Close
Faqja 10 prej 11 FillimFillim ... 891011 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 181 deri 200 prej 211
  1. #181
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 16 Ord. VITI C.

    M 17- 7 2022.

    UNGJILLI: Lk. 10, 38-42.


    38 Tashti, gjat udhtimit, hyri n nj fshat dhe nj grua, me emrin Mart, e priti n shtpi.
    39 Ajo kishte nj motr q quhej Mari. Kjo iu ul Zotris te kmbt dhe dgjonte fjaln e tij.
    40 Marta, e zn krejtsisht me punt e shrbimit t pritjes, iu afrua e i tha: Zotri, a nuk po t duket rnd q motra ime m la krejt vetm t shrbej? Thuaji, pra, t m ndihmoj!
    41 Mart, Mart ‑ iu prgjigj Zotria ‑ ti po brengosesh dhe po shqetsohesh pr shum gjra, e pra,
    42 e nevojshme sht vetm nj. Vrtet, Maria zgjodhi pjesn m t mirn q nuk do ti merret.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    MIRPRITJA..
    .

    Krkoni, pra, m s pari, Mbretrin dhe gjithka e tij e t gjitha kto do t'ju jepen si shtes!" (Mt 6,33); sht ndoshta komenti m i mir i msimit t Jezusit n shtpin e Marts dhe Maris.
    Jezusi ishte n rrugn me dishepujt e tij, thot Luka, dhe ne e dim se ky udhtim i gjat sht nj mundsi pr t q t'u jap shum udhzime dishepujve t tij; q nga fundi i kapitullit 9, Jezusi, duke filluar ngjitjen pr n Jerusalem, ishte interesuar vetm pr t'u dhn atyre pika referimi pr t'i ndihmuar ata t qndrojn besnik ndaj thirrjes s tyre t mrekullueshme dhe krkuese pr t ndjekur Zotin. Ndr t tjera, ai rekomandoi q t pranonin mikpritjen (Lk 9,4: "N at shtpi q t hyni, aty rrini derisa t qndroni n at vend" ; 10,5-9: "5 N cilndo shtpi t hyni, m par thoni: Paqja me kt shtpi! 6 Po qe se sht aty ndokush mik i paqes, mbi t do t zbres paqja juaj; po qe se ssht asnj, do t kthehet te ju. 7 Rrini n at shtpi! Hani e pini ka tu ket qlluar; sepse puntori ka tagr n rrogn e vet. Mos kaloni prej nj shtpie n nj tjetr! 8 N do qytet q t hyni e tju pranojn, hani ka tju vn prpara. 9 Shroni t smurt q jan n t e thuajini popullit: U afrua Mbretria e Hyjit!).
    Kjo sht pikrisht ajo q ai bri vet ktu: mund t mendohet pra se ai e pranon me mirnjohje mikpritjen e Marts.
    Ky tregim, specifik pr Lukn, ndjek menjher shmblltyrn e Samaritanit t Mir: sigurisht q nuk ka asnj kontradikt midis t dyjave; dhe, n veanti, le t kemi kujdes t mos kritikojm Martn, aktiven, n raport me Marin, soditsen. N qendr t interesit t ungjilltarit sht, me sa duket, marrdhnia e dishepujve me Zotin. Kjo del nga konteksti (shih m lart) dhe nga prsritja e fjals "Zot" q ndodh tre her: "Maria ishte ulur te kmbt e Zotit"... Marta tha: "Zot, a nuk ka rndsi pr ty kjo ?... "Zoti iu prgjigj." Prdorimi i ksaj fjale sugjeron se marrdhnia e prshkruar nga Luka midis Jezusit dhe dy motrave, Marts dhe Maris, nuk duhet t gjykohet sipas kritereve t zakonshme t sjelljes s mir. Ktu, Mjeshtri dshiron t bj thirrje pr dallimin e asaj q sht "pjesa m e mir", domethn qndrimi m thelbsor q ai pret nga dishepujt e tij.
    Dy grat e mirpresin Zotin duke i kushtuar gjith vmendjen e tyre: Marta, q ta pranoj mir, Maria, q t mos humbas asgj nga fjalt e tij. Nuk mund t thuhet se njra sht aktive, tjetra pasive; t dy jan t zn vetm me t. N pjesn e par t tregimit, Zoti flet. Nuk na sht thn prmbajtja e fjalimit t tij: ne dim vetm se Maria, n qndrimin e dishepullit q e l veten t msohet (krh Is 50), pi me fjalt e tij. Ndrsa Marthen e shohim t zn krejtsisht me punt e shrbimit t pritjes" (v.40). Edhe dialogu ndrhyn vetm n ankesn e Martes: Zotri, a nuk po t duket rnd q motra ime m la krejt vetm t shrbej? Thuaji, pra, t m ndihmoj! (v.40).


    MOS U SHQETSONI! KRKONI MBRETRIN...

    M pas Zoti shqipton nj fjali q ka br q t rrjedh shum boj: Mart, Mart ‑ iu prgjigj Zotria ‑ ti po brengosesh dhe po shqetsohesh pr shum gjra" (v.41). Jezusi sigurisht nuk e qorton Martn pr dshirn e saj pr ta pritur mir; kush thot mikpritje, sidomos atje, thot pr nj drek t mir, q duhet t prgatitet; Sillni viin e majm" sht shprehje biblike e prdorur edhe nga Luka! (15, 23).
    Dhe sa prej nesh i gjejm veten shpesh n rolin e Martes, duke pyetur veten se ku qndron faji? Sigurisht q do t dukej m e leht t prvetsosh qndrimin e Maris dhe ta lejosh veten t shrbehet, duke br shoqri me t ftuarin n dhomn e ndenjjes! Kuzhinieri shpesh sht i frustruar pr t humbur bisedat!
    sht nj msim q Jezusi do ta marr m gjat, pak m von (dhe q sht mir q ne ta rilexojm ktu, liturgjia nuk na ofron leximin e tij):
    Prandaj po ju them: Mos u shqetsoni pr jetn tuaj: ka do t hani, as pr trupin tuaj: me ka do ta veshni, sepse jeta sht m e vlefshme se ushqimi e trupi se petku. Vreni korbat! As nuk mbjellin as nuk korrin, nuk kan as qilar as grunar e Hyji i ushqen. Sa m t vlefshm jeni ju se shpendt! E cili prej jush, sado q t kujdeset me shqetsim, mund ta zgjas shtatin e vet edhe pr nj kut? Pra, nse nuk mundeni as m t vogln gj, prse ather shqetsoheni pr t tjerat? Vreni si rriten zambakt! As nuk tjerrin as nuk bjn vek. E un po ju them: as Salomoni n tr madhrin e vet, nuk ishte i veshur si nj ndr ta. Nse, pra, Hyji e vesh n kt mnyr barin q sot sht e nesr hidhet n furr, sa m shum do t bj pr ju, o fepak? Prandaj mos krkoni ka do t hani e do t pini ‑ mos u shqetsoni! T gjitha kto i krkojn pagant e ksaj bote; ndrsa pr ju e di mir Ati juaj se keni nevoj pr to. Por, krkoni Mbretrin e tij e t gjitha kto do tju jepen si shtes. Mos druaj, o grigj e vogl, sepse Atit tuaj i plqeu tjua jap Mbretrin!
    Shitni pasurin tuaj e jepni lmosh! Bni pr vete strajca q nuk vjetrohen, thesar n qiell q nuk mbaron kurr, ku vjedhsi nuk afrohet e tenja nuk bren.Vrtet, ku sht visari juaj, aty do t jet edhe zemra juaj (Lk 12, 22-34)
    Mos druaj, o grigj e vogl, (Lk, 12,32) sht padyshim fjala kye; diku tjetr, ai do t'i paralajmroj dishepujt e tij kundr shqetsimeve t jets, t cilat rrezikojn t'i rndojn zemrat: " Kini kujdes veten q zemrat tuaja t mos kalamenden prej gryksis, prej shfrenis e prej kujdeseve t jets q ajo Dit t mos ju vij papritmas" (Lk, 21,34). Kto rrezikojn gjithashtu t na pengojn t dgjojm Fjaln; ky sht mesazhi i shmblltyrs s mbjellsit: Ato n ferra, jan ata q e dgjuan, por ende n udh, ua zn frymn kujdeset toksore, pasurit dhe knaqsit e jets e nuk japin fryte t pjekura" (Lk 8,14). Nse Marta nuk sht e kujdesshme, mund t bhet rasti i saj, ndoshta?
    Pa harruar se n fund t fundit, sht gjithmon Zoti ai q na prmbush dhe jo e kundrta! A nuk mund t prkthenim: "Marte, Marte, ti shqetsohesh dhe merresh duke br gjra pr mua... Gjja m e mir sht t m mirpressh, un jam Ai q do t bj gjra t mira pr ty".
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 15-07-2022 m 10:12

  2. #182
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 17 Ord VITI C

    M 24-7-2022.

    LXIMI I PAR: Zn. 18, 20-32.


    20 Kndej edhe Zoti shtoi: Ankimi kundr Sodoms e Gomorrs sht i madh dhe mkati i tyre sht tepr i rnd.
    21 Un duhet t zbres e t shoh a po veprojn njmend ashtu si po arrin ankimi deri tek un. Do ta di a po a jo!
    22 Njerzit u nisn prej andej drejt Sodoms, ndrsa Abrahami po qndronte ende para Zotit.
    23 Iu afrua dhe tha. Vrtet se bashk me fajtorin do ta shfarossh edhe t drejtin?
    24 Nse n qytet do t jen rastsisht pesdhjet t drejt, vrtet do ta shfarossh at vend dhe nuk do ta falsh pr shkak t atyre pesdhjet t drejtve q do t jen n t? 25 Larg qoft prej teje q ta shfarossh t drejtin bashk me t mbrapshtin? A do t barazosh t drejtin me fajtorin? Larg teje! A thua se Gjykatsi i mbar bots nuk do ta shtjer n veprim drejtsin,
    26 Zoti u prgjigj: Nse do ti gjej n Sodom pesdhjet t drejt, brenda n qytet, pr shkak t tyre do ta fal tr qytetin.
    27 Abrahami e mori prsri fjaln: Ja, un po marr guxim t flas me Zotin tim, un q jam hi e pluhur:
    28 po e zm se ndr ata pesdhjet t drejt, do t jen pes m pak. A thua pr shkak t atyre t pesve do ta shfarossh tr qytetin? Ai tha: Nuk do ta shfaros nse i gjej dyzet e pes t drejt. 29 Abrahami su durua e i tha: Po qe se atje do t jen vetm dyzet? ‑ Hyji u prgjigj: Nuk do ta ndshkoj pr shkak t atyre dyzet t drejtve.

    30 Prsri tha: Nuk m hidhrohet Zoti im nse flas: e po qe se, atje jan vetm tridhjet. Ai tha: Nuk do ta shfaros as nse i gjej tridhjet.
    31 Ja, prap, po marr guxim ‑ tha ‑ t flas me Zotin tim: po nse, ndoshta, atje do t jen vetm njzet! Hyji i tha: Nuk do ta shfaros pr shkak t atyre t njzetve. 32 Po t lutem ‑ vazhdoi ‑ Imzoti nuk do t m hidhrohet, nse flas vetm edhe nj her: po qe se atje jan, ndoshta, vetm dhjet! ‑ Zoti tha: Un nuk do ta shfaros pr shkak t atyre t dhjetve.



    LECTIO DIVINA MEDITIMI LUTJA.

    DREJTSIA SHT SINONIM I SHPTIMIT

    Ky tekst shnon nj hap t madh prpara n iden q njerzit kan pr marrdhnien e tyre me Zotin: sht hera e par q guxohet t imagjinohet se nj njeri mund t ndrhyj n projektet e Zotit. Fatkeqsisht, leximi liturgjik nuk na bn t dgjojm vargjet e mparshme, ku shihet vet Zoti duke folur vetm pr vetm, duke thn: "Tani q kam br nj beslidhje me Abrahamin, ai sht miku im, dhe un nuk do t'ia fsheh m atij planet e mia". Nj mnyr pr t na thn se Perndia e merr shum seriozisht kt beslidhje!
    Dhe pastaj mund t lexohet ky fragment: Njerzit u uan prej aty dhe e drejtuan shikimin kah Sodoma. Edhe Abrahami u nis me ta pr ti prcjell. E Zoti tha: A thua duhet t fsheh nga Abrahami ka do t bj? Abrahami duhet t bhet nj popull i madh dhe i fuqishm n t cilin do t jen t bekuar t gjith popujt e toks (18,16-18). Dhe pikrisht aty fillon ajo q mund t quhet "pazari m i bukur i historis". Abrahami, i armatosur me gjith guximin e tij, duke ndrmjetsuar me vizitort e tij n prpjekje pr t shptuar Sodomn dhe Gomorrn nga nj ndshkim i merituar, tha: Vrtet se bashk me fajtorin, do ta shfarossh edhe t drejtin? A mendon ti q kjo gj sht e drejt? Nse n qytet do t jen rastsisht pesdhjet t drejt, vrtet do ta shfarossh at vend dhe nuk do ta falsh pr shkak t atyre pesdhjet t drejtve q do t jen n t? Larg qoft prej teje q ta shfarossh t drejtin bashk me t mbrapshtin? A do t barazosh t drejtin me fajtorin? Larg teje! A thua se Gjykatsi i mbar bots nuk do ta shtjer n veprim drejtsin? (18,23-25). Dhe Zoti tha se, nse do t kishte gjetur vetm pesdhjet njerz t drejt n kt qytet, nuk do ta kishte shkatrruar krejt? Dhe far do t kishte br nse do t kishte gjetur vetm dyzet e pes, vetm dyzet, vetm tridhjet, vetm njzet, vetm dhjet?...".
    far guximi! E megjithat, me sa duket, Zoti pranon q njeriu t paraqitet si bashkbisedues: Zoti nuk duket pr asnj ast i padurueshm; prkundrazi, ai do her prgjigjet se far priste Abrahami prej tij. Ndoshta ai madje e vlerson q Abrahami ka nj ide kaq t lart pr drejtsin e tij; kalimthi, pr m tepr, mund t vrejm se ky tekst sht shkruar n nj koh kur njerzit kishin nj ndjenj prgjegjsie individuale, afrshisht 600 vjet p.e.s.: por shum vjet m par, kur shvillohej ngjarja, njerzit nuk kishin kt ndjenj prgjegjsie individuale dhe megjithkt Abrahami do t ishte skandalizuar nse t drejtt do t ndshkoheshin n t njjtn koh me mkatart dhe pr shkak t 'ta'; Jemi larg kohs kur nj familje e tr shtypej pr fajin e njrit. Megjithat, zbulimi i madh i prgjegjsis individuale daton nga profeti Ezekiel dhe mrgimi n Babiloni, pra n shekullin e gjasht. Mund t nxjerrim nj hipotez n lidhje me prbrjen e kapitullit q po lexojm ktu: sa i prket leximit t s diels s kaluar, sigurisht q jemi n prani t nj teksti t shkruar mjaft von, bazuar n histori shum m t vjetra ndoshta, por formatimi me goj ose me shkrim ishte jo prfundimtare.
    Zoti e do edhe m shum me siguri q njeriu t paraqitet si ndrmjets pr vllezrit e tij; ne e kemi par tashm nj t diel tjetr n lidhje me Moisiun (Dal. 32): pas pabesis s popullit n kmbt e Sinait, ata bn nj "vi t art" pr ta adhuruar at, menjher pasi u betuan q nuk do t kishin ndjekur kurr idhujt. N kt rast Moisiu kishte ndrhyr me lutjen e vet q Zoti ti falte; dhe, sigurisht, Zoti priste vetm kt. Moisiu ndrhyri pr njerzit pr t cilt ishte prgjegjs; Abrahami, nga ana tjetr, ndrmjetson pr pagant, gj q ka kuptim, n fund t fundit, pasi ai sht bartsi i nj bekimi n dobi t "t gjitha familjeve t toks". Msim i bukur pr lutjen, prsri; dhe sht interesante q na ofrohet n ditn kur Ungjilli i Luks na tregon pr msimin e Jezusit mbi lutjen, duke filluar me Ati yn, nj lutje t t gjithve pr t gjith, n vanti nj lutje n "shums": meqense ne nuk themi "Ati im". , por Ati yn딅 Jemi t ftuar dukshm q ta zgjerojm lutjen ton n dimensionin e gjith njerzimit.
    "Ndoshta do t gjenden vetm dhjet?" (Kjo ishte prpjekja e fundit e Abrahamit.) "Dhe Zoti u prgjigj: "Pr dhjet nuk do ta shkatrroj qytetin e Sodoms". Ky tekst sht nj hap i madh prpara, nj faz e rndsishme n zbulimin e Zotit, por sht vetm nj faz, sepse ende ndodhet n nj logjik t kontabilitetit: mbi temn sa njerz t drejt duhet t gjendhen pr t fituar faljen e mkatarve? Do t mbetet t hedhim hapin e fundit teologjik: t zbulojm se me Zotin nuk bhet kurr fjal pr ndonj pages! Drejtsia e tij nuk ka t bj fare me nj peshore, dy tigant e s cils duhet t jen t balancuara rigorozisht! Pikrisht kt do t prpiqet t na bj t kuptojm Shn Pali n pjesn nga letra drejtuar Kolosianve q po lexojm kt t diel.



    EVOLUCIONI I NOCIONIT T DREJTSIS S ZOTIT

    N fund sht e dobishme nj kujtes e shkurtr e evolucionit t nocionit t drejtsis s Zotit: n fillim t historis biblike, konsiderohej normale dhe e drejt q i gjith grupi t paguante pr fajin e njrit: kjo sht pr shembull, historia e Akanit n kohn e Jozuheut. (Js 7, 16-25).
    N nj hap t dyt, ndodh se secili paguan pr veten e tij; por edhe ktu, n nj faz t re t mendimit, sht gjithmon nj shtje pagese n nj mnyr t caktuar, dhjet t drejt do t paguajn faljen pr nj qyteti t tr; dhe Jeremia do t guxoj t imagjinoj se nj njeri do t paguaj pr t gjith popullin: Enduni udhve t Rusalemit, vreni mir edhe shikoni, krkoni n sheshet e tij, a mund ta gjeni nj njeri t vetm, nj njeri q e zbaton t drejtn, q krkon t jet besnik, vet qytetin do ta fal (Jr 5, 1);
    Ezekieli mban t njjtin lloj arsyetimi: "E krkova ndr ta nj njeri, i cili do ta ndrtonte nj prit ndrmjet meje e tij e t dilte prpara meje n gryk pr t mirn e vendit q un t mos e shpartalloja, por nuk e gjeta (Ez. 22,30).
    sht me librin e Jobit, ndr t tjera, q do t hidhet hapi i fundit, kur m n fund do t kuptohet se drejtsia e Zotit sht sinonim i shptimit.
    - Megjithat, vet Jeremia kishte parashikuar nj falje t pakushtzuar n emr t madhshtis s Perndis. Pr kt tem sht e nevojshme t rilexohet kjo lutje e admirueshme: Nse mkatet tona dshmojn kundr nesh, vepro, o Zot, pr nder t emrit tnd! (Jr 14, 7-9:
    Kundr nesh nse flasin t kqijat tona, mshir, o Zot, pash Emrin tnd. Po, t mdha jan kryengritjet tona, kundr teje ne mkatuam!
    8 Ti, o Shpresa e Izraelit, Shptimtari i tij n koh t vshtir, pse qndron si i huaj n kt vend, si shtegtari sa pr t bujtur?
    9 Pse sillesh porsi i hutuari, si trimi q smund t ndihmoj? E pra, mes nesh ti je, o Zot, emri yt u thirr mbi ne, deh, ti dore mos na lsho!".

    Para Zotit, (ashtu si Jeremia, kuptoi edhe Abrahami), mkatart nuk kan asgj pr t br...vetm Zoti munt ti fal mkatart, dhe drejtsia e tij sht sinonim e shptimit!
    - Vreni kalimthi optimizmin e Abrahamit: dhe pr kt ai meriton t quhet baba! Ai kmbngul t besoj se nuk sht humbur gjithka, se nuk mund t humben t gjith. N at qytet t tmerrshm t Sodoms, sigurisht q ka t paktn dhjet njerz t mir q jan shkaku i shptimit t t tjerve! Mshira dhe mirsia e Zoti jan gjithmon m t mdha!

  3. #183
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 17 Ord. VITI C.

    M 24-7-2022


    PSALMI: 138, 1-2a, 2bc-3, 6-7ab, 7c-8.


    Me gjith shpirt t falnderoj, o Zot,
    sepse i dgjove fjalt e gojs sime.
    T kndoj n pranin e engjjve,
    2 adhuroj n drejtim t Tempullit tnd t shenjt.
    E lavdroj Emrin tnd pr dashurin e besnikrin tnde,
    3 Sa her t thirra n ndihm, ti m vshtrove,
    shpirtit tim ia krthndeze fuqit.
    6 sepse i Lart sht Zoti e i shikon t prvuajturit
    e prej s largu i dallon krenart.
    7 Kur t m duhet t eci n mes t vshtirsive,
    ti ma ruaj jetn,
    shtrije dorn kundr zemrimit t armiqve t mi
    e m shpto me t djathtn tnde.
    8 ka kam filluar, Zoti do ta kryej pr mua.
    E amshueshme sht, o Zot, mirsia jote:
    mos e prbuz veprn e duarve t tua!




    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    EVOKIMI I DALJES NGA EGJIPTI,


    Psalmi 138 sht nj kng falnderimi pr Beslidhjen q Zoti i propozon njerzimit: Beslidhjen q ai lidhi me popullin e tij Izraelin, para s gjithash, por edhe Beslidhjen n t ciln t gjitha kombet jan ftuar t hyjin nj dite. Dhe sht pikrisht thirrja e Izraelit t'i sjell ata si pjesmarrsit e ksaj beslidhjeje.
    Ktu flitet pr falnderimin: shprehja prsritet tre her:
    "Me gjith shpirt t falnderoj, o Zot," (v. 1),
    "E lavdroj-falnderoj Emrin tend
    pr dashurin e besnikrin tnde" (v. 2)
    dhe, n nj varg q nuk e dgjojm kt t diel:
    "Do t t lavdrojn-falnderojn, o Zot, t gjith mbretrit e toks" (v.4).
    Kemi par shpesh q autorve biblik u plqen kjo lloj prsritjeje, kt lloj litanie. Por ka nj prparim: n radh t par sht Izraeli ai q flet n emr t tij: “Me gjith zemr, o Zot, t falnderoj”, m pas ai saktson motivin: “E falnderoj emrin tnd pr dashurin e besnikrin tnde ”, m n fund sht i gjith njerzimi q hyn n Aleanc dhe q falnderon: “T falnderojn t gjith mbretrit e toks”.
    Meqense bhet fjal pr Beslidhjen, sht normale t dgjom ktu aludime pr prvojn e Sinait; S pari dgjojm jehonn e zbulimit t madh te shkurrja q digjej. Ju kujtoj fillimisht at q thot libri i Eksodit: “ Izraelitt ende dnesnin n skllavri. Klithnin t mjert prej vuajtjeve t robris, dhe klithjet e tyre pr ndihm arritn te Hyji. Hyji i dgjoi klithjet e tyre" (Da 2:23-24).
    Dhe, nga mesi i shkurres q digjej, Zoti i tha Moisiut: “E pash mjerimin e popullit tim n Egjipt dhe e dgjova klithjen e tij pr ndihm pr shkak t pashpirtsis s mbikqyrsve t tyre. Dhe, duke e ditur vuajtjen e tij, zbrita pr ta liruar nga duart e egjiptianve, ta nxjerr nga ajo tok dhe ta oj n nj vend t mir e t gjer, n dheun ku rrjedh qumsht dhe mjalt...Kshtu, pra, klithma e bijve t Izraelit arriti deri tek un, po edhe un vet e pash shtypjen e tyre q po e psojn prej egjiptianve” (Dal. 3,7-9).
    Duke br jehon psalmi thot: "...i dgjove fjalt e gojs sime...iu prgjigj thirrjes sime"..."Sa her t thirra n ndihm, ti m vshtrove, shpirtit tim ia krthndeze fuqit" (v. 1. 3).
    Ka nj tjetr kujtes e zbuless s Zotit n Sinai, shprehja "Dashuria jote dhe e vrteta jote": kto jan vet fjalt e prkufizimit q Zoti i dha Moisiut (Dal. 34,6). Pastaj, fraza "Dora jote e djatht m bn fitimtar" sht, pr nj vesh hebre, nj aludim pr eksodin nga Egjipti. "E djathta" sht dora e djatht, natyrisht, dhe q nga knga e Moisiut pas kalimit t mrekullueshm t Detit t Kuq (Eks 15), jemi msuar t flasim pr fitoren q Zoti ka fituar me dor t fort dhe krahu i shtrir: "Dora jote e djatht, Zot,
    sht e mrekullueshme n forcn e saj...
    Ti shtrije dorn e djatht"
    “Ti shtrive dorn, toka i perpiu!
    Hiri yt e prcolli kt popull
    q Ti e shprbleve;
    i prin me fuqin tnde
    n banesn tnde t shenjt" (Dal 15,6.13).
    Sa i prket shprehjes : "E amshueshme sht, o Zot, mirsia jote",
    sht gjithashtu nj mnyr pr t evokuar t gjith veprn e Zotit dhe n veanti eksodin nga Egjipti. E kemi lexuar shpesh psalmin 136, refreni i t cilit sht pikrisht "sepse e amshueshme sht dashuria e tij!"
    .


    MADHRIA E ZOTIT I LARTSON T PRVUAJTURIT.


    Duke rilexuar kantikullin e famshm t kngs s Moisiut (Dal. 15) pr t cilin po flisja pak m par, kuptojm se edhe ai foli pr "madhshtin" e Zotit:
    "Madhria jote i shpartallon kundrshtart; i lshon fre hidhrimit dhe i prpin si bykun! (Dal, 15, 7) "Kush sht si Ti ndr zota, o Zot!? Kush sht si Ti, i madhrueshm n shenjtri, i tmerrshm dhe i lavdishm, q bn mrekulli!?v (Dal, 15, 11) "Zoti do t sundoj pr gjithmon e mot t jets”! (Dal 15,18).
    Mund t vm re edhe nj lidhje tjetr midis ktij psalmi dhe kngs s Moisiut, ajo sht lidhja midis gjith eposit t eksodit nga Egjipti, t Beslidhjes s prfunduar n Sinai dhe t tempullit t Jeruzalemit. Moisiu kndoi: “Le t’i kndojm Zotit, sepse mrekullisht ngadhnjeu: kal e kalors plandosi n fund t’detit! Zoti sht forca dhe fuqia ime, Ai, ve Ai, m shptoi! Ai sht Hyji im, At lavdroj! sht Hyji i atit tim: At e lartsoj!" (Dal. 15,1-2)
    "Hiri yt e prcolli kt popull q Ti e shprbleve; i prin me fuqin tnde n banesn tnde t shenjt (Dal15,13).
    Psalmi 138 bn jehon: “T kndoj n pranin e engjjve... adhuroj n drejtim t Tempullit tnd t shenjt" (v. 1.2).
    Tempulli, pikrisht, sht vendi ku kujtoheshin veprat t mrrekullueshme t Hyjit n favor t popullit t tij. Sigurisht, dhe pr fat t mir pr ata q nuk kan fatin t jetojn n Jerusalem, mund t prkujtoheshin veprat e Perndis kudo. Ne e dim se prania e Perndis nuk kufizohet n nj tempull guri, por ky tempull, ose ajo q ka mbetur prej tij, sht nj kujtes e prhershme e ksaj pranie. Dhe edhe sot, kudo q t jet n bot, do hebre lutet i kthyer drejt Jeruzalemit, drejt malit t tempullit t shenjt: sepse sht vendi i zgjedhur nga Zoti n kohn e mbretit David pr t'i dhn popullit t tij nj shenj t pranis s tij.
    S fundi, duhet t vihet n re se madhshtia e Zotit nuk e drrmon njeriun; n do rast jo ai q di t njoh prulsin e tij: “Sepse i Lart sht Zoti e i shikon t prvuajturit e prej s largu i dallon krenart" (v. 6). Zoti sheh m t prulurin; nga larg, ai i njeh krenart. Ktu sht prsri nj tem e madhe biblike: madhshtia e tij manifestohet pikrisht n mirsin e tij pr voglsin e njeriut.
    “Ti, ngase je zotruesi i gjith pushtetit, gjykon m butsi e na sundon me ndjes t madhe: pushtetin e ke n dor e mund ta prdoresh kur t duash" (Ur 12, 18).
    Dhe Psalmi 113, 7.9: “Nga pluhuri e ngre skamnorin, nga llomi e lartson t vobektin... Ai bn t banoj beronja n shtpi t vet nn fmijsh t gzueshme".(Ps 113/112, 7.9).
    Natyrisht, njeriu menjher mendon pr Magnificat:
    “I rrzoi princat prej froneve t tyre
    e i lartsoi t prvuajturit" (Lk 1, 52).
    Besimtari e di kt dhe mrekullohet: Zoti i madh nuk na drrmon... Prkundrazi, Ai na lartson.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 22-07-2022 m 03:21

  4. #184
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 17 Ord. VITI C.

    M 24- 7 – 2022.


    UNGJILLI: Lk. 11,1-13


    1 Nj dit Jezusi po lutej diku n nj vend. Kur e kreu lutjen, i tha njri prej nxnsve: “Zotri, na mso edhe ne t lutemi, si i msoi edhe Gjoni nxnsit e vet.”
    2 “Kur t luteni ‑ u tha Jezusi ‑ thoni: O At! U shenjtroft Emri yt! Ardht Mbretria jote!
    3 Na jep do dit bukn ton t prditshme!
    4 Na i fal mkatet tona, sepse edhe ne i falim fajtort tan. E mos lejo t biem n tundim!”
    5 Dhe u tha: “Nse ndonjri prej jush ka nj mik dhe i shkon n mesnat e i thot: ‘Mik, m’i jep hua tri buk 6 se m erdhi prej udhe miku im e nuk kam ka t’i jap pr dark, ’ 7 e ai prej brenda i prgjigjet: ‘Mos m trazo! Dera sht tashm e mbyllur e fmijt e mi e un ram n shtrat! Nuk mund t ohem t’i jap!’ ‑
    8 Un po ju them edhe nse s’ohet t’ia jap pse e ka mik, do t ohet me siguri pr t’i dhn aq sa krkon pr shkak t trazimit. 9 Edhe un po ju them: lypni e do t’ju jepet, krkoni e do t gjeni, trokitni e do t’ju elet. 10 Sepse, kushdo lyp, merr; kush krkon, gjen; atij q troket, i hapet dera.
    11 Dhe, cili prej jush q sht bab, po i lypi djali peshk, n vend t peshkut do t’i jap gjarpr? 12 Ose, nse i lyp vez, do t’i jap akrep? 13 Nse, pra, ju, edhe pse t kqij, dini fmijve tuaj t’u jepni dhurata t mira, sa m tepr Ati qiellor do t’u jap Shpirtin Shenjt atyre q ia krkojn!”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJE.


    NA MSO T LUTEMI.


    Meqnse ajo q do t them, mund t ju befasoj, duhet t dihet se Jezusi nuk i shpiku fjalt e "Atit ton": ato vijn drejtprdrejt nga liturgjia judaike, dhe m thell, nga Shkrimet e Shenjta. Kjo kuptohet edhe vertm nga fjalori i prdorur nga Jezusi q sht shum biblik: “Ati, Emri, Shenjti, Mbretria, buka, mkatet, tundimet...”
    Le t fillojm me dy krkesat e para: n nj mnyr shum pedagogjike, ato fjal na drejtojn menjher te Zoti dhe na msojn t themi "Ati yn", Emri yt", "Mbretria jote". Ato na edukojn duke na msuar far duhet t dshirojm dhe na shtyjn t angazhohemi pr t punuar pr rritjen e Mbretris s tij. Sepse "Ati yn" sht me t vrtet nj shkoll lutjeje, ose, nse preferohet, nj metod pr t msuar si t lutemi: t mos harrojm krkesn e dishepullit: "Zot, na mso t lutemi".
    Duke pasur parasysh t gjitha kto gjra, ne mund ta krahasojm kt msim me disa metoda t msimit t gjuhve t huaja: ato na ftojn n nj prpjekje t vogl ditore, nj prsritje t vogl do dit dhe, pak nga pak, ne jemi t mbarsur, dhe prfundojm duke ditur t flasim gjuhn mir: nse ndjekim metodn e Jezusit, duke lutur shpesh "Atit ton", do t prfundojm duke ditur t flasim gjuhn e Perndis, Fjala e par e s cils, me sa duket, sht "Abba".


    ATI YN.


    Thirrja “Ati yn” na vendos menjher n nj marrdhnie birsore me t.
    Ishte tashm nj shprehje tradicionale n Beslidhjen e Vjetr; pr shembull te Isaia:
    “Sepse ti je Ati yn!...
    por ti, o Zot, je Ati yn,
    Shptimtari yn:
    i amshueshm sht Emri yt. (Is. 63,16).

    Dy krkesat e para kan t bjn me Emrin dhe Mbretrin.
    “U shenjtroft emri yt”: n Bibl, Emri prfaqson Personin; t thuash se Perndia sht i Shenjt do t thot t thuash se Ai sht “Prtej gjithkaje”. Prandaj nuk mund t'i shtojm asgj misterit t Personit t tij; prandaj kjo krkes: “U shenjtroft emri yt” do t thot: “Njihu si Zot”.
    “Ardht Mbretria Jote”: e prsritur do dit, kjo krkes do t na bj gradualisht puntor n Mbretrin; sepse vullneti i Zotit, si e dim mir, "projektimi i tij dashamirs" si thot Pali, sht q njerzimi, i mbledhur n dashurin e tij, t jet mbreti e krijimit:
    “Shtohuni e shumohuni e mbusheni tokn
    dhe sundojeni at!
    Bhuni zotruesit e peshqve t detit,
    t shpendve t qiellit
    dhe t do gjallese q lviz prmbi tok!" (Zan 1,28).
    Dhe besimtart presin me padurim ditn kur Zoti m n fund do t njihet me t vrtet si mbret i mbar tokst: “Ather Zoti do t jet Mbreti i mbar toks:
    at dit do t jet nj Zot i vetm
    e nj i vetm do t jet Emri i tij”
    njoftoi profeti Zakaria 14,9.
    Prandaj, lutja jon, metoda jon e vogl pr t msuar gjuhn e Perndis do t na bj njerz q dshirojn mbi t gjitha q emri i Perndis, q vet Zoti t njihet, t adhurohet, t dashurohet, q t gjith ta njohin at si baba; ne do t bhemi t pasionuar pas ungjillzimit, t pasionuar pas Mbretrimit t Perndis.

    Tre krkesat e tjera kan t bjn me jetn ton t prditshme:
    “Na jep”,
    “Na fal”,
    “Mos t biem n tundim”;
    ne e dim se Zoti vazhdon t'i bj t gjitha kto, por ne e vendosim veten n nj pozicion t prshtashme pr t'i mirpritur kto dhurata.
    “Na jep do dit bukn ton t prditshme”: mana q binte do mngjes n shkrettir edukonte njerzit me besimin e prditshm; kjo krkes na fton t mos shqetsohemi pr t nesrmen dhe t marrim ushqimin ton do dit si dhurat nga Zoti. Shumsi "buka jon" na mson gjithashtu t ndajm shqetsimin e Atit pr t ushqyer t gjith fmijt e tij. - sht mir t prkujtojm, n momentin n t cilin flasim pr bukn, duke komentuar vargun e tret t ungjillit t sotm, q t njjtin cilsues pr bukn e gjejm n nj lutje nga libri i Fjalve t Urta:
    “Mos m jep as skam as pasje,
    m jep vetm sa m krkohet pr jetes. (Fu. 30, 8).
    “Na i fal mkatet tona,
    sepse edhe ne i falim fajtort tan".
    Falja e Zotit nuk kushtzohet nga sjellja jon, falja vllazrore nuk e blen faljen e Zotit; por sht pr ne e vetmja mnyr pr t hyr n faljen e Perndis tashm t fituar paraprakisht: ai, zemra e t cilit sht e mbyllur, nuk mund t pranoj dhuratat e Perndis.
    “E mos lejo t biem n tundim!” : prballemi me nj problem prkthimi, sepse, edhe nj her, gramatika e hebraishtes ndryshon nga e jona: forma foljore e prdorur n lutjen hebraike do t thot “t mos hyjm n tundim’. . sht nj shtje e t gjitha tundimeve, sigurisht, por mbi t gjitha pr at m serioz, ajo q na ndjek n koh t vshtira: tundimi pr t dyshuar n dashurin e Perndis pr ne.

    T gjith jan krkesa shum t dobishme! E gjith jeta jon, e gjith jeta e bots ka t bj me kto krkesa: me sa duket, t flassh gjuhn e Zotit do t thot t dish t pyessh. Ndonjher i bjm vetes pyetjen: a sht shum elegante t kalojm jetn duke lypur? Prgjigja sht aty: lutja e krkess sht m se e lejuar, rekomandohet; nse mendoni pr kt, ka nj msim t mir pr prulsin dhe besimin. Msimi i vogl pr lutjen vazhdon; duhet thn se kto nuk jan vetm ndonj krkes: buk, falje, rezistenc ndaj tundimeve; do t msojm t dshirojm q t gjith t ken buk: buk materiale dhe gjithashtu t gjitha bukt e tjera q i duhen njerzimit; dhe pastaj s shpejti, ndrra jon e vetme do t jet t falim dhe t falemi; dhe s fundi, n tundime (n mnyr t pashmangshme do t kemi tundime), ne do t msojm t qndrojm n rrugn e duhur: i krkojm Hyjit, Atit tone t dashur, q t mbetet zotrues i varks. Duhet t theksohet gjithashtu se ne do t dalim nga individualizmi yn i vogl: t gjitha kto krkesa jan t shprehura n shums, secili prej nesh i formulon ato n emr t gjith njerzimit.
    N thelb, ekziston nj lidhje e ngusht midis krkesave t para t Atit ton dhe atyre q vijojn; i krkojm Zotit ndihmat e nevojshme pr misionin ton si njerz t pagzuar n bot: “Na jep gjith bukn dhe dashurin q na nevojten dhe na mbro q t kemi forcn t shpallim Mbretrin tnde.
    Pa harruar se msimi i Jezusit prfshinte nj kapitull t dyt: shmblltyra e mikut t rnd na fton q t mos ndalojm kurr s luturi; kur lutemi, i drejtohemi Perndis, i afrohemi Atij m shum dhe zemrat tona i hapen Shpirtit t tij. sht e sigurt se “Ati qiellor u jep gjithmon Shpirtin Shenjt atyre q e krkojn”. Problemet tona nuk zgjidhen nga nj goditje e shkopip magjik, por, kur provojm vshtirsi n jet tone, tani e tutje nuk i jetojm m vetm, i jetojm me t. Dhe me t jemi t fort pr t mos bjer n tundim.



    1 - Ktu jan lutjet hebraike q jan n origjinn e lutjes s krishter t "Atit Ton":
    "Ati yn q je n qiell" (Mishnah Yoma, thirrje e zakonshme);
    “I shenjtruar qoft emri yt m i larti n bot q e ke krijuar sipas vullnetit tnd. (Kaddish, Qedushah dhe Shemon Esr t lutjes t prditshm; krh gjithashtu Ez 38, 23: ”Do t madhrohem, do t shenjtrohem e do t bhem i njohur ndr sy t popujve t panumrt );
    “Ardht s shpejti mbretria jote dhe zotria jote dhe t njihen nga mbar bota, q emri yt t lvdohet prjetsisht”(Kadish);
    “U bft vullneti yt n qiell dhe n tok, qetsoji ata q kan frik nga ti, dhe prndryshe bj si t duash” (Tosephta Berakhoth 3, 7. Talmud Berakhoth 29b; krh gjithashtu 1 Sam 3, 18: “Samueli ia tregoi t gjitha fjalt dhe nuk i fshehu asnj fjal. E Heliu u prgjigj:”Ai sht Zot. Le t bj gjithka sht e mir para syve t tij” dhe 1 Mk 3, 60: “Do t ndodh ashtu si ka vendosur qielli”);
    “Na bj t shijojm bukn q na jep do dit. (Mekhilta n Ex 16, 4, Beza 16a);
    “Na fali neve, Ati Yn, mkatet tona, ashtu si ua falim t gjith atyre q na kan br t vuajm. (Shemon Esr; Mishnah Yoma n fund. Tosephtah Taanith 1, 8; Talmud Taanith 16a);
    “Mos na oni n tundim” (Siddur: lutja e prditshme; Berakhoth 16b, 17a, 60b; Sanhedrin 107a);



    2 - Shum grupe t krishtera kan adoptuar zakonin, shum para Koncilit t Dyt t Vatikanit, t recitojn n fund t "Ati yn" frazn "Sepse jotja sht mbretria, fuqia dhe lavdia". Kjo finale (q quhet "doksologji" - fjal lavdrimi) sht e pranishme n dorshkrime t caktuara t Ungjillit t Mateut; ndoshta riprodhon nj formul t praktikuar n liturgjin e disa bashksive t krishtera nga shekulli i par. Ajo shkon edhe m tej, pasi libri i par i Kronikave e vendos at LUTJE n buzt e Davidit n fill t vdekje s tij:
    “I bekuar je, o Zot, Hyji i Izraelit, atit ton,
    prej amshimit e n amshim!
    Ty, o Zot, t prket madhria e pushtetit,
    lavdia, shklqimi dhe lartmadhria!
    Sepse gjithka n qiell e n tok, jan t tuat!
    Ty, o Zot, t prket mbretria,
    ti lartsohesh si kokn prmbi do gj!
    Prej teje vjen pasuria dhe lavdia,
    ti zotron me gjithka!
    N dorn tnde fuqia dhe pushteti.
    Ti mund t bsh gjithka t madhrishme e t qndrueshme!
    Prandaj, o Hyji yn, po t madhrojm
    e po e lavdrojm Emrin tnd t madhrishm!
    Sepse madhshtia dhe lavdia,
    fitorja dhe madhshtia jan tuajat,
    dhe t gjitha gjrat n qiell dhe n tok.
    E jotja sht mbretria
    dhe ti je Zoti i t gjitha qenieve t gjalla
    n t gjitha epokat" (1 Chr 29,10-13).



    3 - Pr lutjen e krkess, sht gjithmon mir t meditojm mbi imazhin e propozuar nga Dionisi Areopagiti. Ai imagjinon nj vark n det; n bregun afr ka nj shkmb, n shkmb nj unaz, n vark nj unaz tjetr, nj kordon i lidh: "Njeriu q pyet sht n qndrimin e atij q, duke qndruar n nj vark, kap litarin e lidhur n breg dhe trheq mbi t. Ai nuk e trheq shkmbin drejt tij, por e afron veten dhe varkn e tij m afr bregut.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 22-07-2022 m 03:41

  5. #185
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 18 Ord VITI C

    M 31 – 7 – 2022.

    LEXIMI I PAR: Ksh. 1,2 ; 2,21-23.


    Kotsi mbi kotsi, thot Kishtari,
    kotsi mbi kotsi e gjithka sht kotsi!
    E njmend ka njeri q punon me urti, me dije e me kujdes
    dhe gjithka do t’ia lr pr trashgim njrit
    q aspak pr t s’sht munduar.
    Ja, pra, edhe kjo sht nj kotsi
    dhe e keqe e madhe!
    Sepse ka fiton ai prej t gjith mundit t vet
    e prej tr prpjekjes personale q e bri nn diell?
    T gjitha ditt e jets s tij kaluan n dhimbje, mund e kujdesim
    dhe as natn nuk mundi ta kaloj n qetsi.
    Edhe kjo gjithashtu sht kotsi!



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJE.

    KOTSI MBI KOTSI E GJITHKA SHT KOTSI.


    "Kotsi e kotsive, gjithka sht kotsi": kto jan fjalt e para t leximit t par t liturgjis s t diels 18 t vitit liturgjik, por edhe fjalt e para t librit t Kishtarit dhe ndoshta ato fjal q e prmbledh at m miri. Fjala "kotsi" ktu nuk ka asnj konotacion moral; nj prkthim fjal pr fjal do t ishte “Mjegulli e mjegullive" ose “tym i tymrave”: dika q zhduk lethsisht; kush mund t mburret se mban nj mjegull mes gishtrinjve? Nj tjetr shprehje, pothuajse sinonim, q autorit i plqen sht "ndjekja e ers". Prkthe: gjithka n tok, gjithka t cilit ne i kushtojm mendimet tona, ndrrat tona, pikat tona t forta, aktivitete tona, koha jon, gjithka sht vetm efemere, kalimtare, e prkohshme. T gjitha? Po, gjithka ... ose pothuajse. Gjithka, prve nj gjje n bot. Cila? Autori e l pezull pr nj koh shum t gjat. N fund t librit t tij, vetm n fund, ai do t thot at q sht e vetmja gj e rndsishme n bot: krkimi i Zotit, padyshim. Kur autori zbulon m n fund sekretin e tij, ather kuptojm se ai nuk na dha nj meditim filozofik edhe ai fryt i memdimeve njerzore, por n realitet nj predikim t fort t thn me fjal t qart.
    Ndrkoh, nga fillimi i librit ai prshkruan n do mnyr aktivitetet e shumta t njerzve, si n qoft do t ishin prpjekje prfundimisht t padobishme, ndjekje e ers, prpjekjet qesharake si mbnajtja e avullit midis gishtrinjve tan. Pr t mbshtetur mendimin e tij, ai zgjodhi t bnte t fliste nj nga t mdhenjt e ksaj bote, mbreti Salomon; ndoshta sepse ai i dukej vetvetes shum i prstatshm duke pasur para sysh historin e tij: Salomoni ishte nj njeri me shum dshira, nj njeri me shum pushtet, nj njeri i lavdruar nga t gjith, por me nj lavdi q nuk ka t ardhme. Sepse jeta e Salomonit njihte disa periudha shum t ndryshme: para se t ngjitej n fron, nuk dihet asgj pr t, prve oreksit t tij t egr pr t arritur n pushtet. Pas shugurimit t tij si mbret, n fillim ishte i admirueshm pr nga menuria dhe prulsia; nga ana tjetr, n fund t jets s tij, ai ra n gabime t mdha: idhujtaria dhe shija pr pasuri rifituan eprsin.
    Autori yn, Qoheleth, padyshim gjen material t madh pr meditim e tij dhe, n librin e tij, Salomoni flet sikur t ishte duke br nj pasqyr t mbretrimit t tij: me t vrtet mbretria e tij u b e fuqishme dhe dhe e fanshme pr pasurin (Jezusi mund t flas pr t duke thn “Salomon n gjith lavdin e tij”): menuria dhe veprat e tij madhshtore nnshtruan t fuqishmit dhe t menurit e kohs s tij; gzonte t gjitha knaqsit e jets; por t gjith e din edhe dshtimin prfundimtar t mbretrimit t tij: Roboami, djali i tij, rezulton i paaft pr t udhhequr nj politik t menur, mbretria u coptua, dhe gjja m e keqe, idhujtaria u prhap gjithkund dhe edhe Salomoni, duke ndjekur grat e tij ra n idhujtarin.



    PRFUNDIMI I KISHTARIT QOHELETH.

    Pas pak vitesh, lavdia e Solomonit u zhduk dhe autori yn mund t shkruaj duke menduar pr t: “Nj njeri u mundua; ishte i urt, e dinte dika, bri gjra t mrekullueshme. Por tani ai duhet t'ia lr pronn, gjithka dikujt q nuk ka vuajtur, q nuk ka br asgj pr ta merituar... far ka mbetur???".
    Dhe n librin e Kishtarit sht mbreti i madh Salomoni q flet, q bn meditimin e vet! AI q shum e kan pasur zili. S fundi, Qoheleth insinuon, nuk kishte asgj pr t br. Autori v n gojn e Salomonit nj pranim t tmerrshm t dshtimit: "Urrej t gjith punn q e kam br nn diell, t ciln do t’ia l trashgim atij q do t vij pas meje. Kush mund ta dij a do t jet i urt apo i marr? E, pra, ai do t zotroj me tr mundimin tim e djersn time q e bra nn diell. Po a s’sht edhe kjo kotsi?! (Ko 2,18-19). Kur Qoheleth-i mediton kshtu mbi historin e Salomonit, ai e di shum mir se vrtet, Roboamit, birit t Solomonit, dhe pasuesit t tij n fronin e Jerusalemit, i mungonte tmerrsisht urtia. Dhe prej andej lindi prarja q do ta ndante mbretrin e Davidit prgjithmon.
    sht n dritn e ksaj prvoje q Qohelethi e shikon jetn n kt tok: "Gjithka sht kotsi". Disa psalme thon gjithashtu gjra t ngjashme:
    "Njeriu! Ditt e tija jan porsi bari: porsi lulja e fushs lulzon, sa e prek era e m s’sht, m s’e kujton as vendi i vet" (Ps 103,15-16).
    Prball ktij pesimizmi t dukshm, ne mund t pyesim veten, dhe nuk jemi t part, pse libri I Qoheleth-it u ruajt n kanunin e Shkrimit? Prgjigja sht se, n realitet, ekziston, nn kt dshprim t dukshm, nj gjuh e vrtet besimi e cila mund t prmblidhet si vijon: Zoti sht Krijuesi yn, vetm ai i di t gjitha misteret; do krkim pr lumturin duke prjashtuar At, sht i kot; vetm ai mban elsat e urtsis s vrtet dhe, n fund t fundit, edhe nse nuk i kuptojm misteret e ekzistencs, ne e dim se gjithka sht nj dhurat nga Zoti. Prandaj, rrezet e drits shfaqen prmes pesimizmit t dukshm t Qoheleth-it: besimi n Zotin sht n themel, horizonti nuk sht i bllokuar. Dhe e vetmja vler e vrtet n bot, ajo q nuk do t zhgnjej, sht besimi, pikrisht, ose Urtsia, q sht braktisja n duart e Zotit: “E njmend, prsiata mbi t gjitha kto e hetova se si t drejtt e t urtt dhe veprat e tyre jan n dor t Hyjit" (Ko 9,1). “Sepse Ai (Hyji) ia jep njeriut, q sht i mir para syve t tij, urtin, dijen e gzimin, kurse mkatarit ia v pr detyr ta bashkoj e ta mbledh dhe t’ia jap atij q i plqen Hyjit" (Ko 2,26). Dhe, sigurisht, morali i historis sht q duhet t zbatohen urdhrimet e Zotit: kjo sht e vetmja rrug drejt lumturis: “Kush e zbaton urdhrin, s’do t provoj asnj t keqe, i urti e di kohn dhe gjyqin" (Ko 8.5).
    Pr t prfunduar, fjala e fundit e urtis, fjala e vrteta, ajo q vetm Zoti mund t jap, sht prulsia: ajo konsiston n t jetuarit thjesht kohn e jets son, si sht, n fund t fundit kjo gj shum e leht pr ta kuptuar, si nj dhurat e Zotit:
    "Pastaj, do njeri q ha e pi dhe i gzon t mirat e mundit t vet edhe kjo sht dhurat e Hyjit (Ko 3,13).
    N thelb, duke e vn veten n vendin e Salomonit, q supozohet t bj bilancin e jets s tij, sht vet Qoheleth-i ai q shkon deri n fund t Urtsis, ku vet Salomoni duhej t kishte shkuar.

  6. #186
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 18 Ord. VITI C

    M 31-7-2022.


    PSALMI: 90, 3-4.5-6.12-13.14-17



    3 Ti e kthen njeriun n pluhur duke thn: “Kthehuni, bijt e Adamit!” 4 Sepse mijra vjet pr sy t tu jan si dita e djeshme q kaloi, porsi ndrresa e rojs s nats!
    5 Ti i zhduk n ngjasim t gjumit 6 q n mngjes kalon si bari; lulzon n mngjes edhe gjelbron, n mbrmje korret edhe vyshket!
    12 Na mso ashtu t’i numrojm ditt tona q zemra jon dijes t’ia mbrrij. 13 Kthehu, o Zot! Deri kur kshtu? Deh, ki mshir pr shrbtort e tu!
    14 Na e trego n mngjes mshirn tnde e do t gzohemi e do t galdojm t gjitha ditt e jets son. 17 Rnt mbi ne mirsia e Zotit, Hyjit ton, bj t shkoj mbar vepra e duarve tona, t prparoj vepra e duarve tona.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.


    NA MSO ASHTU T'I NUMROJM DITT TONA.


    Me shum mundsi jemi n kontekstin e nj ceremonie n t ciln Populli krkon falje n tempullin e Jerusalemit, pas Mrgimit n Babiloni.
    Lutja:
    “Kthehu, o Zot!
    Deri kur kshtu?
    Deh, ki mshir pr shrbtort e tu!" (v.13)
    sht nj formul tipike n nj liturgji pendimi. Ndoshta thot:
    "O Zot, ndrysho mendjen tnde pr hir t shrbtorve t tu e tani, q jemi penduar, nxito t na shptosh nga kjo gjendje e mjerueshme t njerzve mkatar . N Babiloni t mrguarit ishin tunduar t bien n idhujtari. E shum, si del nga predikimi i profetve t tyre, kishin braktisur fen e etrve. Pr kt arsye mund t mendohet se pr pasoj ky psalm sht nj lutje pr t krkuar kthimin n besim:
    "Na mso ashtu t’i numrojm ditt tona
    q zemra jon dijes t’ia mbrrij" (v. 12).
    E kthimi n besim sht q ua japin ditve tona vlern e duhur, sepse jan nj dhurat e Zoti, nj dhurat q Zoti na ka br pr t na dhn mundsi t fitojm urtsin, e si pasoj kthimin n besim, pra nj jet t kaluar sipas urtsis s Perndis, duke ditur se vetm kshtu jeta jon mund t jet me t vrtet njerzore. Pra nuk sht rastsi q ky psalm na ofrohet si nj jehon e leximit t par t ksaj t diele: sht nj pasazh nga libri i Qoheleth-it (i Kishtarit) i cili sht nj meditim mbi urtsin e vrtet dhe tani ky psalm jep nj prkufizim t shklqyer t Urtsis: nj aftsi pr t numruar , pr t vlersuar t gjith ditt e jets son, sepse do dit sht nj thesar; urtsia sht nj aftsi pr t prjetuar n nj kthjelltsi e shndetshme gjendjen ton si njerz q jan n udhtim. Njeriu lind pa e ditur pse, dhe sht destinuar t vdes pa mundur as ta parashikoj at; ky sht me t vrtet fati yn dhe sht kuptimi i vargjeve t para q lexojm sot: “Ti e kthen njeriun n pluhur duke thn: “Kthehuni, bijt e Adamit!" (v. 3). Ndoshta psalmisti na thot se hapi tjetr i kthimit ton n besim, sht meditim, nj pranim, nj kuptim i realitetit ton njerzore q mund t fitohet vetm duke kthyer me mendjen ton n momentin e krijimit t Adamit me pluhurin e toks e duke ndjer n vetveten at voglsi e kthjelltsi t tij n prezencn e Zotit, q e kishte krijuar.
    Por kjo kthjelltsi nuk ka asgj t trishtueshme, prkundrazi, ajo jep qetsi dhe paqe, sepse voglsia jon bazohet n madhshtin dhe n qndrueshmrin e Zotit: "Mijra vjet pr sy t tu jan si dita e djeshme q kaloi, porsi ndrresa e rojs s nats!" (v. 4)
    Madhshtia e tij sht garancia jon m e mir, pasi ai na uron vetm gjra t mira dhe e do vetm lumturin ton.
    Pikrisht kur ne e humbim kt kthjelltsi fillojn fatkeqsit. Ky sht me t vrtet msimi i kapitujve 2 dhe 3 t Zanafills q tregojn gabimin e Adamit. Le ta sqarojm menjher se Adami sht thjesht nj personazh imagjinar, sjellja e t cilit konsiderohet modeli i asaj q nuk duhet br. Prandaj, kur themi "Adami bri kt apo at" duhet ta kemi gjithmon parasysh kt: nuk bhet fjal pr nj njeri t par hipotetik, por pr nj lloj sjelljeje.
    Ktu, ballafaqimi i ktij psalmi me leximin e par nga libri i Qoheleth-it sht shum stimulues, e sugjeron shum gjra; ju kujtohet se autori bri q vet Salomoni t fliste; dhe ai tha se gjat mbretrimit t tij t gjat, kaloi dy periudha: nj e mir, n fillim, q mund t quhej “periudha e tij e menur”; por me kalimin e viteve, ai e la veten t pushtohej nga shija e luksit, e pushtetit, e grave dhe kto e bn t binte n idhujtari. N kt pjes t dyt t mbretrimit t tij, mund t themi se ai u soll si Adami, domethn si do njeri q largohet nga urtsia e Zotit.



    LE T FITOJM NJ KTHJELLTSI T QET.

    Ky psalm krkon q ne n njfar mnyr t dim t zbulojm urtsin dhe prulsin e Adamit para mkatit dhe t Salomonit t ri. Libri i Urtsis na sjell kt lutje q nga fillimi i mbretrimit t tij: "
    "O Hyji, Zoti i etrve t mi dhe Zoti i mshirs, *
    ti q me an t fjals sate krijove rruzullin,
    q njeriun e krijove me an t urtis sate, *
    pr t sunduar krijesat q ti i prftove,
    pr ta drejtuar botn me shenjtri e drejtsi *
    dhe pr t gjykuar gjyqin me shpirt t drejt,
    me jep urtsin , qe rri ne fron pran teje *
    dhe mos m prjashto nga numri i fmijve t tu,
    sepse jam shrbtori yt, biri i skllaves sate, †
    njeri i vogl e jetshkurtr, *
    i paaft pr t kuptuar gjyq e ligj.
    Sepse edhe po t' u gjente ndr bijt e njerzve
    ndokush i prsosur, †
    por n qoft se i mungon urtia jote, *
    do t vlersohej pr asgj.
    Ti m zgjodhe mbretin e popullit tnd
    dhe gjykats t bijve e t bijave t tua.
    m urdhrove ta ndrtoj tempullin
    n malin tnd t shenjt e lterin n qytetin e banimit tnd,
    n gjedhen e Tends s shenjt
    q e prgatite prej fillimit.
    Me ty sht urtia q i njeh veprat e tua, *
    q ishte pran edhe ather kur e krijove rruzullin;
    dhe e dinte far sht e plqyeshme n syt e tu *
    dhe far sht e drejt n urdhrimet e tua.
    Drgoje prej qiejve t tu t shenjt, *
    oj prej selis s madhris sate
    q t jet me mua e t mundohet
    krah pr krah me mua
    q t di ka sht e plqyeshme para teje.
    Sepse Ajo di dhe gjithka kupton, †
    t m prcjell me maturi n veprat e mia *
    e t m mbroj me lavdin e vet" (Ur. 9,1-11).
    Kjo sht lutja e nj personi q e njeh “masn e vrtet t ditve t tij”, q ka msuar t sillet duke ditur q koha, q sht nj dhurat e Zoti, na sht dhn pr t fituar urtsin! Dhe ky ishte sekreti i lumturis s tij. Urtia e vrtet sht t jemi n vendin ton, t dim ku jemi, q jemi shum t vegjl prball Perndis; prball tij nuk jemi asgj...vetm pak pluhur n dor. Dhe sht kur njeriu e njeh veten pr at q sht n realitet, q mund t jet i lumtur, q mund t knaqet me dashurin e Zotit do mngjes, q mund ta kaloj jetn e tij n gzim dhe hare.
    “ Na e trego n mngjes mshirn tnde e do t gzohemi e do t galdojm t gjitha ditt e jets son! (v.14). Sepse, n Bibl, vetdija pr voglsin e njeriut nuk sht kurr poshtruese, meq jemi n dorn e Zotit: sht nj voglsi, q na on n besim t vrtet, sht nj voglsi birnore, q bazohet n faktin q jemi bijt e Atit ton qiellor. N dorn e Zotit prjetojm eksperiencn e bijsis s shpirtit dhe bhemi t sigurt pr dashurin e Atit, saq mund ta pyesim me siguri:
    “Rnt mbi ne mirsia e Zotit, Hyjit ton, bj t shkoj mbar vepra e duarve tona, t prparoj vepra e duarve tona” (v. 17).
    Psalmisti q shkroi kt lutje pas kthimit nga mrgimi, ia kushtoi psalmin e tij Moisiut. Nse i referohemi Bibls ton, do t shohim se vargu 1 thot: "Lutje e Moisiut, njeriut t Hyjit". N t vrtet, mund t imagjinohet lehtsisht se Moisiu kishte shum mundsi pr t medituar mbi mungesn e urtis s ktij populli q po udhhiqte n rrugn pr n Sinai. Nj dit, i dekurajuar, ai tha: “Le t t bjer n mend dhe mos e harro assesi sesi e bre t hidhrohet n shkrettir Zoti, Hyji yt. Q prej dits q dole nga Egjipti, derisa arritt ktu, gjithmon i keni kundrshtuar Zotit. Ju edhe n Horeb e hidhruat Zotin dhe deshi t’jua tres farn” (Dt 9, 7-8).
    Dhe ne e dim mir se historia e fajit t Adamit n Parajsn toksore u frymzua pikrisht nga prvoja e shkrettirs dhe nga tundimi gjithnj e prtrir pr t harruar madhshtin e besnikrin e Perndis dhe masn e vrtet t voglsis e njeriut. N fakt Hebrenjt n udhtim tek Toka e premtuar shpesh her nuk kan pasur besim n besnikrin e Hyjit dhe u revoltuan kundr Tij dhe Moisiut shrbtorit t Tij.
    Fjalia e fundit e psalmit sht e mrekullueshme: "Na konsolido veprn e duarve tona": flet mir pr veprn e prbashkt t Perndis dhe t njeriut: njeriu vepron me t vrtet, ai punon n kt bot t krijuar nga Zoti, por sht Zoti q i jep veprs njerzore qndrueshmrin dhe vlern e saj.


    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 28-07-2022 m 09:45

  7. #187
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.


    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 18 Ord. VITI C.

    M 31 – 7 – 2022.

    UNGJILLI: Lk. 12, 13-21.


    13 Ather dikush prej turms i tha:
    “Msues, thuaji vllait tim ta ndaj me mua trashgimin ton.”
    14 “Or mik, ‑ iu prgjigj Jezusi ‑ kush m vuri mua gjykats ose ndars mbi ju?”
    15 Ather u tha:“Vriani mendjen: ruajuni fort prej lakmis s pasuris, sepse sado i pasur q ndokush t jet, jeta e tij nuk varet nga pasuria q ka.”
    16 Ather u tregoi kt shmblltyr:
    “Tokat e nj pasaniku i dhan fryt t madh. 17 Ai mendonte me vete e thoshte: ‘’t bj? Nuk kam m vend ku t mbledh t lashtat e mia. ’18 Dhe tha: ‘Kshtu po bj: do t’i rrzoj grunart e do t’i punoj m t mdhenj dhe do t’i mbledh n ta t gjitha: grurin dhe t gjitha t lashtat e mia. 19 Ather do t’i them shpirtit tim: shpirti im, ke pasuri me shumic pr shum vjet: pusho, ha, pi, gzo!’ 20 Porse Hyji i tha: ‘I marr! Pikrisht sonte, n kt nat, do t krkohet shpirti yt prej teje, e ’grumbullove kujt do t’i mbes?’ 21 Kshtu i ndodh atij q grumbullon pasuri pr vete e nuk kujdeset t bhet i pasur n Hyjin”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJA.

    SI DO TA PRDORIM PASURIN?


    Prgjigjja e Jezusit na befason, duket kaq e papritur:
    “Or mik, kush m vuri mua gjykats ose ndars mbi ju?” (v. 14).
    Prgjigjja e Jezusit ln t kuptohet se nuk kishte ardhur pr kt, nuk ishte misioni i tij. Ai erdhi pr t shpallur jetn, at realen, dhe jo pr t folur pr para! Shmblltyra e mposhtme do t shpjegoj iden e tij. Sepse, si do pedagog i mir, Jezusi kthehet menjher pas ngjarjes pr t nxjerr nj msim.
    Shmblltyra n fjal sht historia krejtsisht e besueshme e nj njeriu t suksesshm n biznes, i cili llogarit mnyrat m t mira pr t prfituar nga suksesi i tij. Fillon duke vn n siguri at q ka fituar pr t'i dhn vetes nj koh t mir tani e tutje:
    “Tokat e nj pasaniku i dhan fryt t madh. Ai mendonte me vete e thoshte: ‘’t bj? Nuk kam m vend ku t mbledh t lashtat e mia’. Dhe tha: ‘Kshtu po bj: do t’i rrzoj grunart e do t’i punoj m t mdhenj dhe do t’i mbledh n ta t gjitha: grurin dhe t gjitha t lashtat e mia. Ather do t’i them shpirtit tim: shpirti im, ke pasuri me shumic pr shum vjet: pusho, ha, pi, gzo “ (v. 16-19).
    Me t vrtet ai q flet, sht i varfr (edhe pse mendon se sht i pasur), ai ka harruar vetm nj gj, dhe ajo sht se ekzistenca e tij nuk varet nga pasuria e tij. Ai vdes natn tjetr! sht e gjitha atje, ndoshta: ai mendon se sht i pasur; por pasuria e vrtet nuk sht ajo q ai beson. Pasuria e vrtet nuk sht e prkohshme, aajo sht e prjetshme.
    Ky msim i Jezusit sht i qart nse vendoset n kontekst. Para se t filloj t tregoj shemblltyrn, Jezusi thot: “Vriani mendjen: ruajuni fort prej lakmis s pasuris, sepse sado i pasur q ndokush t jet, jeta e tij nuk varet nga pasuria q ka” (v. 15). Dhe n prfundim, por pr fat t keq kjo nuk sht pjes e leximit ton kt t diel, Jezusi nxjerr msimin: "Mos u shqetsoni pr jetn tuaj: ka do t hani, as pr trupin tuaj: me ka do ta veshni, sepse jeta sht m e vlefshme se ushqimi e trupi se petku" (Lk 12,22-23).
    Por, n prgjithsi, ky msim i Jezusit nuk sht i ri: ai merr tema t njohura nga Beslidhja e Vjetr. Pr shembull, Ben Sira, e ka thn tashm shum mir: "Dikush pasurohet n fuqi t kursimit dhe ja shprblimi i tij- thot nj dit - tash po pushoj, tani do t ha vetm t mirat e mia, dhe s' di se koha kalon, vdekja afrohet, e do t'i lr t gjitha t tjerve e do t vdes" (Si 11,18-19) Dhe ne kemi lexuar n t njjtn tem thirrjet pr kthjelltsi t Qoheleth-it n leximin e par t ksaj t diele: "ka fiton ai prej t gjith mundit t vet e prej tr prpjekjes personale q e bri nn diell?" (Ko 2,22). N disa raste, Qoheleth-i e mori kt tem; pr shembull: "Kush e do paran, me para s’do t ngihet, po edhe kush e do pasurin, far prfitimi do t ket prej saj... Sepse, ku ka shum pasuri, shum jan edhe nga ata q e han gati, e ather ’dobi tjetr ka pronari prve se i shikon me sy? (Ko. 5, 9-10). "sht edhe nj lngat shum e keqe.... pasuria e ruajitur pr t keqen e t zotit (v 12)... "Sikurse nga barku i s’ms lindi lakuriq, po ashtu lakuriq do t shkoj sikurse edhe erdhi, dhe asgj s’do t marr me vete prej mundit t vet" (v.14)... Dhe kjo sht gjithashtu nj e keqe shqetsuese: "Si erdhi, ashtu edhe shkon!" (v.15).
    Dhe libri i Jobit prsrit me jehon: “Lakuriq dola nga kraharori i nns e lakuriq do t kthehem atje. Zoti i ka dhn e Zoti i ka marr; si ka dashur Zoti, ashtu u b: qoft bekur Emri i Zotit”! (Jb 1,21).
    Dhe duhet ta dim q edhe sot, kjo fraz prsritet n Izrael n do varrim.


    PR DOBIM T MBRETRIS S HYJIT.

    T gjitha kto fraza tingllojn si paralajmrime, si kujtime t realitetit t jets son t prkohshme. Pr kt tem, profeti Isaia ishte plot vrull kur i qortoi popullin e Jeruzalemit q marramendej nga knaqsia me pretekstin se jeta sht e shkurtr, duke gjetur n kt nj “arsye” pr t mos dgjuar thirrjen e Zotit pr kthim n besim: "Dhe ja, gzim edhe hare, theren qe e priten dele, hahet mish e pihet ver: “T ham e t pim, se nesr do t vdesim!” (Is 22,13).
    Jezusi e quan marrzi kt sjellje: n shmblltyr, Zoti i thot njeriut q planifikon pasurin e tij: Ti je i mendur! Kt nat, ty do t krkohet jeta jote. Dhe at q do t kesh ln mnjan, kush do ta ket? Prandaj jemi t ftuar n kthjelltsi. Por nse shohim mir far ka t mendur n prpjekjet tona pr t kontrolluar plotsisht t ardhmen ton me mjetet tona, ather ne nuk mund t kuptojm mir far sht urtia e vrtet? Pr t kuptuar mesaxhin e Jezusit, le t rilexojm prfundimin e shmblltyrs: “Kshtu i ndodh atij q grumbullon pasuri pr vete e nuk kujdeset t bhet i pasur n Hyjin”. Prandaj Jezusi na tregon qndrimin e duhur: t krkojm "t jemi t pasur n syt e Perndis" (Lk13,21).
    Ktu gjejm nj msim t zakonshm t Jezusit mbi thesarin e vetm q duhet t krkojm, at q sht n qiej. Sepse "pr syt e Perndis" mund t prkthehet gjithashtu "drejt Perndis" ose "sipas shikimit t Perndis" ose edhe "pr t mirn e Mbretris s Perndis". Kjo supozon t paktn dy gjra: s pari, q t mos harrohet kurr se pasurit vijn prej tij; s dyti, q t kujtojm n t gjitha situatat n t cilat mund t gjendhemi, se pasurit vazhdojn t'i prkasin Perndis dhe se ai na e beson neve administrimin e tyre, n mnyr q ne t'i bjm ato t japin fryte pr t mirn e t gjith fmijve t tij.
    Prandaj, ne kemi ktu nga Jezusi jo nj msim filozofik mbi pasurit e ksaj bote, por nj predikim mbi urgjencn pr t'i vn t gjitha pasurit tona t do lloji n shrbim t mbretris s Perndis.
    Po, jeta sht e shkurtr, si mendonin bashkkohsit e Isais, por pikrisht, le t nxitojm ta prdorim at sa m mir! Nse lajmi i ungjillit sht i mir, ather ka urgjenc. Kjo shpjegon pse Jezusi iu prgjigj pak ashpr lypsit t trashgimis me t cilin filloi leximi yn kt t diel. Ky njeri me t vrtet i ka gabuar prioritetet e tij.
    Nj pyetje e fundit: N fund t fundit, trashgimia q duhet t na duket m e muar, a nuk do t ishte besimi i marr nga etrit tan?

  8. #188
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 19 Ord. VITI C.

    M 7 - 8 – 2022.

    LEX, I PAR: Ur. 18,6-9.


    Ajo nat u qe paralajmruar etrve tane
    q ta kishin t qart far
    prbetimeve u kishin besuar,
    se s’do t’u tundej besimi n zemr.
    Pritej prej Popullit tnd
    shptimi i t drejtve
    e shfarosja pr t padrejt.
    Sepse si i ndshkove kundrshtart,
    ashtu na madhrove ne
    duke na thirrur pran teje.
    Ather bijt e shenjt e t drejtve
    fli t kushtuan fshehtazi
    e ran n prkim gjith s bashku
    pr kt ligj hyjnor.
    Shenjtrit do t’i pranojn barazi
    si t mirat ahstu dhe rreziqet.
    Ather knduan kngt
    q m par i kndonin etrit.



    LECTIO DIVINA - MEDITIM – LUTJE.

    FALENDRIMI VJETOR PR LIRIMIN.


    Vargu i par na on menjher n brendsin e tms q do t zvillohet: autori i Librit t Urtsis i kushtohet nj meditimi mbi "Nata e lirimit t Pashkve", domethn natn e daljes s popullit t Izraelit nga Egjipti, nn udhheqjen e Moisiut. Pastaj do vit, q nga ajo nat e famshme, populli i Izraelit ka kremtuar vaktin e Pashkve pr t rijetuar kt mister t lirimit t kryer nga Perndia:
    "Kjo nat sht nat vigjilie
    n nder t Zotit,
    kur Zoti i nxori nga dheu i Egjiptit:
    t gjith bijt e Izraelit
    duhet ta kremtojn si nat vigjilie
    n nder t Zotit brez pas brezi (Dal. 12, 42).
    "Kremtoni pr t rijetuar", fjala nuk sht shum e fort; sepse, n Izrael, fjala hebrajke q prkthehet n shqip me fjaln"t kremtosh" nuk do t thot vetm t prkujtosh; ajo ka nj kuptim m t fort, flitet pr nj kremtim n t ciln t pranishmit ln q Zoti t veproj prsri, t na angazhoj edhe ne n aventurn e madhe t lirimit, n dinamikn e tij, e Zotit; n far mnyr; kjo quhet "kujtim"; prandaj kjo nnkupton q duhet t lm q tr qenja jon t transformohet n thellsi. Jemi larg nga nj kujtese t thjesht historike.
    Kjo sht aq e vrtet sa pr shekuj dhe ende sot, kur babai i familjes, gjat vaktit t Pashkve, e inicion djalin e tij n kuptimin e fests, ai nuk i thot: "Zoti ka vepruar n favor t etrve tan”; ai i tha: "Un bj kshtu pr at q Zoti bri pr mua kur dola prej dheut t Egjiptit"(Eks 13,8). Dhe komentet e rabinve konfirmojn: “N do brez, njeriu duhet ta shoh veten si t dal nga Egjipti. Prandaj, ky kremtim i nats s Pashkve prfshin t gjitha dimensionet e Beslidhjes t jetuar nga populli i Izraelit q nga Moisiu: falnderimi pr veprn e lirimit t kryer nga Perndia dhe, anasjelltas, prkushtimi i besnikris ndaj urdhrimeve; sepse ne e dim se lirimi, dhurata e Ligjit dhe beslidhja nuk jan vese nj dhe e njjta ngjarje. Ky sht mesazhi i Zotit drejtuar Moisiut dhe, nprmjet tij, popullit, n kmbt e Sinait:
    "Ju vet pat se far u bra egjiptianve,
    se si juve ju kam bartur mbi kraht e shqiponjave
    e ju kam sjell deri tek un.
    Prandaj, nse do t ma dgjoni fjaln
    e do ta mbani Beslidhjen time,
    ju do t jeni ndr t gjith popujt prona ime,
    ‑ imja sht mbar toka‑.
    Ju do t jeni pr mua nj mbretri priftrinjsh, e nj popull i shenjt.
    Kto jan fjalt q do t’ua thuash bijve t Izraelit” (Eks 19,4-6).
    Kto dy dimensione t kremts s Pashkve, falnderimi pr veprn e lirimit t kryer nga Zoti dhe prkushtimi ndaj besnikris ndaj urdhrimeve, mund t lexohen prmes disa rreshtave t librit t Urtsis q na ofrohet ktu.
    Le t fillojm me falnderimin:
    “Ajo nat u qe paralajmruar etrve tane
    q ta kishin t qart far
    prbetimeve u kishin besuar,
    se s’do t’u tundej besimi n zemr" (v. 6).
    Nata e lirimit t Pashkve ishte njohur q m par nga Etrit tan q t sigurt pr premtimet n t cilat kishin besuar, ata po gzoheshin... dhe tashm po intononin kngt e lavdrimit t Etrve.
    Pr far premtimesh po flitet ktu? Vetm fjala "premtime" sht interesante: kush do ta kishte besuar se nj zot do kishte thirrur nj njeri apo nj popull pr t br nj beslidhje me t? E kush do t kisht besuar ose vetm menduar q nj zot me betim do t kishte premtuar t jet besnik pr gjithmon ndaj ketij njeriu dhe ktij populli? Prsri, q njeriu t guxonte t besonte n nj Zot, duhej nj Revelacion! E megjithat, historia e aventurs s madhe t patriarkve sht vetm nj varg premtimesh q vinin prej Zotit: t nj prejardhjeje, t nj vendi, m n fund t nj jete t lumtur n kt vend. Ktu, le t ndalemi n premtimet e vetme t daljes nga Egjipti; pr shembull, “Perndia i tha Abramit: “Dije mir, q tani, se pasardhsit e tu do t jetojn n nj vend t huaj dhe atje do t’i bjn skllevr dhe do t’i shtypin e mundojn plot katrqind vjet. Prnjmend, popullin, t cilit do t’i shrbejn, un do ta gjykoj dhe, s fundi, ata do t dalin me pasuri t madhe” (Zn 15,13-14). I njjti premtim u prsrit t gjith patriarkve, Abrahamit, Isakut, Jakobit; ja far i tha Zoti Jakobit pr ta inkurajuar q t zbriste n Egjipt, kur ai shkoi t gjente Jozefin: “Un jam Hyji, Hyji i atit tnd! Mos u tremb t shkosh n Egjipt, sepse atje do t t bj nj popull t madh. Un vet do t zbres atje me ty dhe un vet do t prcjell kur t kthehesh prej andej. Jozefi do t jet ai q do t’i mbyll syt e tu” (Zan. 46,3-4).
    Natyrisht, evokimi i ikjes nga Egjipti dhe t shptimit t popullit t tij nga ana e Zotit, sht gjithashtu, n mnyr t pashmangshme, q ngjall shqetsimin e armiqve t tyre t momentit, egjiptiant: lexojm nga libri i Urtsis sot:
    "Pritej prej Popullit tnd
    shptimi i t drejtve
    e shfarosja pr t padrejt,
    sepse si i ndshkove kundrshtart,
    ashtu na madhrove ne
    duke na thirrur pran teje" (v. 7-8).
    M shum se triumfalizm, autori i tekstit ton u ofron bashkkohsve t tij nj msim pr t medituar, domethn: duke zgjedhur prdorimin e shtypjes dhe t dhuns, vet egjiptiant provokuan humbjen e tyre. Populli i shtypur prfitoi nga mbrojtja e Zotit q u vjen n ndihm do dobsie. Nnkuptohet, me nj qllim t mir, pr ta shptuar! Drita me t ciln Zoti e ndrioi popullin e tij n kohn e shtypjes s tij, do ta ndrioj po aq mir edhe te t shtypurit e tjer... Kshtu e interpretohet prania e shtylls s zjarrit q mbrojti njerzit dhe i shptoi nga ndjeksit e tyre :
    "Izraelitve u dhe pr prijs
    n udh t panjohur
    nj shtyll zjarri t ndzur,
    diell t but n shtegtim t lavdishm.
    Ishin njmend t denj
    t mos kishin drit e t vuajn
    n burgun e errsirs
    ata, q i mbanin t burgosur bijt e tu,
    nprmjet t t cilve fillonte bots
    t'i dhurohej drita e pashueshme e Ligjit (Ur 18,3-4).



    PRKUSHTIMI NDAJ BESNIKRIS NDAJ BESLIDHJES.

    Dimensioni i dyt i kremtimit t nats s Pashkve, sht angazhimi personal dhe i komunitetit:
    "Ather bijt e shenjt e t drejtve
    fli t kushtuan fshehtazi
    e ran n prkim gjith s bashku
    pr kt ligj hyjnor.
    Shenjtrit do t’i pranojn barazi
    si t mirat ahstu dhe rreziqet.
    Ather knduan kngt
    q m par i kndonin etrit" (v. 8).
    "N fshehtsin e shtpive t tyre, pasardhsit besnik t t drejtve ofrojn nj flijim dhe ata shenjtrojn me marrveshje t prbashkt kt ligj hyjnor: q shenjtrit t ndajn t dyja: m t mirat dhe m e keqja; dhe ata tashm po intonojn kngt e lavdrimit t Etrve". Ky sht nj prkthim tjetr e vargut 8: N pak rreshta, autori yn nuk mundi t thoshte gjithka; por sht shum mbreslns pikrisht fakti q ai trhoqi nj paralele midis praktiks s adhurimit (“ata kushtuan nj fli, ofruan nj sakrific”) dhe angazhimit pr solidaritet vllazror (“q shenjtrit t ndajn t dyja: m t mirat dhe m e keqja). Ligji i Izraelit, si e dim mir, e ka lidhur gjithmon kremtimin e dhuratave t Perndis dhe solidaritetin me njerzit e Beslidhjes. Nuk sht udi ather se Jezu Krishti bri t njjtn gj duke i lidhur s bashku “perkujtimin-memorialin” e vdekjes dhe t ringjalljes s tij pr shptimin e njerzimit, me shrbimin ndaj vellzrve. Ne e dim mir se kur kremtojm Eukarestin, meshn e shenjte, Jezusi sht realisht present me korpin dhe me gjakun e tij. Duke besuar kt, n e falendrojm sepse na lejoi t qndrojm para atij pr ta shrbyer at. Por i lutemi edhe Shpirtit shenjt q t na bashkoj n nj trup t vetm. N do Eukaristi prezenca e Zotit q na shlbon dhe angazhimi i besimtarve q e kremtojn kt mister t dashuris pr shptimin e njerzimit, jan t pandashm.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 03-08-2022 m 11:00

  9. #189
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 19 Ord. VITI C

    M 7-8-2022


    Ps.33 1.12, 18-19, 20.22


    1 Galdoni, o t drejt n Zotin,
    t drejtve u ka hije lavdrimi!
    12 Lum ai komb q pr Hyj e ka Zotin,
    populli q Zoti e zgjodhi pr pron.

    18 Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij:
    19 pr t’i shptuar nga vdekja
    e pr t’i ushqyer n kohn e uris.

    20 Shpirti yn shpreson n Zotin,
    ai sht ndihma dhe mburoja jon.
    22 Mirsia jote qoft mbi ne, o Zot,
    sikurse ne shpresojm n ty.


    LECTIO DIVINA – MEDITIMI – LUTJE.


    KRENARIA E POPULLIT T ZGJEDHUR PR BESLIDHJEN.


    “Galdoni, o t drejt n Zotin,
    t drejtve u ka hije lavdrimi!” (v.1).
    Nga vargu i par e dim se ku jemi: n tempullin e Jeruzalemit, n kuadr t nj liturgjie falnderimi. Le t specifikojm menjher se kt titull "njerz t drejt"... nuk tregon nj qndrim krenarie apo vetknaqsie. Drejtsia n Bibl nuk sht nj cilsi morale; sht thjesht qndrimi i prulur i atyre q hyjn n projektin e Perndis; mund t thuhet se i drejti sht ai q sht i sintonizuar me Zotin, n kuptimin q nj instrument muzikor sht i akorduar mir.
    Ky projekt i Zotit, n fjal ktu, sht Beslidhja: do t thot zgjedhja q Zoti, n lirin e tij sovrane, i ka br ktij populli pr t'i besuar atij misterin e tij. Natyrisht, populli i beslidhjes falnderon pr kt:
    “Lum ai komb q pr Hyj e ka Zotin,
    populli q Zoti e zgjodhi pr pron" (v. 12).



    GZIMI PR PRVOJEN E BESIMIT.


    Gjenden shpesh her n Beslidhjen e Vjetr shprehje e krenaris s njerzve t zgjedhur: jo nj krenari e keq e przier me mendhjemadhsi, por nj krenari krejt legjitime, e przier me nj ndjenj falendrimi dhe gzimi pr nderin q Zoti u ka dhn atyre duke i zgjedhur pr nj mision. Pr t thn t vrtetn, secili prej nesh, sot, mund t prjetoj t njjtn krenari sepse me pagzimin donjri prej nesh sht dashur, thirrur dhe drguar me t gjith bashkvllez n fe n mision n bot.
    N t vrtet, pr njerzit e Bibls dhe pr ne sot, siguria e t jetuarit n Beslidhjen e Perndis sht nj burim lumturie t thell, at q Jezusi e quajti m von: "Gzimi q askush nuk mund ta marr nga ne":
    "Un prap do t vij t’ju shoh
    e zemra juaj do t galdoj
    dhe askush s’do t’jua marr gzimin tuaj" (Gj, 16,22).
    Vargu q vjen mnjher pas, e thot ndryshe kt prvoj besimi:
    “Ja, syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij" (v.12):


    PRKUFIZIMI I "FRIKS S ZOTIT".


    Ne kemi ktu nj prkufizim t mrekullueshm t “friks s Zotit” n kuptimin biblik: jo pikrisht frik, por nj ndjenj n nj rritje t pandrprer n drejtim t nj prsosmrie t dashuris q duhet t karakterizoj marrdhnjet tona me Zotin; krahasimi i dy pjesve t vargut sht shum i qart: "Zoti ruan ata q kan frik prej tij,
    q shpresojn n dashurin e tij".
    Pjesa e par e vargut “ata q e druajn” shpjegohet me t dytin: jan ata q “shpresojn n dashurin e tij”... jemi larg friks, madje flitet ktu pr dika q sht krejt e kundrta! N Psalmin 103, hasm n nj prkufizim tjetr t friks s Zotit: sht qndrimi i nj djali t sigurt q i prgjigjet butsis s babait t tij:
    "Sikurse baba ka dhimbje pr fmijt e vet,
    ashtu Zoti ka dhimbje pr ata q e druajn" (Ps 103,13).
    Dhe, n fakt, e gjith Bibla, n t njjtn koh q na zbulon planin dashamirs t Zotit, na mson pak nga pak t tejkalojm kuptimin e fjals "frik": tani e tutje pr besimtart e vetmja mnyra pr t respektuar Zotin sht t kthejn n dashurin e tij:
    "Dgjo, Izrael! Zoti, Hyji yn, sht nj Zot i vetm!
    Duaje Zotin, Hyjin tnd, me gjith zemrn tnde,
    me gjith shpirtin tnd e me gjith fuqin tnde!"(Dt 6,4).
    Po le t kthehemi te ai varg i famshm:
    "Syt e Zotit jan mbi ata q e druajn,
    mbi ata q shpresojn n mirsin e tij" (v. 18):
    Njerzit e zgjedhur flasin ktu pr prvojn e tyre shum konkrete t kujdesis s Zotit. Sepse Zoti i ruajti si nj baba bijt e tij, gjat kalimit t shkrettirs, pas lirimit nga Egjipti. Pranojn q nuk do t kishin mbijetuar gjat kalimit t detit nse Zoti nuk do t kishte ndrhyr, as nuk do t'i kishin mbijetuar provs s jets n shkrettir. N midis q t nj kaube ndezur flak q nuk digjej, Zoti i kishte premtuar Moisiut q ta shoqronte popullin e tij n udhtimin e tij drejt liris dhe ai e mbajti premtimin. Dhe, meq ra fjala, fjala hebraike e prdorur ktu sht fjala e famshme me katr shkronja YHWH, t ciln, pr respekt, hebrenjt nuk e shqiptonin kurr dhe q do t thot “Un jam, do t jem me ju n do moment t historis suaj".


    NJ MEDITIM MBI HISTORIN E DALJES NGA EGJIPTI:


    Kur n Librin e Ligjit t Prtrir autori bn nj meditim t thell mbi historin e Izraelit, nga fillimi e deri n hyrje n Tokn e premtuar, pra n kohn e daljes nga Egjipti dhe kalimit t shkrettirs, ai thot se Zoti:
    Zoti e ruajti popullin e tij "si mbi beben e syrit": Zoti
    “Gjetur e kish n nj vend t’shkret,
    n’vend tmerrimi, ulrimi bishash.
    E rrethoi, e prkujdesi,
    e ruajti si beb’n e syrit” (Lp.32,10)
    Dhe i gjith kapitulli 32 eLibrit t Ligjit t Prtrir sht nj kujtim t mrekullive t br nga Zoti pr popullin e tij. Ktu psalmisti vazhdon duke thn se gjithka Zoti e bri:
    “pr t’i shptuar nga vdekja
    e pr t’i ushqyer n kohn e uris" (v. 19).
    Vargu sht nj aludim pr t gjitha rreziqet e shkaktuara gjat ksaj historie t gjat; sa i prket shprehjes "n kohn e uris", sigurisht q sht nj aludim pr mann q Zoti zbriti n kohn e duhur gjat Eksodit, kur uria u b krcnuese. Kur thuhet "ai i shpton nga vdekja" nuk po flasim pr vdekjen biologjike individuale: ktu bhet fjal vetm pr jetn e Popullit t Zgjedhur; por duhet t dihet se n kohn kur u kompozua ky psalm, vdekja individuale nuk konsiderohej nj dram; sepse ajo q kishte rndsi sht mbijetesa e Popullit; por, besimtart Izraelitt ishin t sigurt pr kt, Zoti do ta bj popullin e tij t mbijetoj fardo q t ndodh; n do koh, dhe veanrisht n sprov, Zoti e shoqron popullin e tij dhe "e liron nga vdekja".
    Sigurisht, ky besim i palkundur nuk sht i leht do dit! Dhe, gjat historis s tij, Populli i Zgjedhur ka luhatur midis dy qndrimeve: ndonjher t sigurt, t sigurt pr Zotin e tij, t vetdijshm se lumturia e tij ishte n fund zbatimi besnik i urdhrimeve, sepse nse Zoti dha Ligjin, sht pr lumturia e njeriut; nganjher, prkundrazi, njerzit revoltoheshin, t trhequr nga idhujt: 'dobi kishte t qenit besnik ndaj ktij Zoti dhe ndaj urdhrimeve t tij? Zoti sht shum krkues! Dhe pastaj n emr t far duhet t'i bindemi? Kush na thot se sht e garantuar lumturia? Ne duam t jemi t lir dhe t bjm far t duam... N kemi besim vetm n vetveten.
    Ai q e kompozoi kt psalm i njeh lkundjet e popullit t tij, ai i fton ata t zhyten n sigurin e besimit, q e vetme sht e aft t ndrtoj lumturi t qndrueshme; dhe prve ksaj, nse ai ka kompozuar nj psalm prej njzet e dy vargjesh (aq sa ka shkronja n alfabet), do t thot (mund t jet m modest se sa psalmet vrtet alfabetike, por aludimi sht i qart), se Ligji sht nj thesar pr t gjith jetn, nga A e deri n Z.
    Natyrisht nuk na habit fakti q fundi i ktij psalmi sht nj lutje besimi:
    "Dashuria jote, o Zot, qoft mbi ne...
    pasi shpresa jon sht te ti" (v. 22).
    Dhe ne e dim mir kuptimin e mnyrs lidhore n zgjedhimin e foljeve: nuk sht mnyra foljore me t ciln shprehet nj pasiguri, n e dim mir se “Dashuria e tij sht gjithmon me ne! Por sht nj ftes pr besimtarin q t pranoj kt dashuri, q t'i ofrohet ksaj dashurie.
    Dimensioni i pritjes sht shum i fort n vargjet e fundit:
    “Shpirti yn shpreson n Zotin,
    ai sht ndihma dhe mburoja jon.
    Zemra jon n t e ka shpresn,
    shpresojm n Emrin e tij t shenjt” (v.20-21).
    Kuptimi ktyre vargjeve sht:
    Ne shpresojm vetm n Zotin,
    vetm ai sht ndihma dhe mburoja jon,
    zemra jon vetm n t ka shpresn
    dhe vetm n emrin e tij, sepse sht i shenjt!
    Besimi yn te Zoti na on n nj vendosmri t arsyeshme. sht n kt siguri q Populli i Zgjedhur merr forcn : jo, jo forcn e vet, por ajo q i jep Zoti.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 04-08-2022 m 11:49

  10. #190
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 19 Ord. VITI C.

    M 7 – 8 2022.


    UNGJILLI: Lk 12, 32-48


    N at koh, Jezusi u thoshte dishepujve t vet:
    32 “32 Mos druaj, o grigj e vogl, sepse Atit tuaj i plqeu t’jua jap Mbretrin!
    33 Shitni pasurin tuaj e jepni lmosh! Bni pr vete strajca q nuk vjetrohen, thesar n qiell q nuk mbaron kurr, ku vjedhsi nuk afrohet e tenja nuk bren.
    34 Vrtet, ku sht visari juaj, aty do t jet edhe zemra juaj.”

    35 “Jini gati ‑ t veshur e t ngjeshur me llamba t ndezura ‑
    36 porsi ata q presin zotrin e vet kur kthehet prej dasms pr t’ia elur dern posa t vij e t trokllit. 37 Lum shrbtort q, kur kthehet zotria, i gjen zgjuar! Prnjmend po ju them: ai vet do t ngjeshet, ata do t’i ul n tryez, do t afrohet dhe vet do t’i shrbej. 38 Po erdhi n t dytn ose n t tretn roj t nats dhe, po i gjeti kshtu, lum ata!
    39 E mos e harroni kt gj: po ta dinte i zoti i shtpis n ciln or i vjen vjedhsi, nuk do t linte t’i thyehej shtpia.
    40 Edhe ju, pra, jini gati, sepse Biri i njeriut do t vij n at ast kur s’jua merr mendja.”
    41 Ather Pjetri tha:“Zotri, a po e thua kt shmblltyr vetm pr ne, apo pr t gjith?”
    42 Zotria iu prgjigj:“Cili, vall, sht ai mbarshtues besnik e i menur q do ta vr zotria prmbi shrbtort e tjer pr t’u dhn n kohn e duhur pjesn e ushqimit? 43 I lumi ai shrbtor, t cilin, kur kthehet zotria i tij, e gjen duke vepruar kshtu. 44 Prnjmend po ju them: do ta vr mbi t gjith pasurin e vet.
    45 Porse, po bri e mendoi shrbtori n zemrn e vet: ‘Zotria im do t vonoj t kthehet’ dhe fillon t rrah shrbtort e shrbtoret, t haj e t pij e t dehet, 46 zotria i tij do t vij at dit kur nuk e pret, at or q nuk ia merr mendja dhe do ta ndshkoj rnd e do t’ia jap fatin e t pafeve.
    47 Shrbtori q e diti vullnetin e zotris e nuk u b gati dhe nuk e kreu vullnetin e tij, do t marr shum t rna. 48 Ndrsa ai q nuk e diti, por bri pun q duhet t ndshkohen, do t rrihet m pak. Kujt iu dha shum, prej tij do t krkohet shum; kujt iu besua shum, prej tij do t krkohet m shum.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    Ky tekst fillon me nj fjal shprese q duhet t na jap t gjithve kuraj:
    “Mos druaj, o grigj e vogl,
    sepse Atit tuaj i plqeu
    t’jua jap Mbretrin!" (v.32).

    Prkthehet: Kjo Mbretri sht sigurisht e juaja; besoni edhe nse pamja sht e kundrt.
    Kjo sht arsyeja pse ne mund t pohojm qetsisht do t diel:
    “Do t jemi t sigurt prej do turbullimit duke pritur spresn e lume:
    ardhjen e Zotit ton Jezu Krishtit, Shptimtarit ton”.

    Ata q kan fatin t “praktikojn” e din kt gzim t festimit dhe deshifrimit t planit lirimtar t Zotit do t diel.
    Por Jezusi nuk ndalet me kaq, ai prshkruan menjher krkesat q lindin nga kjo pr ne. Sepse: “Kujt iu dha shum, prej tij do t krkohet shum;
    kujt iu besua shum, prej tij do t krkohet m shum" (v.38).
    Zoti na beson do dit ecurin e projektit t tij, na mbetet t ngrihemi n nivelin e besimit q ai ka tek ne.
    Tani e tutje, ather, ne duhet t kemi vetm nj gj n mendjen ton, prmbushjen e premtimit t Zotit. Fillohet me heqjen e t gjitha shqetsimeve t tjera: “Shitni pasurin tuaj e jepni lmosh!
    Bni pr vete strajca q nuk vjetrohen,
    thesar n qiell q nuk mbaron kurr,
    ku vjedhsi nuk afrohet e tenja nuk bren.
    Vrtet, ku sht visari juaj,
    aty do t jet edhe zemra juaj” (v. 33-34).

    Shitni at q keni dhe jepini. Bji vetes nj ant q nuk konsumohet, nj thesar t pashtershm n qiej, ku hajduti nuk afrohet, ku mola nuk grryen. Sepse ku sht thesari juaj, aty do t jet edhe zemra juaj. Pastaj Jezusi detajon se far pret prej nesh; ai e bn at n nj mnyr shumngjyrshe, me ndihmn e tre shmblltyrave t vogla: e para sht ajo e shrbtorve q presin zotrin e tyre; e dyta, m shkurtr, e krahason kthimin e tij me ardhjen e papritur t nj hajduti; sa i prket t trets, ajo prshkruan ardhjen e zotris dhe gjykimin q ai u jep shrbtorve t tij.
    Fjala kye ktu sht ajo e shrbimit: Zoti na bn nderin t na marr n shrbimin e tij, duke na br bashkpuntor t tij. M von, Shn Pjetri, i cili ka ruajtur mesazhin e Jezusit, do t'ua thot t krishterve t Turqis:
    "Nuk vonon Zoti ta oj n vend premtimin,
    si disa e mendojn t ngadalshm,
    por sht i durueshm me ju,
    se nuk do q ndokush t birret,
    por do q t gjith ta ken mundsin t kthehen” (2 P 3,9).
    Dhe Shn Pjetri shkon aq larg sa na thot:
    "Ju q e prisni dhe e shpejtoni
    Ditn e Ardhjes s Hyjit,
    n t ciln qiejt do t shkatrrohen me zjarr
    dhe elementet e bots do t shkrihen prej nxehtsis.
    Ne ve, sipas premtimit t tij,
    presim “qiellin e ri dhe tokn e re”,
    ku banon drejtsia (2 P 3,12)".
    (Andr Chouraqui madje prktheu:
    "Ju e prisni dhe e shpejtoni ardhjen e dits" e Perndis !)
    sht prgjegjsia jon t "prshpejtojm" ardhjen e mbretris s Perndis!
    Lutja e Atit ton ktu merr nj lehtsim t veant:
    “Ardht mbretria jote!”
    Do t vij edhe m shpejt nse besojm n t dhe i prkushtohemi.
    Me t mbrritur atje, sht mir q t rilexojm Shn Palin n letrn drejtuar Thesalonikasve: "...ju t gjith jeni bijt e drits e t dits!
    Pra, nuk jemi t nats e t territ!
    Ju t gjith jeni bij t drits, fmij t dits...
    Ather t mos flem si t tjert,
    por t rrim zgjuar dhe t jemi t prkorm!" (1 Thes 5,5-6).

    Zoti e respekton shum lirin e njerzve et nuk i detyron ata t hyjn n mbretrin e tij.
    Ai nuk do ta arrij at pa ne; por, pr krenarin ton m t madhe,
    ai na ofron t marrim pjes n projektin e tij pr t shptuar njerzimin.
    Prandaj madhshtia e jets son: sht n fuqin ton
    t "prshpejtojm" Ditn e Perndis si thot Pjetri (2 Pt 3).
    Kshtu q do prpjekje, qoft edhe modeste, nga ana jon,
    drejt pak m shum dashuri dhe paqe, kontribuon n mnyr t parndsishme, ndoshta,
    por n mnyr efektive pr ardhjen e ksaj Dite.
    N mnyr misterioze, ne bashkpunojm n ardhjen e Dits s Zotit.
    “ I lumi ai shrbtor, t cilin,
    kur kthehet zotria i tij,
    e gjen duke vepruar kshtu.
    Prnjmend po ju them:
    do ta vr mbi t gjith pasurin e vet" (v. 42-043)".
    Pr t prfunduar, do t doja t kthehesha te nj nga fjalit e Jezusit n kt Ungjill: “Lum shrbtort q, kur kthehet zotria, i gjen zgjuar! Prnjmend po ju them: ai vet do t ngjeshet, ata do t’i ul n tryez, do t afrohet dhe vet do t’i shrbej" (v 37). Ai do t marr fustanin e shrbtorit, do t'i sjell n tryez dhe do t'i shrbej secili me radh. A nuk sht kjo ajo q na ndodh tashm, do t diel n mesh? Zoti na fton n tryezn e tij dhe sht ai q na ushqen. Kshtu q ne po riprtrim, rindrtojm forcn ton pr t vazhduar shrbimin ton.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 04-08-2022 m 12:32

  11. #191
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 20 Ord VITI C.

    M 14 – 8 – 2022.

    PSALMI, 40, 2,3,4,18


    2 M shpres t gjall shpresova n Zotin
    Dhe ai u prir drejt meje,
    3 e vshtroi britmn time.
    Ai m nxori nga gropa e mjerimit
    Nga gropa plot balt,
    kmbt m’i qiti mbi shkmb
    dhe m’i bri t fort hapat.
    4 N goj m vuri kng t re,
    himnin e Zotit, Hyjit ton.
    Shum do t shohin e do t druajn
    Dhe do t shpresojn n Zotin.
    18 Njmend jam skamnor dhe vobekt
    Porsi Zoti kujdeset pr mua.
    Ti je ndihma ime dhe shptimi im:
    Hyji im, deh! Mos vono!




    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    PAS KTHIMIT NGA MRGIMI N BABILONI.


    “M shpres t gjall shpresova n Zotin
    dhe ai u prir drejt meje" (v.2),
    Shpesh her psalmt (dhe ky sht nj prej tyre) flasin n vetn e par njjs, por ne e dim mir se n t vrtet sht nj tem kolektive, sht populli i Izraelit q kndon duke shprehur mirnjohjen e tij. Ai kaloi npr sprova t tmerrshme dhe Zoti e liroi. Psalmi 40 sht, pra, nj psalm falnderimi; ai ishte kompozuar pr t prmbushur kt funksion shum t sakt n liturgji: t kndohej n momentin kur ofrohej nj flijim falnderimi; t mos harrojm se flijimet e kafshve kremtoheshin n Jeruzalem deri n shkatrrimin prfundimtar t Tempullit, n vitin 70 pas Krishtit.
    Arsyeja e falenderimit sht kthimi nga Mrgimi n Babiloni: i gjith populli kndon, shprthen nga gzimi pr kthimin nga Mrgimi... ashtu si kishin knduar, krcyer, shprthyer nga gzimi, pasi kaluan Detin e Kuq, etrit e tyre. Mrgimi n Babiloni sht si nj rnie e vdekshme n nj grop pa fund, n nj humner... dhe shum njerz menduan se Izraeli nuk do t shptohej (psalmi flet pr "tmerrin nga humnera"). Kishin argumenta t mjaftueshm pr t menduar q gjith populli mund t pushtohej nga dshprimi... Dhe armiqt t ktij populli, akoma t paknaqur pr kt fatkeqsi, qeshnin shum me kt rnie... -
    Gjat gjith ksaj periudhe sprove, populli, i mbshtetur nga priftrinjt, profett e tij, mbajti shpresn, pavarsisht gjithkaje edhe forcn pr t thirrur Zotin n ndihm: “Ti je ndihma ime dhe shptimi im:
    Hyji im, deh,mos vono!" (Ps 40,18).
    I njejti mendim sht edhe n v. 14:
    "Denjo, o Zot, t m shptosh,
    o Zot, nxito t m ndimosh".
    Dhe mrekullia ndodhi: Zoti e shptoi popullin e tij:
    “M shpres t gjall shpresova n Zotin
    Dhe ai u prir drejt meje,
    e vshtroi britmn time" (v.2-3).
    Pr mrgimtart fillon nj jet e re, fillon rimkmbja e jets s tyre, kthimi i tyre n vend t tyre. Duke folur pr shpresn e tyre, e shprehin aspirata t tyre n mnyr shum poetike, me terma shum t ndryshm dhe plot imagjinata: e pikrisht, kur kthehen, mund t merren pr fantazm, sepse me t vrtet askush nuk mund t mendonte se dikush do t kisht kthyer i gjall nga Babiloni. Prandaj falenderimi vjen krejt natyrshm: Kmbt m’i qiti mbi shkmb
    dhe m’i bri t fort hapat.
    N goj m vuri kng t re,
    himnin e Zotit, Hyjit ton.
    Shum do t shohin e do t druajn
    dhe do t shpresojn n Zotin. (v.3-4).
    T liruar nga robria n Babiloni, populli ka filluar t lavdroj Hyjin e tij; duke par kt, shum u mrekulluan, tronditen dhe besuan n Zotin. Sepse, ishte e vrtet se t gjith ishin t varfr dhe n nj mjerim ekstrem, po Hyji kishte menduar pr ta. Dhe disa vargje t tjer shprehin t njejta mendime edhe n nj mnyr m t qart e m t fort:
    "Shum mrelulli bre, o Zot, Hyji yn,
    t mrekullueshme jan qellimet e tua me ne...
    nse dua t' i shpall e t'i tregoj,
    jan aq shum, saqe s'mund t' i numroj" (v. 6).
    Dhe n vargun 17 shtohet:
    "Le t gzohen e le t galdojn me ty,
    t gjith ata q t krkojn ty,
    e t thon vazhdimisht:
    "I madhrishm sht Zoti,
    t gjith ata q e duan shlbimin tnd".

    Megjithat njeriu mund t bjer n nj pus nga pakujdesia: kshtu i ndodhi Izraelit, na thot psalmisti; dhe ky sht sigurisht nj nga msimet e mdha t mrgimit n Babiloni: deri ather, Izraeli kishte qen i sigurt n jet: sht e vrtet q, prpara mrgimit, profett kishin kuptuar se dika nuk shkonte m mire, pr kt kishin brtitur, kishin krkuar t ndrgjegjsonin popullin e tyre me mesimet e tyre, por nuk kishin arritur t'i zgjonin njerzit nga pakujdesia e tyre. Gjat mrgimit n Babiloni, kishin mjaft koh pr t medituar mbi shkaqet e ndryshme t mundshme t ksaj tragjedie; dhe me t drejt pyetm veten nse fatkeqsia e njerzve nuk kishte qen pasoj e ktij qndrimi? Dhe n vargun 13 autori i psalmi flet pr ndrgjegjsimin e popullit pr fajet e veta gjat robria n Babiloni:
    “Sepse m rrethuan t kqija t panumrta,
    m pushtuan fajet e mia
    e nuk m ln t shoh:
    m shum jan se fijet e fklokve t kres
    kshtu q edhe zemra po m lshon".
    Pas kuptimit t arsyes s tragjedis q kishin prjetuar n Babiloni, mbetej vet q t nxjrreshin msimet e mira nga eksperienca e kaluar; prandaj ky psalmi tingllon si nj paralajmrim pr t ardhmen, ose si nj zgjidhje, nj rrugtim pr t ardhmen, nse preferohet. sht n kt frym q i njjti psalm zhvillon nj meditim t tr mbi veprat q vrtet i plqejn Perndis:
    “Fli e dhurata ti nuk do,
    vet zbulove vullnetin tnd:
    fli shkrumbimi e pendestare nuk krkon,
    ather thash: "Ja po vij un" (v. 7-8).



    SHMBLLTYRA E NJERIUT Q RA N NJ PUS.


    Pr t shprehur kt prvoj t kthimit n vendin e tyre, q i ngjan rikthimit n jet, psalmisti prdor nj shmblltyr, at t nj njeriu q ra n nj pus. Nuk duhet t thuhet "i rn", por "i hedhur" n pus nga armiqt e tij (v. 3). Autori i psalmit mund t jet frymzuar nga prvoja e Jeremis, fatkeqsit e t cilit i dgjuam n leximin e par: ai ishte hedhur n fund t nj pusi dhe doli vetm fal ndrhyrjes s nj pagani, nj t huaji, Ebed-Melekut. Prmes bujaris madhshtore dhe disi t papritur t ktij t huaji, Jeremia e dinte mir se ishte vet Zoti q i kishte ardhur n ndihm:
    "M shpres t gjall shpresova n Zotin
    Dhe ai u prir drejt meje,
    e vshtroi britmn time.
    Ai m nxori nga gropa e mjerimit.
    Nga gropa plot balt,
    kmbt m’i qiti mbi shkmb
    dhe m’i bri t fort hapat" (v.2-3).
    Natyrisht, duke arritur me kmb n tok, dhe prsri n drit dhe n nj mnyr duke u kthyer prsri n jet, njeriu yn, Jrmi, shprthen nga gzimi!: "N goj m vuri kng t re,
    himnin e Zotit, Hyjit ton.
    Shum do t shohin e do t druajn
    dhe do t shpresojn n Zotin" (v. 4).
    Duhet t kemi kujdes, edhe nj her: prvoja konkrete e Jeremis mund t ket dhn imazhet, por n t vrtet ky psalm ka t bj me prvojat e Populli t Zgjedhur, e t gjith njerzve t Izraelitit, si ndodh pr t gjith psalme.
    Le t ndalemi n pjesn e dyt t ktij vargu:
    “Shum do t shohin e do t druajn
    Dhe do t shpresojn n Zotin".
    Nse e kuptoj mir, sht sepse ai q sht shptuar, i kndon lavde Perndis, q t tjert mund t fillojn t besojn n T! N fund t fundit, kjo sht nj gj logjike: duke zbuluar se Zoti sht n gjendje t na shptoj, q ne mund t kemi iden pr t'u kthyer tek ai, m n fund, duke sjell gurin ton t vogl n shptimin e bots, ai fillon thjesht duke knduar lavdin e Zotit!
    Por pse psalmi nuk ndalet me kaq? Pse ka ende lutje si ajo n vargun e fundit:
    “Ti je ndihma ime dhe shptimi im,
    Hyji im, deh, mos vono. (v. 18)”.
    Thjesht sepse historia nuk ka mbaruar. Po, njerzit u kthyen nga mrgimi n Babiloni, ashtu si Jeremia doli nga pusi i tij, por ka ende shum prparime pr t'u br! Njerzimi nuk ka arritur ende n fund t marshimit t tij drejt lumturis; dhe ne e dim shum mir. Pra, ky psalm na sugjeron dy qndrime lutjeje: s pari, lavdrimim pr shptimet e dhna tashm, n mnyr q t tjert t'i drejtohen Perndis, shptimtarit dhe m pas lutjen pr shptimin q presim, n mnyr q Shpirti t na frymzoj iniciativa q duhet t ndrmarrim.
    Vrejtja e fundit shum inkurajuese, e marr nga psalmi: nuk jemi ne ata q jan prgjegjs pr t shptuar botn! Vargu 4 me t vrtet zhvillon nj teologji shum interesante t shptimit: “N goj m vuri kng t re,
    himnin e Zotit, Hyjit ton.
    Shum do t shohin e do t druajn
    dhe do t shpresojn n Zotin".
    Pr t thn t vrtetn, psalmisti nuk e shpiku at: ne e dim se profeti Amos ishte i pari q kishte kuptuar se, fardo q t ndodh, Perndia do t gjej nj mnyr pr t shptuar t paktn nj numr t vogl t bijve t Perndis. Izraeli filloi t zhvillonte nj teologji mbi "Tepricn e Israelit":
    “Urrejeni t keqen, duani t mirn
    e rikthejeni n gjykatore t drejtn,
    ndoshta Zoti, Hyji i Ushtrive,
    do t ket dhimbje pr tepric t Jozefit"(Am 5.15).
    Isaia, n t njjtn koh, thot gjra t ngjashme.
    M pas, kjo ide u mor dhe u thellua nga profet t tjer:
    Mikea, s pari, pastaj Sofonia dhe n fund Zakaria. Ata gjithashtu shpallin se Perndia do t shptoj nj tepric t Izraelit, brthamn e vogl q do t ket ditur t qndroj besnike kundr errave dhe baticave; por ata shkojn m tej: ata njoftojn se kjo tepric e shptuar, do t bhet shptimtare. Perndia do t mbshtetet tek ata pr t shptuar gjith njerzimin; sepse vet shptimi i tyre do t jet pr botn nj prov goditse e veprs s Perndis. N kt kontekst, pr shembull, sht nj fjali shum e bukur nga Mikea (5, 6-7):
    "Ather do t jet Teprica e Jakobit
    n mes t popujve t panumrt
    porsi vesa q vjen prej Zotit,
    porsi shiu q bie mbi bar,
    q asgj s’pret prej njeriut,
    s’shpreson gj prej bijve t njerzve.
    Ather do t jet Teprica e Jakobit,
    n mes t popujve t panumrt,
    si luani mes kafshve t pyllit,
    si luanthi mes grigjave t deleve,
    q, kur bie, shklet e kap,
    s’gjendet ai q mund t shptoj" (Mi. 5,6-7).


  12. #192
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 20 Ord...VITI C,

    M 14 – 8 – 2022.


    UNGJILLI: Lk. 12,49-53.


    49 “Erdha t sjell zjarrin mbi tok e sa dshiroj t ishte tashm i ndezur flak!
    50 E po, m duhet t pagzohem me pagzim, e sa ngusht jam derisa t kryhet!
    51 A kujtoni se erdha t sjell paqen mbi tok? Jo, po ju them, por prarjen!
    52 Q tani, pr t vrtet, pes antar n nj shtpi, do t jen t ndar: tre kundr dyve e dy kundr treve:
    53 babai do t zihet me djalin,
    e djali me babain,
    nna me t bijn,
    e bija me t’mn,
    vjehrra me t ren
    e reja me vjehrrn”.


    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.



    MISIONI I MESIS SIPAS PROFETVE.



    Pr t prshkruar misionin e tij, Jezusi e krahason at me nj zjarr: “Erdha t sjell zjarrin mbi tok e sa dshiroj t ishte tashm i ndezur flak!"
    Dhe shum shpejt, ne arritm t masim pasojat e shpalljes s Lajmit t Mir, si n botn hebraike ashtu edhe midis paganve. Q nga zjarri i Rrshajve, kjo shpallje ishte si nj flak q u prhap me shpejtsi t plot n barin e that ose n pyll: n popullin hebre u duk se shkatrroi t gjith ndrtesn fetare, n botn pagane konsiderohej si nj gj e paarsyeshme: infektimi: Shn Pali u shkruan korintasve: "Ne predikojm Krishtin e kryqzuar ‑ pr hebrenj skandal e pr pagan marri" (1 Kr 1,23).
    Zjarri ishte i till q la gjurm t pashlyeshme: ata q i lejuan veten t digjeshin nga shpallja e Ungjillit dhe ata q e refuzuan u bn antagonist t pandreqshm, edhe nse i bashkonin lidhjet familjare; dhe ne kemi par t realizohet ajo q profeti Mikea prshkroi tashm me shkretim n kohn e tij q ishte nj koh ankthi:
    “Sepse biri t atin e shan,
    bija ohet kundr s’ms,
    reja ohet kundr vjehrrit:
    armiqt e njeriut
    shtpiakt e tij!" (Mi 7.6).
    Kur Jezusi shpall kto mosmarrveshje familjare, nuk flet pr t shprehur nj parandjenj: ai flet nga prvoja. ]
    Le t kujtojm episodin e vizits s tij n Nazaret. Luka tregon:
    "Jezusi me fuqin e Shpirit Shenjt u kthye n Galile" (Lk 4,14),
    dhe ne e dim se nj nga vizitat e tij t para ishte n fshatin e rinis s tij.
    Pas nj momenti entuziazmi, miqt dhe t afrmit e fmijris u kthyen kundr tij, sepse ai sapo u kishte thn atyre se misioni i tij shkonte shum prtej kufijve t Izraelit.
    Luka tregon:
    “Kto fjal i mbushn me zemrim t gjith ata q ishin n sinagog.
    U uan n kmb, e hodhn jasht qytetit, e uan n buz t malit,
    mbi t cilin sht i ndrtuar qyteti i tyre, pr t’ia thyer qafn n gremin” (Lk 4,28-29).
    Kto nuk do t jen t vetmet rrethana n t cilat Jezusi do t prballet me moskuptimin, madje edhe me kundrshtimin e tij. Shn Gjoni shkruan:
    “N t vrtet, as vllezrit e tij nuk besonin n t” (Gj 7,5).
    Pr m tepr, Jezusi nuk heziton t'u thot dishepujve t tij se nj nga kushtet pr t shpallur Mbretrin e Perndis sht pranimi i dhimbjeve t mundshme:
    “Nse ndokush vjen tek un e do m tepr babain, nnn, gruan, fmijt, vllezrit, motrat, madje edhe jetn e vet se sa mua, nuk mund t jet nxnsi im” (Lk 14:26).
    Kujtojm gjithashtu prgjigjen e Jezusit ndaj nj njeriu q i tha:
    “Un po vij me ty, Zotri, por m jep leje njher t shkoj e t prshndetem me antart e familjes sime”,
    dhe Jezusi i tha:
    “Kushdo...q v dorn n parmend dhe sillet e shikon mbrapa,
    nuk sht i prshtatshm pr Mbretrin e Hyjit!” (Lk 9,61-62).
    Zjarri i ndezur nga Jezusi on n zgjedhje radikale.

    MISIONI I MESIS, JEZUSIT.

    Megjithat, nse pritej nj Mesia n Izrael, padyshim q ai nuk do t sillte luftra dhe prarje, tashm tepr t pranishme;
    prkundrazi, t gjith ata q e prisnin, mendonin q ai m n fund t sillte paqen n bot.
    Ne i dim prmendsh, pr shembull, profecit madhshtore t Isaias:
    “Ai do t jet gjykatsi i popujve
    dhe do t’i gjykoj fiset e shumta,
    shpatat e veta do t’i kthejn n plor
    e heshtat n draprinj.
    Nj popull nuk do t ngrej shpatn
    kundr nj populli tjetr
    dhe m s’do t ushtrohen pr luft” (Is 2, 4-5)...
    “Ujku do t banoj me qengjin,
    prbri kecit do t shtrihet leopardi,
    vii e klyshi i luanit bashk do t kullotin,
    fmija i vogl do t’i oj e t’i bjer.
    Lopa e arusha bashk do t kullotin,
    klysht e tyre s bashku do t rrin,
    luani kasht do t haj si kau.
    Foshnja do t luaj
    mbi vrimn e shlligs,
    n strofullin e kapastrecit
    fmija dorn do ta fut.
    S’do t bhet dm as s’do t vritet kush
    n mbar malin tim t shenjt,
    sepse plot do t mbushet vendi me dijen e Zotit,
    porsi deti q mbushet me uj” (Is. 11,6-9).
    N kohn mesianike, do t gzohet nj paqe e mrekullueshme: ujku do t jetoj me qengjin, leopardi do t shtrihet pran kecit, vii dhe klyshi i luanit do t ushqehen bashk, nj djal i vogl do t'i udhheq. Lopa dhe ariu do t ken t njjtn kullot, t vegjlit e tyre do t ken t njjtn streh. Luani, si kau, do t haj foragjere. Foshnja do t zbavitet n folen e kobrs, n vrimn e neprks fmija do t shtrij dorn. N malin e tij t shenjt nuk do t bhet m asnj e keqe apo korruptim.
    Nse ai, Jezusi, sht me t vrtet Mesia q t gjith presin, ather Populli ka t drejt t pres prmbushjen e ktyre premtimeve.
    Dhe Jezusi, prkundrazi, na shpall prarje n dukje t rnduara:
    “A kujtoni se erdha t sjell paqen mbi tok?
    Jo, po ju them, por prarjen!” (v. 51)
    A kemi harruar se paqja nuk arrihet duke tundur nj shkop magjik? Ai, Jezusi, bn thirrje pr nj konvertim rrnjsor t zemrs s njeriut;
    sht ky konvertim q shum do ta kundrshtojn me gjith fuqin e tyre.
    N ditn e Prezantimit t fmijs Jezus n tempullin e Jeruzalemit, Simeoni e kishte shpallur mir:
    “Shih! Hyji e caktoi kt Fmij
    t shkaktoj rrnim e ngritje
    pr shumknd n Izrael.
    Do t jet edhe shenj t cils
    njerzit do t’i kundrshtojn. ‑
    (edhe ty vet nj shpat do ta tejshkoj shpirtin) ‑
    q t zbulohen shestimet e zemrs s shumkujt” (Lk 2,34-35).
    Prandaj, mesazhi i paqes do t takoj n fazn e par m shum kundrshtar se sa prkrahs.
    I drguar n botn e humbur pr t'i treguar pr dashurin dhe shptimin e Perndis,
    Jezusi u ndesh me vuajtjet dhe vdekjen, si e kishte shpallur vet:
    “Birit t njeriut i duhet t psoj shum,
    ta prbuzin pleqt, kryepriftrinjt dhe skribt,
    ta vrasin dhe t tretn dit t ngjallet”(Lc 9,22)
    Dhe: Biri i njeriut: “do t'u dorzohet paganve,
    i nnshtruar talljes, fyerjes, pshtyms;
    pasi ta fshikullojn, do ta vrasin
    dhe ditn e tret ai do t ringjallet” (Lk 18:32).
    Por Ringjallja e tij duhet t na jap t gjithve kurajon: Shpirti tani sht derdhur mbi ne dhe na takon ne ta prhapim kt zjarr.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 11-08-2022 m 04:18

  13. #193
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 Ord VITI C

    M 21 – 8 – 2022.


    LEXIMI I PAR: Is. 66,18-21.


    18 E un, q i njoh veprat e tyre dhe synimet e tyre, do t vij pr t’i bashkuar t gjitha fiset e t gjitha gjuht; do t vijn dhe do ta shohin lavdin time. 19 Un do t’u jap nj shenj dhe do t’i drgoj ata q prej tyre do t shptojn, te popujt n Tarsis, Put, Lud, Mosok, Ros, Tubal dhe n Javan ‑ n ishuj t largt tek ata q nuk kan dgjuar pr mua as nuk e kan par lavdin time ‑ dhe kta do t’ua shpallin lavdin time popujve. 20 Do t’i riatdhesojn t gjith vllezrit tuaj nga t gjith popujt porsi kusht Zotit ‑ n kuaj, karroca, bartore, n mushq e gamile njgungshe e do t’i sjellin n Malin tim t shenjt, n Jerusalem ‑ thot Zoti ‑ po ashtu sikurse bijt e Izraelit kushtojn flin e paraqitjes n en t pastr n Shtpin e Zotit. 21 Edhe prej tyre do t zgjedh priftrinj e levit ‑ thot Zoti.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.


    TEPRICA E VOGEL E IZRAELIT.

    Vrejtja e par: profeti e prfundon predikimin e tij me formuln: “Fjala e Zotit”. Profett flasin gjithmon n emr t Zotit, dgjuesit e tyre e din mir. Pr kt kur profett duan t kmbngulin n rndsin e fjalve t tyre, ata kujtojn se bhet fjal, pr Fjaln e Zotit. Nse Isaia e bn kt ktu, ather mund t konkludojm se fjalt e tij ishin veanrisht t rndsishme dhe ndoshta t vshtira pr t'u dgjuar ose pranuar.
    N t vrtet, n kto pak rreshta, ka t paktn dy njoftime shum t rndsishme: dimensioni universal i projektit t Zotit, s pari, dhe m pas roli i Teprics s vogl t besimtarve.

    E filloj me kt pik t dyt, rolin e Teprics s vogl t besimtarve sepse pikrisht atyre u drejtohet profeti: ai e quan kt tepric t Izraelit “ata q ...do t shptojn”. Jan ata q qndrojn t patundur n besim mes dekurajimit t prgjithshm. Profett e tjer, Isaia i par, pr shembull, ose Mikea i quajtn ata "Tepric e Izraelit". Por gjrat q thueshin pr ata nuk ishin krejt t njjta: n shekullin e tet, Isaia dhe Mikea shpalln vetm shptimin e "Teprics s vogel t Izraelit". Nga ana tjetr, gjat dhe pas mrgimit (domethn dyqind vjet m von, n shekullin e gjasht), n t njjtn koh kur populli i Izraelit zbuloi dimensionin universal t projektit t Zotit, ata msuan ta konsideronin zgjedhjen e tyre jo si nj gj ekskluzive, por si nj thirrje. sht pr kt arsye q Isaia i Tret ka nj msim krejtsisht t ri pr kt Tepric t Izraelit: ju keni nj rol pr t luajtur, Zoti mbshtetet tek ju, nse ai ju ka zgjedhur, sht pr t'ju br misionar n shrbim t njerzimit.



    DIMENSIONI UNIVERSAL I PROJEKTIT T ZOTIT.

    Dhe pas ksaj q kam thn deri tani, mund t shpjegohet njoftimin e par pr t cilin flitet n pjesn e Isais q lexohet sot: dimensioni universal i projektit t Zotit. Isaia sht shum i qart: "E un, q i njoh veprat e tyre dhe synimet e tyre, do t vij pr t’i bashkuar t gjitha fiset e t gjitha gjuht" (v18). Fjalia tjetr sht ndoshta m befasuese: "Ata do t vijn dhe do t shohin lavdin time".
    Vshtirsia pr ne vjen nga fjala “lavdi” e cila nuk ka t njjtin kuptim n Isaia e n fjalorin ton aktual. "Lavdia" n kuptimin biblik sht rrezatimi i pranis s Zotit (fjal pr fjal, fjala hebraike do t thot "pesh"). Lavdia e Perndis nuk ka t bj fare me lavdin njerzore. Nuk sht Perndia ai q do t kishte nevoj pr ndonj personazh t famshm dhe me autopritet, q t njihet npr botn. Jemi ne q duhet ta njohim Hyjin n mnyr q t jemi t lumtur, duke pasur me t marrdhniet e mira q ai na ofron (at q Bibla e quan Beslidhje). Le t kujtojm Shn Agustinin: “Kush do t ishte aq i mendur sa t besonte se Zoti ka nevoj pr sakrificat q i ofrohen? Adhurimi q ne i bjm Zotit i sjell dobi njeriut dhe jo Zotit. Nuk i bn dobi burimit nse pim prej tij, as drits nse e shohim. (Qyteti i Zotit X, 5-6). Dhe le t meditojm edhe nj Fjal t Jezusit n Gj. 17,3:

    “E kjo sht jeta e pasosur:
    q t njohin ty, Nj t vetmin Hyjin e vrtet,
    dhe at q drgove, Jezu Krishtin.
    Jeta e prjetshme sht q t t njohin…”.
    "Ata do t shohin lavdin time" do t thot: ata do t m njohin mua si t vetmin Zot, sepse "jam un q do t'i motivoj veprat dhe mendimet e tyre", si thot rreshti q paraprin kt pasazh. Njerzimi m n fund do t dal nga t gjitha gjurmt e tij t rreme, do t lr t gjitha idhujt e tij t t gjitha llojeve. Tani e tutje, lavdia e Perndis do t ndrioj t gjitha kombet: kjo fjal e fundit del disa her n kto pak rreshta. Prdoret pr t thn se t gjith popujt gradualisht do t integrohen n popullin e besimtarve, n popullin e Izraelit.

    ROLI MISIONAR E TEPRICS S IZRAELIT.


    Ajo "Tepric e vogel t Izraelit" sht zgjedhur si misionar pr t shpallur projektin e Zotit. Besimtart e ksaj Teprics s vogel do t jen "arkitektt" e ngritjes s kombeve n Jeruzalem dhe e integrimit t tyre n Beslidhjen e Zotit: "Un do t’u jap nj shenj dhe do t’i drgoj ata q prej tyre do t shptojn, te popujt n Tarsis, Put, Lud, Mosok, Ros, Tubal dhe n Javan ‑ n ishuj t largt tek ata q nuk kan dgjuar pr mua as nuk e kan par lavdin time ‑ dhe kta do t’ua shpallin lavdin time popujve (v. 19)...Dhe nga t gjitha kombet do t'i sjellin t gjith vllezrit tuaj si nj ofert pr Zotin (v 20)... Do t'i ojn n malin tim t shenjt, n Jeruzalem (v.20)". Duke vepruar kshtu, ata do t prmbushin at q ka qen thirrja e tyre q nga fillimi i historis s tyre:
    “Ai m tha: “Tepr pak sht t m jesh shrbtor pr t’i rilindur fiset e Jakobit, pr t’i riatdhesuar Tepricat e Izraelit: por t caktoj t jesh drita e popujve q shlbimi im t arrij n skaj t toks!”(Is 49:6), i thot Zoti shrbtorit t tij Izraelit n nj nga kngt e Shrbtorit.
    Ne gjejm edhe n Isain e tret (profeti pas Mrgimit) teologjin e Teprics s Izraelit, pr t ciln lexojm dika edhe n Psalmin 40,4: "Shum do t shohin, do t druajn, dhe do t shpresojn-besojn n Zotin”. Vargu zakonisht lexohet pr t dieln e njzet n kohn e zakonshme t vitit C, prve nse festa e Fjetjes s Virgjreshs Mari festohet t dieln). Mund t krahasohet ai varg me njoftimin e br nga Isaia, q gjendet ktu: "Un do t’i drgoj ata q prej tyre do t shptojn, te popujt t largt, tek ata q nuk kan dgjuar pr mua as nuk e kan par lavdin time ‑ dhe kta do t’ua shpallin lavdin time popujve. Dhe nga t gjitha kombet do t'i sjellin t gjith vllezrit tuaj si nj ofert pr Zotin... Do t'i ojn n malin tim t shenjt, n Jeruzalem".
    T shpall lavdin e Perndis midis kombeve (domethn thjesht t prpiqet ta bj t njohur Hyjin e Beslidhjes, e t dshmoj pr kt Lajm t Mir q ndrion jetn e tij), i till sht n t vrtet thirrja e popullit t Zgjedhur, domethn arsyeja e tij e vetme pr t ciln sht thirrur. Por n fakt Jezusi vet na fton t ndajm dshirn e tij q Ati t njihet dhe t njihet kur na bn t prsrisim: "U shenjtroft emri yt".
    sht duke qen t trhequr nga nj shenj q kombet do t mblidhen: “Un do t’u jap nj shenj dhe do t’i drgoj ata q prej tyre do t shptojn, te popujt..." (v.19). Shenja sht nj nga mnyrat e t folurit pr Mesin; sht interesante t theksohet se Shn Gjoni prdor vazhdimisht fjaln shenj pr t folur pr veprat e Jezusit (dhe kshtu na bn ta zbulojm at si Mesia); n fund t rrfimit t dasms n Kan, pr shembull, ai shkruan: "Kjo qe mrekullia (shenja) e par e Jezusit, t ciln e bri n Kan t Galiles; e dftoi lavdin e vet dhe nxnsit e tij besuan n t" (2,11). Dhe shenja e dyt e Kans, shrimi i djalit t nj oficeri mbretror, ka t bj me nj mercenar, nj pagan. Lavdia e Zotit sapo ka arritur te kombet! Dhe vet Jezusi prdor t njjtn simbolik kur deklaron: "Kur t jem ngritur nga toka, do t'i trheq t gjith tek vetja" (Gj. 12,32).
    Mbetet fjalia e fundit e tekstit t Isais dhe ky sht nj njoftim i tret shum i rndsishm: jo vetm popujt pagan do t'i afrohen Zotit, por akoma m mir, Zoti shpall: "Dhe edhe un do t marr priftrinj dhe levit nga mesi i tyre" , q do t thot se kushtet e zakonshme t priftris nuk do t krkohen m; do qenie njerzore mund t'i afrohet Zotit t gjall.
    Q ather e tutje, ne e kuptojm m mir prse, disa vargje prpara leximit ton, Isaia thirri:
    “10 Gzohuni me Jerusalemin, galdoni pr t ju q e doni! Galdoni me t, galdoni, t gjith ju q qat mbi t...
    12 Sepse Zoti kshtu po thot: “Ja, un po bj t arrij n t paqja porsi lum, porsi prrua vrshues pasuria e popujve” (Is. 66,10.12).
    E gjith kjo pr disa duket mjaft utopike, prandaj profeti e prfundon predikimin e tij me t vetmen nnshkrim t besueshm: "Fjala e Zotit".
    - N Bibl, nuk flitet gjithmon pr kombet n nj mnyr kaq pozitive! Sipas teksteve, kjo fjal duket e ngarkuar me disa kuptime kontradiktore, her pozitive, her iltr negative; n librin e Ligjit t Prtrir 18,9, pr shembull, lexojm: “Kur t kesh hyr n tokn q Zoti, Hyji yt, mendon t ta jap, ruhu e mos t plqejn punt e poshtra t atyre popujve”. E vijon nj list e gjat t ktyre punve t poshtra. Vertt, n librin e Ligjit t Prtrir fjala "Komb" synon politeizmin e kombeve, praktikat e tyre fetare n prgjithsi dhe sakrificn njerzore n veanti. N fazn e par t pedagogjis biblike, ku bhet fjal pr Popullin e Zgjedhur q t'i bashkohet Zotit pa ndarje, pr t zbuluar fytyrn e vrtet t Zotit unik, sht e nevojshme t shmang do kontakt me "kombet": Ky kontakt do t mbetet pr nj koh t gjat nj rrezik pr t kaluar n idhujtarin. Dhe historia e Izraelit e ka vrtetuar her pas here se ky rrezik sht real! T qndrosh i patundur n besim sht nj zgjedhje q duhet br vazhdimisht. Nse dikush pohon me forc: “1 Kndoni Zotit nj kng t re!
    Mbar toka le t’i kndoj Zotit!
    2 Kndoni Zotit, bekojeni Emrin e tij,
    shpalleni si nj dit pr dit shptimin e tij!
    3 Kumtojeni ndr pagan lavdin e tij,
    ndr mbar popujt mrekullit e tija!
    4 Sepse i madh sht Zoti,
    ‑ tejet i denj pr t’u lavdruar,
    m i prfrigueshm se t gjitha hyjnit!" (Ps 96),
    sht sepse sht e nevojshme q Populli i Zgjedhur t bindet vazhdimisht se perndit e kombeve nuk jan gj tjetr vese asgj, e kjo bindje sht e nevojshme pr t shmangur kthimin n idhujtari. Lufta kundr idhujtaris nuk u fitua kurr plotsisht. Por nse Populli i Zgjedhur dshton n misionin e vet, kush do t dshmoj pr Zotin e vetm?
    E megjithat, dhe kjo sht ana tjetr e ksaj fjale, q nga koha e Abrahamit, t gjitha kombet jan thirrur t marrin pjes n bekimin e premtuar nga Zoti pr patriarkun: "N ty do t bekohen t gjitha fiset e toks”! (Zan. 12,3). Pra, a do t ishte Zoti n kontradikt me veten e tij? Nse ai sht i vetmi Zot, ai sht padyshim edhe Zoti i "kombeve". Dhe kur besimi ifut t sigurohet m mir, do t jet koha pr t zbuluar universalizmin e projektit t Zotit: Populli i Zgjedhur do t kuptoj pak nga pak se ai sht vllai i madh, jo djali i vetm: roli i tij ishte pikrisht t hap rrugn pr vllezrit m t vgjel, n marshimin e gjat t njerzimit pr t takuar Zotin e tij. E till sht pasoja prfundimtare e monoteizmit: nse Zoti sht i vetmi Zot i vrtet, ai sht Zoti i t gjithve.


  14. #194
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 Ord VITI C

    M 21 8 2022.


    PS. 117.


    1 ALELUJA!
    Lavdrojeni Zotin, o kombe t gjitha,
    madhrojeni s bashku, o popuj t gjith!
    2 Sepse e madhe sht dashuria e tij ndaj nesh,
    besnikria e Zotit qndron pr amshim!



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    PSALMI 117 DHE KUPTIMI I FJALS ALELUJA



    Ky sht psalmi m i shkurtr i psalterit! Por far pasurie me pak fjal! Nse do t duhej t prmblidhej me nj fjal, do ta kujtonim thjesht: Aleluja!
    Aleluja sht fjala e fundit e psalmit, por edhe e para, pasi, fjal pr fjal, "Lvdoni Zotin" (v. 1) sht ekuivalenti i "Alelujah" ("Hallelu", mnyra urdhrore: "Lavdroje, "EI", rrokja e par n emri i Zotit). Prandaj, ne jemi t ftuar me kt psalm veanrisht pr t lavdruar Hyjin, duke mos harruar se ky sht qllimi i t gjith psalterit: vet emri psalteri prkthehet n shqip me fjaln "Lavdrim", sepse n hebraisht fjala Tehillim (psalteri) sht nga e njjta rrnj si Aleluia.
    Dhe ne e dim kuptimin q ka marr kjo fjal e vogl n meditimin hebre; ja nj koment i rabinve pr Aleluia:
    "Zoti na ka sjell nga robria n liri,
    nga pikllimi n gzim, nga zia n fest,
    nga errsira n dritn e ndritshme,
    nga robria n shlbim.
    Prandaj, le t kndojm Aleluja para tij".


    "ZOTI NA NXORI NGA ROBRIA N LIRIN".

    Zoti na nxori nga robria n lirin: kjo sht ajo q bri Zoti pr popullin e tij t zgjedhur, por sht gjithashtu, nuk e harrojm kurr, objektivi i Zotit pr mbar njerzimin, pr t gjith popujt t tjert, ata q n Bibln quhen kombe.
    Vepra e shptimit e Perndis pr popullin e tij sht fillimi, prova, premtimi i asaj q ai do t bj pr t gjith njerzimin.
    N ty do t bekohen t gjitha familjet e toks,
    i premtoi Perndia Abrahamit (Zan.12,3).

    Dhe Salomoni e kishte par tashm:
    Po edhe i huaji, q nuk i prket popullit tnd Izraelit,
    q t ket ardhur prej nj vendi t largt
    pr t nderuar Emrin tnd
    ‑ sepse pr Emrin tnd t madhrishm,
    pr dorn tnde t pushtetshme e pr krahun tnd t tendur
    do t dgjohet gjithkund
    ‑nse vjen pra, e lutet n kt vend,
    Ti dgjo prej qiellit, prej vendit t baness sate,
    dhe plotso gjithka t t krkoj i huaji,
    q t gjith popujt e vendeve t ndryshme
    ta njohin Emrin tnd e t druan Ty porsi populli yt Izraelit,
    e le t shohin me syt e vet se ka qen thirrur Emri yt
    mbi kt Shtpi q ndrtova.
    T gjith popujt e toks, ashtu si populli yt i Izraelit,
    do t njohin emrin tnd dhe do t t adhurojn (1 Mb. 8,41-43).

    Prandaj struktura e ktij psalmi, sht shum e thjesht, por shum sugjestive:
    1 .n nj nivel t par,
    vargu 1 "Lavdroni Zotin",
    vargu 2 pse? pr veprn e tij: Sepse e madhe sht dashuria e tij ndaj nesh!,

    2 .por nse shikojm pak m afr, lexojm:
    vargu 1 Lavdrojeni Zotin, o kombe t gjitha,
    vargu 2 pse? Pr punn e tij n emr t popullit t tij: Sepse besnikria e Zotit qndron pr amshim (pr ne).
    Fjala "kombe" ktu sht shum e rndsishme: kur kombet t shohin se far ka br Zoti pr ne, ata do t besojn.
    Pr ta thn ndryshe: meqense Zoti e ka shpallur far me t vrtet ai sht, duke shptuar popullin e tij, kombet e tjera do t mund t besojn n t, t kuptojn far mund t jet Zoti pr ta e t bj edhe pr ta, duke par e duke medituar far ai, Zoti, bri pr popullin e tij.
    Kt arsyetim e gjejm n Psalmin 40 (t s diels s 20-t t vitit C);
    psalmisti thot:
    "Ai (Hyji) m xjorri nga gropa e mjerimit ...
    shum do t shohin e do t druajn,
    dhe do t besojn n Zotin (Ps 40,4).
    N t njjtin kuptim, Psalmi 126 kndon pr mrgimin n Babiloni:
    Asohere thuhej ndr pagan:
    Zoti bri pr ta pun t mdha!
    Vrtet Zoti bri pr ne mrekulli
    e zemrat na u mbushn me gzim!" (Ps. 126,2).

    Kjo ide gjendet disa her tek profett: kur njerzit jan n fatkeqsi, kombet e tjera mund t dyshojn n fuqin e Zotit.
    Pikrisht n kt kuptim Ezekieli guxon t thot se mrgimi n Babiloni sht nj turp pr Perndin:
    ai shkon aq larg sa thot se mrgimi i popullit t Hyjit "prdhos" emrin e Zotit dhe se lirimi, prkundrazi, do t jet n syt e t gjithve nj dshmi e fuqis s tij, e vullnetit lirimtar t tij.
    Kjo sht ajo q e shtyn Ezekieli t shpall n mrgim n Babiloni kt:
    Un do ta shenjtroj emrin tim t madhrueshm,
    t cilin ju e nderuat ndr popuj, e ndott n mesin e tyre,
    q pagant ta din se un jam Zoti ‑ thot Zoti Hyj -
    kur t dftohem i shenjt ndr ju e para syve t tyre"(Ez. 36,23).
    Dhe prsri:
    "Popujt do ta din,
    t gjith ata q do t mbesin rreth jush,
    se un Zoti i rindrtova t rrnuarat
    dhe i mbolla djerret.
    Thash un Zoti dhe ashtu do t bj!" (Ez. 36,36).
    Le t njihet emri i Zotit, far programi!

    N gjuhn biblike, kjo do t thot t zbulosh Hyjin e butsis dhe t besnikris q iu zbulua Moisiut:
    Zoti, Zoti, Hyji i mshirshm e i but,
    i durueshm e shum i mshirshm dhe i vrtet,
    q qndron besnik me mijra brezni,
    q e duron fajin, kundrshtimin dhe mkatin,
    por nuk l pa ndshkuar asgj (Dal. 34,6-7):
    butsi dhe besnikri q Izraeli ka prjetuar gjat gjith historis s tij;
    ky sht kuptimi i vargut t dyt t psalmit ton:
    Sepse e madhe sht dashuria e tij ndaj nesh,
    besnikria e Zotit qndron pr amshim!" (v. 2 )
    Ai na ka treguar dashurin e tij, Zoti sht gjithmon besnik.
    N t njjtin kuptim, Psalmi100 thoshte:
    " Sepse i mir sht Zoti,
    e amshuar dashuria e tij,
    nga breznia n brezni besnikria e tij" (Ps. 100, 5).
    I ndihmoi Izraelit, shrbtorit t vet,
    duke e sjell n mend mshirn
    ‑ si ua pati premtuar etrve tan ‑
    n t mirn e Abrahamit e t pasardhsve
    t tij n amshim (Lk 1,54-55).

    Vrejtja e fundit: psalmi yn pr kt t diel (117) sht pjes e asaj q quhet Hallel, domethn psalmet 113 deri n 118;
    si i till, ai z nj vend shum t veant n liturgjin e Izraelit: recitimi i tij pason vaktin e Pashkve;
    kjo do t thot se vet Jezusi e kndoi at n mbrmjen e s Enjtes s Madhe;
    Ungjijt e Mateut dhe Markut i bjn jehon ksaj:
    Pasi knduan Psalmet, doln pr t shkuar n Malin e Ullinjve. (Mt 26,30; Mk 14,26).
    Nga ana jon e prsrisim me m shum forc:
    Na e ka dshmuar dashurin e tij.
    sht kaq e vrtet pr Jezu Krishtin q tha vet:
    Dashuria m e madhe
    q ndokush mund t tregoj sht:
    t jap jetn e vet pr miqt e vet (Gj. 15,13).
    Dhe, me kt, Jezusi vrtetoi se deri ku shkon besnikria e Perndis:
    Vrtet, Hyji aq fort e deshi botn
    sa q dha nj t vetmin Birin e vet
    kshtu q, secili q beson n t,
    t mos birret,
    por t ket jetn e pasosur (Gjoni 3,16).

    Shn Pali komenton kt me mjeshtri n letrn drejtuar Romakve:
    Un pohoj se sht n emr t besnikris s Perndis
    q Krishti u b shrbtor i t rrethprerve,
    pr t prmbushur premtimet e bra ndaj etrve;
    Sa pr pagant, ata prlvdojn Perndin pr mshirn e tij, si sht shkruar:
    "Prandaj un do t t kremtoj midis kombeve,
    do t kndoj pr nder t emrit tnd".
    (Pali citon ktu nj kng falnderimi nga Davidi:2 Sam. 22, 50; marr nga Psalmi 18,50).
    Dhe, n mnyrn judaike, Pali vazhdon duke cituar disa fraza nga Beslidhja Vjetr:
    Thuhet prsri:
    Kombe, gzohuni me popullin e tij
    (N Bibln katolike: Lvdojeni, o popuj, popullin e tij"(Dt 32,43).
    Dhe prsri:
    "Lavdrojeni Zotin, o kombe t gjitha,
    madhrojeni s bashku, o popuj t gjith!"
    (Ps 117,1: sht pikrisht psalmi yn pr kt t diel).

    Isaia tha prsri:
    "At dit rrnja e Jeseut
    do t ngallis si flamur pr kombe,
    vet popujt at do ta krkojn,
    selia e saj do t jet e lavdishme" (Is. 11,10).
    E gjith kjo, pra, citohet nga Pali n letrn drejtuar Romakve (Rom 15,8-12).

    Padyshim q nga kjo bindje se Zoti do q t gjith (pa prjashtim) t shptohen,
    Pali trhoqi energjin e t gjitha misioneve t tij n pellgun e Mesdheut. Na takon ne t bjm t njjtn gj, tani
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 17-08-2022 m 05:49

  15. #195
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 21 Ord. VITI C.

    M 21 8 2022.


    UNGJILLI: Lk. 13,22-30.


    22 N udhtim pr Jerusalem kalonte duke msuar npr qytete e fshatra.
    23 Nj njeri e pyeti: Zotri, a jan pak ata q shlbohen?
    Ai u tha: 24 Mundohuni t hyni npr der t ngusht, sepse, un po ju them: shum do t krkojn t hyjn, por nuk do t munden.
    25 Kur i zoti i shtpis do t ohet e do ta mbyll dern, ju, po mbett prjashta, do t filloni t trokitni n der e t thoni: Zotri, na e hap dern! e ai do tju prgjigjet: Sdi nga jeni! 26 Ather do t vijoni t thoni: Po ne hngrm e pim me ty e ti msove ndr sheshet tona!
    27 Por ai do t prgjigjet: Un nuk di nga jeni [ju]! Mu hiqnu sysh t gjith ju q bni paudhsi!
    28 Atje do t jet vaj e krcllim dhmbsh, kur ti shihni Abrahamin, Izakun, Jakobin dhe t gjith profett n Mbretrin e Hyjit e veten t hedhur prjashta. 29 E do t vijn nga lindja e nga perndimi, nga veriu e nga jugu dhe do t ulen n tryez n Mbretrin e Hyjit.
    30 Po se, ka t prapm q do t jen t part e t par q do t jen t prapm!



    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.


    MUNDOHUNI T HYNI NPR DER T NGUSHT˔


    Jezusi sht n rrugn npr Jerusalem dhe, padyshim, ai nuk e humb mundsin pr t msuar, por msimi i tij nuk sht gjithmon ai q pritet dhe q u plqen t dgjuesve.
    Ktu, pr shembull, dikush i bn Jezusit nj pyetje dhe ai nuk i prgjigjet drejtprdrejt; pyetja ka t bj me shptimin:
    Zotri, a jan pak ata q shlbohen? (v. 23).
    Prgjigja nuk ka t bj me numrin e atyre q shptohen, sikur t kishte paraprakisht t zgjedhurit dhe t prjashtuarit, por prgjigja
    e Jezusit ka t bj me kushtin e vetm pr t hyr n mbretri: t mund t kalosh nga dera!:
    Mundohuni t hyni npr der t ngusht, sepse, un po ju them: shum do t krkojn t hyjn, por nuk do t munden" (v. 24).
    Imazhi i ders s ngusht sht shum sugjestionuese: nj person i trash ose dikush q sht i ngarkuar me pako t mdha, padyshim q nuk kalon nga nj der e ngusht... prve nse do t vendoset t lihen pakot pas! Dhe kjo sht gjithka q krkohet, sigurisht. Jezusi sigurisht nuk synon obezitetin fizik, nuk ka dyshim, as valixhet e udhtimit; pjesa tjetr e tekstit na lejon t hamendsojm se far lloj obeziteti shpirtror, far paketash t rnda synon.
    Dgjuesve t tij q jan hebrenj, ai u thot: ... do t filloni t trokitni n der e t thoni:...Po ne hngrm e pim me ty e ti msove ndr sheshet tona!
    Por ai do t prgjigjet: Un nuk di nga jeni ju! Mu hiqnu sysh t gjith ju q bni paudhsi! (v. 26-27).
    Duke thn kt, ai denoncon sigurin e bashkbiseduesve t tij, bindjen e tyre se, me lindjen e tyre n popullin e zgjedhur, ata kan t drejtn e shptimit automatikisht; dera do t hapet gjersisht pr ta. Dhe me fjalt e tij, Jezusi nuk i mashtron, dera sht e njjt pr t gjith. Por pse nuk do t mund ta kalojn at? Jezusi vazhdon: "Nuk e di nga jeni. Largohuni nga un, t gjith keqbrs".
    sht e vrtet q Jezusi sht nj prej tyre, q hngri e piu me ta dhe msoi n shtpin e tyre; sht e vrtet q paraardhsit e tyre Abrahami, Isaku, Jakobi dhe t gjith profett jan n Mbretrin e Hyjit; por e gjith kjo nuk u jep atyre t drejtn t kalojn dern.
    Dhe ja ku sht "obeziteti" i tyre shpirtror, ku jan pakot e tyre tepr t rnda... sht siguria e tyre: ata nuk e mirpresin mbretrin e Zotit si dhurat, jan t bindur se mbretria e qiellit e prket atyre si nj drejt: kan t drejt.
    Pra, kuptohet ather fjalia e fundit t fjalimit t Jezusit:
    Po se, ka t prapm q do t jen t part e t par q do t jen t prapm! (v.30).
    Ka t fundit q do t jen t part dhe ka t part q do t jen t fundit.
    Ata q ishin t part n planin e Perndis jan populli hebre. P ta thot Pali:
    "Kta jan izraelitt! Atyre u prket adoptimi,
    Lavdia, Beslidhjet, Ligji, kulti, premtimet;
    t tyre jan edhe patriarkt,
    prej tyre, si njeri, sht edhe Krishti,
    i cili sht mbi do gj, Hyji i bekuar n shekuj. Amen" (Rom 9,4-5).
    Populli hebre sht me t vrtet populli i Beslidhjes;
    me zgjedhjen sovrane t Perndis, ata ishin bartsit e par t Zbuless.
    Si thot libri i Ligjit t Prtrir: "Zoti u lidh ngusht me etrit e tu,
    i deshi e, pas tyre, n mes t gjith popujve,
    ju zgjodhi ju, d. m. th. pasardhsit e tyre,
    si vrtetohet edhe sot (Dt 10,15).
    Dhe, me t drejt, populli i Izraelit ishte i lumtur dhe krenar q ishte zgjedhur nga Perndia; koht e fundit kemi lexuar n psalmin 33:
    12 Lum ai komb q pr Hyj e ka Zotin,
    populli q Zoti e zgjodhi pr pron.
    20 Shpirti yn shpreson n Zotin,
    ai sht ndihma dhe mburoja jon.
    21 Zemra jon n t e ka shpresn,
    shpresojm n Emrin e tij t shenjt" (Ps 33,12.20-21).



    T DASHUR, T ZGJEDHUR, T THIRRUR, T DRGUAR.

    Por, si do thirrje, kjo zgjedhje e Zotit ishte para s gjithash nj mision:
    nse ata ishin mysafirt e par t mbretris, misioni i tyre ishte t sillnin gjith njerzimin n t. Isaia u kujtoi disa her bashkkohsve t tij:
    "Un, Zoti, t thirra n drejtsi
    e pr dore t kam marr;
    t kam trajtuar e caktuar beslidhje t popullit
    edhe drit pr t gjith popujt"(Is 42,6)...
    "E tani thot Zoti q m trajtoi
    q nga kraharori shrbtor pr vete,
    pr tia kthyer Jakobin Atij,
    pr ta mbledhur rreth tij Izraelin.
    U bra i lavdishm ndr syt e Zotit,
    Hyji im u b fuqia ime.
    Ai m tha: Tepr pak sht t m jesh shrbtor
    pr ti rilindur fiset e Jakobit,
    pr ti riatdhesuar Tepricat e Izraelit:
    por t caktoj t jesh drita e popujve
    q shlbimi im t arrij n skaj t toks! (Is. 49,5-6).
    Misioni i tyre sht t ndajn shqetsimin e Zotit: q shptimi i tij t arrij mbar njerzimin.
    N vend t ksaj, kur Jezusi flet n emr t Zotit, ata refuzojn msimet e tij sepse ai i shqetson ata n sigurin dhe vetknaqsin e tyre.
    Ky sht dmi q ata bjn. Kur Jezusi u tha atyre:
    "Largohuni nga un, t gjith ju keqbrs"
    ndoshta nuk synon veprat e liga, por thjesht mbylljen e tyre t zemrs.
    Pr shembull, disa koh m par, Jezusi bri nj mrekulli duke shruar nj grua t gjymtuar: por kjo ndodhi n nj sinagog n nj dit Shtunn. N vend q t gzoheshin duke par nj grua t shruar, ata kritikuan vendin dhe kohn. Ky sht nj shembull i shklqyer i verbris ose "obezitetit" shpirtror pr t prdorur imazhin e ders s ngusht. Kto jan paketat q duhej t pranonim t linim pas pr t kaluar dern e mbretris: t pranonin q Perndia ka mendime t tjera se ne pr Mbretrin e tij.
    Pr disa nga bashkkohsit e Jezusit, ishin sigurit e tyre q i penguan t njihnin Mesin, t cilin megjithat e prisnin me gjith zemr.
    Ndryshuar pr her t fundit nga ninoenina : 18-08-2022 m 05:28

  16. #196
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22 Ord. VITI C.

    M 28 – 8 – 2022.

    LEXIMI I PAR: Sir. 3,19-20.21.30-31 (Filipaj).


    19 Biro, kryej veprat e tua me thjeshtsi,
    e do t dukesh m tepr se njeriu q ndan dhurata.
    20 Sa m i madh t jesh, prule vetveten n do gj,
    e do t gjesh hir para Hyjit.
    21 Sepse i madh sht vetm pushteti i Hyjit
    dhe e nderojn t prvujtt.
    30 S’ka shrim pr plagt e krenarve!
    Sepse pema e mkatit ka lshuar rrnj n ta.
    31 Zemra e t urtit i merr vesh fjalt e t urtve
    Veshi q dgjon e dshiron urtin.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    IDEALI I T URTIT SHT NJ VERSH Q DGJON.


    Ky tekst bhet m i qart nse fillojm ta lexojm nga vargu i fundit:
    “Zemra e t urtit i merr vesh fjalt e t urtve
    Veshi q dgjon, e dshiron urtin”.
    Ai q sht i urt mediton mbi parimet e urtsis; ideali i t urtit sht nj vesh q dgjon. Kur themi "urtsi" n Bibl, nnkuptojm artin e t jetuarit t lumtur. T jesh nj "njeri i menur, nj njeri i urt" sht ideali i do njeriu n Izrael dhe i gjith popullit: ky popull i vogl, i lindur m von se shum popuj t tjert e regjonit t tij (nse marrim parasysh se ai me t vrtet e meriton emrin “Popull” n kohn e Daljes nga Egjipti) ka kt privilegj (n saj t Zbuless nga e cila ai prfitoi): t dij se "E gjith menuria vjen nga Zoti" (Si 1,1): n kuptimin q vetm Zoti i di misteret e jets dhe sekreti i lumturis. Prandaj nga Zoti do njeri duhet t krkoj urtsin: sepse Zoti Hyji n lirin e tij sovrane, ka zgjedhur Izraelin q t jet depozituesi i sekreteve t tij, i urtis s tij. Pr ta thn n mnyr figurative, Jesus Ben Sirac, autori i leximit ton kt t diel, bn q vet urtsia t flas sikur t ishte nj person:
    “Krijuesi i t gjitha gjrave m ka dhn nj urdhr, ai q m krijoi dhe m bri shtpin. Ai m tha: "Eja dhe bano midis bijve t Jakobit, merr pjesn tnde t trashgimis n Izrael, lsho rrnj n popullin e zgjedhur” (Si 24,8).
    Izraeli sht ky popull q krkon do dit urtsin: “Prpara tempullit u luta pr ta marr dhe do ta krkoj deri n fund” (Si 51,14).
    Nse duam t’i besojm Psalmit 1, njeriu e gjen lumturin e tij n Zotin: “Lum njeriu q knaqet me ligjin e Zotit dhe murmurit ligjin e tij dit e nat” (Ps 1,2).
    Ai reciton Ligjin e Zotit “dit e nat”, q do t thot se e ka mendjen e zemrn gjithmon drejtuar, gjithmon lidhur me Zotin, sepse: "Kush krkon gjen", do t thot nj Jezus tjetr m von: duhet t krkojm akoma, domethn t pranojm se nuk kemi gjithka, se dika na mungon. Ben Sirac e di mir kt: ai hapi n Jerusalem, rreth vitit 180 p.e.s., at q ne sot do ta quanim nj shkoll teologjike (nj beth midrash). Pr ta reklamuar thoshte: “Afroihuni tek un , o t pamsuar, buni n shtpin e msimit” (Si 51,23. Prkthimi ndrkonfesional). Natyrisht, u regjistruan vetm njerz q ishin t etur pr t msuar.
    Nse mendojm se dim gjithka, nuk e konsiderojm t dobishme t msojm prmes kurseve, konferencave, librave. Prkundrazi, nj bir i vrtet i Izraelit i hap vesht shum; duke ditur se e gjith urtsia vjen nga Perndia, ai e lejon veten t udhzohet nga Perndia: Ai q sht i arsyeshm mediton mbi parimet e urtsis; ideali i t urtit sht nj vesh q dgjon. Populli i Izraelit e ka msuar kaq mir msimin saq ata recitojn "Shema Izrael, dgjo Izrael" disa her n dit (Dt 6:4).



    “S’KA SHRIM PR PLAGT E KRENARVE”.


    Mund t shohim se far prulsie nevojitet! N kuptimin e t paturit nj vesh t hapur pr t dgjuar kshilla, udhzime, urdhrime. Anasjelltas, krenari, q mendon se kupton gjithka vet, mbyll vesht. Ai harroi se nse shtpia i ka grilat e mbyllura, dielli nuk do t hyj dot! sht thjesht sens i prbashkt!
    Shmblltyra e fariseut dhe t tagrambledhsit (Lk. 18) merr nj jehon t veant ktu. A ishte kaq e admirueshme ajo q bri tagrambledhsi? Ai ishte i knaqur, sepse e njihte vetveten si ishte me t vrtet. N fjaln “prulsi” ka “humus”: t prulurit i kan kmbt n tok; ai e njeh veten si thelbsisht t vogl, t varfr n vetvete; ai e di se gjithka q ka, gjithka q sht vjen nga Zoti. Dhe kshtu ai mbshtetet tek Zoti dhe vetm tek ai. Ai sht gati t pranoj dhuratat dhe faljen e Zotit... dhe sht i plotsuar. Fariseu q nuk kishte nevoj pr asgj, i cili ishte i vet-mjaftueshm, u largua ashtu si kishte hyr n Tempull; tagrambledhsi sht kthyer n shtpi i transformuar.
    “E gjith urtsia vjen nga Zoti dhe mbetet me t prgjithmon”, thot Ben Sirac dhe m tej ai shkruan kto fjal: “I “Vura vesh pakz (urtsis, duke shkuar n shkolln e Ben Sirakut) dhe e pranova, prej saj e nxora nj msim t madh (Si 51,16: Prkthimi ndrkonfesional).
    Isaia flet pr gzimin e ktyre t prulurve q Zoti i mbush: “Gzim mbi gzim do t ken n Zotin t varfrit, n Shenjtin e Izraelit do t gzojn m skamnort” (Is 29,19).
    E kjo fjal e Isais na prkujton nj fjal ndriuese nga Jezusi, at q ne e quajm "ngazllimi" i tij:
    “Po t bekoj, o At, Zotrues i qiellit e i dheut, q i fshehe kto gjra nga t dijshmit e nga t urtt, e ua zbulove t vegjlve. Mir, o At, pse t plqeu ty kshtu!” (Mt 11,25-26)
    Dhe “Ather Jezusi, nn ndikimin e Shpirtit Shenjt, klithi plot hare: “T madhroj, o At, Zotrues i qiellit e i toks, pse ua fshehe kto t urtve e t menurve e ua zbulove t vegjlve! Po, o At, pse ty t plqeu kshtu! Gjithka m dorzoi im At!” (Lk. 10,21-22).
    Me kta t prulurit, Perndia mund t bj gjra t mdha: ai i bn ata shrbtor t projektit t tij; sepse do profesion sht nj mision i besuar n shrbim t t tjerve. Kshtu, pr shembull, Isaia prshkruan prvojn e Shrbtorit t Perndis: “Zoti Hyj ma dha nj gjuh t ditur q t di ta prforcoj me fjal t lodhurin. do mngjes veshin ma zgjon q t dgjoj si dgjon nxnsi. Zoti Hyj ma hapi veshin, s’kundrshtova, nuk u zmbrapsa”(Is.50,4-5).
    Ather ne kuptojm se ku i trhoqi burimet Moisiu, i cili ishte nj shrbtor kaq i madh dhe i palodhur i projektit t Perndis; libri i Numrave na tregon sekretin e tij:
    “Moisiu ishte njeri tejet i prvuajtur, m i prvujti ndr njerz q banojn prmbi tok”(Nr. 12,3).
    Vet Jezusi, Shrbtori i Perndis i shquar, rrfen: “Un jam zemrbut dhe i prvuajtur” (Mt 11,29). Dhe kur Shn Pali, nga ana e tij, prshkruan prvojn e tij shpirtrore, ai mund t thot: " Nse duhet t lvdohem ‑ do t lvdohem me ligshtit e mia... “…iu luta Zotit t largohet prej meje. Por Ai m’u prgjigj: “T mjafton hiri im, sepse fuqia prsoset n ligshti”. Pr kt arsye me knaqsi do t krenohem edhe m tepr me ligshtit e mia q t banoj n mua fuqia e Krishtit (2 Ko. 11,30; 12,8-10).


  17. #197
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22 Ord. VITI C.

    M 28 – 8 – 2022.


    Ps. 68, 4-5, 6-7, 10-11.


    4 Kurse t drejtt le t gzohen n pranin e Hyjit, le t galdojn e le t brohorisin me hare. 5 Kndoni Hyjit, madhrojeni Emrin e tij, bni udh Atij q kalron mbi re: “Zot” sht Emri i tij, vallzoni n pranin e tij!
    6 Ati i bonjakve, mbrojtsi i t vejave sht Hyji n banesn e vet t shenjt. 7 Hyji u siguron banesn t pashtpive, u hap t burgosurve dern e liris, kundrshtart i flak n shkrettir t that.
    10 Shi t mbushullimt lshoje, o Hyj, e riprtrije trashgimin tnd t lodhur. 11 Gjja e gjall jotja banonte n at vend q n mirsin tnde, o Hyj, e prgatite pr t mjerin.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    “ZOT” SHT EMRI I TIJ”.


    Nj fjali shum e vogl q duket si asgj, e jep tonin e psalmit t sotm:
    "Zot-Javeh” sht emri i tij".
    Ky emr i famshm q vet Hyji ia shpalli Moisiut, thot pranin e prhershme t Perndis n mes t popullit t tij. Dhe pr shkak se ai i rrethon ata n do koh me prkujdesjen, me shqetsimin e tij, secili nga vargjet q kndohen n kt psalm, mund t lexohen n disa nivele.
    sht njkohsisht pr pasurin dhe kompleksitetin e ktij psalmi, q ne mund ta kndojm at n do koh, kur ndihemi t shqetsuar! Duke krkuar ta kuptojm sa m mire sht e mundur pasurin e ktij psalmi, do t prpiqem t prcjell (t paktn pak) kto nivele t ndryshme:
    “Kurse t drejtt le t gzohen n pranin e Hyjit, le t galdojn e le t brohorisin me hare. Kndoni Hyjit, madhrojeni Emrin e tij, bni udh Atij q kalron mbi re: “Zot” sht Emri i tij, vallzoni n pranin e tij!” (v.4-5).
    Nuk mund t mos prmendet, sigurisht, krcimi i Davidit, gjat transferimit t arks n Jeruzalem. Por, m thell sht gzimi i popullit t liruar nga Egjipti q sht n pyetje ktu; le t kujtojm kngn e vet Moisiut pas kalimit t detit. Ather Maria profetesh, motra e Aronit, mori dajren n dorn e vet; pastaj doln t gjitha grat me dajre e filloi vallja! Maria po i printe kngs:
    “Le t’i kndojm Zotit, sepse mrekullisht ngadhnjeu: kal e kalors plandosi n fund t detit” (Dal. 15,20-21).
    Pastaj erdhn ndrhyrjet e shumta t Zotit gjat Eksodit: jan kaq shum arsyet, tani e tutje, pr t knduar dhe krcyer. N vargjet e ksaj t diele, kta dallohen m shum dhe sht mire q t kujtohen:
    “Ati i bonjakve, mbrojtsi i t vejave sht Hyji n banesn e vet t shenjt. Hyji u siguron banesn t pashtpive, u hap t burgosurve dern e liris” (v. 6-7).
    E n vargjt 10 e 11 psalmi vazhdon duke prkujtuar lavdin e shkrettirs:
    “Shi t mbushullimt lshoje, o Hyj, e riprtrije trashgimin tnd t lodhur. Gjja e gjall jotja banonte n at vend q n mirsin tnde, o Hyj, e prgatite pr t mjerin”.
    Kjo ishte prvoja e par e Izraelit. Por ne tashm e dim se do aludim pr lirimin synon jo vetm at lirim t par, at t Eksodit nga Egjipti, por edhe kthimin nga Mrgimi n Babiloni dhe prsri t gjitha lirimet e tjera, domethn do her q individt ose i gjith populli prparojn drejt drejtsis dhe liris m t madhe. M n fund, dhe ndoshta mbi t gjitha, ai q ende presim, lirimi prfundimtar nga t gjitha zinxhirt e t gjitha llojeve. “T robrve, ai u liron”. Natyrisht, ne t krishtert mendojm ktu pr Ringjalljen e Krishtit dhe pr ringjalljen ton.



    “KNDONI HYJIT, MADHROJENI EMRIN E TIJ”.

    Nj tjetr kujtim i Eksodit, n vargjet tona t sotme, na jep mundsin t lexohet ky psalm n nj mnyr q mund t thuhet se leximet jan t “mbivendosura”:
    “Shi t mbushullimt lshoje, o Hyj, e riprtrije trashgimin tnd t lodhur”. Ti ke derdhur mbi trashgimin tnde (popullin tnd) nj shi bujar”. Kjo sht nj prkujtim t mans: natyrisht sht niveli i par i leximit. Libri i Eksodit thot:
    "Ather Zoti i tha Moisiut: “Ja, un po bj t’ju bjer buk prej qiellit. Le t dal populli e le t mbledh, aq sa t’i dal mjaft pr do dit... Posa u b mbrmje, ia behn shkurtat dhe e mbuluan tbanishn, kurse n mngjes nj shtres vese rreth e rrotull zemrimis. E kishte mbuluar siprfaqen e shkrettirs! Ather u duk mbi tok kokrriz e holl porsi brym. Kur e pan bijt e Izraelit, i than njri‑tjetrit: “Manhu?” /q do t thot: “far sht kjo?”/. Sepse nuk dinin se ka ishte. Moisiu u tha: “Kjo sht buka q Zoti jua dha pr ta ngrn" (Dal. 16:4.13-15).
    N nivelinn e dyt sht gjithashtu, me shum mundsi, shiu i dobishm, ai pr t cilin lutet aq shpesh atje, sepse kushtzon gjith jetn. Pa “shiun e mbushullimt ”, Toka e Premtuar nuk rrjedh “m qumsht e mjalt”.
    Ka pasur thatsira t paharrueshme (dhe pr rrjedhoj zi buke) n t kaluarn: pr t filluar, ne e dim historin e Jozefit dhe t shtat viteve t thatsirs s tmerrshme q solln vllezrit e tij, bijt e Jakobit, pastaj vet Jakobi t shkojn n Egjipt. Pastaj, n kohn e profetit Elia (1 Mb 17-18): kjo thatsir ishte rasti i nj konfrontimi t madh midis vet Elias dhe mbretreshs Jezabel, nj pagane, adhuruese e Baalit, t ashtuquajturi perndis s pjelloris, t stuhis dhe t shiut.
    “Ti ke derdhur mbi trashgimin tnde (popullin tnd) nj shi e mbushullimt”: mund t lexohet: “Vetm ti, o Zot, gjithmon i ke shprndar prfitimet e tua mbi Popullin e Zgjedhur, Popullin e Beslidhjes”.
    Ne dim pr nj tjetr zi buke t famshme, kt her n kohn e Perandoris Romake, nn Perandorin Klaudi; ne e dim se me kt rast, komuniteteve t krishtera t t gjith pellgut t Mesdheut (n rajonet e pa prekura nga uria) u krkua q t vijn n ndihm financiare t viktimave t fatkeqsis. Shn Pali ia bri komunitetit t Korinthit nj thirrje, e nj qortim t vogl pr mungesn e dshirs s korintasve pr t hapur antat e tyre (2 Kor. 8 dhe 9).
    Nga ana jon, edhe ne t krishtert kemi arsye pr t falnderuar. Mana, buka jon e prditshme, na ofrohet n Jezu Krishtin, buka e vrtet e gjall e zbritur nga qielli: “Un jam buka e jets. Etrit tuaj hngrn mann
    n shkrettir dhe vdiqn.
    Kjo sht buka q zbret nga qielli: q, kush ta haj at, t mos vdes askurr.
    Un jam buka e gjall q zbriti prej qiellit: nse ndokush ha kt buk, do t jetoj pr amshim. E buka q un do ta jap sht trupi im ‑ pr jetn e bots” (Gj. 6,48-51).

    Po, me t vrtet: “…t drejtt le t gzohen n pranin e Hyjit, le t galdojn e le t brohorisin me hare. Kndoni Hyjit, madhrojeni Emrin e tij, bni udh Atij q kalron mbi re: “Zot” sht Emri i tij, vallzoni n pranin e tij!”.

  18. #198
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 22 Ord VITI C

    M 28 -8- 2022.


    UNGJILLI: Lk. 14,1a.7-14.


    1 Nj t shtun
    Jezusi shkoi n shtpin e nj kryetari farisenjsh
    pr t ngrn buk
    e t pranishmit po e vrenin dijekeqas…
    7 Duke vn re se si t grishurit zgjidhnin vendet e para, u tha kt shmblltyr:
    8 “Kur ndokush t t ftoj n dasm, mos u ul n krye t vendit, pse ndoshta sht i grishur ndonj q duhet nderuar m tepr se ti,
    9 q, kur t vij ai q t ka thirrur ty dhe at, t mos t t thot: ‘Lshoja vendin ktij!’ Ather t duhet, plot turp, t shkosh e t zsh vendin e fundit.
    10 Prkundrazi, kur t jesh i grishur, shko e rri n vendin e fundit q, kur t vij ai q t ka grishur, t t thot: ‘Mik, ngjitu m lart!’ Ather ke pr t qen i nderuar n sy t t gjith t grishurve. 11 Vrtet, kushdo e lartson veten, do t prvujtrohet e kush e prvujtron vetveten, do t lartsohet”.
    12 Ather iu drejtua edhe atij q e kishte grishur:
    “Kur shtron drek ose dark, mos i thirr miqt e tu, as vllezrit e tu, as farefisin tnd, as fqinjt e pasur, sepse mund t ndodh q edhe ata t thrrasin ty pr ta kthyer ndern e kshtu ta shprblejn. 13 Por, kur t bsh gosti, grish skamnor, t gjymt, t al e t verbr.
    14 Ather do t jesh i lum, sepse kta nuk kan me ka ta kthejn dhe do t shprblehet n t ngjallur t t drejtave”.



    LECTIO DIVINA – MEDITIM – LUTJE.

    JEZUSI DHE FARISENJT


    N Ungjillin e Shn Luks, ne gjejm shpesh q Jezusi u ftua disa her pr t ngrn bukn n shtpin e disa njerzve: te Simon fariseu (7.36); te Marta dhe Maria (10.38); prsri te nj farise (11.37); te Zakeu (19); prkujtojm edhe vaktin e Pashkve (22). Rndsia q Jezusi u jepte vakteve madje i bri njerzit keqdashs t thon: “Ja, gopi, pijaneci, miku i tagrambledhsve e i mkatarve!” (Lk 7:34). Tre nga kto vakte zhvillohen me farisenjt dhe bhen nj rast pr mosmarrveshje.
    Gjat t pars, te Simonit (Lk. 7,36), nj grua me reputacion t keq kishte ardhur pr t'u hedhur te kmbt e Jezusit dhe, kundr t gjitha gjasave, ai e kishte dhn si shembull; hern e dyt (Lk. 11,37) ishte gjithashtu rasti i nj keqkuptimi t rnd, kt her sepse Jezusi nuk kishte lar duart para se t ulej pr t ngrn: debati kishte shkuar shum keq dhe Jezusi kishte shfrytzuar rastin pr t shqiptuar nj diatribe t ashpr... Kshtu Luka e mbyll episodin duke thn: “Kur Jezusi doli prej andej, skribt e farisenjt filluan ta sulmojn rnd dhe t’i bjn shum pyetje, duke i ngrehur leqe pr ta zn pisk n ndonj fjal prej gojs s tij. (Lk. 11, 53-54).
    Teksti q po lexojm sot tregon pr nj vakt t tret me nj farise: Luka e vendos at n nj dit t shtuns. Ne e dim rndsin e Shtuns n jetn e popullit t Izraelit: kt dit pushimi ("Shabat" n hebraisht do t thot t ndrpressh do veprimtari), Populli i Zgjedhur kishte br nj dit festimi dhe gzimi pr nder t Zotit t tij. Festa e krijimit t bots, festa e lirimit t njerzve t nxjerr nga Egjipti... duke pritur festn e madhe t Dits kur Zoti do t riprtrij t gjith Krijimin. N kohn e Jezusit, festa ishte gjithmon aty, dhe nj dark solemne shnonte kt dit: vakt q shpesh ishte rasti pr t pritur bashkfetar; por ndalimet rituale t Ligjit ishin shumfishuar aq shum, saq respektimi i recetave kishte errsuar pr disa thelbsoren: bamirsin, dashurin vllazrore. At dit, n fillim t vaktit, nj fakt q nuk lexohet n leximin ton liturgjik sht n zanafill t bisedave: Jezusi shron nj t smur q vuan me hidropizi. Isht nj mundsi pr diskutime t mtejshme rreth tryezs, sepse Jezusi akuzohet se ka thyer rregullin e pushimit t shtuns.
    Nuk duhet t habitemi nga ajo q na thot Ungjilli pr marrdhnien mes Jezusit dhe farisenjve, nj przierje simpatie dhe ashprsie ekstreme nga t dyja ant. Simpati, sepse farisenjt ishin njerz shum t mir. Kujtojm se lvizja fetare “farise” lindi rreth vitit 135 para Krishtit pr nj dshir pr konvertim; emri i tij, q do t thot "i ndar", paralajmron nj zgjedhje: refuzimi i do kompromisi politik, i do lshimi n praktikn fetare; dy probleme n rendin e dits n vitin 135. N kohn e Krishtit, entuziazmi i tyre nuk u dmtua, as guximi i tyre: nn Herodin e Madh (39-4 p.e.s.), gjasht mij prej tyre q refuzuan t'i jepnin betimin pr besnikri Roms dhe Herodit u ndshkuan me gjoba t rnda. Ruajtja e identitetit t tyre fetar bazohet n nj respekt shum t madh pr traditn: kjo fjal “tradit” nuk duhet kuptuar n mnyr negative; tradita sht pasuria e marr nga etrit: gjith mundi i gjat i t moshuarve pr t zbuluar sjelljen q knaq Zotin, transmetohet n formn e porosive q rregullojn detajet m t vogla t jets s prditshme. A sht kjo n vetvete e kundrshtueshme? Dhe udhzimet e farisenjve, t shkruara pas vitit 70 (ad. J.C.) jan shum t ngjashme, pr disa, me ato t vet Jezusit. (Ata sigurisht nuk e kopjuan at q e quajtn "herezi e krishter").
    Prandaj fariseizmi (si lvizje) sht mjaft i respektueshm. Dhe Jezusi nuk e sulmon kurr. Ai as nuk refuzon t flas me ta (si dshmohet nga kto vakte; shih gjithashtu Nikodemi ( Gjn. 3).



    KUJDES NGA VETKNAQSIA

    Por ideali m i bukur fetar mund t ket kurthet e veta: ashprsia e respektimit mund t krijoj nj ndrgjegje shum t mir dhe t'i bj njerzit prmues ndaj atyre q nuk bjn t njjtn gj. M thellsisht, dshira pr t'u "ndar" nuk sht pa paqartsi; kur e dim se plani i Perndis sht nj projekt i mbledhjes n dashuri. Kto devijime frymzuan disa fjal t ashpra nga Jezusi: ato synojn at q quhet “fariseizm”; t gjitha lvizjet fetare t t gjitha kohrave jan t afta pr kt: shmblltyra e kashts dhe e traut sht aty pr t na kujtuar at.
    N pamje t par, kshilla e dhn nga Jezusi gjat vaktit pr zgjedhjen e vendeve dhe zgjedhjen e t ftuarve mund t kufizohej n rregullat e drejtsis dhe filantropis. N Izrael si kudo tjetr, t urtt shkruan msime shum t bukur pr kto tema; pr shembull, n librin e Fjalve t Urta, 25,6-7:
    “ Para mbretit mos u mba i madh
    dhe mos qndro n vend t t mdhenjve,
    sepse sht m mir t t thuhet: “Ngjitu ktu!”,
    sesa t prulesh n syt e princit”.
    Dhe n librin e Siracidit, 13, 9-10, lexohet, n prkthimin e “Vulgats”: “Humiliare Deo, et exspecta manus ejus. Attende ne seductus in stultitiam humilieris” (Prvujtrohu para Hyjit e shpreso prej dors s tij. Kujdesu t mos ljosh t mposhte=sh pr shkak t marrsis sate – n prkthimin e Filipaj) Por n kt kapitull flitet pr marrdhnjet n shoqrit, dhe pr kt arsye n biblat “moderne” kt dy vargje Si. 13,9-10 kan at kuptim q gjjm n prkthimin e Bibls ndrkonfesionale n shqip:
    “Kur t fton nj i pushtetshlm,
    shmangu,
    se pastaj t fton prap.
    Mos u turr se t kthejn pas,
    mos rri larg se t harrojn” (Krh: Bibla e Jerusalemit, C.E.I., T.O.B....)
    Kthehet kshtu n ato keshilla t dhna nga njerz t urt pr nj sjellje t mir n shoqrin.
    Por msimi i Jezusit shkon shum m tej: si profett, ai krkon me forc t'u hap syt farisenjve para se t jet tepr von; shum vetknaqsi mund t t oj n verbri. Pikrisht pr shkak se farisenjt ishin njerz shum t mir, e ndjeks besnik t fes hebraike, Jezusi demaskon n ta rrezikun e prbuzjes ndaj t tjerve; tani Jezusi e ka gjithmon para syve ardhjen e Mbretris: pr t hyr n t, thoshte ai shpesh, duhet t bhesh si fmij t vegjl (krh Lk 9,46-48; Mt 18,4). Konvertimi q t on n Mbretri sht i mundur vetm nse njeriu e njeh veten si t dobt prpara Hyjit: e vrteton shmblltyra e fariseut dhe t tagrambledhs (Lk 18:10-14).
    Farisenjt rrezikojn t jen shum larg pritjes s t varfrve dhe t gjymtuarve, q sht shenja kryesore e Mbretris:
    Jezusi" Ather iu prgjigj:
    “Shkoni e tregojini Gjonit ka pat e ka dgjuat:
    ‘t verbrit po fitojn dritn e syve’, t shqeptt po ecin drejt, t grbulurit po pastrohen, t shurdhrit po dgjojn, t vdekurit po ngjallen e ‘skamnorve u shpallet Ungjilli’.
    I lumi ai q nuk do ta bjerr besimin n mua!” (Lk. 7,22-23).
    Ata q i mirpresin dhe i respektojn kta t prulurit pa pritur kthim do t marrin pjes me ta, thot Jezusi, n ringjalljen e premtuar. Ja far nnvizon Shn Jakobi n letrn e tij: “Vllezrit e mi, mos e przieni fen e Zotit ton Jezu Krishtit t madhrueshm me krahambajtje!” (Jak 2,1).

  19. #199
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 23 Ord. VITI C.

    M 4 9- 2022.


    LEX. I PAR: Ur. 9, 13-18.


    13. E njmend cili njeri mund ta dij synimin e Hyjit?
    Kush do t mund t kujtohet se ka do Zoti?
    14. Frikacake jan mendimet e t vdekshmve,
    dhe t dyshimta parashikimet tona:
    15. sepse trupi i shkatrueshm e mundon shpirtin
    dhe tenda toksore e ndrydh mendjen prsjatse.
    16. Mezi parafytyrojm gjrat toksore,
    madje edhe sendet q i kemi n dor
    mezi i kuptojm.
    E kush ather do ti shqyrtoj gjrat qiellore?
    17. E kush e kishte njohur vulnetin tend
    po t mos kishe dhuruar ti vet urtin
    e t mos kishe drguar prej s larti
    shpirtin tnd t shenjt?
    18. Vetm kshtu u bn t drejta shtigjet
    E atyre q jan n tok,
    Dhe vetm kshtu njerzit msuan far t plqen
    E, n saj t urtis, qen shlbuar.


    LECTIO DIVINA MEDITIM LUTJE.

    CILI NJERI MUND TA DIJ SYNIMIN E HYJIT?


    Urtsia, n kuptimin biblik, sht njohja e asaj q t bn t lumtur apo t paknaqur, arti i t jetuarit n nj far mnyre. Populli i Izraelit, si t gjith fqinjt e tij, ka zhvilluar nj reflektim t tr pr kt tem, q nga mbretrimi i Salomonit. Por kontributi i Izraelit, n kt fush, sht mjaft origjinal; ai qndron n dy pika: pr njerzit e Bibls, s pari, vetm Zoti i di sekretet e lumturis s njerzve; dhe kur njeriu pretendon t'i zbuloj vet, ai n mnyr t pashmangshme shkon n rrugn e gabuar: ky sht msimi i Kopshtit t Edenit. Por s dyti (dhe pr shum fat), Zoti ia zbulon popullit t tij s pari (t gjith njerzimit pastaj) kt sekret lumturie.
    Ky sht pikrisht kuptimi i tekstit q lexohet n dieln 23 Ord, viti C. leximi i par: mesazhi i pare sht nj msim prulsie.
    Isaia kishte thn tashm dika t ngjashme:
    "Mendimet e mia nuk jan mendimet tuaja,
    thot Perndia...
    Rrugt e mia nuk jan rrugt tuaja" (Is. 55,8).
    Ishte e qart. Libri i Urtsis sht shkruar shum koh pas librit t profetit Isaia, ka nj stil krejtsisht t ndryshm, por thot t njjtn gj:
    "Cili njeri mund t zbuloj qllimet e Zotit?...
    Kush mund ta kuptoj vullnetin e Zotit?"
    Me fjal t tjera, ne nuk duhet t gnjejm veten, jemi njqind milje larg nga ajo q mendon Zoti... Kjo duhet t na bj modest: ne besojm lehtsisht se kemi kuptuar gjithka dhe se flasim me siguri. .. E po jo, duhet t pranojm me prulsi se nuk kemi as iden m t vogl se far mendon Zoti! Prve asaj q na tha shprehimisht me gojn e profetve t tij, sigurisht!
    Kemi prshtypje se ktu dgjojm sot dika q kemi lexuasr n librin e Jobit:
    12 Mir por Dija ku mendon se gjendet?
    Ku sht vendi i Kuptimit?
    13 Prbrjen sia di njeriu,
    nuk gjendet n tokn e t gjallve
    23 Vetm Hyji ia di udhn,
    ku qndron ve Ai e di!(Job. 28,12-13,23).
    Pak m tej, gjithmon n librin e Jobit (kapitujt 38 deri n 41) Zoti i kujton Jobit kufijt e tij: n fund t demonstrimit, Jobi e ka kuptuar, ai prkulet, ai pranon:
    2 Mir e di se je i gjithpushtetshm,
    ka sheston, n gjendje je ta bsh!
    3 Kush sht ai q me fjal t marra
    provanin hyjnore e errson?
    Prandaj fola si i pamend
    pr mrekullit q si kuptoj(Job 42,2-3).
    Mezi parafytyrojm gjrat toksore,
    madje edhe sendet q i kemi n dor
    mezi i kuptojm.
    E kush ather do ti shqyrtoj gjrat qiellore? (v.16).
    Pr t'iu rikthyer tekstit ton t librit t Urtsis, sht interesante t theksohet se ky relativizim i njohurive t mendjes njerzore zhvillohet n mjedisin m intelektual t mundshm: libri i Urtsis u shkrua n Aleksandri t Egjiptit, q sigurisht ishte n at koh kryeqyteti i inteligjencs! Aty u zhvilluan shum disiplinat shkencore dhe filozofike dhe Biblioteka e Aleksandris ka mbetur e famshme. Pikrisht ktyre mendjeve t mdha autori besimtar u kujton kufijt e dijes njerzore:
    Frikacake jan mendimet e t vdekshmve,
    dhe t dyshimta parashikimet tona (v. 14).
    Nj sqarim i vogl pr vargun 16:
    Mezi parafytyrojm gjrat toksore,
    madje edhe sendet q i kemi n dor mezi i kuptojm.
    E kush ather do ti shqyrtoj gjrat qiellore?.
    Ne e kemi t vshtir t imagjinojm at q sht n tok dhe mezi e kuptojm at q kemi n dor; prandaj far ka n qiej, kush e ka zbuluar at?
    Duke lexuar ose duke dgjuar kt me vmendje, dikush do t besonte se kjo do t thot: kur t kemi mbaruar s zbuluari tokn, mund t krkojm t kuptojm se far sht n qiell; sht vetm nj shtje e distancs apo nivelit t njohurive. Por autori i Librit t Urtsis n fakt na thot dika krejt tjetr: nuk sht vetm nj shtje e nivelit t njohurive, sikur nj dit apo nj tjetr, ne duhej t arrinim nivelin e duhur dhe t zbulonim misteret e Zotit n fund t jets son. Arsyetimi dhe hulumtimi yn sht nj shtje e natyrs: ne jemi vetm njerz, ka nj humner midis Zotit dhe nesh. Nga ana e autorit t frymzuar, ka nj pohim t asaj q quhet transcendenca e Zotit: domethn, Zoti sht krejtsisht Tjetri.



    TI VET E KE DHURUAR URTSIN˅TI E KE DRGUAR PREJ S LARTIT,

    SHPIRTIN TND T SHENJT.



    Prandaj ne duhet t kemi kthjelltsin pr ta njohur at dhe pr t braktisur pretendimet tona krenare pr t kuptuar dhe shpjeguar gjithka: Zoti sht plotsisht Tjetri; mendimet e tij nuk jan mendimet tona, si thot Isaia, ato jan prtej mundsive tona; kjo sht arsyeja pse ne flasim pr mistere, n kuptimin e sekreteve t Zotit.
    Por pikrisht, (e ky sht msimi i dyt i ktij teksti) sht kur njohim pafuqin ton q vet Zoti na zbulon at q nuk e zbulojm vet.
    Ai na jep Shpirtin e tij:
    Kush do ta dinte vullnetin tnd,
    po t mos kishe dhn diturin
    dhe t mos kishe drguar
    Shpirtin tnde t Shenjt nga lart? (v.17).
    At msim letra drejtuar Efesianve e prkthen kshtu:
    "Ai na vuri n dijeni mbi misterin e vullnetit t vet
    ‑ synim q lirisht kishte vendosur
    q m par ta kryente n T ‑
    kur t plotsohej koha (Ef. 1,9-10).
    sht Hyji q na ka br t njohim misterin e vullnetit t tij...
    Pr ne, t pagzuar, t konfirmuar, ky pasazh merr nj rndsi t veant! Leximet e tjera t ksaj t diels do t na tregojn se far sjelljesh t reja frymzon tek ne Shpirtin shenjt q banon brenda nesh.
    Pr pjesn tjetr, duket se ky tekst zhvillon nj konceptim pr njeriun q nuk sht i zakonshm n Bibl; ai e prshkruan njeriun si nj qenie t ndar, t prbr nga dy element: nj shpirt jomaterial dhe nj tend materiale q e prmban:
    trupi i shkatrueshm e mundon shpirtin
    dhe tenda toksore e ndrydh mendjen prsjatse (v.15).
    Nj trup q prishet, rndon shpirtin ton dhe na rndon mendjen me nj mij mendime. Ne nuk jemi msuar me kt lloj gjuhe, me dukje dualiste, n Bibl, e cila zakonisht thekson m tepr unitetin e Shpirtit dhe t trupit t qenies njerzore. N realitet, nse autori i librit t Urtsis (q shkruan n nj mjedis grek, le t mos e harrojm kt) prdor nj fjalor q nuk do t'i largoj lexuesit e tij grek, nuk sht nj dualizm i qenies njerzore q prshkruan, por lufta e brendshme q bhet tek secili prej nesh dhe q Shn Pali e prshkruan aq mir: pasi nuk bj t mirn q dua, por t keqen q nuk e dshiroj, at bj(Rom 7,19).
    N fund t fundit, ky tekst jep kontributin e vet n zbulimin e madh biblik, i cili sht i dyfisht: Zoti sht edhe Plotsisht Tjetri, edhe Plotsisht i afrt. Zoti sht Gjith Tjetri: Cili njeri mund t zbuloj qllimet e Zotit? Kush mund t'i kuptoj qllimet e Zotit? ... N t njjtn koh, ai e bn veten shum pran njeriut: Ti ke dhn Urtsin dhe drgove Shpirtin tnd t Shenjt nga lart... Kshtu njerzit kan msuar at q t plqen dhe, nprmjet Urtsis, jan shptuar.

  20. #200
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    19-06-2020
    Postime
    1,005

    Pr: Prgatitja e liturgjis s festave t urdhruara. Komente postohen disa dit prpara festave.

    PRGATITJA E LITURGJIS

    E DIELA 23 Ord VITI C

    M 4 – 9 – 2022.


    Ps. 90, 3-4,5-6,12-13,14.17


    3 Ti e kthen njeriun n pluhur duke thn: “Kthehuni, bijt e Adamit!” 4 Sepse mijra vjet pr sy t tu jan si dita e djeshme q kaloi, porsi ndrresa e rojs s nats!
    5 Ti i zhduk n gjasim t gjumit 6 q n mngjes kalon si bari; lulzon n mngjes edhe gjelbron, n mbrmje korret edhe vyshket!
    12 Na mso ashtu t’i numrojm ditt tona q zemra jon dijes t’ia mbrrij. 13 Kthehu, o Zot! Deri kur kshtu? Deh, ki mshir pr shrbtort e tu!
    14 Na e trego n mngjes mshirn tnde e do t gzohemi e do t galdojm t gjitha ditt e jets son.
    17 Rnt mbi ne mirsia e Zotit, Hyjit ton, bj t shkoj mbar vepra e duarve tona, t prparoj vepra e duarve tona.
    .


    LECTIO DIVINA – MEDITIM - LUTJE

    PR HYJIN TON “MIJRA VJET JAN SI NJ DIT”


    Nuk mund t mos na bjer n sy koherenca e jashtzakonshme midis ktij psalmi dhe leximit t par t ksaj t diele, q sht nj pjes nga libri i Urtsis. Psalmi na jep nj jehon t nj prkufizimi t shklqyer t Urtsis:
    “Na mso ashtu t’i numrojm ditt tona q zemra jon dijes t’ia mbrrij”.
    Na mso masn e vrtet t ditve tona, q zemrat tona t arrin urtsin.
    Ne nuk e kemi lexuar t gjith kt psalm (i cili ka shtatmbdhjet vargje), por ato q kemi lexuar, na japin nj ide t mir t atmosfers s prgjithshme. N veanti, ne kemi ktu nj formul krejt t pazakont: “Kthehu, o Zot! Deri kur kshtu?”. Njeriu e fton Hyjin q t ndryshoj mendjen pr hir t shrbtorve t tij. Fjalia q sht prkthyer tani shpesh n Biblat si "pse vonon?", n hebraisht, sht "deri kur?”, si n prkthimin e Simonit Filipaj. Nnkuptohet: “Tani jemi t paknaqur, jeta jon sht n mjerim, vuajm shum, po ndshkohemi pr gabimet tona; por, o Hyji, mjaft, na fal dhe hiqe dnimin”. Kjo sht nj formul tipike pr nj liturgji pendimi. Ne e kemi hasur tashm n t njjtin psalm disa jav m pare n liturgjin e meshes.
    Prandaj jemi n kontekstin e nj ceremonie pendimi n Tempullin e Jerusalemit. Por pse populli i Izraelit krkon falje? Vargjet e par sugjerojn nj prgjigje: “Ti e kthen njeriun n pluhur duke thn: “Kthehuni, bijt e Adamit!” Prandaj, problemi sht, s pari, pr fajin e Adamit, domethn pr gjendjen ton si njerz mkatar. Dhe i gjith psalmi mediton mbi historin e fajit t Adamit n librin e Zanafills. N fillim Zoti dhe njeriu ishin ball pr ball: Zoti, Krijuesi, n prjetsin e tij... njeriu, i vdekshm, krijesa e tij, i ngritur nga pluhuri, n voglsin e tij...
    Nj nga vargjet e para t psalmit (v.2) thot saktsisht: “Para se t lindnin malet, para se t bhej toka dhe rruzulli, prej amshimit t amshimit ti je Hyj!”
    Para se t lindin mallet, prball tij nuk kishte asgj... nuk kishte gj tjetr vese pak pluhur. Dhe tani njeriu e mori veten pr dika... guxoi t sfidonte Zotin... tani i mbetet vetm t meditoj pr gjendjen e tij t vrtet:
    “Numri i viteve tona? Shtatdhjet, tetdhjet pr m t fuqishmit! Numri m i madh i tyre sht vetm dhimbje dhe mjerim; ata ikin, ne fluturojm larg”.
    Prball ksaj voglsie t njeriut, duhet t dgjojm srish pohimin e vargut 4: “…mijra vjet pr sy t tu jan si dita e djeshme q kaloi, porsi ndrresa e rojs s nats!”
    Dhe njihet si Shn Pjetri e ka prsritur kt msimin n 2 Pt. 3,8-9: "Por nj gj, fort t dashur, assesi s’duhet ta harroni, e kjo sht se te Zoti nj dit sht si nj mij vjet, po edhe nj mij vjet jan si nj dit e vetme. Nuk vonon Zoti ta oj n vend premtimin, si disa e mendojn t ngadalshm, por sht i durueshm me ju, se nuk do q ndokush t birret, por do q t gjith ta ken mundsin t kthehen”.
    Ja ku jemi kthyer: n vendin ton t vrtet, domethn shum t vogl!
    Kaq shum pr ndrgjegjsimin ton; prandaj pastaj vjen lutja: “ Na mso ashtu t’i numrojm ditt tona q zemra jon dijes t’ia mbrrij. Kthehu, o Zot! Deri kur kshtu? Deh, ki mshir pr shrbtort e tu! Na e trego n mngjes mshirn tnde e do t gzohemi e do t galdojm t gjitha ditt e jets son” (v.12-14). Na mso vlern e vrtet t ditve tona: zemrat tona le t fillojn t deprtojn n urtsi, prandaj Ti, o Hyji nuk ke m arsye t jesh zemruar me ne. Prandaj ji i drejt me ne: “Kthehu, Zot, pse vono? Ndrysho mendjen pr hir t shrbtorve t tu. Na knaq me dashurin tnde n mngjes, q ditt i kalojm me gzim e kng. (v.12-14).
    Zemrat tona le t deprtojn n urtsi. Kthehu, Zot, Deri kur kshtu? Ndrysho mendjen pr dashurin tnde ndaj shrbtorve t tu. Na knaq me dashurin tnde n mngjes, q ditt i kalojm me gzim e kng. Na mso vlern e vrtet t ditve tona.




    “NA MSO VLERN E DITVE TONA”.



    “Na mso vlern e vrtet t ditve tona”: kjo sht pikrisht e kundrta e mkatit origjinal: urtsia e vrtet sht t jemi n vendin ton, shum t vogl prball Hyjit ton. Psalmi prdor nj imazh q duhet t na ndihmoj t gjejm vendin q na takon: ai krahason gjatsin e jets njerzore, n kahasim t prjetsin e Hyjit, me at t barit: "Ti i zhduk n gjasim t gjumit q n mngjes kalon si bari; lulzon n mngjes edhe gjelbron, n mbrmje korret edhe vyshket!” (v.5-6).
    Nj bar q ndryshon, q lulzon n mngjes, por n mbrmje thahet. . sht shum e vrtet q brishtsia jon, pasiguria jon duhet t na bjn t prulur: dhe prball nj vdekjeje t papritur, ne ndonjher themi se nuk jemi shum!
    Nuk bhet fjal pr t poshtruar veten, por thjesht pr t qen t kthjellt, si duhet t jemi sipas natyrs son, prball Hyjit tone, sipas natyrs s tij. Ather ne mund t jemi t lumtur t qet n dorn e Zotit: “Na e trego n mngjes mshirn tnde e do t gzohemi e do t galdojm t gjitha ditt e jets son” (v14). Na ngop me dashurin tnde n mngjes (sht prkthimi q gjejm n disa Bibla), q ditt t’i kalojm me gzim e kng: kjo nuk sht fjal boshe! Kjo sht vrtet prvoja e besimtarit.
    Sepse, si kemi pasur tashm rastin t vm re, n Bibl, vetdija pr voglsin e njeriut nuk sht kurr poshtruese, pasi jemi n dorn e Perndis: sht nj voglsi birsore, e besueshme, aq birsore dhe t sigurt sepse themluar mbi besnikrin dhe dashurin e Atit, q nuk mund t na mashtroj, saq mund ta pyesim me siguri: (v. 16-17a): “Vepra jote t shfaqet n shrbtor t tu, shklqimi yt mbi bijt e tyre! Rnt mbi ne mirsia e Zotit, Hyjit tone”.
    Lri shrbtort e tu t njohin veprn tnde dhe bijt e tyre madhshtin tnde. Shklqimi i Zotit, Perndis ton, qoft mbi ne.
    Fjalia e fundit sht edhe m e guximshme!: "… bj t shkoj mbar vepra e duarve tona, t prparoj vepra e duarve tona” (v.1). Duhet t konsolidohet pr ne vepra e duarve tona: kjo sht ndoshta puna e ndrmarr me kaq shum vshtirsi n kthimin nga mrgimi, domethn rindrtimi i tempullit t Jeruzalemit, n mes t kundrshtimeve t do lloji. Por, n prgjithsi, flet mir pr punn e prbashkt t Zotit dhe t njeriut n prfundimin e krijimit; njeriu vepron me t vrtet, ai punon n krijim dhe sht Zoti q i jep puns njerzore qndrueshmrin, efektivitetin e saj. sht komenti i Shn Pjetrit q do t na lejoj ta vlersojm m s miri. E marr fjalin e tij t cituar m par, por kt her do t shkohet m tej:
    “Por nj gj, fort t dashur,
    assesi s’duhet ta harroni,
    e kjo sht se te Zoti nj dit sht si nj mij vjet,
    po edhe nj mij vjet jan si nj dit e vetme:
    Nuk vonon Zoti ta oj n vend premtimin,
    si disa e mendojn t ngadalshm,
    por sht i durueshm me ju,
    se nuk do q ndokush t birret,
    por do q t gjith ta ken mundsin t kthehen…
    Po edhe duresn e Zotit ton
    mojeni si rast shlbimi,
    sikurse edhe Pali, vllai yn i dashur,
    ju shkroi me dijen q iu dhurua” (2 Pt. 3,8-9.15).
    Kur Pjetri thot se Hyji sht i durueshm, ai do t thot se Hyji yn pret pjesmarrjen ton n ndrtimin e mbretris! Ather mund t lutemi me zemra plot habi:
    “Na konsolido veprn e duarve tona” Si lexohet n prkthimet “m moderne” t Bibls, ose si lexohet n prktinin e Simonit Filipaj, “Rnt mbi ne mirsia e Zotit, Hyjit ton, bj t shkoj mbar vepra e duarve tona, t prparoj vepra e duarve tona” (Ps 90, 17),
    duke e ndjekur nga afr Vulgatn e Shn Jeronimit:
    “Et sit splendor Domini Dei nostri super nos; et opera manuum nostrarum dirige super nos, et opus manuum nostrarum dirige” (Ps. 89,17).

Faqja 10 prej 11 FillimFillim ... 891011 FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 11-02-2021, 09:44
  2. Zbukurimet E Festave *-*
    Nga alketi83 n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 26
    Postimi i Fundit: 17-01-2011, 23:54
  3. Atmosfera e Festave!
    Nga Mina n forumin Tema shoqrore
    Prgjigje: 10
    Postimi i Fundit: 02-04-2004, 09:25
  4. Si te ruajme linjat pak dite para festave.
    Nga Mina n forumin Bukuri dhe estetik
    Prgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 13-12-2002, 23:51

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •