Close
Faqja 12 prej 14 FillimFillim ... 21011121314 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 221 deri 240 prej 266
  1. #221
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.



    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 33 Ord. VITI C.

    M 13-11-2022.

    PSALMI: 98. 5-6, 7-8, 9.


    5 Kndoni Zotit me harp,
    me tinguj veglash muzikore,
    6 me trumbet e me z t pipzs s bririt,
    brohoritni para fytyrs s Zotit, Mbret!
    7 Le t buas deti me ’ka n t,
    rruzulli me banuesit e tij;
    8 lumenjt le t duartrokasin
    e malet le t grthasin me hare,
    9 para Zotit q po vjen pr t gjykuar dheun.
    Ai do ta gjykoj botn me drejtsi
    e popujt me maturi.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    ENDRRA E PERNDIS PR HARMONI…


    Ky psalm na on me mendimet e vet deri n fund t bots: sht i gjith Krijimi i riprtrir q e thrret gzimin e tij, sepse mbretrimi i Perndis, m n fund, ka ardhur.
    Thash: "gjith krijimi" sepse lexova n psalmin:
    "Le t buas deti me ’ka n t,
    rruzulli me banuesit e tij;
    lumenjt le t duartrokasin
    e malet le t grthasin me hare”.
    Thot mir Shn Pali n letrn e tij drejtuar Efesianve se ka qen gjithmon Plani i Perndis q “t bashkoj gjith universin”. Ju kujtoj kt tekst:
    " Ai na vuri n dijeni mbi misterin e vullnetit t vet
    ‑ synim q lirisht kishte vendosur q m par ta kryente n T ‑
    kur t plotsohej koha:
    d. m. th. t vr do gj nn kryesin e Krishtit,
    t gjitha qeniet q jan n qiell e n tok” (Ef. 1,9-10).
    "T bashkosh gjithka", Krijimin, domethn kozmosin dhe krijesat: dhe fjala "t bashkosh" duhet t merret n kuptimin e fort t bashkimit. Projekti i Zotit, nga gjith prjetsia, sht harmonia mes t gjithve; kt psalm ne e kndojm sikur t ishte realizuar tashm: deti dhe t gjitha krijesat ujore rezonojn, bashkohen n tingujt e boris, lumenjt duartrokasin, malet kndojn gzimin e tyre. Ne kujtojm ndrrn e vjetr t Isaias n kapitullin 11, 6-9:
    “ Ujku do t banoj me qengjin,
    prbri kecit do t shtrihet leopardi,
    vii e klyshi i luanit bashk do t kullotin,
    fmija i vogl do t’i oj e do t’i bjer.
    Lopa e arusha bashk do t kullotin,
    klysht e tyre s bashku do t rrin,
    luani kasht do t haj si kau.
    Foshnja do t luaj
    mbi vrimn e shlligs,
    n strofullin e kapastrecit
    fmija dorn do ta fut.
    S’do t bhet dm as s’do t vritet kush
    n mbar malin tim t shenjt,
    sepse plot do t mbushet vendi me dijen e Zotit,
    porsi deti q mbushet me uj”.
    Nj ndrr shum e ndryshme nga realiteti q ne njohim: Izraeli i njeh rreziqet e detit dhe, zakonisht, Bibla ngjall m tepr zhurmn e stuhis, humnerat e vdekjes. Dhe nse sht midis elementeve dhe njeriut, midis kafshve apo midis vet njerzve, ne jemi dshmitar t betejave t t gjitha llojeve, ndonjher nj luft t pamshirshme. Ku ka shkuar ndrra jon e bukur e harmonis? Ku ka shkuar mbi t gjitha ndrra e bukur e Zotit? Por ngaq sht plani i Zotit, njeriu i Bibls e di se do t vij dita kur ndrra do t bhet realitet. N t gjitha epokat, sht roli i profetve q ta ringjallin kt shpres. Isaia, pr shembull, foli pr mbretrimin e Mesis, duke thn:
    “Brezi i kryqit t tij do t jet drejtsia,
    me besnikri do t’i ngjesh ijt”(Is. 11,5).
    sht gjithashtu roli i psalmeve q t na bjn t prsrisim pa u lodhur arsyet tona pr shpres: ktu, n psalmin 98, ne kndojm mbretrimin e Perndis dhe kjo do t thot rivendosjen e harmonis universale. Dhe pas kaq shum mbretrve q i kan zhgnjyer popullin n veri dhe n jug t vendit, pas kaq shum padrejtsive t t gjitha llojeve, do t filloj nj mbretrim drejtsie dhe paqeje. Nse e kndojm tashm, sht n pritje. Duke e knduar kt, ne tashm imagjinojm (sepse e dim se ai do t vij) ditn kur Zoti do t jet me t vrtet mbreti i gjith toks, domethn i njohur nga e gjith toka.
    "Falnderoni Zotin, sepse ai vjen t sundoj tokn,
    t sundoj botn me drejtsi dhe popujt me drejtsi".
    Vargjet e para t ktij Psalmi i kishim lexuar disa jav m par:
    “Kndoni Zotit nj kng t re,
    sepse bri vepra t mrekullueshme!
    Ngadhnjeu me fuqi t s djathts s vet,
    me fuqi t krahut t vet t shenjt.

    Zoti e dftoi shptimin e vet,
    prpara paganve e zbuloi drejtsin e vet.
    I ra ndr mend dashuria dhe besnikria e vet
    kundrejt shtpis s Izraelit.
    T gjitha skajet e bots e pan
    shlbimin e Hyjit ton” (Ps 98, 1-3).
    Kndojini Zotit nj kng t re, sepse ai ka br mrekulli; me krahun e tij m t shenjt, me dorn e tij t fuqishme, ai siguroi fitoren. Ishte n t kaluarn; por n fakt, tani jemi ne q i kujtojm veprat e mdha t Zotit n favor t popullit t tij, domethn lirimin nga Egjipti, s pari, pastaj gjithka bri Zoti pr Popullin e tij, gjithmon i pranishm n mes t t gjitha ngritjeve dhe rnieve t historis s tij.



    PR T GJITH KRIJIMIN.

    Po, ktu psalmi flet n kohn e tashme:
    "Para Zotit q po vjen pr t gjykuar dheun.
    Ai do ta gjykoj botn me drejtsi
    e popujt me maturi” (v. 9).
    Sepse sht pikrisht prvoja e s shkuars q i lejon Izraelit t parashikoj t ardhmen. Zoti e ka provuar veten, n nj far mnyre; n t njjtn mnyr q ai e liroi popullin e tij nga robria n Egjipt, ai do ta liroj njerzimin nga t gjith zinxhirt q e burgosin at, ata t urrejtjes dhe padrejtsis. Prandaj, ne mund ta vlersojm tashm mbretrimin e Perndis si t kryer, sepse e dim, pa asnj hezitim t mundshm, se sht vetm nj shtje vonese.
    sht psalmi 90, 4 q thot:
    “ Sepse mijra vjet pr sy t tu
    jan si dita e djeshme q kaloi,
    porsi ndrresa e rojs s nats!”
    Dhe Shn Pjetri prdor pak a shum t njjtat terma: t krishterve q jan t padurueshm me kohzgjatjen e voness s ardhjes s Mbretris, Pjetri u prgjigjet: "Por nj gj, fort t dashur, assesi s’duhet ta harroni, e kjo sht se te Zoti nj dit sht si nj mij vjet, po edhe nj mij vjet jan si nj dit e vetme: Nuk vonon Zoti ta oj n vend premtimin, si disa e mendojn t ngadalshm, por sht i durueshm me ju, se nuk do q ndokush t birret, por do q t gjith ta ken mundsin t kthehen”(2 Pj 3,8-9).
    Ktu gjejm nj jehon t premtimeve t Malakias, t cilat i dgjojm kt t diel n leximin e par:
    “Ja, po vjen dita e Zotit q digjet si nj furr...
    Pr ju q keni frik nga emri im,
    dielli i drejtsis do t ngrihet;
    do t sjell shrim n shklqimin e tij”.
    Ata q e kndojn kt psalm jan t prulurit, t varfrit e Zotit, pikrisht ata q presin me padurim ardhjen e tij, shklqimin e tij, si thot Malakia.
    N kohn kur u kompozua ky psalm, ishte vetm populli i zgjedhur q kndonte n tempullin e Jeruzalemit "Beko Zotin, o mbar tok, lavdro mbretin tnd, Zotin". Por kur t plotsohen koht, sht i gjith Krijimi q do t kndoj dhe jo vetm Populli i Zgjedhur... Dhe ne kemi par tashm se fjala “kndo” ktu sht shum e dobt; n fakt, me fjalorin e prdorur n hebraisht, ky psalm sht nj klitm fitoreje, klithma q njeriu shtyn n fushn e betejs pas fitores.
    Por n qiejt e rinj dhe tokn e re q Perndia do t krijoj, kjo klitm fitoreje do t transformohet: nuk do t ket m vend pr thirrjet e lufts, sepse, dhe sht prsri Isaia q flet:
    " Sepse tenja do t’i brej si petkun,
    porsi leshin krimbi do t’i brej;
    kurse drejtsia ime do t qndroj gjithher,
    shlbimi im brezni m breznii” (Is. 51,8).
    E kuptojm pse Jezusi na bn t prsrisim:
    “Ardht mbretria jote!”


  2. #222
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 33 Ord. VITI C

    M 13 – 11 – 2022.


    UNGJILLI: Lk. 21, 5-19.


    5 Kur disa po flisnin pr Tempullin se si sht i stolisur me gur t bukur e me dhurata kushtimore, Jezusi tha:
    6 “Do t vij dita, kur, ndr t gjitha kto q po shikoni nuk do t mbetet as gur mbi gur pa u rrnuar”.
    7 E pyetn: “Msues, kur do t ndodh kjo dhe cila do t jet shenja se kto po fillojn t ngjajn?”
    8 “Ruajuni ‑ iu prgjigj ‑ t mos ju gnjejn! Sepse shum do t vijn n emrin tim e do t’ju thon: ‘Un jam!’ dhe: ‘U afrua koha!’ Mos shkoni pas tyre!
    9 E kur t dgjoni t flitet pr luftra e pr kryengritje, mos u friksoni! Sepse t gjitha kto do t ndodhin m par, por as ather nuk sht menjher mbarimi”.
    10 Ather u tha: “Do t ngrihet nj komb kundr nj kombi tjetr, nj mbretri kundr nj mbretrie tjetr,
    11 do t ndodhin trmete t mdha, n vende t ndryshme uri e murtaja, do t ngjajn dukuri t frikshme dhe shenja t mdha nga qielli.
    12 Mirpo, para se t ndodhin t gjitha kto, do t vn dor n ju e do t’ju salvojn; do t’ju dorzojn n sinagoga e n burgje, do t’ju qesin para mbretrve e para qeveritarve pr shkak t emrit tim. 13 Kjo do t’ju jap rast t jepni dshmi.
    14 Mbani mend: s’keni nevoj q m par ta prgatitni mbrojtjen tuaj,
    15 sepse un do t’ju jap zotsin e fjals dhe urtin, t ciln s’do t mund ta kundrshtoj as t’i bj ball asnj nga kundrshtart tuaj.
    16 Do t’ju padisin madje edhe prindrit, vllezrit, farefisi e miqt dhe disa prej jush do t’i vrasin.
    17 T gjith do t’ju urrejn pr shkak t emrit tim.
    18 Porse, as nj fije floku s’do t’ju bjer prej kres!
    19 Me qendresn tuaj do ta shptoni jetn tuaj.”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    ...AS NJ FIJE FLOKU S’ DO T’JU BJER PREJ KRES!

    “…as nj fije floku s’do t’ju bjer prej kres!” Nuk do t humbet asnj fije floku”!...
    E megjithat, q nga lindja jon, kemi humbur ende shum flok. Kjo sht dshmi se kto shprehje nuk duhen t merren fjal pr fjal; ato jan nj mnyr e t folurit. Jezusi flet si t gjith profett para tij: ata nuk parashikojn t ardhmen: fjalimet e tyre nuk jan kurr parashikime, por predikime. Vrejtja vlen edhe pr fjalt e Jezusit mbi mbarimin, mbi bjerrjen e Tempullit.
    Pra, ktu ka nj msim i par i ktij teksti pr ne; ky lloj fjalimi nuk duhet t merret fjal pr fjal, nuk sht br pr t parashikuar me saktsi t ardhmen: sht br pr t na ndihmuar t kaprcejm sprovat e s tashmes. Mesazhi, n fund t fundit, sht "Pavarsisht se far... Mos kini frik..."
    sht gjithashtu: “Mos u mbshtetni n vlera t rreme”. Tempulli ishte nj shembull i mir; restauruar nga Herodi, i zmadhuar, i zbukuruar, i mbuluar me ar, ishte madhshtor; por edhe ai sht pjes e ksaj bote q kalon...
    sht gjithashtu e kot t krkosh n fjalt e Jezusit me saktsi datat ose modalitetet e Mbretris: nse sht ringjallja e mishit si n prgjigjen e tij ndaj saducenjve t dieln e kaluar, nse sht koha e fundit si sot, ai nuk jep gjithl hollsit e ngjarjes, nse guxoj t bj nj pyetje, ai prgjigjet anash:
    “Kur do t ndodh kjo? dhe cila do t jet shenja q do t ndodh?”.
    Ai nuk u prgjigjet ktyre pyetjeve shum t sakta: ai thot:
    "Kujdes t mos e lshoni veten n rrug t gabuar..." q n t vrtet nuk sht nj prgjigje pr pyetjen e br. Ne duhet t besojm se ky nuk sht lloji i saktsis q na nevojitet pr t udhhequr jetn ton si t krishter...
    Diku tjetr ai do t thot se nuk i takon as atij, Krishtit, t'i dij kto gjra; por ai na e thot shum qart se cili duhet t jet qndrimi yn: nj qndrim q buron nga besimi, q nga asnj dhe asgj nuk mund t lkundet: as fatkeqsit, as persekutimet.
    Nse e kuptoj mir, persekutimet do t vijn shpejt: Jezusi prshkruan katastrofat dhe thot: "Por para gjith ksaj, ata do t vn duart mbi ju dhe do t'ju persekutojn, do t'ju dorzojn n sinagoga dhe burgje, do t'ju bjn t paraqituni para mbretrve dhe guvernatorve, pr shkak t emrit tim”. Dhe pak m posht, “Do t urrejn t gjith pr shkak t emrit tim”. Luka e di se sa shpejt ndodhi n t vrtet: nga Stefani te Pali nprmjet Jakobit dhe shum t tjert... persekutim nga judenjt n fillim, pastaj nga romakt.


    ASGJE NUK MUND T NA NDAJ NGA DASHURIA E ZOTIT.


    Kalimisht, vrejm se Jezusi prdor dy her shprehjen "pr shkak t emrit tim": ajo thot hyjnin e Krishtit; n gjuhn e hebrenjve, shum shpesh, pr t folur pr vet Zotin, thuhej thjesht kjo fjal: "Emri".
    Fjalt q vijojn, ne i dim mir: “Mbani mend: s’keni nevoj q m par ta prgatitni mbrojtjen tuaj, sepse un do t’ju jap zotsin e fjals dhe urtin, t ciln s’do t mund ta kundrshtoj as t’i bj ball asnj nga kundrshtart tuaj. Do t’ju padisin madje edhe prindrit, vllezrit, farefisi e miqt dhe disa prej jush do t’i vrasin” (v.14-16).
    Kjo nuk do t thot se t krishtert e persekutuar do t shptohen domosdoshmrisht nga ata q I persekutojn... Disa do t vdesin, Jezusi e thot mir "ata do t vrasin disa prej jush" por ai shton "Asnj fije floku nga koka juaj nuk do t humbas, q do t thot se e gjith qenia, trupi dhe shpirti, jan n duart e Zotit. Nprmjet vet vdekjes, ne jemi t sigurt se do t mbetemi t gjall me jetn e Perndis. Dhe sido q t jen prndjekjet, Fjala e Zotit do t vazhdoj rrugn e saj, si thot Shn Pali.
    N trazirat e bots, pra, vetm nj besim kmbnguls do t na pengoj t devijojm dhe gjithashtu do t na pengoj q t trembemi, pavarsisht nga ngjarjet; dhe Jezusi prmend trmetet, epidemit, ngjarjet e tmerrshme, luftrat... Dhe sht vet siguria jon, qetsia jon, fakti q nuk e lejojm veten t trembemi q do t jet dshmi. I njjti ungjilltar, Luka, tregon n Veprat e Apostujve gzimin e ndjer nga Pjetri dhe Gjoni q ndoqn autoritetet judaike: . (Vap. 5,41).
    Duhet t kemi parasysh kt fraz t Jezusit q mbajti Shn Gjoni:
    “Jua thash kto q ta keni paqen n mua.
    N bot keni vuajtje,
    por mos u trembni
    ‑ un e munda botn!”(Gj. 16,33).
    Edhe Shn Pali e thot n mnyrn e tij; ju e dini kt tekst:
    "Jam plotsisht i bindur se as vdekja, as jeta, as engjjt, as pushtetet, as e tashmja, as e ardhshmja, as fuqit, as forcat e lartsis, as ato t humners, dhe asnj krijes tjetr, nuk do t mund t na ndaj prej dashuris s Hyjit, q na u dftua n Jezu Krishtin, Zotin ton”(Rom. 8,38-39).

  3. #223
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 34 Ord. VITI C

    M 20-11- 2022

    LEXIMI I PAR:2 Sam. 5,1-3.


    1 Ather erdhn t gjitha fiset e Izraelit te Davidi n Hebron dhe i than: “Ja, ne jemi ashti yt dhe mishi yt.
    2 Po edhe m par, kur Sauli ishte mbreti yn, ishe ti ai q i drejtoje t gjitha lvizjet e Izraelit. Edhe Zoti t ka thn: ‘Ti do ta kullotsh popullin tim Izraelin dhe ti do t jesh prijs mbi Izraelin’”. 3 Po ashtu erdhn edhe t gjith pleqt e Izraelit te mbreti n Hebron, dhe Davidi mbret lidhi beslidhje me ta n Hebron n pranin e Zotit. Ata e lyen Davidin mbret prmbi Izraelin.



    LECTIO DIVINA - MEDITIM - LUTJE.


    NGA LIRIMI NGA ROBRIA E EGJIPTIT DERI N KOHN E SAMUELIT.


    S pari nj fjal pr qytetin e Hebronit: quhet edhe Qiryat-Arba; sht nj qytet n malet e Judes; ndodhet 1000 m. mbi nivelin e detit, rreth dyzet kilometra n jug t Jeruzalemit. sht shum e rndsishm edhe sot pr besimtart e tre feve, sepse aty Abrahami bleu nj varr pr Sarn, n shpelln e Makpelahut. Dhe kshtu sht atje, n Hebron, q pushojn disa nga patriarkt (paraardhsit e popullit t zgjedhur, nse preferohet): Abrahami dhe Sara, Isaku dhe Rebeka, Jakobi dhe gruaja e tij e par, Lea dhe n fund Jozefi, trupi i t cilit u soll atje kur u kthye nga Egjipti.
    Pak histori tani, pr t kuptuar tekstin e sotm: teksti sht pak i ndrlikuar n pamje t pare, sepse Davidi quhet mbret dhe n t njjtn koh pleqt e Izraelit vijn pr ta gjetur n Hebron pr t'i krkuar t bhet mbreti i tyre: n fakt, Davidi njihet tashm si mbret nga nj pjes e popullit, por vetm nga nj pjes. Dhe at dit n Hebron ai u b mbret i t dymbdhjet fiseve.
    Pra, si u arrit n kt pik? Kujtojm se bijt e Izraelit hyn n tokn e tyre rreth vitit 1200 para Krishtit, pas vdekjes s Moisiut. Pr pak m shum se nj shekull, dymbdhjet fiset jetuan t pavarura; jo plotsisht sepse ata mbanin nj lidhje shum t fort mes tyre pr arsye t historis s tyre t prbashkt dhe mbi t gjitha t njohjes s t njjtit Zot q i kishte br "t dilnin nga Egjipti", si thoshnin. Gjat periudhs s quajtur t“Gjyqtarve”, kur nj fis i kanosej nj rrezik, drejtimin e operacioneve e merrte nj drejtues i prkohshm, i cili quhej “gjyqtar”, deri n shmangien e rrezikut. “Gjyqtart” n fjal morn funksionet e guvernatorit, ndonjher edhe t profetit; ky ishte pikrisht rasti i Samuelit, emri i t cilit mban libri q po lexojm sot.
    Por nuk bhej fjal pr t pasur nj mbret, sepse fiset nuk ishin mjaft t bashkuar pr kt dhe ather vetm Zoti ishte mbreti i Izraelit. Por pak nga pak lindi ideja e federats dhe krkuan t kishin nj mbret, si gjith popujt e tjer. Kur u desh t mendohej pr t siguruar pasardhjen e vet Samuelit, i cili duket se kishte fituar nj autoritet shum t gjer, pyetja u ngrit prsri dhe ata i krkuan Samuelit t zgjidhte nj mbret pr ta pasuar. Samueli e mori shum keq kt pyetje sepse e shihte si nj akt mosbindjeje ndaj Zotit, por asgj nuk e ndihmoi n kt rast. Me t vrtet Samueli bri gjithka pr t'i bindur ata (pr t'u bindur pr kt, thjesht rilexoni kapitullin 8 t librit t par t Samuelit), por sado q ai t fliste, nuk arriti n qllimin e tij.


    SAULI DHE DAVIDI.


    Mbreti i par i Izraelit u b Sauli. Ai mbretroi pr rreth njzet vjet, afrsisht nga 1030 deri n 1010 para Krishtit. Pas nj fillimi t lavdishm, fundi i mbretrimit t tij qe i trishtuar: ai gradualisht humbi arsyen, ai nuk i dgjoi urdhrat e profetit Samuel: gjat jets s tij ai u mohua nga Samueli, q, me urdhr t Zotit, tashm zgjodhi Davidin, bariun e vogl n Betlehem pr t qen pasardhsi i tij. Davidi, pra, mori vajosjen me vaj pr her t par nga dora e Samuelit n Betlehem; por ai nuk ishte mbret i t gjitha fiseve t Izraelit: n fillim, ishte ende Sauli n fuqi. Ne e dim pjesn tjetr: Davidi, talentet e t cilit si muzikant i njohim, thirret n shrbim t Saulit pr ta ndihmuar n kryerjen e dtyrave t tij si mbret; pastaj, pak nga pak, autoriteti i tij shtohet dita dits kur mbreti zbulon talentin e tij si shef lufte. Pr m tepr, ai fiton dashurin e t gjithve dhe, n veanti, krijon nj miqsi t madhe me Jonathanin, birin e Saulit.
    Mbreti nuk pranon q nj djal i ri ia dal mban n do gj. Hyrja e tij n oborr mbretror mund t dal vetm keq: fatkeqsisht Sauli bhet shum xheloz dhe prpiqet n disa raste t heq qafe kt rival: Davidi, nga ana e tij, i mbetet gjithmon plotsisht besnik mbretit t tij, sepse respekton n t mbretin e zgjedhur nga Zoti.
    Pas vdekjes s Saulit, ka nj mosmarrveshje pr sa i prket trashgimis s mbretris: vendi sht i ndar n dy pjes: Davidi njihet si mbret, por vetm nga nj pjes e popullit, nga fisi i Juds, n Jug, nga e ka origjinn. Ai mbretron n Hebron. N veri, nga ana tjetr, sht ende djali i Saulit q do t mbretroj pr ca koh: shtat vjet e gjysm, na thot Bibla: pas nj sr intrigash, komplotesh, vrasjesh n mbretrin e veriut, djali i Saulit vritet dhe pikrisht n kt koh fiset veriore, t privuar nga nj mbret, i drejtohen Davidit. Prandaj, me tekstin e sotm, jemi dshmitar t skens s grumbullimit t fiseve t veriut: “T gjitha fiset e Izraelit erdhn pr t gjetur Davidin n Hebron dhe i than: Ne jemi prej kockave dhe mishit tnd! N t kaluarn, tashm, kur Sauli ishte mbreti yn, ishe ti q e udhhove Izraelin n fush dhe e ktheve... Dhe Zoti t tha: Ti do t jesh bariu i Izraelit, populli im... Mbreti David bri nj beslidhje me ta n Hebron prpara Zotit. Ata e vajosn Davidin pr ta br mbret t Izraelit".
    Pra, ktu jan dymbdhjet fiset e ribashkuar m n fund nn udhheqjen e nj mreti t vetm, t zgjedhur nga Perndia dhe t njohur nga vllezrit e tij si nj nga t tyret. Emrtimi i tij nga Zoti manifestohet me vajosjen q i sht br me vaj t shenjt dhe tani e tutje ai mban titullin "Mesia" q do t thot pikrisht "i lyer me vaj". Kjo vajosje me vaj sht shenja se Perndia e ka zgjedhur at dhe se Shpirti i Perndis sht me t; dhe sht Zoti q i ka dhn detyrn atij: t jet bari, bari pr popullin e tij: nj Ideal i bukur pr nj mbret!
    Ne e dim se far sht ky ideal i nj mbreti, t zgjedhur nga populli i tij, ashtu edhe nga Zoti, i cili sht nj bari i interesuar vetm pr t'i ofruar kopes s tij unitetin dhe sigurin. Por fatkeqsisht ky ideal do t mbetet me t vrtet vetm nj “ideal” gjat gjith historis s Izraelit. Por besimi n premtimet e Zotit do t mbizotroj gjithmon mbi zhgnjimet e historis: dhe Populli i Zgjedhur gjithmon do t vazhdoj t pres pr at q do t mbante denjsisht emrin e Mesis. N greqisht, prkthimi i fjals "Mesia" sht fjala "Christos", Krishti... Nj mij vjet pas Davidit, nj nga pasardhsit e tij t largt q shpesh do t quhet "Biri i Davidit", do t pruroj m n fund kt mbretrim prfundimtar: ai do t thot pr veten e tij “Un jam bariu i mir”.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 17-11-2022 m 03:55

  4. #224
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 34 Ord – VITI C

    M 20 -11- 2022.


    PSALMI: 122, 1-2, 3-4, 5-6.


    Se u gzova kur m than: “Eja t shkojm n Shtpin e Zotit!” 2 Ja, tashm kmbt tona shkeln n dyert e tua, o Jerusalem!
    3 O Jerusalem, qytet i ndrtuar me mjeshtri, thuaj se i tri nj cope e vetme je! 4 Atje ngjiten fiset, fiset e Zotit, sipas rregullores n Izrael pr t kremtuar Emrin e Zotit.
    5 Atje jan selit e gjykatores s drejtsis, selit e shtpis s Davidit!
    6 Lutuni pr paqen e Izraelit: “U prift e mbara atyre q t duan ty!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    JA, TASHM KMBT TONA...


    “Ja, tashm kmbt tona shkeln n dyert e tua, o Jerusalem! (v. 2). sht nj pelegrin q flet: grupi i tij sapo ka mbrritur n portat e qytetit t shenjt, m n fund! Jemi pas Mrgimit n Babiloni: Tempulli i shkatrruar, i prdhosur nga trupat e Nabukodonozorit n 587 para Krishtit, u rindrtua rreth vitit 515 para Krishtit. Edhe qyteti sht rindrtuar: pelegrini yn vren me gzim: “O Jerusalem, qytet i ndrtuar me mjeshtri”, dhe vazhdon: “thuaj se i tri nj cope e vetme je!”; e ka fjaln pr restaurimin e ndrtesave, sigurisht; por edhe pr unitetin e njerzve rreth ktij qyteti ku mblidhen pr t rinovuar Beslidhjen me Zotin. Nj besim i prbashkt, nj histori e prbashkt e mban t bashkuar kt popull.
    Dhe nse Zoti ka urdhruar q t vijn rregullisht n pelegrinazh n Jerusalem, sht pikrisht pr t ruajtur unitetin e njerzve n entuziazmin dhe gzimin e Beslidhjes. Sepse ky pelegrinazh, si gjith t tjert, i bindet nj urdhri t Zotit: " Atje ngjiten fiset, fiset e Zotit, sipas rregullores n Izrael pr t kremtuar Emrin e Zotit” (v. 3). Atje Izraeli duhet t falnderoj n emr t Zotit. Fjala "fiset" sht nj kujtes e Eksodit; edhe fjala “pr t ngjitur”: Jeruzalemi ndodhet n lartsi, sht e nevojshme t ngjitesh atje, sht e vrtet; por fjala “ngjit” sht gjithashtu nj aludim pr lirimin nga Egjipti: kur flitet pr kt lirim, thuhet:
    “Zoti na nxori nga vendi i Egjiptit”.


    N PELEGRINAZH NGJITEMI N JERUZALEM.


    Tani e tutje pelegrint ngjiten n Jeruzalem pr pelegrinazh: dhe vrtet “ngjisin”: pelegrinazhi bhet n kmb, ndonjher nga shum larg, n lodhje, vap, etje, por edhe n zjarr t madh t brendshm q gzohet duke ecur s bashku me miqt dhe duke kaprcyer do vshtirsi s bashku; (udhtimet tona me makinat, nga Jeriko n Jerusalem, pr shembull, nuk mund t sigurojn, n t njjtn mnyr, kt kohezion t grupit dhe kt zjarr t prbashkt). Kur pelegrini i psalmit ton thrret: “Tani udhtimi yn ka mbaruar!”, ai shpreh habin pr spektaklin e qytetit dhe lehtsimin pr arritjen, m n fund: sepse pelegrint ngjiten n Jeruzalem me t njjtn zjarr me t cilin Populli i liruar nga Egjipti, e i udhhequr m par nga Moisiu, dhe pastaj nga Jozueu, fal mbrojtjes s Zotit lirimtar, hyri n Tokn e Premtuar. N vargun: "Aty ngjiten fiset, fiset e Zotit" shprehja "fise t Zotit", gjithashtu, sht nj kujtes e Beslidhjes, t paktn pr dy arsye: s pari pr prdorimin e emrit "ZOT": sht Emri i famshm q iu shpall Moisiut n ferishten q digjet; e kur thuhet Fiset e Zotit, e tera shprehje thot antarsimin q sht pikrisht karakteristik e Aleancs: nj nga formulat e Aleancs, thuajse mund t thuhet motoja e saj, ishte:
    "Ti do t jesh populli im
    dhe un do t jem Perndia juaj.
    Dhe nse ngjitemi n Jerusalem do vit pr Festn e Tabernakullit, sht pr t'u zhytur n entuziazmin e Beslidhjes gjat festimeve t shumta q do t prfshijn t gjitha aspektet e saj. Por pika e prbashkt e t gjitha ktyre festimeve do t jet falnderimi ndaj Perndis s Izraelit pr beslidhjen e tij dhe besnikrin e tij.
    "Atje ngjiten fiset, fiset e Zotit...
    pr t kremtuar n emr t Zotit” (v. 4).
    Falnderimi n emr t Zotit sht pikrisht thirrja e Izraelit; derisa i gjith njerzimi ta njoh Zotin e tij, sht roli i Izraelit midis kombeve q t jet popull falnderues. N t njjtn koh, Izraeli po jep nj shembull, n njfar mnyre, duke pritur ditn e bekuar kur t gjith kombet do t mblidhen n Jeruzalem. Ne duhet t rilexojm tekstin madhshtor t Isaias, ku Izraeli dhe kombet evokohen me radh: nj mnyr pr t treguar se n far mase jan t ndrthurur fati i Izraelit dhe ai i kombeve; nse Izraeli u zgjodh, nuk sht pr prfitimin e tij, ai do t jet n mes t bots dshmia e Perndis:
    "Do t ndodh n kohn e ardhshme:
    mali i Shtpis s Zotit
    do t vendoset mbi majn e maleve,
    e do t ngallit prmbi kreshta
    dhe t gjith popujt do t ngarendin tek ai.
    Tek ai do t shkojn shum popuj
    e do t thon:
    “Ejani t ngjitemi n malin e Zotit,
    n Shtpin e Hyjit t Jakobit
    q t na i msoj udht e tij
    e t ecim shtigjeve t tij, ”
    sepse nga Sioni do t dal Ligji
    dhe nga Jerusalemi fjala e Zotit” (Is. 2,2-3).
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 17-11-2022 m 09:43

  5. #225
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 34 Ord…VITI C.

    M 20 – 11- 2022.


    UNGJILLI: Lk. 23,35-43.


    35 Populli rrinte aty e ‘kundronte’. Antart e Kshillit t Lart e ‘prqeshnin’ duke thn: “T tjert i shptoi, le ta shptoj vetveten, nse sht Mesia i Hyjit ‑‘I zgjedhuri’!” 36 Edhe ushtart e vinin n loj. Iu afruan pr t’i dhn uthull
    37 dhe i than: “Nse je ti mbreti i judenjve, shpto vetveten!”
    38 Mbi t ishte edhe mbishkrimi: “Ky sht mbreti i judenjve”.
    39 Njri nga kriminelt e kryqzuar e fyente: “Po a nuk je ti Mesia?! Shpto veten edhe ne!”
    40 Por ai tjetri e qortoi shokun: “As ti nuk e druan Hyjin q po vuan t njjtin dnim si ai?
    41 Sa pr ne kjo sht drejtsi: po marrim ndshkimin e merituar pr veprat tona! Por ky ‑ ky s’bri asnj t keqe!”.
    42 Dhe tha: “T t bjer ndr mend pr mua, o Jezus, kur t arrish n Mbretrin tnde!”
    43 E Jezusi i tha: “Pr t vrtet po t them: sot do t jesh me mua n parajs”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    NSE JE...


    Tri her i tingllon e njjta interpelanc Jezusit t kryqzuar:
    "Nse je..."; “Nse je Mesia” tallin krert... “Nse je mbreti i hebrenjve”, tallen ushtart romak... “Nse je Mesia” fyen njri nga dy kriminelt e kryqzuar n t njjtn koh si ai. Rastsisht, vrejm se t gjith e sfidojn Jezusin nga situata e tyre personale: udhheqsit fetar t popullit hebre jan duke pritur pr Mesin, t Zgjedhurin e Perndis... dhe n syt e tyre, ai nuk duket si i till. Ushtart romak, pjestar t ushtris pushtuese, tallen me kt t ashtuquajtur mbret, aq keq t mbrojtur... Sa i prket kriminelit, ai pret q dikush ta shptoj nga vdekja: edhe ai thrret Mesin.
    Kto tre interpelanca uditrisht ngjajn me rrfimin e tundimeve n shkrettir, n fillimin e jets publike t Jezusit (Luka 4): tre interpelanca, edhe atje... nga djalli kt her: “Nse je Biri i Perndis. .. .”: “Nse je Biri i Perndis, urdhroje q ky gur t bhet buk"... "Nse je Biri i Perndis... hidhu posht, sepse sht shkruar: Ai do t'u jap urdhr engjjve t tij q t t ruajn "... dhe tundimi i dyt kishte t bnte pikrisht me titullin e mbretit. Tunduesi i kishte treguar t gjitha mbretrit e toks me nj shikim t vetm dhe i kishte thn: "Un do t t jap gjith kt fuqi dhe lavdin e ktyre mbretrive, sepse sht e imja dhe ia jap kujt t dua. Ti, pra, nse biesh prmbys para meje, do t'i kesh t gjitha kto”.
    N kto dy faza t jets s Krishtit (si tregon Shn Luka), pyetja sht n thelb e njjta: cili sht roli i Mesis? A sht ai nj udhheqs politik apo fetar? Dikush q ka t gjith fuqin pr t rregulluar gjithka? Mbret i plotfuqishm? Nse po, Jezusi padyshim nuk i prgjigjet ktij modeli: ky njeri i dnuar, i kryqzuar si nj kriminel: me sa duket nuk ka shum mbretr t universit. Ai nuk u prgjigjet ktyre njoftimeve formale pr t treguar m n fund fuqin e tij.
    N episodin e tundimeve, secilit prej provokimeve t djallit, Jezusi i ishte prgjigjur me nj fraz nga Shkrimi i Shenjt. “sht shkruar: Njeriu nuk duhet t jetoj vetm me buk. "..." sht shkruar: Do t prkulesh prpara Zotit, Perndis tnd, dhe vetm at do t adhurosh”… “Thuhet: Nuk do ta vsh n prov Zotin, Perndin tnd”.
    Shkrimi ishte referenca e tij pr t rezistuar; dhe ne mund t mendojm fare mir se, gjat gjith jets s tij toksore, sa her q ai prballej me tundime n lidhje me misionin e tij si Mesis, ishte referenca ndaj Shkrimit q e mundsoi t qndronte n rrugn e tij.


    NJ MBRET I KRYQZUAR...

    N kryq, prkundrazi, Jezusi nuk prgjigjet, nuk thot asgj gjat gjith ktyre provokimeve. E megjithat sfida sht domethnse: Mesia, ai sht dhe ai e di at; por Mesia sht ai q do t shptoj botn; prandaj ai duhet t shptoj veten! Kjo sht logjika jon njerzore, sht logjika e bashkbiseduesve t tij. Dhe pr kt ai vdes: ai vdes duke mos u konformuar me logjikn e tyre, me iden e tyre pr Mesin.
    Por Jezusi e di se vetm Perndia shpton; ai pret shptimin e vet vetm nga Zoti. Pr m tepr, emri i tij e thot mir: "Jezus" do t thot: "sht Zoti q shpton". Prandaj ai nuk ka asgj pr t shtuar, asgj pr t'u prgjigjur; ai pret n besim; ai e di se Zoti nuk do ta braktis pr vdekje. Tundimet jan kaprcyer nj her e prgjithmon: ai i qndroi besnik misionit t tij, nuk iu shmang pasojave. Ktu ai sht dorzuar plotsisht n duart e njerzve: far mund t'u prgjigjej m shum kundrshtarve t tij? Pra ai hesht!
    Nga ana tjetr, ky episod fyerjesh n Ungjillin e Luks inkuadrohet nga dy fjal t Jezusit, dy fjali faljeje: e dyta, q sapo dgjuam, sht fjalia q i drejtohet atij nga ai q ne e quajm “hajduti i mir”; e para raportohet nga Luka pak para pjess s Ungjillit q lexohet sot: "O At, fali ata, sepse nuk din se far po bjn". Fjal njerzore dhe hyjnore n t njjtn koh; meqense ai sht njkohsisht njeri dhe Perndia: falja e dhn nga Jetzusi pr xhelatt e tij sht falja e Perndis. N Jezusin, njeriun dhe Zotin, sht Zoti q fal... ne jemi t pajtuar, vetm duhet ta pranojm kt pajtim.
    Pikrisht kt e bn ai q na sht dhn si shembull, “hajduti i mir”: e njeh Jezusin si Mesia, e thrret pr ndihm... nj lutje prulsie dhe besimi... Ai thot: “Kujto”, kto jan fjalt e zakonshme t lutjes drejtuar Zotit: nprmjet Jezusit, pra Atit i drejtohet vetes: “Jezus, m kujto mua, kur t vish t prurosh mbretrimin tnd”; ne duam t themi "Ai kuptoi gjithka". Dhe Jezusi i prgjigjet: "Amen, po t them: sot, me mua, do t jesh n Parajs". “Sot”: qndrimi i s vrtets dhe prulsis s ktij njeriu q sigurisht nuk ishte nj djal i shenjt, sht kushti i vetm q kjo dit t jet e “sotmja” e shptimit pr t.
    Edhe prtej tundimeve n shkrettir, kujtojm nj njeri tjetr (Adamin), n nj kopsht tjetr, q quhej Eden, vendi i lumturis, vendi i knaqsive; ai ishte krijuar pr t qen mbreti i krijimit: “Le ta bjm njeriun n shmblltyrn e n prngjasimin ton q t jet zotrues i peshqve t detit, i shpendve t qiellit, i kafshve, i mbar toks, dhe i do zvarraniku q zvarritet mbi tok”! (Zn. 1,26) dhe: “Bhuni zotruesit e peshqve t detit, t shpendve t qiellit dhe t do gjallese q lviz prmbi tok”! (Zn. 1,28). Zozi e kishte krijuar i lir dhe me disa aftsit t ndrishme, por nuk ishte i plotfuqishm: ai varej nga Zoti. Por ai donte t ishte "si nj zot".
    “Nse je Biri i Perndis”: n thelb sht gjithmon e njjta histori; Adami gaboi: ai besonte se duke qen bir i Zotit, ai vendos vet... ai ka pasur besim n djallin q tha: "Do t jesh si perndi" dhe ai u dbua nga Parajsa; Jezusi, prkundrazi, emri i t cilit do t thot "sht Zoti q shpton", Jezusi priti shptimin vetm nga Zoti... ai na hap dyert e Parajss.

  6. #226
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    F.A. 34 Ord VITI C.


    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 34 Ord. VITI C.

    M 20-11-2022.

    UNGJILLI: Lk, 23, 35-43.

    MBRETRIT TOKSORE DHE MBRETRIA E JEZUSIT.


    Nse lvizim npr faqet e librave t historis, shohim vazhdimsin e shum mbretrive q lindin, kan momentin e tyre t lavdis, nnshtrojn popujt e tjer, ather momenti i rnies vjen n mnyr t pashmangshme dhe kto mbretri shkrmoqen. Ne mendojm pr asiriant, n fillim t shekullit t shtat. para Krishtit, nga Gjiri Persik deri n Egjiptin e faraonve, e gjith bota ishte e tyre. Sa zgjati ky mbretrim?
    N fund t shekullit t VII, Ninevia u pushtua nga babilonasit q filluan mbretrimin e tyre. Kujtojm kopshtet e varura, nj nga shtat mrekullit e bots; Portn e Itarit (Ishtar) n Babiloni, e kushtuar perndeshs mbrojtse t qytetit Itar, yllit t mngjesit; kujtojm luanin n kt der, simbolin e forcs, t sundimit t babilonasve; kujtojm kulln e famshme, Etemenanchi. Sa zgjati lavdia e Babilonis? As edhe nj shekull sepse ather erdhn Persiant dhe pushtuan Babilonin. Edhe Perst, pas dy shekujsh, duhej t hiqnin dor nga mbretria e tyre dhe t gjitha satrapit u pushtuan nga Aleksandri i Madh, por m pas mbrritn romakt. Ja, t gjitha mbretrit e ksaj bote jan kshtu... kalojn, pas pak zhduken, pastaj ln gjurm gjaku, kujtime luftrash e dhune, mizorish t padgjuara.
    E njjta gj ndodh edhe me ideologjit, me modn, me partit politike... lindin, mashtrojn sepse premtojn nj bot t re dhe duket se mishrojn dika hyjnore, t prjetshme, prkundrazi t gjitha kan nj mbarim gjithmon.
    Ather pyetja: A nuk ka nj mbretri q nuk perndon? Nj mbretri n t ciln mund t vendos jetn time, i sigurt q nuk do t zhgnjehem, i sigurt q nuk kam mbajtur ann e gabuar t historis? Kjo sht pyetja.
    Dhe Fjala e sotme e Zotit i prgjigjet pikrisht ksaj pyetjeje sepse na propozon mbretrin pr t ciln Jezusi foli q n fillimet e jets s tij publike; n t vrtet, kjo tem ishte n qendr t gjith predikimit t tij: n gojn e tij, kjo tem prsritet 90 her.
    far lloj mbretrie sht kjo? Nuk sht e leht pr t'u kuptuar.
    Le t kujtojm se si n dialogun q pati Jezusi me Pilatin, prokurori romak u mrzit, ai nuk e kuptoi se pr ciln mbretri po fliste Jezusi; ai kupton vetm mbretrimin e Tiberit, at q bazohet n forcn e legjioneve romake dhe Jezusi nuk ka ushtar, ai ka 12 peshkatar q e ndjekin dhe disa gra: "far mbretrie sht e jotja?"
    Ai nuk kupton asgj nga mbretrimi i ri.
    Dhe le t jemi t kujdesshm, sepse gjat shekujve, pr fat t keq, edhe ata q i jan prkushtuar mbretris s Jezusit, i jan nnshtruar tundimit pr t'u prshtatur edhe nj her me kriteret, me logjikn e mbretrive t ksaj bote dhe shpesh nuk ka qen e leht t dallosh ata q ishin bashkuar me mbretrin e Jezusit, nga ata q iu bashkuan mbretrive t tjera. Tregonin t njjtin pompozitet, t njjtin krkim nderi, pushteti, pasurie, pushteti politik. Le t mendojm se sa shpesh dishepujt e Krishtit e ln veten t prfshihen n garn me madhshtin e mbretrive t ksaj bote dhe gjithashtu prdorin dhunn, e cila sht ajo q sht m e papajtueshme me mbretrin e propozuar nga Jezusi. Jemi n fund t liturgjis s diels s fundit t vitit C dhe gjithashtu n fund t Ungjillit sipas Luks q na ka shoqruar gjat gjith ktij viti. N fillim ky Ungjilltar paraqiti me tre shmblltyra, tundimet q e shoqruan Jezusin gjat gjith jets s tij dhe nj nga kto tundime ka t bj me propozimin q i ligu i bri Jezusit, q ta pushtonte edhe ai nj mbretri t ksaj bote.
    Ai i kishte sugjeruar: Mendo pak, ti dshiron ta ndryshosh kt bot, dshiron t ndrtosh mbretrin tnde, je inteligjent, di t lvizsh turmat. Un do t'ju msoj si t rriteni, si t arrini sukses.
    Fjalt e tij ishin kto: Ty do t jap t gjith kt pushtet dhe lavdin e tyre, sepse m'u dha mua dhe un ia jap kujt t dua. Nse, pra, ti prkulesh n adhurim para meje, do t jet krejt jotja (Lk.4,5-7).
    far kishte ndrmend t'i thoshte? Prano indikacionet q sugjeroj dhe mbretrit e ksaj bote, ato q kam n duart e mia, do t pushtohen nga ti, edhe duke joshur, mashtruar, shfrytzuar sepse, ki kujdes, nse je i sinqert, nse mendon pr t mirn e t tjerve. , t t varfrve nuk shkon larg. Sugjerimi q i kishte dhn ishte: Mendo pr veten, pr t'u ndjer mir; shiko se pr t qen i lumtur duhet t ngrihesh n maj t pushtimit. Nse do t prkujtohesh n faqet e librave t historis, nse do q qytetet t emrtohen me emrin tnd si ndodhi me Cezarin... m shum se 30 qytete morn emrin Cezare, dhe pas Aleksandrit t Madh... shum t tjera morn emrin e tij.
    Nse nuk m dgjon, nuk do t jesh askush, askush nuk do t t kujtoj m. Kto jan mendimet q i ligu donte t vendoste n mendjen e Jezusit. Kjo ishte nj nga tundimet e tij! Dhe ne vrejm se si i ligu u paraqit, jo si nj kundrshtar, por si nj mik, ai q donte t mirn e Jezusit, q donte ta ndihmonte at n ndrtimin e mbretris s tij.
    N Ungjillin e sotm ka ky mendim i keq dhe dgjojm, me fjalt e personazheve konkret q do t takojm n Ungjillin e sotm, cila do t jet prpjekja e fundit e t ligut, pr t br q Jezusi t trhiqet nga propozimi i tij pr t ndrtuar nj mbretri krejtsisht t ndryshme. Dhe n fakt, pasazhi i sotm fillon duke vendosur para nesh skenn dramatike t kurorzimit t Jezusit si mbret, m pas do t jet e pamundur t keqkuptohet, nuk do t jet e mundur n asnj mnyr t ngatrrohet mbretria e Jezusit me mbretrit e ksaj bote dhe ne do t ftohemi t bjm zgjedhjen ton Cils mbretrie t'i japim antarsimin ton?.
    Dgjojm: Populli rrinte aty e kundronte. Antart e Kshillit t Lart e prqeshnin duke thn: T tjert i shptoi, le ta shptoj vetveten, nse sht Mesia i Hyjit ‑I zgjedhuri!. Edhe ushtart e vinin n loj. Iu afruan pr ti dhn uthull dhe i than: Nse je ti mbreti i judenjve, shpto vetveten! Mbi t ishte edhe mbishkrimi: Ky sht mbreti i judenjve.
    Le t mendojm pr nj moment pikturn e kurorzimit t Karlit t Madh nga Papa Luani III. Pikrisht me kto ceremoni triumfale u vendosn n fron mbretrit, perandort dhe faraont. Kishte festa, fustane t bukura, harqe, homazhe t gjitha ishin t tilla. Kurorzimi i mbretrve t ksaj bote ishte nj himn fuqie, nj fest pushteti, sundimi.
    Kujtojm q faraoni, n ditn e vendosjes s tij, hidht katr shigjeta n drejtim t katr pikave kardinal, ishte paralajmrimi q u drgonte t gjith mbretrve t toks: "Kini kujdes t mos m provokoni se do t'i lshoja t gjitha forca t mia.
    Kjo sht ajo q karakterizon mbretrit e ksaj bote q jan n duart e t ligut... krkimi i sundimit, krenaria. Nse mendojm pr mbretrimin e Jezusit, sipas historis s Ungjillit t sotm, ather duhet t flasim pr nj mbretrim krejtsisht tjetr. Nuk ka asgj q karakterizon kurorzimin e sovranve t ksaj bote, sht e pamundur t keqkuptohet sepse kemi t bjm me dy mbretri t kundrta dhe duam t'i krahasojm ato sepse ather duhet t bjm zgjedhjen ton, duhet zgjedhet njra ose tjetra, antarsimi yn n mbretrin e Jezusit ose n nj mbretrin tjetr.


    MBRETRIA Q NA PROPOZON JEZUSI.


    Dhe kshtu ne duam t kuptojm mir se si sht mbretria q na propozon Jezusi.
    Le t vzhgojm vendin e kurorzimit. Nuk sht dhoma e fronit t nj pallati luksoz, sht Kalvari, nj vend i papastr jasht mureve t Qytetit t Shenjt. Aty u bn ekzekutimet, aty prfundoi i mallkuari nga Zoti n kryq dhe vendi ishte zgjedhur sepse, po ta shikosh, ishte lart si nj sken n t ciln bhej nj shfaqje, nj vend q shihej mir nga t gjith ata q hynin dhe dilnin nga porta e qytetit. Ungjilltari Luka, jo rastsisht, prdor nj term grek q gjendet vetm ktu, gjat gjith Beslidhjes s Re: sht termi theria, q me t vrtet do t thot shfaqje. sht nj shfaqje q zhvillohet tani n at sken, ku Jezusi kryqzohet, ku Zoti na tregon gjith lavdin e tij, na tregon fytyrn e tij t vrtet. N fund t paraqitjes, secili prej nesh ftohet t fshij nga mendja dhe zemra t gjitha imazhet e Zotit q nuk korrespondojn me Perndin q pam n Kalvar.
    Froni sht nj kryq. Nse Jezusi do ta kishte dgjuar t ligun q i sugjeroi: "Merre nj mbretri t ksaj bote, ti ke t gjitha aftsit pr ta pushtuar at", ai nuk do t kishte prfunduar n kryq, do t ishte n nj fron tjetr t stolisur me Gure t muar. Ktu sht ftesa pr t anuluar t gjitha fronet n t cilt kemi vendosur Zotin. Ai nuk sht n vendin e tij n fronet q na plqejn neve, froni i tij sht kryqi dhe nga kryqi, nga ai fron, ai nuk jep urdhr, por i bindet identitetit t tij hyjnor q sht dashuri dhe vetm dashuri, mirsi dhe vetm mirsi. Dhe nga ai fron q sht kryqi, froni i lavdis, ai do t gjykoj jetn ton. Jeta jon do t jet e suksesshme nse prputhet me at q shohim atje n kryq, domethn nj jet t dhn trsisht pr dashuri.
    Gjykimi nuk do t jet njgjykim, si ata q bhen n gjykatat tona toksore, por ne do t krahasojm jetn ton me jetn q Ai jetoi, nj jet plotsisht e dhn.
    Skeptri: Ku sht skeptri q mbajn t gjith sundimtart, shufra e zbukuruar me metale t muara? Ne e dim se skeptri fillimisht ishte nj shkop i thjesht q tregonte fuqin e sovranit pr t goditur kdo q guxonte t kundrshtonte urdhrat e tij, prandaj ishte simboli i dominimit, i friks q sovrani ishte i aft t fuste. Epo... duart e Jezusit jan gozhduar, nuk kan prekur kurr asnj nga kto skeptra q mbajn t gjith sundimtart e bots, ata pr t goditur. Ai kurr nuk godet asknd, Ai goditet dhe nuk do t reagoj kurr, Ai kurr nuk do t'i ndshkoj ata q kan br keq; Ne duam t'ia vendosim kt skeptr n duart e tij sepse na plqen nj Zot q ndshkon, na plqen sepse jemi t kqij dhe do t donim nj Zot q na ngjan, jo! Le t'i heqim t gjitha skeptrat nga duart e Jezusit, sepse Ai nuk do t godas kurr asknd. Ky sht Zoti q zbulohet atje, n kt spektakl t Kalvarit, t cilin Luka dshiron q ne ta shikojm me shum kujdes.

    Ather, ku jan rrobat e purpurta, t cilat pr fat t keq do t'i tregojn m von shum nga dishepujt e tij, t cilt nuk do ta ken kuptuar ose prvetsuar propozimin e tij pr nj mbretri t re? Nuk ka veshje Jezusi, sht i zhveshur Jezusi, sht i varfr, Ai sht i bekuari q ka mbetur pa asgj sepse ka dhn gjithka. Ky sht propozimi i lumturis q na bri: Lum ata q jan t varfr, pra ata q nuk kan m asgj sepse kan dhn gjithka. Mendoni kur bhet fjal pr zakonet e jets, n fund t jets si Ai n Kalvar, jeta sht e suksesshme kur sht si jeta e Tij, kur ne jemi t zhveshur si Ai, sepse kemi dhn gjithka q Zoti ka vendosur n duart tona dhe ne kemi transformuar gjithka n dashuri, pr jetn e vllait.
    Ather nuk ka asnj gjurm t nj ushtrie q duhet t siguroj, me arm dhe forc, fuqin e sovranit. Ka vrtet ushtar n kmbt e kryqit, por ata nuk jan t tij. Ai i kishte thn Pilatit: "Nse mbretria ime do t themelohej mbi kriteret e ksaj bote - ato t mbretris s Tiberit, n t ciln ti beson Pilati - dishepujt e mi do t ishin prpjekur t reagonin me arm". Jo, Jezusi nuk e njeh kt ushtri dhe prpara Pilatit, Ai ia kishte sqaruar tashm Pjetrit: "Nuk sht me shpat q mbretria e re vendoset n bot".
    Dhe pastaj truprojat: dy kriminel q dnohen me t njjtin dnim si ai, ai sht n qendr. Shikoni me kujdes mes kujt ndodhet Zoti, Zoti gjendet mes dy kriminelve dhe, si thot mir letra drejtuar Hebrenjve kur flet pr Jezusin, vllain ton: "Nuk ka turp t'i thrras vllezr ata dy q i ka pran vetes". Ne vrejm se si Perndia q shohim atje n Kalvarin, sht krejtsisht i ndryshm nga ajo q kemi imagjinuar. Kur erdhi biri i Zotit t na linte t shohim fytyrn e tij n kt bot. Kur u shfaq, njerzit e par q kishte pran dhe q nuk ka turp t'i quaj vllezr, jan t papastrt e toks, barinjt; pastaj kur u rrit, shkoi t przihej me mkatart n pagzim, dhe pastaj kujtojm se, kur Gjon Pagzuesi i tha: "Ti nuk je n vendin e duhur, duhet t jesh me t drejtt", Ai tha: "Jo, nj drejtsi e re ka filluar tani. Ktu sht Zoti q zbulohet atje n Kalvar, ai sht mes dy kriminelve. Ky sht Zoti yn.
    Kurora sht nj kuror me gjemba. Kujtojm se pas pushtimit t Jeruzalemit, kryqtart kishin menduar t kurorzonin mbretin Baldwin n Kalvar, ata kishin br nj kryqzat pr t pushtuar kt vend t shenjt. Fatmirsisht dikush ka pasur sens t mir t thot: Mos e bjm kt gjest blasfemues... dhe n fakt u zgjodh q t kurorzohej n bazilikn e Betlehemit m 25 dhjetor t vitit 1100.
    Ku jan faqet, asistentt, oborrtart q brohorasin dhe bjn nderime? Le t vzhgojm n kmbt e kryqit... spektakli q na tregon Luka vazhdon. Ai na flet pr tre grupe njerzish:
    Aty sht populli. Populli rrinte pran dhe shikonte, duket se nuk e kuptojn se far po ndodh, nuk e kuptojn se si mund t vdes kshtu, t vritet dhe t mos reagoj, nj njeri q nuk ka br vese t mira. Menjher pas ksaj, ungjilltari Luka do t vrej se t gjitha turmat q ishin dyndur n kt spektakl - theoria - duke menduar pr at q kishin par, u kthyen duke rrahur gjoksin. Ktu sht ftesa q na vjen kur mendojm pr shfaqjen q Luka na bn dshmitar... n fund ndoshta edhe ne duhet t largohemi duke rrahur gjoksin sepse kemi ofenduar Zotin me mendimet tona, me maskat q kemi vendosur n fytyrn e Tij. Ky popull prfaqson t gjith ata njerz me prirje t mir q do t donin t kuptonin mbretrin e re t Perndis, por dshtojn sepse ata q supozohet t ndriojn kt turm pr mbretrimin e vrtet, nga ana e tyre jan t shtangur, t prfshir plotsisht n krkimin e madhshtis s ksaj bote, prandaj ata nuk mund ta udhheqin kt popull q do t donte t kuptonte se far po ndodh dhe n ciln mbretri sht mir t bashkohet.
    Grupi i dyt: shefat. Ata tallen me t dhe thon: "Ai i shptoi t tjert, le t shptoj veten, nse sht Krishti, i zgjedhuri". Epo... kta udhheqs jan ata q jan n krye, ata q mbajn mbretrimin e vjetr, q kryesojn, ata jan sundimtart, ata nuk duan q mbretrimi i vjetr t prfundoj, q t vendoset mbretrimi i ri. Ata e sfidojn at. Pse Jezusi nuk zbret nga kryqi? Pse nuk e bn mrekullin? T gjith do ta besonin at!" Dhe ne do t donim, t jemi t sinqert, q ai t zbriste dhe t paguante ata q e sfidojn. Ky sht Zoti q nuk ekziston dhe sht Zoti q ne duam, Zoti q tregon gjith forcn e tij. Por ky Zot sht i papajtueshm me at q na zbulohet atje, n spektaklin e Kalvarit. Zoti i Kalvarit sht Zoti q i do t gjith, edhe ata q luftojn kundr tij, sht Zoti q, edhe nse nuk i besojm Fjals s tij, e shajm, vazhdon t na doj, e na fal sepse sht nj Zot q shpton dhe kaq. Propozimi i t ligut ishte vrtet q t trhiqej n vetvete... "Mendo vet". Ja i ligu, i cili me gojn e ktyre liderve t popullit vazhdon me propozimin e tij... Shptoni veten, prdorni t gjitha aftsit tuaja n shrbim t vetes. Kur Zoti i vrtet mendon vetm pr dashurin.
    Ushtart talleshin me t, iu afruan pr t'i dhn uthull. Ata nuk ishin romak, ata ishin ushtar sirian. Kta jan burra t varfr t shkputur nga familjet e tyre, nga toka e tyre dhe t drguar pr shum pak para pr t ushtruar dhun ndaj nj populli me gjuh, zakone dhe fe t ndryshme. Larg familjeve t tyre, grave, fmijve, edhe ata kishin humbur t gjitha ndjenjat njerzore dhe kshtu shfrynin zhgnjimin e tyre ndaj atyre q ishin m t dobt se ata, ngacmonin t varfrit, ishin viktima t planit t mendur t mbretris s lasht ku vetm forca vlen. N fakt thon: Nse je mbreti i hebrenjve, shpto veten. Edhe ata e prsrisin dy her: "Mendo pr veten". Ata u edukuan t besonin vetm n forc dhe ata q u besonin armve, respektonin ata q fitonin dhe talleshin me ata q humbisnin... dhe Jezusi sht n ann e atyre q humbisnin. Mbi t ishte nj mbishkrim: "Ky sht mbreti i Judenjve". sht e gjitha nj parodi e familjes mbretrore t ksaj bote. Ungjilltari Gjon do t vrej ironin e mbishkrimit t vendosur nga Pilati, sepse krert e popullit do t ankohen: "Mos shkruaj se ai sht mbreti i Judenjve",

    por se Ai tha q sht Mbreti i Judenjve! Dhe Pilati do t prgjigjet: At q shkrova, e shkrova. Mbetet. Ai sht mbreti i Judenjve". Pilati nuk e dinte, por tha t vrtetn. sht Ai q prmbush Shkrimet, Ai sht mbreti i pritur. Por ata q besonin se zotronin njohurin e Shkrimeve e kishin keqkuptuar, ata vazhduan t mendonin pr nj Mesi sipas kritereve t tyre dhe kriteret e tyre nuk ishin ato t Perndis.


    SHT MIR PR NE T ZGJEDHIM ANATRSIMIN

    N MBRETRIN E JEZUSIT.



    Ne pam kriteret e Mesis s Zotit atje, n Kalvar. Ai sht Mesia q na shpton dhe na shpton kur ne e lm t lir t na liroj nga trheqja n vetvete dhe t hapim zemrat tona ndaj dashuris s pakushtzuar pr vllan ton, edhe nse ai sht ai q na merr jetn. Ungjilltari Luka na prezantoi mbretrin e re, sht shfaqja q kemi par dhe n kt pik jemi t ftuar t bjm zgjedhjen.
    Pran Jezusit jan dy kriminel, njri prej tyre do t pranoj se i prkiste mbretris s vjetr, asaj t sundimit t forcs dhe dhuns. Tani ai do t jap pranimin e tij n mbretrin e re.
    Le t dgjojm: Nj nga kriminelt e varur n kryq e ofendoi: A nuk je ti Krishti? Shptoni veten dhe ne! Por tjetri e qortoi duke thn: A nuk ke frik nga Zoti, ti q je dnuar me t njjtin dnim? Ne, me t drejt, sepse marrim at q kemi merituar pr veprimet tona; por ai nuk ka br asgj t keqe. Dhe ai tha: "Jezus, kujtom mua kur t vish n mbretrin tnde". Ai u prgjigj: Me t vrtet po t them: sot do t jesh me mua n parajs.
    Zbulesa e Zotit nuk ka mbaruar. Luka tani na fton t soditim Zotin n mes t dy kriminelve dhe t dgjojm propozimin q i pari nga ne. Mesia q ky kriminel ka n mendje sht ai q i msohet nga krert fetar, t cilt presin nj Mesi fitimtar q ndrton nj mbretri t ksaj bote; ky kriminel luftoi vetm pr nj nga kto sfera dhe humbi. Dhe pastaj e pyet Jezusin: "Nse je Mesia, le t luftojm s bashku, shpto veten dhe ne".
    Ishte propozimi q i ligu kishte br q n fillim Ti, Jezus, duhet t mendosh pr veten, jo pr t tjert. Nse mendon pr veten, ndrton nj mbretri t madhe, bhesh dikushi. Kjo sht hera e tret q shfaqet "Mendo pr veten, shpto veten". N sferat e lashta, n sfern e vjetr n t ciln ky kriminel ende beson, jeta nuk sht pr t'u dhn, por pr t'u mbajtur. sht sugjerimi q kishte dhn djalli.
    Keqbrsi i dyt i thot kolegut t tij: Kemi br gabime n jet, kemi dal n ann e mbretris s gabuar dhe kemi humbur. Mund t kishim fituar, por humbm. Kjo sht logjika e mbretrive t ksaj bote q bazohen n forc kishim m pak forc dhe humbm.
    Pastaj i drejtohet Jezusit dhe e thrret me emr, e dgjon si mik, nuk e quan Zot, sepse tani ka hapur syt dhe ka kuptuar fytyrn e vrtet t Zotit, Zotit q do. Ai e sheh at si nj bashkudhtar q sigurisht nuk e miraton at q ka br, por nuk ndihet i dnuar nga ky Zot dhe Jezusi nuk i thot se e mban mend, por e fut n parajs.
    Historia e ktij krimineli sht e do njeriu. Kush prej nesh nuk ka kryer disa vrasje? Jo me shpat, por me urrejtje, me xhelozi, shpifje, gnjeshtra, thashetheme, padrejtsi. Nse do t kishte rreze X q zbulojn at q kemi n zemrat tona, ndoshta do t gjenin nj varrez.
    Prgjigja e Jezusit: "Sot do t jesh me mua n parajs". Kjo "sot", n Ungjillin e Luks, sht nj ndajfolje shum e rndsishme, ndodh gjasht her dhe gjithmon n momente shum domethnse. T gjith e kujtojm hern e par, n gojn e engjllit q u thot barinjve: Sot pr ju lindi Shptimtari; pastaj n Nazaret, kur Jezusi lexoi profecin e Isaias dhe prfundon duke thn "Sot kjo profeci u prmbush"; pastaj, pasi Jezusi e ka ngritur t paralizuarin dhe e ka vn prsri n kmb, i gjith populli thot: "Sot pam gjra t mrekullueshme"; m pas, kur Jezusi e sheh Zakeun dhe i thot: Sot m duhet t hyj n shtpin tnde, duhet t rri me ty dhe n fund thot: Sot n kt shtpi ka hyr shptimi; dhe i fundit sot, ai n Kalvar: Sot do t jesh me mua n Parajs.
    Ky term "parajs", n Ungjij dgjohet vetm nj her n buzt e Jezusit n Kalvar: "Sot do t jesh me mua n Parajs". Kjo fjal vjen nga nj fjal persiane, appiridaez, e cila tregonte nj kopsht t madh ku gjithka sht e gjelbruar, nj park me burime uji t freskt, pem me gjethe plot fruta, pastaj arom lulesh. Jezusi nuk do ta kujtoj at n qiell, por sot ai e prezanton at n mbretrin e re.
    Ky sht lajmi i bukur dhe i madh, ky sht ungjilli, mbretria e Zotit nuk sht e merituar, ajo u jepet t gjithve, madje edhe kriminelve m t mdhenj, sepse dashuria e Zotit nuk shikon kush sht i mir e kush i keq, ajo dhuron dashurin e tij t pakushtzuar pr t gjith. Pjetri, n letrn e tij t par 2,23, duke kujtuar at q pa ose dgjoi pr at q ndodhi n Kalvar, thot: "Kur poshtrohej, Jezusi nuk poshtronte, kur vuante, nuk krcnonte". sht ftesa e Pjetrit pr t krishtert e persekutuar q t jen si Mjeshtri i tyre. Kushdo q beson n mbretrin e re sillet si ai Zot, si ai biri i Perndis q pa n Kalvar.




  7. #227
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    EDIELA E PARE E ARDHJES VITI A

    M 27 -11- 2022.

    LEXIMI I PAR: IS. 2, 1 – 5.

    1 Vegimi q pa Isaia, biri i Amosit, n lidhje me Judn e Jerusalemin.
    2 Do t ndodh n kohn e ardhshme:
    mali i Shtpis s Zotit
    do t vendoset mbi majn e maleve,
    e do t ngallit prmbi kreshta
    dhe t gjith popujt do t ngarendin tek ai.
    3 Tek ai do t shkojn shum popuj
    e do t thon:
    “Ejani t ngjitemi n malin e Zotit,
    n Shtpin e Hyjit t Jakobit
    q t na i msoj udht e tij
    e t ecim shtigjeve t tij, ”
    sepse nga Sioni do t dal Ligji
    dhe nga Jerusalemi fjala e Zotit.
    4 Ai do t jet gjykatsi i popujve
    dhe do t’i gjykoj fiset e shumta,
    shpatat e veta do t’i kthejn n plor
    e heshtat n draprinj.
    Nj popull nuk do t ngrej shpatn
    kundr nj populli tjetr
    dhe m s’do t ushtrohen pr luft.
    5 Eja, o shtpia e Jakobit,
    t ecim n dritn e Zotit!
    Shklqimi e madhria e Zotit.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJA.

    LE T NGJITEMI ME GZIM N MALIN E ZOTIT.


    Ne e dim se autort biblik i duan imazhet! Ktu jan dy t shklqyera n kt predikim t Isais: s pari, ai i nj turme t madhe n marshim; pastaj at t t gjitha ushtrive t bots q vendosin t shndrrojn t gjith armat e tyre t vdekjes n mjete bujqsore. Un i komentoj kto dy imazhe njrin pas tjetrit.
    Turma marshuese ngjitet n nj mal: n fund t rrugs sht Jeruzalemi dhe Tempulli. Profeti Isaia sht tashm n Jerusalem dhe sheh kt turm, kt val t vrtet njerzore q po arrin. sht nj imazh, sigurisht, nj pritje. Mund t mendojm se atij iu sugjerua nga turmat e ditve t mdha t pelegrinazhit t izraelitve n Jerusalem.Sepse, do vit, ai ishte dshmitar i ksaj jave t jashtzakonshme t vjeshts, e cila quhet Festa e Kasolleve gjat secils t gjith familjet, madje edhe ato q banonin n qytet, jetonin n nj kasolle pr 8 dit duke prkujtuar marshimin n shkrettirn e Sinait gjat Eksodit; me kt rast, Jeruzalemi sht i mbushur me njerz, vijn nga kudo, nga t gjitha komunitetet e shprndar npr bot; libri i Ligjit t Prtrir, duke folur pr kt fest, thot: "Festo pr shtat dit n nder t Zotit, Hyjit tnd, n at vend q ta ket zgjedhur Zoti, sepse Zoti, Hyji yt, do t bekoj t gjitha prodhimet e toks sate dhe t gjitha veprat e duarve t tua e do t jesh i lumtur.Tri her n vit do mashkull yti do t paraqitet n pranin e Zotit, Hyjit tnd, n vendin q ai ta ket zgjedhur: n t kremten e T pabrumeve, n t kremten e Javve dhe n t kremten e Tendave. T mos dal para Zotit duathat” (Dt 16,14-15).
    Prball ktij spektakli, Isaia kishte menduar se ky tubim i madh vjetor, plot gzim dhe entuziazm, parafytyronte nj tjetr pas, i frymzuar nga Shpirti shenjt, ai mundi t shpallte me siguri: po, nj dit do t vij kur ky pelegrinazh, praktikuar deri tani vetm nga populli i Izraelit, do t bashkoj t gjith popujt, t gjitha kombet. Tempulli nuk do t jet m vetm vendi i shenjt i fiseve izraelite: tani e tutje, ai do t jet vendi i mbledhjes s t gjitha kombeve. Sepse i gjith njerzimi m n fund do t ket dgjuar lajmin e mir t dashuris s Perndis.
    Pr t treguar qart se deri n far mase jan ndrthurur fati i Izraelit dhe ai i kombeve, teksti sht ndrtuar n at mnyr q t ndrthur evokimet; ai kurr nuk flet pr Izraelin pa kombet dhe anasjelltas. Ai fillon me Izraelin: "N ditt e fundit do t ndodh q mali i shtpis s Zotit do t ngrihet m lart se malet dhe do t ngrihet mbi kodra”
    Do t theksoja kalimthi se kjo mnyr e t folurit sht tashm simbolike: kodra e tempullit nuk sht m e larta n Jerusalem dhe ajo mbetet gjithsesi shum modeste n krahasim me malet e mdha t planetit! Por bhet fjal pr nj lartsi tjetr me karakter moral ose fetar, si mund t kuptojm.

    T GJITH POPUJT DO T NGARENDIN N AT MAL.


    M pas teksti evokon ata q ai i quan "kombet", domethn t gjith popujt e tjer: "Tek ai mal do t rrjedhin t gjitha kombet dhe do t vijn shum popuj. Ata do t thon: “Ejani! Le t ngjitemi n malin e Zotit, n shtpin e Perndis t Jakobit! Le t na msoj rrugt e tij dhe ne do t ecim npr shtigjet e tij”.
    Kjo fjali e fundit sht nj formul tipike e Aleancs: prandaj sht njoftimi i hyrjes s popujve t tjer n Aleanc, t rezervuar deri m tani pr Izraelin. Teksti vazhdon: “Sepse nga Sioni do t dal Ligji dhe nga Jerusalemi fjala e Zotit” (v.3).
    Kjo do t thot zgjedhja (zgjedhja q ka br Zoti) e Izraelit, por nnkupton edhe prgjegjsin e popullit t zgjedhur; zgjedhja e tij e bn at bashkpuntor t Zotit pr t integruar kombet n Aleanc.
    N kto pak rreshta kemi shum qart kt dimension t dyfisht t Beslidhjes s Zotit me njerzimin: nga njra an, Zoti e ka zgjedhur lirisht kt popull specifik pr t br nj Beslidhje me t (kjo quhet zgjedhja e Izraelit) dhe n t njjtn koh, ky projekt i Zotit ka t bj me t gjith njerzimin, sht universal. Tani pr tani, thot Isaia, vetm njerzit e zgjedhur e njohin Perndin e vrtet, por do t vij dita kur Zoti do t jet njohur nga gjith njerzimi.
    Vrej, kalimthi, se kjo hyrje n tempullin e Jeruzalemit nuk bhet pr t kushtuar nj flijim, si prmendet aq shpesh n lidhje me Tempullin; kombet mblidhen pr t dgjuar Fjaln e Perndis dhe pr t arritur t jetojn sipas Ligjit t tij. Ne e dim shum mir se besnikria jon ndaj Zotit vrtetohet n jetn ton t prditshme, por m duket se profeti Isaia tashm e thot me shum forc ktu: "Shum popuj do t nisen dhe do t thon: Ejani, t ngjitemi n malin e Zotit, n shtpin e Perndis t Jakobit. Le t na msoj rrugt e tij dhe ne do t ecim npr shtigjet e tij”.



    SHPATAT DO T’I KTHEJNL N PLOR E HESHTAT N DRAPRINJ.



    Imazhi i dyt buron nga i pari: nse kombet t gjith s bashku dgjojn fjaln e Zotit n kuptimin e bukur t fjals "dgjo" n Bibl, domethn vendosin t prshtasin jetn e tyre me t, ather ata do t hyjn n projektin e Zotit q sht nj projekt paqeje. Ata do ta zgjedhin at si gjykats, si arbitr, thot Isaia: “Perndia do t jet gjykats midis kombeve dhe arbitri i shum popujve”.
    N nj konflikt, arbitri sht ai q arrin t'i sjell t dyja palt n nj marrveshje, pr t heshtur prfundimisht armt... t paktn pr nj koh, deri n konfliktin e radhs. Dihet mir se disa paqe nuk zgjasin, sepse marrveshja e arritur nuk ishte e drejt; n kt rast, konflikti nuk sht zgjidhur realisht, ai sht vetm i maskuar; dhe pastaj, nj dit apo nj tjetr, konflikti rishfaqet. Por nse arbitri i popujve sht vet Perndia, Ai do t vendos nj paqe t qndrueshme. Nuk do t na duhet m kurr t prgatitemi pr luft. I gjith materiali luftarak mund t konvertohet n mjett bujsor...
    Dhe kjo na sjell kt shprehje t mrekullueshme t paqes s ardhshme: shpatat e veta do t’i kthejn n plor e heshtat n draprinj" (v.4).
    Nuk do ta kapin m nj komb shpatn kundr nj kombi tjetr, nuk do t strviten m pr luft.
    Fjalia e fundit e mbyll tekstin me nj ftes konkrete: “Ejani, shtpia e Jakobit, le t ecim n dritn e Zotit”.
    Nnkuptohet "pr momentin, ju, popull i Izraelit, prmbushni thirrjen tuaj"; dhe sht e dyfisht: "Ngjiteni n tempullin e Zotit", nga njra an, domethn pr t kremtuar beslidhjen, dhe nga ana tjetr: "Ecni n dritn e Zotit", domethn respektoni Ligjin e Beslidhjes.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 23-11-2022 m 06:44

  8. #228
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E PAR E ARDHJES VITI A

    M 27 – 11 – 2022.

    PSALMI - 122, 1-9


    Se u gzova kur m than:
    “Eja t shkojm n Shtpin e Zotit!”
    2 Ja, tashm kmbt tona shkeln
    n dyert e tua, o Jerusalem!
    3 O Jerusalem, qytet i ndrtuar me mjeshtri,
    thuaj se i tri nj cope e vetme je!
    4 Atje ngjiten fiset, fiset e Zotit,
    sipas rregullores n Izrael
    pr t kremtuar Emrin e Zotit.
    5 Atje jan selit e gjykatores s drejtsis,
    selit e shtpis s Davidit!
    6 Lutuni pr paqen e Izraelit:
    “U prift e mbara atyre q t duan ty!
    7 Mbretroft paqja n muret e tua
    dhe qetsia n pirgjet e tua!”
    8 Pr dashuri ndaj vllezrve e miqve t mi
    do t them: “Paqja me ty”!
    9 Pr dashuri ndaj Shtpis s Zotit, Hyjit ton,
    do t lutem t’i kesh t gjitha t mirat!


    NJ QYTET ME FAT T VEANT.

    Kemi ktu prkthimin m t mir t mundshm t fjals “Shalom”: “
    Lutuni pr paqen e Izraelit:
    “U prift e mbara atyre q t duan ty!
    Mbretroft paqja n muret e tua
    dhe qetsia n pirgjet e tua!”
    8 Pr dashuri ndaj vllezrve e miqve t mi
    do t them: “Paqja me ty”!
    9 Pr dashuri ndaj Shtpis s Zotit, Hyjit ton,
    do t lutem t’i kesh t gjitha t mirat!” (vv.6-9).
    Kur dikush sht prshendetur me fjaln “Shalom -Paqe”, i urohen t gjitha kto t mirat!
    Ktu, qytetit t Jeruzalemit i drejtohet ky urim: “Pr vllezrit dhe t afrmit e mi do t them: Paqja qoft mbi ju! Pr dashuri ndaj Shtpis s Zotit, Hyjit ton, do t lutem t’i kesh t gjitha t mirat!”. N vet emrin e "Jerusalemit" sht fjala "shalom"; sht, duhet t jet, do t jet qyteti i paqes.
    Kjo dshir pr paqe dhe lumturi e drejtuar Jeruzalemit sht ende larg nga realizimi! A ka qen ndonjher n Jeruzalem kjo paqe? Njihet historia mjaft e trazuar t ktij qyteti: rreth vitit 1000 para Krishtit, ishte nj qytet i parndsishm, i quajtur Jebus dhe banort e tij Jebusejt; Davidi zgjodhi t vendoste atje kryeqytetin e mbretris s tij; t dieln e kaluar (pr festn e Krishtit Mbret - Viti C), pam se kryeqyteti i par i Davidit ishte Hebroni pr sa koh q ai ishte mbret vetm i fisit t Juds; por nj dit t bukur, dhe kjo ishte leximi yn t dieln e kaluar, njmbdhjet fiset e tjera u mblodhn me Davidin n Hebron; kshtu, me shum menuri, ai zgjodhi nj kryeqytet t ri q asnj fis nuk mund ta pretendonte kt gj. Kshtu Jebusi u b Jerusalem; tani e tutje do t quhet "qyteti i Davidit" (2Sam. 6,12); ai e transporton atje Arkn e Beslidhjes, pastaj, me urdhr t Zotit, Davidi blen nj ar nga Arauna, Jebusite, me qllim q ta vendos atje arkn e Beslidhjes; kt fush sht vet Zoti q e ka zgjedhur: pr kt Jerusalemi sht pra n syt e gjith Qytetit t Shenjt, vendi q Perndia ka zgjedhur pr t “ngritur tendn e tij”.
    "Qytet i shenjt", si "tok e shenjt": nuk thuhet: "qytet magjik" ose "tok magjike"; sht e shenjt sepse i prket Perndis. sht, ose duhet t jet, do t jet qyteti ku njeriu jeton n rrugn e Zotit, pasi "toka e shenjt" sht toka q i prket Zotit dhe ku duhet t jetohet duke ndjekur rrugn e Zotit.
    Me Davidin, pastaj me Solomonin, Jeruzalemi i njeh ort e tij m t bukura, por sht ende n nj mas modeste; n kohn e ktyre mbretrve qyteti mbulonte t gjitha kodrat, por n fillim zinte vetm nj shkmb shum t vogl. Davidi ndrtoi pallatin e tij atje, pastaj natyrshm ai donte t ndrtonte nj tempull n mnyr q Zoti t kishte edhe pallatin e tij.
    Por Zoti kishte plane t tjera: profeti Natan ishte prgjegjs pr qetsimin e impulseve t Davidit dhe pr t'i thn atij se Zoti ishte interesuar pr njerzit e tij shum m tepr sesa pr nj tempull, sado i bukur q t ishte. E dini fjaln e famshme t Natanit: "Ti dshiron t ndrtosh nj shtpi (prkthe nj tempull) pr Zotin, por sht Zoti ai q do t'ju ndrtoj nj shtpi (n kuptimin e prejardhjes)". Kt loj fjalsh e gjejm n psalmin ton: “Atje jan selit e gjykatores s drejtsis, selit e shtpis s Davidit!” (v. 5): Selit e shtpis s Davidit” (n kuptimin e prejardhjes, do t thot dinastia mbretrore)... dhe pak m von thuhet: “Pr dashuri ndaj Shtpis s Zotit, Hyjit ton, (aludohet pr Tempullin) do t lutem t’i kesh t gjitha t mirat!”.



    DUKE PRITUR MESIN.



    Dhe profeti Natan shpalli prsri dika tjetr: Zoti ka premtuar t zgjas prgjithmon dinastin e Davidit, prandaj, nga shekulli n shekull, ne presim nj pasardhs t Davidit q do t vendos mbretrin e Perndis n tok dhe froni i tij do t jet n Jeruzalemin.
    Ju kujtohet se nuk ishte Davidi ai q ndrtoi n fund Tempullin; ishte Solomoni dhe tani Jeruzalemi u b qendra e jets s adhurimit: tre her n vit hebrenjt e devotshm shkonin n pelegrinazh n Jeruzalem dhe, veanrisht, pr festn e Tbanave n vjesht.
    Ju e dini pjesn tjetr: tmerret e kryera nga trupat e Nabukodonozorit n 587 para Krishtit: Tempulli dhe qyteti u shkatrruan... Banort e qytetit t shenjt u drguan n mrgim n Babiloni, pastaj m n fund n 538 t gjith, t autorizuar nga “pronari” i ri i Lindjes s Mesme, Kiri, mrgimtart u kthyhen n vendin e tyre, n qytetin e tyre. Jerusalemi u rindrtua dhe kjo sht arsyeja pse pelegrini yn i Psalmit 121 thrret: “Ja, tashm kmbt tona shkeln n dyert e tua, o Jerusalem! O Jerusalem, qytet i ndrtuar me mjeshtri, thuaj se i tri nj cope e vetme je!” (vv.”2-3).
    Por mbi t gjitha, tempulli i Solomonit u rindrtua dhe Jeruzalemi rifitoi rolin e tij si nj qendr fetare: madhshtia e tij, shenjtria e tij vijn nga fakti se ai sht vendi m t muar n bot pr nj besimtar, sepse Tempulli sht shenja e dukshme e Pranis s Zotit t padukshm.
    E keni vn re ndrtimin e ktij psalmi: si shum shpesh ka nj prfshirje: vargu i par dhe i fundit i prgjigjen njri-tjetrit dhe kjo kmbngulje sht vullnetare. Po jua prsris: vargu i par: ““Eja t shkojm n Shtpin e Zotit!”; vargu i fundit: "Pr dashuri ndaj Shtpis s Zotit, Hyjit ton, do t lutem t’i kesh t gjitha t mirat!".
    Kjo "Shtpi e Zotit", ky tempull, ka njohur shum fatkeqsi t tjera: prndjekja e famshme e Antiochus Epiphanes e kishte shndrruar at n nj tempull pagan (n vitin 167 p.e.s.) dhe ishte e nevojshme t luftohej me arm n dor pr ta rimarr dhe pr t rivendosur n t adhurimin e Hyjit t vrtet; pastaj u shkatrrua pr her t dyt n vitin 70 pas Krishtit, dat n t ciln romakt i vun flakn; deri tani Tempulli nuk sht rindrtuar kurr, por Jeruzalemi mbetet Qyteti i Shenjt dhe restaurimi i tij pritet n t njjtn koh me ardhjen e Mesis.
    Ajo q sht m e habitshme sht forca e ksaj shprese e cila ka mbetur pavarsisht nga t gjitha peripecit e historis! Edhe sot, do hebre kudo q t jet n bot, ende i krkohet t lr nj dhom t pamobiluar pran hyrjes s shtpis s tij, ose t paktn nj mur t palyer, n kujtim t Tempullit t Jeruzalemit ende t pa rindrtuar. Ose prsri, kudo q jan, ifutt i drejtohen Jeruzalemit pr t'u lutur dhe do dit n lutje thon: "Nse t harroj ty, Jeruzalem, dora ime e djatht m thahet".
    Ne nuk mund ta harrojm Jeruzalemin, sepse e dim se vet Zoti nuk mund ta harroj premtimin q i sht br Davidit: profett, n veanti Isaia dhe Mikea, si lexuam n leximin e par, shpalln se Jeruzalemi do t ishte vendi i mbledhjes s gjith njerzimit; meqense sht Fjala e Perndis, kjo zbules sht ende e vlefshme! Edhe sot populli i zgjedhur mbetet popull i zgjedhur. Perndia nuk mund t jet i pabes ndaj premtimeve t tij; si thot Shn Pali, "Perndia nuk mund ta mohoj vetveten".

  9. #229
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E PAR E ARDHJES VITI A

    M 27 11 2022.


    UNGJILLI: Mt. 24, 37-44.


    37 Dhe, si qe n ditt e Noehit ‑ ashtu do t jet edhe Ardhja e Birit t njeriut,
    38 dhe, sikurse n ditn para prmbytjes, njerzit hanin e pinin, merrnin gra e grat burra deri at dit kur Noehi hyri n ark,
    39 e nuk ua preu mendja se do tu ndodhte gj derisa erdhi prmbytja e i fshiu: ashtu do t jet edhe n Ardhjen e Birit t njeriut.
    40 Ather, prej dy vetve, q kan pr tu gjetur n ar, njri do t merret e tjetri do t lihet,
    41 prej dy grave q do t bluajn n mokr, njra do t merret e tjetra do t lihet.
    42 Prandaj: rrini zgjuar, sepse nuk dini se n dit do t vij Zotria juaj!
    43 E mos harroni: po ta dinte i zoti i shtpis se n or t nats i vjen vjedhsi, do t rrinte zgjuar e nuk do t lejonte ti thyhej shtpia.
    44 Prandaj: rrini gati, sepse Biri i njeriut do t vij n at or kur ju se pritni.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    GJITHKA SHT E MIR DHE E DREJT DO T SHPTOHET.


    Nj gj sht e sigurt, ky tekst nuk sht shkruar pr t na friksuar, por pr t na ndriuar: ky lloj shkrimi thuhet se sht "apokaliptik": q fjal pr fjal do t thot se "e ngre velin", zbulon realitetin. Dhe realiteti, i vetmi q ka rndsi, sht ardhja e Krishtit: me siguri e keni vn re fjalorin: ardhja, ardhja, ardhjatre her ungjilltari e prdor kt fjal, e gjithmon ajo sht lidhur me personin e Jezusit. Tekshti flet hapur pr ardhjen e Birit t njeriut.

    "Si ishte n ditt e Noeut, kshtu do t jet kur t vij Biri i njeriut...
    ashtu do t vij edhe Biri i njeriut... ju nuk e dini se n ciln dit do t vij Zoti juaj...
    sht n orn kur nuk do ta mendoni se do t vij Biri i njeriut. Q do t thot se qendra e ktij pasazhi sht njoftimi se Jezu Krishti "do t vij".
    uditrisht, Jezusi flet pr ardhjen e tij n t ardhmn... "Do t vij Biri i Njeriut"... do ta kuptonim m mir nse ai do t kishte folur n t kaluarn! N fakt, nse ai flet, sht sepse tashm ka ardhur... Ather, sht e qart: fjala ardhje ktu nuk sht sinonim i lindjes.Pjesa tjetr e tekstit do t na tregoj m shum.
    Pr momentin, un do t doja t ndalem n at q zakonisht na shqetson n kt ungjill; sht krahasimi i prmbytjes s kohs t Noeut me paralajmrimin e asaj q vjen me t: Ather, prej dy vetve, q kan pr tu gjetur n ar,
    njri do t merret e tjetri do t lihet,
    prej dy grave q do t bluajn n mokr,
    njra do t merret e tjetra do t lihet (vv. 40-41).
    Si mund t dgjohet, t kuptohet n kt ungjill, kuptimi i vrtet t fjals ungjilli, si nj lajm i mir?
    Si gjithmon, ne duhet t bjm nj krcim paraprak besimi: ose i lexojm kto rreshta si gjarpri i Zanafills, domethn me dyshim dhe duke menduar se zgjedhjet, vendimet e Zotit jan arbitrare... ose m mir, zgjedhim ti lexojm n dritn e besimit: kur Jezusi na thot neve dika, sht gjithmon pr t na zbuluar planin dashamirs t Zotit, nuk mund t jet pr t na friksuar, pr t na br dika t keqe
    N fakt, sht kshilla q na jep Jezusi; ai merr shembullin e Noeut: n kohn e Noeut askush nuk dyshonte pr asgj; dhe ajo q duhet mbajtur mend sht se Noeu q u gjet i drejt, u shptua; do gj, q do t zbulohet se sht e drejt, do t shptohet.
    Dhe aty, gjejm nj tem t zakonshme, at t gjykimit: bhet fjal pr dallimin midis t mirave dhe t kqijave, midis grurit dhe bykut:
    Dy burra do t jen n ara,
    njri merret, tjetri lihet.
    Dy gra do t jen n mulli:
    njra merret, tjetra lihet...
    Kjo do t thot se njra ishte e mir dhe tjetra e keqe. Natyrisht, t flassh pr t mirn dhe t keqen si dy kategori t dallueshme t njerzimit sht nj mnyr e t folurit: e mira dhe e keqja, gruri dhe byku, ka dika prej t dyve n secilin prej nesh: prandaj sht n zemrn e secilit prej nesh nse e mira do t ruhet dhe e keqja do t zhduket.



    BIRI I NJERIUT DO T VIJ N AT OR KUR JU NUK E PRITNI.

    Un vrej dika tjetr, sht se Jezusi i jep vetes titullin Biri i Njeriut: tre her n kto pak rreshta. sht nj shprehje q bashkbiseduesit e tij e dinin mir, por Jezusi sht i vetmi q e prdor dhe e bn shpesh: tridhjet her n Ungjillin e Mateut. Nse ju kujtohet, ishte profeti Daniel, n shekullin e dyt para Jezu Krishtit, i cili tha: "Un shikova gjat vegimeve t nats dhe pash q po vinte me ret e qiellit, si nj Bir i njeriut; erdhn te Plaku dhe e uan prpara tij. Dhe atij iu dha sundimi, lavdia dhe mbretria; t gjith popujt, t gjitha kombet dhe njerzit e t gjitha gjuhve i shrbyen. Sundimi i tij sht nj sundim i prjetshm, i cili nuk do t kaloj dhe mbretria e tij, nj mbretri q nuk do t shkatrrohet" (Dani 7,13-14). N hebraisht, shprehja "bir i njeriut" do t thot thjesht "njeri": kjo qenie pr t ciln flet profeti Daniel sht me t vrtet nj burr, dhe n t njjtn koh ai vjen n ret e qiellit, q n gjuhn biblike do t thot se ai i prket bots s Zotit dhe m n fund ai shugurohet mbret i universit dhe prgjithmon.
    Por ajo q sht m kurioze n historin e Danielit sht se shprehja "Biri i njeriut" ka nj kuptim kolektiv, prfaqson at q Danieli e quan "populli i Shenjtrve t t Tejetlartit" q do t thot se biri i njeriut sht nj qenie kolektiv; ai thot pr shembull: Mbretri e pushtet e madhria e mbretrive do ti jepen popullit t Shenjtrve t t Tejetlartit, mbretria e t cilit sht mbretri e amshueshme dhe t gjith mbretrit atij do ti shrbejn, at do t dgjojn (Dn. 7,27).
    ose prsri: Do ta marrin ve prej tyre mbretrin dhe do ta mbajn pr shekuj t shekujve shenjtrit e Hyjit t Tejetlart (7.18).
    Kur Jezusi flet pr veten e tij duke thn "Biri i njeriut", ai nuk po flet pr veten e tij vetm; ai shpall rolin e tij si Shptimtar, barts i fatit t mbar njerzimit. T njjtin mister Shn Pali e shpreh n nj mnyr tjetr kur thot se Krishti sht kreu i nj Trupi, antart e t cilit jemi ne. Shn Agustini flet pr Krishtin, Kokn dhe Trupin e plot dhe thot: Koka jon sht tashm n parajs, gjymtyrt jan ende n tok.
    Kshtu q, n fakt, kur themi: "Ne presim t realizohet kjo shpres e bekuar: ardhja e Jezu Krishtit, Shptimtarit ton"... flasim pr Krishtin total. Dhe ather kuptojm se Jezusi mund t flas pr ardhjen e tij n t ardhmen: njeriu Jezus tashm ka ardhur, por Krishti i plot (n kuptimin e Shn Agustinit) po lind do dit, po rritet do dit. Dhe, pr t kuptuar m mire, mund t lexojm prsri Shn Palin: " Sepse e dim: mbar krijesa gjmon dhe vuan n dhimbjet e lindjes deri tani " (Rm 8,22) ose At Teilhard de Chardin: "Nga origjina e gjrave nj mendim dhe nj pun t rinji kan filluar... Dhe q kur Jezusi lindi, mbaroi s rrituri, dhe vdiq, gjithka ka vazhduar t lviz, sepse Krishti nuk e ka prfunduar formimin-rritjen e vetvetes. Ai nuk i riktheu Vetes palosjet e fundit t rrobs prej mishit dhe dashuris t formuar pr T nga besnikt e Tij...
    Kur Jezusi na fton t shikojm, m duket se ne mund t kuptojm se ai don q ne ta kemi gjithmon prezent kt projekt madhshtor t Perndis dhe pr rrjedhoj t'i kushtojm jett tona pr ta uar prpara.

  10. #230
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 E ARDHJES VITI A

    M 4 -12- 2022 11,1-10

    LEXIMI I PAR: Is.11,1-10


    1 Nj pinjoll do t dal nga trungu i Jeseut,
    nj pip i zgjedhur do t piptoj nga rrnja e tij.
    2 N t do t pushoj shpirti i Zotit,
    shpirti i urtis e i dijes,
    shpirti i kshillave dhe i forcs,
    shpirti i kuptimit dhe i friks s Zotit.
    3 Knaqsia e tij do t jet n frikn e Zotit.
    S’do t gjykoj sipas pamjes s syve
    as s’do t vendos sipas thashethemeve,
    4 por do t’i gjykoj me drejtsi skamnort,
    do t’u jap gjyq t drejt t prvuajturve t vendit,
    me thuprn e fjalve t veta do ta godas vendin
    e me frymn e gojs s vet do ta vras t paudhin.
    5 Brezi i kryqit t tij do t jet drejtsia,
    me besnikri do t’i ngjesh ijt.
    6 Ujku do t banoj me qengjin,
    prbri kecit do t shtrihet leopardi,
    vii e klyshi i luanit bashk do t kullotin,
    fmija i vogl do t’i oj e do t’i bjer.
    7 Lopa e arusha bashk do t kullotin,
    klysht e tyre s bashku do t rrin,
    luani kasht do t haj si kau.
    8 Foshnja do t luaj
    mbi vrimn e shlligs,
    n strofullin e kapastrecit
    fmija dorn do ta fut.
    9 S’do t bhet dm as s’do t vritet kush
    n mbar malin tim t shenjt,
    sepse plot do t mbushet vendi me dijen e Zotit,
    porsi deti q mbushet me uj.
    Kthimi i t dbuarve
    10 At dit rrnja e Jeseut
    do t ngallis si flamur pr kombe,
    vet popujt at do ta krkojn,
    selia e saj do t jet e lavdishme.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    TRUNGU I JESEUT.



    Natyrisht, ne po flasim pr trungun familjar n kohn e profetit Isaia! Sepse ktu bhet fjal pr kt: kur Isaia flet pr rrnjn e Ieseut ose pr trungun e Ieseut, kjo padyshim i referohet dinastis s mbretit David.
    Dihet historia: Ieseu kishte tet djem. Dhe, midis tetve, Perndia drgoi profetin e tij Samuel pr t zgjedhur nj mbret; tani, uditrisht, me kshilln e Zotit, Samueli nuk zgjodhi m t moshuarin, as m t gjatin, as m t fortin... por m t voglin, at q ishte bari, n ara, me kafsht. Dhe ishte ky Davidi i vogl q u b mbreti m i madh i Izraelit. Dhe ja pse Ieseu u b i famshm: ai sht babai i mbretit David; ai sht paraardhsi i nj vargu t gjat; kjo prejardhje prfaqsohet shpesh si nj pem: nj pem me nj t ardhme t madhe prpara, nj pem q nuk do t vdiste kurr.
    Sepse nj profet tjetr, Natani, shkoi aq larg sa i tha Davidit: Perndia t premton se pasardhsit e tu do t mbretrojn prgjithmon dhe se njerzit m n fund do t njohin unitet dhe paqe t prsosur.
    Pr t qen i sinqert, frutat e ksaj peme ishin mjaft zhgnjyese: asnj mbret i dinastis s Davidit nuk i realizoi plotsisht kto premtime t bukura; por Populli i Izraelit ka vazhduar t shpresoj gjithmon dhe gjithnj e m shum. Sepse, pr besimtart, shpresa lind nga zhgnjimi: meq Zoti e ka premtuar, mund t jemi t sigurt se do t ndodh, hert a von. Kshtu, pr m tepr, fjala "Mesia" ka ndryshuar kuptimin.
    Kjo mund t shpjegohet n kt mnyr: t gjith mbretrit, qofshin t mir apo t kqij, e meritonin titullin mesia pasi "messiah" (n hebraisht) do t thot thjesht "i vajosur"; sht nj aludim pr vajosjen me vaj q mori do mbret n ditn e kurorzimit t tij. Por, me kalimin e kohs, fjala "Mesia" u b sinonim i "mbretit ideal", ai q do t sillte lumturi dhe drejtsi n tok.
    Tani mund t merret :
    "Nj pinjoll do t dal nga trungu i Jeseut,
    nj pip i zgjedhur do t piptoj nga rrnja e tij”.
    Nga trungu i Ieseut, babait t Davidit, do t dal nj deg, nga rrnjt e tij do t dal nj deg". Ajo q ky varg i par t tekstit t Isaias u thot bashkkohsve t tij sht e vrtet, do t ndodh: pr momentin keni prshtypjen se t gjitha kto premtime t bukura jan zhdukur dhe se pema familjare e Davidit nuk prodhon asgj t mir! Por edhe nga nj pem e that e ngordhur, nga nj trung, e dini, Perndia mund t ngrej nj pasardhs t papritur. Sigurohuni, hert a von, mesia (n kuptimin e mbretit ideal) do t vij.
    sht mire q t analizohet teksti pr ta kuptuar m mir: Brenda nj kornize t formuar nga dy fjali me fjalt “trungu i Ieseut” (v. 1) dhe “rrenja e Jeseut” (v. 10), e brenda ksaj kornize dy pjes; njra prej tyre, e para, flet pr kt mbret-mesia mbi t cilin do t pushoj Shpirti i Zotit.



    MBRETI-MESIA DO T BJ LUFT KUNDR DO PADREJTSIE.


    E keni vn re, dhuratat e Shpirtit jan 7 sepse, n Bibl, 7 sht numri i plotsis; keni vn re edhe kmbnguljen pr shprejen "frikn e Zotit":
    " N t do t pushoj shpirti i Zotit,
    shpirti i urtis e i dijes,
    shpirti i kshillave dhe i forcs,
    shpirti i kuptimit dhe i friks s Zotit.
    Knaqsia e tij do t jet n frikn e Zotit” (vv. 2-3). N kohn e Isais, kur flitet pr "frikn e Zotit", flitet pr nj qndrim birnor, i br nga besimi dhe respekti. Mbreti-Mesia, kur t vij, do t sillet ndaj Zotit si bir, domethn do t qeveris popullin e tij si dshiron Zoti.
    Ather ne kuptojm kmbnguljen e profetit pr drejtsi; do t jet kryefjala e ktij mbreti ideal: Drejtsia sht brezi i ijeve t tij, besnikria sht brezi i ijeve t tij... Nuk do t gjykoj nga pamja; ai nuk do t komentoj thashethemet. T vegjlit do t'i gjykoj me drejtsi, me ndershmri, do t vendos n favor t t prulurve t vendit. E dim se Isaia kishte qortime serioze pr bashkkohsit e tij pr kt tem.
    Isaia vazhdon:
    “Me thuprn e fjalve t veta do ta godas vendin
    e me frymn e gojs s vet do ta vras t paudhin” (v.4).
    Formula sht paksa befasuese pr ne, sepse, n gjuhn ton moderne, fjala "paudhin" duket se i referohet nj njeriu; n fakt mjafton ta zvendsojm me fjalt “ligsi” ose padrejtsi; e kemi mnjher n vend t shprehjes “pr t br luft kundr lufts”, mbreti-mesia do t’i bj luft padrejtsis.
    Pjesa e dyt e ktij teksti sht ajo q mund t quhet “fabula e kafshve”: imazh i mrekullueshm i harmonis universale! Nuk bhet fjal pr nj kthim n Parajsn toksore, sht prkundrazi rezultati prfundimtar i projektit t Zotit, n ditn kur Shpirti do t ket prfunduar duke na udhhequr drejt gjith s vrtets, si tha Jezusi: at dit kur m n fund "njohuria e Zotit do t mbush tokn ashtu si ujrat mbulojn fundin e detit".
    S fundi, Isaia kujton edhe nj her se plani i Zotit ka t bj me t gjith njerzimin: "At dit, rrnja e Ieseut do t ngrihet si flamur pr popujt dhe kombet do ta krkojn". M von, Jezusi do t thot:
    "E un, kur t jem lartsuar nga toka,
    do t’i trheq tek un t gjith njerzit”(Gj. 12,32).

  11. #231
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 E ARDHJES VITI A

    M 4 – 12 – 2022.


    PSALMI: 72, 1-2.7-8.12-13.17


    O Hyj, jepja mbretit gjyqin tnd
    dhe drejtsin tnde birit t mbretit,
    2 q ta gjykoj popullin tnd me drejtsi
    e skamnorve t tu t’u jap t drejtn.

    7 N ditt e tija do t lulzoj drejtsia
    dhe paqe e madhe derisa t jet hna.
    8 Do t sundoj prej detit n det,
    prej Lumit e deri n skajin e bots.

    12 Ai do ta shptoj skamnorin q fshan
    t varfrin q nuk ka ndihmtar.
    13 Mshir do t ket pr t mjerin e t vobektin,
    dhe skamnorve do t’ua shptoj jetn.

    17 Qoft bekuar emri i tij n shekuj,
    sa t jet dielli mos iu harroft emri!
    Npr t do t bekohen t gjitha fiset e dheut,
    t gjith pagant t lumtur do ta quajn.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJA.

    DUKE PRITUR MESIN E PREMTUAR.



    “O Hyj, jepja mbretit gjyqin tnd dhe drejtsin tnde birit t mbretit” (v.1),
    sht nj dshir. Kto jan pikrisht fjalt q thuheshin gjat kurorzimit t nj mbreti t ri... Jemi n tempullin e Jeruzalemit... por uditrisht, ky psalm u kompozua dhe u kndua pas Mrgimit n Babiloni (prandaj midis viteve 500 dhe 100 p.e.s. ), q do t thot n nj koh kur nuk kishte m nj mbret n Izrael; q do t thot se kjo lutje, kjo dshir nuk ka t bj me nj mbret me mish e me gjak... kan t bjn me mbretin q pritet, q ka premtuar Zoti, mbreti-mesia. Dhe duke qen se sht nj premtim i Zotit, jemi t sigurt se do t realizohet.
    E gjith Bibla sht e mbushur me kt shpres t pathyeshme: historia njerzore ka nj qllim, nj kuptim; dhe fjala 'kuptim' nnkupton dy gjra: edhe 'kuptim' dhe 'drejtim'. Zoti ka nj plan, nj projekt q frymzojn t gjitha rreshtat e Bibls, beslidjen e Vjetr dhe t Re: sipas autorve plani ose projekti i Zotit mban emra t ndryshm. Pr shembull, sht "Dita e Zotit" pr profett, "Mbretrimi i qiellit" pr Shn Mateun, "projektimi dashamirs" pr Shn Palin, por sht gjithmon i njjti projekt q prfshihet. Si nj i dashuruar prsrit pa u lodhur fjalt e dashuris, Zoti pa u lodhur i propozon njerzimit projektin e tij t lumturis. Ky projekt do t kryhet nga Mesia dhe sht ky Mesia q besimtart thrrasin me t gjitha dshirat e tyre kur kndojn kt psalm n tempullin e Jeruzalemit.
    Projektin e tij t lumturis, Perndia e kishte shpallur tashm n fjaln e tij t par t drejtuar Abrahamit, n kapitullin 12 t Zanafills, kur ky i fundit ende quhej vetm Abram; Perndia i kishte premtuar:
    “Do t’i bekoj ata q do t bekojn ty, do t’i mallkoj ata q do t mallkojn ty. N ty do t bekohen t gjitha fiset e toks”! (Zn. 12,3 ).
    Un besoj se sht shum e rndsishme t mos harrojm kurr se q nga fillimi i zbuless biblike, sht e qart se i gjith njerzimi sht i shqetsuar, edhe nse nuk e kuptuan menjher. Populli i Izraelit zbuloi gradualisht se Zoti e kishte zgjedhur pr t mos mbajtur sekretin e tyre t bukur pr vete, por pr t'i shpallur bots planin e Zotit.
    Psalmi yn nuk thot asgj tjetr: “Prej teje do t bj nj popull t madh dhe do t t bekoj. Do ta bj t madh emrin tnd. Ti vet do t jesh bekim.
    Npr t (duke nnkuptuar mbretin-Mesia) do t bekohen t gjitha fiset e dheut, t gjith pagant t lumtur do ta quajn”(v. 17).
    N mbretin-Mesia do t jen t bekuara t gjitha familjet e toks; dhe t gjitha vendet do t quhen t bekuar.
    Nj varg tjetr q lexojm gjithashtu prsrit nj tjetr premtim t Perndis drejtuar Abrahamit, n kapitullin 15 t Zanafills kt her:
    “At dit Zoti lidhi kt beslidhje me Abramin:
    “Kt tok do t’ia jap fars sate
    prej lumit t Egjiptit
    deri n Lumin e madh ‑ Eufrat” (Zn. 15,18):
    Me beslidhjen q Zoti bri me Abramin, pasardhsve t tij u premtoi q do t’ia kishte dhn at vend nga Egjipti e deri n lumin e madh, Eufrat. Dhe psalmi prgjigjet me jehon:
    “ Do t sundoj prej detit n det, prej Lumit e deri n skajin e bots (v.8).
    M von, libri i Ben Sirakut (“Kishatari”) do t bashkoj t gjitha kto premtime q i jan br Abrahamit; ai thot: Perndia e siguroi me betim se kombet do t bekoheshin n pasardhsit e tij, se do ta shumonte si pluhur mbi tok, se do t'i lartsonte pasardhsit e tij si yjet; do t'u jepte atyre nj trashgimi nga deti n det dhe nga lumi deri n skajin e toks (Si. 44,21).
    Ne q jemi mjaft t prekshm pr demokracin, jemi ndoshta pak t befasuar q mund t ndrrojm kaq shum pr nj mbret dhe nj mbret q dominon t gjith planetin "nga deti n det dhe nga lumi deri n skajn e toks!” ; perandort tan m ambicioz nuk kan guxuar kurr t ndrrojn kt gj deri m tani. Por nuk duhet t harrojm se, n Bibl, n fund t fundit jan njerzit q jan n qendr t ktij premtimi: mbreti sht vetm nj instrument n dorn e Zotit, nj instrument n shrbim t popullit. Dhe ky popull do t ket dimensionin e njerzimit.


    N ATO DIT DO T LULZOJ DREJTSIA.

    Nj njerzim m n fund vllazror dhe paqsor ku askush nuk do t njoh poshtrimin:
    “7 N ditt e tija do t lulzoj drejtsia
    dhe paqe e madhe derisa t jet hna” (v.7).
    M n fund, ndrra e drejtsis dhe t paqes q ka prndjekur gjith njerzimin q n fillim, do t realizohet: jo m kot vet emri "Jerusalem", n hebraisht, do t thot "qytet i paqes"; por Bagdad do t thot gjithashtu “vend i paqes”, po edhe Dar-Es-Salam; sepse t gjith popujt e kan ndrruar gjithmon paqen.
    Dhe sht forca e pabesueshme, guximi i Bibls pr t pohuar
    kundr t gjitha mosmarrveshjeve
    dhe kundr t gjitha dukjeve t kundrta,
    se dita e paqes do t vij. Dhe ndrsa drejtsia dhe paqja shkojn s bashku, "drejtsia dhe paqja puthen me njri-tjetrin", madje thot Psalmi 85:
    “Do t dgjoj ka thot Zoti Hyj,
    ai premton paqe pr popullin e vet,
    pr t dashurit e vet e pr ata q me gjith zemr kthehen.
    Shptimi i tij sht afr atyre q e druajn,
    lavdia e tij do t banoj n vendin ton.
    Mshira dhe e vrteta do t prpiqen,
    drejtsia e paqja do t merren ngryk.
    E vrteta do t mbij nga toka
    e drejtsia do t shikoj prej qiellit.
    Sepse Zoti ka pr t dhn do t mir
    edhe toka jon do ta jap frytin e vet.
    Drejtsia do t’i shkoj prpara
    dhe do t’u tregoj udhn hapave t tij” (Ps.85, 9-14).
    Pra, nuk do t ket m t varfr mbi siprfaqen e toks; ather toka do t jet vrtet "e shenjt" si duhet; ky ideal shtrihet edhe n t gjith Bibln; libri i Ligjit t Prtrir thoshte:
    "Assesi s’bn t ket te ti skamnor, sepse Zoti, Hyji yt, do t t bekoj n tokn q ka pr t ta dhn pr prone” (Dt 15,4).
    Psalmi sht i gdhendur n kt rresht:
    “Ai do ta shptoj skamnorin q fshan
    t varfrin q nuk ka ndihmtar.
    Mshir do t ket pr t mjerin e t vobektin,
    dhe skamnorve do t’ua shptoj jetn” (v.12-13)
    Prandaj i gjith ky psalm kujton premtimin e Zotit dhe i krkon atij q ta shpejtoj kt dit... jo se Zoti rrezikon t harroj premtimet e tij! Prkundrazi, nse pelegrint e mbledhur n tempullin e Jeruzalemit e prsrisin kt psalm mbi mbretin-Mesia, kjo sht sepse ata e din se Perndia nuk e harron projektin e tij. Kur lutemi, nuk bhet fjal pr t'i kujtuar Perndis dika q ai mund ta injoroj ose ta harroj... Kur lutemi, msojm ta shikojm botn me syt e Perndis; ne e vendosim veten prpara planit t Perndis pr t ringjallur shpresn ton dhe pr t gjetur forcn pr t punuar pr prmbushjen e premtimit. Sepse paqja, drejtsia, shptimi i t varfrve dhe fatkeqve nuk do t vijn me nj val t shkop magjik: na takon neve t lutemi, ta bjm planin e Perndis tonn dhe ta lm veten t udhhiqemi nga Shpirti Shenjt q t angazhohemi n kt luft. Me dritn e tij, me forcn e tij, me hirin e tij, ne do t arrijm atje.


  12. #232
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 2 E ARDHJES VITI A

    M 4 – 12 – 2022.


    UNGJILLI: Mt. 3,1-12.


    1 N ato dit u duk Gjon Pagzuesi duke predikuar n shkrettirn e Judes 2 e thoshte: “Kthehuni se u afrua Mbretria e qiellit!” 3 Dhe, njmend, ky sht ai pr t cilin parafoli Isaia kur tha: “Zri i atij q brtet n shkrettir: prgatitni udhn e Zotit, rrafshoni shtigjet e tij!” 4 Gjoni ishte i veshur me petk leshi deveje e rreth ijve kishte nj rrip lkure; ushqehej me karkaleca e me mjalt t egr. 5 Asohere vinte tek ai Jerusalemi, mbar Judeja dhe e gjith krahina e Jordanit. 6 E pasi ata i rrfenin mkatet e veta, ky i pagzonte n lumin Jordan. 7 Kur pa se shum farisenj e saducenj po i vinin n pagzim, u tha: “Pjell shlligash, kush ju msoi t’i ikni zemrimit q po vjen? 8 Bni, pra, vepra t denja kthimi! 9 As mos t’ju bjer n mend t thoni n vete: ‘Kemi at Abrahamin!’ sepse un po ju them: Hyji mund t’i nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve! 10 Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr. 11 Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as t’ia zbath sandalet: Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr. 12 Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    PREDIKIMI I GJON PAGZUESIT.



    Kur Gjon Pagzuesi fillon predikimin e tij, pushtimi romak ka zgjatur pr rreth nntdhjet vjet: Mbreti Herod sht ln n vend nga romakt, por ai urrehet njzri; partit fetare jan t ndara dhe nuk sht m e qart se kujt t'i besohet; jan bashkpuntort dhe lufttart e rezistencs... rregullisht flitet pr nj fanatik, q premton shptim, por gjithmon gjithka prfundon keq.
    sht n kt kontekst q Gjon Pagzuesi fillon t predikoj; ai jeton n "shkrettirn" e Judes (midis Jordanit dhe Jeruzalemit); t them t vrtetn, ky rajon nuk sht krejtsisht i shkret, por ajo q i intereson Mateut nuk sht shkalla e thatsirs s atij vendi, sht kuptimi shpirtror i shkrettirs: ai ka parasysh t gjith rezonancn e prvojs s Izraelit n shkrettir gjat Eksodit, dhe meditimi i profetve mbi Beslidhjen prfundoi atje n entuziazmin e asaj q profeti Hozea e quan fejes.
    Shfaqet Gjon Pagzuesi dhe gjithka, veshja e leshit t deves, si ushqimi i tij (karkalecat dhe mjalti i egr q jan tipik pr askett e shkrettirs), e bn at si profett e mdhenj t Testamentit t Vjetr. Disa madje menduan se ai ishte ndoshta profeti Elia, kthimi i t cilit pritej n fund t kohs (krh Ml 3,233). Nprmjet predikimit t tij gjithashtu, Gjon Pagzuesi bashkohet me profett: si ata, ai ka nj gjuh t dyfisht, t but, inkurajuese pr t prulurit, t ashpr, dhe krcnuese pr krenart. Qllimi sht t qetsohen t vegjlit, por t zgjohen ata q besojn se kan mbrritur, si thon ata... ose m sakt t'u trheqin vmendjen tek sjellja e tyre. Pr shembull, m shum se nj fyerje, shprehja "Pjell neprkash" sht nj paralajmrim: sht si t thuash: "Ju jeni t s njjts race si gjarpri tundues, "ndarsi" i Parajss toksore".
    Dgjuesit e tij, t msuar me gjuhn e profetve, e din mir se n fund t fundit ai nuk sulmon njerzit apo kategorit e njerzve, por mnyrat e t qenit. Prandaj Gjon Pagzuesi shpall gjykimin si nj renditje q do t bhet jo mes njerzve, por brenda secilit prej nesh.



    JEZUSI NA ZHYT N ZJARRIN E SHPIRTIT.

    Pr kt ai prdor imazhin e zjarrit: ne I kishim hasur imazhet t till n t njjtin kuptim n Malakin jo shum koh m par. Ju kujtohet se ai tha: "Ja, vjen dita e Zotit, q digjet si nj furr..." (Ml 3,19; e diela e 33-t e vitit C): gjithka sht e vdekur, e thar, (le t dgjojm n sjelljet tona), gjithka do t pritet, do t digjet... por ne e dim se nse kopshtari e bn kt renditje, sht pr t lejuar q degt e mira t zhvillohen. Fermeri bn nj klasifikim t ngjashm n kohn e korrjes: gruri do t grumbullohet n hambar, kashta do t digjet; ajo q sht e mir, n secilin prej nesh, edhe nse sht shum pak, do t mohet.
    Edhe ky sht Lajm i Mir: n secilin prej nesh ka sjellje, mnyra t t qenurit, pr t cilat nuk jemi shum krenar... prej ktyre gjrave q do t shptojm. Por do gj n secilin prej nesh q mund t shptohet, do t shptohet.
    Gjon Pagzuesi thot se sht Jezusi ai q do t bj kt renditje: “Ai q vjen pas meje... do t'ju pagzoj n Shpirtin Shenjt dhe n zjarr. E mban n dor lopatzn, shkon t pastroj lmin dhe do t mbledh grurin n hambar; sa pr bykun, do ta djeg me zjarrin e pashuar. Kjo do t thot se Jezusi i Nazaretit sht Perndi. Sepse gjat gjith Testamentit t Vjetr, Perndia u paraqit si i vetmi gjykats, ai q heton ijt dhe zemrat, ai q e njeh do njeri n t vrtetn.
    Gjon Pagzuesi ka edhe nj mnyr shum t gjall pr t na treguar se kush sht Jezusi: "Ai q vjen pas meje sht m i fort se un" (duhet ta dini se n Bibl, mbiemri "i fort" zakonisht prdoret pr Zotin) dhe un nuk jam i denj t'i heq sandalet". Duhet t imagjinojm skenn: padyshim, pr t hyr n Jordan, nse ke kpuc, duhet t heqsh kpucn; kur nj njeri i rndsishm kishte nj skllav, ishte skllavi q i zgjidhte sandalet; por nse kishte nj dishepull, dishepulli e konsideronte veten mbi skllavin dhe nuk prkulej pr t zgjidhur sandalet e zotris s tij.
    Gjon Pagzuesi tha: “Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as t’ia zbath sandalet: Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr. Un nuk e meritoj t konsiderohem dishepull i Jezusit; Nuk e meritoj as t konsiderohem rob i tij, nuk jam i denj as t'i zgjidh sandalet”. Gjja m interesante n tregim sht se ai q deri ather kishte qen n pozicionin e msuesit i ndjekur nga dishepujt ishte pikrisht Gjon Pagzuesi dhe jo Jezusi. Pse Gjon Pagzuesi trhiqet prpara t porsaardhurit?
    Sepse Jezusi sht ai q do t pagzoj, domethn q do ta zhyt njerzimin n zjarrin e Shpirtit Shenjt: "Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as t’ia zbath sandalet: Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr. Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm” (v,11-12).
    Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as t’ia zbath sandalet: Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr. Un pagzoj n uj (nnkuptohet sepse jam vetm nj njeri), ai do t'ju pagzoj me Shpirtin Shenjt. Kush e ka Shpirtin e Perndis sipas dshirs, nse jo Vet Perndia? Nse profeti Joel do t ishte atje, n brigjet e Jordanit, ai mund t thoshte: e shihni, ju thash kshtu, m n fund erdhi dita kur Perndia derdh Shpirtin tij mbi do mish.
    Na takon neve ta lm veten t rrmbehemi n kt zjarr.


  13. #233
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    M.R. E DIEKA E 2 E ARDHJES VITI A.

    M 4 – 12 – 2022.

    UNGJILLI: Mt. 3,1-12.


    1 N ato dit u duk Gjon Pagzuesi duke predikuar n shkrettirn e Judes
    2 e thoshte: “Kthehuni se u afrua Mbretria e qiellit!”
    3 Dhe, njmend, ky sht ai pr t cilin parafoli Isaia kur tha:
    “Zri i atij q brtet n shkrettir:
    prgatitni udhn e Zotit,
    rrafshoni shtigjet e tij!”
    4 Gjoni ishte i veshur me petk leshi deveje e rreth ijve kishte nj rrip lkure; ushqehej me karkaleca e me mjalt t egr.
    5 Asohere vinte tek ai Jerusalemi, mbar Judeja dhe e gjith krahina e Jordanit.
    6 E pasi ata i rrfenin mkatet e veta, ky i pagzonte n lumin Jordan.
    7 Kur pa se shum farisenj e saducenj po i vinin n pagzim, u tha: “Pjell shlligash, kush ju msoi t’i ikni zemrimit q po vjen?
    8 Bni, pra, vepra t denja kthimi!
    9 As mos t’ju bjer n mend t thoni n vete: ‘Kemi at Abrahamin!’ sepse un po ju them: Hyji mund t’i nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve!
    10 Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr.
    11 Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as t’ia zbath sandalet: Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr.
    12 Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm”.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    T Dieln e kaluar ungjilli na prezantoi Jezusin n lavdin e tij t shklqyeshme n fund t ksaj bote.
    Sot e shikojm n historin e vendit t tij, n marrdhnje t tij m bashkohsit e tij, pas lindjes s tij afrshsisht 2000 vjet m pare.

    Konteksti
    Tregimi i Mateut (si ato t Luks dhe Markut) e vendos misionin e Jezusit n jetn e tij dhe n historin e Izraelit. Kjo sht paraqitur si nj piktur me tre pjes: predikimi i Gjon Pagzuesitorit, pagzimi i Jezusit dhe nj koh trheqjeje n shkrettir.
    Me predikimin e tij Gjoni pati nj ndikim shum t madh te turmat. Lvizja e tij mund t ket zgjatur disa dekada: Pali do t takoj dishepujt e Gjonit n Efes n fillim t viteve 50 p.e.s (krh. Veprat e Apostujve 19:1-7).
    Por tregimet e ungjijve duan mbi t gjitha t vendosin Jezusin n lidhje me Gjonin duke treguar se mesazhi i Pagzuesit prgatit at t Krishtit t Nazaretit. Dishepujt e Gjonit do t bhen dishepuj t Jezusit (krh Gjoni 1,35 e posht).

    Njoftimi i afrsis s mbretrimit t Perndis.
    Gjoni e paraqet veten si nj predikues q njofton afrsin e mbretrimit t Perndis. far do t thot ky njoftim dhe n far konteksti politiko-fetar zhvillohet?

    Konteksti politik dhe fetar
    Gjon Pagzuesi predikon n shkrettirn e Judes. Ktu ishte vendosur komuniteti Essen i Kumranit. Sipas tyre, populli i Perndis do t njihte nj pastrim me ardhjen e nj Mesi, i cili do t gjykonte t gjith bijt e errsirs.
    Pr shkak t besnikris s tyre ndaj Tevratit, Essent e quajtn veten bijt e drits dhe u prgatitn pr ardhjen e Mesis me larje t shumta pastrimi.
    A kishte Gjoni lidhje me nj lvizje tjetr fetare t quajtur “Baptist”!? Grupet “baptiste” kishin zgjedhur gjithashtu t trhiqeshin n shkrettir, duke refuzuar t jetonin n nj shoqri q praktikisht kishte harruar Perndin e Beslidhjes, sepse ajo ishte e pabes ndaj Tevratit n mnyrn e saj t jetess. Kta grupe njoftuan nj prmbysje t situats politike, e kjo do t shqetsonte autoritetet romak. Prandaj ata preferuan t jepnin mesazhin e tyre n shkrettir, larg trupave romake pushtuese q ishin vendosur n qytete. Nga ana tjetr, kto grupe fetare shpalln nj rinovim t Beslidhjes midis Zotit dhe popullit t tij: pr ta, nse historia e popullit kishte qen vetm nj seri pengesash pas Solomonit (deportimi i popullsive n Babiloni, pr shembull), faji shtrihej me pabesin e popullit. Prandaj Gjoni dhe predikimi i tij do t vendosen n kt pritje t nj lirimi politik dhe nj ratifikimi t ri t Aleancs.

    Pse nj pagzim? far kuptimi i dha Gjoni ksaj banj uji? Fjala pagzim do t thot: "Zhytje n uj".
    Pr Gjonin, ky pagzim u ofrohet t gjithve (dhe jo vetm nj elite fetare). Pagzimi merret vetm nj her, sepse nuk nnkupton fillimisht nevojn pr t'u pastruar nga nj gabim, por nj angazhim pr kthim n besim n mnyr q Populli t prgatitet pr ardhjen e Mesis.
    Ky pagzim sht prgjigja konkrete ndaj mesazhit t Pagzuesit:
    “Zri i atij q brtet n shkrettir: prgatitni udhn e Zotit, rrafshoni shtigjet e tij!”(v. 3).

    far do t thot ky mesazh? sht nj citat nga Isaia (40.3). Isaia njoftoi kthimin n Jerusalem t hebrenjve t mrguar n Babiloni. Ky kthim u perceptua si gjest i Zotit q liroi popullin e tij i cili kishte paguar mjaftueshm pr gabimet e tij (gati 50 vjet mrgimi).
    Gjon Pagzuesi shpall gjykimin e afrt t Perndis: Ditn e Zotit. Zoti nuk mund t toleroj m zgjatjen e situats aktuale: s shpejti Zoti do ta liroj popullin e tij nga zgjedha romake.
    Por duke qen se kjo situat sht pr shkak t mkatit, pr pabesin ndaj Tevratit, Gjoni u krkon t gjithve q t konvertohen pr t'u prgatitur pr kt Dit t Zotit. Sigurisht q Perndia do t zgjedh nj mesia q do t'i dboj romakt. Por ky mesia mbi t gjitha do ta pastroj popullin nga elementt e tij t pafe: pa kt pastrim, Izraeli do t bjer prsri nn zgjedhn e nj fuqie t huaj.
    Pra, secili duhet t prgatis, n jetn e tij, rrugn pr Mesin. Pr kt, Gjoni propozon t bj nj gjest q nnkupton dshirn e atyre q e bjn, pr t ndryshuar jetn e vet, nj pagzim q dshmon prkushtimin e tyre pr t'u kthyer te Perndia: Konvertoni (bni teshuva): Mbretrimi i Perndis sht afr! T bsh teshuvah do t thot t jetosh plotsisht Tevratin e Zotit (Sundimin e tij mbi jetn tnde), dhe sht vendimi I fort personal pr t themeluar nj shoqri ku Tevrati sht udhrrfyesi i t gjithve duke br q t gjith t lejojn q Zoti t mbretroj mbi t gjith dhe mbi gjithka.

    “do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr”.
    Ky frut q duhet t prodhohet nga t gjith, sht respekti i Ligjit t Zotit. Gjoni u thot ushtarve t mos ngacmojn asknd (t mos zhvatin asgj me forc) dhe taksambledhsve t mos krkojn m shum se sa sht e drejt. Prandaj, fryti i vrtet nuk sht kryesisht nj shtje praktike fetare: para s gjithash jan akte konkrete q dshmojn dashurin pr t afrmin. Ata q nuk e ndryshojn jetn e tyre do t humbasin n "Ditn" e zemrimit t Zotit.

    Si ta kuptojm qndrimin e Gjonit ndaj farisenjve dhe saducenjve? “Pjell shlligash, kush ju msoi t’i ikni zemrimit q po vjen?” (v. 7).
    Farisenjt ishin nj lvizje shum rigoroze e devotshme. Ata e konsideronin veten t pastr. Emri i tyre do t thot "t ndar". Ata shpesh kishin nj ndikim t fort te njerzit. Saducenjt formuan klanin e familjeve t pasura t lidhura ngusht me pushtetin romak. Kta njerz menduan se ishin besnik ndaj Zotit, por Gjoni do t'i quaj ata nj pjell shlligash! Ky sulm i ashpr t Jezusit kundr tyre prcakton ata, goja e t cilve mund t vjell vetm helm. Ndoshta ka nj aludim me gjarprin e Zanafills, simbol i s keqes.
    Si mundet q ai q sht jobesnik, i helmuar, t'i shptoj gjykimit t afrt? Pr Gjonin, askush nuk mund ta shmang konvertimin. Askush nuk duhet ta besoj veten tashm t shptuar dhe t pastr, edhe nse ai sht nj nga pasardhsit e Abrahamit.
    “Mos t’ju bjer n mend t thoni n vete: ‘Kemi at Abrahamin!’ sepse un po ju them: Hyji mund t’i nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve!” (v. 9). Zoti mund ta bj do njeri nj bir t vrtet, nj bij t vrtet t Zotit. T qenit bir i Perndis nuk lidhet me t qenit pasardhs i Abrahamit sipas mishit. (Nuk do t lidhet as me pagzimin i t krishterve). Gjoni u tha atyre: “Ju q mendoni se keni privilegje dhe t drejta, ju nuk do t'u shptoni zemrimit dhe zjarrit t Zotit!".

    far do t thot imazhi i lopats q e mbart “ai q do t vij pas meje”?
    “Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr. Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm” (vv. 11-12). Ai do t'ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarr e do t mbledh grurin n hambarin e tij. Sa pr bykun, do ta djeg me zjarr q nuk fiket.
    Gjat korrjes gruri mblidhej n oborr pr t'u shir dhe pr pr t ndar kokrrat nga byku. Prdorej nj lopat me t ciln shihej me forc gruri. Fryrja e ajrit lejon q byku, q sht shum e leht, t shkputet nga kokrra.
    Kokrra bie n tok dhe byku ohet m tej nga shprthimi i ajrit dhe pastaj do t digjet shpejt n mnyr q t mos shprndahet. Kokrrat do t merren dhe do t ruhen.
    Ky imazh prshkruan gjykimin: – t mirt jan t prfshir n mbretrin e Perndis; – dhe t pabest digjen n zjarrin e Gehens (= shfarosen gjat nj lufte).
    Me fjal t tjera, t mirt hyjn n mbretrin e Perndis dhe t ligjt shfarosen. Ky zemrim q po vjen, sht ai i Gjykimit q do t ndodh n ardhjen e Mesis.

    A e prmbushi Jezusi rolin q Gjon Pagzuesi i caktoi mesis?
    “Ai q vjen pas meje sht m i fort se un...”. Shprehja "q vjen pas meje” mund t nnkuptoj faktin e t qenit dishepull i nj mjeshtri.
    A ishte Jezusi nj dishepull i Gjonit? Ndoshta. N do rast, Gjoni e paraqet veten si shrbtor i prulur i Mesis q duhet t vij pr t gjykuar mes t mirves dhe t keqijve, pr t pastruar popullin nga antart e tij mkatar.
    Kur t jet n burg, Gjoni do t'i drgoj dishepujt e tij te Jezusi ta pyesin nse ai sht vrtet mesia apo duhet t pritet nj tjetr (krh. Mt 11,2-6). Gjon Pagzuesi priste nj Mesi q do t ishte Gjykats dhe Pastrues. Por Jezusi nuk e paraqiti veten si Gjykats, por si shrbtor i Zotit: dshmitar i faljes dhe t mshirs s Zotit.
    Lexoni prsri n dritn e mesazhit t Jezusit, fjalt e Gjonit: “Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr”. Me t vrtet do t prshkruajn nj imazh tjetr se sa ai i gjykimit dhe i ndshkimit.
    N gjuhn hebraike, fjala ruah tregon frymn e ajrit si dhe Shpirtin. sht me Shpirtin e tij t shenjt hyjnor (Shpirti i Perndis q sht shpirti i dashuris) q Jezusi do ta pastroj at q konvertohet. Ai do ta rikrijoj at me kt Shpirt, kt zjarr dashurie, q do t ndryshoj zemrn e tij me falje.
    Prandaj, komuniteti i par i krishter i interpretoi kto fjal “Shpirt e zjarr” n kuptimin e Shpirtit t Zotit t Shenjt dhe t zjarrit t dashuris s Zotit. Pr t'u pagzuar n Shpirt dhe n zjarr do t jet prvoja e Rrshajve (krh. Veprat e Apostujve 2).

    A hoqi dor Jezusi nga Dita e Gjykimit? Kjo Dit Gjykimi do t vij dhe Jezusi do ta prshkruaj at prmes shmblltyrave t tij. Le t kujtojm shmblltyrn e Llazarit t pasurit dhe t varfrit: i pasuri q nuk ndau pasurin e tij e gjen veten n Gehenn e zjarrit.
    Le t kujtojm shmblltyrn e quajtur shmblltyra e gjykimit t fundit (krh. Mt 25,31-46) ku Biri i Njeriut mbledh qeniet njerzore dhe i ndan t mirt nga t kqijt. Por Jezusi flet pr kt Dit Gjykimi si fundin e historis dhe do t thot se nuk e di as ditn as orn e ktij gjykimi (krh. Mt 24,36).
    Koha e historis (dhe koha e do jete) sht ajo e nj faljeje t dashur q Zoti e jep pa u lodhur dhe deri n fund.

  14. #234
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURJIS

    E DIELA E 2 E ARDHJES VITI A

    M 4 - 12 - 2022.

    UNGJILLI: Mt. 3,1-12


    [/SIZE][/I][/B]
    1 N ato dit u duk Gjon Pagzuesi duke predikuar n shkrettirn e Judes 2 e thoshte: “Kthehuni se u afrua Mbretria e qiellit!” 3 4 Gjoni ishte i veshur me petk leshi deveje e rreth ijve kishte nj rrip lkure; ushqehej me karkaleca e me mjalt t egr. 5 Asohere vinte tek ai Jerusalemi, mbar Judeja dhe e gjith krahina e Jordanit. 6 E pasi ata i rrfenin mkatet e veta, ky i pagzonte n lumin Jordan. 7 Kur pa se shum farisenj e saducenj po i vinin n pagzim, u tha: “Pjell shlligash, kush ju msoi t’i ikni zemrimit q po vjen? 8 Bni, pra, vepra t denja kthimi! 9 As mos t’ju bjer n mend t thoni n vete: ‘Kemi at Abrahamin!’ sepse un po ju them: Hyji mund t’i nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve! 10 Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr. 11 Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as t’ia zbath sandalet: Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr. 12 Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm”.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.
    do vit liturgjia vendos para nesh dy personazhe t ngarkuar pr t na prgatitur pr t pritur Zotin q vjen. Jan Isaia dhe Gjon Pagzuesi. Isaia sht profeti q, n koht e errta t historis s popullit t tij, ishte n gjendje t ringjall gzim dhe shpres; ai mbajti gjall sigurin se premtimet e s mirs t bra nga Zoti do t prmbusheshin, do t realizoheshin edhe kur dukej se ngjarjet i mohonin; dhe nj nga profecit e tij m t bukura ne do ta dgjojm n leximin e par s ksaj t diele.
    Ne kemi kaq shum nevoj, sot, pr t dgjuar fjalt e Isais pr shkak t dekurajimit dhe pesimizmit q jan t prhapur n shoqrin ton; thjesht do t’i lexoj disa fjal nga leximi i par.
    Ndonjher duket se njerzit e kohs ton garojn duke denoncuar gjrat m t kqijat e bots son: koht jan t kqija, gjithka sht e kqe, bota po bhet gjithnj m e keqe.
    Isaia dshiron q ne ta shohim botn ton ashtu si e sheh Perndia, kshtu q n vend q thjesht t ndalemi n ankesat pr dhimbjet e lindjes, do t fillojm t gzohemi duke menduar pr krijesn e re, pr botn e re q po lind. Dhimbjet nuk jan dhimbje q paraprijn nj vdekje t bots, por q paraprijn lindjen e nj bote t re.
    Personazhi i dyt, Gjon Pagzuesi, profeti q u drgua nga Zoti pr t prgatitur Izraelin, q t mirpriste Mesin e Perndis dhe pr t na na prgatitur edhe ne sot n dy mnyra: me fjalt e tij dhe me jetn e tij.
    Jo vetm Ungjijt na tregojn pr kt personazh, por edhe historiant t njohur. Jozef Flavius lindi 10 vjet pas vdekjes s Gjon Pagzuesit dhe ai na dshmon se si ishte ende shum gjall n kohn e tij kujtimi i ktij njeriu t jashtzakonshm.
    N librin e tij "Antiketet hebraik" ai e prshkruan at kshtu: "Pagzuesi ishte nj njeri i mir, ai i kshillonte Hebrenjt t bnin nj jet t drejt, t trajtonin t tjert me drejtsi, t'i nnshtroheshin Zotit edhe duke pranuar q t pagzoeshin” dhe m pas specifikoi shum qart Josephus Flavius, si Gjon Pagzuesi e kuptonte dhe e shpjegonte pagzimin e tij. Ky historian ka shkruar n librin e tijj: "Gjoni mendonte se kjo larje nuk ishte e mjaftueshme pr faljen e mkateve: Gjoni, n fakt, ishte i bindur se pagzimi i tij ishte vetm nj pastrim t trupit, nse shpirti nuk ishte pastruar m par prmes nj sjellje t drejt dhe t shenjte.
    Le t dgjojm tani se si Mateu prezanton Gjon Pagzuesi n Ungjillin e tij: “N ato dit u duk Gjon Pagzuesi duke predikuar n shkrettirn e Judes e thoshte: “Kthehuni se u afrua Mbretria e qiellit!” (v.1-2).
    N Ungjillin e Mateut Gjon Pagzuesi shfaqet papritmas, Ai nuk sht prmendur m par. Mateu nuk tregon, si tregon Luka, lindjen e tij nga dy prindr t moshuar: nga Elizabeta, q ishte e shterp, u fut n sken tashm i rritur: Gjon nuk e prezantoi veten si nj predikatar q bn fjalime t gjata, por si nj lajmtar, si lajmtar i lajmeve t jashtzakonshme; disa mesazhe, disa fjal t tij, pr t thn kshtu, hapnin vesht: njerzit e dgjonin me kujdes at q u kumtonte atyre: mbretria e Perndis ka ardhur.
    T flassh pr mbretrin e Perndis me izraelitt e kohs s Jezusit, nnkuptonte rizgjimin e pritjeve dhe shpresave t kultivuara me shekuj, sepse t gjith i njihnin shkrimet, ata njihnin orakujt e profetve q kishin premtuar se nj dit Zoti do t merrte fatin e familjeve n duart e tij, fatin t popullit t tij, dhe m n fund do t krijonte nj mbretri drejtsie dhe paqeje n bot.
    E pra, Pagzuesi i thosht popullit: Un nuk shpall - si bn profett para meje - nj ngjarje t ardhm, por nj realitet t tashm; un ju them se koha e pritjes ka mbaruar dhe sht afr jush, sht nn syt tuaj, sht afr, mund ta merni dhe ta bni tuajen mbretrin e Perndis. Fjalt e Gjonit mund t ngjallnin vetm entuziazm te njerzit, n fakt, si ne do t shohim, t gjith u dyndn tek ai. Madje shum menduan se ai ishte Mesia.
    far duhet br nse mbretria e Perndis sht afr? Kur afrohet nj ngjarje e rndsishme, ne e dim se gjithka n jet ndryshon, t gjitha ritmet, sjelljet, zgjedhjet, jan t ndryshme; kur afrohet nj provim, nuk shkoni m n disko, ju nuk humbisni koh n zbavitje me miqt, por prqendroheni te librat. Kur afrohet dita e dasms, gjithka ndryshon, njeriu mendon vetm pr kt.
    Ktu Gjon Pagzuesi tani u tregon menjher izraelitve, por edhe sot na tregon neve se far t bjm. Nse e kuptojm se mbretria e Perndis sht afr nesh, nuk duhet ta humbim kt mundsi pr ta br e jonja kjo mbretri, thot Gjopn Pagzuesi: “Tani q mbretria sht afr… konvertohuni. Dy folje prdoren pr t treguar konvertimin n Bibl, t cilat duhet t mbahen t dallueshme. Njra tregon konvertimin e popullit t Izraelit t Beslidhjes s Vjetr dhe sht folja "Epistrephein", q do t thot t kthehesh: t kthehesh n hebraisht "Schum", d.m.th.: njerzit jan larguar nga Zoti, por duhet t kthehen te Zoti: kjo folje nuk prdoret kurr pr t treguar kthimin n Beslidhjen e Re. N fakt, Gjon Pagzuesi prdori nj folje tjetr, "metanoeo" q nuk do t thot t kthehesh prapa, por do t thot: “Ndryshoni trsisht mnyrn e t menduarit, t arsyetimit, t vlersimit t realiteteve t ksaj bote”. Me kt folje Gjoni sigurisht synonte t kmbngulte n aspektin moral, n ndryshim t jets: ai donte t thoshte: “Jepni fund kurorshkeljeve, dhuns, gnjeshtrave, rivaliteteve...Ndryshoni jeten tuaj”. Ja, ky sht kuptimi i foljes"metanoeo". Jezusi do t marr fjal pr fjal msimin e Gjon Pagzuesit n fillim t predikimit t tij.Edhe ai do t thot: “Konvertohuni, sepse ka ardhur koha, ka ardhur mbretria e Perndis”. N buzt e tij kjo ftes pr t ndryshuar, t shprehur me foljen "metanoeo" do t marr nj dimension m e gjer se ajo q kishte n mendje Gjon Pagzuesi; sepse kjo folje n predikimin e Jezusit do t thot jo vetm q duhet t ndryshohet sjellja dhe jeta, por edhe q sht mirppritur nj vizion i ri t Zotit, dhe mbi t gjitha t bots, t njeriut, t historis. Kushtojini vmendje: “Pagzuesi na thot sot, ju keni nn sy dy Mbretri: 1) Mbretria e ksaj bote, ajo e vjetra, ajo n t ciln njeriu i vrtet sht ai q arrin t'i imponohet gjithkuit, q i nnshtron t tjert nn pushtetin e tij, q i shrben vetes, akumulon t mirat e ksaj bote, dhe sht i painteresuar pr t tjert, dhe sht mbretrimi i t ligut. Kur i ligu i paraqitet Jezusit, ai thot: "Bota sht e imja, mbretria sht e imja dhe un ia jap kujt un dua". 2) Jezusi e refuzon kt mbretri sepse ai sht Mesia, q erdhi pr t filluar mbretrin e Perndis, botn e re: mbretria e Perndis sht afr, sht pran nesh, sot, dhe sht krejt e ndryshme nga mbretria e mparshme. N mbretrin e Perndis sht i madh ai q shrben, jo ai q dominon, i madh sht ai q nuk mendon pr veten e tij, por pr vllan e vet. Ja far na thot sot Gjon Pagzuesi: “Kjo Mbretri sht pran jush, mos e humbisni rastin, pranoni at, jeta juaj varet prej saj, mbretrit e tjera kalojn, nuk i rezistojn dot kalimit t kohs, hyni n kt Mbretri t re, duke pranuar propozimin e fytyrs s re t Perndis dhe t njeriut t ri q do t bj Jezusi.
    Ndaj le t'i dgjojm Fjalt e Pagzuesit, q na drejtohen sot! N kt pik ungjilltari Mateu e lidh misionin e Gjonit me nj profeci q gjendet n librin e Isais. Le ta dgjojm:
    “Ai sht ai pr t cilin kishte folur profeti Isaia kur tha: Zri i dikujt q brtet n shkrettir: Prgatitni rrugn e Zotit, drejtojini shtigjet e tij!”
    Citimi q kemi dgjuar, sht marr nga pjesa e dyt t librit t Isais ku jan mbledhur fjalt e nj profeti anonim q jetoi s bashku me t dbuarit n Babiloni: jan djemt dhe vajzat nga bijt e atyre q Nabukodonozori kishte sjell n vendin e tij.Pr kta njerz t dekurajuar ai u paraqitet si lajmtar i lajmeve t jashtzakonshme, t lumtura, ai u thot njerzve t mrguar: “Zoti do t vij t na liroj, do t na kthej n vendin e etrit tan”. Populli mergimtar nuk u besoi ktyre fjalve, ata e konsideronin t pamundur q Zoti t ket ende mshirn pr ta, t ndjej ende keqardhjen pr ta: ata e dinin se ai kishte ardhur pr t liruar popullin e tij nga skllavria n Egjipt, por Izraelitt nuk ishin prgjegjs pr skllavrin; prkundrazi ata q jan n Babiloni e din kt shkak t mrgimit: ishin pabesit e tyre… nuk sht Zoti ai q i ndshkoi, por mkatet q i kryen, i robruan.
    Ktyre njerzve q e konsiderojn t pamundur lirimin, profeti u thot: “Zoti sht besnik te premtimet q u bri Abrahamit dhe pasardhsve t tij dhe do t vij t na oj n tok t liris”. M pas thot: “Nuk do t kthehemi nga rruga nga e cila kemi ardhur, ajo q ngjitet n veri dhe pastaj zbret n Babiloni - m shum se 2000 km - Jo! Do t kthehemi pr rrugn e drejt, at q kalon npr shkrettir, kjo do t jet shum e shkurtr, pr t arritur shpejt n Jerusalem, t udhhequr nga Zoti”.Kjo sht profecia q gjejm n pjesn e dyt t librit t Isais. Ungjilltari Mateu i referon kst profeci Gjonit Pagzuesit dhe e sheh t realizuar nga ai, i cili jeton n shkrettir ku shpall nj Eksod t ri, duke thn: “Zoti do t vij pr t na liruar nga nj skllavri shum m e keqe se ajo
    t Egjiptit dhe t Babilonis, skllavria e mkatit ton; nga do gj q na njerzon, vjen pr t na ofruar Mbretrin e tij, ku njeriu mund t jetoj vrtet si nj njeri, jo si nj kafsh”.
    Le t prpiqemi t'i japim nj kok ksaj shkrettir, n t ciln Pagzuesi zgjodhi t jetoj. Me kmbngulje ungjilltari shkruan pr kt shkrettir sepse ai dshiron t na jap nj mesazh teologjik dhe q ne ta kuptojm at.
    Ku jetonte Gjoni? Sipas t gjitha gjasave, studiuesit izraelit jan t sigurt pr kt, ai ka jetuar n Kumran, nj manastirin ku kishte murgj dhe sipas t gjitha gjasave Pagzuesi jetoi me ta pr disa vjet, dhe m pas, pr nj moment t caktuar, ai filloi misionin e tij duke predikuar prgjat brigjeve t Jordanit, ku ai filloi t pagzonte dhe ku m von takoi Jezusin.
    sht e rndsishme t dihet ku erdhi Jezusi pr t'u pagzuar nga Gjoni. Tradita e vendos at n Bethabara: sht vendi q e kujton pikn kufitare ku izraelitt kaluan lumin kur erdhn nga robria e Egjiptit; ata erdhn nga vendi i skllavris dhe kan hyr n tokn e liris, n tokn e premtuar. Lumi Jordan e ka shnuar gjithmon kt vij kufitare, midis toks pagane dhe toks s liris, kjo vendndodhje gjeografike sht e rndsishme, sepse do t shohim s shpejti kuptimin teologjik t saj.
    Dhe tani imagjinoni, si n nj foto, shkrettirn ku jetonte Gjoni, vini re manastirin e Kumranit aty ku ishte dhe, nga i cili shihej edhe Bethabara q sht rreth dhjet km larg n veri t Detit t Vdekur. Ungjilltari kmbngul n kt shkrettir sepse ajo ka shum referenca pr ndryshimet q jemi t thirrur t krijojm brenda vetes, nse duam t jemi gati pr t mirpritur Zotin q vjen t na liroj, gati pr t kaluar nj Eksod t ri, t lir nga skllavria e mkateve tona, q nuk na ln t jetojm si njerz q shkojn drejt liris.
    far do t thot shkrettira n Bibl? Shkrettira sht vendi i privilegjuar i takimit me Zotin, sht shkrettira e Moisiut dhe t Elis ku ata kan takuar Zotin e tyre, sht shkrettira e heshtjes, e meditimit, nuk ka zhurm, nuk sht trullosur nga thashethemet, nga marrzit q qarkullojn n rrjetet sociale. Vetm kur ka heshtje njeriu mund t kthehet n vetvete, t reflektoj, t vr n dyshim kuptimin e jets, t krkoj at q ka vrtet rndsi. N shkrettir gjithka sht e prkohshme, gjithka q sht e kot, relativizohet. Shkrettira sht vendi ku jeta reduktohet n gjrat thelbsore, ku uji sht uj dhe jo sprkatje, buk sht buk, jo briosh; n shkrettir nuk ngarkohemi me gjra q nuk na nevojten, q jan teperta, nuk ka njeri m i pasur se tjetri, pak a shum jan t gjith n t njjtin nivel; n shkrettir nuk grumbullohet dhe secili ka vetm at tok q shkel n at moment dhe kur sht nj hap prpara… ajo tok nuk sht m e tij dhe ne, n kt tok jemi t gjith n rrugn ton.
    Kt na kujton shkrettira: mos u lidhni me realitetet e ksaj bote, sikur t kishin nj vler absolute, ato kalojn… e rndsishmja sht nj tok tjetr, ajo drejt s cils po shkojm. Shkrettira nuk sht vendi ku nj njeri jeton, por ku ai ecn drejt nj destinacioni, drejt toks s liris.
    Dhe ti, i krishter, je nj njeri q ke nisur nj udhtim n kt tok; ke ln n pagzim tokn e vjetr t bots dhe ke filluar nj aventur tjetr, nj rrug tjetr. Kjo rrug nuk sht e leht, sht e vshtir, krkuese, n kt rrug do t tundohesh edhe ti t kthehesh… n shthurje, n lidhje me zotrimet, n epshin pr zotrime, nga pushteti dhe nga morali aktual i sugjeruar nga ndikuesit n mediat sociale: ki kujdes, do t tundohesh t kthehesh sepse ndjeve njfar knaqsie. Jo! Vazhdo t ecesh, sepse ti shkon n tokn e vrtet, ku do t jesh vrtet i lir. Por mos harro edhe m pas se shkrettira sht vendi ku nuk ecn vetm; nse ecn vetm, vdes, por ecn krah pr krah me t tjert. sht e nevojshme t ecim s bashku dhe ne e prjetojm kt n jetn ton si t krishter. Prova m e vshtir, besoj, pr t krishterin e sotm, sht pikrisht q ka prshtypje q duhet t ec vetm pr t arritur n kt tok t liris. Pr kt sht shum e rndsishme q t ndjet si antar i nj komuniteti gjat rrugs.
    Tani Gjon Pagzuesi, edhe me mnyrn e t veshurit dhe me ushqimin me t cilin ushqehet, na thot si prgatitet njeriu pr t pritur Zotin q vjen. Le t dgjojm: “Asohere vinte tek ai Jerusalemi, mbar Judeja dhe e gjith krahina e Jordanit. E pasi ata i rrfenin mkatet e veta, ky i pagzonte n lumin Jordan” (vv.5-6).
    “Gjoni ishte i veshur me petk leshi deveje e rreth ijve kishte nj rrip lkure; ushqehej me karkaleca e me mjalt t egr” (v.4). Gjoni ishte i veshur me nj fustan t br me qime deveje dhe me nj rrip lkure rreth ijeve; ushqimi i tij ishin karkaleca dhe mjalt e egr. Ather Jeruzalemi, gjith Judea dhe gjith zona prgjat Jordanit vrapuan drejt tij dhe po u pagzuan n lumin Jordan, duke rrfyer mkatet e tyre. Nse lexojm kapitullin e par t librit t dyt t Mbretrve, ku prmendet Elia, e gjejm kt: ky profet vishej si Gjon Pagzuesi. Tani sipas tradits popullore, t gjith e prisnin Elin para ardhjes s Mesis: Elia duhej t kthehej, do t ishte Elia ai q do t pruronte mbretrin Mesianike. Duke prezantuar Gjon Pagzuesin e veshur si Elia, ungjilltari Mateu dshiron t na thot se ai ishte Elia q t gjith njerzit prisnin dhe pas Elis do t kishte ardhur Mesia i Perndis. Ky sht mesazhi i par q na jepet duke folur pr veshjen e Gjon Pagzuesit. Por nuk mjafton…Ungjilltari Mateu don t na msoj edhe dika tjetr.
    Pr far sht rripi? Ripi shrben pr t mbajtur lart fustanin dhe q pr kt arsye, ata q e mbartin, t mund t ecin shpejt; sht nj kujtim nga koha e Eksodit, q duhet ta kemi prezent sepse jemi thirrur t bjm t njejtn udhtim t eterve n shkrettir, duke lre vendin e skllavris s mkatit pr t ecur drejt mbretris s Zotit. Rripi sht prej lkure: ky rrip nuk sht nj plhur e holl e br me leshin e deves, por sht i ashpr, nuk sht leshi: le ta theksojm, gjithka n historin e Gjonit kujton ashprsin, at q sht thelbsore. Asnj interes pr paraqitjet, pr at q sht e teprte, kalimtare, m pak rndsi; Jezusi do t thot gjithashtu: “ka dolt t shihni n shkrettir? Kallamin q e luhat era? Apo ka dolt t shihni? Njeriun q vishet me petka t bukura? Ja, ata q vishen me petka t bukura, ata banojn n pallate mbretrore! Po, pse ather dolt? T shihni nj profet? Po, po ju them: edhe m tepr se nj profet, sepse Gjoni sht ai, pr t cilin Shkrimi i shenjt thot: ‘Ja, un po e drgoj lajmtarin tim para teje q ta bj gati udhn tnde para teje!” (Mt. 11,710).
    Mesazhi sht pr ne. Nse humbasim kokn pr kotsin, nse jemi skllevr t mods, nuk jemi n gjendjen m t mir pr t mirpritur mbretrin e Perndis.
    Shpallja e Bots s Re q Jezusi dshiron t prhapet gjithkund dhe tema e veshjes, nuk sht nj shtje e dors s dyt: shpesh n Bibl q n fillim, njerzit u prpoqn t'i jepnin veten nj veshje me nj gjethe fiku, por n kohn e Beslidhjes s Re prmendet maturia dhe mbi t gjitha veshjet q na bjn vrtet t bukur n syt e t gjithve, t kndshme pr ata q jan pran nesh; t veshur me Krishtin, i krishteri shklqen me dritn e tij, shklqen nga drita e dashuris s Krishtit!
    Dhe far ndodh tani? T gjith u mblodhn tek ai n Jordan pr t'u pagzuar; prkthimi sht i pasakt: folja greke sht "Ecporeumain" dhe do t thot t dalsh. Gjith Jerusalemi, gjith Judea, gjith ai rajon doli, shkoi te Pagzuesi, q ishte n lindje t lumit Jordan; le t kujtojm se ishte tani ai vend ku predikonte Gjoni: sot atje ka nj kish q i sht kushtuar natyrshm Gjon Pagzuesit: ndodhet n pjesn lindore, n tokn pagane: lumi Jordan ka nj vler kufitare midis toks pagane dhe toks s Izraelitve, s t lirve.
    Ky sht vendi ku Jozueu i la t kalonin njerzit q po largoheshin nga Egjipti, pra tani skllavrit hyn n tokn e t lirve, n Tokn e Premtuar.
    far ndodh me Gjon Pagzuesin? T gjith kta njerz doln nga toka q mendonin se ishte e lir, nga vendi ku banonin gjithmon, Toka e Shenjt, pr t shkuar prsri n tokn e skllavris: sht nj kundreksod sepse… sepse ather Gjoni bn q lumi Jordan t kaloj prsri pr t hyr… jo m n nj Tok e Shenjt materiale, por n Tokn e Shenjt t vrtet, n mbretrin e propozuar nga Jezusi nga Nazaret. Dhe n fakt ata erdhn pr t'u pagzuar prej tij n lumin Jordan, duke rrfyer mkatet e tyre. Mund t vrejm se ungjilltari Mateu nuk thot se Pagzimi i Gjonit i pastronte, i falte mkatet; jo, sipas tij thjesht shrbeu pr t'i br t gjith t kuptojn se ishin n gjendje t mkatojn. Me pagzim ai donte t'i ndrgjegjsonte njerzit q jetonin n skllavrin e mkatit, q t kuptonin q kishin nevojn pr t'u liruar, pr t dal nga kjo gjendje q nuk sht me t vrtet njerzore; do t jet pagzimi i Jezusit ai q do t shlyej mkatin, pagzimi i Gjonit ishte vetm nj ftes pr konvertim, nj njohje e nevojs pr t'u liruar.
    Dhe tani ja kush jan ata q i paraqiten Gjonit: njerzit q i paraqiten atij, jan t gatshm t ngrihen lart, t pagzohen, por jo t konvertohen: ata pranojn t kryejn ritin, por jo t ndryshojn jetn e tyre dhe atyre Gjon Pagzuesi u flet n nj mnyr shum t ashpr: le ta dgjojm:
    “Kur pa se shum farisenj e saducenj po i vinin n pagzim, u tha: “Pjell shlligash, kush ju msoi t’i ikni zemrimit q po vjen? Bni, pra, vepra t denja kthimi! As mos t’ju bjer n mend t thoni n vete: ‘Kemi at Abrahamin!’ sepse un po ju them: Hyji mund t’i nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve! Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr” (v. 7-10).
    “Pjell shlligash”, Gjonit ka fjal t forta, drejtuar farisenjve dhe saducenjve; me fjaln “shligash” ne lidhemi menjher me helmin vdekjeprurs q ato mund t injektojn, pasi Pagzuesi nuk e prdor kurr kt imazh? Farisenjt dhe saducenjt jan prfaqsues t dy teologjive helmuese pr Zotin, d.m.th Farisenjt predikojn nj Perndi t drejt, q jep ligjin dhe verifikon se kush e zbaton dhe kush e shkel; shprblen njrin dhe ndshkon rnd tjetrin. Saducenjt prfaqsojn at teologji t Perndis q jep favoret e tij, por jo t gjithve, por vetm atyre q i ofrojn flijime, olokauste, temjan, lutje, vepra t mira dhe sigurisht t gjitha kto oferta duhet t kalojn nga duart e priftrinjve t tempullit, q jan Saducenjt.
    Zoti i Jezusit nuk sht nj Zot q u jep favoret e tij vetm t mirve, jo, ai ua jep t kqijve dhe t mirve, pa dallim, sepse ai sht dashuri dhe nuk mund t bj gj tjetr ve dashuris. Kto shlliga jan t pranishme edhe sot dhe duhet kujdes nga helmi i tyre, helmi i atyre q vazhdojn t predikojn kt imazh t rrem t Perndis: ata shkojn te Pagzuesi pr t’u pagzuar, pr t pranuar ritin, por nuk duan t konvertohen: pr ta pagzimi sht nj rit i kot: pr kt arsye Gjon Pagzuesi flet kaq ashpr kundr tyre, ata duhet t’i braktisin kta besime t tyre.
    Dhe far bjn ata? Ata i shptojn zjarrit, si bjn shlligat q, nse ndizet nj zjarr, fillojn t rrshqasin pr siguri. Mir. Ata din se duhet t vij nj zjarr dhe kan frik, dhe prpiqen t shptojn ndaj ktij zjarri; sht zjarri q Jezusi fut n bot, zjarri i dashuris s Zotit, por ata krkojn t gjitha mundsit pr t'i shptuar ksaj risie q do t detyronte nj ndryshim rrnjsor t bindjeve t tyre teologjike dhe fetare dhe m pas nj t ndryshim t jets s tyre.
    Cilat jan zbraztit, ato t sotme, ato q dgjojm nga farizenjt dhe saducenjt e kohs ton?... Ne u jemi besnik traditave, jemi gjithmon msuar kshtu, sht br gjithmon kshtu, sht e arsyeshme t mendojm si mendojm ne dhe Zoti sht si ne e imagjinojm. Dhe vazhdojn me bindjet e tyre, nuk prpiqen t'i shptojn zjarrit t ksaj fjale dashurie, sipas t cils “Ai (Jezusi) do t’i pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarr”(v. 11) dhe do t hyj n bot dhe do t'i shptoj zjarrit t zemrimit t Perndis.
    far sht ky zemrim i Zotit? N Bibl flitet vazhdimisht pr zemrimin e Perndis dhe pak… pak pr zemrimin e njeriut; zemrimi sht nj shtys e muar q ne t gjith e ndjejm, e q Zoti e vendosi n zemrat tona: prball nj t varfri q shfrytzohet, pikrisht nse askush nuk ndrhyn, zemrimi sht ajo shtys q t shtyn t ndrhysh, ta bsh far mundesh, pr t liruar t varfrin nga kjo padrejtsi. Nse nuk e ndjen kt zemrim, je i smur. Ky imazh antropomorfik i sht aplikuar Zotit, i cili ndrhyn me nj zemrim t trbuar, por kundr kujt? Jo kundr njerzve; zemrimi i Zotit lshohet kur ai sheh t keqen q sht br kundr fmijve t vet: nj imazh i ngjashm ne mund ta shohim qart n botn ton: nse nj baba nuk e ndjen kt “zemrim” kur djali i tij lndohet, ai sht… i smur, ai vuan nj patologji.
    Edhe profett flasin pr kt zemrim t Zotit, por nuk sht gj tjetr vese nj imazhi pr t prshkruar dashurin e tij visherale, dhe pr t thn se Zoti, kur sheh rrezikun n t cilin jan fmijt e tij pr shkak t helmit t teologjis s skribve, farisenjve dhe saducenjve, nuk qndron indiferent, por ndrhyn pr t shptuar fmijt e vet: zemrimi i tij nuk ka origjin e tij n faktin q ai u ofendua, jo! sht nj imazhin i dashuris s tij pasionante. Zoti indiferent sht ai i filozofve, Zoti i Bibls sht i prfshir me pasion n jetn e do njeri.
    Si t'i shptojm ktij zemrimi t Perndis? Gjon Pagzuesi thot: " Bni, pra, vepra t denja kthimi!” (v.8), konvertohuni, ndryshoni jetn tuaj. Kjo sht mnyra e vetme pr t'i shptuar zemrimit t Zotit, pr t br vepra t mira. Frytet q jan pasoj t konvertimit, ne i njohim: jan frutat e Shpirtit pr t cilat flitet n letrn drejtuar Galatasve, n kapitullin e pest. Ftesa pr t br kto vepra, m shum u drejtohej t krishterve t sotm sesa farisenjve dhe saducenjve t kohs s Gjonit, u drejtohet t gjith atyre q ndihen t qet dhe t knaqur q jan pagzuar. Ky qndrim qetsie dhe knaqsie mund t jet nj iluzion si ai i farizenjve dhe t saducenjve q ndiheshin mir sepse: “Ne jemi bij t Abrahamit, i prkasim Popullit t Zgjedhur”, pr t cilin jan bekimet e Zotit”. Por pr t eliminuar kt iluzion Jezusi u tha atyre: “Mos t’ju bjer n mend t thoni n vete: ‘Kemi at Abrahamin!’ sepse un po ju them: Hyji mund t’i nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve!”. Kjo prgjigje e Jezusit vlen edhe pr t krishtert t sotme q duhet t ruhen nga iluzionet q mund t jen t qet, t sigurt pr shlbimin e tyre vetm sepse jan t pagzuar. Pr kt arsye Jezusi vazhdon duke thn: "Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr”. Ne e njohim Izraelin, n Bibl shpesh krahasohet me nj bim q jep fryt, nj hardhi, nj vresht, nj fik. Thot Gjon Pagzuesi: "Nse nuk jep fryt t bukur (jo fryt t mir, si thot prkthimi) ... do pem q nuk jep fryt t bukur, pritet”. Ktu ne insistojm pak n bukurin dhe pr fat t keq shum her prkthimet n vend t fjals “fryt t bukur” n disa Bibla gjendhen fjalt “fryt t mir” e kuptimi bhet krejtsisht ndryshm.
    far pret Perndia si fryt? Q t ket bukuri! Teologjia e farisenjve dhe saducenjve nuk prodhon njerz t bukur, ajo prodhon njerz egoist, t zemruar, q t jen si Perndia q ata imagjinojn, nj Zot q sht i mir me ata q jan t mir dhe ndshkon ata q jan t kqij dhe i ngjajn ktij Zoti m t rrezikshm. N vend t ksaj, kur u prmbahemi udhzimeve t Perndis s Jezusit t Nazaretit, bhemi t bukur, nuk zemrohemi, nuk jemi t tensionuar, nuk jemi plot frik, sepse kemi frik nga ndshkimet e Zotit; dhe pastaj jemi t prirur t jemi t but me mangsit, me dobsit tona dhe t t tjerve, sepse e dim se Zoti na do dhe i do t gjith me nj dashuri t pakushtzuar.
    Ja tani n buzt e Pagzuesit kto fjal jan krcnuese: Gjoni me t vrtet donte t thoshte: "Shikoni se tani spata sht vendosur n rrnjn e ksaj peme q nuk prodhon bukuri”, por n gojn e Jezusit, kjo spat nuk i pret njerzit, por i pret ato deg joprodhuese, sepse n ata nuk e kan at limf t Shpirtit q prodhon bukuri: kushdo q sht i ringjallur nga Shpirti, sht nj person i bukur, sepse i aft pr t dashur.
    Dhe tani shpallja e Gjon Pawgzuesit, e atij q me pagzimin e tij fillon botn e re . Le t dgjojm mir: “Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as t’ia zbath sandalet: Ai do t’ju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarr. Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm” (v. 11-12).
    Lopata e tij sht n dorn e tij dhe ai do t pastroj lmin e tij dhe do t mbledh grurin e tij n hambar, por ai do t djeg kasht me nj zjarr t pashueshm.
    Gjon i ftoi t gjith t merrnin pagzimin e tij, por ai e dinte mir se nuk ishte zhytja n ujrat e Jordanit, q do t’i pastronte nga mkati. Pagzimi i tij ishte vetm shenj e nj vendimi, se dikush donte t ndryshonte jetn e tij, se ai ishte konvertuar, ishte nj prgatitje pr t marr nj pagzim tjetr q do t pastronte vrtet nga mkati, pagzimi n Shpirtin Shenjt dhe n zjarr.
    T pagzohesh do t thot t zhytesh, t zhytesh n kt zjarr. Jezusi foli pr kt zjarr kur tha: “Kam ardhur pr t sjell zjarr n tok dhe sa do t doja t ishte tashm ndezur”.
    far lloj zjarri sht?
    sht zjarri i Shpirtit t tij. Shpirti q sht jeta hyjnore: Kur ky zjarr vjen n bot t re, n botn e premtuar q duhet t vij, mkati eliminohet, shkatrrohet. sht zjarri i Shpirtit t zbritur n Rrshaj; dhe ne shohim ndryshimin midis dy pagzimeve pikrisht n prdorimin q bhet nga uji.
    Uji mund t rrjedh jasht njerzve ose gjrave, dhe pastaj i lan ata dhe ato: uji gjithashtu mund t hyj brenda njerzve, gjrave…. kur prthithet, asimilohet nga bima ose bhet gjaku i jets.
    Ky sht pagzimi i Jezusit: nuk sht i jashtm si ai i Gjon Pagzuesit, por sht dhurata e ujit t ri, t nj jete t re, t nj zemre t re kur zemra e keqe sht e pranishme n njerzit, dhe i jepet nj zemr e re q arsyeton, mendon, emocionohet si ajo e Zotit, dhe pastaj lind nj njerzim i ri: sht prmbushja e profecis s Ezekielit, me t ciln Perndia premton nprmjet gojs s Profeti: "Un do t'ju jap nj zemr t re, do t vendos n ju nj Shpirt t ri".
    Ktu sht zjarri q djeg t gjitha t kqijat dhe krijon njeriun e ri, birin e Perndis”: “Do t vendos Shpirtin tim brenda jush, do t'ju bj t jetoni sipas urdhrimeve t mia, do t'ju bj t zbatoni t gjitha ligjet e mia", domethn nuk do t keni m shum ligje t jashtme q njeriu duhet t'i respektoj edhe nga frika se mos ndshkohet; jo kshtu, por, do t jeni krijesa t reja q kan birin e Zotit brenda tyre dhe vet Zoti do t’i udhheq t jetojn sipas jets q sht ajo e Atit Qiellor.
    Gjon Pagzuesi m pas vazhd onprsri me krcnime: “Ai q do t vij e ka n dor lopatn, do ta pastroj at lmn dhe do t marr kashtn dhe do ta djeg n zjarr, por grurin do ta vr n hambarin e tij". Gjon me siguri synonte t'i prdorte kto fjal n nj kuptim krcnues, domethn, ai e shpalli kt sepse donte se t gjith njerzit t ligj do t pastroheshin.
    Zoti duke ardhur, do ta pastroj botn n nj mnyr energjike dhe n fakt kur Gjoni pa q Jezusi ishte mjaft i but dhe i but me mkatart, ai u skandalizua dhe drgoi dishepujt e tij pr t pyetur Jezusin: "Pra, a vendos apo jo t fshish do t keqe?".
    Dhe Jezusi tha: “Nse nuk skandalizoheni, Mesia i Perndis do t pastroj botn, jo si ka krkuar t bj Gjon, duke fshir t ligjt, mkatart, por duke ndryshuar zemrn e do njeriu, zemrn e njerzve t kqij, duke sheruar do smundje e lengat”.
    Ja, pra, si interpretohen fjalt e Gjon Pagzuesit, t interpretuara n dritn e asaj q Jezusi m pas realizoi me pagzimin e tij, me dhuratn e Shpirtit t tij, me msimin e tij, me veprat e tij. Ky pastrim nuk eliminon mkatart, por t gjith gjrat e keqja q jan t pranishme n zemrn e njeriut: egoizmin, krenarin, xhelozin, mosbesimin, dhunn, fjalt agresive dhe m pas n veprime t dhembshme kundr t tjerve. Kjo sht kashta q digjet kur Shpirti i sjell n bot nga Jezusi, mirpritet.
    Ne jemi n Ardhjen dhe n gjith kt pasazh ungjillor n t cilin jemi ndalur,meditimi sht nj ftes pr t mirpritur kt Shpirt, me sigurin se sht m i fort se do e keqe.
    Ja ftesa q na sht br n kt koh t Ardhjes, pr t hapur zemrat tona pr t pritur at q ofrohet pr ne n kt jet.[/SIZE][/I][/B]

  15. #235
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS F.A.

    E DIELA E 2 E ARDHJES VITI A

    M 4 12 2022.


    UNGJILLI: Mt 3,1-12



    1 N ato dit u duk Gjon Pagzuesi duke predikuar n shkrettirn e Judes 2 e thoshte: Kthehuni se u afrua Mbretria e qiellit! 3 4 Gjoni ishte i veshur me petk leshi deveje e rreth ijve kishte nj rrip lkure; ushqehej me karkaleca e me mjalt t egr. 5 Asohere vinte tek ai Jerusalemi, mbar Judeja dhe e gjith krahina e Jordanit. 6 E pasi ata i rrfenin mkatet e veta, ky i pagzonte n lumin Jordan. 7 Kur pa se shum farisenj e saducenj po i vinin n pagzim, u tha: Pjell shlligash, kush ju msoi ti ikni zemrimit q po vjen? 8 Bni, pra, vepra t denja kthimi! 9 As mos tju bjer n mend t thoni n vete: Kemi at Abrahamin! sepse un po ju them: Hyji mund ti nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve! 10 Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr. 11 Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as tia zbath sandalet: Ai do tju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarrr. 12 Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm.

    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.
    do vit liturgjia vendos para nesh dy personazhe t ngarkuar pr t na prgatitur pr t pritur Zotin q vjen. Jan Isaia dhe Gjon Pagzuesi. Isaia sht profeti q, n koht e errta t historis s popullit t tij, ishte n gjendje t ringjall gzim dhe shpres; ai mbajti gjall sigurin se premtimet e s mirs t bra nga Zoti do t prmbusheshin, do t realizoheshin edhe kur dukej se ngjarjet i mohonin; dhe nj nga profecit e tij m t bukura ne do ta dgjojm n leximin e par s ksaj t diele.
    Ne kemi kaq shum nevoj, sot, pr t dgjuar fjalt e Isais pr shkak t dekurajimit dhe pesimizmit q jan t prhapur n shoqrin ton; thjesht do ti lexoj disa fjal nga leximi i par.
    Ndonjher duket se njerzit e kohs ton garojn duke denoncuar gjrat m t kqijat e bots son: koht jan t kqija, gjithka sht e kqe, bota po bhet gjithnj m e keqe.
    Isaia dshiron q ne ta shohim botn ton ashtu si e sheh Perndia, kshtu q n vend q thjesht t ndalemi n ankesat pr dhimbjet e lindjes, do t fillojm t gzohemi duke menduar pr krijesn e re, pr botn e re q po lind. Dhimbjet nuk jan dhimbje q paraprijn nj vdekje t bots, por q paraprijn lindjen e nj bote t re.
    Personazhi i dyt, Gjon Pagzuesi, profeti q u drgua nga Zoti pr t prgatitur Izraelin, q t mirpriste Mesin e Perndis dhe pr t na na prgatitur edhe ne sot n dy mnyra: me fjalt e tij dhe me jetn e tij.
    Jo vetm Ungjijt na tregojn pr kt personazh, por edhe historiant t njohur. Jozef Flavius lindi 10 vjet pas vdekjes s Gjon Pagzuesit dhe ai na dshmon se si ishte ende shum gjall n kohn e tij kujtimi i ktij njeriu t jashtzakonshm.
    N librin e tij "Antiketet hebraik" ai e prshkruan at kshtu: "Pagzuesi ishte nj njeri i mir, ai i kshillonte Hebrenjt t bnin nj jet t drejt, t trajtonin t tjert me drejtsi, t'i nnshtroheshin Zotit edhe duke pranuar q t pagzoeshin dhe m pas specifikoi shum qart Josephus Flavius, si Gjon Pagzuesi e kuptonte dhe e shpjegonte pagzimin e tij. Ky historian ka shkruar n librin e tijj: "Gjoni mendonte se kjo larje nuk ishte e mjaftueshme pr faljen e mkateve: Gjoni, n fakt, ishte i bindur se pagzimi i tij ishte vetm nj pastrim t trupit, nse shpirti nuk ishte pastruar m par prmes nj sjellje t drejt dhe t shenjte.
    Le t dgjojm tani se si Mateu prezanton Gjon Pagzuesi n Ungjillin e tij: N ato dit u duk Gjon Pagzuesi duke predikuar n shkrettirn e Judes e thoshte: Kthehuni se u afrua Mbretria e qiellit! (v.1-2).
    N Ungjillin e Mateut Gjon Pagzuesi shfaqet papritmas, Ai nuk sht prmendur m par. Mateu nuk tregon, si tregon Luka, lindjen e tij nga dy prindr t moshuar: nga Elizabeta, q ishte e shterp, u fut n sken tashm i rritur: Gjon nuk e prezantoi veten si nj predikatar q bn fjalime t gjata, por si nj lajmtar, si lajmtar i lajmeve t jashtzakonshme; disa mesazhe, disa fjal t tij, pr t thn kshtu, hapnin vesht: njerzit e dgjonin me kujdes at q u kumtonte atyre: mbretria e Perndis ka ardhur.
    T flassh pr mbretrin e Perndis me izraelitt e kohs s Jezusit, nnkuptonte rizgjimin e pritjeve dhe shpresave t kultivuara me shekuj, sepse t gjith i njihnin shkrimet, ata njihnin orakujt e profetve q kishin premtuar se nj dit Zoti do t merrte fatin e familjeve n duart e tij, fatin t popullit t tij, dhe m n fund do t krijonte nj mbretri drejtsie dhe paqeje n bot.
    E pra, Pagzuesi i thosht popullit: Un nuk shpall - si bn profett para meje - nj ngjarje t ardhm, por nj realitet t tashm; un ju them se koha e pritjes ka mbaruar dhe sht afr jush, sht nn syt tuaj, sht afr, mund ta merni dhe ta bni tuajen mbretrin e Perndis. Fjalt e Gjonit mund t ngjallnin vetm entuziazm te njerzit, n fakt, si ne do t shohim, t gjith u dyndn tek ai. Madje shum menduan se ai ishte Mesia.
    far duhet br nse mbretria e Perndis sht afr? Kur afrohet nj ngjarje e rndsishme, ne e dim se gjithka n jet ndryshon, t gjitha ritmet, sjelljet, zgjedhjet, jan t ndryshme; kur afrohet nj provim, nuk shkoni m n disko, ju nuk humbisni koh n zbavitje me miqt, por prqendroheni te librat. Kur afrohet dita e dasms, gjithka ndryshon, njeriu mendon vetm pr kt.
    Ktu Gjon Pagzuesi tani u tregon menjher izraelitve, por edhe sot na tregon neve se far t bjm. Nse e kuptojm se mbretria e Perndis sht afr nesh, nuk duhet ta humbim kt mundsi pr ta br e jonja kjo mbretri, thot Gjopn Pagzuesi: Tani q mbretria sht afr konvertohuni. Dy folje prdoren pr t treguar konvertimin n Bibl, t cilat duhet t mbahen t dallueshme. Njra tregon konvertimin e popullit t Izraelit t Beslidhjes s Vjetr dhe sht folja "Epistrephein", q do t thot t kthehesh: t kthehesh n hebraisht "Schum", d.m.th.: njerzit jan larguar nga Zoti, por duhet t kthehen te Zoti: kjo folje nuk prdoret kurr pr t treguar kthimin n Beslidhjen e Re. N fakt, Gjon Pagzuesi prdori nj folje tjetr, "metanoeo" q nuk do t thot t kthehesh prapa, por do t thot: Ndryshoni trsisht mnyrn e t menduarit, t arsyetimit, t vlersimit t realiteteve t ksaj bote. Me kt folje Gjoni sigurisht synonte t kmbngulte n aspektin moral, n ndryshim t jets: ai donte t thoshte: Jepni fund kurorshkeljeve, dhuns, gnjeshtrave, rivaliteteve...Ndryshoni jeten tuaj. Ja, ky sht kuptimi i foljes"metanoeo". Jezusi do t marr fjal pr fjal msimin e Gjon Pagzuesit n fillim t predikimit t tij.Edhe ai do t thot: Konvertohuni, sepse ka ardhur koha, ka ardhur mbretria e Perndis. N buzt e tij kjo ftes pr t ndryshuar, t shprehur me foljen "metanoeo" do t marr nj dimension m e gjer se ajo q kishte n mendje Gjon Pagzuesi; sepse kjo folje n predikimin e Jezusit do t thot jo vetm q duhet t ndryshohet sjellja dhe jeta, por edhe q sht mirppritur nj vizion i ri t Zotit, dhe mbi t gjitha t bots, t njeriut, t historis. Kushtojini vmendje: Pagzuesi na thot sot, ju keni nn sy dy Mbretri: 1) Mbretria e ksaj bote, ajo e vjetra, ajo n t ciln njeriu i vrtet sht ai q arrin t'i imponohet gjithkuit, q i nnshtron t tjert nn pushtetin e tij, q i shrben vetes, akumulon t mirat e ksaj bote, dhe sht i painteresuar pr t tjert, dhe sht mbretrimi i t ligut. Kur i ligu i paraqitet Jezusit, ai thot: "Bota sht e imja, mbretria sht e imja dhe un ia jap kujt un dua". 2) Jezusi e refuzon kt mbretri sepse ai sht Mesia, q erdhi pr t filluar mbretrin e Perndis, botn e re: mbretria e Perndis sht afr, sht pran nesh, sot, dhe sht krejt e ndryshme nga mbretria e mparshme. N mbretrin e Perndis sht i madh ai q shrben, jo ai q dominon, i madh sht ai q nuk mendon pr veten e tij, por pr vllan e vet. Ja far na thot sot Gjon Pagzuesi: Kjo Mbretri sht pran jush, mos e humbisni rastin, pranoni at, jeta juaj varet prej saj, mbretrit e tjera kalojn, nuk i rezistojn dot kalimit t kohs, hyni n kt Mbretri t re, duke pranuar propozimin e fytyrs s re t Perndis dhe t njeriut t ri q do t bj Jezusi.
    Ndaj le t'i dgjojm Fjalt e Pagzuesit, q na drejtohen sot! N kt pik ungjilltari Mateu e lidh misionin e Gjonit me nj profeci q gjendet n librin e Isais. Le ta dgjojm:
    Ai sht ai pr t cilin kishte folur profeti Isaia kur tha: Zri i dikujt q brtet n shkrettir: Prgatitni rrugn e Zotit, drejtojini shtigjet e tij!
    Citimi q kemi dgjuar, sht marr nga pjesa e dyt t librit t Isais ku jan mbledhur fjalt e nj profeti anonim q jetoi s bashku me t dbuarit n Babiloni: jan djemt dhe vajzat nga bijt e atyre q Nabukodonozori kishte sjell n vendin e tij.Pr kta njerz t dekurajuar ai u paraqitet si lajmtar i lajmeve t jashtzakonshme, t lumtura, ai u thot njerzve t mrguar: Zoti do t vij t na liroj, do t na kthej n vendin e etrit tan. Populli mergimtar nuk u besoi ktyre fjalve, ata e konsideronin t pamundur q Zoti t ket ende mshirn pr ta, t ndjej ende keqardhjen pr ta: ata e dinin se ai kishte ardhur pr t liruar popullin e tij nga skllavria n Egjipt, por Izraelitt nuk ishin prgjegjs pr skllavrin; prkundrazi ata q jan n Babiloni e din kt shkak t mrgimit: ishin pabesit e tyre nuk sht Zoti ai q i ndshkoi, por mkatet q i kryen, i robruan.
    Ktyre njerzve q e konsiderojn t pamundur lirimin, profeti u thot: Zoti sht besnik te premtimet q u bri Abrahamit dhe pasardhsve t tij dhe do t vij t na oj n tok t liris. M pas thot: Nuk do t kthehemi nga rruga nga e cila kemi ardhur, ajo q ngjitet n veri dhe pastaj zbret n Babiloni - m shum se 2000 km - Jo! Do t kthehemi pr rrugn e drejt, at q kalon npr shkrettir, kjo do t jet shum e shkurtr, pr t arritur shpejt n Jerusalem, t udhhequr nga Zoti.Kjo sht profecia q gjejm n pjesn e dyt t librit t Isais. Ungjilltari Mateu i referon kst profeci Gjonit Pagzuesit dhe e sheh t realizuar nga ai, i cili jeton n shkrettir ku shpall nj Eksod t ri, duke thn: Zoti do t vij pr t na liruar nga nj skllavri shum m e keqe se ajo
    t Egjiptit dhe t Babilonis, skllavria e mkatit ton; nga do gj q na njerzon, vjen pr t na ofruar Mbretrin e tij, ku njeriu mund t jetoj vrtet si nj njeri, jo si nj kafsh.
    Le t prpiqemi t'i japim nj kok ksaj shkrettir, n t ciln Pagzuesi zgjodhi t jetoj. Me kmbngulje ungjilltari shkruan pr kt shkrettir sepse ai dshiron t na jap nj mesazh teologjik dhe q ne ta kuptojm at.
    Ku jetonte Gjoni? Sipas t gjitha gjasave, studiuesit izraelit jan t sigurt pr kt, ai ka jetuar n Kumran, nj manastirin ku kishte murgj dhe sipas t gjitha gjasave Pagzuesi jetoi me ta pr disa vjet, dhe m pas, pr nj moment t caktuar, ai filloi misionin e tij duke predikuar prgjat brigjeve t Jordanit, ku ai filloi t pagzonte dhe ku m von takoi Jezusin.
    sht e rndsishme t dihet ku erdhi Jezusi pr t'u pagzuar nga Gjoni. Tradita e vendos at n Bethabara: sht vendi q e kujton pikn kufitare ku izraelitt kaluan lumin kur erdhn nga robria e Egjiptit; ata erdhn nga vendi i skllavris dhe kan hyr n tokn e liris, n tokn e premtuar. Lumi Jordan e ka shnuar gjithmon kt vij kufitare, midis toks pagane dhe toks s liris, kjo vendndodhje gjeografike sht e rndsishme, sepse do t shohim s shpejti kuptimin teologjik t saj.
    Dhe tani imagjinoni, si n nj foto, shkrettirn ku jetonte Gjoni, vini re manastirin e Kumranit aty ku ishte dhe, nga i cili shihej edhe Bethabara q sht rreth dhjet km larg n veri t Detit t Vdekur. Ungjilltari kmbngul n kt shkrettir sepse ajo ka shum referenca pr ndryshimet q jemi t thirrur t krijojm brenda vetes, nse duam t jemi gati pr t mirpritur Zotin q vjen t na liroj, gati pr t kaluar nj Eksod t ri, t lir nga skllavria e mkateve tona, q nuk na ln t jetojm si njerz q shkojn drejt liris.
    far do t thot shkrettira n Bibl? Shkrettira sht vendi i privilegjuar i takimit me Zotin, sht shkrettira e Moisiut dhe t Elis ku ata kan takuar Zotin e tyre, sht shkrettira e heshtjes, e meditimit, nuk ka zhurm, nuk sht trullosur nga thashethemet, nga marrzit q qarkullojn n rrjetet sociale. Vetm kur ka heshtje njeriu mund t kthehet n vetvete, t reflektoj, t vr n dyshim kuptimin e jets, t krkoj at q ka vrtet rndsi. N shkrettir gjithka sht e prkohshme, gjithka q sht e kot, relativizohet. Shkrettira sht vendi ku jeta reduktohet n gjrat thelbsore, ku uji sht uj dhe jo sprkatje, buk sht buk, jo briosh; n shkrettir nuk ngarkohemi me gjra q nuk na nevojten, q jan teperta, nuk ka njeri m i pasur se tjetri, pak a shum jan t gjith n t njjtin nivel; n shkrettir nuk grumbullohet dhe secili ka vetm at tok q shkel n at moment dhe kur sht nj hap prpara ajo tok nuk sht m e tij dhe ne, n kt tok jemi t gjith n rrugn ton.
    Kt na kujton shkrettira: mos u lidhni me realitetet e ksaj bote, sikur t kishin nj vler absolute, ato kalojn e rndsishmja sht nj tok tjetr, ajo drejt s cils po shkojm. Shkrettira nuk sht vendi ku nj njeri jeton, por ku ai ecn drejt nj destinacioni, drejt toks s liris.
    Dhe ti, i krishter, je nj njeri q ke nisur nj udhtim n kt tok; ke ln n pagzim tokn e vjetr t bots dhe ke filluar nj aventur tjetr, nj rrug tjetr. Kjo rrug nuk sht e leht, sht e vshtir, krkuese, n kt rrug do t tundohesh edhe ti t kthehesh n shthurje, n lidhje me zotrimet, n epshin pr zotrime, nga pushteti dhe nga morali aktual i sugjeruar nga ndikuesit n mediat sociale: ki kujdes, do t tundohesh t kthehesh sepse ndjeve njfar knaqsie. Jo! Vazhdo t ecesh, sepse ti shkon n tokn e vrtet, ku do t jesh vrtet i lir. Por mos harro edhe m pas se shkrettira sht vendi ku nuk ecn vetm; nse ecn vetm, vdes, por ecn krah pr krah me t tjert. sht e nevojshme t ecim s bashku dhe ne e prjetojm kt n jetn ton si t krishter. Prova m e vshtir, besoj, pr t krishterin e sotm, sht pikrisht q ka prshtypje q duhet t ec vetm pr t arritur n kt tok t liris. Pr kt sht shum e rndsishme q t ndjet si antar i nj komuniteti gjat rrugs.
    Tani Gjon Pagzuesi, edhe me mnyrn e t veshurit dhe me ushqimin me t cilin ushqehet, na thot si prgatitet njeriu pr t pritur Zotin q vjen. Le t dgjojm: Asohere vinte tek ai Jerusalemi, mbar Judeja dhe e gjith krahina e Jordanit. E pasi ata i rrfenin mkatet e veta, ky i pagzonte n lumin Jordan (vv.5-6).
    Gjoni ishte i veshur me petk leshi deveje e rreth ijve kishte nj rrip lkure; ushqehej me karkaleca e me mjalt t egr (v.4). Gjoni ishte i veshur me nj fustan t br me qime deveje dhe me nj rrip lkure rreth ijeve; ushqimi i tij ishin karkaleca dhe mjalt e egr. Ather Jeruzalemi, gjith Judea dhe gjith zona prgjat Jordanit vrapuan drejt tij dhe po u pagzuan n lumin Jordan, duke rrfyer mkatet e tyre. Nse lexojm kapitullin e par t librit t dyt t Mbretrve, ku prmendet Elia, e gjejm kt: ky profet vishej si Gjon Pagzuesi. Tani sipas tradits popullore, t gjith e prisnin Elin para ardhjes s Mesis: Elia duhej t kthehej, do t ishte Elia ai q do t pruronte mbretrin Mesianike. Duke prezantuar Gjon Pagzuesin e veshur si Elia, ungjilltari Mateu dshiron t na thot se ai ishte Elia q t gjith njerzit prisnin dhe pas Elis do t kishte ardhur Mesia i Perndis. Ky sht mesazhi i par q na jepet duke folur pr veshjen e Gjon Pagzuesit. Por nuk mjaftonUngjilltari Mateu don t na msoj edhe dika tjetr.
    Pr far sht rripi? Ripi shrben pr t mbajtur lart fustanin dhe q pr kt arsye, ata q e mbartin, t mund t ecin shpejt; sht nj kujtim nga koha e Eksodit, q duhet ta kemi prezent sepse jemi thirrur t bjm t njejtn udhtim t eterve n shkrettir, duke lre vendin e skllavris s mkatit pr t ecur drejt mbretris s Zotit. Rripi sht prej lkure: ky rrip nuk sht nj plhur e holl e br me leshin e deves, por sht i ashpr, nuk sht leshi: le ta theksojm, gjithka n historin e Gjonit kujton ashprsin, at q sht thelbsore. Asnj interes pr paraqitjet, pr at q sht e teprte, kalimtare, m pak rndsi; Jezusi do t thot gjithashtu: ka dolt t shihni n shkrettir? Kallamin q e luhat era? Apo ka dolt t shihni? Njeriun q vishet me petka t bukura? Ja, ata q vishen me petka t bukura, ata banojn n pallate mbretrore! Po, pse ather dolt? T shihni nj profet? Po, po ju them: edhe m tepr se nj profet, sepse Gjoni sht ai, pr t cilin Shkrimi i shenjt thot: Ja, un po e drgoj lajmtarin tim para teje q ta bj gati udhn tnde para teje! (Mt. 11,710).
    Mesazhi sht pr ne. Nse humbasim kokn pr kotsin, nse jemi skllevr t mods, nuk jemi n gjendjen m t mir pr t mirpritur mbretrin e Perndis.
    Shpallja e Bots s Re q Jezusi dshiron t prhapet gjithkund dhe tema e veshjes, nuk sht nj shtje e dors s dyt: shpesh n Bibl q n fillim, njerzit u prpoqn t'i jepnin veten nj veshje me nj gjethe fiku, por n kohn e Beslidhjes s Re prmendet maturia dhe mbi t gjitha veshjet q na bjn vrtet t bukur n syt e t gjithve, t kndshme pr ata q jan pran nesh; t veshur me Krishtin, i krishteri shklqen me dritn e tij, shklqen nga drita e dashuris s Krishtit!
    Dhe far ndodh tani? T gjith u mblodhn tek ai n Jordan pr t'u pagzuar; prkthimi sht i pasakt: folja greke sht "Ecporeumain" dhe do t thot t dalsh. Gjith Jerusalemi, gjith Judea, gjith ai rajon doli, shkoi te Pagzuesi, q ishte n lindje t lumit Jordan; le t kujtojm se ishte tani ai vend ku predikonte Gjoni: sot atje ka nj kish q i sht kushtuar natyrshm Gjon Pagzuesit: ndodhet n pjesn lindore, n tokn pagane: lumi Jordan ka nj vler kufitare midis toks pagane dhe toks s Izraelitve, s t lirve.
    Ky sht vendi ku Jozueu i la t kalonin njerzit q po largoheshin nga Egjipti, pra tani skllavrit hyn n tokn e t lirve, n Tokn e Premtuar.
    far ndodh me Gjon Pagzuesin? T gjith kta njerz doln nga toka q mendonin se ishte e lir, nga vendi ku banonin gjithmon, Toka e Shenjt, pr t shkuar prsri n tokn e skllavris: sht nj kundreksod sepse sepse ather Gjoni bn q lumi Jordan t kaloj prsri pr t hyr jo m n nj Tok e Shenjt materiale, por n Tokn e Shenjt t vrtet, n mbretrin e propozuar nga Jezusi nga Nazaret. Dhe n fakt ata erdhn pr t'u pagzuar prej tij n lumin Jordan, duke rrfyer mkatet e tyre. Mund t vrejm se ungjilltari Mateu nuk thot se Pagzimi i Gjonit i pastronte, i falte mkatet; jo, sipas tij thjesht shrbeu pr t'i br t gjith t kuptojn se ishin n gjendje t mkatojn. Me pagzim ai donte t'i ndrgjegjsonte njerzit q jetonin n skllavrin e mkatit, q t kuptonin q kishin nevojn pr t'u liruar, pr t dal nga kjo gjendje q nuk sht me t vrtet njerzore; do t jet pagzimi i Jezusit ai q do t shlyej mkatin, pagzimi i Gjonit ishte vetm nj ftes pr konvertim, nj njohje e nevojs pr t'u liruar.
    Dhe tani ja kush jan ata q i paraqiten Gjonit: njerzit q i paraqiten atij, jan t gatshm t ngrihen lart, t pagzohen, por jo t konvertohen: ata pranojn t kryejn ritin, por jo t ndryshojn jetn e tyre dhe atyre Gjon Pagzuesi u flet n nj mnyr shum t ashpr: le ta dgjojm:
    Kur pa se shum farisenj e saducenj po i vinin n pagzim, u tha: Pjell shlligash, kush ju msoi ti ikni zemrimit q po vjen? Bni, pra, vepra t denja kthimi! As mos tju bjer n mend t thoni n vete: Kemi at Abrahamin! sepse un po ju them: Hyji mund ti nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve! Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr (v. 7-10).
    Pjell shlligash, Gjonit ka fjal t forta, drejtuar farisenjve dhe saducenjve; me fjaln shligash ne lidhemi menjher me helmin vdekjeprurs q ato mund t injektojn, pasi Pagzuesi nuk e prdor kurr kt imazh? Farisenjt dhe saducenjt jan prfaqsues t dy teologjive helmuese pr Zotin, d.m.th Farisenjt predikojn nj Perndi t drejt, q jep ligjin dhe verifikon se kush e zbaton dhe kush e shkel; shprblen njrin dhe ndshkon rnd tjetrin. Saducenjt prfaqsojn at teologji t Perndis q jep favoret e tij, por jo t gjithve, por vetm atyre q i ofrojn flijime, olokauste, temjan, lutje, vepra t mira dhe sigurisht t gjitha kto oferta duhet t kalojn nga duart e priftrinjve t tempullit, q jan Saducenjt.
    Zoti i Jezusit nuk sht nj Zot q u jep favoret e tij vetm t mirve, jo, ai ua jep t kqijve dhe t mirve, pa dallim, sepse ai sht dashuri dhe nuk mund t bj gj tjetr ve dashuris. Kto shlliga jan t pranishme edhe sot dhe duhet kujdes nga helmi i tyre, helmi i atyre q vazhdojn t predikojn kt imazh t rrem t Perndis: ata shkojn te Pagzuesi pr tu pagzuar, pr t pranuar ritin, por nuk duan t konvertohen: pr ta pagzimi sht nj rit i kot: pr kt arsye Gjon Pagzuesi flet kaq ashpr kundr tyre, ata duhet ti braktisin kta besime t tyre.
    Dhe far bjn ata? Ata i shptojn zjarrit, si bjn shlligat q, nse ndizet nj zjarr, fillojn t rrshqasin pr siguri. Mir. Ata din se duhet t vij nj zjarr dhe kan frik, dhe prpiqen t shptojn ndaj ktij zjarri; sht zjarri q Jezusi fut n bot, zjarri i dashuris s Zotit, por ata krkojn t gjitha mundsit pr t'i shptuar ksaj risie q do t detyronte nj ndryshim rrnjsor t bindjeve t tyre teologjike dhe fetare dhe m pas nj t ndryshim t jets s tyre.
    Cilat jan zbraztit, ato t sotme, ato q dgjojm nga farizenjt dhe saducenjt e kohs ton?... Ne u jemi besnik traditave, jemi gjithmon msuar kshtu, sht br gjithmon kshtu, sht e arsyeshme t mendojm si mendojm ne dhe Zoti sht si ne e imagjinojm. Dhe vazhdojn me bindjet e tyre, nuk prpiqen t'i shptojn zjarrit t ksaj fjale dashurie, sipas t cils Ai (Jezusi) do ti pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarr(v. 11) dhe do t hyj n bot dhe do t'i shptoj zjarrit t zemrimit t Perndis.
    far sht ky zemrim i Zotit? N Bibl flitet vazhdimisht pr zemrimin e Perndis dhe pak pak pr zemrimin e njeriut; zemrimi sht nj shtys e muar q ne t gjith e ndjejm, e q Zoti e vendosi n zemrat tona: prball nj t varfri q shfrytzohet, pikrisht nse askush nuk ndrhyn, zemrimi sht ajo shtys q t shtyn t ndrhysh, ta bsh far mundesh, pr t liruar t varfrin nga kjo padrejtsi. Nse nuk e ndjen kt zemrim, je i smur. Ky imazh antropomorfik i sht aplikuar Zotit, i cili ndrhyn me nj zemrim t trbuar, por kundr kujt? Jo kundr njerzve; zemrimi i Zotit lshohet kur ai sheh t keqen q sht br kundr fmijve t vet: nj imazh i ngjashm ne mund ta shohim qart n botn ton: nse nj baba nuk e ndjen kt zemrim kur djali i tij lndohet, ai sht i smur, ai vuan nj patologji.
    Edhe profett flasin pr kt zemrim t Zotit, por nuk sht gj tjetr vese nj imazhi pr t prshkruar dashurin e tij visherale, dhe pr t thn se Zoti, kur sheh rrezikun n t cilin jan fmijt e tij pr shkak t helmit t teologjis s skribve, farisenjve dhe saducenjve, nuk qndron indiferent, por ndrhyn pr t shptuar fmijt e vet: zemrimi i tij nuk ka origjin e tij n faktin q ai u ofendua, jo! sht nj imazhin i dashuris s tij pasionante. Zoti indiferent sht ai i filozofve, Zoti i Bibls sht i prfshir me pasion n jetn e do njeri.
    Si t'i shptojm ktij zemrimi t Perndis? Gjon Pagzuesi thot: " Bni, pra, vepra t denja kthimi! (v.8), konvertohuni, ndryshoni jetn tuaj. Kjo sht mnyra e vetme pr t'i shptuar zemrimit t Zotit, pr t br vepra t mira. Frytet q jan pasoj t konvertimit, ne i njohim: jan frutat e Shpirtit pr t cilat flitet n letrn drejtuar Galatasve, n kapitullin e pest. Ftesa pr t br kto vepra, m shum u drejtohej t krishterve t sotm sesa farisenjve dhe saducenjve t kohs s Gjonit, u drejtohet t gjith atyre q ndihen t qet dhe t knaqur q jan pagzuar. Ky qndrim qetsie dhe knaqsie mund t jet nj iluzion si ai i farizenjve dhe t saducenjve q ndiheshin mir sepse: Ne jemi bij t Abrahamit, i prkasim Popullit t Zgjedhur, pr t cilin jan bekimet e Zotit. Por pr t eliminuar kt iluzion Jezusi u tha atyre: Mos tju bjer n mend t thoni n vete: Kemi at Abrahamin! sepse un po ju them: Hyji mund ti nxjerr Abrahamit bij edhe prej ktyre gurve!. Kjo prgjigje e Jezusit vlen edhe pr t krishtert t sotme q duhet t ruhen nga iluzionet q mund t jen t qet, t sigurt pr shlbimin e tyre vetm sepse jan t pagzuar. Pr kt arsye Jezusi vazhdon duke thn: "Tashm spata u vu n rrnj t pemve; do lnd q nuk jep fryt t mir, pritet e hidhet n zjarr. Ne e njohim Izraelin, n Bibl shpesh krahasohet me nj bim q jep fryt, nj hardhi, nj vresht, nj fik. Thot Gjon Pagzuesi: "Nse nuk jep fryt t bukur (jo fryt t mir, si thot prkthimi) ... do pem q nuk jep fryt t bukur, pritet. Ktu ne insistojm pak n bukurin dhe pr fat t keq shum her prkthimet n vend t fjals fryt t bukur n disa Bibla gjendhen fjalt fryt t mir e kuptimi bhet krejtsisht ndryshm.
    far pret Perndia si fryt? Q t ket bukuri! Teologjia e farisenjve dhe saducenjve nuk prodhon njerz t bukur, ajo prodhon njerz egoist, t zemruar, q t jen si Perndia q ata imagjinojn, nj Zot q sht i mir me ata q jan t mir dhe ndshkon ata q jan t kqij dhe i ngjajn ktij Zoti m t rrezikshm. N vend t ksaj, kur u prmbahemi udhzimeve t Perndis s Jezusit t Nazaretit, bhemi t bukur, nuk zemrohemi, nuk jemi t tensionuar, nuk jemi plot frik, sepse kemi frik nga ndshkimet e Zotit; dhe pastaj jemi t prirur t jemi t but me mangsit, me dobsit tona dhe t t tjerve, sepse e dim se Zoti na do dhe i do t gjith me nj dashuri t pakushtzuar.
    Ja tani n buzt e Pagzuesit kto fjal jan krcnuese: Gjoni me t vrtet donte t thoshte: "Shikoni se tani spata sht vendosur n rrnjn e ksaj peme q nuk prodhon bukuri, por n gojn e Jezusit, kjo spat nuk i pret njerzit, por i pret ato deg joprodhuese, sepse n ata nuk e kan at limf t Shpirtit q prodhon bukuri: kushdo q sht i ringjallur nga Shpirti, sht nj person i bukur, sepse i aft pr t dashur.
    Dhe tani shpallja e Gjon Pawgzuesit, e atij q me pagzimin e tij fillon botn e re . Le t dgjojm mir: Un ju pagzoj me uj n shenj kthimi, porse ai q po vjen pas meje, sht m i fort se un e un nuk jam i denj as tia zbath sandalet: Ai do tju pagzoj me Shpirtin Shenjt e me zjarr. Ai e ka n dorn e vet terplotn e do ta pastroj lmin e vet; grurin e vet do ta mbledh n grunar, kurse bykun do ta djeg n zjarr t pafikshm (v. 11-12).
    Lopata e tij sht n dorn e tij dhe ai do t pastroj lmin e tij dhe do t mbledh grurin e tij n hambar, por ai do t djeg kasht me nj zjarr t pashueshm.
    Gjon i ftoi t gjith t merrnin pagzimin e tij, por ai e dinte mir se nuk ishte zhytja n ujrat e Jordanit, q do ti pastronte nga mkati. Pagzimi i tij ishte vetm shenj e nj vendimi, se dikush donte t ndryshonte jetn e tij, se ai ishte konvertuar, ishte nj prgatitje pr t marr nj pagzim tjetr q do t pastronte vrtet nga mkati, pagzimi n Shpirtin Shenjt dhe n zjarr.
    T pagzohesh do t thot t zhytesh, t zhytesh n kt zjarr. Jezusi foli pr kt zjarr kur tha: Kam ardhur pr t sjell zjarr n tok dhe sa do t doja t ishte tashm ndezur.
    far lloj zjarri sht?
    sht zjarri i Shpirtit t tij. Shpirti q sht jeta hyjnore: Kur ky zjarr vjen n bot t re, n botn e premtuar q duhet t vij, mkati eliminohet, shkatrrohet. sht zjarri i Shpirtit t zbritur n Rrshaj; dhe ne shohim ndryshimin midis dy pagzimeve pikrisht n prdorimin q bhet nga uji.
    Uji mund t rrjedh jasht njerzve ose gjrave, dhe pastaj i lan ata dhe ato: uji gjithashtu mund t hyj brenda njerzve, gjrave. kur prthithet, asimilohet nga bima ose bhet gjaku i jets.
    Ky sht pagzimi i Jezusit: nuk sht i jashtm si ai i Gjon Pagzuesit, por sht dhurata e ujit t ri, t nj jete t re, t nj zemre t re kur zemra e keqe sht e pranishme n njerzit, dhe i jepet nj zemr e re q arsyeton, mendon, emocionohet si ajo e Zotit, dhe pastaj lind nj njerzim i ri: sht prmbushja e profecis s Ezekielit, me t ciln Perndia premton nprmjet gojs s Profeti: "Un do t'ju jap nj zemr t re, do t vendos n ju nj Shpirt t ri".
    Ktu sht zjarri q djeg t gjitha t kqijat dhe krijon njeriun e ri, birin e Perndis: Do t vendos Shpirtin tim brenda jush, do t'ju bj t jetoni sipas urdhrimeve t mia, do t'ju bj t zbatoni t gjitha ligjet e mia", domethn nuk do t keni m shum ligje t jashtme q njeriu duhet t'i respektoj edhe nga frika se mos ndshkohet; jo kshtu, por, do t jeni krijesa t reja q kan birin e Zotit brenda tyre dhe vet Zoti do ti udhheq t jetojn sipas jets q sht ajo e Atit Qiellor.
    Gjon Pagzuesi m pas vazhd onprsri me krcnime: Ai q do t vij e ka n dor lopatn, do ta pastroj at lmn dhe do t marr kashtn dhe do ta djeg n zjarr, por grurin do ta vr n hambarin e tij". Gjon me siguri synonte t'i prdorte kto fjal n nj kuptim krcnues, domethn, ai e shpalli kt sepse donte se t gjith njerzit t ligj do t pastroheshin.
    Zoti duke ardhur, do ta pastroj botn n nj mnyr energjike dhe n fakt kur Gjoni pa q Jezusi ishte mjaft i but dhe i but me mkatart, ai u skandalizua dhe drgoi dishepujt e tij pr t pyetur Jezusin: "Pra, a vendos apo jo t fshish do t keqe?". Dhe Jezusi tha: Nse nuk skandalizoheni, Mesia i Perndis do t pastroj botn, jo si ka krkuar t bj Gjon, duke fshir t ligjt, mkatart, por duke ndryshuar zemrn e do njeriu, zemrn e njerzve t kqij, duke sheruar do smundje e lengat. Ja, pra, si interpretohen fjalt e Gjon Pagzuesit, t interpretuara n dritn e asaj q Jezusi m pas realizoi me pagzimin e tij, me dhuratn e Shpirtit t tij, me msimin e tij, me veprat e tij. Ky pastrim nuk eliminon mkatart, por t gjith gjrat e keqja q jan t pranishme n zemrn e njeriut: egoizmin, krenarin, xhelozin, mosbesimin, dhunn, fjalt agresive dhe m pas n veprime t dhembshme kundr t tjerve. Kjo sht kashta q digjet kur Shpirti i sjell n bot nga Jezusi, mirpritet.
    Ne jemi n Ardhjen dhe n gjith kt pasazh ungjillor n t cilin jemi ndalur,meditimi sht nj ftes pr t mirpritur kt Shpirt, me sigurin se sht m i fort se do e keqe.

    Ja ftesa q na sht br n kt koh t Ardhjes, pr t hapur zemrat tona pr t pritur at q ofrohet pr ne n kt jet.

  16. #236
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    R.M.3 A RDH. VITI A.

    M 11-12-2022.

    UNGILLI: Mt. 11,2-12
    .


    2 Tashti, kur Gjoni dgjoi n burg pr veprat e Krishtit, drgoi nxnsit e vet
    3 pr ta pyetur:“A je ti ‘Ai q do t vij,’ apo duhet t presim nj tjetr?”
    4 Jezusi iu prgjigj:“Shkoni e tregojini Gjonit ka po dgjoni e ka po shihni:
    5 T verbrit po shohin, t shqeptit po ecin, t grbulurit po pastrohen, t shurdhrit po dgjojn, t vdekurit po ngjallen, t varfrve po u predikohet Ungjilli.
    6 I lumi ai q nuk e bjerr besimin n mua!”
    7 Kur shkuan ata Jezusi filloi t’i flas turms pr Gjonin:“ka dolt t shihni n shkrettir? Kallamin q e luhat era? 8 Apo ka dolt t shihni? Njeriun q vishet me petka t bukura? Ja, ata q vishen me petka t bukura, ata banojn n pallate mbretrore! 9 Po, pse ather dolt? T shihni nj profet? Po, po ju them: edhe m tepr se nj profet,
    10 sepse Gjoni sht ai, pr t cilin Shkrimi i shenjt thot:‘Ja, un po e drgoj lajmtarin tim
    para tejeq ta bj gati udhn tnde para teje!’
    11 Prnjmend po ju them: nga ata q u lindn prej grash nuk u ngrit asnj m i madh se Gjon Pagzuesi, megjithat, m i vogli n Mbretrin e qiellit, sht m i madh se ai. 12 Q prej ditve t Gjon Pagzuesit e deri tani Mbretria e qiellit po deprton me vshtirsi e vetm t fortt e shtijn n dor.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    Konteksti

    Kapitujt 5 deri n 9 treguan msimet e Jezusit dhe gjestet e tij t dhembshuris:
    shrime dhe falje. Jezusi vazhdon t kaloj npr qytete dhe fshatra pr t’u dhn mesazhin e tij t lumturis turmave q i duken si dele pa bari (9,36).
    Kapitulli 10 bashkon udhzimet e misionit q u jep Jezusi
    atyre q i ka zgjedhur pr t drguar (apostujt)
    n mnyr q ata t jen bashkpuntor n misionin e tij.
    Me kapitujt 11-12, arrijm n nj pik kthese n tregimin e Mateut:
    Jezusi fillon t has kundrshtime nga farisenjt dhe skribt.
    Vet Gjon Pagzuesi shfaq dyshimet e tij
    si dhe vet familja e Jezusit (12.46).
    Nga Marku e dim se t afrmit e tij duan ta kapin sepse ata mendojn se ai sht lartsuar dhe e ka humbur mendjen: “Jezusi u kthye n shtpi. Prap u mblodh turm e madhe sa q as nuk mund t hanin buk. Kur morn vesh t tijt, shkuan ta marrin sepse flitej: “Nuk sht n vete” (Mk 3,21).
    A sht Jezusi me t vrtet mesia q njerzit presin? Si ta kuptojm pyetjen e Gjonit?
    Gjoni , n burgun e tij, dgjoi pr veprimet e Jezusit.
    Ai i drgon dishepujt e tij t pyesin:
    "A je ti mesia, apo duhet t presim nj tjetr?"
    Gjoni sht duke pritur pr nj Mesi (ai q po vjen) misioni i t cilit sht t pastroj njerzimin nga do pabesi.
    “Ai q vjen pas meje sht m i fort se un. Ai do t'ju pagzoj n Shpirtin Shenjt dhe n zjarr. Ai tashm mban n dor lopatn e rrshqitjes” (Mt 3,11-12).
    Ky pagzim n Shpirt dhe zjarr shpirtror duhet t realizoj “zemrimin” e Perndis: Zoti do t'i pastroj njerzit nga do padrejtsi, nga do element e do sjellje q nuk jan n prkim me Aleancn, q nuk jan shenj e besnikris ndaj Zotit. Nse me t vrtet Zoti sht i plotfuqishm, ai nuk mund t'i lr keqbrsit t pandshkuar pafundsisht. As nuk duhet t lejoj q t prbuzet nga fuqit pagane q shtypin popullin e tij.
    Mund t evokojm tekstin e Malakis:
    “Ai sht si zjarri i shkrirsit dhe si finja e larsit. Ai do t'i pastroj bijt e Levit dhe do t'i rafinoj si ar dhe argjend : “Ja, un dua ta drgoj t drguarin tim. Ai do ta bj gati udhn para meje. Dhe papritmas do t vij n Shenjtroren e vet Zotruesi, q ju e krkoni, dhe Engjlli i Beslidhjes, q ju e dshironi. Ja, ai po vjen!, ‑ thot Zoti i Ushtrive.Kush do t’i qndroj Dits s ardhjes s tij? Kush do t mund t’i bj ball kur Ai t dftohet?! Ai sht zjarr q shkrin, finj q lan! Do t ulet pr t shkrir e pr t pastruar argjendin. Do t’i pastroj bijt e Levit dhe do t’i kulloj porsi arin e argjendin q t mund t’ia kushtojn Zotit n drejtsi flit “ (Ml 3,1-3).
    Shembulli i tij dhe fjala e tij duan t'i bjn mkatart t kthehen n besim dhe i shptojn dnimit t prjetshm q i kanoset. …
    Por spas Gjonit, mnyra me t ciln Jezusi e prmbush misionin e tij, nuk korrespondon fare me iden q sht e prhapur mbi gjykimin e Perndis q pritet do t nis s shpejti.
    Si do t'i prgjigjet Jezusi Gjonit?
    “Shkoni e tregojini Gjonit ka po dgjoni e ka po shihni: T verbrit po shohin, t shqeptit po ecin, t grbulurit po pastrohen, t shurdhrit po dgjojn, t vdekurit po ngjallen, t varfrve po u predikohet Ungjilli. I lumi ai q nuk e bjerr besimin n mua!” (vv.4-6).
    Shkoni dhe tregojini Gjonit at q dgjoni dhe shikoni:
    t verbrit shohin prsri, t alt ecin, lebrozt pastrohen,
    shurdhmemect dgjojn, t vdekurit ringjallen
    dhe t varfrit marrin mesazhin e lumturis.
    Jezusi evokon tekste nga Isaia q prshkruajn at q duhet t bj mesia:
    Mesia do t’ u predikoj t varfrve, do t shroj t verbrit dhe memect,
    do t’i fal mkatart, do t’I ringjall t vdekurit.
    N sinagogn e Nazaretit Jezusi kishte lexuar e shpjeguar nj pjes t Librit t Isais:
    “ ‘Shpirti i Zotit sht mbi mua sepse Ai m shuguroi! Ai m drgoi t’u kumtoj t vobektve Ungjillin, t’u shpall robrve lirimin, t verbrve dritn e syve; t’i lshoj n liri t ndrydhurit, t shpall vitin e hirit t Zotit’” (Lk 4,18-19).
    Por teksti i Isais prfundonte me evokimin e dits s hakmarrjes s Zotit:
    “Do t spall edhe ditn e hakmarrjes s Hyjit tone” (Is 61,2),
    por Jezusi at dit n sinagogen nuk lexoi kt varg, ndoshta pr t paralajmruar nj gj t re n mnyrn me t ciln ai donte t ungjillzuar. N fakt at dit Jezusi thot se n personin e til plotsohet profeci e Isais
    Dhe pastaj Jezusi vazhdon: “Lum ai q nuk do t bjer pr shkakun tim”.
    "Ai q nuk do t bjer" thuhet n greqisht: "ai q nuk do t ofendohet".
    Ndoshta kuptimi e ktyre fjalve mund t jet: “Lum ai q nuk do t pushoj t besuarit pr shkakun e fjalve dhe t veprave t mia”.
    Skandal sht do gj q na pengon n rrugn e vrtet t jets.
    Si nj kurth q nuk e shohim por q na bn t biem.
    Jezusi dshiron q Gjoni t mos skandalizohet prball rrugs q Jezusi ka zgjedhur pr t prmbushur misionin e tij si mesi.
    far mund t skandalizoj Gjonin?
    Nuk sht fakti q Jezusi e prshkruan veten si mesia; vet Gjoni ua prezantoi at si mesin dishepujve t vet.
    “Vshtirsia vjen nga fakti q Jezusi e kupton misionin e tij
    n nj mnyr krejtsisht t ndryshme nga ideja q Gjoni kishte pr t.
    N vend q t shfaq forcn e vet kundr mkatarve dhe fuqin hakmarrse t zemrimit t Perndis, Jezusi e paraqet veten vetm si manifestim t butsis t mshirshme t Zotit ndaj t varfrve dhe t gjith atyre q vuajn.
    Kontrasti sht i madh!
    A do t jet gati Gjoni t pranoj me sukses zbulesn e nj mesie q sht vet dashuri q vepron me prulsi dhe dobsi?”
    Ekziston rreziku q besimtart Izraelit t mos kuptojn dh t mos pranojn kt, dhe kjo nuk ndodhi vetm me Gionin.
    Le t kujtojm reagimin e Pjetrit ndaj njoftimit t Jezusit n lidhje me pasionin e tij.
    Jezusi e deklaroi at t frymzuar nga Ati, sepse ai e njohu at si Mesia.
    Por menjher Jezusi fillon t shpall se do t duhet t vuaj dhe se do t dnohet me vdekje.
    Pjetri refuzon nj fund t till, sepse priste nj mesi lirimtar.
    M pas Jezusi e quan at “Shejtani” sepse me fjalt e tij e tundn t rrzoj n nj kurth q sht ai i pushtetit:
    “ Q ather Jezusi filloi t’u dftoj nxnsve t vet se i duhej t shkonte n Jerusalem, t vuante shum prej ans s pleqve, t kryepriftrinjve e t skribve, se do ta vrisnin e t tretn dit do t ngjallej. Ather Pjetri e ndau veas e filloi ta qortoj: “Mos e thasht Zoti, Zotri! Ty s’do t t ndodh nj gj e till!” Jezusi u kthye e i tha Pjetrit: “Shporru meje, he djall! Je shkandull pr mua, sepse nuk i ke n mend punt e Hyjit, por punt e njerzve!” (Mt 16,21-23).
    Sa serioz sht ky skandal?
    sht serioz sepse vjen nga moskuptimi i vrtet se far sht dashuria, t duash.
    Filozofi Jean Lacroix e shpreh mir n prkufizimin q jep pr dashurin:
    "T duash sht t premtosh dhe t premtosh vetveten,
    t mos prdorsh kurr mjetet e pushtetit n lidhje me t dashurin.
    T refuzosh do pushtet do t thot t ekspozosh veten ndaj refuzimit, moskuptimit dhe pabesis”.
    Me refuzimin e mesazhit t tij - q e vendos dashurin dhe faljen m lart se drejtsia -
    Jezusi do t prgjigjet vetm me dashuri: me mirsi dhe falje.
    Pr ta shpjeguar kt, Jezusi paralelizon madhshtin e Gjonit
    me at t m t voglit n mbretrin e Perndis.

    Jezusi e pyet turmn: “ka dolt t shihni n shkrettir?
    N imazhe dhe kontraste, ai do t prshkruaj profetin dhe madhshtin e misionit t tij.
    sht Gjoni nj kallam i tundur, i tundur nga era?
    Jo, Gjoni sht njeriu i vendosur, i paprkulur, i ngjashm me Jeremian (Jr 1,18):
    “Ja, un t kam vendosur si nj qytet t fortifikuar, nj shtyll hekuri dhe nj ledh prej bronzi”.

    Keni dal pr t par nj burr me rroba t shtrenjta?
    Jo, Gjoni vesh petkun e leshit t deves, si profeti Elia.
    Jezusi madje shton se Gjoni sht shum m tepr se nj profet.
    Ai sht i drguari q prgatit rrugn pr Mesin.
    Ai sht pra, mes njerzve, m i madhi nga t gjith.
    Si ka mundsi q m i vogli n mbretrin e Perndis t jet m i madh se Gjoni?
    N funksionin dhe misionin e tij si profet pararends i Mesis, Gjoni sht shum i madh.
    Por madhshtia e vrtet e qenies njerzore nuk sht n funksionin e tij:
    sht t jesh bir, bij e nj Ati hyjnor q nuk sht gj tjetr vese dashuri.
    Madhshtia e vrtet e Zotit nuk gjendet n fuqin e tij, por n dashurin e tij.
    Dhe dashuria shpaloset vetm n prulsi.
    T duash dhe ta lejosh veten t t duan, sht t duash t jesh prmes tjetrit dhe pr tjetrin.
    T duash sht t refuzosh t jesh m i madh se ai q ti e do.
    “Nuk mund t shikosh me prmim dik t cilit i thua: T dua.
    Mbingarkesa e shikimit do ta asgjsonte dashurin. …
    Pr far fuqie t dashuris nuk ka nevoj Perndia, Pafundsia e Prjetshme,
    n mnyr q dashuria n t t jet pa prbuzje!
    Jezusi na zbulon kt madhshti t vrtet t dashuris kur lan kmbt e apostujve”:
    Kush sht m i madhi, ai q sht n tryez apo ai q shrben?
    A nuk sht ai q sht n tryez?
    Megjithat, un jam n mes jush n vend t atij q shrben (Lk 22,27).
    “Zoti sht jashtzakonisht i madh dhe i fuqishm.
    Por, sepse sht vetm dashuri,
    madhshtia e tij sht t jet n gjendje t bj gjithka q mundet dashuria
    deri n vetshdukje n prulsin e shikimit”
    (Franois Varillon, Prulsia e Zotit, Bayard 1974, fq. 70-71).

    Ktu sht madhshtia e vrtet:
    ai q lartson veten do t prulet, sepse kshtu e dnon veten n vetmi;
    kush e prul veten me an t dashuris do t lartsohet, sepse kjo e sjell at n bashksi me zemrn e Perndis.
    Ktu gjejm lumturit.
    T varfrit, t vegjlit jan m afr mbretris s Perndis.
    Pasuria n para, njohuri ose fuqi rrezikon t na largoj nga mbretria e Perndis,
    sepse rrezikon t na largoj nga dashuria e vrtet, e cila nuk sht gj tjetr vese prulsi.
    Ne mund ta duam dhe ta lm veten t dashurohemi vetm duke e braktisur veten pa siguri,
    q duke e mirpritur tjetrin n jetn ton si dikush q na jep jet,
    vetm duke u mrekulluar me njri-tjetrin.
    Pr t njohur Zotin, njeriu duhet t bhet bir/bij, domethn t marr veten prej Tij.
    "Askush nuk e njeh djalin prve babait dhe askush nuk e njeh baban prve djalit".,
    Kjo fjal e urt vlen pr Jezusin, natyrisht,
    por edhe pr do qenie njerzore q e pret me prulsi dhe udi
    gjithka q i jep Ati (krh. Mt 11,27).
    Ne e shohim kt: shum m tepr sesa t flasim ne pr Gjonin,
    ky tekst na flet pr dinjitetin e pabesueshm t do qenieje njerzore,
    i cili thirret t bhet bir dhe bij e Atit.
    Dhe kjo duhet t prshkoj pikpamjen e t krishterit mbi t afrmin e vet:

    “Na mso, o Zot, t trajtojm secilin e t afrmve tan
    si nj vlla, nj motr, nj i dashur prej teje,
    dhe ne do t dshmojm dashurin tnde hyjnore
    q i thrret t gjith n gzimin e prjetshm”.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 09-12-2022 m 05:28

  17. #237
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E ARDHJES VITI A

    M 18 12 2022.


    LEXIMI I PAR: Is. 7,10-16.


    10 Prsri Zoti iu drejtua Akazit e i tha:
    11 Krkoje prej Zotit, Hyjit tnd, nj shenj t mrekullueshme pr ty,
    qoft n thellsin e Nntoks qoft n lartsin n qiell.
    12 Akazi u prgjigj: Jo, sdo t krkoj as sdo ta v Zotin n prov!
    13 Ather Isaia tha:
    Dgjo, pra, shtpia e Davidit:
    A thua pak ju duket tua mrzitni njerzve
    e tani doni ta mrzitni edhe Hyjin tim?
    14 Prandaj, vet Zoti do tju jap nj shenj t mrekullueshme.
    Ja, virgjra do t ngjiz e do t lind nj djal
    e pr me emr do ta quaj Emanuel!
    15 Do t ushqehet me maz e me mjalt
    derisa t msoj ta flak t keqen
    e t zgjedh t mirn.
    16 Sepse, para se djali t arrij t msoj t flak t keqen
    e t zgjedh t mirn,
    do t mbetet shkret vendi,
    dy mbretrit t cilt ti i ke frik.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    PANIKU SHT NJ KSHILLTAR I KEQ.



    Pa e ditur, ne jemi duke lexuar dhe studiuar nj prej faqeve m dramatike n historin e popullit t Izraelit; jemi rreth vitit 735 p.e.s.: mbretria e lasht e Davidit sht ndar n dy mbretri t vogla, pr rreth dyqind vjet; dy mbretr, dy kryeqytete: Samaria n veri, Jeruzalemi n jug; sht atje, n Jerusalem, q mbretron dinastia e Davidit, ajo nga e cila do t lind Mesia; tani pr tani, sht e qart se Mesia nuk ka lindur ende! Nj mbret 20-vjear, Akazi, sapo sht ngjitur n fronin e Jerusalemit dhe nga tingulli i fundit i borive t kurorzimit, atij i duhet t marr vendime shum t vshtira.
    Bibla nuk sht nj libr historie, ne e dim kt; dhe nse fjalt e profetit Isaia jan ruajtur dhe transmetuar tek ne, kjo ndodh sepse fjalt q lexojm n kt liturgji dhe historia e Akazit, jan para s gjithash shtje besimi, jan historia e shlbimit. Pr t marr vendime t vlefshme, ai ishte thirrur nga profeti q t mbshtetej vetm n besimin e tij, domethn t mbshtetej vetm tek Zoti: dhe Zoti kishte premtuar se dinastia e Davidit nuk do t shuhej; ai, Zoti,kishte premtuar se Ai do t'i kishte mbajtur premtimet e tij, se Ai nuk do ta kishte braktisur popullin e tij. Kjo sht bindja e Isais.
    Por sht e vrtet se pr mbretin e ri prgjegjsia sht shum e rnd; situata politike sht shqetsuese, mbretria e vogl e Jeruzalemit sht kapur n nj ves, nga ushtrit e dy mbretrve fiqinjt dhe nga forca e perandoris asiriane, kryeqyteti i s cils sht Ninive (aktualisht, rrnojat e Nineves jan shum afr Mosulit); perandoria asiriane krcnon t gjith rajonin dhe mbreti i Damaskut dhe mbreti i Samaris, t mundur, u detyruan t kapitullonin dhe t paguanin hara.
    Me t vrtet duhet t dihet se ishin pikrisht kto dy mbretri t vogla t Siris dhe t Samaris q rebeloheshin kundr Ninevis dhe rrethonin Jerusalemin pr t rrzuar Akazin nga froni dhe pr ta zvendsuar me nj mbret tjetr q do t pranoj t jet aleati i tyre n luftn e pavarsis kundr Ninevis.
    Akazin e kapi paniku; vargjet e mparshme tregojn se: "Ather i uan kt lajm shtpis s Davidit: Siriant nguln fushimin n Efraim. Ather zemra e Akazit e zemra e mbar popullit u dridh si dridhen pemt e pyllit kur fryn era. (Is 7,2). Isaia fillon duke e ftuar mbretin pr qetsi dhe siguri; ai thot dika si "Beso n Zotin, dinastia jote nuk mund t shuhet, pasi ai e premtoi at"; dhe kshtu kshilla e Isais sht: "Prballo me qetsi krcnimet q shfaqen, mbshtet n besimin tend dhe n burimet e popullit tnd". Dhe shton: Besimi sht garancia e mbijetess tnde; nse nuk beson, ti dhe populli yt nuk do t mbijetoni.
    Por Akazi nuk dgjon m; ai, depozituesi i besimit n nj Zot, u ofron flijime t gjith idhujve dhe madje arrin deri aty sa t bj gjn m mizore, fatkeqsisht e zakonshme n at koh te popujt e tjer, por q t gjith profett e kan ndaluar gjithmon: vrau djalin e vet t vetm pr ta ofruar si kurban; libri i dyt i Mbretrve thot: "Por Akazi eci udhs s mbretrve t Izraelit. Madje e kaloi deri edhe djalin e vet npr zjarr sipas zakonit t urryeshme t paganve q Zoti i rrnjosi para bijve t Izraelit" (2 Mbr 16,3).
    M n fund Akazi sheh vetm nj rrugdalje: pr t shmangur krcnimin e menjhershm t dy fqinjve t tij, mbretrve t Damaskut dhe Samaris, ai ka vendosur t krkoj mbshtetjen e perandorit asirian; Isaia sht shum kundr ksaj zgjidhjeje, sepse gjithka paguhet! Akazi, duke krkuar kt mbshtetje, humbet pavarsin e tij politike dhe fetare: sht pr t fshir t gjith punn e lirimit t ndrmarr q nga Moisiu.




    BESNIKRIA E ZOTIT EDHE NSE PSE NJERZIT NUK JAN BESNIK
    .


    Dhe pikrisht aty Isaia shqipton fjalt q kemi dgjuar sot: si mund ta shohim, prpara se t na drejtoheshin n vesh si t krishter, me nj kuptim t veant pr ne, ato fillimisht u shqiptuan n nj situat t veant shum konkrete. Ai i tha Akazit (nnkuptohet pasi e ke t vshtir ta besosh):
    Krkoje prej Zotit, Hyjit tnd, nj shenj t mrekullueshme pr ty, qoft n thellsin e Nntoks qoft n lartsin n qiell (v. 11) (pasi Zoti mbretron kudo).
    Akazi i jep atij nj prgjigje t neveritshme dhe hipokrite: ai q tashm e ka marr vendimin e tij, krejtsisht n kundrshtim me kshilln e profetit, dhe m keq, ai q n panikun e tij sakrifikoi djalin e tij t vetm, mbi t cilin mbshtetej premtimi i Zotit, tha n thelb: Oh jo! Larg qoft nga un q t guxoj t krkoj dika nga Zoti!
    Pikrisht aty Isaia, i cili nuk mashtrohet, i thot: Nuk mjafton t lodhsh njerzit, duhet t lodhsh edhe Zotin tim,
    dhe me dashje thot: Zoti im sepse konsideronte se Akazi sillej sikur ai nuk isht m n Aleanc, nuk besonte m n Javeh, Hyji unik t Izraelit.
    Por edhe prball ktyre pabesive t prsritura t Akazit, Isaia njofton se vet Perndia mbetet besnik; dhe Perndia do t jap nj shenj e besnikris s tij: " Vet Zoti do tju jap nj shenj t mrekullueshme. Ja, virgjra do t ngjiz e do t lind nj djal e pr me emr do ta quaj Emanuel! (v. 14).
    Po, gruaja e re (domethn mbretresha e re) sht shtatzn; dhe fmija q ajo do t'i jap mbretit do t quhet "Perndia sht me ne". Sepse as armiqt q duan t rrzojn Akazin nga froni, as ai q vrau djalin e tij, nuk do t pengojn besnikrin e premtuar nga Perndia n favor t pasardhsve t Davidit dhe popullit t tij.
    S fundi, premtimet kan t bjn me kt fmij-mbret: "Ai do t dij t refuzoj t keqen dhe t zgjedh t mirn..." (q do t thot: ai nga ana e tij do t marr Shpirtin e Zotit q t jet n gjendje t refuzoj t keqen dhe t zgjedh t mirn). Dhe premtimi i fundit sht: "Para se ky fmij t dij t refuzoj t keqen dhe t zgjedh t mirn, (domethn edhe pa u rritur ky fmij), toka ku dridhen dy mbretrit, do t lihet e braktisur". Prkthejeni: sa i prket krcnimit t dy mbretrve t Damaskut dhe Samaris, ai do t harrohet shpejt pasi s shpejti askush nuk do t flas m pr ta. N t vrtet, shum shpejt pas fjalve t Isais, dy mbretrit e Siris dhe t Samaris u shkatrruan plotsisht nga Perandoria Asiriane, pasuria e tyre u drgua n Ninive dhe popullsia e tyre u shprngul.
    Mbetet q Populli dhe mbretrit mbeten t lir; dhe mbreti i ri, i paralajmruar nga profecia e Isais, Ezekia i vogl, do t gabonte nga ana e tij; por profecia e Isais do t mbetet gjithmon e vlefshme: fardo qofshin pabesit e njerzve, asgj nuk do ta pengoj besnikrin e premtuar nga Perndia ndaj pasardhsve t Davidit dhe popullit t tij. Kshtu, pr gjithmon gjat shekujve, Populli i zgjedhur do t'i mbaj premtimet e Zotit n zemrat e tyre, t bindur, t sigurt se nj dit, ndoshta larg, m n fund do t vij nj mbret i denj pr t mbajtur emrin e Emanuelit.

    shnim
    1 Ja, e reja sht shtatzn: teksti hebraik i librit t Isais prdor ktu nj fjal q nuk do t thot virgjresha e re, por nj grua e re e martuar.
    Komplement.
    Habia e par: pse lindja e nj fmije n pallatin mbretror meriton nj njoftim kaq solemn? N realitet, ky njoftim thot m shum se nj ngjarje e lumtur: m shum se nj djep, flet pr falje. Sepse, duke e flijuar djalin e tij, delfinin, nj hyjni pagane, perndis Moloch, me pretekstin se armiku ishte n portat e qytetit t shenjt, mbreti i ri Akaz sapo ka kryer t pariparueshmen. Kjo sht padyshim nj munges serioze besimi te Zoti, por sht gjithashtu nj sabotim flagrant i s ardhmes s dinastis. Sepse Perndia i kishte premtuar Davidit nj mbretrim t prjetshm n fronin e Jeruzalemit. Pas krimit t mbretit, far mbeti nga ky premtim? Por kjo u b duke harruar besnikrin e Hyjit!
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 13-12-2022 m 16:00

  18. #238
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA E 4 E ARDHJES VITIA

    M 18 - 12 - 2022.


    PS. 24, 1-6.



    1 E Zotit sht toka dhe gjithka ajo ka,
    rruzulli mbar e t gjith banort e tij.
    2 Ai vet e themeloi mbi dete,
    dhe e bri t qndrueshme mbi lumenj.

    3 Kush do t ngjitet mbi malin e Zotit
    e kush do t qndroj n vendin e tij t shenjt?
    4 Ai q duart i ka t pafajshme e zemrn t pastr,
    ai q nuk e drejtoi shpirtin e vet n kotsi,
    ai q nuk betohet n gnjeshtr.

    5 Ky do ta marr bekimin prej Zotit,
    shfajsimin e Hyjit, Shlbuesit t vet.
    6 E till sht breznia e atyre q krkojn Zotin,
    e atyre q krkojn fytyrn e Hyjit t Jakobit.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    NJERIU ME ZEMR T PASTR KRKON FYTYRN E HYJIT.



    N kt psalm po prkujtojm luftn e pandrprer q u desh t bnin profett n mnyr q populli i zgjedhur t braktiste prfundimisht do praktik idhujtarie; n leximin e par pam Isain duke luftuar me mbretin Akaz n shekullin e tet; por nuk prfundoi kjo luft n at koh; gjat mrgimit n Babiloni njerzit, n kontakt me nj qytetrim politeist, fitimtar pr m tepr, do t tundohen t braktisin fen e Beslidhjes; ky psalm i knduar pas kthimit nga mrgimi, ripohon fuqishm kt kusht parsor t Aleancs: ka vetm nj Zot. Izraeli sht populli q me gjith fuqin e tij krkon fytyrn e Zotit, si thot vargu i fundit. Shprehja "t krkosh fytyrn" prdorej pr oborrtart q donin t pranoheshin n pranin e mbretit: nj mnyr pr t na kujtuar se, pr Izraelin, i vetmi mbret i vrtet sht vet Hyji.
    Ndrsa idhujt jan vetm zota pa jet si thuhet n Izrael; duke filluar me viin e art t gdhendur n Sinai gjat Eksodit; sepse Moisiu vonoi t zbriste nga mali, ku kishte takuar Zotin, populli e rrethoi Aaronin derisa ai pranoi t merrte t gjith arin pr t br viin e famshm.
    Psalmt dhe Profett kan fjal t ashpra pr t qortuar ata q fabrikojn nj statuj dhe pastaj gjunjzohen para asaj.
    Psalmi 115, 4-7 sht shum i qart pr kt tem:
    4 Idhujt e paganve jan argjend e ar
    ‑ prodhim i dors s njeriut.
    5 Goj kan e nuk flasin,
    sy kan e nuk shohin,
    6 vesh kan e nuk dgjojn,
    hund kan e nuk nuhasin.
    7 Duar kan e nuk prekin,
    kmb kan e nuk ecin,
    ‑ z nuk qesin prej gurmazit t tyre.
    Kjo besnikri ndaj t vetmit Zot sht kushti i vetm pr t qen n gjendje t pranonin bekimin e premtuar patriarkve, pr t hyr n shptimin e premtuar. Duhet t thuhet se beteja kundr idhujtaris nuk u fitua kurr fare pasi Jezusi, nga ana tjetr, do t konsideroj t dobishme t kmsoj,t shpall:
    Askush smund tu shrbej dy zotrinjve,
    sepse: ose do ta urrej njrin e tjetrin do ta duaj,
    ose do ti mbshtetet njrit e tjetrit do tia kthej shpinn.
    Nuk mund ti shrbeni Hyjit dhe pasuris (Mt 6,24).
    N nj nivel t dyt, kjo besnikri ndaj Zotit t vetm do t ket pasoja konkrete n jetn shoqrore: njeriu me zemr t pastr gradualisht do t bhet nj njeri me zemr prej mishi q nuk njeh m urrejtje; njeriu me duar t pafajshme nuk do t bj m keq; vargu i mposhtm "ai merr drejtsi nga Perndia, Shptimtari i tij" i thot mir kto dy nivele: drejtsia, n kuptimin e par, sht konformitet me planin e Perndis; n kuptimin e dyt njeriu i drejt sht ai q e prmbush me besnikri thirrjen e tij; ather, drejtsia na angazhon konkretisht pr ti prshtatur gjith jetn ton shoqrore planit t Zotit q sht lumturia e fmijve t tij.
    Duke prsritur kt psalm, dgjojm nj jehon t Lumturive:
    Lum t uriturit dhe t eturit pr drejtsi, ata do t ngopen...
    Lum ata q jan t pastr n zemr, ata do ta shohin Hyjin.




    KUSH MUND T QNDROJ N PRANI T ZOTIT?



    Si n t gjitha psalmet, ne jemi n tempullin e Jeruzalemit: nj procesion gjigant prparon: duke ardhur te portat e tempullit, dy kore kndojn njri pas tjetrit nj kng n mnyr t nj dialogue:
    "Kush do t ngjitet n malin e Zotit? (dihet se tempulli sht ndrtuar n nj mal);
    e kush do t qndroj n vendin e tij t shenjt? (tashm profeti Isaia e kishte krahasuar Hyjin me nj zjarr prpirs):
    Kush prej jush mund t banoj me zjarr prpirs?
    Kush prej jush do t banoj me flak t prhershme? (Is, 33,14).
    Dhe tashm i njjti profet zhvillon temat q gjenden n kt psalm: Do t ngjit n malin dhe do t banoj n tempullin e tijj t shenjt:
    Ai q ecn me drejtsi,
    ai q flet ka sht e drejt,
    q skrkon fitim n cubri,
    q shkund duart t mos marr ryshfet,
    q mbyll vesht t mos dgjoj vrasje,
    q mbyll syt t mos shikoj t keqen,
    i tilli do t banoj n lartsi,
    strehimi i tij n qytez t pathyeshme,
    buk ka mjaft, ujt si mungon (Is.33, 15-16).
    Por ato dy pyetje q kemi prmendur e q lexojm n psalmin, jan n t vrtet klithma e triumfit t popullit t zgjedhur e t pranuar pa merita nga ana e tij n shoqrin e Zotit t shenjt; ky sht zbulimi i madh i popullit t Izraelit: Hyji sht i Gjith-Tjetri dhe i Gjith fuqishm, i Shenjt, si kndonin Serafint n visionin madhstor t Isais, 6,3:
    I brohoritnin njri‑tjetrit:
    Shenjt! Shenjt! Shenjt Zoti i Ushtrive!
    Plot sht toka mbar me Lavdin e tij!
    Por nuk prbuz t przihet me njerzit pr t'i mbshtetur n historin e tyre.
    Dhe n vazhdim knga u jep prgjigjen dy pyetjeve mbi njeriun me zemr t pastr dhe me duart t pafajshme.
    Njeriu me zemr t pastr,
    me duar t pafajshme sht njeriu
    q nuk ua dorzon shpirtin idhujve: ky sht njeriu q mund t qndroj n prani t Zotit. Ktu nuk bhet fjal, para s gjithash, pr nj ndikim moral: meq populli e di se sht pranuar para Zotit, pa merita nga ana e tij. Ktu bhet fjal s pari pr aderimin n besimin n nj Zot t vetm, duke refuzuar idhujtarin. E vetmja kushte pr t qen i zgjedhur, pr t qen n gjendje t "qndroj" prpara Zotit sht t'i qndroj besnik Zotit t vetm, Zotit t Beslidhjes. sht "t mos ia dorzoj shpirtin e tij idhujve", nse duhet t prdoren termat e psalmit ton. Pr m tepr, nse shikojm nga afr, prkthimi fjal pr fjal do t ishte: do t qndroj n prani t Zotit njeriu q nuk e ka ngritur shpirtin te perndit boshe: por shprehja t ngresh shpirtin do t thot t thrrassh; "t ngritesh syt drejt qiellit" do t thot t'i lutesh atij, t'i prgjrohesh, ta njohsh si Zot. Njeriu q mund t qndroj prpara Zotit t Izraelit sht ai q nuk i ngre syt nga idhujt, si bjn popujt e tjer.
    Duhet t kuptojm paralelizmin midis dy rreshtave: Njeriu me zemr t pastr, me duar t pafajshme (fraza e par)... q nuk ua dorzon shpirtin idhujve(fraza e dyt). Fraza e dyt sht sinonim me t parn. Prkthehen t dy: Njeriu me zemr t pastr, me duar t pafajshme, sht ai q nuk ua dorzon shpirtin idhujve.

  19. #239
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 4 E ARDHJES VITI A

    M 18 – 12- 2022.

    UNGJILLI: Mt.1,18-24.



    18 Lindja e Jezu Krishtit ndodhi kshtu: Maria, nna e tij, pasi u fejua me Jozefin, para se t banonin s bashku, u gjend shtatzn pr virtyt t Shpirtit Shenjt.
    19 Tashti Jozefi, i fejuari i saj, pasi ishte njeri i drejt e nuk donte ta nderonte botrisht, mendoi ta linte fshehtazi.
    20 Posa n mendjen e vet vendosi t bj kshtu, ja, iu duk n ndrr engjlli i Zotit dhe i tha: “Jozef, biri i Davidit, mos ki frik ta marrsh Marin, t fejuarn tnde, sepse foshnja q sht zn n t, u zu pr virtyt t Shpirtit Shenjt.
    21 Ajo do t lind djal e ti ngjitja emrin Jezus, sepse Ai do ta shlboj popullin e vet prej mkateve t tij.”
    22 E gjith kjo ndodhi q t shkonte n vend fjala e Zotit e thn nprmjet profetit:
    23 “Ja, Virgjra do t mbes shtatzn e do t lind nj djal, t cilit do t’ia ngjesin emrin Emanuel ‑ q do t thot: Hyji me ne!”
    24 Jozefi, si u zgjua nga gjumi, bri si i urdhroi engjlli i Zotit: e mori n shtpi t fejuarn e vet.



    [B]
    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    LAJMRIMI T JOZEFIT.
    [/


    Shn Mateu e fillon Ungjillin e tij me frazn “Breznit e Jezu Krishtit, t birit t Davidit ” dhe ai paraqet nj gjenealogji t gjat e cila tregon qart se Jozefi sht me prejardhjen e Davidit; fillon me "Abrahamit i lindi Isaku, Isakut i lindi Jakobi, Jakobit i lindi Juda dhe vllezrit e tij..." e kshtu me radh. Mbrriti te Jozefi, i cili sht djali i nj Jakobi tjetr, ai thot si pritej "Jakobit i lindi Jozefi", por m pas Mateu nuk mund t prdor m t njjtn formul: ai padyshim nuk mund t thot: “Jozefit i lindi Jezusi”; dhe pr kt arsye Mateu ka shkruar: “Jakobit i lindi Jozefi, burri i Maris, prej s cils lindi Jezusi, i cili quhet Krisht” (Mt 1,16).
    Ky varg tregon qart ndarjen n gjenealogji: sipas formuls s zakonshme (“Jozefit i lindi Jezusi”) ky Jezus do t ishte automatikisht i linjs s Davidit; por ktu, q Jezusi t jet i gdhendur n kt prejardhje, duhet t adoptohet nga Jozefi: tashm Biri i Perndis sht dorzuar n duart e njerzve, plani i Perndis varet nga pranimi, nga vullneti i mir i nj njeriu, q quhet Jozef. Kjo tregon rndsin e historis son sipas Mateut.
    Tani ne e dim mir historin e lajmrimit t lindjes s Jezusit n Ungjillin e Luks: lajmrimi q iu b Maris, si tha Klodel, frymzoi piktura t panumrta, skulptura, xham me njolla... Por uditrisht, lajmrimi q iu b nga engjlli Jozefit, frymzoi shum m pak artist.
    E megjithat, ky pranim i lir i nj njeriu t drejt kushtzon fillimin e historis njerzore t Jezusit. Mateu insiston prsri n kt: kur Engjlli i drejtohet Jozefit, ai e quan Jezusin "bir i Davidit"; fjalt q vijojn tregojn qart misterin e lindjes s Jezusit: i lindur nga Shpirti Shenjt dhe jo nga Jozefi (“Shpirti Shenjt do t zbres n ty e fuqia e Hyjit t tejetlart do t t mbuloj me hijen e vet; prandaj ky Fmij do t jet i shenjt ‑ Biri i Hyjit”, jo Biri i Jozefit. Dhe Engjelli n ndrr i tha: “Jozef, biri i Davidit, mos ki frik ta marrsh Marin, t fejuarn tnde, sepse foshnja q sht zn n t, u zu pr virtyt t Shpirtit Shenjt”. Dhe Jozefi e mori Marin, gruan e tij, n shtpin e vet: Kjo do t thot se Jezusi do t sillet n shtpin e tij; dhe nga ana tjetr, sht Jozefi ai q do t'i jap Jezusit emrin e tij.
    Rreth ktij emri t Jezusit, Mateu jep kuptimin e tij, "Jezus do t thot Zoti shpton" dhe ai shpjegon "Sepse sht ai q do ta shptoj popullin e tij prej mkateve t tij”. Pra nuk do t jet thjesht nj Mesia politik q do ta lironte popullin nga pushtimi romak. Ne kemi pasur tashm rastin t flasim pr kt pritje mesianike: Hebrenjt prisnin nj mbret, nj udhheqs politik, sht e vrtet, nga pasardhsit e Davidit, dhe ishte ai q do t'i rivendoste mbretrin e Izraelit, por ata prisnin gjithashtu dhe mbi t gjitha ardhja e bots s re, dhe t nj krijese t re, n drejtsi dhe paqe pr t gjith. E gjith kjo sht n emr t Jezusit, si e kupton Mateu: Jezusi "sht ai q do ta shptoj popullin e tij nga mkatet e tyre".
    Po kthehem te shprehja: "Sepse foshnja q sht zn n t, u zu pr virtyt t Shpirtit Shenjt": kemi dy tekste mbi konceptimin virgjror t Jezusit: ky pasazh nga Ungjilli i Mateut q ia paralajmron Jozefit lindjen e Jezusit dhe paralelja e lajmrimit t Maris n ungjillin e Luks. Tradita e kishs na mson se Shkrimet, duke e prfshir edhe Beslidhjen e re, jan t frymzuara nga Shpirti Shenjt. Prandaj, konceptimi virgjror i Jezusit sht nj nen besimi. Natyrisht, nuk bhet fjal pr t pretenduar t kuptojm as psen dhe as mnyrn e ktij vullneti sovran t Perndis; ne vetm mund t mrekullohemi me kt plan me t cilin Fjala u b njeri, i lindur nga nj grua, i lindur si gjith t tjert nse guxoj t them... nj pasardhs i Davidit me vullnetin e mir t Jozefit q e adoptoi si birin e tij, dhe n t njjtn koh Bir i vetm i Perndis, i ngjizur nga Shpirti Shenjt.





    I N]GJIZUR PR VIRTYT T SHPIRTIT SHENJT PREJ MARIS VIRGJER.

    E rimarr tekstin: Mateu citon Shkrimet, dhe pikrisht premtimin e profetit Isaia drejtuar Akazit q dgjuam n leximin e par:
    “Ja, Virgjra do t mbes shtatzn
    e do t lind nj djal,
    t cilit do t’ia ngjesin emrin Emanuel ‑
    q do t thot: Hyji me ne!”(V.23):
    Dy vrejtje pr kt citim nga Beslidhja e Vjetr: s pari, teksti hebraik i Isais thoshte "Ja, e reja sht shtatzn" (n hebraisht "alma" do t thot gruaja mbretrore) dhe Mateu flet pr nj virgjresh (n greqisht, " parthenos”). N fakt, Mateu nuk citon ktu tekstin hebraik t Isais, por prkthimin greqisht t br n Aleksandri rreth vitit 250 p.e.s. ; sepse tashm n kohn e ktij prkthimi mendohej se Mesia do t lindte nga nj Virgjresh.
    Vrejtje e dyt pr emrin e Jezusit, kt here: Engjlli tha: "Ti do ta quash djalin tnd Jezusin (domethn "Zoti shpton"), sepse sht ai q do ta shptoj popullin e tij nga mkatet e tij”. Dhe Mateu komenton: “E gjith kjo ndodhi pr t prmbushur fjaln e Zotit... do t'i jepet emri Emanuel, q prkthehet: "Zoti-me-ne".
    Thuajse duam t pyesim: “M n fund, si quhet? Jezusi? Apo Emanueli? Sigurisht, ky sht qllimi i Mateut; dhe prgjigjen ai do t na e jap n fund t ungjillit t tij. Ky fmij quhej Jezus, ne e dim mir kt, (dhe fjala Jezus do t thot "Zoti e shpton popullin e tij nga mkatet e tij"), por kur do t largohet nga dishepujt e tij ditn e ngjitjes s tij n qiell, ai do t'u thot atyre "Un jam me ju gjithmon deri n fund t kohs". E ky sht prkthimi i fjals Emanuelit. Q t jemi shptuar nga mkatet tona do t thot thjesht t dime se Zoti sht me ne, t mos dyshojm m se ai sht me ne dhe q t "jetojm n prezencn e tij”, si kishte thn profeti Mikea, dhe si do t bj pikrisht Jozefi.
    N tregimin e Vizits s Maris te Elizabeta q na raportohet nga Ungjilli i Luks, Elizabeta i thot Maris: “E lumja ti q besove se do t plotsohet ka t qe thn prej Zotit (Lk 1,45). Ktu, ne tundohemi t prsrisim t njjtat fjal pr Jozefin: "I bekuar Jozefi q besoi: fal tij, Perndia mundi t prmbushte planin e vet t shptimit".
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 15-12-2022 m 10:22

  20. #240
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,082
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    . A. 4 ARDH – VITI A.

    PRGATITJA E LITURGJIS.F

    E DIELA 4 E ARDHJES

    M 18-12-2022.


    UNGJILLI: Mt. 1, 18-24
    .


    18 Lindja e Jezu Krishtit ndodhi kshtu: Maria, nna e tij, pasi u fejua me Jozefin, para se t banonin s bashku, u gjend shtatzn pr virtyt t Shpirtit Shenjt.
    19 Tashti Jozefi, i fejuari i saj, pasi ishte njeri i drejt e nuk donte ta nderonte botrisht, mendoi ta linte fshehtazi. 20 Posa n mendjen e vet vendosi t bj kshtu, ja, iu duk n ndrr engjlli i Zotit dhe i tha: “Jozef, biri i Davidit, mos ki frik ta marrsh Marin, t fejuarn tnde, sepse foshnja q sht zn n t, u zu pr virtyt t Shpirtit Shenjt. 21 Ajo do t lind djal e ti ngjitja emrin Jezus, sepse Ai do ta shlboj popullin e vet prej mkateve t tij.” 22 E gjith kjo ndodhi q t shkonte n vend fjala e Zotit e thn nprmjet profetit:
    23 “Ja, Virgjra do t mbes shtatzn e do t lind nj djal, t cilit do t’ia ngjesin emrin Emanuel ‑ q do t thot: Hyji me ne!”
    24 Jozefi, si u zgjua nga gjumi, bri si i urdhroi engjlli i Zotit: e mori n shtpi t fejuarn e vet.

    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE

    LAJMRIMI I JOZEFIT.
    Kur dgjojm pr lajmrimin e lindjes s Jezusit, mendimet tona shkojn menjher te njoftimi i br Maris nga Kryeengjlli Gabriel.
    Sot nuk sht lajmrimi i Maris q na paraqitet n ungjillin, por lajmrimi i Jozefit q na tregohet nga ungjilltari Mateu.
    Duke dgjuar dhe lexuar kta dy tregime, ne menjher t'i bjm vetes pyetje sepse do t dshironim gjithashtu t kishim m shum informacione pr at q ndodhi dhe do t donim t dinim saktsisht se si ndodhn ngjarjet.
    Pr t knaqur kt kuriozitet ton t ligjshm, ne tundohemi gjithmon t'i bashkojm kto dy historit sikur t ishin skkruar nga dy gazetart, ku njri plotson informacionin e tjetrit; do t bnim nj gabim t rnd sepse ata nuk kan shkruar dy kronika t ndodhive n dy vende t ndryshm, por dy faqe teologjie.
    Qllimi i tyre nuk sht t na japin nj informacion t detajuar se si kan ndodhur ngjarjet: ne nuk do ta dim kurr kt! ajo q ungjilltart duan t na thon sht se kush sht djali i Maris, gruas s Jozefit.
    Kjo sht shum e rndsishme sepse jeta jon varet nga ajo q dim pr Jezusin e Nazaretit, far lloj njeriu na ofron dhe far kuptimi ka jeta e atyre q ndjekin propozimin e tij… kjo sht vendimtare pr jetn ton!
    Pr t kuptuar mesazhin q Mateu dshiron t na komunikoj n pasazhin e sotm, duhet t kemi parasysh se cilat ishin pritshmrit e popullit t Izraelit.
    Pothuajse 10 shekuj para Krishtit, profeti Nathan i kishte premtuar Davidit, tashm shum t moshuar, se dinastia e tij do t zgjaste prgjithmon dhe i kishte thn se Zoti do t'i jepte nj pasardhsi t tij nj mbretri universale, t prjetshme, e cila nuk do t mbaroj kurr.
    Profett, gjat shekujve, e kan mbajtur gjithmon gjall pritjen e ktij biri t Davidit n Izrael.
    N momentet m t errta t historis s tyre, Izraelitt gjithmon kan shpresuar se Zoti do t drgonte nj dit nj Mesi i cili do t ndryshoj rrnjsisht historin e popullit t tij dhe t bots.
    N kohn e Jezusit, t gjith e prisnin me padurim kt Mesi, edhe sepse gjrat nuk po shkonin mir, por grupet e ndryshme, filozofit e ndryshme, si quheshin, e imagjinonin at n nj mnyr shum t ndryshme: saducenjt, q ishin priftrinjt e tempullit, t pasurit, prisnin nj prift q do ta kishte kryer kultin e tempullit n mnyr t prsosur, e do ta kishte rinovuar pr t mir; farisenjt, t cilt ne t gjith i njohim shum mir, than se Mesia do t kishte qen nj pratikues rigoroz i Tevratit dhe do t kishte dalluar shum mir t mirn nga t keqn, ata q respektonin ligjin e Zotit dhe ata q e shkelnin at dhe natyrisht, ai do t kishte pastruar vendin ; Essent kishin disi idet e Gjonit: ata thoshin se Mesia do t'i kishte eliminuar nga vendi t ligjt, fmijt e errsirs, dhe do t kishte qen udhrrfyesi i fmijve t drits; pastaj Zelott donin t lironin kombin e tyre nga pushteti romak: pr ta Mesia ishte nj lufttar si kishte qen Davidi dhe ky ishte Mesia q ata prisnin.

    T gjith ata do t befasohen, madje edhe Gjon Pagzuesi, sepse Jezusi nuk do t ishte i ngjashm me asnj prej atyre t pritur, ai do t ishte surpriza e Zotit.
    Ai do t refuzoj dhunn, nuk do t kultivoj ambicie politike, nuk do t jet kurrsesi xhelati i shpallur nga farisenjt dhe as prifti i kultit t praktikuar nga saducenjt n tempull, prkundrazi do t pastroj tempullin, sepse feja q predikonin saducenjt n tempull, nuk ishte feja q predikonte ai, dhe marrdhniet e njerzve me Zotin q ai dshironte e predikonte ishin shum t ndryshme: Zoti i ti ishte i mshirshm e do t kishte shlbuar t gjith ata q me vullnet t lir do t vendosnin t hynin n mbretrin e re.
    Mateu, autori t cilit i atribuohet ky Ungjill, e ndoqi Jezusin e Nazaretit gjat jets s tij publike pr tre vjet dhe kur shkroi Ungjillin e tij, ai dinte gjithka q ndodhi, gjith zbulesn q Jezusi erdhi pr t sjell n bot, ai e dinte se far ka msuar, e dinte cili ka qen propozimi i tij si njeri, jeta e tij, e dinte q n syt e bots kishte prfunduar keq, por ka pasur edhe prvojn e Pashkve. N historin q na tregon duke shkruar lajmrimin e Jozefit, ai tashm e ka n mendje t gjith historin e jets s Jezusit.
    Le t dgjojm se si na paraqet ky lajmrin:
    “Lindja e Jezu Krishtit ndodhi kshtu: Maria, nna e tij, pasi u fejua me Jozefin, para se t banonin s bashku, u gjend shtatzn pr virtyt t Shpirtit Shenjt. Tashti Jozefi, i fejuari i saj, pasi ishte njeri i drejt e nuk donte ta nderonte botrisht, mendoi ta linte fshehtazi” (v.18-19).
    N kohn e Jezusit, martesa bhej n dy faza, e para, q quhej “kiddushin" ose "erusin", ishte shkmbimi formal i plqimeve, ishte kontrata q lidhej mes dy bashkshortve prpara prindrve dhe dy dshmitarve; pjesa m e rndshishme ishte debati q bhej pr t caktuar mimin e priks s nuss (prika quhet "mohar" n gjuhn hebrajke) dhe normalisht ky negocim mund t zgjaste edhe disa dit.
    N fund t ktij negocimi t dy bashkshortt kalonin nn adr, q quhej "hupph" dhe aty nnshkruanin kontratn e martess, "ketubah" e famshme, dhe n fund t do gjje, burri merrte "talit", shallin e namazit, e vendoste mbi kokn e nuses dhe thoshte: "Ti je tani gruaja ime" dhe nusja u prgjigjte: "Dhe ti je burri im".
    Q nga ai moment t dy ishin burr e grua, por nuk shkonin menjher t jetonin bashk, zakonisht linin t kalonte nj vit.
    Pr cfar arsye?
    Para s gjithash sepse ishin t rinj, prgjithsisht vajza ishte rreth 13 vjee dhe djali 16-17 vje, kshtu q ishte e prshtatshme q ata t piqen pak m tej, pastaj kishte edhe nj arsye tjetr, ishte koha kur dy familjet duheshin t njiheshin pak m mir, sepse nse nuk do t shkonin mir, do t lindnin probleme n ift dhe nse problemet ishin serioze, do t ishte m mir q t dy bashkshortt t ndaheshin para se t kishin fmij.
    Pas ktij viti pritjeje organizohej nj fest e madhe e quajtur “nissuin”, dhe nusja transferohej n shtpin e dhndrit pr t filluar jetn e tyre t prbashkt. Ishte gjat ktij intervali q Maria mbeti “shtatzn pr virtyt t Shpirtit Shenjt”.
    “Shpirti”, n kt histori, nuk prfaqson elementin mashkullor, n fund t fundit n hebraisht "ruah" sht nj emr femror dhe "pneuma" n greqisht sht nj emr asnjans, prandaj nuk ka asnj emr mashkullor; Shpirti ktu sht forca krijuese hyjnore q e gjejm n Librin e Zanafills n fillim t bots, kur Shpirti Krijues fluturoi mbi ujra.

    Pse Luka dhe Mateu theksojn se ngjizja e Jezusit nuk ndodhi nprmjet ndrhyrjes s nj babai njerzor?
    T dy ungjilltart kmbngulin n kt gj.
    Pr ta kuptuar at, duhet t mbajm parasysh kulturn semite: ndaj le t kuptojm mesazhin e ktij vendimi i Zotit, pr t prsritur nj akt krijues pr t br q djalii i tij t mbij n barkun e Maris.
    N hebraisht nuk ka fjala "prindr". Sot ne gjuhn hebrajke moderne prdoret termi "horim" por n Bibl kjo fjal nuk ekziston sepse kishte vetm nj prind, jo dy!
    Babai ishte prindi!
    Nna konsiderohej nj lloj inkubatori q e bnte fmijn e t shoqit t rritej n bark, por ajo nuk futi asgj n t, fmija ishte i babait. Kt konceptim e gjejm edhe tek Ungjijt: thot Marku: “Ajo iu afrua Jezusit, nna e bijve t Zebedeut”.
    Djemt Jakobi dhe Gjoni ishin vetm bijt e Zebedeut, ajo ishte vetm nna e bijve t Zebedeut.
    Gjja e dyt q duhet t kemi parasysh sht se n botn semite, kur dikush thot se sht bir i nj njeriu t caktuar, n vend q t jet lindur prej tij, thuhet se i ngjan atij, ky ishte kuptimi i atsis.
    Djali njihej nga i ati kur i ngjante jo aq nga tiparet e jashtme, por nga vlerat q i kishte transmetuar dhe biri kishte asimiluar.
    Ishin t gjith kto vlera njerzore q babai donte t shihte t pasqyruar te djali i tij! Vendimi hyjnor pr t br nj akt krijues t till, pr t br q Biri i Zotit t mbij n barkun e Maris, ka pikrisht kt kuptim. Zoti donte t jepte nj shenj pr t nnvizuar faktin se i biri, Jezusi i Nazaretit, do t kishte qen imazhi i tij i prsosur dhe duke e par at, ne do t kishim par fytyrn e Atit Qiellor, t pasqyruar n personin e Jezusit. Pr kt arsye ai donte t jepte edhe kt shenj, se Jezusi i Nazaretit kishte si babai i tij, at q i ngjante n mnyr t prkryer Atit e tij q sht n qiell.
    N kt moment, babai toksor, Jozefi, bashkshorti i Maris, hyn n sken.
    Para s gjithash, do t doja t fshija imazhin e Jozefit t trishtuar, sepse ai zbuloi shtatznin e Maris dhe ishte i shqetsuar nga dyshimi se nusja e tij e kishte tradhtuar.
    N historin e Mateut nuk ka absolutisht asgj q e sugjeron kt, nse dikush dshiron t bj disa supozime: gjja m logjike sht t mendohet se Jozefi e dinte q n fillim se fmija q po mbante Maria, ishte ngjizur nga nj forc krijuese hyjnore. Megjithat Jozefi e dinte kt, nuk dinte ende se far sht thirrur t bj me gruan e tij dhe me fmijn e “krijuar” n t nga Zoti.
    Ai dshiron t kuptoj se cili sht pozicioni i tij, far dshiron Zoti prej tij.

    Ungjilli na thot se Jozefi sht i drejt.
    far nnkuptohet me kt mbiemr?
    N Bibl, "drejt" do t thot se ai sht nj person n prputhje me besimin e tij, nj pratikues i ligjit t Zotit, Tevrati sht pr t pika referimi pr do zgjedhje, ashtu si sht pr do izraelit t devotshm.
    Jozefi e di se Tevrati prcakton se ai duhet t deklaroj publikisht se fmija nuk sht i tij dhe, thot teksti, "Jozefi, i fejuari i saj, pasi ishte njeri i drejt e nuk donte ta nderonte botrisht, mendoi ta linte fshehtazi"(v.19).
    sht e vshtir t kuptosh se si mund t “lint fshehtazi”, t gjith e din pr kt; pr t kuptuar tekstin duhet s pari t rregullojm prkthimin: "ai nuk donte ta ekspozonte n nj shfaqje publike": "degmatisei", n greqisht do t thot "t ekspozosh nj problem para t gjithve". Jozefi nuk di si t lviz dhe kshtu vendosi t mos e refuzoj at, kjo sht nj folje q nuk korrespondon me tekstin origjinal: "apoluo" nuk do t thot mohoj, do t thot "t largohesh i lir"... pra far bri Jozefi, far vendos t bj? Ai reflektoi dhe tha: Nuk dua t bj buj, por gruan e l t lir, se nuk di si t vendosem pran saj, nuk e di se far do Zoti nga un.
    Jozefi nuk donte t bnte buj pr kt fakt, ai thjesht vendos ta lr t shkoj.
    Si burr, ai nuk kishte pse t jepte arsyet e zgjedhjes s saj, mund t ishte se e kishte rimenduar, ndaj e la t ikte sepse nuk shihte rrugdalje prvese t hiqte mnjan, pa br buj.
    Jozefi nuk e di se cili do t jet pozicioni i tij, far dshiron Zoti prej tij dhe mendoi q nuk ishte e mundur q t flas pr kt publikisht, sepse askush nuk do ta kishte kuptuar misterin e asaj q kishte ndodhur me Marin.
    Tani, n kt situat, si ia zbulon Perndia Jozefit thirrjen n t ciln ai u thirr? Ne ndjejm:
    “Posa n mendjen e vet vendosi t bj kshtu, ja, iu duk n ndrr engjlli i Zotit dhe i tha: “Jozef, biri i Davidit, mos ki frik ta marrsh Marin, t fejuarn tnde, sepse foshnja q sht zn n t, u zu pr virtyt t Shpirtit Shenjt. Ajo do t lind djal e ti ngjitja emrin Jezus, sepse Ai do ta shlboj popullin e vet prej mkateve t tij"(v. 20-21).
    Pr t prezantuar zbulesn e Zotit pr Jozefin, ungjilltari Mateu prdor dy imazhe biblike, "Engjlli i Zotit" dhe "ndrra".
    “Engjlli i Zotit”… zakonisht i paraqesim kta personazhe q vijn nga qielli, me krah, natyrshm pa kpuc dhe sandale sepse fluturojn, nuk shfaqen kurr n pikturat me kpuc. Jan imazhe t bukura, prekse, t mbla, por "engjlli i Zotit", n Beslidhjen e Vjetr dhe t Re, sht nj form letrare q prdoret pr t thn se vet Zoti ndrhyri pr t'ia komunikuar vullnetin e tij njeriut ose pr t ndrhyr n emr t tij.
    N tekstin ton, "engjlli i Zotit" nuk do t thot asgj m shum se kjo.
    Jozefi po pyeste veten pr vendimet q do t merrte, po reflektonte dhe sigurisht i krkonte Zotit drit, sepse duke qen i drejt donte t prmbushte vullnetin e Zotit dhe n nj moment t caktuar, ai e kuptoi qart se far donte Zoti prej tij!
    "Engjll i Zotit" do t thot se ai ishte i sigurt se ndriimi q kishte marr, erdhi nga Perndia!
    Tani ai e dinte se far ishte thirrur t bnte n harmoni me vullnetin e Zotit.


    Edhe ndrra, imazhi i dyt, nuk duhet kuptuar n kuptimin e vrtet, ungjilltari Mateu i kujton ndrrat e Jozefit edhe dy her, kur engjlli i Zotit i thot t shkoj n Egjipt dhe m pas, kur engjlli i Zotit thot t kthehet n tokn e Izraelit.
    ndrra sht nj metafor, sht imazhi me t cilin ungjilli dshiron t na tregoj se Jozefi kishte nj zbules nga vullneti i Zotit dhe kjo, natyrisht, jo kur ishte duke fjetur, por kur ishte zgjuar. Sot do t thoshim se ai ishte n lutje, domethn duke u prpjekur t lexonte n dritn e Zotit, momentin delikat q po kalonte n jetn e tij,
    Jozefi e dgjoi zrin e Zotit n zemrn e tij, sepse ishte i drejt, kishte nj zemr t pastr, t ndjeshme ndaj zrit t Zotit!
    Ky mesazh sht i rndsishm pr ne, sepse si ky person, i cili gjithmon donte t ishte n harmoni me vullnetin e Zotit, nuk bnte zgjedhje me kokn e tij, por donte t dgjonte at q i thoshte Zoti. Edhe ne n jet, duhet t lvizim gjithmon n kt mnyr… gjithmon t krkojm "far do Zoti nga un" dhe engjlli i Zotit, kur ne i drejtohemi atij, me siguri vjen t na flas.
    far i tha Engjlli i Zotit Jozefit? "Jozef, biri i Davidit, mos ki frik t martohesh me Marin".
    Frika e Jozefit ishte ajo e dikujt q prballet me nj mister q e kaprcen at; kishte frik se mos ndrhynte n planin e Zotit dhe nuk dinte si t lvizte, far t bnte.
    Ktu, ai e kuptoi se ishte thirrur pr t qen burri i Maris, ai e kuptoi se si baba, ai duhej t'i jepte emrin djalit t Maris dhe se duhej ta quante at Jezus. Yehoshu'a n aramaisht, n Hebraisht Joshua. Joshua dhe Yehoshu’a jan i njjti emr.
    Thuhet edhe pse u zgjodh ky emr pr djalin e Maris, sepse n emr gjendet rrnja “iasha” q do t thot shptim, t shptosh, Zoti t shpton.
    Kishte shum personazhe n at koh q kishin kt emr, Joshua ose Yehoshu'a sepse ishte koha n Izrael q Mesia pritej t ishte si Joshua, nj lirimtar i popullit t tij, ata prisnin lirimin nga pushtuesit romak dhe historiani Giuseppe Flavio, kujton 19 personazhe n veprnn e tij, t cilt mbanin kt emr, Joshua.
    “Zoti shpton”, pr far shptimi po flasim?
    N Izrael sigurisht q nuk pritej shptimi nga mkati, pritej shptimi nga romakt, prkundrazi ungjilltari Mateu e shpjegon kt tekst duke thn: "Jezusi do ta shlboj popullin e vet prej mkateve t tij”(v. 21): sht ai q shpton nga mkati.
    Cili sht qllimi, objektivi q synojm gjat gjith jets son?
    Ne duam gzim, duam t jemi t lumtur, duam t realizojm plotsisht jetn ton njerzore; me mkate e humbim kt qllim.
    Kur e humbim objektivin?
    Pr shembull, kur qllimi i jets son sht grumbullimi i parave pa br shum skrupuj, kur jetojm duke braktisur veten dhe duke krkuar dshprimisht knaqsi dhe vetm knaqsi, kur knaqemi me shthurjen, kur mendojm se ndihemi t prmbushur si burra nse ia dalim pr t dominuar, pr t'u imponuar t tjerve... na mungon objektivi.
    Ky gabim na vjen sepse ne dgjojm impulset tona, instinktet tona, t cilat n thelb na vijn nga paranjerzorja dhe ne nuk e lm veten t udhhiqemi nga Shpirti e Zotit... na mungon objektivi.
    Kur e bjm kt gabim, Zoti nuk na dnon sepse nuk iu bindm urdhrave t tij, nuk na urdhron, na tregon rrugn drejt gzimit dhe lumturis e nse nuk e ndjekim nuk na ndshkon; sht vet mkati q na dnon sepse na njerzon!
    Jezusi erdhi n kt bot pr t na shptuar nga dehumanizimi drejt t cilit na ojn zgjedhjet tona nse nuk jan n harmoni me fjaln e Perndis; prandaj na shpton nga dshtimet tona, nga ndjekja e rrugs s gabuar, nga zgjedhjet e pakuptimta n krkim t lumturis iluzore, nga gabimi n qllim.
    Jezusi na liron nga mkati, jo vetm nga pasojat e gabimeve tona, ai vrtet dshiron t eliminoj kt orientim t gabuar n rrnj q na bn t mos e kuptojm jetn ton.
    Tani ne e dim emrin me t cilin Zoti dshiron t quhet, sepse Jezusi erdhi pr t na zbuluar fytyrn e Atit Qiellor, ai lindi nga nj veprim krijues i Zotit, i cili me t vrtet donte t theksonte kt: ai sht biri i Atit dhe Ati Qiellor pasqyrohet n kt emr q i dha t birit “Ai q shpton”.
    Jozefi sht i pari q njohu kt emr t vrtet t Zotit, "Ai q shpton", Zoti sht shptimi, ky sht identiteti i Zotit.
    Tani ungjilltari Mateu mund t'i referohej vetm realizimit t Shkrimeve, ne dgjojm:
    “E gjith kjo ndodhi q t shkonte n vend fjala e Zotit e thn nprmjet profetit:
    “Ja, Virgjra do t mbes shtatzn e do t lind nj djal,
    t cilit do t’ia ngjesin emrin Emanuel ‑
    q do t thot: Hyji me ne.
    Jozefi, si u zgjua nga gjumi, bri si i urdhroi engjlli i Zotit: e mori n shtpi t fejuarn e vet”(v. 22-24).
    Prfundimi i historis s lajmrimit t Jozefit sht solemn, sepse ngjarja sht aq e jashtzakonshme dhe e papritur sa ungjilltari ndjen nevojn pr t paraqitur prmbushjen e nj profecie.
    Mateu ka n dispozicion nj orakull domethns t shpallur nga profeti Isaia n shekullin e 8-t para Krishtit; profeti kishte thn:
    "Ja, virgjresha do t mbetet shtatzn dhe do t lind nj djal"

    far donte t thoshte?
    Ai i drejtohej mbretit t Jeruzalemit, Akazit, i cili ishte i friksuar sepse kishte armiq q kishin rrethuar qytetin dhe kishte frik se dinastia e tij do t merrte fund prgjithmon.
    Profeti i thot: "Nusja jote do t ket nj djal dhe do t quhet Emanuel".
    Do ta quani Emmanuel, q do t thot Zoti me ne: ai donte t'i thoshte mbretit t mos ket frik, Zoti ka premtuar t jet gjithmon me popullin e tij dhe t mbroj dinastin e tij… "Emmanuel, Zoti sht me ne".
    N fakt, ather do t lind ky djal dhe armiqt nuk do t mund t pushtojn qytetin e Jeruzalemit.

    Si ndodh q ungjilltari Mateu e prmend kt profeci duke ia referuar Maris?
    Djali i Maris do t jet Emanueli i vrtet, jo djali i Akazit q do t quhet Ezekia.
    Ai do t quhet Jezus nga Jozefi, por, thot ungjilltari, "t gjitha kombet do ta quajn Emanuel", domethn do t njohin te Jezusi pranin me ne t t njjtit Zot! Te Maria kjo profeci u plotsua plotsisht, sepse djali i Maris nuk sht askush tjetr vese i Vetmlinduri i Atit q u mbulua me njerzimin ton, jo se u mbulua me muskuj, ai u b plotsisht nj prej nesh!
    Ai prjetoi ndjenjat tona, emocionet tona, pasionet tona, prjetoi gzimet tona, dashurit tona, zhgnjimet tona, prjetoi tradhtit, dhimbjet tona, prjetoi vdekjen! Duke u br nj prej nesh, i Vetmlinduri i Atit, ai u b i vdekshm!
    Ja, ai sht me t vrtet "Zoti me ne", asnj fe tjetr nuk e ka kt imazh t Zotit, nj Zot q na deshi aq shum sa t ishte "Emmanueli" "Zoti me ne".
    Ky sht misteri q ne jemi t ftuar t mendojm n kt koh t Krishtlindjes.

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •