T pritm!

(Vajzs sime Kaltrs)

T pritm, t pritm, aq t mrekulluar,
Na mbushnin plot jet t mblat lvizje
Mbi barkun e nns t prekja me duar
dhe ti me gjymtyr t dy na godisje.

Godisje ashtu, si pr t treguar
Q na njihje zrin, ledhatimet, ern
Lvizjet e tua na sillnin pranvern,
Dhe botn e madhe e kishim n duar.

T ndjenim, t donim ,magjepsur pas teje,
Engjlloren pamje sta imagjinonim
Aty mbi lkur t puthnim ,t donim,
Dhe mezi t prisnim ,pran t na vije.

Dhe mbrriti dita, kur erdhe,t pam
Ti pam dhe syt e kaltr si deti,
Mbi fytyrn tnde, vshtrimi na mbeti
Sa shpirtin prej prindi, ty Kaltra ta lam.