Close
Faqja 28 prej 32 FillimFillim ... 182627282930 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 541 deri 560 prej 630
  1. #541
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 6 T PASHKS VITI B

    M 5-5-2024


    LEXIMI I DYT: 1 Gj. 4,7-10.


    7 T dashur, ta duam njri-tjetrin, sepse dashuria vjen nga Hyji, dhe, secili q ka dashuri, ka lindur prej Hyjit dhe Hyjin e njeh. 8 Kush nuk ka dashuri, nuk e ka njohur Hyjin, sepse Hyji sht dashuri. 9 Ja si u dftua dashuria e Hyjit n ne: Hyji drgoi n bot nj t Vetmin Birin e vet q ne t jetojm n saje t tij. 10 Dashuria prmbahet n kt: Jo se ne e kemi dashur Hyjin, por – Ai na ka dashur ne dhe e ka drguar Birin e vet si fli pajtuese pr mkatet tona.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    UBI CARITAS ET AMOR, DEUS IBI EST.



    Ky tekst flet pr dashurin n do rresht, ose pothuajse! (Prandaj sht n prputhje me leximet e tjera t ksaj t diele).

    Megjithat, ne nuk mund ta imagjinojm se Shn Gjoni jeton n nj komunitet roz! Nse ai flet kaq shum pr kt, kjo sht sepse nuk sht aq e thjesht! Komuniteti t cilit ai i shkruan (ndoshta n fund t shekullit t par) sht n kriz. Profett e rrem t t gjitha llojeve rrezikojn t'i ojn mendjet n rrug t gabuar me diskutime t pafundme teologjike. Gjat ksaj kohe, ne harrohen gjrat thelbsore. N kt tekst, Shn Gjoni e kthen bashksin e tij n thelbsoren, domethn Zotin, domethn Dashurin. Nse do t duhej ta prmbledhim kt fragment, mund t themi: Zoti sht dashuri, e gjith dashuria njerzore vjen nga Zoti. Ju krkoni t njihni Zotin, thot Gjoni, keni shum t drejt, por mos u humbni me t gjitha diskutimet tuaja pr njohjen e Zotit: sht shum e thjesht, vini veten n nj mendje me t. Meqense Zoti sht Dashuri, gjithka q sht Dashuri n ju vjen nga Zoti; dhe sa her q dashuroni, jeni n harmoni me Zotin.
    Nj kng shum e vjetr e Kishs thot: “Ubi caritas et amor, Deus ibi est”; q do t thot "Aty ku ka dashuri, sht Zoti". Kjo fjali mund t nnshkruhet nga Gjoni, ai thot t njjtn gj: “Ai q do, ka lindur nga Perndia dhe e njeh Perndin. Ai q nuk do, nuk e ka njohur Perndin, sepse Zoti sht dashuri”. Atje kemi nj kriter jashtzakonisht t thjesht dhe t qart pr t gjykuar gjithka bjm dhe gjithka shohim t bjn njerzit. Ka nj edukim t tr q duhet t kemi para sysh! Dhe duket se ky sht msimi i madh q Shn Gjoni dshiron t'u jap besimtarve. Ndoshta ky sht roli i besimtarve: t jen n vzhgim, t zbulojn gjithka q sht grimc dashurie, shikime dashurie, gjeste dashurie dhe, do her, t din t thon "Zoti sht atje".
    sht n kt kuptim, ndoshta, q Jezusi tha "mbretria e Perndis sht mes jush". Dhe kjo vlen do dit, para syve tan, n t gjith siprfaqen e globit, midis t rinjve dhe t moshuarve, n t gjitha racat dhe t gjitha fet, prfshir ata q nuk kan fe. (sht Shn Gjoni ai q na e thot kt sot.)
    Kjo do t thot se nse dim t'i hapim syt, Perndia na sht dhn t mendojm do dit n nj mij mnyra. Testamenti i Vjetr tashm e ka kuptuar shum mir se t njohsh Perndin dhe t duash jan e njjta gj dhe se ditn kur njerzimi do ta njoh vrtet Perndin, do t jetohet n nj mnyr vlllazrore duke dashur e respektuar t gjith.
    Isaia, pr ta br t dgjuar kt mesazh, shpiku fabuln e tij t mrekullueshme t kafshve:
    “6 Ujku do t banoj me qengjin,
    prbri kecit do t shtrihet leopardi,
    vii e klyshi i luanit bashk do t kullotin,
    fmija i vogl do t’i oj e do t’i bjer.
    7 Lopa e arusha bashk do t kullotin,
    klysht e tyre s bashku do t rrin,
    luani kasht do t haj si kau.
    8 Foshnja do t luaj
    mbi vrimn e shlligs,
    n strofullin e kapastrecit
    fmija dorn do ta fut.
    9 S’do t bhet dm as s’do t vritet kush
    n mbar malin tim t shenjt,
    sepse plot do t mbushet vendi me dijen e Zotit,
    porsi deti q mbushet me uj” (Is. 11, 6-9).


    DO TA NJOHIM ZOTIN TON.

    Ky ka qen gjithmon projekti i Zotit pr njerzimin, nj projekt i harmonis universale.
    Pak m par, n t njjtn letr, Gjoni thot:
    “…kjo sht shpallja q e dgjuat q n fillim: q ta duam njri-tjetrin!” (1 Gj. 3,11); ky sht mesazhi q keni dgjuar q n fillim: ta duam njri-tjetrin, “q nga fillimi”, domethn nga origjina. E kemi lexuar javn e kaluar, n t njjtn letr t Gjonit:
    “23 Ky sht urdhri i tij: q t besojm n Emrin e Birit t tij – n Jezu Krishtin dhe ta duam njri-tjetrin, si Ai na urdhroi. 24 Kush i mban urdhrimet e tij, mbetet n Hyjin dhe Hyji n t. Me kt e dim se Ai mbetet n ne: me an t Shpirtit q na e ka dhn” (1 Gj. 3,23-24). Ky sht urdhrimi i tij: t'i prmbahemi me besim Birit t tij Jezu Krisht dhe ta duam njri-tjetrin si na urdhroi ai. Dhe Gjoni vazhdon: “Ja si u dftua dashuria e Hyjit n ne: Hyji drgoi n bot nj t Vetmin Birin e vet q ne t jetojm n saje t tij” (4,9).
    N kto fjal dgjojm dika q lexojm n ungjillin e Gjonit: “E kjo sht jeta e pasosur:
    q t njohin ty, Nj t vetmin Hyjin e vrtet,
    dhe at q drgove, Jezu Krishtin” (Gj. 17,3). T jetosh (n kuptimin e jets s prjetshme) do t thot t njohsh Perndin; dhe q ne ta njohim vrtet ashtu si sht, dhe jo si e imagjinojm ne, Ai drgoi Birin e Tij. Pr sa koh q Perndia sht i padukshm, si mund ta njohim vrtet At? Tek Jezusi, meqense Ai sht njeri i krijuar nga Perndia, ne m n fund e shohim Perndin n fytyrn e nj njeriu dhe n gjestet e njeriut. "Perndia drgoi Birin e tij t vetmlindurin n bot q ne t jetojm nprmjet tij", domethn q ta njohim At.
    Gjat gjith jets s tij, Jezusi zbuloi me fjalt dhe gjestet e tij se far sht dashuria e Perndis pr njerzimin: fjal q lartsojn dhe falin, gjeste q shrojn dhe qetsojn; mbrmjen e fundit, Gjoni tregon se ai i la apostujt e tij me nj gjest t fundit q flet m mir se fjalt: “Jezusi, duke ditur se i erdhi koha t kaloj prej ksaj bote tek Ati, pasi i deshi t vett ‑ ata q ishin n bot ‑ i deshi deri n pikn e fundit…” (Gj. 13,1).
    “Duke ditur se Ati i ka dhn t gjitha n duart e tij, se ka dal nga Perndia dhe po shkon drejt Perndis, Jezusi ngrihet nga tryeza, ul rrobn…” (Gj. 13,3).
    Larja e kmbve sht n nj far mnyre nnshkrimi t jets s tij: “ai doli nga Zoti... shkon drejt Zotit”, sht vet dashuria ajo q kishte ngritur tendn mes njerzve; dhe gjja e admirueshme e ktij teksti sht msimi q jep: nuk sht “ndonse sht Zot”, nga mosprfillja, n nj far mnyre, q ai gjunjzohet para njerzve pr t lar kmbt; sht "sepse ai sht Perndia" q ai e vendos veten n shrbim t tyre. “13 Ju m quani: Msues e Zotri. Mir thoni, sepse un jam. 14 Nse, pra, un ‑ Zotria dhe Msuesi ‑ ju lava kmbt, duhet q edhe ju t’ia lani kmbt njri‑tjetrit. 15 Ju dhash shembull q, sikurse ju bra un juve, t bni edhe ju” (Gj. 13,13-15).
    Ky zbulim i fytyrs s vrtet t Zotit ndryshon fytyrn e bots: deri ather ne besuam se Perndia kishte llogari pr t zgjidhur me njerzimin mkatar; pr t marr fshirjen e t gjitha ktyre mkateve, besohej se sht mir t ofrohen flijime, viktima; n Jezu Krishtin, ne zbulojm nj Perndi q sht Dashuria dhe Falja, i cili nuk ka asnj vlersim pr t zgjidhur, por q thjesht na krkon t jemi si ai duke e dashur njri-tjetrin” (Gj. 13,13).



  2. #542
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DILA E 6 E PASHKS VITI B

    M 5-5-2024.


    UNGJILLI: Gj, 15,9-17.


    9 Sikurse Ati m ka dashur mua, ashtu edhe un ju kam dashur ju. Qndroni n dashurin time!
    10 Nse i mbani urdhrimet e mia, do t qndroni n dashurin time, sikurse edhe un q i mbajta urdhrimet e Atit tim dhe qndroj n t.
    11 Jua thash kto, q gzimi im t jet n ju e gzimi juaj t jet i plot.
    12 Ky sht urdhri im: duajeni njri‑tjetrin sikurse un ju desha ju!
    13 Dashuria m e madhe q ndokush mund t tregoj sht: t jap jetn e vet pr miqt e vet.
    14 Ju jeni miqt e mi nse bni ka ju urdhroj un.
    15 Nuk ju thrras m shrbtor, sepse shrbtori nuk di ka bn zotria i tij; un ju quajta miq, sepse ju zbulova gjithka q dgjova prej Atit tim.
    16 Ju nuk m zgjodht mua, por un ju zgjodha ju dhe ju caktova t shkoni e t jepni fryt e fryti juaj t qndroj; dhe q Ati t’ju jap kado t krkoni n Emr tim.
    17 Kt gj ju urdhroj; duajeni njri‑tjetrin!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    ZOTI DO Q NE T JETOJM N GZIM.


    “Jua thash kto, q gzimi im t jet n ju e gzimi juaj t jet i plot" (V.11). Ky sht lajmi i mir, q Jezusi shpalli pr ne e q lexojm sot n kt tekst! Kur Krishti u flet apostujve t tij, sht pr t'i mbushur ata me gzim. Dhe arsyeja pr kt gzim sht se jeta e Jezusit ishte vetm dashuri, n imazhin e jets s Atit, q sht dashuri: "Sikurse Ati m ka dashur mua, ashtu edhe un ju kam dashur ju. Qndroni n dashurin time" (v. 9). Riprsritet ktu nj msaxh q mund t lexojm n leximin e dyt t ksaj t diels: kur njerzimi m n fund e njeh Zotin ashtu si sht, ata jan n gzim, jan t lumtur. Sa m shum q nj person lexon Bibln, aq m shum goditet nga fakti q Fjala e Zotit kmbngul n kt mesaxh: problemi i vetm i njerzimit sht q nuk e njeh Zotin, q ka mendime jo korekt pr T. Shum her njerzit e marrin at pr nj Gjykats t tmerrshm, kur ai sht nj At q gzohet n gzimin e fmijve t tij.
    Nga Besilidhja e Vjetr e n vazhdim, puna e profetve konsistonte n zbulimin e ksaj fytyre t vrtet t Zotit, t butsis s tij, dhe mshirs s tij, si thon psalmet, nj Zot q dshiron t jetojm n gzim. Ktu jan disa fraza nga Isaia; pr shembull: "Do t kthehen t shprblyerit prej Zotit.
    Do t hyjn n Sion me britma gzimi,
    do t’u qesh fytyra me gzim t prhershm,
    do t’i shoqrojn gzimi e hareja,
    do t zhduket trishtimi e dnesa" (Is 35,10) ...
    "Por do t gzohet e do t galdohet prgjithmon n ato q un po krijoj:
    Jerusalemin do ta bj gzim, popullin e tij do ta bj hare.
    Do t galdoj mbi Jerusalem, do t knaqem me popullin tim.
    N t m nuk do t dgjohet z vajtimi as z dnesjeje" (Is 65,18-19).
    Vini re se kto citime jan tekste t vona nga Beslidhja e Vjetr, q do t thot se Zbulesa tashm ka br nj rrug t gjat. Nga ana e tij, Sofonia kmbngul n gzimin e Perndis kur ai sheh q fmijt e tij jan t lumtur :
    "14 Kndo hareshm, bija e Sionit, thuaja gzueshm kngs, o Izrael! Gzo e galdo me gjith zemr, ti, bija e Jerusalemit! 15 E trhoq Zoti dnimin tnd, i shprndau larg armiqt e tu. Mbret i Izraelit sht Zoti mes teje, s’ke pse m ta druash t keqen!
    16 Jerusalemit at dit do t’i thuhet: “Frik aspak mos ki, Sion, assesi t mos mpaken duart!
    17 N mesin tnd sht Zoti Hyji yt, trim mbi trima Shptimtar! Do t galdoj pr ty hareshm, i prmalluar nga dashuria, do t krcej pr ty me gzim
    18 porsi n dit feste”(So. 3,14-18).
    Fatkeqsisht, sht e vshtir se mund ta besojm nj gj t tille, q na duket sikur t jet tepr e mir. Vetm n fund t kohs njerzimi do ta njoh m n fund Zotin dhe pr kt arsye do t jetoj n gzim. Kjo sht arsyeja pse, n beslidhjen e Vjetr, gzimi gjithmon paraqitet si nj karakteristik e shptimit q njerzimi pret. Kur Zoti "Do ta ndikoj Shpirtin e tij mbi do njeri", si thot profeti Joel (3,1), ather ne do ta dim se Zoti sht dashuri dhe ne do t jemi n gzim.



    NJ GZIM Q ASKUSH NUK DO T NA MARR.


    Beslidhja e Re thot se far gzimi e ka shoqruar tashm ardhjen e Atij q erdhi t'u zbuloj njerzve fytyrn e Zotit. Pr shembull, n lidhje me lindjen e Gjon Pagzuesit, engjlli i tha Zakaris: “Mos u tremb, Zakari! Lutja jote u pranua dhe Elizabeta, gruaja jote, do t lind nj djal. Ti ngjitja emrin Gjon. 14 Do t gzohesh e do t galdosh, po edhe shum t tjer do t’i gzohen lindjes s tij”(Lk 1,13-14). Pastaj, pr lindjen e Jezusit, engjlli u tha barinjve: "“Mos kini frik! Ja, un po ju sjell nj lajm t mir: gzim t madh pr mbar popullin! 11 Sot, n qytetin e Davidit ju lindi Shlbuesi ‑ Krishti Zot!"(Lk, 2,10-11).
    Padyshim, kjo sht nj tem q e shnoi shum Gjonin; nga mbrmja e fundit e Mjeshtrit t tij, ai (Jezusi) mbajti nj ndjenj t madhe gzimi, m t fort se Kalvari q ishte kaq afr. Pr shembull:
    " Ju dgjuat se ju thash:
    ‘Po shkoj dhe do t kthehem tek ju’.
    Po t m donit, do t galdonit
    se po shkoj tek Ati,
    sepse Ati sht m i madh se un"(Gjn 14,28) ..." Pr t vrtet, pr t vrtet po ju them: ju do t qani e do t vajtoni e bota do t gzoj.
    Ju do t trishtoheni,
    por trishtimi juaj do t kthehet n gzim.
    21 Gruaja, kur i lind fmija, sht n trishtim,
    sepse i erdhi ora e saj,
    porse, pasi i lind fmija,
    nuk i bie m ndrmend vuajtja
    prej gzimit q lindi nj njeri n bot.
    22 Kshtu edhe ju: tani jeni t trishtuar,
    por un prap do t vij t’ju shoh
    e zemra juaj do t galdoj
    dhe askush s’do t’jua marr gzimin tuaj.
    23 At dit nuk do t m pyetni m pr asgj.
    Prnjmend, prnjmend po ju them:
    do gj q t’i krkoni Atit n emr tim,
    do t’jua jap.
    24 Deri tani asgj nuk krkuat n emr tim.
    Krkoni dhe do t merrni
    q gzimi juaj t jet i plot” (Gjn 16,20-24).
    Dhe n lutjen e tij t fundit, Jezusi i tha Atit t tij:
    "Tani po vij tek Ti e kto po i them ndrsa ende jam n bot, q ata ta ken n vetvete gzimin tim t plot" (Gjn 17,13).
    Nga ana e tyre, apostujt u premtojn njerzve gzim: Shn Gjoni kmbngul pr kt n letrat e tij: “ Po ju shkruajm kto q gzimi yn t jet i plot"(1 Gjn 1,4) ..." Edhe pse kam shum pr t’iu shkruar, s’desha ta bj kt me letr e me ngjyr, sepse shpresoj se do t vij te ju dhe do t flas gojarisht q gzimi yn t jet i plot" (2 Gjn, 12).
    Ndoshta kshtu i njohim profett ose apostujt: jan ata q u zbulojn njerzve fytyrn e vrtet t Zotit t gzimit. Ata, kur t vij ora e tyre, do t dgjojn veten e tyre duke thn: T lumt, shrbtor i mir e besnik! Pse u dftove besnik n gjra t vogla, do t bj t par mbi pasuri t mdha: hyr n gzimin e zotris tnd!’" (Mt 25,21).

  3. #543
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. JAVA E DIELA E 6 T PASHKS VITI B

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 6 T PASHKS VITI B

    M 5-5-2024.

    SHPALLJA E PASHKS: NDIHEMI T DASHUR, PRANDAJ DUAM.


    Ne jemi t dashur, prandaj duam.
    Baali, perndia i madh i adhuruar n t gjith Lindjen e Mesme t lasht, ishte zoti i shiut, "kalorsi i reve" nga i cili varej pjelloria e fushave dhe e kafshve. Edhe izraelitt i dogjn temjan dhe ran n gjunj, duke shkaktuar xhelozin e Zotit dhe indinjatn e profetve. N Bibl, emri i tij shpesh shfaqet i shoqruar nga ai i nj vendi - Baal-Safon, Baal-Peor, Baal-Gad... - q korrespondon me malin n t cilin qndronte shenjtrorja ku ai nderohej. Ashtu si ai, edhe hyjnit e tjera t gjith asaj zone gjeografike identifikoheshin me emrin e vendit ku shkonin besimtart pr t'i adhuruar.
    N kt mjedis kulturor, sht pr t'u habitur q izraelitt e konceptuan Perndin e tyre si at q e lidh emrin e tij jo me nj vend, por me njerzit: “Un jam Hyji i atit tnd Abrahamit, Hyji i Izakut dhe Hyji i Jakobit” (Dal. 3,6); "Un jam me ju - i prsrit shpesh popullit t tij - mos u humbni, sepse un jam Zoti juaj" (Is 41,4).

    Izraeli e kishte kuptuar q Zoti e lidhi zemrn e tij me njeriun, dhe kujdesej pr popullin e tij, por ai e imagjinonte gjithashtu gati t ndshkonte fajin e etrve tek fmijt dhe tek fmijt e fmijve, deri n brezin e tret dhe t katrt":
    “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but,
    i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet,
    q qndron besnik me mijra brezni,
    q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin,
    por nuk l pa ndshkuar asgj;
    q e ndshkon paudhsin e etrve n fmij,
    madje n nipa ‑ n t tretn e n t katrtn brezni” (Dal. 34,6-7).
    Ai kishte soditur punn e duarve t tij, por nuk e kishte par ende fytyrn e Emmanuelit - Zoti me ne - dhe, mbi t gjitha, nuk e kishte zbuluar ende zemrn e tij.
    Dishepulli q gjat darks mbshteti kokn n gjoksin e Zotit, na zbuloi se Zoti sht dashuri, vetm dashuri dhe se kushdo q do, sht krijuar prej tij.
    Pr t prvetsuar mesazhin, ne do t prsrisim:
    "Kur ta kuptoj Dashurin, do t msoj t dua".


    LEXIMI I PAR: Vap. 10,25-27.34-35.44-48)

    25 Kur Pjetri arriti, Korneli i doli para e, duke rn ndr kmbt e tij, e adhuroi. 26 Pjetri e ngriti n kmb dhe i tha: “ohu n kmb se edhe vet jam vetm njeri!” 27 E, duke biseduar me t, hyri brenda, ku gjeti t bashkuar shum njerz…
    34 Ather Pjetri mori fjaln e tha: “Tani me t vrtet po e marr vesh se Hyji nuk i mban kujt krah, 35 prkundrazi ‑ n do kombsi i plqen ai q e ka frikn e tij dhe q e zbaton drejtsin.
    44 Ndrsa Pjetri ende po i thoshte kto fjal, Shpirti Shenjt zbriti mbi t gjith ata q po dgjonin predikimin. 45 Besimtart e rrethprer q kishin ardhur me Pjetrin, u uditn kur pan se edhe n pagan u ndikua dhurata ‑ Shpirti Shenjt. 46 Sepse i dgjuan duke folur gjuh t ndryshme e duke madhruar Hyjin. Ather Pjetri tha: 47 “Vall a mund ta ndaloj kush ujin t mos pagzohen kta q e morn Shpirtin Shenjt sikurse edhe ne?” 48 Dhe urdhroi t pagzohen n emr t Jezu Krishtit. Ather iu lutn t qndroj me ta disa dit.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Ngjarja ndodhi n Cezare, kryeqytetin e shklqyer t themeluar nga Herodi i madh.

    N kt qytet banonte prokurori romak dhe aty ishte vendosur nj garnizon i fort ushtarak. Nj nga komandantt e garnizonit quhej Korneli, nj centurion i cili, ashtu si kolegu i tij nga Kafarnaumi (Lk 7,1-10), kultivoi nj respekt t thell pr fen e Izraelit. Ai u lut, dha lmosh, e donte popullin e Izraelit, por kjo ende nuk mjaftonte pr t'u lidhur me trashgimtart e premtimeve t bra ndaj Abrahamit. Ai nuk kishte br rrethprerje dhe prandaj mbeti i papastr, i paarritshm nga izraelitt e devotshm dhe Pjetri ishte nj prej tyre.
    Pjetri ishte nj tradicionalist, krenar pr zgjedhjen e tij (Dt. 7,6; 26,19), ai i kishte shmangur gjithmon kontaktet me t huajt, pr t mos u uar n idhujtari. Ai e kishte mbrojtur identitetin e tij fetar, duke pasur parasysh se nj vij e qart demarkacioni e ndante nga pagant. Ai kishte respektuar me prpikri ndalesat dhe recetat q i kishin msuar rabint, por, disa vjet pas Rrshajve, ngjarjet filluan t'i tronditnin sigurit e tij. Nj dyshim gjithnj e m kmbnguls e mundonte at: a ishin vrtet t krkuara nga Zoti diskriminimet, t imponuara n emr t Zotit?
    Ai nuk dinte se far t bnte, ai po ngacmonte n errsir. T vendossh gjithmon do t thot shkputje dhe, n rastin e tij, do t thot shkputje nga e kaluara, mentaliteti, kultura, religjioziteti i tij ose shkputja me risin rrnuese t Shpirtit q e drgoi atje, ku kishte nj familje q e mbshteti n lutje.
    Pjetri nuk ishte ai tipi i shkeljes, ai hezitoi, por n fund ai besoi dhe, me gjasht dishepuj t tjer, u nis drejt Cezares.
    Korneli po e priste dhe shkoi ta takonte dhe e priti duke iu hedhur n kmb pr ta adhuruar. Ishte praktika e zakonshme me t ciln nderohej nj "njeri i Perndis" (2 Mbretrve 4,27), por Pjetri reagoi: "ohu - brtiti - edhe un jam burr!" (v. 26). Ai e refuzoi respektin, edhe nse ishte nj kompliment i thjesht, nj demonstrim normal respekti; i kujtohej shum mir me far kmbnguljeje dhe sa qart Mjeshtri e kishte dnuar krkimin e ndereve dhe dshirn pr vendet e para (Lk 22,24-27) dhe donte vetm ceremoni t ngjashme, pr t cilat skribt kujdeseshin aq shum (Mk 12, 38 -39), u futn n bashksin e krishter.
    Dhe “Pjetri mori fjaln e tha: “Tani me t vrtet po e marr vesh se Hyji nuk i mban kujt krah”(v. 34). Jo gjithka ishte ende e qart pr t, por ai filloi t kuptonte nj t vrtet themelore t futur nga Krishti n bot: nuk ka dy kategori njerzish, t pastr dhe t papastr, sepse Zoti t gjith njerzit jan t pastr, sepse t gjith jan krijesa t tij, t gjith jan fmijt e tij.
    Pjetri nuk ishte prgjegjs pr mendjembylljen e tij, ai ishte thjesht viktim e nj konceptimi atavist q e shtyu at t mendonte n nj mnyr ekskluzive. Shpirti e mori prsipr t prishte modelet e diktuara nga privilegjet e supozuara racore dhe tregoi se ai mund t zbriste mbi pagant edhe prpara se t'u administrohej pagzimi. Me dinamizmin e tij t parezistueshm, Shpirti dshmoi pr lirin e dashuris s pakushtzuar t Zotit q arrin do njeri, edhe nse ai nuk i prket institucionit t Kishs.
    Prqafimi midis grupit t hebrenjve, q mbrritn n Cezare s bashku me Pjetrin, dhe paganve t familjes s Kornelit, prfaqson takimin e dy popujve, t cilt deri n at moment kishin kultivuar paragjykime dhe paragjykime t ndrsjella dhe sht shenja e mbretris, nj bot e re n t ciln do diskriminim do t zhduket plotsisht.


    LEXIMI I DYT: (1 Gj. 4,7-10).

    7 T dashur, ta duam njri-tjetrin, sepse dashuria vjen nga Hyji, dhe, secili q ka dashuri, ka lindur prej Hyjit dhe Hyjin e njeh.
    8 Kush nuk ka dashuri, nuk e ka njohur Hyjin, sepse Hyji sht dashuri.
    9 Ja si u dftua dashuria e Hyjit n ne: Hyji drgoi n bot nj t Vetmin Birin e vet q ne t jetojm n saje t tij.
    10 Dashuria prmbahet n kt: Jo se ne e kemi dashur Hyjin, por – Ai na ka dashur ne dhe e ka drguar Birin e vet si fli pajtuese pr mkatet tona.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    N nj mosmarrveshje t ashpr, q na raportoi Gjoni, judenjt pohuan: “Ati yn sht Abrahami”.
    Jezusi u tha: “Po t ishit bijt e Abrahamit, do t bnit veprat e Abrahamit!
    40 Dhe, ja, krkoni t m vritni mua, q ju fola t vrtetn, q e dgjova prej Hyjit.
    Nj gj t till Abrahami s’e bri kurr. 41 Ju bni veprat e babait tuaj.”
    [Ather] i than: “Ne s’kemi lindur nga flligshtia ‑ kemi vetm nj baba ‑ Hyjin”
    42 Jezusi iu prgjigj: “Po ta kishit Hyjin At, do t m donit edhe mua, sepse un prej Hyjit dola dhe erdha; nuk erdha prej vetvetes, por Ai m drgoi. 43 Prse nuk e merrni vesh fjaln time? Pse nuk jeni t zott ta dgjoni fjaln time! 44 Babai juaj sht djalli e ju dshironi t kryeni vullnetin e babait tuaj. Ai qe vrastar njerzish q n fillim, nuk mundi t qndroj n t vrtetn, sepse n t nuk ka t vrtet. Sa her gnjen, flet prej natyrs s vet sepse sht gnjeshtar dhe babai i gnjeshtrs" (Gj. 8,38-44).
    Vetm Jezusi mund t deklaronte se ishte i vetmlinduri nga Perndia, vetm n t u shfaqn plotsisht veprat e Atit t tij (Gj. 9,3), megjithat t gjith ata n fytyrat e t cilve duken tiparet e babait, jan gjithashtu t thirrur dhe jan vrtet bij t Perndis s qiellit: Jan "Paqbrsit" (Mt. 5,9), ata q i duan armiqt dhe luten pr persekutuesit (Mt. 5,44), ata q veprojn si baballar pr jetimt dhe t vejat (Sir 4, 10). sht nj ngjashmri nga e cila edhe shenjti m i madh do t qndroj pafundsisht i largt, por drejt s cils duhet t prpiqet vazhdimisht. N fakt Pali kshillon: “Prngjajini Hyjit porsi bij t dashur dhe jetoni n dashuri, sikurse Krishti na deshi ne dhe pr ne ia flijoi vetveten Hyjit porsi kusht e fli “q jep er t mir” (Ef. 5,1).
    N pjesn e par t fragmentit t sotm (v. 7-8), Gjoni merr kt imazh t birsis pr t treguar se cili sht themeli, cila sht origjina e urdhrimit t dashuris. Ai nuk rrjedh nga nj prirje e jashtme e dhn nga Zoti, por sht shfaqja e nevojshme e nj realiteti t ri, t pranishm brenda njeriut, fars hyjnore q Zoti ka vendosur tek ai.
    Kush sht Zoti? Ne as nuk e dim se kush jemi, si mund ta prkufizojm Zotin? Gjoni nuk jep nj prkufizim, por shpjegon se si ai shfaqet jo si ligjvns dhe gjykats, si besonin rabint, por si dashuri. "T dashur, ta duam njri-tjetrin, sepse dashuria vjen nga Hyji, dhe, secili q ka dashuri, ka lindur prej Hyjit dhe Hyjin e njeh. 8 Kush nuk ka dashuri, nuk e ka njohur Hyjin, sepse Hyji sht dashuri. 9 Ja si u dftua dashuria e Hyjit n ne: Hyji drgoi n bot nj t Vetmin Birin e vet q ne t jetojm n saje t tij” Le ta duam njri-tjetrin - thot ai - sepse dashuria vjen nga Zoti: kushdo q do, sht lindur nga Zoti dhe e njeh Zotin, kush nuk ka dashuri, nuk e ka njohur Zotin, sepse Zoti sht dashuri".
    Dashuria sht jeta e Perndis dhe sht kjo dashuri q ai u komunikon fmijve t tij. Ai q do, edhe nse nuk i prket institucionit kishtar, ka jetn e Zotit brenda tij, ai sht fmija i tij.
    N pjesn e dyt t leximit t sotm (v. 9-10) ai shpjegon se far do t thot t duash.
    Dashuria e Perndis u shfaq duke na dhn at q ishte m e muar, t Vetmlindurin e tij; e drgoi n bot, jo si shprblim pr veprat tona t mira, por si "viktim e shlyerjes s mkateve tona". Ai na deshi, jo sepse ishim t mir, por na bri t mir duke na dashur lirisht: "Kur ne ishim t pafuqi, Krishti, n kohn e duhur, vdiq pr keqbrsit" (Rm. 5,6).
    sht kjo dashuri bujare dhe vetmohuese q manifestohet edhe te fmijt e Perndis.
    Nuk merret birria hyjnore si shprblim pr dashurin ndaj njri-tjetrit. sht prania e ksaj dashurie q zbulon se kush sht br fmij i Perndis.


    UNGJILLI: GJ. 15,9-17.

    N at koh Jezusi u tha nxnzve t vet:
    “9 Sikurse Ati m ka dashur mua, ashtu edhe un ju kam dashur ju. Qndroni n dashurin time! 10 Nse i mbani urdhrimet e mia, do t qndroni n dshurin time sikurse edhe un q i mbajta urdhrimet e Atit tim dhe qndroj n t. 11 Jua thash kto, q gzimi im t jet n ju e gzimi juaj t jet i plot. 12 Ky sht urdhri im: duajeni njri‑tjetrin sikurse un ju desha ju! 13 Dashuria m e madhe q ndokush mund t tregoj sht: t jap jetn e vet pr miqt e vet. 14 Ju jeni miqt e mi nse bni ka ju urdhroj un. 15 Nuk ju thrras m shrbtor, sepse shrbtori nuk di ka bn zotria i tij; un ju quajta miq, sepse ju zbulova gjithka q dgjova prej Atit tim. 16 Ju nuk m zgjodht mua, por un ju zgjodha ju dhe ju caktova t shkoni e t jepni fryt e fryti juaj t qndroj; dhe q Ati t’ju jape kado t krkoni n Emr tim. 17 Kt gj ju urdhroj; duajeni njri‑tjetrin!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Ungjilli i sotm sht vazhdimi i Ungjillit t t diels s kaluar. Pasi prezanton alegorin e hardhis dhe t degve, Jezusi shpjegon se far ndodh me ata q qndrojn t bashkuar me t.
    Ka magjepsje kalimtare pr Krishtin, t diktuara nga emocionet dhe entuziazmi momental dhe ka nj lidhje t qndrueshme q asnj forc e pafavorshme nuk sht n gjendje ta thyej. Ky ngjitje e fort dhe vendimtare shprehet nga Gjoni me foljen t mbetet (mnein n greqisht) q shfaqet shtat her n shmblltyrn e hardhis dhe prsritet edhe tre t tjera n fillim t fragmentit ton (v. 9-10).
    Jezusi qndron n dashurin e Atit, sepse sht gjithmon i bashkuar me t, sht besnik ndaj tij dhe bn gjithmon “at q i plqen Atit” (Gj. 8,29); dishepujt mund t bhen pasqyr e ktij bashkimi n bot vetm nse qndrojn n dashurin e tij dhe zbatojn urdhrimet e tij:
    “Nse ndokush m do,
    ai do t ma mbaj fjaln,
    Ati im do ta doj,
    tek ai do t vijm
    dhe tek ai do t banojm” (Gj. 14,23).
    N kto fjal dhe n kto imazhe, plot misticizm, perceptojm qart referencn pr Eukaristin, sakramentin ku kremtohet dhe arrihet ky bashkim intim me Zotin:
    “ 56 Kush ushqehet me trupin tim
    dhe pi gjakun tim
    ai mbetet n mua
    dhe un n t.
    Sikurse mua m drgoi Ati i gjall
    dhe un jetoj pr Atin,
    po ashtu edhe ai q m ha mua
    do t jetoj pr mua” (Gj. 6,56).
    Kjo sht arsyeja pse, prpara se t'i afrohet kungimit, t gjith duhet t "shqyrtojn vetveten", pr t verifikuar nse jan vrtet t vendosur t qndrojn n Zotin, prndryshe gjesti i tyre sht nj gnjeshtr dhe ata "han dhe pin dnimin e tyre" (1 Kor. 11 ,28-29).
    N kto vargje t para (v. 9-10), Jezusi nuk e paraqet dashurin e tij si nj model pr t'u imituar, por si nj jet q vazhdon te dishepujt q, n pagzimin, iu futn atij, duke u br antart e tij. Kshtu sht ai q punon n ta. Tek dishepujt sht Krishti ai q u shpall lajmin e mir t varfrve, i do ata, kujdeset pr ta, i ngushllon, i tha lott e vejushs dhe t jetimit.
    Fryti i ktij bashkimi me Krishtin dhe me Atin dhe i zbatimit t urdhrimeve t tij sht plotsia e gzimit (v. 11).
    Termi gzim shfaqet shtat her n Ungjillin e Gjonit. I pari q e prdor sht Gjon Pagzuesi kur thot: “Kush ka nusen, sht dhndr.
    Dashamiri i dhndrit,
    i cili i rri pran dhe e dgjon,
    knaqet kur e dgjon zrin e dhndrit.
    I till sht, pra, gzimi im arriti n kulm!” (Gj. 3,29).
    Ather sht gjithmon Jezusi ai q, me kmbngulje, u prsrit dishepujve premtimin e gzimit t tij.
    Besimi se qndrimi n Krishtin sht i barabart me heqjen dor nga ajo q na bn t lumtur, sht ende i rrnjosur, n ne, sipas nj prshpirtris s vjetr. Nuk sht kshtu. Jezusi paralajmron, po, kundr gzimeve t kota dhe iluzore q rrjedhin nga egoizmi, nga krkimi i knaqsis me do kusht, por ai propozon gzimin autentik, at q vjen nga bashkimi me t dhe me Atin. Megjithat, ky gzim, i vetmi i vrtet dhe i qndrueshm, mund t arrihet vetm duke kaluar npr dhimbje:
    "Pr t vrtet, pr t vrtet po ju them:
    ju do t qani e do t vajtoni
    e bota do t gzoj.
    Ju do t trishtoheni,
    por trishtimi juaj do t kthehet n gzim” (Gj. 16,20). T tentosh shtigje alternative, t zgjedhsh rrug t lehta dhe t bollshme do t thot t humbassh, t largohesh nga destinacioni.
    Pasi flet pr urdhrimet e tij, sikur t ishin t shumta, Jezusi deklaron:
    “12 Ky sht urdhri im: duajeni njri‑tjetrin sikurse un ju desha ju” (v.12)
    M pasr kishte folur pr urdhrimet e tij e pastaj vazhdoi duke thn: “Ky sht urdri im…”. sht e vrtet, urdhrimet jan t shumta, por ato jan vetm shpjegime t nj urdhrimi t vetm, atij q Jezusi e praktikoi n mnyr t prsosur: dashuris pr njeriun. sht pr t mirn e njeriut q t gjitha zgjedhjet morale, dispozitat, ligjet duhet t'i referohen gjithmon, sepse kjo sht mnyra e vetme q kemi pr t treguar dashurin ton ndaj Zotit:
    "Nse ndokush thot: ‘E dua Hyjin’, e kndej e urren vllain e vet, sht gnjeshtar. Sepse kush nuk e do vllain e vet q e sheh, Hyjin q nuk e sheh, s’mund ta doj. Prej tij e kemi edhe kt urdhr: Kush e do Hyjin, duhet ta doj edhe vllain e vet" (1 Gj. 4,20-21) dhe kushdo q e do vllan e tij ka prmbushur t gjith ligjin: "I tr Ligji prmblidhet n kt urdhr: “Duaje t afrmin tnd porsi vetveten!” (Gal. 5,14; Rm 13,8-10).
    Gjat darks s fundit, pasi lau kmbt e dishepujve, ai kishte thn tashm:
    "Po ju jap nj urdhr t ri:
    Duajeni njri‑tjetrin!
    Sikurse un ju desha ju,
    duajeni edhe ju njri‑tjetrin!
    Nse e doni njri‑tjetrin,
    t gjith do t’ju njohin se jeni nxnsit e mi” (Gj. 13,34-35).
    Duke krahasuar dy formulat me t cilat paraqitet nj urdhrim, vihet re nj ndryshim i vogl, por domethns. M par urdhrimi ishte "i ri", tani sht "i tij", thuajse sikur t mos ishte m "i ri".
    Ka nj arsye pse u prezantua ndryshimi. Ungjilltari shkruan pas ngjarjeve t Pashkve, kur Jezusi tashm ka kaluar nga kjo bot tek Ati. Ai ishte i pari q praktikoi urdhrimin e ri: ai e donte deri n at pik sa t jepte gjithka. Kjo sht arsyeja q urdhrimi nuk sht m i ri, por sht br i tiji, ai q ai praktikoi. Masa e dashuris pr t afrmin nuk sht m ajo q tregohet n Beslidhjen e Vjetr: j m si vetja (Lv. 19,18), por: si t kam dashur un dhe, me kt shprehje, Jezusi i referohet dashuris supreme q shfaqi n kryq.
    Mbetet n t vetm ai q sht gjithmon i gatshm “t jap jetn e tij”, sepse “askush nuk ka dashuri m t madhe se kjo: t jap jetn e tij pr miqt e tij” (v. 13) dhe “Krishti na deshi dhe e dha veten pr ne” (Ef. 5,2).
    Urdhrimi i tij nuk duhet kuptuar si nj ligj i detyrueshm, i sakt dhe i prcaktuar mir n t gjitha detajet. sht nj orientim jetsor i cili, n implikimet e tij konkrete, duhet t vendoset moment pas asti; krkon vmendje t vazhdueshme ndaj nevojave t vllait, imagjinat, aftsi dalluese dhe guxim pr t marr vendime edhe n rrezik pr t br gabime.

    Jezusi nuk i quan dishepujt e tij shrbtor, por miq:
    “Ju jeni miqt e mi
    nse bni ka ju urdhroj un.
    Nuk ju thrras m shrbtor,
    sepse shrbtori nuk di
    ka bn zotria i tij;
    un ju quajta miq,
    sepse ju zbulova gjithka
    q dgjova prej Atit tim (v. 14-15).
    Kjo deklarat nuk sht menjher e qart sepse, n Bibl, "shrbtor i Perndis" sht nj titull nderi, q u atribuohet personazheve si Abrahami, Moisiu, Davidi dhe profett. Edhe Simeoni i vjetr, Pali, Pjetri dhe shum t tjer kualifikohen si "shrbtor" dhe Maria e prkufizon veten si "shrbtorja e Zotit" (Lk 1,38). Jezusi, mbi t gjitha, tregohet nga Ati me fjalt: "Ja shrbtori im q kam zgjedhur" (Mt. 12,18) dhe, n kngn e famshme t Letrs drejtuar Filipianve, Pali kujton se ai "mori natyrn e shrbtorit” (Fil. 2, 7). Prandaj nxitja pr t'u br shrbtor t njri-tjetrit (Mk. 9,35).

    Jezusi jep arsyen pse ai nuk i quan dishepujt e tij shrbtor, por miq. Shrbtori sht i prfshir vetm nga jasht n projektin e zotit, ai sht nj ekzekutues i urdhrave dhe detyrave q i jan besuar. Miku, nga ana tjetr, sht i besuari, sht ai me t cilin kultivohet nj bashksi e jets, e projekteve dhe e synimeve. Miku gzohet kur mund t bj nj nder pr t dashurn e tij, nuk i fsheh asgj, nuk krkon dmshprblim pr shrbimin e ofruar.
    Jezusi i quan dishepujt e tij "miq" sepse ai ua zbuloi planin e Atit (v. 15) dhe i thirri ata t bashkpunonin me t n realizimin e tij.
    Komuniteti i krishter prbhet nga “miq”, prandaj prjashtohen marrdhniet epror-subjekt, mjeshtr-skllav, mjeshtr-dishepull; t gjith antart e saj jan n t njjtin nivel dhe gzojn dinjitet t barabart.

    Pasi lau kmbt e apostujve, Jezusi pranon se sht "Zotria dhe Msuesi", por u jep nj kuptim krejtsisht t ri ktyre titujve: "i pari", ai q sht "i madh" n bashksi sht ai q lan kmbt e t fundit. Nuk ka vend pr ata q n vend q t shrbejn, aspirojn poste dhe nderime prestigjioze.
    E gjith knga sht nj himn pr dashurin. Por kush duhet dashuruar?
    Nxitja u drejtohet qart vetm dishepujve dhe dashuria duket e kufizuar pr grupin e tyre. M pas pyesim veten pse Jezusi nuk krkoi dashuri universale, t shtrir pr t gjith, madje edhe pr armiqt, si bri n Predikimin n Mal (Mt 5,44).
    sht e vrtet, ktu Jezusi u drejtohet drejtprdrejt vetm antarve t bashksis s krishter dhe vetm i rekomandon ata t jen t bashkuar dhe ta duan njri-tjetrin. sht nj kufizim, por ka nj arsye: prpara se t flassh pr dashurin dhe paqen me t tjert, sht e nevojshme t kultivosh dashuri dhe paqe n kish.
    Vetm nj komunitet, antart e t cilit kan nj prvoj t gjall dhe t thell t pranimit, qndrueshmris, faljes, shrbimit t ndrsjell dhe ndarjes s t mirave, mund t shpall vllazrin dhe paqen n bot.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 29-04-2024 m 05:28

  4. #544
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. E DIELA E 6 T PASHKS

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 6 T PASHKS VITI B

    M 5-5-2024.

    UNGJILLI: Gj. 15, 9-17.


    9 Sikurse Ati m ka dashur mua,
    ashtu edhe un ju kam dashur ju.
    Qndroni n dashurin time!
    10 Nse i mbani urdhrimet e mia,
    do t qndroni n dashurin time,
    sikurse edhe un q i mbajta urdhrimet e Atit tim
    dhe qndroj n t.
    11 Jua thash kto,
    q gzimi im t jet n ju
    e gzimi juaj t jet i plot.
    12 Ky sht urdhri im:
    duajeni njri‑tjetrin
    sikurse un ju desha ju!
    13 Dashuria m e madhe q ndokush mund
    t tregoj sht:
    t jap jetn e vet pr miqt e vet.
    14 Ju jeni miqt e mi
    nse bni ka ju urdhroj un.
    15 Nuk ju thrras m shrbtor,
    sepse shrbtori nuk di
    ka bn zotria i tij;
    un ju quajta miq,
    sepse ju zbulova gjithka
    q dgjova prej Atit tim.
    16 Ju nuk m zgjodht mua,
    por un ju zgjodha ju
    dhe ju caktova
    t shkoni e t jepni fryt
    e fryti juaj t qndroj;
    dhe q Ati t’ju jap
    kado t krkoni n Emr tim.
    17 Kt gj ju urdhroj;
    duajeni njri‑tjetrin!”


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    Fjala dashuri prsritet shpesh n bisedat tona dhe sht tem e poezive, romaneve, kngve, por far nnkuptohet me fjaln dashuri? far do t thot shprehja: "T dua"?
    T dashuruarit pothuajse kan frik ta shqiptojn sepse e din se sht shum krkuese, n fakt ata prgjithsisht ln shum koh pr t br kt deklarat dashurie.
    Prgjithsisht dashuria vendoset n sfern sentimentale, priremi ta identifikojm me trheqjen q na ngjall do gj e bukur... njerz t kndshm, gazmor, na magjepsin dhe ne dashurohemi me ta, por edhe biem n dashuri me artin, me muzikn, me shkencn... me pak fjal, pr gjithka q sht e bukur sepse, kudo q bukuria sht e pranishme, ndihemi t trhequr dhe duam ta kemi pr veten.
    Kjo dashuri quhet "eros" n gjuhn greke dhe sht impulsi i bukur q vjen nga natyra jon e krijuar nga Zoti.
    sht Zoti q na bri t till, me nevoj pr bukurin e tjetrit. Nse do t ishim vetmjaftueshm, do t mbylleshim n vetvete dhe n vend t ksaj jemi br mire, t detyruar t krkojm tjetrin.
    Platoni e tha mir kur citoi mitin e origjins s "Erosit": tha se “Erosi” sht djali i "Pena" nns s tij, djali i varfris q na shtyn t krkojm se far mund t plotsoj kt nevoj q ndjejm.
    Erosi, dashuria erotike, na shtyn t krkojm tjetrin pr at q mund t na jap, por ky sht vetm nj aspekt i dashuris, sepse dashuria erotike e future n ne nga Zoti, nuk duhet t ngatrrohet me dashurin pr t ciln Jezusi flet n Ungjillin e sotm.
    Nxitja erotike gjithashtu mund t na mbyll n nj krkim egoist, q bn t shfrytzojm t tjert, e t harrojm se jemi thirrur jo vetm t mirpresim at q tjetri mund t na jap pr t pasuruar veten, por edhe t'u japim t tjerve at pr t ciln ai ose ajo ka nevoj.
    Erosi, si e dim, shpesh kalon n egoizmin, n krkimin e pastr t knaqsis s dikujt, pra edhe n shfrytzimin e t tjerve dhe gjithashtu mund t oj n sjellje degraduese.
    Ne e dim se, nse marrdhniet ndrnjerzore bazohen vetm n nxitjen erotike, n trheqjen natyrore, jan shum t brisht, dhe me lethsi prmbysen e shkatrrohen dhe pr kt sht shum e vshtir t realizohet nj lidhje e qndrueshme, prfundimtare, besnike vetm duke u nisur nga dashuria erotike.
    Dashuria pr t ciln do t dgjojm n Ungjillin e sotm sht e urdhruar, sepse nuk vjen nga natyra biologjike, nuk sht instinktive, vjen nga nj natyr tjetr.
    Ungjilli i sotm vjen menjher pas atij q dgjuam t dieln e kaluar, kur Jezusi na foli pr hardhin, at t vrtetn, e cila duhet t jap fryte, ato frute q Ati pret; mir, sot Jezusi na thot qart se nga far prbhet ky fryt i hardhis s vrtet: prbhet nga dashuria, por jo nga dashuria q vjen nga natyra jon biologjike (“erosi”), por nga ajo q vjen nga nj natyr e re, ajo q na dha Zoti, natyra e fmijve t Zotit!
    Vetm fmijt e Zotit jan t aft pr kt dashuri!
    N fakt kjo dashuri ka nj emr t ri, quhet "Agpe", jo "eros".
    "Agpe" vjen nga folja "agapn" e cila praktikisht nuk u prdor kurr n gjuhn greke klasike: gjendet vetm nj duzin her n t gjitha tekstet e lashta greke.
    Grekt i kushtuan himnet dehjes s erosit, nuk foln pr agpe e cila prkundrazi u b shprehja karakteristike e konceptimit t krishter t dashuris.
    N fjalimin q Jezusi u jep dishepujve t tij gjat Darks s Fundit, folja “dua” shfaqet 25 her...por, sht e rendsishme t prkujtojm, fjala e prdorur nga ungjilltari Gjon nuk sht “eros” por agape. Folja agapao prsritet 5 her n Ungjillin e sotm dhe 4 her gjejm emrin agape.
    Le t dgjojm tani se si dhe kush na prfshiu n kt natyr t re q na bn t aft pr kt dashuri:
    “Sikurse Ati m ka dashur mua,
    ashtu edhe un ju kam dashur ju.
    Qndroni n dashurin time!
    10 Nse i mbani urdhrimet e mia,
    do t qndroni n dashurin time,
    sikurse edhe un q i mbajta urdhrimet e Atit tim
    dhe qndroj n t” (v.9-10).
    “Ati m ka dashur mua dhe un ju kam dashur juve”.
    Tekshti flet pr burimin e dashuris, e Jezusi thot se sht ai origjina e asaj dashurie: “Agape” vjen nga Jezusi, nuk vjen nga toka: “erosi” vjen nga toka e shfaqet kur zbulojm dika t muar tek nj person ose nj objekt dhe m pas e dshirojm at dhe ndihemi t knaqur kur arrijm ta zotrojm dhe ta bjm tonn.
    Erosi nuk mund t ekzistoj te Zoti sepse Ai nuk ka nj varfri t till, tek Ai sht e gjith pasuria q pikrisht sepse do, sepse sht dashuri, Ai jep... nuk krkon, jep!
    Agpe injoron at q tjetri mund t m jape: ai q do n kt mnyr, krkon vetm t mirn e tjetrit, q ai t jet i lumtur, dhe e krkoj sepse kam kuptuar se ai ka nevoj pr dashurin time dhe jam i gatshm t’ia dorzoj gjith jetn time n mnyr q ai t jet i lumtur, e t jetoj n gzim.
    Dashuria e Jezusit sht nj dashuri absolutisht falas, n humbje t pastr, ajo nuk pret asgj n kmbim, natyrshm prpiqet t prfshij tjetrin n t njjtn dinamik t pafajsis, sepse vetm kshtu ai bhet plotsisht njeri.

    Hapi i fundit i evolucionit njerzor nuk sht "Homo sapiens sapiens", i cili bhet nj ndrtues dhe nj manaxher i aft t zotroj shkencn dhe teknologjin. Thuhet sot se hapi i fundit i evolucionit t njeriut do t jet "njeriu q do", sepse "Homo sapiens sapiens" mund t jet ende nj bish; njeriu sht me t vrtet nj njeri vetm kur lejon q n jetn e tij t shfaqet kjo natyr e re, e cila sht nj dhurat e Hyjit q vjn prej s lartit, e cila e shtyn at ta doj vllan e tij ashtu si bri Jezusi.
    sht nj dashuri q nuk e merr parasysh mirsin, bukurin… dhe madje edhe nse tjetri sht mik apo armik, dikush q m ka br mir apo q m urren dhe q ndoshta dshiron t m bj keq... sht nj dashuri, agape, q shpreh vetm nj jet dorzuar falas, pakushtzuar pr nj tjetr, nj dashuri totaslisht e lire e pa interes personal q arrin edhe te armiku, prandaj nuk vjen nga natyra jon biologjike q na on n drejtim t kundrt, vjen nga Ati, sht nj dhurat nga qielli q na solli Jezusi.
    Kjo dashuri sht vet natyra e Zotit, sht ari nga i cili sht br Zoti, tek Ai nuk ka asgj tjetr prve ksaj dashurie t pastr dhe t pakushtzuar.
    Hyji sht dashuri, Jezusi sht i dashuri. Ai sht plotsisht i prfshir n kt jet hyjnore q shfaqet tek Ai n dhuratn e vetvetes n bukn eukaristik dhe n konsumimin edhe t thrrimeve t fundit t jets s tij pr dashurin e njeriut.
    Dhe pastaj ja ftesa q na bn Jezusi:
    "Qndroni n kt dashuri".
    sht nj dashuri e nnshkruar; njihet menjher aromn e ksaj dashurie pikrisht sepse sht falas.
    Shprehja erotike e dashuris q ndjejm shpesh, sht e bukur: kur i riu i thot t dashurs s tij "Nuk mund t jetoj pa ty"...Ai me kt tegon varfrin e tij! “Jam i gatshm t bj gjithka pr t t pasur ty, sepse nse nuk je e imia, nuk do t jem kurr i lumtur”… Jemi n nivelin e erosit!
    Deklarata e dashuris q bn Jezusi dhe q ne duhet ta bjm nse jemi t prekur nga kjo dashuri: "T dua shum dhe jam i gatshm t bj gjithka q t t shoh t lumtur, qllimi i jets sime sht gzimi yt, lumturia jote, do t jepja jetn time q t jesh i/e lumtur, edhe nse m urren, edhe sikur t m vendossh n kryq”…do t thoshte Jezusi.
    Kjo dashuri nuk i kundrvihet natyrshm shtytjes erotike q vendosi Zoti n ne, por e sublimon erosin, e on at n realizimin e plot t dhurats s vetes, duke mirpritur t mirn dhe bukurin e tjetrit dhe duke i dhn dhuratat e veta tjetrit.
    Erosi e arrin madhshtin e tij maksimale kur prjetohet si dhurat dhe jo si zotrim.
    Ndryshe nga erosi q vjen natyrshm dhe spontanisht, dashuria e Jezusit, dashuria e krishter, urdhrohet... le t dgjojm:
    “10 Nse i mbani urdhrimet e mia,
    do t qndroni n dashurin time,
    sikurse edhe un q i mbajta urdhrimet e Atit tim
    dhe qndroj n t.
    11 Jua thash kto,
    q gzimi im t jet n ju
    e gzimi juaj t jet i plot.
    12 Ky sht urdhri im:
    duajeni njri‑tjetrin
    sikurse un ju desha ju!” (v.10-12).
    Jezusi na rekomandon t qndrojm n dashurin e tij, por si t qndrojm n kt dashuri?
    Ai na thot:
    “Nse i mbani urdhrimet e mia,
    do t qndroni n dashurin time,
    sikurse edhe un q i mbajta urdhrimet e Atit tim
    dhe qndroj n t!”(v.10).
    “Urdhrimet”…pastaj menjher m pas thot se “urdhri” sht vetm nj:
    “Ky sht urdhri im:
    duajeni njri‑tjetrin
    sikurse un ju desha ju” (v.12).
    Para s gjithash, n far konsiston respektimi i urdhrave?
    Cilat jan urdhrimet q jep Zoti dhe q duhen zbatuar?
    Kta jan urdhrimet q gjejm n Beslidhjen e Vjetr, nj ligj i jashtm q njerzit duhet ta respektonin pr t qen besnik ndaj Perndis.
    Urdhrimet pr t cilt Jezusi na flet, nuk vijn nga jasht, nuk jan dika e jashtme, as nj ligj i shkruar n gur q duhet t msohetj dhe m pas t zbatohet. Urdhrimet q Jezusi iu bind, ishin n brendsin e Tij. Kta urdhrimet jan edhe brenda nesh.
    Cilt jan urdhrimet q Jezusi iu bind?
    Jo urdhrimet e jashtm t Atit q i thoshte do dit se far duhej t bnte sepse urdhrimet vinin nga natyra e tij si Biri i Zotit. Kjo natyr e oi n dashuri pa kushte; po t mos kishte dashur, ai nuk do te ishte vetvetja! Sepse Hyji sht dashuria.
    sht nga kjo natyr e re e jon pr t ciln jemi bijt e Perndis q vijn urdhrimet q marrim.
    N kt pik pyesim veten, ka shum urdhrimet apo vetm nj?
    Ka vetm nj urdhr q vjen nga brenda nesh, ai i dashuris pa kushte: sht dashuria me t ciln Hyji na do, q sht dashuria me t ciln Jezusi na do.
    Megjithat, ky urdhr i vetm shfaqet m pas n shum situata konkrete n t cilat jam thirrur t tregoj kt dashuri; n fakt na kujtohet n "letrn e par t Gjonit" se si dashuria e Zotit, domethn qndrimi n kt dashuri, nuk mund t ndahet nga dashuria pr vllan: “Sepse kush nuk e do vllain e vet q e sheh, Hyjin q nuk e sheh, s’mund ta doj. Prej tij e kemi edhe kt urdhr: Kush e do Hyjin, duhet ta doj edhe vllain e vet” (1 Gj.4,20-21).
    Ky sht urdhrimi q kemi marr prej tij, kush e do Zotin duhet ta doj edhe vllan e tij dhe kjo dashuri, prsri n “letrn e par t Gjonit”, thuhet se nuk duhet t jet “dashuri e br me gjuh e me fjal, por me fakte, n t vrtet”; dhe prsri n "kapitullin e katrt t ksaj letre t par", thot Gjoni:
    “Jo se ne e kemi dashur Hyjin, por – Ai na ka dashur ne dhe e ka drguar Birin e vet si fli pajtuese pr mkatet tona. T dashur, n qoft se Hyji na ka dashur ashtu, edhe neve na duhet ta duam njri-tjetrin” (1 Gj. 4,10-11).
    Ai nuk na thot se, nse ai na ka dashur kshtu, ne duhet t'i prgjigjemi dashuris s tij duke e dashur At, jo...
    Prgjigja ndaj dashuris s tij sht t'i duam t tjert si na msoi ai t’i duam.
    Beslidhja e Vjetr nuk e njihte kt dashuri q u soll n bot nga Jezusi me jetn hyjnore q na u dha neve. Rregulli maksimal i dashuris n Beslidhjen e Vjetr ishte:
    "Gjithka dshironi t’ju bjn juve njerzit, bjuani edhe ju atyre! Ja, vrtet Ligji e Profett!” (Mt. 7,12).
    Kshtu mund t prmblidhet Beslidhja e Vjetr n kt ligj t dashuris.
    Tani masa nuk sht m kjo drejtsi, por sht dashuria q shfaqi Jezusi, dashuria e Perndis, e cila sht e lir, pa mas, e pakushtzuar.
    Cila sht frika jon n pranimin e ksaj dashurie?
    T humbasim veten... sepse japim pa mas.
    Jezusi na thot:
    “Kini kujdes sepse gzimi im sht pikrisht n kt dashuri, dua q ky gzim t jet n ju dhe gzimi juaj t jet i plot”.
    Jezusi tha nj fraz q nuk na sht raportuar n Ungjijt, por n Veprat e Apostujve, 20,35:
    “‘M i lum sht ai q jep se ai q merr’”.
    Erosi na bn t krkojm t marrim nga tjetri, agape na bn t mos marrim parasysh at q tjetri mund t m jap, por t japim n humbje t pastr... kjo sht dashuria e Zotit!
    Nj person prjeton kaq shum gzim kur gjen personin me t cilin mund t ndaj gjith ekzistencn e tij n jetn bashkshortore... sht nj gzim i madh i pamas; kur diplomohemi... sht nj gzim i madh, por pas gjith ktyre gzimeve ne gjithmon pyesim veten: "far m pas?"
    Ne jemi krijuar pr nj gzim t pafund dhe asnj gzim n kt bot nuk mund t na ngop.
    Kishte nj thnie mesjetare:
    "Capacem Dei quidquid Deo minus est non implebit", domethn, “Gjithka sht m pak se Zoti, nun do ta mbush kurr me gzim at q Zoti ka krijuar”.
    Ne kemi shkruar nevojn pr pafundsin n ADN-n ton!
    Eklesiasti e kishte folur tashm pr kt nostalgji pr qiellin, pr kt mall q na drejton te Zoti dhe kishte kuptuar se derisa nuk jemi n Zotin, nuk mund t prjetojm gzim; t kesh Zotin do t thot t qndrosh n kt dashuri.
    Ky gzim i qndrueshm sht i pranishm vetm tek ata q qndrojn n kt dashuri dhe m pas sht nj gzim q prjetohet kur gjrat shkojn mir dhe gjithashtu kur gjrat shkojn keq, kur jemi me shndet t mir dhe kur jemi t smur, kur miqt jan besnik dhe kur na braktisin dhe madje na tradhtojn.
    Shenja e par, pra, q dashuria na sht bllokuar sht se gzimi shuhet tek ne, knaqsia, ajo knaqsi egoiste, erosi mund t mbetet... por jo gzimi sepse gzimi i plot lind vetm nga kjo dashuri hyjinore prezente n ne.
    Ka edhe nj aspekt tjetr t dashuris q nuk shprehet me foljen agapn, por me foljen “filein”, dashuria mes miqve, dhe Jezusit dshiron t na prfshij edhe n kt form dashurie, le t dgjojm se far na thot:
    13 Dashuria m e madhe
    q ndokush mund t tregoj sht:
    t jap jetn e vet pr miqt e vet.
    14 Ju jeni miqt e mi
    nse bni ka ju urdhroj un.
    15 Nuk ju thrras m shrbtor,
    sepse shrbtori nuk di
    ka bn zotria i tij;
    un ju quajta miq,
    sepse ju zbulova gjithka
    q dgjova prej Atit tim.
    16 Ju nuk m zgjodht mua,
    por un ju zgjodha ju
    dhe ju caktova
    t shkoni e t jepni fryt
    e fryti juaj t qndroj;
    dhe q Ati t’ju jap
    kado t krkoni n Emr tim.
    17 Kt gj ju urdhroj;
    duajeni njri‑tjetrin!” (Gj. 15,13-17).
    "Jo, un nuk ju quaj m shrbtor", thot Jezusi. Por n Bibl "shrbtor i Zotit" sht titulli nderues m i madh q gjejm n Besllidhjen e Vjetr, nj titull i rezervuar pr figura t mdha: Moisiu, Davidi, Jozueu; n Beslidhjen e Re Pali e paraqet veten si "shrbtor i Zotit"; gjithashtu nj grua, e vetmja, Maria quhet nga komunitetii i lasht "shrbtorja e Zotit" dhe me t drejt Luka vendos n buz kt shprehje t mrekullueshme: "Ja ku jam, un jam shrbtorja e Zotit" pr t treguar disponueshmrin e plot t ksaj gruaje pr t'i shrbyer planit t dashur t Perndis pr botn.
    Tani ka nj titull t ri nderi: "Mik".
    Jezusi menjher nxjerr n pah ndryshimin midis shrbtorit dhe mikut dhe thot se "shrbtori nuk e di se cilt jan planet e Zotit t tij".
    Shrbtori i bindet urdhrave dhe nuk ka pse t pyes pse, ai duhet t ul kokn dhe t bj at q i sht urdhruar; marrdhnia midis miqve sht krejtsisht e ndryshme.
    Le t imagjinojm se far do t thoshte n kohn e Jezusit miqsia e Cezarit: komandanti i ushtris, nj person i rndsishm, duhej t bindej, kreu i pretoriumit duhej t bindej, njerz autoritativ... Miku i Cezarit kishte akses t lir n pallatin pa respektuar rregullat e mirsjelljes, pa orare, ai mund t takohej me perandorin n do koh dhe ishte i vetdijshm pr t gjitha sekretet e perandoris dhe t qeveris.
    Ne gjithashtu kemi nj marrdhnie miqsie me Zotin n Bedslidhjen e Vjetr: Abrahami quhet "miku i Perndis" dhe sht ai t cilit Zoti ia besoi shqetsimet e tij.
    Kujtojm kur Sodoma dhe Gomorra ishin dy qytete ku njerzit silleshin keq, Zoti ia shfryi zemrimin mikut t tij Abrahamit dhe i tha:
    "Ja, un jam i detyruar t'u jap fund ktyre dy qyteteve".
    Jezusi nuk dshiron t ket marrdhnie me shrbtor, ai dshiron q dishepujt e tij t jen miq dhe kjo prfshin besim t plot, ndarjen e projektit t tij dhe angazhimin pr ta prfunduar kt projekt s bashku me T.
    Jezusi nuk mund t'i quaj dishepujt e tij shrbtor, sepse ai u zbuloi atyre at q dgjoi nga Ati, domethn planin e dashuris s Perndis pr botn dhe ai dshiron t'i prfshij ata, ai dshiron t'i bind ata q t punojn me T pr t realizuar kt plan t dashuris.
    Kto sekrete familjare u besohen vetm miqve, shrbtort mbeten n errsir dhe nse ende sillemi si shrbtor nuk prfshihemi lirshm dhe me bindje n kt propozim q na bn Jezusi.
    Sot, pr fat t keq, besoj se ka ende shum t ngecur n marrdhnien q Moisiu vendosi me Zotin, at t nnshtetasve t bindur ndaj nj ligjvnsi, at t pundhnsit q paguan puntorin e tij n fund t dits dhe shum, edhe sot, i plqen ky spiritualitet sepse jan t bindur se po grumbullojn merita para ktij pundhnsi q sht Zoti.
    "Jo jo m!" thot Jezusi, "kjo sht nj prshpirtri q duhet braktisur".
    Jezusi dshiron t na prfshij, t na bj t kuptojm se sa i bukur sht plani i tij dhe kur t arrij t na bind, ather ne jemi t gatshm t vendosim jetn ton, t luajm kumar ekzistencn ton 100% pr kt plan.
    Megjithat, nse presim urdhra nga Ai, Ai nuk do t na jap ato, Ai dshiron t na bind dhe dshiron t na prfshij lirisht.
    Shprblimi m pas lidhet me marrdhnien e miqsis.
    Shrbimi q i bn mikut, nuk paguhet, edhe sot e dim kt, nse m duhet t bj nj pun n shtpin e nj miku, m e shumta q krkoj prej tij sht t m paguaj materialin, por jo punn: un vet e bj at sepse mes miqsh ekziston gzimi pr t'u shrbyer t tjerve, pr t'i par ata t lumtur dhe pr t br dika pr ta.
    sht logjika e dhurats.
    Kur i bjm nj dhurat nj personi, tjetri nuk ka pse t m paguaj menjher sepse nuk dua q ai t m paguaj, dua vetm q ai t kuptoj se jam i lumtur q jam shoku i tij dhe e dua at. Pr t hyr n kt marrdhnie dashurie; kur nuk e dshiron kt miqsi, t ndodh q t marrsh nj dhurat dhe pastaj t pyessh veten "si mund t t shprblej tani?" Sepse dua t shkurtoj, dua q kjo marrdhnie t prfundoj.


    Miqsia lind nga papagimi, nga nj shkmbim totalisht falas dhuratash dhe shrbimesh.
    Ktu, kjo sht marrdhnia e miqsis q Jezusi dshiron t krijoj me dishepujt e tij, ky gzim pr t dhn falas.
    Prfundimi i ktij fjalimi q po jep Jezusi sht nj kujtes e urdhrit t tij:
    “Kt gj ju urdhroj;
    duajeni njri‑tjetrin!” (v. 17).
    sht sinteza e t gjith propozimit t jets q Jezusi na bn dhe q Ai e ka arritur me personin e tij. Ne nuk mund t shkojm prtej ktij horizonti dashurie q shohim t realizuar tek Ai.
    Prtej ksaj dashurie sht e pamundur t gjesh nj prmbushje njerzore superiore sepse ky sht maksimumi i njerzimit, sht kjo dashuri q zbulon se tek njeriu ka nj jet q nuk sht m vetm ajo q ka ardhur nga balta e toks, por sht nj jet q sht dhn nga lart, nga Ati qsht n qiell.

  5. #545
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGJITJA VITI B

    M 12-5-2024 (N disa vende mund t festohet m 9 mai).


    LEXIMI I PAR: Vap 1,1-11.


    1 N librin e par, o Teofil, fola pr gjithka q Jezusi bri dhe msoi q prejfillimit 2 e deri n ditn kur u ngrit n qiell, pasi u dha porosit apostujve, t cilt i pati zgjedhur nprmjet Shpirtit Shenjt. 3 Ai, pas mundimit t vet, me shum prova ua vrtetoi apostujve se ishte i gjall duke u shfaqur pr dyzet dit para tyre dhe duke u folur pr Mbretrin e Hyjit. 4 Dhe, njher, ndrsa po hante buk bashk me ta, u urdhroi t mos e ln Jerusalemin, por ta presin Premtimin e Atit: At q dgjuat prej meje: 5 Gjoni ka pagzuar me uj, ndrsa ju, pas pak ditsh, do t pagzoheni me Shpirtin Shenjt. 6 Tani, ata q ndodhn bashk me t, e pyetn: Zotri, a thua do ta riprtrish n kt koh mbretrin e Izraelit? 7 Ai iu prgjigj: Nuk sht puna juaj ta njihni kohn dhe momentin q Ati ia ka prcaktuar pushtetit t vet. 8 Por ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots. 9 Dhe, kur i tha kto fjal, ndr sy t tyre, u ngjit n qiell dhe nj re menjher ua zuri para syve t tyre. 10 Dhe, ndrsa ata me ngulm shikonin se si ai ngritej n qiell, ia behn dy njerz t veshur me petka t bardha, zun vend para tyre 11 dhe u than: O burra galileas, pse rrini kshtu duke shikuar kah qielli? Ky Jezus, q prej jush u ngrit n qiell, do t kthehet pikrisht kshtu, si e pat se shkoi n qiell!.


    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.


    NGA JRUZALEMI DERI N SKAJET E TOKS.


    Ne jemi n fillim t Veprave t Apostujve: vargjet e para bjn lidhjen me Ungjillin e Luks, drejtuar gjithashtu nj Teofili; nuk ka dyshim se Veprat e Apostujve dhe Ungjilli i Luks jan nga i njjti autor; "Veprat e Apostujve" fillojn atje ku mbaron Ungjilli i Luks, domethn me tregimin e Ngjitjes s Jezusit n qiell, edhe nse kta dy tregimet nuk bien dakord saktsisht. Por do t shpjegohet kjo n vitin liturgjik C. Pr t kuptuar mir liturgjin e propozuar kt vit, mjafton q t dihet q Libri i par, Ungjilli , raporton misionin dhe predikimin e Jezusit, ndrsa libri i dyt u kushtohet misionit dhe predikimit t Apostujve, prandaj emri i tij sht "Veprat e Apostujve".
    Mund t shtyhet paralelizmi pak m tej: ungjilli fillon dhe mbaron n Jeruzalem, qendra e bots hebraike dhe e Beslidhjes s Vjetr; Veprat e Apostujve fillojn n Jeruzalem, (sepse Beslidhja e Re sht vazhdimi i Beslidhjes s Vjetr), por ato prfundojn n Rom, kryqzimin e t gjitha rrugve t bots s njohur n at koh: Beslidhja e Re tani shkon prtej kufijve t Izraelit. Pr Lukn, sht e qart se kjo zgjerim sht fryti i Shpirtit Shenjt; ai sht vet Shpirti i Jezusit dhe do t jet frymzimi i Apostujve, nga Rrshajt e deri n martirizimin e tyre, n nj mas t till q Veprat e Apostujve shpesh quhen "Ungjilli i Shpirtit Shenjt".
    Dhe si Jezusi u prgatit pr misionin e tij pr dyzet dit n shkrettir pas Pagzimit, kshtu nga ana e tij Shpirti Shenjt e prgatiti Kishn e tij pr dyzet dit: "Ai, pas mundimit t vet, me shum prova ua vrtetoi apostujve se ishte i gjall duke u shfaqur pr dyzet dit para tyre dhe duke u folur pr Mbretrin e Hyjit. Dhe, njher, ndrsa po hante buk bashk me ta, u urdhroi t mos e ln Jerusalemin, por ta presin Premtimin e Atit: At q dgjuat prej meje: Gjoni ka pagzuar me uj, ndrsa ju, pas pak ditsh, do t pagzoheni me Shpirtin Shenjt (v.5-7) Pr dyzet dit ai u ishte shfaqur atyre dhe u kishte folur atyre pr mbretrin e Zotit. Gjat nj vakt t fundit, ai u dha atyre udhzimet e tij: nj urdhr, nj premtim, nj mision.
    1) Urdhri sht gati i habitshm: prisni dhe mos lvizni: "Dhe, njher, ndrsa po hante buk bashk me ta, u urdhroi t mos e ln Jerusalemin, por ta presin Premtimin e Atit" (v.4) Fakti q premtimet e Atit bhen realitet n Jeruzalem sigurisht q nuk i mahniti t njmbdhjett q ishin t gjith Judenj: t gjitha predikimet e profetve i dhan Jeruzalemit nj pjes pararendse n prmbushjen e planit t Zotit: mjafton t kujtojm Isain:
    "Ngrihu, shklqe, se po vjen drita jote, mbi ty po lind Lavdia e Zotit!
    Sepse tokn po e mbulon terri dhe nj errsir e madhe popujt,
    kurse mbi ty, drit bn Zoti
    e Lavdia e tij mbi ty, do t shihet!
    N dritn tnde, do t ecin popujt
    edhe mbretrit, n lindjen e shklqimit tnd" (Is. 60,1-3).
    Ose prsri:
    "Pr shkak t Sionit un nuk do t hesht,
    pr shkak t Jerusalemit sdo ti jap vetes pushim
    derisa drejtsia e tij t dal porsi drita,
    e shptimi i tij t mos ndizet si llamba!
    T gjith popujt do ta shohin drejtsin tnde,
    t gjith mbretrit lavdin tnde;
    do t quhesh me nj emr t ri,
    q do ta caktoj goja e Zotit" (Is. 62,1-2).


    JU DO T JENI DSHMITART E MI.


    2) Luka sqaron prmbajtjen e premtimit: "Gjoni ka pagzuar me uj, ndrsa ju, pas pak ditsh, do t pagzoheni me Shpirtin Shenjt" (v. 5).
    Edhe kjo ishte e njohur nga apostujt; ata kishin n mendje fjalin e profetit Joel:
    "Do ta ndikoj Shpirtin tim mbi do njeri
    e do t bhen profet bijt e bijat tuaj"(Jl 3,1),
    dhe gjithashtu at t Zakaris:
    "N at dit do t jet kroi rrjedhs pr shtpin e Davidit e pr banort e Jerusalemit pr larje t mkateve e t papastrtive ... Mbi shtpin e Davidit e mbi banort e Jerusalemit do ta ndikoj shpirtin e hirit e t lutjes, e ata do ti drejtojn syt kah un" (Za. 13,1; 12,10);
    ose prsri:
    "Ather do t zbraz mbi ju nj uj t pastr dhe do t pastroheni nga t gjitha ndyrsit tuaja. Do tju pastroj nga t gjith idhujt tuaj! Un do tju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do tju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e ti zbatoni e ti vini n veprim gjyqet e mia"(Ez 36,25 27).
    3) Pyetja e apostujve: Zotri, a thua do ta riprtrish n kt koh mbretrin e Izraelit? (v. 6), prandaj nuk sht e pa logjike, e papajtueshme; tregon se ata e kan kuptuar q Dita e famshme e Zotit ka gdhir. Prgjigja e Jezusit nuk duhet t na befasoj sepse Zoti krkon bashkpunimin e njerzve pr t realizuar projektin e tij; shptimi i Zotit erdhi prmes Jezu Krishtit, njerzit kan lirin t hyjn n t; pr kt, ata ende duhet t kuptojn shum gjra e t din n far konsiston kjo hyrje. Prandaj misioni dhe prgjegjsia e Apostujve varet nja prania e tyre. Shpirti u sht dhn atyre pr kt: " Ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots (v. 8). Kjo do t thot q midis dhurats s Shpirtit dhe ardhjes prfundimtare t Mbretris, ekziston nj hapsir kohore, q sht koha e dshmimit kur Apostujt dhe kisha jan thjrrur t dshmojn Ringjalljen e Jezusit. Gjat ksaj kohe Apostujt dhe Kisha kan nj mssion, q konsiton n mbartjen e Lajmit t Mir pr t gjith njerzimin. "Ju do t jeni dshmitart e mi n Jeruzalem, n t gjith Juden dhe Samarin dhe deri n skajet e toks. Libri i Veprave ndjek pikrisht kt plan.
    N mngjesin e Pashkve, "dy burra me rroba verbuese" i kishin shqyer grat nga prsiatja e tyre duke u thn atyre "Pse po krkoni t Gjallin midis t vdekurve?" Ai nuk sht ktu, ai sht ringjallur ". N Ditn e Ngjitjes, dy burra me rroba t bardha luajn t njjtin rol me Apostujt:"Dy njerz t veshur me petka t bardha, zun vend para tyre dhe u than: O burra galileas, pse rrini kshtu duke shikuar kah qielli? Ky Jezus, q prej jush u ngrit n qiell, do t kthehet pikrisht kshtu, si e pat se shkoi n qiell! (v. 10-11).
    Ai do t kthehet, pr kt ne jemi t sigurt, prandaj e themi kt n do Eukaristi: do her q ne e kremtojm, ne jemi duke pritur lumturin prfundimtare q Jezusi na ka premtuar e q sht garantuar nga ardhja e Jezu Krishtit, Shptimtarit ton".(Nga Prefacionet e liturgjis: Na liro, po t lutemi, o Zot...Do t jemi t sigurt...duke pritur ardhjen e Shptimtarit ton, Jezu Krishtit).

  6. #546
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL VITI B

    M 12-5-2024.


    Ps. 47, 2-3, 6-7, 8-9


    2 Duartrokitni, o popuj t gjith,
    brohoritni Hyjit me z gzimi!
    3 Sepse Hyji sht i tejetlart, i tmerrshm,
    Mbreti i madh mbi tokn mbar.
    6 Ngjitet Hyji me brohori,
    Zoti me z trumbete.
    7 Kndoni Hyjit, kndoni,
    kndoni mbretit ton, kndoni!
    8 Sepse Hyji sht mbreti i mbar toks:
    kndoni kng me mjeshtri!
    9 Hyji mbretron mbi mbar popujt,
    Hyji rri mbi fronin e vet t shenjt.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    ZOTI HYJI, MBRETI I IZRAELIT.


    sht Populli i Izraelit, Populli i Zhgjedhur q lutet me kt psalm, ose m mir q kndon, duke e brohoritur Zotin si mbretin e tyre. Kjo nuk na habit. Por, uditrisht, ai thot se Zoti sht mbreti i toks mbar. Sidoqoft, kjo nuk sht menduar gjithmon n Izrael. Para Mrgimit Babilonas, askush nga mbretrit e Izraelit nuk e kishte imagjinuar kurr q Zoti ishte Sunduesi i Universit. Kjo do t thot q ky psalm u krijua von n historin e Popullit t Zgjedhur.
    Un kthehem n deklaratn e par shum t fort t ktij psalmi: Zoti sht Mbreti i Izraelit. Prgjat nj periudhe t historis biblike, populli i Izraelit ka pasur mbretr, ashtu si popujt fqinj, por konceptimi i tyre i mbretrimit ishte i veant dhe ky kuptim i veant ka zgjatur shum gjat historis s Popullit t Zgjedhur. N Izrael, mbreti kurr nuk mund t pretendonte t ishte personi m i lart n tok. Pr kt ai nuk i kishte t gjitha fuqit: Zoti mbeti zot. Pr ta thn ndryshe, mbreti i vrtet n Izrael nuk ishte askush tjetr prve Zotit.
    Mbreti, pr shembull, nuk bnte ligjet si i plqente atij; ai, si gjith t tjert, duhej t'i nnshtrohej Ligjit t Zotit, domethn, Ligjeve t dhna nga Zoti Moisiut n Sinai. Sipas librit t Ligjit t Prtrir, ai duhej t lexonte Ligjin do dit t jets s tij. Edhe i ulur n fronin e tij, ai ishte vetm nj zbatues i urdhrave t Zotit t dhna nga profett. Pr shembull, n Librat e Mbretrve, njri ose tjetri mbret shpesh shihet duke krkuar plqimin e profetit t momentit prpara se t nis nj fushat ose madje, n rastin e Davidit, para se t ndrmarr ndrtimin e nj tempulli. Dhe ne vazhdimisht i shohim profett q ndrhynin lirshm n jetn e mbretrve dhe ndonjher i kritikonin me force veprimet e tyre.
    Ky pohim i sovranitetit t Zotit ishte madje nj frenim n institucionin e monarkis. Kujtohet reagimi shum i dhunshm t profetit Samuel, n kohn e Gjyqtarve, kur krert e fiseve t Izraelit erdhn pr t'i thn se ata donin t kishin nj mbret "si kombet e tjer". Q t dshironin t ishin "si kombet e tjer" kur kishin nderin t ishin Populli i Zgjedhur nga Zoti pr t br nj Beslidhje, ishte blasfemi n syt e tij. Ai prfundimisht e pranoi dshirn dhe planin e shefave t fiseve, por jo pa i paralajmruar ata se po rrezikonin t shkaktonin fatkeqsin e tyre.
    Dhe kur e shuguroi mbretin e par, Saulin, Samueli qe i kujdesshm pr t br t qart q Sauli u b kreu i trashgimis s Perndis. Izraelitt mbetn Populli i Zotit dhe jo i mbretit, dhe mbreti ishte vetm nj shrbtor i Zotit. Dhe, n kohn e monarkis, n Izrael, profett morn prsipr t'u kujtonin mbretrve kt t vrtet elementare. Librat e Mbretrve, kur vlersojn mbretrime t njpasnjshme, kan vetm nj kriter: besnikrin e secilit prej mbretrve ndaj vullnetit t Zotit. Nj formul del gjat gjith kohs: "Ashtu si mbreti bri at q sht e drejt n syt e Zotit", ose prkundrazi "Ashtu si mbreti bri at q ishte e keqe n syt e Zotit".


    ZOTI, MBRETI I NJERZIMIT MBAR.

    Prandaj sht pr nder t Zotit q psalmi yn ktu prdor t gjith fjalorin q u drejtohej diku tjetr mbretrve t toks. Edhe fjala "i tmrrshm" sht nj kompliment, sht nj fjal e zakonshme n fjalorin e obortarve t mbretit. Sigurisht, mbreti nuk sht "i tmrrshm" pr nnshtetasit e tij, por pr armiqt e Popullit t tij. Prandaj, termi perdoret pr t qetsuar Izraelitt, dhe armiqt paralajmrohen: mbreti yn do t jet i pathyeshm, i tmrrshm pr ju nse....
    N do rresht t ktij psalmi, sht e qart se sht me t vrtet Perndia, Hyji i historis s popullit t liruar nga Egjipti , ai i Sinait, q sht “i tmrrshm”. sht e qart q Ai nuk sht vetm mbreti i Popullit t Zgjedhur, por q n t njjtn koh, ai vlersohet si Zoti dhe mbreti i gjith universit. Nuk ka diskutim pr ta mbajtur at pr vete: ai sht "mbreti i madh mbi t gjith tokn" dhe t gjith popujt shoqrohen me festn:
    "Duartrokitni, o popuj t gjith, brohoritni Hyjit me z gzimi! Sepse Hyji sht i tejetlart, i tmerrshm, Mbreti i madh mbi tokn mbar" (v. 2-3).
    Ky dimension universal sht shum i pranishm n kt psalm, dhe arrihet q t thot: "Zoti mbretron mbi mbar popujt" (v.9), edhe mbi pagant.
    Sidoqoft, zbulimi i monoteizmit daton vetm nga Mrgimi n Babiloni: deri ather, populli i Izraelit nuk ishte ende monoteist: t jesh monoteist do t thot t pohosh se ekziston vetm nj Zot, i njjti pr t gjith popujt e toks. Para Mrgimit, nuk ishte kshtu: thuhet se Izraeli ishte monolatrik: domethn, ai adhuronte vetm nj Zot e pranonte pr veten vetm nj Zot, at t Beslidhjes s Sinait. Por ai konsideroi se popujt e tjer kishin perndit e tyre q sundonin mbi vendet e tyre dhe luftonin pr ta.
    Ky psalm ndoshta u krijua pas kthimit nga Mrgimi dhe kto brohoritje nuk kumbuan n pallatin e mbretrve, n dhomn e fronit t tyre, por n tempullin e rindrtuar n Jeruzalem. Me rastin e nj kremtimi liturgjik, vllezrit tan hebrenj evokojn projektin e madh t Zotit pr njerzimin dhe ata e parashikojn. Ata tashm po imagjinojn Ditn kur m n fund Zoti do t njihet pr at q sht, Ati i t gjitha mirsive.
    Ne t krishtert e kndojm kt psalm n liturgjin ton shpesh, dhe veanrisht n festn e Ngjitjes e Jezusit n Qiell. Dhe fraza: " Ngjitet Hyji me brohori, Zoti me z trumbete" na duket se sht veanrisht e prshtatshme pr kremtimin e Ngjitjes s Jezu Krishtit, edhe nse duhet t pranohet, pr fat t keq, q mbretrimi i Krishtit zakonisht kremtohet n nj mnyr shum t matur: ungjilltart nuk kan nj ceremoni kurorzimi n nder t Jezusit mbret. Aq m tepr arsyeja pr t'i dhn atij tashm kt homazh madhshtor parashikon vetm kngn q do t kndohet ditn e fundit nga bijt e Zotit t mbledhur pr gjyqin m n fund: "Duartrokitni, o popuj t gjith, brohoritni Hyjit me z gzimi!".

  7. #547
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL VITI B.

    M 12-5-2024.


    LEXIMI I DYT: Ef. 4,1-13.


    1 Ju prbej, prandaj, un i burgosuri n Zotin: jetoni denjsisht si i ka hije thirrjes q keni marr: 2 me plot prvujtri, butsi e dures; durojeni njri‑tjetrin me dashuri! 3 Bni mosin ta ruani njsin e Shpirtit me an t paqes q ju bashkon. 4 S’ka vese nj Trup t vetm dhe nj Shpirt t vetm ‑ sikurse edhe jeni t grishur n nj shpres t vetme t thirrjes suaj. 5 Nuk ka vese nj Zot, nj fe, nj pagzim; 6 nj Hyj t vetm, Atin e t gjithve, i cili sundon mbi t gjith, vepron npr t gjith e banon n t gjith.
    7 Edhe secilit prej nesh i qe dhn hiri me at mas me t ciln Krishti deshi t na e dhuroj. 8 Kndej edhe thuhet: ‘Kur u ngrit n lartsi i mori me vete robrit dhe u dha dhurata njerzve’.
    9 E ajo fjal: ‘U ngrit’, far do t thot tjetr, prvese m par “zbriti” ktu posht, prmbi tok? 10 Ai q “zbriti, sht po Ai q “u ngrit” mbi t gjith qiejt pr ta mbushur gjithsin. 11 E Ai i ‘dha’ disa apostuj, disa t tjer profet, disa prap ungjilltar, disa t tjer barinj dhe msues, 12 q shenjtrit t’i bj t aft pr veprn e shrbess, pr ndrtimin e trupit t Krishtit, 13 derisa t gjith ta arrijm njsin e fes dhe njohjen e Birit t Hyjit deri n gjendjen e njeriut t prsosur, deri n masn q i prket pjekuris s plot t Krishtit.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    DUROJENI NJRI-TJETRIN ME DASHURI.


    Si gjithmon n letrat e shn Palit, rekomandimet morale jan para s gjithash nj msim i dogms: Pali soditon misterin e planit t Perndis dhe na fton t'i prshtatemi atij; sepse ky mister na paraqitet si nj thirrje t cils ne iu prgjigjmi nprmjet Pagzimit ton dhe q tani e tutje kumbon gjat gjith jets son: “Ju prbej, prandaj, un i burgosuri n Zotin: jetoni denjsisht si i ka hije thirrjes q keni marr” (V.1)…me plot prvujtri, butsi e dures; durojeni njri‑tjetrin me dashuri!” (v.2)…Ju inkurajoj t ndiqni me besnikri thirrjen q keni marr nga Perndia...”Bni mosin ta ruani njsin e Shpirtit me an t paqes q ju bashkon” (V. 3)…“S’ka vese nj Trup t vetm dhe nj Shpirt t vetm ‑ sikurse edhe jeni t grishur n nj shpres t vetme t thirrjes suaj” (V.4)…kini n zemr pr t mbajtur unitetin e Shpirtit nprmjet lidhjes s paqes... thirrja juaj (sht e njjta fjal "thirrje") ju ka thirrur t gjithve n nj shpres...". Pali kmbngul n kt sepse sht besnikria jon t'i prgjigjemi ksaj thirrja q do t ndrtoj Kishn: vet fjala “Kish”, pr m tepr (“eclesia” n greqisht), sht nga e njjta rrnj n greqisht me fjaln “thirrje”. Ky sht me t vrtet kuptimi i gjith ktij fragmenti, edhe nse fjala "kish" nuk shfaqet n kto pak rreshta: ajo zvendsohet me fjaln "trup": “Ka vetm nj trup dhe nj shpirt t vetm...” Populli i shenjt sht organizuar n mnyr q trupi i Krishtit t mund t ndrtohet…
    Dhe i gjith ky pasazh sht nj msim madhshtor pr Kishn: pr t prshkruar misterin e saj, Pali prdor dy terma, nj trup njerzor dhe nj ndrtes,ose, pr t qen m t sakt, Kisha sht nj trup q ndrton veten si nj shtpi. Ky trup sht nj qenie e gjall q zhvillohet dhe rritet; ky konstruksion krkon pjesmarrjen e secilit prej nesh dhe imento cilsore. Ktu gjejm meditimin e letrs drejtuar Romakve dhe letrs s par drejtuar Korintasve:
    “…kshtu edhe ne, edhe pse shum, jemi nj trup i vetm n Krishtin e, secili prej nesh, gjymtyr e njeri‑tjetrit” (Rm 12:5); “Tashti, ju jeni trupi i Krishtit dhe, secili prej jush gjymtyr e tij”(1 Kor. 12,27). Duke i br jehon ksaj, teksti yn vazhdon: “Ka vetm nj Trup dhe nj Shpirt... Thirrja juaj ju ka thirrur t gjithve n nj shpres... jini t etur pr t mbajtur unitetin n Shpirt me an t lidhjes (imentos) s paqes”.


    TRUPI I KRISHTIT N RRITJE DREJT PLOTSIS.

    Rritja e ktij trupi sht para s gjithash vepr e Zotit:
    “Nuk ka vese nj Zot, nj fe, nj pagzim;
    nj Hyj t vetm, Atin e t gjithve,
    i cili sundon mbi t gjith, vepron npr t gjith e banon n t gjith” (v. 5-6).
    Dhe, me hirin e Perndis, do gjymtyr bhet e aft t bashkpunoj n rritjen e trupit:
    “Edhe secilit prej nesh i qe dhn hiri me at mas me t ciln Krishti deshi t na e dhuroj”.
    Secili prej nesh ka marr dhuratn e hirit ashtu si e ndau Krishti me ne. Teksti grek thot fjal pr fjal "sipas mass s dhurats s Krishtit", domethn pa mas, por secili sipas misionit t tij. Sepse, n kt ndrtim, jo t gjith luajn t njjtin rol: ka “Apostujt, pastaj profett dhe misionart e Ungjillit, si dhe barinjt dhe ata q msojn. N kt mnyr, njerzit e shenjt organizohen n mnyr q t prmbushen detyrat e shrbess dhe t ndrtohet Trupi i Krishtit. Konteksti sugjeron se ndoshta nuk ishte e kot t'u kujtonim t gjith ktyre shrbtorve se ata ishin "dhurata q Zoti u ka dhn njerzve" dhe gjith komunitetit pr rndsin e besnikris ndaj atyre q Zoti i jep pr t "ruajtur unitetin n Shpirt”.
    N syt e Palit, shrbtort e Kishs jan nj dhurat n t njjtn mnyr si Ligji i Izraelit: pasi Ligji, n fakt, ishte udhrrfyesi i njerzve, tani e tutje udhrrfyesit e njerzve jan ata shrbtor t zhgjedhur nga Zoti. Sigurisht sht nj prgjegjsi e rnd pr ta, po t kujtojm se Ligji u konsiderua si udhrrfyesi m i mir n rrugn e liris. Pr ta br kt lidhje, Pali e krahason Krishtin me Moisiun duke cituar Psalmin 68, i cili aludonte pr dhuratn e Ligjit nga Perndia ndaj Moisiut n Sinai:
    “Ai u ngjit lart, duke zn robr, u dha dhurata njerzve” (v.8). N beslidhjen e Vjetr, vrtet konsiderohej se njeriu injorant i Ligjit nuk e njihte lirin e vrtet, prandaj fjala "i burgosur". Dhe Moisiu kishte liruar dyfish duke e nxjerr popullin nga Egjipti dhe duke i dhn Ligjin me zbritjen e tij nga Sinai. Nga ana tjetr, dhe shum m thell, Krishti u sjell njerzve lirin e vrtet, ai q” ‘U ngrit’…sepse m par “zbriti” ktu posht, prmbi tok… Ai q “zbriti, sht po Ai q “u ngrit” mbi t gjith qiejt pr ta mbushur gjithsin” (v.10). Q tani e tutje, ata q jan ngarkuar prej tij pr ruajtjen e Kishs n liri jan “disa apostuj, disa t tjer profet, disa prap ungjilltar, disa t tjer barinj dhe msues” (v.11).
    Dhe Pali vazhdon duke thn se Hyji n kt mnyr: “Shenjtrit t’i bj t aft pr veprn e shrbess, pr ndrtimin e trupit t Krishtit, derisa t gjith ta arrijm njsin e fes dhe njohjen e Birit t Hyjit deri n gjendjen e njeriut t prsosur, deri n masn q i prket pjekuris s plot t Krishtit” (v. 12-13).

  8. #548
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL VITI B

    M 12 -5- 2024.


    UNGJILLI: Mk 16,15-20.


    15 Dhe u tha: “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve.
    16 Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet.
    17 Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto:
    n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja;
    18 [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen,
    nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen”.
    19 Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit.
    20 Kurse ata doln e predikuan gjithkund.
    Zoti bashkpunonte me ta dhe e prforconte Fjaln me mrekulli q e prcillnin.



    LECTIO DIVINA-MEDITIM-LUTJE.

    ATA Q BESOJN DHE Q PAGZOHEN, DO T SHPTOHEN.


    Ungjilli i Markut mbaron si filloi: fjala "Ungjill" (fjal pr fjal "lajm i mir", n kuptimin e lajmit t madh) ndodh tre her n kapitullin e par, dhe dy her ktu. Ungjilli fillon kshtu: “Fillimi i Ungjillit t Jezu Krishtit, Birit t Hyjit" (1,1), dhe pak m tej, Mark vren:" Jezusi shpalli Ungjillin e Zotit dhe tha: “Koha u plotsua e Mbretria e Hyjit sht afr! Kthehuni e besojini Ungjillit!” (1.15). Ky rifillim i qllimshm i t njjtit term n fund t librit sugjeron q Apostujt tani e kan marr prsipr shpalljen e Ungjillit: "Ata doln e predikuan gjithkund" (v. 20) (Kuptohet se shkuan t shpallnin lajmin se Mbretria e Zotit sht pruruar n tok).
    Vet Jezusi ua besoi atyre kt mision q ishte i tij deri m tani: " “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve".
    Dhe menjher ai shpjegon se cila sht prmbajtja e ktij Lajmi: "Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet" (v.16). Me fjal t tjera, njerzimi shptohet me nj kusht, duke besuar n Jezu Krishtin. Spiralja e urrejtjes, luftrave, xhelozis dhe dhuns nuk sht m nj fatalitet pr t cilin njerzimi sht i dnuar nga shekulli n shekull. Jezu Krishti e theu kt ingranazh; duke e ndjekur at, ne mund t jetojm si njerz t lir pr sa koh q jemi si ai.
    Ky sht kuptimi i fjals "Besoj" q do t thot "t aderosh duke ndjekur, t rregullosh jetn tnde q t jesh i ngjashm me t, me at q e ka shpallur ungjillin, t bashkngjitesh me t q t jesh gjithmon me t". Si thot Jezusi, mjafton t "qndrosh" n t, ose t jesh si dega e bashkuar me hardhin:
    "Banoni n mua sikurse edhe un n ju.
    Sikurse shermendi nuk mund t jap fryt
    prej vetvetes,
    i shkputur prej hardhis,
    po ashtu as ju, nse nuk mbeteni n mua.
    Un jam hardhia,
    ju jeni shermendet.
    Kush mbetet n mua e un n t,
    ai jep shum fryt,
    sepse pa mua s’mund t bni asgj"(Gjn 15,4-5).
    Kjo na lejon t kuptojm pjesn e dyt t fjalis: "Ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet" (v. 15).
    Ai q nuk pranon t besoj, do t dnohet. Ne nuk jemi nn spatn e nj gjykatsi q dnon sipas dshirs s ti; ne jemi n duart e nj Ati q mirpret t gjith ata q jan t gatshm t shoqrojn Birin e Hyjit t Madh; por ai na l t lir: ne mund t refuzojm dhe t shkputemi nga burimi i shptimit.


    ZOTI BASHKPUNONTE ME TA


    Ja, pra, apostujt jan drguar n botn mbar, pr t predikuar e t shpallur lajmin e shptimit. Dhe njoftimi i tyre shoqrohet me prova t prekshme: "Ata doln e predikuan gjithkund. Zoti bashkpunonte me ta dhe e prforconte Fjaln me mrekulli q e prcillnin" (v. 20). Jezusi u kishte premtuar atyre: "Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto: n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja; [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen, nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen” (v. 17-18). N t vrtet, Veprat e Apostujve tregojn fakte t ktij lloji: “Turmat ua vinin veshin me kujdes msimeve t Filipit, sepse i dgjonin dhe i shikonin shenjat e mrekullueshme q bnte. E njmend, prej shum t djallosurish dilnin shpirtrat e ndyt duke brtitur me z t lart, shroheshin shum t paralizuar e t al. Dhe u b gzim i madh n at qytet” (Vap. 8,6-9) .
    Mundsia e t folurit n gjuh t tjera dshmohet disa her: n ditn e Rrshajve (2,4) dhe te centurioni Korneli (10,46), apo edhe kur Pali mbrriti n Efes: "Kur Pali i vuri duart mbi ta, n ta zbriti Shpirti Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme e t profetizojn" (Vap, 19,6). M n fund, Luka tregon se Pali, kur arriti n Malt, shptoi prej kafshimit t nj gjarpri: " Pali mblodhi nj krah rrozga e i hodhi n zjarr. Kur, ja, prej t nxehtit doli nj gjarpr dhe iu kap pr dore... Pali e shkundi gjarprin n zjarr e nuk i ndodhi kurrnj e keqe" (Vap. 28,3.5).
    Sidoqoft, Jezusi nuk u transmeton besimtarve fuqi magjike; Luka mbajti nj nga fjalt e tij q i paralajmron apostujt mir pr kt tem: "Ja, ju dhash pushtet t shkelni prmbi gjarprinj e prmbi akrep dhe mbi do fuqi armike dhe asgj s’do t mund t’ju bj keq. Por mos u gzoni pse ju nnshtrohen shpirtrat, por gzohuni pse emrat tuaj jan t shkruar n qiell!”(Lk 10,19-20).
    Kto fakte t jashtzakonshme jan shenja q krijimi i ri tashm sht pruruar; Ktu dgjojm profecin e famshme t Isais q jehon:
    "Ujku do t banoj me qengjin,
    prbri kecit do t shtrihet leopardi,
    vii e klyshi i luanit bashk do t kullotin,
    fmija i vogl do t’i oj e do t’i bjer.
    Lopa e arusha bashk do t kullotin,
    klysht e tyre s bashku do t rrin,
    luani kasht do t haj si kau.
    Foshnja do t luaj
    mbi vrimn e shlligs,
    n strofullin e kapastrecit
    fmija dorn do ta fut.A!
    S’do t bhet dm as s’do t vritet kush
    n mbar malin tim t shenjt,
    sepse plot do t mbushet vendi me dijen e Zotit,
    porsi deti q mbushet me uj" (Is 11,6-9).
    Dhe Marku tashm kishte aluduar n kt ndrr t vjetr t harmonis universale n tregimin e tundimeve t Jezusit, duke vrejtur se Jezusi bashkjetonte me kafsht e egra: " N shkrettir qndroi dyzet dit, ku qe vn n prov prej djallit. Rrinte me egrsira dhe engjjt i shrbenin" (Mk 1,13).
    Tregimi i Ngjitjes mund t prmblidhet me disa fjal: “Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit" (v.19). Por, pr lexuesit e Markut, kto fjal jan t rnda dhe kuptohen me vshtirsi. Ato zgjojn premtimet e Beslidhjes s Vjetr n lidhje me Mesin dhe n veanti at t profetit Daniel:
    Ai i dha pushtetin, nderin e mbretrin.
    T gjith popujt, fiset e gjuht
    u shtruan nn shrbimin e tij:
    pushteti i tij pushtet i amshuar
    q kurr s’do t merret,
    mbretria e tij
    kurr nuk do t prishet" Dn, 7,14) .
    Biri i njeriut, q vjen mbi ret e qiellit,
    merr sovranitetin, lavdin dhe mbretrimin.
    Ai e dgjon Vet Perndin duke shpallur frazn rituale
    t kurorzimit mbretror:" Uluni n t djathtn time! ..

  9. #549
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A.JAVA NJITJA E JEZUSIT N QIELL, VITI B.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NGJITJA E JEZUSIT N QIELL. VITI B


    M 12-5-2024.


    A ka ndryshuar ndonj gj n tok hyrja e Jezusit n lavdin e Atit?
    Nga jasht asgj. Jeta e njerzve vazhdoi t ishte e njjt si m par: mbjellja dhe korrja, tregtia, ndrtimi i shtpive, udhtimet, qaja dhe festa, gjithka si m par. Edhe apostujt nuk morn asnj zbritje pr dramat dhe ankthet e prjetuara nga njerzit e tjer. Megjithat, dika tepr e re ka ndodhur: nj drit e re sht hedhur mbi ekzistencn e njeriut. N nj dit me mjegull, dielli shfaqet papritmas. Malet, deti, fushat, pemt e pyllit, aroma e luleve, kndimi i zogjve mbeten t njjta, por mnyra e shikimit dhe perceptimit t tyre sht e ndryshme.
    Dika e till ndodh edhe me ata q ndriohen nga besimi n Jezusin q u ngjit n qiell: ata e shohin botn me sy t prtrir. Gjithka ka kuptim, asgj nuk trishton, asgj nuk frikson m.
    Prtej fatkeqsive, fataliteteve, mjerimeve, gabimeve t njeriut, gjithmon mund t shikohet Zoti q ndrton mbretrin e tij.
    Nj shembull i ksaj perspektive krejtsisht t re mund t jet mnyra e konsiderimit t viteve t jets. T gjith e dim, dhe ndoshta u buzqeshim, tetdhjet vjearve q i kan zili m t rinjt se ata kan turp pr moshn e tyre... me pak fjal, ata shikojn t kaluarn, jo t ardhmen. Siguria e Ngjitjes e kthen kt kndvshtrim n kok. Me kalimin e viteve, i krishteri knaqet, sepse sheh t afrohet dita e takimit prfundimtar me Krishtin; sht i lumtur q ka jetuar, nuk i ka zili m t rinjt, i shikon me butsi.
    Pr t prvetsuar mesazhin, ne do t prsrisim:
    "Vuajtjet e momentit t tanishm nuk ia vlen t krahasohen me lavdin e ardhshme q do t zbulohet n ne".


    LEXIMI I PAR: Vap. 1,1-11.


    1 N librin e par, o Teofil, fola pr gjithka q Jezusi bri dhe msoi q prejfillimit
    2 e deri n ditn kur u ngrit n qiell, pasi u dha porosit apostujve, t cilt i pati zgjedhur nprmjet Shpirtit Shenjt.
    3 Ai, pas mundimit t vet, me shum prova ua vrtetoi apostujve se ishte i gjall duke u shfaqur pr dyzet dit para tyre dhe duke u folur pr Mbretrin e Hyjit.
    4 Dhe, njher, ndrsa po hante buk bashk me ta, u urdhroi t mos e ln Jerusalemin, por ta presin Premtimin e Atit: “At q dgjuat prej meje:
    5 Gjoni ka pagzuar me uj, ndrsa ju, pas pak ditsh, do t pagzoheni me Shpirtin Shenjt”.
    6 Tani, ata q ndodhn bashk me t, e pyetn: “Zotri, a thua do ta riprtrish n kt koh mbretrin e Izraelit?”
    7 Ai iu prgjigj: “Nuk sht puna juaj ta njihni kohn dhe momentin q Ati ia ka prcaktuar pushtetit t vet.
    8 Por ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots”.
    9 Dhe, kur i tha kto fjal, ndr sy t tyre, u ngjit n qiell dhe nj re menjher ua zuri para syve t tyre.
    10 Dhe, ndrsa ata me ngulm shikonin se si ai ngritej n qiell, ia behn dy njerz t veshur me petka t bardha, zun vend para tyre
    11 dhe u than: “O burra galileas, pse rrini kshtu duke shikuar kah qielli? Ky Jezus, q prej jush u ngrit n qiell, do t kthehet pikrisht kshtu, si e pat se shkoi n qiell!”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    N Malin e Ullinjve, nj vend i shenjt i vogl tetkndor u ndrtua nga kryqtart. Ky vend i shenjt m von u shndrrua n nj xhami nga muslimant n vitin 1200. Kjo faltore e vogl sot ka nj ati, por fillimisht u zbulua pr t prkujtuar ngjitjen n qiell t Jezusit. Nj person, duke dgjuar kt, komentoi: "Nuk kishte ati sepse prndryshe, duke u ngjitur lart, Jezusi do ta kishte goditur kokn". Disave q kishin dgjuar, nuk u plqeu shakaja e pandershme, por disa t tjer e konsideruan provokim pr t'u thelluar n kuptimin e tekstit t Veprave t Apostujve.
    N pamje t par, historia e ngjitjes rrjedh pa probleme, por kur merren parasysh t gjitha detajet, kuptohet se dika krijon probleme: duket mjaft e pamundur q Jezusi t sillet si nj astronaut q l tokn dhe ngrihet drejt qiellit dhe zhduket prtej ret; ka edhe disa mosprputhje q sht e vshtir t shpjegohen.
    N fund t ungjillit t tij, Luka - i njjti autor i Veprave t Apostujve - thot se i Ngjalluri: “I mori dishepujt me vete deri n Betani, i oi duart dhe i bekoi. E, ndrsa po i bekonte, u nda prej tyre dhe u ngrit n qiell. Ata ran prmbys para tij dhe e adhuruan e me gzim t madh u kthyen n Jerusalem dhe vazhdimisht ishin n Tempull duke i dhn lavdi Hyjit” (Lk.24,50-53) Le t lm mnjan shnimin e uditshm pr “gzimin e madh” (kush prej nesh gzohet kur largohet nj mik?) dhe mosmarrveshjet pr vendndodhjen (Betani sht pak larg nga Mali i Ullinjve). Ajo q sht e habitshme sht divergjenca e qart n dat: sipas Lluks 24 ngjitja n qiell bhet n t njjtn dit me Pashkt, ndrsa te Veprat vendoset dyzet dit m von (Vap. 1.3). sht pr t'u habitur q i njjti autor jep dy informacione kontradiktore.
    Nse e marrim versionin e dyt (at t dyzet ditve) si t sakt, na vjen natyrshm t pyesim: far bri Jezusi gjat ksaj kohe? N Kalvar a nuk i kishte premtuar hajdutit: Sot do t jesh me mua n parajs? Pse nuk shkoi menjher atje?
    Vshtirsit e renditura jan t mjaftueshme pr t na paralajmruar: ndoshta qllimi i Luks nuk sht t na informoj se ku, si dhe kur u ngjit Jezusi n qiell. Ndoshta (ose m mir, pa ndoshta!) shqetsimi i tij sht nj tjetr: ai dshiron t'u prgjigjet problemeve dhe t zgjidh dyshimet q kan lindur n komunitetet e tij, ai dshiron t ndrioj t krishtert e kohs s tij pr misterin e pashprehur t Pashkve. Pr kt arsye, si nj artist i pens q sht, ai harton nj faqe teologjie duke prdorur nj zhanr letrar dhe imazhe t kuptueshme pr bashkkohsit e tij. Prandaj, hapi i par q duhet br sht t kuptojm gjuhn e prdorur.

    N kohn e Jezusit, pritshmria e mbretris s Perndis sht shum e gjall dhe shkrimtart apokaliptik e shpallin at si t afrt. Ata presin: nj prmbytje zjarri pastrues nga qielli, ringjalljen e t drejtve dhe fillimin e nj bote t re. Edhe n mendjet e disa dishepujve, krijohet nj klim ekzaltimi, e nxitur nga disa nga shprehjet e Jezusit q mund t keqkuptohen lehtsisht: "Kur t’ju salvojn n njrin qytet, ikni n tjetrin! Prnjmend, po ju them: nuk do t’i prshkoni qytetet e Izraelit para se t vij Biri i njeriut" (Mt. 10,23 ); “Prnjmend po ju them: Disa nga kta ktu t pranishm nuk kan pr t vdekur derisa ta shohin Birin e njeriut duke ardhur me mbretrin e vet” (Mt. 16, 28).
    Vitet kalojn, por Zoti nuk vjen. Shum kan filluar t bjn ironi:
    “Ku sht premtimi i Ardhjes s tij? Sepse, q kur vdiqn t part tan, gjithka mbetet si n fillim t krijimit!” (2 Pt. 3,4).
    Megjithat, me vdekjen e Mjeshtrit shuhen t gjitha shpresat: “Ne shpresonim se ai do ta lironte Izraelin. E, prmbi t gjitha kto ‑ sot sht e treta dit q ndodhn kto ngjarje” – do t thon t dy nga Emaus (Lk 24,21).
    Ringjallja zgjon pritshmrit: bindja pr kthimin e menjhershm t Krishtit prhapet midis dishepujve. Disa fanatik, bazuar n zbulimet e supozuara, madje fillojn t shpallin datn. N t gjitha bashksit lutja prsritet: "Marana tha", eja Zot!
    Vitet kalojn, por Zoti nuk vjen. Shum fillojn t bjn shaka: “Ku sht premtimi i ardhjes s tij? Q nga dita kur etrit tan mbylln syt, gjithka mbetet si n fillim t krijimit” (2 Pt. 3,4).

    Luka shkruan n kt situat krize. Ai e kupton se nj keqkuptim qndron n origjinn e zhgnjimit t hidhur t t krishterve: ringjallja e Jezusit shnoi fillimin e mbretris s Perndis, por jo prfundimin e historis.
    Ndrtimi i bots s re sapo ka filluar, do t krkoj nj koh t gjat dhe shum prkushtim nga ana e dishepujve.
    Si do t korrigjohen pritjet e rreme? Luka prezanton nj dialog midis Jezusit dhe apostujve n faqen e par t librit t Veprave t Apostujve.

    Merrni parasysh pyetjen q bjn kta: Kur do t vij mbretria e Perndis? (v. 6). sht i njjti q, n fund t shekullit t 1-t, t gjith t krishtert do t donin t'i drejtonin Mjeshtrit. Prgjigja e t Ngjallurit, n vend t t Dymbdhjetve, u drejtohet antarve t komuniteteve t Luks: “Nuk sht puna juaj ta njihni kohn dhe momentin q Ati ia ka prcaktuar pushtetit t vet. Por ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots” (v. 7-8)!

    Pas ktij dialogu vjen skena e ngritjes n qiell (v. 9-11).
    Jezusi dhe dishepujt jan ulur n tryez (Vap. 1.4), pra n shtpi. Pse nuk i than lamtumir atje, pasi darkuan? far nevoje kishte pr t shkuar n Malin e Ullinjve? Dhe detajet e tjera: reja, vshtrimet e kthyera drejt qiellit, dy burrat me rroba t bardha, jan shnime lajmesh apo mjete letrare?
    N Beslidhjen e Vjetr ka nj histori q sht shum e ngjashme me tonn, sht "rrmbimi" i Elias (2 Mb. 2, 9-15).
    Nj dit ky profet i madh e gjen veten n lumin Jordan me dishepullin e tij Eliseun. Pasi msoi se mjeshtri do ta lr, ai guxon t'i krkoj t trashgoj dy t tretat e shpirtit t tij. Elia ia premton ato, por vetm me nj kusht: nse m sheh kur t m rrmbejn. Papritur, shfaqet nj karroc me kuaj t zjarrt dhe, ndrsa Eliseu shikon drejt qiellit, Elija rrmbehet n nj shakullin. Q nga ai moment Eliseu merr Shpirtin e mjeshtrit dhe i mundsohet t vazhdoj misionin e tij n kt bot. Libri i Mbretrve do t tregoj pastaj veprat e Eliseut: ato jan t njjtat q bri Elia.
    sht e leht t vm n dukje elementt e prbashkt me historin e Veprave dhe pastaj prfundimi mund t jet vetm ky: Luka prdori skenografin madhshtore dhe solemne t rrmbimit t Elis pr t shprehur nj realitet q nuk mund t verifikohet me shqisat ose t prshkruhet n mnyr adekuate me fjal: Pashkt e Jezusit, ringjallja e tij dhe hyrja e tij n lavdin e Atit.
    N Beslidhjen e Vjetr, reja tregon pranin e Perndis n nj vend t caktuar (Dal. 13,22). Luka e prdor at pr t pohuar se Jezusi, i munduri, guri i hedhur posht nga ndrtuesit, ai q armiqt do t donin t mbetej prgjithmon rob i vdekjes, n vend t ksaj u mirprit nga Perndia dhe u shpall Zot. Dy burrat e veshur me t bardha jan t njjtt q shfaqen n varr ditn e Pashkve (Lk. 24,4). Ngjyra e bardh prfaqson, sipas simboliks biblike, botn e Zotit. Fjalt e vendosura n gojn e dy burrave jan shpjegimi i dhn nga Zoti pr ngjarjet e Pashkve: Jezusi, Shrbtori besnik, i vrar nga njerzit, u lavdrua. Fjalt e tyre jan t vrteta (duke qen dy, ata jan dshmitar t besueshm).

    M n fund: vshtrimi u kthye drejt qiellit. Ashtu si Eliseu, apostujt dhe t krishtert e kohs s Luks mbeten gjithashtu duke e soditur Mjeshtrin q largohet. Vshtrimi i tyre tregon shpresn e kthimit t tij t menjhershm, dshirn q pas nj intervali t shkurtr Jezusi t rifilloj punn e ndrprer. Por zri nga qielli sqaron: nuk do t jet ai q do ta prfundoj at, do t jeni ju. Ju do ta bni at, ju jeni t kualifikuar pr ta br at sepse keni kaluar dyzet dit me t (n gjuhn e judaizmit ishte koha e nevojshme pr prgatitjen e dishepullit) dhe keni marr Shpirtin e tij.
    Pr apostujt, si pr Eliseun, imazhi i "rrmbimit t zotris" tregon dorzimin.
    Tashm n kohn e Luks kishte t krishter q "shikonin drejt qiellit", domethn q e konsideronin fen si nj arratisje, jo si nj stimul pr t'u angazhuar konkretisht pr t prmirsuar jetn e njerzve. Atyre Zoti u thot: "O burra galileas, pse rrini kshtu duke shikuar kah qielli? Ky Jezus, q prej jush u ngrit n qiell, do t kthehet pikrisht kshtu, si e pat se shkoi n qiell!” (v. 11), sht n tok q ju duhet t provoni vrtetsin e besimit tuaj. Jezusi do t kthehet, po, por kjo shpres nuk duhet t jet nj arsye pr t'ju larguar nga problemet e ksaj bote. N fakt: “Lum shrbtort q, kur kthehet zotria, i gjen zgjuar! Prnjmend po ju them: ai vet do t ngjeshet, ata do t’i ul n tryez, do t afrohet dhe vet do t’i shrbej. Po erdhi n t dytn ose n t tretn roj t nats dhe, po i gjeti kshtu, lum ata! t bekuar do t jen ata shrbtor q Zoti, pas kthimit t tij, i gjen t angazhuar n pun pr vllezrit e tij” (Lk 12,37).
    Pra, a u ngjit Jezusi n qiell?
    Sigurisht q po, por t thuash q u ngjit n qiell sht e barabart me t thn: u ringjall, u lavdrua, ai hyri n lavdin e Zotit, sht e vrtet, u vendos n varr, por Zoti nuk kishte nevoj pr atomet e kufoms s tij, pr t'i dhn atij "trupin e ringjallur" q Pali e quan: "Trup shpirtror" (1 Kor 15,35-50).
    Dyzet dit pas Pashkve nuk pati asnj lvizje n hapsir, asnj “rrmbim” nga Mali i Ullinjve drejt qiellit. Ngjitja n qiell ndodhi pikrisht n momentin e vdekjes, edhe nse dishepujt filluan t kuptonin dhe besonin vetm nga "dita e tret".
    Historia e Luks sht nj faqe teologjie, jo nj reportazh reporteri. N kt faqe ai dshiron t na tregoj se Jezusi ishte i pari q kaloi "velin e tempullit" q ndante botn e njerzve nga ajo e Perndis dhe tregoi se si gjithka ndodh n tok: suksese dhe fatkeqsi, padrejtsi, vuajtje e madje edhe faktet m absurde, t tilla si nj vdekje e turpshme, nuk i shptojn planit t Zotit.

    Ngjitja e Jezusit sht e gjitha kjo. Ather nuk duhet t habitemi q ajo u prshndet nga apostujt me gzim t madh (Lk 24,52).


    LEXIMI I DYT: Ef 1,17-23.

    Vllezr,
    “Hyji i Zotit ton Jezu Krishtit, Ati i Lavdis, t’ju jap Shpirtin e dijes e t zbuless pr ta njohur At; 18 t’ju jap syve t zemrs (tuaj) drit, q t mund ta kuptoni shpresn e madhe q jep thirrja e tij, begatin e pakufishme t trashgimit t tij ndr shenjtr, 19 dhe madhrin e pamas t fuqis s tij kundrejt nesh q besojm, t matur sipas veprimtaris s pushtetit dhe forcs s Tij,
    20 t ciln e tregoi me vepr n Krishtin
    duke e ngjallur nga t vdekurit
    dhe duke e vendosur n t djathtn e vet n qiell,
    21 mbi do Principat, Pushtet,
    Fuqi, Zotrim
    dhe mbi do emr q mund t prmendet
    jo vetm n kt, por edhe n botn e ardhshme.
    22 Dhe do gj vuri nn kmbt e tij
    e At e vendosi mbi do gj
    ‑ pr Krye t Kishs,
    23 e cila sht Trupi i tij,
    plotsimi i Atij q plotson gjithka n t gjith”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Pali i krkon Perndis menuri pr t krishtert e tij. Nuk sht shtje urtsie njerzore, por inteligjencs pr t kuptuar misterin e kishs. Ai i krkon Zotit t'u ndrioj syt e zemrave t tyre q t kuptojn se sa e madhe sht shpresa pr t ciln jan thirrur.
    Leximi i par i ftoi t krishtert q t mos i neglizhojn detyrat konkrete t ksaj bote. I dyti e plotson kt mendim dhe u rekomandon t krishterve t mos harrojn se jeta e tyre nuk sht e prfshir n horizontin e ksaj bote, sepse, edhe nse jan t angazhuar n aktivitetet e ksaj jete, ata gjithmon presin q Krishti t kthehet pr t'i marr me vete prfundimisht.


    UNGJILLI: Mk. 16,14-20.

    14 N fund iu dftua t Njmbdhjetve ndrkoh q po ndodheshin n tryez. I qortoi pr pabesimin e tyre dhe pr ngurtsin e zemrs, pse s’u besuan atyre q e kishin par t ngjallur prej s vdekuri. 15 Dhe u tha: “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve. 16 Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet.
    17 Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto: n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja; 18 [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen, nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen”.
    19 Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit. 20 Kurse ata doln e predikuan gjithkund. Zoti bashkpunonte me ta dhe e prforconte Fjaln me mrekulli q e prcillnin”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    N jetn e do individi ka faza vendimtare, momente shum delikate t tranzicionit n t cilat njeriu percepton se e gjith e ardhmja sht n rrezik. Jan momente krize, ndonjher pasigurie shqetsuese, konfuzion t brendshm dhe shpesh edhe dhimbjeje, si ndodh n do lindje.
    Edhe n historin e kishs kan ndodhur ngjarje q kan prcaktuar pika kthese epokale, por asnjra nuk ka qen aq vendimtare sa ajo n t ciln ndodhi ndryshimi i pranis s Jezusit. Para Pashkve ai jetoi fizikisht n kt bot dhe dishepujt ishin t udhhequr nga ai hap pas hapi; pas Pashkve ai vazhdoi t ishte i pranishm, por jo m n mnyr t dukshme me shqisat dhe dishepujt ndiheshin t vetmuar dhe hezitues, ata patn ndjesin e prballjes me nj mision q nuk ishte ende i prcaktuar mir dhe sigurisht prtej fuqive t tyre.
    Si t vazhdojm punn e Masterit? A nuk ishte mendjemadhsi prej tyre ta konsideronin veten t aft pr t filluar nj bot t re? Ishte e vshtir t prshtateshin e me iden se nj ndrmarrje e till i ishte besuar nj grupi peshkatarsh t varfr nga Galilea.
    Momentet vendimtare n jet kan nevoj pr qartsi m t madhe. Edhe ai i kalimit t Jezusit nga nj prani e prekshme n nj prani t padukshme krkonte nj drit veanrisht t fort dhe ungjilltart u prpoqn ta ndrionin at n mnyra t ndryshme.
    Drita q na ofrohet sot vjen nga faqja e fundit e ungjillit t Markut.
    Pasazhi hapet me nj sken madhshtore (v. 15-16). I Ngjalluri u shfaqet t Njmbdhjetve dhe tregon misionin q ata jan thirrur t kryejn: “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve”.
    sht pr t'u habitur q lajmi i mir duhet t'i shpallet "do krijese". Shprehja me siguri prcakton "do njeri", por prmban gjithashtu ftesn pr t hapur horizontet e dikujt dhe pr t soditur nj shptim q shtrihet n t gjith universin; do krijes, n fakt, sht objekt i knaqsis s przemrt t Zotit (Pr 8,22-31).
    Pr shkak t mkatit, njeriu shpesh ka marr nj marrdhnie t pasakt me krijimin.
    I shtyr nga lakmia dhe lakmia e pangopur, ai nuk i kuptoi apo tradhtoi qllimet e Zotit dhe, n vend q t sillej si kopshtar dhe rojtar i bots, u shndrrua n nj despot dhe grabitqar. Ai nuk prdori shkencn dhe teknologjin n harmoni me planin e krijuesit, por n mnyr t pamatur dhe arbitrare. Ai e manipuloi natyrn sipas dshirs, duke e prkulur at ndaj interesave t tij egoiste ose modeleve t mendura. Kur e bri kt, ai rifuti kaosin.
    Pr kt arsye - si intuiti Pali - t gjitha krijesat presin efektet e dobishme t shptimit: “E njmend, edhe vet krijesa me afsh e pret zbulimin e bijve t Hyjit: krijesa, n t vrtet, sht e nnshtruar kotsis ‑ jo pse do, por pr arsye t atij q e nnshtroi ‑ porse njmend n shpres. Sepse, edhe vet krijesa do t lirohet nga skllavrimi i shkatrrimit pr t pasur pjes n lirin dhe lumturin e bijve t Hyjit" (Rm. 8, 19 -21).
    Shpallja e Ungjillit e liron njeriun nga bindja e t qenit mjeshtr absolut, e bn t kuptoj se nuk ka t drejt t ndrhyj n natyr sipas dshirs dhe e shtyn at t krijoj nj marrdhnie t re, jo vetm me moshatart e tij, por edhe me mjedisi, bimt, kafsht.
    Shptimi dhe dnimi varen nga pranimi ose refuzimi i mesazhit ungjillor dhe i pagzimit: “16 Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet” (v. 16).

    Kisha, me mjetet e shptimit q ofron, nuk mund t shprfillet me faj. N fjaln e Perndis q ajo shpall, sht vet Krishti ai q zbulon vetveten; n sakramentet q ajo administron, sht Krishti ai q, nprmjet shenjave t ndjeshme dhe efektive, komunikon jetn e tij. Refuzimi i ktyre dhuratave sht i barabart me dekretimin e vet rrnimit, q nuk sht dnim i prjetshm, por zgjedhja e pakuptimt e br sot pr t prjashtuar veten nga plani i Zotit.
    Mateu kujton fjalt e fundit t t Ngjallurit: "Dhe, ja, un jam me ju gjithmon ‑ deri n t sosur t bots!”(Mt 28,20). Jezusi nuk na la nj foto kujtimi, nj statuj prkujtimore, nj relike; ai donte t qndronte pran dishepujve t tij prgjithmon, edhe nse nuk ishte m i perceptueshm pr shqisat.

    N pjesn e dyt t fragmentit (v. 17-18) Marku rendit pes shenja nprmjet t cilave i Ngjalluri shfaq pranin e tij: "Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto: n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja; 18 [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen, nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen”.
    Prshtypja m e menjhershme sht se kto jan mrekulli shum t veanta, madje t uditshme, t vshtira pr t'u konstatuar sepse, edhe nse ekzistojn, jan jashtzakonisht t rralla, ndrsa duket se Jezusi premton shenja q jan n gjendje t vrtetojn vazhdimisht shpalljen e ungjillit.
    Ai e ka kundrshtuar gjithmon me vendosmri krkesn pr mrekulli demonstruese (Lk 11,29-32), megjithat, n fund t shekullit II pas Krishtit, koncepti apologjizues i mrekullis prfundoi duke u imponuar dhe ne e trashguam at. Nse nuk jemi t kujdesshm, rrezikojm t keqkuptojm kuptimin e fjalve t t Ngjallurit.
    sht e vrtet q predikimi i ungjillit shoqrohet me shenja, madje t jashtzakonshme, por kto nuk prbjn prov; ata jan nj njoftim, nj mesazh i lumtur: ata shpallin se shptimi sht duke u zhvilluar dhe se, pavarsisht nga t gjitha kundrshtimet, mbretria e Perndis do t prmbushet plotsisht. Apostujt i bn ata jo pr t konkurruar me magjistart dhe fallxhort, por pr t dshmuar se i Ngjalluri vazhdoi t vepronte n bot.
    Shenjat e jashtzakonshme t renditura nga Marku duhet t lexohen dhe interpretohen nn dritn e simbolizmit biblik. Profett i kishin prdorur tashm kto dhe imazhe t tjera pr t prshkruar koht mesianike dhe botn e re; mjafton t kujtojm profecin e famshme: "Luani do t jetoj me qengjin, pantera do t shtrihet pran kecit dhe pinjolli do t luaj n vrimn e asp" (Is 11,6-8). Isaia sigurisht q nuk kishte ndrmend t shpallte nj ndryshim t jashtzakonshm n natyrn agresive dhe t rrezikshme t kafshve t egra: ai premtoi fundin e betejave dhe armiqsive q ekzistojn n bot. Nprmjet imazhit t kafshve ai siguroi q, n mbretrin e Perndis, t mos kishte m vend pr armiqsi, rivalitet dhe agresion t ndrsjell midis njerzve.
    Fjalt e t Ngjallurit duhet t interpretohen gjithashtu n dritn e ksaj gjuhe biblike.
    Demont prfaqsojn t gjitha forcat e vdekjes q gjenden tek njeriu dhe q e shtyjn at t bj zgjedhje t kundrta me ungjillin: krenarin, dshirn pr para, urrejtjen, impulset egoiste. Kta demon nuk mposhten me prdorimin e riteve ekzorciste, por me forcn e fjals s Krishtit dhe t Shpirtit q ai na ka dhn. sht shpallja e ungjillit q i largon ata; sht Eukaristia dhe sakramentet e tjera q komunikojn forcn hyjnore q na lejon t'u rezistojm sulmeve t tyre. Nse sot mbizotrojn kto forca t vdekjes, kjo do t thot se i Ngjalluri sht i gjall dhe i pranishm n bot.

    Gjuht e reja i referohen nj dukurie ekstatike, shum t prhapur n kishn e hershme. N nj form tjetr, mrekullia duhet t prsritet n bashksit tona t krishtera: njerzimi ka nevoj pr nj gjuh krejtsisht t re; ai tashm ka dgjuar shum pr fyerjen, arrogancn dhe dhunn, sot ai dshiron t dgjoj pr dashurin, faljen, shrbimin falas dhe pa kushte dhe dishepujt e Krishtit duhet t din t flasin pr kt.
    Gjarprinjt dhe helmet shpesh prmenden n Bibl si simbole t armiqve t njeriut dhe jets. Nuk sht e leht t'i identifikosh menjher, sepse ata shpesh paraqiten n mnyr dinake dhe t poshtr, madje edhe helmet vdekjeprurse q shprndajn mund t duken si pije dehse. I drejti ftohet t mos ket frik nga kurthet e tij (Ps. 91,13) dhe dishepujt nuk duhet t ken frik, forca q kan marr nga Krishti, n fakt, i bn ata t paprekshm: " “Shikoja kah binte Satani porsi rrufeja prej qiellit! Ja, ju dhash pushtet t shkelni prmbi gjarprinj e prmbi akrep dhe mbi do fuqi armike dhe asgj s’do t mund t’ju bj keq. Por mos u gzoni pse ju nnshtrohen shpirtrat, por gzohuni pse emrat tuaj jan t shkruar n qiell" (Lk. 10,19-20).
    Shrimet jan shenja q Jezusi e ofroi shpesh. Nse fjala e ungjillit sjell rikuperime t pashpjegueshme dhe t jashtzakonshme n jet, do t jet e qart pr t gjith se komuniteti i krishter sht bartsi i nj force hyjnore t aft pr t rikrijuar botn.
    N v. 19 prmbledh temn e fests s sotme: "Zoti Jezus, pasi foli me ta, u ngrit n qiell dhe u ul n t djathtn e Perndis".
    Kjo sht nj deklarat teologjike; Zoti, n fakt, nuk ka as djathtas as majtas dhe n parajs nuk mund t ulesh. Imazhi kujton zakonet e oborreve lindore ku nnshtetasit q kishin treguar besnikri heroike ndaj zotris s tyre thirreshin n pallat dhe, prball t gjith t njohurve, sovrani i ftonte t uleshin n t djathtn e tij. Fjalt q psalmisti i drejton mbretit t ri n ditn e kurorzimit t tij - "I tha Zoti Zotit tim: “Rri n t djathtn time,
    derisa t’i v armiqt e tu shtroj pr kmbt e tua!" (Ps 110.1) - i referohen ktij prdorimi.
    Ungjilltari dshiron t na thot se Jezusi, i munduri sipas njerzve, u shpall nga Zoti "shrbtor i tij besnik". Ai nuk kishte krijuar dominimin toksor t shumpritur t popullit t Izraelit, nuk i kishte nnshtruar armiqt e tij me shpat, por kishte filluar mbretrin e Perndis, nj bot krejtsisht t re, duke ofruar jetn dhe duke derdhur gjakun e tij. Pr besnikrin e tij, Perndia e lartsoi (Fil. 2,6-11), e bri t ngjitej n qiell (Ef. 4,8-9) dhe ia nnshtroi do krijes (1 Kor 15,27). Duke prdorur imazhin e kurorzimit t Mesis, autort e Beslidhjes s Re prsrisin: “18 E njmend edhe Krishti nj her vdiq pr mkate (tona), i Drejti pr t padrejtt q t’iu shpiente te Hyji - njmend i vrar n trup, por i ngjallur me an t Shpirtit - 19 N t edhe shkoi t’u predikoj shpritrave n burg, 20 q nuk u bindn dikur, kur duresa e Hyjit priste gjat, n kohn e Noehit ndrsa po ndrtohej arka, n t ciln pak vet - vetm tet frym - shptuan me uj. 21 Ky uj - shmblles e pagzimit q tani ju shlbon: ky nuk sht pastrim ndyrsie t trupit, por lutje e drejtuar Hyjit - pr ndrgjegje t pastr, npr ngjalljen e Jezu Krishtit, 22 q, i ngritur n qiell, rri n t djathtn e Hyjit pasi i nnshtroi Engjjt, Pushtetet dhe Fuqit” Pra: “Perndia "e bri t ulet n t djathtn e tij" (1 Pt. 3,18-22).
    Fjalia e fundit e Ungjillit t Markut "Dishepujt u nisn dhe predikuan kudo, ndrsa Zoti e vrtetoi fjaln me mrekullit q e shoqruan" (v. 20) dshmon pr bindjen e dishepujve t par se ata nuk ishin vetm, por se ata kishin gjithmon Zotin Jezus, i cili, s bashku me ta, bnte mrekulli shptimi.

  10. #550
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. NGJITJA E JEZUSIT N QIELL. VITI B.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    NJITJA E JEZUSIT N QIELL. VITI B.

    M 12-5-2024.


    UNGJILLI: Mk. 16, 15-20.


    “14 N fund iu dftua t Njmbdhjetve ndrkoh q po ndodheshin n tryez. I qortoi pr pabesimin e tyre dhe pr ngurtsin e zemrs, pse s’u besuan atyre q e kishin par t ngjallur prej s vdekuri.
    15 Dhe u tha:
    “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve.
    16 Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet.
    17 Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto: n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja;
    18 [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen, nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen.”
    19 Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit.
    20 Kurse ata doln e predikuan gjithkund. Zoti bashkpunonte me ta dhe e prforconte Fjaln me mrekulli q e prcillnin”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM- LUTJE.


    UNGJILLI q na propozohet n kt fest t Ngjitjes s Jezusit, sht pjesa e fundit e Ungjillit sipas Markut. Jan pikrisht vargjet e fundit dhe kur arrihet n faqen e fundit t nj libri, do t thot se historia ka prfunduar. Dhe n kt Ungjill t Markut nuk bhet prjashtim. N fakt, Ungjilli i sotm na tregon se si mbaroi jeta e Jezusit, jo n errsirn e nj varri, si besuan ata q e ekzekutuan, por n dritn e qiellit, n Lavdin e Atit. N syt e njerzve, Jezusi ishte nj i dshtuar, nj mposhts, por n Pashk Ati Qiellor shpalli gjykimin e tij, at gjykim q ka rndsi: Jezusi sht i lavdishm dhe sht fituesi. Dhe mund t kishte prfunduar kshtu Ungjilli sipas Markut, megjithat, n fund ungjilltari shton nj varg, t cilin do ta dgjojm, q shnon fillimin e nj historie t re, deri n at pik sa gjithka q u tha m par nga ungjilltari Marku sht nj prgatitje pr kt pjes t dyt, n t ciln jemi prfshir edhe ne sot.
    Pra, kremtimi i sotm, q shnon prfundimin e jets s Jezusit n kt bot, nuk sht gj tjetr vese nj dorzim tek dishepujt, t cilt ishin prfshir n projektin e Jezusit pr nj bot t re gjat tre viteve t jets s tij publike. Tani misioni i ndrtimit t ksaj bote q filloi Jezusi, u sht besuar atyre dhe ne jemi t prfshir n kt histori t dyt sot: dorzimi varet nga ne, ne jemi ata q duhet t ojm prpara projektin e Jezusit.

    Le t dgjojm mnjher se si i ngjalluri iu shfaq veten ktyre dishepujve.
    “N fund iu dftua t Njmbdhjetve ndrkoh q po ndodheshin n tryez. I qortoi pr pabesimin e tyre dhe pr ngurtsin e zemrs, pse s’u besuan atyre q e kishin par t ngjallur prej s vdekuri” (Mk.16,14).
    Ajo q kujtohet nga ungjilltari Marku, nuk sht nj detaj margjinal.
    Dishepujt e shohin t Ngjallurin teksa jan ulur n tryez, sht nj detaj q kujtohet edhe nga ungjilltart e tjer. Luka na tregon se dishepujt e Emausit hapn syt dhe e pan t Ngjallurin n astin e thyerjes s buks, kur ishin ulur n tryez dhe Gjoni thot gjithashtu se n liqenin e Tiberiads, dishepujt e njohn t Ngjallurin kur ai u ofroi bukn atyre.
    sht katekez: pikrisht n momentin kur bashksia mblidhet n ditn e Zotit, n momentin e thyerjes s buks, syt tan hapen dhe shohim t Ngjallurin. Pra, tani ne jemi ata njmbdhjet dhe sht pr ne q i Ngjalluri flet.
    Le t prpiqemi t'i shohim n fytyr kta t njmbdhjet, nj nga nj. Kush jan ata? Jemi ne, sht nj grup i plagosur: duhet t ishin 12 veta, por njri humbi. As Jezusi nuk ishte n gjendje ta prfshinte at n propozimin e tij pr t'u br gjithashtu nj ndrtues t bots s re. Juda preferoi t vazhdonte t besonte n botn e vjetr dhe u bashkua me rojet e mbretris s errsirs. Dhe t tjert? Ata jan njerz t friksuar, n ankth: njri madje e mohoi mjeshtrin, Pjetr. Ungjilltari Marku sht shum i ashpr n paraqitjen e asaj q bri Pjetri: ai prdor nj folje shum t fort, “avatematizein” (Mk.14,71)... Pjetri filloi t "mallkonte" Jezusin. Ungjilltart e tjer nuk e prdorin kt folje: vetm ktu ajo shfaqet n Ungjij. Pr t mbrojtur jetn e tij, Pjetri filloi t mallkonte Mjeshtrin.
    Dhe far bn i Ngjalluri? Ai i qorton - na qorton edhe neve - por jo sepse ikn dhe e mohuan, sepse jan t friksuar; jo, ai i qorton, sepse ata jan jobesimtar dhe zemrgur.
    N kapitullin e fundit t Ungjillit sipas Markut, vihet shum theks n vshtirsin q kishin kta dishepuj pr t besuar. Thuhet se ata nuk i besuan Magdalens, nuk u besuan dy dishepujve t Emausit, q kishin takuar t Ngjallurin.
    Pse Marku kmbngul kaq shum n kt munges besimi t dishepujve? Le t sqarojm se far do t thot folja"besoj" dhe pastaj nuk do t habitemi pr vshtirsit q kishin t njmbdhjett pr t besuar, sepse sht e njjta vshtirsi q hasim ne sot. T njmbdhjett morn dshmin e atyre q kishin prjetuar t Ngjallurin, dhe q e kishin par: Magdalena, t dy nga Emaus dhe t njmbdhjett nuk dyshojn pr sinqeritetin e tyre, por kjo nuk sht ende aderimi n besim, sht prfundimi i nj arsyetimi logjik. T njmbdhjett sigurisht than: "Magdalena dhe t dy nga Emaus jan t besueshm, ata nuk kan arsye t gnjejn dhe dshmia e tyre sht e vrtet, ajo q ata thon sht shum e arsyeshme."Besimi i vrtet presupozon arsyeshmrin, prndryshe sht “nj syleshtsi”, por nuk mund t reduktohet n nj plqim intelektual, n nj t vrtet.
    T besosh n Jezusin sht nj zgjedhje dashurie, nuk mjafton t magjepsesh nga personi apo propozimi i tij i jets. Duhet t vendosim t ndajm, t prvetsojmi jetn ton me t tijn dhe kjo sht e vshtir, sepse propozimi i Jezusit shkon n drejtim t kundrt me at q sugjeron natyra jon njerzore dhe dishepujt e kishin t vshtir ta besonin.
    Pse? Sepse nse Jezusi u ringjall, nse Ati e priti at n Lavdi, ather do t thot se ai kishte t drejt. Ai kishte t drejt kur thoshte se ata q e mbajn jetn pr vete e humbasin, ndrsa ata q e japin e fitojn plotsisht. Nse ai ringjallet, ather njeriu i suksesshm nuk sht ai q kan n mendje dishepujt e tij, por ai q jep t gjitha pr gzimin e vllait t tij. Ather, nse Jezusi sht ringjallur, t gjitha ndrrat e lavdis q Pjetri, Andrea, Jakobi, Gjoni dhe ne gjithashtu kemi kultivuar, duhet t lihen prfundimisht mnjan. Ktu sht vshtirsia pr t besuar. Nse kto dyshime nuk lindin brenda nesh, nse nuk e prjetojm kt vshtirsi pr t'iu prmbajtur Jezusit t Nazaretit me an t besimit, kjo do t thot se nuk e kemi kuptuar se far nnkupton t besosh n Jezusin.
    Ngurtsia e zemrs, dyshimet e ktyre dishepujve, jan tonat. Shum her edhe ne hezitojm dhe pyesim veten: “A mund t jet e vrtet q, duke dhn jetn time si bri Jezusi, do ta marr me mend? A nuk do t ishte m mir q un t prshtatesha me at q t gjith t tjert po bjn? Nse heq dor nga shijimi i jets, a nuk do t kem pendim n fund?” Ktu sht vshtirsia pr t besuar: do t thot t'i prmbahemi propozimit q na bn Jezusi. Le t theksojm, Marku dshiron t na bj t ndihemi afr ktyre t njmbdhjetve, nuk thot se pas qortimit q bri Jezusi, u tregoi shenja pr t'i nxitur t besonin, nuk thot se si ndodhi n momentet e tjera t shoh manifestimin e t Ngjallurit, nuk i thot: “Shiko duart e mia, kmbt e mia...” apo nuk thot si i tha Thomait: “Ma fut gishtin n kraharorinj...”, jo, nuk jep asnj shenj. Ai i la n gjendjen e atyre q jan thirrur t besojn n dshmin e atyre q pan t Ngjallurin dhe sot ne besojm n dshmin e ktyre t njmbdhjetve, t cilve u jemi mirnjohs, sepse ishin ata q na dhan Jezusin dhe Ungjillin e tij, megjith brishtsin dhe dobsit e tyre e solli misionin e tyre n prfundim. Nse sot kemi fatin t njohim Jezusin dhe t zbulojm thesarin e Ungjillit, ua detyrojm pikrisht ktyre njmbdhjet dshmitarve, njerzve besimpak.
    Pas qortimit t ktyre t njmbdhjetve, pr brishtsin e besimit t tyre, ne do t prisnim q, prpara se t'u besonte atyre nj mision t vshtir dhe krkues, Jezusi do t priste prej tyre nj shenj pendimi, nj vetdije pr padenjsin e tyre, por n vend t ksaj ne dgjojm se far ai pyet kta dishepuj t dobt e t friksuar dhe kt krkon prej nesh sot.
    Jezusi u tha atyre: “Dilni n mbar botn e predikojani Ungjillin t gjith njerzve. Kush do t besoj e do t pagzohet, do t shlbohet, ndrsa kush s’do t besoj, do t dnohet” (v.15-16). "Dilni", tha i Ngjalluri. Ata duhet t ikin, duhet t lvizin dhe kush largohet, largohet nga nj vend i caktuar, nga njerz t caktuar, nga nj mjedis i caktuar. far lan pas kta t njmbdhjet? Bota e tyre e vogl palestineze, traditat e tyre fetare, pr t cilat ata ishin shum t dashur, sepse ua kishin marr baballarve t tyre, dhe ata duhet t shkojn n toka t reja, kultura t reja, pr t mbjell jo traditat e tyre fetare, por Ungjillin.
    Le t prpiqemi t mbajm qart n mendje at q i Ngjalluri krkon prej nesh sot: t shpallim Ungjillin. Pr nj koh t gjat, misioni q Jezusi na kishte besuar ishte interpretuar si detyr e prozelitizimit t t gjithve q t bheshin t krishter, pak si farisenjt q ishin gati t udhtonin gjithkund pr t br nj prozelit. Pr t marr kto konvertime, ne e dim se far ka ndodhur n histori, pr fat t keq, sht prdorur edhe shtrngimi.
    Kemi dgjuar ndonjher dik t ankohet, ndonj prift t thot: "Por n kt bot, n kt shoqri, ne nuk mund t konvertojm asknd". "Dhe kush ju krkoi t konvertoni dik?" I Ngjalluri ju krkoi vetm nj gj: shpallni me besnikri Ungjillin. Kthimi n besim, ndryshimi i zemrave, nuk sht detyr e predikuesit: sht Shpirti q sjell kto kthime n besim, thjesht duhet t shpallsh me besnikri fjaln e Ungjillit dhe m pas t besosh n forcn hyjnore q sht e pranishme n kt far.
    Le t kujtojm at shmblltyr q na raportohet vetm nga Marku, n kapitullin e katrt: "Mbjellsi e hedh farn n tok: nse fle a zgjohet, natn a ditn, fara mbin dhe rritet". Si? Ai nuk e di, sepse nuk varet prej tij, tani varet nga forca hyjnore e pranishme n farn e fjals ungjillore. Kur mbillet kjo far n zemrn e dikujt, nuk i hiqet kurr, sepse nuk sht fjal njerzore dhe jep fryte t jashtzakonshme.
    Prmbajtja, pra, e ktij mesazhi: Ungjilli. Ajo prmblidhet n kt fjal, kuptimin e s cils e dim mir: “lajm i mir”. Dhe cili sht lajmi i lumtur q duhet shpallur? Vetm nj: dashuria e pakushtzuar e Zotit pr njeriun, jeta hyjnore q solli Krishti n bot, jo pra se Zoti sht i mir me t mirn dhe ndshkon dhe sht i ashpr me t keqij, kt kan thn gjithmon t gjith t part. Ne duhet t shpallim se Perndia i do t gjith, madje edhe t ligjt. Ky sht lajmi dhe ky duhet t'i njoftohet gjith bots, t gjith duhet ta din.
    Dhe kjo shpallje e Ungjillit duhet t'i bhet gjith Krijimit. Ne do t prisnim q ai t'u shpallej njerzve, por Ungjilli nuk duhet t ndryshoj vetm zemrat e njerzve, por gjithka. far do t thot? Le t prpiqemi t vzhgojm se far ndodhi, si e menaxhuan njerzit Krijimin? A u prekn ata nga plani i Krijuesit, t cilin e kuptuan? Dhe prandaj ata e dinin se si duhet t menaxhohen t mirat e toks? Jo, ata u prekn nga kriteret e tyre, nga egoizmi i tyre dhe kshtu lejuan veten t prekeshin nga lakmia, nga dshirat e pangopura, n vend q t ishin kopshtar, rojtar t krijimit, u bn despot, grabitqar, manipuluan natyrn sipas dshirs s tyre, e gjithka pr planet e tyre egoiste dhe t mendura. Ne e dim se si sht reduktuar Krijimi. Ata rifutn kaosin: nj bot t pajetueshme. N fakt, Pali n Letrn drejtuar Romakve thot se "t gjitha krijesat jan n pritje t efekteve t dobishme t shptimit, q prezanton shpallja ungjillore".
    Shpallja e Ungjillit e liron njeriun dhe e on at n vendosjen e nj marrdhnieje t re me Krijimin, me respektin ndaj Krijimit, sepse ai duhet t vihet m pas n shrbim t do njeriu. Dhe i Ngjalluri vazhdon duke thn: “Besimtari dhe i pagzuari do t shptohen; jobesimtari, megjithat, do t dnohet”.
    Le t kemi kujdes nga kjo gjuh orientale, e cila gjithmon bn kontrast bardh e zi, dy zgjedhje, nj e jets dhe nj e vdekjes. "Kushdo q beson", do t thot "kushdo q i prmbahet ktij Ungjilli, propozimit t njeriut dhe t nj bote t re, t br nga Jezusi, shptohet nga kjo fjal". "I shptuar" nuk do t thot "i marr n Qiell", atje t gjith jan t mirpritur n kraht e Atit Qiellor. "Shptohet menjher", domethn: "nse ai i prmbahet Ungjillit, ai e kupton plotsisht njerzoren e tij". Megjithat, nse nuk i prmbahet, nuk shpton, nuk e lejon veten t shptohet dhe prandaj nuk humanizohet, sepse ata q e ndrtojn jetn e tyre mbi propozime t ndryshme nga ajo q na bn Krishti, nuk ndrtojn ekzistencn tyre plotsisht dhe pagzimi sht shenja e ksaj zhytjeje t plot, si degt n hardhi: zhytje n Shpirtin e Krishtit.
    Dhe le t shohim tani me far imazhesh Jezusi na paraqet ndryshimin n bot q ndodh kur Ungjilli mirpritet:
    “Shenjat q do t’i prcjellin ata q do t besojn, jan kto: n emr tim do t’i dbojn djajt, do t flasin gjuh t reja; [n duar] do t’i marrin gjarprinjt e, nse do t pijn ndonj gj q sjell vdekjen, nuk do t’u bj keq. Do t’i vn duart mbi t smur, e kta do t shrohen” (v. 17-18).
    sht nj pyetje q dgjojm shpesh nga jobesimtart: far qllimi shrben besimi juaj? far prodhon? Ata thon: “Ne shohim besimtar, t cilt shkojn t luten pr ndonj shenjtor, kur jan t smur dhe shpresojn t marrin nj mrekulli. Ne i besojm shkencs, jo shenjtrve”.
    Nj far "syleshtsi", e ngatrruar pr besimin, nuk prodhon absolutisht asgj, edhe nse ka ende shum ndjeks. Besimi, i kuptuar si nj krkes ndaj Zotit q t bj ndonj mrekulli pr t zgjidhur problemet tona, ky sht thjesht tjetrsim, por Jezusi n Ungjillin e sotm i prgjigjet pikrisht pyetjes q na shtrohet nga jobesimtart.
    far prodhon besimi juaj? Nse sht mendjelehtsi, nuk prodhon asgj, por Jezusi thot: "Nse i beson vrtet Ungjillit, domethn propozimit t njeriut dhe bots q bj un, je dshmitar i mrekullive, t ngjarjeve t papritura, t jashtzakonshme q nuk do t'i kishe imagjinuar kurr”. Nse t gjitha luftrat n bot do t zhdukeshin menjher dhe njerzit do ta trajtonin njri-tjetrin si vllezr, do t ndihmonin vetm t tjert, m t fortt do t ndihmonin m t dobtit: bota do t ndryshonte. Ne do t thoshim: "Nj mrekulli absolutisht e papritur". Nse nuk ndodh, sht pikrisht sepse ne nuk e pranojm propozimin q bn Jezusi.
    Vini re, Jezusi thot: "Mrekullit nuk do t'i shoqrojn predikuesit, si mrekulli q dshmojn se ata kan t drejt". Ky sht nj interpretimi gabuar i mrekullis, t ciln Jezusi gjithmon e refuzoi. sht nj brez i oroditur dhe kurorshkels q i krkon kto mrekulli dhe fatkeqsisht n fund t shekullit t dyt mrekullia u interpretua si prov dhe ne trashguam kt koncept: prova q feja e krishter sht e vrteta, sht q ajo bn mrekulli. Jezusi e hodhi posht kt interpretim, ai tha: "Shpallni Ungjillin, prmbajuni ktij propozimi dhe do t dshmoni mrekulli". Dhe kto mrekulli, t quajtura shenja, ai i paraqet me pes imazhe, t cilat jan marr nga Bibla. Le t prpiqemi t'i interpretojm dhe kuptojm ato.
    E para nga kto shenja: "Ungjilli do t'i dboj demont".
    Le t lm mnjan ekzorcizmat, me ritet e tyre dhe formulat q i shoqrojn dhe t mos ngatrrojm patologjit, t cilat duhet t trajtohen nga mjekt, me demont me t cilt u prball Krishti dhe pr t cilt na thon ungjijt. Demont jan realitete shum konkrete, t gjith i njohim, kta shpirtra t papastr, q na shkatrrojn. T gjith i prjetojm dhe kan emra shum t qart dhe t sakt. Demoni i krenaris, i lakmis, i epshit pr para, i lidhjes me pasurin. Kta jan demon q na njerzojn: inatet, lakmia pr pasuris q sht nj lloj iidhujtaris, shthurja morale, egoizmi, gnjeshtra, zemrimi, xhelozia. Kta jan demont q na njerzojn, na bjn t dhunshm, mizor, t pandjeshm ndaj nevojave t t varfrve, na bjn m pak burr e madje pak si bish.
    Kta jan demont q dbohen jo nga uji i shenjt, por nga Ungjilli: aty ku arrin Ungjilli, kta demon zhduken. N nj familje ka ndarje pr shkak t zilis, lidhje me pasurin, shthurje morale, ndonjher ndarje midis burrit dhe gruas... nse vjen Ungjilli, kta demon zhduken dhe ne jemi dshmitar t mrekullive. udira, t papritura: vllezr q ndoshta nuk kan folur me njri-tjetrin pr njzet a tridhjet vjet pr shkak t nj trashgimie t ndar keq, ktu, duke mirpritur Ungjillin, kuptojn se jan thirrur n marrdhnie q jan ato q Krishti propozon.
    Dhe pastaj: "Ata do t flasin n gjuh t reja".
    Cilat jan gjuht q njerzit kan prdorur gjithmon? Gjuha e forcs, nj gjuh q prdoret vazhdimisht edhe sot. Kur politikant duhet t prballen me problemet e tyre, ata garojn pr t par se kush e ngre zrin m t lart. Jan “t pushtuar nga demont”, nga demont e krenaris dhe mendjemadhsis, sepse jan m t fort.
    Kta demon sugjerojn gjuhn e fyerjes dhe pastaj ne nuk flasim m me njri-tjetrin, bjn t flasin armt, gjuhn e hakmarrjes, duke iu prgjigjur krimit me nj krim tjetr. Kjo sht gjuha e bots s vjetr. Njerzimi i ri ka nevoj pr nj gjuh t re, e cila sht ajo e sugjeruar nga Ungjilli, ajo e dashuris, faljes, shrbimit t ndrsjell pa kushte, dhe dishepujt duhet t din ta flasin mir kt gjuh, duhet t'u vij natyrshm, nga vet natyra e tyre si Bijt e Perndis, ashtu si kur flitet nj gjuh, nuk duhet t arsyetohet, kujtojn rregullat e gramatiks dhe sintakss: sht e natyrshme t flassh nj gjuh t caktuar. Dishepulli q e ka lejuar veten t deprtohet nga mesazhi ungjillor e flet natyrshm kt gjuh dashurie.
    Dhe pastaj: "Ata do t marrin gjarprinjt n duart e tyre".
    Ky sht gjithashtu nj imazh biblik. Kujtojm se si psalmistt dhe profett prdorn imazhin e kafshve q luftonin me njra-tjetrn dhe m pas bnin paqe n botn e re. Ktu, prmes imazheve t kafshve tregohet mbretria e Zotit, ku nuk do t kishte m vend pr armiqsi, rivalitet, agresion mes njerzve. Kta gjarprinj jan ende nj imazh q ne e gjejm tashm n fillim t Bibls: gjarpri, i cili u sugjeron njerzve t qndrojn larg Perndis. Por thot Jezusi: “Ungjilli ‘ju imunizon’ nga kta gjarprinj. Dishepujt nuk duhet t ken frik, sepse forca q kan marr nga Krishti dhe Fjala e Tij i bn ata t paprekshm. Le t kujtojm at q na kujton Luka n kapitullin 10, fjalt e Jezusit: “Ja, ju dhash pushtet t shkelni prmbi gjarprinj e prmbi akrep dhe mbi do fuqi armike dhe asgj s’do t mund t’ju bj keq. Por mos u gzoni pse ju nnshtrohen shpirtrat, por gzohuni pse emrat tuaj jan t shkruar n qiell” (Lk. 10, 19-20).
    Epo, nj imazh tjetr: "Nse pin ndonj helm, nuk do t'i dmtoj aspak".
    N shoqrin ton qarkullon shum helm. Ai shprndan helm q banalizon shenjtrin e dashuris dhe besnikrin martesore, ai prhap helm q nuk mund t dalloj m at q sht e mir dhe ajo q sht e keqe, ajo q sht e vrtet dhe ajo q sht e rreme, pr t cilin gjithka sht e kundrta e gjithkaje, kshtu q m n fund njeriu nuk di m far t bj, dhe norma bhet "ajo q m plqen". Ata q sugjerojn krkimin e pakushtzuar t knaqsis si t mirn supreme, si norm jetsore, prhapin helmin dhe kto jan mesazhet q helmojn brezat e rinj. Duam apo nuk duam, jemi t detyruar t pim ndonj helm.
    Ungjilli, thot Jezusi, "na imunizon": mund t habiteni pak, madje mund t mendoni se ajo q ju thon mediat masive sht e vrtet, por, nse e keni prvetsuar mesazhin e Ungjillit, kuptoni se nuk sht kshtu. sht Jezusi i Nazaretit ai q ju thot t vrtetn pr njeriun.
    Dhe pastaj: "Ata do t vn duart e tyre mbi t smurt".
    Nuk thot se ata "do t shrohen", thot teksti grek ‘kalos eksousin’, "ata do t prfitojn" nga kjo vendosje duarsh. Shrimi bhet nga mjekt, por mirpritja e Ungjillit t bn t kuptosh edhe kto momente dobsie, brishtsie, q jan pjes e gjendjes son njerzore dhe kur i afrohesh ktij realiteti me qetsi dhe e pranon kt gjendje, t ndihmon gjithashtu. Merr nj efekt m t dobishm nga barnat q ju jep mjeku.
    Ja, tani sht dorzimi q po bhet. Jezusi e kreu misionin e tij. Tani sht radha jon pr ta realizuar at. Ne ndjejm…
    “Zotria [Jezusi], pasi u tha kshtu, u ngjit n qiell dhe rri n t djatht t Hyjit. Kurse ata doln e predikuan gjithkund. Zoti bashkpunonte me ta dhe e prforconte Fjaln me mrekulli q e prcillnin” (v.19-20).
    Sipas gjykimit t njerzve, Jezusi ishte nj humbs, nj i dshtuar, i cili prfundoi n nj varr, pastaj ata rrokullisn nj gur t madh para ktij varri dhe gjithka prfundoi atje. E themi edhe ne: “t’i japsh fund” do t thot “do gj ka mbaruar”. Ungjilltari Marku thot, n fund t Ungjillit t tij, se gjrat nuk prfunduan kshtu dhe na paraqet gjykimin e Zotit mbi Jezusin e Nazaretit, duke prdorur modelet kulturore t kohs s tij.
    Ai thot: “Ai nuk prfundoi n varr, historia e tij nuk mbaroi me kaq, por u ngrit n parajs dhe u ul n t djathtn e Zotit”. Qielli nuk sht atmosfera, ai sht vendbanimi i Perndis n shtpin e Atit. Prandaj, jo Varri, por Lavdia e shtpis s Atit.
    Dhe pastaj: "Ai ulet n t djathtn e Zotit".
    Ky sht nj imazh q t kujton zakonet e oborreve lindore, ku nnshtetasit, t cilt kishin dhn dshmi besnike ndaj zotit t tyre, thirreshin n pallat, s bashku me gjith popullin dhe para t gjithve sovrani i madh i bnte t ulen n t djatht t tij.
    Le t kujtojm edhe fjalt e psalmistit, i cili ia drejton kto fjal sovranit t Izraelit n ditn e kurorzimit t tij. Zoti i thot ktij mbreti: "Ai ulet n t djathtn time". Kjo do t thot, sht ftesa pr t gjith njerzit q ta konsiderojn kt Mbret t Izraelit si t mbrojtur nga Zoti. Ungjilltari dshiron t na thot se Jezusi i Nazaretit, i munduri, u shpall nga Zoti si shrbtori i tij besnik dhe pr kt besnikri Zoti e lartsoi: "I dha nj emr mbi do emr tjetr", si thot Letra drejtuar. Filipiant; “Ai ia nnshtroi do krijes”, si thot Letra e Palit drejtuar Korintasve.

    Prfundimi: “Ata, dishepujt, duke shkuar, shpalln Ungjillin kudo, ndrsa Zoti punonte dhe e vrtetonte fjaln q shpallnin me shenjat q shoqronin kt Fjal”.
    Fjalia e fundit sht pr t na thn: "Dishepujt nuk duhet t ndihen vetm". Jezusi q ecte rrugve t Palestins, i cili ishte fizikisht me dishepujt e tij, nuk u largua, nuk sht m aty ku ishte ather, por sot sht aty ku jemi n do moment, sht gjithmon me ne dhe shoqron njoftimin ton. me shenja.

    Le ta kemi parasysh kt dhe t pyesim veten: "A i prodhon fjala q shpallim kto mrekulli dhe kto shenja?" Sepse, nse kto mrekulli nuk ndodhin, ather duhet t pyesim veten nse Ungjilli q shpallim sht autentik, sepse Zoti tha se respektimi i Fjals s Tij do t prodhonte shenja t jashtzakonshme.

  11. #551
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 7 E PASHKS VITI B

    M 12-5- 2024 (NSE NUK FESTOHET SOT NGJITJA E JEZUSIT N QIELL)

    LEXIMI I PARE: Vap. 1, 15-26.


    Po n ato dit, u ngrit Pjetri n mes t vllezrve ‑ ishin mbledhur afrsisht njqind e njzet vet ‑ dhe tha:
    16 “Vllezr, sht dashur t plotsohet Shkrimi i shenjt t cilin me goj t Davidit e parafoli Shpirti Shenjt pr Judn, i cili u b prijsi i atyre q e kapn Jezusin. 17 Ai ishte vrtet nga numri yn dhe kishte pjes n kt shrbes.
    20 Dhe njmend, n librin e Psalmeve shkruan: ‘Shtpia e tij mbett e shkret, askush n t mos banoft!’ dhe: ‘Parsin e tij dikush tjetr e trashgoft!’
    21 Duhet, pra, q njri prej ktyre njerzve, t cilt qen me ne gjat tr kohs q Zotria Jezus jetoi n mesin ton, ‑ 22 duke filluar prej pagzimit t Gjonit e deri at dit kur prej nesh u ngrit n qiell ‑ t bhet bashk me ne dshmitari i ngjalljes s tij.”
    23 Dhe paraqitn dy: Jozefin q quhet Barsab me mbiemr Just dhe Matin: 24 Ather u lutn: “Ti, o Zot, q njeh zemrat e t gjith njerzve, trego cilin prej ktyre t dyve e ke zgjedhur 25 pr t marr vendin e ksaj shrbese apostolike, prej t cils u trhoq Juda pr t shkuar n vendin e vet.”
    26 Ather hodhn short e shorti i ra Matis, e kshtu u radhit n numrin e t Njmbdhjet apostujve.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM- LUTJE

    DSHMITART E ZOTIT T NGJALLUR.


    "N ato dit": kto jan ditt para Rrshajve. Pra, ktu kemi nj dshmi t nj momenti akoma shum afr Ringjalljes s Jezusit, shum pak pas Ngjitjes s Jezusit n qiell. Tashm sht qart se sht Pjetri ai q drejton jetn e bashksis. Kjo sht krejt normale pasi atij Jezusi i besoi delet e veta, si tha ai. Ka ardhur koha, beson Pjetri, pr t organizuar bashksin: dhe atje, n Cenaklin, ne shohim Pjetrin e marr nga fryma e vendimit, iniciativs dhe shqetsimit pr besnikri ndaj Zotit t tij. N ann e fryms s vendimit, ne vrejm vendosmrin e tij: ai thot shum qart se far do t bj: "Ja far duhet t bhet" ... "njri prej tyre duhet t bhet me ne dshmitar i ringjalljes s tij".
    Nga ana e besnikris, dhe kjo nuk na udit fare n nj hebre, ai frymzohet nga Shkrimi i shenjt: "sht shkruar n librin e Psalmeve: Le t kaloj shrbesa e tij te tjetri".
    Pastaj, kriteret pr zgjedhjen e kandidatit frymzohen qart nga shqetsimi pr besnikri: pr t zvendsuar Judn, ai krkon dik q i kishte shoqruar apostujt q nga fillimi i jets publike t Jezusit, domethn nga pagzimi i Jezusit nga Gjon Pagzuesi, deri n Ngjitjen e tij n qiell. Deri m tani, n Ungjijt, nuk kishim dgjuar kurr emrin e Joseph Barsabbas, me nofkn Justus, as at t Matias; por ktu gjejm se ata q ishin shum afr Jezusit, ishin m shum se sa mendohet zakonisht, m shum se dymbdhjet. Pjetri e thot qart: " Duhet, pra, q njri prej ktyre njerzve, t cilt qen me ne gjat tr kohs q Zotria Jezus jetoi n mesin ton, ‑ duke filluar prej pagzimit t Gjonit e deri at dit kur prej nesh u ngrit n qiell ‑ t bhet bashk me ne dshmitari i ngjalljes s tij” (v.21-22).
    Krkesa e bekuar nga ana e Pjetrit: sht mbi kt qndrueshmri q ne mund t bazojm sigurin e besimit ton. Dshmia e dhn pr ringjalljen e Krishtit u dha nga burra q kishin t drejt t flisnin pr t, sepse ata e kishin njohur mir Jezusin nga fillimi deri n fund t jets s tij publike. uditrisht, Pjetri nuk bn asnj krkes tjetr prve ksaj: ai nuk flet pr cilsit e karakterit ose pr virtytet e atij q duhej t zgjedhej: e rndsishme sht besnikria e tij pr t ndjekur Jezusin q nga fillimi. . Kjo duhet t siguroj ata prej nesh q e shohin veten me munges cilsish: me sa duket, kjo nuk sht gjja m e rndsishme! Gjja m e rndsishme sht t jesh nj dshmitar i thjesht i ringjalljes s Krishtit! Ky sht misioni q Jezusi u besoi atyre: kur i la ata, ai u kishte thn atyre: "Ju do t merrni fuqin e Shpirtit Shenjt, i cili do t zbres n ju dhe ju do t bheni dshmitart e mi n Jerusalem, n mbar Juden, n Samari, madje dhe deri n skajin e bots” (Vap 1,8). Ne gjithashtu mund t mendojm se kjo fjali e Jezusit legjitimon t gjitha zotimet tona: "Edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua, sepse jeni me mua q n fillim" (Gj 15,27).


    NJ VENDIM KOLEGJIAL.

    Pjetri ka treguar rrugn q duhet ndjekur, por ai nuk vendos vetm: e kjo rrug zhvillohet n tre faza; pas krkess s tij, paraqiten dy kandidat, dhe n fund zgjedhja bhet m short: kush jan ata q e kan paraqitur kta dy candidate? Teksti nuk e thot kt, por sidoqoft nuk sht Pjeter; ather, mund t mendohet se i ka paraqitur asambleja e prbr nga njqind e njzet veta t cituar nga Luka n fillim t tekstit. Dhe pastaj t gjith fillojn t luten: " “Ti, o Zot, q njeh zemrat e t gjith njerzve, trego cilin prej ktyre t dyve e ke zgjedhur pr t marr vendin e ksaj shrbese apostolike, prej t cils u trhoq Juda pr t shkuar n vendin e vet” (v:24-25) ; dhe s fundmi, prdorimi i shortit tregon vendin q duhej t'i linin Shpirtit Shenjt n kt zgjedhje: n mentalitetin e kohs, t hedhsh short do t thot ta vendossh zgjedhjen n duart e Zotit.
    uditrisht, emri i Matias nuk do t prmendet m n Veprat e Apostujve: nse Luka tregon shum detajet n lidhjen e hyrjes s tij n grupin e Dymbdhjetve, kjo nuk sht pr shkak t personalitetit t Matias, por pr shkak t ktij vullneti t Pjetrit pr t rindrtuar grupin e dymbdhjetve pas mungess s Juds. Ndoshta ky numr i dukej simbolik Pjetrit: a sht sepse dymbdhjet sht numri i fiseve t Izraelit? Luc nuk e thot at. Ndoshta, fare thjesht, kjo duhet t shihet si shqetsimi i Pjetrit pr t qndruar besnik ndaj dispozitave t vet Jezusit: Jezusi kishte zgjedhur dymbdhjet apostuj, njri nga t dymbdhjett, Juda, ka braktisur dhe po zvendsohet.
    Por, le t kthehemi n braktisjen e Juds: ai megjithat kishte marr, si Apostujt e tjer, nj pjes n shrbesn apostolike, sepse ai ishte nj nga dymbdhjet t zgjedhur nga Jezusi pas nj nate lutjeje: "Ndr ato dit Jezusi shkoi n nj mal pr t’u lutur. Natn e kaloi duke iu lutur Hyjit. Kur zbardhi drita, i thirri nxnsit e vet e prej tyre zgjodhi dymbdhjet, t cilt edhe i quajti apostuj: Simonin, t cilin e quajti edhe Pjetr, Andreun, vllan e tij, Jakobin e Gjonin, Filipin e Bartolomeun, Mateun, e Tomn, Jakobin e Alfeut, Simonin q quhej Zelltar, Judn e Jakobit edhe Judn Iskariot, i cili u b tradhtar" (Lk 6,12-15).
    Kjo do t thot q, edhe i zgjedhur nga Jezusi, n nj zgjedhje t frymzuar nga Shpirti Shenjt, njeriu mbetet i lir. Juda, i zgjedhur si t tjert pas nj nate lutjeje, mbeti i lir t tradhtonte. Pjetri ka kt formul t hidhur: "Juda ka braktisur vendin e tij", nj vend t cilin ai megjithat e mbajti deri n mbrmjen e s Enjts s Madhe; ishte gjat Darks s Fundit q Jezusi tha: " Biri i njeriut njmend po shkon ashtu si u caktua, porse, i mjeri ai njeri q po e tradhton!” (Luka 22,22).
    Dhe prsri: “Por, ja, dora e atij q po m tradhton sht me mua n tryez!"(Lk 22:21). Tek Luka, kjo ndodh pas tregimit t institucionit t Eukaristis; q do t thot se Juda mori pjes me apostujt e tjer n vaktin e Beslidhjes s Re. Por nuk duhet t ndalemi m n t kaluarn: "sht e nevojshme", tha Pjetri, "q shrbesa e tij t kaloj te nj tjetr": sepse urgjenca e misionit sht e till q ne nuk mund t'i lm vendet bosh!

  12. #552
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 7 E PASHKS VITI B

    M 12-5-2024 (NSE SOT NUK FESTOHET NGJITJA E JEZUSIT).

    Ps , 103, 1-2. 11-12. 19-20ab


    1 Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt.
    2 Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija.
    11 Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok, aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn.
    12 Sa sht lindja larg perndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona.
    19 Zoti e forcoi fronin e vet n qiell, mbretria e tij mbizotron t gjith.
    20 Bekojeni Zotin, t gjith engjjt e tij, ju t fortt nga fuqia, q kryeni urdhrat e tij, duke i dgjuar urdhrat e tij.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA

    KNGA E LAVDIS S IZRAELIT...


    Ju kujtohet vizita e Pjetrit te centurioni romak Korneli; e lexuam tregimin te Veprat e Apostujve t Dieln e kaluar. Pjetri kishte dgjuar Korneli q i kndonte lavdet Perndis dhe ai kishte nxjerr prfundimin se Shpirti Shenjt ishte atje; ose, pr ta thn ndryshe, Pjetri kishte nxjerr prova se Shpirti Shejnt ishte i pranishm n kt burr dhe n t gjith njerzit q kndonin lavde pr t falnderuar Zotin pr gjithka kishte br n ta.
    " Besimtart e rrethprer q kishin ardhur me Pjetrin, u uditn kur pan se edhe n pagan u ndikua dhurata ‑ Shpirti Shenjt. Sepse i dgjuan duke folur gjuh t ndryshme e duke madhruar Hyjin. Ather Pjetri tha: “Vall a mund ta ndaloj kush ujin t mos pagzohen kta q e morn Shpirtin Shenjt sikurse edhe ne?” (Vap, 10, 45-47).
    Prandaj nuk sht udi q (duke pasur para sysh leximin e par t liturgjis s sotme, q na prkujton n do resht pranin e Shpirtit, q e mbush gjithsin), ne t jemi ftuar t kndojm kt psalm 103 q sht nga fillimi deri n fund nj kng falnderimi pr t gjitha bekimet me t cilat kompozitori (nnkuptohet me kt fjal Populli i Zgjedhur) u pasurua nga Zoti.
    N t vrtet, nga fillimi e deri n fund, ky psalm rrezaton falnderime: kjo tashm mund t shihet nga fakti se ai ka njzet e dy vargje (liturgjia e ksaj t Diel ofron vetm gjasht vargje, por n t vrtet ajo ka njzet e dy vargje). Si dihet alfabeti hebraik ka njzet e dy shkronja; kshtu q ne themi pr kt psalm q sht "alfabetik"; dhe kur nj psalm sht "alfabetik", dihet paraprakisht se sht nj psalm falnderimi pr Beslidhjen.
    Pra nga fillimi e deri n fund ky psalm rrezaton falnderime! Fillohet me vargun e par: “Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt" (Ps. 103,1). menjher, q nga fillimi na udit "paralelizmi" midis dy rreshtave t ktij vargu q i prgjigjen njra-tjetrs si nj jehon; dhe kjo prsritet gjat gjith ktij psalmi; mnyra ideale pr t knduar do t ishte alternimi i saj, rresht pr rresht; mund t jet kompozuar q t jet knduar nga dy kore t alternuara. Kt paralelizm, kt “bilancim”, shpesh e hasim n Bibl, n tekste poetike, por edhe n shum fragmente n proz.
    Ktu, n veanti, ekziston nj paralelizm i dyfisht q sht interesant:
    - Paralelizm i par: "Beko Zotin" ... "Beko Emrin e tij m t shenjt": n reshtin e dyt, nuk thuhet "Zoti", por thuhet "EMRI": edhe nj her, ne shohim se EMRI, n Bibl, sht personi.
    - Paralelizm i dyt, gjithmon n kt varg t par:
    - " Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt": fjalt "shpirt" dhe "gjith qnia ime" vendosen paralelisht: sepse, n mentalitetin e kulturn biblike, kur themi "shpirti", bhet fjal pr tr qenien.
    S fundi, sht mir gjithashtu t trhiqet vmendja jon mbi ndrtimin e gjith ktij psalmi: pr kt duhet le lexohen strofat e tij t par dhe t fundit: strofa e par:
    "Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt. Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija".
    Strofa e fundit: Bekojeni Zotin, t gjitha ushtrit e tija, shrbtort e tij q zbatoni vullnetin e tij. Bekojeni Zotin, t gjitha veprat e Zotit, n do vend t sundimit t tij! Shpirti im, bekoje Zotin!"
    Vrejtja e par: psalmi sht inkuadruar n fillim dhe n fund nga e njjta fjali: "Bekoje shpirti im Zotin". Kjo prfshirje e par, pr faktin q psalmi sht inkuadruar brenda ktyre dy fjali, shpreh qart kuptimin e prgjithshm t tij: pr gjithka Populli i Zgjedhur bekon dhe e falnderon Zotin e Beslidhjes.
    Vrejtja e dyt: tani krahasohen strofa e par dhe t fundit n trsin e tyre: 1) Strofa e par:
    "Bekoje, shpirti im Zotin, dhe krejt qenia ime Emrin e tij t shenjt. Bekoje, shpirti im Zotin, e mos i harro bamirsit e tija.
    Ne e dim shum mir se ai q flet ktu n vetn e par njjs sht Populli i Izraelit: ky "Un" sht kolektiv. Pra, n strofn e par, ftesa pr lutje i drejtohet Izraelit.
    2) Strofa e fundit:
    "Bekojeni Zotin, t gjith engjjt e tij, ju t fortt nga fuqia, q kryeni urdhrat e tij, duke i dgjuar urdhrat e tij. Bekojeni Zotin, t gjitha ushtrit e tija, shrbtort e tij q zbatoni vullnetin e tij. Bekojeni Zotin, t gjitha veprat e Zotit, n do vend t sundimit t tij!"
    Engjejt jan lajmtart e Zotit; ne imagjinojm, si n pikturat e Fra Angelicos, Engjjt q, duke luajtur borit, e shpallin me madhshti gjithka bri Zoti...."T gjitha veprat e Zotit" sht i gjith krijimi, universi i dukshm dhe i padukshm q bekojn Zotin.


    ... N PRITJEN E KNGS LAVDRIMI T UNIVERSIT MBAR.

    Prsri, pra, kemi nj prfshirje: n strofn e par ftohen q t lavdrojn Zotin shrbtort e Zotit q jan n tok. Strofa e fundit sht nj ftes q t lavdrojn Zotin shrbtort e Zotit q jan n qiell dhe m n fund n t gjith universin. Ja ajo q duhet t kuptojm e t ndjejm n zemrat tona pr t knduar kt psalm si duhet.
    Vrejtja e tret mbi ndrtimin e ktij psalmi: strofa q sht n qendr t pjess s psalmit q lexohet n liturgjin e ksaj t diels, sht gjithashtu ajo q sht n qendr t komplet psalmit:
    “Sepse sa sht lartsia e qiellit mbi tok, aq e madhe sht mshira e tij ndaj atyre q i druajn.
    Sa sht lindja larg perndimit aq larg i hedh prej nesh fajet tona" (v. 11v)
    Kjo fjali sht n qendr t psalmit ashtu si sht n qendr t besimit t Izraelit, t zbulimit t tij t mrekullueshm t fytyrs s vrtet t Zotit: nj Zot nga i cili nuk kemi asgj pr t pasur frik sepse ai na do ne pandrprer dhe na fal, sepse , pa pushim, ai na i fal mkatet tona; fjala "druajn” q gjejm n vargun 11 n qndr t psalmit, " ka ndryshuar prfundimisht kuptimin e saj; n kalimin e kohs ajo shpreh m mir bindjen e thjesht dhe e sigurt t fmijs n marrdhnjen me babain e tij. Fjala “druajn” n kt psalm sht sinonim i fjals “duan”.
    Mund t kthehemi tani te fjalt Lindje dhe Perndim; pr mentalitetin biblik, ato jan me t vrtet pikat kryesore t gjeografis, por jo vetm t gjeografis; sepse dielli lind n lindje, lindja ndjell drit dhe veanrisht at t s vrtets. Dhe, n t kundrt, Perndimi evokon gabim dhe mkat. Vargu: "Sa sht lindja larg perndimit, aq larg i hedh prej nesh fajet tona" thot mir distancn q ndan dritn nga errsira, t vrtetn nga gnjeshtra, nga gabimi; larg, larg gabimeve tona t s kaluars, Zoti na trheq te drita e tij dhe e vrteta e tij.
    Ajo q sht thelbsore n falnderimet e Izraelit tani, sht falja gjithnj e rinovuar e Zotit. Kthimi i vrtet dhe i vetm n besim q krkohet nga ne, sht q t besojm se Zoti sht dashuri.
    M n fund, n e dim q kjo simbolik e Lindjes dhe Perndimit gjendet n liturgjin e Pagzimit t shekujve t par: t pagzuarit ktheheshin drejt Perndit pr t hequr dor nga e keqja; pastaj ktheheshin prapa drejt lindjes: n drejtim t s mirs. Dhe bnin kt pr t treguar se, tani e tutje, ata vendosmrisht u binin mohit mkatit dhe do gabimi dhe, duke u kthyer drejt Lindjes (nga vjen drita), bnin profesionin e besimit t tyre dhe m pas hynin n pagzimore.

  13. #553
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 7 E PASHKS VITI B

    M 12 -5- 2024 (KU NGJITJA E JEZUSIT U FESTUA T HENJT).


    LEXIMI I UNGJILLIT: Gj 17,11b – 19.


    11 Un nuk rri m n bot e ata jan n bot, e un po vij te ti.
    O At i shenjt! Ruaji n Emr tnd ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne!
    12 Derisa un isha me ta i ruajta n Emr tnd ata q m’i dhe,
    dhe vrtet i ruajta ‑ asnj nuk u bor prve birit t bjerrjes ‑
    n mnyr q t plotsohej Shkrimi i shenjt.
    13 Tani po vij tek Ti e kto po i them ndrsa ende jam n bot,
    q ata ta ken n vetvete gzimin tim t plot.
    14 Un ua dorzova fjaln tnde dhe bota i urreu,
    pse nuk jan t ksaj bote sikurse as un nuk i prkas ksaj bote.
    15 Nuk po t lutem t’i marrsh prej bots, por t’i ruash nga i Keqi.
    16 Ata nuk i prkasin bots, sikurse as un nuk i prkas bots.
    17 Shenjtroji n t vrtetn: fjala jote sht e vrteta.
    18 Sikurse ti m drgove n bot, po ashtu edhe un i drgova n bot.
    19 Pr ta [un] e kushtoj vetveten, q edhe ata t jen t shenjtruar n t vrtetn.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    PROJEKTI I ZOTIT PR NJERZIMIN.


    Ndryshe nga Mateu dhe Luka, Ungjilli i Gjonit nuk ka t bj me lutjen “Ati yn”, por ajo q lexojm ktu, sht krejt n t njjtn atmosfer: "O At i shenjt! Ruaji n Emr tnd ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne" (v.11). e n Ungjillin e Sh. Mateut si jehon: " Ati yn q je n qiell, u shenjtroft emri yt ... ". Dhe n fund t ktij teksti: " Nuk po t lutem t’i marrsh prej bots, por t’i ruash nga i Keqi" (v.15), dhe si jehon, n Ungjillin sipas Mateut: "E mos na lr t biem n tundim, por na shpto nga i Keqi!" (6,13). Sa pr frazn: "U bft vullneti yt si n qiell ashtu n tok!" (Mt. 6, 10), nuk thuhet ktu asgj, por Jezusi ka vetm at n mendje.
    Kur largohet nga dishepujt e tij, Jezusi ka vetm nj shqetsim, ose m sakt nj dshir, q t prmbushet plani i Zotit. Plani i Zotit sht q bota e krijuar t bhet nj vend i dashuris dhe t s vrtets: nj ndrrim i ngadalt, mund t thuhet mbires, n t cilin t gjith besimtart ftohen t bashkpunojn. Pra, besimtart nuk largohen nga bota, ata jan n bot, ata punojn n t nga brenda; por nse ata duan ta transformojn at, kjo do t thot se ata din t qndrojn prgjithmon t lir, pr t mbajtur nj distanc nga sjelljet e bots q nuk prputhen me mnyrn e jets s mbretris q ata duan t vendosin.
    Ipeshkvi Coffy tha: “Besimtart nuk jetojn nj jet tjetr sesa jeta e zakonshme, por ata e jetojn jetn e zakonshme n nj mnyr t pa zakonshme. Pra, nuk u japin rndsi prbuzjeve t bots, jets ton t prditshme, njerzve q takojn, shqetsimeve materiale, parate dhe t gjitha realiteteve njerzore; prkundrazi, pr ta ka rndsi t banojn n kt bot n mnyr q ajo t transformohet nga brenda. At Teilhard de Chardin tha: "Ju vet konvertoni at q doni".
    Kur Jezusi po bn kt lutje t fundit t madhe, ky plan i Zotit po ndrmerr nj hap vendimtar: ai, Jezusi, e di shum mir q fati i tij sht vulosur; uditrisht, ai nuk lutet pr veten e tij, ai lutet pr ata t cilve ua kalon shkopin: "Sikurse ti m drgove n bot, po ashtu edhe un i drgova n bot" (v.18). Vetm nj gj ka rndsi, q bota t shptohet.
    Shn Gjoni shpesh i kthehet ksaj teme n Ungjillin e tij: “N t vrtet Hyji nuk e drgoi Birin q ta dnoj botn, por q bota t shptoj npr t" (Gjn 3,17); n kohn e shrimit t njeriut t verbr, Gjoni tregon se emri i pishins, Siloam, do t thot "i drguar", nj mnyr pr t thn q Jezusi sht "drguar" pr t hapur, pr t shruar syt e njerzve.
    Gjat gjith historis biblike, nga Abrahami, prmes Moisiut dhe prmes gjith profetve, sa her q nj njeri ose nj grup (ose populli i Izraelit gjithashtu) sht zgjedhur nga Zoti, kt Zoti nuk e bn vetm pr prfitimin e tyre personal, por e bn gjithmon pr t'i drguar n nj mision, n shrbim t t tjerve. Dhe Kisha, ajo q fillon ekzistencn e saj t dobt n mbrmjen e s Enjtes s Madhe rreth Jezusit, dhe ajo q sht e pranishme edhe sot n bot, nuk ka asnj arsye tjetr q t ekzistoj, prve misionit t saj n bot.
    N kt lutje t madhe t Jezusit pr dishepujt e tij, konstatohet se tre fjal prsriten shpesh: t cilat jan tre fjal kryesore q kisha jon dhe besimtart nuk duhet t harrojn gjat misionit t tyre, tani e tutje: besnikria, uniteti, e vrteta.
    S pari, besnikria:
    "O At i shenjt! Ruaji n Emr tend ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne!
    Derisa un isha me ta i ruajta n Emr tnd ata q m’i dhe, dhe vrtet i ruajta ‑ asnj nuk u bor prve birit t bjerrjes ‑ n mnyr q t plotsohej Shkrimi i shenjt". Kjo besnikri, pr Jezusin, konsistonte n t qenit mes njerzve reflektimi besnik i Atit; tani e tutje, n munges t Jezusit, jan besimtart ata q thirren t jen reflektime besnike t Atit.


    DUKE E KRYER MISIONIN TON, JEMI DSHMITAR T ATIT.

    “Uniteti” sht fjala e dyt q nuk dduhet t harrohet:
    "O At i shenjt! Ruaji n Emr tnd ata q ti m’i dhe q t jen nj sikurse ne! Q t gjith t jen nj. Derisa un isha me ta i ruajta n Emr tnd ata q m’i dhe" (V. 10-11).
    Dhe t gjith kemi n mendje, natyrisht, fjalin e cila thjesht e ndjek tekstin e sotm: "Q t gjith t jen nj. Sikurse ti, At, q je n mua dhe un n ty, ashtu edhe ata t jen n ne, q ta kuptoj bota se ti m drgove" (v.21). Kjo do t thot se uniteti nuk sht nj qllim n vetvete! Ne nuk kemi pse ta krkojm at; shenjtria sht nj dhurat e Zotit. Ai duke na shenjtruar, bn q t jemi nj. Por edhe kjo dhurat nuk jepet vetm pr prfitimin e atij q e merr, qllimi nuk sht uniteti n vetveten: q t jetojm t bashkuar n at unitet q Jezusi dshiron, ka si qellim q bota t besoj. Ndarjet tona, grindjet tona na han energjit dhe jan nj kundr-dshmi skandaloze. Si t jemi dshmitar n botn e Trinis s dashuris nse t gjith ata q thrrasin Trinitetin nuk e duan njri-tjetrin? Nga ana tjetr, nse qllimi i prbashkt i besimtarve do t ishte q bota t besonte, ky qllim i prbashkt do t ishte rruga m e mir drejt unitetit ton. Asgj si nj projekt i prbashkt n shrbim t t tjerve nuk bn q bota t besoj n at Zot q sht dashuri.
    Fjala e tret kryesore e misionit q na sht besuar nga Jezusi, sht "e vrteta".
    "Shenjtroji n t vrtetn: fjala jote sht e vrteta" (v.17).
    N fillim t historis biblike, fjala "shenjtrim" do t thoshte "t jetosh n veori", “i distancuar” nga bota dhe nga parimt e ksaj bote; tani, pas mishrimit t Krishtit Jezus, fjala "shenjtrim" ka nj kuptim tjetr t ndryshuar. Do t thot: "t marrsh pjes n shenjtrin e Zotit", dhe kjo mundsi u jepet besimtarve, jo pr t shkretuar botn duke u larguar prej saj, por pr t banuar n t n mnyr t Zotit, duke e dshmuar prezencn e tij n t. Kjo pjesmarrje n shenjtrin e Zotit sht fryti i Fjals s s vrtets: me siguri nuk besojm sa duhet n efektivitetin e Fjals s Zotit dhe shum shpesh e zvendsojm at me fjalt tona. sht nj gabim: fjala e Zotit sht e Vrtet, e jona sht vetm nj prafrim, nj belbzim (kur nuk sht shprfytyrues) mbi At q sht i Gjith-Tjetri q fjalt tona t dobta nuk mund t zbulojn.
    M n fund, n qendr t ktij pasazhi shum solemn dhe t dendur, Jezusi flet pr gzimin! Ai thot se n momentin kur ai parashikon konfrontimet e pashmangshme me mundimet dhe me kryqin duke paralajmruar t njejta gjrat edhe pr dishepujt e tij q do t persekutohen si Mjeshtri, ai premton edhe nj dhurat t madhe q do t’i mdihmoj t prballojn edhe vshtirsit e misionit me t njejtn gzim: do t marrin pjes n mundimet, por edhe n gzim t Jezusit:
    "Un ua dorzova fjaln tnde dhe bota i urreu, pse nuk jan t ksaj bote sikurse as un nuk i prkas ksaj bote" (V.14).
    N momentin e prballjes s orve t tmerrshme pr veten , ai ende flet pr gzimin! Ai guxon t thot:
    O At "Tani po vij tek Ti e kto po i them ndrsa ende jam n bot, q ata ta ken n vetvete gzimin tim t plot" (v.13)
    Tani q kam ardhur tek Ti, flas kshtu, bj q ata t ken n vetveten n kt bot gzimin tim dhe q t mbushen me kt gzim.

  14. #554
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B.

    M 19 – 5 – 2024.


    LEXIMI I PAR: Vap. 2, 1-11.


    1 Kur erdhi dita e Rrshajve, t gjith ishin s bashku n t njjtin vend. 2 Dhe, ja, papritmas, u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin. 3 Atyre ather iu dukn gjuh, si t ishin prej zjarri. Kto u ndan e zun vend nga nj mbi secilin prej tyre. 4 T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin.
    5 Dhe asohere n Jerusalem banonin judenj, njerz t prshpirtshm, t ardhur prej t gjitha kombeve t bots. 6 Dhe, kur u dgjua ajo ushtim, ngarendi nj shumic e madhe dhe mbetn t habitur, sepse secili i dgjonte duke folur n gjuhn e vet. 7 T gjith uditeshin e mrekulloheshin dhe thoshin: “Kta njerz q po flasin, a thua vall nuk jan t gjith galileas? 8 Po si ather secili prej nesh i dgjon duke folur n gjuhn e vet amtare? 9 Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, 10 t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, 11 judenj e proselit, kretas e arab ‑ t gjith ne po i dgjojm duke shpallur veprat e madhrueshme t Hyjit n gjuht tona amtare.”


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI - LUTJA

    JRUSALEM, QYTETI I DHURATS S SPIRTIT!


    Gjja e par q duhet t kujtohet pr t kuptuar kt tekst: Jeruzalemi sht qyteti i dhurats s Shpirtit! Nuk sht vetm qyteti ku Jezusi themeloi Eukaristin, qyteti ku ai u ngrit nga vdekja, por sht gjithashtu qyteti ku Shpirti u derdh mbi njerzimin.
    Ishte viti kur Jezusi vdiq, por kush prej banorve t Jeruzalemit e dinte kt? Ktu qllimisht shkruhet "vdekja" e Jezusit, pr t mos prmendur Ringjalljen e tij; sepse tani pr tani kujtimi i Ringjalljes s Jezusit sht mbajtur n nj mnyr konfidenciale, n grupin e miqve t Jezusit. Kta njerz, q vinin n Jeruzalem nga vendet edhe shum largta, ndoshta nuk kishin dgjuar kurr pr nj Jezus nga Nazareti. Pr kta njerz ky vit ishte si gjith t tjert, kjo fest e Rrshajve do t kishte qen si gjith t tjerat. Por tashm, pr ta Ringjallja e Jezusit nuk ishte asgj, Nuk dinin asgj pr kt aveniment! Njerzit vijn n Jeruzalem t shtyr nga dashuria, me besim, n entuziazmin e nj pelegrinazhi pr t rinovuar Beslidhjen me Perndin.
    At dit, qyteti i Jeruzalemit ishte plot me njerz nga kudo, mijra hebrenj t devotshm, q vini nga kombt m t ndrishme. Sepse, n kohn e Krishtit, Rrshajt e Judenjve ishte nj fest shum e rndsishme: ishte festa e dhnies s Ligjit, nj nga tre festat e vitit pr t cilat njerzit shkonin n Jeruzalem pr pelegrinazh. Lista e t gjitha kombsive t mbledhura n Jeruzalem pr kt fest sht prova e ksaj gjje.
    " Part, Med, Elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, Judenj e proselit, Kretas e Arab" (Va 2, 9-11).
    Pr dishepujt, natyrisht, kjo fest e Rrshajve, pesdhjet dit pas Pashks s Jezusit, at q pan, dgjuan, prekn.. pas Ringjalljes s tij ... festa e Rrshajve kt vit ishte ndryshe nga gjth t tjert; pr ta asgj nuk ishte e njjt si m par ... Q kjo nuk do t thot se ata prisnin se far do t kishte ndodhur!
    Pr t na br t kuptojm se far po ndodh, Luka na e tregon at q ai ka shkruar ne fillimin e kapitullit t dyt t Veprave t Apostujve, tekstin q lexohet do vit n liturgjin e Kishs. Luka ka prdorur fjalt q ai padyshim zgjodhi me shum kujdes n Beslidhjen e Vjetr, duke evokuar t paktn tre tekste q lexohen n t : kto tre tekste jan para s gjithash dhurata e Ligjit n Sinai; s dyti, nj fjal nga profeti Joel; s treti, episodi i Kulls s Babelit.
    Mund t fillohet nga teofania n malin Sinai: gjuht e zjarrit t Rrshajve, zhurma "si ajo e nj ere t dhunshme" sugjerojn q ne jemi ktu n linjn e asaj q ndodhi n Malin Sinai, kur Zoti i dha Moisiut 10 fjal t shtypur n dy plaka ; ne e gjejm kt n librin e Eksodit: “Erdhi e treta dit dhe zbardhi drita: u ndien bubullima, shprthyen vettima, nj re tejet e dendur e mbuloi malin. Boria jehoi thekshm dhe u dridh populli q ishte n zemrimi. Ather Moisiu e bri popullin t dal nga zemrimia n takim me Hyjin. Populli qndroi n kmb rrz malit.
    Krejt mali i Sinait s’ishte tjetr por tym, sepse Hyji kishte zbritur n zjarr mbi t e tymi i tij ngritej porsi tym furre. I tr mali tundej tmerrsisht. Zri i bririt vinte gjithnj e rritej: Moisiu fliste me Hyjin e Hyji i prgjigjej me bubullim" (Dal 19, 16-19).
    Duke medituar gjithka ndodhi n Malin Sinai, Shn Luka dshiron q ne t kuptojm se Rrshajt, at vit, ishin shum m tepr sesa nj pelegrinazh tradicional: at vit, Rrshajt ishin nj Sinai i ri, nj teofani e re. N Malin Sinai Zoti i kishte dhn Ligjin e tij popullit t tij pr t'i msuar t jetonin n Beslidhje. Por tani e tutje Zoti i jep Shpirtin e tij popullit t tij ... Tani e tutje Ligji i Zotit (i cili sht mnyra e vetme pr t jetuar vrtet t lir dhe t lumtur, nuk duhet t harrohet kjo) tani e tutje ky Ligj i Zotit nuk sht shkruar m n pllaka guri, por n pllaka mishi, n zemrn e njeriut, pr t prdorur nj imazh t Ezekielit: “Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt e do t’ju jap nj zemr mishi. Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia. Do t banoni n tokn q ua dhurova etrve tuaj: ju do t jeni populli im e un do t jem Hyji juaj” (Ez. 36,26-28).


    SHPIRTI I ZOTIT N ZEMR T NJERIUT.


    S dyti, Luka me siguri donte t ndjell nj fjal nga profeti Joel: "Do ta ndikoj Shpirtin tim mbi do njeri e do t bhen profet bijt e bijat tuaja, pleqt tuaj ndrra do t shohin, djelmoshat tuaj do t ken vegime. Madje edhe mbi skllevr t mi ‑ burra e gra, n ato dit do ta ndikoj Shpirtin tim" (Jl 3, 1-2). N syt e Luks, kta "hebrenj t zjarrt, nga t gjitha kombet q jan nn qiell" si i quan ai, simbolizojn t gjith njerzimin pr t cilin profecia e Joelit m n fund po prmbushet. Kjo do t thot se ka mbrritur e famshmja "Dita e Zotit" e shumpritur!
    S treti, episodi i Babelit: ju kujtohet historia e Babelit: duke e thjeshtuar at shum, mund t tregohet si nj loj n dy akte: Akti 1, t gjith njerzit flisnin t njjtn gjuh: ata kishin t njjtn gjuh dhe t njjt fjalt. Ata vendosnin t ndrmerrnin nj pun t madhe e cila do t mobilizonte t gjitha energjit e tyre: ndrtimin e nj kulle t pamas...
    Akti 2, Zoti ndrhyn pr t ndrprer punimet: ai i shprndan ata n siprfaqen e toks dhe frkon gjuht e tyre. Tani e tutje njerzit nuk do t kuptohen m njri-tjetri ... Ne shpesh pyesim veten se far duhet t konkludohet nga kjo? ... Nse nuk duam t'i vm n prov qllimin e Zotit, sht e pamundur t imagjinohet se ai ka vepruar pr dika tjetr sesa pr lumturin ton ... Pra, nse Zoti ndrhyn, sht pr t'i kursyer njerzimit nj udh t rrem: pista e mendimit t vetm, e projektit t vetm; dika si "fmijt e mi t vegjl, ju po krkoni unitet, kjo sht mir; por mos e ndiqni rrugn e gabuar: uniteti nuk sht n uniformitet! Uniteti i vrtet i dashuris mund t gjendet vetm n larmi ".
    Rrfimi pr Rrshajt n Luka prshtatet mir n linjn e Babelit: n Babel, njerzimi mson shumllojshmri, n Rrshaj, mson unitet n larmi: tani e tutje t gjitha kombet q jan nn qiell dgjojn t shpallin n gjuht e tyre mesazhin e vetm: mrekullit e Zotit.

  15. #555
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B

    M 19 5 - 2024


    PS. 104, 1.24, 29-30, 31.34


    1 Bekoje, shpirti im, Zotin! O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    24 Sa t shumta jan, o Zot, veprat e tua! T gjitha i ke br me urti t madhe: plot sht toka me krijesat e tua.
    29 Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen, po ua more frymn, ato ngordhin dhe kthehen n pluhur prsri.
    30 Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheut.
    31 E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!
    34 I plqeft Zotit knga ime, knaqsin time e kam vn n Zotin!


    LECTIO DIVINA - M3EDITIM - LUTJE


    SA T SHUMTA JAN, O ZOT, VEPRAT E TUA!

    Nse e lexojm tr kt psalm , do t jemi n gjendje t kuptojm se ai sht nj psalm lavdrimi. Me tridhjet e gjasht vargje t tij, lavdrohet Zoti dhe ne e kundrojm t uditur veprat t mrekullueshm q ai i bri. Jan 36 "vargje" lavdrimi, sepse fjala varg sht fjala e zakonshme pr ti ndar psalmet pjes pjes, por do t isht m korrekt t thuhet se me t vrtet psalmi 104 sht nj poezi shum e bukur.
    Ne nuk jemi t befasuar q na sht propozuar pr festn e Rrshajve pasi Luka, n librin e Veprave t apostujve, na tregon se n mngjesin e Rrshajve, Apostujt, t mbushur me Shpirtin Shenjt, filluan t shpallnin n t gjitha gjuht mrekullit e Zotit: dhe n kt psalm me t vrtet shpallen vepra t mrekullueshme q i bri Zoti.
    Do t m thuhet q t mrekullohemi duke e kundruar Krijimin, nuk ka nevoj t kemi besim! Kjo sht e vrtet, dhe sigurisht poezi madhshtore pr bukurit e natyrs mund t gjenden n t gjitha civilizimet. N veanti u gjet n Egjipt n varrin e nj Faraoni nj poezi t shkruar nga Faraoni i famshm Akh-en-Aton (Amenophis IV): sht nj himn n nder t Perndis s tyre, n nder t Diellit: Amenophis IV jetoi rreth vitit 1350 pes. n nj koh kur Hebrenjt ndoshta ishin n Egjipt; ata mund ta ken njohur kt poezi.
    Midis poezis s Faraonit dhe Psalmit 104 ka ngjashmri n stil dhe fjalor, sht e qart: gjuha pr t paraqitur gjerat e mrekullueshme q bri Zoti, sht e njjt n t gjitha gjersit gjeografike! Por ajo q sht shum interesante, jan ndryshimet: ato jan gjurmat e Zbuless q iu b njerzve t Beslidhjes.
    Dallimi i par, dhe sht thelbsor pr besimin e Izraelit, sht q n Bibln vetm YHVE sht Zot; nuk ka Zot tjetr prve tij; dhe prandaj dielli nuk sht nj zot!
    Ne tashm kemi mundsi ta konstatojm kt n lidhje me historin e Krijimit ...
    Pr shembull, n historin e Krijimit, n librin e Zanafills, Bibla kujdeset shum pr t vendosur diellin dhe hnn n vendet e tyre: ata nuk jan perndi, ato jan vetm drita, kaq. Dhe ata jan krijesa, gjithashtu. Nj nga vargjet thot qart, "Ti, o Zot, pr t shnuar stint, ke krijuar hnn edhe diellin q e njeh prndimin e vet" (Ps. 104, 19).
    Nuk ka nevoj q t ngurrohet shum n kta vargje sepse jan vargje q nuk prdoren n liturgjin e fests s Rrshajve
    Por duhet t themi se disa vargje paraqesin Zotin si mjeshtrin e vetm t Krijimit; poeti prdor nj fjalor t tr mbretror pr t: Zoti paraqitet si nj mbret i fort, madhshtor, dhe fitimtar. Pr shembull, fjala "i madh" (n vargun i.r q kemi dgjuar, sht nj fjal e prdorur pr t folur pr fitoren e mbretit n luft. Padyshim, nj mnyr njerzore shprehet zotrimi i Zotit mbi t gjith elementt e qiellit, toks dhe detit.
    Veori e dyt e Bibls: Krijimi sht i mire, gjithka sht e mir; ktu kemi nj jehon t asaj poezie t famshme nga Zanafilla, e cila prsritet pa u lodhur si nj refren: "Dhe Hyji Zoti e pa q ishte gj mir!" "...
    Psalmi 104 evokon t gjith elementt e Krijimit, me t njjtn mrekulli:
    "E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!
    dhe psalmisti shton (n nj varg q nuk e dgjojm kt t Diel):
    "Do ti kndoj Zotit n jetn time, do ta lavdroj Hyjin derisa t jem gjall" (v. 33).
    Sidoqoft, e keqja nuk injorohet: fundi i psalmit e evokon qart dhe dshiron zhdukjen e tij: por njerzit e Beslidhjes s Vjetr e kuptuan se e keqja nuk sht vepr e Zotit, pasi e gjith Krijimi n trsi sht i mir. Dhe ne e dim q nj dit Zoti do t bj q e gjith e keqja t zhduket nga toka: mbreti fitimtar mbi elementt m n fund do t kaprcej gjithka q pengon lumturin e njeriut.


    TI E DRGON FRYMN TNDE,

    DHE PRTRIHET FYTYRA E TOKS.

    Veori e tret e besimit t Izraelit: Krijimi nuk sht nj veprim i s kaluars: sikur Zoti t kishte nisur tokn dhe njerzit n hapsir, njher e prgjithmon. Me krijimin fillon marrdhnie e qndrueshme, e vazhdueshme midis Krijuesit dhe krijesave t tij; kur themi n Besim "Un besoj n Zotin, Atin i gjithpushtetshm, krijuesin e qiellit dhe t toks", ne jo vetm q pohojm besimin ton n nj akt fillestar t Zotit, por ne e njohim vetveten n nj marrdhnie varsie nga ai: psalmi ktu thot shum mir qndrueshmria e veprimit t Zotit:
    T gjitha kto presin me shpres, q tu japsh ushqim n kohn e duhur...(v. 27) Po e fshehe ti fytyrn, ato trazohen, po ua more frymn, ato ngordhin dhe kthehen n pluhur prsri (v. 29). Po e drgove frymn tnde, prsri prtrihen dhe e rinon fytyrn e dheut" (v.30).
    Nj tjetr veori, prsri, e besimit t Izraelit, nj tjetr shenj e zbulimit q i bhet ktij populli: n majn e Krijimit, sht njeriu; i krijuar pr t qen Mbreti i Krijimit, ai sht i mbushur me vet frymn e Zotit; duhej nj zbulim q njerzimi t guxonte t mendonte nj gj t till! Dhe kjo sht ajo q ne festojm n Rrshajt: ky Shpirt i Zotit q sht n ne vibron n pranin e tij: ai bn jehon me t. Dhe kjo sht arsyeja pse psalmisti mund t thot:
    "E amshueshme qoft lavdia e Zotit, u gzoft Zoti n veprat e veta!"... knaqsin time e kam vn n Zotin!.
    Un gzohem n Zotin... Bekoje, im shpirti, Zotin!".
    M n fund, dika shum e rndsishme: dihet se n Izrael do reflektim mbi Krijimin sht shkruar n perspektivn e Beslidhjes: Izraeli s pari prjetoi lirimin nga Zoti dhe vetm pas ksaj e meditoi Krijimin n dritn e ksaj prvoje. N kt psalm ne kemi gjurmt e ktij zbulimit:

    1) S pari emri i Zotit q prdoret ktu sht emri i famshm me katr shkronja, YHVH, t cilin ne e prkthejm Zot, i cili sht pikrisht zbulesa e Zotit t Beslidhjes.
    2) N psalmin e liturgjis s fests e Rrshajve mund t lexojm kt fjali: "Bekoje, shpirti im, Zotin!
    O Zot, Hyji im, sa i madh je!
    I veshur me madhri e me bukuri" (v.1).
    Shprehja: "O Zot, Zoti im, ti je kaq i madh!" Shprehja "O Zot, Zoti im" sht gjithmon nj kujtes e Beslidhjes, pasi q plani i Zotit u zbulua n kt Beslidhje, kur Hyji tha saktsisht kt formul: "Ju do t jeni populli im dhe un do t jem Zoti juaj". Ky premtim sht prmbushur me dhuratn e Shpirtit "pr do njeri", si thot profeti Joel. Tani e tutje, do njeri sht ftuar t marr dhuratn e Shpirtit n mnyr q t bhet me t vrtet nj bir i Zotit.

  16. #556
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B.

    M 19 – 5 – 2024.

    LEXIMI I DYT: Gal. 5, 16-25.


    16 Dua t them: jetoni nn ndikimin e Shpirtit Shenjt e nuk do t’i kryeni dshirat e mishit e t gjakut. 17 Sepse mishi e gjaku me dshirat e veta i kundrshtojn Shpirtit e Shpirti i kundrshton mishit e gjakut: kta t dy jan n kundrshtim me njri-tjetrin q t mos bni ka dshironi. 18 E nse ju prin Shpirti, nuk jeni t nnshtruar Ligjit.
    19 Tashti, veprat e mishit e t gjakut jan t njohura. Ato jan: flligshtia, papastrtia, shfrenia, 20 idhujtaria, magjia, armiqsit, grindjet, smira, hidhrimi, ngacmimet, dasit, mosprkimet, 21 zilit, zdrhalljet, ndejat me pije e qejfe e t tjera si kto. Lidhur me kto po ju v n dijeni q tani, si jua thash m par: kush i bn kto, nuk do ta trashgoj Mbretrin e Hyjit.
    22 Kurse fryti i shpirtit sht: dashuria, hareja, paqja, duresa, dashamirsia, mirsia, besnikria, 23 butsia, prkormria. Kundr ktyre nuk ka ligj.
    24 Ata q jan t Krishtit [Jezus] e kryqzuan trupin e vet bashk me prirjet dhe dshirat e ulta.
    25 Nse jetojm nn ndikimin e Shpirtit Shenjt, edhe t udhheqemi nn drejtimin e Shpirtit Shenjt.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    NJ PRPLASJE E PRHERSHME.


    Kjo prplasje q Pali prshkruan ktu midis prirjeve t mishit dhe t shpirtit ka qen fati i secilit prej nesh q nga fillimi i bots. Libri i Zanafills e thot n nj mnyr shum t qart n episodin e Kainit dhe Abelit. Abeli ishte nj bari, Kaini nj bujk; n pranver, sipas zakonit, secili nga t dy bnte nj ofert. Zakonisht bariu ofronte t parlindurit t kopes s tij (si e bri Abeli) dhe bujku duajt e par t t korrave: pr Kainin, teksti sugjeron se ai mund ta ket br ofertn e tij pa dshir, pasi thuhet: "Kaini i paraqiti prodhimet e toks si nj ofert Zotit" ("nga prodhimet e toks" dhe jo nga duajt e para). N do rast, pjesa tjetr sht e qart; Kaini, ndoshta pr shkak se nuk ka nj ndrgjegje shum t pastr, e kupton (ose mendon se e merr me mend) se oferta e tij nuk sht pritur aq mir sa ajo e vllait t tij: "Zoti e ktheu shikimin nga Abeli dhe oferta e tij, por nga Kaini dhe nga ofertn e tij ai nuk e ktheu at. Kaini ishte shum i acaruar dhe tregoi nj fytyr t dshpruar. Zoti i tha Kainit: “Pse je i zemruar, pse kjo fytyr e rnduar, nse bn mir, nuk do ta ngrej fytyrn lart, por nse nuk vepron mir… mkati sht strukur n dern tnde. Ai sht n vzhgim, por ti duhet ta dominosh at. N prkthimin e Don Filipaj Simonit lexohet: “Kaini u zemrua pr s teprmi dhe u art n fytyr. Zoti i tha: “Prse je zemruar dhe rri kokulur? Sepse, nse vepron mir, a nuk do ta mbash kokn lart? E po s’veprove mir, n prit te dera e ke mkatin; ai t lakmon ty; porse ti duhet ta mbizotrosh”. (Zn. 4,4-7).
    Fjala "kokulur-prkulur" ktu sht shum interesante; thuhet pr nj kafsh t gatshme pr t sulmuar. Kaini sht i ndar mes ksaj dhune shtazore q e pushton at dhe thirrjes s Zotit pr t dominuar dshirn e tij pr vrasje: “mkati sht strukur n dern tnde”. Ai sht n tundim, por ai duhet ta dominoj at”. sht e qart se, pr Kainin, liria e vrtet do t kishte qen t dominonte dhunn e tij n momentin kur i dha vetes iluzionin se ishte m i forti duke vrar vllain e tij. Ai n t vrtet ishte vetm skllav i nj dhune q nuk dinte ta kontrollonte. Ne jemi pasardhs t Kainit dhe e gjith historia jon njerzore, kolektive dhe individuale, mund t shkruhet si sekuenca e gjat e ktyre prballjeve: shum ngadal, njerzimi mson t dominoj dhunn e tij, gradualisht del nga kafshria pr t'u br me t vrtet njerzor. N nivel individual, i njjti msim duhet t bhet srish pr secilin prej nesh q kemi rritur fmij, e dim mir kt. Msoni gjat se far sht liria e vrtet! Duke mos e ln veten t shkojm n asgj, por prkundrazi duke ditur t dominojm mbi t gjitha kto bisha q prgjojn n dern ton: "Sjellje t keqe, papastrti, shthurje, idhujtari, magji, urrejtje, rivalitet, xhelozi, shprthime, intriga, prarje, sektarizm, zili, ahengje me pije, orgji dhe gjra t tjera t t njjtit lloj” (ne njohim listn e Palit ktu).


    LIGJI, HAPI I PAR.

    Nj mnyr e mir pr t lehtsuar kt msim sht t imponohen disa rregulla t sjelljes, ky sht roli i ligjeve. “Mos vrit” sht hapi i par, shenja e par; do t ishte padyshim shum m fisnike q Kaini ta donte spontanisht Abelin; por deri sa t arrin, t paktn ligji kufizon dmin dhe pak nga pak edukon me dshir apo me forc. Roli i tij sht t msoj "sjelljet e mira", domethn, duam apo s'duam, mnyrat e "t qenit i mir!".
    “Mos kryeni vrasje, mos kryeni tradhti bashkshortore, mos kryeni vjedhje, mos bni dshmi t rreme…, mos lakmoni…”. Ky sht msimi i besnikris ndaj premtimeve t saj, ndaj s vrtets, ndaj respektit pr t tjert ...
    sht e vrtet: n kt mnyr flitet pr nj msim prmes masa shtrnguese: por prvoja vrteton se n fazn e par t zhvillimit t shoqrive dhe individve, vetm ky prkufizim sht efektiv n shmangien e prhapjes s dhuns, dhe bn t mundshme fitoren mbi ato gjra q Pali i quan “dshirat e mishit e t gjakut” (v. 16).
    Le t kuptojm mir kt fjal “mish” t prdorur nga Pali: ndryshe nga sa mund t besohet, tek Shn Pali fjala “mish” nuk ka nj kuptim negativ, nuk sht poshtruese! Me fjaln “mish” shn Pali nuk referohet as trupit dhe aq m pak seksit. Pr shn Palin “mish” sht do njeri q i ngjan Kainit; ky njeri ka nevoj pr nj ligj q t mos dorzohet para gjith dhuns q e pushton. Do t vij nj dit kur ligji nuk do t jet m i nevojshm, nuk do t jet m ligji q rregullon marrdhniet mes njerzve, do t jet dashuria.
    Sepse kur dashuria e Hyjit t ket pushtuar t gjitha zemrat, Un
    1 "Do ta ndikoj Shpirtin tim
    mbi do njeri
    e do t bhen profet bijt e bijat tuaja,
    pleqt tuaj ndrra do t shohin,
    djelmoshat tuaj do t ken vegime.
    2 Madje edhe mbi skllevr t mi ‑ burra e gra,
    n ato dit do ta ndikoj Shpirtin tim”
    njoftoi profeti Joel (3,1-2).
    Dhe i gjith njerzimi do t ket nj Shpirt t ri, si thot Ez. 36, 26-28:
    “26 Un do t’ju jap nj zemr t re, nj shpirt t ri do ta fus n ju, do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt (zemrn e Kainit) e do t’ju jap nj zemr mishi (si ajo e Jezu Krishtit). 27 Shpirtin tim do ta fus n ju e do t bj q t ecni urdhrimeve t mia (q do t thot ligjin e dashuris) e t’i zbatoni e t’i vini n veprim gjyqet e mia. 28 Do t banoni n tokn q ua dhurova etrve tuaj: ju do t jeni populli im e un do t jem Hyji juaj”.
    sht tashm e mrekullueshme t jesh n gjendje t thuash “Do t vij nj dit”... Por Pali shkon shum m tej... Ai na thot se kjo dit tashm ka ardhur. Dhe t gjitha tekstet e ksaj feste t Rrshajve prsrisin t njjtn gj: erdhi kjo dit, Zoti ka derdhur Shpirtin e tij mbi ne. Ligji i kufizimit nuk e ka m arsyen e ekzistencs s tij, ose m sakt, ka mbetur vetm nj ligj: “Duaje t afrmin tnd si veten tnde”. Kjo dit ka ardhur dhe ne kemi par tashm veprn e Shpirtit t dashuris n zemrn e nj njeriu q e l veten t banohet plotsisht n vetveten, dua t flas pr Jezusin e Nazaretit. Kur Pali rendit frytet e Shpirtit, ne mund t lexojm aty vet portretin e Jezu Krishtit: “Dashuri, gzim, paqe, durim, mirsi, dashamirsi, besnikri, butsi dhe vetprmbajtje”.

  17. #557
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B

    M 19 – 5 – 2024.


    UNGJILLI: Gj. 15,26-27.16,12-15.


    26 E kur t vij Mbrojtsi, t cilin do t’jua drgoj prej Atit ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Atit ‑ Ai do t dshmoj pr mua.
    27 Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua, sepse jeni me mua q n fillim.
    12 Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn por tani s’mund t’i kuptoni.
    13 E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑ Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn. Ai s’do t flas prej vetvetes, por do t flas ka t dgjoj dhe do t’ju zbuloj t ardhmen.
    14 Ai do t m lvdoj, sepse do t marr prej simes e do t’ju zbuloj juve.
    15 Gjithka ka Ati, sht imja. Prandaj edhe ju thash ‘Merr prej simes dhe do t’ju zbuloj juve’ ”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    SHPIRTI I S VRTETS..
    .

    Pes her, gjat takimit t tij t fundit me dishepujt, Jezusi u premton atyre Shpirtin, i cili tani e tutje do t jet mbshtetja dhe forca e tyre. N disa raste, ai i jep atij emrin “Paraclete” sht nj fjal q vjen nga greqishtja e q prkthehet “ai q thirret dhe q nuk do t'i braktis kurr”:
    “Edhe un do t’i lutem Atit dhe Ai do t’ju jap nj Mbrojts tjetr, q t jet me ju prgjithmon, Shpirtin e s Vrtets, q bota s’mund ta marr, sepse nuk e sheh as nuk e njeh. Ju e njihni sepse Ai banon me ju e sht n ju” (Gj. 14,16-17).
    “E Shpirti Shenjt ‑ Mbrojts, t cilin do t’jua drgoj Ati n Emr tim, Ai do t’jua msoj t gjitha dhe do t’ju prkujtoj gjithka [un] ju thash. (Gjn 14,26) ...
    E kur t vij Mbrojtsi, t cilin do t’jua drgoj prej Atit ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Atit ‑ Ai do t dshmoj pr mua. Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua, sepse jeni me mua q n fillim” (Gjn 15,26-27).
    Por, un po ju them t vrtetn sht m mir pr ju t shkoj, sepse, po s’shkova, Mbrojtsi nuk do t vij te ju, kurse, po shkova, do ta drgoj te ju.(Gjn 16,7) ...
    “E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑ Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn. Ai s’do t flas prej vetvetes, por do t flas ka t dgjoj dhe do t’ju zbuloj t ardhmen” (Gjn 16,13).
    Nse Jezusi insiston aq shum n dhuratn e Shpirtit, sht pr t ngushlluar dishepujt e tij n orn e largimit t tij; jan ata q tani do t jen n vijn e par; po at mbrmje, ai i paralajmron ata.
    Jua thash kto q t mos moliset feja juaj. Do t’ju prjashtojn prej sinagogave. Edhe m! Po vjen koha, kur secili, q t’ju vras, t mendoj se i bn shrbes Hyjit. E do t veprojn kshtu, pse nuk e njohn as Atin as mua. Jua tregova kto gjra q, kur t vij koha, t’ju bjer ndr mend se jua pata thn” (Gj 16,1-4).
    Jezusi e di shum mir q dishepujt e tij nuk do t trajtohen ndryshe nga ai nga ata q dshironin vdekjen e tij: vrtet besuan se po vepronin pr nder t Zotit, duke shtypur dik q blasfemoi. Kjo sht ajo q Shn Gjoni raporton n historin e Pasionit. Judenjt iu prgjigjn “Ne kemi Ligjin dhe atij i duhet t vdes sipas Ligjit se e bri veten Bir t Hyjit”(Gj 19,7).
    Gjithmon na habit ky fakt i tmerrshm: Biri i Zotit u kryqzua nga mbrojtsit e Zotit. Nga ana e tyre, dishepujt e Birit do t persekutohen, njri pas tjetrit, t shtypur n emr t fes autentike. Ata do t ken nevoj pr mbshtetjen e Shpirtit t s vrtets. Gjoni e quan at Mbrojts (n greqisht Paraclete): le t jemi t qart, nuk sht shtja e mbrojtjes s dishepujve kundr do gjykimi t Zotit, por sht shtja e mbshtetjes s tyre kur ata sillen para gjykatave njerzore, n mnyr q ata t mund t dshmojn vrtet Krishtin. Jezusi nuk e prcaktoi ndryshe thirrjen e tij; gjat Pasionit, ai i tha Pilatit:
    “E un linda dhe erdha n bot pr t dshmuar t vrtetn. Kush e do t vrtetn, ai e dgjon fjaln time” (Gj. 18, 37). Dhe “Kurrfar pushteti s’do t kishe mbi mua, po t mos t t ishte dhn prej s Larti. Prandaj, ai njeri q m dorzoi tek ti ka mkat m t madh” (Gj. 19,.11).
    Nga ana tjetr, dishepujt nuk kan ndonj arsye tjetr pr t ekzistuar prvese t dshmojn pr Krishtin n mnyr q bota ta njoh m n fund t vrtetn e Atit.


    SHPIRTI Q U JEPET BESIMTARVE Q T JEN DSHMITAR.

    Aleanca prfundimtare midis Zotit dhe njerzimit mund t vendoset vetm kur njerzimi m n fund e njeh Zotin e tij. Gabimi i tmerrshm pr t cilin po flisja m hert, injoranca e njerzimit ndaj Zotit, sht problemi q prshkon gjith Bibln nga dyshimi i Adamit te Kopshti i Zanafills (Adami q imagjinon Zotin xheloz ndaj tij), nga dyshimi i njerzve t etur n shkrettirn e Sinait, kur populli guxoi t qortonte Zotin q i nxori nga Egjipti ... nga ata q kryqzuan Birin e Zotit, thjesht sepse nuk u prgjigjej pritjeve t tyre, sht gjithmon e njjta injoranc. Kot, profett e lajmruan popullin:
    “Dgjoni, o qiej, dgjo, o tok, sepse Zoti po flet “Fmijt i rrita, i burrrova, por ata m prbuzn. Kau e njeh t zotin edhe gomari grazhdin e pronarit t vet,
    kurse Izraeli nuk njeh, populli im nuk merr vesh” (Is. 1,2-3).
    Por Zoti nuk sht i lodhur: ai e di shum mir q njerzimi nuk mund ta zbuloj m at, nuk mund ta njoh Hyjin, pasi ai sht Gjith-Tjetri; pr kt arsye Hyji do t ndrhy. Le t dgjojm Jeremin:
    “Do t’u jap nj zemr pr t m njohur se un jam Zoti; ata do t jen populli im e un do t jem Hyji i tyre, sepse do t kthehen kah un me gjith zemrn e tyre(Jr 24,7).
    Kjo duhet t ndrioj t gjitha prpjekjet tona pr t njohur Zotin sepse Ai sht Gjith-Tjetri, ne nuk mund ta arrijm at me prpjekjet tona, sht ai q vjen t na zbuloj veten. Kjo sht arsyeja pse ai na jep dhuratn e Shpirtit t tij; sipas formuls s bukur t Lutjes Eukaristike. Shpirti sht dhurata e par q u sht dhn besimtarve, n mnyr q, prmes dshmis s tyre, bota t arrij n njohjen e s vrtets s Zotit.

  18. #558
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F. A. JAVA. RRSHAJT VITI B.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    RRSHAJT VITI B.

    M 19 – 5 – 2024.


    RRSHAJT: FANTAZIA MRETRON.


    Dukurit natyrore q i bjn m shum prshtypje imagjinats s njeriut - zjarri, vettima, uragani, trmeti, bubullima (Dal. 19,16-19) - prdoren n Bibl pr t prshkruar manifestimet e Zotit.
    Autort e shenjt iu drejtuan gjithashtu imazheve pr t paraqitur derdhjen e Shpirtit t Zotit. Ata than se Shpirti sht:
    - fryma e jets (Zn. 2,7), - shiu q ujit tokn dhe e shndrron shkrettirn n nj kopsht (Is. 32,15; 44,3), - nj forc q rikthen jetn (Ez 37,1-14), -gjmim q vjen nga qielli, era e fort q vrshon, gjmon, gjuht si zjarri (Veprat 2,1-3).
    Jan t gjith imazhe t fuqishme q sugjerojn iden e nj shprthimi t paprmbajtshm fuqie.
    Aty ku mbrrin Shpirti, gjithmon ndodhin trazira dhe transformime rrnjsore: pengesat bien, dyert hapen gjersisht, t gjitha kullat e ndrtuara nga duart e njeriut dhe t projektuara nga "menuria e ksaj bote" dridhen; frika, pasiviteti, qetsia zhduken, iniciativat dhe zgjedhjet e guximshme jan br.
    Ata q jan t paknaqur dhe aspirojn riprtritjen e bots dhe t njeriut mund t mbshteten te Shpirti: asgj nuk i reziston forcs s tij.
    Nj dit, profeti Jeremia pyeti veten i dshpruar:
    “Vall, a mundet etiopasi t ndrroj lkurn,
    ose leopardi larat e lkurs s vet?
    Ather edhe ju do t mund t bni mir,
    ju q jeni msuar t bni t keqen” (Jr. 13,23).
    “Po – dikush mund t prgjigjet – do mrekulli sht e mundur aty ku shprthen Shpirti i Perndis”.
    Pr t prvetsuar mesazhin, ne do t prsrisim:
    "Shpirti i Zotit mbush universin dhe rinovon faqen e toks".


    LEXIMI I PAR: Vap. 2,1-11.

    1 Kur erdhi dita e Rrshajve, t gjith ishin s bashku n t njjtin vend. 2 Dhe, ja, papritmas, u ndie nj ushtim nga qielli si shungullim e ers s fort dhe e mbushi t gjith shtpin, ku ata ishin. 3 Atyre ather iu dukn gjuh, si t ishin prej zjarri. Kto u ndan e zun vend nga nj mbi secilin prej tyre. 4 T gjith u mbushn me Shpirtin Shenjt dhe filluan t flasin n gjuh t ndryshme, ashtu si Shpirti Shenjt i shndriste t shpreheshin.
    5 Dhe asohere n Jerusalem banonin judenj, njerz t prshpirtshm, t ardhur prej t gjitha kombeve t bots. 6 Dhe, kur u dgjua ajo ushtim, ngarendi nj shumic e madhe dhe mbetn t habitur, sepse secili i dgjonte duke folur n gjuhn e vet. 7 T gjith uditeshin e mrekulloheshin dhe thoshin: “Kta njerz q po flasin, a thua vall nuk jan t gjith galileas? 8 Po si ather secili prej nesh i dgjon duke folur n gjuhn e vet amtare? 9 Part, med, elamit, banor t Mesopotamis, t Judes, t Kapadokis, t Pontit e t Azis, 10 t Frigjis e t Pamfilis, t Egjiptit e t krahinave t Libis rreth Cirens, njerz t ardhur nga Roma, 11 judenj e proselit, kretas e arab ‑ t gjith ne po i dgjojm duke shpallur veprat e madhrueshme t Hyjit n gjuht tona amtare”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Jezusi u premtoi dishepujve t tij se nuk do t'i linte vetm dhe se do t drgonte Shpirtin:
    “Edhe un do t’i lutem Atit
    dhe Ai do t’ju jap nj Mbrojts tjetr,
    q t jet me ju prgjithmon…
    E Shpirti Shenjt ‑ Mbrojts,
    t cilin do t’jua drgoj Ati n Emr tim,
    Ai do t’jua msoj t gjitha
    dhe do t’ju prkujtoj gjithka [un] ju thash” (Gj. 14,16.26).

    Sot ne kremtojm festn e ksaj dhurate t t Ngjallurit. Duke medituar leximin e par, nga Veprat e Apostujve, ne habitemi me "udit" e shumta q ndodhn n ditn e Rrshajve: bubullima dhe er e vrullshme, flak q zbresin nga qielli, apostujt q flasin t gjitha gjuht.
    Ne gjithashtu pyesim veten pse Perndia priti pesdhjet dit prpara se t drgonte Shpirtin e tij mbi dishepujt.
    Pr t kuptuar kt faqe teologjie (jo lajm) duhet t thellohemi pak n gjuhn simbolike t prdorur nga autori.
    Luka e vendos zbritjen e Shpirtit n ditn e Rrshajve. Megjithat, pikrisht n Ungjillin e sotm, Gjoni thot se Jezusi e komunikoi Shpirtin e tij pikrisht n ditn e ringjalljes:
    “Si foli kshtu, hukati mbi ta dhe u tha:
    “Merrni Shpirtin Shenjt!” (Gj. 20,22).
    Si mund ta shpjegojm kt munges marrveshjeje pr datn?
    Le t themi menjher qart: Misteri i Pashkve sht unik. Vdekja, ringjallja, ngjitja dhe dhurata e Shpirtit ndodhn n t njjtin moment, n momentin e vdekjes s Jezusit. Duke rrfyer at q ndodhi n Kalvar, Gjoni thot se, duke ulur kokn, Jezusi dha Shpirtin (Gj. 19, 30).
    Pse ather ky mister pashkal unik, sublim, i patregueshm u prezantua nga Luka sikur t kishte ndodhur n tre momente t njpasnjshme? Ai e bri kt pr t ndihmuar n kuptimin e shum aspekteve t tij.
    Gjoni vendosi derdhjen e Shpirtit n ditn e Pashkve pr t treguar se Shpirti sht nj dhurat e t Ngjallurit. Tani le t shohim pse Luka e vendos at n kontekstin e fests s Rrshajve.
    Rrshajt ishte nj fest shum e lasht ifute, e festuar pesdhjet dit pas Pashkve: ajo prkujtonte mbrritjen e popullit t Izraelit n malin Sinai. T gjith e mbajm mend at q ndodhi n at vend: Moisiu u ngjit n mal, takoi Perndin dhe mori Ligjin pr t'ia prcjell popullit t tij.
    Izraelitt ishin shum krenar pr kt dhurat: Rabint than se, m par, Perndia ua kishte ofruar Ligjin popujve t tjer, por ata e kishin refuzuar at, duke preferuar t vazhdonin me veset dhe teprimet e tyre. Pr t falnderuar Perndin pr kt dhurat, izraelitt kishin vendosur nj fest: Rrshajt.
    Duke thn se Shpirti zbriti mbi dishepujt n ditn e Rrshajve, Luka dshiron t msoj se Shpirti zvendsoi ligjin e vjetr dhe u dha ligjin e ri pr t krishtert.
    Pr t shpjeguar se far do t thot, le t prdorim nj krahasim. Nj dit Jezusi tha: “Ruajuni prej profetve t rrejshm, q vijn tek ju e ju shtiren si dele, kurse prbrenda jan ujq grabitqar. Do t’i njihni prej fryteve t tyre. A thua vilet rrushi prej ferrave ose fiqt prej murrizave?" (Mt 7,16).
    Do t ishte marrzi t imagjinonim se duke e rrethuar me kujdes nj ferr, duke e krasitur, duke krijuar nj klim m t but rreth saj, ajo mund t prodhoj rrush. Megjithat, nse - me nj mrekulli t inxhinieris gjenetike - do t ishte e mundur t shndrrohej n nj hardhi, ather nuk do t ishte m e nevojshme asnj ndrhyrje e jashtme. Ferra do t prodhonte spontanisht rrush.
    Prpara se t merrte derdhjen e Shpirtit, bota ishte si nj ferr e madhe. Perndia u kishte dhn njerzve indikacione t shklqyera - nj dekalog, porosi, shum kshilla - dhe fruta t pritura, vepra drejtsie dhe dashurie (Mt 21,18-19), por kto nuk erdhn sepse pema mbeti e keqe dhe:
    "43 Nuk ka pem t mir q jep fryt t keq, as pem t keqe q jep fryt t mir. 44 do pem njihet prej frytit t saj. Nuk mblidhen fiq nga murrizi as nuk vilet rrush nga ferra. 45 Njeriu i mir nxjerr t mirn nga visari i mir i zemrs s vet, njeriu i keq nxjerr t keqen nga visari i keq: sepse goja i qet ka i ka zemra” (Lk. 6,43-45).
    far bri Zoti ather? Ai vendosi t ndryshoj zemrat e njerzve. Me nj zemr t re – mendoi ai – nuk do t kishin m nevoj pr asnj ligj t jashtm, do t bnin mir duke ndjekur impulset q vinin nga brenda.
    Ky sht ligji i Shpirtit: sht zemra e re, sht jeta e Perndis q, kur hyn n njeriun, e shndrron at dhe e kthen nga nj ferr n nj pem pjellore, e aft pr t prodhuar n mnyr spontane veprat e Perndis.
    Kur njeriu mbushet me Shpirt, n t ndodh dika e paparashikuar: ai do me vet dashurin e Perndis q nga ai moment “nuk ka m nevoj q dikush ta msoj”:
    “E ju – Shugurimi q keni marr prej tij, qndron n ju dhe nuk keni nevoj t’iu msoj kush, por do gj ju mson Shugurimi i tij – sht e vrtet dhe nuk sht gnjeshtr – dhe, si ju ka msuar, qndroni n T” (1 Gjn 2,27).
    Ai nuk ka nevoj pr ligj tjetr. Gjoni shkon aq larg sa thot se njeriu i gjallruar nga Shpirti madje bhet i paaft pr t mkatuar:
    "Kushdo sht i lindur prej Hyjit, nuk bn mkat, sepse fara e Atij mbetet n t dhe nuk mund t mkatoj sepse sht i lindur prej Hyjit. Prej ksaj dallohen bijt e Hyjit prej bijve t djallit: kush nuk ushtron drejtsin dhe kush nuk e do vllain, nuk sht prej Hyjit" (1 Gj. 3, 9).
    Dhe bubullima, era, zjarri? Por sht e qart: le t shohim n librin e Daljes se cilat dukuri shoqruan dhuratn e ligjit t lasht:
    "Erdhi e treta dit dhe zbardhi drita: u ndien bubullima, shprthyen vettima, nj re tejet e dendur e mbuloi malin. Boria jehoi thekshm dhe u dridh populli q ishte n zemrimi” (Dal. 19,16).
    “Mbar populli i dgjonte zrat, i shikonte vettimat, zrin e boris e dgjonte dhe e shihte malin duke tymuar dhe, i trembur e i friksuar nga tmerri, qndroi larg. Ata i than Moisiut: “Fol ti me ne e do t t dgjojm, e t mos na flas Hyji q t mos vdesim” (Dal. 20,18).
    Rabint than se n Sinai, n ditn e Rrshajve, kur Zoti kishte dhn Ligjin, fjalt e tij kishin marr formn e shtatdhjet gjuhve t zjarrit, pr t treguar se Tevrati ishte menduar pr t gjith popujt (n at koh mendohej se n fakt shtatdhjet ishin popujt q banonin n tok).
    Nse ligji i lasht do t ishte dhn n mes t bubullimave, vettimave, flakve t zjarrit... si mund ta kishte paraqitur Luka dhuratn e Shpirtit - ligjin e ri - n nj mnyr tjetr? Nse donte t kuptonte veten, duhej t prdorte t njjtat imazhe.
    Dhe gjuht e shumta q flasin apostujt?
    Luka ndoshta i referohet nj fenomeni shum t zakonshm n kishn e hershme: pasi morn Shpirtin, besimtart filluan t lavdrojn Zotin n nj gjendje ekzaltimi dhe, si n ekstaz, shqiptonin fjal t uditshme n gjuh t tjera.
    Luka e prdori kt fenomen n nj kuptim simbolik pr t msuar universalizmin e kishs. Shpirti sht nj dhurat e destinuar pr t gjith njerzit dhe t gjith popujt. Prball ksaj dhurate nga Zoti, t gjitha barrierat e gjuhs, racs dhe fisit shemben. N ditn e Rrshajve ndodh e kundrta e asaj q ndodhi n Babel (Zn. 11.1-9).
    Aty burrat filluan t mos e kuptonin njri-tjetrin dhe t distancoheshin nga njri-tjetri; ktu Shpirti zbaton nj lvizje t kundrt: bashkon ata q jan shprndar.
    Ata q e lejojn veten t udhhiqen nga fjala e Ungjillit dhe nga Shpirti, flasin nj gjuh q t gjith e kuptojn dhe q i bashkon t gjith: gjuhn e dashuris. sht Shpirti q e shndrron njerzimin n nj familje t vetme ku t gjith e kuptojn dhe e duan njri-tjetrin.


    LEXIMI I DYT: 1 Kor. 12,3b-7.12-13.

    “3 Askush q flet nn ndikimin e Shpirtit t Hyjit, nuk thot: “Qoft mallkuar Jezusi!”, por edhe askush nuk mund t thot as: “Jezusi sht Zot!”, vese nn veprimin e Shpirtit Shenjt.
    4 Dhuratat jan t ndryshme, por Shpirti Shenjt sht i njjt ‑
    5 edhe shrbesat n prhapje t Ungjillit jan t ndryshme, por Zoti sht i njjt ‑
    6 po edhe mnyrat e veprimit jan t ndryshme, por Hyji sht i njjt ‑
    7 Secili merr dhurat t veant t zbuless s Shpirtit Shenjt pr t mirn e prbashkt.
    12 Dhe njmend, sikurse nj trup i vetm ka shum gjymtyr e t gjitha gjymtyrt e trupit, edhe pse shum ‑ nuk trajtojn vese nj trup t vetm ‑ ashtu edhe Krishti.
    13 Vrtet, n nj t vetmin Shpirt Shenjt t gjith jemi pagzuar pr t qen nj trup i vetm, si hebrenjt ashtu grekt, si robrit ashtu edhe t lirt dhe t gjith e kemi shuar etjen n t njjtin Shpirt Shenjt”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Nga vijn ndarjet brenda komuniteteve tona? Nga zilia, nga xhelozia reciproke. Ata q kan cilsi t mira (jan inteligjent, t fort, kan shndet t mir, kan studiuar...), n vend q t'i vn me prulsi talentet e tyre n shrbim t vllezrve t tyre, fillojn t krkojn tituj nderi, krkojn respekt m t madh, jan t bindur se ata kan t drejtn e privilegjeve, duan t zn vendet e para. Kshtu ministrit e komunitetit, nga mundsi pr t shrbyer, bhen mundsi pr t'u imponuar, pr t pohuar veten, pushtetin, prestigjin.
    N bashksin e Korinthit t krishtert nuk ishin m t mir se ata t sotm, bnin t njjtat mkate, kishin t njjtat t meta. Konkretisht, ata u ndan pr shkak t karizmave t ndryshme (d.m.th. dhuratave t ndryshme) q secili kishte marr nga Zoti.
    Pali u shkruan ktyre t krishterve pr t'u kujtuar se dhuntit e shumta, cilsit e shumta q ka secili prej tyre, nuk jan dhn pr t krijuar ndarje, por pr t nxitur unitetin:
    “Secili merr dhurat t veant t zbuless s Shpirtit Shenjt pr t mirn e prbashkt” (v. 7). Dhe kjo sepse origjina e t gjitha dhuratave sht unike: Shpirti. Pali thot: "Ka nj shumllojshmri karizmash, por ka vetm nj Shpirt” (v. 4).
    Pr t sqaruar m mir kt ide t unitetit dhe shrbimit t ndrsjell, Pali prdor krahasimin e trupit.
    T krishtert prbjn nj trup t vetm, t prbr nga shum antar. do pjes duhet t kryej funksionin e saj pr t mirn e t gjith organizmit. Kjo sht ajo q ndodh me dhuratat e ndryshme me t cilat pasurohet do antar i komunitetit: ato shrbejn n mnyr q secili t tregoj dashurin e tij ndaj t tjerve, nprmjet nj vullneti modest pr t shrbyer.



    UNGJILLI: Gj. 15,26-27.16,12-15.

    26 E kur t vij Mbrojtsi, t cilin do t’jua drgoj prej Atit ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Atit ‑ Ai do t dshmoj pr mua.
    27 Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua, sepse jeni me mua q n fillim.
    12 Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn por tani s’mund t’i kuptoni.
    13 E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑ Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn. Ai s’do t flas prej vetvetes, por do t flas ka t dgjoj dhe do t’ju zbuloj t ardhmen.
    14 Ai do t m lvdoj, sepse do t marr prej simes e do t’ju zbuloj juve.
    15 Gjithka ka Ati, sht imja. Prandaj edhe ju thash ‘Merr prej simes dhe do t’ju zbuloj juve’”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    Shpirti sht dshmitar dhe udhrrfyes.
    “16 Dua t them: jetoni nn ndikimin e Shpirtit Shenjt e nuk do t’i kryeni dshirat e mishit e t gjakut. 17 Sepse mishi e gjaku me dshirat e veta i kundrshtojn Shpirtit e Shpirti i kundrshton mishit e gjakut: kta t dy jan n kundrshtim me njri-tjetrin q t mos bni ka dshironi. 18 E nse ju prin Shpirti, nuk jeni t nnshtruar Ligjit.
    19 Tashti, veprat e mishit e t gjakut jan t njohura. Ato jan: flligshtia, papastrtia, shfrenia, 20 idhujtaria, magjia, armiqsit, grindjet, smira, hidhrimi, ngacmimet, dasit, mosprkimet, 21 zilit, zdrhalljet, ndejat me pije e qejfe e t tjera si kto. Lidhur me kto po ju v n dijeni q tani, si jua thash m par: kush i bn kto, nuk do ta trashgoj Mbretrin e Hyjit.
    22 Kurse fryti i shpirtit sht: dashuria, hareja, paqja, duresa, dashamirsia, mirsia, besnikria, 23 butsia, prkormria. Kundr ktyre nuk ka ligj.
    24 Ata q jan t Krishtit [Jezus] e kryqzuan trupin e vet bashk me prirjet dhe dshirat e ulta.
    25 Nse jetojm nn ndikimin e Shpirtit Shenjt, edhe t udhheqemi nn drejtimin e Shpirtit Shenjt. 26 Mos t jepemi pas lavdis s kot! Mos ta ngacmojm njri‑tjetrin! Mos t’ia kemi smir njri‑tjetrit!” (Gal. 5,16-26). Ecni sipas Shpirtit – shkruan Pali – dhe nuk do t jeni t prirur t knaqni dshirn e mishit”. Prandaj, mesazhi i Ungjillit sht i dobishm. Pali na thot se si Shpirti na ndihmon dhe na ndihmon t drejtojm dshirn.
    Ungjilli i sotm mbledh dy pasazhe t largta nga njra-tjetra, me funksionin e krijimit t nj mini-traktati mbi veprimin e Parakletit, nj term q thot dika pr dik q sht prgjegjs pr t na mbrojtur dhe pr t na ndihmuar. Qndra e diskutimit sht "e vrteta", e cila nuk ka t bj vetm me at q duhet t besojm, por po aq - dhe ndoshta mbi t gjitha – me at q duhet t bjm.
    Shpirti para s gjithash dshmon pr t vrtetn e Krishtit si Biri i Atit, pastaj ai ka pr detyr t "na udhheq n gjith t vrtetn", sepse besimi dhe jeta q rrjedh prej tij, sht para s gjithash nj “rrug”, dhe kjo na mundson q s bashku ta mbajm qllimin e gjall dhe t lart, si dhe t shikojm me mshir dshtimet tona, gj q na mban n prulsi. M n fund, Shpirti do t vazhdoj t lavdroj Birin ashtu si e prlvdoi n Pashkt e kryqit dhe ringjalljes.
    Do t doja t mbetem n gjuhn doksologjike q sht aspekti m i rndsishm i ksaj feste. Me dy propozime.
    E para ka t bj me sekuencn e mrekullueshme: Eja, Shpirti shenjt. Kjo prkthehet edhe n letra praktike lutjeje, pr t'u dhn pr shembull prindrve t atyre q do t konfirmohen, ndoshta pr ta lutur me ta, duke pasuruar trashgimin e formulave q shkojn prtej e prjetshme “T falemi Mari”.

    E dyta sht prkthimi i nj himni francez nga Pierre-Yves nga Taiz, i cili trajton disa nga temat e ekspozuara m sipr, si fitorja mbi ankthet dhe harmonizimi i dshirave:

    “Shpirt q rrshqet mbi ujra
    qetson n ne mosprputhjet
    dallgt e shqetsueshme, zhurmn e fjalve,
    vorbullat e kotsis,
    dhe bj q Fjala t lind n heshtjen q na rikrijon.

    Shpirt zjarri, gjithnj i fshehur,
    deri te rrnjt e me flakn tnde,
    eja n ne pr t djegur barrat
    n thellsi t jets son,
    dhe pr t na ngjitur si teh
    Fjaln q shenjtron.

    Shpirt q fryn n nj pshertim
    n shpirtin ton Emrin e Atit,
    eja pr t ribashkuar dshirat tona,
    bj q ato t ngrihen si nj tuf
    q sht prgjigje ndaj drits suaj,
    Fjals s Dits s re.

    Shpirti i Zotit, lngu i dashuris
    s pems s pamas n t ciln na sharton,
    na duken si dhurat
    n trupin e madh n t cilin
    Fjala e kungimit sht prmbushur".

    E, si prmbledhje: Veni Sancte Spiritus, reple tuorum corda fidelium et tui amoris in eis ignem accende.

  19. #559
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. RRSHAJT – VITI B. – UNGJILLI.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    RRSHAJT VITI B.


    M 19 – 5 – 2024.

    UNGJILLI: Gj. 15, 26-27; 16, 12-15.


    15--26 E kur t vij Mbrojtsi,
    t cilin do t’jua drgoj prej Atit
    ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Atit ‑ Ai do t dshmoj pr mua.
    27 Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua,
    sepse jeni me mua q n fillim.
    16-- 12 Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn
    por tani s’mund t’i kuptoni.
    13 E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑
    Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn.
    Ai s’do t flas prej vetvetes,
    por do t flas ka t dgjoj
    dhe do t’ju zbuloj t ardhmen.
    14 Ai do t m lvdoj,
    sepse do t marr prej simes
    e do t’ju zbuloj juve.
    15 Gjithka ka Ati, sht imja.
    Prandaj edhe ju thash:
    ‘Merr prej simes
    dhe do t’ju zbuloj juve’”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE


    N Lindjen e Mesme kishte nj fest shum t lasht bujqsore, ajo quhej "festa e korrjes" sepse festohej me gzim gtjat prfundimi t korrjes s grurit.
    Megjithat, fillimisht nuk kishte nj dat t caktuar, sepse pjekja e t korrave ndryshon nga viti n vit. Megjithat, n nj moment t caktuar izraelitt caktuan datn: "Shtat jav pas Pashkve".
    Kjo sht arsyeja pse e quajtn “hag shavuot”, “festa shtatjavore”; n greqisht “Pentekost emera”, dita e 50-t, q korrespondon me shtat jav pas Pashkve.
    N kohn e Jezusit, ose menjher pas ksaj, kjo fest ndryshoi kuptimin e saj: nuk ishte m nj fest bujqsore, ajo u b nj fest fetare, nj fest n t ciln populli i Izraelit kremtonte gzimin e tij, mirnjohjen e tij ndaj Zotit q ua kishte dhn Tevratin, Ligjin si dhurat izraelitve, sepse Ligji ishte drita q u lejoi antarve t ktij populli t jetonin me t vrtet si njerz.
    Ishte Tevrati q i bri q ata t ndiheshin superior ndaj t gjith popujve t tjer, n fakt, n Librin e Ligjit t Prtrir shkruhet se Moisiu tha:
    “5 Ja, po ju msoj urdhrimet e rregulloret, si m urdhroi Zoti, Hyji im, q t’i zbatoni n tokn q do ta merrni pron, 6 q t’i mbani e t’i vini n zbatim. Kjo do t’ju bj t dijshm e t urt n syt e popujve. Kur t’i ken dgjuar t gjitha kto urdhrime, do t thon:’Ja, nj popull i dijshm e i kuptueshm! Ky qenka popull madhor!’ 7 E njmend, ku gjendet nj popull tjetr aq i madhrueshem, q t’i ket hyjnit e veta kaq afr vetes, si sht pran nesh n t gjitha krkesat tona Zoti, Hyji yn?! 8 Dhe, ku ka nj popull tjetr kaq t prmendur q t ket urdhrime e rregullore t drejta, si sht i tr ky Ligj, q un sot po e shtroj para syve tuaj?!” (Dt. 4,5-8)
    Dhe gjithmon n Librin e Ligjit t Prtrir, Perndia i thot popullit t tij:
    “6 Kto urdhrime q po t’i jap sot un, mbaji gjithmon n zemrn tnde! 7 Ua prsrit fmijve t tu! Fol pr to kur t jesh n shtpi e kur t jesh duke udhtuar; kur t biesh n shtroj e kur t ngrihsh nga shtroja. 8 Lidhi n dorn tnde si shenj dhe le t jen si vjerrs ndrmjet syve t tu! 9 Shkruaji mbi ballzinat e dyerve t tua dhe n dyer t tua! (Dt.6,6-9).
    Kto porosi do t'i mbani n zemrn tuaj dhe pastaj do t'ua prsrisni fmijve tuaj, do t flisni pr to kur jeni n shtpin tuaj, kur ecni gjat rrugs, kur shtriheni dhe kur ngriheni.
    Gzimi dhe fallnderimi pr Tevratin u kremtuan n kt fest t Rrshajve!

    Tora sht e bukur, nj dhurat e madhe.
    Cilt jan caqet e Tevratit?
    sht nj norm e jashtme pr njeriun.
    Njeriu nuk udhhiqet instinktivisht pr t respektuar Tevratin, por pr t shkuar n drejtim t kundrt, prandaj treguesi i rrugs s jets sht i bukur, por m pas njeriu e shkel kurorn, vjedh, gnjen... Tevrati jep norma t jashtme. N Veprat e Apostujve festa e dhuratave t Shpirtit u vendos nga ungjilltari Luka pikrisht n ditn e fests s Rrshajve.
    Pse u vendos gjat ksaj feste?
    E dim, Shpirti u soll n bot nga Jezusi dhe u dorzua n momentin e vdekjes s tij n Kalvar, thot ungjilltari Gjon:
    Jezusi "Uli kokn e dha shpirt”.
    N frymn e tij t fundit Ai e liroi Shpirtin.
    far sht ky Shpirt? sht natyra e re e njeriut!
    Ky Shpirt nuk sht m nj ligj i jashtm, por sht nj jet e re q njeriu e ka marr nga qielli.
    Le t marrim nj shembull q na ndihmon t kuptojm se far sht kjo "dhurat e Shpirtit".
    Nj vajz lexon nj libr psikologjie q shpjegon ndjenjat e nns dhe far duhet t bj pr t rritur fmijn e saj: ato jan tregues t jashtm, t bukur, t muar.
    Nj dit kjo vajz bhet nn dhe nuk ka m nevoj pr ato indikacione t jashtme q shpjegojn ndjenjat e nj nne, marrdhnia e saj me fmijt e saj vjen nga brendsin e shpirtit t saj, nga natyra e saj e re si nn, sht nj forc q e bn t harroj veten kur t vihet n shrbim t krijess s brisht q i ka besuar Zoti dhe pr kt arsye mund t ngrihet 20 her gjat nats, por as q e kupton sepse sjellja q duhet t adoptoj i vjen asaj nga brenda!
    Afrsisht kshtu ndodh me Ligjin e re: Shpirti, dhurata e jets s re q sht jeta e Atit n qiell, jeta e t Prjetshmit q e gjallroi Jezusin gjat kohs, kaloi n kt bot, e banon me ne.
    sht kjo jet e Jezusit q sht jeta e Atit, ky Shpirt, q e bri at t jepte t gjith veten pa kufi, pa kushte. Zoti nuk mund t na jepte nj dhurat m t madhe se jeta e tij!
    Dhe ather e kuptojm se far gzimi sht pr ne t bhemi t vetdijshm pr kt dhurat, sepse jeta jon biologjike prfundon, por jeta e t Prjetshmit, jeta e Shpirtit nuk mund t prfundoj, sepse sht vet jeta e Perndis.
    Nuk sht m ligji i jashtm ai q na udhheq, sht kjo jet e re q tani bhet ligji yn, ather kuptojm se nuk ka asnj rregull n Tevrat q na thot se nse armiku na dmton, duhet t jemi t gatshm t japim jetn pr t!
    Kjo norm nuk vjen nga jasht, vjen nga birsia jote hyjnore, nuk mund t bsh ndryshe sepse ke marr Ligjin e ri.
    Kjo sht arsyeja pse pr t na br ta kuptojm kt, Luka n Veprat e Apostujve e vendosi kt dhurat t Shpirtit gjat fests izraelite t Rrshajve, pr t thn n kt mnyr se tani e pr gjithmopn Shpirti zvendson Tevratin, i cili megjithat mbetet, mbetet sepse sht gjithmon nj tregues q na thot:
    “Por a po e ndiqni vrtet Shpirtin t paktn duke e vn n praktik Dekalogun?”
    Pas ktyre shpjegimeve paraprak, mund t prezantojm ungjillin e sotm q na flet pr kt dhurat: n kt ungjill jan dy pjes t marra nga dy kapituj t ndryshm t Ungjillit sipas Gjonit; n pjesn e par Jezusi e premton kt dhurat, n pjesn e dyt na tregon se cili sht veprimi i ktij Shpirtit n kish.

    Le t dgjojm premtimin:
    “E kur t vij Mbrojtsi,
    t cilin do t’jua drgoj prej Atit
    ‑ Shpirti i s Vrtets, q rrjedh prej Atit ‑
    Ai do t dshmoj pr mua.
    Por edhe ju gjithashtu do t dshmoni pr mua,
    sepse jeni me mua q n fillim” (Gj. 15,26-27).
    Ne duam t kuptojm mir at q na premton Jezusi, kshtu q tani do t shqyrtojm fjal pr fjal at q Jezusi u tha dishepujve t tij at mbrmje n cenakull.

    "Kur t vij Parakliti (Mbrojtsi), t cilin do t'jua drgoj prej Ati" (v. 26).
    Kjo fjali tregon origjinn e ksaj dhurate, dashurin e Atit n qiell, nj dhurat q na sht dhn nga Jezusi.
    Emri me t cilin quhet Shpirti sht "Parcleto" nga greqishtja "Parcletos" nga "paracallein", "i quajtur afr", n latinisht "ad vocatus", "avokat, ai q mbron”.
    Rabinet thoshnin: “… q kur dilni para Zotit, keni nevoj pr avokat” dhe than edhe: “Kush sht ky avokat q me siguri do t t mbroj mir... jan veprat e mira q ke br. Zoti nuk mund t bj asgj, nuk mund t t akuzoj nse ke kt avokat: veprat e mira”.
    Epo, ne nuk kemi nevoj pr kt avokat, sepse Zoti nuk sht kurr kundr nesh, ai sht gjithmon n ann ton.
    Ather, far lloj avokati sht Shpirti? Nga kush na mbron?
    Jo nga Zoti, ai na mbron nga armiku i vrtet, nga forca e s keqes q sht brenda nesh dhe q mund t na njerzoj.
    Shpirti sht jeta e re q e redukton instinktin e keq; avokati, Shpirti, na mbron nga marrzit e ksaj bote, q jan shum agresive, sepse ndiqen nga t gjith, q predikohen nga masmedia, revistat, programe-mbeturina, telenovela…
    N fakt, nj nga sprovat m t vshtira pr besimtarin sht ajo e t ndjerit vetm n mes t nj bote pagane q arsyeton dhe vepron me kritere shum t ndryshme nga parimet e Ungjillit.
    Nse predikojm falje, butsi, dlirsi, heqje dor, vetkontroll, shrbim, dashuri t lir edhe ndaj armiqve... kto sjellje konsiderohen t uditshme, t pakuptueshme. Pr kt kemi nevoj pr nj mbrojts!
    N kt situat konfuza q mund t prjetoj besimtari, Parakleti sht pran jush dhe ju mbron nga logjika e bots, nga mnyra e t menduarit q t gjith e konsiderojn t menur, at mnyr t menduari q ju thot "shijoni jetn, bni at q ju plqen juve”. Parakleti sht afr pr t'ju mbrojtur.
    Pastaj, emri i dyt:
    "Shpirti i s vrtets q buron nga Ati".
    far do t thot "Shpirti i s vrtets"?
    far t pengon t thuash gnjeshtra?
    Gnjeshtrat nuk kan t bjn me kt,
    nuk duhen thn natyrshm.

    "E vrteta", far do t thot n Bibl?
    Kjo nnkuptohet edhe kur themi: “nj lule e vrtet”, do t thot se nuk sht plastike; kur themi "nj prift i vrtet", jo sepse ai vesh nj uniform, por sepse jeta e tij prputhet me at q presim nga nj prift.
    Shpirti sht nj jet e re dhe kur ne e knaqim at, ne e lm veten t udhhiqemi nga kjo jet e re, ne bhemi njerz t vrtet, domethn fmij autentik t Perndis.
    Dhe ather ky "Shpirt i s vrtets" do t dshmoj pr Jezusin!
    Sa bukur t kesh kt prvoj t dshmis s Shpirtit q t gjith ne mund ta bjm dhe sht e mrekullueshme!
    Kur dshmon Shpirti pr Jezusin?
    Kur dgjojm nj z brenda nesh q na thot: "Jezusi ka t drejt".
    Dgjojm shum zra prreth nesh, shum sugjerime dhe m pas zrin brenda q thot: “Ja, Jezusi ka t drejt”...ky sht Shpirti.
    Kur sodis fytyrn e Zotit q shklqen n fytyrn e Jezusit, Zotit t dashuris dhe vetm dashuris, ather ndoshta dgjon fjalt e tjera pr Zotin, por ka nj z brenda teje q t thot: "Shiko, fjalt e vrteta, si edhe imazhet e vrteta jan ato q shpallen nga Jezusi”.
    Kur dgjon nj z t brendshm q t thot:
    “Praktikoje dashurin e pakushtzuar q ju tregoi Jezusi”…sht Shpirti q po ju flet dhe dshmon se Jezusi ka t drejt.
    Kur dgjon nj z q t thot: "Jezusi ka t drejt, kur thot se madhshtia e vrtet e njeriut nuk qndron n grumbullimin e t mirave toksore, por n ndarjen, n shkmbimin e tyre, n shrbimin me dashuri, n dhnien e jets pr t tjert si bri Jezusi. “…kur e dgjon kt z, sht dshmia e Shpirtit!
    sht gjithashtu e rndsishme t kuptojm q nj njohuri e jashtme e Jezusit, ajo q msojm n Ungjill, nuk sht e mjaftueshme; q dikush t jet n gjendje t'i prmbahet propozimit t Ungjillit, nevojitet nj forc e brendshme, domethn nj dshmi q jo vetm t thot se Fjala e Jezusit sht e vrtet, por q m pas t shtyn t'i prmbahesh ksaj Fjaleje.
    sht zri i Shpirtit q t siguron: “Ki besim n Jezusin, Ai ka t drejt”.
    Ky z i brendshm shprndan t gjitha dyshimet, t gjitha kundrshtimet dhe jep qetsi.
    Kur ata q ndjekin jetn e ksaj bote mund t tallen edhe me ju, ju e kuptoni, ata ndjekin kritere t tjera, ju i respektoni ata, por Shpirti ju thot: "Besojini propozimit t Krishtit"
    Dhe m pas ai vazhdon: “Dshmoni edhe ju pr mua, sepse keni qen me mua q n fillim”.
    Nj katekist, apo edhe nj prift, mund t flas pr Jezusin, ashtu si flasin msuesit e historis n shkoll pr Cezarin apo Napoleonin, thon gjrat e duhura, por nuk prfshihen n jetn e ktyre personazheve, flasin pr Cezarin apo Napoleonin..." jan personazhe q nuk m shqetsojn, nuk m prekin, them gjra t vrteta”.
    Katekisti dhe prifti t dashuruar me Jezusin nuk flasin kshtu sepse kan vn jetn e tyre n kt dashuri dhe prandaj kur flasin pr Jezusin, jo si kur flasin pr Cezarin, i shihni syt e tyre q shklqejn, sepse Jezusi e ka dhn kuptim jets s tyre.
    Jezusi u thot dishepujve t tij?
    “Pres dshmin tnde, kushdo q t dgjon t flassh pr mua, duhet t kuptoj q je i dashuruar, se je i bindur, q po e japsh jetn me propozimin tim dhe je i lumtur... dhe kjo duhet t ndodh q n fillim sepse ti m ke njohur q kur jam paraqitur n jetn publike, e kam br veten t par, t kam treguar fytyrn e vrtet t Zotit, fytyrn e njeriut t suksesshm dhe m ke par q n fillim. Ti m njeh mir: duke t par ty, njerzit duhet t m shohin mua. Kjo sht dshmia q pres”.
    Dhe tani le t dgjojm se far do t bj Shpirti n kish:
    “16,12 Kam edhe shum t tjera pr t’ju thn
    por tani s’mund t’i kuptoni.
    13 E kur t vij ai ‑ Shpirti i s Vrtets ‑
    Ai do t’ju udhzoj ta njihni tr t Vrtetn.
    Ai s’do t flas prej vetvetes,
    por do t flas ka t dgjoj
    dhe do t’ju zbuloj t ardhmen”.
    "Kam ende shum gjra pr t'ju thn," u tha Jezusi dishepujve t tij gjat Darks s Fundit dhe interpretimi m i menjhershm i ktyre fjalve t tij sht se gjat tre viteve t jets s tij publike, ai nuk ishte n gjendje t komunikonte t gjith t vrtetn pr Zotin dhe pr njeriun q kishte ardhur t sillte n bot... munges kohe, pra, sepse po shkon drejt nj vdekjeje t parakohshme.
    Nuk sht kshtu, n fakt ai menjher shton:
    "Arsyeja q nuk mund t'ju prezantoj me t gjith t vrtetn sht se ju s’mund t’i kuptoni".
    Bhet fjal pr humbjen e tij, dshtimin e tij t dukshm, sht e pamundur q dishepujt ta kuptojn kt para Pashkve, vdekja e Jezusit t dnuar si heretik, si blasfemues, do t ishte nj argument shum i rnd pr forcat e tyre t dobta.
    “Kush do t'i ndihmoj ata q t mund t kuptojn kt t vrtet?”
    Thot Jezusi: “Do t jet Shpirti”.
    “E vrteta me t ciln Ai do t'ju prezantoj, do t jet kjo: t'ju bj t kuptoni se njeriu i suksesshm sipas Zotit sht ai q do, ai q jep jet”.
    Jezusi nuk do ta shpjegoj kt, kuptimi i pasionit t tij pr dashurin do t kuptohet pas Pashkve me ndihmn e Shpirtit, i cili nuk do t ket pr detyr t integroj at q tha dhe bri Jezusi, por t dshmoj se Ai ka t drejt.
    Si e prezanton ai kt t vrtet?
    Nuk do t mjaftonte q ne t kuptonim se Jezusi sht nj person i jashtzakonshm, se nuk mund t mos e admirojm jetn e tij, ather duhet t kemi forcn t'i prmbahemi ksaj t vrtete, duke e ndjekur at.
    Ne e kuptojm, Shpirti bn t kuptojm se sa e mrekullueshme sht kjo jet e Jezusit, por ather na duhet forca q t'i prmbahemi Atij, pr t dhn nj shembull: dika e ngjashme me rnien n dashuri ndodh, sepse sht t biesh n dashuri kur i prmbahemi Krishti.
    Nj vajz takon nj djal t ri, mund t dij gjithka pr t, madje mund ta admiroj at, por derisa t ndizet pasioni i dashuris q e shtyn at t lidh jetn e saj me t tijn, sht pak e dobishme t dish gjithka pr at djal t ri.
    E njjta gj ndodh me Jezusin, ne mund t dim gjithka q na thot Ungjilli, mund t na thot edhe Shpirti dhe t na bj t kuptojm se sht e bukur, se Ai ka t drejt, por ather jeta jon duhet t'i prmbahet dhe t'i prshtatet propozimit t tij, pr t bashkuar jetn ton me t tijn n nj takim bashkshortor dhe ky impuls na vendoset edhe nga Shpirti.
    Kjo sht ajo q Jezusi na thot: “Do t jet Shpirti, pas Pashkve, ai q do t'ju prezantoj dhe do t nxis brenda jush kt dashuri pr zgjedhjen e njeriut q ju propozova.

    Ather Shpirti nuk do t flas vet, domethn nuk do t shtoj asgj, por do t thot gjithka q ka dgjuar, domethn do t prsris at q ju thash dhe do t'ju shpall gjrat q do t vijn".
    far do t thot ai?
    Q Shpirti t na shpall gjrat e ardhshme, domethn, a do t na bj t aft t jemi magjistar, falltar q parashikojn t ardhmen? Asnj nga kto.
    Nse e krkojm rrnjn e smundjes s bots bashkkohore, e gjejm n mungesn e shikimit drejt s ardhmes, n mospasjen e nj qllimi t qart, nj arsyeje pr jetn dhe kur shikojm prpara dhe nuk shohim asgj, nuk jemi stimuluar pr planifikim, jemi t demotivuar, mungon qllimi q na nxit t prkushtohemi.
    E dgjojm shpesh, kur prindrit gjejn nj fmij q sht 35 - 38 vje dhe ende endet npr shtpi, e pyesin: "Kur do t vendossh?"
    Ai prgjigjet: “Po pse duhet t krijoj familje? M s shumti do t jetoj s bashku"
    Kjo sht mungesa e nj t ardhmeje, e nj qllimi, e nj arsyeje.
    sht Shpirti q e mbush t ardhmen me kuptim, ai t shpall gjrat e s ardhmes, ai t shpall kuptimin q ka jeta e nj njeriu n bot, sht Ai q sugjeron vlerat e larta q u mishruan n Jezusin e Nazaretit, sht Ai q na bn t kuptojm se jeta ka kuptim kur jetohet si e tija.

    Ktu sht e ardhmja q tregon Shpirti: do t tregoj se si prfundojn gjrat, cili sht kuptimi i nj jete t suksesshme dhe srish do t jet Shpirti q do t'ju bj t kuptoni se si yje t caktuar q duket se i japin kuptim jets s njerzve, pastaj n t vrtet bhen yjet q gjuanin.
    Ai do t'ju bj t kuptojm se ylli i vrtet sht Jezusi i Nazaretit, ai q i jep kuptim, orientim jets ton; ai do t'ju bj t kuptojm, pr shembull, se Jezusi ka t drejt kur thot: "E njmend, ka i vlen njeriut t fitoj mbar botn, nse e humb jetn e vet. ka mund t jap njeriu si kmbim pr jetn e vet?” (Mk. 8, 36-37).
    N dogan, ne e dim, do gj sekuestrohet prve dashuris q sht dhn. Shpirti do t'ju bj t kuptoni se Jezusi ka t drejt dhe do t'ju jap forcn t'i prmbaheni ksaj t vrtete.
    Kshtu thot Jezusi: “Nuk jam un ai q do t bj t kuptoni kt para Pashkve, ju nuk do ta mbani barrn, por Shpirti do t'ju msoj kt t vrtet dhe do t'ju shptoj jetn”.
    Me nj fjal, sht Shpirti q na nxjerr nga moskuptimi i ekzistencs son q sht kaq i prhapur n botn ton.
    Dhe tani vjen pjesa e fjalimit n t ciln Jezusi shpjegon se si do ta zbatoj Shpirtin:
    14 Ai do t m lvdoj,
    sepse do t marr prej simes
    e do t’ju zbuloj juve.
    15 Gjithka ka Ati, sht imja.
    Prandaj edhe ju thash:
    ‘Merr prej simes
    dhe do t’ju zbuloj juve’” (v. 16,14-15).


    "Shpirti do t m prlvdoj"
    far sht kjo lavdi q Shpirti do t tregoj tani e pranishme n Jezusin?
    Tani vjen momenti n t cilin ne prfshihemi n kt lavdrim t Jezusit.
    far sht lavdia para s gjithash?
    N hebraisht "lavdi" thuhet "kavod" q do t thot pesh, qndrueshmri... sht sikur kokrra e grurit t jet e qndrueshme dhe byku t fshihet, q sht "lavdi", asgj nuk mbetet nga kotsia; ajo q njerzit krkojn, duartrokitje, sukses, knaqsi, prkulje, nderime... ishte lavdia q krkonin krert e priftrinjve, skribt, thot Jezusi:
    “Po si mund t besoni ju,
    ju q krkoni lavdi prej njri‑tjetrit,
    e nuk e krkoni lavdin
    q vjen prej Nj Hyji t vetm? (Gj. 5,44)!”
    Ky lavdrim i Jezusit sht dhn nga Shpirti!
    sht Shpirti q ju tregon se lavdia e vrtet q duhet t krkoni sht ajo e dhurats s jets pr dashurin, sht Ai q ju bn t kuptoni dhe m pas ju jep forcn t'i prmbaheni ktij propozimi t Jezusit.
    Jezusi e prlvdoi Atin. far do t thot?
    Se Ai ishte zbulimi i prsosur i fytyrs s Atit q sht dashuri dhe vetm dashuri. Kjo lavdi shklqeu n mnyr t prsosur, veanrisht n dhuratn e jets n Kalvar; Kalvari pr njerzit ishte errsimi i lavdis, megjithat, Shpirti ju zbulon se lavdia e Atit ka shklqyer n kt dhurat t jets.

    Dhe far bn Shpirti tani?
    Ai tregon lavdin e Jezusit n dishepujt q e lan veten t preken nga ky Shpirt dhe t'i prmbahen propozimit t Jezusit; prandaj bashksia e dishepujve nuk ekziston pr t transmetuar nj doktrin t re, por pr ta br personin e Jezusit t pranishm n jetn e tyre, dashurin e tij t pakushtzuar q arrin edhe te armiku.
    Ktu sht Shpirti ather q merr nga ajo q sht Jezusi dhe na e shpall at, ne kmbngulim n kt njoftim, n kt z t Shpirtit q na flet.
    Nse Shpirti na flet, na sugjeron, na dshmon... ne duhet t dim t dgjojm dhe far emri mund t ket ky dgjim i Shpirtit?
    Lutje!
    Nse i pyesnim t krishtert: kujt i luteni?
    Kur duhet t bsh zgjedhje n jet, ke probleme... me k dialogon, me k hyn n lutje?
    N t kaluarn, besoj se do t na ishin prgjigjur me ndonj shenjtr, sot ka gjithnj e m shum t krishter q prgjigjen: "dialog me Atin n qiell, dua t di se far mendon ai pr zgjedhjet q bj dhe pr jetn time. ; Un dua t dgjoj sugjerimet e tij, jo ato t njerzve".
    Kjo sht lutja drejtuar Atit: ata i luten edhe Jezusit dhe besoj se jan t pakt ata q i luten Shpirtit.
    T'i lutesh Shpirtit do t thot t hysh n dialog me kt hyjnore q sht brenda nesh, me kt bir hyjnor, kt dashuri q na sht dhn, e cila na sugjeron t gjitha zgjedhjet q duhet t bjm.
    Ktu sht zri i Shpirtit, i cili duhet t dgjohet nse duam t prekemi, si u nxit Jezusi, nga Shpirti.
    Pr t dgjuar kt z sht e nevojshme t heshtsh, sepse ka shum zra q dgjojm, shum her jemi t trullosur nga kta zra t bots; nse kalojm or t tra duke par telenovela, programe plehrash, talk show ku t gjith brtasin, apo harxhojm or t tra n thashetheme... t gjith kta zra brtasin propozimet e tyre t lavdishme.
    Nse habitemi nga kto zra, prfundojm duke i akorduar mendimet tona, zgjedhjet tona me kto propozime... duhet t'i mbyllim gojn ktyre zrave q sigurisht nuk t sugjerojn t dhurosh jetn tnde, nse ndonj gj t thon ta shijosh.

    far bn Shpirti nse e dgjojm n heshtje?
    Ai nuk na prsrit at q tha Jezusi, ne e dinim tashm kt, por ai e bn at t deprtoj n zemrat tona dhe na jep forcn t'i prmbahemi propozimit q bn Jezusi.
    Kur e dgjojm kt Shpirt dhe e lm veten t udhhiqemi, Jezusi lavdrohet... pr far arsye?
    Pr shkak se njerzit shohin tek ne fytyrn e Jezusit t Nazaretit, teksa Ai prlvdoi Atin me personin e tij, sot ne jemi thirrur t lejojm veten t udhhiqemi nga zri i Shpirtit pr t'i dhn lavdi Jezusit!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 30-04-2024 m 05:06

  20. #560
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,530
    Postimet n Bllog
    3

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    FESTA E TRINIS S SHENJTE VITI B.

    M 26-5-2024.


    LEXIMI I PAR: Dt, 4, 32-34.39-40


    32 “Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok,
    shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe?
    A sht dgjuar nj gj e till?
    33 A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit,
    si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall?
    34 Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj
    e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr
    me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto
    ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?!...
    39 Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde
    se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka!
    40 Mbaji urdhrimet e tija dhe ligjet e tija q un po t’i jap sot,
    q t jesh mir ti dhe bijt e tu pas teje
    e t qndrosh pr nj koh t gjat mbi tokn q Zoti, Hyji yt, do t ta jap”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    NJ ZBULIM PROGRESIV.

    Ne jemi duke e lexuar kt tekst pr festn e Trinis, por ndrsa bhet fjal pr Perndin, Zotin dhe gjithka q ai ka br pr popullin e tij, ne nuk e kemi dgjuar fjaln "Trini"; thjesht sepse, kur u shkrua libri i Ligjit t prtrir, nuk kishte akoma arritur momenti q t zbulohet ky mister. Zbulimi i misterit t Trinis do t jet hapi i fundit t zbuless s Zotit pr popullin e tij. N ditt e Librit t Ligjit t Prtrir dhe n t gjith Beslidhjen e Vjetr, shqetsimi i par ishte lirimi i njerzve nga politeizmi. Sepse, n fillim t historis s Izraelit, kur Zoti e zgjodhi Popullin e tij pr t'u zbuluar Vet njerzimit, njerzit e Lindjes s Mesme ishin politeist; n kt kontekst, ishte e pamundur q njeriu t dgjonte mesazhin e dyfisht: Zoti sht nj dhe ai sht n tre persona. Hapi i par n msimin e Zotit ishte, pra, t zbulohej Vetja e tij, s pari si Nj Zot i Vetm (dhe ky sht objekti i Beslidhjes s Vjetr); faza e dyt do t jet tema e Beslidhjes s Re: ky Zot unik nuk sht i vetmuar, ai sht nj bashkim dashurie midis tre personave.
    Le t'i kthehemi ktij teksti nga Libri i Ligjit t Prtrir. Ka ktu, n disa rreshta, t gjith katekizmin e popullit t Izraelit; prandaj jemi n fazn e par t pedagogjis s Zotit; autori i frymzuar insiston: "Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka!" (v. 39) Nnkuptohet se nuk ka perndi t qiellit dhe t detit, dhe t ushtrive dhe t pjelloris ... Vetm Zoti sht Zot.
    uditrisht, n kt katekizm, nuk ka asnj prkufizim i Zotit, as prshkrim i Zotit; nga ana tjetr, ekziston nj numrim, i mahnitur prej kohsh, i veprave t Zotit pr njerzimin dhe m pas pr Popullin e tij t Zgjedhur. Zoti e krijoi njerzimin ("“Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje, q prej dits kur Zoti e krijoi njeriun prmbi tok, shqyrto prej nj skaji t rruzullit n tjetrin: A ka ndodhur ndonj gj kaq e madhe?" (v. 32). Zoti i foli popullit t tij (" A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall?" (v. 32). Bhet fjal pr Sinain), Zoti e zgjodhi kt popull dhe e liroi (" Ose, a ka sprovuar ndonj her Hyji t hyj e t marr pr vete nj komb n mes t nj populli tjetr me prov, me shenja e me mrekulli, me luft, me dor t fort, me krah t ngritur e me tmerr t madh si i bri t gjitha kto ndr syt tuaj pr ju Zoti, Hyji juaj, n Egjipt?!" (v. 34). Zoti i dha urdhrimet si nj recet pr lumturin pr t gjith (" Mbaji urdhrimet e tija dhe ligjet e tija q un po t’i jap sot, q t jesh mir ti dhe bijt e tu pas teje e t qndrosh pr nj koh t gjat mbi tokn q Zoti, Hyji yt, do t ta jap" (v. 40), dhe m n fund Zoti i dha popullit t tij tokn e tij.


    NJ ZOT I PAPRITUR.

    Un fola me habi: “Shqyrtoji koht e lashta q qen para teje... A ka ndodhur dika kaq e madhe, a sht prjetuar ndonjher dika e till?" (v. 32).
    Kjo sht njohja e Populli t Zgjedhur, t vetdijshm se sht zgjedhur pa ndonj merit nga ana e tij.
    Ekziston gjithashtu dhe mbi t gjitha befasia, habia, n kt zbulim t nj Zoti kaq t papritur, kaq t ndryshm nga do gj q mund t imagjinohej! Nj Zot krijues, sht e leht t imagjinohet, por nj Zot q zbulon veten e tij, nj Zot q zgjedh nj komb, q vjen ta "marr" at, pr ta dalluar, kush sht i interesuar pr t, i cili ndrhyn pr t n shum raste., q i jep nj tok, e cila i zbulon sekretet e lumturis dhe jets ...
    Mund t imagjinohet spontanisht nj Zot i fuqishm, ai q ne e quajm "Elohim"; por ktu zbulohet nj Zot shum m i mrekullueshm: ose m mir, nuk kemi zbuluar asgj, sht Zoti ai q e ka zbuluar veten e tij ... Vetm Zoti mund t flas n mnyr t vlefshme pr Zotin. Na duhet Zbulesa! Dhe Perndia nuk e zbuloi veten si Elohim, Perndia i fuqishm, por si Zoti, Perndia i Pranishm. Emri i famshm i Zotit, i zbuluar Moisiut, ky emr me katr shkronja "YHVH" q nuk shqiptohet kurr, saktsisht thot Prania e prhershme e Zotit me popullin e tij, dje, sot dhe nesr.
    Kjo prani e prhershme e Zotit me popullin e tij, do t mbetet pr t'u zbuluar se nuk sht e rezervuar pr Izraelin, sepse Zoti sht Perndia i t gjith njerzve; prsri atje, sht e nevojshme t deshifrojm pedagogjin e Zotit; n nj kontekst historik, ku secili popull, pr t vendosur vendin e tij n diell, beson se ka zotin e tij q lufton pr t dhe me t, asnj popull n bot, dhe as populli hebre, nuk mund t kishte konsideruar nj Zot q do t kishte qen pr t pa marr ann kundr t gjith t tjerve.
    Pastaj, dalngadal, Populli do t zbuloj se sht zgjedhur, jo pr tu shkaktuar dm t tjerve, por pr shrbim t t gjith t tjerve. Si thot Andr Chouraqui: "Njerzit e Aleancs jan t destinuar t bhen instrumenti i ardhshm i Aleancs s popujve".

    Libri i Ligjit t Prtrir q po lexojm sot sht tashm nj libr i von i Bibls dhe fillon mir kt faz t Zbuless: n t njjtn koh Izraeli sht Populli i Zgjedhur ("A ka ndokund ndonj popull q e ka dgjuar Hyjin duke folur prej mesit t zjarrit, si e dgjove ti dhe t ket mbetur gjall?" (v. 33). Dhe n t njjtn koh Zoti sht Zoti i t gjith popujve, pasi ai sht i vetmi Zot.
    Mir, pra, dije sot dhe thadroje thell n zemrn tnde se Zoti sht Hyj lart n qiell e posht mbi tok ‑ e tjetr nuk ka" (v. 39).

Faqja 28 prej 32 FillimFillim ... 182627282930 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •