Fitore bindse apo jo, Angela Merkel e siguroi mandatin e katrt n krye t qeveris, duke rivalizuar me udhheqsit m jetgjat t paslufts, Konrad Adenauer dhe Helmut Kohl.

Vajza e priftit protestant nga Europa Lindore do t mbetet gruaja m e fuqishme n nj bot t mbushur me udhheqs meshkuj t paqndrueshm.

Rezultatet e CDU-s ishin m t dobtat n dekada, e megjithat, koalicionin nuk e formon dot askush tjetr. Asnj parti apo politikan nuk sht m i fort sesa ajo.

Shtylla e fort e qendrs s majt, SDP-ja i ngjason nj bime n vyshkje. Drejtuesi i saj, Martin Schulz shijoi 10 minuta deliri kt pranver, kur u shfaq si nj figur e re plot hir dhe pushtoi vendin e par n sondazhe.

Problemi sht se, sa m gjat q gjermant e shikonin, aq m pak e arrinin ta imagjinonin si Kancelarin e tyre t ardhshm. Schulz dhe aleatt e tij t SPD-s ndajn nj ngr t prbashkt me partit tradicionale t qendrs n Europ: mungesn e aftsis pr t artikuluar me forc se fare i motivon, se pr far luftojn, apo edhe nse luftojn pr ndonj gj q t tinglloj bindse pr votuesit.

Nj prej momenteve t mdha t Schulzit kt pranver ishte kur bri prpara e shprehu indinjat t thell ndaj nnmimit t Trump pr Merkelin, treguar me deklaratn se po e shkatrronte Gjermanin.

Por ai episod thjesht dshmoi sesa pak i nevojitej udhheqses s sprovuar e t qet mbrojtja e Schulzit apo kujtdo tjetr. Ajo u prgjigj shkurt, duke e br t qart se sht koha q Gjermania ta marr n duart e veta fatin e saj, e duke u shfaqur gjithmon e m shum n Europ si alternativa e vrtet e Donald Trump.

Por aureola e pathyeshmris, me kto zgjedhje sht lkundur fort. Merkel e pranoi se votimet do t ishin m t vshtirat q prej bashkimit t Gjermanis dhe bisedimet e koalicionit nuk kan pr t qen t lehta.

Sa pr formuln e famshme Wir schaffen das, (Mund tia dalim mban), ajo funksionoi jo thjesht si ftes humanitarizmi krahhapur, por edhe si shprehje e potencialit pr aksion. Tani, sidoqoft, me shum gjas do tia lr vendin nj tjetr motoje: kohezionit social.