N mund

N mund tu shptosh flakve t ferrit,
kur n prag t shtpis t vijn.
E t mos rrish, po t shkosh drejt territ,
t bhesh drita q dot spo ndrin.

N mund tia dalsh nderit e bess
e fjaln e burrit gjithmon ta mbash.
T kesh durim me fijen e shpress,
t jesh trim, po jo t mos qash.

N mund gjith njerzit ti njohsh
pa thn kurr i kontrolloj.
T gjith botn t shkosh ta shohsh,
por dheun tnd ta duash njsoj.

N mund e po pate mundsi,
t ulsh kokn e t punosh.
N mund t bsh nj pasuri
dhe vet lekut ti rezistosh.

T punosh kur t gjith rrin,
derisa djersa curg t shkoj.
N mund ta bsh pa nj ankim,
ta bsh dhe tjetrin punn ta doj.

N mund tarrish gjer n maj
e nga lart ta shohsh botn.
N mund atje lart t shohsh djaj
dhe prap lart ta mbash kokn.

Shpirtin djajve tua shessh vrtet
dhe pa dhimbje ta flaksh at shpirt.
Pr k pas teje pret kjo jet,
pr mrekullin q solle n drit.

Se jo gjithmon e drejta fiton,
n mund t drejtn tnden ta bsh.
N mund t fitosh nj luft q smbaron
e me shpirtin gjithmon n paqe t jesh.

Vec n mund, ather m thuaj,
m thuaj miku im, t shkoj i qet.
Fjalt e mia me thonj do ti shkruaj.
Prtej ksaj bote, fillon tjetr jet...