Ma-ja


Spitalin e zuri mbrmja . Si do objekt tjetr me korridore dhe hapsira t ngushta, iu deshn dritat artificiale q ta ndrionin. Errsira strukej n do qoshe, ku drita e neonve nuk mund t hynte. Nata e pandriuar
e qiellit nuk jepte asnj shpres prmes yjesh dhe hna ishte larg nga ditt e saj t shklqimit.

Pas kaq ditsh, isha familjarizuar me zbraztin dhe tingujt po kaq bosh t ktyre koridoreve. Tymosja cigare e shihja tufa njerzish q hynin vrulltazi pa trokitur. Pas pak minutash, bnim shoqri tymi e shtllunga mrzie me duhan n t njjtin vend.
Gojt ishin gati t filloni vajin e tyre t shfryrjes. Shtresime t pafundme shqetsimi dgjoja ankueshm gjithandej. Dhe si dokush q dgjon shum, por i dhemb vetm halli i vet, mrmrisja `ti bsh, kur t z. !
Spitalet jan parafjala e ferrit, - i thash nj mesoburri n kohn tymosjes, -n dyert e tyre, gjen prher nga nj fillim t nj fundi.
Shoqruesi i mrzis dhe i tymit m pa n heshtje, dhe krejt i zhytur n mendime mu prgjigjej me nj pyetje. M pyeti se `pun bja...
-Jam msues, - i thash.
Reagimi i tij qe vinte nga przierja e habis me absurdin, m bri t qeshja. Si pr t`u siguruar, m ripyeti:
-Vrtet, msues?!
-Kshtu kam punuar deri tani, - i thash. -M tutje nuk e di.
Doja q t`i vija fre t qeshurit tim, pasi kisha nj periudh relativisht t gjat n spital e ngjaja me nj ferrtar i dal nga skterrat e xhehnemit me mjekrrn q m ishte dndsuar. Vetullat e krleshura bnin shoqri me xhoket t hedhura njra mbi tjetrn, pr t prballur temperaturat e ulta t nats.
Ai heshtte meje. Dgjohej vetm thithja dhe nxjerrja e tymit.
Pastaj krejt papritur nisi t m tregonte, si pr t dal nga sehiri ku kishte rn tymbiseda. M tregoi pr humbjet dhe fitoret e tij, pr vuajtjet e jets. Pak nga pak tempi i biseds ra, deri sa citoi me vetullat ngritur se jeta jasht ktyre dyerve kishte nj lumturi dhe liri t paskajshme...

Ditt filluan t`i ngjanin njra-tjers dhe un u bra si shtpis me situata t tilla. Me pritjet, shfryrjet, telefonatat, prjargiet e vajtueshme... Dhe deri tek lamtumira e prqafimet me tufa urimesh, t mos shkelsh m n kto varre t pakallura.
U msova pothuajse me t gjitha. U msova dhe me at grua t pakt me shtat t rregullt q zbriste e ngjitej gzueshm n shkallaret e boshta me jehon zbraztie.
Ajo, me syt e dukshm t hetonte me ngulm, sikur t peshonte, e m pas interesi i shikimit t saj tymosej e ngjitej drejt nats pa yje e hn, q ishte simbolika e ktyre pragmorteve mbrmjesore.
Duket se ndonjher spitalet jan liri pr ata q nuk duan kufizime e rregulla n jet. Pr burrat, mund t jet dehje e aprovuar q n prag. Pr fmijt, si n rastin e djalit tim, ishte lumturi q do t shtrihej e vraponte npr koridore pa br detyrat e angarit e tjera shkollore.
Pr at grua...!?
....................................
Qllonte q e shihja me nj fmij t verdh n fytyr dhe q dneste ankueshm, teksa nervozizmi i saj e zvarriste ngutshm, Telefoni i binte papushim si nj kamban lavdimadhe q e trhiqte drejt ekstremeve .
Dhe ajo ikte! Ikte mesnatave, mesditave, her duke zvarritur dnesn e fmijs, dhe her t tjera duke dgjuar gjysmn e tij q fshihej tek dera e lutej, o ma...!. Dnesa dukej n hapsirn e kmbve t saj t ikura si nj pinjoll rastsor midis epshit dhe nns.
Ikte, nxitimthi e gzueshm me dnesn! Me telefonin ne vesh.Me kukurizmat dhe pshprimat e pafundme mes hapave, mes kmbve t saj.
Djali qante tek dera me nj lodr t thyer n dor, deri sa ajo shfaqej po prsri gzueshm me po t njjtin ritm bisede telefonike dhe jehonn tymt t korridoreve.
Njerzit venin e vinin. Un prisja e prcillja si i punsuar pr tymosur e t pshprisja, `ti bsh...kur t z...halli !
Telefoni gjmonte kambanash. Gjysmlodra e verdh dukej q qante nga hapsira boshe mes kmbve t saj.
Ajo vente e vinte me axhendn e takimeve t mbushur deri n babzi.

Gjysmlodrn e zinte gjumi n pllakat grizeza t spitalit, sepse s`kishte m forc t ngjitej n shtratin e lart.
Sa her mesnatave e ngrija pr n shtrat, ai lidhej uditshm pas trupit tim, si nga frika e nj prplasjeje apo e nj vrvitjeje mbi shtroje. Njher pshpriti, ma. Dhe kjo gjysm-ma-je e thn nga ai, m bri t lshoja pshprima t uditshme! Madje, teksa u bra gati ta fyeja si t prdal dhe kurv, u ndala e thash se ajo ishte nn, ma-ja e tij.
Infermieret m shihnin me habi kur ai i bnte injeksionet vetm i lidhur pas trupit tim e donte t flinte n kraht e mi.

Djali irrej teksa ajo pshpriste gzueshm at copz pritjeje t gjat nga smundja e tij! Ai irrej i pafuqishm dhe i verdh n dern e dhoms. Ajo pshpriste gzueshm n kambann e saj, se ishte prsri n spital dhe do t rrinte ca jav. E pshpriste gzueshm me kmbt q vraponin pas tingujve t epshm t telefonit. Dhe kjo, nga pritja e saj e gjat pr t ardhur n liri, ngaq ai, lodra e verdh q ajo zvarriste, nuk ishte smurur kto koh.
Kjo mossmundje e tij, prkthehej pr t , pamundsi pr takime .Pamundsi pr t larguar lodhjen e jets s saj boshe .Vitet dhe koha e kishin br plag takimesh e ndarjesh, e tashm me nj barr t re, me dik q i pshpriste smundshm n kraharor, ma.....
E kjo qnsi jo e plot prej nne, pshtillej i drobitur rreth kmbve t saj, bashk frymt e dehura mesnatave t ndezuara nga orgazmat.
Ajo ikte !
Ndonjher shpupuriste ondet e mdha t flokve me gishta e fluturonte.
Fmija flinte n stolin e tymosjes me mua dhe dihaste frikshm gjysmfrymsh t mbetura nga nna dhe babai i panjohur.
Kambana vinte errshm , pr t ikur prsri me t njjtin tingull pas shpine dhe me t njjtn hije t zbeht q i ngjitej npr kmb.
Pshprimat e saj njehsoheshin pas t verdhs me rnkimet e kambans si orgji e radhs, nn t njjtin qiell q s`kishte asnj yll! Dhe ndoshta m vrullshm. Ndoshta , deri n shtrimin tjetr n spital , gjysm-maja duhet ta heshtte kambann, e hna duhet kalonte nxitimthi ciklet mujore mes hapave t etur t kmbve t saj.
..
Un vazhdoja t thelloja miqsin me t sapoardhurit, me t ikurit, me pritjet, me orarin e injeksioneve, turnet e mjekve, ftohtinerrsirrn e gjat dimrore .
Spitali, i shtrir nga lindja n prndim mbi kodrn e qytetit, tymoste flun e nats n do qoshe ku nuk arrinte drita e neonve.