Margaritar t urtsis - 4

http://www.islamgja kova.net/

Tregohet se nj djal erdhi te Ebu Derdai r.a. dhe krkoi kshill, e ky iu prgjigj:
"Djali im, prmende Allahun n mirqenie, Ai do t prkujtoj kur je n fatkeqsi!
Djali im, bhu dijetar (alim) ose nxns (muteal-lim) ose dgjues i mir, e mos u bj i katrt se do t shkatrrohesh!

Djali im, mesxhidi yt le t bhet shtpia jote, sepse kam dgjuar nga i Drguari i

Allahut, s.a.v.s. duke thn: "Mesxhidi sht shtpia e secilit njeri t vetdijshm dhe t pastr".

Djali im, ai i cili e bn shtpin mesxhid, Allahu ia ka siguruar mshirn e Tij dhe ia siguron kalimin npr urn e Siratit.

Nj prej shkatrrimit t ktij ummeti sht se ka t till q dgjojn ligjratn (dersin) t shtunn, t dieln ve fillojn t mbajn vaz, ndrsa t hnn bhen t ashtuquajtur dijetar!"

Shptimi sht n vetdijen e lart dhe n vetkontroll, si thot verseti kur'anor: "Ata jan njerz q nuk i pengon as tregtia e largt e as shitblerja n vend pr ta prmendur Allahun, pr ta falur namazin dhe pr ta dhn zeqatin, ata i friksohen nj dite kur do t tronditen zemrat dhe shikimet". (1)

Secili krkon lumturin dhe knaqsin, por njerzit dallojn pr mnyrn se si e arrijn kt. Dikush mendon se lumturia sht n pasuri, dikush nprmes epsheve, dikush n gjra t kota, dikush n alkool ose drog, dikush n pushtet dhe nam, dikush n pozit dhe privilegje, dikush n femra, dikush n rroba luksoze, etj.

Mirpo sikur lumturia t ishte n pasuri, Karuni do t ishte njeriu m i lumtur n bot, sikur lumturia t ishte n pushtet dhe dominim dhe privilegje, Faraoni dhe Hamani do t ishin m t lumturit n bot.

Sikur lumturia t ishte n nam dhe rroba luksoze, "yjet" e njohur botror nuk do t vdisnin n mjerimin m t madh.

Lumturia e vrtet dhe knaqsia sht n bindje ndaj Zotit dhe ruajtja nga mkatet. Ky sht shkas i suksesit t prhershm: "Secili njeri do t shijoj vdekjen, e shprblimet tuaja u plotsohen ditn e kiametit, e kush shmanget zjarrit e futet n xhenet, ai ka arritur shptim, e jeta e ksaj bote nuk sht tjetr pos nj prjetim mashtrues". (2)

I Lartsuari gjithashtu thot: "Kush bn vepr t mir, qoft mashkull ose femr, e duke qen besimtar, Ne do t'i japim atij nj jet t mir (n kt bot), e (n botn tjetr) do t'u japim shprblimin m t mir pr veprat e tyre". (3)
Njri prej robrve t Allahut ka thn: 'T mjert banort e dynjas! E lshuan kt bot e nuk e shijuan gjn m t mbl n te?' - Dikush e pyeti: "E cila sht gjja m e mbl n dynja?" Robi i Allahut u prgjigj: 'Njohja e Allahut!'
Njher tre thirrs n islam, kaluan pran nj populli i cili adhuronte zjarrin, dhe i ftuan q ta adhurojn vetm Allahun dhe vetm Atij t'i luten, mirpo populli nuk pranuan. Kur dgjuan pr kta, ushtria e ktij populli i prangosi dhe i solli para mbretit t tyre. Kur i dgjoi mbreti, thirri prijsit e tij fetar q t bjn dialog m kta.

Kleriku i tyre u tha thirrsve islam q do t'ju bj disa pyetje, ndrsa kta than:
"Nse prgjigjemi n pyetje, a do ta pranosh Islamin?!" Kleriku tha q pranon dhe filloi me pyetjet:

far sht ajo q Zoti nuk e njeh?

far krkon Zoti prej robrve t Tij?

far Zoti nuk ka n thesaret e Tij?

far ka njeriu e q Zoti nuk e ka?

far Zoti ia ka ndaluar vetit?



N kt njri prej thirrsve n islam filloi t prgjigjej n pyetjet:

At q Zoti nuk e njeh, sht shirku (politeizmi) ; "...Thuaj: "Prshkruani realitetin e tyre! A ju po e njoftoni At pr at (shok) kinse Ai nuk po ditka se 'ka n tok, apo vetm po i emrtoni me fjal (e ata as q ekzistojn)? Jo, por ata q nuk besuan u duket e mir dredhia e tyre,..." (4) Pra, Ai nuk njeh ortak n pushtet!
At q Zoti krkon prej robrve t Tij sht huaja: "Nse Allahut i huazoni dika t mir, Ai juve ua shumfishon at dhe ju fal; Allahu sht shum mirnjohs, i but". (5)

At q Zoti nuk ka n thesaret e Tij sht varfria, sepse thesaret e Tij jan gjithnj prplot dhe jep sa t doj dhe kujt t do; At q njeriu e ka e Zoti nuk ka jan gruaja dhe fmijt; At q Zoti vetit ia ndaloi sht zullumi (padrejtsia) !;
Kur dgjoi kto prgjigje kleriku filloi me qar dhe tha: "Kjo sht vrtet fe e vrtet! Si ta pranoj?

Thuaj: La ilahe ilallah Muhammedun resulullah!

Kleriku me sy t prlotur e tha shehadetin e pas tij t gjith e prsritn kt.
Takimi i Shejtanit me Jahjan a.s.

Erdhi njher Iblisi te Jahjai a.s. dhe i tha: "Dshiroj q t kshilloj!" Jahja a.s. i tha: "Gnjen, ti nuk dshiron t m kshillosh mua, por m trego pr njerzit?!"

Iblisi tha: "Ne njerzit i ndajm ne tre grupe. Grupi i par sht m i rndi pr ne,
ne mundohemi q t'i shmangim nga rruga e vrtet, por pas ksaj ata pendohen dhe ne na shkon mundi huq. Prsri prpiqemi nga fillimi, por ata prsri pendohen dhe ne nuk kemi sukses. Me kt kategori vazhdimisht mundohemi.
Grupi i dyt i njerzve pr ne jan si topi n duart e fmijve, i kapim kur t duam, i lshojm kur t duam. Kta na jan t bindur trsisht.
T trett jan si ti, t pagabueshm, ktyre s'mund tu bjm asgj".

Jahjai a.s. e pyeti: "A ke mundur ndonjher t m mashtrosh?"

Iblisi tha: "Njher! T ofruan ushqim, e un ta bra aq t shijshm sa q ti ke ngrn m tepr se duhet, dhe at nat nuk je zgjuar pr namaz t nats".

Jahjai, a.s. tha: "Mir, kurr m nuk do ta teproj me ushqim".


Iblisa tha: "Edhe un kurr m nuk do ta kshilloi njeriun".

(1) En Nur, 37

(2) Ali Imran, 185

(3) En Nahl, 97

(4) Er Rr'ad, 33

(5) Et Tegabun, 17

Prgatiti: Dr. Ali Iljazi