1. N koh trazirash sillu si ajo deveja ende e pa rritur, q s′e ka shpinn t fort, sa t′ia hipsh, as gjinjt t zhvilluar, sa ta mjelsh.
2. Kush e bn zakon lakmin, ia mpak vlerat vetes; kush qahet se vuan, jep shkak t prbuzet; kush e l gjuhn t livadhis, ndot shpirtin e tij me t.
3. Kopracia sht turp; frika sht mangsi; skamja ia ul vlern fjals s menur; i mjeri sht i huaj n vend t tij.
4. Paaftsia sht dshtim, durimi trimri, prkorja pasuri, vetprmbajta mburoj, dhe prkushtimi - shoqruesi m besnik.
5. Dija sht kamje q s'merr njoll, logjika pasqyr q s'njeh shtrembrim, mirsjellja veshje q s'ka vjetrim.
6. Zemra e t urtit sht fortesa e t fshehtave t tij; iltrsia sht ar q rrit miqsi; kontrolli mbi vetveten sht vdekje pr t metn.
7. Harmonia i fsheh mangsit. Kush e do veten prher e m shum, i shton armiqt e tij prher e m shum.
8. Kurat m t mira jan lmosha dhe mshira; njerin e pret n ahiret ajo q bn n kt jet.
9. ′qenie e mahnitshme sht njeriu! Sheh prmes nj mase t squllt, flet prmes nj cope mishi, dgjon npr nj kock dhe frymmerr npr nj brim.
10. Kur kjo bot t miklon, t jep dhe t mirat e t tjerve; po kur t kthen kurrizin, t merr dhe t mirat q ke hak.
11. Bhu me njerzit n mnyr t atill, q t t qajn, kur t vdessh, e t′i marr malli, sa je gjall.
12. Fale kundrshtarin, kur ke pushtet mbi t. Kjo sht mirnjohja ndaj Zotit pr fuqin q t dha pr mposhtjen e tij.
13. M i pazoti nga t gjith sht kush s′mund t bj miq n jet; por edhe m i pazot akoma sht kush e humb mikun, pasi e ka br.
14. Mospranimi i t mirave nga q s′jan t mdha dshmon munges t mirnjohjes.
15. I braktisuri nga t afrmit bhet i afrt pr t huajt.
16. do gj i shtrohet fatit, aq sa dhe vdekja vet vjen shpeshher n saj t prpjekjes pr t′iu shmangur.
17. Kush ecn galop me frert lshuar, pengohet dikur me vdekjen dhe rrnimin.
18. Faluani t metat njerzve fisnik, sepse sht vet Zoti q i ngre, sa her q bien n gabim.
19. Zhgnjimi pason frikn si dshtimi drojn. Rasti i mir largohet si ret n behar. Mos e lini t iki kot, por prdoreni pr mir.
20. Kush meritoi vend t ult me punt e tij, s′mund t prij vetm me prejardhjen e tij.
21. Zbutja e helmit t t helmuarit dhe lehtsimi i fatit t fatkeqit falin mkate t mdha.
22. O bir i Ademit: kur sheh q Zoti po t jep t mira, ndrkoh q ti i mosbindesh, ather friksoju m shum!
23. Kur zemra fsheh dika, at e shfaq gjuha dhe fytyra.
24. Prkorja m e mir sht fshehja e saj.
25. Kur ndahesh nga bota dhe sht vdekja n afrim, nuk ka m shpresa pr vonesa n takim.
26. Kini frik nga Zoti! Kini frik nga Zoti! Sepse jua ka mbuluar aq shum mkatet q i keni br, sa duket sikur jua ka falur!
27. Feja mbahet mbi katr shtylla: qndresn, besimin, drejtsin dhe xhihadin.
28. Brsi i s mirs sht m i mir se vet e mira dhe brsi i s keqes sht m i keq se vet e keqja.
29. Ji bujar, por jo dorshpuar; ji i kursyer, por jo koprac.
30. Pasuria m e madhe fitohet kur braktis ambicjet.
31. I shpejti n thnien e gjrave q s′u plqejn t tjerve, bhet shum shpejt shnjestr e shpifjeve t tyre.
32. ′i zgjat ambicjes, ia shkurton veprimit.
33. Faljet vullnetare s′ta sjellin dot Zotin m pran, nse me to prligj mosbrjen e faljeve t detyrueshme.
34. T urtit gjuha i rri pas zemrs, ndryshe nga t marrit, q i rri prpara.
35. I bekuar sht njeriu q mban parasysh jetn tjetr, q bhet gati me pun t mira pr t dhn llogari, e q lumturohet dhe mbetet i knaqur nga Zoti me aq sa i mjafton.
36. Zoti mban pr m t plqyer mkatin q s′jep knaqsi, se virtytin q ngjall krenari.
37. Njeriu ka aq vler sa guxim e vendosmri, aq sinqeritet sa baraspesh n gjykim, aq trimri sa respekt pr vetveten, dhe aq dlirsi sa ka t zhvilluar ndjenjn e turpit.
38. Fitoren e sjell qndrimi i vendosur, qndrimit i jep vendosmri kudhra e mendimit. Kur mendimi bhet plan, duhet ruajtur mir sekreti i tij.
39. Druaju nga sulmet e fisnikve t uritur dhe t alabakve t nginjur.
40. Zemra e njeriut sht si egrsira, q i shkon pas vetm zbutsit t saj.
41. Pr sa koh ecn fati, t metat mbeten n hije.
42. Falsi m i plqyer sht ai q ka m shum mundsi pr t ndshkuar.
43. Bujari sht ajo q bhet vetiu. Kur jep se t krkojn, kt e bn nga turpi ose pr t′iu shmangur qortimit.
44. Nuk ka pasuri si intelekti, mjerim si padija, trashgimi si edukata dhe mbshtetje si kshillimi.
45. Qndresa sht dy llojesh: Qndresa ndaj asaj q mundon, dhe qndresa ndaj asaj q lakmon.
46. Me pasuri bhet atdh dhe nj dh i huaj; me mjerim edhe atdheu bhet dh i huaj.
47. Qenia i knaqur sht pasuri q s′shter.
48. Pasuria sht burimi m i par i pasionit.
49. Ai q ju paralajmron sht si ai q ju sjell lajme t mira.
50. Gjuha sht si bisha; po e zgjidhe, kafshon.
51. Ndrmjetsuesi sht krahu i krkuesit.
52. Njerzit e ksaj bote jan si udhtart q i afrohen destinacionit, edhe pse mund t jen duke fjetur.
53. Mungesa e miqve t bn t panjohur.
54. T mos kesh at q t duhet, sht m e leht se t′ia krkosh nj t padenji.
55. Mos u turpro q jep pak, sepse mosdhnia sht m pak se pak.
56. Nderi sht stoli e skamjes dhe mirnjohja stoli e kamjes.
57. Nse s′ndodh ajo q prisje, mos u pikllo pse mbete ku ishe.
58. Padija sht bota e njeriut ekstremist.
59. Kur shtohet urtsia, mpaket t folurit.
60. Koha drobit trupat e rrit shpresat, ndrkoh q vdekja avitet dhe dshirat fashiten. Kush pati sukses, druhet se e humb, e kush pati humbje, druhet mos nuk reshtin humbjet.
61. Ai q krkon t prij, edukon veten prpara t tjerve; se njerzit binden m mir me sjellje se me gjuh. E drejta pr respekt e njeriut q edukon vetveten sht m e madhe se e atij q vetm sa mson t tjert.
62. Sa her q merr e lshon frym, hedh nj hap m afr vdekjes.
63. do gj e fundme do ta gjej njher fundin e saj, ashtu si do t ndodh njher ajo q sht premtuar.
64. Kur gjrat ngatrrohen, fundi i tyre duhet vlersuar nga fillimi i tyre.
65. Pranoje fjaln e urt nga kushdo q e thot. Ajo flatron sa koh q sht n zemra hipokritsh dhe s′gjen qetsi, vese kur del prej tyre dhe z vend n zemrn e besimtarit, krahas me shoqe t tjera t saj.
66. Fjala e menur u takon besimtarve t vrtet; po humbi ndonj, duhet gjetur dhe marr, qoft edhe nga nj i paf.
67. Vlera e do njeriu matet me arritjet e tij.
68. Kush resht s thni s′e di, ka marr rrugn e rrnimit.
69. E dua mendimin e t moshuarit m shum se vrullin e t riut.
70. Habitem me njeriun q s′ka m shpres, megjithse mundet t lypi ndjes.
71. Juristi i prsosur islam s′i l njerzit ta humbin shpresn n Mshirn e Zotit, s′i bn t zhgnjehen nga Mirsia e Zotit dhe s′i lejon t ndihen t sigurt nga ndshkimi i Zotit.
72. Zemra rrgjohet njsoj si trupi; prandaj ushqeje me urtsi.
73. Dija q vlen m pak sht ajo q mbetet ngjitur pr gjuhe, kurse dija q vlen m shum sht ajo q njihet pasi vihet n jet.
74. M t afrmit me profett jan ata q din m shum rreth asaj q ata prun.
75. Gjumi me besim t shndosh e t sinqert sht m i mir se falja me besim t lkundur.
76. Mirsia ndaj t tjerve bhet virtyt i prhershm kur prmbushen tre kushte: Duke e par si t vogl, q t arrij t bhet e madhe; duke e fshehur, q t shfaqet vet; dhe duke u br shpejt e me takt, q t jet e plqyeshme dhe e dobishme.
77. Do t vij nj koh kur pozitat e larta do t′u jepen vetm intrigantve dhe kur mkatart do mbahen pr t zgjuar, kurse t drejtt pr budallenj. Ather lmosha do shihet si shpenzim i kot, kujdesi pr t afrmit si barr ose nder dhe prkushtimi si shkas pr t′iu mburrur t tjerve. At koh pushteti do ushtrohet nprmjet kshillimit me femrat, vnies s unakve n poste t larta dhe drejtimit t administratave nga eunukt.
78. Sigurisht, kjo bot dhe tjetra jan t kundrta t njra tjetrs, si jan dy rrug q shpien n drejtime t kundrta. Ai q e do dhe e plqen kt bot, do ta urrej tjetrn e do bhet armiku i saj; t dyja ato jan larg nga njra tjetra sa Perndimi me Lindjen. Udhtari q ndodhet mes tyre mund t′i afrohet njrs duke iu larguar tjetrs; ato jan shemrat e njra tjetrs.
79. Qoft i bekuar kush i druhet ksaj bote, nga q mallohet pr tjetrn. I till sht ai q e sheh kt dh si shtrat t tij, kt pluhur si shtresn e mbulesn e tij, dhe kt uj si parfumin e vetm t tij; ai e thot Kur′anin me z t ult, lutet me z t lart dhe largohet nga kjo bot si Isai.
80. Zoti ju ka vn ca detyrime, mos i lini pas dore; ju ka caktuar ca kufij, mos u rrekni t′i kaloni; ju ka ndaluar ca gjra, mos e bni dysh fjaln e Tij; dhe ka ln n heshtje ca gjra t tjera e nuk jua ka thn, por jo nga q ka harruar; mos bni prov t′i zbuloni.
81. Njeriu gnjen veten, kur mendon se mund t′i zgjidh problemet e tija t ksaj bote duke sakrifikuar dika nga feja e vet. Zoti do ta mundoj me probleme shum m t vshtira.
82. Ndodh q padija e njeriut t msuar t′i zhvlersoj dijet e tij dhe ta shpjer n rrnim.
83. Ne (Ehl-i Bejti) jemi si jastku n mes: kush ka mbetur pas nxiton t na arrij, e kush na e ka shkuar rikthehet drejt nesh.
84. Askush nuk e vendos dot rendin e Zotit t Madhruar, prve atij q s′e njeh dobsin, nuk bn dot keq dhe s′ka pasione e lakmi.
85. Kush na do ne (Ehl-i Bejtin), t llogarit prballjen me skamjen.
86. Asnj pasuri nuk vlen sa menuria; asnj vetmi s′tjetrson si vaniteti; asnj urtsi s′i ngjan taktit; asgj s′t jep nder sa droja prej Zotit; asnj s′t sht besnik sa morali i lart; asnj trashgimi s′matet me sjelljen e mir; asnj udhheqje s′e bn efektin e veprimit t pavonuar; asnj zanat s′ia vlen sa nj veprim i virtytshm; asnj fitim s′i prqaset Shprblimit Hyjnor; asnj kontroll i vetes nuk bie dobi sa prmbajtja n aste t paqarta; asnj dorheqje s′t ruan sa largimi nga gjja e ndaluar; asnj dije s′e ka nivelin e mendjes q e lind; asnj adhurim s′sht si prmbushja e detyrimit; asnj besim nuk sht si modestia dhe qndrueshmria; asnj arritje nuk sht si prunjsia; asnj nder nuk sht si dija; asnj fuqi nuk sht si durimi; dhe asnj mbshtetje nuk sht aq e mir sa kshillimi.
87. N botn ku mbretron virtyti, nuk sht e udhs t ushqesh mendime t kqija rreth dikujt q s′ka br keq n asnj rast. Po kur bota dhe njerzit mbretrohen nga vesi, ruaju nga rreziku q t sjell mendimi i mir q krijon pr dik.
88. Shum njerzve u jepet koh pr hir t mirdashjes q sht pr ta, e ca t tjer mashtrohen nga q u mbulohen veset e mkatet; po ka dhe nga ata q dashurohen pas vetes pr shkak t lvdatave q u bhen. Zoti nuk v asknd n sprov aq seriozisht, sa at, t cilit i jep koh.
89. Dy lloje njerzish do rrnohen pr shkakun tim: ata q e teprojn me dashurin e tyre pr mua, dhe ata q m urrejn pr vdekje.
90. Bota sht si gjarpri - e but n t prekur, dhe plot helm n brendsi. I padituri mashtrohet e joshet prej saj, kurse i urti e i dituri i ruhen.
91. I bekuar qoft ai q e mban veten t prunjur, q e nxjerr jetesn me duar t pastra, q ka zemr t qashtr, q ka zakone t rrnjosura n virtyt, q e shpenzon at q tepron, q e prmban gjuhn nga thnia e fjalve t kota, q nuk ushtron tirani e dhun, po jep siguri me pranin e tij, q sht i knaqur me Sunnetin e Profetit (s) dhe q s′pajtohet me risit n f.
92. uditem me njeriun e kursyer, q ngutet drejt skamjes duke menduar se i largohet, dhe humbet kshtu paqen e jets, q aq shum e lakmon. Pr pasoj, bn n kt bot jetn e t varfrit, ndrkoh q n tjetrn do jap llogari si i pasur. uditem me njeriun kryelart, q s′ishte gj tjetr nj dit, ve sperm, e s′do jet gj tjetr nj dit, ve kufom. uditem me njeriun q v Zotin n dyshim, ndonse e sheh Krijimin e Tij. uditem me njeriun q harron pr vdekjen, edhe pse prcjell t vdekur n varrez. uditem me njeriun q e mohon jetn tjetr, megjithse e shkoi nj ktu. uditem me njeriun q stolis banesn e tij t prkohshme dhe l pas dore shtpin e tij t prjetshme.
93. Po ta kuptonit deri n fund Madhshtin e Krijuesit, nuk do t′i jepnit rndsi Universit dhe krijesave t tjera t Tij.
94. Nj engjll i Zotit na kujton do dit: Fmijt i lindni pr vdekjen, pasurin e mblidhni pr rrnimin, ndrtimet i bni pr shkatrrimin.
95. Kjo bot sht rrug pr t kaluar, jo vend pr t′u sheshuar. Dy lloje njerzish udhtojn npr t: Nj q e shet veten, duke e dnuar prjetsisht shpirtin e tij, dhe nj tjetr q e blen, duke e shptuar shpirtin e tij nga dnimi i prjetshm.
96. Shoku nuk sht shok, po qe se nuk jep prova n tre raste: N nevoj, n munges dhe n vdekje.
97. Kujt i lejohen katr gjra, s′i mohohen katr t tjera: Kush lut, merr prgjigje; kush pendohet, dgjohet; kush lyp ndjes, falet; kush ndihet mirnjohs, s′mbetet pa t mira.
98. Kush druhet nga Zoti, mund t′i afrohet prmes faljes. Haxhxhi sht Xhihadi i t dobtit. do gj ka krkesat e saj. Agjrimi sht krkes e shndetit. Xhihadi i gruas sht t jet e kndshme pr burrin e saj.
99. Krkoi mjetet e jetess nprmjet dhnies s lmoshs.
100. Kush s′dyshon n rimarrjen e asaj q jep, jep me t dy duart.
101. Ndihma jepet sipas nevojs.
102. Ai q sht i matur, s′bie kurr n varfri.
103. Familja e vogl sht nj nga rrugt e arritjes s lehtsive n jet.
104. Ndrsjellsia e marrdhnies prbn gjysmn e urtsis.
105. Gjysma e pleqris sht trishtim.
106. Durimi duhet t′i prgjigjet mundimit. Kush rreh duart mbi gjunj nga dshprimi, ua humb vlern punve t mira.
107. Ka shum agjrues, agjrimi i t cilve sht vetm etje dhe uri, dhe shum ofrues faljesh, faljet e t cilve jan vetm mundim e pagjumsi. Gjumi dhe t ngrnt e t pirt e njeriut t ditur sht shum m i mir.
108. Mbroje besimin me lmosh; ruaje pasurin me zekat dhe prapsi tallazet e vuajtjeve me falje.
109. Njeriu fshihet pas gjuhs s tij.
110. Ai q s′ia di vlerat vetes, rrezikon t dshtoj.
111. T gjith t ardhurve u duhet t rikthehen; e pasi t jen rikthyer, sht njsoj si t mos kishin qen kurr.
112. I duruari ia del mban n do rast, ndonse mund t′i duhet t pres gjat.
113. T pajtohesh me veprimin e nj tjetri sht si ta kesh br bashk me t. Kush bashkpunon n gjra t mbrapshta bn dy her mkat: bn nj ligsi dhe s′pengon tjetrin n brjen e saj.
114. Qortoje shokun me butsi e takt dhe hiqja t keqen me an t s mirs.
115. Kush vete n vende me nam t keq, s′duhet t uditet pse e mbajn pr t keq.
116. Zakonisht, t veshurit me pushtet s′i shmangen dot njansis.
117. Kush bn vetm m kok t vet, ia afron rrnimin vetvetes. Kshillimi bn t shohsh me syt e t tjerve.
118. Kush di t mbaj sekrete, i ka nn kontroll punt e tij.
119. Skamja sht vdekja m e hidhur.
120. T′i respektosh t drejtn atij q nuk ta respekton, sht idhujtari.
121. S′duhet t ket bindje q bie ndesh me urdhrat e Zotit, kushdo qoft ai q e krkon.
122. Mos bni njeri me faj pse vonohet n marrjen e hakut; faj ka kush merr gjra q s′jan t tijat.
123. Vaniteti e pengon prparimin.
124. Agimi ka zbardhur pr kdo q i ka syt.
125. Prmbajtja nga mkati sht m e leht se largimi prej tij.
126. Nepsmadhi e prish vet miden e tij.
127. Njerzit jan armiq t asaj q s′e njohin.
128. Kush mpreh dhmbt e revolts pr hir t Zotit, merr fuqin e duhur pr t mundur dhe m trimat e armiqve t Tij.
129. Sado t frikshme q t jen, problemet duhen prballur n vend q t shmangen, prndryshe bhet m e mundimshme tortura e ngurrimit sesa vet zgjidhja e tyre.
130. Autoriteti i njeriut sht i madh aq sa sht e madhe zemra e tij.
131. Qortoje k bn keq duke shprblyer k bn mir.
132. Shkule t lign nga zemrat e t tjerve duke e shkulur n fillim prej zemrs tnde.
133. Kshilla s′sht br pr kokmushkn.
134. Lakmia sht skllavri e pafund.
135. Pakujdesia t hap pun, maturia t mbaron pun.
136. T heshtsh kur mund t thuash dika t menur e dobiprurse, sht po aq e keqe sa t thuash gjepura dhe gjra pa vler.
137. Kur bhen dy thirrje t kundrta, njra t fton domosdo n udh t gabuar.
138. Kurr s′kam patur dyshime pr t drejtn, qysh n astin q m′u shfaq.
139. Un s′kam folur gnjeshtra, as m jan thn gnjeshtra. Dhe s′kam gabuar njeri, as m kan gabuar.
140. Kush merr sot n duar flamurin e tiranis, nesr do t′i kafshoj ato duar.
141. Ndarja sht n prag t ders.
142. Kushdo q ka dal kundr s drejts, sht shkatrruar.
143. Nse durimi s′bie paqe fare, padurimi vret pr fare.
144. udi q kalifati u dhnka pr hir t shoqris me Profetin e jo dhe pr hir t afris n gjak me t!
145. O bir i Ademit: gjith ′fiton mbi ′ke nevoj, nuk sht pr ty, po pr t tjert.
146. Zemrat jan mbrujtur me pasione e prirje pr prparim e trheqje. Nxiti pr veprim kur jan t ndezura pr progres, sepse verbohen, po t′i shtrngosh.
147. Vetm kamja q shkon pr dije nuk shkon kot.
148. Zemra lodhet njlloj si trupi, prandaj lodhe me thnie t urta.
149. Turmat jan njerz q bjn nj forc t madhe sa jan bashk; po kur ndahen, bhen anonim; ato jan njerz q bjn t kqija, kur mblidhen bashk, dhe t mira, kur rrin ve e ve.
150. do gj e mbush enn ku hidhet, prve dijes q hap vend tjetr pr tjetr dije.
151. Shprblimi i par q merr i urti nga t tjert sht prkrahja e tij, jo e arrogantit.
152. Kur nuk e mban dot veten, shtiru sikur e mban, se rrall ndodh q njeriu t′u plqej t tjerve pa u njjtsuar me ta.
153. Bota do ta kthej fytyrn nga ne (Ehl-i Bejti), pasi na ka kthyer shpinn, si bn deveja nn, q i kthehet fmijs, pasi e ka ndukur m par.
154. Bujaria sht mburoja e nderit; durimi sht freri i t leshtit; ndjesa sht mimi i suksesit; prmimi sht ndshkimi pr at q t shet, dhe kshillimi sht garanci pr udhheqje.
155. Vaniteti sht armiku i intelektit njerzor.
156. Mos i prfill vuajtjet, ndryshe nuk do ndihesh asnjher i lumtur.
157. Pema trungbut e ka gjethnajn m t dendur.
158. Kundrshtimi e tut kshilln e mir.
159. Kush jep bujarisht, bhet i pushtetshm.
160. Qndrueshmria e njeriut njihet kur ndryshojn kushtet.
161. Nuk sht e sinqert miqsia e mikut q t ka zili.
162. E shumta e mangsive n gjykim buron nga lakmia.
163. Qndrimi i heshtur jep dinjitet; drejtsia shton miqt e bess; bujaria lartson prestigjin; mirsit breshrojn kur lypen prulsisht; shrbimi ndaj njeriut t bn prijs t tij; sjellja e njerzishme ia pret kraht kundrshtarit; prmbajtja ndaj nj t marri t′i shton prkrahsit.
164. udi q lakmitari s′lakmon shndet!
165. Lakmitari sht prher n kthetra t turpit.
166. N fakt, kush dshprohet nga kjo bot, dshmon paknaqsi ndaj Zotit q i rregulloi gjrat n kt mnyr. Kush ankohet prej fatkeqsive, ankohet kundr Zotit.
167. Kush i afrohet e i prulet dikujt pr shkak t pasuris, i ka humbur dy t tretat e fes s tij.
168. Kur zemra skllavrohet nga kjo bot, bhet fole e tre gjrave: Ankthit, q e mbrthen pr gjithnj; lakmis, q s′e lshon m pr asnj ast; dhe ambicjes, q s′knaqet dot kurr.
169. Tiparet m t mira t grave jan ato, q pr burrat jan m t kqijat, dhe pikrisht: kryelartsia, kursimi dhe brishtsia. Nj grua kryelart s′i lejon njeriu t′i afrohet; kur sht e kursyer, e prdor mir pasurin e saj e t burrit t saj; e nse sht zemrbrisht, trembet e ka frik nga gjithka q i ndodh.
170. Pr At Zot, kjo bot e juaja sht n syt e mi m e pshtir se zorrt e derrit t tredhur n duart e nj lebrozi.
171. Nj grup njerzish e adhuron Zotin pr hir t favoreve; ky sht adhurim tregtarsh. Nj tjetr grup e adhuron nga frika; ky sht adhurim skllevrish. S fundi sht grupi q e adhuron vetm nga mirnjohja. Kshtu adhurojn vetm njerzit e lir dhe fisnik.
172. Njeriu humbet t drejtat nga mosveprimi dhe mikun nga prgojimi.
173. Guri i vn pandershmrisht n muret e nj shtpie sht garanci e rrnimit t saj.
174. Dita e t shtypurit mbi shtypsin do jet m e mundimshme se dita e shtypsit mbi t shtypurin.
175. Pyetja me shum prgjigje sht ende pa prgjigje.
176. N do bekim t Zotit sht nj e drejt e Tij. Zoti e rrit bekimin, kur ajo prmbushet, dhe e heq fare, kur s′prfillet, po merret npr kmb.
177. Kur shtohet aftsia, mpaket frika.
178. Ruhuni nga largimi i bekimit, se jo do gj q ikn kthehet prsri.
179. Bujaria i rri s mirs m afr se prkujdesja pr t afrmin n fis.
180. Provoi q s′gabohet atij q ka mendim t mir pr ty.
181. E njoha Zotin prmes dorheqjes nga vendimet, prishjes s planeve dhe humbjes s kurajos.
182. Hidhsia e ksaj bote sht mblsi e bots tjetr dhe mblsia e ksaj bote sht hidhsi e bots tjetr.
183. Zemrimi i ngjet menduris, nse pasohet me pendes; se kur s′pasohet, sht vrtet menduri.
184. Sa m pak hast, aq m shum shndet.
185. Kur t marrin punt ters, merru vesh me Zotin prmes dhnies lmosh.
186. Besa me t pabesin sht pabesi ndaj Zotit, mosbesimi ndaj t pabesit sht besnikri ndaj Zotit.
187. Ka njerz q sillen drejt ndshkimit hap pas hapi prmes trajtimit t mir; ka t tjer q mbeten n mashtrim, se u fshihen t kqijat; s fundi, ka nga ata q mbahen me shpresa, pr shkak t fjalve t mira q u thuhen. T gjith harrojn q dhnia e kohs sht sprova m e madhe, q ka br Zoti.
188. Njeriu me pushtet sht si ai q nget shaluar nj luan: E lakmojn pr pozicionin q ka, por ai e di m mir n ′pozit sht.
189. Bju mir qyqarve t pa njeri, q t′u bhet mir t afrmve t tu, n mbetshin qyqar ndonjher.
190. Fjala e urt sht kur, kur synon zgjidhjen e shtjes, dhe smundje, kur synon ngatrrimin e saj.
191. O bir i Ademit, mos e vuaj qysh sot shqetsimin e dits q s′ka ardhur ende. Kur t vij ajo dit n jetn tnde, Zoti do t′ia jap pjesn q i takon.
192. Duaje mikun me kufi, se mund t t bhet armik nj dit. Urreje armikun me mas, se mund t t bhet mik nj dit.
193. Mos e kmbeni dijen me padije dhe bindjen me dyshim. Veproni, pasi t fitoni dije, dhe vazhdoni, pasi t krijoni bindje.
194. Lakmia e shpie njeriun tek burimi dhe e bn t kthehet mbrapsht, pa pir. Ajo merr prsipr prgjegjsi q s′i prmbush dot. Ndodh q ai q pi, t mbytet, prpara se zjarrmia t′i fashitet. Sa m shum vlen nj send i dshiruar, aq m shum dhembje sjell humbja e tij. Ambicja ia verbon syt logjiks. Pjesa e caktuar vjen vetvetiu, sado t′i afrohesh a t′i iksh larg.
195. Puna e vogl, e vazhduar rregullisht, sht m me vler se puna e gjat, e kryer pa zell.
196. Hiqni dor nga gjrat q ju lihen n dshir, nse bhen penges pr gjrat e detyruara!
197. Ai q sharron sa e gjat sht udha, rri prher i prgatitur.
198. Perceptimi i syrit s′sht vrojtim real, sepse syt t gnjejn her-her; kurse urtsia s′e gnjen kurr at q kshillohet me t.
199. Midis jush e predikimit varet nj perde mashtruese.
200. T paditurit ndr ju marrin ′t duan, sa koh q mbahen larg t diturit.
201. Dija zhvlerson shfajsimin e atij q rreket t prligjet.
202. Kush bie hert n kthetrat e vdekjes, krkon koh, e kush u ndie i harruar prej saj, krkon justifikime.
203. Kjo bot mban fshehur nj t keqe pr do gj, q njerzit thon se ecn mir.
204. Kur Zoti dshiron t prul dik, e l pa dituri.
205. Edhe sikur Zoti t mos kish folur pr ndshkim, do duhej t mjaftonte vetm mirnjohja pr mirsit e Tij, pr t′i br njerzit t mos shfaqnin mosbindje ndaj Tij.
206. Mos u shoqro me t lajthitur, sepse hiqen sikur merren me pun t mdha dhe krkojn q t bhesh dhe ti si ata.
207. Ai q s′ia prton sherrit, mkaton, kurse ai q i shmanget, pson. Si zor q sherrxhiu t′ia ket frikn Zotit.
208. Nuk shqetsohem shum pr gabimin, pas t cilit mund t′i lyp Zotit ndjes me dy rekate.
209. I rni n mjerim nuk sht m nevojtar pr lutje se i pambrojturi prej tij.
210. Njeriu sht pjell e ksaj bote, prandaj s′i vihet faj q e do t mn.
211. Lypsari sht lajm nga Zoti. Kush e largon, prmon Zotin, kush i jep, bn Zotin borxhli.
212. Njeriu q respekton veten nuk kryen tradhti bashkshortore.
213. Caku q i sht caktuar jets sht mjaft pr t′u ndier i ruajtur*.
214. Njeriu mund t fler edhe pas humbjes s fmijs, po s′v dot gjum n sy pas humbjes s prons.
215. Vuri veshin opinionit t besimtarit, sepse sht Zoti q e v t vrtetn n gojn e tij.
216. Fetaria sht e shtir, kur mbshtetja krkohet m shum nga vetvetja se nga Zoti.
217. Skamja mpak besimin, pshtjellon intelektin dhe shton mllefin.
218. Pyet pr t kuptuar, jo pr t ngatrruar. Injoranti q do t msoj, sillet si i msuar, kurse i msuari q do t ngatrroj, sillet si injorant.
219. Ruhuni nga mosbindja ndaj Zotit kur jeni vetm, se sht vet Gjykatsi ai q dshmon.
220. Kush mposhtet nga mkati, s′mund t jet fitimtar; kush fiton prmes mkatit, n fakt ka dshtuar.
221. Zoti ia ka dhn pjesn t skamurit n pasurin e t kamurit. Varfanjaku ka uri kur s′i jepet pjes′ e tij. Por pr kt do jepet llogari prpara Zotit.
222. Mungesa e nevojs pr shfajsim sht m e mir se argumenti q shfajson.
223. M e pakta q duhet br pr hir t Zotit sht mosprdorimi i bekimeve t Tij pr t mkatuar kundr Tij.
224. Besimtarit i qesh fytyra, ndrsa zemra i qan; sjellja e tij kokulur fsheh nj zemr me bujari t pafund; s′e lakmon pozitn e lart, kurse pr famn s′pyet fare. Malli i tij sht i pashuar, guximi i tij sht i pamat, durimi i tij sht i madh dhe koha e tij sht e zn. sht mirnjohs e i prmbajtur, i heshtur n mendimet e tij, i matur n krkesat e tij, i shklqyer n sjelljet e tij dhe i but n temperamentin e tij. sht m i gurt se guri dhe m i prunjur se skllavi.
225. Po t′i ndodhte njeriu t njihte fatin dhe fundin e jets s tij, do t′i urrente ambicjet dhe mashtrimin prej tyre.
226. N pronn e do njeriu ka dy pjestar: pasardhsit dhe aksidentet.
227. Njeriu q krkon sht i lir sa pa premtuar ende.
228. Kush lutet pa br prpjekje, sht si ai q do t gjuaj me nj hark pa kord.
229. Dija sht e dy llojeve: Ajo q sht prvetsuar dhe ajo q sht dgjuar. Vetm e dgjuara nuk sjell dobi, po t mos prvetsohet.
230. Drejtsia e vendimit shkon krah pr krah me fuqin: njra lind kur lind tjetra dhe zhduket kur zhduket tjetra.
231. Stolia e varfris sht dlirsia, stolia e pasuris sht mirnjohja.
232. Dita e Drejtsis pr t padrejtin do t jet m e mundimshme se dita e padrejtsis pr viktimn e tij.
233. Kamja m e madhe sht t mos ia hedhsh syt fare kamjes s t tjerve.
234. Thniet mbahen mend, veprimet vihen n prov.
235. Kini frik nga Zoti, o njerz! Shum nga ju prpiqen pr gjra q s′i marrin dot, ndrtojn shtpi ku nuk banojn, dhe mbledhin sende q u lihen t tjerve. Ka dhe q marrin n rrug t pandershme e n dm t s drejts s tjetrit. Kush fiton kundr ligjit, do duhet t mbaj barrn e mkatit, prandaj ikn nga kjo bot me shpinn krrusur dhe del prpara Zotit i drrmuar nga dshprimi.
236. Qndrimi larg mkatit sht nj nga rrugt e mbrojtjes prej tij.
237. Dinjiteti t sht dhn i lart, por ti vet e ul sa her q krkon; prandaj zgjidh mir para kujt e ul.
238. T lvdosh m shum nga ′meritohet sht sahanlpirje, t lvdosh m pak sht ose smir ose mangsi n t folur.
239. Mkati m serioz sht ai q gjykohet i vogl nga ai q e bn.
240. Tirani ka tri cilsi: Dhunon eprorin duke mos iu bindur, dhunon vartsin prmes arrogancs s postit, dhunon njerzit t gjith duke prkrahur tirant e tjer.
241. Pas kulmit t dhembjes zbret qetsia, ashtu si zbret paqja pasi laku i dshprimit s′ngushtohet dot m.
242. Mos e tepro n prkushtimin ndaj gruas e fmijve, se Zoti s′do t′i lr pa prkujdesje, n qofshin dashurues t Tij; e n qofshin armiq t Tij, pse duhet brengosur e shpenzuar koh pr ta?
243. E meta m e madhe e njeriut sht t quaj t met t t tjerve nj t met q e ka vet ai.
244. O skllevr t ambicjeve, ndahuni prej tyre! Kush pshtetet pas ksaj bote, s′do marr gj prej saj, prve dhembjes. Kaliteni veten, o njerz, e mos ua vini veshin prirjeve tuaja instiktive.
245. Mos e shihni t keqe thnien, ku mund t gjeni dika t mir.
246. Kur t′i luteni Zotit pr dika, n fillim krkoni bekime pr Profetin, pastaj pr veten tuaj. Zoti sht tepr bujar q t pranoj vetm lutjen e par e t mos pranoj dhe t dytn pr hir t saj.
247. Kush e ka t shtrenjt dinjitetin, u qndron larg grindjeve.
248. Budallallk sht t nxitosh prpara momentit t prshtatshm dhe t vonosh, pasi ka ardhur ky moment.
249. Mos pyet pr gjra q mund t ndodhin, se mjaft telashe ke nga gjrat q t ndodhin.
250. Imagjinata sht pasqyr, msimet japin kshill dhe paralajmrim. Ai q bn veten, ka br mjaft, nse ka shmangur at q quan t keqe tek t tjert.
251. Dija ka shok veprimin. Kush di, t veproj, se dija vdes po s′pati aksion. Po t mbahet parasysh kjo veti e saj, mir. Prndryshe ajo ikn e t l.
252. Nuk ka gj m t lart se Islami, nder m t lakmuar se adhurimi i Zotit, streh m t sigurt se kufizimi i vetvetes, ndrmjets m t mir se pendimi, dhe thesar m t vyer se qenia i knaqur.
253. Asnj pasuri s′e tremb aq shum mjerimin, sa mjaftimi me mjetet e ekzistencs. Kush e kufizon veten n sa i duhet pr t′u mbajtur, arrin paqen dhe bhet gati qetsisht pr ndrrimin e baness.
254. Ambicja sht porta e dshprimit dhe elsi i fatkeqsis. Lakmia, krenaria dhe xhelozia nxitin pr mkat, ndrkoh q zakonet e kqija shpien uj n mullirin e s keqes.
255. Zemra e ngusht nx ve veset e kqija; ajo sht mgojza q e kthen njeriun drejt s ligs.
256. Ka njerz q ia dalin mban nj dite, por pas saj nuk shohin m dit tjetr; ka t tjer, q jan pr t′u patur zili para mesnats, pastaj i qajn grat m t gdhir t dits tjetr.
257. Fjalt mbahen n zap ende pa u thn; se me t′u thn, e mbajn ato njeriun zap. Prandaj prgjojeni gjuhn m shum se arin e argjendin, se ndodh shpesh q vetm nj shprehje t prapsoj nj bekim e t sjell nj ndshkim.
258. Mos fol pr at q s′e di, por as at q di mos e thuaj t tr, nse ka mundsi.
259. Ruaju Zotit mos t sheh ku mkatohet e nuk t sheh ku ka bindje ndaj Tij, sepse do jesh i humbur t dyja hert. Kur ndihe i vendosur, tregohu i vendosur n bindjen ndaj Tij, dhe kur ndihe i lkundur, tregohu i lkundur n mkatimin ndaj Tij.
260. Mbshtetja n kt bot sht marrzi, prderisa dihet ′ka n t; prapambetja n vepra t mira sht humbje e sigurt, prderisa dihet q sjellin shprblim; sht papjekuri t′i japsh besim njeriut q s′ka dhn prova ende.
261. Se sa e ult sht kjo bot n gjykimin e Zotit del nga fakti q vetm n t ka mosbindje ndaj Tij. Pikrisht kjo bn t arrihen t mirat e Tij, vetm kur ikn prej saj.
262. Kush krkon do gjej qoft dhe vetm nj pjes t asaj q krkon.
263. Nuk sht e mir ajo e mir, pas s cils vjen Skterra, dhe nuk sht vuajtje ajo vuajtje, pas s cils vjen Parajsa. do lumturi tjetr nga e Parajss sht banale, dhe do fatkeqsi tjetr nga e Skterrs sht shaka.
264. Varfria sht vrtet fatkeqsi, por m e keqe se varfria sht lngata e trupit dhe m e keqe se lngata e trupit sht lngata e zemrs. Kamja sht vrtet bekim, por m e mir se kamja sht shndeti i trupit dhe m i mir se shndeti i trupit sht shndeti i zemrs.
265. Prejardhja s′mund ta oj prpara at, q ka mbetur prapa nga punt q ka br.
266. Qndroi bots larg, q t′ia shohsh m mir t kqijat q t ka dftuar Zoti; dhe mos rri mosprfills ndaj saj, se ajo t prfill, sido q t jet.
267. Fol q t shfaqesh, ndryshe do mbetesh fshehur nn gjuh.
268. Prapse sulmin e joshjeve t ksaj bote dhe qndroi larg asaj q s′t afrohet. E nse s′bn dot ndryshe, trego maturi n krkim.
269. Shpesh fjala bn shum m tepr se sulmi.
270. Ajo q knaq, mjafton, sado e vogl t jet.
271. Le t ket vdekje, por jo poshtrim. Le t ket pak, por jo nga t tjert. Kush s′merr duke ndenjur unjur, nuk do marr as kur t jet m kmb. Bota ka dy dit: Nj pro teje e nj kundr teje. Mos u kapardis, kur dita sht me ty, dhe bj durim, kur e ke kundr.
272. Aroma m e mir sht e myshkut. Peshon pak, po ern e ka t kndshme.
273. I lini mburrjet e mos e gnjeni veten, por sillni vdekjen ndr mend.
274. Fmija ka nj t drejt tek prindi dhe prindi ka nj t drejt tek fmija. E drejta e prindit tek fmija sht bindja pr do gj, prve asaj q prbn mkatim ndaj Zotit; kurse e drejta e fmijs tek prindi sht trashgimi i nj emri t mir, edukata e shndosh dhe msimi i Kur′anit.
275. Mania e kundrshtimit t′i pakson shanset e suksesit.
276. 408. E vrteta rrzon kdo q i del kundr.
277. Zemra sht libri i syrit.
278. Prkushtimi ndaj Zotit sht tipari m i rndsishm i karakterit t njeriut.
279. Mos e provo mprehtsin e gjuhs tnde kundr Atij q ta dha aftsin pr t folur, as shkathtsin e fjals kundr Atij q t futi n udhn e mbar.
280. Kontrollit mbi veten i mjafton largimi nga gjithka q s′plqehet tek t tjert.
281. Prmbahu si njeri i lir, ose hesht si i paditur.
282. M e pakta gj q i krkohet intelektit sht t shquaj udhn e mbar nga e gabuara.
283. Bni t mira pa quajtur t vogl asnjrn prej tyre. E mira e vogl sht e madhe dhe e mira e pakt sht e shumt. Askush nuk duhet t pranoj q t tjert t jen m t zot se vet ai n brjen e s mirs, ndryshe do bhej vrtet ashtu. E mira dhe e keqja kan prkrahsit e tyre. N heqshi ju dor prej ndonjrs, do ket t tjer q do t′i afrohen.
284. Zoti ia rregullon paraqitjen, kujt v rregull n brendi t vet. Zoti i ndihmon n punt e ksaj bote, kujt bn shrbime pr fen e Tij. Zoti ia sjell mbar punt me t tjert, atij q mba t forta lidhjet me T.
285. Maturia sht perde q mbulon e urtsia shpat e mpreht. Fshihi dobsit e sjelljes tnde pas maturis dhe vraji ambicjet e tua me shpatn e urtsis.
286. Zoti i begaton disa njerz n dobi t njerzve t tjer. Zoti ua mbush duart plot, sa koh q u japin dhe t tjerve; e kur s′ japin m, Zoti ua heq bekimin e ia jep dikujt tjetr.
287. Njeriu nuk mund t ndihet kurr i sigurt n punt e shndetit e t pasuris. Ka shum njerz q duken t shndetshm, por smuren pas pak, si dhe shum t tjer q jan t pasur, por bien shpejt n varfri.
288. Ai q i qan hallin nj besimtari, i sht qar Zotit, n fakt; ai q i qan hallin nj jo-besimtari, i sht qar pr Zotin, n fakt.
289. Mundimet e ksaj bote prballen me durim, se padurimi i shton m shum.
290. Knaqsia m e madhe arrihet pasi heq dor nga ambicjet.
291. Mendjet e skllavruara bhen vegla t pasioneve t fuqishme.
292. Aftsia i ndihmon ruajtjes s prvojs.
293. Mos i jepni prgjegjsi e besim njeriut t dshpruar.
294. M fatkeqi n tregti e m i pafati n prpjekje sht kush rropatet pas kamjes pa e gjetur dot. Si rezultat, ikn i trishtuar nga kjo bot dhe detyrohet t prballet me t kqijat e saj edhe n botn tjetr.
295. Ka dy lloj mjetesh jetese: Q krkojn dhe q krkohen. Vdekja prgjon hapat e atij q i prgjrohet ksaj bote, deri sa e shqit nga gjiri i saj; kurse atij q i prgjrohet bots tjetr, i vijn vetiu t mirat e ksaj bote. Ai vetm sa i pranon.
296. Mbani mend q qejfet do zhduken dhe do mbeten vetm pasojat.
297. Vr n prov dhe do urresh!
298. Nuk sht e mundur q Zoti t′ia mbaj hapur njeriut dern e mirnjohjes, duke i mbyllur dern e bollkut; as t′ia mbaj hapur dern e lutjeve, duke i mbyllur dern e pranimit t tyre; as t′ia mbaj hapur dern e pendess, duke i mbyllur dern e mshirs.
299. Njeriu m i prshtatshm pr pozicion t nderuar sht ai q vjen nga njerz t nderuar.
300. Njeriu sht armik i asaj q s′njeh.
301. Gjumi i nats squll vendosmrin e dits.
302. Pushteti qeveriss sht gur prove pr nj prijs.
303. Asnj qytet nuk ka mbi ty m shum t drejt se t tjert. Qyteti m i mir sht ai q t mban.
304. Pak, por prher, sht m mir se shum, por q zhgnjen.
305. Po t hasni te dikush nj cilsi t spikatur, do gjeni dhe t tjera, t t njjtit lloj.
306. Ai q tregton pa ditur ′thot feja, do bjer hert a von te fajdeja.
307. Zoti e fut n halle t mdha njeriun q alarmohet nga telashet e vogla.
308. Kush i jep rndsi dinjitetit, s′u jep rndsi dshirave t vogla.
309. Kur hyn n shaka qesndia, dalin intelekti dhe gjallria.
310. Largimi i atij q do t t afrohet, t′i mpak shanset e suksesit, kurse afrimi tek ai q t largohet, t mpak dinjitetin.
311. Vetm kur t jemi prpara Zotit, do duket kamja e skamja e vrtet.
312. Pse duhet t mbahet m t madh njeriu? Ka nisur si far e do mbaroj si kufom. Veten s′e mba dot vet, as takimin me vdekjen s′e shmang dot.
313. Vall′ s′paska njeri aq t lir, sa t mund t′ua lr kafshatn e tij t ksaj bote atyre q din ve t mbllaiten? Ve Parajsa vlen t jet mimi juaj, pra mos e shisni veten, prvese n shkmbim t saj.
314. Dy tahmaqar s′ndiejn kurr t ngopur: Krkuesi i dijes dhe krkuesi i ksaj bote.
315. Besimi sht zgjedhje e s vrtets, ndonse mund t dmtoj, dhe flakje tej e t pavrtets, ndonse mund t ndihmoj; besimi krkon q fjala t mos thot m shum se vepra; besimi nnkupton frikn ndaj Zotit sa her q flitet pr t tjert.
316. Vendimet i dominon fati, ndryshe s′do mund t dshtonin nga vet prpjekjet.
317. Vetprmbajtja dhe durimi jan pjella binjake t kurajs s lart.
318. Prgojimi sht arma e t pafuqishmit.
319. Shum njerz futen n udh t keqe nga q pr ta sht folur vetm mir.
320. Kjo bot s′sht br pr vetveten, po pr tjetr gj nga vetja.
321. Syri sht gjalm pr torbn pas shpine.
322. Dy lloj njerzish do t rrnohen pr shkakun tim: admiruesi q e tepron me admirimin e tij, dhe fajsuesi q m ngarkon me faje t paqena.
323. Heshtja pr shtje q duan urtsi nuk sjell asnj t mir, ashtu si nuk sjell asnj t mir fjala e thn pa patur dituri.
324. Mkati m i keq sht ai q shihet si i parndsishm nga brsi i tij.
325. Zoti s′ia detyron msimin t paditurit, pa ia dhn t diturit detyrn e msimit t tij.
326. Shoku m i keq sht ai, ndaj t cilit ndihesh i detyruar t ruash disa formalitete.
327. Besimtari q i bie m qaf vllait t tij n besim, e braktis, n fakt.
328. Vdekja nuk sht kurr tepr larg.
329. Grindjet sjellin shkatrrim.
330. I bekuar sht ai q ia kushton krejt veprimet, dijen, dashurin, urrejtjen, marrjen, dhnien, fjaln, heshtjen, veprat dhe fjalt vetm Allahut.
331. Sikur njeriu ta dallonte vdekjen dhe shpejtsin me t ciln i afrohet, mesiguri do ta urrente dynjan dhe shpresat e saja.
332. Sikur lutsi ta dinte shkalln e mshirs hyjnore q e rrethon, nuk do ta ngrinte kokn kurr nga sexhdja.
333. Kush fl shum natn do t humbas dika q s′mund ta fitoj ditn.
334. Dyert e mshirs jan t hapura n pes raste: gjat shiut, xhihadit, recitimit t Kur′anit, muzgut dhe agimit.
335. Qasjuni duas n pes raste: gjat kndimit t Kur′anit, ezanit, shiut, xhihadit dhe lutjes s t shtypurit, sepse vrtet, nuk ka perde mes saj dhe Zotit!
336. Mund t ndodh q t krkoni dika e Ai t mos jua jap, pr t′ju dhuruar dika m t mir (m von).
337. Ndonse koprracia, frika e lakmia jan cilsi t ndryshme, ato kan t prbashkt iden e gabuar pr Allahun.
338. Mungesa e faljes sht e meta m e keqe dhe ngutja n hakmarrje sht mkati m i madh.
339. Sa mjeranve po u numrohen ditt e ata prap jepen marrzisht mbas pasuris.
340. Kush mbahet me t madh sht nj hi tek Allahu.
341. Dy gjra i shpiejn njerzit n shkatrrim: frika nga varfria dhe krkimi i eprsis prmes krekosjes.
342. Kush kshillohet me t urtit tregon pjekurin e vet.
343. Lott nuk thahen vese kur ngurtsohen zemrat dhe zemrat nuk ngurtsohen vese nga mkatet e shumta.
344. Thuaje t drejtn n do rast; miqso t drejtt dhe shmang gjynahqart, largoju hipokritve dhe mos u shoqro me tradhtart!
345. Shkaku i ndrprerjes s mirqenies sht shprfillja e nevojtarve.
346. Knaqsia e Allahut sht te knaqsia e prindrve dhe zemrimi i Tij sht te zemrimi i tyre.
347. Forma m e keqe e tradhtis sht zbulimi i t dhnave t mirbesuara.
348. Ai q e shet ahiretin pr dynjan i humbet t dyja.
349. Pranoja krkesn pr falje vllait tnd musliman, e nse nuk ka ndonj, gjeja!
350. Qortimi n publik sht poshtrim.
351. Dgjuesi i prgojimit sht njlloj me prgojuesin.
352. Allahu e mshiroft personin q ofron nj mirsi dhe largon nj padrejtsi; ose rrzon nj zullum dhe vendos drejtsi.
353. Kush resht s ndaluari nga e keqja me fjal dhe vepra sht nj kufom n mesin e t gjallve.
354. Fmija q duhet br zap sht si gishti i teprt: nse e l, nuk t plqen dhe nse e kput, t dhemb.
355. Qllimi juaj duhet t jet t tregoni m shum mirsi ndaj fmijs suaj sesa ai ndaj jush.
356. Kur qortoni nj fmij, lrini vend t largohet nga faji, q si rrugdalje e vetme t mos i mbetet kryenesia!
357. Rrahja e ferishtes sht si plehrosja e njomishtes.
358. Mos i harxhoni ditt duke prmendur veprat tuaja dhe duke prgojuar, sepse vrtet ka engjj regjistrues me ju.
359. Mos u veshni me t zeza, sepse ajo sht moda e Faraonit.
360. Ruajuni debatit, sepse shkakton dyshim.
361. Ruajuni neglizhimit, sepse shkakton pishmanllk kur pishmanllku s′ka dobi.
362. Bni ndere sa t mundeni, sepse ju shptojn nga vdekja e dhunshme.
363. Gjat haxhxhit, soditeni Bejtullahin shpesh, sepse Zoti i kushton njqind e njzet shprblime Shtpis s Shenjt, gjashtdhjet prej t cilave jan pr tavafbrsit, dyzet pr namazfalsit dhe njzet pr soditsit e Qabes.
364. Jepni sadaka natn, sepse sadakaja e nats shuan zemrimin e Allahut.
365. Ruajuni prtacis, sepse prtaci nuk do t′i prmbush t drejtat e Allahut.
366. Kshillimi mbron nga shkatrrimi.
367. Nderet jan t pavlera, ve nse i bhen fisnikut dhe fetarit.
368. do gj ka frytin e vet dhe fruti i brjes nder sht shpejtimi i tij.
369. I sigurti pr shprblimin jep bujarisht.
370. T referuarit neve (Ehl-i Bejtit) sht ilai i ngurrimit, smundjeve dhe cytjeve dyshuese.
371. Duhet t reshtni s diskutuari mbi thniet tona q s′i kuptoni.
372. Moderimi sht rruga jon dhe udhrrfimi sht shtja jon.
373. Organi m mosmirnjohs i trupit sht syri; ndaj, mos iu prgjigjni q t mos shmangeni nga dhikri i Allahut.
374. Allahu e ka pr detyr ta shroj at q e fsheh lngimin e tij pr tri dit dhe i ankohet pr at vetm Allahut.
375. Knga sht vajtimi i Shejtanit pr humbjen e Xhennetit.
376. Neve (Ehl-i Bejti) jemi rojtart e fes s Allahut dhe fanart e dituris; saher q dikush nga ne kalon, nj tjetr shfaqet.
377. Dehja sht katr llojesh: dehja e rinis, dehja e pasuris, dehja e gjumit dhe dehja e pushtetit.
378. Mosbesimi qndron mbi katr shtylla: shthurjen, teprimin, dyshimin e rebelimin.
379. Hipokrizia mbshtetet n katr gjra: tekat, pakujdesin, mllefin dhe lakmin.
380. Modestia sht rroba m e mir e besimtarit, ndershmria sht bukuria e tij m e mir, dija sht nderi i tij dhe shprfillja e prgojimeve sht dinjiteti i tij.
381. Mos ua trego varfrin tnde t tjerve; duroje at pr hir t Allahut - me dinjitet dhe n fshehtsi!
382. O Kumejl, mund t′ia tregosh mikut tnd t ngusht sekretin. Kush sht miku yt i ngusht? Ai q s′t zhgnjen n fatkeqsi, s′t braktis n halle dhe mkate, nuk pret derisa t′i krkosh ndihm dhe s′t l t′ia tregosh telashin. At mund ta drejtosh nse mbshtetet.
383. Statusi i durimit ndaj imanit sht si ai i koks ndaj trupit; kshtu, mosdurimtart jan jobesimtar.
384. U druhem, n lidhje me ju, dy gjrave: shpresave t tejzgjatura dhe ndjekjes s dshirave.
385. Mos e tradhto shokun nga dyshimi dhe mos e braktis at para se ta qortosh.
386. Shtyllat e ateizmit jan katr: dshira - pr knaqsit e dynjas, frika - nga humbja e knaqsive t dynjas, paknaqsia - me rizkun e Allahut, dhe zemrimi.
387. Pendimi i vrtet sht keqardhja me zemr, krkimi i faljes me gjuh dhe vendosmria pr t mos e prsritur m kurr.
388. Ruajeni dinjitetin nprmjet vetmis.
389. Zemrat e injorantve turbullohen nga lakmia, zaptohen nga shpresat dhe ndryhen nga dredhit.
390. Heshtja sht urti, prmbajtja nga t folurit sht siguri dhe fshehja (e halleve) sht pjes e lumturis.
391. Profeti i njeriut sht interpretuesi i intelektit t tij.