t etur, por edhe kur uji ishte jo mir ose kur ishin t uritur (kujto mann dhe thllzat dhe ujrat e hidhura t Mars). Ndodhte kaq shpesh saq menduan se ishte nj gj pothuajse e pashmangshme, nse nuk do t ishin t kujdesshme ... Sepse njeriu tundohet ta akuzoj Zotin pr dinakri sa her q dika nuk shkon sipas dshirave t tij. Dhe kshtu, pr t kujtuar kt msim kapital, u shkrua historia e Kopshtit t Edenit: nj gjarpr, veanrisht dinak, bn q Adami dhe Eva t besojn se Zoti sht dinak me ta. Ai ngjall me marifet tek ata dyshimin, nj mendim t keq: Zoti ju ndalon frutat m t mira nn pretekstin e mbajtjes nga rreziku, ai pretendon se kto fruta jan helmuese, kur sht krejt e kundrta. Dhe burri dhe gruaja bien n grack. Dhe sht gjithmon e njjta histori q kur bota u krijua.

    Si mund t mbrohemi njher e prgjithmon nga ky rrezik? Ky psalm na tregon mnyrn e mbrojtjes s vetvetes: mjafton t mbillemi n tempull si nj kedr, dhe t kndojm pr Perndin: "sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde".
    Ne duhet t prkthejm: "sht mir pr ne t falnderojm Zotin, sht mir pr ne t’i kndojm pr emrit tnd, Zot Shum i Larti". Sepse, n fakt, populli Izraelit shum shpejt kuptoi se kngt e tij pr Perndin ishin nj gj e mir pr popullin, nj gj q ia bnt mire atij! Shn Augustini do t thot: "Gjithka q njeriu bn pr Perndin, i bn dobi njeriut dhe jo Zotit". T kndosh pr Zotin, me vendosmri, t hapsh syt ndaj dashuris dhe besnikris s tij, nga mngjesi dhe gjat gjith netve, do t thot t mbrosh veten nga dredhit e gjarprit.



    SHPALLJA E BESNIKRIS S ZOTIT.

    Duhet t kuptohet mir! Psalmisti prdor shprehjen: "Sa e mir ..."; Dhe fjala q prkthehet n shqip me "mir" shte "tov" n hebraisht. "Tov" prdoret pr t thn "mir pr t ngrn". E pr t thn se nj gj sht e mir (e shijshme) duhet t jet provuar, e shijuar.
    Psalmi thot pak m tej (n nj varg i cili nuk sht lexuar kt t Diel) "njeriu me mendje ngusht nuk e di at ... budallai nuk mund ta kuptoj at" ... Por besimtari, ai e di, sepse ka provuar, ka br ekxperienc: pra sht mir pr t t kndoj dashurin e Zotit dhe besnikrin e tij, sepse dashuria e besnikria e Zotit, sipas pervojes s tij, jan t vrteta dhe vetm kjo siguri e pamposhtur n dashurin e Zotit mund t ndrioj jetn e tij n t gjitha rrethanat ... ndrsa mosbesimi e dyshimi shtrembrojn plotsisht vshtrimin njerzor. T dyshosh, duke menduar se Zoti sht dinak, sht nj kurth n t cilin nuk duhet t biesh, nj kurth vdekjeprurs.
    Ai q mbron veten n kt mnyr sht, thot psalmi yn, si nj pem q "mban lngun dhe gjelbrimin e saj": n Tokn e Shenjt, sht nj imazh shum sugjestionues. Nse kedrat e Libanit, dhe palmt e oazve jan vetm nj ndrr, kjo sht pr shkak se ktu problemi i ujit sht thelbsor; uji sht shtje jete a vdekjeje n vende ku ai sht aq i pakt. Duhet t pritet me padurim shiu m t vogl t pranvers pr t par peisazhet e shkrettirs shum afr Jeruzalemit prsri t gjelbrta. Pr besimtarin, uji jetdhns sht prania e Zotit t tij. Aq sa kur Jezusi m von flet pr uj t gjall, ai do t prdor vet nj imazh q tashm sht i njohur mir.
    sht mir pr ne t kuptojm dhe t kndojm se Zoti sht Dashuri ... por sht gjithashtu mir pr t tjert q u themi atyre ...
    Kt e thot prsritja e fjals "shpall" n fillim dhe n fund t psalmit. Ktu kemi nj "prfshirje", nj inkluzion:
    n fillim:
    "sht pun e mir ta lavdrosh Zotin,
    ti kndohet Emrit tnd, o Zot i tejetlart.
    T shpallim dashurin n mngjes
    e gjat nats bsnikrin tnde"
    dhe n fund:

    "I drejti lulzon si palma,
    rritet porsi cedri i Libanit.
    T mbjell n Shtpin e Jakobit
    ulzojn n banesat e Hyjit tone.
    Japin fruta edhe n pleqri,
    jan t krthndezt e plot shndet,
    pr t shpallur se Zoti sht i drejt:
    Qeta ime, n t cilin nuk ka t meta! ".

    I drejti sht si nj kedr i Libanit ..., ai akoma jep fryte n pleqri duke shpallur: “Zoti sht i drejt!"Ktu, fjala"shpallur" do t thot" t'u shpallesh veprat e Zotit t tjerve, t jobesimtarve ". Populli i Izraelit nuk e harron misionin e tij pr t qen dshmitar t dashuris s Zotit pr t gjith njerzit.

    Vrejtja e fundit: ky psalm mban nj mbishkrim n fillim: specifikon se sht nj psalm pr ditn e Shabatit, kur kndohet dashuria dhe besnikria e Zotit. Tani sht dita pr ta br kt, natyrisht. Ne t krishtert mund ta kndojm at psalm n ditn e s Diels; sepse e diela jon e krishter nuk sht gj tjetr: n kt dit edhe ne kndojm dashurin dhe besnikrin e Zotit q sht shfaqur plotsisht dhe prfundimisht n Jezu Krishtin, dashurin dhe besnikrin pr t cilat kemi br eksperiencn.

  19. #579
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LKITURGJIS

    E DIELA Xl ORD. VITI B

    M 16-6-2024.


    LEXIMI I DYT: 2 Kor 5,6-10.


    6 Kshtu, pra, jemi gjithmon plot shpres edhe pse e dim se derisa t banojm n kt trup, jemi t mrguar, larg Zotit;
    7 sepse jetojm n fe e jo n pamje t Zotit. 8 Pr kt arsye edhe jemi plot shpres e m fort dshirojm ta lm banesn e ktij trupi pr t banuar te Zoti. 9 Prandaj, edhe mundohemi me gjith shpirt t’i plqejm Zotit, qoft duke qndruar n banesn ton, qoft edhe duke e ln at, 10 sepse t gjithve na duhet t dalim n gjyq para Krishtit, q secili t marr shprblimin pr veprat q ka br gjat jets s vet n trup, qoft pr t mira, qoft pr t kqija.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE

    VDEKJA SI NJ LINDJE.


    Kush e di se far po mendon foshnja e palindur? A sht tashm i vetdijshm? Dhe nse sht, a e kupton ai kt pasazh? Duket se sapo lindi, drita e dits e verbon at q ishte n errsir; deri m tani, ai dgjoi disa zra, tani do t shoh ball pr ball ata q e donin, ata q i foln, ata q i dhan emrin e tij pa e ditur.
    Epo, pr Palin, vdekja sht lindja. Deri ather, ne jemi si fmija q do t lind; edhe ne jemi n errsir. Por kur t lindim n jetn e vrtet, do t jemi n drit t plot:
    “Vrtet, tani shikojm si n pasqyr e n mnyr t errt,
    por ather do t shohim faqe‑faqas!
    Tani njohuria ime sht e kufizuar,
    ather do t njoh plotsisht,
    si jam i njohur” (1 Kor. 13,12).
    Ashtu si koha e shtatznis ka kuptim vetm n lidhje me lindjen q po prgatitet, jeta jon toksore ka kuptim vetm n lidhje me jetn prfundimtare me Zotin. Ndrkoh, pr fat, n kt errsir, ka nj rreze drite, sht besimi. sht ajo q na ndihmon t ecim, q na ndihmon t prgatitemi pr lindjen e afrt: “Ne ecim n besim, jo n vizion t qart”. sht besimi ai q na zbulon kuptimin e jets son aktuale, kuptimin e vdekjes son. Me besim e dim se vdekja jon sht nj lindje. Pali e krahason ktu me nj kalim kufitar midis mrgimit dhe atdheut. Tani pr tani, na thot ai, ne jemi "n mrgim larg Zotit". Sepse Atdheu yn i vrtet sht Ai
    sht n besim, gjithashtu, q ne e dim se jeta jon ka kuptim, domethn drejtim dhe rndsi. Ne e dim drejtimin: pr foshnjn sht dita e lindjes... pr ne, dita e vdekjes son biologjike; kuptimin ndoshta kemi m shum gjasa ta harrojm; ather Pali insiston n kt; sepse n kt pik, situata jon sht shum e ndryshme nga ajo e foshnjs q do t lind: ai nuk mund t bj asgj pr t aktivizuar gjrat; gjithka ndodh jasht tij; por ne kemi nj rol vendimtar pr t luajtur: jeta jon toksore sht me t vrtet koha e shtatznis; gjithka q bjm sot, prgatitet pr nesr.
    Pali e shpjegon kt n letrn drejtuar filipianve:
    “21 Vrtet, pr mua Krishti sht jet dhe vdekja fites! 22 Por n qoft se jeta n trup m mundson nj veprimtari frytdhnse, ka ather t zgjedh? Nuk po di! 23 Jam ndrdyshas: dshiroj t shkoj e t jem me Krishtin, [sepse] kjo sht gj shum, shum m e mir, 24 por t jetoj n kt trup sht m e nevojshme pr ju”(Fil. 1,21-24).
    Ktu shohim qart se Pali e ka mposhtur frikn e vdekjes, prkundrazi e dshiron at.


    QLLIMI I UDHTIMIT

    Megjithat, jeta jon toksore nuk shprfillet apo prbuzet; sht e orientuar; nuk amortizohet, sepse sht qllimi i saj, prkundrazi, q ia jep t gjith vlern. Ashtu si kur jeni duke udhtuar, sht thelbsore q t mos humbisni kurr qllimin e udhtimit; dhe sht qllimi q i kemi vn vetes q justifikon gjithka tjetr, rrugn e zgjedhur, etapat, madje edhe vshtirsit e rrugs... Tani, cili sht qllimi i udhtimit t t krishterit? T qndrojm plotsisht dhe prfundimisht me Zotin dhe t sjellim n kt shtpi, n kt atdhe, t gjith mrgimtart q kemi hasur n rrugn ton.
    Sidoqoft, efektiviteti i prpjekjeve tona nuk sht gjithmon i dukshm! Edhe n kt pik jemi n errsir... Ndoshta ktu, pr t kuptuar kt tekst, duhet t prpiqemi t imagjinojm se cilat jan ndjenjat e nj apostulli q ia kushton gjith forcn misionit t tij dhe q mezi i sheh frytet e tij. Sa veta kan pasur prshtypjen se kan punuar m kot, pr t predikuar n shkrettir, si thon ata? Pikrisht atyre u drejtohet Pali. Dhe prandaj ai kmbngul kaq shum n besimin: “Besimin e mbajm gjithmon... Po, besojm...”. Nse ai duhet t prsris kt, kjo ndodh sepse ndoshta nuk vjen natyrshm q do dit e jets son sht pr t gjith njerzit.

    Rezultatin e t korrave do ta shohim m von, tani pr tani, nuk duhet t lodhemi duke mbjell. far lloj farash? Ne dyshojm, padyshim. Pali prdor shprehjen: "Ambicia jon sht t'i plqejm Zotit"; mjafton t kesh lexuar pak nga Beslidhja e Vjetr pr t ditur se far i plqen Zotit. Duke filluar me profetin Mikea:
    “T’sht dftuar ’sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    s’krkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd!”(Mi 6.8).
    Jeremia thot saktsisht t njjtn gj, thot ai, ajo q i plqen Zotit sht zbatimi i ligjit, solidariteti, drejtsia:
    " Kshtu thot Zoti:
    “Mos t mburret i urti me menuri t vet,
    as trimi mos t mburret m trimrin e vet,
    as pasaniku mos t mburret me pasurin e vet;
    por kush mburret me kt le t mburret:
    se ka dije pr t m njohur mua,
    se jam Zoti q bn mirsi,
    zbaton t drejtn e drejtsin n tok,
    se kto jan gjrat q m plqejn
    ‑ sht fjala e Zotit"(Jr. 9,22-23).
    Isaia madje shkoi aq larg sa tha se nj pagan si Mbreti Kir mund t'i plqej Zotit sepse ai punoi n drejtimin e duhur, si t thuash, kur kontribuoi n rindrtimin e qytetit t Jeruzalemit dhe t Tempullit pas Mrgimit n Babiloni.
    Ndoshta do t kemi surpriza kur kalojm kufirin? Ashtu si burrat n shmblltyrn e raportuar nga Shn Mateu; disave Zoti do t'u thot:
    “Ejani t bekuarit e Atit tim! Merrni n pron Mbretrin q u b gati pr ju q prej fillimit t bots! Sepse pata uri e m dhat t ha, pata etje e m dhat t pi, isha shtegtar e m prbujtt, isha i zhveshur e m vesht, i smur e erdht t m shihni, isha n burg e erdht tek un”.
    T drejtt ather do t’i prgjigjen: ‘Zotri, kur t pam t uritur e t dham t hash, t etshm e t dham t pish? Kur t pam shtegtar e t prbujtm, t zhveshur e t veshm? Ose, kur t pam t smur ose n burg e erdhm te ti?’ Mbreti do t prgjigjet: ‘Pr t vrtet po ju them: kado bt pr njrin ndr kta vllezrit e mi m t vegjl, e bt pr mua” (Mt. 25,34-40). Edhe ata, si do t thoshte Pali, ecnin pa par. Dhe n letrn drejtuar Efesianve na premton:
    “Ju e dini mir se ai q bn mir, qoft skllav qoft i lir, pr kt do ta marr pagn prej Zotit” (Ef. 6,8), secili do t shprblehet nga Zoti sipas t mirave q ka br.

  20. #580
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,488
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 11 VITI B

    M 16-6-2021.


    UNGJILLI: Mk. 4, 26-34.


    26 Dhe vazhdoi: “Mbretria e Hyjit sht porsi kur njeriu e hedh farn n dhe.
    27 Si t flej si t rrij zgjuar nat e dit, fara mbin, rritet ‑ pa ditur ai se si.
    28 Toka vetvetiu qet bimn; m par krcyllin, pastaj kallirin e n fund kallirin plot kokrra.
    29 E posa fryti piqet, i v draprin, sepse sht koha e korrjes.”
    30 Dhe thoshte: “Me ka ta krahasojm Mbretrin e Hyjit? Ose me far krahasimi ta paraqesim?
    31 Ajo i prngjet kokrrs s sinapit q sht m e vogla ndr farra kur hidhet n dhe;
    32 por, kur mbillet, rritet e bhet m e madhe se t gjitha perimet; lshon deg t mdha, aq sa zogjt e malit banojn nn hijen e saj.
    33 Me shum shmblltyra si kto ua shpallte Fjaln, ashtu si ishin t zott ta kuptojn;
    34 por pa shmblltyra atyre nuk u fliste asgj, kurse nxnsve ua shtjellonte vemas t gjitha.



    LECTIO DIVINA-MEDITIMI-LUTJA

    NJ MBRETRI SI ASNJ TJETR.


    Jezusi nuk i tha asgj turms pa prdorur shmblltyra, Marku na thot; ishte sigurisht mnyra e vetme pr t pasur ndonj shpres pr tu kuptuar! Sepse msimi ishte ende i vshtir pr tu kaluar! Vet Jezusi njofton q nga fillimi se ai do t kishte folur pr Mbretrin e Zotit: por t gjith tashm kioshin ide t veta mbi kt; dhe idet e njerzve nuk prkojn aspak me idet e Jezusit, me sa duket! Ather ai duhej t vendost nj pedagogji tjetr n linjn e konvertimit q Beslidhja e Vjetr tashm kishte ndrmarr.
    N fillim, populli i Izraelit, si t gjith popujt, mund t shihte Mbretrin e Zotit vetm n kuptimin e Sovranitetit.
    Pr shembull, Psalmet kndojn pr sovranitetin e Perndis mbi botn:
    Zoti e forcoi fronin e vet n qiell,
    mbretria e tij mbizotron t gjith" (Ps 103,19) ...
    " Sepse Hyji sht i tejetlart, i tmerrshm,
    Mbreti i madh mbi tokn mbar" (Ps 47, 3) ...
    “Zoti sht mbret, ai sht i veshur me madhshti "(Ps 93, 1) ...
    " Zoti mbretron! Le t galdoj toka,
    le t gzohen ishujt e shumt!"(Ps 97, 1).
    Me kt n mendje, t thuhet: "E jotja sht mbretria, fuqia dhe lavdia" sht si t thuhet: "Ti je m i forti!". Nse tekstet e librit t Eksodit na paraqesin gjithmon takimet e Moisiut me Zotin n stuhi, rrufe, zjarr dhe dridhje t malit, kjo do t thot se pa t gjitha kto prova t madhshtis dhe fuqis, njerzit kurr nuk do t kishin marr seriozisht kt Zot!
    Edhe profeti i madh Elia, n fillim t karriers s tij, nuk mund ta imagjinonte Zotin prve n shfaqje madhshtore: dhe lutej q t zbriste zjarri nga qielli pr t’u dhn profetve t idhujve nj prov t fuqis s Hyjit t tij. Ne e kujtojm kt demonstrim t madh q duhej t bnte t heshtnin prher jobesimtart: "36 Pasi erdhi koha q t kushtohej flia, si u afrua Elia profet, tha:
    36 “O Zot, Hyji i Abrahamit, i Izakut dhe i Izraelit,
    dftoje sot se ti je Hyji n Izrael,
    se un jam shrbtori yt
    dhe se t gjitha kto i kam br me urdhrin tnd.
    37 M dgjo, o Zot, m dgjo,
    q ky popull ta kuptoj se ti, o Zot, je Hyj
    dhe se ti je ai q e kthen nga vetja zemrn e tyre prsri”!
    38 Dhe ra zjarri i Zotit dhe e prpiu flin e shkrumbimit,
    drut, gurt, pluhurin, e thithi deri edhe ujin n kanal.
    39 Populli, posa e pa kt gj, ra prmbys me fytyr prdhe
    e tha: “Zoti sht Hyj, Zoti sht Hyj!" (1 Mb 18,36-39).
    At dit, Zoti nuk e mohoi profetin e tij, por, ca koh m von ...
    Ne kujtojm se si, m von, Zoti i zbuloi profetit Elia se fuqia e tij nuk ishte ajo q njeriu besonte
    spontanisht.
    Ky sht episodi i famshm nga Elia n Horeb:
    "Zoti i tha Elias: “Dil jasht e qndro n mal para Zotit”.
    Dhe ja, po kalonte Zoti! Para tij u ua nj stuhi: er e fort!
    Tundte malet e thrmonte qetat para Zotit:
    por Zoti nuk ishte n stuhi!
    Pas stuhis ra trmeti! Por Zoti nuk ishte n trmet!
    12 Pas trmetit erdhi zjarri! Por Zoti nuk ishte n zjarr!
    Pas zjarri nj puhi fryme t holl.
    13 Kur e dgjoi kt Elia, e mbuloi fytyrn me leshnik,
    doli jasht dhe qndroi n dern e shpells
    dhe, ja nj z q i tha: “ka po bn ktu, Eli”?

    Ky paradoks, nse mendohet pak, prshkon t gjith Bibln, nga Beslidhja e Vjetr: duke filluar me zgjedhjen befasuese t nj populli shum t vogl pr t sjell lajmet m t mdha n bot. Dhe far lidhje me zgjedhjen e nj njeriu belbzues (Moisiu) si zdhns dhe nj ifti steril (Abrahami dhe Sara) pr t mbajtur shpresn e nj prejardhje aq t madhe sa yjet. Perndia zgjodhi nj bari t vogl nga Betlehemi pr t mposhtur Goliathin gjigand; dhe shekuj m von, sht gjithashtu nga Betlehemi, nj fshat i vogl i parndsishm q vet Biri i Zotit do t dal; dhe ai do t jetoj i fshehur pr tridhjet vjet n nj qytet t humbur pr t cilin njerzit thonin: " A mund t dal gj e mir nga Nazareti?”.
    Ajo q del nga Nazareti, saktsisht, sht Fjala, si thot Shn Gjoni, Fjala e Hyjit: si nj far, ajo hidhet n t gjitha errat, n rrezik q t bie n tokn e keqe dhe q ta shkelin njerzit; dhe Zoti e di nse Fjala sht shkelur; dhe ai di edhe pr rrezik q t quhet “i pushtuar nga demont” (Belzboul: Mk 3,22); por ai rrezikon gjithsesi, vetm sepse sht e vetmja gj pr t br. Edhe prmes dshtimeve t dukshme t Krishtit, rnies dhe vdekjes n Kryq, triumfi i dashuris ka lindur n t gjith botn.




    KINI BESIM, KOHA E KORRJES DO T VIJ.

    I till sht msimi i ktyre shmblltyrave, nj msim madhshtor i besimit: Zoti vepron, mbretria sht nj far q mbin n mnyr t paprmbajtshme, sht ndoshta akoma e padukshme, por korrja do t vij. Jezusi na tregon dika si: “Ju e dini fuqin e jets q fshihet edhe n nj far shum t vogl. Thjesht mbillni at - sht puna juaj si kopshtar. Zoti ju beson kopshtin e tij q ta kultivoni. Nga ana juaj, kini besim n T: fara do t rritet, sepse sht Zoti q vepron ... Kjo sht garancia juaj m e mir".
    Jezusi e kishte thn mir kur fliste pr veten e tij:
    “Prnjmend, prnjmend po ju them:
    nse kokrra e grurit e mbjell n dhe nuk vdes,
    mbetet e vetme; po nse vdes jep shum fryt!" (Gjn 12:24).

    Ktu shfaqet fuqia e vrtet e Zotit: fjala e mbjell n varfri dhe prulsi gradualisht bhet nj pem e madhe, kraht e s cils jan mjaft t mdha pr t mirpritur tr njerzimin. Ky sht qllimi dashamirs i Zotit: "T bashkoj t gjith universin nn nj kok, Krishtin, at q sht n qiej dhe at q sht n tok".
    Kokrra e “sinapit sht m e vogla ndr farra kur hidhet n dhe; por, kur mbillet, rritet e bhet m e madhe se t gjitha perimet; lshon deg t mdha, aq sa zogjt e malit banojn nn hijen e saj” (v.31-32).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 13-06-2024 m 01:07

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •