Vizit e prfaqsuesve t Eparkis s Ungros (Kalabri), n Kishn ton



N Javn e Ndritshme t Pashks, vendin ton e vizitoi nj prfaqsi e Kishs bizantine t arbreshve t Italis, Eparkia e Ungros, q sot sht pjes e Kishs Katolike. Ajo prbhej nga Episkopi i saj, Imzot Donato Oliverio, nga Protosingjeli, Protopresviteri Pietro Lanza, Prtopresviteri Antonio Belushi dhe at Sergio Straface. Ata bn takime me komunitetet fetare, politikan dhe vizituan disa nga vendet simbolike pr kujtesn e largimit t tyre n shek. XV, si varrin e Gjergj Kastriotit dhe kalan e Krujs. Nj nga pasurit shpirtrore q ata morn me vete dhe q ka qen thelbsore pr ruajtjen e identitetit ishte dhe besimi orthodhoks i t parve, t cilin me gjith ndryshimet e detyruara q solln shekujt dhe trualli i huaj, jan prpjekur ta ruajn n ritet bizan-tine dhe traditat. Ndaj, vizita n Kishn Orthodhokse Autoqefale t Shqipris ishte mjaft e ndjer dhe plot emocione.



Ata u pritn me ngrohtsi nga Kryepiskopi Anastas, n zyrn e tij, n selin e Sinodit t Shenjt. Fortlumturia e Tij shoqrohej nga antart e Sinodit t Shenjt, Episkopi i Krujs, Andoni, Episkopi i Amantias, Nathanaili dhe Episkopi i Bylisit, Asti etj. Ndr t tjera, Kryepiskopi Anastas, do t thoshte:
sht gzim q jeni ktu sot me ne. Tradita jon ishte tradita q ju la edhe juve Gjergj Kastrioti. T tjera dukuri dhe ngjarje ishin te mvonshme... N shek. XXI kushtet jan t ndryshme dhe Perndia ka planet e Tij pr secilin nga ne.
Arritjet tona n nj far mnyre jan edhe tuajat, sepse zhvillimet dhe ngjarjet brenda nj kishe i prkasin gjith Kishs n prgjithsi Ju e dini gjendjen e ktushme. Para 22 vjetsh nuk kishte mbetur pothuajse asgj nga Kisha e mparshme. Edhe ato pak kisha q kishin mbetur ishin kthyer n depo, kinema, muze dhe pr qllime t tjera
Pastaj, Kryepiskopi Anastas bri pr miqt nj prmbledhje t rrugs dhe prpjekjeve pr ringritjen e Kishs son, q nga viti 1991 e deri m sot.
M pas, fjaln e mori Imzot Donato Oliverio, i cili theksoi ndr t tjera:
...sht kjo e para her q vijm n Shqipri dhe n shpirtin ton ndiejm shum emocione, sepse kjo sht edhe toka dhe vendi ku etrit e etrve tan kan lindur dhe jan t varrosur.
Por, besa e tyre e madhe n Trinin e Trshenjt na dha fuqi dhe na mbajti gjall gjat shekujve n emigrim n Kalabri.
Erdhm deri ktu pr tju njohur personalisht dhe pr tju nderuar Ju, si Primat i Kishs Orthodhokse Autoqefale t Shqipris, me t ciln ne kemi lidhje shpirtrore, rituale dhe historike q n shekullin XV, megjithse ngjarjet politike dhe fetare na kan larguar dhe na kan br si bij t panjohur e t vdekur nga historia dhe deri sot jemi t ndar nga Liturgjia Hyjnore.



Kjo Kish e Shenjt Autoqe-fale Orthodhokse pr ne arbresht me ritin bizantin n Itali ishte dhe qndron si nj pik referimi i prditshm dhe si nj drit e madhe, q na ndrion rrugn ton si besimtar orthodhoks mrgimtar arbresh.
...Ne nuk kemi asnj interes material ose territorial dhe fetar ktu n Shqipri, ku Kisha Orthodhokse e bn shum mir e me nder shenjtrimin e popullit. Ne ktu n Shqipri nuk kemi asnj prift arbresh dhe nuk jemi pronar t as nj pllmbe dheu, pr respektin e madh q kemi pr Kishn tuaj Orthodhokse dhe pr Kishn ton arbreshe. Ne arbresht, si mir na tregon historia, jetojm n Kalabri q n shekullin XV dhe kemi historin ton dhe vuajtjet tona pr t mbajtur t gjall, n mes italianve latin, identitetin ton si arbresh, me ritin bizantingrek dhe me spiritualitetin lindor....
N fund, pati nj bashkbisedim t ngroht dhe u shkmbyen dhuratat dhe botimet e ndryshme t t dyja Kishave.