Close
Faqja 5 prej 5 FillimFillim ... 345
Duke shfaqur rezultatin 81 deri 82 prej 82
  1. #81
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    01-03-2019
    Postime
    71
    Faleminderit
    1
    4 falenderime n 4 postime

    Pr: Edhe nj her pr fenomenin "Fatmir (Foti) Cici"

    Shpirtligsia, smira dhe koktrashsia – kombinacioni q hap dyert e ferrit

    Prpara se t vazhdoj me ato q kam ndrmend t shkruaj n postimin e sotm pr Miri Cicin, dua t theksoj edhe nj her se analfabetizmi, padituria dhe injoranca nuk jan mkate. Nuk jan as probleme mendore. Mund t luftohen pjesrisht, ose edhe plotsisht (deri atje ku mbaron kufiri i aftsive njerzore), por edhe n rast se nuk ekzistojn mundsit, nuk bhet hataja. Gjyshrit dhe strgjyshrit tan nuk ishin t shkolluar, por kishin nj urtsi dhe menuri popullore, q kompensonte mungesn e dijeve shkollore dhe u jepte atyre mundsin q t prballonin me sukses sfidat e kohs. Sipas doktrinave t t gjitha feve t bots, monoteiste apo politeiste, sipas t gjitha sistemeve filozofike antropocentrike t t gjitha kohve, premis pr kt “urtsi popullore” mbetet pastrimi i shpirtit nga mkatet, kryesisht nga ligsia, pika kulmore e s cils mbetet binomi zili + smir. Esht pikrisht ky i fundit, pr t ciln un akuzoj Miri Cicin, e cili sht strumbullari i qenies s tij t pavler, ndrsa prpjekjet e tij pr t’u hequr i ditur e i shkolluar, jan leckat q prpiqen ta mbulojn at, edhe pse pa sukses. N postimin 62 t ksaj teme (paragrafi 2) kam shkruar pikrisht kto fjal, t cilat prshkruajn me saktsi dhe objektivitet absolut kt q po them edhe tani:

    ...Koktrashsia nuk sht zgjedhje, por identitet. Koktrashsia sht e lindur, jo e kultivuar. Koktrashsia sht pengesa m e madhe n rrugn e dijes, sepse nuk e lejon vullnetin e lir t fuqizoj trurin dhe t gdhend mendjen. Koktrashsia sht pjes e subkoshiencs, t ciln ndrgjegjja nuk arrin as ta lexoj, aq m tepr ta kontrolloj e ta nnshtroj. N kt pik dua t them dika pozitive dhe ngushlluese pr Fatmir Fotaq Cicin, madje me sinqeritetin m t madh. Dshmoj me dorn n Ungjill se ky njeri ka br prpjekje kolosale pr t kaluar provimet, kudo ku ka qen. Pr nj provim fare t thjesht mund t lexonte edhe pesmbdhjet or n dit pr nj muaj t tr, n kohn q shokt e tij mjaftoheshin n nj studim prej pak orsh dy dyt para t njjtit provim. Pra, un nuk e akuzoj Fatmir Fotaq Cicin se sht koktrash me dashje, as se nuk ka br prpjekje pr t’u liruar prej saj. Prkundrazi, e mirkuptoj dhe i shpreh solidaritetin tim pr gjendjen n t ciln ndodhet. Un e kam akuzuar dhe vazhdoj ta akuzoj vetm pr flliqsirat, q rrjedhin prej shpirtit t tij, pr t cilat nuk ka br as prpjekjen m t vogl pr t’u liruar. Prkundrazi, i ka prdorur si kundrpesh, pr t balancuar koktrashsin e tij legjendare kundrejt t gjith atyre, q kan ecur n jet me aftsit e tyre, pa shkelur mbi kufomat e t tjerve.

    Prpjekjet e Miri Cicit pr t’u shfaqur prpara opinionit shqiptar si mendimtar i madh, si teolog i shquar dhe albanolog me fam, m kujtojn nj poezi t Andon Zako ajupit (Bretkosa q do t trashet sa nj ka), i cili e ka shkruar posarisht pr njerz si Miri Cici, sepse cicmicr si ky ka pasur kurdoher n shoqrin njerzore, edhe pse jo me kaq bollk sa n shoqrin shqiptare.


    Bretkosa sa nj ve,
    pa nj ka sa nj deve
    dhe nakari nuk' e la,
    desh t trashet sa nj ka.
    Kur vu kt gj ndr mnd,
    vate u shtri nd nj vnd
    duke ngrn e duke pir,
    q t fryhet sa m mir.
    — Shihni, shihni, sa u rrita, —
    thrrit e thoshte prdita.
    — Mos u mburr' e mos u mbaj, -
    i thoshn shoqet e saj.
    — Shihni, nuk jam sa demi?
    — Jo! — Shikoni. — Jo, t themi.
    — Pa shikoni kt bark
    si t kaut. — Jo, je lark! —
    Bretkosa, nga marasi,
    u fry, u fry gjersa plasi.
    Shum njerz nd kt bot
    thon se jan t zot;
    si bretkosa mendohen
    mburren e lvdohen.


    Le t vazhdojm tani me aftsit intelektuale t Miri Cicit dhe me testimin e tyre n bankprov (si thon mekanikt), d.m.th. n jet, n praktik, pa ekzagjerimin m t vogl. Dy postime m lart prshkrova mnyrn se si Miri Cici u prball me tre provime t caktuara n Fakultetin Teologjik t Athins. Nuk prmenda shum t tjera, n t cilat gishti tregues i mjaft profesorve i tregonte portn ktij analfabeti, por edhe nuk jam n gjendje t prmend raste t tjera, pr t cilat nuk kam dijeni, por q mund t jen shum m skandaloze se kto q un kam prshkruar. Un nuk kam pasur ndonj kamer t fsheht q t prgjoja Miri Cicin, as koh t teprt q t merresha ekskluzivisht me pisllqet e tij. Koha ime sht shum e shtrenjt pr ta shpenzuar sipas mnyrs s tij dhe un nuk kam preferuar ta disponoj n nj mnyr tjetr, diametralisht t kundrt. Kur jam marr me t (si po bj tani), e kam br jo pr hobi, as se nuk kam pun tjetr, por pr t mbrojtur Kishn dhe besimin ton nga sharlatan e renegat si ky dhe nga frymzuesit e tij.

    Bankprova e par pr intelektin e Miri Cicit ishte Konica, atje ku kishte mbrritur nga Kampi i Refugjatve t Kallpaqit, ku strehoheshin vetm ata q, n hotpost-in e Filatit, deklaroheshin vorioepirot, d.m.th. me origjin etnike greke. Si sht thn e strthn, Miri kishte takuar n Kallpaq nj grup vullnetarsh t Kryqit t Kuq Grek, njri prej t cilve quhej Siklimiris, tregtar i njohur mobilesh n Janin dhe antar i PASIVA (Shoqata Panhelenike e Vorio Epirit), t cilit i tha se sapo kishte dal nga burgu, ku e kishin mbyllur komunistt pr shkak se kishte shprehur dshirn pr t studiuar pr teologji. Q t mos zgjatem, Miri kujtonte se, sapo t mbrrinte n Konic, do t vinte nj helikopter, q do ta merrte me nderime t mdha e do ta zbriste n oborrin e Fakultetit Teologjik t Athins, ku stafi akademik do ta priste me lule, pankarta e brohoritje. N fakt, gjrat nuk ishin aspak ashtu, pr shum arsye. N radh t par, dy fakultetet teologjike t Greqis (Athin dhe Selanik) nuk ishin institucione kishtare, por institucione universitare shtetrore, pa asnj lidhje institucionale me Kishn e Greqis. E dyta, legjislacioni i athershm nuk parashikonte pranimin e studentve me origjin greke nga Shqipria n universitetet greke me procedura t ndryshme nga at t grekve nga shtetet e tjera perndimore, t cilat presupozonin provime mjaft t vshtira pranimi, pothuajse njsoj si pr grekt e Greqis. D.m.th., q t pranohej Miri pr studime teologjike duhej t jepte: 1) ese n gjuhn greke, 2) historin e tre viteve t shkollave t mesme greke, 3) latinisht, 4) gjuhn e vjetr greke.

    Provimet e msiprme konsideroheshin bomba edhe pr studentt m t shklqyer t Greqis, sepse ishin pikrisht ato q hapnin dyert pr n shkollat m t krkuara, si juridik, diplomaci etj. Prpara nj perspektive t till, e cila pr rastet konkrete ishte edhe e padrejt, sepse grekt q vinin nga shtete t tjera perndimore, kishin ndjekur n vendet e tyre shkolla me program shkollor t njjt me ato t Greqis, e vetmja rrug ishte prvetsimi brenda nj kohe prej shtat muajsh i ktij programi voluminoz. Nj grup filologesh nga Shkolla e Mesme Shtetrore e Konics vendosn t ofronin ndihmn e tyre pr t interesuarit, ndr t cilt edhe Miri Cici. Objektivi ishte mjaft i vshtir, por jo m i vshtir se jeta n regjimin komunist. Nse e shikoje n kt prizm, edhe mund t arrihej. Por edhe sikur t mos arrihej, ia vlente barra qiran pr shum arsye.

    Kurset pr prgatitjen e t interesuarve ishin mjaft intensive. Ditn e katrt, Miri Cici e humbi durimin. Duke mos qen n gjendje t absorbonte as konceptet m elementare t atyre q thuheshin, u ua n kmb duke br nj deklarat pompoze: Nuk mund t vazhdoj m! Nuk kuptoj asgj! Nse regjistrimi im pr teologji kalon nga kto provime, jap dorheqjen time q tani. Nse mund t m ndihmoni t regjistrohem pa provime, m njoftoni t vij. N Korfuz do jem.

    Dhe kshtu ndodhi me t vrtet. Miri e kishte rregulluar pjesn me nj prift pensionist nga Korfuzi, i cili i pagoi biletn dhe e mbajti n shtpin e tij pr shum koh (m pas ky prift e akuzoi Mirin se i kishte vjedhur rrobat e meshs). U kthye prsri n Konic kur u njoftua se mund t regjistrohej pa provime, por gjithsesi, “fama” e tij si intelektual i shquar ishte br cop e thrrime. T gjith e kishin kuptuar tashm se me k kishin t bnin e sa i vlente lkura ksaj bretkose, q i dukej vetja i madh sa nj ka.

    Ato prpjekje, prpara t cilave Miri Cici mbushi poturet nga frika dhe paaftsia, i bri, ndr t tjer, edhe nj djal nga nj fshat i minoritetit, pran Gjirokastrs. Donte t studionte pr mjeksi. Pasi mbaronte kurset, hidhte nj tavolin n kurriz dhe shkonte n nj vend t qet, n kishzn e Shn Varvars, ku lexonte deri sa errej. Kishte shum vullnet, por edhe shum mangsi. Si prfundim, u paraqit n provime, por pa arritur t’i kalonte. Pas shum prpjekjesh, diku n mesin e dhjetorit t vitit 1991, u b gati t kthehej n fshat. Fati e solli q at dit i ndodhi dika e jashtzakonshme, shum e mir. Pak dit m pas, n janar t vitit t ri, u pranua n Fakultetin e Mjeksis n Janin. Pr fat t keq, vite m pas, pati nj fund shum tragjik, q pa dyshimin m t vogl, nuk e meritonte. Gjithsesi, aq sa jetoi, i rritur n nj familje t shkelur me kmb nga regjimi komunist e t vuajtur si rrallkush, jetoi me dinjitet, duke luftuar, ndryshe nga zvarraniku Fatmir Cici.

    N shkrimin e radhs do t bj fjal pr mnyrn se si Miri Cici u prezantua n Konviktin “Megas Vasilios” n Athin dhe si u largua prej andej me bisht n shal.
    Ndryshuar pr her t fundit nga GJIKSANA : 16-09-2020 m 08:20

  2. #82
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    01-03-2019
    Postime
    71
    Faleminderit
    1
    4 falenderime n 4 postime

    Pr: Edhe nj her pr fenomenin "Fatmir (Foti) Cici"

    Analfabetizmi edhe mund t luftohet, koktrashsia kurr!

    N mesin e tetorit t vitit 1991 Miri Cici mbrriti me taksi n Rrugn Kartali 7, ball pr ball me Sheshin Mavili, i cili ndodhet prbri Ambasads Amerikane, n nj nga zonat m t mira t Athins. N kt rrug t vogl e t ngusht, por shum t bukur e me shum pem, mbi t gjitha shum t qet, edhe pse lidhej drejtprdrejt me bulevardin e zhurmshm Vasilisis Sofia (Mbretresha Sofia) ishte konvikti “Megas Vasilios” (Vasili i Madh), ku e kishin rekomanduar t qndronte gjat kohs q do t studionte n Fakultetin Teologjik. Konvikti n fjal ishte pron e nj vllazrie ortodokse, q quhej “O SOTIR” (Shptimtari), vllazri e cila njihej n gjith Greqin pr veprn e saj misionare. Kishte shtypshkronj t vetm, librari n t gjith Greqin dhe libra me autor antart e saj. Njri prej tyre p.sh., ishte teologu m i madh grek i shek, XX dhe shkrimtar i nj numri t pafund librash, Panagiotis Trempelas. Pas vdekjes s tij, t drejtat e autorit i mbetn ksaj vllazrie, t cilat i solln padyshim mjaft t ardhura. Burimi i dyt i t ardhurave ishin pasurit personale t vet antarve, t cilat administroheshin n trsin e tyre si pron e prbashkt.

    Parimi kryesor i ksaj vllazrie ishte fuqizimi i besimit ortodoks t popullit grek nprmjet nj prpjekjeje intensive e t vazhdueshme misionare nga njerz mjaft t shkolluar, por edhe me nj moral t kristalt. Parimi i dyt i saj ishte qndrimi larg ndikimit politik. Madje ishte ky parim q i detyroi antaret e saj t shkputeshin nga vllazria e mparshme dhe t krijonin nj t re. Megjithat, n nivel personal, ata ishin t gjith antikomunist dhe votonin padyshim Demokracin e Re. Jo vetm kjo, por edhe t gjitha vllazrit e tjera si kjo, n gjith Greqin, nuk kishin lidhje me Kishn zyrtare Greke, gj q, gjithsesi, nuk i bnte m pak ortodoks, megjithse kishte zra, q i akuzonin ata pr frym protestante. Antart ishin t gjith t pamartuar, por jo me raso, prve t parit t tyre, i cili duhej t ishte klerik i rregullt i Kishs Orthodhokse Greke. Burrat ishin me kostum e kravat, t qethur sipas mods s viteve ’50 t shekullit t kaluar, me nj mustaqe t holl, ndrsa grat ishin edhe ato t veshura me kostum e me flokt t mbledhur topuz.

    N fillimet e viteve ’90, konvikti “Megas Vasilios” ruante traditat m t mira t viteve t para t funksionimit t tij. Konviktort q pranoheshin n t, vinin me letr rekomandimi nga njerz q gzonin t drejtn dhe autoritetin pr t br nj gj t till. Pr shkak t prejardhjes s tyre familjare, d.m.th. me prejardhje nga familje aktive ortodokse e me prkushtim ndaj t ashtuquajturit arsimim klasik, konviktort ishin t gjith student t shklqyer, me nivel t lart n t gjitha drejtimet, ku m e pakta ishte njohja e gjuhve t huaja. Nj pjes e tyre studionin pr teologji, t tjer pr inxhinieri, mjeksi, fizik, fizkultur... Shumica ishin grek, t tjer nga Qiproja, Zaireja (Kongoja e sotme), Koreja e Jugut, Palestina, Egjipti, Belgjika... Tre - katr vet t tjer nuk ishin student. Ishin m t mdhenj n mosh dhe n marrdhnie pune. Njri prej tyre ishte mekanik tek Prfaqsia e Toyota-s n Athin. N baz t klasifikimit vjetor me baz konkursi, ishte mekaniku i tret m i mir n bot, ndrsa dy vite m von doli i pari. Nj tjetr person nga kjo kategori “konviktorsh” ishte nj msues. M interesanti prej tyre ishte, padyshim, nj npuns banke, i verbr plotsisht, pr t cilin do t flas n vijim. T shtunave dhe t dielave, n konvikt vinin edhe disa student nga Shkolla e Oficerve dhe ajo e Aviacionit. Mund t shkonin pr bukuri npr shtpit e tyre, por fuqia trheqse dhe joshja e Konviktit Studentor “Megas Vasilios” ishte e till, q vshtir se mund t’i bje ball, ve rasteve kur bhet fjal pr injorant e koktrash. Theksoj se ky konvikt ishte privat, pra edhe me nj pages mujore, e cila ishte e konsiderueshme pr ata q nuk kishin para t teprta. Nga ana tjetr, Greqia e athershme e bollkut dhe e jets plot komforte e qejfe, ofronte shum mundsi pr studentt, t cilt kishin t drejtn t merrnin dhom personale n hotele n qendr t Athins pa asnj pages, por edhe kart ushqimi pr mensa studentore (t cilat kishin pothuajse t njjtn cilsi me restorantet e qytetit), edhe kjo pa asnj pages. E megjithat, konviktort e Vasilit t Madh preferonin m mir t paguanin, sesa t humbnin at q ky konvikt ofronte me aq bujari, e q nuk kishte t paguar.

    Vrtet, cila ishte e veanta e ktij konvikti, q i trhiqte kaq shum kta njerz t etur pr shkollim? Po prshkruaj fillimisht drejtorin dhe nndrejtorin e tij. Drejtori ishte nj burr pak mbi t pesdhjetat. Ishte me origjin nga Konstandinopoja, por lindur e rritur n Selanik. N rinin e tij kishte qen nj boksier i mir, por rruga q zgjodhi m pas e bri t prkushtohej njher e prgjithmon n besimin e Krishtit. Ishte nj teolog i shklqyer. Komentart e Dhiats s Vjetr, q ka botuar vllazria “O SOTIR”, jan shkruar prej tij (pun shumvjeare e aspak e leht). Nndrejtori ishte edhe ai nga Selaniku. Fizikan i zoti dhe teolog po kaq i zoti, orator i pashoq dhe mendimtar i rrall, vllai i Mitropolitit t sotm t Mesogjes s Athins, Nikolaos Hatzinikolaou, i nj gjeniu t vrtet. Nse lexoni CV-n e ktij t fundit, do t’ju bjer t fikt (Fillimisht studioi fizik n Selanik, pastaj n Universitetin e Harvard-it dhe MIT n SHBA, me studime pasuniversitare dhe doktoratura t njpasnjshme. Ka punuar pr nj koh n New England Deaconess Hospital dhe bashkpuntor shkencor njkohsisht n NASA dhe n kompanin Arthur D. Little. Pastaj studioi teologji n Holy Cross dhe mori doktoratur pr teologji n Universitetin e Selanikut). Personi i tret ishte nj mjek i moshuar, antar i Akademis s Shkencave t Greqis, me shpirt t madh e besimtar i vrtet. T gjitha t ardhurat q fitonte nga profesioni i linte n konvikt. I mjaftonte nj pjat gjell e ngrohte e nj krevat, sikur t ishte nj konviktor i thjesht. T tre kta persona, n salln e ngrnies, q ishte nn nivelin e toks, qndronin n t njjtn tavolin, mbi nj katedr prej druri. Tavolinat e konviktorve, pavarsisht pozicionit, shikonin t gjitha tek kjo katedr.

    Programi i konviktorve, ashtu si edhe oraret e tyre, nuk ishin t njjta. Detyrimisht, e vetmja or q mblidheshin t tr bashk, ishte darka. Nuk kishte asnj prjashtim. T gjith hanin s bashku, n nj atmosfer me t vrtet vllazrore. Drejtori, kur shikonte se edhe konviktori i fundit kishte mbaruar s ngrni, godiste leht gotn e ujit me thik. Ishte sinjali, q tregonte se po fillonte ajo q mezi prisnin t gjith: temn e biseds s radhs, e cila nuk ishte kurr thjesht nj bised, por nj forum intensiv, ku diskutohej, debatohej e dialogohej pr shtje shpirtrore, teologjike e filozofike, por n nj nivel t lart, sepse iniciatort e ktyre debateve, si ishin personat q prmenda m lart, i prkisnin nj klase intelektualsh me kultur t lart, q i kishin vn qllim vetes t ndihmonin konviktort e tyre n rrugn e dijes. Mund t them se atmosfera q krijohej ishte nj lloj mikrografie e Athins s filozofve t lasht, ku mendimet shfaqeshin hapur, me cilsi argumentesh e etik replikash. N vazhdim, kur debatet arrinin kulmin, fjala i jepej Janit, npunsit t verbr, t cilin e dgjonin t gjith me goj hapur, sepse dituria e tij, sidomos kur arrihet n kushtet e nj verbrie t plot, ishte e mahnitshme. Pasi flisnin ata q duhej t flisnin, sepse dinin ’flisnin, drejtori krkonte gjithmon t’u jepte fjaln atyre q kishin m shum nevoj t msonin t shprehnin mendimet e tyre pr shtje m t ndrlikuara nga ato t problemeve t prditshme. I pari prej tyre nuk mund t mos ishte Miri Cici, dhe me t drejt, prderisa ky do t kthehej nj dit n Shqipri pr t ndihmuar Kishn Mm si msimdhns, predikues, prkthyes etj. Por ja q Miri Cici ishte zhgnjimi m i madh n historin e ktij konvikti. Nuk e hapi gojn kurr! Asnjher t vetme! Thjesht pshpriste se nuk ishte n gjendje t fliste dhe kaq. Ulte kokn dhe bnte sikur merrej me dika tjetr. Ishte me t vrtet pr t ardhur keq. Ky konvikt ofronte dije pothuajse m shum nga ’ofronte fakulteti, por Miri Cici jetonte n nj bot tjetr, at t territ t plot t injorancs, kur njeriu nuk e di as nga vjen e as ku shkon.

    N kto biseda, q “teologu i famshm” Miri Cici nuk guxoi t shprehte kurr asnj mendim, guxonte t futej edhe konviktori m pak i ditur i asaj kohe. Them m pak i ditur, sepse nuk i prkiste profilit teorik. Ishte n nj shkoll t lart profesionale, pa ndonj kultur t veant. N prgjithsi, fliste shum pak, ose aspak, por kur e pyesnin nuk ngurronte t prgjigjej. Pothuajse askush nuk ia dinte emrin e vrtet. T gjith e thrrisnin me nofkn q i kishin ngjitur: “Shqiptari” (o Alvanos). N fakt, nuk ishte aspak shqiptar dhe nuk kishte asnj lidhje me Shqiprin. Ishte grek i kulluar nga zon ende jo shum t modernizuar t Greqis. Sa e shihje, e kuptoje menjher, sepse veshja e tij dhe flokt jo shum t gjata, por gjithmon t paqethura, t kujtonin shqiptart e fillimit t viteve ’90, q vinin n Greqi t veshur si n kohn e Enverit e t paqethur, sy ky grek, pr t cilin po flas. Megjithat, konviktort nuk ia ngjitn nofkn “shqiptari” pr shkak t pamjes s tij t jashtme, por pr shkak t nj incidenti, q kur u mor vesh n konvikt, shkaktoi ilaritet t papar. Nj dit t bukur, koh dreke, ky djalosh ishte duke u kthyer nga shkolla. Sapo kishte zbritur nga tramvaji dhe kalonte i shkujdesur prpara Ambasads Amerikane, pr t hedhur n krahun tjetr, n Rrugn Kartali, ku ishte edhe konvikti. Ishte ora q konviktort ktheheshin “n baz” pr t ngrn nj drek t kndshme pas lodhjes s prditshme npr auditort e fakulteteve t Athins. Pr fatin e tij t keq, at dit, prpara Ambasads ndodheshin forca t shumta policore dhe nj autobus i posam policor, nga ata q transportojn t burgosurit (Black Maria), n t cilin fusnin t gjitha ata shqiptar q u dilnin prpara pa dokumente t rregullta dhe i onin menjher n Kakavije, duke i shoqruar n vazhdim deri n tokn shqiptare. Kur e pan kt konviktor t ngrat, q dukej njsoj si shqiptart e athershm, e futn pa nj pa dy n autobus, bashk me shqiptart e tjer. Ky filloi t brtiste e t ulrinte se ishte grek, por askush nuk ia vinte veshin. Madje, pas ksaj, autobusi mori urdhr t nisej menjher pr n kufi me Shqiprin. Rastsisht, pak metra pas tij, ishin dy konviktor t tjer, t cilt e pan kt sken. Rendn menjher tek polict dhe, me kartat e identitetit n dor, u shpjeguan atyre se personi n fjal nuk ishte shqiptar, por grek, dhe se e njihnin mir, pasi jetonin n t njjtin konvikt aty pran. Polict e lan t lir, por gjithmon me mdyshje, sepse ai djal ngjante kaq shum me shqiptart e athershm, saq vshtir t besohej se ishte grek. Q nga ajo dit, i ngeli nofka “shqiptari”, e cila e shoqroi deri sa u largua nga konvikti. Kt konviktor jo edhe shum t ditur, Miri Cici nuk e arrinte as n thembr t kmbs.

    Prve darkave, ku ndodhte ajo q prshkrova m lart, mngjeset n Konviktin Studentor “Megas Vasilios”, edhe pse koha ishte mjaft e kufizuar (sepse studentt duhej t merrnin urban, tramvaje dhe trena q t arrinin n orar n fakultetet e tyre), parashikonte dika t vogl, por shum t rndsishme. Pas nj lutje t shkurtr pesminutshe n kishn e konviktit, nj dhomz e vogl n katin e fundit, konviktort hynin n salln e studimit, q ishte dhe bibliotek, ndrsa drejtori lexonte vetm nj varg nga nj nga letrat e apostull Pavlit. Pastaj u drejtohej pak konviktorve pr t thn sa m shum mendimin e tyre n lidhje me vargun ungjillor t sapolexuar. Kjo ishte nj lloj gjimnastike truri, sepse i pyeturi duhej t fliste sa m shkurt, sa m shpejt, e t thoshte dika esenciale, pa prsritur asgj nga ato q mund t kishte thn pararendsi. Pr muaj t tr, do mngjes, pyetej edhe Miri Cici, por pa e hapur kurr gojn, deri sa nj dit iu lut drejtorit t mos e pyeste m, sepse nuk ishte n gjendje t fliste, dhe kjo e vinte n pozit t vshtir prpara t tjerve. Drejtori i tha se kt e bnte q ta ndihmonte dhe jo ta vinte n pozit t vshtir. Megjithat ai e respektoi dshirn e Mirit dhe nuk i drejtoi kurr m asnj pyetje.

    E vetmja dit e bukur pr Miri Cicin n kt konvikt ishte ajo, kur i kishte ardhur i vllai, Artemi, nga Shqipria. Nse nuk gaboj, Artemi duhet t ishte ende n Akademin Teologjike n Durrs, ose n hapat e para t regjistrimit t tij n Teologjin e Selanikut. Ishin ulur t dy, n rreshtin e dyt t tavolinave n krah t majt t drejtorit. Psaln q t dy “Krishti u Ngjall” n shqip. Ishte nj moment i bukur pr ta, por jo aq sa t mbulonte lakuriqsin e analfabetizmit t Miri Cicit, aq m tepr flliqsin e shpirtit dhe, si e tregoi koha, as ato t vllait t vet, Artemios Tsitsis.


    Me kalimin e kohs, u kuptua se Miri Cici nuk mund t vazhdonte t jetonte m gjat n kt konvikt. Dalngadal, ra n sy edhe karakteri i tij i lig e shpifarak. Shokt filluan t mos ia varnin m dhe kjo jo vetm pr shkak t paaftsis s tij t plot pr t’iu prgjigjur me sukses sfidave q kishte marr prsipr, e para prej t cilave ishte diplomimi i tij n teologji. Nj dit t bukur, pas gati dy vitesh, vendosi t largohej prgjithmon prej andej. Ishte nj vendim i drejt, sepse ky konvikt ishte njsoj si nj fakultet. T nxirrte bojn nse nuk ishe n gjendje t kaloje “provimet” e tij. Ishte koha kur sapo kishin ardhur n Athin studentt e par q kishte drguar Kryepiskopi pr t’u br teolog. Miri u bashkua me ta menjher. Ishte nj rast i mir pr t’u hequr si i ditur prpara tyre, por edhe t’i shfrytzonte ata pr qllimet e veta.

    Miri Cici u rishfaq pr her t fundit n konviktin “Megas Vasilios” t Enjten e Madhe t vitit 1994. E kishte lajmruar drejtori pr nj rast shum t veant, t cilin ai vet dhe vllezrit konviktor e prisnin me lot n sy. Ishte dita kur n Kish lexohej Ungjilli pr puthjen q i dha Zotit Jud tradhtari. At bri edhe Miri. Dha puthjen e Juds n faqe dhe u largua. Q nga ajo dit s’ia pa m kush surratin.
    Ndryshuar pr her t fundit nga GJIKSANA : 18-09-2020 m 15:18

Faqja 5 prej 5 FillimFillim ... 345

Fjalt Kye pr Temn

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •