Close
Faqja 11 prej 12 FillimFillim ... 9101112 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 201 deri 220 prej 235
  1. #201
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 23 Ord. VITI C

    M 4 -9-2022.


    UNGJILLI: Lk 14,25-33.


    25 Nj mori e madhe e popullit po bnte rrug me t. Ai u kthye kah ata dhe u tha:
    26 Nse ndokush vjen tek un e do m tepr babain, nnn, gruan, fmijt, vllezrit, motrat, madje edhe jetn e vet se sa mua, nuk mund t jet nxnsi im.
    27 Kush nuk e mbart kryqin e vet e nuk m vjen pas, nuk mund t jet nxnsi im!
    28 Cili prej jush, nse mendon t ndrtoj kulln, nuk ulet m par t llogaris shpenzimet se a ka sa i duhen pr ta kryer?
    29 Q, kur ti shtjer themelet e t mos mund ta kryej ‑ t mos filloj ta vr n loj gjithkush ta shoh
    30 duke thn: Ky njeri filloi t ndrtoj e nuk mundi ta kryej!
    31 Ose ‑ cili mbret, kur do t niset t luftoj kundr nj mbreti tjetr, nuk ulet m par t pleqroj a sht i zoti me dhjet mij ushtar ti dal prball atij, q i vjen me njzet mij?
    32 Nse nuk mundet, on delegacionin derisa ai sht ende larg e krkon qyshket pr paqe.
    33 Kshtu, pra, secili prej jush q nuk i bie mohit tr pasuris s vet, nuk mund t jet nxnsi im.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    KRKESAT E JEZUSIT PR NXNZIT E VET.


    Le t fillojm me fjalin e Jezusit mbi lidhjet tona familjare; ai nuk na thot q tash e tutje t'i numrojm ato kot: kjo do t ishte padrejtsisht dhe pa nevoj mizore, pr ata q na rrethojn; dhe kjo do t ishte n kundrshtim me t gjith msimet e tij pr dashurin dhe thjesht me urdhrimet (do t nderosh baban dhe nnn tnde). Msimi q na jep Jezusi m Ungjillin e sotm pa dyshim do t thot: kto lidhje jan t mira, por nuk duhet t jen pengesa; nj lidhje q do t na pengonte t ndiqnim Krishtin, nuk do t ishte dashuri e vrtet. Tani e tutje, lidhja q na bashkon me Krishtin nprmjet Pagzimit, sht m e fort se do lidhje tjetr toksore. Ne mund t meditojm dika krejt t ngjashme n letrn e Palit drejtuar Filemonit, e cila sht leximi yn i dyt kt t diel.
    Por vshtirsia e ktij ungjilli sht diku tjetr: sepse, n pamje t par, njeriu nuk e sheh shum mir marrdhnien midis pjesve t ndryshme: fjalia e par e Jezusit: Nse ndokush vjen tek un e do m tepr babain, nnn, gruan, fmijt, vllezrit, motrat, madje edhe jetn e vet se sa mua, nuk mund t jet nxnsi im (v..26), do t ket jehon (prfshir) n fjalin e fundit: "Kshtu, pra, secili prej jush q nuk i bie mohit tr pasuris s vet, nuk mund t jet nxnsi im (v. 33). Midis ktyre dy fjalive, ka dy shmblltyra t vogla: ajo e njeriut q dshiron t ndrtoj nj kull dhe ajo e mbretit q shkon n luft; msimet e tyre jan t ngjashme: kur dshiron t ndrtosh nj kull, duhet t fillosh duke br llogarit nse nuk dshiron t futesh n menduri; sa i prket mbretit q mendon pr nj luft, edhe pr at do ishte mire t bnte fillimisht nj bilanc t mundsive t tij: menuria konsiston n prshtatjen e ambicieve t tij n nivelin e mjeteve t tij; kjo sht e vrtet n t gjitha fushat, me sa duket. Sa biznese u ndrpren sepse u hapn shum shpejt, pa u menduar; t dish t numrosh, t dish t parashikosh, t dish t llogaritsh rreziqet, kjo sht menuria elementare, sekreti i suksesit.
    Ne themi t qeverissh do t thot t parashikosh dhe a nuk mund t mendojm se bhemi t rritur n ditn kur, pikrisht, m n fund, kemi msuar t llogarisim pasojat e veprimeve tona?
    Por a nuk sht kjo kontradiktore me mesazhin e fjalive q i kornizojn dy shmblltyrat? Sepse ato duket se prdorin nj gjuh aspak t menur dhe t matur: krkesa e par, pr t qen dishepull i Krishtit, sht ta preferosh at ndaj t gjith t tjerve, t'i prkushtohesh trupit dhe shpirtit pr ta ndjekur at; megjithat, menuria, madje edhe drejtsia e thjesht na urdhrojn prkundrazi t respektojm lidhjet e natyrshme t familjes dhe t rrethit... dhe prve ksaj, mund t kemi nevoj pr njri-tjetrin m von. Krkesa e dyt, pra, njeriu duhet t mbaj me vendosmri kryqin e tij (domethn t pranoj rrezikun e persekutimit); krkesa e tret s fundi, sht e nevojshme t heqsh dor nga t gjitha pasurit e saj. E gjith kjo do t thot t'i lm atij t gjitha sigurit tona afektive dhe materiale; eshte shume i kujdesshem? Me sa duket jemi larg prllogaritjeve aritmetike pr t cilat na flasin dy shmblltyrat!


    HIRI I JEZUSIT NA MJAFTON!

    E megjithat, sht mjaft e qart se Jezusi nuk knaqet me kultivimin e paradoksit; ai nuk kundrshton vetveten; na takon ne t kuptojm mesazhin e tij dhe se si dy shmblltyrat e vogla hedhin drit mbi zgjedhjet q duhet t bjm pr ta ndjekur at. N fakt, Jezusi po thot t njjtn gj gjat gjith ktij Ungjilli: ai thot prpara se t nisesh (qoft t m ndjeksh, qoft t ndrtosh nj kull apo t shkosh n luft), bji llogarit me kujdes... vetm ktu, mos i merr llogarit e gabuara! Ai q ndrton nj kull llogarit mimin e kostos; ai q shkon n luft i vlerson forcat n njerz dhe municione... ai q ecn n gjurmt e Krishtit duhet t bj edhe llogarit e tij, por nuk jan njsoj! Ai heq dor nga do gj q mund ta pengonte, n mnyr q t mund ta vr n shrbim t Mbretris pasurin e tij t t gjitha llojeve, prfshir ato emocionale dhe materiale. Dhe, mbi t gjitha, ai mbshtetet n fuqin e Shpirtit q vazhdon punn e tij n bot dhe prfundon do shenjtrim, si thot lutja e katrt eukaristike.
    Ne jemi mir, edhe atje, n nj perspektiv t rrezikut t llogaritur; pr t ndjekur Jezusin, ai na tregon rreziqet: t dim t lm gjithka, t pranojm moskuptimin dhe ndonjher prndjekjen, t pranojm t heqim dor nga prfitimi i menjhershm. T jesh i krishter, llogaritja e vrtet, urtsia e vrtet, nuk sht t mbshtetesh n asnj nga letrat tona me vler toksore; sht pak sikur t na thoshte: Pranoni t mos keni siguri: ju mjafton hiri im. Tashm, leximi i par i marr pikrisht nga libri i Urtsis na kishte thn mir: Zoti nuk sht i njerzve; ajo q do t dukej marrzi n syt e njerzve sht e vetmja urtsi e vlefshme n syt e Perndis. Me t jemi gjithmon n logjikn e kokrrs s grurit: ai pranon t varroset, por me kt mim mbin dhe jep fryte.
    Lum, pra, ata q do t din t heqin qafe masat paraprake t rreme... Ndoshta kjo sht duke u prgatitur pr t kaluar prmes ders s ngusht t prmendur t dieln e njzet e nj (Lk 13:24)?
    - Ajo q Jezusi po zhvillon ktu sht ajo q ne sot do ta quajm "parimi paraprak". N t dyja shmblltyrat, sht e qart: "t ulesh" pr t llogaritur rreziqet dhe shpenzimet sht menuria m elementare.
    N rastin e tret, at t dishepujve, t dhnat e llogaritjes jan t gjitha t ndryshme. Flisnim pr pasuri, ekuilibr t fuqive... E dim mir se e vetmja pasuri sht tek ai, forca jon e vetme gjithashtu. Dhe madje edhe vlersimi i rreziqeve na shmang: si thot libri i Urtsis:
    Cili njeri mund t zbuloj qllimet e Perndis? Kush mund ta kuptoj vullnetin e Zotit? Reflektimet e njerzve t vdekshm jan t vogla dhe mendimet tona jan t lkundura.

  2. #202
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord. VITI C

    M 11-9-2022.


    LEXIMI I PAR: Dal. 32, 7-14.


    7 Por Zoti i tha Moisiut: Mos vono e zbrit posht, sepse populli yt q e nxore nga dheu i Egjiptit, u prish. 8 E lan me t shpejt rrugn q ua kam caktuar. Punuan nj vi t metalt e adhuruan dhe i kushtuan fli e than: Kta jan zotat e tu, o Izrael, q t nxorn nga dheu i Egjiptit!
    9 Pastaj Zoti i tha Moisiut: Po shoh se ky popull sht popull zverkngurrt.
    10 M lsho t ndizet flak hidhrimi im kundr tij e ta shfaros e pastaj prej teje do t bj nj popull t madh.
    11 Porse Moisiu i lutej Zotit, Hyjit t vet, e i thoshte: Prse, o Zot, do t ndizet flak hidhrimi yt kundr popullit tnd, t cilin e nxore nga dheu i Egjiptit me fuqi t madhe e dor t fort? 12 Jo, t lutem, q t mos thon egjiptiant: I nxori me dredhi q ti vras n male e ti shfaros nga toka. Le t qetsohet hidhrimi yt dhe dftohu i mshirshm mbi t keqen e popullit tnd. 13 T bie ndr mend Abrahami, Izaku e Izraeli, shrbtort e tu, t cilve u prbetove me vetvete, kur u the: Do ta shtoj farn tuaj si yjet e qiellit dhe tr kt tok, pr t ciln ju fola, do tia jap fars suaj; e do t jet juaja prgjithmon뒔.
    14 Zoti pati mshir dhe nuk ia oi t keqen me t ciln i ishte krcnuar popullit t vet.


    LECTIO DIVINA-MEDITIM LUTJE.

    MOS KI TJETR ZOT, PRVE MEJE.

    Do t'ju prkujtoj me pak fjal kontekstin: tre muaj pas daljes nga Egjipti, Zoti u propozoi Beslidhjen Moisiut dhe popullit t tij: dhe njerzit, njzri, pranuan Aleancn. Dhe pastaj ishte Zoti u shfaq n nj mnyr t jashtzakonshme, n vettima, bubullima, zjarr, re.
    Dhe prsri populli u zotua: "Ne do t bjm t gjitha fjalt q ka thn Zoti. Pastaj Moisiu u ngjit prsri n mal pr t marr pllakat e ligjit.
    Episodi i viit t art zhvillohet n kt koh: Moisiut i duhet shum koh pr t zbritur; populli sapo kishte pasur nj prvoj t jashtzakonshme fetare dhe ja q sht duke u kthyer srish n jetn e prditshme, e zakonshme. Nuk dgjon m asgj, nuk sheh m asgj... Ku sht Zoti? Ku sht Moisiu? Ather tundimi sht shum i fort; Aaronit i krkohet t bj nj statuj. Kur Moisiu m n fund zbret nga mali, me pllakat e Ligjit n dor, ai mirpritet nga himnet q i drejtohen statujs!
    sht e qart se kjo brje e nj statuje u konsiderua nga Zoti dhe nga Moisiu si nj gabim. Dikush mund t pyes veten se far nuk shkon me kt? Pr t kuptuar se far prfaqsonte ndalimi i idhujve dhe se si sht nj gabim brja e viit t art, sht e nevojshme t rilexohen urdhrimet, ai q quhet Dekalog. Fjalia e par, shpesh e harrojm, nuk sht nj urdhrim, sht nj pohim:
    Un jam Zoti Hyji yt
    q t nxora nga dheu i Egjiptit,
    prej shtpis s skllavris.
    Mos ki tjetr Zot, prve meje (Dal. 20,2-3).
    Ky pohim q u paraprin urdhrimeve dhe i justifikon, jep kuptimin e tyre. sht pr shkak se Perndia e ka liruar popullin e tij q ai tani u jep atyre urdhrimet: kto nuk kan qllim tjetr vese t tregojn rrugn pr t mbetur nj popull i lir dhe i lumtur.
    Urdhrimi i par, nga kto urdhrime, ka dy pika: s pari, Mos ki tjetr Zot, prve meje (V. 3); s dyti, Mos bj kurrfar idhulli (V. 4).



    MOS BJ KURFAR IDHULLI.


    sht shum e qart:
    "Mos bj kurrfar idhulli,
    as far prfytyrimi t gjrave
    q jan lart n qiell,
    as t gjrave q jan posht mbi tok,
    as t gjrave q jan n uj nn tok.
    Mos i adhuro ato
    as mos u jep far nderimi,
    sepse un, Zoti, Hyji yt(Dal. 20,4-5).
    Ky ndalim pr t br idhuj, ishte shum i ri pr kt popull q doli nga Egjipti, ku statuja t t gjitha llojeve t perndive prfaqsoheshin n format e kafshve. Dhe prve ksaj, nse hebrenjt, mezi doln nga Egjipti, kishin iden t bnin nj vi t art, ishte sepse ata e kishin par tashm nj t till! Pr shembull, nj vi i ri ari sht gjetur n nj afresk n nekropolin e Tebs q prfaqson diellin n lindjen e diellit. Prandaj, ky ndalim krejt i ri sht shum krkues: prova sht se, n mnyr t paprmbajtshme, njerzit nuk binden; do t ishte shum qetsuese t mund t vihen duart mbi Zotin: do t ishte me siguri nj gj shum e bukur t kishin mundsin ta preknin Zotin, ta shihnin Zotin... por edhe t mund t largoheshin prej tij, t fshiheshin...
    Por adhurimi i idhujve sht thjesht nj gj e pa kuptimshme dhe Zoti e di m mir se ne; s pari, sepse do prpjekje pr t prfaqsuar Zotin, Gjith-Tjetrin, sht e dnuar n mnyr t pashmangshme me dshtim; ne nuk mund ta reduktojm Zotin n nj statuj, thjesht sepse Zoti nuk ka masat e njeriut. Pastaj, akoma m seriozisht, do prpjekje pr t ngrir Zotin, pr ta rregulluar at, pr t pretenduar se kemi ndonj pushtet mbi t, sht nj mashtrim; kjo on n mnyr t pashmangshme n magji, n fetishizm dhe gjithashtu i v besimtart n fuqin e tepruar t klerit, pasi jan priftrinjt ata q jan n nj far mnyre shrbtort e idhullit... (N kllapa, pikrisht kshtu ndodhi n Egjipt me kultin t Amunit).
    Prandaj, adhurimi i idhujve sht i ndaluar prgjithmon pr njerzit q takuan dhe bnn eksperiencn pr her t par t pranis s Zotit lirimtar. M mir akoma, ndalimi i brjes s idhujve sht pjes e ndrmarrjes s lirimit t popullit t Zotit: pr ta thn ndryshe, ky ndalim u prkujtonte besimtarve t liruar nga rpbria n Egjiptin dhe pasardhsve t tyre se idhujtaria sht nj rrug e rreme, nj rrug qorre. Liria kushtonte kt mim. Sepse liria autentike krkonte q t pranohej kjo e vrtet themelore; ather dhe vetm ather Populli i Zgjedhurne mundte t hyjntem me Perndin n Beslidhjen q ai u propozonte atyre.


    MOISIU KRKON FALJEN PR POPULLIN.

    Historia na paraqet nj Zot t zemruar dhe Moisiun q lutet q ta qetsoj: Zoti i thot Moisiut:
    Po shoh se ky popull sht popull zverkngurrt,
    dhe Moisiu lutet:
    Mos u zemro me popullin tnd.
    Sigurisht, kjo sht nj mnyr e t folurit! Ne e dim sot se Perndia nuk i nnshtrohet zemrimit si asnj prej nesh dhe se nuk ka nevoj pr fjal qetsuese pr ta ndryshuar mendjen dhe sjelljen. Por, n kohn e daljes nga Egjipti, njerzit ende imagjinonin nj Zot q u ngjan shum njerzve, me t njjtat ndjenja dhe t njjtat shprthime. U deshn shekuj zbulimi pr t zbuluar fytyrn e vrtet t Perndis. N fund, kur Bibla flet pr zemrimin e Perndis, sht gjithmon pr t shprehur refuzimin e tij t palodhshm pr ti lr t devijojm njerzit.
    E njjta gj vlen edhe pr faljen e Zotit: u jan dashur mijra vjet q besimtart t zbulojn se falja e Zotit nuk sht e kushtzuar nga lutjet tona! Zbulimi i Zotit sht shum progresiv dhe sht vetm shum ngadal, q mnyrat tona pr t folur pr t evoluojn: ajo q sht e jashtzakonshme n kt tekst sht se njerzit tashm po prjetojn faljen e Zotit: nj Zot q kmbngul t propozoj pa u lodhur Aleancn e tij secilit prej tyre, me gjith pabesit e tyre.
    M n fund, populli do ta kujtoj gjithmon shembullin e Moisiut: ai, prfituesi i t mirave t Zotit, duke qen se sht i vetmi q e ka takuar ball pr ball, ai kurr nuk shkputet nga populli i tij, edhe kur ky i fundit ka fajin!

  3. #203
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord VITI C.

    M 11-9-2022


    Ps. 51, 3-4, 12-13, 17.19


    3 Ki mshir pr mua, o Hyj, sipas mshirs sate,
    pash mirsin tnde shlyeje mkatin tim!
    4 M laj krejtsisht prej mkatit tim
    e m pastro prej fajit tim!
    12 Krijoje n mua, o Hyj, zemrn e pastr,
    prtrij n mua nj shpirt t qndrueshm!
    13 Mos m flak larg fytyrs sate,
    mos e hiq prej meje shpirtin tnd t shenjt.
    17 Zhdrvilloj, o Zot, buzt e mia,
    dhe goja ime do ta shpall lavdin tnde.
    19 Flia e vrtet pr Hyjin: shpirti i penduar;
    ti, o Hyj, nuk e prbuz zemrn e penduar, t thrmuar!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    ZEMRA E THYER!

    Fjalia e fundit e ktij psalmi mund t oj n keqinterpretim t neveritshm: “Flia e vrtet pr Hyjin: shpirti i penduar; ti, o Hyj, nuk e prbuz zemrn e penduar, t thrmuar!”.
    A mund t gzohet Perndia duke par zemrat e thyera? Si mund t pajtohet kjo formul me fraza t tjera nga Bibla? Pr shembull, n librin e Daljes, 34,6-7: “ Zoti kaloi prpara tij (Moisiut) e shpalli: “Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but, i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet, q qndron besnik me mijra brezni, q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin”. Dhe kjo formul gjendet si e till n disa psalme, p.sh. ps 86,15: “Por ti, o Zot, Hyj i mshirshm e i dhimbshm, i ngadalshm n zemrim, plot dashuri e durim, shiko mbi mua e ki mshir pr mua”; apo edhe t gjitha pohimet se Zoti sht At dhe se ai sht dashuri dhe falje... Dhe kto pohime, i gjejm nga Beslidhja e Vjetr sepse nuk kemi pritur q Beslidhja e Re t zbuloj se “Zoti sht Dashuri”.
    Prandaj, nuk sht nj fjal q na autorizon t mendojm se Perndia mund t gjej ndonj knaqsi duke na par ne t vuajm; t mendojm nj gj t till do t thot ta fyejm at: prindrit, edhe ata t paprsosur, nuk mund t durojn t'i shohin fmijt e tyre t vuajn... si mund ta imagjinojm q Hyji At, Ati yn qiellor, mund t knaqet duke na par n vuajtje... dhe nse nj ide e till na trondit, me t vrtet mund t mendojm q realiteti sht absolutisht ndryshm: Hyji yn do q t jemi gjithmon t lumtur.
    E megjithat sht aty ajo fjali: “Flia e vrtet pr Hyjin: shpirti i penduar; ti, o Hyj, nuk e prbuz zemrn e penduar, t thrmuar!”. Flijimi q knaq Perndin, sht nj shpirt i thyer; ti nuk e largon prej teje, o Zoti im, nj zemr t thyer dhe t drrmuar. N fakt, shprehja “zemr e thyer” nuk do t thot at q ne besojm: duhet ditur se nuk sht shpikur nga autori i psalmit; nuk mund t themi saktsisht se kur sht shkruar psalmi 51, por sht e sigurt q vargjet e tij t fundit t paktn jan shkruar shum von, pas mrgimit n Babiloni: prova sht se ata flasin pr shkatrrimin e Jerusalemit nga Nabukonosori dhe Populli i besimtarve sht ftuar t lutet pr rindrtimin e tij, q sigurisht nuk ishte shqetsimi i Davidit! N kohn e tij, tempulli nuk ishte ndrtuar akoma! Kta jan vargjet e fundit t psalmit:
    “Pash mirsin tnde, o Zot, bji mir Sionit,
    ndreqi prsri muret e Jerusalemit.
    Ather do t’i pranosh flit e drejtsis,
    flit e shkrumbimit e t gjitha kushtet,
    ather do t mund t kushtohen mzetr mbi lterin tnd”.
    Bj mir Sionit, ndreqi muret e Jeruzalemit, flit...mbi lterin tnd. Prandaj jemi pas kthimit nga Mrgimi n Babiloni; Pikrisht gjat mrgimit profeti Ezekiel zhvilloi shprehjen “zemr prej guri, zemr prej mishi”... sht n kapitullin 36 t Ezekielit:
    “Un do t’ju jap nj zemr t re,
    nj shpirt t ri do ta fus n ju,
    do ta nxjerr nga mishi juaj zemrn e gurt
    e do t’ju jap nj zemr mishi” (Ez. 36,26).




    NJ ZEMR E GURT, NJ ZEMR MISHI.



    Pra mund t mendohet se autori i psalmit ton merr imazhin e Ezekielit: ajo q ai e quan "zemr t thyer" sht zemra prej mishi q shfaqet kur zemra jon prej guri, e mbyllur n guaskn ton, thyhet prfundimisht: pak si lvozhga e fort e bajames, kur thyhet, zbulon vet bajamen e mir brenda. N t njjtin kuptim, Jezusi, nga ana tjetr, prdori shprehjen “ zemr but dhe t prulur”: kjo mnyr e t folurit prdoret pr marrdhnien ton me Perndin dhe pr marrdhnien ton me t tjert; n marrdhnien ton me Perndin, zemra e mishit sht krejtsisht e kundrta e qafs s ngurt pr t ciln foli Moisiu n shkrettir n kohn e Daljes (shih leximin e par e meshs s sotme). N marrdhnien ton me t tjert, zemra e thyer, ose zemra prej mishi, sht zemra e atij q sht i mshirshm dhe i prvuajtur, i but dhe i dashur.

    Nse imazhet "zemr prej guri, zemr prej mishi, zemr e thyer" jan t rinj, pohimi se sakrifica sht mbi t gjitha shtje e zemrs, nuk sht i ri. Sepse, nse Ligji parashikonte shum flijime falnderimi, profett kishin qen prej kohsh atje pr t kritikuar dhunshm qndrimin mjaft t leht q konsistonte n oferta t flijimeve n tempull pa ndryshuar zemrn. Isaia, pr shembull, tha n emr t Perndis: “Ky popull m nderon me buzt e tij, por zemra e tij sht larg meje” (Is 29:13). Dhe Ozea: "Dua dashurin e jo flin, njohjen e Hyjit m se holokaustet” (6,6). Apo edhe Mikea q u drejtohej njerzve q prpiqeshin t'i plqenin Zotit dhe pyesnin se far lloj sakrifice preferonte Zoti: viat, desht apo edhe vaji?: “ka kam t denj t’i kushtoj Zotit kur bie n gjunj para t Tejetlartit Hyj? T’i kushtoj, vall, fli shkrumbimi ose via q e mbushn vitin? A thua Zotit do t’i plqejn mijra desh e prrenj vaji me miliarda? T’i kushtoj, thua, t parlindurin si shprblim pr fajin tim, frytin e kraharorit tim pr mkat q bra?.
    T’sht dftuar ’sht e mir, o njeri, e ka Zoti krkon prej teje: s’krkon tjetr pos t zbatosh drejtsin, t duash mirsin, t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd!” (Mi 6,6-8).
    Natyrisht, autori i Psalmit 51 ka msuar msazhin e profetve; dhe ua kushton at mesazh njerzve q shkojn n tempullin e Jeruzalemit pr nj fest pendimi, dhe pyesin se far mund t'i plqej m shum Perndis. Pr t festuar faljen e Zotit, besimtart duhet t krahasojn veten me mbretin David: edhe ai kishte mkatuar dhe megjithat ishte mbret, ai kishte marr gjithka nga Perndia, i detyrohej atij pr gjithka: ai ishte nj bari i vogl, s’vlente asgj n sy t njerzve, por Zoti e kishte zgjedhur, mbrojtur, prmbushur me do dhurat. E pastaj? Psalmi na prkujton at q quhet mkati i Davidit: sht historia e Bersabs shum t bukur, q Davidi e kishte par nga dritarja; e kishte detyruar t vinte n pallat n munges t burrit; pak m von, kur ai msoi se Bersabea ishte duke pritur nj fmij prej tij, Davidi kishte vendosur q burri i mjer t vritej n fushn e betejs, n mnyr q ai t mundte t martohej me Bersabn dhe ta njihte fmijn ... Pas fajit t tij, Davidi, thirrur n urdhr nga profeti Natan, u b dhe mbeti i famshm pr pendimin e tij.
    Nga ana tjetr, besimtart e vrtet, t cilt gjithashtu i detyrohen pr gjithka Zotit, e njohin veten si mkatar dhe shpallin mshirn e Zotit. Dhe ata dshirojn t falnderojn... dhe ktu ata e pyesin veten se cila sht mnyra m e mir pr t falnderuar; far e knaq Zotin? Dhe ja si psalmi prgjigjet: “Flijimi q knaq Perndin sht nj zemr, nj person i thyer; sepse njerzit me zemrat e thyer besojn se Zoti nuk mund t prbuz nj zemr t thyer dhe t drrmuar. Msimi sht madhshtor dhe inkurajues: t knaqsh Zotin, n fund t fundit, sht shum e leht: gjithka q duhet t bsh sht t duash Atin dhe t afrmin tnd porsi vetveten.

  4. #204
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 24 Ord VITI C

    M 11 9 2022

    UNGJILLI: Lk. 15, 1-32.


    1 T gjith tagrambledhsit dhe mkatart i afroheshin Jezusit pr ta dgjuar.
    2 Farisenjt e skribt murmurisnin:
    Ky i pranon mkatart ‑ thoshin ‑ dhe po ha me ta.
    3 Ather Jezusi u tregoi kt shmblltyr:
    4 Cili prej jush, po i pati njqind dele dhe, nse nj prej tyre i humb, nuk i l t nntdhjetennt t tjerat vetm n kullos e nuk shkon pas t humburs derisa ta gjej?
    5 Kur e gjen, plot gzim e v n krah,
    6 dhe, posa arrin n shtpi, i thrret miqt e fqinjt e u thot: Gzohuni me mua se e gjeta delen time q m humbi.
    7 Un po ju them: n qiell do t ket po kshtu m shum gzim pr nj mkatar q pendohet e kthehet se pr nntdhjetennt t drejt, q skan nevoj t kthehen.
    8 Ose ‑ cila grua q ka dhjet drahma e po bri e i treti njra, nuk e ndez dritn e nuk e fshin shtpin dhe nuk e krkon me kujdes derisa ta gjej?
    9 Dhe, kur e gjen, i bashkon mikeshat dhe fqinjet dhe u thot: Gzohuni me mua se e gjeta drahmn q m pati humbur.
    10 Po kshtu, un po ju them: bhet gzim n mes t engjjve t Hyjit pr nj mkatar q kthehet.
    11 Pastaj vijoi: Nj njeri kishte dy djem.
    12 Djali i vogl i tha t atit: Bab, ma jep pjesn e pasuris q m takon! Ai ua ndau pasurin.
    13 Pas pak ditsh, djali i vogl mblodhi ka pati dhe shkoi n dhe t largt e atje e shkaprderdhi pasurin e vet duke jetuar i dhn pas vesesh.
    14 Kur shpenzoi gjithka pati, u b zi e madhe buke n at vend e djali filloi ta sprovoj skamjen.
    15 Ather shkoi e u lidh rrogtar te nj njeri i atij vendi. Ky e drgoi n toka t veta ti ruaj thit.
    16 E dshironte ta mbushte s paku ndonj her barkun me kokrra iibunesh q hanin thit, por askush nuk ia jepte.
    17 Ather i erdhn mendt e thoshte: Sa mditsve t tim eti u tepron buka, kurse un ktu po vdes urie!
    18 Do t ohem e do t shkoj tek im at e do ti them: O at, rash n mkat kundr Qiellit e ndaj teje!
    19 Nuk jam m i denj t quhem yt bir; m prano si nj ndr rrogtart e tu.
    20 U ua dhe mori rrugn t kthehet tek i ati.
    Ndrsa ende ishte larg, i ati e pa, u ngashrye, u lshua me vrap, e prqafoi dhe e puthi.
    21 Ather i biri i tha: O at, rash n mkat kundr Qiellit e ndaj teje! Nuk jam m i denj t quhem yt bir... !
    22 Por i ati u tha shrbtorve t vet: Sillni shpejt petkat m t mirat e vishjani! Vriani unazn n dor e sandalet n kmb!
    23 Sillni viin e majm e prejeni t ham e t gzojm,
    24 sepse ky, im bir, pati vdekur e u ngjall, pati humbur e u gjet! E filluan t dfrehen.
    25 Djali i tij i madh ndodhi n fush. Kur u kthye e iu afrua shtpis, dgjoi kng e valle,
    26 thirri nj shrbtor dhe e pyeti ndodhi.
    27 Ai iu prgjigj: U kthye vllai yt e yt at preu viin e majm pse iu kthye djali shndosh e mir.
    28 Ai u zemrua dhe nuk deshi t hyj brenda. I ati doli jasht dhe iu lut.
    29 Ather ai i tha t atit: Ja, un t shrbej tash sa koh e kurr nuk e shkela asnj urdhr tndin. E ti kurr sm dhe as nj edh t gostitem me miqt e mi.
    30 Por, kur t erdhi ky ‑ djali yt ‑ q e prishi pasurin tnde me lavire, ti ia preve viin e majm!
    31 Biro ‑ i tha i ati ‑ ti je gjithmon me mua, e gjithka kam, sht jotja.
    32 Porse, u desh t gzohemi e t ngazllohemi, sepse ky ‑ vllai yt ‑ pati vdekur e u ngjall, pati humbur e u gjet .



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    KY NJERI I MIRPRET MKATART DHE HA ME TA.

    N gojn e skribve dhe t farisenjve sht nj turp; prkundrazi, pr ungjilltarin dhe pr veten ton, si pr Palin n letrn drejtuar Timoteut (leximi yn i dyt), sht sigurisht nj udi! Pse ? Sepse asnjri prej nesh nuk do t kishte guximin ta numronte veten mes nntdhjet e nnt t drejtve t shmblltyrs s par. Secili prej nesh sht ky mkatar i ftuar pr t'i dhn gzim qiellit me an t kthimit t tij n besim. Le t jemi t qart: fjala "konvertim" nuk do t thot ndryshim feje, por ndryshim drejtimi, nj kthes e vrtet: ne po i kthenim shpinn Zotit dhe po kthehemi drejt tij, te ti. Epo, mund t'i themi vetes se sa her q merrnim vendimin t ktheheshim, sillnim gzim n parajs.
    Gzimi sht me t vrtet toni kryesor i ktyre tre shmblltyrave: gzimi i Perndis dgjohet. Edhe nj her, ne jemi n vijn e drejt t Testamentit t Vjetr; ku dgjuam Sofonin t fliste pr vallen e Perndis:
    Mbret i Izraelit sht Zoti mes teje,
    ske pse m ta druash t keqen!
    Jerusalemit at dit do ti thuhet:
    Frik aspak mos ki, Sion,
    assesi t mos mpaken duart!
    N mesin tnd sht Zoti Hyji yt,
    trim mbi trima Shptimtar!
    Do t galdoj pr ty hareshm,
    i prmalluar nga dashuria,
    do t krcej pr ty me gzim
    porsi n dit feste (So. 3,15-18).
    Pse nj gzim i till kur marrim rrugn e pajtimit?
    Sepse Zoti kujdeset pr ne, na shikon n bebe t syrit. Dhe shprehja nuk sht shum e fort, vjen edhe direkt nga Beslidhja e Vjetr, m sakt nga libri i Ligjit t Prtrir: Gjetur e kish n nj vend tshkret,
    nvend tmerrimi, ulrimi bishash.
    E rrethoi, e prkujdesi, e ruajti si bebn e syrit (Dt. 32,10)
    E rrethon, edukon, ruan at si beben e syrit.



    PO, ZOTI NA SHIKON N BEBEN E SYRIT.

    Ai shikon, n fakt, deri n at pik sa t niset n krkim t deles s humbur, sepse e di shum mir se ajo nuk do t kthehet e vetme; sheh deri n at pik sa ta kthej shtpin prmbys pr t gjetur dramn; dhe nse ai nuk shkon vet n krkim t birit t plangprishs, sht pr t respektuar lirin e tij; por ai shikon, prsri atje, deri n at pik sa t pres n pragun e ders at q ka braktisur shtpin e vet, q ka shkuar larg dhe, menjher pas ardhjes s tij, babaj tregon gatishmrin e tij, dashurin e tij, duke organizuar nj fest t madhe, q t jet biri I sigurt q sht mirpritur pa kushte, pa vn n dyshim ndjenjat e vrteta t djalit t tij: sepse dikush mund t pyes veten nse pendimi i djalit sht vrtet i prsosur. Dhe, m von, i lutet djalit t madh, sepse pr t, festa nuk sht e plot nse mungon nj.
    Vrejtja e fundit: Jezusi i bn thirrje prvojs son: "Cili nga ju nuk do t krkonte delen e tij t humbur...? Q do t thot se, diku, ne i ngjajm atij, gj q nuk sht udi! A nuk mund t nxjerrim nga kjo se sa her kemi festuar pr fmijn q po kthehet, sa her kemi falur mikun, burrin, gruan (edhe armikun!), sa her kemi lvizur parajsn dhe tokn pr t penguar q dikush t fundoset, fizikisht ose moralisht, ne i kemi ngjar Zotit; ne kemi qen imazhi i tij: ky sht, n fund t fundit, vokacioni yn, apo jo?
    Nga libri i Urtsis, 11,2426, nga Bibla, Shkrimi i shenjt:
    Ti, o Hyji
    ke dashuri pr t gjitha qeniet
    E nuk t neveritet asgj nga ato q ke br.
    Dika q do ta urreje, nuk do ta krijoje
    Ti kujdesesh pr gjithka, se t tuat jan,
    O zotrues njeridashs.

  5. #205
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord. VITI C.

    M 18-9-2022.

    LEXIMI I PAR: Am. 8, 4-7.


    4 Dgjojeni kt ju, q e shtypni skamnorin,
    q shfrytzoni nevojtart e vendit,
    5 ju q thoni: ‘Kur po kalon m hna e re,
    t mund t’i shesim mallrat?’
    Edhe e shtuna e t mund t shesim grur?
    T zvoglojm masn e t shtojm siklin,
    t prdorim peshore t rreme,
    6 pr t’i bler skamnort me para,
    t vobektin me nj pal kpuc,
    t’i shesim edhe t hedhat e grurit?’
    7 Zoti prbetohet me nderin e Jakobit:
    “Kurrn e kurrs s’do t’i harroj veprat e tyre!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    ZEMRIMI I PROFETIT AMOS.


    Ora sht padyshim serioze pasi profeti Amos prfundon me nj formul jashtzakonisht solemne: "Zoti prbetohet me nderin e Jakobit” (v.6). Tani "Nderi i Jakobit" sht vet Perndia; sepse vetm ai sht (ose duhet t jet) nderi i popullit t tij; me fjal t tjera, Zoti betohet n vetveten. Gjenden n Bibl shprehje t t njjtit lloj, pr shembull: "Zoti betohet n Shenjtrin e tij" ose "Me emrin tim, thot Zoti". Ka kuptim: kur njerzit bjn nj betim, ata e bjn kt n emr t dikujt prtej tyre; Zot, ai mund t angazhohet vet! K mund t thrriste Zoti m shum?
    Dhe pr far betohet Zoti? "Zoti betohet n nderin e Jakobit: Jo, nuk do t harroj kurr asnj nga veprat e tyre t kqija” (v.7). Bhet fjal pr keqbrjet e njerzve q krkojn vetm t pasurohen n kurriz t t tjerve. Amosi sht nj profet i shekullit t tet para Krishtit, kur toka e Izraelit u nda n dy mbretri. Nj bari i vogl nga nj fshat n jug (Teqoa) afr Betlehemit, u zgjodh nga Perndia pr t predikuar n mbretrin e veriut, q quhej edhe Samaria, sipas emrit t kryeqytetit t saj. Jemi nn sundimin e Jeroboamit II, rreth vitit 750 para Krishtit. : nj mbretrim i begat nga do kndvshtrim... t paktn, kshtu mendojn t gjith; t gjith prve njrit, pikrisht profeti Amos. Samaria po kalon nj periudh prosperiteti ekonomik dhe logjikisht duhet t prmirsohet standardi i jetess s t gjith popullsis... por kjo periudh lulzimi nuk u sjell dobi t gjithve; prkundrazi, Amosi detyrohet t vrej se pasuria ka t bj vetm me nj kategori t privilegjuar... por, m keq, ky pasurim i disave lind nga varfrimi i t tjerve; thjesht sepse gjrat e domosdoshme, buka e prditshme apo sandalet, mimet e tyre jan n duart e shitsve t paskrupullt. Dhe pastaj arrihet n pikn ku t varfrit nuk kan zgjidhje tjetr pr t shmangur vdekjen nga uria apo nga t ftohtit, prvese t shesin veten si skllevr: “...pr t’i bler skamnort me para,t vobektin me nj pal kpuc, t’i shesim edhe t hedhat e grurit?’” (v.6) T dobtit mund t'i blihen pr pak para, t varfrit pr nj pal sandale...
    Natyrisht, i dmtuari mund t prpiqet t shkoj n gjykat; po, n teori; por n praktik, sa her q ka nj padi pr mashtrime, edhe pr mashtrime t dukshme, gjykatat marrin n mnyr sistematike ann e t pasurve kundr t varfrve. Pse ? Thjesht sepse t pasurit paguajn gjyqtart: Amos e thot shum qart n librin e tij: " Ata e shndrrojn t drejtn n helm e drejtsin prtok e flakin" (Am. 5,7). Vet drejtsia sht e shtrembruar, e korruptuar; teksti q kemi dgjuar sht pra nj nga ato n t cilt Amosi flet pr t shpallur gjykimin e Perndis. Dhe ai harton nj aktakuz t vrtet: ai deklaron faktet, pastaj jep vendimin e tij. Faktet s pari: “Dgjojeni kt ju, q e shtypni skamnorin, q shfrytzoni nevojtart e vendit, ju q thoni: ‘Kur po kalon m hna e re, t mund t’i shesim mallrat?’...” (v.4-5).
    Po, drrmohen t varfrit, asgjsohen t prulurit e vendit, pr t pasuruar vetveten; njerzi paskrupullt presin mbarimin e fests s hns s re pr t shitur mallrat e tyre (v. Ajo q quhet "hna e re" sht dita e par e muajit; kalendari yn bazohet n ciklin e diellit, kshtu pr ne sht e vshtir t dim kur sht hna e re apo hna e plot; n Izrael, prkundrazi, kalendari ishte hnor; n kalendart hnor muajt kan njzet e tet dit: ata fillojn me hnn e re dhe hna e plot sht n mes t muajit; megjithat, hna e re, dita e par e muajit, (quhej “neomenie”), ishte nj fest publike: q do t thot se nuk autorizohej asnj pun, asnj udhtim, asnj aktivitet tregtar; ishte par excellence dita e pushimit dhe e shprblimit, pikrisht si e shtuna (do t shtun). N kt dit feste mashtrimet n shitje nuk lejoheshin. Por kur festa mbaronte,do padrejtsi ishte e mundur.



    KUR T GJITHA PESHORET E SHOQRIS JAN T RREME.


    Ky pushim biznesit kishte pr qllim q njerzit t ktheheshin te Zoti. Por ktu duket se jetohet me padurim dita e pushimit, sepse tani njerzitu nuk ka m si mjeshtr Hyjin, por paran. Natyrisht, pr dik, shqetsimi i par i t cilit sht t fitoj para, nj fest publike, gjat secils tregtia sht ndaluar, sht nj dit e humbur, sepse nuk fitohet asgj. Kjo shpjegon qortimet e Amosit: " Dgjojeni kt ju, q e shtypni skamnorin... ju q thoni: ‘Kur po kalon m hna e re, t mund t’i shesim mallrat?’ Edhe e shtuna e t mund t shesim grur?” (V. 4-5)
    Megjithat, Amos padyshim nuk po synon t gjith tregtart, sikur i gjith profesioni t meritonte kritika; ktu ai ka n shnjestr vetm shitsit e pandershm, pr t cilt tregtia nuk rimon me shrbimin, por me mime t tepruara dhe peshore t rreme: pasi u thot atyre q kan ndr mend vetm t zvoglojn masat, t rrisin mimet dhe t falsifikojn peshoret. Imazhi i peshores falsifikuar ka dy kuptime: shum konkretisht, s pari, shihet qart se si nj peshore e falsifikuar dinakrisht mund t falsifikoj nj matje; por, m thell dhe m me t vrtet, jan t gjitha “ekuilibrat” e ksaj shoqrie q nuk jan t drejta; n thelb, Amosi e qorton popullin e Samaris sepse ka jetuar dhe jeton gjithka n padrejtsi: peshoret jan t rreme, drejtsia sht e shtrembruar, dhe populli vazhdon t respektoj festat publike, por me ngurrim dhe me nj qllim t fsheht; shkurt, do gj sht e shtrembruar.
    Dhe ktu sht gjykimi: “Zoti prbetohet me nderin e Jakobit: “Kurrn e kurrs s’do t’i harroj veprat e tyre!”(7).
    M duket se sht e nevojshme t shtohet nj fjal pr t kuptuar tekstin, q mund t prkthehet kshtu: “Ju q falsifikoni peshoret dhe q pasuroheni n nj mnyre t padrejt, shum leht i harroni krimet dhe edhe gjykatat falsifikojn vendimet e tyre duke ju ndjekur, por Zoti ju deklaron: kto jan gjra q nuk duhet t harrohen. Nuk duhet t veprohet me padrejtsi. Megjithat, le t mos e bjm q ky tekst t thot at q nuk thot: krcnimi! "Un nuk do t harroj kurr asnj nga veprat e tyre t kqija" nuk do t thot se Zoti do t'i mbaj n mendje gabimet tona prgjithmon: i gjith msimi i Beslidhjes s Vjetr pr faljen e Zotit thot ndryshe. Por Amosi e shqipton vullnetarisht paralajmrimin e tij n mnyrn m solemne t mundshme, sepse ktu ka nj msim shum serioz: gjja e par q Perndia krkon nga populli i tij sht t jetoj n drejtsi; nj baba i nj familjeje ton ktu n tok nuk do t duronte q disa nga fmijt e tij t varfroheshin nga vllezrit e tyre. Aq m tepr, shoqria jon njerzore e themeluar mbi kaq shum padrejtsi dhe mjerim t t gjitha llojeve, nuk mund t durohet prej Zotit, me t vrtet e ofendon Zotin. Amosi sht edhe m i fort dhe i vendosur sepse atyre q i thonin se pr njqind vjet, mbretria e Veriut mburret se ka fshir idhujtarin duke shtypur do adhurim t hyjnive t quajtura Baal, ai i qorton me ashprsi sepse n fakt mbretria e veriut ka rn n nj idhujtari edhe m t dmshme, at t paras dhe t padrejtsis.
    Ndoshta ne kemi nevoj pr shum profet si Amos n shoqrit tona sot! Por do t ishte e nevojshme ende q ta dgjonim ata ...



  6. #206
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord. VITI C.

    M 18 – 9 – 2022.


    Ps. 113, 1-2, 5-6, 7-8


    1 ALELUJA!
    Lavdrojeni, shrbtort e Zotit,
    lavdrojeni, Emrin e Zotit!
    2 Qoft bekuar Emri i Zotit
    q tani e deri n amshim,
    5 Kush sht si Zoti, Hyji yn,
    q fronin e ka n Lartsi,
    6 e nga lart vrojton qiellin e tokn?
    7 Nga pluhuri e ngre skamnorin,
    nga llomi e lartson t vobektin
    8 pr ta vn t rrij me princa,
    me princat e popullit t vet.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    KUSH SHT SI ZOTI, HYJI YN?


    Ky psalm sht i pari nga ata q Jezusi recitoi t Enjten e Madhe n mbrmje. Kur Shn Mateu tregon n Ungjillin e tij se ata u nisn pr n Malin e Ullinjve pasi knduan psalmet, bhet fjal veanrisht pr kt psalm.
    Nse e lexojm n trsi, kuptojm se prbrja e tij sht shum interesante: S pari, n tekstin hebraik, ai fillon dhe mbaron me fjaln "Alleluia" q do t thot: "Lavdroni Zotin". Pastaj, ka dy pjes nga katr vargje secila, t cilat inkuadrojn nj varg qendror; ky varg qendror sht nj pyetje "Kush sht si Zoti, Hyji yn?" Dhe t dyja pjes me katr vargje sodisin dy aspektt, nse mund t thuhet kshtu, t misterit t Zotit: Shenjtria e tij, nga njra an, mshira e tij, nga ana tjetr. Edhe nj her, ne gjejm kt dimension t dyfisht t Zbuless: Zoti e bri veten t njohur edhe si Gjith-Tjetri (kjo sht ajo q quhet "transcendenca" e tij ose Shenjtria e tij, nse preferohet), dhe si Shum afr. Shenjtria e tij sht tema e pjess s par; thjesht i hedhim nj vshtrim m t afrt fjalorit!
    Pr t treguar se n far mase Ai sht Gjith-Tjetri, prsritet pa u lodhur Emri i famshm, ai q nuk shqiptohet kurr plotsisht, pr respekt. E dihet pse: pr njeriun e Bibls, t thuash emrin e dikujt sht tashm n nj far mnyre t guxosh t flassh pr t, t pretendosh se e njeh nga afr; dhe kush mund t pretendoj se e njeh Perndin? Vetm Zoti mund t flas pr veten e tij. Aq sa Emri i Zotit, me katr shkronja, si e zbuloi vet ai, nuk shqiptohej kurr. Dhe dihet mir se, n Bibl, kur nj hebre, duke lexuar Bibln. ndesh n kto katr shkronja t famshme, spontanisht i zvendson ato me fjaln hebraike “Adonai” q do t thot “ZOTI im”, por q nuk pretendon t prshkruaj apo prkufizoj Zotin.
    Ndonjher, pr t folur pr Zotin, ne prdorim fjaln "EMRI" q duhet t dgjohet me shum respekt, me t gjith respektin q kjo nnkupton. E po, pr t lavdruar shenjtrin e Zotit, katr vargjet e pjess s par jan nj qndisje e vrtet rreth emrit t Zotit dhe foljes "lavdrim". Jua jap t plot: “1 ALELUJA! Lavdrojeni, shrbtort e Zotit,
    lavdrojeni, Emrin e Zotit! 2 Qoft bekuar Emri i Zotit q tani e deri n amshim, 3 Q kur lind dielli e derisa perndon qoft bekuar Emri i Zotit! 4 I madhrueshm sht Zoti mbi t gjith popujt, lavdia e tij i tejkalon qiejt” (v.1-4).
    Kjo kmbngulje tregon, flet gjithashtu pr nj qndrim, nj shpallje besimi, pr vendimin pr t braktisur prfundimisht do idhujtari: “4 I madhrueshm sht Zoti mbi t gjith popujt, lavdia e tij i tejkalon qiejt” (v.4). ZOTI mbretron mbi t gjith popujt, lavdia e tij mbretron mbi gjithsin. Vrejtja e fundit pr kt pjes t par: si gjithmon n psalme, sht Populli I Zgjedhur q flet, por n lutjen e tij ky Popull nuk e harron pjesn tjetr t njerzimit: “I madhrishm sht Zoti mbi t gjith popujt”.



    HYJI I MSHIRS SHIKON T DOBTIT.


    Pastaj vjen vargu qendror: “Kush sht si Zoti, Hyji yn?”.
    Zbulimi i madh i nnkuptuar sht se Hyji i lavdis sht po aq Perndia i mshirs: Hyji yn “fronin e ka n Lartsi, e nga lart vrojton qiellin e token” (V. 5-6)
    Ai ulet atje lart. Por ai e ul shikimin drejt qiellit dhe toks.
    Dhe fundi i pjess s dyt detajon mshirn e Zotit, veprimin e tij me m t voglin, m t varfrin:
    “Nga pluhuri e ngre skamnorin,
    nga llomi e lartson t vobektin” (v.7).
    Nga pluhuri ngre t dobtin, t varfrin e ngre nga hiri”.
    N veanti, midis t dobtve dhe t varfrve, ishte gruaja shterp, e cila jetonte me frik t vazhdueshme se mos mohohej dhe kjo sht tema e vargut t fundit: "Ai bn t banoj beronja n shtpi t vet
    nn fmijsh t gzueshme” (v.9).
    Ai vendos gruan e shterp n shtpin e vet, dhe e bn nj nn t lumtur me djemt e saj. Ktu, ka nj loj fjalsh, sepse n hebraisht, fjala q prkthehet n shqip me fjaln "shtpi" ka edhe kuptimin e fjals shqipe "pasardhs". Sara, gruaja e Abrahamit, prjetoi kt ndryshim t mrekullueshm; edhe Rasheli: mund ta imagjinojm lehtsisht gzimin e madh t asaj q mendoi se ishte sterile prgjithmon dhe q e gjen veten disa vite m von, me shtpin e saj plot me fmij!
    Bibls i plqen t vr n dukje ndryshime t tilla t situats: sepse "asgj nuk sht e pamundur me Zotin", ne e dim mir, madje sht lajtmotivi i besimtarve. Madhria e Virgjreshs Mari sht plot me kt siguri t sigurt: Ai “shikoi me plqim mbi shrbtoren e vet t prvuajtur:
    ja, q tani t gjitha breznit do t m quajn t lumtur…
    E tregoi fuqin e krahut t vet:
    i hodhi posht qllimet e krenarve;
    i rrzoi princat prej froneve t tyre
    e i lartsoi t prvuajturit.
    Me t mira i mbushi ata q s’kishin ’t han
    e t pasurit i nisi duarthat” (Lk. 1, 48.51-53).
    Pa harruar se nse e gjith kjo mund t zbatohet pr individt, psalmet fillimisht synojn popullin e Izraelit n trsi.
    Le t kthehemi n mbrmjen e Darks s Fundit kur Jezusi kndoi kt psalm me dishepujt e tij; nuk ka dyshim se kur mori rrugn pr n malin e Ullinjve n mbrmjen e s Enjtes s Madhe, dgjoi t kumbonte veanrisht vargu: " Nga pluhuri e ngre skamnorin,
    nga llomi e lartson t vobektin” (v. 7):
    ai q po largohej pr t pasur mundime dhe vdekjen e tij, sigurisht. dgjoi atje nj lajmrim pr Ringjalljen e tij; pluhur jemi, n pluhur do t kthehemi; por “nga pluhuri Zoti e ngre (e ngjall) skamnorin” q t ulet midis princave”... Pikrisht kshtu ndodhi me Jezu Krishtin dhe kjo sht ajo q na pret.

  7. #207
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 25 Ord. VITI C.

    M 18 – 9 – 2022.


    UNGJILLI: Lk. 16, 1-13.


    1 U thoshte edhe nxnsve t vet: “Ishte nj njeri i pasur, i cili kishte mbarshtuesin q e paditn se ia shkaprderdhte pasurin.
    2 E thirri dhe i tha: ‘’po dgjoj kshtu pr ty? Jep llogari pr mbarshtimin tnd, sepse t’i s’mund t jesh m mbarshtues.’
    3 Ather mbarshtuesi tha me vete: ‘ka t bj pasi zotria po ma heq mbarshtimin? T mih... ? Nuk mundem! T dal e t lyp... ? M vjen turp!
    4 E di ’do t bj q njerzit t m pranojn n shtpit e veta kur t nxirrem prej mbarshtimit’.
    5 Ather thirri nj nga nj borxhlinjt e zotris s vet. E pyeti t parin: ‘Sa i detyrohesh zotris tim?’
    6 Ai iu prgjigj: ‘Nj qind mas vaj.’ Mbarshtuesi i tha: ‘Merre letrn tnde, ulu me t shpejt e shkruaj pesdhjet!’
    7 Pastaj e pyeti t dytin: ‘Po ti sa detyrohesh?’ Ai i tha: ‘Nj qind kora grur.’ I tha mbarshtuesi: ‘Merre letrn tnde e shkruaj tetdhjet!’
    8 E zotria e lvdoi mbarshtuesin e padrejt q punoi aq me shkathtsi. Dhe njmend, bijt e ksaj bote jan m t kujtueshm n marrdhnie me njri-tjetrin se sa bijt e drits. 9 Ndrsa un po ju them: fitoni pr vete miq me an t pasuris s rreme t ksaj bote q, kur kjo t’ju mungoj, t’ju pranojn n banesat e amshuara.
    10 Kush sht besnik n gjra t vogla, sht besnik edhe n gjra t mdha; e kush nuk sht besnik n gjra t vogla, ai nuk sht besnik as n gjra t mdha. 11 Po qe se nuk u dftuat besnik n pasurin e rreme, kush do t’jua besoj pasurin e vrtet?
    12 Po qe se nuk u dftuat t besueshm n gjn e huaj, kush do t’jua jap tuajn?
    13 Asnj shrbtor nuk mund t’u shrbej njkohsisht dy zotrinjve: Sepse, ose do ta urrej njrin e tjetrin do ta doj, ose pas njrit do t shkoj e tjetrin do ta prbuz. Nuk mund t’i shrbeni Hyjit dhe pasuris”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    BIJT E KSAJ BOTE DHE BIJT E DRITS.


    Jezusi prballon nj seri t tr kundrshtimesh: si shpesh n Bibl, mund t shkruhet ky pasazh n dy kolona: shkurtimisht, sht tema e famshme e dy rrugve.
    N kolonn e majt do t klasifikohen bijt e ksaj bote, parat t pandershme, ato q u takojn t tjerve, dhe gjithka sht m e vogl, si thot Jezusi, domethn pa vler.
    N kolonn djathtas, prkundrazi, do t klasifikohen bijt e drits q jemi ne, t mira t vrteta, "at q na takon neve", domethn Mbretrin e Zotit, dhe kjo sht puna e madhe; sht, mund t thuhet, puna e vetme q ka rndsi.
    T gjitha kto kundrshtime kan vetm nj qllim, t na bjn t zbulojm se paraja sht vetm nj mashtrim dhe se t'i kushtosh jetn tnde "brjes s parave" si thon ata, sht nj rrug e gabuar. sht po aq e keqe sa idhujtaria q profett e luftuan kaq shum. N frazn: "Nuk mund t'i shrbesh Zotit dhe paras", fjala "shrbim" ka nj kuptim fetar, natyrisht. Ka vetm nj Zot, mos bni idhuj, sepse do idhull ju bn skllav; Ne e kishim dgjuar kt mesazh shum t fuqishm n librin e Daljes, prmes gojs s Moisiut, javn e kaluar, n episodin e viit t art. Vetm Zoti liron (e gjith Beslidhja e Vjetr na msoi kt), idhujt na skllavrojn. Por paraja mund t bhet fatkeqsisht nj idhull, domethn t bhet qllim n vetvete dhe jo m si mjet; kur jemi t fiksuar pas dshirs pr t fituar para, shpejt bhemi skllevr: s shpejti nuk do t kemi koh t mendojm pr asgj tjetr!: "Mos ki besim n at q skllavron dik tjetr, n mnyr q t mos jesh skllavruar vet", thot urtsia popullore, dhe ky sht nj parim i mir. Pikrisht, e Shtuna sht br pr kt, ndr t tjera: pr t rizbuluar shijen nj her n jav falas. sht nj mnyr pr t qen t lir.
    Paraja sht e pandershme, domethn mashtruese, domthn e rreme n dy mnyra: s pari, na bn t besojm se do t na siguroj lumturin, por do t vij nj dit, megjithat, kur do t duhet t lm gjithka pas. N frazn e Jezusit “Bhu mik me parat t pandershme, q kur do t iksh...”, formula “do t iksh” sht nj aludim pr vdekjen. Pr t mos prmendur q nj prmbysje e situats sht gjithmon e mundur



    “NUK MUND T’I SHRBENI HYJIT DHE PASURIS”.



    S dyti, para na mashtron, kur besojm se ne vetm jemi pronar t saj. Jezusi nuk na shtyn t prmojm parat, por t'i vm n shrbim t Mbretris, pra t t tjerve. Pasurit e meritojn emrin e tyre dhe do t ishte marrzi dhe hipokrizi t'i injorosh ato. Por ne nuk e zotrojm ato vetm pr prdorimin ton egoist, ne jemi kujdestar t tyre. Kjo sht arsyeja pse Jezusi flet pr "t mirn e huaj", sepse ato nuk na prkasin neve. sht e vrtet se “nuk ka interes t madh pr t qen m i pasuri kur gjendemi n varrin”, si thon ata, por “sht shum e rndsishme, ka shum interes q t jemi t pasur pr t pasuruar t tjert”.
    N frazn “Po qe se nuk u dftuat besnik n pasurin e rreme, kush do t’jua besoj pasurin e vrtet”, fjala “besim” sht shum e rndsishme: Zoti ka besim n ne; kto para na jan besuar, ne jemi kujdestar, mbarshtues, prgjegjs pr to ... e gjith pasuria jon, e t gjitha llojeve, na sht besuar neve si kujdestar q t'i ndajm ato, n mnyr q t'i shndrrojm n lumturi pr ata q na rrethojn. . Pra, kuptojm m mir shmblltyrn e mparshme: ky kujdestar krcnohet me shkarkim dhe jep dhurata pr her t fundit me parat e shefit t tij pr t’i br miq q do t'ia kthejn. Ai sht krejtsisht i pandershm; por ai mundi t gjente nj zgjidhje t zgjuar shum shpejt pr t siguruar t ardhmen e tij. Dhe truku ktu sht t prdorni parat pr nj her si mjet dhe jo si qllim.
    Nuk sht pandershmria q Jezusi e admiron, sht aftsi: far po presim pr t gjetur zgjidhje t zgjuara pr t siguruar t ardhmen e t gjithve?... dhe sht e vrtet q dshira pr t fituar para bn q shum t jen shum aktiv, t marrin shum iniciative, t mos humbin as nj minut: Jezusi do t kishte dashur q zjarri pr drejtsi ose pr paqe t na bnte kaq t zgjuar sa duhet pr t gjetur zgjidhje n favor t drejtsi dhe t dashuris ndaj t tjerve! Ditn kur do t'u kushtojm m shum koh dhe kompetenca pr zgjidhje n favor t paqes, t drejtsis dhe solidariteti se sa pr t fituar para prtej asaj q sht e nevojshme, fytyra e bots do t ndryshoj. Dhe tashm nse do t shpenzonim m shum koh duke folur pr paqe, drejtsi dhe solidariteti, se duke folur pr parat, shum gjra ndoshta do t ndryshonin.
    N thelb, morali i tregimit mund t shkruhet si vijon: Zgjidhni Perndin, me vendosmri dhe prdorni n shrbim t Mbretris aftsin q do t vini pr t fituar para. Bijt e drits e din se paraja nuk sht vese nj shtje shum e vogl, Mbretria sht “biznesi” m i madh. Bijt e drits nuk "i shrbejn" paras si i shrben nj hyjnie, ata e vn at n shrbim t Mbretris.

  8. #208
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 26 Ord. VITI C.

    M 25-9-2022.


    LEXIMI I PAR: Am. 6, 1...7.


    1 Vaj pr ata q jan t qet n Sion,
    q jan t sigurt n mal t Samaris,
    q jan paria e m t parit komb,
    kah t cilt shkon shtpia e Izraelit!
    4 Fjetur n shtretr asht elefanti,
    sa gjer gjat t shtrir n shtroja t veta,
    han qengjat e njom t grigjs
    e via t zgjedhur t loris;
    5 me psalter t prcjell kndojn,
    shpikin vegla muzikore si Davidi,
    6 e pin ver me gota t mdha
    e lyhen me vajra t zgjedhur
    e pr rrnimin e Jozefit
    nuk kujdesohen!
    7 Prandaj tani n mrgim do t shkojn,
    mu n krye t t’gjith mrgimtarve,
    do t pushoj shoqria e t shfrenuarve!
    Ndshkimi do t jet i tmerrshm.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    VETBESIM I RREM.

    N Bibl, Amosi sht profeti i par "shkrimtar", sht i pari prej t cilit na ka mbetur nj libr. Profet t tjer t mdhenj t mparshme mbetn shum t famshme: Elia pr shembull ose Eliseu, ose Natani... por ne nuk i kemi predikimet e tyre me shkrim. Kemi vetm prmledhjen e predikimve t tyre t br nga shkrimtar miq t tyre. Amosi predikoi rreth viteve 780-750 para Krishtit. Sa koh? Ne nuk e dim. Ai sigurisht u shty t thoshte gjra q nuk i plqenin t gjithve, pasi prfundoi duke u larguar nga mbretria e veriut pas nj denoncimi te mbreti. Ai ishte nga jugu dhe predikoi n veri n nj koh t lulzimit t madh ekonomik. Javn e kaluar, ne kishim lexuar tashm nj tekst t tij, n t cilin ai qortonte disa t pasur q e bnin pasurin e tyre n kurriz t t varfrve. Mjafton t lexohet fragmentin e sotm pr t imagjinuar luksin q mbretronte n Samari:
    “Fjetur n shtretr asht elefanti… ,
    han qengjat e njom t grigjs e via t zgjedhur t loris;
    me psalter t prcjell kndojn,
    shpikin vegla muzikore si Davidi...
    lyhen me vajra t zgjedhur...
    pin ver me gota t mdha… ”
    ...shkurt politika e strucit. Sundimtart nuk e din ose nuk duan ta din se nj krcnim i tmerrshm rri mbi ta: sepse,
    "Pr rrnimin e Jozefit nuk kujdesohen”.
    sht e vrtet q, a posteriori, historia na mson se kjo pavetdije komode u trondit rnd disa vite m von. Ata do t drgohen n mergim, do t jen t part nga t drguarit; dhe grupi i njerzve t pasur dhe t fuqishme nuk do t ekzistoj m. Kjo sht pikrisht ajo q ndodhi. Njerzit nuk e dgjuan kt profet, q paralajmronte dnime, q po prpiqej t lajmronte autoritetet dhe klasn sunduese pr katastrofat e afrta: madje e heshtnin duke e hequr qafe. Por ajo q profetizoi Amosi, ndodhi.
    Prandaj, t pasurve dhe t fuqishmve, atyre q ishin prgjegjs, profeti Amos po i drejtohej kshtu. Pr far i akuzonte konkretisht? sht fjalia e par q na jep elsin: “Vaj pr ata q jan t qet n Sion, q jan t sigurt n mal t Samaris,
    q jan paria e m t parit komb” (v.1).
    Nj mnyr pr t thn: jeni shum t pasur, t ngopur, t lumtur n rehatin dhe luksin... mir, nuk e ndaj kt pamaturin, m vjen keq pr ju. M vjen keq pr ju se nuk keni kuptuar asgj: jeni si njerzit q do t fusin veten nn jorgan pr t mos par ciklonin q vjen. Nj ciklon provokoi shembjen e gjith ksaj shoqrie, disa vite m von, provokoi pushtimin nga asiriant, vdekjen e shum prej tyre dhe drgimin n mrgim e atyre q kishin mbijetuar... "M vjen keq", i thn me at ton, ishte dika q nuk u plqente atyre q ta dgjonin!
    “Vaj pr ata q jan t qet n Sion,
    q jan t sigurt n mal t Samaris,
    q jan paria e m t parit komb”...
    Por, ku sht e keqja? E keqja sht krkimi i siguris n at q kalon: disa suksese t prkohshme ushtarake, begati ekonomike dhe shfaqja e devotshmris... q t mos u plqenin Zotit dhe profetit t tij, madje edhe fakti q mburreshin me sukseset e tyre, besonin se kishin ndonj merit, duke harruar q gjithka vjen nga Zoti. Po, sepse siguria e vetme e Izraelit sht besnikria ndaj Beslidhjes... N kt kmbngulnin me gjith forcn e tyre t gjith profet: Thoshte Mikea, i cili do t predikonte disa vjet m von n Jeruzalem: “T’sht dftuar ’sht e mir, o njeri,
    e ka Zoti krkon prej teje:
    s’krkon tjetr pos t zbatosh drejtsin,
    t duash mirsin,
    t jetosh kujdesshm me Hyjin tnd!” (Mi 6,8).


    LE T ECNI ME PRVUJTRI ME ZOTIN TUAJ.

    N Samari njerzit sillen n nj mnyr krejt ndryshme, duke ignoruar predikimin e profetit dhe krkesat e Beslidhjes. M keq akoma, ata jan hipokrit: kur bjn flijime, ata e shndrrojn vaktin e mposhtm n nj qejf pijeje...sepse vaktet q prshkruan Amosi jan ndoshta vakte t shenjta, si ka pasur pas sakrificave t caktuara. Tani ato vakte jan njollosur me sakrilegj dhe nuk kan lidhje me Aleancn.
    Ajo q e bn vshtirsin e ktij fragmenti sht konciziteti i tij: sepse, pr t kuptuar kto pak rreshta, sht e nevojshme t kemi parasysh predikimin profetik n trsi; logjika e Amosit, si ajo e t gjith profetve, sht si vijon: lumturia e njerzve dhe e popujve kalon n mnyr t pashmangshme nprmjet besnikris ndaj Beslidhjes me Perndin; dhe besnikria ndaj Aleancs do t thot drejtsi sociale dhe besim te Zoti. Sapo devijohet nga ky parim, hert a von dika e keqe do t ndodh dhe do t pasohen vshtirsi dhe humbje.
    Pikrisht pr kto dy pika Amosi ka dika pr t thn:
    Pr drejtsin sociale, ne e dim se far mendon ai pr t, thjesht mund t rilexohet leximin e pare t javs s kaluar ku ai qortoi disa t pasur q e bn pasurin e tyre n kurrizin e t varfrve; dhe n tekstin e sotm, ushqimet e shijshme pr t cilt flitet, nuk jan padyshim pr t gjith; sa pr Zotin, njerzit nuk kan m nevoj pr t...; m keq, bjn simulakra pr ceremonit e tyre. Si thot Isaia: “…ky popull m afrohet vetm me fjal,
    e m nderon vetm me buz,
    kurse zemra e tyre sht larg meje,
    frika e tij ndaj meje nuk sht tjetr,
    ve nj rregullore njerzish” (Is. 29,13).
    Ka mundsi q Amosi, ky profet i ardhur nga gjetk, q kur erdhi nga Jugu, t ket pasur nj sy m t mpreht mbi dobsit e mbretris veriore; sepse n Jug, ende nuk njihej nj periudh kaq e begat dhe ende ruhej nj stil jetese t kohrave t lashta t Izraelit; ndrsa n Veri si pam javn e kaluar, mbretrimi i Jeroboamit II ishte n nj koh m t ndritshme. Por rritja ekonomike krkonte vigjilenc t madhe n transformimin e shoqris. Fatkeqsisht, largohej gjithnj e m shum nga ideali i origjins: n fillim Ligji mbronte barazin midis t gjith qytetarve dhe pr kt arsye parashikohej shprndarja e barabart t toks midis t gjithve. Tani Samaria ishte e mbuluar me pallate luksoze, t ndrtuara nga disa n kurriz t t tjerve; kur dikush ishte pasuruar mir, fal lulzimit t tregtis, pr shembull, kishte mundsi t bnte shpejt shpronsimin e nj pronari t vogl; dhe ne kemi par n leximin e pare t s diels s kaluar q disa nga m t varfrit u kthyeshin n skllavri.
    Arkeologjia jep edhe detaje shum interesante n kt pik: ndrsa n shekullin e dhjet, shtpit ishin t gjitha n t njjtin model dhe prfaqsonin stile jetese krejtsisht identike, n shekullin e VIII, prkundrazi, dallohen qart lagjet e pasura dhe lagjet e varfra. Iku ideali i bukur i Toks s Shenjt, me nj shoqri pa klasa.
    Pr nj dgjues t mir, pak fjal: nse duam t jemi besnik sot ndaj asaj q prfaqsonte ideali i Toks s Shenjt pr njerzit e Bibls, sht mir q ne t rilexojm profetin Amos.

  9. #209
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 26 OrdVITI C

    M 25-9-2022.

    PSALMI.146, 6c.7, 8.9a, 9bc-10.


    6c. Zoti e mban besnikri pr amshim,
    7. Zoti u jep drejtn t nprkmburve,
    u jep ushqimin t uriturve,
    Zoti i liron robrit.
    8. Zoti u jep dritn e syve t verbrve,
    Zoti i ndreq t krrusurit,
    Zoti i do t drejtt.
    9.Zoti I mbron ardhacakt,
    u ndihmon bonjakve e t vejave,
    ndrsa mkatarve ua pshtjellon udht.
    10.Zoti do t mbretroj pr jet,
    Hyji yt, o Sion,
    nga breznia n brezni.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    LAVDROJ, SHPIRTI IM, ZOTIN!


    Kjo litani e shklqyer sht vetm nj pjes e Psalmit 146; dhe, pr fat t keq, liturgjia e ksaj t diele nuk na lejon t dgjojm alelua-t q e inkuadrojn at n tekstin hebraik. Psalmi 146 quhet nj "Psalm Aleluia". Kjo do t thot se ne jemi, si t dieln e kaluar, prball nj psalmi lavdrimi. Dhe strofa e par sht Lavdroj, shpirti im, Zotin! Do ta lavdroj gjith jetn time, derisa t jem, Hyjit tim do ti kndoj
    Kush flet saktsisht n kt psalm? Ju keni dgjuar: flitet pr t shtypurit, t uriturit, t verbrit, t drrmuarit, t huajt, t vejat, jetimt q njohin kujdesin e Zotit pr ta. N realitet, sht populli i Izraelit q flet vet: populli i Izraelit po tregon historin e vet dhe po falnderon pr mbrojtjen e pandrprer t Zotit; ai Popull i dinte t gjitha kto situata: shtypjen n Egjipt, nga e cila Zoti e liroi "me dor t fort dhe me krah t shtrir; dhe gjithashtu robria n Babiloni ku prsri Hyji ndrhyri pr ta liruar. Edhe Izraeli mbeti i uritur e i etur n shkrettir dhe Hyji drgoi manen dhe thllzat dhe bri q t dale uji nga shmbi.
    Jan t verbrit, srish,ata t cilve Zoti ua ka hapur syt, t cilve Zoti u sht shfaqur progresivisht, nprmjet profetve t tij, pr shekuj me radh; jan t drrmuarit q Perndia i ngre pa u lodhur, t cilt Perndia i bn t ngrihen; sht ky popull n krkim t drejtsis q Zoti e udhzon (Zoti i do t drejtt). Prandaj sht nj kng falnderimi q ata kndojn ktu:
    Zoti u jep drejtsi t shtypurve,
    t uriturve u jep buk,
    Zoti shron t verbrit,
    Zoti i hap syt t verbrve,
    Zoti ngre t drrmuarin,
    Zoti e do t drejtin,
    Zoti mbron t huajin,
    dhe u ndihmon bonjakve e t vejave
    Ky emr "ZOT" q del kaq shpesh, n mnyr litanike n kt psalm, prkthehet me nj fjal t famshm me 4 shkronja q quhet "Tetragrami": "YHVH", q thot pranin e tij aktive dhe lirimtare. N kt psalm, nga vargu 5 e deri n fund, fiala Zoti-YHVH gjendet 7 her. Por vargu 5,q i paraprin atyre t cituar m lart dhe, si e dsmon sotm i prmbledh t gjitha: "I lumi ai q e ka ndihmn e Hyjit t Jakobit,
    q e ka shpresn n Zotin (JHVH) Hyjin e vet" (v.5).
    Sekreti i lumturis sht t mbshtetesh te Perndia, q do t thot t pressh gjithka prej Tij dhe vetm prej Tij. Aty mund t shohim pse u zgjodh ky psalm pr kt t diel n prgjigje t tekstit t Amosit. Mbi t gjitha, Amosi u tha banorve t Samaris:Kini kujdes, kini besin n Zotin: ruhuni nga vetbesimi i rrem. Vetm Zoti sht i besueshm dhe, si e dshmon historin e popullit t izraelit, vetm aim und ta shptoj e ta liroj n momentet e vshtir.



    LE T MSOJM T KEMI BESIM N ZOTIN.


    Si nj jehon, dhe pr kuptuar m mir psalmin, lexohen tani disa vargje t tjera t ktij psalmi: Mos e vini shpresn tuaj n princa,
    n njeri q ssht i Zoti t shptoj!
    Njeriu jep shpirt e kthehet n vend t vet;
    brenda nj dit humbasin synimet e tija.
    I lumi ai q e ka ndihmm e Hyjit t Jakobit,
    q e ka shpresn n Zotin, Hyjin e vet i tij"(v. 3-5).
    Ta njohim varsin ton themelore nga Zoti dhe ta jetojm at me besim, sepse Zoti sht vetm dashamirs... ky sht thjesht prkufizimi i besimit. Ky sht sekreti i lumturis, na thon profett. M lejoni t kthehem te episodi i mans pr t cilin fola m hert: ju kujtohet: n mes t shkrettirs, populli q shkonte n Tokn e Premtuarata ishte i uritur dhe Zoti kishte drguar mann; ky lloj shtrese t holl dhe bardh q mbulonte tokn... dhe Moisiu kishte thn mir: t gjith marrin at q sht e nevojshme pr ditn dhe asgj m shum... t vegjlit e zgjuar q mendonin se mund t bnin nj korrje m t bollshme, pan se teprica u prish Duhet t lihet dika pr t tjert e q njerzit t jen t qnaqur me at q u nevojtet... (fillojm t ndrrojm: nse shoqrit tona do t funksiononin kshtu...?)
    Por mbi t gjitha, m von, ata e kuptuan se n kt mnyr Zoti u kishte msuar besimin: ai u msoi atyre t jetonin nga dita n dit pa u shqetsuar pr t nesrmen... sepse e nesrmja thjesht i prket atij, dhe jo neve. Nuk duhet t harrojm kurr prvojn unike pr t ciln bijt e Izraelit patn privilegjin: gjat gjith lufts s tyre pr liri, ata ndjen pran tyre pranin e atij q e njihnin si Zotin e tyre. . Dhe ishte ai q i oi ata gjithnj e m tej n krkimin e liris dhe drejtsis pr t gjith. Dhe fraza t tilla si "Zoti i jep drejtsi t shtypurit, t uriturit i jep buk, Zoti zgjidh t lidhurit me zinxhir, Zoti hap syt e t verbrve, Zoti drejton t drrmuarin, Zoti i do t drejtt, Zoti mbron t huaji , ai prkrah vejushn dhe jetimin' kumbojn pr ta si thirrje pr m shum drejtsi, m shum respekt dhe mbrojtje t t voglit dhe t dobtit. Pr banort e mbretris s veriut, respekti pr Aleancn sht n rrezik. Nse shikojm m nga afr, shohim se Ligji i Izraelit nuk ka asnj objektiv tjetr: ta bj Izraelin nj popull t lir, q respekton lirin e t tjerve: sht vlera q kishin shklur pr t pasuruar veten n kurrizin e m t varfrve. Pikrisht n kt rrug t gjat lirimi Zoti e udhheq pa u lodhur popullin e tij.
    Nga ana jon, sht mir q ne ta rilexojm kt psalm: jo vetm q t njohim t vrtetn e thjesht t veprs s Perndis n favor t popullit t tij, por edhe q t'i japim vetes nj linj sjelljeje: nse Zoti veproi kshtu ndaj Izraelit, edhe ne, q jemi trashgimtar t ksaj rruge t gjat t Aleancs, jemi t detyruar t bjm t njjtn gj edhe pr t tjert.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 21-09-2022 m 11:19

  10. #210
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 26 Ord VITI C

    M 25-9-2022.


    UNGJILLI: Lk. 16, 19-31.



    19 Ishte nj njeri i pasur q vishej me coh t kuqe e me plhur t mueshme dhe gostitej shklqyeshm si nj dit prdit. 20 Kurse para ders s tij rrinte nj skamnor, plot ibana, q quhej Lazr
    21 e dshironte t ngihej me dromcat q binin nga tryeza e pasanikut. Madje edhe qent vinin e ia lpinin varrt.
    22 Vdiq skamnori e engjjt e uan n prehr t Abrahamit. Vdiq edhe pasaniku dhe e varrosn. 23 N ferr, ndr mundime t mdha, oi syt e pa prej s largu Abrahamin dhe Lazrin n prehrin e tij
    24 e brtiti: O at Abraham, ki mshir pr mua e drgoje Lazrin ta lag majn e gishtit t vet n uj e t ma flladis gjuhn se po mundohem pr s teprmi n kt flak. 25 Abrahami iu prgjigj: Mos harro, o bir, se ti i gzove t mirat e tua gjat jets sate, ndrsa Lazri t kqijat; tashti, ky ktu gzon e ti vuan.
    26 Por, pr m tepr, ndrmjet nesh e jush sht nj humner e madhe, kshtu q, edhe ata q do t donin t kalojn prej kndej te ju, nuk munden, po ashtu edhe prej andej t kaloj kndej, smundet askush! 27 Pasaniku vazhdoi: Ather, po t lutem, o at, oje Lazrin n shtpin e tim eti,
    28 se i kam pes vllezr e le ti qortoj seriozisht q t mos vijn edhe ata n kt vend mundimesh.
    29 Abrahami iu prgjigj: Kan Moisiun e profett, le ti dgjojn ata!
    30 Pasaniku i tha: Jo, o at Abraham, por nse shkon ndokush prej t vdekurish tek ata, ve ather do t kthehen!
    31 Iu prgjigj: Nse, vrtet, nuk e dgjojn Moisiun e profett, nuk do tu mbushet mendja edhe nse ndokush ngjallet prej t vdekurish.




    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    KUR JEZUSI RILEXON NJ PRRALL POPULLORE.


    sht dyfish e tmerrshme fjalia e fundit t ungjillit t sotm:
    "Nuk do tu mbushet mendja
    edhe nse ndokush ngjallet prej t vdekurish.
    N fillim kjo fjali mund t na oj n dshprim, sikur asgj nuk mund ta detyronte nj zemr t gurt t ndryshoj!
    Por sht edhe m e tmerrshme n gojn e Jezusit: Mund t pyesim nse ai mendonte pr veten e tij kur tha kt:
    "Edhe nse dikush gjallet nga t vdekurit"...?
    Dhe kur Luka shkruan ungjillin e tij, ai e di shum mir se Ringjallja e Krishtit nuk i ktheu n besim t gjith, por jo vetm kaq, madje ngurtsoi m shum se nj.
    Le t vijm te historia e t pasurit dhe t varfrit Lazri: historia e t pasurit: m n fund, nuk dim shum pr t, madje as emrin e tij; nuk sht thn q ishte vcanerisht i lig: thuhet prkundrazi se m von ai mendoi dhe krkoi shptimin e vllezrve t tij nga fatkeqsia n botn tjetr. Thjesht, ai jeton n qejf t vet n kulln e tij t fildisht (Abrahami iu prgjigj: Mos harro, o bir, se ti i gzove t mirat e tua gjat jets sate): mund t thuhet, se ai jetonte si samaritant pr t cilt Amosi foli n leximin e par. Aq shum n kulln e tij t fildisht, nga e cila nuk e shihte as nga porta e tij, lypsin q po vdiste nga uria, t cilit do t mjaftohej dika nga kazant e tij t plehrave.
    Lypsi ka nj emr "Lazri" q do t thot "Zoti ndihmon" dhe ky emr tashm sht nj program i tr: Zoti e ndihmon at, jo sepse ai sht i virtytshm, nuk dihet asgj pr kt, por sepse ai ishte thjesht i varfr. Kjo sht ndoshta befasia e par q Jezusi u bn dgjuesve t tij duke u treguar atyre kt shmblltyr: sepse, n fakt, kt histori, ata e dinin tashm, ishte nj prrall e njohur, e ardhur nga Egjipti: fliste pr dy personazhe: nj i pasur dhe plot mkate dhe nj i varfr, plot virtyte: mbrritn n botn tjetr, t dy kaluan n peshore: dhe peshorja i vrtetoi t mirat dhe t kqijat e tyre. Prandaj, i pasur plot mkate, u dnua; i varfr plot virtyte u shprblye. Dhe n thelb kjo histori e vogl nuk shqetsonte asknd: t mirt, qofshin t pasur apo t varfr, shprbleheshin... t kqijt, t pasurit apo t varfrit, ndshkoheshin. Gjithka ishte n rregull.
    Rabint, gjithashtu, para Jezusit, treguan nj histori t ngjashme, gjithashtu t huazuar dukshm nga Egjipti. I pasuri ishte bir i nj tagrambledhsi mkatar, i varfri nj njeri shum i devotshm; edhe ata kalonin n nj peshore q peshonte me kujdes meritat e tyre; shum logjikisht, besimtari u njoh si at q meritonte m shum se djali i tagrambledhsit. Gjithka ishte n rregull.



    BIJT E VRTET T ABRAHAMIT.


    Gjithka ishte n rregullpor Jezusi ua tronditi thell, ua prishi kt logjik: ai nuk llogarit meritat dhe veprat e mira; sepse, edhe nj her, askund nuk thuhet se Llazri ishte i virtytshm dhe i pasuri i keq; Jezusi vren vetm se t pasurit mbetn t pasur gjat jets s tij, ndrsa t varfrit mbetn t varfr, n pragun e kulls s tij t fildisht: mund t thuhet se nj humner indiference (ose verbrie nse preferohet) u grmua midis t pasurve dhe t varfrve, thjesht sepse t pasurit nuk u hapn kurr dyert atyre.
    Nj tjetr detaj q sht i rndsishm n historin e Jezusit: nuk sht plotsisht e vrtet q nuk dihet asgj pr t pasurit; n fakt, ne e dim se si ishte veshur me vjollc dhe liri (nj njeri i pasur q vishej me coh t kuqe e me plhur t mueshme, dhe kjo sht nj aludim i dukshm pr rrobat e priftrinjve! Ngjyra vjollce, e cila fillimisht ishte ngjyra e veshjeve mbretrore, ishte br ngjyra e kryepriftrinjve, sepse ata i shrbenin mbretit t bots; pr sa i prket lirit, ishte plhur e tuniks s kryepriftit; n kt pjes t Ungjillit, n gojn e Jezusit, ky saktsim, ky sqarim sht i rndsishm n lidhje me dgjuesit e Jezusit: shum t devotshme, por ndoshta indiferent ndaj mjerimit t t tjerve; Jezusi u thot atyre, qofshin priftrinj, levit, skrib ose farizenj dika: nse i prmoni vllezrit, nuk jeni bijt e Abrahamit, nuk e meritoni kt titull.
    duhet t vm re pr kt: Abrahami sht cituar shtat her n kt faqe; prandaj sht sigurisht nj els pr t kuptuar tekstin. N thelb, pyetja e Jezusit sht: "Kush sht me t vrtet biri i Abrahamit?" dhe prgjigja e tij: Nse nuk dgjoni Ligjin dhe Profett, nse jeni indiferent ndaj vuajtjeve t vllezrve tuaj, nuk jeni bijt e Abrahamit.
    Jezusi shkon edhe m tej: t varfrit do t kishin dshiruar t hanin thrrimet e t pasurve, por ishin qent q erdhn pr t'i lpir plagt; dhe qent ishin kafsh t papastra... kshtu q edhe n qoft se pasaniku i devotshm do t kishte marr mundimin t hapte dern e tij, ai do t ishte i tronditur gjithsesi dhe do t kishte ikur nga ky njeri i papastr i lpir nga qent... Msimi i Jezusit, ktu prsri sht: "Ju u kushtoni rndsi meritave, kujdeseni t qndroni t pastr, jeni krenar q jeni pasardhs t Abrahamit... por harroni thelbsoren". Kjo thelbsore gjendet n Ligj dhe n Profett; dhe pr t vrtetuar kt, sht shum e vhtir nj zgjedhje, sepse tekstet me kt msim jan shum: n librin e Isais pr shembull, sht shkruar:
    Vall, a ssht agjrimi q un zgjodha:
    ti kputsh verigat e padrejtsis,
    ti zgjidhsh leqet e zgjedhs,
    ti lshosh t lir t ndrydhurit,
    t coptosh do zgjedh?
    A jo ta ndash bukn tnde me t uriturin,
    ti shtiesh n shtpin tnde skamnort e t pastreht?
    Kur ta shohsh t zhveshurin, vishe
    dhe mos e prbuz farefisin tnd
    nse do tia japsh kafshatn tnde t uriturit,
    nse do ta ngish t uriturin,
    ather n errsir do t shndrit drita jote,
    terri yt do t jet porsi mesdita (Isaia 58,6-7.10).
    Nuk ka nevoj pr shenja t jashtzakonshme pr t na kthyer n besim: ne kemi Ligjin, Profett, Ungjijt: na takon neve t'i dgjojm dhe t jetojm sipas tyre!

  11. #211
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 27 Ord. VITI C.

    M 2 TETOR 2022.


    LEXIMI I PAR: HAB. 1, 2-3.2, 2-4.


    1,2 Deri kur do t thrras n ndihm, o Zot,
    e ti nuk do t dgjosh?
    “Dhun”! ‑ do t klith kah ti,
    e ti nuk do t m shptosh?
    1,3 Pse ma qet para ta shikoj prapsin
    e ti vetm e kundron mbrapshtin?
    Para meje sht shkretim e dhun,
    bhet rragatje e pesh ohet grindja!
    2.2 Zoti ather m’u prgjigj e m tha:
    “Shkruaje vegimin,
    gdhende prmbi rrasza
    q lexuesi ta lexoj rrjedhshm.
    2.3 sht vegim pr koh t caktuar,
    kah prmbushja shkon, nuk gnjen;
    nse vonon, prite me shpres,
    se do t vij e s’do t vonoj!
    2.4 Sharron ai q i drejt s’sht n shpirt:
    n saj t fes s vet jeton i drejti!




    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    LIBRI I HABAKUK DHE HESHTJA E ZOTIT.


    Profeti Habakuk nuk sht m shum n mod sot, por ai me siguri ishte i njohur n koht e Beslidhjes s Re, pasi ai sht cituar disa her atje. Pr shembull, fraza e Virgjreshs Mari n Magnificat:
    “Shpirti im e madhron Zotin,
    shpirti im me hare i brohorit Hyjit, Shlbuesit tim" (Lk. 1, 46-47)
    gjendej tashm, shekuj m par, n librin e Habakukut, 3,18:
    “…un do t gzoj n Tenzon,
    do t gzoj n Hyjin, Shlbuesin tim!”,
    sht gjithashtu prej tij q Shn Pali ruajti dhe citoi n disa raste nj fraz shum t rndsishme pr t, e cila sht pjes e leximit t dyt sot:
    "E njmend n t zbulohet drejtsia e Hyjit me an t fes e pr fen, si sht n Shkrimin e shenjt: ‘I drejti do t jetoj prej fes’ " (Rm 1,17); Dhe Shn Pali e rimerr konceptin n letrn e tij drejtuar Galatasve 3,11-12: “E se askush s’mund t shfajsohet para Hyjit me an t Ligjit sht e qart, sepse: “I drejti do t jetoj me an t fes”. Tashti Ligji nuk sht prej fes, por:
    “Kush e mban n t do t gjej jetn”.
    Prandaj ky libr i vogl ia vlen t hapet; sht me t vrtet vetm nj libr shum i vogl, vetm tre kapituj, me rreth njzet vargje secili, por far varg ndjenjash! Nga vajtimi n dhun, nga klithma pr ndihm n ngazllim t pastr; britmat e tij t ankthit bjn q t prkujtohen Jobi, Jeremia dhe Izaia, n librat e t cilve jehojn mendimet e Habakuc, si pr shembull:
    "Deri kur do t thrras n ndihm, o Zot,
    e ti nuk do t dgjosh?
    “Dhun”! ‑ do t klith kah ti,
    e ti nuk do t m shptosh?”(1,2).
    Deri kur, o Zot, do t t thrras pr ndihm dhe ti nuk do t m dgjosh, do t brtas kundr dhuns dhe nuk do t shptosh! Po, shpresa nuk i l kurr: n fakt sht nj mendim q gjendet, jo vetm n Abakuk, por edhe n Kapitullin 19 e Jobit, dhe n profetet Jeremia dhe Izaia.
    E kur Shn Pjetri i fton lexuesit e tij t jen t durueshm, edhe ai merr nj shprehje t frymzuar nga Habakuku: "Nuk vonon Zoti ta oj n vend premtimin,
    si disa e mendojn t ngadalshm,
    por sht i durueshm me ju,
    se nuk do q ndokush t birret,
    por do q t gjith ta ken mundsin t kthehen.
    Jo, Zoti nuk sht i ngadalshm
    n mbajtjen e premtimit t tij..."(2 Pt 3,9).
    Vargjet hapse tingllojn si n librin i Jobit, 19,7:
    " Thrras: ‘Kushtrim!’, po askush s’m prgjigjet,
    un ofshaj, por pr mua drejtsi s’ka!”.
    sht nj britm shqetsimi, nj thirrje pr ndihm, prball shprthimit t dhuns; por edhe mbi t gjitha britma e shqetsimit suprem, ajo e heshtjes s Zotit. Kjo thirrje sht ende aktuale sot. Dhe
    ktu, si n librin e Jobit, si n shum psalme, Bibla guxon t thot fjali shum t ashpra, ku njeriu i lejon vetes t'i krkoj llogari Perndis: “Deri kur do t thrras n ndihm, o Zot,
    e ti nuk do t dgjosh?
    “Dhun”! ‑ do t klith kah ti,
    e ti nuk do t m shptosh?”(v.1,2).
    Deri kur, o Zot, do t t thrras pr ndihm
    dhe ti nuk do t m dgjosh, do t brtas kundr dhuns dhe nuk do t na lirohesh!.
    Dhuna pr t ciln flet Habacuc ktu sht ajo e armikut t momentit, Babilonis. Ai e quan at "Kaldeasit", flitet pr ushtrin e Nabukodonosorit. Jemi rreth vitit 600 para Krishtit: armiku numr nj, jo shum koh m par, ishin asiriant e Ninevis. Por ata u shtypn nga Babilo
    nia, e cila tani sht fuqia n rritje n Lindjen e Mesme. Q nga fillimi i bots, t njjtat tmerre t lufts jan prsritur; i hamendsojm ktu: “Pse ma qet para ta shikoj prapsin
    e ti vetm e kundron mbrapshtin?
    Para meje sht shkretim e dhun,
    bhet rragatje e pesh ohet grindja!” (v. 1,3).
    Me t vrtet me pushtimin e Asiris, edhe profeti Habakuk ka par gjra t keqija, ka shikuar mjerimin, pasojat e plakitjeve dhe t dhuns; n at koh shprthyen mosmarrveshjet dhe luftrat.



    BESIMTART N KOHN E HESHTJES S ZOTIT.


    Por Habacuc nuk e humb besimin pr t gjitha kto. N nj varg tjetr, ai shton:
    " Do t qndroj n rojn time,
    do t ngjitem n maj t vrojtores,
    do t vzhgoj t shoh far do t m thot (Hyji),
    ’do t m prgjigjet n ankimin tim” (Ab. 2,1).
    Un do t shikoj se far do t thot Zoti Perndi.
    N kt shprehje ka t paktn dy gjra: s pari, sht vrojtimi i rojs, i sigurt se do t vij agimi; kjo sht tema e Psalmit 130: " Shpresoj n ty, o Zot,
    shpirti im shpreson n premtimin e tij.
    E pret shpirti im Zotin
    m tepr se rojtart agimin.
    M tepr se rojtart agimin l
    e t shpresoj Izraeli n Zotin” (Ps. 130, 5-7).
    Kuptimi i psalmit sht ky: sht e qart q jetohet n nj moment shum t vshtir, por besimtari ndihet i sigurt pr nderryrjen e Zotit, m shum se ndihet i sigurt roja q errsira e nats do t zvendsoj nga agimi e pastaj nga drita e diellit. Besimtari e di q Zoti sht besnik, nuk mashtron dhe nuk gnjen.
    E ka nj fjal, fjala “pret”: e pret shpirti im Zotin. Kjo folie ktu thot se shpirti i tij pret gjithka nga Zoti.
    “ sht vegim pr koh t caktuar,
    kah prmbushja shkon, nuk gnjen;
    nse vonon, prite me shpres,
    se do t vij e s’do t vonoj!
    Sharron ai q i drejt s’sht n shpirt:
    n saj t fes s vet jeton i drejti!”(Hab.2,3-4).
    Prandaj, n frazn:
    “Do t pushoj kur dita e zez
    t’i vij popullit q m pushton!...
    Kurse un do t gzoj n Tenzon,
    do t gzoj n Hyjin, Shlbuesin tim!
    Zoti Hyj sht forca ime,
    do t m’i bj kmbt si t kaprollit
    e do t m oj n malet e larta!” (Hab.3,15,18-19).
    Gjja e par sht besimi; dhe gjja e dyt sht vetdija se krkesa -interpelanca e tij sht paksa e guximshme: profeti Habakuk i ka krkuar llogari Zotit dhe pret q ai t jap nj prgjigje, t urdhroj far duhet t bhet:
    Un "do t vzhgoj t shoh far do t m thot” Hyji (Hab.2,1).
    Megjithat, dhe kjo gj sht me shum interes, Habacuc nuk sht qortuar sepse nuk e respektoi rregullin. Prgjigjja e Perndis nuk e qorton; ai e fton at vetm n durim dhe besim; ort e fitores s armikut nuk do t zgjasin prgjithmon:
    "Zoti ather m’u prgjigj e m tha:
    “Shkruaje vegimin,
    gdhende prmbi rrasza
    q lexuesi ta lexoj rrjedhshm.
    sht vegim pr koh t caktuar,
    kah prmbushja shkon, nuk gnjen;
    nse vonon, prite me shpres,
    se do t vij e s’do t vonoj!
    Sharron ai q i drejt s’sht n shpirt:
    n saj t fes s vet jeton i drejti!” (2, 2-4).
    Pr momentin, Habacuc nuk e prshkruan vet vizionin, kjo do t jet tema e kapitullit vijues; por, si dyshojm tashm, bhet fjal pr lirimin e atyre q aktualisht jan t shtypur.
    Megjithat, Perndia nuk iu prgjigj me t vrtet pyetjes; ai nuk tha pse, nganjher, duket se sht br i shurdhr ndaj njrzve. Ai vetm ripohoi edhe nj her se nuk na braktis kurr... Kshtu mesazhi i Habacukut duket se sht: n sprovat, edhe m e tmerrshme, e vetmja mnyr e mundshme pr besimtarin sht t ruaj besimin te Zoti: mund t pranojm se nuk kuptojm, por nuk duhet t akuzohet Hyji. do qndrim tjetr na krijon probleme:
    mosbesimi ndaj Zotit vetm na dmton. Ky sht ndoshta nj nga kuptimet e formuls prfundimtare t ktij teksti: “…n saj t fes s vet jeton i drejti” ose, pr ta thn ndryshe, sht besimi te Zoti ai q na bn t jetojm; dyshimi apo revolta na dmtojn. Nga ana tjetr, lejohet t thrrasim vuajtjet tona: nse Bibla (n librin e Jobit, si n psalme), na bn t lexojm britmat e ankthit, madje edhe qortimet q i bhen Zotit, kjo sht pr shkak se nj besimtar ka t drejt t thrras shqetsimin e tij, padurimin e tij pr t'i dhn fund dhuns q po e shtyp.
    Le t kthehemi te fjalia e fundit:
    "Sharron ai q i drejt s’sht n shpirt:
    n saj t fes s vet jeton i drejti!” (v. 4)
    Ai q sht i pafytyr nuk ka shpirt t drejt, por i drejti do t jetoj me besnikrin e tij. I pafytyr sht Babilonia, e cila krenohet me pushtimet e saj dhe beson se mbi to do t gjej begati t qndrueshme; njeriu i drejt e di se vetm Zoti jep jet. Pr kt tem, shembulli m i famshm n historin e Izraelit sht Abrahami: kur ai u largua nga vendi i tij, nga familja e tij, me nj thirrje t thjesht nga Zoti, ai nuk e dinte vrtet se ku po e onte Zoti, drejt cilit fat. Kur, prsri me nj thirrje nga Zoti, Abrahami ishte gati t ofronte djalin e tij t vetm, ai nuk e kuptoi, por vazhdoi t'i besonte atij q i dha kt djal... Dhe atje prsri besimi i dha jet djalit t tij (Zan. 22). Teksti biblik thot pr t: “Abrahami kishte besim te Zoti dhe kjo iu numrua si drejtsi” (Zn. 15,6).
    Vrejtja e fundit: kur Habacuc flet pr Babilonin, ai thot "kaldeasit" (n kllapa, sht Iraku sot) por, le t kujtojm se vet Abrahami ishte kaldeas... por Abrahami prshkruhet si "i drejt" nga besimi q ai kishte treguar n Zotin, ndrsa kaldeasit, bashkatdhetart e tij, disa shekuj m von, trajtoheshin si t pafytyr dhe jo si njerz me nj shpirt t drejt. Mund t nxjerrim prfundimin se drejtsia nuk sht shtje origjine, race apo rrethprerjeje, pra feje, por vetm qndrimi i zemrs. Mund t bjm mir ta kujtojm kt kur takojm besimtar t feve t tjera...
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 28-09-2022 m 13:04

  12. #212
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 27 Ord VITI C

    M 2-10-2022/


    UNGJILLI: Lk. 17, 5-10.


    5 Apostujt i drejtuan Zotris kt lutje:“Na e shto fen!”
    6 Zotria u tha:“Po t kishit fe aq sa sht kokrra e sinapit, do t’i thoshit ktij mani: ‘Shkulu me gjith rrnj dhe mbillu n det!’ e ai do t’ju dgjonte.
    7 Cili prej jush do t’i thot shrbtorit t vet q i punon tokn ose i ruan delet, kur t vij n mbrmje prej fushs: ‘Hajde e ulu me t shpejt n tryez!’
    8 a thua jo, prkundrazi, nuk do t’i thot: ‘Bje gati darkn, ngjeshu e m shrbe sa t ha e t pi un njher e pastaj ha e pi edhe ti!?’
    9 A thua do ta falnderoj shrbtorin pse zbatoi ka iu urdhrua?
    10 Po kshtu edhe ju, kur t kryeni gjithka ju qe urdhruar, thoni: ‘Jemi shrbtor t pavlefshm. Bm vetm at q patm detyr t bjm.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJA.

    KAM BESIM N FUQIN E ZOTIT.

    N fillim t Ungjillit t sotm, lexojm shum vargje q pasojn njra-tjetrn duke dhn prshtypje q jan t ngjashme e nuk lidhen s bashku! Duket se ky tekst ka dy pjes: pjesa e par, nj dialog midis Jezusit dhe apostujve t tij mbi besimin, me kt formul mjaft t tmerrshme t Jezusit: “Po t kishit fe aq sa sht kokrra e sinapit, do t’i thoshit ktij mani: ‘Shkulu me gjith rrnj dhe mbillu n det!’ e ai do t’ju dgjonte” (v.6).
    Pjesa e dyt, nj lloj shmblltyre pr shrbtorin, q prsri prfundon me nj formul shum t fort nga Jezusi: "Kur t kryeni gjithka ju qe urdhruar, thoni: ‘Jemi shrbtor t pavlefshm. Bm vetm at q patm detyr t bjm” (v. 10).
    Pr t filluar, ne duhet t'i prsrisim vetes se Jezusi me siguri nuk po prpiqet t na dekurajoj; dhe se, nga ana tjetr, nse kto vargje pasojn njra-tjetrn aq afr, pa asnj ndrprerje, n Ungjillin e Luks, kjo ndodh sepse ka nj lidhje midis tyre.
    Le t kthehemi te teksti n fillim: “Apostujt i than Zotit”; fjala "apostull" do t thot "i drguar": prandaj sht nj dialog midis Jezusit dhe t drguarve t tij; kjo do t thot se kjo fjali e Jezusit ka t bj me veprimtarin e ungjillizimit; apostujt, t drguarit i thon atij q i drgon: “Na e shto fen”. Kjo lutje sht e jona shum shpesh: kur e kuptojm dobsin ton, pafuqin ton dhe na duket se po t ishim m t pasur n besim, do t ishim m t efektshm. Por si e harmonizohet kjo msim me frazn e Palit:
    “Po ta kisha edhe fen e plot,
    me t ciln t mund t’u ndrroja vend maleve,
    por po t m mungonte dashuria,
    s’do t isha asgj!”(1 Kor 13.2)?
    N gjuhn e tij, Jezusi prgjigjet se nuk sht shtje t prpiqemi t vlersojm besimin tone: thelbi i shtjes nuk sht besimi yn. Thelbi i shtjes ka t bj me mbshtetjen n fuqin e Perndis; sht ai q vepron, nuk sht besimi yn, i vogl apo i madh. Jezusi e thekson vullnetarisht paradoksin: fara e sinapit konsiderohej m e vogla nga t gjitha farrat, dhe pema e madhe pr t ciln ai flet u konsiderua si rezultati i pritur, i pashmangshm. Prandaj fraza e Jezusit do t thot: "Nuk ka nevoj t kesh shum besim, vetm nj kokrr e vogl mustarde do t mjaftonte pr t br gjra q duken t pamundura": ne mund t prkthejm "Kur veproni n emr t ungjillit, mbani mend se asgj nuk sht e pamundur pr Zotin”.
    Ne e dim nj fjal popullore: "Fjala e pamundur nuk ekziston"; pas ktij leximi- meditimi, m mir duhet t themi: "Fjala e pamundur nuk sht e krishter". Konkretisht, kjo do t thot se asgj nuk duhet t na dekurajoj, se asnj situat nuk humbet prfundimisht; dhe pr kt arsye nuk bhet fjal t heqim dor nga platforma jon, e cila na on drejt n shmblltyrn e shrbtorit.



    PROFESIONI: JEMI VETM SHRBTOR T THJESHT.

    Shprehja e prdorur ktu sht "shrbtor t thjesht" (sipas prkthimeve t tjera t Bibls mund t lexohet "shrbtor t padobishme, t pavlefshme"): q mund t prkthehet si: "ju jeni vetm varts", domethn n shrbim t nj detyre q sht prtej jush. Dhe pr fat t mir! Sepse cili prej nesh do t ndihej mjaft i fort pr t mbajtur prgjegjsin pr Mbretrin e Perndis? Prandaj kto fjali t Jezusit nuk jan t ashpra apo shqetsuese, prkundrazi jan inkurajuese! Po, ne jemi vetm varts, prgjegjsia nuk na mbetet neve. far lehtsimi!
    Ne nuk jemi “t padobishm” pr t gjitha kto: nse shrbtori do t ishte vrtet i padobishm, asnj zotri nuk do ta mbante! Nse Perndia na merr si shrbtor, kjo sht sepse ai dshiron t ket nevoj pr ne; nse Jezusi zgjodhi apostujt, nse thnia e tij "puntort n t korrat jan shum pak" ka vazhduar t rezonoj pr dy mij vjet, kjo sht sepse ai dshiron t ket nevoj pr bashkpunimin ton. Ne jemi t zakonshme, por me punn ton t vogl t zakonshme, ai korr n korrat e tij. Zoti na bn shok me punn e tij... Kjo mund t na mbush me krenari! Por le t mos shqetsohemi: ai na krkon vetm t jemi shrbtor t tij: ai sht n krye!
    Pothuajse gjithmon, kur kontaktojm nj nn pr t br katekizmin, ose prindrit e rinj pr t ndihmuar n prgatitjen e pagzimeve, dhe kemi shembuj t tjer para syve... pothuajse do her, personi i kontaktuar fillon duke thn "Por…Do t m pelqente, por…Nuk mundem!”. Cila sht e vrteta e qart! Askush nga ne nuk mundet. Jan t rrezikshme ata q besojn se jan t aft pr Mbretrin! Gjithka q na duhet sht pak besim... Zoti do t bj pjesn tjetr. Ky sht kuptimi i fjalis s fundit: “Kur t kryeni gjithka ju qe urdhruar, thoni: ‘Jemi shrbtor t pavlefshm. Bm vetm at q patm detyr t bjm”. N kt mnyr, Jezusi na sugjeron dy qndrime:
    s pari, na fton edhe nj her t dalim nga kndvshtrimi i meritave apo shprblimeve; por mbi t gjitha na fton t qndrojm t qet n ushtrimin e misionit ton. Ai sht Zoti i t korrave, jo ne.
    Pra, ne e kuptojm m mir lidhjen midis dy pjesve t ktij teksti: mesazhi sht me t vrtet i njjt; duhet vetm pak besim: sado pak t kemi, kjo mjafton q Zoti t bj mrekulli. Prapseprap sht e nevojshme t'i vihet n shrbim t tij.

  13. #213
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 28 Ord VITI C

    M 9 – 10 – 2022.


    LEXIMI I PAR: 2 Mb. 5, 14-17.


    14 Naamani zbriti dhe u la shtat her n Jordan si i kishte urdhruar njeriu i Hyjit, iu shrua trupi i tij, iu b si trupi i fmijs s njom dhe u shrua.
    15 Ather me mbar ndjeksorin e vet u kthye te njeriu i Hyjit, qndroi prpara tij e i tha: “Tani po e di se s’ka Perndi n asnj vend tjetr, prve n Izrael! Po t lutem, pra, prano nj dhurat prej ans s shrbtorit tnd”.
    16 Por ai iu prgjigj: “Pasha jetn e Zotit, kujt i shrbej, assesi s’i marr”. Megjithse iu vu pr s teprmi, Elizeu nuk pranoi assesi.
    17 I tha Naamani: “Mir, pra, si t duash. Por, po t lutem, m lejo t marr un, shrbtori yt, vetm aq dhe sa mund t bartin dy mushq, sepse shrbtori yt nuk do t’i kushtoj fli shkrumbimi ndonj zoti tjetr prve Zotit.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE

    GJENERALI NAAMAN.


    Leximi i par i ksaj t diele fillon kur gjenerali Naaman, me sa duket i but si nj dele, zhytet n ujrat e Jordanit, me urdhr t profetit Elise; por na mungon fillimi i tregimit: Naamani sht nj njeri i rndsishm, nj gjeneral sirian; ai pati nj karrier shum t mir ushtarake n Siri dhe ai u vlersua mir nga mbreti i Aramit (tani Damasku); padyshim, pr popullin e Izraelit, ai sht i huaj, ndonjher edhe armik; por mbi t gjitha pr at q na intereson ktu, ai sht pagan: ai nuk sht pjes e popullit t zgjedhur. S fundi, edhe m serioz, ai sht lebroz, q do t thot se s shpejti t gjith do t ikin prej tij; pr t, pra, ajo smundje sht nj mallkim i vrtet.
    Pr fatin e tij, gruaja e tij ka nj skllave t vogl izraelite (t rrmbyer disa koh m par n nj bastisje): ajo i thot zonjs s saj “E di far? N Samari ka nj profet i madh; ai me siguri mund ta shroj Naamanin. N nj rast t till, t gjith jan gati pr do gj! Lajmi udhton shpejt: skllava i thot zonjs s tij, e cila i thot burrit t saj Naamanit, i cili i thot mbretit t Aramit: profeti i Samaris mund t m shroj. Dhe duke qen se Naamani konsiderohet mir, mbreti i shkruan nj letr prezantimi homologut t tij, mbretit t Samaris. Letra shkon dika si kjo: “Un ju prgzoj mikun dhe shrbtorin tim besnik, gjeneralin tim t prgjithshm t ushtrive, Naamanin; ai sht lebroz. Ju krkoj t bni gjithka q keni pr ta shruar at”. (Do t thot, drgojani profetit dhe shruesit tuaj t madh, Eliseut, reputacioni i t cilit ka ardhur deri tek ne). Dhe aty ndodh dika shum interesante: sepse shpesh, ne nuk jemi n dijeni pr thesaret q kemi n dorn ton... Mbreti i Izraelit e merr kt letr dhe nuk i vjen atij mendimi se profeti i vogl Eliseu sht n gjendje t shroj kdo! Papritur, ai sht n panik: far i ka ndodhur mbretit t Siris q t krkoj q un t bj mrekulli? Ai po krkon nj pretekst pr t br luft me mua, apo far?
    Pr fat t mir, edhe n Izrael, ekziston nj lloj kalimi t fjals nga njri n tjetrin. Eliseu dgjon historin dhe i thot mbretit: "Do t shohim se far do t bj... Thuaji Naamanit t vij n shtpin time... dhe ai do t zbuloj se kush sht Zoti i vrtet". Prandaj Naamani i paraqitet Eliseut me gjith shoqrimin e tij dhe me bagazhet e tij plot me dhurata pr shruesin dhe pret te dera e profetit; n fakt, sht nj shrbtor i thjesht q hap dern dhe i thot: “Zotria im t thot q duhet t shkosh e t zhytesh shtat her radhazi n ujin e Jordanit dhe do t pastrohsh”. sht tashm nj mirseardhje e uditshme pr nj gjeneral, por prve ksaj, sinqerisht, njeriu pyet veten se far kuptimi ka t zhytesh n Jordan: nuk ka nevoj t bsh nj udhtim t till! Lumenjt n Siri jan shum m t bukur se Jordani…
    Naamani sht i zemruar! Dhe ai merr rrugn pr n Damask. Pr fat, ai sht i rrethuar mir: shrbtort e tij i thon: "Ti prisje q profeti t t krkonte gjra t jashtzakonshme pr t'u shruar... do t'i kishe br... ai po t krkon nj gj t zakonshme... a mundesh ti ta bej edhe ti? Pastaj do t shohim se shrbtort e tij jan me t vrtet t mir; Bibla nuk humbet asnjher rast pr ta vn n dukje kt... Gjithsesi, n kt rast, Naamani po i dgjon... dhe ktu fillon leximi i sotm. Roli i shrbtorve: shpesh kemi nevoj pr dik m t vogl se ne. Pa shrbtort, s pari skllaven e vogl, pastaj kshilltart e tij, Naamani nuk do t ishte shruar kurr. N fakt, ne duhet t kishim menduar pr kt: nuk sht udi q t vegjlit jan n vendin m t mir pr t na msuar rrugn drejt prulsis.




    NAAMANI BHET NJ NJERI I THJESHT, I BINDET PROFETIT DHE SHROHET.

    Kshtu Naamani, duke u br si gjith t tjert, thjesht i bindet nj urdhri shum t thjesht... zhytet shtat her n Jordan, si i than, dhe shrohet. sht shum e thjesht n syt tan dhe n syt e shrbtorve t tij, por pr nj gjeneral t madh t nj ushtri t huaj, sht pikrisht kjo bindje q nuk sht e thjesht! Pjesa tjetr e tekstit e vrteton kt. Kstu sht shruar Naamani; ai nuk sht nj mosmirnjohs; ai kthehet te Eliseu pr t'i thn dy gjra: e para sht "Un e di tani: nuk ka Perndi tjetr n bot, prve atij t Izraelit"... (dhe pak m von, ai do t shkoj aq larg sa t'i them: kur t jem n vendin tim, tani e tutje do t'i bj kurban). Rastsisht, autori i ktij fragmenti shfrytzon rastin pr t'u dhn nj msim t vogl bashkatdhetarve t tij: dika si "ju keni prfituar me shekuj nga mbrojtja e nj Zoti t vetm, mir, thuani vetes se t mirat e Zotit jan edhe pr t huajt dhe pastaj , ti q Zoti ka zgjedhur nga t gjith, ti megjithat vazhdon t tundohesh nga idhujtaria... ky i huaji e kuptoi shum m shpejt se ti se nga i vjen shrimi”.
    Gjja e dyt q Naamani i thot Eliseut sht se un do t t bj nj dhurat pr t t falnderuar. Por Eliseu refuzon prerazi: dhuratat e Perndis nuk mund t blihen. Padyshim q Naamani shkon nga befasia n befasi: hern e par q iu paraqit Eliseut, ai kishte planifikuar gjithka: Eliseu do ta priste, do ta shronte dhe n kmbim, ai, Naamani do t ofronte dhurata t denja pr gradn e tij, dhe t dy do t ishim t barabart. Por asgj nuk shkoi si ishte planifikuar.
    S fundi, dikush mund t pyes pse Naamani dshiron t marr pak nga toka e Izraelit. Ai e justifikon krkesn e tij duke thn: “Nuk dua t ofroj m as olokaust, as flijim perndive t tjera ve Zotit, Perndis t Izraelit”. Kjo shpjegohet me faktin se, n kohn e profetit Elise, besimi i prhapur midis t gjith popujve fqinj me Izraelin ishte se hyjnit sundonin mbi territore. Pr t qen n gjendje t'i ofronte flijime Perndis s Izraelit, Naamani e konsideron veten t detyruar t marr tokn mbi t ciln mbretron ky Perndi.
    Kjo frymzon tre vrejtje: s pari, Naamani as nuk e takoi profetin: sepse nuk sht profeti q shron, sht Zoti. S dyti, nuk kishte asnj gjest spektakolar apo magjik, por gjja m banale pr nj njeri nga ato vende: t zhytej n lum... dhe pikrisht n kt gjest banal t br nga bindja, ai u ndesh me fuqin e Zotit: ai e bn. Mos krkoni gjra t jashtzakonshme, por vetm besoni. S treti, nuk kishte dhurat falnderimi: e vetmja mnyr pr t'i shprehur mirnjohjen ton Perndis sht t njohim at q na vjen prej tij. Sa i prket profetit, robit t Zotit, ai nuk krkon asgj pr veten e tij; at q Jezusi do t prkthej m von: “Falas mort, falas edhe jepni!” (Mt 10, 8).

  14. #214
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 28 Ord VITI C.

    M 9 – 10 – 2022.


    PSALMI: 98, 1-4.


    Kndoni Zotit nj kng t re,
    sepse bri vepra t mrekullueshme!
    Ngadhnjeu me fuqi t s djathts s vet,
    me fuqi t krahut t vet t shenjt.
    2 Zoti e dftoi shptimin e vet,
    prpara paganve e zbuloi drejtsin e vet.
    3 I ra ndr mend dashuria dhe besnikria e vet
    kundrejt shtpis s Izraelit.
    T gjitha skajet e bots e pan
    shlbimin e Hyjit ton.
    4 Mbar toka le t’i brohoris Zotit,
    le t gzoj, t duartrokas e t kndoj.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE

    ZOTI I DASHURIS DHE I BESNIKRIS.


    Leximi i par i ksaj t diele tregon se si Naamani, nj gjeneral sirian, pra pagan, u shrua nga profeti Elise dhe papritmas ai besoi n Hyjin e Izraelit. Prandaj, Naamani do t ishte n gjendje t prkryer pr t knduar kt psalm n t cilin bhet fjal pr dashurin e Perndis edhe pr pagant, ata q nuk jan pjes e Popullit t Zgjedhur (ata q Bibla i quan "kombe") dhe pr Izraelin. Kemi lexuar vargun 2:
    “Zoti e dftoi shptimin e vet,
    prpara paganve e zbuloi drejtsin e vet”.
    Por menjher vjen vargu 3:
    "I ra ndr mend dashuria dhe besnikria e vet
    kundrejt shtpis s Izraelit.
    T gjitha skajet e bots e pan
    shlbimin e Hyjit ton”.
    Zoti e dftoi besnikrin e tij, dashurin e tij, n favor t shtpis s Izraelit, sht nj shprehje e zakonshme pr t kujtuar at q quhet "Zgjedhja e Izraelit", marrdhnia absolutisht e privilegjuar q ekziston midis ktij populli t vogl dhe Zoti i universit.
    Pas ktyre fjalve, duhet t merret me mend gjith pesha e historis, e gjith pesha e s shkuars: fjalt e thjeshta "besnikria e tij", "dashuria e tij" jan kujtesa e gjall e Beslidhjes: pikrisht me kto fjal, n shkrettir , Hyji ua bri veten t njohur njerzve q kishte zgjedhur: "Zoti i dashuris dhe i besnikris". Kjo fjali do t thot: po, Izraeli sht me t vrtet Populli i Zgjedhur; por fjalia e mparshme, (dhe ndoshta nuk sht rastsi q sht vendosur m par), na kujton se nse zgjedhet Izraeli, nuk sht q t shijoj ai vetm me egoizm “dashurin dhe besnikrin e Zotit” duke konsideruar veten si djal t vetm, por pr t'u sjell t gjith popujve ato dhurat si nj vlla m i madh. . Roli i tij sht t shpall dashurin e Zotit PR T GJITH NJERZIT, n mnyr q t hyj gjith njerzimi pak nga pak n Beslidhjen.
    N kt psalm, kjo siguri shnon edhe prbrjen e tekstit; po t shikojm pak m afr, vm re ndrtimin n "prfshirje" t ktyre vargjeve 2 dhe 3. Nj “prfshirje” sht nj mjet stilistik q gjendet shpesh n Bibl. sht pak si nj shirit ansor, n nj gazet ose n faqjen e nj reviste; padyshim qllimi sht t nxjerr n pah tekstin e shkruar n brendsin e nj kornize. N nj “prfshirje”, sht e njjta gj: teksti qendror sht i theksuar, i "kornizuar" nga dy fjali identike, njra prpara, tjetra pas... Ktu, fjalia qendrore flet pr Izraelin, Popullin e Zgjedhur, dhe kjo fjali kornizohet nga dy fjali q flasin pr kombet, pr popujt pagan: fjalia e par:
    "Zoti e dftoi shptimin e vet,
    prpara paganve e zbuloi drejtsin e vet”.
    ... fjalia e dyt ka t bj me Izraelin:
    "I ra ndr mend dashuria dhe besnikria e vet
    kundrejt shtpis s Izraelit”.
    …dhe ja fjalia e tret:
    “T gjitha skajet e bots e pan
    shlbimin e Hyjit ton”.
    Fjala “pagan” nuk gjendet n kt varg, por zvendson shprehjen “T gjitha skajet e bots”. Fjalia qendrore q flet pr at q quhet "zgjedhja e Izraelit" (ktu: i ra ndr mend dashuria dhe besnikria e vet kundrejt shtpis s Izraelit) sht e paraprir nga nj fjali dhe ka m pas nj fjali t tret q flet pr t gjith njerzimim, pr t gjith popujt, pr kombet. Teksti duhet t kuptohet kshtu: Zgjedhja e Izraelit sht thelbsore, por ne nuk harrojm se ajo duhet t shklqej mbi t gjith njerzimin.



    ZOTI I IZRAELIT DHE I GJITH NJERZIMIT.

    Dhe kur populli i Izraelit, gjat fests s Tabernakujve n Jerusalem, shpall Perndin si mbret, dihet mir nga t gjith se e bjn kt n emr t t gjith njerzimit. Duke e knduar kt psalm, t gjith besimtar e mbledhur n Tempullin e Jeruzalemit, tashm imagjinojn (sepse e din se do t vij) ditn kur Zoti do t jet me t vrtet mbreti i t gjith skajve t toks, domethn i njohur nga t gjith popujt e toks. Naamani, gjenerali sirian, pagan, sht nj pararends.
    Nj theksim i dyt i ktij psalmi sht shpallja shum e ndjeshme e mbretrimit t Perndis. Pr shembull, kndohet n tempullin e Jeruzalemit:
    "Mbar toka le t’i brohoris Zotit,
    le t gzoj, t duartrokas e t kndoj” (v.4).
    Por kur thuhet "kndohet”, fjala sht shum e dobt. N fakt, nga fjalori i prdorur n hebraisht, ky psalm sht nj thirrje fitoreje, klithma q ngrihet n fushn e betejs pas fitores, "terouah" pr nder t fituesit. Fjala fitore nuk gjendet n prkthimin e Bibls t Atit Simoni Filipaj n vargjet hyrse t psalmit, por tre her tre shprehjet bjn t kuptohet q flitet pr nj fitore: "Ngadhnjeu me fuqi t s djathts s vet,
    me fuqi t krahut t vet t shenjt”,
    ai, Zoti, siguroi fitoren...
    Fjalt e vargut 2
    “Zoti e dftoi shptimin e vet,
    prpara paganve e zbuloi drejtsin e vet”
    jan t kuptueshme nse interpretohen n kt mnyr: Zoti, duke ndihmuar Popullin e vet q t fitoj n luftn, dftoi shptimi e vet dhe zbuloi dretsin e vet. Dhe, s treti, n vargun lexohet:
    “T gjitha skajet e bots e pan
    shlbimin e Hyjit ton”.
    Kan nj kuptim nse interpretohen:
    “Toka mbar e pa fitoren e Perndis ton".
    Fitorja e Zotit, pr t ciln flitet ktu, sht e dyfisht:
    s pari, fitorja e lirimit nga Egjipti e prmendur nga shprehjet si " me fuqi t s djathts s vet, me fuqi t krahut t vet t shenjt, nga dora e tij e fuqishme": sht nj aludim pr nderhyrjen e par t Hyjit n favor t bijve t Izraelit, me vepra t mrekullueshme: dalja nga Egjipti at nat t pa harrueshme, kalimi i mrekullueshm t detit q i ndau prfundimisht nga Egjipti, vendi i tyre i skllavris. Shprehja “Zoti t nxori prej andej me dor t fort dhe krah t shtrir” (Dt, 5,15) ishte br formula standarde pr lirimin nga Egjipti; gjendet, pr shembull, n librin e Ligjit t Prtrir dhe n psalmet. Formula "ai ka br mrekulli" sht gjithashtu nj kujtes e lirimit nga Egjipti.
    Por kur kndohet fitorja e Zotit, kndohet edhe fitorja e pritur pr fundin e kohs, fitorja prfundimtare t Zotit kundr t gjitha forcave t s keqes. Dhe tashm populli besimtar i mbledhur n Tempullin pr festn e lavdron Zotin, ashtu si n t kaluarn e ka lavderuar mbretin e ri n ditn e kurorzimit t tij, duke brohoritur me britma fitoreje, me tingujt e borive, me brirt dhe duartrokitjet. Por ndrsa me mbretrit e dheut populli pati gjithmon zhgnjimet, kt her e di se nuk do t zhgnjehet; aq m tepr arsyeja q kt her "terouah" t jet veanrisht e gjall!

  15. #215
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIEOLA 28 Ord VITI C

    M 9-10-2022

    UNGJILLI: Lk. 17, 11-19.


    [I]11 Duke udhtuar pr Jerusalem, kaloi npr Samari e Galile.
    12 Kur hyri n nj fshat doln para dhjet t grbulur. Ata zun vend larg
    13 e filluan t brtasin: “Jezus, Msues, ki mshir pr ne!”
    14 Kur i pa u tha: “Shkoni e paraqitjuni priftrinjve!” E ndodhi q, ndrsa po shkonin, u pastruan.
    15 Njri prej tyre, si pa se u shrua, u kthye duke e lvduar Hyjin me z t madh lart.
    16 Ra prmbys para kmbve t Jezusit dhe e falnderoi. E ky ishte samaritanas.
    17 Jezusi mori fjaln e tha: “Po a nuk u pastruan t dhjett? Ku jan nnt t tjert?
    18 A nuk u gjet asnj q t kthehet e t’i jap lavdi Hyjit, prve ktij t huaji?
    19 ohu e shko ‑ i tha ‑ feja jote t shptoi!”



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    ORA E SHPTIMIT PR T GJITH NJERZIT.



    Jezusi sht n rrug pr n Jerusalem; ai e di se ky udhtim e on n pasionin e tij, vdekjen dhe ringjalljen e tij; mund t mendohet se nse Luka insiston t na tregoj pr itinerarin e tij, kjo ndodh sepse ajo q do t na tregoj tani, ka nj lidhje - drejtprdrejt me misterin e shptimit q Krishti i sjell njerzimit.
    Kshtu Jezusi kalon npr Samari dhe Galile; dhjet lebroz vijn ta takojn, por ata qndrojn larg: Ligji i ndalon q ata t afrohen me kdo; ata vuan nga nj smundje ngjitse; lebra sht nj smundje shum ngjitse dhe nga ana tjetr, n at koh konsiderohej si shenj e mallkimit hyjnor, sepse besohej se ishte shenj e mkatit. Prandaj, dhjet lebrozt tan ndalojn larg Jezusit dhe, nga larg, e thrrasin at. Kjo thirrje dhe titulli "msues" q ata i japin Jezusit, jan njkohsisht nj pranim i dobsis s tyre dhe i besimit q ata kan tek ai. Jezusi nuk lviz, nuk u afrohet atyre. Tashm nj her Luka (5,12) kishte rrfyer shrimin e nj lebrozi nga Jezusi: njeriu ishte pran tij, Jezusi e kishte shtrir dorn dhe e kishte prekur pr ta shruar; kt her, n episodin e dhjet lebrozve, Jezusi u thot nga larg t smurve: “Shkoni dhe paraqituni te priftrinjt”. Shfaqja e vetvetes para priftrinjve ishte hapi q duhej t bnin lebrozt pr t njohur zyrtarisht shrimin e tyre. Prandaj, ky urdhr i Jezusit sht n vetvete nj premtim shrimi.
    Ne mund ta krahasojm qndrimin e Jezusit n episodin e dhjet lebrozve me at t profetit Elise me Naamanin n leximin e par; as Eliseu nuk bri asnj lvizje, ai thjesht i tha shrbtorit t tij q t paraqitet te Naamani pr t’i thn: "Shko dhe lahu shtat her n ujin e Jordanit dhe do t pastrohesh". N t dyja rastet, vrtet, bindja ndaj urdhrit t marr sjell shrim pr lebrozt. N episodin q na shqetson, lebrozt u nisn pr t takuar priftin; dhe gjat ecjes ata shohin se lebra e tyre u zhduk; me t vrtet, besimi i tyre i shptoi. Smundja i kishte bashkuar kta dhjet burra; n shrim, ata do t zbulojn thellsit e zemrave t tyre: ata nuk jan m dhjet lebroz, dhjet t prjashtuar; ata jan nnt hebrenj t mir dhe nj samaritan, q do t thot pak a shum heretik. Edhe pse sht heretik, samaritani e di se jeta dhe shrimi vijn nga Perndia; kshtu ai kthehet prapa, ai kthehet dhe kt her, i pastruar, ai mund t'i afrohet Jezusit: Luka thot: "Ai prlvdon Zotin me z t lart" dhe gjithashtu "ai hidhet me fytyrn posht te kmbt e Jezusit duke falnderuar": falnderimi me fytyrn pr dhe sht nj qndrim i rezervuar pr Zotin. Ky samaritani sapo ka takuar Mesin- dhe ai tashm e njeh at. Tani ai gjithashtu kupton se pr t lavdruar vrtet Perndin, nuk duhet t kthehet m drejt Tempullit t Jeruzalemit, por drejt vet Jezusit. Kthimi sht pikrisht kuptimi i fjals "konvertim". Dhe Jezusi e njeh publikisht kt konvertim t samaritanit: "ohu dhe shko; besimi yt t ka shptuar".



    “LUM SKAMNORT N SHPIRT SEPSE E TYRE ASHT MBRETRIA E QIEJVE”.


    “E ku jan nnt t tjert?" pyet Jezusi. Ata nuk jan kthyer prapa; megjithat, ata takuan edhe Mesin... por nuk e njohn... Ose, sido q t jet, e konsideruan m urgjente t rregullonin veten me ligjin duke vazhduar rrugn drejt tempullit dhe priftrinjve. Jezusi u kishte thn q t shkonin dhe t paraqiteshin te priftrinjt, ata shkojn atje pa marr as koh pr falnderim.
    Kjo sht nj tem e shpesht e ungjijve: shptimi sht pr t gjith njerzit dhe, shum shpesh, nuk jan ata q thon se besojn q jan m afr tij dhe q e mirpresin at m s miri! "Ai erdhi tek i veti dhe t tijt nuk e njohn", thot Shn Gjoni. Testamenti i Vjetr tashm insistonte shum fuqishm n at q quhet universaliteti i shptimit; e kemi dgjuar n psalmin 97/98 t ksaj t diele. Dhe leximi i par raportoi konvertimin e gjeneralit sirian Naamanit, q ishte gjithashtu i huaj. M par, n t njjtin Ungjill t Luks, Jezusi komentoi gjithashtu kt ngjarje pr t qortuar bashkatdhetart e tij pr verbrin e tyre ndaj tij: ai filloi duke vn n dukje q "askush nuk sht profet n vendin e tij" dhe shtoi: "Kishte shum lebroz n Izrael. n ditt e profetit Elise; megjithat asnjri prej tyre nuk u pastrua, prve Naamanit, Sirianit”. Dhe nga kto fjal e gjith sinagoga u zemrua (Lk. 4:27). Dhe m von, n Veprat e Apostujve, Luka do t insistoj n refuzimin kundr ungjillit nga nj pjes e tr e popullit t Izraelit, n kontrast me suksesin e predikimit midis paganve.
    Kjo sht nj eshtje q shqetsoi brezat e par t krishter; kur Luka shkruan Ungjillin e tij, pr shembull, komuniteti i ri i krishter sht i ndar n nj problem themelor: a duhet patjetr t jet nj hebre ai q pagzohet? Apo jo-hebrenjt, pagan, mund t pranohen n pagzim? Historia e shrimit t nj samaritani, t nj heretiku dhe aq m tepr historia e kthimit t tij t thell n besim erdhi n kohn e duhur pr t kujtuar tri t vrteta q nuk duhen harruar: s pari, shptimi i inauguruar nga Jezu Krishti n pasionin e tij, vdekja dhe ringjallja u ofrohet t gjith njerzve pa prjashtim. S dyti, falnderimi ndaj Zotit sht thirrja e njerzve t zgjedhur, por ndonjher t huajt q konsiderohen heretik e bjn kt m s miri.
    S treti, shum shpesh jan t varfrit ata q e kan zemrn m t hapur pr t takuar Zotin. E thn ndryshe: n rrugn pr n Jerusalem, domethn pr n shptim, Jezusi i udhheq t gjith njerzit q duan. Cilado qoft raca e tyre, feja e tyre, ata thjesht duhet t jen gati t kthehen.

  16. #216
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 Ord VITI C

    M 16-10-2022.

    LEXIMI I PAR: Dal. 17, 8-13.


    8 Ather erdhi Amaleku pr t luftuar kundr Izraelit n Rafidim.
    9 Moisiu i tha Jozuehit: “Zgjedhi disa burra dhe dil e lufto kundr Amalekut. Nesr un do t qndroj n maj t kodrs me shkopin e Hyjit n dor”.
    10 Jozuehi bri si i urdhroi Moisiu dhe doli n luft kundr Amalekut, kurse Moisiu, Aroni dhe Huri u ngjitn n majn e kodrs.
    11 Kur Moisiu i lartsonte duart, Izraeli ishte m i fort; por kur i ulte, prparonte Amaleku.
    12 Porse Moisiut i ishin lodhur duart. Ata morn nj gur, e vun nn t, e Moisiu u ul n t; Aroni e Huri ia mbanin duart, njri nga njra e tjetri nga tjetra an. Kshtu duart e tija qndruan lart deri n perndim t diellit 13 e Jozuehi e mundi me teh t shpats Amalekun dhe popullin e tij.


    LECTIO DIVINA - MEDITIM – LUTJE

    BESIMI N SPROV!


    Amalekitt ishin fise q jetonin n shkrettirn e Negevit: Bibla i citon ata shum her gjat historis s instalimit t Popullit t Zgjedhur n Palestin dhe gjithmon si kundrshtar t deprtimit t fiseve izraelite; dhe pasardhsit e tyre do t jen akoma armiq t egr n ditt e mbretrve Saul dhe David. Aq sa vet emri i Amalekut sht br tipi i armikut trashgues.
    Nuk sht udi kur e dim se vet Amaleku, babai i fisit, ishte nipi i Esaut, vllai binjak dhe rivali i Jakobit. Rivaliteti midis Jakobit dhe Esaut (i quajtur edhe Edom) u bart te pasardhsit e tyre, dhe brez pas brezi n Izrael urrejtja ndaj edomitve dhe veanrisht ndaj atyre q konsiderohen m t kqijt nga t gjith amalekitt.
    Ja pra, nga libri i Eksodit, jan Amalekitt q e paraqesin veten si kundrshtart e par t Popullit t Zgjedhur n shkrettir. Autori nuk jep shum detaje pr kt betej t par: ai thjesht thot: “Populli i Izraelit po marshonte npr shkrettir. Amalekitt erdhn dhe e sulmuan n Refidim”. Por libri i Ligjit t Prtrir sjell disa indikacione shtes: "Mos harro far t bri Amaleku kur ishe n udhtim ndrsa po dilje prej Egjiptit, sesi t ndeshi n udhtim e i vrau n prapavijn tnde t gjith ata q, t lodhur e t mbetur, ishin ulur t merrnin frym, kur ti ishe i kputur prej urie e mundimi. Ai nuk e pati frik Perndin. Prandaj, kur Zoti, Hyji yt, ka pr t t dhn pushim prej t gjith armiqve t tu q t rrethojn, n tokn q Zoti ka pr ta dhn pron, zhduke emrin e Amalekut nn kupn e qiellit. Ruaj se e qet n harres!”(Dt 25,17-19). Prktheni: Amalekitt mbrritn n befasi dhe sulmuan ata q kishin m shum vshtirsi pr t'u ndjekur. Ather Moisiu i tha Jozueut: "Zgjidh njerz dhe shko dhe lufto kundr amalekitve". Pra, sht nj histori vetmbrojtjeje. Nuk do t kemi detaje t mtejshme se si u zhvillua lufta apo lvizjet e trupave; nga ana tjetr, historia prqendrohet n marrdhnien midis njerzve dhe Zotit t tyre me rastin e ksaj beteje t par: sht sprova me zjarr, por mbi t gjitha sht sprova e besimit t Izraelit. Ai do t luftoj pr t mbijetuar, por Zoti i tij do t jet me t.
    Jemi n Refidim: meq ra fjala, kt emr ne tashm e dim, sepse n vargjet q i paraprijn ktij pasazhi, sht episodi i famshm i Massa dhe Meriba; folm prsri pr t shum koht e fundit me rastin e psalmit 95. Massa dhe Meriba ndodhen pikrisht n Refidim dhe pseudonimi Massa dhe Meriba (q do t thot mosmarrveshje dhe grindje) do t thot se, atje, njerzit dyshuan seriozisht n Zot. Dhe, tani e tutje, kur t tundohemi t dyshojm n mbrojtjen e Zotit, do t kujtojm Masn dhe Meribn: 8.“Oh sikur ta ndienit sot zrin e tij: “Mos e bni zemrn tuaj gur porsi n Merib, 9. porsi n dit t Mass n shkrettir, kur etrit tuaj m vun n sprov: m provuan megjithse i kishin par veprat e mia. 10. Dyzet vjet m mrziti ajo brezni e thash: ‘Popull zemrluhatshm sht ky, 11. q s’i njeh udht e mia.’ Prandaj u prbetova n hidhrimin tim: ‘Askurr s’do t hyjn n prehjen time!’ (Ps 95,8-11).
    Massa dhe Meriba, ishte sprova e etjes, nj prov aq e vshtir sa njerzit madje menduan se Zoti i kishte braktisur... por jo, dhe uji rrodhi nga shkmbi, dhe njerzit rifituan besimin te Zoti i tyre. Kt her, dhe ende n Refidim, Populli izraelit prballet me sulmin e amalekitve dhe duhet t luftoj kundr tyre pr mbijetesn e tij. Dhe menjher Moisiu nuk dyshon se Perndia do ta ndihmoj pr ta liruar.



    DUART E NGRITURA DREJT QIELLIT.

    Moisiu i tha Jozueut: "Un do t qndroj n maj t kodrs me shkopin e Perndis n dor". Dhe sht ky shkop, n nj far mnyre, q merr rolin kryesor n kt histori. Ky shkop nuk sht nj instrument magjik n vetvete, por e bn t dukshme punn e Zotit. Me an t tij Moisiu bri shum mrekulli n syt e Faraonit dhe n oborrin e Egjiptit, kur Moisiu i ndau ujrat e Detit t Kuq, kur edhe nj her Moisiu bri q uji t rrjedh nga shkmbi, pikrisht n Massa dhe Meriba. Edhe nj her, ky shkop nuk sht nj vegl magjik n vetvete: prova sht se Moisiu e prdor at n lutje, por ky shkop i ngritur sht br simbol: i kujton t gjithve se sht Zoti ai q vepron. Nse beteja mezi prshkruhet, nse shkopi sht n qendr t tregimit, sht pikrisht pr t treguar se ku sht thelbsorja.
    Gjja thelbsore sht prania e Zotit q e shoqron popullin e tij, si e kishte premtuar q n fillim kur ia zbuloi emrin e tij Moisiut, ky emr i famshm q thot pranin e Zotit. Teksti sht shum i matur dhe n t njjtn koh shum sugjerues. Moisiu, Aaroni dhe Huri jan n maj t kodrs, ndrsa njerzit luftojn nn drejtimin e Jozueut n fush. Jozueu lufton me gjith shpirt dhe Moisiu lutet me gjith shpirt. Lufttari dhe lutesi plotsojn njri-tjetrin. Nse Moisiu e braktis postin e tij t lutjes, Josueu humbet mundsit e tij. Nuk mund t themi m qart se sht Zoti ai q vepron, por duke krkuar pjesmarrjen ton. Duart e ngritura t Moisiut jan simboli i gjith lutjes njerzore. Ato duar flasin pr besimin, pr sigurin e besimtarit se Zoti i tij nuk e braktis kurr. Koht e fundit, si lexojm n letrn drejtuar Timoteut, Pali tha: "Un rekomandoj q burrat, kudo jan, t luten me duart e tyre t ngritura drejt qiellit..." sht Zoti ai q vepron: kto duar t ngritura e thon mir, pasi qndrojn t palvizshme dhe duket se drgojn lutjen drejt qiellit; por n t njjtn koh, ato ngrihen: besimtari nuk dorzohet; duart e lufttarit, dhe duart e ngritura t lutsve jan pjesmarrja jon e vogl n veprn e Zotit.
    Por ndodh q ai prijsi i lutjes, i rraskapitur, fizikisht apo moralisht, nuk ka m forc t “ngrej duart” drejt qiellit: ather sht mir t gjejm vllezr pr t mbshtetur duart tona t dshtuara; normalisht, ky sht roli i komuniteteve tona.
    - N do koh, burra dhe gra ia kan kushtuar jetn e tyre lutjes; ky tekst na zbulon se lutja nuk sht pasivitet apo mosveprim; prkundrazi, n mnyr misterioze, lutja e disave sht burim force pr t gjith. sht nj kujtes e gjall e pranis s Perndis q vepron vazhdimisht n mesin ton.

  17. #217
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 Ord VITI C

    M 16 10 2022

    PSALMI 121:


    1. Syt e mi i oj drejt maleve:
    prej nga do t m vij mua ndihma?
    2 Ndihma ime vjen prej Zotit,
    i cili krijoi qiellin e tokn.
    3 Sdo t lejoj t t merren kmbt,
    nuk do t kotet ai q t ruan.
    4 Ja, sdo t kotet as sdo t flej,
    ai q e ruan Izraelin.
    5 Zoti sht rojtari yt,
    Zoti sht hija jote,
    Zoti sht n t djathtn tnde!
    6 Dielli nuk do t t bj keq ditn,
    as hna natn.
    7 Zoti do t t ruaj nga do e keqe,
    Zoti do ta ruaj jetn tnde.
    8.Zoti do t ruaj vajtjet e ardhjet e tua
    q tani e prgjithmon e jets.



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    MARSHIMI I GJAT T IZRAELITVE

    Ne e dim se psalmet jan mbi t gjitha lutja e popullit t Izraelit, ktij populli n marshimin drejt Zotit t tij q nga agimi i historis s tij. Kur psalmi thot "Un", ne duhet t dgjojm NE kolektive, t gjith besimtart e Popullit t Zgjedhur. Ky marshim i gjat u prkujtua, prjetua edhe m intensivisht me rastin e tre pelegrinazheve vjetore n Jeruzalem. Ato ishin pjes e urdhrimeve t Hyjit dhe prfaqsonin nj pik kulmore pr t gjith pjesmarrsit, domethn normalisht t gjith burrat e shndetshm. Grat dhe fmijt e ndiqnin nse mundeshin.
    Pesmbdhjet psalme jan kompozuar veanrisht pr t shoqruar kt proces: kto jan psalmet nga 120 deri n 134 n Biblat tona. Ata u quajtn "Psalmet e ngjitjeve" sepse folja "t ngjitesh" ishte fjala e njohur pr t folur pr pelegrinazhet; pr t paktn dy arsye: thjesht, s pari, sepse Jeruzalemi sht n lartsi, pastaj n nj nivel simbolik, sepse procesi i pelegrinazhit prfaqson, pr besimtarin, nj ngjitje t vrtet shpirtrore.
    Prandaj, kta pesmbdhjet psalme kan pika t prbashkta: t gjith ata e krahasojn historin e popullit t Izraelit me nj pelegrinazh t gjat. Pr kt arsye, dgjojm shum aludime pr realitetin konkret t pelegrinazhit: lodhjen dhe lutjen e pelegrinit, etja pr t mbrritur, dashuria pr tempullin, dashuria pr Jeruzalemin. Dhe mbi t gjitha gzimi i thell, besimi q banon te njerzit besimtar.
    Pra, psalmi yn sot sht nj nga kto: nj pelegrin merr rrugn pr n Jeruzalem: ai tashm e ka zemrn dhe syt e tij t kthyer drejt kodrs s Tempullit ("Syt e mi i oj drejt maleve n prkthim i Filipajt, ose: Un i ngre syt drejt maleve", n prkthime t tjera), por ai e di se rruga pr n Jeruzalem sht e mbushur me gracka t t gjitha llojeve; ato rrug nuk sht si rrugt tona t asfaltuara t ditve t sotme, ndonjher sht e rrshqitshme ose me gur, kmba mund t rrshqas; mund t prballesh edhe me rreziqe shum m t mdha: bisha t egra ose, edhe m t frikshme, banda hajdutsh. Nse Jezusi ishte n gjendje t vendoste shmblltyrn e Samaritanit t Mir n kt mjedis, domethn historin e nj njeriu t zhveshur dhe t rrahur nga bandit, kjo ndodh sepse sht nj gj q ndodhte rregullisht:
    "Zoti do t t ruaj nga do e keqe,
    Zoti do ta ruaj jetn tnde.
    Zoti do t ruaj vajtjet e ardhjet e tua
    q tani e prgjithmon e jets (v. 7-8).



    ZOTI DO T MBROJ KUR SHKON DHE KUR DO T KTHEHESH.

    Ata q qndrojn n fshat i qetsojn ata q marrin rrugn.
    Nj rrezik tjetr, q nuk mund ta imagjinojm ktu, sht dielli gjat dits, hna gjat nats. N mes t dits, duhet t ecsh pr or t tra nn diellin prvlues; natn, nse flihet nn yje, rrezet e hns jan t dmshme. Edhe ktu pelegrini inkurajohet:
    Zoti sht rojtari yt,
    Zoti sht hija jote,
    Zoti sht n t djathtn tnde!
    Dielli nuk do t t bj keq ditn,
    as hna natn (v. 5-6).
    Zoti, kujdestari yt, hija jote, t qndron pran. Dielli nuk mund t t bj keq ditn, as hna gjat nats. T gjitha kto rreziqe duhet t prballen njsoj kur shkojn si edhe kur largohen nga Jeruzalemi pr t kthyer n shtpin e tyre. Pr kt:
    "Zoti do t ruaj vajtjet e ardhjet e tua (v. 8).
    Me fjal tjetra: Zoti do t t ruaj kur shkon n Jeruzalem dhe edhe kur t kthehesh n vendin tnd". Ather pelegrint mund t mbshteten tek Zoti duke pasur besim n t, sepse ai sht zotruesi i bots: sht ai dhe vetm ai q krijoi qiellin dhe tokn. Zoti sht ai prej t cilit "m vjen ndihma (v. 1): n kt varg ka nj pik kundr perndive t rreme; ato jan vetm statuja inerte prej druri ose guri; nuk mund t bjn asgj pr njeriun. Ata flen nj gjum t prjetshm, pasi jan vetm objekte t krijuara nga dora e njeriut. Ndrsa ai, Zoti, shikon vazhdimisht:
    "Jo, sdo t kotet as sdo t flej,
    ai q e ruan Izraelin.
    Zoti sht rojtari yt (V.4-5).
    Kur merr rrugn pr n Jeruzalem, besimtari niset drejt Zotit t tij dhe vetm drejt tij: largohet me vendosmri nga idhujt. Ky quhet konvertim.
    Mund t shohim se si sugjeron ky krahasim i njerzve me nj grup pelegrinsh. do dit, pr afrshisht 30 shekuj, Izraeli, si nj pelegrin i vendosur, merr rrugn e besimit te Zotit t tij, me vendosmri ai premton se do t kt besim vetm te Zoti:
    " Syt e mi i oj drejt maleve:
    prej nga do t m vij mua ndihma?
    Dhe jep nj dshmi t qart:
    Ndihma ime vjen prej Zotit,
    i cili krijoi qiellin e token.
    Nuk sht rastsi q Zoti quhet n kt psalm "rojtari i Izraelit". Sepse ky popull ka marr Revelacionin e Zotit t gjall, Krijuesit t qiellit dhe t toks dhe ka prjetuar pranin e tij. Vet emri i Zotit, emri i famshm me katr shkronja, (YHVH) thot me t drejt se Zoti sht vazhdimisht i pranishm te populli i tij. Nj prani shum intime, e pandashme, e cila shprehet shum fort n hebraisht. Prkthimi yn thot "ZOTI, kujdestari yt, Zoti, hija jote, qndron pran teje": n hebraisht, pran teje thuhet "n t djathtn tnde" dhe Andr Chouraqui komentoi: "ZOTI sht i bashkuar me ty ashtu si ti me veten tnde, me qenien tnde.
    T kujtojm kolonn q shoqroi marshimin e njerzve n shkrettir; shtyll rete gjat dits, pr t'u mbrojtur nga dielli, shtyll zjarri gjat nats pr t drejtuar ecjen.
    Jezu Krishti, nga ana tjetr, ishte n gjendje ta kndonte kt psalm me gjith t vrtetn. Ndrsa mori me vendosmri rrugn pr n Jerusalem, si thot Shn Luka, prsriti me vete: Zoti do t t ruaj nga do e keqe,
    do t ta ruaj jetn.
    Zoti do t ta ruaj, duke shkuar dhe duke ardhur,
    tani e prgjithmon.
    Q n mngjesin e Pashkve, kt rikthim pr t cilin flet psalmi, ne e quajm Ringjallje.

  18. #218
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 Ord VITI C

    M 16 – 10 – 2022

    PSALMI 121:


    1. Syt e mi i oj drejt maleve:
    prej nga do t m vij mua ndihma?
    2 Ndihma ime vjen prej Zotit,
    i cili krijoi qiellin e tokn.
    3 S’do t lejoj t t merren kmbt,
    nuk do t kotet ai q t ruan.
    4 Ja, s’do t kotet as s’do t flej,
    ai q e ruan Izraelin.
    5 Zoti sht rojtari yt,
    Zoti sht hija jote,
    Zoti sht n t djathtn tnde!
    6 Dielli nuk do t t bj keq ditn,
    as hna natn.
    7 Zoti do t t ruaj nga do e keqe,
    Zoti do ta ruaj jetn tnde.
    8.Zoti do t ruaj vajtjet e ardhjet e tua
    q tani e prgjithmon e jets.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    MARSHIMI I GJAT T IZRAELITVE

    Ne e dim se psalmet jan mbi t gjitha lutja e popullit t Izraelit, ktij populli n marshimin drejt Zotit t tij q nga agimi i historis s tij. Kur psalmi thot "Un", ne duhet t dgjojm NE kolektive, t gjith besimtart e Popullit t Zgjedhur. Ky marshim i gjat u prkujtua, prjetua edhe m intensivisht me rastin e tre pelegrinazheve vjetore n Jeruzalem. Ato ishin pjes e urdhrimeve t Hyjit dhe prfaqsonin nj pik kulmore pr t gjith pjesmarrsit, domethn normalisht t gjith burrat e shndetshm. Grat dhe fmijt e ndiqnin nse mundeshin.
    Pesmbdhjet psalme jan kompozuar veanrisht pr t shoqruar kt proces: kto jan psalmet nga 120 deri n 134 n Biblat tona. Ata u quajtn "Psalmet e ngjitjeve" sepse folja "t ngjitesh" ishte fjala e njohur pr t folur pr pelegrinazhet; pr t paktn dy arsye: thjesht, s pari, sepse Jeruzalemi sht n lartsi, pastaj n nj nivel simbolik, sepse procesi i pelegrinazhit prfaqson, pr besimtarin, nj ngjitje t vrtet shpirtrore.
    Prandaj, kta pesmbdhjet psalme kan pika t prbashkta: t gjith ata e krahasojn historin e popullit t Izraelit me nj pelegrinazh t gjat. Pr kt arsye, dgjojm shum aludime pr realitetin konkret t pelegrinazhit: lodhjen dhe lutjen e pelegrinit, etja pr t mbrritur, dashuria pr tempullin, dashuria pr Jeruzalemin. Dhe mbi t gjitha gzimi i thell, besimi q banon te njerzit besimtar.
    Pra, psalmi yn sot sht nj nga kto: nj pelegrin merr rrugn pr n Jeruzalem: ai tashm e ka zemrn dhe syt e tij t kthyer drejt kodrs s Tempullit ("Syt e mi i oj drejt maleve” n prkthim i Filipajt, ose: Un i ngre syt drejt maleve", n prkthime t tjera), por ai e di se rruga pr n Jeruzalem sht e mbushur me gracka t t gjitha llojeve; ato rrug nuk sht si rrugt tona t asfaltuara t ditve t sotme, ndonjher sht e rrshqitshme ose me gur, kmba mund t rrshqas; mund t prballesh edhe me rreziqe shum m t mdha: bisha t egra ose, edhe m t frikshme, banda hajdutsh. Nse Jezusi ishte n gjendje t vendoste shmblltyrn e Samaritanit t Mir n kt mjedis, domethn historin e nj njeriu t zhveshur dhe t rrahur nga bandit, kjo ndodh sepse sht nj gj q ndodhte rregullisht:
    "Zoti do t t ruaj nga do e keqe,
    Zoti do ta ruaj jetn tnde.
    Zoti do t ruaj vajtjet e ardhjet e tua
    q tani e prgjithmon e jets” (v. 7-8).



    ZOTI DO T MBROJ KUR SHKON DHE KUR DO T KTHEHESH.

    Ata q qndrojn n fshat i qetsojn ata q marrin rrugn.
    Nj rrezik tjetr, q nuk mund ta imagjinojm ktu, sht dielli gjat dits, hna gjat nats. N mes t dits, duhet t ecsh pr or t tra nn diellin prvlues; natn, nse flihet nn yje, rrezet e hns jan t dmshme. Edhe ktu pelegrini inkurajohet:
    “Zoti sht rojtari yt,
    Zoti sht hija jote,
    Zoti sht n t djathtn tnde!
    Dielli nuk do t t bj keq ditn,
    as hna natn” (v. 5-6).
    Zoti, kujdestari yt, hija jote, t qndron pran. Dielli nuk mund t t bj keq ditn, as hna gjat nats. T gjitha kto rreziqe duhet t prballen njsoj kur shkojn si edhe kur largohen nga Jeruzalemi pr t kthyer n shtpin e tyre. Pr kt:
    "Zoti do t ruaj vajtjet e ardhjet e tua” (v. 8).
    Me fjal tjetra: Zoti do t t ruaj kur shkon n Jeruzalem dhe edhe kur t kthehesh n vendin tnd". Ather pelegrint mund t mbshteten tek Zoti duke pasur besim n t, sepse ai sht zotruesi i bots: sht ai dhe vetm ai q krijoi qiellin dhe tokn. Zoti sht ai prej t cilit "m vjen ndihma” (v. 1): n kt varg ka nj pik kundr perndive t rreme; ato jan vetm statuja inerte prej druri ose guri; nuk mund t bjn asgj pr njeriun. Ata flen nj gjum t prjetshm, pasi jan vetm objekte t krijuara nga dora e njeriut. Ndrsa ai, Zoti, shikon vazhdimisht:
    "Jo, s’do t kotet as s’do t flej,
    ai q e ruan Izraelin.
    Zoti sht rojtari yt” (V.4-5).
    Kur merr rrugn pr n Jeruzalem, besimtari niset drejt Zotit t tij dhe vetm drejt tij: largohet me vendosmri nga idhujt. Ky quhet konvertim.
    Mund t shohim se si sugjeron ky krahasim i njerzve me nj grup pelegrinsh. do dit, pr afrshisht 30 shekuj, Izraeli, si nj pelegrin i vendosur, merr rrugn e besimit te Zotit t tij, me vendosmri ai premton se do t kt besim vetm te Zoti:
    " Syt e mi i oj drejt maleve:
    prej nga do t m vij mua ndihma?”
    Dhe jep nj dshmi t qart:
    “Ndihma ime vjen prej Zotit,
    i cili krijoi qiellin e token”.
    Nuk sht rastsi q Zoti quhet n kt psalm "rojtari i Izraelit". Sepse ky popull ka marr Revelacionin e Zotit t gjall, Krijuesit t qiellit dhe t toks dhe ka prjetuar pranin e tij. Vet emri i Zotit, emri i famshm me katr shkronja, (YHVH) thot me t drejt se Zoti sht vazhdimisht i pranishm te populli i tij. Nj prani shum intime, e pandashme, e cila shprehet shum fort n hebraisht. Prkthimi yn thot "ZOTI, kujdestari yt, Zoti, hija jote, qndron pran teje": n hebraisht, pran teje thuhet "n t djathtn tnde" dhe Andr Chouraqui komentoi: "ZOTI sht i bashkuar me ty ashtu si ti me veten tnde, me qenien tnde”.
    T kujtojm kolonn q shoqroi marshimin e njerzve n shkrettir; shtyll rete gjat dits, pr t'u mbrojtur nga dielli, shtyll zjarri gjat nats pr t drejtuar ecjen.
    Jezu Krishti, nga ana tjetr, ishte n gjendje ta kndonte kt psalm me gjith t vrtetn. Ndrsa mori me vendosmri rrugn pr n Jerusalem, si thot Shn Luka, prsriti me vete: “Zoti do t t ruaj nga do e keqe,
    do t ta ruaj jetn.
    Zoti do t ta ruaj, duke shkuar dhe duke ardhur,
    tani e prgjithmon”.
    “Q n mngjesin e Pashkve, kt rikthim pr t cilin flet psalmi, ne e quajm “Ringjallje”.

  19. #219
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 29 Ord VITI C

    M 16 – 10 – 2022.

    UNGJILLI: Lk, 18, 1-8.


    1 U tregoi edhe shmblltyrn se si duhet t lutemi gjithmon e kurr t mos pushojm.
    2 Ai tha: “Ishte n nj qytet nj gjykats q Hyjin nuk e dronte e pr njerz nuk e ante kokn.
    3 Po n at qytet ishte edhe nj grua e vej, e cila shkonte shpesh tek ai dhe i lutej: ‘M mbro prej kundrshtarit tim!’
    4 Por ai s’u shqetsua pr nj koh t gjat. Dikur tha me vete: ‘Edhe pse s’e druaj Hyjin e pr njerz nuk e nxej kokn, megjithat,
    5 pasi kjo grua e vej po m trazon, do ta mbroj q t mos vij m t m mrzis prore ’“.
    6 Zotria vazhdoi: “Dgjoni ’thot gjykatsi i padrejt!
    7 Vall, Hyji a nuk do t’i mbroj t zgjedhurit e vet q i krkojn ndihm dit e nat? Po a do t vonoj ndoshta me shtjen e tyre?
    8 Un po ju them: do t ngrihet me nxitim pr t’u ardhur n ndihm atyre! Por, kur t vij Biri i njeriut, a thua do t gjej fe mbi tok?”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    KUR BIRI I NJERIUT DO T VIJ…


    E gjith kjo ndodh n nj atmosfer q mund t cilsohet si fundi i bots! Luka na tha pak m par se Jezusi sht n “rrugn pr n Jerusalem”: ai ecn drejt mundimit t tij, vdekjes dhe ringjalljes s tij; dishepujt nuk e din shum mir se far do t ndodh n Jerusalem, por ata parashikojn nj prfundim tragjik dhe misterioz. Pak m par, ata iu lutn Jezusit q ta shtonte besimin e tyre, e kjo sht sigurisht nj pyetje q e shpreh mir shqetsimin e tyre. Dhe pikrisht prpara ksaj shmblltyre sot, Jezusi foli gjat pr ardhjen e Birit t njeriut.
    Biri i njeriut sht pikrisht ai q pritet t vij n fund t bots; ne e dim origjinn e ksaj shprehjeje: n librin e Danielit (n kapitullin 7), profeti tregon se ai kishte nj vegim t nj njeriu (t cilin ai e quan "bir i njeriut") q vjen n ret e qiellit; ai pranohet pran fronit t Perndis dhe merr mbretrimin mbi t gjith krijimin; nj mbretri e prjetshme dhe universale. Danieli specifikon se ky "bir i njeriut" sht n t vrtet nj qenie kolektive, Populli I Zgjedhur, populli shenjtruarve t Tejetlartit. Lexuesit e Danielit e kan kuptuar se ky vizion do t realizohet n fund t bots. Perndia m n fund do t mbretroj mbi t gjith krijimin dhe Biri i Njeriut do t mbretroj me t.
    Jezusi shpesh e paraqet veten n Ungjit si Biri i njeriut; kjo domosdo i intrigon bashkbiseduesit e tij q e din se Biri i Njeriut sht nj qenie kolektive, populli i atyre q kan qen shenjtruar nga Hyji i Tejetlarti, i vendosur prfundimisht n lavdin e Perndis; ata mund t mos din far t mendojn kur Jezusi flet kshtu, por ata dgjojn kt mesazh t fitores prfundimtare. Megjithat, duke qen se ai shpalli hapur pasionin e tij, Jezusi e shumfishon prdorimin e ksaj shprehjeje, Bir i njeriut, duke folur gjithmon pr t, si pr t'i siguruar ata pr prfundimin e ngjarjeve. Gj q dshmon rastsisht se ata vrtet kishin nevoj t qetsoheshin.
    Prandaj jemi n nj atmosfer t fundit t bots; pr m tepr, tema e gjykimit ("Perndia do t'u jap drejtsi t zgjedhurve t tij") sht me t vrtet n t njjtin shnim; tani, nse shikojm n Ungjillin e Luks kontekstin e ksaj shmblltyre, gjejm Ungjillin e shrimit t dhjet lebrozve q kishim lexuar t dieln e kaluar: shrimi i t dhjetve ishte shenja q Mbretria e Perndis e kishte tashm filluar; n t njjtn koh, dishepujt kishin prekur me gisht misterin e shptimit t refuzuar nga ata t cilve iu ofrua pr her t par (ktu nnt lebrozt q nuk e kishin njohur Krishtin): misteri i Kryqit ishte tashm n horizont; por konvertimi i samaritanit (i vetmi lebroz q ishte kthyer pr t'i br sexhde Jezusit) parafytyroi hyrjen e t gjithve, madje edhe paganve, n kt mbretri.
    Farisenjt i kuptuan shum mir t gjitha kto shtje pasi, menjher pas shrimit t dhjet lebrozve, e pyetn Jezusin: “Kur do t vij Mbretria e Perndis? dhe Jezusi u prgjigj me nj fjal t tr pr ardhjen e Birit t njeriut.



    T LUTEMI GJITHMON PA DKURAIJME.

    Dhe tani Jezusi e ka ln kt ton serioz pr t treguar at q n pamje t par duket nj histori e vogl: historin e ksaj vejushe q ndjek gjykatsin e pretendimeve t saj derisa t marr at q pret; e megjithat ajo do t kishte do arsye pr t'u dekurajuar: kauza e saj duket e humbur paraprakisht, pasi ajo pati fatin e keq t takonte nj gjyqtar q nuk kujdeset pr drejtsin. Por ajo kmbngul sepse kauza e saj sht e drejt, nuk dyshon pr asnj moment. sht ajo q Jezusi na jep si shembull; shembulli i prulsis s pari: nse ajo e shqetson gjykatsin, kjo sht pr shkak se ajo sht n nevoj; kushti i par pr t marr pjes n Mbretrin e Perndis sht t njohim varfrin ton; ktu gjejm lumturin e par:
    “T lumt ju, o skamnor, sepse juve ju prket Mbretria e Hyjit!”(Lk. 6,20): pastaj shembulli i kmbnguljes: n pritjen ton pr Mbretrin, na takon ne t jemi po aq kmbnguls sa kjo vejush kokfort. Kauza jon sht edhe m e drejt se ajo e vejushs, pasi ajo sht vet kauza e Perndis.

    Krahasimi me leximin e par t ksaj t diele sht shum sugjestiv: n fush Jozueu bri nj luft t vshtir kundr amalekitve q kishin sulmuar popullin n befasi; ndrkoh, n maj t kodrs, Moisiu u lut me kokfortsi, i sigurt se do t merrte ndihmn e Zotit; dhe i mbshtetur nga ndihmsit e tij, ai kishte qndruar deri n perndim t diellit. Forca e Moisiut ishte n sigurin e tij se Perndia donte shptimin e popullit t tij.
    Shekuj m von, t krishtert e par, t prballur me vshtirsi dhe prndjekje, e shohin dhe kuptojn se Mbretria do t kishte ardhur me vones, pas nj kohe shum t gjat; pr kt ata tundohen nga dekurajimi; edhe ata duhet t kujtojn se Perndia dshiron shptimin e tyre. Luka u kujton atyre shmblltyrn n t ciln Jezusi lavdroi kokfortsin.
    T besosh sht t refuzosh t heqsh dor; dhe fjalia e fundit: "Kur t vij Biri i njeriut, a do t gjej besim n tok?" sht nj paralajmrim, i vlefshm pr t gjith t krishtert e t gjitha kohrave: “Kini kujdes, nse nuk jeni vigjilent, do t keni pushuar s besuari”.
    Prandaj, t krishtert, ata t kohs s Krishtit, si ata t sotm, jan t ftuar t "mos dorzohen". Jezusi e di mir se, q nga mngjesi i ringjalljes s tij, ky mngjes i par i ardhjes s Birit t njeriut dhe deri n ardhjen e tij t plot dhe prfundimtare, besimi do t jet gjithmon nj betej, nj prov qndrese. Nuk do t mungojn zogjt e fatkeqsis pr t mbjell dyshimin, nuk do t mungojn msuesit e dyshimit. Kjo pritje pr Mbretrin duket kaq e pafund... A sht vrtet Perndia n mes nesh? Shembulli i ksaj vejushe t gjor vjen n kohn e duhur: ne jemi t varfr si ajo; le t prpiqemi t jemi kaq kokfort.

  20. #220
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,050
    Postimet n Bllog
    2

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS.

    E DIELA 33 Ord. VITI C.

    M 13 – 11 – 2022.


    LEXIMI I PAR: Ml. 3, 19 - 20 a.


    Dhe, ja, po vjen dita e ndezur flak porsi furra!

    T gjith krenart dhe ata q bjn prapsi do t jen kasht.

    Do t’i djeg Dita q po vjen ‑ thot Zoti i Ushtrive ‑

    e s’do t’u lr as rrnj as gem!

    Kurse pr ju q e keni frikn e Emrit tim,

    do t’ju lind dielli i drejtsis me rreze shndetsjellse

    e do t dilni e do t krceni porsi viat n kullos!



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    DIELLI I DREJTSIS DO T LIND.


    Kur Malakia shkruan kto rreshta, besimtart nuk e din m se ku jan: jemi rreth vitit 450 para Krishtit, n nj kontekst dekurajimi t prgjithshm; t gjith duket se po humbasin besimin e tyre, duke prfshir priftrinjt e Jeruzalemit q kan ardhur pr t adhuruar rastsisht. Dhe pothuajse t gjith i bjn vetes pyetje si "far bn Zoti?... A po na harron?... Jeta sht kaq e padrejt! Pr ata q bjn t keqen do gj ia del... 'dobi ka t jesh i ashtuquajtur Popull i Zgjedhur, 'dobi ka respektimi i urdhrimeve? Nuk ka drejtsi... A sht n fund t fundit Zoti i drejt?”.
    Pra, Malakia bn punn e tij si profet, domethn punon pr t bashkuar dhe pr t galvanizuar energjit. Para s gjithash, ai thrret n rregull priftrinjt dhe laikt, por mbi t gjitha, dhe ky sht teksti i sotm, ai shpall se Zoti sht i drejt... dhe se plani i tij pr t vendosur drejtsin mes njerzve prparon n mnyr t paprmbajtshme. DITA e Zotit po vjen.
    "Ja, dita e Zotit ka ardhur", kjo do t thot se historia nuk sht nj rinisje e prhershme, ajo prparon; pr besimtart, ifutt apo t krishtert, sht nj nen besimi. "Dita e Zotit vjen" sht sigurisht tema e ksaj t diele. "Dita" e Zotit nnkuptonte ditn e ardhjes s tij. Natyrisht, n varsi t ides q kemi pr Perndin, ne ose do t kemi frik ose do t presim me padurim ardhjen e tij. Besimtari e pret me zell, me padurim, kt ardhje t dits s Zotit. Sepse pr besimtarin, ajo q e ka kuptuar njher e prgjithmon, sht se Zoti sht At: lajmrimi i ardhjes s Dits s Zotit sht nj lajm i mir.
    Imazhi i prdorur nga Malakia sht ai i diellit: “Ja, po vjen dita e Zotit, q digjet si nj furr”: mbi t gjitha, kjo fjali nuk duhet t kuptohet si nj krcnim! Sepse libri i Malakias fillon me nj deklarat t dashuris s Perndis: "Un t dua", thot Zoti" (Ml 1,2) dhe nj tjetr: "Un jam Ati" (Ml 1,6). Teksti q sapo dgjuam sht n t njjtn mnyr: "nj furr"! far imazhi madhshtor pr t shprehur inkandeshencn e dashuris s pafund! Kt imazh t nj furre, e gjejm n Ungjill:
    “Po a nuk na ndizej zemra neve ndrsa po bisedonte udhs me ne dhe na shtjellonte Shkrimin e shenjt?” (Lk. 24, 32). A nuk na digjeshin zemrat...?” than dy dishepujt e Emausit, t prekur thell, pas takimit t tyre me t Ngjallurin.
    Dhe sht e vrtet q imazhet e drits dhe ngrohtsis na vijn spontanisht pr t shprehur dashurin q ndonjher pushton zemrat tona. Pra, kur t vij dita e takimit t madh pr secilin prej nesh, do t zhytemi n oqeanin e ndezur t dashuris s Zotit. far mund t kemi frik? Mjafton t kujtojm vargjet fillestare t Malakias: “T dua, thot Zoti”; ne do t ekspozohemi plotsisht, por sht n diellin e dashuris; dhe far mund t bj Ai q sht vetm dashuri ve dashuris? Dhe natyrisht, Ai q sht dashuri, preferon q t t duam at q sht i ekspozuar, i varfr, i zhveshur, i pambrojtur. Ky sht kuptimi i mrekullueshm i fjals “mshir”: nj zemr e trhequr nga mjerimi; dhe t mjer jemi, padiskutim; ather zemra e Zotit sht e jona!



    GJYKIMI I ZOTIT SHT SHPTIMI

    Sidoqoft, Malakia ktu flet pr gjykimin: ktu prsri imazhi i diellit sht sugjestiv: ne e dim mir se dielli ndonjher digjet, i rrezikshm, ndonjher, prkundrazi, i dobishm. Ai sjell, sipas rastit, djegie ose shrim. Kjo sht ajo q ne e quajm ambivalenc t diellit: veprimi i tij sht i dyfisht. N fushn e shndetsis, pr shembull, prkeqson disa smundje (kanceri pr shembull), shron t tjera: para zbulimit t antibiotikve, helioterapia prdorej n trajtimin e formave t caktuara t tuberkulozit...
    Pr Diellin e Perndis, pr t cilin flet Malakia, sht e njjta gj: asgj nuk i shpton drits s tij; nuk bhet fjal pr t na treguar nj dritn m t favorshme: sepse asnj njoll, asnj paprsosmri nuk do t mbetet n hije. Ne jemi t ekspozuar t pambrojtur, me sa duket, pr syt e Zotit, gjykatsit sovran. sht e gjith jeta jon, e gjith qenia jon, q do t'i ekspozohet diellit pastrues: disa do t'i djeg, t tjer do t'i shroj. Kt lexojm n tekstin e Malakis: “T gjith mendjemdhenjt, ata q bjn pandershmri, do t jen kasht, dita q vjen do t'i konsumoj... Por pr ju q keni frik nga emri im, do t sjell shrim”.
    Gjykimi i Perndis do t zbuloj se far jemi ne n t vrtet: a jemi "arrogant" si thot Malakia, njerz zemrthar? Ather do t shohim se far jemi n t vrtet: kasht q do t merret n zjarr... A jemi t prulur prpara Zotit, “duke i friksuar emrit t tij”, pra, duke pritur gjithka prej tij, si tagrambledhsi i ditve t tjera? Ather do t jemi t knaqur.
    Mbetet nj pyetje kryesore: si e dim se n ciln kategori jemi, ndrkoh q ka ende koh? Askush prej nesh nuk sht totalisht i mir, e dim kt... Por asnjri prej nesh nuk sht as totalisht i keq. Ka n secilin prej nesh pak arroganc dhe pak frik nga Zoti, pr t prdorur fjalt e Malakias, pak krenari dhe pak prulsi, pak urrejtje apo indiferenc dhe pak dashuri, pak shrbim ndaj vetes dhe nj pak sherbim i te tjereve...
    Prandaj, n secilin prej nesh do t bhet renditja: fara e mir do t mbij n diellin e Perndis, ajo q sht vetm byku do t digjet; ajo q n secilin prej nesh sht nj pasqyrim ose pritshmri e dashuris pr Perndin, ajo q Malakia e quan "frik ndaj Zotit", do t prmbushet, shprfytyrohet. Ajo q n secilin prej nesh sht nj penges pr dashurin ndaj Zotit, ajo q Malakia e quan "arroganc" do t shkrihet si bora n diell, ose "t digjet si byku" pr t prdorur termat e tekstit ton. Ky gjykim i Zotit, n fakt, sht nj operacion pastrimi, dhe m n fund, n secilin prej nesh Zoti do t njoh imazhin dhe ngjashmrin e tij.
    Un marr dy imazhe t tjera t prdorura diku tjetr nga Malakia pr t prshkruar veprn e gjykimit t Perndis: ato t themeluesit dhe t larsit; kur zbardhuesi sulmon njollat, nuk sht pr t shkatrruar mbulesn e tavolins festive, sht pr ta br at t shklqej; kur themeluesi pastron arin ose argjendin, nuk sht pr t hequr t gjith xhevahirin, por pr t rrezatuar gjith bukurin e tij. N t njjtn mnyr, gjithka q sht dashuri, shrbimi do t rritet, do t lulzoj, do t shprfytyrohet ... ajo q nuk sht dashuri thjesht do t zhduket.
    N thelb, po, kashta po digjet... far rndsie ka? do far e mir do t mbij n diell. Jo, me t vrtet, ne nuk kemi asgj pr t friksuar nga dita e Zotit.


Faqja 11 prej 12 FillimFillim ... 9101112 FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •