Close
Faqja 1 prej 6 123 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 1 deri 20 prej 115
  1. #1
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime

    KUR'ANI n gjuhn shqipe

    Ngarkova n internet librin e shenjt Kuranit n gjuhn shqipe, pr t gjith ata q duan ta lexojn m posht keni disa lidhje pr t shkarkuar versionin pdf t librit.

    Lexim t kndshm.

    Shkarko duke klikuar ktu

    1. Fatiha

    1. Me emrin e All-llahut, Mshiruesit, Mshirbrsit
    2. Falnderimi i takon All-llahut, Zotit t botrave
    3. Mshiruesit, Mshirbrsit
    4. Sunduesit t dits s Gjykimit
    5. Ty t adhurojm dhe prej Teje ndihm krkojm
    6. Udhzona n rrugn e drejt,
    7. n rrugn e atyre ndaj t cilve ke bekimin, e jo n t atyre q je i hidhruar, dhe q kan humbur!
    Ndryshuar pr her t fundit nga angmokio : 20-06-2017 m 04:56
    Sui generis

  2. #2
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Al Bekare

    1. Elif, Lam, Mim.
    2. Ky sht libri q nuk ka dyshim n te (sepse sht prej All-llahut) sht udhzues pr ata q jan t devotshm.
    3. T cilt e besojn t fshehtn, e kryejn faljen (namazin) dhe prej asaj q Ne u kemi dhn, ata japin (zeqat, sadaka etj.).
    4. Dhe ata, t cilt besojn n at q t'u shpall ty, dhe n at q sht shpallur para teje, dhe q jan t bindur plotsisht pr (jetn e ardhshme n) botn tjetr (ahiretin).
    5. T tillt jan t udhzuar nga Zoti i tyre dhe vetm ata jan t shptuarit.
    6. E ata q mohuan (Kur'anin dhe Muhammedin) pr ta sht njsoj ua trhoqe vrejtjen apo nuk ua trhoqe, ata nuk besojn.
    7. All-llahu ua mbylli atyre zemrat, vesht e tyre dhe n t pamurit e tyre ka nj perde, e ata kan nj dnim t madh.
    8. Ka disa njerz q thon: "Ne i kemi besuar All-llahut dhe jets tjetr (Ahiretit), po n realitet ata nuk jan besimtar.
    9. Ata prpiqen ta mashtrojn All-llahun dhe ata q besuan, po n t vrtt ata nuk mashtrojn tjetr, pos vetvetes, por ata nuk e hetojn.
    10. N zemrat e tyre kan smurje, e All-llahu u shton smundje edhe m shum, e pr shkak se ata prgnjeshtruan, psojn dnim t dhembshm.
    11. E kur atyre u thuhet: "Mos prishni rendin n tok"! Ata thon: "Ne jemi vetm prmirsues (paqtues)!"
    12. Veni re, ata n t vrtet jan shkatrruesit, por nuk e kuptojn.
    13. Dhe kur atyre u thuhet: besoni, sikurse besuan njerzit ata thon: "A t besojm ashtu sikurse besuan mendjelehtit?" N t vrtet ata, dhe mu ata jan mendjelehtit, por nuk e din.
    14. E kur i takojn ata q besuan thon: "Ne kemi besuar!" por kur veohen me djajt (parin) e vet u thon: "Ne jemi me ju, ne vetm jemi tallur (me besimtart)".
    15. All-llahu ndshkon talljet e tyre, duke ln t bredhin edhe m shum n mosbesimin e tyre.
    16. T tillt jan q e ndrruan t vrtetn (besimin) me t pavrtetn (mosbesimin), pra tregtia e tyre nuk pati fitim dhe ata nuk qen t vetdijshm (n punn e tyre).
    17. Shembulli i tyre (n hipokrizi) sht si shembulli i atij q ndez nj zjarr dhe, posa t ndrit ai vendin dhe rreth tij, All-llahu ua shuan dritn e tyre dhe i l n errsira q nuk shohin.
    18. (Mbesin n errsir) T shurdhr, memec dhe t verbr, andaj ata nuk kthehen (nga ajo rrug e tyre e keqe).
    19. Ose (Shembulli i tyre sht) si ndonj shi i rrept prej s larti me errsir, me bubullim e me vettim, e prej friks s vdekjes, nga rrufeja, ata vejn gishtat n vesht e tyre. Po All-llahu sht rrethues i mosbesimtarve (atij nuk mund t'i shptoj askush).
    20. Vettima gati ua merr t pamurit dhe, saher q ajo u bn drit atyre, ata ecin n te, e kur u errsohet mbesin aty. E sikur t donte All-llahu, do t'ua merrte t dgjuarit (me krismn e bubullims) dhe t pamurit (me shkndijn e vettims). Vrtet, All-llahu sht i plotfuqishm pr do gj.
    21. O njerz, adhurojeni Zotin tuaj, i cili ju krijoi juve edhe ata q ishin para jush ashtu q t jeni t devotshm (t shptuar).
    22. Ai, i cili pr ju bri tokn shtrat, (vendbanim) e qiellin kulm, e prej qiellit ju lshoi shi me t cilin ju siguroi lloje t frutave si ushqim pr ju, pra mos i prshkruani All-llahut shok, duke qen se ju e dini (q Ai nuk ka shok).
    23. E n qoft se jeni n dyshim n at q Ne ia shpallm gradualisht robit ton, ather sillnie ju nj kaptin t ngjashme si ai (Kur'ani) dhe thirrni (pr ndihm) dshmitart tuaj (zotrat) pos All-llahut, nse jeni t sinqert (n thniet tuaja se Kur'ani nuk sht prej Zotit).
    24. E mos e pait br (deri m tash), e as q do ta bni kurr (edhe n t ardhmn), ather ruajuni zjarrit, lnd e t cilit jan njerzit dhe gurt, q sht i prgatitur pr mosbesimtart.
    25. E, prgzoi ata q besuan dhe bn vepra t mira se ata do t jen n Xhennete n t cilt rrjedhin lumenj. Saher q u jepet ndonj ushqim nga frutat e tij, ata thon: "Ky sht q me te u ushqyem edhe m par". Ngase, u sillet ushqim i ngjashm (vetm n form, e jo edhe n shije). Aty do t ken ata bashkshorte t pastra dhe aty do t jen prgjithmon.
    26. All-llahu nuk ngurron q t marr fardo shembulli, qoft mushkoj a dika edhe m e imt se ajo. Pr sa u prket atyre q besuan, ata e din se ai (shembull) sht i vrtet nga Zoti i tyre, ndrsa ata t cilt mohuan do t thon: "'deshi All-llahu me kt si shembull"? Ai me te humb shum, e po me te udhzon n rrugn e drejt shum, po me prjashtim t atyre q jan jasht rrugs, Ai me te nuk humb tjetr.
    27. Ata q e thyejn besn e dhn All-llahut pasiq sht lidhur ajo, dhe e kpusin at q All-llahu ka urdhruar t jet e kapur,e edhe bjn shkatrime n tok, t tillt jan ata t dshtuarit.
    28. Si e mohoni All-llahun, e dihet se ju ishit t vdekur, e Ai ju ngjalli, mandej ju bn t vdisni e pastaj ju ringjall, e mandej tek Ai do t ktheheni?
    29. Ai (All-llahu) sht q pr juve krijoi gjithka ka n tok, pastaj vullnetin e vet ai drejtoi qiellit dhe i prsosi ata shtat qiej. Ai sht i gjithdijshmi pr do gj.
    30. (Prkujto Muhammed) Kur Zoti yt u tha engjjve: "Un po krijoj (po prcaktoj) n tok nj zvends"! Ata than: "A do t vsh n te at q bn rregullime dhe q derdh gjaqet, e ne t madhrojm Ty me lavdrimin Tnd dhe plotsisht t adhurojm"! Ai tha: "Un di at q ju nuk e dini"!
    31. E Ai (Zoti) ia msoi Ademit t gjith emrat (e sendeve), pastaj ata ua prezentoi engjjve dhe u tha: "M tregoni pr emrat e ktyre (sendeve t emrtuara), nse jeni t drejt (ka mendoni)?"
    32. (engjjt) Than: "ti je i pa t meta, ne nuk kemi dije tjetr prve at q na e msove Ti. Vrtet, Ti je i gjithdijshmi, i urti!"
    33. (Zoti) Tha: "O Adem, njoftoj ata (engjjt) me emrat e atyre (sendeve)!" E kur u rrfeu atyre pr emrat e tyre, (Zoti) tha: "A nuk u kam thn juve se Un, m s miri e di fshehtsin e qiejve e t toks dhe m s miri e di at, q ju e publikoni dhe at q e mbani fsheht."
    34. E kur u tham engjjve: pruluni (bini n sexhde) Ademit, ata menjher iu pruln, me prjashtim t iblisit (djallit). Ai rrefuzoi dhe u mbajt n t madh dhe u b pabesimtar.
    35. E Ne i tham: "O Adem, ti dhe bashkshortja juaj banoni n Xhennet dhe hani lirisht nga frutat e tij kah t doni, po mos iu afroni asaj bime (peme) e t bheni zulumqar (t vetvetes suaj).
    36. Po djalli i bri q ata t dy t mashtrohen n at (pem ose Xhennetin) dhe i nxori ata nga ajo (e mir) q ishin n te, e Ne u tham: "Zbritni (dilni), jeni armik i njri-tjetrit, e ju deri n nj koh n tok keni vendbanim dhe dfrim".
    37. E Ademi prej Zotit t vet pranoi disa fjal (lutje), prandaj Ai ia fali (gabimin), Ai sht mshirues dhe pranues i pendimi.
    38. Ne u tham: "Dilni prej atyhit q t gjith, e juve gjithqysh do t'u arrij udhzim prej Meje, e kush pranon udhzimin Tim, pr ata nuk ka as frik as q do t brengosen".
    39. E ata q mohuan dhe prgnjeshtruan argumentet tona, t tillt jan banues t zjarrit, ata do t jen aty prgjithmon.
    40. O bijt e israilit, kujtoni (jini mirnjohs pr) t mirat e Mia, t cilat ua dhurova juve dhe zbatoni premtimin q m keni dhn Mua. Un zbatoj at q u premtova dhe t m keni frik vetm Mua.
    41. Dhe besonie at, q e shpalla (Kur'anin), e q vrteton at q e keni ju e mos u bni mohues t par t tij, dhe mos i ndrroni ajetet e Mia (Kur'anin) me nj vler t pakt, por vetm Mua t ma keni dron.
    42. E mos e ngatrroni t vrtetn me t pavrtetn dhe me vetdije t fshehni realitetin.
    43. Falnie namazin dhe jepni zeqatin, dhe falnu me ata q falen (bini n ruku me ata q bijn).
    44. A po i urdhroni (thirrni) njerzit pr pun t mira, e veten tuaj po e harroni? Ndrsa ju e lexoni librin (Tevratin). A nuk po mendoni?
    45. Krkoni ndihm (n t gjitha shtjet) me durim dhe me namaz, vrtet, ajo sht e madhe (vshtir), por jo edhe pr ata q kan frik (Zotin).
    46. T cilt jan t bindur se do t takojn Zotin e vet dhe se ata do t'i kthehen Atij.
    47. O bijt e israilit, prkujtone dhuntin Time, t ciln ua dhurova, dhe Un ju pata (t part tuaj) dalluar ndaj njerzve t tjer (t asaj kohe).
    48. Dhe ruajuni nj dit kur askush askujt nuk do t mund t'i kryej asgj, kur nuk pranohet pr te (jobesimtarin) ndonj ndrmjetsim dhe nuk pranohet pr te kompensim, e as q do t ndihmohen ata (fajtort).
    49. Prkujtoni edhe kur u shptuam prej popullit t faraonit, q nga ai shijuat dnimin m t idht, duke ua therrur bijt tuaj, e duke ua ln gjall grat tuaja. N kt tortur prjetuat nj sprovim t madh nga Zoti juaj.
    50. Dhe kur pr ju e ndam detin, e ju shptuam, ndrsa ithtart e faraonit i fundosm, e ju i shihnit (me syt tuaj).
    51. E kur i premtuam Musait (t'ia japim Tevratin) dyzet net, pas tij ju (pasi shkoi ai pr Tevrat) e adhuruat viin, ju ishit dmtues (t vets suaj).
    52. Mandej edhe pas asaj ua falm (gabimin), ashtuq t falnderoni.
    53. Dhe (prkujtoni) kur ia dham Musait librin, dalluesin n mnyr q t udhzoheni n rrug t drejt.
    54. Dhe kur Musai popullit t vet i tha: "O populli im, me adhurimin e viit (n vend t Zotit), ju i bt zullum vetvetes, pra pendohuni para Krijuesit tuaj, dhe mbytne vetveten. Kjo pr ju sht m s miri te Krijuesi juaj. E Ai ua pranoi pendimin tuaj, Ai sht mshirues, ndaj pranon shum pendimin.
    55. Dhe kur i that: "O Musa, ne nuk t besojm ty derisa ta shohim All-llahun haptazi, e ather juve u rrmbeu rrufeja (zjarri) dhe ju e shihnit.
    56. Pastaj, q t jeni mirnjohs pas vdekjes suaj juve ju ngjallm.
    57. Dhe Ne bm q ret t'u bjn juve hije, ju furnizuam me rrshir (t mbl) dhe me shkurtza. (Ju tham) Hani nga t mirat q ju furnizuam! (ata nuk qen mirnjohs). Po Neve ata nuk na bn kurrfar dmi, por ata dmtuan vetveten.
    58. E kur ju tham: "Hyni n kt fshat (vendbanim), dhe hani n t lirisht ku t dshironi, e hyni n dern (e fshatit) prulur dhe thuani: "Hittatun" - ndjes, Ne ua falim mkatet tuaja, e bamirsve ua shtojm shprblimin.
    59. E ata q ishin mizor at q u ishte thn e ndryshuan me nj fjal tjetr, e Ne pr shkak se ata kundrshtuan, lshuam nga qielli nj dnim kundr atyre q ishin mizor.
    60. Dhe (prkujtoni) kur Musai krkoi uj pr popullin e tij, e Ne i tham: "Bjeri gurit me shkopin tnd", ather nga ai gufuan dymbdhjet kroje q secili grup e dinte vendin ku do t pinte uj. (U tham) Hani dhe pini nga begatit e All-llahut e mos vazhdoni t jeni rregullues n tok.
    61. Madje kur ju that: "O Musa, ne nuk mund t durojm (ham) vetm nj ushqim (t njjt), lute pra Zotin tnd pr ne t na furnizoj me ka mbin toka prej perimeve t saj, prej trangujve, prej hudrave, prej thjerze (grosh) dhe prej qepve t saj"! (Musai) Tha: "A krkoni ta ndrroni t mirn pr at q sht me e thjesht"? Zdirgjuni pra n qytet, se aty do t keni at q krkoni! E mbi ta rndoi poshtrimi dhe skamja, e ata kundr vetes shkaktuan hidhrimin e All-llahut. Kjo ndodhi ngase ata mohonin argumentet e All-llahut, mbytnin pejgambert pa kurrfar t drejte, dhe pr shkak se kundrshtuan dhe i kalonin kufijt n t keqe.
    62. Vrtet, ata q besuan, ata q ishin jehudi, krishtert sabejt, (kishun lshuar fen e adhuronin engjjt), kush besoi prej tyre (sinqerisht) All-llahun, dhe botn tjetr dhe bri vepra t mira, ata e kan shprblimin te Zoti i tyre. Pr ta nuk ka frik as nuk kan prse t pikllohen (pasi q besuan All-llahun, librat t drguarit n mesin e t cileve edhe Muhammedin).
    63. (prkujtoni) Kur Ne patm marr prej jush besn tuaj, ngritm mbi ju (kodrn) Turin (u tham): veproni sipas atij (Tevratit) q ua dham me seriozitet, e msoni at q sht n te, ashtuq t ruheni.
    64. E pas asaj (bess) ju m von ia kthyet shpinn e po t mos ishte mirsia dhe mshira e All-llahut ndaj jush, ju do t ishit prej t dshpruarve (n t dy jetrat).
    65. Ju tanim e keni t njohur shtjen e atyre nga mesi juaj q nuk respektuan (urdhrin) n t shtunn, e Ne u tham: Shndrrohuni n majmun t prbuzur!
    66. At (shndrrimin e tyre) e bm mas ndshkuese pr ata q e prjetuan (me sy) dhe pr t pastajshmit, por edhe si kshill pr t devotshmit.
    67. (Prkutjoni) Edhe kur Musai popullit t vet i tha: "All-llahu ju urdhron ta therrni nj lop! Ata than: "A bn tallje me ne?" Ai tha: "All-llahut i mbshtetem t m ruaj e t mos bhem nga injorantt!"
    68. Ata than: "Lute Zotin tnd pr ne t na sqaroj far sht ajo? Ai tha: "Ai thot se ajo sht nj lop as e vjetr (e moshuar) as e re (mshqer), sht e mesme, zbatoni pra at q urdhroheni!"
    69. Ata than: "Lute Zotin tnd pr ne q t na sqaroj far sht ngjyra e saj! A tha: "Ai thot se ajo sht nj lop e verdh, ngjyra e saj sht e fort q knaq shikuesit".
    70. Ata than: "Lute Zotin tnd pr ne q t na sqaroj far sht ajo, se lopt na jan przier (jan br t ngjashme) e ne do t gjejm t vrtetn n dasht All-llahu!
    71. Ai tha: "Ai thot se ajo sht lop jo e lodhur duke lruar tokn as duke ujitur bimt, ajo sht pa t meta dhe n t nuk ka shenj (ngjyr tjetr)!" Ata than: "E tash na e sqarove sakt dhe e therrn at, e pr pak e lan pa e kryer punn.
    72. (prkujtoni) Kur e patt mbytur nj njeri dhe u kundrshtuat mes veti pr te, e All-llahu sht zbulues i asaj q e mbanit fsheht.
    73. E ne u tham: "Mshoni atij (t vdekurit) me nj pjes t saj (t lops s therrur!") Ja, kshtu All-llahu ngjall t vdekurit dhe ua sqaron argumentet e veta, ashtu q t kuptoni.
    74. Edhe pas (fakteve t qarta) zemrat tuaja u bn pasandej t forta si guri, e edhe m t forta, sepse ka nga gurt prej t cilve gufojn lumenj, e ka disa prej tyre q ahen dhe prej tyre buron uj, madje ka prej tyre q nga frika ndaj Zotit rrokullisen tatpjet (nga maja e kodrs). All-llahu nuk sht i pakujdesshm ndaj asaj q veproni ju.
    75. A shpresoni se do t'u besojn ata juve (jehudit), kur dihet se nj grup prej tyre dgjuan fjalt e All-llahut, edhe pse i kishin kuptuar, e duke qen t vetdijshm ('bnin) i ndryshuan ato.
    76. E kur takonin ata q kishin besuar (muslimant) thonin: "Ne kemi besuar! E kur veoheshin ata mes veti thonin: "A po ju tregoni atyre (muslimanve) pr at q All-llahu ua shpalli juve (n Tevrat rreth Muhammedit) q ata para Zotit tuaj t ken argumente kundr jush. A nuk jeni duke kuptuar.
    77. A thua nuk e din ata (jehudit) se All-llahu e di at ka e fshehin dhe at ka e publikojn?
    78. E ka disa prej tyre q jan analfabet, nuk e kuptojn librin, por jetojn vetm n shpresa, duke mos qen t sigurt.
    79. sht shkatrrim pr ata q me duart e veta e shkruajn librin, e pastaj thon: "Ky sht prej All-llahut!, e pr t arritur me te nj fitim t pakt, pra sht shkatrrim i madh pr ta ka shkruan duart e tyre dhe sht shkatrrim i madh pr ta ajo ka fitojn.
    80. Ata edhe than: "Neve nuk do t na kap zjarri vetm pr disa dit t numruara!" Thuaj: "A mos keni marr prej All-llahut ndonj premtim, e All-llahu nuk e thyen premtimin e vet, ose jeni duke thn pr All-llahun at q nuk e dini?
    81. Po, (do t ju kap zjarri) ai q bn keq dhe q e vrshojn gabimet e tij, ata jan banues t zjarrit, aty jan prgjithmon.
    82. E ata q besuan dhe bn vepra t mira, ata jan banues t Xhennetit, aty jan prgjithmon.
    83. (prkujtoni) Kur ne morm zotimin e bijve t israilit; mos adhuroni tjetrk, prve All-llahun, t silleni mir ndaj prindrve, ndaj t afrmve, ndaj jetimve, ndaj t varfrve dhe njerzve u thuani fjal t mira; falnie namazin dhe jepni zeqatin, e pastaj ju e thyet zotimin dhe prve nj pakice prej jush, ia kthyet shpinn zotimit.
    84. Dhe kur morm zotimin tuaj q t mos derdhni gjakun tuaj, t mos dboni vetn tuaj nga vendi juaj, e ju e pranuat, ndaj dshmonie.
    85. Pastaj qe, ju jeni ata q mbytni njri-tjetrin, i dboni disa prej jush nga vendi i tyre duke bashkpunuar kundr tyre si sht mkat e padrejt, e nse ata bien te ju n robri, ju jepni kompensim pr (t'i liruar) ata, e dbimi i tyre nga vendi sht i ndaluar pr ju. A e besoni nj pjes t librit, e tjetrn e mohoni 'mund t jet ndshkimi ndaj atij q punon ashtu prej jush, pos poshtrim n jetn e ksaj bote, e n ditn e gjykimit ata hidhen n dnimin m t ashpr. All-llahu nuk sht i pakujdesshm ndaj asaj q veproni ju.
    86. T till jan ata, q e vlersuan jetn e ksaj bote mbi botn tjetr, andaj atyre as nuk do t'u lehtsohet dnimi, e as q do t ndihmohen ata.
    87. Ne i patm dhn Musait librin dhe pas tij patm drguar shum pejgamber. Isait, birit t Merjems i dham argumente (mrekulli) dhe e fuqizuam me (xhibrilin) shpirtin e shenjt. E saher q u erdhi ndonj i drguar me ka nuk u plqeu juve, a nuk u bt kryelart dhe disa prej tyre i prgnjeshtruat e disa i mbytt?
    88. E (jehudit e kohs s Muhammedit) thon: "Zemrat tona jan n kllf!" Jo, por pr shkak t mosbesimit t tyre, All-llahu i ka mallkuar, andaj pak jan q besojn (ose: pak send besojn).
    89. E kur u erdhi atyre prej All-llahut libri (Kur'ani) q sht vrtetus i atij, q e kishin pran, e q para se t'u vinte e krkonin ndihmn e tij kundr mosbesimtarve, e mohuan at (Muhammedin) q e njihnin, kur u erdhi. Pra mallkimi i All-llahut qoft kundr mosbesimtarve!
    90. E shmtuar sht ajo pr ka ata e shitn vetvetn. At q e shpalli All-llahu t mos e besojn nga zilia, pr shkak se All-llahu nga mirsia e Tij t'i shpall atij q dshiron nga robt e vet. Andaj merituan zemrim mbi zemrim (gazep mbi gazep). Mosbesmtart kan dnim q i poshtrson.
    91. Dhe kur atyre u thuhet: "Besoni at q e shpalli All-llahu", ata thon: "Ne besojm at q na u shpall neve", kurse e mohojm at pas tij, edhe pse sht vrtetues i atij, q e kan ata dhe sht i vrtet. Thuaj: "Nse jeni besimtar, pse i mbytnit m par pejgambert e All-llahut?"
    92. Juve u pat ardhur Musai me argumente, por pas tij ju e adhuruat viin, pra ju ishit mizor.
    93. (prkujtoni) Kur morm premtimin tuaj dhe mbi ju ngritm kodrn Tur, (u tham) merrni kt q u dham seriozisht dhe dgjoni (respektoni). Ata than: "Dgjuam (me vesh) e kundrshtuam". E pr shkak t mosbesimit t tyre, adhurimi ndaj viit ishte przier me gjak n zemrat e tyre. Thuaj: "Nse jeni besimtar, besimi juaj sht duke u udhzuar keq".
    94. Thuaj: "Nse bota tjetr (Xhenneti) tek All-llahu sht vetm pr ju, e jo edhe pr njerzit e tjer, nse jeni t sinqert, krkone vdekjen (e shkoni m shpejt).
    95. E pr shkak t veprave t tyre (mkateve), ata kurr nuk e dshirojn at. All-llahu di pr zullumqart.
    96. sht e sigurt se njerzit m lakmues pr t jetuar, ti ke pr t gjetur ata (jehudit), bile edhe m lakmues se idhujtart. Ndonjri prej tyre dshiron t jetoj njmij vjet, por edhe sikur t jetoj, ajo (jeta e gjat) nuk do ta shptoj at prej dnimit. All-llahu sheh ka veprojn ata.
    97. Thuaj:" Kush sht armik i Xhibrilit (sht armik i All-llahut), e ai me urdhrin e All-llahut e zbriti Kur'anin n zemrn tnde, q sht vrtetues i asaj q ishte m par dhe udhrrfyes e prgzues pr besimtart.
    98. Kush sht armik i All-llahut, i engjjve t Tij, i t drguarve t Tij, i Xhibrilit dhe i Mikailit (ai sht mosbesimtar), All-llahu pa dyshim sht armik i mosbesimtarve.
    99. Ne t kemi shpallur ty (Muhammed) argumente t qarta dhe ato nuk i mohon askush, prve atyre q kan dal respektit.
    100. (nuk besojn argumentet tona se) Saher q ata kan dhn ndonj premtim, nj grup prej tyre e hodhi at, por shumica e tyre nuk beson.
    101. E kur u erdhi atyre ndonj i drguar prej All-llahut, vrtetues i asaj q kishin ata, nj grup prej tyre t cilve iu kishte dhn libri, e hodhi pas shpine librin e All-llahut, kinse nuk dinin (asgj).
    102. (e hodhn librin e Zotit) E ndoqn at q thonin djajt n kohn e sundimit t Sulejmanit. Por Sulejmani nuk ishte i paf, djajt ishin t paf, sepse u msonin njerzve magjin. (Ndoqn) Edhe ka u zbriti n Babil dy engjjve, Harutit dhe Marutit. E ata t dy nuk i msonin askujt (magjin) para se t'i thonin: "Ne jemi vetm sprov, pra mos u bn i pa f!" E, msonin (njerzit) prej atyre dyve at (magji) me ka ndanin burrin prej gruas s vet, por pa lejn e All-llahut me at askujt nuk mund t'i bnin dm dhe ashtu msonin ka u sillte dm e nuk u sillte dobi atyre. E ata (jehudit) e kan ditur se ai q (hodhi librin) e zgjodhi at (magjin), ai n botn tjetr nuk ka ndonj t drejt (n mshirn e Zotit). Po ta dinin, ata se pr 'ka e shitn vetveten, ajo sht shum e keqe.
    103. E sikur t kishin besuar ata dhe sikur t ishin ruajtur (prej mkateve), po t dinin, shprblimi prej All-llahut do t ishte shum m i dobishm.
    104. O ju q keni besuar, mos thuani: "Raina" - po thuani: "Undhurna" dhe respektoni! Mosbesimtart kan dnim t dhmbshm.
    105. As ata, ithtart e librit q nuk besuan, e as idhujtart nuk duan q juve t ju vij ndonj e mir nga Zoti juaj. Mirpo, All-llahu me mshirn e vet veon at q dshiron, All-llahu sht Zot i mirsis s madhe.
    106. Ne nuk abrogojm (pezullojm) asnj nga argumentet tona, apo ta hedhim n harres e t mos sjellim edhe m t dobishm se ai, ose t ngjashm me te. A nuk e ke ditur se All-llahu sht i plotfuqishm pr do send?
    107. A nuk e ke ditur se vetm All-llahut i takon sundimi i qiejve e i toks, dhe se pos All-llahut nuk keni as mbrojts as ndihmtar.
    108. A doni t pyetni t drguarin tuaj sikurse u pyet m par Musai. Ai q e ndrron besimin me mosbesimin, ai tanim e ka humbur rrugn e drejt.
    109. Shum ithtar t librit (jehudi, krishter), edhe pasiq iu sht br e qart e vrteta, nga vet zilia e tyre personale dshiruan q pas besimit tuaj t'iu kthejn n mosbesimtar, pra ju lini dhe largohuni prej tyre derisa All-llahu ta sjell urdhrin e vet. All-llahu ka mundsi pr do send.
    110. Kryeni faljen (namazin) dhe jepne Zeqatin, e fardo t mir q e prgatitni pr veten tuaj, at e gjeni tek All-llahu. S'ka dyshim All-llahu prcjell do veprim tuajin.
    111. Ata edhe than: "Kurrsesi nuk ka pr t hyr kush n Xhennet, prve atij q sht jehudi ose i krishter! Ato jan fantazi t tyre! Thuaju: "Sillni argumentin tuaj (ka thoni) po qe se jeni t drejt?
    112. Nuk sht ashtu (si thon ata), po ai q sht dorzuar All-llahut dhe sht bamirs, ai e ka shprblimin e vet te Zoti i tij, pr ata nuk ka frik, as nuk kan pse t mrziten.
    113. Jehudit than se t krishtert nuk jan t mbshtetur n asgj (nuk kan f t vrtet). Edhe t krishtert than se jehudit nuk jan t mbshtetur n asgj, e duke qen se ata t dy palt e lexojn librin. Po kshtu si thniet e tyre, than edhe ata q nuk dinin (idhujtart pr Muhammedin). Po n ditn e gjykimit pr at q ata nuk pajtoheshin, All-llahu gjykon ndrmjet tyre.
    114. E kush mundet t jet m mizor se ai q n xhamit e All-llahut pengon t prmendet emri i Tij (t bhet ibadet) dhe prpiqet pr shkatrrimin e tyre. Atyre ndryshe nuk u takoi t hyjn vet n to, vetm duke qen rrespektues (t tyre e jo rrnues). Ata n kt jet kan nnmim e n botn tjetr dnim t madh.
    115. T All-llahut jan edhe (ant nga) lindja edhe nga perndimi, dhe kahdo q t ktheheni, aty sht an e All-llahut. Vrtet, All-llahu sht i gjer (n bujari) e i dijshm.
    116. Ata (ithtart e librit) than: "All-llahu ka fmij"!? I pastr sht Ai nga kjo e met! E Tij sht gjithka n qiej e n tok, gjithka i sht nnshtruar Atij.
    117. Ai sht shpiks i qiejve e i toks (pa kurrfar modeli t mparshm) e kur dshiron dika, ai vetm i thot: "Bhu!" n at moment bhet.
    118. E ata q nuk din (kurejshitt politeist) than: "Prse t mos na flas neve All-llahu, ose t na vij ndonj argument!" Po kshtu, thniet e tyre n mnyr t njjt i patn prsritur edhe ata q ishin para tyre. T njjta jan zemrat e tyre. Ne tanim sqaruam argumentet pr nj popull q dshiron t bindet.
    119. Ne t drguam ty me t vrtetn (Kur'anin), prgzues dhe qortues, e ti nuk je prgjegjs pr banuesit e Xhehenemit.
    120. As jehudit, e as krishtert kurr nuk do t jen t knaqur me ty deri q t pasosh fen e tyre. Thuaju: "Udhzimi i All-llahut sht udhzim i drejt. E nse pasiq t ka ardhur ty e vrteta shkon pas mendimeve t tyre, nuk ka kush t ndihmoj e as t mbroj nga All-llahu.
    121. Atyre, t cilve u dham librin dhe t cilt e lexojn drejt ashtu si sht, ata e besojn at (Kur'anin). E ata q e mohojn at, t tillt jan ata q dshtuan (n dynja e n ahiret).
    122. O bijt e israilit, kujtoni t mirat e Mia q ua dhurova, q ju dallova mbi njerzit tjer (t asaj kohe).
    123. Dhe ruajuni nj dit kur askush nuk do t mund ta ndihmoj tjetrin pr asnj send, nuk pranohet prej askujt kompensim, nuk do t'i bj dobi askujt ndonj ndrmjetsim dhe as q do t ndihmohen (mkatart).
    124. Prkujto (O i drguar) kur Zoti i vet, Ibrahimin e provoi me disa obligime, e ai i prmbushi ato, e Ai i tha: "Un po t bj ty prijs (imam) t njerzimit!" Ai tha: "(bn o Zot) Edhe nga pasardhsit e mi!" (Zoti) Tha: "Mirsin Time nuk mund ta gzojn mizort!"
    125. Dhe kur shtpin (Qaben) e bm vendkthimi dhe vendsigurie pr njerzit, (u tham) Vendin ku qndroi Ibrahimi pranonie pr vendfaljeje! Ibrahimin dhe Ismailin i urdhruam: ju t dy pastrone shtpin Time pr vizituesit, pr ata q qndrojn aty dhe pr ata q falen aty.
    126. Dhe kur Ibrahimi tha: "Zoti im, bne kt nj qytet sigurie dhe banort e tij, q besuan All-llahun dhe jetn tjetr, furnizoj me lloje t frutave!" Ai (All-llahu) tha: "(e furnizoj) Edhe atij q nuk besoi do t'ia mundsoj shfrytzimin e frutave pr nj koh t shkurtr, e pastaj do ta shtyej n dnimin e zjarrit, e sa prundim i shmtuar sht ai.
    127. Edhe kur Ibrahimi dhe Ismaili, duke i ngritur themelet e shtpis (Qabes - luteshin): "Zoti yn, pranoje prej nesh, se me t vrtet Ti je q dgjon dhe di!"
    128. Zoti yn, bna neve dyve besimtar t sinqert ndaj Teje dhe nga pasardhsit tan, njerz t bindur ndaj Teje, na i mso rregullat e ibadetit (adhurimit) tan dhe falna neve, vrtet Ti je q fal, je mshirues!"
    129. Zoti yn, drgo ndr ta, nga gjiu i tyre t drguar q t'u lexoj atyre ajetet Tua, t'u msoj atyre librin dhe urtsin, e t'i pastroj (prej ndytsis s idhujtaris) ata. S'ka dyshim se Ti je ngadhnjyesi, i dijshmi.
    130. E kush largohet prej fes s Ibrahimit prve atij q poshtron vetveten. Ne at e bm t zgjedhur n kt bot, kurse n botn tjetr ai sht njri prej t lartve.
    131. Kur Zoti i vet atij i tha: "Dorzohu"! Ai tha: "Iu kam dorzuar Zotit t gjithsis"!
    132. E Ibrahimi i porositi bijt e tij me kt (fe), e edhe Jakubi, (u than) "O bijt e mi, All-llahu ua zgjodhi fen (islame) juve, pra mos vdisni ndryshe, por vetm duke qen musliman!"
    133. A ishit ju (ithtar t librit) dshmitar kur Jakubit iu afrua vdekja, e ai bijve t vet u tha: "ka do t adhuroni pas meje"? Ata than: "Do t adhurojm Zotin tnd, dhe Zotin e prindrve tuaj: Ibrahimit, Ismailit, Is'hakut, nj t vetmin Zot dhe ne, vetm Atij i jemi dorzuar!"
    134. Ai ishte nj popull q kaloi, atij i takoi ajo q fitoi, e juve u takon ajo q fituat, prandaj ju nuk jeni prgjegjs pr at q vepruan ata.
    135. Ata (ithtart e librit) than: "Bhuni jehudi ose t krishter, e gjeni rrugn e drejt"! Thuaj: "jo, (asnjrn) por fen e drejt t Ibrahimit q ai nuk ishte nga idhujtart.
    136. Ju (besimtar) thuani: "Ne i besuam All-llahut, at q na u shpall neve, at q iu shpall Ibrahimit, Ismailit, Is'hakut, Jakubit dhe pasardhsve (t jakubit q ishin t ndar n dymbedhjet kabile), at q i sht dhn Musait, Isait dhe at q iu sht dhn nga Zoti i tyre pejgamberve, ne nuk bjm dallim n asnjrin prej tyre dhe ne vetm atij i jemi bindur.
    137. N qoft se ata besuan ashtu si besuat ju ata vrtet kan gjetur rrugn e drejt, e nse refuzojn, ather ata jan kundrshtar (opozit), po ty (Muhammed) kundr tyre do t mjaftoj All-llahu. Ai sht dgjuesi, i dijshmi.
    138. (kjo fe jona sht) Njgyrosje e All-llahut, e kush ngjyros (me fe) m mir se All-llahu. Ne vetm at e adhurojm.
    139. Thuaj: "A doni t grindeni me ne pr All-llahun, e Ai sht Zoti yn dhe Zoti juaj dhe ne kemi vepra (shprblimin e veprave) tona, e ju keni veprat tuaja. Por ne jemi (besimtar) t sinqert ndaj Tij.
    140. A pretendoni se Ibrahimi, Ismaili, Is-haku, Jakubi dhe pasardhsit kan qen jehudi ose t krishter? Thuaj: "A e dini ju m mir apo All-llahu? Kush sht m mizor se ai, q e ka dshmin e All-llahut pran veti dhe e fsheh. All-llahu nuk sht i panjoftuar me veprimet tuaja".
    141. Ai ishte nj popull q shkoi, t cilit i takoi ajo q fitoi, e juve u takon ajo q fituat, prandaj ju nuk jeni prgjegjs pr at q ata vepruan.
    142. Disa mendjeleht nga njerzit do t thon: "ka i ktheu ata (muslimant) prej kibls (drejtimit) n t cilin ishin ata (Kudsi)? Thuaj: "T All-llahut jan lindja dhe perndimi, Ai e v n rrugn e drejt at q do".
    143. Dhe ashtu (sikur u udhzuam n fen islame) Ne u bm juve nj pupull t drejt (nj mes t zgjedhur) pr t qen ju dshmitar (n ditn e gjykimit) ndaj njerzve, dhe pr t qen i drguari dshmitar ndaj jush. E kiblen nga e cila ti u drejtove nuk e bm pr tjetr, vetm se pr t provuar at q shkon pas t drguarit, nga ai q kthehet prapa, ndonse kjo ka qen vshtir (pr disa), por jo edhe pr ata q All-llahu i drejtoi. All-llahu nuk sht q t'ua humb besimin tuaj. S'ka dyshim se All-llahu sht shum i but dhe mshirues ndaj njerzve.
    144. Ne shum her po shohim kthimin e fytyrs tnde kah qielli, e Ne gjithqysh do t drejtojm ty n drejtim t nj kibleje (Qabja) q ti e do at. Pra kthehu ans s xhamis s shenjt (Qabes), dhe kudo q t jeni (o besimtar) kthehuni kah ajo an. E atyre q u sht dhurruar libri, ata e din sigurisht se kjo (kthes) sht e vrtet nga Zoti i tyre. E All-llahut nuk mund t'i fshihet ajo q veprojn ata.
    145. Po edhe sikur t'u sillshe ti do lloj argumenti atyre q u sht dhn libri, ata nuk pasojn kiblen tnde, e as ti nuk do t pasosh kiblen e tyre, po asnjra pal nuk do ta pasoj kiblen e tjetrs. E pas dijes, e cila t ka ardhur, po e zm se ishe vn pas dshirave t tyre, ather ti do t ishe mizor.
    146. Atyre q u kemi dhn librin, ata e njohin ate (Muhammedin) si i njohin bijt e vet, e nj grup pre tyre edhe pse e din kt, jan duke e fshehur t vrtetn.
    147. E vrteta sht nga Zoti yt, pra kurrsesi mos u bn nga ata q dyshojn.
    148. Secili (popull) ka nj an, t cils ai i kthehet, ju shpejtoni kah punt e mbara, kudo q t jeni All-llahu ka pr t'ju tubuar t gjithve, All-llahu ka fuqi pr do send.
    149. Kahdo q t shkosh ktheje fytyrn tnde kah ana e xhamis s shenjt, kjo sht e vrtet nga Zoti yt. All-llahu prcjell gjithka veproni ju.
    150. Dhe kahdo q t dalsh, ktheje fytyrn tnde kah ana e xhamis s shenjt (Qabja) dhe kudo q t gjendeni ktheni fytyrat tuaja kah ana e saj, ashtuq njerzit mos t ken argument kundr jush, prve atyre q jan mizor nga ata (q nga inati nuk ranojn kurrfar fakti), por mos ia keni frikn atyre, friksohuni prej Meje (e bra kt) q t gjeni rrugn e drejt dhe q t plotsoj mirsin Time ndaj jush.
    151. (sikurse plotsova mirsin Time ndaj jush) Ashtu si drguam nga gjiu i juaj t drguar t'u lexoj ajetet Tona, t'ju pastroj, e t'ju msoj librin dhe traditn, e edhe t'ju msoj at q nuk e dinit.
    152. Pra ju m kujtoni Mua (me adhurime), Un ju kujtoj juvem (me shprblim). M falnderoni e mos M mohoni.
    153. O ju q keni besuar, krkoni ndihm me durim e me t falur, se vrtet All-llahu sht me durimtart.
    154. E pr ata q u mbytn n rrugn e All-llahut mos thoni: "Jan t vdekur", Jo, ata jan t gjall, por ju nuk kuptoni (gjallrin e tyre).
    155. Ne do t'ju sprovojm me ndonj frik, me uri, me ndonj humbje nga pasuria e nga jeta e edhe nga frytet, po ti jepju myzhde durimtarve.
    156. T cilt, kur i godet ndonj e pakndshme thon: "Ne jemi t All-llahut dhe ne vetm tek Ai kthehemi!"
    157. T tillt jan q te Zoti i tyre kan bekime e mshir dhe t tillt jan ata t udhzuarit n rrugn e drejt.
    158. "Safa" dhe "Merve" jan nga shenjat (pr adhurim) e All-llahut, e kush e msyen shtpin pr haxh (Qaben pr haxh) ose pr umre (vizit jasht kohs s haxhit), nuk sht mkat pr te t'i vizitoj ato dyja (t ece n ato dy vende). E kush bn ndonj t mir nga vullneti (jo obliguese), s'ka dyshim se All-llahu sht shprblyes i gjithdijshm.
    159. Ata, t cilt fshehin argmentet dhe faktet q Ne i shpallm, e pasi q ato ua sqaruam njerzve n librin, t tillt i mallkon All-llahu, i mallkojn edhe ata q mallkojn.
    160. Prve atyre q pendohen, q prmirsohen dhe q u shpjegojn njerzve (t vrtetn), t tillve ua pranoj pendimin, se Un pranoj shum pendimin, jam mshirues.
    161. Ata, t cilt mohuan dhe vdiqn si pabesimtar, kundr tyre sht mallkimi i All-llahut, i engjjve dhe i t gjith njerzve.
    162. Ata prgjithmon jan aty (n zjarr), as nuk u letsohet dnimi, as nuk u jepet afat.
    163. Zoti juaj (q meriton adhurim) sht nj, All-llahu, nuk ka zot pos Atij q sht mshrplot, gjithnj mshiron.
    164. sht fakt se n krijimin e qiejve e t toks, n ndrrimin e nats e t dits, t anijes q lundron n det q u sjell dobi njerzve, n at shi q e lshon All-llahu prej s larti e me t ngjall tokn pas vdekjes s saj dhe prhap n te nga do lloj gjallese, n qarkullimin e errave dhe reve t nnshtruara mes qiellit e toks, (n t gjitha kto), pr nj popull q ka mend ka argumente.
    165. E nga njerzit ka asish q n vend t All-llahut besojn idhujt, q i duan (i madhrojn) ata, sikur (q besimtart e vrtet e duan) All-llahun, po dashuria e atyre q besuan All-llahun sht shum m e fort. E sikur q dinin ata q bn mizori se kur do ta shohin dnimin (n botn tjetr), do t binden se e tr fuqia i takon vetm All-llahut (e jo idhujve) dhe se All-llahu sht ndshkues i rrept.
    166. Dhe (sikur t shihnin) kur do t largohen ata q u prinin prej atyre q i ndiqnin (paria largohet prej atyre q u shkuan pas), e t gjith e shohin dnimin dhe kputen lidhjet e tyre.
    167. E Ata, t cilt u patn shkuar pas do t thon: "Ah, sikur t na lejohej nj kthim (n dynja) e t largohemi prej tyre (prijsve) si u larguan ata tash prej nesh!" Kshtu All-llahu do t'ju paraqes veprat q jan dshprim pr ta, e ata nuk kan t dal prej zjarrit.
    168. O ju njerz, hani nga ajo q sht n tok e q sht e lejuar dhe e mir, e mos shkoni hapave t djallit se ai sht armik i hapt i juaji.
    169. Ai ju urdhron vetm me t kqia e turpsi, dhe ju shtyen t thoni pr All-llahun at q nuk e dini.
    170. E kur u thuhet atyre (idhujtarve): "Pranoni at q All-llahu e shpalli!" Ata thon: "Jo, ne ndjekim at rrug n t ciln i gjetm prindrit tan!" Edhe sikur prindrit e tyre t mos ken kuptuar dhe t mos jen udhzuar n rrugn e drejt (ata do t'i pasonin)?
    171. Shembulli i (i thirrsit t) atyre q nuk besuan sht sikurse i atij (bariut) q u lshon britm atyre (bagtive) q nuk dgjojn tjetr vetm se britm e z (e nuk kuptojn). Ata jan t shurdhr, memec e t verbr, ata nuk kuptojn.
    172. O ju q besuat, hani nga t mirat q u kemi dhn, dhe falenderoni All-llahun, nse jeni q vetm At e adhuroni.
    173. (All-llahu) Ua ndaloi juve vetm t ngordhtn, gjakun, mishin e derrit dhe at q therret (ngritet zri me te) jo n emr t All-llahut. E kush shtrngohet (t haj nga kto) duke mos pasur pr qllim shijn dhe duke mos tepruar, pr t nuk sht mkat. Vrtet All-llahu fal, sht mshirues.
    174. Ata q fshehin nga libri at q shpalli All-llahu dhe pr te fitojn shum t pakt, ata n barqet e tyre fusin vetm zjarr. Atyre All-llahu nuk do t'u flas n ditn e gjykimit dhe as nuk i shfajson ata, por pr ta pason dnimi i rnd e i padurueshm.
    175. Ata jan q n vend t udhzimit e morn humbjen dhe dnimin n vend t shptimit. Sa t durueshm qenkan ata ndaj zjarrit?
    176. At (dnim) pr shkak se All-llahu e zbriti librin (Tevratin), me sqarim t drejt, e ata q bn ndryshime n librin, jan n nj prarje t largt nga e vrteta.
    177. Nuk sht tr e mira (e kufizuar) t ktheni fytyrat tuaja kah lindja ose perndimi, por mirsi e vrtet sht ajo e atij q i beson All-llahut, dits s gjykimit, engjjve, librit, pejgamberve dhe pasurin q e do, ua jep t afrmve, bonjakve, t vrfrve, udhtarve, lypsve dhe pr lirimin e robrve, dhe ai q e fal namazin, e jep zeqatin, dhe ata q kur premtojn e zbatojn, dhe t durueshmit n skamje, n smundje dhe n flakn e lufts. T tillt jan ata t sinqertit dhe t tillt jan ata t devotshmit.
    178. O ju q besuat, u sht br obligim gjurmimi pr dnim pr mbytje: i liri pr t lirin, robi pr robin, femra pr femrn. Kurse atij q i falet dika nga vllau i vet ather ajo le t prcillt (e atij q e fal) kuptueshm dhe shpagimi (nga dorasi) atij le t'i bhet me t mir. kjo sht nj lehtsim dhe mshir prej Zotit tuaj. E kush tejkalon pas ktij (pajtimi), ai ka nj dnim t idht.
    179. O ju t zott e mendjes, kjo mas e dnimit sht jet pr ju, ashtu q t ruheni (nga mbytja e njri tjetrit).
    180. Kur ndonjrit prej jush i sht afruar vdekja, nse l pasuri pas vete, testamenti (vasijeti) pr prindrit dhe pr t afrmit u sht br juve obligim, por ashtu si sht drejt. Pr ata q jan t devotshm kjo sht detyr q lypet kryer.
    181. Kush bn ndryshimin e tij pasi q ta ket dgjuar (ditur) at, mkati pr te u takon atyre q ndryshojn. All-llahu dgjon dhe di.
    182. E kush friksohet prej testamentuesit se gabimisht po largohet nga drejtsia, ose qllimisht do t bj mkat, ai q bn pajtim ndrmjet tyre, ai nuk ka mkat. Vrtet All-llahu shum fal dhe shum mshiron.
    183. O ju q besuat, agjrimi u sht br obligim sikurse q ishte obligim edhe i atyre q ishin para jush, kshtu q t bheni t devotshm.
    184. (jeni t obliguar pr) Dit t caktuara, e kush sht i smur prej jush ose sht n udhtim (e nuk agjroi), ather ai (le t agjroj) m von aq dit. E ata q i rndon ai (nuk mund t agjrojn), jan t obliguar pr kompenzim, ushqim (ditor), i nj t varfri ai q nga vullneti jep m tepr, ajo sht aq m mir pr te. Mirpo, po q se dini, agjrimi sht m i mir pr ju.
    185. (ato dit t numruara jan) Muaji i Ramadanit q n te (filloi t) shpallet Kur'ani, q sht udhrfyes pr njerz dhe sqaruesi i rrugs s drejt dhe dallues (i t vrtets nga gnjeshtra). E kush e prjeton prej jush kt muaj, le t agjroj, ndrsa kush sht i smur ose n udhtim, le t agjroj aq dit nga ditt e mvonshme. All-llahu me kt dshiron lehtsim pr ju, e nuk dshiron vshtrsim pr ju. (t agjroni ditt e lshuara m von) Q t plotsoni numrin, t madhroni All-llahun pr at se u udhzoi dhe q t falenderoni.
    186. E kur robt e Mi t pyesin ty pr Mua, Un jam afr, i prgjigjem lutjes kur lutsi m lutet, pra pr t qen ata drejt t udhzuar, le t m prgjigjen ata Mua dhe le t m besojn Mua.
    187. Natn e agjrimit u sht lejuar afrimi t grat tuaja, ato jan prehje pr ju dhe ju jeni prehje pr ato. All-llahu e di se ju e keni mashtruar vetveten, andaj ua pranoi pendimin tuaj dhe ua fali gabimin. Tash e tutje bashkohuni me to dhe krkoni at q ua ka caktuar All-llahu dhe hani e pinin derisa qart t dallohet peri i bardh nga peri i zi n agim, e pastaj agjrimin plotsojeni deri n mbrmje. E kur jeni t izoluar (n i'tikaf) n xhamia, mos t'u afroheni atyre (pr mardhnie intime). Kto jan dispozitat e All-llahut, pra mos i kundrshtoni. Ja kshtu, n kt mnyr All-llahu ua sqaron njerzve argumentet e veta q ata t ruhen.
    188. Dhe mos e hani pasurin e njri- tjetrit n mnyr t palejuar, e as mos u paraqitni me te (me ryshfet) te gjyakatsit pr t grabitur n mnyr t padrejt nj pjes t pasuris s njerzve, kur ju e dini (se pa t drejt po e hani at).
    189. T pyesin ty pr hnn e re (dhe fazat e saj) Thuaj: "Ato jan prcaktime t kohs pr njerzi dhe pr haxh. Nuk sht mirsi t hyni nga mbrapa n shtpit por sht mirsi kush ruhet (nga t kqiat). N shtpia hyni kah dyert e tyre dhe kinie frik All-llahun q ashtu t gjeni shptim.
    190. Dhe luftoni n rrugn e All-llahut kundr atyre q ju sulmojn e mos e teproni se All-llahu nuk i do ata q e teprojn (e fillojn luftn).
    191. Dhe luftoni ata kudo q t'i zini, dboni prej vendit ata sikurse ju przuan ata juve. Provokimi (fitneja) sht m e rnd se vrasja. Mos i luftoni ata pran xhamis s shenjt (Qabes) deri q ata t'ju luftojn juve aty, e nse ju sulmojn, ather sulmoni edhe ju ata. I ktill sht ndshkimi ndaj pabesimtarve.
    192. Dhe nse heqin dor, pra All-llahu sht Ai q fal dhe q mshiron.
    193. Luftoni ata (idhujtart) derisa t zhduket propagandimi i idhujtarve dhe deri sa t aplikohet feja vetm pr All-llahun. E n qoft se ndalen (nga propaganda dhe lufta), ather lereni armiqsin, prve atyre q jan zullumqar.
    194. Muaji i shenjt (i sivjetit) sht pr muajin e shenjt (t vjetit), e shenjtrit (shkelja e tyre) jan mas ndshkuese. Pra, kush ju sulmon juve, kthenia sulmin atij edhe ju po n at mas dhe kini frik nga All-llahu e ta dini se All-llahu sht me t devotshmit.
    195. Dhe jepni pr nj rrug t All-llahut e mos hidhni veten n rrezik dhe bni mir, se me t vrtet All-llahu i do bamirsit.
    196. E kryenie haxhin dhe umrn pr hir t All-llahut, po n qoft se pengoheni, ather (therrni pr kurban) ka t'ju vij m leht prej kurbanve, e mos i rruani kokat tuaja derisa t arrij kurbani vendin e caktuar. Po kush sht prej jush i smur ose ka mundim koke (e rruhet para kohe) kompensimi sht: agjrim, sadaka ose kurban. E kur jeni t sigurt, ai q bn umrn para haxhit (duhet therr) nj kurban q i vjen m leht, mirpo nse nuk ka, le t agjroj tri dit gjat haxhit e shtat dit kur t ktheheni, kto jeni dhjet dit t plota. Ky sht rregull pr ata q nuk kan familjen pran xhamis s shenjt. Pra kinie dro All-llahun dhe dine se All-llahu sht ndshkues i rrept.
    197. Haxhi sht n muajt e caktuar e kush bn (ia fillon t zbatoj) haxhin n kta muaj, nuk duhet afruar gruas, nuk bn t merr npr kmb dispozitat e sheriatit, as nuk duhet shkaktuar grindje. ka punoni nga e mira All-llahu di pr to. Dhe prgatituni me furnizim (pr rrug), e furnizimi m i mir sht devotshmria, e ju t zott e mendjes keni dron Time.
    198. Nuk sht mkat pr ju t krkoni begati nga Zoti juaj (t bni ndonj tregti gjat haxhit). E kur t derdheni (hiqeni) prej Arafatit, prmendeni All-llahun n vend t shenjt (Muzdelife), prmendeni At, ashtu si u ka udhzuar Ai, sepse m par ishit t humbur.
    199. Pastaj zdirgjuni andej kah zdirgjen njerzit, krkoni All-llahut falje, se All-llahu fal e sht mshirues.
    200. E kur t'i kryeni detyrat tuaja, prmendeni All-llahun sikurse i prkujtoni prindrit tuaj, bile prmendeni edhe m fort. Ka disa prej njerzve q thon: "Zoti yn, na jep Ti neve n kt bot!" pr t nuk ka asgj n botn tjetr.
    201. E, ka prej tyre asish q thon: "Zoti yn na jep t mira n kt jet, t mira edhe n botn tjetr, dhe na ruaj prej dnimit me zjarr!"
    202. T tillt e kan shprblimin nga ajo q e fituan. All-llahu sht i shpejt n llogari.
    203. All-llahun prmendeni n ditt e caktuara (n ditt e bajramit). Kush ngutet (t largohet prej Mines) pr dy dit, nuk bn mkat, po edhe ai q e shtyen (edhe pr nj dit) nuk bn mkat, kto rregulla jan pr at q don t jet i prpikt. Pra, kini kujdes All-llahun dhe dine se ju, te Ai tuboheni.
    204. Ka ndonj nga njerzit q fjala e tij t mahnit, por vetm n kt bot (pse n botn tjetr gjykon Ai q e di t fshehtat), dhe pr at q ka n zemrn e tij, e paraqet All-llahun dshmues, e n realitet ai sht kundrshtari m i rrept.
    205. E posa t kthehet, ai n tok vepron t bj shkatrrim n te, t asgjsoj t korrat (mbjelljet) dhe gjallesat. E All-llahu nuk e do rregullimin (fesadin).
    206. Dhe kur i thuet atij: "Kij frik All-llahun!", at e kap eufori pr pun mkati. Shtrat i shmtuar sht ai q i takon atij (Xhehennemi).
    207. Ka nga njerzit, i cili pr hir t All-llahut e flijojn vetveten, e edhe All-llahu sht shum i mshirshm pr robt e vet.
    208. O ju q besuat, hyni n islamizmin e trsishm (Prqafoni fen islame n trsi), e mos ndiqni rrugn e djallit, sepse ai sht armik i juaji i hapt.
    209. E nse devijoni pasi u kan ardhur argumentet e qarta, ta dini pra se All-llahu sht i plotfuqishm, i vetdijshm.
    210. Ata nuk jan duke pritur tjetr, por vetm t'u vij All-llahu (urdhri i All-llahut n ditn e gjykimit) nn hije t reve, (t'u vijn) engjjt dhe shtja t jet e kryer (kush pr Xhennet e kush pr Xhehennem). Vetm te All-llahu sht fundi i t gjitha shtjeve.
    211. Pyeti bijt e Israilit, se sa argumente t qarta u kemi dhn atyre (dhe nuk besuan). E kush e ndrron t mirn e All-llahut pasi q t'i ka ardhur ajo, s'ka dyshim se ndshkimi i All-llahut sht i ashpr.
    212. Atyre q nuk besuan, u sht br e hijshme jeta e ksaj bote dhe bjn tallje me ata q besuan. Po ata q u ruajtn (besimtart) n ditn e kijametit. All-llahu i jep (shprblim) pa mas atij q e do.
    213. Njerzit ishin nj popull (t fes s natyrshme islame) e (kur u pran) All-llahu drgoi pejgambert prgzues dhe qortues, dhe atyre Ai u zbriti edhe librin me fakte t sakta pr t gjykuar n at q u kundrshtuan ndrmjet veti.N at (libr)kundshtuan vetm ata q kishin libr (ithtart e librit). E prpos atyre q iu kishte dhn ai (libri) dhe u kishin ardhur argumente t qarta, nuk kundrshtoi kush n te (n librin), po edhe at (kundrshtim e bn), nga zilia ndrmjet tyre, mirpo All-llahu me mshirn e Tij i udhzoi ata q besuan tek e vrteta e asaj pr ka ishin kundrshtuar. All-llahu e vn n rrug t drejt at q dshiron.
    214. Po ju menduat se do t hyni n Xhennet, pa u provuar edhe ju me shembullin e atyre q ishin para jush, t cilt i patn goditur skamjet e vuajtjet dhe qen tronditur, sa q i drguari thoshte, e me te edhe ata q kishin besuar: "Kur do t jet ndihma e All-llahut?!" Ja (u erdhi ndihma) vrtet ndihma e All-llahut sht afr!"
    215. T pyesin se 'do t japin. Thuaj: "At q jepni prej pasuris jepni pr prindrit, pr t afrmit, pr bonjakt, pr t varfrit, pr gurbetinjt. E do t mir q punoni, s'ka dyshim se All-llahu e di.
    216. Juve u sht br obligim lufta, ndonse ju e urreni at. Por mund q ju ta urreni nj send, e ai sht shum i dobishm pr ju, dhe mund q ju ta doni nj send, e ai sht dm pr ju. All-llahu di (fundin e do sendi) e ju nuk dini.
    217. T pyesin pr luftn n muajin e shenjt, thuaj: "Lufta n te sht e madhe (mkat i madh), por pengimi nga rruga e All-llahut, mosbesimi ndaj Tij, pengimi nga xhamia e shenjt (Qabja) dhe dbimi i banorve t saj nga ajo, jan mkate edhe m t mdha tek All-llahu. E provokimi (kundr muslimanve) sht edhe m i madh se mbytja. Ata do t'u luftojn juve vazhdimisht pr t'ju zbrapsur, nse munden, nga feja juaj. E kush zbrapset prej jush nga feja e tij dhe vdes si pabesimtar, ata i kan zhdukur veprat e veta n kt jet dhe n jetn tjetr. T tillt jan banor t zjarrit dhe n t do t qndrojn prjetshm.
    218. Ata t cilt besuan, ata q u shprnguln dhe luftuan n rrugn e All-llahut, ata meritojn t shpresojn n mshirn e Tij. All-llahu fal shum dhe sht mshirues.
    219. T pyesin ty pr vern dhe bixhozin. Thuaj: "Q t dyja jan mkat i madh, e ka edhe dobi n to (t pakta) pr njerz, por dmi i tyre sht m i madh se dobia e tyre. T pyesin ty edhe se 'do t japin. Thuaj: "Tepricn!" Kshtu ua sqaron All-llahu juve argumentet ashtu q t mendoni (ka sht mir e ka sht keq).
    220. (t mendoni) Pr kt bot dhe pr botn tjetr. Dhe t pyesin ty pr bonjakt. Thuaj: "Po t'i ndihmoni n punt e tyre sht m mir, e nse i przieni (pasurin e tyre me tuajn), ata jan vllezrit tuaj. All-llahu di t dalloj qllimkeqin nga qllimmiri. E sikur t dshironte All-llahu do t'ju rndoj. All-llahu sht m i fuqishm, m i urti.
    221. Mos u martoni me idhujtare deri q ato t besojn (Zotin). Nj robresh besimtare sht m e vlefshme se nj idhujtare, edhe nse ajo (idhujtarja) ju mahnit. Mos u martoni as me idhujtar deri q ata t besojn (Zotin). Nj rob besimtar sht m i vlefshm se idhujtari edhe nse ai ju mahnit. Ata ju ftojn pr n zjarr, e All-llahu me mshirn e vet ju fton pr n Xhennet, pr n shptim dhe u sqaron njerzve argumentet e veta, ashtu q ata t prkujtojn.
    222. T pyesin ty pr menstruacionin (hajdin). Thuaj: "Ajo sht gjendje e neveritur, andaj largohuni prej grave gjat menstruacionit dhe mos iu afroni atyre (pr mardhnie) derisa t pastrohen. E kur t pastrohen, ather afrohuni atyre ashtu si u ka lejuar All-llahu. All-llahu i do ata q pendohen, dhe ata q ruhen prej punve t ndyta e t neveritshme.
    223. Grat tuaja jan vendmbjellje e juaj, afrohuni vendmbjelljes suaj si t dshironi, por prgatitni pr vetn tuaj, dhe kinie frik All-llahun, e ta dini se fundi juaj sht te Ai, e besimtarve jepu myzhde.
    224. E mos e bni All-llahun peng t betimeve tuaja (kur betoheni n Te), kur doni t bni vepra t mira, t silleni mir dhe t bni pajtim ndrmjet njerzve. All-llahu dgjon t gjitha dhe i di.
    225. All-llahu nuk ju merr n prgjegjsi pr betimet tuaja t paqllimta, por ju merr pr ato q i bni qllimisht me gjith zemr. All-llahu sht i but dhe fal shum.
    226. Ata q betohen se do t largohen prej grave t tyre (t mos bjn kontakt me to), afati i pritjes sht katr muaj. N qoft se kthehen ata (heqin dor nga betimi), s'ka dyshim All-llahu bn falje dhe mshiron.
    227. E n qoft se ata kan vendosur pr shkurorzim, All-llahu dgjon (fjalt e tyre) i di (qllimet e tyre).
    228. E ato gra q jan shkurorzuar jan t obliguara t presin tri menstruacione. Nse ato i besojn All-llahut dhe dits s mbram, atyre nuk u lejohet t fshehin at q All-llahu krijoi n mitrat e tyre. E burrat e tyre kan m shum t drejta q gjat asaj kohe, nse duan pajtim, t'i rikthejn ato. Edhe atyre (grave) u takon e drejta sikurse edhe prgjegjsia n bashkshortsi, e burrave u takon nj prparsi ndaj tyre. All-llahu sht i gjithfuqishm, i urt.
    229. Lshimi (pas s cilit mund t bhet rikthimi) sht dy her, e (pastaj) ose jet e njerzishme (bashkshortore) ose shkurorzim me mirkuptim. E juve (burrave) nuk u lejohet t'u merrni asnj send nga ajo q u keni dhuruar (si niqah), vetm nse q t dy friksoheni se nuk do t mund t'i ruajn dispozitat e All-llahut (n bashkshortsi). E nse keni frik se ata t dy nuk do t mund t'i ruajn dispozitat e All-llahut, ather pr at, me ka ajo bn kompensim, pr ata t dy nuk ka mkate. Kto jan dispozita t All-llahut, pra mos i kundrshtoni, sepse kush i tejkalon dispozitat e All-llahut, pikrisht t tillt jan zullumqart.
    230. E n qoft se ai (burri) e lshon at (pr her t tret), pas atij (lshimi) nuk lejohet m derisa t martohet ajo pr nj burr tjetr. E nse ai (burri i dyt) e lshon at, ather pr ata dy, po qe se mendojn se do t'i zbatojn dispozitat e All-llahut, nuk ka penges t rikthehen (n bashkshortsi). Kto jan dispozita t All-llahut q ia sqaron nj populli q kupton.
    231. E kur t'i keni lshuar grat dhe ato i afrohen afatit t tyre, ather ose mbani si duhet, ose i lni si duhet (t kryejn fatin), e mos i mbani sa pr t'i dmtuar, e t bheni t padrejt. E kush bn at, ai e ka dmtuar vetveten. Dispozitat e All-llahut mos i merrni pr shaka. Prkujtoni t mirat e All-llahut, ndaj jush edhe at q ju shpalli Kur'anin dhe dispozitat e sheriatit me t cilat ju udhzon, dhe keni frik All-llahun e dine se All-llahu sht i gjithdijshm pr do send.
    232. Dhe kur i lshoni grat, e ato e prmbushin afatin e tyre (t pritjes), nse plqejn mes vete ashtu si krkojn rregullat, mos i pengoni q t martohen pr burrat e tyre. Me kt kshillohet ai q prej jush e beson All-llahun dhe botn tjetr, kjo sht m e dobishme pr ju, m e pastr, se All-llahu e di, e ju nuk e dini.
    233. Nnat, ato q duan ta plotsojn gjidhnien, jan t obliguara t'u japin gji fmijve t vet dy vjet t plota. I ati i fmijs sht i obliguar pr furnizim dhe veshmbathjen e tyre (gruas) ashtu si sht rregulli. Askush nuk ngarkohet m tepr, vetm aq sa ka mundsin e tij. Asnj nn nuk bn t dmtohet me fmijn e saj, e as babai me fmijn e tij. Po ashtu sht i obliguar edhe trashgimtari (i fmijs). E nse pas nj konsultimi dhe plqimi (prindrit) shfaqin dshirn pr ndrprerjen (m heret) e gjinit, nuk sht ndonj mkat pr ta. Nse ju baballart) pr fmijn tuaj dshironi gjidhnse tjetr me kusht q pagesn t'ia bni n mnyr t duhur, nuk sht ndonj mkat. Kini frik nga All-llahu dhe dine se All-llahu sheh ka punoni.
    234. E ata q vdesin dhe ln gra pas vete, ato (grat) presin katr muaj e dhjet dit. E kur ta kryejn ato afatin e tyre, nuk sht mkat pr ju (familja kujdestare) pr at q bjn ato n mnyr t njerzishme m veten e tyre. All-llahu hollsisht e di ka veproni.
    235. Paraqitja juaj pr martes ndaj grave (q kan kryer afatin e tyre), n mnyr t trthort, ose mbajtja fsheht n veten tuaj, nuk sht mkat pr ju. All-llahu e di se ju do t'ua prmendni atyre (dshirn pr martes), por kursesi mos u premtoni atyre fshehtazi (di tjetr), prpos t'u thoni fjal t lejuara. Dhe mos vendosni lidhjen e kurors derisa t prfundoj afati i caktuar. Ta dini se All-llahu e di ka fshehni n vete, pra kini frik prej Atij, dhe dine se All-llahu shum fal sht i but.
    236. Nuk sht mkat pr ju nse i lshoni grat pa pasur kontakt (martes) me to dhe para se t'u caktoni atyre ndonj caktim (kuror-nikah), po pajisni ato (me ndonj pajisje), pasaniku sipas mundsis s tij dhe i varfri sipas mundsis s tij. Nj pajisje e zakonshme sht obligim pr bmirsit.
    237. E nse i lshoni ato para se t kontaktoni, por u keni pas caktuar atyre nj caktim (kurors), ather duhet t'u jepni gjysmn e asaj q e keni caktuar, prve nse ju falin ose ju fal ai n duart e t cilit sht lidhja e kurors. E t falni (burra ose gra) sht m afr devotshmris, e mos e harroni bamirsin ndrmjet jush. Vrtet, All-llahu sheh at q veproni.
    238. Vazhdoni rregullisht namazet (faljet), e edhe at namazin e mesm, dhe ndaj All-llahut t jeni respektues (n namaze).
    239. E nse kni frik (nga armiku), ather falnu duke ecur ose duke kalors, por kur t jeni t siguruar, prkujtonie (me namaz) All-llahun ashtu si u msoi Ai pr at q ju nuk dinit.
    240. Ata q vdesin nga mesi i juaj dhe ln pas vete gra, le t testamentojn (ln porosi) pr grat e tyre, furnizimin pr nj vjet, duke mos i nxjerr prej shtpis. E nse (me dshirn e vet) dalin, nuk sht mkat pr ju pr at pun t lejueshme q bjn ato me vetveten. All-llahu sht m i fuqishmi, m i dituri.
    241. Pr t devotshmit sht obligim q edhe pr grat e lshuara t bjn nj furnizim t zakonshm.
    242. Kshtu, q t'i kuptoni, All-llahu ua shpjegon argumentet e veta.
    243. A nuk di pr ata, t cilt nga frika prej vdekjes u larguan prej atdheut t vet, e t cilt ishin me mijra, e All-llahu atyre u tha: "Vdisni!" (ata vdiqn) Pastaj i ngjalli. All-llahu sht shum bamirs pr njerz, por shumica e njerzve nuk jan mirnjohs.
    244. Luftoni pr hir t All-llahut, e t dini se All-llahu dgjon, di.
    245. Kush sht ai q i huazon All-llahut nj hua t mir, e Ai t'ia shtoj atij shumfish at? All-llahu shtrngon (varfron) dhe liron (begaton) dhe kthimi juaj sht vetm tek Ai.
    246. A nuk ke marr vesh pr parin e bijve t israilit pas Musait? Kur i patn thn nj t drguarit t tyre (Shem'unit): "Cakto pr neve nj sundues e t luftojm n rrugn e All-llahut!" Ai (pejgamberi) tha: "A mund t ndodh q nse lufta u bhet obligim ju t mos luftoni!" ata than: "E 'kemi ne q t mos luftojm n rrugn e All-llahut, kur dihet se ne jemi dbuar nga atdheu dhe bijt tan?" E kur u obliguan me luft, prve nj pakice prej tyre, ata u zbrapn. All-llahu sht i njohur pr punt e zullumqarve.
    247. Pejgamberi i tyre u tha: "All-llahu caktoi sundues tuajin Talutin". Ata than: "Si mund t jet ai sundues yni, kur ne kemi m shum merit se ai pr sundim, madje ai edhe nuk sht i pasur? Ai tha: "All-llahu e zgjodhi at sundues tuajin dhe e pajisi me dituri t gjer e me fuqi trupore!" All-llahu ia jep sundimin e vet atij q do, All-llahu sht dhurues i madh, i dijshm.
    248. Pejgamberi i tyre u tha: "Shenj e sundimit t tij sht q t'ju sjell arkn, q e bartin engjjt, dhe q n te gjeni qetsim (shpirtror) nga Zoti juaj, e edhe dika q ka mbetur nga thesari i familjes s Musait dhe Harunit. S'ka dyshim se ky, po qe se jeni besimtar, sht nj fakt pr ju".
    249. E kur doli (prej qytetit) Taluti me ushtrin, tha: "All-llahu do t'ju sprovoj me nj lum, e ai q pi prej atij, ai nuk sht me mua, e kush nuk shijon at, ai sht me mua, prve atij q me dorn e vet e pi nj grusht!" Mirpo, me prjashtim t nj pakice prej tyre, t tjert pin nga ai. E kur e kaloi ai (Taluti) at s bashku me te edhe ata q ishin besimtar than: "Ne sot nuk kemi fuqi kundr Xhalutit dhe ushtris s tij!" Po ata q ishin t bindur se do ta takonin All-llahun than: "Sa e sa grupe t vogla me dshirn e All-llahut kan triumfuar ndaj grupeve t mdha!" All-llahu sht me durimtart.
    250. E kur dualn prball Xhalutit dhe ushtris s tij, than: "Zoti yn! na dhuro durim! na i prforco kmbt tona dhe na ndihmo kundr pabesimtarve!
    251. Me ndihmn e All-llahut i thyen ata, e Davudi e mbyti Xhalutin dhe All-llahu i dha atij (Davudit) sundimin, prjgamberllkun dhe e msoi at pr do gj q deshi. Dhe sikur All-llahu t mos i mbronte njerzit me disa prej disa t tjerve, do t shkatrrohej toka, po All-llahu sht bamirs i madh ndaj njerzimit.
    252. Kta jan argumente t All-llahut, po t'i lexojm ty me saktsi, e s'ka dyshim se ti (Muhammed) je prej t drguarve.
    253. Kta (pr t cilt t rrfyem) jan t drguarit, disa prej tyre i dalluam nga t tjert, prej tyre pati q All-llahu u foli, disa i ngriti n shkall m t lart, Isait, birit t Merjems i dham argumente dhe e prfocuam me shpirtin e shenjt (Xhibrilin). E sikur t donte All-llahu, nuk do t mbyteshin ndrmjet vete ata (populli) q ishin pas tyre, pasi q atyre u patn zbritur argumentet, por ata megjithat u pran. E pati prej tyre q besuan dhe pati t till q nuk besuan,e sikur t dshironte All-llahu ata nuk do t mbyteshin, por All-llahu punon ka dshiron.
    254. O ju q keni besuar, para se t vij nj dit kur nuk do t ket as shitblerje, as miqsi, e as ndrmjetsi, jepni nga ajo me ka Ne u furnizuam juve. Pabesimtart jan mizor.
    255. All-llahu - s'ka zot pos Tij. I Gjalli, Vigjiluesi. Nuk e ze t koturit, e as gjumi. E Tija sht 'ka n qiej dhe 'ka n tok. Kush mund t ndrmjetsoj te Ai, pos me lejn e Tij? Ai e di se 'po u ndodh dhe 'do t'u ndodh. Dhe asgj nga dija e Tij nuk mund t prvetsojn, pos sa t doj Ai. Ndrsa pushteti i Tij prfshin qiejt dhe tokn. E nuk lodhet duke i ruajtur (mirmbajtur), ngase Ai sht i Larti, Madhshtori. (Ky ajet quhet edhe "Ajetul-Kursij")
    256. N fe nuk ka dhun. sht sqaruar e vrteta nga e kota. E kush nuk i beson t pavrtetat, e i beson All-llahut, ai sht kapur pr lidhjen m t fort, e cila nuk ka kputje. All-llahu sht dgjues i dijshm.
    257. All-llahu sht mbikqyrs i atyre q besuan, i nxjerr ata prej errsirave n drit. E kujdestar t atyre q nuk besuan jan djajt q i nxjerrin ata prej drite e i hudhin n errsira. Ata jan banues t zjarrit, ku do t qndrojn prgjithmon.
    258. A nuk ke arritur t dijsh pr at q prse All-llahu i kishte dhn pushtet, ai (Nemrudi) polemizoi me Ibrahimin rreth Zotit t tij. Kur Ibrahimi tha: "Zoti im sht Ai q jep jet dhe vdekje!" Ai tha: "Edhe un jep jet dhe vdekje!" Ibrahimi tha: "Zoti im e sjell diellin nga lindja, sille pra ti at nga perndimi?" Ather ai q nuk besoi mbeti i hutuar. All-llahu nuk e shpie n rrug t drejt popullin mizor.
    259. Ose (nuk je i njohur) me shembullin e atij q kaloi pran nj fshati q ishte rrnuar n kulmet e tij, e tha: "Si e ngjall All-llahu kt pas shkatrrimit t tij?" e All-llahu e bri t vdekur at (pyetsin - Uzejrin) njqind vjet, pastaj e ringjalli dhe i tha: "Sa qndrove (i vdekur)?" Ai tha: "Nj dit, ose nj pjes t dits!" Ai (All-llahu) Tha:"Jo, por ke ndejur (i vdekur) njqind vjet, shikoje ushqimin dhe pijen tnde si nuk sht prishur, e shikoje edhe gomarin tnd (si i jan shkaprderdhur eshtrat). E pr t br ty argument pr njerzit (bm kt sprov), shiko se si i kombinojm eshtrat e pastaj i veshim me mish. E kur iu b e qart atij tha: "U binda se me t vrtet All-llahu ka mundsi pr do send!"
    260. "Prkujto kur Ibrahimi tha: "Zoti im, m mundso t shoh se si i ngjall t vdekurit?" Ai (Zoti) tha: "A nuk je i besueshm?" Ai (Ibrahimi) tha: "Po, por desha q zemra e ime t ngopet (bindje)!" Ai (Zoti) tha: "Merri katr shpend pran vete (therri e coptoji), e pastaj n do kodr vne nga nj pjes t tyre, mandej thirri ato, do t vijn ty shpejt, e dije se All-llahu sht i Gjithfuqishmi, i Urti."
    261. Shembulli i pasuris s atyre q e japin n rrugn e All-llahut sht si nj kokrr prej t cils mbijn shtat kallinj, ndrsa n secilin kalli ka nga njqind kokrra. All-llahu ia shumfishon (shprblimin) atij q dshiron, All-llahu sht Bujar i Madh, i di qllimet.
    262. Ata q pr hir t All-llahut e japin pasurin e tyre, e pastaj at q e dhan nuk e prcjellin me t prmendur e me mburrje, ata e kan shprblimin e vet t Zoti i tyre, pr ata nuk ka frik, ata as q do t brengosen.
    263. Nj fjal e mir dhe nj lehtsim (q i bhet lypsit) sht m e dobishme se nj lmosh q prcillet me t keqe. All-llahu nuk ka nevoj pr ask, sht i But.
    264. O ju q besuat, mos i prishni lmoshat tuaja me t krenuar e me ofendim si bn ai q e jep pasurin e vet sa par sy e faqe t njerzve, e nuk e beson All-llahun dhe as botn tjetr. Shembulli i tij sht si nj gur i madh e i lmuar q mbi t ka pak dhe, e kur e godet at nj shi i madh e l t zhveshur (lakuriq). Ata (formalistt) nuk arrijn asgj nga ajo q punuan. All-llahu nuk udhzon popullin jobesimtar.
    265. E shembulli i atyre q pasurin e vet e japin nga bindja e tyre e duke krkuar knaqsin e All-llahut, i prngjan nj kopshti n nj rrafshnalt q i bie shi i madh, e ai jep fruta t dyfisht. Po edhe nse nuk i bie shi i madh, i bie nj rig (q i mjafton). All-llahu sheh at q veproni.
    266. A dshiron ndonjri prej jush q ka nj kopsht me hurma e rrush, n t cilin rrjedhin lumenj,q n t ka nga t gjitha frutet, e at (pronarin e kopshtit) ta ket kapur pleqria dhe ai t ket pasardhs t mitur, e at (kopshtin) ta godas ndonj stuhi me zjarr e ta djeg. Kshtu All-llahu jua sqaron argumentet q t mendoni.
    267. O ju q besuat, jepni nga m e mira e asaj q e fituat dhe nga ajo q u dham prej toks, e mos nxitoni ta jepni at m t pavlefshmen nga ajo, e q ju nuk do ta pranonit pr vete vetm symbyllas. E,din se All-llahu s'ka nevoj pr ju, sht i Madhruar.
    268. Djalli ju frikson nga varfria dhe ju urdhron pr t kqija, e All-llahu ju garanton falje (mkatesh) e begati; All-llahu sht Dhurues i Madh, i Dijshm.
    269. Ai ia dhuron urtsin atij q do, e kujt i sht dhn urtsia, atij pra i sht dhuruar mirsi e madhe, prve t menurve kt nuk e kupton kush.
    270. All-llahu di pr at q e keni dhn nga pasuria ose keni zbatuar ndonj premtim (nedhr), e pr ata mkatart nuk ka ndonj ndihmtar.
    271. Nse lmoshat i jepni haptazi, ajo sht mir, por nse ato ua jepni t varfrve fshehurazi, ajo sht edhe m e mir pr ju dhe Ai ua largon (me pun t mira) t kqiat. All-llahu sht i njohur hollsisht pr veprat tuaja.
    272. "Nuk sht obligim yti (Muhammed) udhzimi i tyre (n rrug t drejt), All-llahu e shpie n rrug t drejt ate q do. kado q t jepni nga pasuria, e keni pr veten tuaj, po mos jepni pr tjetrk, por vetm pr hir t All-llahut, e kado q t'u jepni t tjerve nga pasuria, ajo do t'u kompensohet n mnyr t plot duke mos u dmtuar ju."
    273. (jepni) pr t varfrit q jan t angazhuar n rrugn e All-llahut dhe nuk kan mundsi t gjallrojn me tok, duke qen se ata nuk lypin, prandaj ai q nuk e di gjendjen e tyre mendon se ata jan t pasur. Ata i njeh nga vet pamja e tyre (t rraskapitur), por nuk krkojn e as nuk i mrzitin njerzit. Pra kado q t jepni nga pasuria, s'ka dyshim se at All-llahu e di shum mir.
    274. Ata, t cilt pasurin e vet e shprndajn (n rrug t Zotit) natn e ditn, fshehurazi ose haptazi, ata shprblimin e vet e kan t Zoti i tyre dhe pr ta nuk ka as frik, as pikllim.
    275. Ata q e han kamatn, ata nuk ngrehen ndryshe pos si ngrehet i menduri nga t prekurit e djallit. (Bjn) kshtu ngase than: "Edhe shitblerja nuk sht tjetr, por njsoj edhe kamata!" e All-llahu ka lejuar shitblerjen, ndrsa ka ndaluar kamatn. Atij q i ka aritur kshill (udhzim) prej Zotit t tij dhe sht ndal (prej kamats) atij i ka takuar e kaluara dhe shtja e saj mbetet te All-llahu, e kush e prsrit (pas ndalimit), ata jan banues t zjarrit, ku do t mbesin prgjithmon.
    276. All-llahu e zhduk kamatn dhe e shton lmoshn, All-llahu nuk e do asnj besprer dhe mkatar.
    277. S'ka dyshim se ata q besuan dhe bn vepra t mira, e faln namazin dhe e dhan zekatin, ata i pret shprblim i madh te Zoti i tyre, ata nuk do t ken kurrfar frike as brengosje.
    278. O ju q besuat, keni frik All-llahun dhe nse jeni besimtar t sinqert hiqni dor prej asaj q ka mbetur nga kamata.
    279. E n qoft se nuk e bni kt (nuk heqni dor nga kamata), ather binduni se jeni n konflikt me All-llahun dhe t drguarin e Tij. E nse jeni penduar, ather juve ju takon kryet e mallit tuaj - ask nuk dmtoni, e as vet nuk dmtoheni.
    280. Po n qoft se ai (borxhliu) sht n gjendje t vshtir, ather bni nj pritje deri sa t vij n nj lirim. E t'ia falni (borxhin) n emr t lmoshs, ajo,nse e dini sht shum m e mir pr ju.
    281. Dhe ruajuni dits kur do t ktheheni te All-llahu, dhe secilit njeri i plotsohet ajo q ka fituar, dhe atyre nuk u bhet e padrejt.
    282. O besimtar, kur merrni hua prej njri-tjetrit pr nj afat t caktuar, shkruajeni at. Dhe nga gjiu juaj le t shkruaj nj shkrues i drejt dhe t mos ngurroj nga t shkruarit ashtu si e ka msuar All-llahu. Le t shkruaj, ndrsa atij le t'i diktoj ai q pranon borxhin, le t'i friksohet All-llahut, Zotit t tij e t mos lr mangt asnj send nga ai. E n qoft se ai q ngarkohet me borxh sht i paaft mentalisht, sht i mitur ose nuk sht n gjendje t diktoj, ather le t diktoj drejt kujdestari i tij. Krkoni t dshmojn dy dshmitar burra nga mesi juaj, e n qoft se nuk jan dy burra, ather nj burr e dy gra, nga dshmitart q i plqeni. (Dy gra n vend t nj burri) Pr at se nse njra prej tyre gabon, t'ia prkujtoj tjetra. Dshmitart t mos refuzojn kur t thirren. Dhe mos prtoni pr ta shkruar at dhe afatin e tij, i vogl qoft ose i madh, sepse kjo sht m e drejt te All-llahu, m e fort pr dshmi dhe m afr mosdyshimit. Vetm nse sht tregti e menjhershme (dora-doras) q e praktikoni mes jush, ather nuk sht ndonj mkat t mos e shnoni. Por, kur bni shitblerje, dshmojeni. E ai (pronari i pasuris) nuk dmton as shkruesit as dshmitart, e nse bni (dmtimin), ai sht mosrespekt i juaj (ndaj dispozitave t All-llahut). Keni frik All-llahun se All-llahu ju dhuron dituri (t jashtzakonshme), All-llahu sht i Gjithdijshm pr do send.
    283. E n qoft se gjendeni n udhtim dhe nuk gjeni shkrues, ather merrni peng (paradhnie ose kapar). E nse i besoni njri-tjetrit, atij q i sht besuar le ta zbatoj at (emanetin) q i sht besuar, dhe le t ket frik All-llahun, Zotin e tij. Mos e fshehni dshmin, sepse ai q e fsheh at sht mkatar me zemrn e vet, All-llahu di at q veproni.
    284. T All-llahut jan 'ka n qiell dhe 'ka n tok, e pr at q e keni n shpirtin tuaj, e shfaqt haptazi ose e mbajtt fsheht, All-llahu do t'ju marr n prgjegjsi, e Ai ia fal atij q do dhe dnon at q do. All-llahu ka mundsi pr do send.
    285. I drguari i besoi asaj q iu shpall prej Zotit t Tij, si dhe besimtart. Secili i besoi All-llahut, engjjve t Tij, shpalljeve t Tij, t drguarve t Tij. Ne nuk bjm dallim n asnjrin nga t drguarit e Tij, dhe than: "Dgjuam dhe respektuam. Krkojm faljen tnde o Zoti yn! Vetm te Ti sht ardhmria jon."
    286. All-llahu nuk ngarkon ask prtej mundsive t veta, atij (njeriut) i takon ajo q e fitoi dhe atij i bie ajo (e keqe) q e meritoi. "Zoti yn, mos na dno nse harrojm ose gabojm! Zoti yn, mos na ngarko neve barr t rnd si i ngarkove ata para nesh! Dhe Zoti yn, mos na ngarko me at pr t ciln nuk kemi fuqi! Na i shlyej mkatet, na i mbulo t kqiat, na mshiro. Ti je Mbrojtsi yn, na ndihmo kundr popullit pabesimtar!
    Sui generis

  3. #3
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Al Imran

    1. Elif, Lam, Mim.
    2. All-llahu sht Nj, e nuk ka t adhuruar (Zot) pos tij, sht i prjetshm mbikqyrs.
    3. Ai ta zbret ty (Muhammed) librin me argument q sht vrtetues i librave t mparshme. Ai e zbriti m par Tevratin dhe Inxhilin.
    4. Udhrrfim pr njerz, e zbriti edhe Furkanin (dalluesin e s vrtets nga gnjeshtra). S'ka dyshim se ata q mohojn argumentet e All-llahut i pret ndshkimi i rrept. All-llahu sht ngadhnjyes, shpagimtar.
    5. S'ka dyshim se All-llahu nuk mund t'i fshihet asgj n tok e as n qiell.
    6. Ai sht q ju krijon (formon) juve n mitra ashtu si t doj. S'ka Zot pos Tij, e q sht fuqiplot i urti.
    7. Ai sht q ta zbriti ty e q n t ka ajete t qarta dhe ato jan baz e librit, e ka t tjer q nuk jan krejtsisht t qart (muteshabih). E ata, q n zemrat e tyre kan anim kah e shtrembta, ata gjurmojn at q nuk sht krejt e qart pr t shkaktuar huti, e kinse krkojn komentin e tyre. Po, pos All-llahut askush nuk e di domethnien e tyre t sakt. Dijetart e pajisur me dituri thon: "Ne u kemi besuar atij (atyre q jan t paqarta), t gjitha jan nga Zoti yn! Por kt e kuptojn vetm ata q jan t zott e mendjes.
    8. "Zoti yn, mos na i lako zemrat tona pasi na drejtove, na dhuro mshirn Tnde, pse vetm Ti je dhuruesi i madh".
    9. "Zoti yn Ti je ai q n nj dit do t'i tubosh njerzit, dit q pr t ciln nuk ka dyshim. All-llahu nuk shkel premtimin e vet.
    10. sht e vertet se atyre q nuk besuan nuk do t'u vlej asgj para All-llahut, as pasuria e as fmijt e tyre. Ata vet jan lnd e zjarrit.
    11. Si gjendja e pasardhsve t faraonit dhe e atyre q ishin para tyre, q prgnjeshtruan argumentet tona, e All-llahu i shkatrroi me fajet e tyre, All-llahu ndshkon shum ashpr.
    12. Thaju atyre q nuk besuan: "Do t jeni t mposhtur (n kt jet) dhe do t hidheni n xhehenem. Sa i shmtuar sht ai djep (shtrat).
    13. Ju (jehudi) patt nj prvoj t madhe n ato dy grupet q u konfrontuat ndrmjet vete. Njri grup luftonte n rrugn e All-llahut, e tjetri ishte pabesimtar, dhe me shikimin e syve t tyre i shihnin se ishin dy her m shum se besimtart. Po, All-llahu me ndihmn e vet prforcon at q do. Vrtet, n kt sht nj prvoj e madhe pr ata q kan mendje t kthjellt.
    14. Njerzve u sht zbukuruar dashuria ndaj t kndshmeve, ndaj grave, djemve e ndaj pasuris s grumbulluar nga ari e argjendi, ndaj kuajve t stolisur, bagtis e bujqsis. Kto jan knaqsi t ksaj bote, po te All-llahu sht e ardhmja m e mir.
    15. Thuaj: "A t'ju kumtoj pr di shum m t mir se ato (knaqsit e dynjas)? Pr ata q jan ruajtur, ata kan te Zoti i tyre Xhennete npr t cilat rrjedhin lumenj dhe aty do t jen prgjithmon, kan bashkshorte t pastra, dhe knaqsin e All-llahut. All-llahu sht i kujdesshm pr robt.
    16. Ata t cilt thon: "Zoti yn, ne vrtet besuam, na i fal mkatet tona dhe na ruaj prej ndshkimit t zjarrit!"
    17. Dhe ata q jan t durueshm, t drejt, t devotshmm e dordhns, dhe t cilt n kohn e agimit (syfyrit) krkojn ndjes.
    18. All-llahu vrtetoi se nuk ka zot tjetr prve Tij, edhe engjjt e dijetart, dhe se Ai sht Zbatues i drejtsis. Nuk ka zot prve Tij, Fuqiplotit, e t Urtit.
    19. Feja e pranueshme tek All-llahu sht islami, e atyre q sht dhn libri, pasi msuam pr t vrtetn, vetm nga zilia mes vete kundrshtuan. E kush mohon argumentet e All-llahut, le ta dij se All-llahu shpejt do t'I jape llogarin.
    20. E, nse ata t polemizojn me ty, ti thuaj: "Un me tr qenien time i jam dorzuar All-llahut, e edhe ithtart e mij!" E thuaju edhe atyre q u sht dhn libri dhe injorantve: "A pranuat fen islame?" Nse pranuan islamin, ather e kan gjetur t vrtetn, e nse refuzojn, ti ke pr obligim vetm t'u kumunikosh; All-llahu I di shum mir punt e robrve.
    21. Ata q mohojn argumentet e All-llahut, mbysin pejgambert pa far t drejte, mbysin njerz q kshillojn pr t drejtn, ti ata lajmroi pr nj ndshkim t dhmbshm e pikllues.
    22. Ata veprat e tyre i asgjsuan n kt bot dhe n botn tjetr, ata nuk kan ndonj mbrojts.
    23. A nuk i sheh ti ata, t cilve u sht dhn mjaft nga libri, kur t thirrn q ndrmjet tyre t gjykoj libri i All-llahut, se si nj grup prej tyre prapsohet. Ata jan refuzues.
    24. E at (e bnin) ngase ata thonin: "Neve nuk do t na djeg zjarri vetm pr pak dit t numruara, e ajo q shpifn pr fen e tyre, i mashtroi keq.
    25. E, si do t jet gjendja e tyre kur Ne do t'i tubojm ata nj dit, pr t ciln nuk ka dyshim dhe do njeriu do t'i ofrohet ajo q e ka e fituar, duke mos iu br atyre kurrnj e padrejt.
    26. Thuaj: "O All-llah, Sundues i do sendi, Ti ia jep pushtetin atij q do, Ti ia heq prej dore pushtetin atij q do dhe e prul at q do, e lartson at q do. do e mir sht n dorn Tnde, vrtet, Ti ke mundsi pr do gj!"
    27. Ti e fute natn n dit dhe Ti e fute ditn n nat, Ti nxjerr nga i vdekuri t gjallin dhe nga i gjalli t vdekurin dhe Ti e begaton pa mas at q do!
    28. Besimtart t mos i msojn mosbesimtart, e t'i ln manash besimtart. E kush bn at, ai nga feja e All-llahut nuk ka asgj, prve pr qllim ruajtja prej t keqs s tyre. All-llahu ju trheq vrejtjen me dnim prej Tij, pse vetm tek All-llahu sht e ardhmja.
    29. Thuaj: "Edhe nse e fshehni at q keni n zemrat tuaja ose, e publikoni, All-llahu e di gjithka ka n qiej e 'ka n tok; All-llahu sht i plotfuqishm pr do send.
    30. Ditn kur do njeri e gjen pran vete at q veproi mir ose keq, e pr at t keqe q bri, do t dshiroj q n mes tij dhe n mes asaj t jet nj distanc shum m e madhe (e mos ta shoh). All-llahu u jep t friksohen prej dnimit q vjen prej Tij, megjithq All-llahu sht i mshirshm ndaj robve.
    31. Thuaj: Nse e doni All-llahun, ather ejani pas meje q All-llahu t ju doj, t'ju fal mkatet tuaja, se All-llahu sht q fal shum, mshiron shum.
    32. Thuaj: "Binduni All-llahut dhe t drguarit, e ata refuzojn, ather All-llahu nuk i do pabesimtart!"
    33. All-llahu e zgjodhi (pejgamber) Ademin, Nuhun, familjen Ibrahimit, familjen e Imranit mbi popujt tjer (t asaj kohe).
    34. Q jan pasardhs njri prej tjetrit. All-llahu dgjon gjithka dhe i di t gjitha.
    35. (Prkujtohu) Kur gruaja e Imranit pat thn: "Zoti im, Un kt q sht n barkun tim, vendosa ta kushtoj thjesht vetm pr shrbimin Tnd, pra pranoje kt prej meje, vertet Ti je Ai q dgjon e di!"
    36. E kur ajo e lindi tha: "Zoti im, un e linda femr!" Po All-llahu e di m s miri at q ajo e lindi. E mashkulli nuk sht si femra. "Dhe un e emrtova at Merjeme, e at dhe pasardhsit e saj po t'i l Ty n mbrojtje prej djallit t mallkuar.
    37. Zoti i saj e pranoi premtimin e saj si sht m mir, e rriti me nj edukat t mir e t plot dhe e vuri nn kujdesin e Zekirjas. Sa her q hynte Zekirjaja n mihrabin (dhomn) e saj gjente te ajo ushqim e thonte: "Ai sht nga All-llahu, se All-llahu at q do pa mas e furnizon!"
    38. Aty n at moment Zekirjaja e lut Zotin e tij e thot: "Zoti im, m fal edhe mua nga ana Juaj nj pasardhs (fmij) t mir,vrtet, Ti je dgjues i lutjes!"
    39. E duke u falur ai n faltore, engjjt e thrrasin: "All-llahu t prgzon ty me Jahjan, q do t vrtetoj fjaln (Isain) e ardhur nga All-llahu, e q do t jet prijs i matur dhe pejgamber nga t dalluarit!"
    40. Ai (Zekirjaja) tha: "Zoti im,si mund t kem un djal kur mua m ka arritu pleqria dhe shoqja ime beronj (sterile)?" Tha (All-llahu): "Kshtu,All-llahu punon ka t doj!"
    41. Ai (Zekirjaja) tha: "Zoti im m jep mua nj shenj!" Shenja e jote - tha Ai - sht q tri dit nuk do t mund t'u flassh njerzve, pos me gjeste (mimik), e ti prmende shum Zotin tnd dhe madhroje mbrmje e mngjes!"
    42. Prkujto kur engjujt i than: "Oj Mejreme, All-llahu t dalloi ty (me besim e karakter), dhe t lartsoi mbi grat e bots.
    43. Oj Mejreme, vazhdoje adhurimin ndaj Zotit tnd, bn sexhde dhe falu pr Zotin bashk me ata q falen!
    44. Kto jan nga lajmet e fshehta (t hershme) q po t'i shpallim ty. Ti nuk ishe ndr ta kur i hidhnin shortet se kush prej tyre do t bhej kujdestar i Mejremes, nuk ishe pran tyre as kur ata ziheshin mes vete.
    45. Prkujto kur engjujt i than: "Oj Mejreme, All-llahu t prgzon me fjaln e vet (me lindjen e nj fmije si rezultat i fjals s Zotit) emri i t cilit sht Mesih, Isa, bir i Merjemes, i famshm n dynja e ahiret dhe nga t afrmit (e Zotit).
    46. E q duke qen n djep (foshnje) u flet njerzve, e edhe si i rritur e q sht nga t prsosurit.
    47. Ajo tha: "Zoti im, si mund t kem un djal e mua s'm ka prekur njeriu (nuk jam e martuar)? Ai (All-llahu) tha: "Ja, kshtu, All-llahu krijon ka t doj. Kur Ai vendos pr nj shte, vetm i thot: Bhu! Ajo menjher bhet.
    48. Ai (All-llahu) ia mson atij librin (besimin), urtsin, Tevratin dhe Inxhilin.
    49. Dhe, t drguar te bijt e Israilit: un kam ardhur nga Zoti juaj me argument, un nga balta ju bj di si shpendi, i fryej atij dhe ai me lejen e All-llahut bhet shpend, un i sheroj t verbrit, t smurit n lkur, dhe un me lejen e All-llahut ngjalli t vdekurit: un ju tregoj pr at q e hani dhe pr at q e depononi n shtpit tuaja. Vertet, kjo sht fakt pr ju nse jeni besimtar.
    50. Dhe (kam ardhur) q t'ju vrtetoj Tevratin q e keni para duarsh, t'ju lejoj disa q u ishin ndaluar juve, kam ardhur me argument nga Zoti juaj, pra kini frik All-llahun dhe m dgjoni mua.
    51. All-llahu sht Zoti im dhe Zoti juaj. Adhuronie At; kjo sht rrug e drejt!
    52. E kur e kuptoi Isai vendosmrin e tyre n mosbesim (dhe qllmin q ta mbysin), tha: "Kush jan ndihmtart e mij pr n rrug t All-llahut?" Havarijjunt than: "Ne jemi ndihmtar t fes s All-llahut, ne i besuam All-llahut, e ti dshmo pr ne se jemi musliman (t bindur, t dorzuar)!
    53. Zoti yn, ne e besuam at q e zbrite (shpalljen), e pasuam t drguarin (Isain), pra shnona bashk me ata q dshmojn (besimin e drejt)!"
    54. E, ata (jehudit) i kurdisn nj dredhi (mbytjen e Isait), All-llahu iu kundvu dredhis s tyre, All-llahu sht asgjsuesi m i fuqishm kundr atyre q bjn dredhi.
    55. (Prkujto, o i drguar) Kur All-llahu tha: 'O Isa, Un po t marr ty, po t ngris te Un, po t shptoj prej sherrit t atyre q nuk besuan. E ata q t besuan ty, do t'i ngris lart mbi ata q nuk besuan deri n ditn e kijametit, pastaj vetm te Un sht kthimi juaj, Un gjykoj mes jush pr at q kudshtoheshit.
    56. Pr sa u prket atyre q nuk besuan, Un do t'i ndshkoj me nj ndshkim t ashpr n kt bot dhe n botn tjetr, dhe ata nuk do t ken ndihmtar.
    57. E pr sa u prket atyre q besuan dhe bn vepra t mira, atyre u jap shprblim t plot. All-llahu nuk i do t padrejtit.
    58. Kto q po t'i lexojm ty (o i drguar) jan nga ajetet, jan nga Kur'ani i pa t meta (i rrezistueshm).
    59. Vrtet, shtja e Isait (t lindur pa baba) te All-llahu sht sikurse shtja e Ademit. At e krijoi Ai nga dheu, e pastaj atij i tha "Bhu!" ai u b.
    60. E vrtet sht (kjo) nga Zoti yt, e ti kurrsesi mos u bn nga ata q dyshojn.
    61. E kush t kundrshton ty n shtjen e tij (Isait) pasi t sht br e ditur e vrteta, ti thuaj: "Ejani i thrrasim bijt e tan dhe bijt tuaj, grat tona dhe grat tuaja, vet ne dhe vet ju, mandej sinqerisht t lutemi pr mallkim, dhe mallkimi nga ana e All-llahut ta hedhim kundr gnjeshtarve.
    62. S'ka dyshim, ky sht lajm i vrtet. Nuk ka asnj t adhuruar tjetr pos All-llahut. All-llahu sht Ai, i plotfuqishmi, i vetdijshmi.
    63. E nse ata refuzojn (besimin e drejt), ata jan ngatrrestar, pr t cilt All-llahu e di shum mir.
    64. Thuaju (o i drguar): "O ithtar t librit (Tevrat e Inxhil), ejani (t bashkohemi) te nj fjal q sht e njejt (e drejt) mes nesh dhe mes jush: t mos adhurojm, pos All-llahut, t mos ia bjm Atij asnj send shok, t mos konsiderojm njri - tjetrin zotr pos All-llahut!" E n qoft se ata refuzojn, ju thoni: "Dshmoni pra, se ne jemi musliman (besuam nj Zot)!"
    65. (madje thuaju): "O ithtar t librit, pse po polemizoni me ne rreth Ibrahimit? E, nuk ja n shpallur as Tevrati as Inxhilli, vetm se pas tij?! A nuk e kuptoni (gnjeshtrn tuaj)?"
    66. Ja ju jeni ata q polemizuat edhe pr at q e dinit (pr Isain) e prse polemizoni pr at q s'keni kurrfar dije (pr Ibrahimin)? All-llahu e din t vrtetn e ju nuk e dini.
    67. Ibrahimi nuk ka qen as jehudi as i krishter, por ai ishte larg besimeve t kota, ishte musliman dhe nuk ishte prej idhujtarve.
    68. Njerzit m me merit pr t'u thirrur n Ibrahimin, ishin ata q e ndoqn at (besimin e tij) dhe ky Pejgamber me ata q besuan (ymeti i ktij). All-llahu sht mbrojts i besimtarve.
    69. Nj grup nga ithtart e librit kishin dshir t'u shpiejn n rrug t gabuar por ata nuk mashtrojn tjetr pos vetes s tyre, dhe nuk e vrejn.
    70. O ithtar t librit, prse nuk i besoni ajetet (Kur'anin) e All-llahut, e duke e ditur t vertetn?
    71. O ithtart e librit, prse, duke qen se ju e dini t vertetne ngatrroni me gnjeshtrn dhe fshihni realitetin?
    72. Nj grup nga ithtart e librit than (t vetve): "Besoni para dite n at q u sht shpallur atyre q besuan (muslimanve), e pasdite mos e besoni, e ndoshta edhe ata (muslimant), do t zbrapsen (nga besimi i tyre).
    73. Dhe (u thonin): Mos i besoni askujt prve atij q sht n fen tuaj!" Thuaj (o i drguar):"I vetmi udhzim sht udhzimi nga All-llahu!" (u thoni t vetve mos besoni nga droja) Se po i jepet ndokujt (pejgamberllku) sikurse u sht dhn juve dhe (nga droja) se t'ju paraqesin fakte (muslimant) para Zotit tuaj (ditn e gjykimit). Thuaju: "E tr e mira sht n duar t All-llahut, Ai ia jep at kujt t doj; All-llahu sht dhurues i gjr, i gjithdijshm"
    74. Ai veon me mshirn e vet (me pejgamerllk) ke t doj. All-llahu sht Zot i mirsis s madhe.
    75. Ndr ithtar t librit ka, q po ia besove nj sasi t madhe (ari), ai ta kthen ty at, por ka t atill q po ia besove nj dinar, ai nuk ta kthen ty at, prve nse gjithnj i rri gati (ia krkon pajada). Kt (e bjn) pr arsye se ata thonin: "Ne nuk kemi kurrfar prgjegjsie ndaj (pasuris q u marrim) t t paditurve (arabve analfabet). Pra duke e ditur t vertetn, ata bjn gnjeshtr ndaj All-llahut.
    76. Jo, (nuk sht ashtu si thon ata) po kush e prmbush emanetin e vet (sht besnik) dhe ruhet nga mkatet, s'ka dyshim, All-llahu i do ata q ruhen.
    77. Ata q pr nj vler t pakt e shesin besn e dhn All-llahut, ndryshojn edhe zotimet e tyre, t tillt nuk kan pjes (mshir) n botn tjetr, dhe n ditn e kijametit All-llahu nuk u flet atyre, nuk i shikon ata dhe i pastron (prej barrs s gabimeve), ata kan nj dnim t dhembshm.
    78. N t vertet, nj grup prej tyre jan ata q pshtjellojn gjuht e tyre kur lexojn librin (pr t deformuar kuptimin) ashtu q ju t mendoni se ajo (shprehje) sht nga libri, po ajo nuk sht nga (i vertet), madje thon: Kjo sht nga All-llahu!" Po ajo nuk sht nga All-llahu. Ata duke ditur thon gnjeshtra pr All-llahun.
    79. S'sht e drejt as nuk i takoi asnj njeriu q t'i ket dhn All-llahu librin, urtsin dhe pejgamberllkun,e pastaj ai t'u thot njerzve: "Bhuni rob t mij (adhuromni mua) e jo t All-llahut!" por (ju thot): "Bhumi dijetar t msimeve t Zotit, ngase e keni msuar njerzve librin dhe e keni studiuar at.
    80. Dhe as q ju urdhron ai (pejgamberi) q t adhuroni engjjt, as pejgambert pr zota. Vall, a ju urdhoi ai juve mosbesimin pasiq ju jeni musliman?
    81. Prkujtoni (o ithtar t librit) kur All-llahu mori zotimin e pejgamberve: nga ajo se juve ju dhash libr e urtsi, e q verteton at q ju keni pran veti. Tha (All-llahu): "A pranuat, a e mort sipr obligimin Tim? "Ata than: "Ne e pranuam!" Tha (All-llahu): "Dshmoni pra, edhe Un dshmoj bashk me ju!"
    82. E kush shkel kt (zotim) pas ksaj, ata jan jasht respektit ndaj All-llahut.
    83. A mos krkojn ata (ithtart e librit) fe, pos fes s shpallur nga All-llahu? E Atij i sht dorzuar gjith 'ka n qiej e n tok, me dashje dhe te Ai kthehen.
    84. Thuaj: "Ne i kemi besuar All-llahut, edhe asaj q na u zbrit neve, edhe asaj q i sht zbritur Ibrahimit, Ismailit, Is-hakut, Jakubit dhe pasardhsve. Edhe asaj q i sht dhn Musait dhe Isait, edhe asaj q i sht zbritur t gjith pejgamberve nga Zoti i tyre. Ne nuk bjm kurrfar dallimi n mes tyre dhe ne vetm Atij i jemi dorzuar.
    85. E, kush krkon fe tjetr prve fes islame, atij kurrsesi nuk do ti pranohet dhe ai n botn tjetr sht nga t dshpruarit.
    86. E, si ta udhzoj All-llahu nj popull q pas besimit t tyre u bn pabesimtar dhe pasi dshmoi se i drguari sht i vrtet, dhe pasi t'ju ken ardhur atyre argumente t qarta? All-llahu nuk i mundson udhzimin e Vet popullit zullumqar.
    87. Ndshkimi i t tillve sht: mallkimi nga All-llahu, nga engjjt dhe nga gjith njerzimi tok.
    88. Ata prgjithmon jan n te (n zjarr), atyre as nuk ju lehtsohet dnimi dhe as nuk u jepet afat.
    89. Prveq atyre q pas asaj u penduan dhe u prmirsuan. Vrtet, All-llahu fal shum dhe mshiron.
    90. Ata, t cilt pas besimit t tyre u bn pabesimtar, e pastaj e shtuan mosbesimin, atyre kurrsesi nuk du pranohet pendimi. T tillt jan mu ata t humburit.
    91. Ata q nuk besuan dhe vdiqn si mosbesimtar, anjrit prej tyre nuk do t'u pranohet pr kompensim, qoft edhe plot faqen e dheut ari. Ata i pret dnim dhmshm dhe pr ta nuk ka ndihmtar.
    92. Kurr nuk do t arrini sinqeritetin e plot me besim (as knaqsin e lumtur n xhennet) derisa t mos e jepni m t dhembshmen (m t dashurn) e pasuris suaj. kado q jepni (pr Zotin), All-llahu at e di.
    93. I tr ushqimi ishte i lejuar pr bijt e Israilit, prve atij q Israili (Jakubi) para se t zbriste Tevrati, ia ndaloi vetvetes. Thuaju: "Sillne pra nj Tevrat dhe lexoni at, nse jeni t vrtet (n ka thoni)?
    94. Ai q edhe pas ksaj shpif gnjeshtra kundr All-llahut, ata vrtet jan mizor.
    95. Thuaj: "All-llahu e tha t vrtetn, pra ndiqne fen e pastr t Ibrahimit, sepse ai nuk u takonte idhujtarve.
    96. Shtpia (xhamia) e par e ndrtuar pr njerz, sht ajo n Bek (Mek), e dobishme udhrrfyese pr mbar njerzimin.
    97. Aty ka shenja t qarta: vendi iIbrahimit, dhe kush hyn n te, ai sht i sigurt. Pr hir t All-llahut, vizita e shtpis (Qabes) sht obligim pr at q ka mundsi udhtimi te ajo, e kush nuk e beson (ai nuk e viziton); All-llahu nuk sht i nevojshm pr (ibadetin q e bjn) njerzit.
    98. Thuaj: "O ithtar t librit, prse i mohoni ajetet (argumentet) e All-llahut? E All-llahu mbikqyr at q veproni.
    99. Thuaj: "O ithtar t librit, prse e pengoni at q besoni nga rruga e All-llahut, duke u angazhuar q ta paraqitni at t shtrembr, ndrsa vet ju, jeni dshmues se sht e vrtet! Veprimi juaj nuk mund t'i shmanget mbikqyrjes s All-llahut.
    100. O ju q besuat, n qoft se ju i bindeni nj grupi t atyre q iu sht dhn libri, ata, pas besimit tuaj, do t'ju kthejn n mosbesimtar.
    101. Si bn t mos besoni, kur juve jan duke iu lexuar (duke iu shpallur) ajetet e All-llahut dhe kur n mesin tuaj gjendet i derguari i Tij? E kush i prmbahet fes s All-llahut, ai padyshim sht i udhzuar n rrugn e drejt.
    102. O ju q besuat, kinie frik All-llahun me sinqeritet t vrtet dhe mos vdisni, pos vetm duke qen musliman (besimtar)!
    103. Dhe kapuni q t gjith ju pr litarin (fen dhe Kur'anin) e All-llahut, e mos u prani! Prkujtonie nimetin e All-llahut ndaj jush, kur ju (para se ta pranonit fen islame) ishit t armiqsuar, e Ai bashkoi zemrat tuaja dhe ashtu me dhuntin e Tij aguat t jeni vllezr. Madje ishit n buz t gremins s xhehennemit, e Ai ju shptoi prej tij. Po kshtu All-llahu ua sqaron juve argumentet e veta q ju t gjeni t vrtetn e lumtur.
    104. Nga ju le t jet grup q thrret n at q sht e dobishme, urdhron pr pun t mbara dhe ndalon nga e keqja. T tillt jan ata t shptuarit.
    105. E mos u bni si ata q u ndan dhe u pran pasi u patn zbritur argumentet. Ata do t psojn nj dnim t madh.
    106. N ditn kur ka fytyra q zbardhen dhe ka fytyra q nxihen. E pr sa u prket atyre fytyrave q jan nxir (u thuhet): "A edhe pasbesimit tuaj u bt pabesimtar? Vuanie pra, dnimin pr shkak se ishit q nuk besojshit!"
    107. Ndrsa atyre q fytyrat e tyre u jan zbardhur, ata jan n mshirn (Xhennetin) e All-llahut dhe aty jan prgjithmon.
    108. Ja, kto q po t'i lexojm ty jan argumentet e sakta t All-llahut. E All-llahu nuk sht ai q e do padrejtsin pr njerz.
    109. T All-llahu jan 'ka n qiej dhe 'ka n tok dhe vetm te All-llahu kthehen shtjet.
    110. Je jeni populli m i dobishm, i ardhur pr t mirn e njerzve, t urdhroni pr mir, t ndaloni nga veprat e kqia dhe t besoni n All-llahun. E sikur ithtart e librit t besonin drejt, do t ishte shum m e mir pr ta. Disa prej tyre jan besimtar, por shumica e tyre jan larg rrugs s Zotit.
    111. Ata kurrsesi nuk mund t'ju sjellin ndonj dm juve, prve ndonj shqetsimi, po edhe n ju luftofshin, ata do t zmbrapsen prej jush. Mandej ata nuk jan t ndihuar.
    112. Atyre (jehudive) u sht vn njoll e nnmimit kudo q t gjenden, vetm nse kapen pr litarin (fen) e All-llahut dhe kthehen n besn e njerzve (t muslimanve), ata kan shkaktuar kundr vetes prbuzje nga All-llahu, andaj atyre u sht shtruar shtypja e mjerimi. Kt pr shkak se ata i mohonin argumentet e All-llahut, i mbytnin mizorisht pejgambert dhe pr shkak se kundrshtonin (udhzimet e Zotit) dhe tejkalonin (do norm njerzore).
    113. Ata (ithtart e librit) nuk jan t njejt. Nga ithtart e librit ka q jan n rrug t drejt, gjat nats lexojn ajetet e All-llahut duke u lutur.
    114. I besojn All-llahut dhe s dits, kshillojn pr t mir dhe largojn nga t kqijat prpiqen pr pun t dobishme, edhe ata jan prej t mirve.
    115. E fardo t mire q bjn, ajo nuk u mohohet. All-llahu i di shum mir t devotshmit.
    116. S'ka dyshim se atyre q nuk besuan, nuk do t'u bjn dobi ndaj (dnimit t) All-llahut as pasuria e as fmijt e tyre.Ata jan banues t zjarrit dhe aty jan prgjithmon.
    117. Shembulli i asaj q ata e japin n kt jet (pr t'u lavdruar e pr e prmendur) sht si i nj er me breshr q godet dhe shkatrron t mbjellat e nj populli q e ka lshuar rrugn n dm t vetes. All-llahu nuk u bri zullum atyre, por ata ishin q i ben t padrejt vetes s vet.
    118. O ju q besuat, mos i zini pr miq t ngusht t tjert jasht mesit tuaj, ata nuk pushojn s vepruari n dm tuajin, u dshirojn ka u mundon juve. Urrejta kundr jush duket nga gojt e tyre, por ajo q fshehin n gjoksat tyre, sht edhe m e madhe. Ne pra, u kemi sqaruar faktet nse ju i kuptoni.
    119. Ja, ju (musliman) jeni q i doni ata, e ata nuk u duan juve. Madje ju i besoni librat n trsi (t gjitha shpalljet), e kur u takojn thon:"Ne kemi besuar!" e kur veohen,ata mllefi kundr grisin majet e gishtrinjve. Thuaju: "Vdisni me at mllef tuajin!" All-llahu i di shum mir se ka mbajn (t fshehtat) zemrat e tyre.
    120. Nse ju prjetoni ndonj t mir, ata i dshpron ajo, e nse u godet ndonj e keqe, ata gzohen pr at. Po, n qoft se ju bhi t durueshm dhe ruheni (mkateve), dinakria e tyre nuk do t t'u dmtoj aspak. sht e sigurt se All-llahu e ka n dor at q punojn ata.
    121. Prkujto (O i drguar) kur dole nga familja jote q t'ua prcaktosh besimtarve vendet pr luft, e All-llahut sht q dgjon (fjalt) dhe q kupton (qllimet).
    122. Kur dy grupe prej jush gati u treguan t dobta, po All-llahu ishte q u ndihmoi atyre (q t mos largoheshin), andaj besimtart le t'i mbshteten vetm All-llahut.
    123. All-llahu u ndihmoi juve n Bedr kur ju ishit pak n numr, e pr t qen mirnjohs, keni frik nga Zoti.
    124. Kur ti u thoshe besimtarve: "A nuk sht mjaft pr ju q Zoti juaj t'ju vazhdoj ndihmn me tre mij engjjt e zbritur?"
    125. Po, nse jeni t qndrushm e t matur, e ata (armiqt) t'ju vin tash n kt momoent, Zoti juaj ua vazhdon juve ndihmn me pes mij prej engjjve t ushtruar (pr luft) ose t shnuar.
    126. E at (ndihm) All-llahu nuk e bri pr tjetr por vetm pr t'ju gzuar dhe me t t qetsoj zemrat tuaja, pr ndryshe ndihma vjen vetm prej All-llahut, ngadhnjyesit, t urtit.
    127. (u ndihmoi) Q ta kpus nj grup nga ata q nuk besuan (duke i mbytur a zn robr), ose pr t'i demoralizuar dhe ashtu t kthehen t dshpruar.
    128. Ty nuk t takon asgj rreth shtjes se a do t'u pranoj Ai pendimin apo do t'i dnoj ata, n t vrtet ata jan zullumqar.
    129. Vetm e All-llahut sht gjith 'ka n qiej e n tok, Ai i fal atij q do dhe Ai dnon at q do. All-llahu sht mkatfals, mshirues.
    130. O ju t cilt besuat, mos e hani kamatn q po e shumfishoni dhe kini frik (dnimin e) All-llahut ashtu q t gjeni shptim.
    131. Dhe ruajuni zjarrit q sht prgaditur pr pabesimtart.
    132. E bindjuni All-llahut dhe t drguarit, ashtu qt mshiroheni.
    133. Dhe ngutuni (me pun q meritoni) n falje mkatesh nga Zoti juaj dhe pr n nj Xhennet, gjersia e t cilit sht si gjersia e qiejve dhe e toks, i prgatitur pr t devotshmit.
    134. T cilt japin kur jan shlir edhe kur jan n vshtirsi dhe q e frenojn mllefin, q u falin (t keqen) njerzve, e All-llahu i do bamirsit.
    135. Edhe ata t cilt kur bjn ndonj (mkat) t shmtuar ose i bjn zullum vets s tyre, e prmendin All-llahun dhe krkojn falje pr mkatet e tyre - e kushi i fal mkatet prve All-llahut? - dhe q duke ditur, nuk vazhdojn n at q kan punuar (n t keqen).
    136. Shprblimii t tillve sht falja nga Zoti i tyre dhe xhennetet npr t cilt rrjedhin lumenj e aty do rrijn prgjithmon. Sa i mir sht shprblimi i atyre q punojn.
    137. Prpara jush kan kaluar popujt ndaj t cilve jan zbatuar ligjet, ndaj, udhtoni npr tok dhe shikoni si qe prfundimi i atyre q prgenjeshtruan.
    138. Ky (Kur'ani) sht sqarim pr njerzit, sht dhzim dhe kshill pr t devotshmit.
    139. E mos u dobsoni (fizikisht) dhe mos u dshproni (shpirtrisht) derisa ju jeni m t lartit, po qe se jeni besimtar t sinqert.
    140. N qoft se juve u preku ka u dhemb (n Uhud), edhe at popull (armikun) e pat prekur dhembje si kjo e juaja (n Bedr). Ne, kto dit i ndrrojm (u japim n prdorim) mes njerzve pr t'u ditur tek All-llahu ata q besuan dhe pr t'i zgjedhur disa prej jush pr dshmor (ose dshmues). All-llahu nuk i do zullumqart.
    141. Dhe q All-llahu t'i pastroj besimtart, ndrsa gradualisht t'i shkatrroj mosbesimtart.
    142. A mos menduat ju se do t hyni n xhennet e All-llahu pa i ditur (pa u vrtetua n praktik) se cilt prej jush kan luftuar, dhe pa u ditur cilt prej jush ishin t durueshm.
    143. Ju ishit ata q dshironit vdekjen para se t ballafaqoheshit me te. Ja pra, at e pat dhe e shikuat me syt tuaj.
    144. Muhammedi nuk sht tjetr vetm se i drguar. Edhe prpara tij pati t drguar (q vdiqn ose u vran). E nse ai vdes ose mbytet, a do t ktheheshit ju prapa (nga feja ose lufta)? E kushdo q kthehet prapa, ai nuk i bn dm All-llahut aspak, kurse All-llahu do t'i shprblej mirnjohsit.
    145. Askush nuk vdes pa vullnetin dhe lejen e All-llahut. Ai sht shnim i afatit t caktuar. E kush e dshiron shprblimin e ksaj bote, Ne atij ia japim, e kush e dshiron shprblimin e botes tjetr, edhe atij do t'ia japim at, kurse mirnjohsit Ne do t'i shprblejm.
    146. E sa pejgamber pati q s bashku me t luftuan turma t mdha besimtarsh dhe pr at q i goditi n rrugn e All-llahut, ata nuk u dobsuan dhe nuk u pruln. All-llahu i do durimtart.
    147. Fjala e tyre nuk ishte tjetr pos vetm t thonin: "Zoti yn, na i fal mkatet tona dhe lshimet n punt tona dhe na forco n vendet tona (n luft), ndihmona kundr popullit jobesimtar!"
    148. Ndaj All-llahu ua dha atyre shprblimin e ksaj bote dhe shprbllimin m t mir t bots tjetr; All-llahu i do punmirt.
    149. O besimtar, nse u nnshtroheni jobesimtarve, ata ju kthejn prapa aty ku ishit (n kufr) dhe ather do t jeni t humbur.
    150. Sepse vetm All-llahu sht ndihmtar i juaji dhe Ai sht m i miri ndihms.
    151. Ne do t mbjellim frikn n zemrat e atyre q nuk besuan sepse ata All-llahut i trillojn e i mveshin zota t tjer, duke mos pasur pr t kurrfar fakti, ndaj vendbanimi i tyre do t jet xhehnemi. Sa i shmtuar sht vendi i mizorve.
    152. All-llahu prmbushi premtimin e vet ndaj jush, ngase me vullnetin e Tij i korrt ata (me shpata) deri kur u dobsuat dhe u prat ndrmjet vete, n shtjen e vendit (q u pat caktuar Pejgamberi) dhe pasi vrejtt at q e dshironit (pren e lufts), e ather kundrshtuat (urdhrin e Pejgamberit). Pati prej jush q e deshn kt jet (ata q u ngutn pas pres) e pati prej jush q e deshtn botn tjetr. Pastaj, pr t'ju sprovur u zmbrapi juve nga ata. Po All-llahu u fali juve; All-llahu sht dhurues i madh ndaj besimtarve.
    153. Dhe kur largoheshit e nuk prfillshit as njri-tjetrin, ndrsa i drguari ju thrriste mbrapa. Ather u goditi me dshprim pr dshprim (q i shkaktuat Pejgamberit), ashtu q mos piklloheni pr at q u shptoi (preja e lufts) e as pr at q u goditi. All-llahu sht i njohur hollsisht me at q veproni.
    154. Mandej, pas asaj tronditjeje t rnd, Ai u lshoi sa pr qetsim, nj kotje (gjumi t leht) q i kaploi nj grup prej jush, kurse nj grup i kishte preokupuar vetm shtja e vetvetes. Ata formuan bindje t padrejt ndaj All-llahut, bindje injorante, e thonin: "Ne nuk kemi n dor asgj nga kjo shtje!" Thuaj: "E tr shtja sht vetm n duar t All-llahut!" Ata fshehin n vetvete at q ty nuk ta shprehin. Thonin: "Sikur ne t kishim dika n dor n kt shtje, ne nuk do t mbyteshim ktu!" Thuaj: "Edhe sikur t ishit n shtpit tuaja, atyre q sht caktuar mbytja (vdekja), do t dilnin n vendin e flijimit t tyre!" N mnyr q All-llahu t provoj at q sht n zemrat e tuaja (sinqeritetin, ose hipokrizin) dhe q t pastroj at q sht n zemrat tuaja. All-llahu i di shum mir t fshehtat n zemrat.
    155. Vrtet, ata q u zbrapsn prej jush ditn e ndeshjes s dy grupeve (besimtar dhe idhujtar n Uhud), ata vet djalli i shtyri t rrshqasin me disa pun t tyre q i bn, po All-llahu ua fali atyre gabimin; All-llahu sht mkatfals dhe i but.
    156. O besimtar, mos u bni si ata q nuk besuan dhe, pr vllezrit e tyre q kishin dal n udhtim (tregtie e gjallrimi) ose q kishin shkuar n luft thonin: " Sikur t kishin ndejtur pran nesh (e t mos dilnin), at (bindje), All-llahu ua bri nj dshprim n zemrat etyre. Pse All-llahu sht Ai q jep jet dhe jep vdekje dhe All-llahu sheh at q ju punoni.
    157. E sikur t ishit mbytur n rrugn e All-llahut, ose t'u kishte zn vdekja, do t gzonit falje e mshir prej All-llahut q sht shum m e dobishme se ajo ka ata grumbullojn.
    158. Po edhe nse vdiqt (n shtrat) ose u vrat, pa tjetr do t tuboheni te All-llahu.
    159. Ti ishe i but ndaj atyre, ngase All-llahu t dhuroi mshir, e sikur t ishe i vrazhd e zemrfort, ata do shkaprderdheshin prej teje, andaj ti falju atyre dhe krko ndjes pr ta, e konsultohu me ta n t gjitha shtjet, e kur t vendossh, ather mbshtetu n All-llahun, se All-llahu i do ata q mbshteten.
    160. Nse All-llahu dshiron t'ju ndihmoj, s'ka kush q mund t'ju mposht, e nse Ai iu l pa ndihm, ather kush sht ai pas Tij, q dot'ju ndihmoj? Pra vetm All-llahut le t'i mbshteten besimtart.
    161. Asnj pejgamberi nuk i takoi t bj hile dhe kush bn hile (n ndarjen e plaks s lufts), ai n ditn e kijametit vjen i ngarkuar me at q ka br, pastaj secilit njeri i jepet ajo q e ka fituar, duke mos iu br e padrejt.
    162. A sht i njjt ai q iu bind All-llahut dhe krkoi knaqsin e Tij, si ai q trhoqi kundr vetes hidhrim t madh nga All-llahu dhe e ardhmja e tij sht xhehennemi, q sht prfundim shum i keq?
    163. Ata kan dallim te All-llahu, e All-llahu sheh shum mir at q veprojn.
    164. sht e vrtet se All-llahu u dha dhurat t madhe besimtarve, kur ndr ta nga mesi i tyre drgoi t drguar q atyre t'u lexoj shpalljen e Tij, t'i pastroj ata, t'ua msoj Kur'anin dhe sheriatin, edhe pse, m par ata ishin krejtsisht t humbur.
    165. E kur juve u goditi nj dshtim (n Uhud) e q ju ia patt dhn at dyfish (armikut n Bedr), that: "Prej nga kjo?" thuaj: "Ajo sht nga vet ju!" S'ka dyshim se All-llahu sht i plotfuqishm pr do send.
    166. Ajo q ju goditi juve ditn e ballafaqimit t dy grupeve (besimtar dhe idhujtar), ishte me lejen e All-llahut, pr t'u dalluar besimtart e sinqert.
    167. Dhe, pr t'u ditur ata q ishin hipokrit. E atyre u sht thn: "Ejani e luftoni n rrugn e All-llahut ose mbroni vetn!" E ata than: "Sikur t dinim se do t luftohej, ne do t vinim pas jush!" N at moment ata ishin m afr mosbesimit se besimit. Flisnin me gojt e tyre at q nuk e kishin n zemrat e tyre, po All-llahu e di mir pr at q fshehin.
    168. Dhe ata q nuk luftuan dhe atyre t vetve u than: " Sikur t na dgjon neve (e t ktheheshin si u kthyem ne), nuk do t mbyteshim!" thuaju: "Largonie pra vdekjen prej vetes suaj, nse jeni t sigurt ka thoni?"
    169. Kurrsesi t mos mendoni se jan t vdekur ata q ran dshmor n rrugn e All-llahut. Prkundrazi, ata jan t gjall duke u ushqyer te Zoti ityre.
    170. Jan t gzuar me at q u dha All-llahu nga t mirat e Tij, dhe atyre q kan mbetur ende pa i bashkuar rradhve t tyre, u marrin myzhde se pr ta nuk ka as frik dhe as q kan pse t brengosen.
    171. Ata jan t gzuar me begati e dhurata q ua dha All-llahu, e s'ka dyshim se All-llahu nuk ua humb shprblimin besimtrve.
    172. T cilt edhe pasi i goditi plaga iu prgjegjn All-llahut dhe t drguarit. E pr ata prej tyre q bn, mir dhe u rujtn, sht nj shprblim i madh.
    173. E atyre (shokve t pejgamberit) q dikush u tha: "Populli (idhujtart) sht tubuar t'ju sulmoj, pra kini frik!" Ajo, vetm ua shtoi edhe m shum besimin e than: "Neve na mjafton q kemi All-llahu, Ai sht mbrojtsi m i mir!".
    174. Dhe at pa i gjetur kurrfar e keqe fituan begati e mirsi t mdha nga All-llahu dhe e arritn knaqsin e Tij, All-llahu sht dhurues i madh.
    175. Po at (propagand) e bri vetm shejtani q dshironte me miqt e vet (idhujtart), t'ju friksoj, po ju mos u friksoni prej tyre, friksomnu Mua, nse jeni besimtar.
    176. E ty t mos t brengosin ata q prpiqen pr mosbesim, ata kurrsesi nuk mund t dmtojn asgj All-llahun. All-llahu me urtsin e vet dshiron q atyre t mos u takoj kurrfar e mire n botn tjetr dhe ata kan nj dnim t madh.
    177. Ata q n vend t besimit pranuan kufrin, nuk i bjn asgj dm All-llahut, ata i pret nj dnim i idht.
    178. T mosmendojn ata q nuk besuan se afatin q u dham Ne atyre t jetojn, sht n dobi t tyre. Ne i lam t jetojn vetm q shtojn edhe m shum mkate, se ata i pret dnim nnmues.
    179. All-llahu nuk sht q t'i l besimtart ashtu si jeni, pa dalluar t keqin nga i miri. All-llahu nuk ju zbulon juve t fshehtat (e t dini se 'mbajn n zemrat e tyre. Por All-llahu sht Ai q nga t drguarit e vet zgjedh at q do (e i zbulon ndonj t fsheht). Prandaj, besoni All-llahut dhe t drguarit t Tij, e n i besofshit dhe nse ruheni, ather ju keni nj shprblim t madh.
    180. Ata, t cilt bjn koprraci me at q nga t mirat e veta u dha All-llahu, t mos mendojn kurrsesi se ajo sht n dobi t tyre. Jo, ajo sht n dm t tyre. Ajo e mir me ka bn koprraci, n ditn e kijametit do t'u mbshtillet n qafn e tyre. All-llahut i mbesin trashgim qiejt dhe toka, All-llahu sht i njohur mir m at q veproni.
    181. All-llahu ka dgjuar fjaln e tyre q than: " All-llahu sht i varfr e ne jemi t pasur!" Ne do t shnojm at q than ata dhe q i mbytn pejgambert pa kurrfar faji, e do t'ju themi: "Vuane mundimin e djegies s zjarrit.
    182. Kjo sht merit e duarve tuaja, se All-llahu nuk sht zullumqar ndaj robve.
    183. Ata jan q than: "All-llahu na ka porositur q t besojm asgj t drguar derisa ai t na sjell nj kurban q do ta ngrn zjarri. Thuaju: "Para meje juve u erdhn t drguar me argumente dhe me at q e that, e prse i mbytt ata, nse thoni t vrtetn?"
    184. Po nse ata ty t prgnjeshtrojn, jan prgnjeshtruar edhe para teje t drguar q u erdhn me argumente t prera, me shkrime qiellore dhe me libr t ndritshm.
    185. Secili njeri do t shijoj vdekjen, e shprblimet tuaja u plotsohen ditn e kijametit, e kush shmanget zjarrit e futet n xhennet, ai ka arritur shptim, e jeta e ksaj bote nuk sht tjetr pos nj prjetim mashtrues.
    186. Ju patjetr do t sprovoheni si n pasurin tuaj, si n vetn tuaj, madje do t dgjoni ofendime t shumta prej atyre q u sht libri para jush, e edhe prej idhujtarve, po n qoft se duroni dhe ruheni, ajo sht gjja m vendimtare.
    187. Dhe kur All-llahu mori zotimin nga ata q i pat dhn libri: q gjithqysh t'ua publikoni at njerzve, e t mos e fshehni, por ata e lan pas dore at pr pak send t ksaj jete; pra, bn pun t keqe.
    188. Mos mendo se jan t shptuar ata q gzohen pr at q bn (e fshehen shtjen tnde) dhe dshirojn t jen t lavdruar pr at q nuk e punuan mos llogarit shptim pr ta (nuk e than t vrtetn), ata kan nj dnim t dhmbshm.
    189. Vetm All-llahut i takon sundimi i qiejve e i toks dhe All-llahu sht i gjithfuqishm pr do send.
    190. N krijimin e qiejve e t toks, n ndryshimin e nats dhe t dits, ka argumente t qarta pr ata q kan arsye dhe intelekt.
    191. Pr ata q All-llahun e prmendin me prkujtim kur jan n kmb, kur jan ulur, kur jan t shtrir dhe thellohen n mendime rreth krijimit t qiejve e t toks (duke thn): Zoti yn, kt nuk e krijove kot, i lartsuar qofsh, ruana prej dnimit t zjarrit!
    192. Zoti yn, at Ti e fute n zjarr, at e ke poshtruar; pr mizort nuk ka ndihmtar!
    193. Zoti yn, ne dgjuam nj thirrs q ftonte pr besim (e q thoshte): T besoni Zotin tuaj! E ne besuam! Zoti yn, na i fal mkatet tona, na i mbulo t metat dhe pas vdekjes na bashko me t mirt!
    194. Zoti yn, jepna at q nprmjet t drguarve Tu, na e premtove dhe n ditn e kijametit mos na turpro; vrtet Ti je Ai q nuk e shkel premtimin!"
    195. Zoti i tyre iu prgjegj lutjes s tyre (e tha): Un nuk ia humb mundin asnjrit prej jush, mashkull qoft apo femr. Ju jeni njri nga tjetri por ata q u dbuan prej shtpive t tyre dhe emigruan, u munduan vetm pse ishin n rrugn Time, luftuan dhe u vran, atyre patjetr do t'ua shlyej mkatet e tyre dhe do t'i vej n xhennete n t cilt burojn lumenj. Ai sht shprblim nga ana e All-llahut, se m i miri i shprblimeve sht tek All-llahu.
    196. T mos mashtroj bredhja npr qytete e atyre q nuk besuan.
    197. Ajo sht nj knaqsi e pakt, e pastaj vendi i tyre sht xhehennemi q sht vend mjerimi.
    198. Por ata q ia patn frikn Zotit t tyre, ata i kan xhennetet npr t cilat rrjedhin lumenj dhe aty jan prgjithmon. Ajo sht pritje nga ana e All-llahut, e pr t mirt m e dobishmja sht ajo q sht tek All-llahu.
    199. Po edhe nga ithtart e librit ka q besojn All-llahun, e besojn at q u sht shpallur juve, e besojn at q sht shpallur atyre, jan t bindur ndaj All-llahut, dhe argumentet e All-llahut n shpallje nuk i shesin pr pak send t ksaj jete, t tillt kan shprblimin e vet te Zoti i tyre, e All-llahu sht q llogarin e bn shpejt.
    200. O ju besimtar, bni durim, bhuni t qndrueshm kundr armikut, rrini t prgaditur dhe, q t shptoni, ruajuni dnimit t All-llahut.
    Sui generis

  4. #4
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Nisa

    1. O ju njerz! Kinie frik Zotin tuaj q ju ka krijuar prej nj veteje (njeriu) dhe nga ajo krijoi paln (shoqn) e saj, e prej atyre dyve u shtuan burrra shum e gra. Dhe kinie frik All-llahun q me emrin e Tij prbetoheni, ruajeni farefisin (akraballkun), se All-llahu sht mbikqyrs mbi ju.
    2. Bonjakve (jetimve) jepnu (kur t rriten) pasurin e tyre, dhe mos e ndrroni t pastrtin (mallin tuaj q e keni hallall) me t ndytin (me haramin) edhe mos ehani pasurin e tyre (t przier) me pasurin tuaj, pse ky sht mkat i madh.
    3. N qoft se frikoheni se nuk do t jeni t drejt ndaj bonjakve, ather martohuni me ato gra q ju plqejn; me dy, me tri e me katra. E nse i frikoheni padrjtsis (ndaj tyre), ather vetm me nj, ose (martohuni) me ato q i keni nn pushtetin tuaj (robreshat). Ky (prkufizim) sht m afr q t mos gaboni.
    4. Grave jepnu dhuratn e kurors s tyre (niqahin) m t mir, e n qoft se ato nga vullneti i vet ju falin dika nga ajo, ather hane at hallall t mir.
    5. Mendjelehtsve (t papjekurve) mos u jepni pasurin tuaj q All-llahu e bri pr ju mkamje, e ata ushqeni nga ajo, veshni dhe u thoni fjal t mira.
    6. Provoni bonjakt derisa t bhen pr martes,e nse vreni te ta pjekuri, ather dorzonju atyre pasurin e tyre. Mos e hani at duke shkaprderdhur dhe duke u ngutur para se t rriten ata. Kush sht i pasur le t ruhet (shfrytzimit t pasuris t jetimve), e kush sht i varfr, le t haj me maturi. E kur t'ju dorzoni atyre pasurin e vet, dshmoni at (q ju dorzoni). Mjafton q All-llahu sht llogarits.
    7. Meshkujve ju takon pjes nga pasuria q e ln prindrit e t afrmit (pas vdekjes), edhe femrave ju takon pjes nga ajo q ln prindrit e t afrmit, le t jet pak ose shum ajo q ln, ju takon pjes e caktuar (nga Zoti).
    8. Kur t prezentojn n pjestimin e pasuris q ka ln i vdekuri t afrm, bonjak dhe varfnjak (q nuk jan pjestar n trashgim), jepnu nga ajo (pasuri e ln) dhe atyre thuanu fjal t mira.
    9. Le t friksohen ata (n prag t vdekjes) sikur t linin pas vete pasardhs t paaft pr t cilt kan dro (si do t jet gjendja e tyre) le t'i ruhen All-llahut (dnimit t Tij) dhe le t'ju thon (jetimve) fjal prindore.
    10. Ata q e han pa t drejt pasurin e jetimve, n t vrtet ata han at q mbush barkun e tyre zjarr dhe do t futen n zjarrin e Xhehennemit.
    11. All-llahu ju urdhron pr (shtjen e trashgimis) fmijt tuaj: pr mashkullin hise sa pr dy femra; nse jan (trashgimtare) vetm femra, dy e m shum, atyre ju takojn dy t tretat e pasuris q trashgohet; nse sht nj femr, asaj i takon gjysma; pr prindrit, pr secilin nga ata, ju takon e gjashta nga ajo q ka ln (i vdekuri) nse ka fmij; e n qoft se (i vdekuri) nuk ka fmij e at e trashgojn (vetm) prindrit, ather nns s tij i takon nj e treta; n qoft se ai (i vdekuri) ka vllezr, nns s tij i takon vetm nj e gjashta, (kjo e drejt n trashgim bhet) pasi t kryhet (vasijeti) q ka ln dhe pasi t lahet borgji; ju nuk dini se kush sht m afr dobis suaj, prindrit tuaj ose fmijt tuaj. (Ky prcaktim sht) Urdhr nga All-llahu. Vrtet All-llahu sht m i Dijshmi, m i Urti.
    12. Juve ju takon gjysma e asaj (pasurie) q e ln grat e tuaja, nse ato nuk kan fmij, por nse ato kan fmij juve ju takon nj e katrta nga ajo q ln ato, pasi t kryhet testamenti i tyre dhe pasi t lahet borgji. Atyre (grave) ju takon nj e katrta nga ajo q lini ju, nse nuk keni fmij, por nse keni fmij, atyre ju takon nj e teta nga ajo q leni pas kryrjes s testamentit q keni prcaktuar ose borxhit. N qoft se (i vdekuri) sht mashkull ose femr, e trashgohet nga ndonj i largt (pse s'ka as prindr as fmij) po ka nj vlla ose nj motr (nga nna), ather secilit prej tyre u takon nj e gjashta, e n qoftse se jan m shum (se nj vlla ose se nj motr) ata jan pjesmarrs t barabart n t tretn (e tr pasuris), pas testamentit t porositur ose borxhit, e duke mos dmtuar (trashguesit). Ky prcaktim sht porositur prej All-llahut. All-llahu sht i gjithdijshm, jo i ngutshm.
    13. Kto jan (dispozita) t caktuara prej All-llahut. Kush i bindet All-llahut, (urdhrave t Tij) dhe t drguarit t Tij, at e drgon n xhennete nn t cilin burojn lumenj. Aty do t jen prgjithmon. E ky sht shptim i madh.
    14. Kush e kundrshton All-llahu dhe t drguarin e Tij, dhe i shkel dispozitat e Tij, at e shtie n zjarr t prjetshm. E pr t sht nj dnim i rnd.
    15. Ato nga grat tuaja q bjn imoralitet (zina), krkoni q kundr tyre t dshmojn katr vet prej jush (burra); nse vrtetohet m dshmitar (imoraliteti), mbyllni ato n shtpia derisa t'i marr vdekja ose derisa All-llahu t prcaktoj ndonj rrug pr to.
    16. Ata t dy prej jush q bjn at (imoralitet-zina), ndshkoni; e n qoft se ata pendohen dhe prmirsohen, ather hiqni dor prej tyre, pse All-llahu pranon fort pendimin dhe mshiron shum.
    17. Pendim i pranueshm te All-llahu sht vetm ai i atyre q e bjn t keqen me mosdije shpejt pendohen; t tillve All-llahu ju pranon pendimin, se All-llahu sht m i dijshmi, m i urti.
    18. Nuk sht pendim (i pranueshm) i atyre q vazhdimisht bjn pun t kqia dhe vetm ather kur t'i vjen vdekja ndonjrit prej tyre, t thot: "Un tash u pendova!" e as i atyre q vdesin duke qen jobesimtar. Ndaj tyre kemi prgatitur dnim t ashpr.
    19. O ju q besuat, nuk sht lejuar pr ju t trashgoni grat (e t vdekurve) n mnyr t dhunshme, e as t'i shtrngoni pr t'u marr dika nga ajo q ju keni dhn atyre, prve nse ato bjn ndonj imoralitet t hapur. oni jet t mir me to. Nse urreni ato, bni durim q All-llahu t jap shum t mira n nj send q ju e urreni.
    20. N qoft se dshironi t ndrroni (ta merrni) nj grua n vend t nj gruaje (t lshuares) i keni pas dhn shum t madhe, mos merrni prej saj asnj send. A do t merrni at pa t drejt e n mnyr mizore?
    21. Dhe si mund t merrni at kur njri-tjetri iu keni bashkuar (n nj shtrat) dhe kur ato kan marr prej jush nj bes t fort?
    22. Mos u martoni me ato gra me t cilat qen t martuar prindrit tuaj, me prjashtim t asaj q ka kaluar (para islamizmit) pse ajo ishte turpsi, prbuzje e tradit e shmtuar.
    23. U jan ndaluar juve (t martoheni me): nnat tuaja, bijat tuaja, motrat tuaja, hallat tuaja, tezet tuaja, bijat tuaja, bijat e mots, nnat tuaja q ju kan dhn gji, motrat nga gjiri, nnat e grave tuaja (vjehrrat) dhe vajzat q jan nn kujdesin tuaj e t lindura (prej tjetr babai) nga grat tuaja me t cilat patt kontakt, e nse nuk ken pasur kontakt me to (me grat), ather s'ka penges (t martoheni me ato vajza), dhe (jan t ndaluara) grat e bijve tuaj q jan t lindjes suaj (jo t bijve t afoptuar), dhe t bashkoni (prnjeher n nj niqah) dy motra, prpos asaj q ka kaluar. Vrtet, All-llahu fal shum, sht mshirues i madh.
    24. (Nuk u lejohet t martoheni) Edhe me gra t martuara (q kan burrat e nuk jan t lshuara), prve atyre q i keni futur n pushtetin tuaj (robreshat e lufts). (Ky sht) obligim mbi ju nga All-llahu. U jan lejuar, pos ktyre (q u prmendn), t tjerat q t'i merrni me pasurin tuaj (me niqah) duke pasur pr qllim bashkshorsi e jo prostitucion (kurvni). E pr at q prjetuat ju nga ato (grat me t cilat patt kuror), jepnu shprblimin e tyre t caktuar se sht obligim. E nuk ka penges pr ju, pas prcaktimit (t niqahut), n at q ju plqeni mes vete. All-llahu sht i gjithdijshm, i urti.
    25. Dhe kush nuk ka prej jush mundsi materiale q t martohet me femra t lira besimtare, le t martohet me ato besimtare tuaja q i keni nn pushtetin tuaj (robreshat). All-llahu di m s miri pr besimin tuaj. Ju jeni nga njri- tjetri (t nj origjine)
    26. All-llahu dshiron t'ju sqaroj shtjet et'ju drejtoj n rrugn e atyre q ishin para jush (pejgambert) dhe t'ju pranoj pendimin. All-llahu e di m s miri gjendjen e robrve dhe sht m i urti.
    27. All-llahu dshiron t'ju pranoj pendimin, e ata q ndjekin dshirat e epsheve, dshirojn q ju t shmangeni n trsi (nga rruga e drejt).
    28. All-llahu dshiron t'ju lehtsoj (dispozitat), e megjithat njeriu sht i paaft (pr t'ju prballuar epsheve).
    29. O ju q besuat, mos e hani mallin e njri-tjetrit n mnyr t palejuar, prpos tregtis n t ciln keni pajtueshmri mes vete, dhe mos mbytni veten tuaj (duke mbytur njri-tjetrin). Vrtet, All-llahu sht i mshirueshm pr ju.
    30. Kush bn kt (q ndaloi Zoti) qllimisht dhe tejkalon kufijt, Ne do ta hudhim at n nj zjarr t fort. Dhe kjo sht leht pr All-llahun.
    31. Nse lagoheni prej mkateve t mdha, t cilat u jan t ndalueshme, Ne ju shlyejm mkatet e vogla dhe ju fusim n nj vend t ndershm.
    32. Mos lakmoni n at, q All-llahu gradoi disa nga ju mbi disa t tjer. Burrave ju takon hise nga ajo q fituan ata dhe grve gjithashtu ju takon hise nga ajo q fituan ato. All-llahut krkoni nga t mirat e Tij. All-llahu sht i dijshm pr do send.
    33. Ne u kemi caktuar pr secilin trashgimtar, pjesn e pasuris q e ln prindrit ose t afrmit. E atyre q ju keni premtuar, jepnu pjesn tyre. All-llahu sht dshmues mbi do send.
    34. Burrat jan prgjegjs pr grat, ngase All-llahu ka graduar disa mbi disa t tjert dhe ngase ata kan shpenzuar nga pasuria e tyre. Prandaj, me at q All-llahu i bri t ruajtura, grat e mira jan respektuese, jan besnike ndaj t fshehts. E ato q keni dro kryelartsis s tyre, kshilloni, madje largohuni nga shtrati (e m n fund), edhe rrahni (laht, nse nuk ndikojn kshillat as largimi), e nse ju respektojn, ather mos u sillni keq ndaj tyre. All-llahu sht m i larti, m i madhi.
    35. Nse i friksohen prarjes mes tyre (burrit e gruas), drgoni nj pari t drejt nga familja e tij dhe nj pari t drejt nga familja e saj. Nse ata t dy (ndrmjetsuesit) kan pr qllim pajtimin, All-llahu ju mundson afrimin mes tyre (burrit e gruas). All-llahu sht i dijshm, sht njohs i mir.
    36. Adhurone All-llahun e mos i shoqroni Atij asnj send, sillnu mir ndaj prindrve, ndaj t afrmve, ndaj jetimve, ndaj t varfrve, ndaj fqiut t afrt, ndaj fqiut t largt, ndaj shokut pran vetes, ndaj udhtarit t largt dhe ndaj robrve. All-llahu nuk e do at q sht kryelart dhe at q lavdrohet.
    37. Ata q vet jan koprrac dhe urdhrojn njerzit pr koprraci, dhe e fshehin at q ju ka dhn All-llahu nga mirsit e veta. Ne kemi prgatitur dnim t turpshm pr jobesimtart;
    38. Edhe ata q e japin pasurin e tyre pr sy e faqe t bots, e nuk e besojn All-llahun as ditn e mbram. E ai q e ka shok djallin, ai pra sht shok i shmtuar.
    39. Dhe ka do t'i gjente ata, po ta besonin All-llahun, ditn e gjykimit dhe t jepnin nga ajo q i dhuroi All-llahu? Po All-llahu di m s miri pr ta.
    40. S'ka dyshim se All-llahu nuk bn pa drejt as sa grimca, e nse ajo vepr sht e mir, Ai e shumfishon at dhe Vet Ai i jep shprblim t madh.
    41. Dhe si do t jet gjendja e atyre (q nuk besuan), kur Ne do t sjelli dshmitar pr do popull, e ty do t sjellim dshmitar mbi ata (q nuk besuan)?
    42. At dit ata q nuk besuan dhe kundrshtuan t drguarin, do t dshironin (t varroseshin) t rrafshohej mbi ta toka ngase nuk mund t'i fshehin All-llahut asgj.
    43. O ju q besuat, mos iu afroni namazit duke qen t dehur, derisa t dini se 'flitni, e as duke qen xhuhub (t papastr) derisa t laheni, prpos kur jeni udhtar. Nse jeni t smur, jeni n ndonj udhtim, ose ndonjeri prej jush vjen nga ultsira (nevojtorja), ose keni takuar grat, e nuk gjeni uj, ather msyne dheun dhe frkoni me duart (tejemmum). All-llahu shlyen e fal mkatet.
    44. A nuk i vure re (Muhammed) ata q iu pate dhn pjes nga libri (paria fetare jehude) se si e vazhdojn rrugn e gabuar dhe dshirojn q e edhe ju t humbni!?
    45. All-llahu di ms miri pr armiqt tuaj. Mjafton q All-llahu sht prkrahs i juaj dhe mjafton q All-llahu sht ndihmtar i juaji.
    46. Nj pal nga jehudit sht q ndryshojn fjalt (e Zotit) nga vendet e veta, e (kur i thrret ti) ata thon: "Dgjuam (fjaln tnde) dhe kundrshtuam (thirrjen tnde), dhe thon: "dgjo mos dgjofsh!" (dhe thon): "Raina" (kto i thon) duke prdredhur gjuht e tyre dhe duke atakuar fen. E sikur t thoshin ata: "Dgjuam, respektuam, dgjo dhe vshtrona", do t ishte m e drejt, por pr shkak t refuzimit t tyre, All-llahu i mallkoi, prandaj besojn vetm pak (besim gjysmak).
    47. O ju q u sht dhn libri, besone at q e zbritm (Kur'anin) e q sht vrtetues i atij q e keni (Tevratit), para se t shlyjm fytyra (t'ua fshijm shqisat) dhe t'i rrotullojm ose t'i mallkojm ata si i mallkuam ata t s shtuns. Urdhri i All-llahut sht i kryer.
    48. S'ka dyshim se All-llahu nuk fal (mkatin) t'i prshkruhet Atij shok (idhujtarin), e prpos ktij (mkati) i fal kujt do. Kush prshkruan All-llahut shok, ai ka trilluar nj mkat t madh.
    49. A nuk ke kuptuar pr ata q vlersojn vetveten? Jo, All-llahu vlerson at q do dhe nuk bn padrejt asnj fije.
    50. Shiko se si shpifin kundr All-llahut! Mjafton kjo (shpifje) si mkat i hapt.
    51. A nuk u vure re atyre q iu sht dhn pjes nga libri? Besojn idhuj e djallzi dhe pr ata q nuk besuan thon: "Kta jan n rrug t drejt, se ata q besuan!"
    52. Ata jan q All-llahu i mallkoi, e at q e mallkon All-llahu, pr t nuk ka ndihmtar.
    53. A mos kan ata ndonj pjes t pushtetit? Ata nuk do t'u jepnin njerzve as sa grimca.
    54. A u kan zili atyre njerzve pr at q All-llahu u tha nga mirsit e Tij? Ne u patm dhn pasardhsve t Ibrahimit librin e sheriatin dhe u patm dhn atyre pushtet t madh.
    55. Po disa prej tyre i besuan atij (Muhammedit), e disa e refuzuan. Pr ta mjafton zjarri i xhehennemit.
    56. sht e vrtet se ata q mohuan argumentet Tona, do t'i hudhim n zjarr. Sa her q u digjen lkurat e tyre, Ne ndrrojm lkura t tjera q t shijojn dnimin. All-llahu sht i plotfuqishm, i drejt.
    57. Ata q besuan dhe bn vepra t mira, Ne do t'i fusim n xhennet nn t cilin burojn lumenj, ku do te jen prgjithmon. Aty kan edhe bashkshorte t pastra e hije t mrekullueshme.
    58. All-llahu ju urdhron q t'u jepni amanetin t zotve t tyre dhe kur t gjykoni, ju urdhron t gjykoni me t drejt mes njerzve. Sa e mir sht kjo q ju kshillon. All-llahu dgjon dhe sheh si veproni.
    59. O ju q besuat, bindjuni All-llahut, respektoni t Drguarin dhe prgjegjsit nga ju. Nse nuk pajtoheni pr ndonj shtje, ather parashtrone at te All-llahu (te libri i Tij) dhe te i Drguari, po qe se i besoni All-llahut dhe dits s fundit. Kjo sht m e dobishmja dhe prfundimi m i mir.
    60. A i vure re ata q mendojn se besuan at q t zbriti ty, dhe at q zbriti para teje, se si dshirojn mes tyre t gjykoj djalli, e duke qen se jan urdhruar q t mos e besojn at. E djalli dshiron t'i humb n pafundsi.
    61. Kur u thuhet atyre: "Ejani (pr t gjykuar) te ajo q e zbriti All-llahu dhe te i drguari!" i sheh se si dyfytyrshit ta kthejn shpinn.
    62. E qysh do t jet (gjendja e tyre) kur t'i godas ata ndonj e keqe, e shkaktuar nga vet duart e tyre, e pastaj vin te ti (pr t'u arsyetuar) dhe betohen n All-llahun: "Ne nuk patm tjetr qllim, vetm afrim e pajtim" (e jo refuzimin e gjykimit tnd).
    63. Ata jan pr t cilt e di All-llahu ka mbajn n zemrat e tyre. Po ti hiqu tyre, trhiqu vrejtjen (pr hipokrizi) dhe thuaju fjal q ln prshtypje n veten e tyre.
    64. Ne nuk drguam asnj t drguar vetm q me urdhrin e All-llahut t'i bhet respekt (nga njerzit) atij. E sikur t vinin ata te ti, pasi q ta ken dmtuar veten e tyre (nuk kan pranuar gjykimin tnd), e t krkonin ata vet ndjes te All-llahu, e edhe i drguari t krkoj ndjes pr ta, ata do t kuptonin se All-llahu pranon pendimin dhe sht mshirues.
    65. Pr Zotin tnd jo, ata nuk jan besimtar (t asaj q t zbriti ty as t asaj para teje) derisa t mos zgjedhin ty pr t gjykuar n at konflikt mes tyre, e pastaj (pas gjykimit tnd) t mos ndiejn paknaqsi nga gjykimi yt dhe (derisa) t mos binden sinqerisht.
    66. Sikur t'i kishim obliguar ata: mbytni vetvetn tuaj, at (obligim) nuk do ta zbatonin, me prjashtim t nj pakice prej tyre. Po sikur t zbatonin at q kshilloheshin do t ishte m mir pr ta dhe do t'i prforconte m shum.
    67. Dhe ather do t'u jepnim atyre nga ana Jon shprblim t madh.
    68. Dhe do t'i udhzonim n rrug t drejt.
    69. E kush do q i bindet All-llahut dhe t drguarit, t tillt do t jen s bashku me ata q All-llahu i shprbleu: (me) pejgambert, besnikt e dalluar,dshmort dhe me t mirt. Sa shok t mir jan ata!
    70. Ky shprblim i madh sht prej All-llahut. Mjafton q All-llahu di m s miri.
    71. O ju q besuat, rrini t prgatitur (t armatosur) dhe dilni (pr n luft) grup pas grupi apo t gjith s bashku.
    72. Ka disa prej jush q zvaritet (nuk del n luft). E nse ju godet juve ndonj e papritur thot: "Zoti m favorizoi q nuk isha i pranishm bashk me ta" (n luft).
    73. Po nse ju takon juve ndonj e mir nga All-llahu, ai (munafiku) me siguri do t thoshte: si mos t kishte ekzistuar mes jush dhe mes tij ndonj njoftsi, pr fat, t kisha qen s bashku me ta e t kisha arritur nj fitim t madh.
    74. Le t luftojn n rrugn e Allaut, ata q e japin jetn e ksaj bote pr botn tjetr. Kush lufton n rrugn e All-llahut e mbytet (bie dshmor) ose triumfon, Ne do t'i japim atij shprblim t madh.
    75. 'keni q nuk luftoni pr Zotin dhe pr (t'i shptuar) t paaftit: nga burrat, nga grat e nga fmijt, t cilt luten: "Zoti yn! nxirrna nga ky fshat (Meka), banort e t cilit jan mizor. Jepna nga ana Jote shptim e ndihm!"
    76. Ata q besuan luftojn n rrug t All-llahut, e ata q nuk besuan luftojn n rrug t djallzuar. Luftoni pra miqt e djallit, s'ka dyshim se intriga e djallit sht e dobt.
    77. A nuk i vure re ata t cilve iu pate thn: "Ndalni duart tuaja jepne zeqatin!" E kur iu b atyre obligim lufta, q nj grup prej tyre u friksoheshin njerzve si sht frika ndaj All-llahut, e edhe m fort. Thonin: "Zoti yn, pse na e bre obligim luftn? Sikur t na e kishe shtyr deri n nj afat t afrt!" Thuaju: "Prjetimi i ksaj bote sht pak, e pr at q sht i devotshm, bota tjetr sht shum m e dobishme. Nuk do t'ju bhet pa drejt as sa fija.
    78. Kudo q t jeni vdekja do t'ju kap, po edhe n qoft se jeni n pallate t fortifikuara. E nse i qllon ata (munafikt) ndonj e mir, thon: "Kjo sht nga All-llahu". E nse i qllon ata ndonj e keqe: "Kjo sht nga ti (Muhammed)". Thuaju: "T gjitha jan nga All-llahu!" 'sht me kt popull q nuk kupton gati asnj send?
    79. fardo e mire q t vjen sht nga All-llahu, e ka t ndodh nga ndonj e keqe sht nga vet ti. Ne t drguam ty Pejgamber pr mbar botn. Mjafton q All-llahu sht dshmues pr kt.
    80. Kush i bindet Pejgamberit, ai i sht bindur All-llahut, e kush e refuzon, Ne nuk t drguam roje kundr tyre.
    81. Dhe thon: "(jemi) T bindur". E kur largohen prej teje, nj grup prej tyre (natn) planifikon dika tjetr nga ajo q u thua ti. All-llahu shnon at q e ndryshojn. Mos u v veshin atyre e mbshtetu All-llahut.
    82. A nuk e prfillin ata (me vmndje) Kur'anin? Sikur t ishte prej dikujt tjetr, prve prej All-llahut, do t gjenin n te shum kundrthnie.
    83. Madje kur u vjen atyre (munafikve) ndonj lajm qetsues (kur fitojn myslimant) ose shqetsues (kur dshtojn), ata e prhapin at, sikurt'ia linin at (prhapjen lajmit) Pejgamberit dhe prgjefgjsve t tyre, ata do dinin t nxjerrin prfundime (se si do t duhej shpallur). Por sikur t mos ishte dhuntia e All-llahut ndaj jush dhe mshira e Tij, u, pos nj pakice, do t ndiqnit rrugn e djallit.
    84. Lufto n rrugn e All-llahut! Nuk obligohet kush pos teje. Ngacmoi besimtart (pr luft), All-llahu do t zmbraps fuqin e t pabesve.All-llahu sht m fuqiforti, m ndshkuesi.
    85. Kush ofron ndihm t mir, do t ket pjes nga ajo,dhe kush ofron ndihm t keqe do t ngarkohet me t. All-llahu sht i plotfuqishm ndaj do sendi.
    86. Kush prshndeteni me ndonj prshndetje, ju ktheni prshhdetje edhe m t mir, ose kthenie ashtu. All-llahu llogarit pr do send.
    87. Pr All-llahun, q s'ka tjetr pos Tij, pa tjetr Ai do t'ju tuboj n ditn e gjykimit pr t ciln gj nuk ka dyshim. E mund t jet m i vrtet se All-llahu n thnie?
    88. E ka sht me ju q n shtjen e munafikve jeni dy grupe; derisa pr at q bn, All-llahu i prmbysi ata? A mos doni ta vini n rrug t drejt at q All-llahu e ka humbur? Pr at q All-llahu e ka humbur, nuk do t gjeni rrug!
    89. Ata dshirojn q edhe ju t mos besoni sikurse nuk besuan vet dhe bheni t njejt. Mos zini miq prej tyre deisa ata t shpngulen (si ju) pr hir t All-llahut, e nse refuzojn, ataher kudo q t'i gjeni, kapni dhe mbytni dhe prej tyre mos zini as mik as ndihms.
    90. Prpos atyre q srtehohen te nj popull, me t cilin keni marrveshje, e ju u vjen rnd t luftojn kundr jush ose kundr popullit t vet. Sikur All-llahu t donte do t'ju jepte atyre fuqi e pushtet mbi ju dhe do t'ju luftonin. N qoftse ata trhiqen prej jush, nuk ju luftojn dhe ju ofrojn paqe, ather All-llahu nuk ju lejon rrug (luft) kundr tyre.
    91. Ju do t hasni n t tjer, q duan t sigurohen te ju (duke u paraqitur si besimtar) dhe t sigurohen te populli i vet (si jobesimtar). E, saher q thirren, (kundr jush) i prgjigjen thirrjes. N qoft se nuk largohen prej jush, nuk ju ofrojn paqe dhe nuk heqin dor nga lufta kundr jush, ather kapeni dhe mbytni kudo q t'i takoni. Kundr tyre u kemi dhn fakte t qarta.
    92. Asnj besimtari nuk i sht i lejuar t mbys besmitarin tjetr, prpos gabimisht. E kush e mbyt gabimishht nj besimtar, ai sht i obliguar ta liroj nj rob besimtar dhe shpagimin (e gjakut). Nse ia falin (familja gjakun). N qoft se ai (i mbyturi gabimisht) sht besimtar, por i takon popullit q sht armik i juaji, ather sht obligim vetm lirimi i nj robi besimtar. N qoftse se ai (i mbyturi) sht nga ai popull q keni marrveshjen me t, ather sht obligim shpagmi i (gjakut) q i dorzohet familjes s tij dhe lirimi i nj robi besimtar. E kush nuk ka mundsi (t liroj nj rob), let agjroj dy muaj rresht, si pendim (i pranuar) ndaj All-llahut. All-llahu sht m idijshmi, ligjdhnsi m i drejt.
    93. Kush e mbyt nj besimtar me qllim, dnimi i tij sht Xhehenemi, n t cilin do t jet prgjithmon. All-llahu sht i hidhruar ndaj tij, e ka mallkuar dhe i ka prgaditur dnim t madh.
    94. O ju q besuat, kur marshoni n rrugn e All-llahut (pr n luft), t jeni t matur (t mos nguteni), e mos i thoni atij q ju shpreh selamin (besimin): "Nuk je besimtar!", duke krkuar me t mjet (mall) t ksaj bote, pse te All-llahu jan begatit e mdha. Ashtu (jo besimtar) ishit edhe ju m par, e All-llahu ju dhuroi (besimin), pra sqaroni mir! All-llahu e di n hollsi ka veproni.
    95. Nuk jan t barabart prej besimtarve ata q ndejtn (nuk luftuan) dhe ata q me pasurin dhe me jetn e tyre luftuan n rrugn e All-llahut, me prjashtim t atyre q ishin t penguar pa vullnetin e vet. Ata q luftuan me pasurin dhe jetn e tyre,All-llahu i gradoi n nj shkall m t lart mbi ata q ndejtn (me arsye). Por t gjithve All-llahu u premtoi shprblim, ndrsa ata q ndejtn (pa arsye) All-llahu gradoi lufttart me nj shprblim t madh.
    96. Vende t larta me falje gabimesh e mshir nga Ai. All-llahu sht q fal shum dhe mshiron.
    97. Engjjt q ua morn shpirtine atyre q ishin mizor t vetvets ju than: "N ka ishit ju? - Ata than: "Ne ishim t paft n at tok!" (engjjt) ju than: "A nuk ishte e gjr toka e All-llahut e t migronit n t?" (e t praktikonit lirisht fen e Zotit). Vendi i tyre sht Xhehennemi dhe sa vend i keq sht ai!
    98. Prve atyre q ishin t paaft nga burrat, grat e fmijt q nuk kishin mundsi t gjenin, as mnyr, as rrug (pr shprngulje).
    99. Atyre do t'ua fal All-llahu. All-llahu sht q shlyen e fal shum (gabime).
    100. Kush shprngulet pr hir t (t fes) All-llahut, ai gjen mundsi t madhe dhe begati n tok. E kush del prej shtpis si migrues te All-llahu dhe i drguari i Tij, dhe e z vdekja (n rrug), te All-llahu sht mshirues, mbulon t metat.
    101. Kur t jeni n udhtim e sipr, nuk sht mkat pr ju t shkurtoni namazin, nse frigoheni se jobesimtart dot'ju sjellin ndonj t keqe. Jobesmtart jan armiq tuaj t hapt.
    102. Kur t jesh ti (Muhammed) bashk me ta dhe ju fal namazin, nj grup prej tyre, duke i bartur armt, le t vij e le t falet me ty (grupi tjetr n roje),e kur t bien n sexhde (t kryejn nj reqat), kta le t qndrojn mbrapa jush (n roje) e le t vij grupi tjetr, q nuk sht falur, e t falet me ty dhe le t'i bartin armt dhe t jen n gjendje gadishmrie. Ata q nuk besojn, e dshirojn moskujdesin tuaj ndaj armve e mjeteve q t'iu vrsulen njher me t gjitha fuqit. Nse jeni t lodhur nga ndonj shi ose jeni t smur, nuk sht mkat t mos i bartni armt, por mbani gadishmrin tuaj. All-llahu ka prgadit dnim nnmues pr jobesimart.
    103. Kur t kryeni namazin (e friks) prmendeni All-llahun, kur jeni n kmb, ulur, t mbshtetur. E kur t qetsoheni (nga lufta), ather faleni namazin n mnyr t rregullt, pse namazi sht obligim (pr koh) i caktuar pr besimtart.
    104. Mos u tregoni t dobt n ndjekjen e armikut, pse nse ndieni dhmbje edhe ata ndjejn dhmbje sikurse ju, e ju shpresoni nga All-llahu ka ata nuk shpresojn. All-llahu sht i Dijshm, Ligjdhns i Matur.
    105. Ne t zbritm ty (Muhammed) librin (Kur'anin) me plot t vrteta, q t gjykosh mes njerzve me at q t msoi All-llahu. Mos u ngatrro pr tradhtart (mos u dil n ndihm).
    106. Krko falje (pr kt) All-llahut. All-llahu fal, mshiron.
    107. Mos polemizo pr ata q tradhtojn vetveten. All-llahu nuk e do at q sht gnjeshtar e mkatar.
    108. Ata fshihen (turprohen) prej njerzve, e nuk turprohen prej All-llahut, e Ai sht me ta edhe kur planifikojn fshehtas thnie me t cilat nuk sht i knaqur Ai. All-llahut nuk mund t'i shptojn veprimet e tyre.
    109. Ja, ju jeni ata q i mbrojtt (gnjeshtart) n jetn e ksaj bote, kush do t polemizoj me All-llahun pr ta ditn e gjykimit, apo kush do ti marr n mbrojtje?
    110. Kush bn ndonj t keqe apo ngarkon veten, pastaj krkon falje te All-llahu, ai e gjen All-llahun fals dhe mshirues.
    111. Kush bn ndonj mkat, ai ka ngarkuar vetveten. All-llahu i di hollsit, sht gjykats i drejt.
    112. Kush bn ndonj gabim ose mkat, e pastaj at ia hudh nj t pafajshmit, ai ngarkohet me nj shpifje e me nj mkat t hapt.
    113. E sikur t mos ishte dhuntia e All-llahut dhe mshira e Tij ndaj teje, nj grup prej tyre do t humbte ty, por ata nuk humbin tjetr, pos vetes s tyre. Ty nuk mund t dmtoj asgj. All-llahu t shpalli ty, librin dhe sheriatin, t msoi ka nuk dije. Dhuntia e All-llahut ndaj teje sht shum e madhe.
    114. N shum biseda t tyre t fshehta nuk ka kurrfar dobie, prve (biseds) kush kshillon pr lmosh, pr ndonj t mir ose pajtim mes njerzve. E kush i bn kto duke pasur pr qllim vetm knaqsin e All-llahut, Ne do ti japim m von (n botn tjetr) shprblim t madh.
    115. Kush i kundrvihet t drguarit, pasi q i sht br e qat e vrteta dhe ndjek rrug tjetr nga ajo e besimtarve, Ne e lm n at q ka zgjedhur (n dynja) e fusim n Xhehennem. Prfundim i keq sht ai.
    116. sht e vrtet se All-llahu nuk fal (mkatin) t'i bhet Atij shok, pos ktij (mkati), t tjerat i fal atij q dshiron. Ai q i prshkruan shok All-llahut, ai ka humbur dhe br nj largim t madh (prej t vrtets).
    117. Ata nuk lusin tjetr pos Tij vetm (emra idhujsh) femra dhe nuk tjetr pos djallit plot sherr.
    118. At e mallkoi All-llahu. Ai ka thn: "Un do t prfitoj nj pjes t caktuar t robrve t Tu".
    119. Do t'i shmang (nga e vrteta), do t'i bj t shpresojn n gjra t kota; do t'i urdhroj dhe ata dot shqyejn vesht e bagtive; do ti urdhroj dhe ata do t shmtojn krijesat e All-llahut. E kush bn mik djallin, e jo All-llahun, ai ka dshtuar sheshazi.
    120. Ai u premton atyre dhe i bn t shpresojn, por djalli nuk premton tjetr vetm se mashtrim.
    121. T tillt (q ndjekin djallin) kan vendin n Xhehennem dhe prej tij nuk kan t ikur (shptim).
    122. E ata q besuan dhe bn vepra t mira, Ne do t'i vendosim n xhennete, ku rrjedhin lumenj e ku do jen prgjithmon. Premtimi i sakt i All-llahut. E kush mund t jet m sakt n fjal se All-llahu?
    123. Nuk sht (shptim) sipas shpresave tuaja as sipas shpresave t ithtarve t librit. Kushdo q bn keq, do t ndshkohet me te dhe, pos All-llahut, nuk ka pr t'i gjetur vetes as mbrojts as ndihms.
    124. Kush bn ndonj nga punt e mira, qoft mashkull ose femr duke qen besimtar, t tillt hyjn n xhennet dhe nuk u bhet far padrejtsie.
    125. Kush ka fe m t mir se ai i q sinqerisht i sht bindur All-llahut dhe, duke qen bamirs, e ndjek fen e drejt t Ibrahimit? All-llahu e zgjodhi Ibrahimin t dashurin m t ngusht.
    126. Vetm t All-llahut jan 'ka n qiej dhe 'ka n tok. All-llahu ka prfshir do send.
    127. Krkojn prej teje (Muhammed) prgjigje - fetva pr (shtjen) grat. Thuaju: "All-llahu ju sqaron nga libri (Kur' ani) prkitazi me grat jetime, me t cilat lakmoni t martoheni me to, e nuk u jep at q sht caktuar (niqah ose miras), (ju sqaron) lidhur me t paaftit (fmijt jetim) dhe q t mbani drejtsi ndaj jetimve! Dhe, fardo t mire q punoni, All-llahu di shum pr t.
    128. Nse ndonj grua i friksohet largimit ose ftohjes s burrit t vet ndaj asaj, ather nuk gabojn po qe se bjn mes vete mbarim (pajtim). Pajtimi sht m i dobishmi. Megjith kt, koprracia sht e pranishme ndr njerz. Por, nse silleni mir dhe ruheni, s'ka dyshim se All-llahu hollsisht sht i njohur me gjithka veproni.
    129. Ju kurrsesi nuk do t mund ta mbani drejtsin mes grave edhe nse prpiqeni, pra mos anoni plotsisht nga ndonjra e t lini tjetrn si t varur. E nse prmirsoheni dhe ruheni se (padrejtsis), All-llahu ju fal dhe ju mshiron.
    130. Por nse ndahen prej njri tjetrit, All-llahu begaton me mirsin e Tij secilin prej tyre. All-llahu sht bujar i madh, i plotdijshm.
    131. Vetm e All-llahut sht 'ka n qiej e 'ka n tok. Ne patm sugjeruar atyre q iu pat dhn libri para jush, e edhe juve q t keni frik nga All-llahu. Po n mos besofshit, (dine) e All-llahut sht 'ka n qiej e 'ka ka n tok. All-llahu sht i panevoj e i falnderuar.
    132. T All-llahut jan gjith 'ka n qiej e 'ka n tok. Mjafton q All-llahu sht i prkujdesshm.
    133. Nse Ai dshiron, ju zhduk juve or njerz, e sjell t tjer. Pr kt sht i plotfuqishm.
    134. Kush (me punn e vet) dshiron shprblimin e ksaj bote, (ai gabon), shprblmi i ksaj dhe i asaj bots tjetr sht te All-llahu, e All-llahu dgjon, sheh.
    135. O ju q besuat, vazhdimisht t jeni dshmues t drejt pr hir t All-llahut edhe nse sht kundr (interesit) vetvetes suaj, kundr prindrve ose kundr t afrmve, le t jet ai (pr t cilin dshmohet) pasanik ose varfnjak, pse All-llahu di m mir pr ta. Mos ndiqni pra emocionin e t'i shmangeni drejtsis. Nse shtrmbroni ose trhiqeni, All-llahu plotsisht di 'ka punoni.
    136. O ju q besuat, besoni vazhdimisht All-llahun, t drguarit t Tij, librit q gradualsht ia shpalli t drguarit t Tij dhe librit q e pat zbritur m par. Kush nuk i beson All-llahut, engjjve t Tij, librave t Tij, t dguarve t Tij dhe bots tjetr, ai ka humbur tepr larg.
    137. Vrtet, ata q besuan e pastaj tradhtuan, prsri besuane pastaj tradhtuan dhe e shtuan mosbesimin, All-llahu nuk u fal atyre as nuk i udhzon n rrug t drejt.
    138. Ti (Muhammed) lajmroj munafikt se me t vrtet ata kan nj dnim t dhembshm.
    139. Jan ata q, prkundr besimtarve, i miqsojn jobesimtart. Vall, a mos krkojn fuqi te ta? S'ka dyshim, e tr fuqia i takon All-llahut.
    140. Juve u sht shpallur n librin (Kur'anin) q, kur t dgjoni se po mohohet Kur'ani i All-llahut dhe po bhet tallje me t, mos rrini me ata derisa t mos hyjn n bised tjetr. Prndyshe, ju do t jeni si ata. All-llahu do t'i tuboj tradhtart dhe jobesimtrt q t gjith n Xhehennem.
    141. Ata jan q presin se 'po ju ngjan juve. Nse me ndihmn e All-llahut ngadhnjeni, ata thon: "A nuk ishim me ju?" E nse jobesimtarve u takon ndonj fitim, ata thon: "A nuk mbizotruam ne mbi ju (por nuk deshtm t mposhtim) dhe penguam prej jush besimtart!" All-llahu do t gjykoj mes jush ditn e gjykimit. All-llahu kurrsesi nuk iu mndson jobesimtarve mbizotrim t plot mbi besimtart.
    142. Munafikt prpiqen t mashtrojn All-llahun (duke u paraqitur rrejshm si besimtar), por All-llahu mbizotron dinakrit e tyre. Ata edhe kur falen, falen me prtaci dhe vetm sa pr t'u dukur te njerzit dhe fare pak e prmendin All-llahun.
    143. Ata jan t luhatshm ndrmjet atij dhe atij (besimit dhe mosbesimit) e nuk jan as me ata (me jobesimtart). Po at q e mposht All-llahu, ti nuk mund t gjesh shptim pr te.
    144. O ju q besuat, mos zini miq jobesimtart e t'i lini manash besimtart! A doni t'i sillni All-llahut argument t qart kundr vets!
    145. S'ka dyshim, munafikt do t jen n shtresn m t ult (n fund) t zjarrit dhe pr ta nuk do t gjesh mbrojts,
    146. Prveq atyre q u penduan, u prmirsuan, iu prmbajtn All-llahut (msimeve t Tij) dhe praktikojn sinqerisht fen e tyre pr All-llahun. T tillt do t jen bashk me besimtart, e All-llahu ka pr t'iu dhn besimtarve shprblim t madh.
    147. far ka All-llahu me dnimin tuaj? E falnderuat dhe i besuat? (e para nuk i pakson sundimin e as e dyta nuk ishton) All-llahu sht mirnjohs i dijshm.
    148. All-llahu nuk do publikimin e shprehjeve t kqia prve (publikimit) t atij q i br padrejt. All-llahu sht dgjues, i dijshm.
    149. Nse publikoni ndonj t mir ose e fshihni, ose i falni ndonj t keqe (dikujt), All-llahu i plotfuqishm fal shum.
    150. S'ka dyshim se ata q nuk besojn All-llahun dhe t drguarin e Tij, dhirojn t bjn dallim mes All-llahut dhe t drguarve t Tij e thon: "Ne i besojm disa e nuk i besojm disa t tjer" e mes ktij duam t marrin rrug.
    151. T tillt lan jobesimtart e vrtet; e Ne kemi prgatitur dnim t fort e nnmues pr jobesimtart.
    152. E ata q besuan All-llahun dhe t drguarin e Tij dhe nuk bn kurrfar dallimi n asnj prej tyre, t tillve do t'u jepet shprblim i merituar. All-llahu fal shum dhe sht mshirues.
    153. Ithtart e librit (jehudit) krkojn prej teje t'u sjellsh nj libr (komplet) nga qielli. Po ata patn krkuar prej Musait edhe m tepr e i patn thn: "Dftona Zotin sheshas" (ta shohim me sy) e pr shkak t mizoris s tyre i kapi rrufeja. mandej edhe pasi q iu patn shfaqur atyre mrekulli t qarta, ata adhuruan. Ne u patm falur at, e Musait i dham argumente t forta.
    154. Ne ngritm mbi ta (bregun) Tur'in pse ishin zotuar (ta pranojn Tevratin)' u patm thn: "Hyni n der (t bejtul mukadesit) t prulur, dhe u patm thn: "Mos e thyeni t shtunn" (mos gjuani peshk). Ashtu Ne patm marr prej tyre bes t fort.
    155. Dhe pr shkak t thyerjes s bess s dhn, t mohimit t ajeteve (shpalljes) t All-llahut, t mbytjes s pejgamberve pa kurrfar t drejt dhe thnies s tyre: "Zemrat tona jan t mbuluara" (me perde). Jo, por pr shkak t mohimit t tyre All-llahu ua vulosi ato (zemrat), e nuk besojn prej tyre vetm pakkush.
    156. Edhe pr shkak t mosbesimit dhe t thnies s tyre shpifse kundr Merjemes;
    157. Madje pr shkak t thnies s tyre: "Ne e kemi mbytur mesihun, Isain, birin e Merjemes, t drguarin e All-llahut". Po ata asnuk e mbytn as nuk e gozhduan (nuk e kryqzuan n gozhda), por atyre u prngjau. Ata q nuk u pajtuan rreth (mbytjes s) tij, jan n dilem pr t (pr mbytje) e nuk kan pr t kurrfar dije t sakt, prve q iluzojn. E ata me siguri nuk e mbytn at.
    158. Prkundrazi, All-llahu e ngriti at pran Vetes. All-llahu sht i poltfuqishm, i dijshm.
    159. Nuk ka asnj nga ithtart e librit vetm se ka pr t'i besuar atij (Isait) para vdekjes s vet, e n ditn e gjykimit ai dshmon kundr tyre.
    160. Dhe pr shkak t mizoris s tyre, q ishin jahudi, dhe pr shkak se penguan shum nga rruga e All-llahut, Ne ua ndaluam (ua bm haram) disa (lloje ushqimesh) t mira q u ishin t lejuara.
    161. Edhe pr shkak t marrjes s kamats edhe pse e kishin t ndaluar at dhe ngrnies s pasuris s njerzve n mnyr t padrejt. Ne kemi prgatitur dnim t mundimshm pr ata q nuk besuan prej tyre.
    162. Por ata, prej tyre q kan thesar t dituris, dhe besimtart, besojn at q tu shpall ty dhe at q u shpall para teje, besojn edhe ata q e falin namazin dhe japin zeqatim dhe besimtart n All-llahun e n jetn e ardhshme. T tillve do t'u japim shprblim t madh.
    163. Ne t frymzuam ty me shpallje sikurse e patm frymzuar Nuhun dhe pejgambert pas tij; e patm frymzuar Ibrahimin, Ismajlin, Is-hakun, Jakubin dhe pasardhsit e tij, Isain, Ejubin, Junusin, Harunin, Sulejmanin, e Davudit i patm dhn Zeburin.
    164. Dhe (drguam) t drguar m par q t rrfyem pr ta,dhe t drguar t tjer pr t cilt nuk t rrfyem, e Musait i foli All-llahu me fjal.
    165. T drguar q ishin lajmgzues e krcnues, ashtu q pas drgimit t drguarve njerzit t ken fakt (arsyetim) para All-llahut. All-llahu sht i pavarur n sundimin e vet dhe di si t veproj.
    166. (Jehudit i than se nuk t besojn n shpallje Muhammedit) Por All-llahu dshmon pr at q t'u zbrit ty, at ta zbriti sipas dijes s Vet, edhe engjjt dshmojn, po mjaft sht All-llahu dshmues.
    167. Ata q nuk besuan dhe penguan nga rruga e All-llahut, ata kan humbur shum larg.
    168. Aa q nuk besuan dhe bn zullum, All-llahu as nuk ka pr t'i falur as nuk ka pr t'i drejtuar n rrug.
    169. Prpos rrugs s xhehennemit, n t cilin do t jen prjet t prsosur. E pr All-llahun kjo sht leht.
    170. O ju njerz, juve u erdhi i drguari me t vrtetn (fen e drejt) nga Zoti juaj, pra t i besoni se sht m e dobishme pr ju. Po nse vazhdoni ta refuzoni, ta dini se 'ka n qiej e tok sht vetm e All-llahut. All-llahu di (gjendjen e robve), sht m urti.
    171. O ithtart e librit, mos teproni n fen tuaj dhe mos thuani tjetr gj pr All-llahun, prve asaj q sht e vrtet. Mesihu Isa, bir i Merjemes, ishte vetm i drguar i All-llahut. Ishte fjal e Tij (bhu) q ia drejtoi Merjemes dhe ishte frym (shpirt) nga Ai. Besonie pra All-llahun dhe t drguarin e Tij e mos thoni: "Tre" (trini). Pushoni (s thni), se sht m mir pr ju. All-llahu sht vetm nj All-llah; larg qoft asaj q Ai t ket fmij. 'ka n qiej dhe ka n tok sht vetm e Tij. Mjafton q All-llahu sht planifikues i pavarur.
    172. Mesihu nuk trhiqet prej asaj se sht rob i All-llahut, nuk trhiqet as engjjt m t zgjedhur. Kush trhiqet prej adhurimit ndaj Tij dhe bn mendjemadhsi, Ai do t'i ringjall dhe do t'i tuboj t gjith pran Tij.
    173. E prsa i prket atyre q besuan dhe vepruan mir, Atyre do t'ju prmbushet shprblimi i merituar, por edhe do t'iu shtohet prej dhuntis s Tij. Prsa i prket atyre q u thoqn dhe mbajtn veten kryelart, ata do t'i ndshkoj me nj ndshkim fort t dhmbshm dhe pos All-llahut nuk do t'i gjejn vetes as mbrojts as ndihms.
    174. O ju njerz, juve ju erdhi nga Zoti juaj argument dhe Ne ju zbritm drit t qart.
    175. Ata q i besuan All-llahut dhe iu prmbajtn Atij (librit t Tij), Ai do t'i fus n mshirn (xhennetin) e Tij dhe do t'i gradoj e do t'i udhzoj pr n rrug t drejt.
    176. Krkojn prgjigjen tnde. Thuaju: "All-llahu ju prgjigjet pr shtjen e "kelale-s" (ai q nuk ka prindr as fmij q e trashigojn). Nse vdes nj njeri q nuk ka fmij, por ka motr, ather asaj (motrs) i takon gjysma e pasuris s ln. Ai (vllau) trashgon tr at (q le motra) nse ajo nuk ka fmij. N qoft se ato jan dy (motra q trashgojn), atyre dyjave u takojn dy t tretat q l ai. N qoft se jan vllezr dhe t przier burra dhe gra, ather mashkullit i takon hise dy fish m shum se sa femrs. All-llahu ju sqaron, ashtu q t mos humbni. All-llahu di pr do send.
    Sui generis

  5. #5
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Maide

    1. O ju q besuat! Zbatoni premtimet (obligimet). U jan (lejuar t'i hani) kafsht shtpiake, me prjashtim t atyre q po ju lexohen (n kt kaptin si t ndaluara) dhe prve gjuetis, q nuk sht e lejuar derisa jeni n ihram. Vrtet, All-llahu vendos at q dshiron.
    2. O ju q besuat! Mos i shkelni simbolet e All-llahut, as muajin e shejt (mos lejoni luftn), as kurbanin (mos e pengoni), as at me qafore (t caktuar pr kurban), as (mos pengoni) ata q duke krkuar begati nga Zoti i tyre dhe knaqsin e Tij, kan msyr (pr vizit) shtpin e shejnt (Qaben). E kur t hiqni ihramin, ather gjahtoni. Urrejtja ndaj nj populli, q iu pat penguar nga xhamia e shenjt, t mos iu shtyej t silleni n mnyr t padrejt kundr tyre. Ndihmohuni mes vete me t mira dhe n t mbara, e mosni n mkate e armiqsi. Kini dro dnimit t All-llahut, se me t vrtet All-llahu sht ndshkues i fort.
    3. Juve u jan ndaluar (t'i hani): ngordhsira, gjaku, mishi i derrit, ajo q therret jo n emrin e All-llahut, e furmja, e mbytura, e rrzuarja, e shpuarja (nga briri i tjetrs), ajo q e ka ngrn egrsira, prve asaj q arrini ta therrni (para se t ngordh), ajo q sht therrur pr idhuj, dhe (u sht e ndaluar) t krkoni me short fatin. Kjo sht mkat ndaj All-llahut. Tashm, ata q mohuan, humbn shpresn pr fen tuaj (se do t ndrroni), andaj mos u friksonju atyre, por Mua t m friksoheni. Sot prsosa pr ju fen tuaj, plotsova ndaj jush dhuntin Time, zgjodha pr ju islamin fe. E kush detyrohet nga uria (t haj nga t ndaluarat), duke mos anuar dhe duke mos patur qllim mkatin, All-llahu fal shum dhe sht mshirues.
    4. T pyesin ty (Muhammed), ka u sht lejuar atyre? Thuaju: "U jan lejuar t gjitha ushqimet e mira dhe ai (gjahu) i gjahtarve (shtazve) t dresuara q i msoni ashtu si ju ka msuar juve All-llahu. Hani, pra, at q gjahtuan pr juve dhe m par prmendie emrin e All-llahut. Kini dro nga All-llahu pse All-llahu shpejt merr masa.
    5. Sot u lejuan pr ju ushqimet e mira, edhe ushqimet (t therrurat) e ithtarve t librit jan t lejuara (hallall) pr ju, edhe ushqimet (t therrurat) tuaja jan t lejuara pr ta (u jan lejuar). Grat e ndershme besimtare, dhe (gra) t ndershme nga ata t cilve u sht dhn libri para jush, kur atyre u jepni pjesn e caktuar t kurors, por duke pasur pr qllim martesn, jo imoralitetin dhe jo si dashnore ilegale. E kush mohon (tradhton) besimin, ai ka asgjsuar veprn e vet dhe ai n botn tjetr sht prej t shkatrruarve.
    6. O ju q besuat! Kur doni t ngriteni pr t falur namazin, lani fytyrat tuaja deri n brryla; frkoni kokat tuaja, e kmbt lani deri n dy zogjt. Nse jeni xhunub, ather pastrohuni (lahuni)! N qoft se jeni t smur, ose n ndonj udhtim,ose ndonjri prej jush vjen prej vendit t nevojs, ose keni kontaktuar me grat dhe nuk gjeni uj, ather msyne (merrni tejemum) dheun e pastr dhe me t frkoni fytyrat dhe duart tuaja. All-llahu nuk dshiron (me obligim pr abdest e larje) t'iu sjell ndonj vshtirsi, por dshiron t'ju pastroj (prej mkatve), t'ju plotsoj t mirn e Tij ndaj jush e q t'i falnderoheni.
    7. Prkujtoni dhuntin e All-llahut, q ju dha (fen Islame) dhe zotimin e Tij, t cilin e pat marr prej jush kur that: "Dgjuam e respektuam". Kinie frik All-llahun, pse All-llahu i di shum mir t fshehtat n gjoksa (n zemra).
    8. O ju q besuat! Bhuni plotsisht t vendosur pr hir t All-llahut, duke dshmuar t drejtn, dhe t mos u shtyj urrejtja ndaj nj populli e t'i shmangeni drejtsis; bhuni t drejt, sepse ajo sht m afr devotshmris. Kinie dro All-llahun se All-llahu di hollsisht pr at q veproni.
    9. Atyre q besuan dhe bn vepra t mira, All-llahu u premtoi falje pr mkate dhe shprblim t madh.
    10. E ata q mohuan dhe prgnjeshtruan argumentet Tona, ata jan banues t xhehennemit.
    11. O ju q besuat! Prkujtone t mirn e All-llahut ndaj jush kur, nj popull tentoi t zgjas duart e veta (pr mbytje) kundr jush, kurse Ai zmbrapsi duart e tyre prej jush. Respektonie All-llahun (duke zbatuar urdhrat e Tij) dhe vetm All-llahut le t'i mbshteten besimtart.
    12. N t vrtet All-llahu pat marr zotimin e beni israilve. Dhe prej tyre drguam (caktuam) dymbdhjet prijs. All-llahu tha: "Un jam (mbrojts) me ju!" N qoft se falni namazin, e jepni zeqatin, u besoni t drguarve t Mi dhe u ndihmoni atyre, huazoni pr hir t All-llahut hua t mir, Ai patjetr do t'ju shlyej mkatet tuaja dhe do t'ju shtie n xhennete nn t cilt rrjedhin lumenj. E kush kundrshton pas ktij (zotimi) prej jush, ai e ka humbur rrugn e drejt.
    13. Pr shkak se ata e thyen zotimin e tyre, Ne i mallkuam ata, dhe zemrat e tyre i bm t forta (t shtangura). Ata i ndryshojn fjalt (n Tevrat) nga domethnia e tyre dhe braktisn nj pjes me t ciln ishin urdhruar. Ti vazhdimisht do t vrejsh tradhtin e nj pjese t tyre, prpos nj pakice nga ata. Pra falju dhe hiqu tyre. All-llahu i do ata q bjn mir.
    14. Ne e morm zotimin edhe t atyre q than: "Ne jemi nesara" e edhe ata e harruan nj pjes t saj me t ciln ishin udhzuar, andaj Ne kemi ndrsyer armiqsin e urrejtjen ndrmjet tyre deri n ditn e kijametit. E m von All-llahu do t'i njohtoj ata me at q bn.
    15. O ithtar t librit, juve ju erdhi i drguari Jon q ju sqaron shum nga ajo q fshihnit prej librit, e pr shum nuk jep sqarime. Juve ju erdhi nga All-llahu drit, dhe libr i qart.
    16. All-llahu e v me at (me Kur'anin) n rrugt e shptimit at q ndjek knaqsin e tij dhe me ndihmn e Tij i nxjerr ata prej errsirave n drit dhe i udhzon n nj rrug q sht e drejt.
    17. E mohuan (e bn kufr) t vrtetn ata q than se: "Zot sht ai, Mesihu bir i Merjemes" Thuaju: " Nse dshiron All-llahu ta shkatrroj Mesihun, birin e Merjemes, nnn e tij dhe gjith 'ka n tok, kush mund ta pengoj at?" Vetm Atij i takon pushteti i qiejve, i toks dhe 'ka n mes tyre. Ai krijon do gj q dshiron. All-llahu sht i gjithfuqishm pr do gj.
    18. Jehudit dhe t krishtert than: "Ne jemi bijt e All-llahut dhe t dashurit e Tij". Thuaju: "E pse pra, Ai ju dnon me mkatet tuaja?" Jo, ju jeni njerz q Ai ju krijoi. Ai i fal atij q do dhe dnon at q do. Sundimi i qiejive, i toks dhe i gith 'ka ka n mes tyre sht vetm i All-llahut dhe vetm te Ai sht e ardhmja.
    19. O ithtar t librit, ju erdhi i drguari i Jon, ju sqaron (shtjet e fes) pas ndrprerjes s t drguarve, n mnyr q t mos thoni: "Neve nuk na erdhi as i drguar q t na prgzoj, e as t na trheq vrejtjen ". Pra ja, ju erdhi prgzuesi dhe krcenuesi. All-llahu sht fuqiplot pr do send.
    20. Prkujto (O i drguar) kur Musai i tha popullit t vet: "O popull imi, prkujtonie dhuratn e All-llahut ndaj jush, kur n mesin tuaj drgoi pejgamber, ju mundsoi t jeni sundues dhe ju dha ka nuk i dha askujt nga popujt.
    21. O popull imi, hyni n tokn e shenjt, t ciln All-llahu ua premtoi, dhe mos u ktheni mbrapa, pse ather khteheni t dshpruar.
    22. Ata (populli i Musait) than: O Musa, aty sht nj popull i fuqishem (dhunues), prandaj ne nuk do t hyjm aty kurr derisa ata t mos dalin nga ajo (t na e lirojn pa luft), nse dalin ata nga ajo, ne do t hyjm.
    23. Dy burra, prej atyre (prijsve) q All-llahu i kishte pajisur me bindje dhe kishin frikn e Tij, than: "Hynju atyre nga dera, e kur t'u hyni nga ajo, ather ju jeni ngadhnjyes. Dhe vetm All-llahut mbshtetjuni, nse jeni besimtar t sinqert.
    24. Ata than: "O Musa, ne kurr nuk hyjm n t derisa ata jan aty, shko pra ti dhe Zoti yt e luftoni, ne po rrim ktu!"
    25. (Musai) Tha: "Zoti im! Un nuk kam n dor pos vetes sime dhe as vllai im (Haruni nuk ka n dor pos vetvetes, ose: pos vetes sime dhe vllai tim), ndana, pra, neve prej popullit t flliqt.
    26. (All-llahu) Tha: "Ajo (tok) sht e ndaluar (haram) pr ta katrdhjet vjet. Do t sillen npr tok (t hutuar). Ti mos u keqso pr popullin e shfrenuar.
    27. Lexoju (Muhammed) atyre (jehudive e t tjerve) ngjarjen e vrtet t dy djemve t Ademit, kur t dy flijuan kurban, nga t cilt njrit iu pranua. Ai (q nuk iu pranua) tha: "Un do t t mbys ty" (Kabili i tha Habilit). E ai (q iu pranua) tha: "All-llahu pranon vetm prej t sinqertve",
    28. Dhe, nse ti e zgjat te un dorn tnde pr t m mbytur, un nuk e zgjas te ti dorn time pr t mbytur; un i friksohem All-llahut, Zotit t botrave!"
    29. Un (nuk dua t t mbys, por) dua q ta bartsh mkatin tim dhe mkatin tnd, e t bhesh nga banort e zjarrit, e ai sht dnim i zullumqarve.
    30. Ather epshi i tij e bindi at pr mbytjen e t vllait dhe e mbyti at. Ai mbeti prej m t dshpruarve (hidhroi prindtit, mbeti pa vlla, u prbuz prej Zotit dhe u fut n xhehennem).
    31. All-llahu drgoi nj sorr, e cila groponte n dhe, pr t'i treguar atij se si ta mbuloj trupin e t vllait. E ai i tha: "I mjeri un, a nuk qesh i aft t bhem si kjo sorr, e ta mbuloja trupin e vllait tim?" Ashtu mbeti i penduar.
    32. Pr kt (shkak t atij krimi) Ne u shpallm (ligj) beni israilve se kush mbyt nj njeri (pa t drejt), pa pas mbytur ai ndonj tjetr dhe pa pas br ai ndonj shkatrrim n tok, ather (krimi i tij) sht si t'i kishte mbytur gjith njerzit. E kush e ngjall (bhet shkak q t jet ai gjall) sht si t'i kishte ngjallur (shptuar) t gjith njerzit. Atyre (beni israilve) u erdhn t drguarit Tan me argumente, mandej edhe pas ktij (vendimi) shum prej tyre e teprojn (kalojn kufinjt n mbytje) n kt tok.
    33. Dnimi i atyre q luftojn (kundrshtojn) All-llahun dhe t drguarin e Tij dhe bjn shkatrrime n tok, nuk sht vetm se t mbyten ose t gozhdohen, ose (t gjymtohen), t'u priten duart dhe kmbt e tyre t anve t kundrta, ose t dbohen nga vendi. Kjo (mas ndshkuese) sht poshtrim pr ta n dynja, dhe n botn tjetr ata do t ken dnim t madh.
    34. Prve atyre q jan penduar para se t'i kapni. E, dine pra se All-llahu bn falje t madhe, sht mshirues.
    35. O ju q besuat! Kinie frik All-llahun dhe krkoni afrim te Ai, luftoni n rrugn e Tij q t gjeni shptim.
    36. Atyre q mohuan, edhe sikur t ishte e tyre e gjith ajo q sht n tok, e edhe njher aq pr ta dhn shpagim (zhdmtim) nga dnimi i dits s kijametit, nuk u pranohet. Ata kan dnim t dhembshm.
    37. Ata prpiqen t dalin nga zjarri, por s'kan t dal nga ai, ata kan dnim t prhershm.
    38. Vjedhsit dhe vjedhses preniu duart, si shpagim i veprs q bn, (kjo mas sht) dnim nga All-llahu. All-llahu sht i fuqishm, ligjdhns i urt.
    39. E kush pendohet pas puns s keqe (vjedhjes) dhe prmirsohet, s'ka dyshim, All-llahu ia pranon pendimin, All-llahu sht q fal shum, sht mshirues.
    40. A nuk di se All-llahu sht Ai q sundimi i qiejve dhe i toks sht vetm i Tij, andaj Ai q sundimi i qiejve dhe toks sht vetm i Tij, andaj Ai dnon at q do dhe e fal at q do. All-llahu sht i plotfuqishm pr do gj.
    41. O ti i drguar! T mos brengos vrapimi n mosbesim i atyre q me gojt e tyre than: "Ne kemi besuar", e zemrat e tyre nuk kan besuar (munafikt), e as i atyre q jan jehudi, t cilt shum i prgjigjen gnjeshrs dhe shum e dgjojn (fjaln) nj populli q nuk vjen te ti, ata jan q i menjanojn fjalt pas vnies s tyre n vendin e vet (nga ana e All-llahut) e thon: "Nse u jepet kjo, pranoni, e nse nuk u jepet, ather refuzoni. Po at q All-llahu do, ta humb, ti nuk mund t bsh asgj pr te (nuk mund ta shptosh). Jan ata t cilve All-llahu nuk deshi t'iu pastroj zemrat (prej kufrit). Jan ata q n kt jet kan poshtrim, kurse n jetn tjet kan denim t madh.
    42. Jan ata q i prgjigjen t pavrts dhe han shum haramin (ryshfetin). N qoft se vijn te ti (pr ndonj gjykim), gjyko mes tyre ose hiqu tyre. Nse prapsesh prej tyre (nuk gjykon), ata nuk mund t sjellin ty kurrfar dmi. Po nse gjykon mes tyre, gjyko drejt; All-llahu i do t drejtit.
    43. E si krkojn ata gjykimin tnd, kur ata kan Tevratin, e n t cilin sht vendimi i Allauhut, e pastaj ata refuzojn m von at (vendimin tnd)? Ata nuk jan besimtar.
    44. Ne e zbritm Tevratin, n t cilin sht udhzimi i drejt dhe drita. Sipas tij gjykuan ndaj atyre q ishin jehudi, pejgamert q ishin t bindur, gjykuan edhe dijetart e devotshm e paria fetare, ngase ishin t obliguar ta ruanin librin e Allauhut dhe ishin mbrojts t tij. Prandaj, mos u friksoni nga njerzit, vetm Mua t m friksoheni dhe mos i ndrroni argumentet e Mia pr pak send. E kush nuk gjykon me at q e zbriti All-llahu, ata jan mohues.
    45. Ne u caktuam atyre n t (n Tevrat) kundrmasat ndshkuese: njeriu (mbytet) pr njeriun, syri pr syrin, hunda pr hundn, veshi pr veshin, dhmbi pr dhmbin, por edhe plagt kan kundrmas. E kush e fal at (hakmarrjen), ajo sht shpagim (nga mkatet) pr t. E kush nuk vendos sipas asaj q zbriti All-llahu, ata jan mizor (t pa drejt).
    46. Ne vazhduam gjurmt e tyre (t pejgamberve) me Isain, birin e Merjemes, vrtetues i Tevratit q kishin m par. Atij i dham Inxhilin, q sht udhzim i drejt dhe drit, q sht vrtetues i Tevratit q kishin pran, q ishte udhzues e kshillues pr t devotshmit.
    47. (E zbritm) Q ithtart e Inxhilit t gjykojn sipas asaj q All-llahu e zbriti n t. E kush nuk gjykon sipas asaj q All-llahu e zbriti, t tillt jan mkatar t dal jasht rrugs s Zotit.
    48. Ne edhe ty (Muhammed) ta zbritm librin (Kur'anin) e vrtet q sht vrtetues i librave t mparshme dhe garantues i tyre. Gjyko, pra, mes tyre me at q All-llahu e zbriti, e mos plqe epshet e tyre e t largohesh nga e vrteta q i erdhi. Pr secilin prej jush, Ne caktuam ligje program (t posam n shtje t veprimit). Sikur t donte All-llahu, do t'ju bnte nj popull (n fe e sheriat), por deshi t'ju sprovoj n at q iu dha juve, andaj ju (besimtar) prpiquni pr pun t mira. Kthimi i t gjith juve sht te All-llahu, e Ai do t'ju njoftoj me at q kundrshtoheshi.
    49. (Ta zbritm) Q edhe ti t gjykosh me at q t zbriti All-llahu, e mos ndiq dshirat e tyre dhe ruaju rrezikut t tyre q t mos t shmangin nga nj pjes e asaj q ta zbriti All-llahu. Nse ata refuzojn (gjykimin tnd), ti dije se All-llahu ka pr qllim t'i ndshkoj pr disa mkate t tyre. N t vrtet, nj shumic e njerzve jan jasht rrugs.
    50. A thua mos po krkojn gjykimin e kohs s injorancs, po pr nj popull q bindshm beson, a ka gjykim m i mir se ai i All-llahut?
    51. O ju q besuat! Mos zini miq as jehudit, e as t krishtert. Ata jan miq t njri-tjetrit. E kush prej jush i miqson ata, ai sht prej tyre. Vrtet All-llahu nuk v n rrug t drejt popullin zullumqar.
    52. E ata q n zemrat e tyre kan smundje, i sheh se ngarendin te ta (pr miqsi) duke thn: "Po friksohemi se mos po na sillet ndonj e keqe". Po All-llahu do t sjell fitoren, ose di tjetr nga ana e Tij, e ather do t pendohen pr at q e mbanin fsheht n shpirtin e tyre.
    53. Ata q besuan ju thon: "A kta ishin q u betuan n Zotin me betimin m t fort t tyre se ishin me ju? I shkatrruan veprat e veta dhe aguan t dshpruar.
    54. O ju q besuat! Kush largohet prej nga feja e vet (i bn dm vetes) s'ka dyshim se All-llahu do t sjell nj popull q Ai e do at (popull) dhe ata e duan At (Zotin), (nj popull) q sht modest e i but ndaj besimtarve, por i ashpr dhe i fort ndaj mohuesve, q lufton n rrugn e All-llahut dhe q nuk i friksohet krcnimit t asnj krcnuesi. Kjo (cilsi e atij populli) sht dhurat e All-llahut q i jep atij q do. All-llahu sht dhurues i madh, i dijshm.
    55. Mik (i afrt) juaji sht vetm All-llahu, sht i drguari i Tij dhe ata q besuan e q falin namazin dhe japin zeqatin duke br ruku (duke qen respektues).
    56. E kush ka pr mik All-llahun, t drgurin e Tij dhe ata q besuan, s'ka dyshim se ana (pala-krahu) e All-llahut sht ngadhnjyese.
    57. O ju q besuat! Mos i merrni pr miq ata t cilve u sht dhn libri para jush edhe as jobesimtart q me fen tuaj tallen dhe luajn. Kinie dro All-llahun po qe se jeni besimtar.
    58. Edhe thirrjen (ezanin) tuaj pr namaz ata e marrin pr tallje e loj. Me kt vrtetojn se jan popull q nuk kupton.
    59. Thuaj: "O ithtar t librit, a na shihni pr t met vetm pse besuam All-llahun; besuam at q na zbriti neve dhe at q zbriti m par! S'ka dyshim, shumica jush jan t shfrenuar.
    60. Thuaj: " A t'ju lajmroj pr nj t keqe (t zez) m t dmshme (nga ajo e met q na e shihni) si dnim nga All-llahu? (Ajo sht) Mallkimi i atij q e mallkoi All-llahu dhe hidhrimi ndaj tij, q disa rej tyre i shdrroi n majmun e n derra, e i bri t djallit. T tillt jan n pozit m t keqe dhe m t humburit prej rrugs s drejt.
    61. E kur vijn te ju, thon: "Kemi besuar", ndrsa ata me (kufr) mosbesim kan hyr dhe me t kan dal. Po All-llahu di m s miri se ka fshihnin ata.
    62. Dhe, shum prej tyre i sheh se nguten n mkat, n mizori e n ngrnie t haramit. Sa e shmtuar sht ajo q bn ata.
    63. E, pse paria fetare (e krishter dhe jehude) t mos i ndalin nga ato thnie t tyre t rreme dhe nga ngrnia e haramit (e ryshfetit)! Sa pun e keqe sht ajo e tyre (e paris fetare).
    64. Jehudit than: "Dora e All-llahut sht e shtrnguar!" Qofshin t shtangur duart e tyre dhe qofshin t mallkuar, pse than at. Jo, duart e Tij jan t shlira. Ai furnizon ashtu si t doj. Kjo q t'u zbrit ty do t'u shtoj disave nga ata (nga paria fetare) shum largimin dhe mohimin. Ne ndrmjet tyre hodhm armiqsi dhe urrejtje q do t'u vazhdoj deri n ditn e kijametit. Sa her q ndezn zjarr pr luft, All-llahu e shuajti at, e ata prpiqen pr shkatrrime n tok. All-llahu nuk i do ngatrrestart.
    65. Sikur ithtart e librit t besonin dhe t ruheshin (haramit), Ne do t'ua shlyenim mkatet e tyre dhe do t'i fusnim n xhennete me prjetime t begatshme.
    66. Dhe, sikur ta zbatonin Tevratin, Inxhilin dhe Kur'anin, q u zbritn nga Zoti i tyre, ata do t kishin furnizim me bollk nga qielli dhe toka. sht nj grup i drejt (i matur) prej tyre, por sht e keqe ajo q punojn shumica prej tyre.
    67. O ti i drguar! Komunikoje at q t'u zbrit prej Zotit tnd, e nse nuk bn (kumtimin n trsi), ather nuk e ke kryer detyrn (revalatn-risalen). All-llahu t garanton mbrojtjen prej njerzve (prej armiqve). All-llahu nuk v n rrug t drejt popullin q mohon.
    68. Thuaj: "O ithtar t librit, ju nuk jeni asgj (n fe) derisa t mos zbatoni Tevratin, Inxhilin dhe at q ju zbriti nga Zoti i juaj. E kjo q t'u zbrit ty nga Zoti yt do t shtoj te shumica prej tyre rezistenc e mohim. Po ti, mos u keqso pr popullin q nuk beson.
    69. S'ka dyshim se kush e beson All-llahun (sinqerisht) e beson ditn e gjykimit dhe bn vepra t mira, qoft prej atyre q besuan, prej jehudiv, prej sabiinve (t krishter q adhurojn yjt), prej t krishterve, pr ta nuk do t ket frik as pikllim (me kusht q t ken pranuar t drguarin e fundit- Muhammedin).
    70. Ne patm marr besn prej beni israilve, atyre u drguam pejgamber, por sa her q u erdhi atyre ndonj pejgamber q (me msime) nuk u plqeu epsheve t tyre, ata disa prej tyre i prgnjeshtruan, kurse disa t tjer i mbytn.
    71. Ata menduan se nuk do t ken telashe (q i mbytn pejgambert), mirpo ashtu u verbuan (nga rruga e drejt) dhe u shurdhuan (nga e vrteta). Pastaj (pasi i zuri belaja) All-llahu u pranoi pendimin. Mirpo, m von shum prej tyre mbetn t verbr e t shurdhr. All-llahu di pr at q punuan.
    72. Bn kufr (mohuan t vrtetn) ata q than: "All-llah sht ai, Mesihu, bir i Merjemes". E vet Mesihu, (Isai) tha: "O beni israil, adhuronie All-llahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj, sepse ai q i prshkruan Zotit shok, All-llahu ia ka ndaluar (ia ka br haram) atij xhennetin dhe vendi i tij sht zjarri. Pr mizort nuk ka ndihms.
    73. Gjithashtu bn kufr (mosbesim) ata q than: " All-llahu sht i treti i treve". S'ka n gjithsi tjetr pos nj All-llahu, e nse nuk pushojn nga ajo q than (tre zotra), do t'i kap dnim i dhmbshm, ata q nuk besuan prej tyre.
    74. E pse t mos pendohen dhe t krkojn te All-llahu falje, kur All-llahu dihet se fal shum, sht mshires.
    75. Mesihu, bir i Merjemes, nuk sht tjetr, vetm se i drguar; para tij pati shum t drguar. Nna e tij ishte e drejt (e ndershme). Q t dy ata ishin q ushqeheshin (si njerzit tjer). Ja, si u sqarohen atyre argumentet dhe shih pastaj sesi i kthejn shpinn t vrtets!
    76. Thuaju: A adhuroni pos All-llahut at q nuk mund t'ju sjell as dm as dobi? All-llahu sht q dgjon ('thoni) q di ('veproni).
    77. Thuaju: "O ithtar t librit, mos e teproni n fen tuaj jasht t vrtets dhe mos shkoni pas epsheve t nj populli t mparshm q ka humbur, q ka shkaktuar humbjen e shum t tjerve dhe q u largua n trsi prej rrugs s drejt.
    78. Ata q mohuan t vrtetn nga beni israilt, u mallkuan prej gjuhs s Davudit dhe t Isait, t birit t Mejremes. Kshtu u veprua sepse kundrshtuan dhe e tepruan.
    79. Ata ishin q nuk ndalonin njri-tjetrin nga e keja q punonin. E ajo q bnin ishte e shmtuar.
    80. I sheh shum prej tyre q i miqsojn ata q mohuan. E keqe sht ajo q i prgaditn vets s tyre ngase All-llahu sht i hidhruar kundr tyre dhe ata prjet jan n azab (n vuajtje t dnimit).
    81. Sikur t ishin ata q vrtet e besojn All-llahun, pejgamberin dhe at q i zbriti atij, nuk do t'i zinin pr miq ata (idhujtart), por shumica prej tyre jan fasika (mkatar).
    82. Gjithqysh ti do t vresh se jehudit dhe ata q i prshkruan Zotit shok (idhujtart) jan njerzit me armiqsi t fort kundr besimtarve (kundr muslimanve). Ndrsa do t vresh se m t afrmit si miq pr besimtart than: "Ne jemi nesara-krishter". Kt ngase prej tyre (t krishtrve) ka dijetar (ulema) dhe t devotshm, dhe se ata nuk jan kryene.
    83. Kur e dgjojn at q i sht zbritur t drguarit (Kur'anin), prej syve t tyre rrjedhin lot, ngase e kan kuptuar t vrtetn dhe thon: "Zoti yn, ne kemi besuar, pra regjistro ndr ata q dshmojn (ndr ymetin e Muhammedit).
    84. (the thon) Prse t mos besojm All-llahun dhe at t vrtet q na erdhi, duke qen se ne shpresojm q Zoti yn do t na oj (n xhennet) s bashku me njerzit e mir.
    85. Pr ata q than, All-llahu i shprbleu me xhennete, nn t cilt rrjedhin lumenj, ku do t jen prgjithmon. Ky sht shprblimi pr njerzit bamirs.
    86. Ndrkaq, ata q mohuan dhe prgenjeshtruan arumentet Tona, jan banues t zjarrit.
    87. O ju q besuat! Mos i ndaloni (mos i bni haram) t mirat q pr ju i lejoi (i bri hallall) dhe mos teproni, se All-llahu nuk i do ata q e teprojn (i kalojn kufijt e dispozitave t Zotit).
    88. Hani nga ajo q All-llahu ju furnizoi si hallall t mir dhe, duke qen se ju All-llahut i besoni, ruanu dnimit t Tij!
    89. All-llahu nuk ju merr n prgjegjsi pr betimiet e juaja t paqllimta (pr betim), por ju merr pr ato q jeni zotuar qllimisht. E shpagimi i tij (i betimit t br) sht duke i ushqyer dhjet t varfr me ushqim mesatar q ushqeni familjen tuaj, ose duke i veshur ata (t dhjet), ose duke liruar nj rob. E kush nuk ka mundsi t'i bj kto, le t agjroj tri dit. Ky sht shpagim pr betimet tuaja kur i theni ato. Ruani betimet tuaja. Kshtu All-llahu ju sqaron dispozitat e veta, ashtu q jeni mirnjohs.
    90. O ju q besuat, s'ka dyshim se vera, bixhozi, idhujt dhe hedhja e shigjets (pr fall) jan vepra t ndyta nga shejtani. Pra, largohuni prej tyre q t jeni t shptuar.
    91. Shejtani nuk dshiron tjetr, prve se nprmjet vers dhe bixhozit t hedh armiqsi mes jush, t'ju pengoj nga t prmendurit Zotit dhe t'ju largoj nga namazi. Pra, a po i jepni fund (alkoolit e bixhozit)?
    92. Bindjuni All-llahut dhe bindjuni t drguarit e kini kujdes (mos kundrshtoni). E nse refuzoni, ather pra, dine se obligim i t drguarit Ton sht vetm komunikimi i qart.
    93. Ata q besuan dhe bn pun t mira, nuk kan mkat pr at q u ushqyen (m hert) derisa ata ruhen (prej haramit), besojn dhe bjn vepra t mira, mandej ruhen (nga ajo q ka qen e lejuar e sht e ndaluar) dhe besojn dhe pastaj ruhen (nga do mkat) dhe bjn mir. All-llahu i do ata q bjn mir.
    94. O ju q besuat, All-llahu do t'ju sprovoj me dika nga gjahu q e arrijn duart ose shigjetat tuaja, pr t'u dalluar te All-llahu ai q i friksohet Atij n heshtje (n baz besimi). E kush i shkel (dispozitat) pas ktij (sqarimi) ai ka dnim t dhmbshm.
    95. O ju q besuat, mos e mbytni gjahun, duke qen ju n ihram. E kush e mbyt at me qllim, ather dnimi sht therrorizimi i nj kafshe shtpiake t ngjashme me at (t egrn) q e ka mbytur. Pr kt shtje vendosin dy njerz t drejt nga mesi juaj, duke br at kurban pr Qabe, ose (dnimi sht) duke ushqyer t varfr, ose sa ai (ushqimi), agjrim, kt pr ta shijuar t keqen e puns s tij. All-llahu ka falur t kaluarn. E kush bn prsri, (gabimin) All-llahu dnon ashpr. All-llahu mbizotron (shtjet), hakmerret (me dnim).
    96. Gjahu dhe ushqimi n det u sht lejuar, si prjetim pr ju dhe pr udhtart, kurse gjahu toksor u sht ndaluar sa t jeni n ihram. Kinie dro All-llahun, te i cili do t tuboheni!
    97. All-llahu e bri Qaben, shtpin e shenjt, vend jetsimi (shtjet t fes t jets) pr njerz, dhe muajin e shenjt, edhe kurbanin edhe (ato kafsh t shnuara pr kurban) at me qafore. Kt (prcaktim nga Zoti) q ta dini se All-llahu e di 'ka n qiej dhe 'ka n tok dhe se All-llahu ka prfshir me urtsin e dijen e vet do send (prcaktimi i Zotit pr kto sht me qllim t caktuar, e pr t mirn e njerzve).
    98. Dine se All-llahu sht ndshkues i rrept, dhe dine se All-llahu sht dhurues, sht mshirues.
    99. I drguari nuk ka tjetr obligim vetm t kumtoj (shpalljen); All-llahu di 'publikoni dhe 'bani fsheht.
    100. Thuaj: "Nuk sht e njejt e keqja dhe e mira, po edhe nse t mahnit ty shumimi i s keqes, pra kini frik All-llahun (e mos pranoni t keqen) o ju t zott e mendjes, ashtu q t shptoni.
    101. O ju q besuat, mos pyetni pr sende q, nse u thuhet ajo (pyetja) haptazi, ju vjen keq juve, e nse pyetni pr to gjat kohs kur zbritej Kur'ani, do t'ju dal n shesh (dhe do ta ngarkoni veten pa nevoj). All-llahu u fali at (pyetjet q i bt m hert); All-llahu fal shum, sht i bute.
    102. Nj popull q ishte para jush pat br aso pyetjesh, e pastaj (nuk i zbatoi) u b mohues i tyre.
    103. All-llahu nuk emroi (pr t shenjt) Behirn, as Saibn, as Vesiln, dhe as Hamn, por ata q nuk besuan trillojn rren pr All-llahun, (duke thn se All-llahu i prcaktoi) dhe shumica e tyre nuk kuptojn (se jan duke shpifur).
    104. E kur ju thuhet atyre: "Ejani te ajo q e zbriti All-llahu dhe te (ka thot) i drguari, ata thon: "Na mjafton ajo q i gjetm prindrit tan", (a mjafton) edhe nse prindrit e tyre ishin q nuk dinin asgj dhe nuk ishin n rrug t drejt.
    105. O ju q besuat, ruane veten tuaj! Ai q ka humbur, nuk ju dmton juve kur jeni n rrug t drejt. Kthimi i t gjith juve sht te All-llahu dhe Ai ju njohton pr at q vepruat.
    106. O ju q besuat, dshmimi me rastin e atij q l testament (vasijjet) kur i sht afruar ndonjrit prej jush vdekja, bhet me dy dshmitar t drejt nga mesi juaj, ose nga dy t tjer pos jush, nse jeni n udhtim (n rrug e s'keni t afrm) dhe ju gjen telashja e vdekjes. E nse dyshoni (n dshmin e tyre) i ndalni ata t dy pas namazit (t iqindis) dhe ata betohen n All-llahun: "Ne nuk e japim betimin n All-llahun pr asgj edhe sikur t jet (ai pr t cilin betohemi) i afrm dhe nuk e fshehim dshmin e (porositur prej) All-llahut, pse ather ne do t jemi mkatar!"
    107. E nse dihet se ata t dy kan merituar mkat (kan gnjyer) ather n vend t tyre merren dy t tjer prej atyre q kan merit (merit trashgimi) dhe ata t dy betohen n All-llahun: "Dshmimi yn sht m i drejt nga dshmimi i atyre (dy t parve), dhe ne nuk e tejkaluam (drejtsin), pse ather do t ishim nga mizort!"
    108. Ky (rregull) sht m afr q t bjn dshmimin (dshmitart e testamentit) ashtu si sht drejt, dhe q t friksohen (dshmitart trashgimtar) se po thyhet betimi i tyre me nj betim tjetr. Kini frik All-llahun dhe bindjuni, se All-llahu nuk v n rrug t drejt popullin shkatrrues.
    109. (Prkujtonie o njerz) Ditn kur All-llahu i tubon t drguarit e u thot: "far prgjigje (popujt) u dhan juve?" Ata (pejgambert) thon: "Ne nuk dim, vrtet Ti je q i di t gjitha t fshehtat!"
    110. All-llahu (at dit) i thot: "O Isa, bir i Merjemes, prkujtoj t mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nns sate, kur t fuqizova me shpirtin e shenjt (Xhibrilin), e ti u fole njerzve (kur ishe) n djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burr), kur ta msova ty librih e urtsin Tevratin e Inxhilin, kur me lejen Time formove nga balta si form shpeze e i fryve asaj dhe me urdhrin Tim u b shpez, kur e shrove t verbrin dhe t smurin nga smundja e lkurs me dshirn Time, kur me urdhrin Tim i nxore (t gjall) t vdekurit, kur i zbrapa beni israilt prej teje (q deshn t t mbysin) ather kur erdhe me argumente, e disa prej tyre q nuk besuan than: "Kjo (mrekullia e Isait) nuk sht tjetr vetm se magji e qart!"
    111. Dhe kur i frymzova Havarijjunt (i urdhrova): "T m besoni Mua dhe t drguarin Tim!" E ata than: " Ne besuam, e ti dshmo se ne jemi musliman".
    112. Dhe (prkujto) kur Havarijjunt than: " O Isa, bir i Merjemes, Zoti yt a mund t na zbres nj tryez nga qielli?" (Isai) tha: "Keni frik All-llahun nse jeni besimtar!"
    113. (Ata) Than: "Ne dshirojm t ham nga ajo dhe t na binden (edhe m shum) zemrat tona dhe t vrtetojm bindshm se na e the t vrtetn e t bhemi dshmues t saj!"
    114. Isai, bir i Merjemes, tha: "O All-llah, Zoti yn, zbritna nga qielli nj tryez, t na jet fest (gzim) pr ne dhe pr ata (q vijn) pas nesh, t jet argument prej Teje, dhe dhurona se Ti je furnizuesi m i mir!"
    115. All-llahu tha: "Un at ua zbres, e kush prej jush mohon pastaj, Un at e dnoj me nj dnim q nuk e dnoj asnj nga njerzit".
    116. Dhe kur All-llahu tha: "O Isa, bir i Merjemes, a ti njerzve u the: "M besoni mua dhe nns time dy zota pos All-llahut!?" (Isai) Tha: "Larg asaj t mete je Ti (o Zoti im). Nuk m takon mua ta them at q s'sht e vrtet. Ta kisha thn un at, ti do ta dije. Ti e di 'ka n mua, e un nuk di 'ka n Ty. Ti je m i dijshmi i t fshehtave!"
    117. Un nuk u kam thn tjetr atyre, pos asaj q Ti m urdhrove;ta adhuroni All-llahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj,dhe sa isha ndr ta, kam qen prcjells i tyre, e pasi q m more mua, Ti ishe roje (dhe dshmues) i tyre. Ti je dshmitar pr do send!"
    118. Nse i dnon ata, n t vrtet ata jan robr Tu, e nse u fal atyre, Ti je i gjithfuqishmi, i urti.
    119. All-llahu tha: "Kjo sht dita q t drejtve u bn dobi drejtsia e tyre. Ata kan xhennete n t cilt rrjedhin lumenj, jan pr jet t pasosur n ta. All-llahu sht i knaqur me ta dhe ata jan t knaqur ndaj Tij. Ky sht shptim i madh.
    120. Vetm i All-llahut sht sundimi ndaj qiejve e toks dhe ka ka n to. Ai sht i plotfuqishm pr do send.
    Sui generis

  6. #6
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    En'am1

    1. Falnderimi i qoft vetm All-llahut, q krijoi qiejt dhe tokn, q formuloi errsirat e dritn, e megjithkt (q Ai meriton lavdrim) ata q mohuan, i barazojn (idhujt) me Zotin e tyre.
    2. Ai sht q ju krijoi nga balta, e mandej ju caktoi nj afat (pr vdekje) dhe nj afat sht i caktuar pran dijes s Tij, dhe pas (gjith ksaj t vrtete) ju dyshoni.
    3. Ai sht All-llahu (q adhurohet e madhrohet prej ka ka) n tok; Ai i di fshehtsit dhe publikimet tuaja dhe Ai e di at q bni.
    4. Nuk ka argument q u vjen atyre nga argumentet e Zotit t tyre, e q ata nuk i shmangen.
    5. Ata prgnjeshtruan t vrtetn kur u erdhi, e m von do t kuptojn lajmin e asaj me t ciln talleshin.
    6. A e vrejtn ata sa gjenerata para tyre i shkatrruam q Ne u patm mundsuar atyre (komoditet) n tok far juve nuk ju mundsuam; u patm lshuar nga qielli shi me bollk dhe u patm br q t rrjedhin lumenj ndr ta, e pr shkak t mkateve t tyre i shkatrruam dhe pas tyre sollm (breza) tjer.
    7. Edhe sikur t zbritnim ty nj libr t shkruar n letr, e ta preknin at me duart e tyre, ata q mohuan do t thoshin: "Kjo nuk sht tjetr prve nj magji e qart".
    8. E pastaj than: "Pse t mos i zbret atij (Muhammedit) nj engjll (t na thot pr Muhammedin se sht i drguar)". E sikur t zbritnim Ne nj engjll, shtja do t merrte fund duke mos u dhn atyre nj afat.
    9. Sikur ta bnim Ne at (t drguarin) engjll, at do ta bnim (n form) njeriu e do t'ua przienim (ngatrronim) atyre at q i przien ata vetes s tyre.
    10. Edhe t drguarit t tjer para teje jan prqeshur, e ata q u talln psuan (dnim) pr shkak se talleshin.
    11. Thuaj: "Ecni npr tok e mandej shikoni se si qe prfundimi i gnjeshtarve.
    12. Thuaj: "E kujt sht e tr kjo n qiej e tok?" Thuaj: "Vetm e All-llahut". Ai ia prcaktoi mshirn Vetes. Ai do t'ju tuboj n ditn e gjykimit, pr t ciln gj nuk ka dyshim. Ata q i shkaktuan humbje vetvetes, ata nuk besojn.
    13. Vetm e Tij sht gjithka pushon e lviz natn e ditn. Ai gjithka dgjon dhe gjithka di.
    14. Thuaj: "A pos All-llahut, krijues i qiejve dhe i toks, q ushqen t tjert, ndrsa vet nuk ushqehet, t pranoj Zot tjetr?" Thuaj: "Un jam urdhruar t jem i pari q bindem dhe (urdhrohem): t mos bhem kurrsesi nga idhujtart.
    15. Thuaj: "Vrtet, un i friksohem dnimit t dits s madhe, nse nuk i prulem Zotit tim".
    16. Kush mnjanohet at dit nga ai (dnimi), at Ai e ka mshiruar, dhe ai sht shptim i qart.
    17. Nse All-llahu t godet me ndonj t keqe, s'ka kush q ta largoj at pos Tij, e nse t dhuron ndonj t mir, duhet ditur se Ai sht i gjithfuqishm pr do send.
    18. Ai sht mbizotrues ndaj robrve t Tij. Ai hollsisht di punt e Tij dhe t robrve t Vet.
    19. Thuaj: "Cili send ka dshmin m t madhe?" Thuaj: "All-llahu sht dshmues mes meje e jush, e mua m sht shpallur ky Kur'an q me t t'ju trheq vrejtjen juve dhe atij q i komunikohet (dhe t gjith atyre q vijn pas jush deri n ditn e kijametit). Ju po dshmoni se pos All-llahut ka edhe zota tjer, a?" Thuaj: "Un nuk dshmoj!" Ai sht vetm nj Zot dhe un jam i pastr nga ajo q ju i shoqroni!"
    20. Atyre q Ne u kemi dhn librin, e njohin at (Muhammedin) sikurse i njohin bijt e tyre. Jan ata q asgjsuan vetveten, andaj nuk besojn.
    21. Kush sht m mizor se ai q ndaj All-llahut shpif gnjeshtra apo ka prgnjeshtruar faktet e Tij? S'ka dyshim, shpifsit dhe gnjeshtart nuk kan shptim.
    22. Prkujto ditn kur Ne i tubojm t gjith dhe u themi atyre q i shoqruan: "Ku jan ata t shoqruarit tuaj, q i trillonit?"
    23. Ather (pas atij sprovimi) prgjigje tjetr s'u mbetet prve t thon: "Pr All-llahun, o zoti yn, ne nuk ishim dhujtar!"
    24. Shih, se si bjn gnjeshtra kundr vetes dhe si u shkoi huq ajo q trillonin!
    25. Ka prej tyre q ty t dgjon (kur lexon Kur'anin). Po Ne kemi krijuar mbules mbi zemrat e tyre q t mos e kuptojn at dhe n vesht e tyre sajuam shurdhim, dhe edhe sikur t'i shohin t gjitha faktet, ata nuk besojn, derisa kur vijn te ti e t polemizojn ata q mohuan thon: "Nuk sht tjetr ky (Kur'ani) vetm se mit i hershm.
    26. Ata ndalojn (t tjert) nga ai dhe vet largohen prej atij (Kur'anit), e me at nuk shkatrrojn tjert vetm vetveten, dhe nuk e hetojn.
    27. E sikur t'i shihje ata kur jan ndalur pran zjarrit e thon: "Ah sikur t ktheheshim (n dynja), t mos gnjejm faktet e Zotit ton e t bhemi nga besimtart!"
    28. Jo, (s'sht ashtu) po atyre u doli n shesh ajo q e mbanin fsheht m par, prandaj edhe sikur t ktheheshin ata do t prsritnin at q e kishin t ndaluar, e s'ka dyshim, ata jan gnjeshtar.
    29. Ata than: "Nuk ka tjetr, vetm kjo jeta jon n kt bot, dhe ne nuk do t rigjallemi.
    30. Dhe, sikur t'i kishte par ata kur t ndalohen para Zotit t tyre e u thuhet atyre: "A nuk sht kjo (ringjalja) e vrtet?" Ata thon: " Po, pr zotin ton!" thot: "Shijoni pra dnimin pr at q mohonit!"
    31. Ata q prgnjeshtruan se do t takohen me All-llahun (n ditn e gjykimit) kan humbur prderisa t'u vij momenti (kijameti) befas e t thon: "T mjert ne pr at q lshuam" (nga punt e mira n dynja), e duke i bartur gabimet e veta n shpin, dhe, e shmtuar sht ajo q bartin.
    32. Jeta e ksaj bote nuk sht gj tjetr vetm se nj prjetim e mashtrim. S'ka dyshim se bota tjetr sht m e dobishmja pr ata q ruhen. A nuk logjikoni?
    33. Ne dim se ty t brengos ajo q thon, e ata nuk t gnjejn ty, por ata mizor mohojn argumentet e All-llahut.
    34. Jan prgnjeshtruar t drguar para teje, duruan at gnjeshtr, dhe u torturuan prderisa u erdhi ndihma Jon, prandaj s'ka kush q ndryshon fjalt (premtimet) e All-llahut. E ti je i njohur me disa nga ngjarjet e t drguarve (edhe ti do t ndihmohesh sikurse ata).
    35. Por, nse refuzimi i tyre t sht br breng e madhe, ti krkoje, nse ke mundsi, ndonj vrim n tok ose n qiell e t'u sjellsh atyre ndonj argument (po ti s'mund ta bsh kt). T kishte dashur All-llahu i kishte tubuar n rrug t drejt; po ti mos u b nga t padijshmit (dhe mos u brengos).
    36. Vetm ata q kan dgjim t shndosh i prgjigjen (ftess). T vdekurit (ata q dgjojn dhe nuk besojn) All-llahu i ringjall, e pastaj te Ai kthehen (u jep at q e meritojn).
    37. Dhe than: "Prse t mos i zbret atij (Muhammedit) nj mrekulli nga Zoti i tij?" Thuaj: "S'ka dyshim se All-llahu ka fuqi t'ia zbres nj mrekulli, por shumica e tyre nuk e din (se ka do t'i gjente m pas).
    38. Nuk ka asnj gjalles n tok dhe as shpend q fluturojn me dy krah e q nuk jan t ndara n grupe (t ndryshme), sikurse edhe ju (Zoti i krijoi, i pajisi si juve). Asgj nuk kemi ln pas dore nga evidenca. M n fund te Zoti i tyre do t tubohen.
    39. E ata q i bn t rreme faktet Tona jan shurdhmemec t mbetur n errsira. All-llahu e humb k t doj dhe e v n rrug t drejt at q do.
    40. Thuaju: " Nse u vjen dnimi nga All-llahu ose u vjen kijameti, m tregoni,nse jeni t sinqert, a do t thirrni k pos All-llahut (pr ndihm)?"
    41. Jo, vetm Atij (All-llahut) do t'i luteshi, e nse do Ai, ju heq at pr ka i luteni, e do t'i harronit ata (zota) q ia shoqronit.
    42. Ne kemi drguar (pejgamber) edhe te popjt para teje (e derisa nuk dgjuan), i dnuam me skamje e mjerim, ashtu q t prulen.
    43. E pse t mos pruleshin kur ju erdhi atyre dnimi jon? Por zemrat e tyre ishin ngurosor, po edhe djalli ua hjeshoi at q bnin.
    44. Meq lan pas dore at me ka u kshilluan (t'i i drejtohen Zotit), Ne ua hapm dyrt e do gjje (begatie) derisa kur u gzuan pr at q ju kishte dhn, i kapm befas, e ata mbetn t zhgnjyer.
    45. Ndaj u zhduk mbeturina e popullit mizor, pra Falnderim i qoft Zotit t botave.
    46. Thuaj: "Nse All-llahu ua merr t dgjuarit, t pamurit dhe ua mbyll zemrat, pos All-llahut cili zot tjetr do t'ju sjell at?". Shih se si ua sqarojm faktet e megjithkt ata nuk ua vn veshin!
    47. Thuaj: "M tregoni nse dnimi nga All-llahut u vjen befas ose me parashenja, a shkatrrohet kush tjetr pos popullit mizor?"
    48. Ne t drguarit nuk i drgojm ndryshe vetm si prgzues dhe qortues. E kush besoi dhe u prmirsua, ata nuk kan as frik as breng.
    49. Ata q i prgnjeshtruan faktet tona, ata i kap dnimi ngase nuk respektuan normat.
    50. Thuaj: "Un nuk u them juve se i kam n kompetenc depot e All-llahut (e t'ju sjell mrekulli), as nuk pretendoj se i di fshehtsit (e t'ju tregoj se kur do t'ju vij dnimi), as nuk u them se un jam engjll. Un ndjek vetm at q m shpallet mua. Thuaj: "A jan baras i verbti dhe ai q sheh?" A nuk mendoni?
    51. Ti trhiqju vrejtjen me kt (Kur'an) atyre q i friksohen tubimit para zotit t tyre, n mnyr q t ruhen, sepse pos Tij nuk do t ket as mbrojts as ndrmjetsues.
    52. Dhe mos i prze ata q adhurojn Zotin e tyre pa pra mngjes e mbrmje, duke qen t sinqert ndaj Tij. Ti nuk prgjigjesh asgj nga llogaria e tyre e as ata nuk kan kurrfar prgjegjsie nga llogaria jote, e po i dbove ata do t bhesh nga t padrejtit.
    53. Kshtu Ne i sprovojm disa me disa tjer (pasanikun me varfnjakun, at me autoritet me at pa t) ashtu q t thon: " A kto jan mes nesh q All-llahu i dhuroi?" A nuk sht All-llahu m i dijshmi pr ata q jan mirnjohs?!
    54. E kur t vijn ty ata q i besojn ajetet tona, thuaju: "Selamun alejkum, Zoti juaj ia ngjeshi vetes mshirn. Kush bn prej jush ndonj t keqe pa dije, e mandej pas asaj (t keqe) pendohet dhe prmirsohet, s'ka dyshim se All-llahu sht q fal shum dhe sht Mshirues.
    55. Ja, kshtu Ne i sqarojm argumentet, n mnyr q t dal n shesh rruga e kriminelve.
    56. Thuaj: "Un jam i ndaluar t adhuroj ata q adhuroni ju, pos All-llahut! Thuaj: "Un nuk ndjeki dshirat tuaja, pse ather do t isha i humbur e jo prej t udhzuarve (n rrug t drejt).
    57. Thuaj: "Un i prmbahem t vrtets (q m erdhi) nga Zoti im. Ju e gnjet at, e pr at q nguteni ju (dnimin), nuk e bj un, vendimi i takon vetm All-llahut; Ai e rrfen t vrtetn dhe Ai sht m i miri i gjykatsve.
    58. Thuaj: "Sikur t ishte ajo pr t ciln nguteni ju te un, shtja mes meje dhe jush do t ishte e prfunduar. All-llahu m s miri i di pr mizort.
    59. elsat e fshehtsive jan vetm te Ai, at (fshehtsin) nuk e di kush pos Tij. Ai e di ka ka n tok dhe n det, Ai e di pr do gjeth q bie dhe s'ka kokrr n thellsi t toks, s'ka t njom dhe s'ka t that q nuk sht (shnuar) n librin e qart (Levhi Mahfudh).
    60. Ai sht q ju v n gjum natn dhe e di ka vepruat ditn, pastaj ju ngjall-zgjon n t (ditn) pr deri n afatin e caktuar (vdekje). Pastaj do t ktheheni e do t'ju njohtoj me at q keni pas vepruar.
    61. Vetm Ai sht mbizotrues ndaj robrve t vet. Ndaj juve drgon roj (cakton engjj) derisa kur t'i vij ndonjrit prej jush vdekja, atij ia marrin shpirtin t drguarit tan (t tjer) dhe ata nuk bjn kurrfar lshimi.
    62. Pastaj i kthehen All-llahut, Sunduesit t vrtet t tyre. Vetm i tij sht sundimi (gjykimi) dhe Ai sht m i shpejti i llogaritsve.
    63. Thuaj: "Kush ju shpton prej errsirave (trishtuese) t toks e t detit e (nga trishtimi) ju e lutni at haptas e fshehtas (duke thn), nse Ai na shpton prej ksaj, ne do t jemi (besimtar) mirnjohs?"
    64. Thuaj: "All-llahu ju shpton nga ajo dhe nga do brengosje. Megjithkt ju Atij i prshkruani shok.
    65. Thuaj: "Ai ka fuqi (t'ju shptoj, por edhe) t'ju sjell dnim prej s larti ose prej s poshti nn kmbt tuaja apo t'ju ndaj n grupe e ta luftoni njri-tjetrin. Shih se si i sqarojm faktet n mnyr q t kuptojn".
    66. E populli yt e konsideroi at (Kur'anin) t rrem, porse ai (Kur'ani) sht i vrtet. Thuaj: "Un nuk jam roj e juaj".
    67. do lajm e ka afatin e realizimit, e m von, ju do t kuptoni.
    68. Kur sheh ata se jan thelluar (me tallje) n shtjet Tona, largohu prej tyre derisa t kalojn n bised tjetr. Nse djalli t bn t harrosh (e rri me ta), pasi t bie ndr mend, mos rri me popullin mizor.
    69. Pr ata q ruhen (pr besimtart) s'ka kurrfar prgjegjsie (q tallen), por duhet t'ju prkujtojm n mnyr q t ruhen edhe ata (q tallen).
    70. Hiqu atyre q e marrin fen (n vend q ta respektojn) pr loj e dfrim dhe i ka mashtruar jeta e ksaj bote. Ti prkujto me t (Kur'anin) q t mos bjer njeriu viktim e asaj q ka vepruar, e q s'ka mbrojts as ndrmjetsues pr te pos All-llahut. Madje ai (njeri) edhe nse jep, do lloj shpagimi nuk i pranohet. T tillt jan ata q ran viktim e asaj q punuan. Ata, pr shkak se mohuan, pr pije kan uj t vluar e dnim t idht.
    71. Thuaj: "A pos All-llahut t adhurojm ka nuk na sjell as dobi as dm dhe t kthehemi mbrapa (n kufr) pasi q All-llahu na vuri n rrug t drejt? Dhe ather t bhemi sikur ai, t cilin djallzit e kan rrmbyer (e kan hedhur) n tok (n nj humner) e ln t hutuar q, edhe pse ai ka shok q e thrrasin n rrug t drejt (i thon): "Eja te ne" (ai nuk prgjigjet). Thuaj: "I vetmi udhzim sht ai udhzimi i All-llahut, dhe se jemi urdhruar q t'i dorzohemi zotit t botve.
    72. (Na sht thn) Dhe falne namazin dhe kini frik prej Tij, se Ai sht te i cili do t tubohemi.
    73. E Ai sht q krijoi qiejt dhe tokn me qllim t caktuar, e (ruajuni dnimit) ditn kur thot: "Bhu"! Ajo bhet. Fjala e Tij sht e njmendt dhe Atij i takon sundimi ditn kur i fryhet "Surit" (kjo sht hera e dyt). Ai e di t fshehtn dhe konkretn, sht m i urti q di pr do gj n hollsi.
    74. Prkujtoju (o i drguar) kur Ibrahimi i tha babait t vet Azerit: "A statuja (idhuj) adhuron pr zota? Un po t shoh ty dhe popullin tnd n nj humbje t sigurt.
    75. E kshtu Ibrahimit ia mundsuam t'i shoh madhsit e qiejve e t toks pr t'u br edhe m i bindur.
    76. E kur at e mbuloi nata, ai e pa nj yll e tha: "Ky sht Zoti im!" E kur u zhduk ai (perndoi) tha:" Un nuk i dua ata q humbn".
    77. Kur e pa hnn t posa lindur tha: "Ky sht Zoti im! e kur perndoi ajo, tha: Nse Zoti im nuk m udhzon, un do t jem prej njerzve t humbur!"
    78. Kur e pa diellin t lindur, tha: "Ky sht Zoti im, ky sht i madh!" e kur ai perndoi, tha: O populli im, un jam i pastr nga ajo q ju i shoqroni!"
    79. Un me veten time i drejtohem Atij q krijoi qiejt e tokn, larg besimeve t tjera; un nuk jam prej atyre q i prshkruajn shok!
    80. Po at e (me Ibrahimin) polemizoi populli i tij e ai tha: "A polemizoni me mua, rreth All-llahut e Ai m udhzoi?" Un nuk u frikohem atyre q ju ia bni shok, vetm nse Zoti im do ndonj send (t m godas, ai m godet). Me dijen e Tij Zoti im ka prfshir do send, a nuk e merrni me mend?"
    81. E si t'ju frikohem atyre q ju ia shoqruat, e ju nuk frikoheni pr at q i shoqruat All-llahut pa pasur kurrfar argumenti. E cili grup, pra, sht m e drejt t jet i sigurt, nse jeni q kuptoni?
    82. Ata q besuan dhe besimin e tyre nuk e ngatrruan me besim t kot, atyre u takon t jen t sigurt dhe ata jan n rrug t drejt.
    83. Kto jan argumentet tona q ia dham Ibrahimit kundr popullit t tij. Ne ngrisim n shkall t lart at q duam. Zoti yt do send e v n vendin e vet, asgj nuk mund t'i fshehet.
    84. Ne atij (Ibrahimit) i falm Is-hakun dhe Jakubin dhe secilin prej tyre e udhzuam. M par edhe Nuhun e patm udhzuar. E nga pasardhsit e tij (t Ibrahimit) udhzuam Davudin, Sulejmanin, Ejjubin, Jusufin, Musain dhe Harunin. Kshtu i shprblejm bamirsat.
    85. (shprblyem) Edhe Zekerijan, Jahjan, Isain, Ilijasin t gjith prej t mirve t prsosur.
    86. (shprbylem) Edhe Ismailin, Eljesan, Junusin dhe Lutin. T gjith kta i veuam mbi njerzit tjer.
    87. Edhe disa nga prindrit, nga pasardhsit dhe nga vllezrit e tyre i zgjodhm (pr pejgamber) dhe i udhzuam n rrug t vrtet.
    88. Ky sht udhzim i All-llahut, udhzon me t k t doj nga robt e Tij. E sikur t'i prshkruajn shok Zotit (edhe ndonj nga kta) kishte pr t'iu shkuar huq ajo q kan vepuar.
    89. Ata ishin q u patm dhn librin, urtsin e pejgamberllkun; e nse kta (idhujtart mekas) e refuzojn kt (pejgamberllkun tnd), Ne e kemi siguruar kt me nj popull q nuk e refuzon.
    90. Ata (t drguarit e prmedur) ishin q All-llahu i vuri n rrug t drejt, andaj ti merri shembull n udhzim. Thuaj: "Un nuk krkoj pr kt (komunikimin e Kur'anit) shprblim prej jush. Ky nuk sht tjetr, prve nj kshill pr mbar njerzit.
    91. Ata (mohuesit) nuk e njohn All-llahun sa duhet njohur At kur than; "All-llahu nuk i shpalli gj asnj njeriu!" Thuaj: "Kush e zbriti librin, me t cilin erdhi Musai e q ishte drit e udhrrfyes pr njerz, e t cilin ju e bni t shprndar n letra,q disa i prezentoni, kurse shumicn e fshehni. Dhe u msuat ka nuk e dinit ju as prindrit tuaj? Thuaj: (e zbriti) All-llahu". Mandej lri ata q luajn n at kotsin e tyre.
    92. Edhe ky (Kur'an) sht libr q e zbritm; sht i bekuar, vrtetues i t mparshmes, e q t'i trheqsh vrejtjen nns s fshatrave (t banorve mekas) dhe atyre prreth saj (mbar bots). Ata q e besojn Ahiretin, besojn n t (Kur'anin), ata edhe e falin namazin rregullisht.
    93. E kush sht m gabimtar i madh se sa ai q trillon rren ndaj Zotit, ose thot: "Mua po m shpallet e nuk i sht shpallur asgj, ose se sa ai q thot: "Do t thur dika t ngjajshme me at q e ka zbritur All-llahu". E, sikur t'i shihje mizort kur jan n agoni t vdekjes, e engjjt kan shtrir duart e veta (me ndshkim) e (u thon): "Shptonie pra vetveten (nse mundeni)". "Tash prjetoni dnimin e turpshm pr shkak se e thoshit t pavrtetn pr All-llahun, dhe ndaj argumenteve t Tij ishit kryene.
    94. N t vrtet ju na erdht nj nga nj (t vetmuar), ashtu si ju krijuam s pari; keni ln prapa shpins at q u patm dhn, e nuk po shohim se i keni me vete ndrmjetsuesit tuaj, t cilt i mendonit se pr ju jan ndihmtar (i shoqronit All-llahut). S'ka dyshim, sht kputur lidhja mes jush, dhe mbaroi ajo ka mendonit (ndrmjetsues apo zotra tjer).
    95. S'ka dyshim, All-llahu sht zbrthyes i fars (i kokrrs s saj) dhe i brthams (s pems). Ai nxjerr t gjallin nga i vdekuri dhe Ai sht nxjerrs i t vdekurit nga i gjalli. Ky sht All-llahu, e si ather shmangeni (nga besimi)?
    96. Ai sht krijues i drits s mngjesit. Natn e bri koh pushimi, e diellin dhe hnn pr llogaritje t kohs. Ky (rregull) sht caktim i plotfuqishmit, i gjithdijshmit.
    97. Ai sht, q krijoi yjet pr ju q me ta t orientoheni n errsira kur jeni n tok ose n det. Vrtet Ne i shpjeguam argumentet tona pr nj popull q di t mendoj.
    98. Ai sht q ju krijoi (filloi) prej nj njeriu; aty (mbi tok) jetoni (qndroni) dhe nn te do t pushoni. Ne i sqaruam argumentet nj populli q di t kuptoj.
    99. Ai sht q lshoi nga lart shiun e me t nxori bimn e do sendi dhe prej bims gjelbrim dhe prej tij (prej gjelbrimit) kokrra t dendura n kallinj. E nga hurmet, nga sythat e tyre kalavesh t afrt (pr t'i vjel). Edhe kopshtie me hardhi, ullinj e sheg t ngjajshme (n dukje) e t llojllojshme (n shije). Shikoni pra frutat e tyre kur i formojn dhe kur piqen (t gjitha kto nga shiu). Edhe n kto ka fakte pr njerzit q besojn.
    100. E xhint ia bjn shok All-llahut, e n t vrtet Ai i krijoi ata (xhint) dhe duke mos patur kurrfar dije, ata shpifn se Ai (Zoti) ka djem e vajza. Larg (shpifjeve) sht madhria e Tij e lart.
    101. Ai (All-llahu) sht q krijo (pa kurrfar shembulli) qiejt dhe tokn (e duke qen i till), e si do t ket Ai fmij kur nuk pati bashkshorte? do send e krijoi Ai, dhe sht m i dijshmi pr t gjitha sendet e krijuara.
    102. Ky sht All-llahu, Zoti juaj, nuk ka t adhuruar prve Tij, Krijues i do sendi, pra adhuronie At; Ai sht mbikqyrs ndaj do sendi.
    103. T part (e njerzve) nuk mund ta prfshin At, e Ai i prfshin t part. Ai sht shum i kujdesshm, hollsisht i njohur.
    104. Juve ju erdhn argumente t qarta nga Zoti i juaj e kush i sheh (kupton) ai e ka pr vete, e kush verbrohet, ai e ka pr t zezn e vet. E un (Pejgamberi) nuk jam roj e juaj.
    105. E kshtu Ne i sqarojm dshmit, ashtu q ata thon: "Ke msuar ti" (nga librat, po fjals s tyre nuk i vihet veshi) dhe q pr t'ia br edhe m t qarta nj populli q di t dalloj (t vrtetn nga e kota).
    106. Ti (Muhammed) praktiko at q t'u shpall nga Zoti yt. S'ka Zot, prve Tij. Largohu prej idhujtarve.
    107. E sikur t donte All-llahu, ata nuk do t ishin idhujtar. Ne nuk t bm prcjells t tyre e as q je mbikqyrs i tyre.
    108. Ju mos ua shani ata (zota) q u luten (idhujtart), pos All-llahut, e (si hakmarrje) t fyejn All-llahun nga armiqsia, duke mos ditur (pr madhrin e Tij). Kshtu Ne i kemi zbukuruar do populli veprimin e vet, mandej e ardhmja e tyre sht te Zoti i tyre, e Ai i shprblen pr at q vepruan.
    109. Ata u betuan me nj betim t fort n All-llahun, se nse u vjen atyre ndonj mrekulli, do ta besojn. Thuaj: "shtja e atyre mrekullive sht te All-llahu". E ku e dini ju, ndoshta kur t vijn ato nuk u besojn.
    110. Ne i rrotullojm zemrat dhe t part e tyre (prej besimit) ashtu sikundr nuk e besuan at (Kur'anin) pr her t par, dhe i lm t bredhin t hutuar n at mashtrimin e tyre.
    111. E edhe sikur t'ju zbritnim Ne atyre engjjt, t'ju flitnin t vdekurit, t'ju tubonin atyre do send (gjalles) konkretisht, ata nuk kishin pr t besuar, vetm po t donte All-llahu, por shumica e tyre nuk din (se besimi sht dhurat nga Zoti).
    112. Dhe kshtu (sikurse edhe ty) do pejgamberi i bm armiq disa nga njerzit dhe nga xhint e djallzuar, q me fjal t shklqyeshme n mnyr t fsheht nxit njri-tjetrin n mashtrime. E sikur t donte Zoti yt, ata nuk do t bnin at (armiqsi), po ti lri ata me ato trillime.
    113. Dhe q t anojn (te ato fjal mashtruese) zemrat e atyre q nuk besojn botn e ardhshme dhe q t knaqen e ngarkohen me at q jan duke u ngarkuar (ty nuk t dmtojn asgj).
    114. (Thuaj) A pos All-llahut t krkoj un gjykats (mes meje dhe juve)? Kur Ai sht q zbriti librin n mnyr t shkoqitur? Atyre q u dham librin e din se ai (Kur'ani) sht i zbritur prej Zotit tnd saktsisht, pra mos u b prej atyre q dyshojn.
    115. Fjalt e Zotit tnd jan plot t vrteta (ka lajmrojn) dhe plot t drejta (ka gjykojn). S'ka kush q t ndryshoj fjalt (vendimet) e Tij. Ai sht q dgjon e di.
    116. N qoft se u bindesh shumics (mohuese q jan) n tok, ata do t largojn ty nga rruga e All-llahut. Ata nuk ndjekin tjetr vetm supozime dhe nuk jan tjetr vetm se rrenacak.
    117. S'ka dyshim, Zoti yt e di m s miri pr at q sht larguar rruga e Tij dhe Ai sht m i dijshmi pr t udhzuarit.
    118. Ju (besimtar) hani nga ajo q (sht therrur dhe) sht prmendur emri i All-llahut, po qe se jeni t bindur n faktet e Tij.
    119. 'keni ju q t mos hani nga ajo pr t ciln sht prmendur emri i All-llahut, e Ai ju sqaroi juve se ka sht ndaluar pr ju, prve kur jeni detyruar (ather edhe harami sht hallall). Nj shumic (e mohuesve), duke mos pasur kurrfar dije, por vetm nga pasionet e tyre, duan t'i largojn nga e vrteta (njerzit). Po Zoti yt di m s miri pr ata q i shkelin dispozitat.
    120. Dhe mos bni mkate as haptas as fshehtas. Ata q bjn mkatin do t ndshkohen pr mkatin e br.
    121. Dhe mos hani nga ajo q (para therjes s saj) nuk sht prmendur emri i All-llahut, vrtet ajo (ngrnia) sht mkat. Djallzit i nxisin miqt e vet q t'ju polemizojn juve, e nse i dgjoni ata, ather jeni si ata (idhujtar).
    122. Vall, a sht ai q qe i vdekur kurse Ne e ngjallm dhe i dham drit, me t ciln ecn mes njerzve, si ai q ka mbetur n errsir (i humbur) dhe nuk mund t shptoj nga ajo? Ja, kshtu (si ktij n errsir) iu duket mir mohuesve ajo q veprojn.
    123. Dhe ashtu (sikurse n Mek) n do qytet kemi br kriminelt e tij pari, n mnyr q t bjn dredhi n t, por nuk mashtrojn tjetr k pos veten e tyre dhe prapseprap nuk kuptojn.
    124. E kur u vjen atyre ndonj argument i prer (pr Muhammedin), ata thon: "Kurrsesi nuk e besojm at (drgesn e Muhammedit) derisa t mos na jepet edhe neve ngjajshm me at q iu pat dhn t drguarve t All-llahut"! M s miri All-llahu e di ku ta vr drgesn (risalen) e vet. Ata q bn krim do t'i godas poshtrimi dhe dnimi i fort te All-llahu pr shkak se vazhdimisht bnin hile.
    125. At q All-llahu dshiron ta udhzoj, ia zgjeron zemrn pr (t pranuar) islamin. At q dshiron ta lr t humbur, zemrn e tij ia bn shum t ngusht sikur t ngjitej n qiell. Kshtu All-llahu lshon dnimin mbi ata q nuk besojn.
    126. Kjo sht rruga e Zotit tnd, sht e drejt, Ne shpjeguam argumentet pr njerz q prkujtojn.
    127. Ata e kan vendin e shptimit (Xhennetin) te Zoti i tyre; Ai sht mbrojts i tyre, pr at q ata vepruan.
    128. Prkujto ditn kur Ai i tubon ata t gjith (e u thot): "O grumbull i xhinve, ju mashtruat shum njerz!" E nga njerzit q ishin miq t tyre (t xhinve) thon: "Zoti yn ne prfituam njri prej tjetrit, dhe e arritm afatin t cilin e caktove!" Tha: "(Zoti) Zjarri sht vendi juaj, prgjithmon jeni n t, pos (kohs) ka do All-llahu" Vrtet Zoti yt sht m i urti, m i dijshmi.
    129. Po ashtu (sikur u dham xhinve dhe njerzve prjetim), Ne i bjm sundues disa mizor mbi mizort e tjer pr shkak t asaj q fituan (vepruan).
    130. O grumbull i xhinve dhe i njerzve! A nuk ju erdhn nga mesi juaj t drguar t'ju rrfejn argumentet e Mia dhe t'ju trheqin vrejtjen pr takimin tuaj n kt dit? Ata thon: "Dshmojm kundr vetvetes". I pat mashtruar ata jeta e ksaj bote dhe ashtu (t detyruar) dshmuan kundr vetvetes se me t vrtet e refuzonin (t vrtetn).
    131. Kt (drgimin e t drguarve) ngase Zoti, yt nuk sht q pr shkak t mkatit t shkatrroj nj vend, e banort e tij t jen t painformuar.
    132. Po pr secilin (veprues) ka shkall (q do t'i arrij) sipas asaj q vepruan. All-llahu nuk sht i pakujdesshm ndaj asaj q veprojn.
    133. Zoti yt nuk ka nevoj pr asgj, Ai sht mshirues. Nse do Ai, juve ju zhduk dhe sjell k t doj pas jush, ashtu sikurse ju solli juve nga pasardhsit e atyre q ishin para jush.
    134. Ajo q iu krcnohet (kijameti, ringjallja, llogaria, prgjegjsia) pa tjetr do t vij, e ju nuk mund ta pengoni. (Nuk mund ta menjanoni caktimin e Zotit).
    135. Thuaj: "O populli im (kurejshit)! veproni n at q jeni, e un do ta vazhdoj t veproj n at q jam, e m von do ta dini se kujt do t'i takoj e ardhmja e lavdishme. sht e ditur se zullumqart nuk gjejn shptim.
    136. Dhe nga ajo q krijoi Ai prej t lashtave dhe prej kafshve shtpiake, ata (idhujtart) ndan nj pjes pr All-llahun dhe than: "Kjo sht pr All-llahun, si mendonin ata, e kjo sht e idhujve tan". Ajo q ishte pr idhujt, nuk shkon te All-llahu, e ajo q sht pr All-llahun, shkon te idhujt e tyre. Sa gjykim i shmtuar sht ai q gjykojn (pjesn e idhujve e plotsonin nga ajo e All-llahut, n rast nevoje, e t All-llahut jo).
    137. Kshtu shumics s idhujtarve, idhujt ua hijeshuan atyre mbytjen e fmijve t vet, pr t'i shkatrruar (me mashtrime) dhe pr ua ngatrruar fen (q e kishin pasur t Ismailit). Po sikur t donte All-llahu, ata nuk do t bnin at, andaj hiqu tyre dhe asaj q shpifin.
    138. Dhe sipas bindjes s tyre ata thoshin: "Kto kafsh dhe kto bim jan t ndaluara, nuk mund t ushqehet me to, prve ata, t cilve ne ua lejom; kto jan kafsh q sht e ndaluar t'u hipet; kto jan kafsh gjat therrjes s tyre nuk prmendin emrin e All-llahut, duke shpifur ndaj Tij. Ai do t'i ndshkoj ata pr shpifjet e tyre.
    139. Madje ata thonin: "ka sht n barqet e ktyre kafshve sht vetm pr mashkujt tan, e ndaluar pr grat tona. E nse ishte e ngordht (fruti n bark) ata (mashkuj e femra) ishin t barabart n t. Do t ndshkoj Ai cilsimin e tyre t rrejshm. Ai sht i prsosur n punt e Tij, i dijshm pr krijesat e Tij.
    140. S'ka dyshim se kan dshtuar keq ata q mbytn fmijt e tyre nga mendjelehtsia e pa kurrfar dije dhe ata q duke i shpifur Zotit, shpalln t ndaluar at q Zoti u kishte dhuruar. Ata kan humbur rrugn e drejt dhe prej fillimit nuk ishin n udhzim.
    141. Ai (All-llahu) sht q krijoi kopshte (bimt e t cilave) t ngritura lart (n shtylla) dhe t rrafshta (t shtrira n tok), edhe hurmet dhe drithrat me frute (shije) t ndryshme; (krijoi) ullinjt dhe shegt e ngjashme (nga shija). Hani frutat e tyre kur t piqen dhe ditn e korrjes (t vjeljes) s frutave jepne at pjes q sht obligim (t varfrve e nevojlive) dhe (hani-jepni) mos teproni, pse Ai nuk i do shkaprderdhsit.
    142. Nga kafsht (shtpiake krijoi) edhe aso pr ngarkim (pr hipje) dhe aso, prodhimi i t cilave prdoret pr shtroj (leshi i tyre ose pr therrje). Hani nga ajo q All-llahu ju dhuroi, e mos ndiqni gjurmt (rrugt) e shejtanit, pse ai sht armik juaj i hapt.
    143. Ai (krijoi) tet lloje (nga kafsht shtpiake): prej deleve dy (dash e dele), prej dhive dy (cjap e dhi). Thuaj: "A jan t ndaluar (haram) dy meshkuj apo dy femra apo ka mban (pjell) mitra e dy (llojeve t tyre) femrave?" M tregoni, pra, me fakte t ditura (e jo me trillime) nse jeni t sinqert.
    144. Ai (krijoi) edhe nga devet dy (lloje) dhe nga lopt dy (lloje). Thuaj: "A dy meshkuj i ka ndaluar (haram), a dy femrat, ose ka mban mitra e dy (llojeve t tyre) femrave?" A mos ishit t pranishm kur All-llahu ju porositi me kt (hallall apo haram)?" E kush sht m mizor se ai q trillon rren pr All-llahun dhe ashtu t'i humb njerzit n munges t dijes. All-llahu nuk v n rrug t drejt mizort.
    145. Thuaj: "N at q m sht shpallur mua (n Kur'an) nuk po gjej dika t ndaluar nga ushqimi, prve n qoft se ai (ushqimi) sht: coftin, gjak i derdhur ose mish derri, ai i ndyt, dhe pos asaj q sht therrur jo n emr t All-llahut (por t ndonj idhulli) e q sht mkat. E kush detyrohet (t'i haj kto t ndaluara), por duke mos pasur pr qllim shijen dhe duke mos e tepruar; Zoti yt sht q fal e mshiron shum.
    146. E (posaqrisht) ndaj atyre q jan jehudi Ne kemi ndaluar do (kafsh) thundrake: nga lopt dhe delet u kemi ndaluar dhjamin e tyre, pos atij (dhjami) n shpinn dhe n zorrt e tyre dhe pos atij t przier me ndonj asht. Kt (mas-ndales) e morm si ndshkim ndaj mkatit t tyre. S'ka dyshim, Ne jemi t vrtet (n ka ju rrfejm).
    147. Po, n qoft se (pr kt jehudit) t prgnjeshtrojn Thuaj: "Sa mshirues i madh sht ky Zoti juaj, po (mos u mashtroni) dnimi i Tij pr njerzit kriminel nuk mund t prapsohet!"
    148. E ata q i shoqruan Zotit, do t thoshin: "Sikur t donte All-llahu nuk do t'i bnim shok (nuk do t ishim idhujtar), as ne, as prindrit tan, e as nuk do t ndalonim asnj send."Kshtu patn gnjyer edhe ata q ishin para tyre derisa (pr shkak t mkatit) prjetuan dnimin ton t ashpr. Thuaj: "A mos keni ndonj fakt e t na prezentoni at neve?" Ju i mbshteteni vetm hamendjes, n t vrtet,vetm gnjeni.
    149. Thuaj: "All-llahu ka argumentin m t plot dhe sikur t donte Ai do t'ju vinte n rrug t drejt t gjithve.
    150. Thuaj: "Sillni dshmitart, t cilt dshmojn se All-llahu ndaloi (bri haram) ato (q i ndalonin vet). Nse duan t dshmojn rrejshm, ti mos dshmo bashk me ta dhe mos shko pas dshirave t atyre q argumentet Tona i bn t rreme dhe pas atyre q nuk besojn jetn e q largohen prej Zotit t tyre (adhurojn tjetr).
    151. Thuaj: "Ejani t'ju lexoj at q me t vrtet ju ndaloi Zoti juaj: t mos i shoqroni Atij asnj send, t silleni mir me prindrit, t mos i mbytni fmijt tuaj pr shkak t varfris, sepse Ne u ushqejm juve dhe ata, t mos u afroheni mkateve t hapta apo t fshehta, mos e mbytni njeriun sepse mbytjen e tij e ndaloi All-llahu, prpos kur sht me vend. Kto jan porosit e Tij, kshtu t mendoni thell.
    152. Mos iu afronu pasuris s jetimit derisa ai t arrij pjekurin, (mund t'i afroheni) vetm n mnyr m t mir, zbatoni me drejtsi masn dhe peshojn, Ne nuk ngarkojm asnj njeri prtej mundsive t tij. Kur t flitni (t dshmoni), duhet t jeni t drejt edhe sht shtja pr (kundr) t afrmit, dhe zotimin e dhn All-llahut plotsonie. Kto jan me ka Ai ju porosit kshtu q t prkujtoni.
    153. Dhe se kjo sht rruga (feja) Ime e drejt (q e caktova pr ju), pra prmbajuni ksaj, e mos ndiqni rrug t tjera e t'ju ndajn nga rruga e Tij. Kto jan porosit e Tij pr ju, ashtu q t ruheni.
    154. E Musait i dham librin plotsim (i t mirave) pr at q tregon bindje t mir, dhe sqarues pr do send, udherrfyes e mshir, ashtu q t besojn se do t takohen me Zotin e tyre.
    155. Dhe ky sht libr, dobiprurs, Ne e zbritm, prmbanju ktij, ruajuni ashtu q t mshiroheni.
    156. (E zbritm Kur'anin) Q t (mos) thoni: "Libri u zbriti vetm dy grupeve para nesh (jehudive e t krishterve) dhe se ne ishim t panjohur me librat (me msimet) e tyre.
    157. Dhe q t (mos) thoni: "Sikur t na kishte zbritur neve libri, (sikurse u zbriti atyre dy grupeve) ne do t ishim edhe m t udhzuar se ata. Juve ju erdhi nga Zoti juaj argumenti (Kur'ani), ju erdhi udhzimi, mshira. E kush sht m zullumqar se ai q argumentet e Zotit i bn t rreme dhe ua kthen shpinn atyre? Ne do t'i ndshkojm me ndshkim m t rnd ata q ua kthyen shpinn argumenteve Tona, pr shkak t prapsimit q bn.
    158. A mos jan duke pritur tjetr ata (pas ktyre fakteve) vetm t'ju vijn engjjt (t'ua marrin shpirtin), t vij Zoti yt (urdhri pr shkatrrim) ose t vijn disa nga shenjat e Zotit tnd, (n) ditn kur vijn disa shenja t Zotit tnd, asnj njeriu nuk i vlen besimi i Tij nse nuk ka besuar m par ose nuk ka br n besimin e tij kurrfar t mire. Thuaj: "Pritni, edhe ne jemi duke pritur!"
    159. Vrtet ata q e pran fen e tyre dhe u ndan n grupe, ti (Muhammed) nuk ke kurrfar prgjegjsie. shtja e tyre sht vetm te All-llahu, Ai do t'i njoh me at q punuan.
    160. Kush vjen me nj (pun) t mir, ai (n ditn e gjykimit) shprblehet dhjet fish, e kush vjen me (vepr) t keqe, ai ndshkohet vetm pr t. Atyre nuk u bhet e padrejt.
    161. Thuaj: "Vrtet Zoti im m udhzoi n rrug t drejt, q sht f e drejt, f e Ibrahimit, q ishte larg besimeve t kota. Ai (Ibrahimi) nuk ishte idhujtar!
    162. Thuaj: "Namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime jan thjesht pr All-llahun, Zotin e botve.
    163. Ai nuk ka shok (nuk adhuroj tjetr). Me kt (thjeshtsi t adhurimit vetm pr Zotin) jam i urdhruar dhe jam i pari i muslimanve (i pari q pranoj dhe bindem)!
    164. Thuaj: " A t krkoj Zot pos All-llahut, e Ai sht Zot i do sendi (ekzistues) dhe dmi i secilit person sht kundr vetes. Askush nuk do t bart barrn e tjetrit. Mandej, kthimi juaj sht te Zoti juaj; e Ai ju njofton pr at q praheshit.
    165. Ai sht q ju bri sundues (zvendsues) n tok (pas shkatrrimit t atyre q ishin m par) dhe lartsoi n nj shkall m t lart disa nga ju mbi t tjert, pr t'ju sprovuar n at q ju dha. All-llahu sht ndshkues i shpejt, sht q fal e Mshirues.
    Sui generis

  7. #7
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    A'raf


    1. Elif, Lam, Mim, Sad.
    2. (Ky sht) Libri, q t sht zbritur ty, q me t t'u trheqsh vrejtjen dhe t'i kshillosh besimtart, pra t mos ket shtrngim n gjoksin tnd (pr kumtimin e tij).
    3. Prvetsoni at q ju sht zbritur nga Zoti juaj, e mos zini miq (prkrahs) pos Tij. Pak sht ajo q po merrni prvoj.
    4. Sa fshatra (banor) kemi shkatrruar (me fajin e tyre) e dnimi Jon u erdhi atyre natn, a (ditn) kur ishin duke pushuar (duke fjetur).
    5. Kur u erdhi atyre dnimi Jon, s'kishin 't krkonin tjetr, vetm t thon: "Vrtet,ne ishim zullumqar" (t pranojn gabimin).
    6. Ne patjetr do t marrim n prgjegjsi ata, t cilve u sht dguar (pejgamber), e do t'i marrim n pyetje edhe t drguarit.
    7. Dhe duke e ditur mir Ne do t'u rrfejm atyre (pr at q punuan), se Ne nuk ishim q mungonim (ishim t pranishm).
    8. At dit peshimi (masa) sht i drejt. Atij q i rndohen peshojat, ata jan t shptuar.
    9. Kujt i vijn leht peshojat, ata e humben vetveten, ngase i refuzan argumentet Tona me t padrejt.
    10. Ne ju vendosm n tok dhe ju mundsuam jetesn (mjetet pr t jetuar), e pak prej jush po falnderoni.
    11. Ne ju krijuam pastaj ju dham formn, e mandej engjjve u tham: "Bni sexhde pr Ademin". Ata i bn sexhde pos Iblisit. Ai nuk qe prej atyre q bn sexhde.
    12. (All-llahu) Tha: "ka t pengoi ty t bsh sexhde, kur Un t urdhrova?" Ai (Iblisi) tha: "Un jam m i vlefshm se ai, m krijove mua nga zjarri, e at e krijove nga balta!"
    13. (All-llahu) Tha: "Zbrit nga ai (Xhenneti), nuk t takon t bsh kryelartsi n t, dil jasht, s'ka dyshim ti je i poshtruar".
    14. (Iblisi) Tha: "M afatizo gjer ditn kur ringjallen (njerzit)!"
    15. (All-llahu) Tha: "Ti je i Afatizuar!"
    16. (Iblisi) Tha: "Pr shkak se m humbe mua, un do t'u ulem atyre (do t'u z pusi) n rrugn Tnde t drejt,
    17. Mandej, do t'ju sillem atyre para, prapa, nga e djathta dhe nga e majta e tyre, e shumicn e tyre nuk do ta gjejsh q t falnderohen (t besojn)!"
    18. (All-llahu) Tha: "Dil nga ai (Xhenneti), i urrejtur, i dbuar. Kush prej tyre vjen pas teje, Un kam pr ta mbushur Xhehennemin me t gjith ju.
    19. (Ne i tham) O Adem, ti dhe bashkshortja jote zini vend n Xhennet, hani nga t doni, e mos iu afroni ksaj peme, pse do t bheni prej zulumqarve (t vetvetes suaj).
    20. Shejtani i nxiti ata t dy (i mashtroi), q t'ua zbuloj atyre pjest e turpshme q u ishin t mbuluara dhe tha: "Zoti juaj nuk ua ndaloi ju dyve at pem vetm q t mos bhi meleq (engjj), ose t mos bheni prej t prjetshmve.
    21. Dhe ju bri be atyre (duke u thn) se: un jam kshillues pr ju.
    22. Ather me mashtrim i zbriti (n nivel t palakmueshm). E kur e shijuan pemn u zbulua vendturpi i tyre dhe filluan t mbulojn at (duke vn gjeth mbi gjeth) nga gjethet e (pemve t) Xhennetit. Zoti i tyre i thirri (duke u thn): "A nuk ua ndalova ju dyve at pem dhe a nuk ju thash ju dyve se shejtani sht armik i hapt pr ju?!"
    23. Ata t dy than: "Zoti yn, ne i bm t padrejt(i dmtuam) vetvetes son, n qoft se nuk na fal dhe nuk na mshiron, ne me siguri do t jemi prej t shkatrruarve!"
    24. (All-llahu) Tha: "Zbritni, jeni armik i njri-tjetrit. N tok ju e keni vendqndrimin (vendbanimin) dhe prjetim deri n nj koh.
    25. Tha: "N t (n tok) do t jetoni (do t gjallroni), n t do t vdesni (do t varroseni) dhe prej saj do t nxirreni (do t ringjalleni).
    26. O bijt e Ademit, Ne krijuam pr ju petk q ju mbulon vendturpsin dhe petk zbukurues. Po petku i devotshmris, ai sht m i miri. Kto jan argumentet e All-llahut, ashtu q ata t prkujtojn.
    27. O bijt e Ademit, t mos ju mashtroj kurrsesi shejtani sikurse i nxori prindrit tuaj nga Xhenneti, zhveshi prej tyre petkun e tyre q t'ju dal n shesh lakuriqsia e tyre. Vrtet ai dhe shoqria e tij ju sheh, ndrsa ju nuk e shihni. Ne i kemi br shejtant miq t atyre q nuk besojn.
    28. Kur punojn ata (idhujtart) dika t shmtuar, thon: "Ne i gjetm q kshtu prindrit tan, edhe All-llahu na urdhroi kt (vizitn reth Qabes lakuriq). Thuaju: "All-llahu nuk urdhron t shmtuarn, a thoni pr All-llahun ka nuk dini?"
    29. Thuaj: "All-llahu m urdhroi mua drejtsin dhe n trsi kthejuni Atij n do namaz (lutje) dhe adhuronie At duke qen t sinqert n lutje vetm pr t. Ashtu sikur q ju filloi (krijoi) s pari do t ktheheni te Ai.
    30. Nj grup (nga ju) Ai e vuri n rrug t drejt, e nj grup meritoi t jet i humbur, pse ata (t humburit) shejtant i morn pr miq, e megjithat mendonin se ishin n rrug t drejt.
    31. O bijt e Ademit, vishuni bukur pr do namaz (lutje), hani dhe pini e mos teproni, pse Ai (All-llahu) nuk i do ata q e teprojn (shkaprderdhin).
    32. Thuaj: "Kush i ndaloi bukurit dhe ushqimet e mira q All-llahu i krijoi pr robt e vet?" Thuaj: "Ato jan n kt bot pr ata q besuan, e n ditn e kijametit jan t posame pr ta. Kshtu i sqarojm argumentet nj populli q kupton.
    33. Thuaj: "Zoti im i ndaloi vetm t kqijat e turpshme, le t jen t hapta ose t fshehta, ndaloi mkatin, ndaloi shtypjen e tjetrit pa t drejt, ndaloi t'i mvishni All-llahut shok pa patur pr t kurrfar argumenti, dhe ndaloi t thoni pr All-llahun at q nuk e dini se sht e vrtet.
    34. do popull (q prgnjeshtroi pejgambert) ka afatin e vet, e kur t'u vij afati tyre, ai nuk mund t shtyhet pr asnj moment, e as t prngutet m par.
    35. O bijt e Ademit, juve ju vijn t drguar nga mesi juaj, ju prkujtojn faktet e Mia (shkoni pas tyre). E kush ruhet dhe prmirsohet, pr ta s'ka as frik as s'kan prse t pikllohen.
    36. E ata q i konsideruan t rreme faktet tona dhe me kryelartsi u larguan prej tyre, ata jan banues t zjarrit dhe n t jan prjet.
    37. Kush sht m mizor se ai q trillon shpifje ndaj All-llahut, apo i prgnjeshtron argumentet e Tij? Ata e arrijn pjesn e tyre q u sht caktuar (n shnime) deri kur t'u vijn atyre t drguarit tan (melaiket) t'ju marrin shpirtin e u thon: "Ku jan ata q pos Zotit i lutshit?" Ata thon: "Kan humbur prej nesh" dhe ashtu dshmojn pr vete se ishin mohues (kafira).
    38. (All-llahu) Ju thot: "Hyni n Xhehennem me at popull q ishte para jush nga xhint dhe njerzit (e q ishin si ju). Sa her q nj grup hyn n t, e mallkon at t mparshmin derisa kur t arrijn n t t gjith, grupi i fundit i tyre thot pr grupin e par: "Zoti yn, kta (paria) na kan humbur neve (nga rruga e drejt), pra shtoju dnimin me zjarr atyre!" (All-llahu) Thot: "Pr secilin (grup) sht (dnimi) i shtuar, por ju nuk po dini.
    39. T part e tyre (paria) t mbramve t tyre ju thot: " Ju nuk keni prparsi ndaj nesh (pse vet keni br kufur), shijone pra dnimin pr at q e fituat!"
    40. Nuk ka dyshim se ata q prgnjeshtruan argumentet Tona dhe nga mendjemadhsia u larguan prej tyre, atyre nuk u hapen dyert e qiellit dhe nuk do t hyjn n Xhennet deri t prbiroj devja npr vrimn e gjilprs. Ja, kshtu i shprblejm kriminelt.
    41. Pr ata sht prgatitur shtrat nga zjarri dhe mbuloj (nga zjarri). E kshtu pra i shprblejm zullumqart.
    42. Ata q besuan dhe bn vepra t mira, e Ne as q obligojm ndoken ka nuk ka mundsi (t veproj), t tillt jan banues t Xhennetit dhe n t jan prgjithmon.
    43. Nga zemrat e tyre kemi hequr (kemi zhdukur) do gj q ishte krijuar nga zilia (nga urrejtja), jan n Xhennet, ku rrjedhin lumenj, e ata thon: "falnderojm All-llahun q na udhzoi pr kt (pr iman, pr pun t mira,na hoq zilin, na futi n Xhennet), pse sikur t mos na drejtonte All-llahu, ne nuk do t dinim t udhzohemi. Vrtet, t drguarit e Zotit na e than t vrtetn dhe ne i besuam!" E atyre u drejtohet thirrje: "Ky sht Xhenneti, iu dha juve pr at q vepruat.
    44. Ata t Xhennetit i thrrasin (i pyesin) banuesit e zjarrit e u thon: "Ne e gjetm t vrtet at q na e pat premtuar Zoti yn, e ju (banues t zjarrit) a e gjett t vrtetn at q u pat premtuar Zoti juaj?" Ata (banuesit e zjarrit) thon: "Po". Ather n mes t tyre (mes dy grupeve) thrret nj z: "Mallkimi i All-llahut qoft mbi zullumqart!"
    45. Ata q penguan nga rruga (imani) e All-llahut dhe q krkuan shtrembrimin e saj dhe ata q ishin mohues t bots tjetr.
    46. E mes atyre dyve (dy grupeve) sht nj perde (mur), e mbi A'raf (lart mbi mur) jan burra q i njohin secilin (t Xhennetit dhe t Xhehennemit) me shenjat e tyre. Ata i thrrasin banuesit e Xhennetit: "Paqja (shptimi) qoft mbi ju!" Ata (t A'rafit) nuk kan hyr n t, po shpresojn.
    47. E kur u shkon shikimi i tyre nga ata t Xhehennemit, Thon: "Zoti yn mos na b neve me mizort!"
    48. Ata t Arafit i thrrasin do burra q i njohin me shenjat e tyre dhe u thon: "ka ju vlejti ai grumbullimi juaj (n pasuri e numr) dhe ajo q bnit kryelartsi?" (e tash jeni n Xhennenem).
    49. A kta jan ata (besimtart), pr t cilt betoheshi se nuk ka pr t'i prfshir mshira e All-llahut?" (n mnyr ironike i prqeshin kufart, mandej u thon besimtarve): "Vazhdoni n Xhennet, as nuk ka frik pr ju, as nuk keni pr t'u brengosur!"
    50. Banuesit e zjarrit i thrrasin (dhe i lusin) ata n Xhennet (duke ju thn): "Na qitni di nga uji apo nga ajo q u ka furnizuar All-llahu (se mbaruam nga etja)!" Ata (n Xhennet) thon: "All-llahu i ka ndaluar q t dyja kto pr jobesimtart!"
    51. Ata q fen e tyre e morrn tallje e loj dhe t cilt i mashtroi jeta e dynjas. Sot, pra, Ne i harrojm ata sikurse e patn harruar takimin e ksaj dite t tyre dhe, sikurse i refuzonin argumentet Tona!"
    52. Ne u sollm atyre (mekasve) nj libr (Kur'anin) q ua shkoqitm n baza t dituris, e q sht udhrrfyes e mshir pr ata q besojn.
    53. Ata nuk presin tjetr, por vetm at q do t'u vij. E at dit kur t'u vij (dnimi i premtuar) ajo q e pritnin, ata t cilt m par e kishin harruar thon: "Vrtet t drguarit e Zotit tan erdhn me fakte t vrteta, a kemi ndonj ndrmjetsues q t na shptoj, ose t kthehemi (n dynja) e t veprojm tjetr nga ajo q vepruam" Ata shkatrruan vetveten dhe u shkoi huq trillimi q e bnin.
    54. Vrtet, Zoti juaj, All-llahu sht Ai q krijoi qiejt dhe tokn brenda gjasht ditsh, pastaj qndroi mbi Arshin, Ai e mbulon ditn me natn, q me t shpejt e krkon at (mbulimin e drits s dits), edhe dielli, edhe hna e edhe yjet i jan nnshtruar sundimit t Tij. Ja, vetm Atij i takon krijimi dhe sundimi. I madhruar sht All-llahu, Zoti i botve.
    55. Lutnie Zotin tuaj t prulur e n heshtje, pse Ai nuk i do ata q e teprojn.
    56. Mos bni rregullime n tok pas rregullimit t saj (me t ardhur t pejgamberve) dhe lutnie At duke pasur frik (dnimin) dhe duke shpresuar (mshirn). S'ka dyshim se mshira e All-llahut sht pran atyre t mirve.
    57. Ai sht q i lshon errat si myzhde pran mshirs (shiut) s Tij. E kur ato (errat) bartin re t mdha mbi, ne i sjellim mbi nj tok t vdekur dhe lshojm n t ujin (shiun), dhe me t (me ujin) nxjerrim t gjith frutat. Kshtu i nxjerrim (i ngjallim) t vdekurit, ashtu q t prkujtoni (fuqin e Zotit).
    58. Me lejen e All-llahut toka e mir mbin bimt, e ajo q nuk sht kualitative, ajo nuk mbin vetm (pak) me vshtirsi. Kshtu Ne i rradhisim argumentet Tona pr ata q falenderojn.
    59. Ne e patm drguar Nuhun te populli i vet, e ai tha: "O populli im, adhuronie All-llahun, nuk keni zot tjetr pos Tij. Un kam frik pr dnimin Tuaj n nj dit t madhe!"
    60. Paria nga populli i tij tha: "Ne po t shohim (n kt q na thrret) plotsisht t humbur!"
    61. (Nuhu) Tha: "O populli im, un nuk kam kurrfar humbje, por un jam i drguar prej Zotit t botve!"
    62. "Un ju kumtoj juve shpalljet e Zotit tim, ju kshilloj dhe un di nga Zoti im ka ju nuk dini!"
    63. "A mos u uditt q shpallja ju erdhi nga Zoti juaj prmes (gjuhs s) nj njeriu nga mesi juaj, pr t'ju trhequr vrejtjen q t ruheni dhe ashtu t shptoni!"
    64. Po ata e prgnjeshtruan at (Nuhun), e Ne e shptuam at dhe ata q ishin me t n anije, ndrsa ata q prgenjeshtruan faktet tona i fundosm. Vrtet, ata ishin popull i verbr.
    65. Edhe te (populli) Ad-i (drguam) vllain e tyre Hudin, e ai tha: "O populli im, adhuronie (nj Zot) All-llahun, ju nuk keni zot pos Tij, a nuk po friksoheni?!"
    66. Paria q nuk besoi nga populli i tij tha: "Ne po t shohim mendjeleht dhe t konsiderojm vrtet rrenacak!"
    67. Tha (Hudi): "O populli im, nuk jam mendjeleht (nuk kam t met mendore), por un jam i drguar prej Zotit t botve".
    68. (Jam i drguar) Q t'u komunikoj shpalljet e Zotit tim dhe un jam kshillues besnik pr ju.
    69. A mos ju erdhi udi q ju erdhi shpallja nga Zoti juaj prmes nj njeriu nga mesi juaj, e pr t'ju trhequr vrejtjen. Perkujtoni kur Ai ju bri sundues pas popullit t Nuhut dhe ju shtoi fuqin fizike. Prkujtoni t mirat e All-llahut q t gjeni shptim.
    70. Ata than: "A na erdhe (t na friksosh) q ta adhurojm vetm All-llahun e t braktisim at ka adhuronin prindrit tan? Nse je i vrtet (ka thua) sillna at q na premton (krcenohesh)".
    71. (Hudi) Tha: "Juve ju gjeti dnimi dhe prbuzja nga Zoti juaj. A m polemizoni mua pr emra (t idhujve) q i emruat ju dhe prindrit tuaj, e q pr ta All-llahu nuk shpalli kurrfar argumenti? Pritni pra, (dnimin) edhe un s bashku me ju jam duke pritur".
    72. Ne me mshirn Ton e shptuam at dhe ata q ishin me t, dhe i shkulm nga rrnja, ata q prgenjeshtruan argumentet Tona dhe nuk ishin besimtar.
    73. Edhe te (populli) Themud u drguam vllain e tyre, Salihun, e ai u tha: "O populli im, besonie All-llahun (nj) nuk keni Zot tjetr pos Tij. Qe, ju erdhi argumenti nga Zoti juaj. Ja, kjo devja sht mrekulli pr ju. Linie kt t lir t haj n tokn e All-llahut dhe kurrsesi mos e merrni me t keq, e t'ju kap dnim i dhembshm.
    74. Prkujtoni All-llahun kur Ai ju bri sundues pas Adit, ju vendosi n tok e ju n rrafshin e saj ndrtoni pallate, kurse n kodrina ngritni shtpia, prkujtoni t mirat e All-llahut e mos u bni shkatrrues n tok.
    75. Krert kryelart nga populli i tij u than atyre q ishin m t dobt e q kishin besuar: "A e dini se me t vrtet Salihu sht i drguar nga Zoti i tij?" Ata than: "Vrtet, ne jemi besimtar t asaj me ka sht drguar".
    76. Ata kryelartit than: "Ne jemi mohues (jobesimtar) t asaj q ju i besuat".
    77. Ata e therrn devn dhe me kryelartsi shkeln dispozitn e Zotit t tyre dhe than: "O Salih, sillna at me ka na u krcenove, nse je prej t drguarve".
    78. Ather ata prjetuan trmetin dhe u gdhin n shtpit e tyre kufoma t ngrira.
    79. Ai u zmbraps prej tyre e tha: "O populli im, un ju komunikova drgesn e Zotit tim, ju kshillova sa munda, por ju nuk i prfillni kshilluesit".
    80. Prkujto kur popullit t vet Luti i tha: "A punoni t shmtuarn, q asnj nga popujt e bots nuk e bri para jush".
    81. Vrtet, ju t shtyr nga epshet u afroheni burrave duke i ln grat. Po ju jeni popull i shfrenuar".
    82. Prgjigja e popullit t tij nuk ishte tjetr vetm se t thon: "Dboni ata (Lutin me besimtar) nga vendbanimi juaj, ata jan njerz q ruhen shum (i largohen t shmtuars)".
    83. Ne shptuam at dhe familjen e tij, pos gruas s tij q mbeti aty (ndr t shkatrruarit).
    84. Ne lshuam mbi ata nj lloj shiu (me gur). E shiko se si ishte fundi i kriminelve!
    85. E n Medjen (drguam) vllain e tyre Shuajbin. Ai tha: "O populli im, adhuronie All-llahun (nj), ju nuk keni zot tjetr pos Tij. Juve ju erdhi mrekullia nga Zoti juaj. Zbatoni drejt matjen dhe peshojn, e mos u bni padrejtsi njerzve n sendet e tyre, dhe mos bni rregullime n tok pas prmirsimit t saj. Kto jan m t dobishme pr ju, nse jeni besimtar.
    86. Mos zini pusi n do rrug e t krcnoheni dhe t pengoni nga rruga e All-llahut at q i ka besuar atij (Shuajbit), e t krkoni shtrembrimin e asaj (e rrugs).Prkujtoni kur ishit pakic e Ai ju shumoi dhe shikoni se si qe fundi i rregulluesve.
    87. E n qoft se nj grup prej jush sht q i besoi asaj me t ciln un u drgova, e nj grup nuk besoi, duroni deri t gjykoj mes nesh All-llahu, e Ai sht gjykatsi m i mir.
    88. Paria, q ishte krjelart nga populli i tij, tha: "O Shuajb, ne do t dbojm ty dhe s bashku me ty edhe me ata q besuan nga fshati yn, ose pa tjetr t ktheheni n fen ton". Ai (Shuajbi) tha: "A edhe nse ne nuk e dshirojm at (kthimin)?".
    89. Ne do t kemi shpifur gnjeshtr ndaj All-llahut, nse ktheheni n fen tuaj (idhujtare), pasi q All-llahu na shptoi nga ajo. Nuk sht pr ne t kthehemi n t vetm nse sht dshira e All-llahut, Zotit ton. Zoti yn ka prfshir me diturin e vet do send, ne ju kemi mbshtetur All-llahut. Zoti yn, vendos mes nesh dhe mes popullit ton gjykimin tnd t drejt, se Ti je m i miri gjykats.
    90. Krert prej popullit t tij, q nuk besuan, i than: (Popullit i than) Nse shkoni (pranoni) pas Shuajbit, (pas fes s tij) ather ju jeni me siguri t dshpruar.
    91. Ata (popullin e padgjueshm) i kapi trmet i fort dhe aguan n shtpit e tyre kufoma t gjunjzuara.
    92. Ata q prgnjeshtruan Shuajbin, sikur nuk ekzistuan fare aty, ata q konsideruan Shuajbin rrenacak, vrtet ishin t dshtuarit.
    93. E ai (Shuajbi) u kthye e tha: "O populli im, vrtet un ju kumtova porosit e Zotit tim, ju dhash kshilla, e si t brengosem pr nj popull q nuk besoi".
    94. Ne nuk e drguam asnj pejgamber n ndonj vendbanim e q nuk e ndshkuam at (popullin) me skamje e vshtirsi t tjera, n mnyr q ata t prulen (t binden).
    95. Mandej e zvendsuam t keqen me t mirn derisa u shumuan ato (t mirat) e than: "Prindrit tan i pat goditur skamja e mjerimi" (ky sht rregull natyror, po ata nuk falnderuan). Ather befas i dnuam pa e vrejtur ata.
    96. E sikur banort e ktyre vendbanimeve t kishin besuar dhe t ishin ruajtur, Ne do t'ju hapnim begati nga qielli e toka, por ata prgnjeshtruan, andaj i dnuam me shkatrrim pr at q merituan.
    97. A mos u siguruan banort e fshatrave nga dnimi jon kur ata ishin fjetur (natn)?
    98. A mos u siguruan banort e fshatrave nga dnimi jon para dite kur ata ishin duke luajtur?
    99. A mos u siguruan ata prej ndshkimit t All-llahut? Nuk sigurohet kush prej friks s ndshkimit t All-llahut pos njerzve t humbur.
    100. A nuk e kan t qart ata q trashguan tokn pas banorve t saj (q u shkaktrruan) se, nse dshirojm Ne i godasim (i dnojm) pr mkatet e tyre, ua mbyllim zemrat e tyre, dhe ata nuk dgjojn (kshillat).
    101. Kto jan fshatra pr t cilat po t tregojm disa nga lajmet e tyre. Atyre iu patn ardhur t drguarit e tyre me argumente (me mrekulli), por ata nuk i besuan asaj t ciln m par e kishin gnjyer. Ja, kshtu vulos All-llahu zemrat e atyre q nuk besojn.
    102. Ne te shumica e tyre nuk gjetm zbatimin e premtimit, e gjetm shumicn e tyre jasht bindjes (respektit).
    103. Mandej pas tyre drgam Musain me mrekulli t argumentuara te faraoni dhe rrethi i tij, e ata i refuzuan ato, e shih se si ishte prfudimi i shkatruesve?
    104. Musai tha: O faraon, s'ka dyshim, un jam i drguar prej Zotit t botve".
    105. sht dinjitet pr mua ta them pr All-llahun vetm t vrtetn. Un u kam ardhur me argumente nga Zoti juaj, lejoi pra beni israilt t vijn me mua!"
    106. Ai (faraoni) tha: "Nse ke ardhur me ndonj argument, dhe nse je ai q thua, na trego pra at argument".
    107. Ai (Musai) e hodhi shkopin e vet, kur ja, u shfaq gjarpr i vrtet.
    108. Dhe e nxori dorn e vet, kur qe, pr shikuesit drit e bardh.
    109. Rrethi i paris nga populli i faraonit tha: "Ky nuk sht tjetr pos magjistar i prsosur".
    110. Ai dshiron t'ju nxjerr prej toks suaj: "E ka m urdhroni (propozoni ju)?"
    111. Ata (krert) than: "Ndale at dhe vllain e tij, e drgo npr qytete tubues (t magjistarve).
    112. T sjellin do magjistar t dijshm (t aft).
    113. Magjistart erdhn te faraoni, e than: " Ne do t kemi shprblim, n qoft se dalim fitues!"
    114. Ai (faraoni) tha: "Po, dhe ju do t jeni prej t afrmve t mi".
    115. Ata (magjistart) than: "O Musa, (zgjidh) ose do t hedhsh ti ose ne po hedhim?"
    116. Ai (Musai) tha: "Hidhni ju"! E kur hodhn ata (shkopinj e litar), magjepsn syt e njerzve, i friksuan ata dhe solln nj magji t madhe.
    117. E Ne e frymzuam Musain (duke i thn): "Hidhe shkopin tnd!" Kur qe, ai glltiste at q kishin magjepsuar.
    118. Ather u dshmua e vrteta dhe u zhduk ajo q kishin prgatitur.
    119. Aty u mundn ata (magjistart dhe faraoni) dhe u kthyen t poshtruar.
    120. E magjistart u hodhn (u pruln) n sexhde.
    121. Dhe than: "Ne i besuam Zotit t gjithsis,
    122. Zotit t Musait dhe t Harunit!"
    123. E faraoni tha: "Ibesuat atij (Musait) para se t'ju lejoja un? Kjo sht nj dredhi q ju e prgatitt n qytet (Misir) pr t'i dbuar prej tij banort e tij (kibtt), po m von do ta kuptoni (ka do t'ju gjej).
    124. Kam pr t'ua prer duart dhe kmbt trthorazi, pastaj t gjith juve do t'ju gozhdoj.
    125. Ata (q besuan) han: "S'ka dyshim, ne jemi t kthyer te Zoti yn".
    126. Ti nuk hakmerresh ndaj nesh vetm pse besuam n argumentet e Zotit ton, pasi q na erdhn ata. Zoti yn, na dhuro durim (pr dnimin q do t na bn faraoni) dhe na bn t vdesim musliman!"
    127. T part nga populli i faraonit than: "A do t lejosh Musain dhe popullin e tij t bj prarje n tok dhe t braktisin ty dhe zotat e tu?" Ai (faraoni) tha: "Do t'ua mbysim djemt e do t'i lm t gjalla grat e tyre pr shrbim, ne jemi dominues mbi ta".
    128. Popullit t vet Musai i tha: "Krkoni ndihm prej All-llahut dhe kini durim. S'ka dyshim se toka sht e All-llahut, ia l n trashgim atij q nga robt e tij, e ardhmja e lumtur sht pr t devotshmit.
    129. Ata (populli i Musait) than: "Ne ishim t shtypur para se t na vije ti, e edhe pasi na erdhe". Ai (Musai) tha: "sht shpres se All-llahu do ta shkatrroj armikun tuaj (faraonin), e ju do t'ju bj ta zvendsoni n kt vend, e do t'ju shikoj se si ju veproni".
    130. (Pr madhrin e Zotit) Ne e provuam popullin e faraonit me skamje dhe me paksim t frutave, n mnyr q t marrin msim.
    131. Kur u vinte atyre e mira (viti i begatshm), ata thonin: "Kjo sht e (mira) jona thjesht". E kur i godiste ndonj e keqe, fatin e zi ia prshkruanin Musait dhe atyre (besimtarve) q ishin me t. Veni re, fati i tyre sht te All-llahu (e jo te Musai), por shumica e tyre kt nuk e dinin.
    132. Ata than: "Me fardo argumenti t na vijsh q me te t na magjepsesh (largosh nga feja q kemi), ne nuk do t besojm ty".
    133. Ather (pr shkak t mohimit) Ne lshuam kundr tyre: vrshimin, karkalecat, rriqrat (insekte dmtuese), bretkocat dhe gjakun, fakte t gjalla njra pas tjetrs, po ata mbanin kokfortsi sepse ishin mkatar.
    134. Pasi q i gjeti belaja (me ato masa dnimi) ata than: "O Musa, lute pr ne Zotin tnd me at merit q ke (si pejgamber), nse na e largon dnimin ne do t pranojm ty (si t drguar) dhe do t'i lejojm beni israilt bashk me ty (t shkoni ku t doni).
    135. E kur e larguam nga ata dnimin (me lutjen e Musait) pr deri n nj afat q do t arrinin, ata e thyen besn.
    136. Ather ndrmorn kundr tyre dhe i fundosm n det, ngase prgnjeshtruan argumentet Tona dhe nuk qan kokn pr to.
    137. E atij populli q ishte i nnshtruar i trashguam lindje e perndim t toks, q Ne e bekuam (me t mira), ndrsa pr durimin q patn, u plotsua fjala m e mir (premtimi i vrtet) e Zotit ndaj beni israilve; rrnuam at q bnte faraoni i tij, si dhe at q kishin ndrtuar ata.
    138. Beni israilt i kaluam prtej detit, e ata me nj popull q adhuronte do statuja t tyre, dhe than: "O Musa, na e bn edhe ne nj zot (statuj) si zott q i kan ata (ai popull)". Ai (Musai) tha: "Ju jeni popull q nuk dini".
    139. Vrtet, ai popull (q po adhuron idhuj) sht i shkatrruar n at (adhurim) dhe ajo q vepruan sht e asgjsuar (s'ka dobi).
    140. Musai tha: "Mos desht, pos All-llahut, t krkoj pr ju zot tjetr, kurse Ai ju vlersoi mbi njerzit e tjer?"
    141. Prkujtoni (o beni israil) kur Ai ju shptoi prej popuulit t faraonit, q u shtroi m t keqen mundim, ua mbyti djemt tuaj, ua la t gjalla grat tuaja. E ju me kto ishit n sprov t madhe nga Zoti juaj".
    142. Dhe Ne i caktuam Musait tridhjet net (afatin pr shpallje), e ato i plotsuam edhe me dhjet dhe kshtu u mbush afati pr takim Zotin e tij n katrdhjet net. Ndrsa Musai vllait t vet Harunit, i tha: "M zvendso mua te populli im dhe rregullo, e mos shko rrugs s t kqinjve".
    143. E kur Musai erdhi n kohn q i caktuam dhe i foli Zoti i vet, ai tha: "Zoti im! M mundso pamjen tnde e t shikoj!" Ai (Zoti) i tha: "Ti nuk ke mundsi t m shohsh, por shiko kodrn, e nse ajo qndron n vendin e vet, ti do t shohsh Mua. Kur u drejtua kah kodra, nj pjes e drits nga Zoti i tij e bri at (kodrn) thrmi, e Musait i ra t fikt. Kur erdhi n vete, tha: "E lart sht madhria Jote, pendohem te Ti (pr at q krkova), dhe un jam i pari i besimtarve!"
    144. Ai (All-llahu) tha: "O Musa, Un t gradova ty mbi njerzit me shpalljen Time dhe me t folurit tim. Merr at q t dhash dhe bhu mirnjohs.
    145. Dhe i prshkruan atij n pllaka do gj (q i nevojitej), si kshillim dhe sqarim pr secilin send. "Merri kto me seriozitet dhe urdhroje popullin tnd q t'i prvetsoj m t mirat e tyre (dispozitat me shprblim m t madh). Un do t'ua tregoj vendbanimin mkatarve.
    146. Un do t'i zbraps nga argumentet e Mia ata t cilt pa pasur drejt bjn kryelarsi n tok, t cilt edhe nse shohin do argument nuk besojn, dhe nse shohin udhn e shptimit, nuk e marrim at rrug, nse e shohin rrugn e gabuar at e marrin rrug. Kt (kt verbrim t tyre), ngase ata i konsideruan t rreme faktet Tona dhe ngase i lan pas dore ato.
    147. Ata t cilt i mohuan argumentet Tona dhe takimin n ditne bots s ardhshme, ata asgjsuan veprat e tyre. A shprblehen ata (m thevab ose me dnim) pos sipas asaj si kan vepruar.
    148. Populli i Musait, pas tij (kur ai shkoi n kodrn Tur pr pranimin e shpalljes) e mbaroi nga stolit e tyre nj figur vii q kishte britm (Pallte). A nuk e shihnin ata se ai nuk ju fliste as nuk i udhzonte n ndonj rrug t drejt. E morn at (e adhuruan si idhull viin), e ishin t padrejt ndaj vetes s tyre.
    149. E kur n duart e tyre u thye (ajo vepr e shmtuar u penduan) dhe e kuptuan se me t vrtet kan gabuar than: "Nse nuk na mshiron Zoti yn dhe nuk na fal gabimin, ne padyshim do t jemi nga m t dshpruarit.
    150. E kur u kthye Musai shum i hidhruar te populli i vet, tha: "Sa keq m paskeni zvendsuar pas shkuarjes sime! A e ngutt (pritjen) urdhrin e Zotit tuaj? I hodhi pllakat dhe e zuri pr (flok) koke vllain e vet duke e trhequr kah vetja". Ai (vllai Harun) tha: "O bir i nns sime, populli m mundi dhe gati m mbyti, mos m konsidero mua me njerzit mizor".
    151. (Musai) Tha: "Zoti im, m fal mua dhe vllain tim dhe na dhuro mshirn Tnde, se Ti je mshirues i mshiruesve.
    152. Nuk ka dyshim se ata q adhuruan viin ka pr t'i prfshir prbuzja nga Zoti i tyre dhe nnmimi n jetn e dynjas. Kshtu, i shprblejm (me dnim) trilluesit e rrens.
    153. E ata q bn vepra t kqia e pastaj u penduan pas tyre, dhe besuan sinqerisht, Zoti yt ua fal gabimet dhe sht mshirues pas tij (pas pendimit t tyre).
    154. E kur iu ndal hidhrimi Musait, ai mori pllakat (q i pat hedhur), e n tekstin e tyre ishin (shnuar) udhzime e mshir pr ata q kan frik ndaj Zotit t tyre.
    155. Musai zgjodhi nga populli i vet shtatdhjet veta pr kohn q Ne ia caktuam takimin. E pasi q kapi ata dridhja (e toks), ai tha: "Zoti im!, sikur t kishe dashur Ti, i kishe zhdukur m par ata dhe mua. A po na zhduk pr at q bn t marrt nga ne? Kjo sht vetm sprov e Jotja, q me t e bn t humbur at q do, dhe e v n rrug t drejt at q do. Ti je mbrojtsi yn, pra falna e mshirona, se Ti je m i miri q fal (gabimet).
    156. Dhe cakto pr ne (jet) t mir n dynja dhe t mir n botn tjetr, pse vrtet jemi kthyer kah Ti. Ai (Zoti) tha: "Dnimi im sht ai me t cilin e godas cilin dua, e mshira Ime ka prfshir secilin send. At (Mshirn) do ta caktoj pr ata t cilt i ruhen (mkateve), e japin zeqatin dhe pr ata q argumentet tona i besojn.
    157. Q pranojn t drguarin (Muhammedin), Pejgamberin arab, (q nuk shkruan as nuk lexon), t cilin e gjejn t cilsuar (t prshkruar me virtytet e tij), te ata n Tevrat dhe n Inxhil, e q i urdhron ata pr do t mir dhe i ndalon nga do e keqe, u lejon ushqimet e kndshme dhe u ndalon ato t pakndshmet, dhe heq nga ata barrn e rnd t tyre dhe prangat q ishin mbi ta. Pra, ata t cilt e besojn at, e ndrojn dhe e ndihmon, veprojn me dritn q iu zbrit me t, t tillt jan t shptuarit.
    158. Thuaj (Muhammed): "O ju njerz! Un jam i drgari i All-llahut te t gjith ju. All-llahut q vetm i Tij sht sundimi i qiejve e i toks, s'ka t adhuruar tjetr pos Tij; Ai jep jet dhe Ai jep vdekje, pra besoni All-llahun dhe t drguarin e Tij, pejgamberin e pashkolluar, q beson All-llahun dhe shpalljet e Tij, ndiqnie rrugn e tij q ta gjeni t vrtetn.
    159. Edhe prej popullit t Musait qe nj grup q udhzoi drejt dhe iu prmbajt asaj (drejtsis).
    160. Ne i ndam ata (popullin e Musait) n dymbdhjet grupe fises, e kur Musait i krkoi uj populli i vet, Ne e udhzuam (duke thn): "Bjeri me shkopin tnd gurit" (ai i ra) dhe prej tij (gurit) gufuan dymbdhjet kroje, ashtu q secili grup e dinte krojin e vet. Ne bm q ret t'u bjm hije atyre dhe u sollm rrshir dhe shkutza (dhe u tham): "Hani nga t mirat me t cilat ju dhuruam!" (e pse ishit prbuzs). Ata nuk na dmtuan Ne, por e dmtuan vetveten e tyre (ngase u dnuan).
    161. (prkujto edhe kt) Kur atyre iu tha: "Banoni n kt fshat (vendbanim) dhe hani nga (frutat e tij) kah t doni e thuani: "Falje" dhe n der hyni t prulur, se Ne do t'ua shtojm edhe m punmirve!"
    162. E ata prej tyre q ishin mizor ndrushuan fjal tjetr nga ajo q iu kishte thn, ather Ne zbritm kundr tyre nj dnim nga qielli pr shkak se ishin zullumqar.
    163. Dhe pyeti ti (Muhammed) pr fshatin q ishte n breg t detit e ata e shkeln rendin e t shtuns (q e kishin t ndaluar gjuajtjen e peshqve), kur n t shtunn e tyre peshqit u vinin sheshazi mbi uj, e n ditn q nuk festonin nuk u vinin. Ja, kshtu i sprovuam ata ngase ishin mkatar.
    164. Dhe kur nj grup prej tyre than: "Prse kshilloni nj popull q All-llahu do ta shkatrroj ose dnoj me nj dnim t ashpr?" Than (kshilluesit): "Arsyetimi para Zotit tuaj dhe me shpres q t'ju largohen gabimeve".
    165. E kur braktisn at pr t ciln ishin kshilluar, Ne i shptuam ata q pengonin nga t kqiat, ndrsa ata q kundrshtuan i kapm me nj dnim t fort, ngase ishin t shfrenuar.
    166. E kur ata tejkaluan me aroganc t hapt, nga ajo q ishin t ndaluar, Ne i shndrruam n majmun t prbuzur.
    167. Prkujto (o i drguar) kur Zoti Yt shpalli qartas se mbi ta do t v, deri n ditn e kijametit, sundimin e ndonj q ka pr t'ua shijuar atyre mundimin m t shmtuar. Vrtet Zoti yt ndrmerr shpejt dnimin, Ai edhe fal e mshiron shum.
    168. Ne i shprndajm ata n grupe npr tok; prej tyre ka t mir, por edhe jo t till. Ne i provuam me t mira e me t kqia, n mnyr q t trhiqen nga e keqja.
    169. E pas tyre erdhi brezi q trashgoi librin. Kta merrnin mjete t pavler t ksaj bote (lakmues q nuk dallonin t mirn a t keqen) e thonin: "Do t na bhet falje", e merrnin at prsri. A nuk sht marr prej tyre zotimi n librin (Tevratin) se nuk do t thon ndaj All-llahut tjetr pos t vrtets dhe ata e dinim mir se ka n t (libr). Po, a nuk po kuptoni se bota tjetr sht m e mir (se ajo ka merrnit ju) pr ata q ruhen.
    170. Po atyre q i prmbahen librit dhe falin namazin, Ne nuk u humbin shprblimin t t mirve.
    171. Prkujto kur ngritm kodrn mbi ta si re, e ata menduan se ajo do t bie mbi ta. (Ne u tham): Merrni kt q u dham me kujdes dhe prkujtoni 'keni n t, e t ndaleni nga ajo q sht e ndaluar.
    172. Prkujto kur Zoti Yt nxori nga shpina e bijve t Ademit pasardhsit e tyre dhe i bri dshmues t vetes s tyre (duke u thn): "A nuk jam Zoti juaj?" Ata than: "Po, dshmuam!" T mos thoni n ditn e kijametit: "Ne nga ky (dshmim) ishim t panjohur.
    173. Ose t mos thoni: "Prindrit tan m par ishin idhujtar, e ne ishim pasardhs t tyre. A do t na shkatrrosh ne pr at q bn ata asgjsues t s vrtets?"
    174. Po kshtu u sqarojm argumentet, q ata t kthehen nga e gabuarja n t vrtetn.
    175. Dhe lexoju atyre tregimin e atij q patm dhn diturit Tona, ndrsa ai u zhvesh prej tyre dhe ather at e shoqroi shejtani dhe kshtu ai u b prej t humburve.
    176. E sikur t donim Ne, do ta ngrisnim lart me (dituri), por ai nuk iu largua toks (dynjas) dhe shkoi pas epshit t vet. Shembulli i tij sht si ai i qenit, t cilin nse e prz ai e nxjerr gjuhn, po edhe nse nuk e prz, ai srish e nxjerr gjuhn. Ky sht shembulli i atyre q i konsideruan t rreme argumentet Tona. Ti rrfe tregimet (ymetit tnd) n mnyr q ata t mendojn.
    177. Shembulli i keq sht populli, ai q prgenjeshtroi faktet Tona dhe e dmtoi vetveten.
    178. At q All-llahu e udhzon, ai sht n rrug t drejt, e at q e humb, e ata jan t dshpruarit.
    179. Ne krijuam shum nga xhint e njerzit pr xhehennem. Ata kan zemra q me to nuk kuptojn, ata kan sy q me ta nuk shohin dhe ata kan vesh q me ta nuk dgjojn. Ata jan si kafsht, bile edhe m t humbur, t tillt jan ata t marrt.
    180. All-llahu ka emrat m t mir, andaj At thirrnie me ata e hiquni nga ata q bjn shtrembrime me emrat e Tij. Ata kan pr t'u shprblyer (me dnim) pr veprimet e tyre.
    181. E ndr ata q krijuam Ne, ka njerz q udhzojn n t drejtn e edhe veprojn me t.
    182. Ndrsa ata q i konsideruan t rreme argumente Tona, Ne do t'i shpijm n humbje n mnyr graduale kah nuk e kuptojn ata.
    183. Mirpo, atyre u jap afat, se kapja (dnimi) Ime sht e fort.
    184. A nuk menduan ata se ai bashkkohaniku i tyre (Muhammedi) nuk ka far mendurie, ai sht vetm qortues i hapt.
    185. A nuk vshtruan ata me vmendje pushtetin e madh n qiej e n tok dhe ka krijoi All-llahu prej sendeve, e edhe n at se ndoshta u sht afruar afati i tyre i vdekjes. Ather, cils bised pos ksaj (Kur'anit) do ti besojn?
    186. Pr at q All-llahu e la n humbje, s'do t ket udhzues, dhe ata do t'i l t bredhin n vrazhdsin e tyre.
    187. T pyesin ty (Muhammed) pr astin (katastrofn e prgjithshme) se kur do t ndodh ai. Thuaj: "At e di vetm Zoti im, kohn e tij nuk mund ta zbuloj kush pos Tij (e sjell kijametin pa e hetuar asnj nga krijesat). shtja e tij (se kur do t ndodh) sht preokupim i rnd (pr krijesat) n qiej e n tok. Ai (katastrofa) nuk ju vjen ndryshe, vetm befas. T pyesin ty sikur ti di pr t. Thuaj: "Pr t di vetm All-llahu, por shumica e njerzve nuk e din (pse sht e fsheht)".
    188. Thuaj: "Un nuk kam n dor pr veten time as ndonj dobi, as ndonj dm, pos ka do All-llahu. Sikur ta dija t fshehtn, do t shumoja pr vete t dobishmet, e nuk do t m prekte gj e keqe. Un nuk jam tjetr vetm se qortues dhe prgzues pr njerzit q besojn.
    189. Ai (All-llahu) sht Ai q ju krijoi prej nj vete, e prej saj pr t'u qetsuar pran saj. Kur e mbuloi ai (mashkulli) at (gruan), ajo u ngarkua me nj barr t leht dhe ashtu vazhdoi me t, e kur u b e rnd, ata t dy lutn All-llahun, Zotin e tyre: "Nse na jep nj (fmij) t mir, ata (pa t meta), ne do t jemi falendrues ndaj Teje".
    190. Pasi q atyre t dyve ju dha (fmij) t mir, ata (fmij e pasardhs) i prshkruan shok n at q iu dha. I pastr sht All-llahu nga ajo q ia prshkruajn.
    191. A i prshkruajn shok at ka nuk mund t krijoj asnj send, e ata (idhujt) vet jan t krijuar.
    192. Ata (idhujt) nuk mund t'ju sjellin atyre ndonj ndihm e as veten e tyre ta ndihmojn.
    193. Dhe, edhe nse i thirrni pr t'i udhzuar, ata nuk ju prgjigjen. Pr ju sht njejt, i thirrt ata ose heshtt.
    194. S'ka dyshim se ata q po i adhuroni ju pos All-llahut, jan t krijuar sikur ju (njerzit jan m t prsosur). Thirrni pra ata, e le t'ju prgjigjen juve nse thuani t vrtetn.
    195. A kan ata (idhujt) kmb t ecin me to, a kan duar t rrmbejn me to, a kan sy t shohin me ta? Thuaj: "Thirrni shokt (zotat) tuaj e thurrni kurtha pr mua e mos pritni".
    196. Mbrojtsi i im sht All-llahu q zbriti librin. Ai kujdeset pr t mirt.
    198. Dhe nse i thirrni pr udhzim, nuk dgjojn, e t duken se po t shikojn ty, po ata nuk shohin.
    199. Ti (Muhammed) merre t lehtn, urdhro pr t mir dhe hiqu prej t padijshmve.
    200. E nse t godet shejtani me ndonj vesvese, ti krko strehim te All-llahu, sepse vrtet Ai dgjon e di.
    201. Vrtet, ata q jan t ruajtur, kur i prek ndonj iluzion nga djalli, ata prkujtojn (All-llahun), nga djalli, ata prkujtojn (All-llahun), dhe ather shohin (t vrtetn).
    202. E vllezrit e tyre (jo t ruajturit) i prkrahin (shejtant) pr n humbje dhe nuk ndahen.
    203. Dhe, kur ti nuk u sjell atyre ndonj mrekulli (q e krkojn) thon: "Prse ti nuk e trilove vet?" Thuaj "Un (nuk trilloj) i prmbahem vetm asaj q m shpallet nga Zoti im, ky (Kur'ani) sht argument (me t cilin ndriohen zemrat) nga Zoti juaj, sht udhrrfyes dhe mshir pr popullin q beson.
    204. Kur lexohet Kur'ani, ju dgjoni at (me vmendje) dhe heshtni, n mnyr q t fitoni mshir.
    205. Ti prmende Zotin tnd n vete (heshtas), me respekt e me dro, jo me shprehje t larta, (prmende) n mngjes e n mbrmje dhe mos u br prej atyre q nuk kan kujdes.
    206. S'ka dyshim se ata q jan pran (afr) Zotit tnd (melekt) nuk trhiqen nga adhurimi ndaj Tij nga mendjemadhsia, At e madhrojn dhe vetm Atij i bjn sexhde.
    Sui generis

  8. #8
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Enfal

    1. T pyesin ty (Muhammed) pr plakn (e fituar n luft), thuaju: "Plaka, (mnyra e ndarjes s saj) sht shtje e All-llahut dhe t drguarit, prandaj kini frik All-llahun, prmirsoni gjendjen e unitetit tuaj dhe nse jeni besimtar, respektone All-llahun dhe t drguarin e Tij.
    2. E, besimtar t vrtet jan vetm ata, t t cilve kur prmendet All-llahu u rrnqethen zemrat e tyre, kur u lexohen ajetet e Tij u shtohet besimi, dhe q jan t mbshtetur vetm te Zoti i tyre.
    3. Dhe, t cilt falin (rregullisht) namazin dhe nga ajo, me ka Ne i furnizuam, ata japin.
    4. T tillt jan besimtar t vrtet dhe pr kt kan vende t larta te Zoti i tyre, kan falje dhe kan furnizim n mnyr t ndershme.
    5. (Mospajtimi i tyre pr plak sht) Ashtu si ai kur t nxori Zoti yt nga shtpia jote pr t vrtetn, e nj grup nga besimtart nuk ishte i knaqur.
    6. Bjn polemik me ty pr t vrtetn pasi q e kishin t qart (se ti veron me lejen e Zotit) sikur me qen se shtyheshin n vdekje t sigurt.
    7. Prkujtoni kur All-llahu ju premtoi njern prej dy grupeve se sht juaja, e ju dshironit t'ju takoj ai (grup) i paarmatosur, ndrsa All-llahu dshiroi q me premtimet e Tij ta vendos t vrtetn, e t zhduk n themel mbeturinn e mohuesve.
    8. Ta forcoj t vrtetn e ta rrnjos t kotn, edhe pse kt e urrejn kriminelt.
    9. Prkujtoni kur krkuat ndihm prej Zotit tuaj, e Ai ju sht prgjigjur: "Un do t'ju ndihmoj me njmij engjj q vijn nj pas nj (grup pas grupi).
    10. All-llahu nuk e bri at (ndihmn) pr tjetr, vetm t'ju gzoj(t'u jap myzhde) dhe pr t'i forcuar (qetsuar) me t zemrat tuaja, pse ndihma n realitet sht vetm prej All-llahut. All-llahu sht mbizotrues dhe i urt.
    11. Dhe kur Ai ju kaploi me nj kotje (gjum) q ishte siguri pr ju nga ana e Tij, ju lshoi shi nga qielli pr t'ju pastruar me t, largoi prej jush shtimet e shejtanit, e q t fuqizoj bindjen n zemrat tuaja dhe t'ju prforcoj me t (me shi) kmbt tuaja.
    12. Edhe kur Zoti yt u kumtoi engjjve se: "Un jam me ju, pra, inkurajoni ata q besuan! Un do t hedh frik n zemrat e atyre q nuk besuan, e ju goditni n qaf e lart, mshonju atyre n do gjymtyr (gishtrinj).
    13. Kt (ndshkim pr ta) ngase kundrshtuan All-llahun dhe t drguarin e Tij, e kush kundrshton All-llahun dhe t drguarn e Tij, nuk ka dyshim se All-llahu sht ndshkimfort.
    14. Kshtu e keni (dnimin), pra shijone, e pr mohuesit sht edhe dnimi i zjarrit.
    15. O ju q besuat! Kur t ndesheni n turmn (q lviz ngadal) e atyre q mohuan,mos ua ktheni shpinn.
    16. Kush ua kthen atyre shpinn, n at moment ve atij q kthehet pr t luftuar ose pr t'iu bashkngjitur nj grupi tjetr, ai ka trhequr kundr vetes hidhrimin e All-llahut dhe vendi i tij sht xhehennemi. E ai sht prfundim i keq.
    17. Ju nuk i mbytt (n t vrtet) ata, por All-llahu (me ndihmn q ua dha) i mbyti ata, dhe ti nuk i gjuajte, (n t vrtet) kur i gjuajte ata, por All-llahu (t ndihmoi) i gjuajti, e (bri kt) pr t'i shprblyer besimtart me nj dhunti t mir nga ana e Tij. All-llahu gjithka dgjon dhe di.
    18. Ja kjo sht e vrteta. All-llahu dobson dredhit e qafirave (kufarve).
    19. Nse ju (idhujtar) krkuat fitore, ja, ku e keni fitorn, (kjo sht ironi pr ta) po nse hiqni dor (nga lufta kundr Pejgamberit), ajo do t jet n dobin tuaj, e nse ju ktheheni, edhe Ne kthehemi. Ana (grumbulli) juaj nuk do t'ju vlej asgj edhe nse sht e madhe, sepse All-llahu sht me besimtart.
    20. O ju q besuat, respektoni All-llahun dhe t drguarin e Tij, e mos e braktisni at se ju po e dgjoni.
    21. Dhe mos u bni si ata q than: "Dgjuam", por nuk dgjojn.
    22. Krijesat (gjallesat) m t dmshme te All-llahu jan ata t shurdhtit, memect, t cilt nuk logjikojn.
    23. Sikur t dinte All-llahu pr ndonj t mir prej tyre, do t'i bnte t dgjojn, po edhe sikur t'i bnte t dgjojn, ata do t zbrapseshin dhe do t refuzonin.
    24. O ju q besuat, prgjigjuni All-llahut dhe t drguarit kur ju ftojn pr at q ju jep jet, (pr fen e drejt), dhe ta dini se All-llahu ndrhyn ndrmjet njeriut dhe zemrs s tij, dhe se ju do t tuboheni te Ai.
    25. Ruajuni nga e keqja (nga dnimi) q nuk godet vetm ata q bn mizori prej jush, (por edhe t mirt), dhe ta dini se All-llahu sht ndshkues i rrept.
    26. Prkujtoni kur ishit pakic e t dobt n tok, dhe friksoheshit se do t'ju rrmbejn njerzit (idhujtart), e Ai ju mundsoi vend t sigurt (n Medin) dhe ju prkrahu me ndihmn e Tij, ju furnizoi me t mira, q t jeni mirnjohs.
    27. O ju q besuat, mos e tradhtoni All-llahun dhe t drguarin, q t tradhtoni amanetet tuaja, deri e dini sa e keqe sht kjo.
    28. Dhe, dine se pasuria e juaj dhe fmijt tuaj jan vetm nj sprov, dhe se te All-llahu sht shprblimi i madh.
    29. O ju q besuat, nse keni frik All-llahun, Ai do t vr udhzim (n zemrat tuaja) pr ju, do t'ua mbuloj t kqiat, do t'ua fal mkatet. All-llahu sht dhurues i madh.
    30. Prkujto (o i drguar) kur ata q nuk besuan thurnin kundr teje; t ngujojn, t mbysin ose t dbojn. Ata bnin plane, e All-llahu i asgjsonte, se All-llahu sht m i miri q asgjson (dredhit).
    31. E kur atyre u lexohen ajetet Tona (Kur'ani), thonin: "Kemi dgjuar (kso fjalsh) dhe sikur t donim edhe ne do t thonim dika t ngjajshme me kt dhe se ky nuk sht gj tjetr pos mit i lasht".
    32. Dhe (prkujto) kur than: "O All-llah! nse sht ky (Kur'ani) vrtet prej Teje, lsho gur nga qielli kundr nesh, ose sillna ndonj dnim t idht.
    33. Po All-llahu nuk do t'i dnoj ata, derisa ti (Muhammed) je n mesin e tyre dhe All-llahu nuk do t'i dnoj, derisa ata krkojn falje (istigfar).
    34. ka kan ata q t mos i dnoj All-llahu, kur ata jan q pengojn (t tjert) nga xhamia e shenjt (Qabja), e edhepse nuk jan mbikqyrs t saj. Kujdestart e saj jan vetm ata q ruhen (t devotshmit), por shumica e tyre nuk sht q di.
    35. Lutja e tyre pran shtpis (Qabes) nuk ishe tjetr vese britm dhe duartrokitje, prandaj vuane dnimin pr shkak se mohonit.
    36. Ata q nuk besuan, shpenzojn pasurin e tyre pr t penguar nga rruga e All-llahut. Ata do t shpenzojn at dhe ajo do t bhet dshprim i tyre, e madje ata do t mposhten. E ata q mohuan, do t prmblidhen vetm n xhehennem.
    37. (Kjo mas) Q ta dalloj All-llahu t keqin nga i miri, dhe q t v t kqinjt njri mbi tjetrin, t'i bj grumbull t gjith e t'i hedh n xhehennem. E t tillt jan m t dshpruarit.
    38. Thuaju atyre q nuk besuan nse heqin dor (nga rruga e tyre e gabuar dhe besojn) do t'u falet e kaluara, po nse vazhdojn, ligji (i Zotit), izbatuar ndaj t parve ht i ditur (edhe ju do t'ju z).
    39. Luftoni ata derisa t mos mbetet idhujtari (besim i kot), e i tr adhurimi t bhet vetm pr All-llahun. Po nse ata ndalen (i japin fund mosbesimit), All-llahu sht mbikqyrs pr at q veprojn.
    40. Po nse refuzojn, ta dini se All-llahu sht mbrojts i juaji. E, sa mbikqyrs e ndihms i mir sht Ai.
    41. Ju (besimtar) ta dini se nj e pesta e asaj q fituat, nga ndonj send, i takon (prkujtuesve t) All-llahut, t drguarit t Tij, t afrmve t tij (t drguarit), jetimve, nevojtarve dhe atyre n mrgim, (ky sht prcaktimi i Zotit), nse keni besuar All-llahun, dhe at, (Kur'anin) q ia zbritm robit Ton (Muhammedit) ditn e furkanit (ditn e Bedrit, kur u dallua e vrteta nga e shtrembra), ditn e konfrontimit t dy grupeve. All-llahu sht i fuqishm pr do gj.
    42. Kur ju ishit n bregun e afrt t lugins, e ata n bregun e largt t saj (ju ishit kah Medina e ata kah Meka), ndrsa karavani ishte m posht prej jush (kah deti). Dhe, sikur t ishit ju ata q njri tjetrit i keni caktuar takimin, do ta thyenit caktimin. Por All-llahu ishte Ai q zbatoj eshtjen e kryer tanim, e t shkatrroj me argument at q u shkatrrua dhe t bj t jetoj me argumentet at q jetoi. All-llahu vrtet dgjon e di.
    43. Dhe (prkujto) kur All-llahu t'i dftoi ty ata n ndrr, t pakt n numr, e sikur t'i dftonte shum, ju do t dobsoheshit e do t grindeshsit pr shtjen (e lufts), por All-llahu ju shptoi. All-llahu vrtet e di shum mir se 'mbajn kraharort (zemrat).
    44. Prkujtoni kur u takuat (n sheshin e lufts), e Ai bri q ata n syt tuaj t duken pak, e po ashtu edhe ju t dukeni n syt e tyre pak; e bri kt pr t zbatuar All-llahu nj shtje q ishte e vendosur. Vetm te All-llahu sht prfundimi i shtjeve.
    45. O ju q besuat, kur t konfrontoheni me ndonj grup, prqndrohuni dhe prmendni do her All-llahun q t arrini fitoren e dshiruar.
    46. Dhe respektone All-llahun e t drguarin e Tij, e mos u prani mes vete e t dobsoheni e ta humbni fuqin (luftarake). T jeni t durueshm se All-llahu sht me t durueshmit.
    47. Mos u bni si ata q doln prej shtpive t tyre sa pr krenari e pr t'i par bota, e q pengonin nga rruga e All-llahut. All-llahut nuk mund t'i shptojn me at veprim t tyre.
    48. Prkujto (Muhammed) kur shejtani u dha guxim pr veprat e tyre dhe tha: "S'ka kush q mund t'iu mposht sot ju, un jam mbrojts Juaji!" E kur u ballafaquan t dy grupet, ai u trhoq prapa e tha: "Un trhiqem prej jush, un shoh ka nuk shihni ju, un i friksohem All-llahut. All-llahu ndshkon shum ashpr.
    49. Kur hipokritt dhe ata q n zemrat e tyre kishte smundje (dyshim) than: "Kta (muslimant) i ka mashtruar feja e tyre (s'kan fuqi t luftojn). Po kush mbshtetet n All-llahun, s'ka dyshim, se All-llahu sht ngadhnjyes i urt.
    50. Sikur t'i kishe par engjjt kur ua marr shpirtin atyre q mohuan (do t shihje tmerr), u binin fytyrave dhe shpinave t tyre (para, prapa): "Shijoni dnimin e djegjes!"
    51. Kt (dnim e mort) pr shkakun e asaj q fituat. All-llahu nuk sht i padrejt pr robt e Tij.
    52. Edhe idhujtart, si e kishte tradit populli i faraonit, e dhe ata q ishin para tyre, i mohuan argumentet e All-llahut, e pr shkak t mkateve All-llahu i skatrroi. All-llahu sht i plotfuqishm, ndshkues i ashpr.
    53. Kt (mas ndshkuese) e bri ngase All-llahu nuk ishte ndryshues i nj begatie, t ciln ia ka dhuruer nj populli, derisa t ndryshoj ai vet n vetvete (t bhet prbuzs i s mirs) dhe ngase All-llahu dgjon (ka thon) dhe di (ka punojn).
    54. Ashtu si ishte tradit e popullit t faraonit dhe atyre q kishin qen m par, q i konsideronin t rreme faktet e Zotit t tyre, e Ne pr kto t kqija t tyre i shkatrruam, e popullin e faraonit (edhe faraonin) e fundosm, por t gjith kta ishin dmtues t vetes s tyre.
    55. Krijesat m t dmshme te All-llahu jan ata q mohuan, nuk pritet q ata t besojn;
    56. Kta jan ata prej t cilve ti pate marr premtimin (se nuk do t ndihmojn idhujtart) e t cilin ata nuk e ruajtn por si do her e thyejn premtimin e tyre.
    57. Po nse i ndesh (i z) ata n luft, ather ti ata (me shkatrrimin e tyre) shpartallo ata q jan pas tyre, n mnyr q t marrin msim.
    58. Nse ti e heton tradhtin e nj populli (ndaj marrveshjes), ather edhe ti ua hidh atyre (marrveshjen) n mnyr t njejt, sepse All-llahu nuk i do ata q tradhtojn (fshehurazi).
    59. Dhe, ata q mohuan, mos t mendojn kurrsesi se shptuan, (se na ikn). Ata nuk mund ta bjn t paaft At (zotin) q i ndjek.
    60. E ju prgatituni sa t keni mundsi force, (mjete luftarake) e kuaj t caktuar pr betej kundr atyre (q tradhtojn) e me t, (me prgatitje) ta friksoni armikun e All-llahut, armikun tuaj dhe t tjert, t cilt ju nuk i dini (se kush jan), e All-llahu i di ata. kado q shpenzoni pr rrug t All-llahut, ajo do t'ju konpenzohet dhe nuk do t'ju bhet padrejt.
    61. N qoft se ata, anojn kah paqja ano edhe ti kah ajo, e mbshtetu n All-llahun. Ai sht q dgjon dhe di.
    62. Po nse duan t mashtrojn me t (me paqen), ty t mjafton All-llahu. Ai sht q t fuqizoj ty me ndihmn e vet dhe me besimtart.
    63. Dhe Ai sht q bashkoi zemrat e tyre. Edhe sikur ta shpenzoshe gjith ata q sht n tok, nuk do t mund t'i bashkoje zemrat e tyre, por All-llahu bri bashkimin e tyre, pse Ai sht i gjithfuqishm, i urt.
    64. O Pejgamber! All-llahu t mjafton ty dhe besimtarve q jan me ty.
    65. O Pejgamber! Nxiti besimtart pr luft. Nse prej jush jan njzet t durueshm, (trima t fqishm), do t'i mundni dyqind, e nse jan njqind, do t'i mundni njmij sish q nuk besuan, pr shkak se ata jan njerz q nuk kuptojn (pse luftojn).
    66. All-llahu ju bri lehtsim tash duke ditur se jeni dobsuar. Nse prej jush jan jan njqind t durueshm, do ti mundni dyqinnd, e nse prej jush jan nj mij, me ndimn e Zotit do t'i mundni dy mij. All-llahu sht me ata q jan t durueshm.
    67. Pr asnj pejgamber nuk qe me vend t ket robr derisa ta ket drmuar me luft (armikun) n tok. Ju keni pr qllim prjetimet e ksaj bote, ndrsa All-llahu dshiron pr ju Ahiretin. All-llahu mbizotron do gj, di ka sht e mir pr robt.
    68. Po t mos ishte dispozita e hershme e caktuar prej All-llahut (q t mos dnohet ai q prpiqet, po nuk e qllon), juve do t'ju kishte goditur nj dnim i madh pr at q e mort.
    69. Pra, (sht e lejuar preja e lufts) hani at q e fituat me luft, si t lejuar dhe t mir, prmbajuni dispozitave t All-llahut se All-llahu sht Ai q fal dhe q mshiron.
    70. O Pejgamber! Thuaju atyre robrve q i keni n duart tuaja se posa t vrej All-llahu ndonj t mir (besim t drejt e t sinqert) n zemrat tuaja, Ai u jep edhe m shum t mira nga ajo ka sht marr nga ju, ua fal gabimet, se All-llahu fal pa mas, se sht mshirues i madh.
    71. E nse (robrit) duan t tradhtojn ty, ata m par tradhtuan All-llahun, (nuk besuan) e Ai (t ndihmoj), t mundsoj t ngadhnjesh ndaj tyre. All-llahu i di t gjitha ndodhit, vepron me urtsin e Tij.
    72. sht e vrtet se ata q besuan, u shprnguln dhe luftuan me pasurin e tyre n rrugn e All-llahut, dhe ata q strehuan (t shprngulurit) dhe u ndihmuan, t tillt jan miq t njri tjetrit (n ndihm dhe n trashgim). Ata q besuan por q nuk u shprnguln, ju nuk keni prkujdes as ndihm pr ta deri sa t shprngulen edhe ata. E nse ata krkojn ndihm prej jush pr shtjen e fes, ather jeni t obliguar t'u ndihmoni, prve nse sht puna kundr nj populli q me t keni marrveshje (nuk mund t'u ndihmoni n luft kundr atij populli). All-llahu mbikqyr at q veproni.
    73. Ata q e mohuan t vrtetn jan miq t njri-tjetrit. E nse nuk e bni at (t ndihmoni e t kujdeseni njri-tjetrin), bhet trazir dhe rrmuj e madhe n tok.
    74. Po ata q besuan, migruan dhe luftuan pr rrugn e All-llahut, dhe ata q strehuan dhe ndimuan, jan besimtar t vrtet. Atyre u takon falje (e mkateve) dhe furnizimi n mnyr t ndershme.
    75. Ndrsa edhe ata q besuan m von, e q u shprnguln dhe luftuan s bashku me ju, jan t njejt me ju (n t drejta). E, (sipas dispozitave t Zotit), farefisi ka m prparsi ndaj njri-tjetrit (se sa ensart e muhaxhirint) mes All-llahu di n hollsi pr do send.
    Sui generis

  9. #9
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Tewbe

    1. Denoncim nga All-llahu dhe i drguari i Tij ndaj idhujtarve me t cilt ju patt lidhur kontrat (kumtes pr shkputjen e marrveshjes).
    2. Pra, ju (idhujtar) qarkulloni npr tok (lirisht) katr muaj, e dine se fuqin e All-llahut nuk mund ta bni t paaft dhe se All-llahu mposht mohuesit.
    3. Dhe (ky sht) nj kumtim nga All-llahu dhe i drguari i Tij, drejtuar gjith njerzve n ditn e haxhit t madh, se All-llahu sht trhequr prej (marrveshjes s) idhujtarve, e njkohsisht edhe i drguari i Tij. Po, nse pendoheni, do t jet m mir pr ju, e nse ia ktheni shpinn (rrugs s drejt), ta dini se nuk mund t'i shptoni (ndjekjes s) All-llahut. E, ti prgzoji ata q mohuan me nj dnim t padurueshm.
    4. Pos atyre idhujarve me t cilt keni lidhur marrveshje, e t cilt nuk ju kan shmangur asgj dhe nuk e kan ndihmuar asknd kundr jush, pra, edhe ju prmbushni marrveshjen e tyre deri n afatin e caktuar. S'ka dyshim se All-llahu i do t devotshmit.
    5. E kur t kalojn muajt e shenjt, luftoni idhujtart kudo q t'i gjeni, robroni dhe ngujoni ata, e vinju prit n do shteg. N qoft se pendohen, e falin namazin dhe e japin zeqatin, ather ua lshoni rrugn, se vrtet All-llahu fal sht mshirues.
    6. E nse ndokush prej idhujtarve t krkon strehim, ti strehoje n mnyr q t'i dgjoj fjalt e All-llahut (Kur'anin), e mandej prcille n vendin e tij t sigurt. Kt ngase ata jan popull q nuk e din (t vrtetn e fes islame).
    7. Si mund t ken udhujtart bes (marrveshje) te All-llahu dhe te i drguari i Tij, prve atyre me t cilt keni lidhur marrveshje pran xhamis s shenjt (Qabes), e derisa ata i prmbahe (marrveshjes) prmbahuni edhe ju. All-llahu i do ata q ruajn besn.
    8. Si (mund t ken bes) ata t cilt nse ju mundin, nuk prfillin ndaj jush as farefisni dhe as marrveshje. Ata ju bjn lajka me fjalt e tyre kundrshtojn ngase shumica e tyre jan besthyes.
    9. Ata i shkmbyen ajetet e All-llahut pr nj vler t pakt dhe penguan nga rruga e Tij. Ata keq vepruan.
    10. Ata nuk respektojn te asnj besimtar as farefisnin as marrveshjen; si t till jan prdhunues.
    11. Po, nse ata pendohen,e falin namazin dhe e japin zeqatin, ather i keni vllez n fe. Ne sqarojm agumentet pr ata njerz q kuptojn.
    12. E nse ata thyejn zotimet e tyre pas marrveshjes, ofendojn fen tuaj, ather luftoni krert e mohuesve. Ata vrtet nuk kan bes, luftoni q t frenohen (nga krimi e fyerja).
    13. Prse t mos e luftoni nj popull q thyen zotimet e veta dhe tentuan t dbojn t drguarin? N t vrtet ata ua filluan t part luftn. A u friksoheni atyre? M e drejt sht t'i friksoheni All-llahut, nse jeni besimtar.
    14. Luftoni ata, All-llahu i dnon dhe i mposht ata nprmjet jush, e juve ju ndihmon kundr tyre dhe shron zemrat e njerzve besimtar.
    15. Dhe Ai mnjanon brengat nga zemrat e tyre. All-llahu ia pranon pendimin atij q do. All-llahu i di t fshehtat, me urtsi zgjidh shtjet.
    16. A mos menduat se do t mbeteni anash (pa u provuar), e pa u sqaruar te All-llahu ata q luftuan prej jush dhe, prpos All-llahut, pos t drguarit t Tij dhe pos besimtarve, nuk morn ndonj t jashtm mik intim. All-llahu e di hollsisht at q bni ju.
    17. Nuk sht e drejt e idhujtarve t kujdesen pr xhamin e All-llahut, duke qen se vet dshmojn pr veten e tyre se jan mohues. T tillve u shkuan kot veprat e tyre dhe ata jan prgjithmon n zjarr.
    18. E drejt e prkujdesjes s xhamive t All-llahut sht vetm e atij q i ka besuar All-llahut dhe dits s mbram e q e fal namazin, jep zeqatin e nuk i friksohet askujt pos All-llahut. T tillt do t jen t udhzuarit (n rrugn e drejt).
    19. A mos e konsideruat dhnien e ujit haxhinjve dhe kujdestarin ndaj xhamis s shenjt, si besimin e atij q i besoi All-llahut dhe dits s fundit dhe q luftoi n rrugn e All-llahut? Jo, ato nuk jan t barabarta te All-llahu. Popullin mizor All-llahu nuk e v n rrug t drejt.
    20. Ata t cilt besuan, migruan dhe luftuan me pasurin dhe veten e tyre n rrugn e All-llahut, ata kan pozit m t lart te All-llahu dhe vetm ata jan fatlum.
    21. Zoti i tyre i prgzon ata me mshir nga Ai, me disponim ndaj tyre, me xhennete ku ata do t ken nimet (hirsi-mirsi) t pandrprer.
    22. Ata aty do t jen t pasosur e te All-llahu sht shprblim i madh.
    23. O ju q besuat, mos u ofroni miqsi (dashuri) prindrve tuaj, as vllezrve tuaj, nse ata vlersojn mosbesim kundr besimit. E kush prej jush miqsohet me ta, ata jan mizor.
    24. Thuaj (o i drguar): "N qoft se etrit tuaj, djemt tuaj, vllezrit tuaj, bashkshortet tuaja, farefisi juaj, pasuria q e fituat, tregtia q frikoheni se do t dshtoj, vendbanimet me t cilat jeni t knaqur, (t gjitha kto) jan m t dashura pr ju se All-llahu, se i drguari i Tij dhe se lufta pr n rrugn e Tij, ather, pritni derisa All-llahu t sjell vendimin e Tij. All-llahu nuk v n rrugn e drejt njerzit e prishur.
    25. Nuk ka dyshim se All-llahu ju ka ndihmuar n shum beteja, e edhe n ditn e Hunejnit, kur juve ju mahnit numri i madh, i cili nuk ju vlejti asgj, dhe me gjersin e saj q e kishte toka u ngushtua pr ju, pastaj ju u zbrapst (ikt).
    26. Pastaj All-llahun zbriti qetsin e vet n t drguarin e Tij dhe n besimtar, zbriti nj ushtri q ju nuk e pat, i dnoi ata q mohuan, e ai ishte ndshkim ndaj mosbesimtarve.
    27. All-llahu pastaj i fal atij q do. All-llahu fal shum dhe mshiron shum.
    28. O ju q besuat, vrtet idhujtart jan t ndyr, andaj pas ktij viti t mos i afrohen m xhamis s shenjt. Nse i friksoheni skamjes All-llahu me dshirn e vet do t'ju pastroj me mirsit e Tij. All-llahu sht i gjithdijshm, sht i urt.
    29. Luftoni ata q nuk besojn All-llahun e as botn tjetr, nuk e konsiderojn t ndaluar (haram) at q e ndaloi All-llahu dhe i drguari i Tij, nuk besojn fen e vrtet, prej atyre t cilve u sht dhn libri, derisa ta japin xhizjen n dor e duke qen t mposhtur.
    30. E jehudit than: Uzejri sht djali i All-llahut, e t krishtert than: Mesihu sht djal i All-llahut. Ato ishim thnie t tyre me gojt e tyre (fraza t thata), q imitojn thniet e jobesimtarve t mhershm. All-llahu i vraft, si largohen (nga e vrteta)!
    31. Ata i konsideruan "ahbart" (priftr jehudi) t tyre, "ruhbant" (murgjit e krishter) t tyre dhe Mesihun (Isain) birin e Merjemes, pr zota pos All-llahut, ndrsa ata nuk jan urdhruar pr tjetr (nga pejgambert) pos pr adhurimin ndaj All-llahut nj, e q nuk ka t adhuruar tjetr pos tij. I lart sht Ai nga ka i shoqrojn.
    32. Ata prpiqen me gojt e tyre ta shuajn dritn e All-llahut, e All-llahu nuk do tjetr, pos ta prsos dritn e Tij ndonse jobesimtart e urrejn.
    33. Ai (All-llahu) sht q e drgoi t drgarin e Tij me udhzim t drejt e fe t vrtet, e pr ta br q t dominoj mbi t gjitha fet, edhe pse e urrejtn idhujtart.
    34. O ju q besuat, vrtet nj shumic e paris fetare e jehudive dhe e t krishterve, n mnyr t paligjshme e han pasurin e njerzve dhe pengojn t tjert nga rruga e All-llahut. Ata t cilt e ruajn arin e argjendin e nuk e japin pr rrugn e All-llahut, lajmroji pr nj dnim t dhmbshm.
    35. At dit kur ajo (pasuri e deponuar) frgohet n prushin e xhehennemit, e me t (ashtu zharav) lyhen ballt, ant dhe shpinat e tyre (do t'u thuhet): "Kjo sht ajo q e dispozituat pr veten tuaj, pra shijoni at q e depozitonit!"
    36. Te All-llahu numri i muajve sht dymbdhjet (sipas hns), ashtu si sht n librin e All-llahut prej dits kur krijoi qiejt dhe tokn. Prej tyre katr jan t shenjt. Kjo sht fe e drejt. Pra, mos e ngarkoni (me mkat) veten tuaj ata (katr muaj). Luftoni t gjith idhujtart pa dallim, si ju luftojn ata juve pa dallim, e din se All-llahu sht me ata q ruhen (t kqiave).
    37. E shtyrja (e nj muaj n vend t nj tjetri) nuk sht tjetr vetm se nj rritje e mosbesimit, q me t edhe m shum humbin ata q mohuan, pse n nj vit e bjn t lejuar at (muajin e shenjt), e n nj vit t ndaluar (t shenjt), e pr t prputhur numrin q All-llahu i bri t shenjt dhe me at, e bjn t lejuar at q All-llahu e ndaloi. Atyre u jan hijeshuar veprat e tyre t kqia. Po, All-llahu nuk v n rrug t drejt popullin mohues.
    38. O ju q besuat, 'sht me ju, q kur ju thuhet: "Dilni n (luft) rrugn e All-llahut!", ju u rnduat n vend (si t ishit t gozhduar). A mos ishit t knaqur me jetn e ksaj bote, se sa me at t ardhmen? Prjetimi i jets s ksaj bote ndaj asaj t ardhmes, nuk sht asgj.
    39. Nse nuk dilni (n luft), Ai do t'ju dnoj me nj dnim t dhembshm, do t'ju zvendsoj me nj popull tjetr dhe Atij nuk i bhet far dmi. All-llahu sht i gjithfuqishm pr do gj.
    40. N mos e ndihmofshit at (Pejgamberin), at e ka ndihmuar All-llahu; kur ata q nuk besuan e nxorn at vet t dytin; kur q t dy ishin n shpell, kur po i thoshte shokut t vet: "Mos u pikllo (friko), All-llahu sht me ne!" E All-llahu zbriti qetsi (n shpirtin e) atij, e fuqizoi me nj ushtri q ju nuk e patt; e fjaln e atyre q nuk besuan m t ultn, kurse fjala e All-llahut (sht) m e larta. All-llahu sht m i fuqishmi, m i urti.
    41. Dilni (n luft), le t'ju vij (lufta) e leht ose e rend, luftoni pr hire t All-llahut me pasurin tuaj dhe me veten tuaj; kjo sht gjja m e dobishme pr ju, nse e kuptoni.
    42. Sikur t ishte fitim i afrt dhe udhtim mesatar, ata (hipokritt) do t vinin pas teje, por pr ta ishte largsi e vshtir. Ata do t betohen n All-llahun: "Sikur t kishim pasur mundsi, do t dilnim me ju". E shkatrrojn veten e tyre; All-llahu e di se ata jan rrenacak.
    43. All-llahu ta fali ty (Muhammed) gabimin pse atyre ju dhe leje (t ngelin pa dal) para se t bhej pr ty e qart se cilt ishin t drejt dhe t'i dije me koh rrenacakt.
    44. Ata q besojn All-llahun dhe botn tjetr, nuk t krkojn leje pr t mos luftuar me pasurin dhe veten e tyre. All-llahu i di t sinqertit.
    45. Vetm ata q nuk besojn All-llahun dhe botn tjetr dhe q zemrat e tyre jan t dyshimta, t krkojn leje (pr t mos vajtur n luft), pra ata, sillen vrdall n dyshimin e tyre.
    46. E sikur t kishin dshiruar ata t dalin, do t bnin pr t (pr luft) ndonj prgatitje, por All-llahu nuk e plqeu ngritjen e tyre, andaj i zmbrapsi, dhe u sht thn: "Rrini me t paaftit (fmijt, grat e pleqt).
    47. Edhe sikur t dilnin me ju, ata nuk do t'ju shtonin tjetr pos ngatrress dhe shum shpejt do t pranin mesin tuaj, duke krkuar t'ju turbullojn. E ndr ju ka t till q i dgjojn ata. All-llahu i di shum mir hipokritt.
    48. Ata edhe m par tentuan prarjen tuaj, t'i ngatrruan ty shtjet derisa t erdhi e vrteta dhe ngadhnjeu vendimi i All-llahut, prkundr asaj q ata e urrenin.
    49. Dhe prej tyre ka t till q thon: "M lejo mua (t mos shkoj n luft) e mos m v n sprov!" Ja, ata mu n sprov kan rn (m par). Xhehennemi gjithsesi i prfshin nga t gjitha ant jobesimtart.
    50. Nse ty t takon ndonj e mir (n luft), ajo u vjen keq atyre, e nse t godet ndonj e pakndshme, ata thon: "Ne edhe m par kemi ndrmarr pr shtjen ton dhe kthehen t gzuar.
    51. Thuaj: "Neve nuk na godet asgj tjetr, prve ka na sht caktuar nga All-llahu; Ai sht ndihmtar yni". Prandaj, vetm All-llahut le t'i mbshteten besimtart.
    52. Thuaj: "'pritni pr ne tjetr, pos njers nga dy t mirat (o fitues, o dshmor)? Ndrsa ne presim pr ju q nga ana e All-llahut, ose nprmjet duarve tona, t'ju godas me dnim. Pra, ju pritni, e bashk me ju presim edhe ne.
    53. Thuaj: "Shpenzuat ju me dshir a me dhun, nuk u pranohet kurrsesi, vrtet ju ishit popull i padgjueshm.
    54. Mospranimin e dhnieve t tyre nuk e pengoi tjetr gj vetm pse ata mohuan All-llahun dhe t drguarin e Tij, dhe namazin e falin vetm me prtaci, e lmoshn nuk e japin ndryshe pos duke urrejtur.
    55. Prandaj, mos t mahnit (mos e shih t mir) pasuria e tyre e as fmijt e tyre, All-llahu do vetm t'i dnoj me to n jetn e ksaj bote e t'ju nxjerr shpirtrat duke qen ashtu qafira.
    56. Ata betohen n All-llahun se vrtet jan si ju, por ata nuk jan me ju, ata jan popull q frikohet.
    57. Sikur t gjenin ndonj vendstrehim, ndonj shpell a ndonj vrim, ata do t shkonin aty me vrapim.
    58. Ka prej tyre q do t bjn vrejtjen n ndarjen e lmoshs, nse u jepet nga ajo, ata mbesin t knaqur, e nse nuk u jepet, ata hidhrohen.
    59. E sikur t knaqeshin me at q ua dha All-llahu dhe i drguari i Tij, e t thonin: "Ne na mjafton All-llahu, All-llahu do t na furnizoj nga t mirat e Tij, e edhe i drguari i Tij, dhe se vetm te All-llahu e mbshtesim dshirn (do t ishte shum m mir pr ta)".
    60. All-llahu caktoi obligim q lmosha (zeqati etj.) t'ju takojn vetm: t varfre (nevojtarve), t ngratve (q s'kan fare), punonjsve (q e tubojn), atyre q duhet prfituar zemrat (t dobtve n besim), e duhet dhn edhe pr lirim nga robria, t mbyturve n borgje, (lufttarve), n rrugn e All-llahut dhe atij q ka mbetur n rrug. All-llahu e di gjendjen e robrve, punon sipas urtsis s vet.
    61. Ka prej tyre q e ofendojn Pejgamberin e thon: "Ai sht br vesh (beson ka dgjon)". Thuaj: "Ai sht vesh i t mirs suaj (dgjon t mirn dhe vepron e jo t keqen), ai beson All-llahun (ka i thot), u z bes beismtarve dhe sht mshirues pr ata q besuan nga mesi juaj, e ata q nuk e ln t qet t drguarin e All-llahut, ata kan dnim t dhmbshm.
    62. Ata ju betohen (muslimanve) n All-llahun pr t'ju br juve t knaqur (se s'kan qllime t kqia), e m e drejt sht q ata t bjn t knaqur All-llahun dhe t drguarin e Tij (me adhurim dhe vepra t sinqerta) nse vrtet jan besimtar.
    63. A nuk e ditn ata se kush kundrshton All-llahun dhe t drguarin e Tij, atij i sht caktuar zjarri i xhehennemit, ku do t jen prjet, e ky sht ai poshtrimi madh.
    64. Hipokritt kan dro se do t zbritet ndonj kaptin q do t nxjerr n shesh at q kan n zemrat e tyre. Thuaj: "Ani, talluni!" All-llahu do ta zbuloj at q i friksoheni.
    65. E nse i pyet ti ata (prse tallen), do t thon: "Ne vetm jemi mahnitur e dfruar". Thuaj: "A me All-llahun, librin dhe t drguarin e Tij talleni?"
    66. Mos krkoni fare ndjes, ju pasiq (shpallt se) besuat, keni mohuar. Nse nj grupi nga ju i falim, grupin tjetr e dnojm, ngase ishin kriminel.
    67. Hipokritt dhe hipokritet jan si njri tjetri; urdhrojn pr t keqen e ndalojn nga e mira dhe shrngojn duart e tyre. Harruan All-llahun (nuk i binden), prandaj Ai i harroi (nga mshira). Nuk ka dyshim, hipokritt jan ata t prishurit.
    68. Hipokritve dhe hipokriteve dhe jobesimtarve All-llahu u ka prcaktuar zjarrin e xhehennemit, ku do t jen prgjithmon, ai mjafton pr ta, dhe ata i ka mallkuar All-llahu. Ata kan dnim t pandrprer.
    69. Ju hipokrit jeni si ata para jush, q ishin m t fuqishm se ju, kishin m shum pasuri e fmij, q prjetuan ata q u takoi, sikurse q prjetuat edhe ju pjesn tuaj, madje edhe ju u zhytt (n t kqija) si u zhytn ata. T tillt asgjsuan veprat e veta n kt jet dhe n jetn tjetr, dhe t tillt jan plotsisht t dshpruar.
    70. A nuk u arrijti atyre lajmi i atyre q ishin m heret si: i popullit t Nuhut, i Adit, i Themudit, i popullit t Ibrahimit, i atyre t Medjemit dhe i t rrotulluarve (populli i Lutit). Atyre u patn ardhur t drguarit e tyre me argumente. All-llahu (q i shkatrroi) nuk ua bri atyre padrejt, por ata ia bn padrejt vetes.
    71. Besimtart dhe besimtaret jan t dashur pr njri-tjetrin, urdhrojn pr t mir, e ndalojn nga e keqa, e falin namazin dhe japin zeqatin, respektojn All-llahun dhe t drguarin e Tij. T tillt do t'i mshiroj All-llahu. All-llahu sht ngadhnjyes, i urt.
    72. Besimtarve dhe besimtareve All-llahu u premtoi xhennete nn t cilt rrjedhin lumenj, n t to do t jen prgjithmon, dhe (u premtoi) vendbanime t bukura n xhennetin e Adnit, edhe nj disponim nga All-llahu q sht mbi t gjitha. Ky, pra sht ai shptimi i madh.
    73. O Pejgamber, lufto jobesimtart dhe hipokritt dhe sillu rrept ndaj tyre - vendi i tyre sht xhehennemi q sht prfundimi m i keq.
    74. Ata betohen n All-llahun se kan thn (asgj t keqe), e n t vrtet, kan thn fjal q nuk prkojn me besimin, dhe pasi patn shprehur besimin ata e mohuan, dhe u prpoqn pr at (mbytjen e Pejgamberit) q nuk e arritn. Ata nuk urrejn pr tjetr pos pse All-llahu nga mirsit e Tij dhe i drguari i begatoi ata. Nse ata pendohen do t jet m mir pr ta, e nse refuzojn, All-llahui dnon me nj dnim t dhembshm si n kt bot ashtu edhe n botn tjetr. E n kt rruzull t toks nuk ka pr ta as mbrojts, e as ndihms.
    75. E prej tyre (hipokritve) pati sish q i patn dhn besn All-llahut q: "Nse na jep (All-llahu) nga mirsia e Tij, ne do t ndajm lmosh dhe do t bhemi prej punmirve.
    76. Kur ju dha (All-llahu) nga t mirat e Veta, ata bn koprraci me at (q u dha), e thyen besn dhe u zbrapsen nga respekti ndaj All-llahut.
    77. Dhe pr shkak se e thyen besn q i patn dhn All-llahut, dhe pr shkak t asaj se gnjenin, All-llahu u ngjeshi hipokrizin n zemrat e tyre deri n ditn q e takojn At.
    78. A nuk e ditn ata se All-llahu e di fshehtsin e tyre (n zemra), bisedn e tyre, dhe se Ai (All-llahu) i di t gjiha t fshehtat.
    79. Ata (hipokrit) q i prqeshnin besimtart, q me vullnetin e vet japin lmosh, i prqeshin edhe ata t cilt nuk kan m shum se ka sht e domosdoshme pr jetesn e tyre, e njkohsisht tallen me ta, All-llahu u dha shprblimin e talljeve t tyre - dnimin m t rnd.
    80. Krko falje pr ta ose mos krko (sht njejt), e edhe nse krkon falje shtatdhjet her, All-llahu nuk do t'ua fal, sepse ata mohuan All-llahun dhe t drguarin e Tij, e All-llahu nuk v n rrug t drejt (t shptimit) ata q nuk respektojn.
    81. Ata (hipokrit) q mbetn (pa shkuar n luft), u gzuan pr ndejen e tyre pas t drguarit t All-llahut dhe nuk dshiruan q t luftonin me pasurin dhe veten e tyre n rrugn e All-llahut dhe than: "Mos dilni (n luft) n vap!" Thuaju: "Zjarri i xhehennemit ka vapn edhe m t fort, nse jan q kuptojn!"
    82. Le t qeshin pak (n dynja) e le t qajn shum (n botn tjetr). Ai sht shprblim i asaj q fituan.
    83. Nse All-llahu t kthen ty (prej Tebukut) te ndonj grup i tyre (hipokritve), e ata t krkojn leje pr t dal (me ty n ndonj luft), thuaju: "Ju nuk do t dilni kurr me mua dhe kurr nuk do t luftoni ndonj armik s bashku me mua! Ju ishit t knaqur hern e par q nuk luftuat, pra rrini me ata q mbetn!"
    84. Dhe asnjrit prej tyre kur t vdesin, mos ia fal namazin (e xhenazs) kurr, e as mos qndro pran varrit t tij (pr lutje e vizit), pse ata mohuan All-llahun dhe t drguarin e Tij dhe vdiqn kryene.
    85. Po ty t mos duket e mir pasuria e tyre dhe fmijt e tyre. All-llahu deshi t'i mundoj me t n kt bot dhe t'u dal shpirti duke qen mohues.
    86. E kur zbritt nj kaptin (q thot): t besoni All-llahun dhe luftoni s bashku me t drguarin e Tij, ata t pasurit krkuan leje prej teje dhe than: "Na le t mbesim me ata q rrin!"
    87. U pajtuan t mbesin me ata q nuk vajtn (n luft). Po zemrat e tyre jan mbyllur, andaj ata nuk kuptojn.
    88. Por, i drguari, e s bashku me t edhe ata q besuan, luftuan me pasurin dhe veten e tyre dhe atyre u takuan t gjitha t mirat, ata jan t shptuarit.
    89. All-llahu u ka prgatitur atyre xhennete q n t rrjedhin lumenj, ku do t qndrojn prgjithmon. Ai sht suksesi i madh.
    90. Disa nga arabt beduin q krkuan falje, erdhn pr t'iu dhn leje (t mos shkonin n luft), e ata t tjert q kishin gnjyer (me besim) All-llahun dhe t drguarin e Tij ishin ndal (paleje). Ata q prej tyre nuk besuan, do t'i godas dnim i ashpr.
    91. Nuk sht ndonj mkat pr t dobtit, as pr t smurt, e as pr ata q nuk kan me ka t prgatiten, kur jan t sinqert ndaj All-llahut dhe t drguarit t Tij, pra pr t mirt nuk ka rrug qortimi. All-llahu fal shum, sht mshirues.
    92. (nuk ka qortim) Dhe as pr at q kur erdhn te ti pr t'i bartur me kafsh, u the: "Nuk kam me ka t'ju bart. Ata u kthyen, e prej pikllimit se nuk kishin me ka t prgatiteshin nga syt e tyre ridhnin lot.
    93. E keqja sht pr ata q duke qen pasanik krkuan leje dhe u pajtuan t mbeteshin me ata q nuk vajtn. Po, All-llahu ka vulosur zemrat e tyre, ata nuk do t gjejn rrug.
    94. Kur t ktheheni te ata, ata do t'ju krkojn falje, thuanju: "Mos u arsyetoni, ne nuk ju besojm, pr gjendjen e juaj na ka njoftuar All-llahu. Veprn tuaj do ta shoh All-llahu dhe i drguari i Tij, e pastaj ju do t ktheheni te Ai q i di t fshehtat dhe t dukshmet, e Ai do t'ju lajmroj pr at q keni vepruar.
    95. Ata do t'ju betohen n All-llahun, kur t ktheheni te ata, pr t mos i qortuar, ju pra hiqnu tyre ata jan t ndyr, e vendi i tyre do t jet xhehennemi, shprblim pr at q fituan.
    96. Ata ju betohen juve q t jeni t knaqur ndaj tyre, e nse ju shprehni knaqsi, All-llahu nuk sht i knaqur me popullin e paturpshm.
    97. Arabt beduin jan t pajisur me mohim e hipokrizi m t fort, dhe jan m t prshtatshm pr t mos i njohur dispozitat q ia zbriti t drguarit t Tij All-llahu. All-llahu i di shtjet, Ai sht i urt.
    98. Ka disa beduin q pr at q e jep, e konsideron si t dshtuar dhe presin kthesa kundr jush. Kundr tyre e ardhmja qoft e keqe! All-llahu dgjon, di.
    99. Po, ka edhe disa nga beduint q besojn All-llahun dhe botn tjetr dhe at q e japin e konsiderojn afrim te All-llahu dhe bekim te i drguari. Veni re, ato jan afrime te All-llahu pr ta, e All-llahu do t'i prfshij n mshirn e Tij. All-llahu fal dhe sht mshirues.
    100. All-llahu sht i knaqur me t hershmit e par prej muhaxhirve (migruesve) dhe prej ensarve (vendasve-ndihmtar) dhe prej atyre q i pasuan ata me pun t mira, e edhe ata jan t knaqur ndaj Tij. Atyre u ka prgatitur xhennete, n t cilt rrjedhin lumenj, ku do t jen prjet t pasosur. E ky sht fitim i madh.
    101. Edhe rreth jush ka beduin q jan hipokrit, e edhe nga banort e Medins q jan prcaktuar pr hipokrizi. Ti nuk i di ata, Ne i dim, ata do t'i dnojm dy her, pastaj shtyhen n dnimin e madh.
    102. Ka edhe t tjer q i kan pranuar mkatet e veta: ata przien vepra t mira, e edhe t tjera t kqija. Atyre do t'ua fal All-llahu, se Ai i fal atij q pendohet, e mshiron at q prmirsohet.
    103. Merr prej pasuris s tyre (t atyre q pranuan gabimin) lmosh q t'i pastrosh me t dhe t'u shtosh (t mirat) dhe njkohsisht lutu pr ta, se lutja jote sht qetsim pr ta. All-llahu dgjon dhe sheh.
    104. A nuk e ditn ata se All-llahu sht ai q pranon pendimin e robve t vet, pranon lmoshat dhe se, vetm All-llahu sht Ai q shum pranon pendimin dhe sht mshirues.
    105. Dhe thuaj: "Veproni, All-llahu do ta shoh veprn tuaj, edhe i drguari i Tij e besimtart, e m von do t ktheheni te njohsi i t fshehs dhe t dukshmes, e do t'ju njoftoj pr at q vepruat.
    106. Ka edhe t tjer q jan duke pritur urdhrin e All-llahut, a do t'i dnoj apo do t'i fal pas pendimit. All-llahu e di gjendjen e tyre dhe di 'bn me ta.
    107. (Nga hipokritt m t shmtuarit jan) Edhe ata q ndrtuan xhami sherri, mosbesimi e prarjeje mes besimtarve dhe ftuan n pritje (solemne) at q m par kishte luftuar kundr All-llahut dhe t drguarit t Tij. Ata do t betohen: "Ne nuk kemi pasur tjetr qllim, vetm pr t mir!" Po All-llahu dshmoi se ata vrtet jan rrenacak.
    108. Ti mos u fal aty kurr! Nj xhami e cila q prej dits s par sht themeluar n respekt ndaj All-llahut (pa hile), sht m e drejt t falesh n t, aty ka burra q dshirojn t pastrohen mir, e All-llahu i do t pastrit.
    109. A sht m i mir ai q ndrtesn e vet e themeloi n devotshmri dhe n knaqsi t All-llahut, apo ai q n ndrtesn e vet e themeloi buz bregut t shembur e bashk me t bie n zjarrin e xhehennemit? All-llahu nuk i udhzon njerzit zullumqar.
    110. Ndrtesa e tyre t ciln e ndrtuan ata (e q e shembi Pejgamberi) vazhdimisht do t jet mllef n zemrat e tyre, pos nse plcasin zemrat e tyre. All-llahu di, sht i urt.
    111. All-llahu bleu prej besimtarve shpirtrat dhe pasurin e tyre me xhennet. Luftojn n rrugn e All-llahut, mbysin dhe mbyten. (All-llahu dha) Premtim t cilin e vrtetoi n Tevrat, Inxhill e Kur'an. E kush sht m zbatues i sigurt i premtimit t vet se All-llahu? Pra, gzonju tregtis q bt me T. Ky sht suksesi i madh.
    112. (T xhennetit jan) Edhe ata q pendohen, ata q sinqerisht adhurojn, ata q falnderojn, ata q agjrojn, ata q bjn ruku, q bjn sexhde, q urdhrojn pr t mira e ndalojn nga t kqijat, edhe prmbushin dispozitat e All-llahut. Pra, prgzoj besimtart.
    113. Nuk sht e drejt pr Pejgamberin e as pr besimtart t krkojn falje pr idhujtart, edhe nse jan t afrt t tyre, pasi q ta ken t qart se me t vrtet ata (idhujtart) jan banues t xhehennemit.
    114. Edhe lutja e Ibrahimit pr babain e vet nuk ishte tjetr, pos pr shkak t nj premtimi q ia pat premtuar atij, e kur iu b e qart se ai ishte armik i All-llahut, u largua prej tij. S'ka dyshim, Ibrahimi ishte shum i ndieshm dhe i but.
    115. All-llahu nuk e humb nj popoull pasi q ta ket udhzuar at, para se t'ju sqaroj atyre se prej ka duhet ruajtur. All-llahu sht i gjithdijshm pr secilin send.
    116. S'ka dyshim se sundimi i qiejve e i toks sht i All-llahut, Ai jep jet dhe vdekje, e ju, prve All-llahut, nuk keni prkrahs tjetr.
    117. All-llahu ia fali Pejgamberit, edhe muhaxhirve edhe ensarve, t cilt n astin e vshtir shkaun pas tij, kur (nga vshtirsit) zemrat e nj grupi nga ata, gati u lkundn, por Ai ua fali (i stabilizoi zemrat e) atyre. Vrtet Ai sht i but, i mshirshm ndaj tyre.
    118. (Ai u fali) Edhe atyre t treve, t cilve iu pat shtyr aq (pranimi i pendimit) sa q toka u b e ngusht pr ta, prkundr gjersis s saj, kur u ngushtuan edhe shpirtrat e tyre sa q u bindn se nuk ka srehim prej All-llahut (tjetrku) pos te Ai. Prandaj edhe atyre ua fali Ai, n mnyr q t pendohen. All-llahu pranon pendimin se sht mshirues.
    119. O ju q besuat! Ta keni n kujdes All-llahun dhe t jeni me ata t drejtit.
    120. Nuk ishte me vend pr banort e Medins e as pr ata q ishin rreth tyre nga beduint, t ngelin (pa shkuar) pas t drguarit t All-llahut e as t kursejn veten e tyre ndaj vetes s tij (Pejgamberit). Nuk ishte me vend ngase, ata nuk i godet as etja, as lodhja, as uria kur jan n rrugn e All-llahut, dhe nuk shkelin ndonj vend q i hidhron mosbesimtart, dhe nuk arrijn kundr armikut kado qoft (mbytje, robrim t tyre ose ngadhnjim mbi ta), vetm se t gjitha ato do t'u evidentohen atyre si vepr e mir (shprblyese). All-llahu nuk ua humb shprblimin veprimmirve.
    121. Dhe nuk japin kontribut, t vogl ose t madh, nuk kaprcejn ndonj lugin, e qe t mos u shenohet (pr shprblim) atyre, pr t'i shprblyer All-llahu m s miri at q vepruan.
    122. Nuk sht e nevojshme t dalin n luft t gjith besimtart. E prse nga do grumbull i tyre t mos shkoj nj grup pr t'u aftsuar n diturin fetare, pr ta msuar popullin e vet kur t kthehet te ata, n mnyr q ata ta kuptojn (e t ruhen).
    123. O ju q besuat! Luftoni jobesimtart q i keni afr jush, e le ta ndiejn prej jush grushtin e fort kundr tyre. E dine se All-llahu sht me t devotshmit.
    124. E kur zbret ndonj kaptin, ka prej tyre q thon: "Cilit prej jush ia shtoi kjo besimin?" Sa u prket atyre q besuan, atyre u shtohet besimi dhe gzohen pr t.
    125. E sa u prket atyre q kan smundje n zemrat e tyre, ajo (zbritja e kaptins) ndytsis s tyre u shton ndytsi dhe ata vdesin si jobesimtar.
    126. A nuk e shohin ata se pr do vit sprovohen nj her apo dy her, e prsri nuk pendohen e as nuk marrin msim.
    127. E kur zbret ndonj kaptin (q turpsin e tyre) ata shikojn njri-tjetrin (e thon mes vete): a ju pa ndokush ju e pastaj largohen. All-llahu prapsoi zemrat e tyre ngase ishin popull q nuk kuptonte.
    128. Juve ju erdhi i drguar nga lloji juaj, atij i vie rnd pr vuajtjet tuaja, sepse sht lakmues i rrugs s drejt pr ju, sht i ndijshm dhe i mshirshm pr besimtart.
    129. Po nse ata refuzojn (at q ua sjell) ather thuaj: All-llahu sht pr mua mjaft, s'ka t adhuruar pos Tij, vetm te Ai jam mbshtetur, e Ai sht Zot i Arshit t madh!"
    Sui generis

  10. #10
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Junus

    1. Elif, Lam, Ra. Kto jan ajetet e librit t pacenueshm.
    2. A ishte udi pr njerzit, q Ne nj njeriut nga mesi i tyre i tham: Trhiqjau vrejtjen njerzve, kurse ata q besuan gzoi se me t vrtet kan pozit t lart te Zoti i tyre. E ata q nuk besuan than: "S'ka dyshim, kjo sht nj maxhi e vrtet!"
    3. Vrtet Zoti juaj sht All-llahu, i cili krijoi qiejt e tokn brenda gjasht ditsh e pastaj qndroi mbi Arshin; Ai rregullon gjendjen. Ndrmjetsues nuk do t ket vetm poqese lejon Ai. Ky, Madhria e Tij sht All-llahu, Zoti juaj, pra adhurojeni At! A nuk merrni msim?
    4. Kthimi i t gjith juve sht te Ai, premtimi i All-llahut, sht i vrtet. Ai e filloi krijimin e pastaj e prsrit at pr t'i shprblyer me t drejt ata q besuan dhe bn vepra t mira. E pr ata q mohuan, ka pije t val dhe dnim t dhembshm, pr shkak se ata mohonin.
    5. Ai e bri diellin shndrits, e hnn drit dhe asaj (hnn) ia caktoi fazat, q ta dini numrin e viteve dhe llogarin. All-llahu nuk krijoi kt pr tjetr, pos me qllim t caktuar. Ai ia sqaron argumentet nj populli q kupton.
    6. N ndrrimin e nats e t dits, dhe n ka krijoi All-llahu n qiej e n tok, vrtet ka fakte pr njerzit q kan droje.
    7. Ata q nuk presin takimin Ton, q jan t knaqur me jetn e dynjas dhe kan gjetur prehje n t, dhe ata q jan indieferent ndaj argumenteve tona.
    8. Vendi pr t tillt sht zjarri, pr shkak t asaj q punuan.
    9. E ata q besuan dhe bn vepra t mira, Zoti i tyre, pr shkak t besimit t tyre i udhzon n xhennete t begatshme n t cilt rrjedhin lumenj.
    10. Lutja e tyre aty sht: "I lart je o All-llah!", e prshndetja e tyre sht: Selam! dhe lutja e fundit e tyre: "Falnderimi i qoft All-llahut, Zotit t botve!"
    11. Sikur All-llahu t'ua shpejtonte njerzve pranimin e krkess pr t keqen, ashtu si e pranon shpejtimin e krkess pr t mirn, atyre do t'u prfundonte afati (i vdekjes). Po Ne, ata q nuk jan t bindur se do t vijn para nesh, i lm t bredhin n mashtrimet e tyre.
    12. E kur njeriun e godet dmi, ai na lut qoft shtrir, ulur ose n kmb, e kur Ne ia largojm t keqen, ai, sikurse t mos na ishte ulur fare pr dmin q e pat goditur. Kshtu kriminelve u duket mir ajo q veprojn.
    13. Ne kemi shkatrruar gjenerata para jush (o idhujtar), pse nuk besonin, edhe pse t drguarit u erdhn me argumente t qarta. Kshtu shprblejm Ne njerzit kriminel.
    14. Pastaj juve ju bm zvendsues pas tyre n Tok pr t'ju par si do t veproni.
    15. Dhe kur atyre u lexohen ajetet Tona t qarta, ata q nuk besojn takimin Ton (ringjalljen), thon: "Sillna nj Kur'an tjetr, ose ndryshoje kt!" Thuaj: "Mua nuk m takon q ta ndrushoj vet, un prcjelli vetm at q m shpallet, un nse kundrshtoj Zotit tim i friksohem dnimit t nj Dits t madhe.
    16. Thuaj: "Sikur t kishte dashur All-llahu, un nuk do t'ua kisha lexuar juve at, as nuk u kisha njoftuar me t. Un para tij kam jetuar n mesin tuaj (as nuk kam ditur as nuk kam lexuar), a nuk mendoni?"
    17. A ka m mizor se ai, q shpif ndaj All-llahut gnjeshtr ose prgenjeshtron faktet e Tij? Mkatart vrtet s'kan pr t shptuar.
    18. Ata pos All-llahut adhurojn do gj q nuk bn as dobi, e thon: "Kta jan ndrmjetsuesit tan te All-llahu!" Thuaj: "A po e informoni All-llahun me dika q Ai nuk e di se 'ka n qiej dhe n tok?" I pastr sht madhria e Tij nga ajo q i shoqrojn!
    19. Njerzit nuk ishin tjetr pos t nj feje, e u pran. E sikur t mos ishte caktim i hershm nga Zoti yt, do t prfundohej (me dnim) mes tyre, pr at q ishin t prar.
    20. Dhe thonin: "Prse nuk i vjen atij (Muhammedit) ndonj mrekulli nga Zoti i tij?" Po ti thuaj: "E fshehta sht (shtje) vetm e All-llahut (Ai sjell mrekulli). Prandaj, ju pritni se edhe un s bashku me ju po pres!"
    21. E kur Ne ua dhurojm njerzve mshirn pasi t'i ket goditur e keqja (skamja), kur qe ata u bjn hile argumenteve tona. Thuaj: "All-llahu sht m i shpejti n ndshkim". S'ka dyshim, prcjellsit tan (melaiket) regjistrojn at q po thurrni ju.
    22. Ai (All-llahu) ua bri t mundshm udhtimin n tok e n det, deri kur jeni n anije q lundrojn me ta (me udhtart) me an t nj ere t leht dhe jan t lumtur me t (me ern e leht), ia beh nj er e fort dhe nga t gjitha ant rrethohen nga valt dhe binden se jan shkatrruar, e lusin All-llahun pa far przierje t idhujve (duke thn): Nse na shpton nga kjo (katastrof), ne do t jemi gjithnj falnderues!"
    23. E kur Ai (All-llahu) i shptoi ata, ja, ata veprojn mbrapsht n tok, pa arsye. O ju njerz! Kryenesia juaj sht vetm kundr vetes suaj, sht prjetim i jets s ksaj bote, pastaj kthimi juaj sht te Ne, e Ne ju shprblejm pr veprimet tuaja.
    24. Shembulli i jets s ksaj bote sht si i nj shiu q e kemi zbritur nga qielli, e me ann e t cilit grshetohen bimt e toks (mbijn dhe shpeshtohen t gjitha llojet) prej nga han njerzit e kafsht deri kur toka t ket marr stolin e vet dhe t jet zbukuruar (me bim, pem e behar), e banort e saj t mendojn se jan t zott e saj, e asaj i vjen urdhri yn, natn ose ditn, Ne e bjm at (t mbjellat) t korrur sikurse t mos ekzistonte dje. Kshtu Ne u sqarojm faktet njerzve q mendojn.
    25. All-llahu thrret pr n xhennet, dhe at q do, e v n rrug t drejt.
    26. Atyre q bjn vepra t mira, u takon e mira (xhenneti) edhe m tepr (e shohin All-llahun). Fytyrat e tyre nuk i mbulon pluhuri i zi as nnmimi, ata jan banues t xhennetit, aty jan prgjithmon.
    27. E ata q bn t kqia, dnimi i s keqes sht aq sa sht ajo, ata i mbulon poshtrimi. Ata nuk mund t'i mbroj kush nga All-llahu, fytyrat e tyre, porsi t'i kishte mbuluar ndonj cop e errt e nats. Ata jan banues t prjetshm t zjarrit.
    28. At dit i tubojm t gjith, ndrkaq atyre q i kan br shok All-llahut u themi: "Rrini n vendin tuaj, ju dhe idhujt tuaj!" Ne ndajm ata. E idhujt e tyre u thon: "Ju nuk na adhuruat ne!"
    29. All-llahu na mjafton si dshmues mes nesh e jush (kshtu u thon idhujt idhujtarve). Ne nuk dim gj pr adhurimin tuaj ndaj nesh (ne nuk dgjojm, nuk shohim e nuk kuptojm).
    30. Aty, n at vend, secili njeri provohet me at q e ka br m par dhe kthehen te All-llahu, Sundimtari i tyre i vrtet dhe humb (shkon huq) prej tyre ajo q trillonin (se do t'u bjn shefat).
    31. Thuaj: "Kush ju furnizon me ushqim nga qielli e toka, kush e ka n dor t dgjuarit e t pamt (tuaj), kush nxjerr t gjallin nga i vdekuri e kush nxjerr t vdekurin nga i gjalli, kush rregullon do shtje?" Ata do t thon: "All-llahu". Ti thuaj: "A nuk friksoheni?" (dnimit).
    32. E ky sht All-llahu, Zoti juaj i vrtet. Pas t vrtets nuk ka tjetr pos iluzione, e si po ia ktheni shpinn (t vrtets)?
    33. Kshtu sht pra, vendimi i zotit tnd kundr t shfrenuarve, pse ata nuk besojn.
    34. Thuaj: "A ka prej idhujve tuaj ndokush q ta filloj krijimin e mandej at (pas vdekjes) ta rikthej?" Thuaj: "All-llahu e nis krijimin dhe srish e rikthen. Si i largoheni pra, s vrtets?
    35. Thuaj: "A ka ndokush prej idhujve tuaj q ndonj t humbur ta drejtoj n rrugn e drejt? Thuaj: "Vetm All-llahu udhzon n t vrtetn.. Ather pra, a sht m e drejt t shkohet pas tij q udhzon n rrugn e drejt, apo pas atij q nuk udhzon, (sepse nuk mund t udhzoj as vetveten) vetm nse prej dikuj tjetr udhzohet? 'sht me ju? Si gjykoni?
    36. Shumica e tyre nuk prkojn tjetr pos supozim, e supozimi nuk sht asgj ndaj t vrtets. All-llahu di shum mir pr at q punojn.
    37. Nuk sht e logjikshme t mendohet se ky Kur'an sht i trilluar prej dikujt pos All-llahut, por sht vrtetues i asaj (shpalljes) q ishte m par, dhe sqarues e komentues i librit. Nuk ka far dyshimi se sht (i zbritur) nga Zoti i botve.
    38. Prkundr ksaj, ata (idhujtart) thon se at e trilloi ai (Muhammedi). Ti thuaj: "Sillne pra ju nj kaptin t ngjajshme me kt, madje thirrni k t doni n ndihm, pos All-llahut, po qe se jeni t drejt n at q thoni".
    39. Por ja, ata prgnjeshtruan at (Kur'anin) pa e kuptuar dhe pa ju ardhur shpjegimi i tij. Po kshtu, gnjenin dhe ata q ishin m prpara. Shiko si ishte prfundimi i zullumqarve.
    40. Ka prej tyre (te t cilt u drgua Muhammedi) q e besojn at (Kur'anin), e ka prej tyre edhe asish q at nuk e besojn. Zoti i njeh m s miri kokfortit.
    41. Po nse ata t prgnjeshtruan ty, thuaj: "Mua m takon (shprblimi nga) vepra juaj, ju nuk prgjigjeni pr at q bj un, e as pr at q bni ju.
    42. Ka prej tyre q t dgjojn (kur lexon, por formalisht). A mund t bsh t shurdhtin t dgjoj, edhe kur ata nuk kuptojn?
    43. Ka prej tyre q t shikon ty (duket se po t shikon). A mund ta udhzosh ti t verbrin, kur ata nuk shohin (t vrtetn)?
    44. All-llahu nuk u bn asgj t padrejt njerzve, por ata i bjn t padrejt vetes s tyre.
    45. (Prkujto) Ditn kur i tubojn ata, (atyre u duket) sikur nuk qndruan (n dynja) vetm nj moment t dits, ather njihen mes vete. E, vrtet, kan dshtuar ata q nuk besuan kt prezenc para All-llahut, edhe nuk gjetn udhn e drejt.
    46. Nse ta bjm t mundshme t shohish dika nga (dnimi) q u premtuan atyre (mir), ose ta marrim shpirtin ty (kurse ti nuk sheh gj), e ardhmja e tyre sht vetm te Ne. All-llahu sht dshmues i asaj q punojn.
    47. Secili popull kishte t drguarin e vet, e kur u vinte i drguari i tyre bhej gjykimi i drejt mes tyre, atyre nuk u bhet padrejtsi.
    48. Ata thon: "Kur do t jet ky premtim (dnim), nse jeni t drejt 'ka thoni?
    49. Thuaj: "Un nuk mund t'i sjell vetes sime as dm as dobi, pos at q dshiron All-llahu". do popull ka fatin (e caktuar), e kur t vij afati i tyre, ata nuk mund ta vonojn as pr nj moment e as ta ngutin.
    50. Thuaj: "M tregoni, nse u vjen dnimi i Tij natn ose ditn, e ka i shtyen t nguten pr t, kriminelt?"
    51. A pasi q t ndodh (dnimi) do t besoni at? A tani!? (po besoni), e ju ishit ata q krkonit t'u vij m shpejt?
    52. M von (n ditn e kijametit) atyre q bn zullum u thuhet: "Shijoni dnimin e prjetshm!" Mos jeni dnuar m shum se 'keni merituar?"
    53. E ata krkojn t'u tregosh (e do t thon): a sht e vrtet ajo (q thua pr dnimin)? Thuaj: "Po, pasha Zotin tim, ajo sht m se e vrtet, dhe ju nuk do t mund ta pengoni kurrsesi.
    54. Secili njeri q ka dmtuar veten (duke mosbesuar), po t ishte e tij do gj q ekziston n tok, ai do ta flijonte at (pr t shptuar). E kur e shohin dnimin, ata fshehin dshprimin (nga hutia). Ather bhet gjykimi i drejt mes tyre nuk u bhet padrejt.
    55. Vini re! Nuk ka dyshim se gjithka q gjendet n qiej e n tok sht e All-llahut! Kini kujdes. Premtimi i All-llahut sht m se i vrtet, por shumica e tyre nuk e din.
    56. Ai jep jet dhe vdekje, dhe vetm te Ai do t ktheheni.
    57. O ju njerz! Juve ju erdhi nga zoti juaj kshilla (Kur'ani) dhe shrimi i asaj q gjendet n krahrort tuaj (n zemra), edhe udhzim e mshir pr besimtart.
    58. Thuaj: "Vetm mirsis s All-llahut dhe mshirs s Tij le t'i gzohen, se sht shum m e dobishme se ajo q grumbullojn ata.
    59. Thuaj: "M thuani, at q All-llahu ju dha si ushqim (t lejuar), e ju nga ai dika bt t ndaluar e dika t lejuar?" Thuaj: "A ju lejoi All-llahu ju, ose ju i shpifni All-llahut?"
    60. Po far sht mendimi i atyre q shpifin All-llahut, pr ditn e kijametit? All-llahu sht dhurues i madh ndaj njerzve, por shumica e tyre nuk falnderojn.
    61. Ti nuk angazhohesh me asnj shtje, nuk lexon nga ai pjes nga Kur'ani dhe nuk bni ndonj vepr, vetm se ne jemi prezentuesit tuaj, kur ju ndrmerrni at. Zotit tnd nuk mund t'i fshihet as n tok e as n qiell as sa grimca e as m e vogl se ajo e as m e madhe, por vetm sa sht evidentuar n librin e sigurt.
    62. Ta keni t ditur se t dashurit e All-llahut (evliat) nuk kan frik (n botn tjetr) e as kurrfar brengosje?
    63. (Ata jan ata) T cilt besuan dhe ishin t ruajtur.
    64. Atyre u jepen myzhde n jetn e dunjas (n astin e vdekjes) dhe n jetn tjetr (pr shptim n xhennet). Premtimet e All-llahut nuk mund t psojn ndryshim. E, ai sht suksesi i madh.
    65. Po ty t mundojn thniet e tyre. E tr fuqia dhe ngadhnjimi i takon vetm All-llahut. Ai i dgjon dhe i di t gjitha.
    66. Ta keni t ditur se gjithka q sht n qiej e n tok jan n pushtetin e All-llahut (pra, edhe idhujtart). E ata, q pos All-llahut adhurojn, n t vrtet nuk jan kah pasojn zota, ata nuk jan kah pasojn tjetr pos supozimeve dhe nuk jan tjetr vetm se gnjejn.
    67. Ai (All-llahu) bri pr ju natn q n te t pushoni, e ditn t ndritshme (t shihni). N kt, (q bri) vrtet ka argumente pr nj popull q dgjon.
    68. (Pas t gjitha argumenteve) Ata (jobesimtart) than: "All-llahu ka fmij". Larg asaj sht All-llahu, Ai s'ka nevoj, e Tij sht 'ka n qiej dhe 'ka n tok, ju nuk keni argumente pr kt (q ta thoni), a thoni pr All-llahun ka nuk dini?
    69. Thuaj: "Ata q trillojn gnjeshtr pr All-llahun, nuk kan pr t shptuar".
    70. Ata kan nj prjetim n dynja, pastaj kthimi i tyre sht vetm te Ne, e Ne do t bjm q ata t shijojn dnimin e dhembshm pr shkak se nuk besonin.
    71. Lexoju atyre ngjarjen e Nuhut, kur i tha popullit t vet: "O populli im, nse u vjen rnd qndrimi im n mesin tuaj, prkujtimet e mia me ajetet e All-llahut, e un iu kam mbshtetur vetm All-llahut, ju vendosni pr qllimin tuaj, thirrni n ndihm edhe zotat tuaj, e mos e mbani fsheht, dhe zbatoni at kundr meje e mos pritni.
    72. E nse prapsoheni (nga msimet e mia), un nuk u krkoj ndonj shprblim, se shprblimi im sht vetm prej All-llahut. Un jam i urdhruar t jam njri prej muslimanve.
    73. E ata (populli i tij) e konsideruan at rrenacak e Ne e shptuam at dhe ata q ishin bashk n anije, dhe i bm q ata t jen pasardhs (zvendsues), kurse ata q prgnjeshtruan ajetet tona i prmbytm. Shih pra, si ishte fundi i gnjeshtarve.
    74. Mandej pas tij drguam t drguar te popujt e tyre, t cilt erdhn dhe u solln atyre argumente t forta, por ata nuk i besuan asaj, t ciln m par e kishin prgnjeshtruar. Kshtu, pra u vulosim zemrat atyre q kalojn kufijt.
    75. Pastaj, pas tyre drguam Musai dhe Harunin me argumentet tona, te faraoni dhe paria e rrethit t tij, po ata paraqitn kryelartsi, pse ishte popull q bnte krime.
    76. E kur u erdhi atyre e vrteta e sigurt nga Ne, ata than: "Kjo nuk sht tjetr pos magji e qart.
    77. Musai tha: A t vrtets i thoni magji? A magji sht kjo? Magjistart nuk shptojn?
    78. Ata than: "Mos erdhe t na largosh nga ajo (feja) q e gjetm te prindrit tan, pr t'ju mbetur ju dyve madhshtia n tok? Po ne nuk u besojm juve dyve.
    79. Faraoni tha: "Sillmni mua t gjith magjistart e aft.
    80. E kur erdhn magjistart, Musai u tha: "Hidhni 'keni pr t hedhur".
    81. E kur i hodhn ata, Musai u tha: "Kjo q e sollt ju tash, vrtet sht magji!" Po All-llahu do ta asgjsoj kt, sepse All-llahu nuk e prkrah veprn e t prishurve.
    82. Dhe me argumentet e veta All-llahu e fuqizon t vrtetn, ndonse e urrejn t pabest.
    83. Duke pasur frik nga faraoni dhe nga rrethi i tij se do t'i turturojn, Musait nuk i besoi kush pos nj pjese t pasardhsve t popullit t tij. Vrtet, faraoni ishte mbizotrues n tok dhe ai ishte prej shkatrrimtarve.
    84. Musai tha: "O populli im, nse i keni besuar All-llahut, vetm atij mbshtetuni, nse jeni t dorzuar (vendimit t Tij)!"
    85. Ata iu prgjegjn duke i thn: "All-llahut iu kemi mbshtetur, Zoti yn, mos i mundso popullit mizor t na sprovoj!"
    86. Dhe me mshirn tnde, na shpto prej popullit jobesimtar!"
    87. Ne i tham Musait dhe vllait t tij t'i bni vend n Egjipt popullit tuaj, shtpit tuaja t'i bni faltore e ta falni namazin rregullisht. Ti (Musa) prgzoi besimtart!
    88. Musai tha: "Zoti yn, Ti i ke dhn faraonit dhe paris s tij mjete t prjetimit dhe pasuri n jetn e ksaj bote, ashtu q o Zot yn, po i largojn njerzit prej rrugs tnde. Zoti yn, zhduke pasurin e tyre, shtrngoi zemrat e tyre, e t mos besojn derisa t shijojn dnimin e idht.
    89. Ai (All-llahu) tha: "Lutja juaj sht pranuar, prandaj ju t dy qndroni ashtu si jeni e mos ndiqni rrugn e atyre q nuk din!
    90. Ne i kaprcyem beni israilt prtej detit, e faraoni dhe ushtria e tij i ndoqi mizorisht dhe armiqsisht derisa e prfshiu at prmbysja, e ai tha: "Besova se nuk ka Zot tjetr pos Atij q i besuan beni israilt, edhe un jam nga muslimant!"
    91. Ti tani beson, ndrsa ma par kundrshtove dhe ishe njri prej shkatrruesve!
    92. Sot po t shptojm ty (po t nxjerrim prej detit) me trupin tnd (t vdekur), q t shrbesh si argument pr ata q vijn pas teje. Vrtet, ekziston nj shumic njerzis q nuk hulumtojn argumentet Tona.
    93. N t vrtet, Ne i vendosm beni israilt (pas shkatrrimit t armiqve t tyre) n nj vend t mir, i furnizuam ata me ushqime t dobishme dhe nuk ishin t prar (rreth fes) vetm pasi q u erdhi atyre dituria (Tevrati). Zoti yt, do t gjykoj mes tyre n ditn e kijametit, pr at q ishin prar.
    94. Po, (fjala vjen) nse je n dyshim pr kt q t zbritm ty (pr ngjarjet e pejgamberve), ather pyeti ata q lexojn librin para teje. Ty t erdhi nga Zoti yt e vrteta, pra, mos u b prej atyre q dyshojn.
    95. Dhe mos u b prej atyre q prgnjeshtruan argumentet e All-llahut, e t bhesh nga t dshtuarit.
    96. Kundr atyre, pr t cilt ka prfunduar caktimi i Zotit tnd, ata nuk besojn,
    97. Edhe sikur t'u kishin paraqitur atyre do lloj argumenti, ata nuk besojn derisa t shohin dnimin e rnd.
    98. Prse nuk pati vendbanim q t ket besuar e besimi i tij t ket ndihmuar (n shptim), pos popullit t Junusit, q pasi q besoi, Ne larguam prej tyre dnimin shmtues n jetn e ksaj bote dhe i lejuam t jetojn deri n nj afat t caktuar.
    99. Sikur t kishte dashur Zoti yt, do t'i besonin ka jan n tok q t gjith. A ti do t'i detyrosh njerzit t bhen besimtar?
    100. Nuk sht e mundur pr asnj njeri t besoj (ndryshe), pos me ndihmn e All-llahut. E dnimin u jep atyre q nuk mendojn.
    101. Thuaj: "Vshtroni me vmendje ka n (nga argumentet) n qiej e n tok. Po argumentet dhe qortimet nuk bjn dobi ndaj nj popull q nuk beson.
    102. A jan duke pritur tjetr (fat) pos ditt (e zeza) si t atyre q ekzistonin para tyre? Thuaj: "Pritni, pra, se edhe un bashk me ju po pres!"
    103. E Ne pastaj i shptojm t drguarit tan, edhe ata q besuan. Ja kshtu, sht detyr e Jona, t'i shptojm besimtart.
    104. Thuaj: "O ju njerz, nse ju dyshoni n fen time, un nuk adhuroj ata q ju i adhuroni pos All-llahut, por adhuroj All-llahun q u jep vdekjen (ashtu si u ka dhn jetn), dhe jam i urdhruar t jem besimtar (i Zotit nj).
    105. Dhe (jam i urdhruar): Prqndrohu me tr qenien tnde n fen e drejt, e mos u b nga idhujtart!
    106. Dhe mos lut tjetr k pos All-llahut, ndonj (idhull) q nuk t sjell as dobi as dm, e nse bn at, dije se i ke br padrejt vetvetes.
    107. Nse All-llahu t provon me ndonj t keqe, at s'mund ta largoj kush pos Tij, po nse dshiron t jap ndonj t mir, s'ka kush q mund ta pengoj dhuntin e Tij. E shprblen me t, at q do nga robt e Tij. Ai fal dhe mshiron shum.
    108. Thuaj: "O ju jerz, juve ju erdhi e vrteta nga Zoti juaj, e kush merr rrugn e drejt, ai ka vetm pr veten e vet, nrsa kush e merr t shtrembren, ai e ka humbur veten. Un nuk jam roj e juaj!"
    109. Ti ec pas asaj q t shpallet dhe bhu i durueshm derisa All-llahu t gjykoj. Ai sht m i miri i gjykatsve!
    Sui generis

  11. #11
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Hud

    1. Elif, Lam, Ra, (ky sht) Libr, ajetet e t cilit jan radhitur (n mnyr t prsosur, njkohsisht) edhe shkoqitur nga i Dijshmi i t gjitha shtjeve n hollsi.
    2. Q t mos adhuroni tjetr prve All-llahut. Un jam (drguar) nga Ai qortues e prgzues pr ju.
    3. E t krkoni falje Zotit tuaj dhe pendohuni (kthehuni) te Ai, se Ai do t ju mundsoj prjetime t mira (n kt jet) deri n nj afat (t caktuar) dhe do punmiri i jep shprblimin e merituar. N qoft se refuzojn (t krkojn falje), un pra kam frik pr ju, dnimin e dits s madhe.
    4. Se kthimi i juaj sht vetm te All-llahu, Ai ka fuqi pr do send.
    5. Ja, ata mbshtjellojn (armiqsin n) gjoksat e tyre q ta fshehin nga Ai, po ta dini se edhe kur mbulohen me petkat e tyre, Ai e di se ka fshehin dhe ka shfaqin. S'ka dyshim se Ai e di shum mir ka mbajn zemrat (qllimet) e tyre.
    6. Nuk ka anj gjalles n tok q All-llahu t mos ia ket garantuar furnizimin e saj, Ai e di vendbanimin dhe vendstrehimin e saj (pas vdekjes). T gjitha (kto) jan n librin e njohur (Levhi Mahfudh).
    7. Ai sht i cili krijoi qiejt e tokn brenda gjasht dite (fazave), e Arshi (Froni) i Tij kishte qen (m par) mbi uj, q t'ju sprovoj, se cili prej jush sht m veprmir. Nse ti u thua: "Ju do t ringjalleni pas vdekjes!" Ata q nuk besuan thon: "Kjo (ka na thua) nuk sht tjetr vetm se magji e hapur.
    8. Nse Ne e vonojm ndshkimin pr nj koh t shkurtr kundr tyre, ata thon: "ka po e pengon at?" Le ta dijn se ditn kur t'u vij, ai nuk zbrapt prej tyre, ata do t'i rrethoj ai (dnimi) me t cilin talleshin.
    9. Po nse Ne ia japim njeriut ndonj begati nga ana jon, e pastaj e trheqim at prej tij, ai do t jet i dshpruar dhe prbuzs.
    10. E nse pas t keqes q e pat goditur at, Ne dhurojm t mira, ai do thot: "Kaluan t kqiat prej meje!" Vrtet, ai sht shfrenuar dhe mendjemadh.
    11. Prve atyre, t cilt kishin durim dhe bnin vepra t mira, t tillt kan falje (t gabimeve) dhe shprblim t madh.
    12. A mos (shpresojn idhujtart se) do t lsh dika nga ajo q t'u shpall ty (ngase u vjen rnd ta dgjojn), dhe t shtngon zemrn tnde ajo (komunikimi i shpalljes), pr shkak se ata do t thon: "Pse t mos i ket zbritur atij (Muhammedit) ndonj pasuri, ose prse t mos i ket ardhur bashk me t ndonj engjll?" Ti je vetm qortues, e All-llahu prkujdeset pr do send.
    13. Apo, pse ata thon: "Ai (Muhammedi) e trilloi at (Kur'anin)". Thuaj: "Formuloni pra, dhjet kaptina si ai (Kur'ani) ashtu t trilluara (si thoni ju) dhe thirrni, pos All-llahut, po qe se jeni t drejt (ka thoni), k t mundeni pr ndihm!"
    14. E nse nuk prgjigjen juve, ather pra ta keni t qart se ai (Kur'ani), sht i zbritur me dijen e All-llahut dhe se nuk ka zot pos Tij. A jeni pra mysliman?"
    15. Kush ka pr qllim jetn e ksaj bote dhe t mirat e saj, Ne do t'u plotsojm atyre shprblimin e veprave t tyre n t, dhe atyre n t, dhe atyre nuk do t'u mungoj gj.
    16. T ktillve n botn tjetr u prket vetm xhehennemi. Ajo q punuan dhe vepruan ata ka dshtuar dhe sht asgjsuar.
    17. A ai q sht (i mbshtetur) n argument nga Zoti i tij dhe at e prforcon dshmia nga Ai, e para tij (Kur'anit) ishte (dshmitar) libri i Musait (Terati) q ishte udhrrfyes e mshir - (sht i njejt me at q ka pr qllim vetm kt jet)? T tillt (q jan n rrug t drejt) e besojn (Kur'anin). E kush prej tyre grupeve refuzuan at, vendi i tij sht zjarri. E ti (Muhammed) mos kij dyshim n te, ai sht e vrtet nga Zoti yt, n t s'ka dyshim, por shumica e njerzve nuk e besojn.
    18. E kush sht m mizor se ai q trillon pr All-llahun? T tillt paraqiten para Zotit t tyre, e dshmitart thon: "Kta ishin t cilt gnjyen ndaj Zotit t tyre, pra mallkimi i All-llahut qoft kundr mizorve!"
    19. T cilt pengojn nga rruga e All-llahut dhe prpiqen at ta shtrembrojn, mu ata jan q nuk e besojn botn tjetr.
    20. Ata nuk ishin t paprekshm n tok (prej dnimit t Zotit), dhe ata nuk kishin mbrojts pos All-llahut. Atyre u shumfishohet dnimi, sepse ata nuk ishin q mund t dgjonin dhe as nuk shikonin.
    21. Ata mashtruan vetveten dhe humben prej tyre ata (idhujt) q i patn trilluar.
    22. sht e vrtet se ata n botn tjetr jan m t humburit.
    23. Ata q besuan dhe bn vepra t mira dhe u pruln ndaj Zotit t tyre, ata jan banues t xhennetit, n t jan prgjithmon.
    24. Shembulli i gjendjes s ktyre sht (i atyre q nuk besuan) si ai i verbri dhe i shurdhti dhe (i atyre q besuan) si ai q sheh dhe dgjon. A jan n pozit t barabart? A nuk prkujtoheni?!
    25. Ne patm drguar edhe Nuhun te populli i vet (me porosi t njejt si Muhammedin q t'u thot): Un ju trheq vrejtjen haptazi.
    26. Q t mos adhuroni tjetr k pos All-llahut, sepse un kam frik pr dnimin tuaj n ditm e pikllueshme.
    27. Paria q nuk besoi nga populli i tij tha: "Ne nuk t shohim ndryshe vetm si njeri, sikurse edhe ne, ne nuk po shohim se t pasoj kush, prve atyre q jan m t poshtrit e m mendjelehtit nga mesi yn dhe ne nuk shohim se ju keni ndonj vler mbi ne, prkundrazi, ne ju konsiderojm gnjeshtar!"
    28. (Nuhu) Tha: "O populli im, m thuani nse un jam i mbshtetur n argument t qart nga Zoti im dhe Ai m dha mshir nga ana e Tij, e juve u jan fshehur ato (argumentet ngase jeni dhm pas ksaj jete), a mos do t'ju detyrojm pr to (pranimin e tyre), kur ju jeni urrejts t tyre!
    29. O populli im, un pr kt nuk krkoj prej jush ndonj pasuri, shprblimi im sht vetm te All-llahu. Dhe un kurrsesi nuk i largoj ata q besuan, ata jan afr Zotit t tyre; por un ju shoh si popull q nuk dini e nuk kuptoni.
    30. O populli im, a nuk po mendoni se nse un i prz ata, kush do t mund t m mbroj mua nga All-llahu (dnimi i Tij)?
    31. Un nuk u them juve se tek un jan depot e All-llahut, as nuk u them se un e di t fshehtn, as nuk u them se un jam engjll, as nuk u them atyre q syt tuaj i nnmojn, se All-llahu nuk u dhuroi atyre t mira. All-llahu e di m s miri se ka n shpirtrat e tyre, pse ather un konsiderohem zullumqar.
    32. Ata than: "O Nuh, ti polemizove me ne dhe e zgjate polemikn ton. Urdhro, e nse flet t vrtetn, sillnie pra, t na godas ajo me ka na krcnohesh!"
    33. Ai tha: "At ju sjell vetm All-llahu, po qe se dshiron, e ju nuk mund ta pengoni!"
    34. Nse prpiqem t'ju kshilloj, po qe se All-llahu don t'ju humb, kshilla ime nuk bn dobi. Ai sht Zoti juaj dhe vetm te Ai do t ktheheni.
    35. A mos po thon se ai e trilloi at? Thuaj: "Nse un kam trilluar, ather ai sht mkati im, e un jam larg nga krimet tuaja".
    36. E, Nuhut i qe shpallur: "Nuk do t besoj m askush nga populli yt, prve atyre q kan besuar (deri m tash), pra mos u brengos pr ata q punojn ata".
    37. E, mbaroje anijen nn mbikqyrjen Ton dhe me msimin ton, e mos m'u drejto Mua pr ata q bn zullum, ata gjithqysh jan t prmbytur.
    38. Dhe ai ndrtonte anijen e paria e popullit t tij, saher q kalonte pran tij prqeshej me t. Ai u thoshte: "Nse talleni me ne, edhe ne do t tallemi me ju, ashtu si po talleni ju!"
    39. Dhe m von do t kuptoni se cili do t psoj dnimin e turpshm dhe mbi t cilin do t jet dnim i prjetshm.
    40. E kur erdhi urdhri yn (i caktuar pr ndshkim) dhe gufoi (uji) prej furrs (vend ku piqet buka), Ne i tham: "Ngarko n t do krijes nga nj ift edhe familjen tnde, prve pr k sht marr vendim i hershm kundr tij, e (ngarkoje) edhe kush ka besuar, po prve nj pakice nuk i kishin besuar atij.
    41. Dhe ai tha: "Hipni n t, me emrin e All-llahut ajo lundron dhe ndalet. Vrtet, Zoti sht q fal shum, sht mshirues.
    42. Ajo lundron me ta npr val si kodra, e Nuhu e thirri djjalin e vet, q isht n nj vend t ndar: "O djali im, hip bashk me ne, e mos u b me mohuesit!"
    43. Ai (djali) tha: "Un do t ngjitm n nj kodr q do t m mbroj nga uji (vrshimi)!" Tha: nuk ka sot mbrojts prej dnimit t All-llahut, pos at q Ai e ka mshiruar!" Vala hyri mes tyre t dyve, e ai (djali u mbyt n uj.
    44. E iu pat thn: "Oj tok, prbije ujin tnd, dhe o qiell, ndrpreje (shiun), uji u trhoq, urdhri u zbatua dhe ajo (anija) undal n (kodrn) Xhudij, e u tha: "I shkatrruar qoft populli mizor!"
    45. Nuhu e luti Zotin e vet, duke thn: "O, Zoti im, djali im sht i familjes sime, e premtimi Yt sht i sakt, ndrsa Ti je m idrejti i t drejtve!"
    46. (Zoti) Tha: "O Nuh, ai (djali) nuk ishte nga familja jote (pr t ciln t premtova se do t'i shptoj), ai ishte punkeq, e ti mos m krko Mua at q nuk e di, Un t kshilloj q t mos bhesh nga injorantt!"
    47. (Nuhu) Tha: "Zoti im, un mbshtetem n mbrojtjen Tnde q t (mos) krkoj prej Teje at pr ka nuk kam njohuri, e n qoft se nuk m fal mua dhe nuk m mshiron Ti, do t jam i humbur!"
    48. Iu pat thn: "O Nuh, zbarko qofsh i shptuar nga ana Jon, me begati pr tu. E nj popull (tjetr) do t'i mundsojm prjetime, e pastaj do t'i godas dnim i dhembshm nga ana Jon.
    49. Kto jan disa rrfimet e panjohura (pr ty), q po t'i shpallim ty, e q para ktij (Kur'anit) nuk i ke ditur as ti as populli yt. Pra t jesh i durueshm se prfundimi (i lavdishm) sht pr t devotshmit.
    50. Edhe tek (populli) Adi (drguam) nga mesi tyre Hudin q tha: "O populli im, ju nuk keni zot tjetr pos Tij, ju vetm po hutoheni me trillime.
    51. O populli im, un pr kt nuk krkoj prej jush ndonj shprblim. Shprblimi im sht vetm prej Atij q m krijoi. A nuk po kuptoni.
    52. O populli im, krkoni falje prej Zotit tuaj dhe ktheniu Atij, Ai ju lshon shi me bollk, dhe fuqis suaj i shton fuqi, e mos refuzoni e t bheni mkatar!"
    53. Ata than: "O Hud, ti nuk na solle ndonj argument, e ne nuk i braktisim zotat tan pr fjaln tnde dhe ne nuk t besojm ty".
    54. Ne nuk themi tjetr vetm se dikush prej zotave tan t ka goditur me mendje! Ai tha: Un dshmitar e kam All-llahun, e ju dshmoni se un jam larg nga ajo ka ju i shoqroni.
    55. (larg adhurimit) Pos Tij. Ju pra, t gjith prpiquni kundr meje e mos m jepni afat.
    56. Un iu kam mbshtetur Allaut, Zotit tim dhe Zotit tuaj, pse Ai nuk ka asnj nga gjallesat, e q Ai t mos e ket nn sundim, vrtet Zoti im sht i drejt.
    57. Nse kundrshtoni, un ju kumtova at me t ciln jam drguar te ju. Zoti im do t'ju zvendsoj me nj popull tjetr, Atij nuk mund t'i bni kurrfar dmi. Vrtet, Zoti im sht prcjells i do sendi".
    58. E kur arriti vendimi Yn (pr dnim), Ne me mshirn Ton e shptuam Hudin, e bashk me t edhe ata q kishin besuar. I shptuam prej dnimit t rnd.
    59. E ato ishin (gjurm t gnjeshtrave t fisit) Ad-t, q mohuan argumentet e Zotit t tyre, kundrshtuan t drguarin e Tij, shkuan pas urdhrit t do kryelarti kundrshtar.
    60. Ata u prcolln me mallkim si n kt bot, ashtu edhe n ditn e gjykimit. Le t dihet, Adt mohuan Zotin e tyre. Qoft i shkatrruar Adi, populli i Hudit!
    61. Edhe te (populli) Themud e patm njrin prej tyre, Salihun, e ai u tha: "O populli im, adhuronie All-llahun, ju nuk keni zot tjetr pos Tij, Ai s pari ju krijoi nga dheu dhe ju bri banues t tij, andaj krkoni falje prej Tij, dhe shprehni pendim te Ai. S'ka dyshim, Zoti im sht afr (me mshir), Ai prgjigjet (lutjeve)"!
    62. Ata than: "O Salih, ti ishe shpres jona para ksaj. Si mund t na ndalosh t adhurojm at q adhuruan prindrit tan? Vrtet, ne jemi shum t dyshimt e n dilem n at q na thrret ti!"
    63. "O populli im, m tregoni ju, nse un jam (i bazuar) n argument (t qart) nga Zoti im,dhe Ai t m ket dhn mua mshir (gradn pejgamber) nga ana e Tij, kush do t m mbroj mua nga All-llahu, nse un kundrshtoj At? Ju nuk m shtoni tjetr vetm humbje.
    64. O populli im, kjo sht devja e All-llahut, pr ju sht nj argument. Lnie pra, t ushqehet n tokn e All-llahut e mos e prekni me ndonj t keqe e t ju godas menjher dnimi!"
    65. E megjithat, ata e therrn at, e ai (Salihu) ju tha: "Prjetoni n vendin tuaj tri dit, ky sht caktim jo i rrejshm!"
    66. E kur erdhi vendimi Yn (pr dnim), Ne e shptuam Salihun nga poshtrimi i asaj dite, e bashk me t, edhe ata q besuan. Zoti yt sht ai i fuqishmi, ngadhnjyesi.
    67. Ndrsa ata q bn zullum, i kapi (n ditn e katrt) krisma dhe gdhin kufoma (t ngrira) n vendin e tyre.
    68. (gdhin) Sikur t mos kishin qen fare n t. Kuptonie pra, (populli) Themud e mohoi Zotin e vet. Mallkimi qoft kundr Themudit!
    69. Edhe Ibrahimit i patn ardhur t drguarit (engjjt) tan me myzhde dhe i than: "Selam". Ai u prgjegj: "Gjithnj pai selam" dhe nuk vonoi t'ju sjell nj vi t pjekur (t frguar n gur).
    70. Kur pa se duart e tyre nuk shtrihen kah ai (vi), iu dukn t pazakonshme dhe ndjeu prej tyre njfar frike. Ata i than: "Mos u frikso, ne jemi t drguar te populli i Lutit".
    71. E gruaja (Sare) e tij (Ibrahimit) rrinte n kmb dhe qeshi, e Ne e prgzuam at me Is-hakun, e pas Is-hakut Jakubin.
    72. Ajo tha: "E mjera un, si do t lind un kur jam e vjetruar, kurse ky burri im sht i shtyer m mosh, vrtet kjo sht gj e uditshme.
    73. Ata i than: "Si, mos po uditesh me caktimin e Zotit?" Mshira e All-llahut dhe bekimi i Tij qoft me ju o familje e shtpis (s Ibrahimit)! Vrtet, Ai sht meritues pr falnderim sht bamirs i madh.
    74. Pasi q Ibrahimit i kaloi frika dhe i erdhi myzhdeja, ai nisi dialog me t drguarit tan rreth popullit t Lutit..
    75. Vrtet, Ibrahimi ishte shum i but, shum i dhembshm dhe i kthyeshm.
    76. (engjjt i than) O Ibrahim lre kt (dialog), urdhri i Zotit tnd tashm ka zbritur, s'ka tjetr, ata do t prjetojn dnim t pashmangshm.
    77. E kur t drguarit tan i erdhn Lutit, ai u keqsua pr ta dhe u ngushtua rnd me ardhjen e tyre e tha: "Kjo sht dit e vshtir!"
    78. Dhe populli i tij, q m par bnin pun t turpshme, erdhi me nguti te ai (te Luti), e ai tha: "O populli im, qe kto bijat e mia (grat e atij vendi), jan m t pastra pr ju, kinie frik pra All-llahun e mos m turproni me mysafirt e mi, a nuk ka ndr ju ndonj njeri t menur (e t ju ndaloj nga e keqja)?"
    79. Ata than: "Po ti e ke t ditur se ne, nuk kemi kurrfar lakmie n bijat tua, ti e di me siguri se ka dshirojm ne!"
    80. Ai tha: "Ah, sikur t kisha fuqi kundr jush (t'ju zbraps), ose t kisha mbshtetje n ndonj prkrahje (t fisit) t fort!" (do t'i mbroja mysafirt e mij).
    81. (engjjt) Than: "O Lut, ne jemi t drguarit e Zotit tnd, ata (populli yt) nuk kan pr t'u afruar te ti, e ti kah fundi i nats udhto me familjen tnde dhe askush prej jush t mos vshtroj mbrapa (familja do t shptoj), pos gruas sate, ajo do t jet e goditur me ka do t goditen edhe ata. Afati i tyre sht mngjesi, a nuk sht mngjesi afr?
    82. Kur erdhi urdhri yn, Ne prmbysm t gjitha ato (fshatrat e tyre) duke kthyer do gj nga lart posht, dhe mbi ta reshm gur t fort pa ia nda.
    83. (gur) T shnuar te Zoti yt. Ai (vend) nuk sht larg zullumqarve (idhujtarve kurejshit).
    84. Edhe Medjenit (i drguam) vllain e tyre Shuajbin q ju tha: "O popull im, adhuronie All-llahun, ju nuk keni Zot tjetr pos Tij, mos matni as mos peshoni mangut, un po shoh se jeni n gjendje t mir jetsore, pra un po friksohem pr ju nga dnimi q do t'ju prfshij nj dit!"
    85. O populli im, veproni drejt gjat matjes dhe peshimit, e mos dmtoni njerzit n asgj dhe mos shkaktoni rrmuj n tok!"
    86. At pjes q ju lejoi All-llahu sht shum m e mir pr ju, nse jeni besimtar, e un nuk jam roj juaj!"
    87. Ata than: "O shuajb, a namazi yt po t thot t na urdhrosh q ta braktisim at q adhuruan prindrit tan, ose(po t urdhron) pr t punuar n pasurin ton ashtu si t dshirojm? Vrtet, ti qenke i but e i menur". (Kjo ishte tallje e tyre).
    88. "O populli im, m thuani pra, nse un kam argumente t sigurta nga Zoti im dhe nga ana e Tij, Ai m furnizoi mua me t mira (si mund t mos ju udhzoj n rrug t drejt?) Un nuk dua t'ju kundrshtoj (duke punuar) pr at nga e cila po ju ndaloj, un nuk dua tjetr vetm t prmirsoj aq sa mundem, por kt mund ta arrij vetm me ndihmn e All-llahut, vetm Atij iu kam mbshtetur dhe vetm te Ai jam i drejtuar!"
    89. O populli im, kundrshtimi ndaj meje t mos u shpie (n mosbesim) q t ju gjej ajo q e gjeti popullin e Nuhut, popullin e Hudit ose popullin e Salihut. E populli i Lutit nuk sht larg prej jush.
    90. Krkoni falje zotit tuaj dhe sinqerisht pendohuni ndaj Tij. Vrtet, Zoti im sht mshirues, shum i dashur.
    91. Ata than: O Shuajb, ne nuk po e kuptojm shumicn nga ajo q thua dhe ne t konsiderojm ty t dobt n mesin ton, dhe sikur t mos ishte ai grupi yt, ne do t gurzonin ty, ngase ti nuk je i muar ndr ne".
    92. Ai tha: "O populli im, a sht m i muar te ju farefisi im se All-llahu, q e keni hedhur At pas shpine? Nuk ka dyshim, Zoti im i di t gjitha ato q veproni".
    93. O populli im, veproni sa t mundeni, un veproj, e m von do ta kuptoni se kush do t psoj at dnim q e poshtron dhe kush sht ai rrenacak. Pritni se edhe un s bashku me ju jam duke pritur.
    94. E kur erdhi urdhri Yn, Ne me mshirn ton e shptuam Shuajbin dhe bashk me t edhe ata q besuan, ndrsa zullumqart i kapi britma e tmerri, duke gdhir n vendin e tyre kufoma t gjunjzuara.
    95. (gdhin) Si t mos kishin ekzistuar fare aty. Qoft i shkatrruar Medjeni sikurse ishte shkatrruar Themudi!
    96. Ne e patm drguar Musain me dispozitat tona dhe me mrekulli konkrete,
    97. Te faraoni dhe rrethi i tij, e ata iu bindn urdhrit t faraonit, po urdhri i faraonit nuk ishte menuri.
    98. N ditn e kijametit ai (faraoni) i prin popullit t vet dhe i fut n zjarr. Sa i shmtuar sht ai vend i ofruar.
    99. Edhe n kt bot ata i prcolli mallkimi, e edhe n ditn e kijametit. Sa e keqe sht ajo dhurat e dhuruar.
    100. Kto jan disa nga lajmet e vendeve q po t'i rrfejm ty; disa prej tyre ekzistojn ende, e disa jan shkatrruar.
    101. Ne nuk u bm padrejt atyre, por ata vetvetes i bn padrejt. E kur erdhi urdhri i Zotit tnd, atyre nuk u ndihmuan asgj zotat e tyre, t cilve luteshin pos All-llahut, dhe nuk fituan tjetr pos shkatrrim.
    102. Ja, kshtu sht ndshkimi i Zotit tnd, kur dnon vendet q jan zullumqare. Vrtet, ndshkimi i Tij sht i dhmbshme i ashpr.
    103. N kto (rrfime) me t vrtet ka nj prvoj pr at q i friksohet dnimit t bots tjetr. Ajo sht dit e tubimit t njerzve dhe ajo sht dit dshmuese.
    104. Dhe at (dit) nuk e shtyejm vetm deri n nj afat q sht i caktuar.
    105. E kur t vij ajo dit, askush nuk do t flas, pos me lejen e Tij, e prej tyre (t tubuarve), ka fatzi dhe fatbardh.
    106. E pr sa u prket atyre fatkqinjve, ata jan n zjarr, aty ata kan dihatje krhamz t vshtir (n frymmarrje).
    107. Aty jan prgjithmon, sa t jen qiejt dhe toka, prve at ka do Zoti yt, vrtet Zoti yt punon ka dshiron.
    108. E pr sa u prket atyre fatmirve,ata jan n xhennet prgjithmon, sa t jen qiejt dhe toka, prveat ka do Zoti yt (All-llahu ju dhuron) shprblim t pakputur.
    109. Pr adhurimin q bjn kta (idhujtart), ti mos kij dyshim (se sht i kot). Nuk adhurojn tjetr vetm si adhuronin m par prindrit e tyre, e Ne do t'u japim pjesn e tyre pa mangsi.
    110. Ne edhe Musait i patm dhn librin, e u b prarje rreth tij, e sikur t mos ishte vendim i Zotit tnd i prcaktuar m heret, me siguri do t kryhej (dnimi kundr tyre). Vrtet, ata (populli yt) kan shprehur dyshim rreth tij.
    111. S'ka tjetr, vetm se secilit prej tyre, Zoti yt do t'u prmbush veprat e tyre, se Ai sht i njohur hollsisht pr at q veprojn.
    112. Ti (Muhammed) prqndrohu vendosmrisht ashtu si je i urdhruar, e bashk me ty edhe ata q u penduan (prej idhujtaris), e mos tejkaloni (kufijt e caktuar), se m t vrtet Ai sht shikues i asaj q veproni.
    113. Dhe mos anoni kah ata q bn zullum, e pr at shkak t'ju kap zjarri, sepse prve All-llahut nuk keni mbrojts, e mbeteni t pa ndihmuar.
    114. Dhe fale namazin n dy skajet e dits, e edhe n ort e afrta (me ditn) t nats. S'ka dyshim se veprat e mira i shlyejn ato t kqiat. Kjo sht nj kshill pr ata q pranojn kshillat.
    115. Dhe ti, jij i durueshm, se All-llahu nuk ua humb shprblimin bmirsve.
    116. E prse t mos ket pasur nga breznit q ishin para jush, t zott e mendjes e t nderit q t ndalonin rregullimin e kaosin n tok, prve nj pakice, t cilt i shptuam (ngase frenuan nga t kqiat), e ata q ishin mizor u dhan pas knaqsive si t shfrenuar, duke vazhduar t jen mkatar.
    117. E Zoti yt nuk sht q t shkatrroj mizorisht vendet, nse banort e tyre jan punmir.
    118. Sikur t dshironte Zoti yt, do t'i bnte njerzit t nj feje (por nuk dshiroi, ai e di pse). Ata vazhdimisht jan n kundrshtime (mes vete),
    119. Prve atij q mshiroi Zoti yt. Po pr kt edhe i krijoi ata. Fjala e Zotit tnd: "Gjithsesi do ta mbush xhehennemin me t gjith exhint dhe njerzit", ka marr fund (sht plotsuar).
    120. T gjitha kto q t'i rrfyem ty nga lajmet e pejgamberve, jan q t forcojn zemrn tnde, dhe n to ka ardhur e vrteta e kshilla, si dhe prkujtime pr besimtart.
    121. E atyre q nuk besojn thuaju: "Veproni sa t mundeni n at t tuajn, edhe ne jemi duke vepruar".
    122. Ju pritni ('do t na gjej neve), edhe ne jemi duke pritur (se 'do t'ju gjej juve).
    123. Vetm All-llahut i takon dija pr fshehtsit e qiejve dhe t toks, do shtje i kthehet (n kompetenc) vetm atij, pra adhuroje At, mbshteu tek Ai, se Zoti yt, nuk sht i panjohur pr at q veproni.
    Sui generis

  12. #12
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Jusuf

    1. Elif, Lam, Ra. Kto (ajete q t'u zbritn) jan ajetet e librit t qart.
    2. Ne e zbritm at Kur'an arabisht, ahtu q ta kuptoni.
    3. Ne me t shpallur t ktij Kur'ani po t rrfejm ty (Muhammed) me t bukurin rrfim, edhe pse para tij ishe nga t painformuarit.
    4. (prkujto) Kur Jusufi, babait t vet i tha: "O baba im, un pash (n ndrr) njmbdhjet yje dhe diellin e hnn, i pash duke m br mua sexhde!"
    5. Ai (Jakubi) tha: "O biri im, mos u trego ndrrn tnde vllezrve tu, se po t bjn ndonj dredhi, s'ka dyshim, djalli pr njeriun sht armik i hapt".
    6. Ja, kshtu Zoti yt t zgjedh ty, t mson interpretimin e ndrrave, plotson dhuntin e Tij ndaj teje dhe familjes s Jakubit, sikrse pat plotsuar at m par ndaj prindrve tu, Ibrahimit dhe Is-hakut. Vrtet, Zoti yt sht m i dijshmi, m i urti!"
    7. Njmend,pr ata q pyesin (interesohen) n ndodhin e Jusufit dhe t vllezrve t tij, pati fakte (mbi fuqun e Zotit).
    8. Kur ata (vllezrit) than: "Pasha Zotin, Jusufi dhe vllai i tij, jan m t dashur te baba yn se sa ne, ndrsa ne jemi grup (i fort). Vrtet, babai yn sht n gabim sheshazi.
    9. Mbytnie Jusufin ose hidhnie diku larg n nj vend e babai juaj t'ju doj juve e pas asaj (pendohuni) bheni njerz t mir.
    10. Njri prej tyre tha: "Mos e mytni Jusufin, e n qoft se jeni pr t br di, lshonie at n fund t bunarit, do ta marr at dikush prej udhtarve".
    11. Ata than: "O baba yn 'ke q nuk na beson pr Jusufin, e ne ia duam t mirn atij?
    12. Drgoje nesr at me ne, le t haj pem dhe le t luaj me siguri do ta ruajm at.
    13. Ai tha: "Un mallngjehem po t vij me ju, e edhe kam frik se do ta haj ujku, kur mungon kjdesi juaj pr t".
    14. Ata than: "Pr Zotin, nse e ha ujku, e duke qen n grup kaq i fort, ather ne mos qofshim fare!"
    15. Pasi q ata shkuan me t dhe vendosn ta vn n fund t bunarit, Ne i shpallm: "Ti do t'i njoftosh ata pr kt vepr t tyre, e duke mos ditur ata (do t vij koha t ju thuash pr kt vepr e ata nuk do t din se ti je Jusufi)".
    16. E n mbrmje erdhn duke qar te baba i tyre.
    17. Than: "O baba yn, ne shkuam t bjm gara, e Jusufin e lam te teshat tona edhe at e kishte ngrn ujku. Ti nuk do t na besosh neve, edhe po t jemi t vrtet!"
    18. E erdhn (i solln) e n kmishn e tij me gjak t rrejshm. Ai tha: "Jo, (nuk e ka ngrn ujku), por epshet tuaja ua hijeshuan punn. Halli im sht: durim i mir. All-llahu sht nga i cili krkohet ndihm pr kt q prshkruani ju".
    19. Dhe atypari kaloi nj gru udhtarsh, e e drguan ujbartsin (pr uj), e ai e lshoi kofn e vet (n bunar) dhe tha: "Myzhde! Qe nj djalosh!" Ata e fshehn at si mall tregtie. Po All-llahu e dinte shum mir se 'vepronin ata.
    20. Dhe e shitn at (Jusufin) pr nj mim t vogl, pr disa dirhem (mas argjendi) t numruar, sepse n mesin e tyre pati asish q nuk lakmuan (pr mim m t lart).
    21. E ai q e bleu nga Misiri (Egjipti) i tha gruas s vet: "Bni pritje t knaqshme, se sht shpres t'ia shohim hajrin ose ta adoptojm pr fmij!" Ja, kshtu (sikuse e shptuam nga bunari), Ne i bm vend Jusufit n tok (n Egjipt), e q t'ia msojm atij shpjegimin pr disa ndrra. All-llahu sht mbizotrues i puns s vet, por shumica e njerzve nuk e din (fshehtsin e shtjeve).
    22. E kur e arriti pjekurin e tij, Ne i dham pushtet e dituri. E kshtu Ne i shprblejm punmirt.
    23. E ajo, n shtpin e s cils ishte Jusufi, i bri lajka atij dhe ia mbylli dyert e i tha: "Eja!" Ai (Jusufi) tha: "All-llahu m rruajt, ai zotriu im (e burri yt), m nderoi me vendosje t mir (si mud t'i bj hile n familje)?". S'ka dyshim se tradhtart nuk kan sukses.
    24. Ajo e msyni at qllimisht, e atij do t'i shkonte mendja ndaj saj, sikur t mos i prezentohej argumenti nga Zoti i tij. Ashtu (e bm t vendosur) q t largojm nga ai t keqen dhe t ndytn. Vrtet, ai ishte nga robt tan t zgjedhur.
    25. Dhe, q t dy ata u ngutn kah dera, e ajo ia grisi kmishn e tij nga mbrapa dhe pran dere ata t dy takuan burrin e saj, e ajo tha "far mund t jet ndshkimi i atij q tenton t keqen n familjen tnde, prpos t burgoset, ose dnim t dhembshm!?"
    26. Ai (Jusufi) tha: "Ajo m'u vrsul mua!" Nj dshmitar nga familja e saj gjykoi: nse kmisha e tij sht grisur prpara, ajo ka thn t drejtn, kurse ai gnjen.
    27. E nse kmisha e tij sht grisur prapa, ather gnjen ajo, kurse ai sht i drejt.
    28. E kur e pa ai (burri i saj) kmishn e tij t grisur prapa, tha: "Kjo sht dredhi juaja, vrtet dredhia juaj sht e madhe!"
    29. "Jusuf, largohu nga kjo (mos ia prmend askujt)! E ti (gruas) krko falje pr mkatin tnd, se vrtet ti qenke fajtore!"
    30. Nj grup nga grat e qytetit than: "Gruaja e zotriut (e ministrit) i vrsulet marrzisht shrbtorit t vet, at e ka kapluar n shpirt dashuria, e ne jemi t bindura se ajo sht n humbje t hapt.
    31. E kur ajo dgjoi pr ato prshpritjet e tyre, drgoi t'i thrras ato, u prgaditi vendmbshtetje dhe secils prej tyre i dha nga nj thik e tha: "Dilu para atyre!" Kur e pan at, ato u tronditn dhe i pren duart e tyre e than: "All-llahut i qofshim fal! Ky nuk sht njeri, ky nuk sht tjetr vetm se ndonj engjll i lart!"
    32. Ajo tha: "Qe, ky sht ai pr t cilin m qortuat mua, e un e msyna at, po ai u ruajt fort. Po qe se nuk bn ka e urdhroj, ai gjithqysh do t burgoset dhe do t nnmohet".
    33. Ai (Jusufi) tha: "O Zoti im, burgu sht m i dshiruar pr mua, se sa at q m ofrojn ato mua dhe nse Ti nuk largon prej meje dredhin e tyre, un mund t anoj te ato e t bhem injorant.
    34. E Zoti i tij ia pranoi lutjen atij dhe e largoi nga ai dredhin e tyre. Vrtet, Ai sht q dgjon (lutjet) dhe di (gjendjen).
    35. Mandej, pasi q vertetuan argumentet (e pastrtis s Jusufit), atyre (ministrit dhe rrethit t tij) iu paraqit ideja q at pr nj koh ta burgosin.
    36. S bashku me t hyn n burg dy t rinj. Njri prej atyre dyve tha: "Un ndrrova veten se po shtrydhi (rrush pr) ver". E tjetri tha "Un ndrrova se po bart mbi kok nj buk nga e cila hanin shpezt". Na trego komentimin e saj, se ne t konsiderojm nga komentuesit e mir (t ndrrave).
    37. Tha: "Nuk ju vjen juve ndonj ushqim me t cilin ushqeheni, e q un t mos dij, t'ju prshkruaj at para se t'ju vij. Kjo sht nga ajo ka m msoi Zoti im (nuk sht fall e as prognoz). Un kam braktisur fen e nj populli q nuk e beson All-llahun as botn tjetr, e ata ishin jobesimtar".
    38. Un e ndoqa fen e prindrve t mij: Ibrahimit, Is-hakut, Jakubit. Neve nuk na takoi t'i prshkruajm kurr nj send shok All-llahut. Ky (besim i drejt) sht dhurat e madhe nga All-llahu ndaj nesh dhe ndaj njerzve, por shumica e njerzve nuk ia din vlern.
    39. O ju dy shokt e mij t burgut, a sht m mir t adhurohen zota t ndryshm ose All-llahu, i vetmi ngadhnjimtar?"
    40. Ata q ju adhuroni prve All-llahut, nuk jan tjetr vetm se emra q pagzuat ju dhe prindrit tuaj. All-llahu nuk shpalli ndonj fakt pr ta, vendimi (n shtjen e adhurimit) nuk i takon kujt, pos All-llahut, e Ai urdhroi t mos adhuroni tjetr vetm At. Kjo sht feja e drejt, por shumica e njerzve nuk e din.
    41. O shokt e mij t burgut! Njri prej ju dyve do t'i jap t pij ver zotriut t vet, e tjetri do t varet, kurse shpezt do t han nga koka e tij. shtja pr t ciln krkuat shpjegim, ka marr fund (kshtu).
    42. E atij pr t cilin besonte se sht i shptuar i tha: "M prkujto mua te zotriu yt". Po djali e vuri n harres ta prkujtoj te zotriu i tij, e pr kt mbeti n burg disa vjet.
    43. E (kur u afrua lirimi i Jusufit) mbreti tha: "Kam par ndrr shtat lop t majme dhe shtat lop t dobta q i hanin ato (t dobtat, i glltitn ato t majmet) dhe shtat kallinj t gjelbr (q kishin lidhur frytin) e (shtat) t tjer t thar. O ju pari, nse dini t interpretoni ndrrn, m tregoni pr ndrrn time!"
    44. Ata (paria) than: "ndrra t prziera, e ne nuk dim komentimin e ndrrave t tilla".
    45. E ai prej atyre dyve q shptoi (q i pat thn Jusufi ta prmend) e prkujtoi pas nj periudhe e tha: "Un ju tregoj kuptimin e saj. Pra m lejoni t shkoj (te Jusufi)".
    46. (E drguan te burgu, e ai tha) O Jusuf, o ti i drejti, na shpjego pr shtat lop t dobta q i hanin shtat lop t majme, dhe shtat kallinj t gjelbr e shtat t that, e ndoshta po kthehem te njerzit (me prgjigje), ashtu q edhe ata t kuptojn (vlern dhe dijen tnde)!
    47. Ai (Jusufi) tha: "Mbillni shtat vjet vazhdimisht, e ka keni korrur lnie n kallinj, prve nj pakice nga e cila do t hani.
    48. Pastaj, do t vijn shtat (vjet) t vshtira (me skamje) q do ta han at q e keni ruajtur pr to, prve nj pakice nga ajo q do ta ruani (n depo pr far).
    49. Mandej, pas asaj vjen nj vit (i begatshm) n t cilin njerzve u bie shi dhe n t cilin do t ken t vjela (vit i begatshm n prgjithsi)".
    50. E mbreti tha: "M sillni mua at (Jusufin)!" Dhe kur i shkoi atij (Jusufi) i drguari (i mbretit), ai itha: "Kthehu te zotriu yt dhe pyete at: 'sht puna e grave, q i pren duart e tyre? Vrtet, Zoti im e di shum mir dredhin e tyre".
    51. Ai (mbreti) tha: "ka ishte puna juaj kur ju vet e dshiruat (iu vrsult) Jusufin?" Ato than: "Zoti na ruajt, ne nuk dijm ndaj tij asnj t keqe!" Gruaja e ministrit tha: "Tash doli n shesh e vrteta, e un iu vrsula atij me dashuri, e ai sht nga t drejtit!"
    52. Kt (e bra thot Jusufi) pr ta ditur ai (ministri) se un nuk e tradhtova tinzisht dhe s vrtet All-llahu nuk realizon dredhin e tradhtarve.
    53. Un nuk e shfajsoj veten time, pse epshi sht shum nxits pr t keqen, prve at q ka mshiruar Zoti im, se Zoti im sht q fal e mshiron shum.
    54. Mbreti tha: "Me sillni mua at, thesht ta veoj pr veten time!" (ia solln Jusufin) E pasi q bisedoi me t tha: "Tash ti ke pozit dhe je i besueshm".
    55. Ai (Jusufi) tha: "M cakto mua prgjegjs t depove t vendit, un jam besnik i dijshm".
    56. Dhe kshtu Ne Jusufit i dham pozit n vend (n Egjipt) zinte vend aty ku dshironte. Ne e pajisim me t mira tona at q duam, e Ne nuk ua humbim shprblimin punmirve.
    57. Po shprblimi i bots tjetr, gjithsesi sht shum m i mir pr ata q besuan dhe ata q u friksuan dhe u ruajtn.
    58. Dhe (pas nj kohe) vijn vllezrit e Jusufit e hyn tek ai, e ai i njohti, ndrsa ata nuk e njihnin.
    59. E pasi i furnizoi me t gjith artikujt e nevojshm (me bar drithi pr t cilin kishin ardhur, etj), u tha: "M sillni nj vlla tuajin q e keni nga baba, a nuk e vreni se un vrtet u plotsoj barrn (peshojn) dhe se un jam mikpritsi m i mir!"
    60. E nse nuk ma sillni at (vllaun), Ju nuk do t merrni tek un bar drithi (pr ushqim), e as mos iu afroni (vendit tim).
    61. Ata than: "Ne do t prpiqemi pr t (pr ta marr) te babai i tij dhe gjithsesi ne do t bjm at!"
    62. Ai (Jusufi) djelmoshave t tij shrbtor u tha: "Vnie mallin e tyre (barrn q kishin sjell pr t bler drith) n barrt e tyre, ashtu q kur t kthehen te familja e tyre (t'i hapin barrt) ta njohin, e ndoshta do t kthehen srish te na".
    63. E kur u kthyen te babai i tyre than "O baba yn, po na ndalohet barra (drithi), lejoni t vij me ne vllau yn (Binjamini) q t marrim ushqim, e ne do ta ruajm at (nga do e keqe)".
    64. Ai (Jakubi) tha: "A t'u besoj pr kt, vetm sikurse u besova m par pr vllain e tij (Jusufin), po All-llahu sht mbrojtsi m i mir dhe Ai sht mshirues i mshiruesve".
    65. E kur i hapn barrt e tyre, e gjetn mallin e tyre q iu ishte kthyer dhe than: "O ati yn, ka duam m tepr, qe, ky sht malli yn q na u kthye, do t furnizojm me drith familjen ton, do ta ruajm vllain ton dhe do ta shtojm nj barr deveje, e kjo sht sasi e leht (pr sundimtarin)".
    66. Ai (Jakubi) tha: "Un kurrsesi nuk e drgoj at me ju, derisa t ma jepni besn (e fort) n All-llahun, se gjithsesi do t ma ktheni at mua, prve nse u diktojn rrethanat e nuk mundeni". E kur ata ia dhan besn (u betuan), ai tha: "All-llahu sht garantues pr kt q e tham".
    67. Po ai (Jakubi) tha: "O bijt e mij, mos hyni (n Egjipt) pr nj der, po hyni npr dyer t ndryshme. Un nuk mund t largoj prej jush asnj send nga caktimi i All-llahut, vendimi nuk sht i tjetrkujt vetm i All-llahut, vetm Atij iu kam mbshtetur dhe vetm Atij le t'i mbshteten ata q besuan.
    68. Dhe ata hyn ashtu si porositi babai i tyre, po ajo nuk ishte gj q do t'u ndihmonte asgj nga caktimi i All-llahut, prve nj dshire t Jakubit q e kishte n vete dhe e kreu. Po ai (Jakubi) ishte i dijshm pr te, ngase Ne e kemi msuar pr at, por shumica e njerzve nuk e din.
    69. E kur hyn te Jusufi, ai (Jusufi) e afroi pran vete vllain e vet (Binjaminin) dhe i tha: "Un jam vllai yt, e ti mos u pikllo pr at q ata vepruan!"
    70. E kur i pajisi ata me pajimet e tyre, e vuri tasin (gotn) n barrn e vllait t vet, e pastaj nj thirrs thirri: "O ju devexhinj, ju jeni vjedhs!"
    71. U kthyen (devexhinjt) dhe than: "ka keni humbur?"
    72. (shrbtort e sundimtarit) Than: "Kemi humbur tasin e sunduesit, e kush e sjell at (tasin), ka (shprblim) nj barr deveje (drith). Un vet jam pr kt garantues!"
    73. Ata (vllezrit e Jusufit) than: "Pasha All-llahun, ju e dini se ne nuk kemi ardhur pr t br shkatrrime n tok dhe nuk jemi vjedhs!"
    74. (shrbetort) Than: "Nse jeni gnjeshtar, far duhet t jet ndshkimi i atij (q ka vjedhur)?"
    75. (vllezrit) Than: "Dnimi i tij sht, vet ai (t robrohet) n barrn e t cilit gjendet. Kshtu ne i dnojm t padrejtit!"
    76. Dhe filloi (kontrollimi) n barrt e tyre, prpara barrs s vllait t vet, e pastaj e nxori at (tasin) nga barra e vllait t vet. Kshtu Ne e msuam t planifikoj Jusufi. Sipas ligjit t mbretit, atij (Jusufit) nuk i takonte ta ndalte (peng) vllain e vet, prve kur sht dshira e All-llahut! At q duam Ne e lartsojm shum n dituri, e mbi secilin t dijshm ka edhe m t dijshm.
    77. (vllezrit) Than: "N past vjedhur ky, ka pas vjedhur m par edhe nj vlla i tij. Jusufi kt e mbajti fsheht n vete e nuk ua zbuloi atyre dhe tha: "Ju jeni n pozit m t keqe (kt e tha me vetvete e jo atyre), All-llahu e di m s miri pr at q trilloni.
    78. Ata than: "O zotri, ai ka nj bab shum t vjetr, pra, n vend t tij na merr njrin prej nesh. Bne kt t mir se ti je prej atyre q bjn mir!
    79. Ai (Jusufi) tha: "All-llahu na ruajt, t marrim tjetr pos atij te i cili e kemi gjetur teshn ton, ne ather do t jemi t padrejt!"
    80. E kur e humbn shpresn prej tij, u veuan pr t'u konsultuar. M i madhi i tyre tha: "A nuk e dini q babai juaj ka marr prej jush besn n All-llahun, e m par afr padrejtsish keni br ndaj Jusufit?" Un pra nuk ndahem kurr prej ksaj toke (t Egjiptit) deri q t m lejoj babai im, ose t vendos All-llahu (mir) pr mua, e Ai sht gjykats m i drejt!
    81. Ju kthehuni te babai juaj dhe thuani: "O at yn, djali yt vodhi, ne dshmojm vetm pr at q dijm, e pr t fshehtn ne nuk ishim roje!"
    82. Ti drgo e pyeti (banort n) qytetin ku ishim ne, po ashtu edhe (ata me) karavanin me t cilin kemi ardhur. Ne jemi t drejt ('t themi).
    83. Ai (Jakubi) tha: "Jo, shtjen ua lehtsoi epshi juaj. (mua nuk m ka mbetur tjetr) Durim i mir, sht shpres q All-llahu do t m'i sjell t gjith; Ai sht m i dijshmi, m i urti!"
    84. Dhe, ua ktheu shpinn e tha: "O dshprim i im pr Jusufin, dhe nga pikllimi iu zbardhn t dy syt, po i prmbajtur (nga pikllimi).
    85. Ata than: "Pr All-llahun ti vazhdimisht e prkujton Jusufin derisa do t smuresh rnd, e t shkatrrohesh".
    86. Ai (Jakubi) tha: "Un hidhrimin tim dhe pikllimin tim, ia parashtroj All-llahut, e un di pr All-llahun at q ju nuk dini".
    87. (Jakubi u tha t bijve t vet) O bijt e mi, shkoni dhe hulumtoni (n Egjipt) pr Jusufin dhe vllain e tij, e mos e humbni shpresn nga mshira e All-llahit, pse vetm populli jobesimtar e humb shpresn n All-llahun.
    88. (shkuan) E kur hyn tek ai i than: "O ti zotri, neve dhe familjen ton na ka goditur skamje e vshtir, e kemi ardhur me nj mall t vjetr, e ti pra na mbush masn (barren) dhe na dhuro, All-llahu i shprblen ata q dhurojn".
    89. Ai (Jusufi) tha: "A e dini ka keni br me Jusufin dhe vllain e tij, kur ishit injorant?"
    90. Ata than: "A ti je vet Jusufi?" Ai tha: "Un jam Jusufi, e ky sht vllai im, All-llahu na dhuroi shptimin, pse ai q ruhet dhe bn durim, s'ka dyshim All-llahu nuk humb shprblimin e punmirve".
    91. Ata than: "Pasha All-llahun, sht e vrtet se All-llahu t ka lartsuar mbi ne, kurse ne vrtet ishim fajtor!"
    92. Ai tha: "Sot nuk ka qortim kundr jush, All-llahu ju falt juve; Ai sht m mshirues i mshiruesve!
    93. Ju shkoni me kt kmishn time, dhe hidhnia at babait tim n fytyr, e atij do t'i kthehet t pamt, e pastaj ejani tek un me tr familjen time".
    94. (u nisn) Dhe posa u ndan devet (prej qytetit), i ati i tyre tha: "Un po e ndiej ern e Jusufit, mos m konsideroni t matufosur." (kt ia tha familjes s vet n Palestin).
    95. Ata (q ishin prezent) than: "Pr All-llahun, ti vrtet qmoti n humbje".
    96. E kur erdhi myzhdexhiu, ia vuri at (kmishn) mbi fytyrn e tij, atij ju kthye t t pamt dhe tha: "A nuk ju thash se un di nga All-llahu ka ju nuk dini?"
    97. Ata than: "O baba yn, lutu pr neve t na falen mkatet tona, se me t vrtet ne kemi qen fajtor!"
    98. "M von do t krkoj Zotit tim faljen tuaj", tha ai (Jakubi), se vrtet, Ai sht q fal, sht mshirues.
    99. (e morn familjen dhe shkuan) e kur hyn te Jusufi, ai i afroi ngat vete t dy prindrit e tij dhe tha: "Me dshirn e All-llahut hyni n Egjipt t sigurt!"
    100. Dhe ai t dy prindrit e vet i mori lart n fron (i uli pran vete), e ata iu pruln atij, e ai tha: "O ati im, kjo sht domethnia e ndrrs sime t mparshme. Zoti im kt tanim e bri realitet, e mua m dhuroi mirsi kur m nxori prej burgut, e juve u solli ngs fshati pasi djalli pat futur prarje ndrmjet meje dhe vllezrve t mij. Zoti im, me mjeshtri e butsi realizon dshirn e vet pr ka don, vrtet Ai sht i dijshmi, i urti.
    101. (Pasi iu plotsua dshira Jusufi tha) Zoti im, Ti m ke dhn mua pushtet, m msove mua komentimin e ndrrave; o Krijues i qiejve e i toks, Ti je kujdestar imi n dynja e n Ahiret, m bn t vdes mysliman dhe m bashko me t mir!"
    102. Kto jan nga ato lajme t panjohura, e Ne po t'i shpallim ty (Muhammed), se ti nuk ke qen pran tyre kur ata vendosn shtjen e tyre (hudhjen e Jusufit n bunar etj.) dhe kur bnin dredhi.
    103. Po ti edhe pse lakmon (pr besimin e tyre), shumica e njerzve nuk do t besojn.
    104. Megjithat q ti nuk krkon prej tyre ndonj shprblim pr t (pr kshill e udhzim). Ai (Kur'ani) nuk sht tjetr vetm se kshill pr mbar njerzit.
    105. Sa e sa argumente ka n qiej e n tok, t cilt i shohin, por ata nuk i vshtrojn fare.
    106. Dhe shumica e tyre nuk e beson ndryshe All-llahun, vetm se duke i shoqruar (zota t tjer).
    107. A mos jan siguruar ata prej dnimit q mund t'u vij nga All-llahu e t'i mbuloj, ose befas duke mos e hetuar fare t'u vij katastrofa e prgjithshme.
    108. Thuaj: "Kjo sht rruga ime, e vn n fakte t qarta, e q un thrras te All-llahu, un dhe ai q vjen pas meje. Larg t metave sht All-llahu, e un nuk jam nga idhujtart."
    109. Ne nuk drguam para teje vetm se burra nga banuesit e qyteteve, t cilt i pajism me shpallje. A nuk udhtuan ata npr tok e t shihnin se si ishte prfundimi i atyre q ishin m par? E s'ka dyshim se jeta e bots s ardhshme sht shum m e dobishme pr ata, t cilt jan ruajtur; a nuk mendoni?
    110. (nuk drguam tjetr vetm burra e ndihma u vonua) Derisa t drguarit gati e humbnin shpresn (se do t'i besoj populli), dhe menduan se u prgnjeshtruan (pse ende nuk i kapi dnimi), ather u erdhi atyre (t drguarve) ndihma Jon. Ne e shptuam at q dashtm. E dnimi Yn kundr popullit idhujtar nuk zbrapset.
    111. N tregimet e tyre (t drguarve dhe t Jusufit me vllezr) pati msime e prvoj pr t zott e mendjes. Ai (Kur'ani) nuk sht bised e trilluar, por vrtetues i asaj q ishte m par (librave t shenjta) dhe sqarues i do sendi, e edhe udhrrfyes e mshir pr nj popull q beson.
    Sui generis

  13. #13
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Rra'd

    1. Elif, Lam, Mim, Ra. Kto ajete t ksaj kaptine dhe e tr ajo, q t'u shpall ty nga Zoti yt, jan realitet, por shumica e njerzve nuk besojn.
    2. All-llahu sht Ai q ngriti qiejt pa ndonj shtyll. Ju i shihni ato. Ai mbizotroi Arshin dhe nnshtroi diellin e hnn q do njri udhton deri n nj afat t caktuar; Ai rregullon shtjen (e gjithsis), sqaron argumentet, q t jeni t bindur pr takimin (pas ringjalljes) me Zotin tuaj.
    3. Dhe ai sht, i cili tokn e shtriu, dhe n t krijoi kodra e lumenj dhe prej secilit frut bri dy lloj (ift), bri q nata ta mbuloj ditn. Vrtet, n gjith kt ka fakte pr njerzit q thell mendojn.
    4. E n tok, copa siprfaqesh, te ngjitura njra me tjetrn, kopshte t hardhis, t mbjella (t llojllojshme) dhe hurma (bim kto) q jan t degzuara n shum trupa dhe jo t degzuara (nga nj filiz) e t gjitha ujiten nga nj uj, dhe Ne shijen n ngrnie t frutave t tyre e kemi dallaur njern prej tjetrs. Edhe kjo dshmon me argumente pr njerzit e menur.
    5. E nse ti (Muhammed) uditesh (prse t prgnjeshtrojn), sht edhe m e uditshme thnia e tyre: "A do t kemi krijim t ri pasi t jemi br dhe?" Kta jan ata q mohuan Zotin e tyre, ata do t ndshkohen me pranga n qaf. Pra kta jan banues t zjarrit ku do t qndrojn prgjithmon.
    6. E ata prej teje krkojn ngutjen e zbatimit t s keqes para t s mirs edhe pse para tyre pati aso dnimesh (por nuk kan marr msim). S'ka dyshim se Zoti yt u fal njerzve mkatet e tyre, por s'ka dyshim se Zoti yt sht edhe ndshkues i rrept.
    7. Ata, t cilt nuk besuan thon: "Pse t mos i ket zbritur atij (Muhammedit) ndonj argument (mrekulli praktike) nga Zoti i tij?" Ti je vetm qortues. do popull pati udhzues (pejgamber).
    8. All-llahu e di se 'bart do grua, dhe (e di) ka paksojn e ka shtojn mitrat. Tek Ai do send sht me mas t caktuar.
    9. Ai sht q di t fshehtn dhe t dukshmn, Ai sht i madhruari e i latrsuari.
    10. Pr t sht njsoj (n dijen e Tij) si ai q fsheh prej jush thnien, si ai q e shpreh haptazi, si ai q vepron fshehtas natn (n errsir t nats) dhe si ai q vepron haptazi ditn.
    11. Ai (njeri) ka prcjells nj pas nj, para tij dhe prapa tij, q me urdhrin e All-llahut e ruajn at. All-llahu nuk e prish gjendjen e nj populli (nuk ua largon t mirat) prderisa ata ta ndryshojn veten e tyre. Po, kur All-llahu vendos ta ndshkoj nj popull, at nuk ka kush q ta zbraps. Ata. (njerzit) nuk kan mbrojts tjetr pos Tij.
    12. Ai sht q ju shfaq vettimn trishtuese (nga ndonj fatkeqsi), por edhe shpresdhnse (pr shi), dhe formulon re t dendura.
    13. Ndrkaq, murmurima madhron (Zotin nj) me falnderimin (q i takon) e Tij, (e madhrojn) edhe engjjt nga droja ndaj Tij. E Ai drgon rrufet dhe me ato godet k t doj. Ndrsa idhujtart polemizojn rreth All-llahut, e Ai sht ndshkues i rrept.
    14. Lutje e vrtet sht vetm ajo drejtuar Atij, e ata q u luten t tjerve pos Tij, ata nuk u prgjigjen atyre asgj tjetr (gjendja e tyre sht) vetm si e atij q shtrin duart (prej s largu) kah uji, q ai (uji) t'i arrij deri n gojn e tij, por (uji) nuk do t'i arrij (sepse uji sht send i vdekur e nuk kupton pr etjen e tij). E lutja e jobesimtarve (drejtuar pos Zotit) nuk sht tjetr vetm se dshtim (kotsi).
    15. Gjithka ka n qiej e n tok i bn sexhde vetm All-llahut me dshir ose me dhun, (i bjn sexhde) edhe hijet e tyre n mngjes e mbrmje.
    16. Thuaj: "Kush sht Zoti (Krijuesi) i qiejve e i toks!" Thuaj: "All-llahu!" Thuaj "A keni pranuar pos Tij zota, q nuk kan mundsi t'i sjellin as dobi e as dm vetvets?" Thuaj: "A sht i barabart i verbri me at q sheh, ose, a jan t njjta errsirat me dritn?" A mos i bn All-llahut shok (idhuj) e edhe ata zota krijuan si krijoi Ai dhe atyre u sht br i ngjashm (i paqart) krijimi (e nuk po din se cili sht krijim i Zotit, e cili i idhujve)? Thuaj: "All-llahu sht krijues i do sendi, ai sht i vetmi ngadhnjyes!"
    17. Ai e lshon ujin (shiun) nga qielli e sipas madhsis s tyre rrjedhin prrocka, kurse vala bart mbi vete shkum t fryer lart. Shkuma e ngjashme sht edhe ajo kur shkrihet (metali) n zjarr pr t prfituar ndonj stoli ose ndonj mjet. Kshtu, All-llahu sqaron shembullin e t s vrtets dhe t pavrtets. Pr sa i prket shkums (s ujit apo t metaleve), ajo hidhet si mbeturin, ndrsa ajo q u sjell dobi njerzve, ajo mbetet n tok. Ksisoj All-llahu i sjell shembujt.
    18. Atyre q i jan prgjegjur Zotit t tyre u takon shprblimi m i mir, ndrsa ata q nuk iu prgjigjn Atij, ata do t japin si kompensim, sikur t ishte e tyre aq shum sa e gjith pasuria toksore edhe nj her aq. Ata kan llogarin m t rnd, vendstrehimi i tyre sht xhehenemi q sht shtrat i keq.
    19. A sht i njjt ai q e di se ajo q t'u shpall ty nga Zoti yt sht e vrtet, si ai q sht i verbr? Vetm njerzit e arsyeshm q kan mendje t shndosh e kuptojn t vrtetn.
    20. Ata jan, t cilt e zbatojn besn e dhn All-llahut dhe nuk e thyejn zotimin.
    21. Dhe ata q e mbajn lidhjen pr t ciln All-llahu ka urdhruar t mbahet, q friksohen nga Zoti i tyre dhe nga llogaria e rnd e prgjegjsis.
    22. Edhe ata q patn durim (ndaj t kqiave) pr t fituar knaqsin e Zotit t tyre dhe q e faln namazin, dhe nga ajo me ka Ne i furnizuam ata kan dhn fshehtas e haptas dhe me t mir e largojn t keqen. T tillt kan prfundim m t mir.
    23. (prfundimi i mir sht) Xhennete t Adnit (vende t prjetshme) ku do t hyjn ata, edhe prindrit, grat dhe fmijt e tyre t cilt kan qen veprmir ata do t'i vizitojn engjjt duke hyr n seciln der.
    24. (u thon) Selamun alejkum, me durimin tuaj gjett shptimin; sa prfundim i lavdishm sht ky vend.
    25. E ata q e thyejn besn e dhn All-llahut pasi u patn zotuar, e kpusin at pr t ciln All-llahu ka urdhruar t jet e pakputur, bjn shkatrrime n tok, ata jan t mallkuar dhe ata kan prfundim t keq.
    26. All-llahu i ofron furnizim me bollk atij q do dhe ia kufizon (atij q do). Po ata (jobesimtart) jan t gzuar me jetn e ksaj bote. E jeta e ksaj bote ndaj bots tjetr nuk sht tjetr vetm se nj prjetim (i shkurtr).
    27. E ata q nuk besuan (idhujtart mekas) thon: Prse nuk iu shpall (Muhammedit) ndonj mrekulli nga Zoti i tij?" Thuaj: "(Iu shpall Kur'ani, por ju u verbuat) All-llahu e le t humbur at q do, kurse at q pendohet nga t kqiat e shpie n rrug t drejt.
    28. Ata q besuan dhe me t prmendur All-llahun, zemrat e tyre qetsohen; pra ta dini se me t prmendur All-llahun zemrat stabilizohen.
    29. Ata jan t cilt besuan dhe bn vepra t mira, ata jan t lumtur dhe kan ardhmri t mir.
    30. Kshtu, Ne t drguam te nj popull, para t cilit kauluan shum popuj, e q t'ju komunikosh at q Ne t shpallm ty, sepse ata jan duke e mohuar Mshiruesin (Zotin). Thuaj: "Ai (Rrahmani) sht Zoti im, nuk ka zot tjetr pos Atij. Vetm Atij i jam mbshtetur dhe vetm te Ai sht e ardhmja ime.
    31. Sikur t ishte ndonj Kur'an q me t do t ecnin malet, q me t do t plasej toka, q me t do t flisnin t vdekurit (sht ky)?" Jo, (ata nuk besojn) se e tr shtja i takon vetm All-llahut. A nuk e kan t qart ata q besuan se, sikur t donte All-llahu, do t'i drejtonte n rrug t drejt t gjith njerzit, por ata q nuk besuan e prshkak t asaj q bn, do t'i godas vazhdimisht fatkeqsi e kohs ose do ta rrehoj (fatkeqsia) vendin e tyre, derisa t vij urdhri i All-llahut (e t triumfoj islami). All-llahu nuk e then premtimin.
    32. Edhe me t drguarit para teje kan br tallje. Porse Un atyre q nuk besuan u pata dhn afat, pastaj i ndshkova (me dnim), e far ishte dnimi Im!
    33. A sht Ai q prcjell secilin njeri se 'vepron (sikur idhujt q nuk kuptojn asgj)? e ata i prshkruajn All-llahut shok. Thuaj: "Prshkruani realitetin e tyre! A ju po e njoftoni At pr at (shok) kinse Ai nuk po ditka se 'ka n tok, apo vetm po i emrtoni me fjal (e ata as q ekzistojn)? Jo, por ata q nuk besuan u duket e mir dredhia e tyre, ndaj jan larguar nga rruga e drejt, dhe at q All-llahu e le t humbur, pr te nuk ka udhzues.
    34. Ata kan dnim n jetn e ksaj bote, e s'ka dyshim se dnimi i bots tjetr sht shum m i rnd. Ata nuk ka kush t'i mbroj prej ndshkimit t All-llahut.
    35. Shembulli (atributi) i xhennetit q u sht premtuar t devotshmve sht: q nn (pallatet) t rrjedhin lumenj, q ushqimi n t dhe hija n t sht e prhershme. Ai sht prjetim i lumtur i atyre q ishin t ruajtur,e prfundimi i jobesimtarve sht zjarri.
    36. Ata t cilve Ne u dham shallje, gzohen me at q t'u shpall ty, e ka prej grupacioneve (t besimeve t ndryshme) q mohojn nj pjes t tij (t Kur'anit). Thuaj: "Un jam urdhruar q t adhuroj vetm All-llahun, e mos t'i bj shok Atij. Un vetm tek Ai thrras (njerzit) dhe vetm tek Ai sht kthimi im!"
    37. Dhe ashtu, Ne e shpalln at (Kur'anin) kushtetut n arabishte. E nse ti pasi t kan ardhur argumente t qarta, shkon pas dshirave t tyre, ti nuk ke prej All-llahut as ndihm as mbrojtje.
    38. Ne drguam edhe para teje t drguar dhe atyre u mundsuam t ken gra e fmij. Asnj t drguari nuk i takoi t sjell ndonj mrekulli vetm me lejen e All-llahut. Pr secilin afat ekziston evidenc e caktuar.
    39. All-llahu shlyen (nga ajo evidenc) ka t doj, e edhe forcon (ka t doj). Vetm tek Ai sht baza e librit (Levhi Mahfudhi).
    40. Ne mund t mundsojm ty ta shohsh at (dnim) q u premtojm atyre, ose ta marrin (shpirtin) ty. Obligim yti sht vetm kumtimi, kurse Jona sht llogaria.
    41. A nuk shohin ata se Ne i sjellim paksimin e toks (s tyre) nga t gjitha ant e saj. All-llahu gjykon, e s'ka kush q mund t'i kundrvihet gjykimit t Tij. Ai ndrmerr mas t shpejt.
    42. Edhe ata (jobesimtart) para tyre (idhujtarve) bn intrig, po e gjith intriga sht e nnshtruar dshirs s All-llahut, Ai e di se ka vepron secili njeri, e mohuesit do ta kuptojn se kujt do t'i takoj ardhmri e lumtur.
    43. E ata q mohuan thon: "Ti nuk je i drguar!" Thuaj: "Mjafton q All-llahu sht dshmitar midis meje dhe midis jush dhe (sht dshmitar) ai q ka njohuri t librit (t shpalljeve)".
    Sui generis

  14. #14
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Ibrahim

    1. Elif, Lam, Ra. (ky sht) Libr; Ne ta shpallm ty q me urdhrin e Zotit t'i nxjerrsh njerzit prej errsirave n drit; (t'i nxjerrsh prej errsirs) n rrug t Fuqiplotit, t Falnderuarit.
    2. T All-llahut, i t cilit sht gjith 'ka n qiej dhe 'ka n tok. sht mjerim pr mohuesit pr dnimin e ashpr q i pret.
    3. Ata q i japin prparsi jets s ksaj bote ndaj bots tjetr, pengojn nga rruga e All-llahut dhe krkojn shtrembrimin e saj. T tillt qartas jan n humbje.
    4. Ne asnj nga t drguarit nuk e drguam ndryshe vetm n gjuhn e popullit t vet, ashtuq ai t'u shpjegoj atyre (n at gjuh). E All-llahu e l t humbur at q do, dhe e udhzon n rrug t drejt at q do. Ai sht i fuqishmi, i urti.
    5. Ne e patm drguar Musain me argumentet tona (dhe i tham); nxirre popullin tnd prej errsirave n drit dhe prkujtoju atyre t mirat e All-llahut (q u dhuroi), se vrtet n ato (prkujtime) ka argumente pr secilin q sht shum i durueshm dhe shum falnderues.
    6. (prkujto) Kur Musai i tha popullit t vet: "Prkujtonie dhuntin e All-llahut ndaj jush; kur ju shptoi prej rrethit t faraonit q ju shijonin dnimin m t shmtuar, ju mbytnin bijt tuaj, e lnin grat tuaja t jetojn. N ato kishit sprov t madhe nga Zoti juaj."
    7. Dhe (prkujtoni) kur Zoti juaj njoftoi bindshm: "Nse falnderoni, do t'ua shtoj t mirat, e nse prbuzni, s'ka dyshim, dnimi Im sht i vshtir!"
    8. E Musai tha: "Nse ju, dhe t gjith ata q jan n tok mohoni, All-llahu sht i panevojshm (pr falnderim), i lavdishm (vetvetiu)".
    9. A nuk jeni t njohur me lajmin (ndodhin) e atyre q ishin para jush, si populli i Nuhut, i Adit, i Themudit e edhe i atyre q erdhn pas tyre, q nuk di kush pr ta pos All-llahut. Atyre u patn ardhur t drguarit e vet me argumente, ata i vnin duart e tyre (n shenj talljeje) n gojt e veta dhe thonin: "Ne e mohojm at me ka jeni t drguar dhe ne dyshojm shum n at q ju na thrrisni".
    10. T drguarit e tyre u than: "A mos keni dyshim n All-llahun, Krijuesin e qiejve e t toks? Ai ju thrret (n besim) pr t'ju falur mkatet dhe pr t'ju vazhduar (jetn) deri n nj afat t caktuar!" Ata than: "Ju nuk jeni tjetr pos njerz si jemi edhe ne, ju dshironi t na pengoni nga ajo q adhuronin prindrit tan, pra na sillni ndonj argument t qart!"
    11. T drguarit e tyre ju than: "Ne nuk jemi tjetr vetm se njerz si edhe ju, por All-llahu i jep dhurat kujt t doj nga robt e vet. Ne nuk na takon t'ju sjellim ndonj argument, vetm me dshirn e All-llahut, pra, besimtart le t'i mbshteten vetm All-llahut.
    12. E prs t mos i mbshtetemi All-llahut derisa Ai na udhzoi n rrugn ton (t drejt). Pr Zotin, ne gjithsesi do t durojm e do t prballojm mundimet q na bni, e vetm All-llahut le t'i mbshteten vazhdimisht ata q gjithnj iu mbshteten.
    13. Ata q mohuan t drguarit e vet than: "Pr Zotin, ne do t'ju dbojm nga vendi yn, ose ju domosdo do t ktheheni n fen ton!" E atyre (t drguarve) Zoti u shpalli; Ne gjithqysh do t'i shkatrrojm zullumqart.
    14. Dhe pas tyre Ne do t'ju vendosim n at tok. E kt (ndihm) pr at q i friksohet pranis Sime dhe i friksohet dnimit Tim.
    15. Ata (t drguarit) e krkuan ndihmn, ndrsa do kryelart idhnak psoi dshtim.
    16. E pas tij (kryelartit) sht xhehenemi, n t cilin i jepet uj t ndyr (q rrjedh prej lkurave t djegura),
    17. Prpiqet ta prbij, po nuk mund ta glltis at, atij i vjen vdekja nga t gjitha ant (sipas shenjave shkatrruese), po ai nuk vdes (e t shptoj prej vuajtjeve), at e pret dnim shum i rnd.
    18. Shembulli i veprave t atyre q nuk besuan sht si hiri, t cilin me puhi e shkaprderdh era n ndonj dit t stuhishme, e ata nuk mund t realizojn asgj nga veprat q kan br, e ky sht ai dshtimi i madh.
    19. A nuk e ke kuptuar ti se All-llahu krijoi qiejt dhe tokn me urtsi, e nse ai do, juve ju zhduk e sjell krijes (popull) t re.
    20. E kjo, nuk sht vshtir (rnd) pr All-llahun.
    21. E t gjith (njerzit) sheshas i paraqiten All-llahut. Ata t dobtit (masa e nnshtruar) u thon paris (udhheqse): "Ne ishim pasuesit tuaj, andaj a mund t na lehtsoni di nga dnimi i All-llahut?" Ata (paria) thon: "Sukur t na kishte udhzuar All-llahu, ne do t'ju udhzonim juve. Pr ne tash sht njsoj, u piklluam thell ose duruam, pr ne nuk ka ikje (shptim).
    22. E pasi t kryhet shtja (t hyjn ata t xhennetit dhe t xhehenemit n t, xhehenemlinjve) djalli (u mban ligjratn e shmtuar), dhe u thot: "Vrtet, All-llahu ju pat premtuar premtim t vrtet, e un ju pata premtuar dhe, qe, nuk zbatova premtimin ndaj jush. Po un nuk pata kurrfar pushteti ndaj jush (q t'ju detyroj), prpos q ju thirra (n rrug t gabuar), e ju m'u prgjigjt; ather, pra mos m qortoni mua, po qortonie veten. Un nuk mund t'ju shptoj juve, e as ju nuk mund t m shptoni mua. Un mohoj shoqrimin tuaj q m bt mua m par (m adhuruat n vend t Zotit)". S'ka dyshim, jobesimtart kan dnim t dhembshm.
    23. E ata, t cilt besuan dhe bn vepra t mira, me urdhrin e Zotit t tyre u vendosn n xhennete, nn pallatet e t cilve rrjedhin lumenj, ku do t jen prgjithmon. Prshndetja e tyre n t sht "selam" - paqe.
    24. A nuk ke kuptuar se si All-llahu bri shembull: fjaln e mir si pema e mir q rrnjt e saj jan thell (n tok) e degt e saj jan lart,
    25. E q me vullnetin e Zotit, ajo e jep frutin e vet n do koh. All-llahu, pra u parashtron njerzve shembuj ashtuq ata t mendojn.
    26. Dhe shembulli i fjals s keqe si nj pem e keqe q sht shkulur mbi tok e q nuk ka t qndruar.
    27. All-llahu forcon ata q besuan n fjaln e fort (t mir) n jetn e ksaj bote edhe n botn tjetr, ndrsa mizort All-llahu i bn t humbur. All-llahu punon ka t doj.
    28. A nuk i vrejte ata q dhuntin e All-llahut e ndrruan me mosbesim dhe popullin e vet e solln n vendin e shkatrrimit,
    29. (e solln) N xhehenem. N t e shijojn djegien, e sa vend i keq sht ai.
    30. Ata i bnin (krahasonin) shok All-llahut pr t'i shmangur (njerzit) nga rruga e Tij. Thuaj: "Shfrytzoni prjetimet se e ardhmja e juaj sht te Zjarri!"
    31. Robve t Mi, t cilt besuan thuaju: "T falin rregullisht namazin dhe me at q i furnizuam ata, t japin fshehtas e haptas, para se t vij nj dit q n te nuk ka as kompensim as miqsi".
    32. All-llahu sht Ai q i krijoi qiejt dhe tokn, dhe Ai lshoi prej s larti uj (shi), e me t nxjerr fruta si ushqim pr ju, dhe pr t mirn tuaj u vuri n shrbim anijet, t lundrojn npr det me urdhrin e Tij, e n shrbimin tuaj i vuri edhe lumenjt.
    33. Pr ju nnshtroi diellin dh hnn q n mnyr t zakonshme vazhdimisht udhtojn. Pr ju prshtati edhe natn e ditn.
    34. Dhe ai ju dha gjithat q e krkuat (q krkoi nevoja juaj) dhe, edhe n qoft se prpiqeni t'i numroni t mirat e All-llahut nuk do t mund t arrini t'i prkufizoni (n numr). Vrtet, njeriu sht i padrejt dhe shum prbuzs.
    35. (prkujto) Kur Ibrahimi tha: "Zoti im! bne kt qytet t sigurt dhe m mbro mua e bijt e mi nga adhurimi i idhujve (statuja gursh).
    36. Zoti im! ata vrtet i shmangin (nga rruga e drejt) shum njerz. E kush m respekton mua, ai sht i mi (n fe), e kush m kundrshton mua, ather Ti je q fal dhe q mshiron.
    37. Zoti yn! un nj pjes t familjes sime e vendosa n nj lugin, ku nuk ka bim, e pran shtpis Tnde t shenjt. Zoti yn (i vendosa aty) q t falin namazin, pra bn q zemrat e disa njerzve t mallngjehen pr ata, dhe, pr t falnderuar me mirnjohje, furnizoj ata me fruta.
    38. Zoti yn! s'ka dyshim se Ti e di ka fshehin dhe ka publikojm, se All-llahut nuk mund t'i fshihet asnj send n tok e as n qiell.
    39. Falnderimi i qoft All-llahut, i cili n pleqri m fali mua Ismailin dhe Is-hakun! Vrtet, Zoi im dgjon dhe i prgjigjet lutjes.
    40. O Zoti im! m bn mua nga ata q falin namazin, e edhe prej pasardhsve t mij dhe pranoje lutjen time o Zoti yn!
    41. Zoti yn! m fal (gabimet) mua edhe prindrve t mi, fali edhe t gjith besimtart ditn kur jepet llogaria.
    42. E ti kurrsesi mos e mendo All-llahun si t pakujdesshm ndaj asaj q veprojn zullumqart; Ai vetm sht duke i ln ata prderisa nj dit n t ciln syt shtangen (mbesin t hapur).
    43. (at dit) Ata t ngutur e duke i ngritur kokat e tyre lart, nuk lvizin syt e tyre (pr t shikuar), e zemrat e tyre jan t zbrazura (nga frika).
    44. Dhe ti trhiqju vrejtjen njerzve pr ditn kur atyre do t'u vij dnimi, e ata q ishin mizor thon: "Zoti yn! na jep afat pr nj koh t shkurtr t'i prgjigjemi thirrjes tnde (pr besim) dhe t'i pasojm t drguarit!" A nuk u betuat ju m par se pr ju nuk ka lkundje (prej dynjas n botn tjetr)?
    45. Dhe ju u vendost n vendbanimet e atyre q e dmtuan vetveten (e Ne i shkatrruam) dhe e kishit t qart se si vepruam Ne me ta, dhe ju sollm shembuj edhe juve.
    46. (megjithat) Ata prgatitn kurthin e tyre, por kurthi i tyre gjendet n duar t All-llahut, qoft ai kurthi i tyre q shkuln edhe kodrat nga ai.
    47. E kurrsesi mos mendo se All-llahu e shkel prmtimin e vet, q u dha t drguarve t Tij. All-llahu sht triumfues q ndrmerr masa ndshkuese.
    48. (ndshkon kundrshtart) Ditn kur toka ndryshohet n tjetr tok, e edhe qiejt (n tjer qiej), e ata (njerzit) t gjith dalin sheshazi para All-llahut, Nj, Mbizotrues.
    49. E idhujtart at dit i sheh t lidhur n pranga.
    50. Petkat e tyre jan nga katrani (pezhgveja - zifti), kurse fytyrat e tyre do t'i mbuloj zjarri.
    51. (dalin para Zotit) Pr ta shprblyer All-llahu secilin njeri me at q e fitoi. Vrtet, All-llahu sht llogaritar i shpejt.
    52. Ky (Kur'ani) sht kumtes pr njerz, q me t t kshillohen dhe t din se Ai sht vetm nj Zot, dhe q t'i kshilloj ata q kan mend.
    Sui generis

  15. #15
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Hixhr

    1. Elif, Lam, Ra. Kto jan ajetet e librit, t Kur'anit t plotkuptueshm.
    2. Ata q nuk besuan shpeshher do t kishin dshiruar t kishin qen mysliman.
    3. Lri (Muhammed) ata, t han, t dfrehen dhe t'i preokupoj shpresa (se do t jetojn shum), e m von do t kuptojn.
    4. Ne nuk kemi shkatrruar asnj fshat (vendbanim) ndryshe vetm n afatin e tij t caktuar.
    5. Asnj popull nuk mund ta shpejtoj afatin e vet e as ta shtyj pr m von.
    6. Dhe ata than: "O ti q t'u shpall prkujtimi (Kur'ani), me t vrtet ti je mendur!"
    7. Prse nuk na erdhe me engjj (q t vrtetojn) nse je i sinqert?
    8. Ne nuk i drgojm engjjt (u prgjigjet Zoti) ndryshe vetm kur duhet (kur e krkon urtsia e Zotit) dhe ather ata nuk afatizohen.
    9. Ne me madhrin Ton e shpallm Kur'anin dhe Ne gjithsesi jemi mbrojts t tij.
    10. Ne prpara teje kemi drguar t drguar n grupet e popujve t hershm.
    11. E atyre nuk u erdhi asnj nga t drguarit, e t mos talleshin me t.
    12. Ja kshtu e fusim at n zemrat e kriminelve (mosbesimin - talljen).
    13. Ata nuk e besojn at (Kur'anin). Po ligji (i dnimit) ndaj popujve m t hershm tashm sht i provuar (se si i shkatrroi Zoti).
    14. Edhe sikur Ne t'u hapnim atyre nj der n qiell dhe t ngjiteshin vazhdimisht lart n t (e t shihnin engjjt e fshehtsit).
    15. Ata gjithqysh do t thonin: "Neve na jan ndal syt (t pamt). Jo, ne jemi njerz t magjepsur.
    16. Ne, n qiell kemi krijuar galaksione yjesh dhe at (qiellin) e kemi zbukuruar pr ata q e shikojn me vmendje.
    17. Dhe at (qiellin) e kemi ruajtur prej do djalli t mallkuar.
    18. Prve atij q vjedh (prgjon) ka dgjohet, po edhe at e kap ylli i zjarrt (e djeg).
    19. E tokn e kemi shtruar dhe n t kemi vuar kodra dhe kemi br q n t t mbijn bim t caktuara t t gjitha llojeve.
    20. Dhe Ne ju krijuam juve n te jetesn (mjetet pr jet) e edhe atyre pr t cilt ju nuk jeni furnizues.
    21. E nuk ka asnj send q t mos ta ket burimin te Ne, po Ne, nuk e japim at ndryshe vetm sipas nj mase t caktuar (t nevojshme).
    22. Ne i lshojm errat mbarsuese, e nga qielli (ret) lshojm shi dhe at ju japim ta pini, e ju nuk mund ta ruani at.
    23. Ne, vrtet jemi q japim jet e vdekje dhe Ne jemi trashgues (t qiejve e toks).
    24. S'ka dyshim se Ne e dim pr ata q ishin para jush dhe edhe pr ata q vijn pas.
    25. E Zoti yt sht Ai q i tubon t gjith ata (t kaluarit e t ardhshmit), vrtet Ai sht shum i urt, shum i dijshm.
    26. Ne krijuam njeriun nga balta e argjilit, t zi e t prishur (me er t keqe)? (t formuar-t trajtuar-mesnun).
    27. E xhint i krijuam m par nga zjarri, nga flaka e fort.
    28. Dhe (prkujto) kur Zoti yt engjjve u tha: "Un po krijoj njeriun nga balta e thar, e zez e me er.
    29. E kur ta prsos at (n formn e njeriut) dhe t'i jap atij shpirtin q sht krijesw Imja, ather ju bini atij n sexhde".
    30. T gjith engjjt tok, bn sexhde.
    31. Prpos Iblisit. Ai refuzoi t jet me ata q bn sexhde?"
    32. Ai tha: "O Iblis, 'sht ajo q ti t mos jesh me ata q bn sexhde?"
    33. Ai tha: "Nuk sht pr mua t'i bj sexhde nj njeriu q e krijove nga balta e terur, e zez e me er".
    34. (All-llahu) tha: "Dil pra, prej aty, ti qofsh i mallkuar!"
    35. Vrtet, mallkimi kundr teje qoft deri n ditn e gjykimit".
    36. (Iblisi) Tha: "Zoti im, m jep pra afat deri n ditn kur ata (njerzit) t ringjallen!"
    37. (Zoti) Tha: "Ti je prej t afatizuarve,
    38. deri n kohn e dits s caktuar".
    39. (Iblisi) Tha: "Zoti im, pr shkak q m przune (m largove), un do t'ua zbukuroj (t kqiat) atyre sa t jen n tok (n kt bot) dhe t gjith ata do t'i largoj nga rruga e drejt!"
    40. Prve robrve t Tu, t cilt i ke br t sinqert.
    41. (Madhria e Tij) Tha: "Kjo sht rruga Ime e drejt (e qart)".
    42. Se ti ndaj robve t Mi (t sinqert) nuk ke kurrfar force (as fizike as mendore), prve atyre t humburve q vijn pas teje.
    43. E s'ka dyshim se xhehenemi sht vendpremtimi i t gjith atyre.
    44. Ai (xhehenemi) i ka shtat dyer, donjri prej tyre ka shtegun (dern) e caktuar (npr t ciln do t hyj).
    45. E ata, t cilt iu ruajtn (mosbesimit dhe punve t kqija) jan n xhennete e mes burimeve.
    46. (u thuhet) Hyni n to, t shptuar (prej do t keqeje) t siguruar (nga vdekja).
    47. Ne kemi hequr prej zemrave t tyre fardo urrejtje, e ata n mbshtetse qndrojn ball pr ball njri-tjetrit duke qen t vllazruar.
    48. Ata aty nuk i godet kurrfar lodhje dhe nuk do t nxirren kurr prej tij.
    49. Njoftoji robt e Mi se vrtet Un jam Ai q fal shum dhe mshirues i madh.
    50. Po (njoftoj) se edhe dnimi Im sht ai dnim i dhmbshm.
    51. E njoftoj edhe pr mysafirt e Ibrahimit.
    52. Kur ata hyn te ai dhe than: "Selamen - e prshndetn, e ai (Ibrahimi) tha: "Ne po friksohemi prej jush!"
    53. Ata i than: "Mos u frikso, ne po t marrim myzhde pr nj djal t zgjuar!"
    54. Ai (Ibrahimi) tha: "A m merrni myzhde kur m ka kapur mua pleqria? Me ka po m prgzoni ju?
    55. Ata than: "Ne t morm myzhde me at q sht e sigurt e ti mos u bn i pashpres!"
    56. Tha: "Askush nuk e humb shpresn n mshirn e Zotit t vet, prve atyre q jan t humbur"
    57. Tha: "E ka sht pra shtja e juaj, o t drguar?"
    58. Ata than: "Ne jemi drguar te nj popull i prishur!"
    59. Me prjashtim t familjes s Lutit. Ata do t'i shptojm q t gjith.
    60. Prpos gruas s tij. Ne kemi vendosur, ajo t mbetet me ata t dnuarit (All-llahu ka vendosur).
    61. E kur i erdhn familjes s Lutit t drguarit,
    62. Ai (Luti) tha: "Ju jeni njerz t panjohur (nuk ju njoh)!
    63. Ata than: "Jo, (nuk kemi qllim t keq ndaj teje) T kemi ardhur ty me at (dnim) q ata dyshonin.
    64. T kemi sjell t vrtetn, e ne jemi t drejt (ka themi).
    65. Ti ec me familjen tnde pasi t kaloj nj pjes e nats dhe ti rri pas tyre (q t mos frksohen) dhe asnjri prej jush t mos kthej mbrapa (pr t shikuar) dhe shkoni andej kah urdhroheni.
    66. E Ne i kumtuam atij (Lutit) at shtje, se zhdukja e tyre deri n m t mbramin, do t jet n mngjes.
    67. E banuesit e qytetit (Sadum) erdhn t gzuar duke i lajmruar njri-tjetrit.
    68. Tha: (Luti): "Kta jan mysafirt e mi, e mos m turproni mua,
    69. Edhe kinie frik All-llahun e mos m nnmoni!"
    70. Ata than: "A nuk t kemi ndaluar q t mos na przihesh n njerzit (q ne i msyjm)?
    71. Ai (Luti) tha: "Ja, kto (grat) bijat e mija, nse do t bni (martohuni me to)!"
    72. Pasha jetn tnde (Muhammed), s'ka dyshim se ata (Populli i Lutit) ishin t humbur n dehjen e tyre.
    73. E n kohn e lindjes (s diellit) ata i prfshiu ushtima e tmerrshme.
    74. Dhe duke e prmbysur ann e lart t qytetit posht, Ne e prmbysm dhe lshuam mbi ta shi (t dheut t pjekur n xhehenem) si gur.
    75. N at (ngjarje), vrtet ka argumente pr ata q mendojn.
    76. Dhe se ato (vendbanime t shkatrruara) ende jan t dukshme pran rrugs.
    77. Pr ata q besojn, ka fakte n t.
    78. Edhe populli i "Ejks" ishin zullumqar.
    79. E Ne ndrrmorm kundr tyre (i shkatrruam), dhe q t dyja ato (vendi Sadum dhe Ejke) jan n rrug q duken.
    80. Edhe populli i "Hixhres" i prgnjeshtroi t drguarit.
    81. Ne u patm parashtruar atyre argumentet (mrekullit) Tona, por ata i kundrshtonin ato.
    82. Ata skalisnin shtpia n kodra shkmbore pr t qen t sigurt.
    83. E ata n mngjes i goditi gjmim i tmerrshm e shkatrrues.
    84. Dhe nuk u ndihmoi atyre asgj ajo q vepruan.
    85. E Ne nuk i krijuam qiejt as tokn ndryshe vetm me urtsi (t madhe). E s'ka dyshim se momenti i fundit (kijameti) do t vij, e ti (Muhammed) sillu me njerzishmri.
    86. Vrtet, Zoti yt sht krijuesi i prgjithshm, m i dijshmi.
    87. Ne t kemi dhn ty shtat (ajete) q prsriten (Fatiha prsritet n rekate t namazit) edhe Kur'anin e madhrueshm.
    88. E ty t mos shkojn kurrsesi syt n at me ka Ne i pajism disa prej tyre, as mos u brengos pr ta (pse nuk besuan), kurse ndaj besimtarve bhu i prulur e i but.
    89. Dhe thuaj: "Un jam qortues i hapt (pr dnimin nga Zoti pr ata q kundrshtojn)"
    90. (U sjellim dnim) Sikurse u sollm atyre q bn ndarjen (e librave t mparshm).
    91. T cilt e bn Kur'anin t ndar n pjes.
    92. Pasha Zotin tnd, ata t gjith do t'i marrim n prgjegjsi.
    93. Pr at se 'vepruan.
    94. Publiko haptas at pr t ciln urdhrohesh, e hiqu idhujtarve.
    95. S'ka dyshim se Ne t mjaftojm ty kundr atyre q tallen,
    96. t cilt All-llahut, i kundrvejn zot tjetr, e m von ata do ta kuptojn (prapavin e tyre).
    97. Ne dim mir se ti ngushtohesh shpirtrisht pr at q thon ata.
    98. Po ti madhroje me falnderime Zotin tnd e bhu prej atyre q luten (prulen duke u falur).
    99. Dhe adhuroje Zotin tnd deri t vij ty e vrteta (vdekja).
    Sui generis

  16. #16
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Nahl

    1. Erdhi (sht afruar) caktimi i All-llahut (kijameti), pra mos krkoni ngutjen (ardhjen para kohs), e tij! E pastr dhe e lart sht madhria e Tij n krahasim me at q ata i shoqrojn (shok).
    2. Me urdhrin e Tij ia zbret engjjt me shpallje atij q Ai dshiron nga robt e vet (duke thn) t'ua trhiqni vrejtjen (t'i njoftoni) se nuk ka t adhuruar (zot) tjetr vetm Un, pra t m keni frikn.
    3. I krijoi qiejt e tokn me urtsi precize. I lart sht Ai nga ka ata (idhujtart) i shoqrojn.
    4. E krijoi njeriun nga nj pikl (uji), kur qe, ai (njeriu) kundrshtar i hapt.
    5. Edhe kafsht Ai krijoi dhe n saje t ktyre ju mund t mbroheni (nga t ftohtit), keni edhe dobi t tjera dhe prej tyre hani.
    6. N to (n kafsht) ju shihni hijeshi (idili) kur n mbrmje ato i ktheni (nga kullosa) dhe kur n mngjes i lshoni (pr n kullos).
    7. Ato bartin barn tuaj (t rnd) n ndonj vend (t largt) q ju do t arrinit atje me shum vshtirsi (me gjysm shpirti). Vrtet, Zoti juaj sht shum Bamirs dhe shum Mshirues.
    8. Edhe kuajt (i krijoi), edhe mushkat edhe gomart, pr t'ju hipur atyre dhe si stoli, e Ai krijon (pr hipje) ka ju (tash) nuk dini.
    9. Udhzimi pr n rrug t drejt i takon All-llahut e ka edhe rrug q sht e shtrembr. Po sikur t kishte dshiruar Ai, do t'u kishte udhzuar q t gjithve.
    10. Ai sht q pr ju lshoi nga (lart) qielli uj, q prej tij t keni pr t pir dhe prej tij t keni bim q n to do t'i kullotni (bagtin).
    11. Me at (shiun) mbijn, pr t mirn tuaj, t lashtat, ullinjt, hurmat, rushnajat dhe nga t gjitha frutat (e pemve). N kto (t mira) ka argumente pr nj popull q vshtron.
    12. Dhe pr ju nnshtroi natn e ditn dhe diellin e hnn. Edhe yjet jan t nnshtruar me urdhrin e Tij. Vrtet, n kto ka argumente pr nj popull q mendon.
    13. Edhe pr at q ju krijoi n tok lloje t ndryshme (bagti, bim, pem, minerale etj.); ka fakte pr nj popull q di t merr prvoj.
    14. Pastaj, Ai sht q nnshtroi detin, q prej tij t hani mish t freskt, e prej tij t nxirrni stoli q i bani (i vishni), e i sheh anijet si ajn (lundrojn) n t (me ushtim e ajn ujin n det). Ua nnshtroi q t shfrytzoni nga begatit e Tij dhe ashtu t falnderoni (Zotin).
    15. Dhe Ai vuri kodra (t forta) n tok, ashtu q ajo t mos lkundet me ju, (bri) edhe lumenj e rrug q t mund t orientoheni.
    16. Vuri edhe shenja t tjera (pr orientim ditn), ndrsa (natn) ata orientohen me ann e yjeve.
    17. Ather pra, a sht Ai q krijon njsoj, sikurse ai q nuk krijon? A nuk po mendoni?
    18. Po edhe nse prpiqeni t'i numroni dhuntit (t mirat) e All-llahut, nuk do t mund t arrini t'i prcaktoni ato. Me siguri All-llahu shum fal dhe shum mshiron.
    19. All-llahu e di at q ju e fshihni dhe at q e publikoni.
    20. Ata (idhujt) q i adhurojn (idhujtart) pos All-llahut, ata nuk krijojn asnj send, po vet ata jan t krijuar.
    21. Jan t vdekur e jo t gjall, dhe ata nuk e din se kur do t ringjallen (adhuruesit e tyre).
    22. Zoti juaj (q meriton adhurim) sht nj Zot, E ata q nuk e besojn botn tjetr, zemrat e tyre jan mohuese (t njsis s Zotit) dhe ata jan kryelart.
    23. sht e vrtet se All-llahu e di at q e fshehin dhe at q e shfaqin haptazi dhe se Ai nuk i do arrogantt.
    24. Kur atyre u thuhet (mohuesve): 'sht ajo q shpalli Zoti juaj?", ata thon: "Mite t popujve t hershm!"
    25. (E thon at shpifje) Sa pr t'i bartur n ditn e gjykimit mkatet e veta t plota dhe nj pjes t mkateve t atyre q, pa far arsye i mashtruan dhe i humbn. Sa e keqe sht ajo me ka ngarkohen.
    26. Edhe ata q ishin para tyre vn intriga. Po All-llahu rrnoi n themel ndrtimet e tyre (intrigat) dhe kulmi u shemb mbi ta, dhe ashtu u erdhi dnimi kah nuk e kujtuan.
    27. Mandej, n ditn e gjykimit Ai i turpron ata dhe thot: "Ku jan ata q m'i bnit shok Mua dhe pr hir t tyre grindeshit?" E ata q ishin t zott e dijs, do t thon: "Vrtet, sot turpsia dhe e keqja i prfshiu jobesimtart".
    28. T cilt, duke qen mizor t s vetvetes s tyre, engjjt ua marrin shpirtin, e ata shprehin dorzimin (n momentin e vdekjes, duke thn): "Ne nuk ishim q bm ndonj t keqe!" (u jipet prgjigja). Po All-llahu e di shum mir at q e punuat ju.
    29. Andaj, hyni n dyert e xhehennemit, aty do t jeni prjet: sa vend i keq sht ai i kryelartve!"
    30. Atyre q patn frik nga (dnimi) All-llahu, u thuhet: "'sht ajo q shpalli Zoti juaj?" Ata thoshin: "Shpalli do t mir!" Ata q bn vepra t mira, edhe n kt jet kan shprblim t mir, por shprblimi i tyre n botn tjetr sht shum m i mir, e sa vend i mir sht ai i t devotshmve.
    31. sht Xhenneti i Adn-it, ku do t hyjn, nn t rrjedhin lumenj, aty kan ka t dshirojn, ashtu i shprblen All-llahu t ruajturit.
    32. T cilvet duke qen t pastr, engjjt ua marrin shpirtin, duke u thn: "Selamun alejkum" - gjett shptimin, hyni n xhennet, pr hir t asaj q vepruat.
    33. A mos presin ata (idhujtart) dika tjetr prve t'u vijn engjjt (e t'ua marrin shpirtin) ose t'u vij urdhri (dnimi) i Zotit tnd. Ashtu punonin ata q ishin para tyre, pra All-llahu nuk u bri padrejtsi atyre, por ata ishin q vetvetes i bn padrejt.
    34. Andaj, ata i goditi dnimi i t kqijave q i bn dhe i kaploi (i prfshiu ajo e keqe) ajo me t ciln ata talleshin.
    35. Ata q i bnin shok Zotit (idhujtart) than: "Sikur t kishte dashur All-llahu, as ne, e as prindrit tan nuk do t adhuronim asnj send pos Tij, dhe nuk do t ndalonim (nuk do t konsideronim t ndaluar) asnj send pos (ndalesave t) Tij. Kshtu (kso gnjeshtrash) bnin edhe ata q ishin para tyre. Po a mos kan t drguarit obligim tjetr, prve q t'i njoftojn qartazi?
    36. Ne drguam n do popull t drguar q t'u thon: "Adhuroni vetm All-llahun, e largonu djajve (adhurimit t tyre)!" Por, pati nga ata q All-llahu e udhzoi dhe pati nga ata q ishte i gjykuar me humbje, pra udhtoni npr bot dhe shihni se si ishte fundi i gnjeshtarve?
    37. Nse ti (Muhammed) prpiqesh pr t'i vn n rrug t drejt ata (die se), All-llahu nuk e udhzon at q e ka humbur, dhe pr ata nuk ka ndihmtar.
    38. Ata u betuan n All-llahun, me betimin e tyre t fort se "All-llahu nuk e ringjall at q vdes!" Po, (i ringjall) ai sht premtim i Tij i prer, por shumica e njerzve nuk din.
    39. I ringjall pr t'ua sqaruar atyre at pr ka praheshin dhe, pr t'ua br me dije atyre q nuk besuan se me t vrtet ishin gnjeshtar.
    40. Ne kur dshirojm nj send vetm i themi atij: "Bhu!", ai menjher bhet.
    41. Ata q migruan pr hir t All-llahut, e pasi q u torturuan, atyre gjithsesi do t'u mundsojm vendbanim t mir edhe n kt bot, po shprblimi i bots tjetr sht edhe m i madh, sikurse njerzit ta dinin (pr at shprblim).
    42. Jan ata q bn durim edhe vetm Zotit t tyre iu mbshtetn.
    43. Ne as para teje nuk drguam tjetr, prve burra, t cilve u dham shpallje. Ju (idhujtar) pyetni pra dijetart (e Tevratit e t Inxhilit) nse ju nuk dini.
    44. (I patm drguar) Me argumente e me libra t shenjt. Ty ta zbritm Kur'anin q t'u shpjegosh njerzve at q u sht shpallur atyre, me shpres se do ta studiojn (Kur'anin).
    45. A mos jan t sigurt ata q prgatitn kurthe, se All-llahu nuk do t'i trand ata me tokn, ose nuk do t'u vij atyre dnimi kah nuk e mendojn?
    46. Ose t'i rrmbej ata duke qen n udhtimet e tyre (pr jet e tregti), e ata nuk mund t'i shptojn asaj.
    47. Ose do t'i kap ata duke qen n panik nga frika. Po, s'ka dyshim se Zoti juaj sht i but, i mshirshm (andaj nuk ua ngut dnimin).
    48. A nuk po shohin ata (keqbrsit) se do send q e krijoi All-llahu, e sjell hijen e vet djathtas dhe majtas duke iu perulur All-llahut (duke i br sexhde) dhe duke qen respektues e pruls (e si e mbajn veten lart disa njerz).
    49. Vetm All-llahut i bn sexhde do gjalles q sht n qiej e q sht n tok, e edhe engjjt, ata nuk bjn kryelartsi.
    50. I friksohen Zotit t tyre q sht mbi ta dhe i prmbahen n prpikri asaj me ka urdhrohen.
    51. E, All-llahu tha: "Mos adhuroni dy t adhuruar, sepse Ai sht vetm nj Zot, pra vetm Mua m keni dron".
    52. Vetm e Tij sht ka ka n qiej e n tok, dhe vetm Atij i takon vazhdimisht adhurimi. A mos i keni frik dikujt tjetr pos All-llahut?
    53. Dhe do t mir q e keni, ajo sht prej All-llahut, madje edhe kur ju godet e keqja, ju vetm te Ai e ngritni zrin (me lutje).
    54. Pastaj, kur Ai e largon prej jush dnimin, qe, nj grup prej jush i prshkruajn shok Zotit t tyre.
    55. (I bjn shok) Dhe ashtu ata prbuzin at q Ne u dham atyre, pra shfrytzoni (pr nj koh) se m von do t kuptoni (rrjedhimin).
    56. E nga ajo q Ne i furnizuam, ata u ndajn nj pjes atyre (zotave) q nuk kuptojn asgj. Pasha All-llahun, patjetr do t merreni n pgjegjsi pr at q trillonit.
    57. Ata i prshkruajn All-llahut vajzat. I pastr sht Ai nga ajo!, ndrsa vetes s tyre (i prshkruajn) ka ua ka nda (djemt).
    58. Kur ndonjri prej tyre lajmrohet me (lindjen) vajz, fytyra e tij i prishet dhe bhet pot mllef.
    59. Fshihet prej njerzve, pr shkak t asaj t keqeje me t ciln u lajmrua (e konsideron bela, e jo dhurat prej zotit). Mandej, (mendon) a do ta mbaj at, ashtu i prulur, apo do ta mbuloj at (t gjall) n dhe. Sa i keq sht ai gjykim i tyre.
    60. Shembulli i keq u takon atyre q nuk besojn botn tjetr, ndrsa All-llahut i takon shembulli m i lart. Ai sht fuqiploti, i urti.
    61. Sikur All-llahu t'i dnonte njerzit (zullumqar) pr shkak t mizoris s tyre, nuk do t linte mbi t (tok) asnj gjalles, por Ai i l ata pr m von deri n aftin e caktuar, e kur t vij afati i tyre, pr asnj moment nuk mund ta vonojn as ta ngutin.
    62. E ato (vajzat) q i urrejn pr vete, ia mveshin All-llahut, gjuht e tyre shpifin rrenn se, atyre do t'u takoj m e mira (xhenneti), s'ka dyshim, i tyre sht zjarri, dhe se ata jan t part n t.
    63. Pasha All-llahun, Ne drguam edhe para teje t drguar ndr popuj, po veprat e tyre (t kqija) ua hijeshoi djalli, se ai sht mik i tyre, e ata kan nj dnim t idht.
    64. Ne nuk t shpallm ty pr tjetr Kur'anin, vetm q t'u sqarosh atyre at pr ka u pran, e (ta zbritm) q t jet udhzim e mshir pr njerzit q besojn.
    65. All-llahu lshoi prej qiellit uj (shi) dhe me t ngjalli tokn pas vdekjes s saj. N kt sht nj argument i fort pr ata q m vmendje dgjojn (e kuptojn).
    66. Ju edhe n kafsht keni msim (prvoj). Ne nga nj pjes e asaj q e kan n barqet e tyre mes ushqimit t tyre dhe gjakut, ju japim t pini qumsht t pastr, t shijshm (t leht) pr ata q e pin.
    67. Edhe nga frutat e hurms dhe t rrushit nxirrni prej tyre pije (lngje) dhe ushqim t mir. S'ka dyshim se edhe n kt ka fakte (mbi fuqin e Zotit) pr njerzit q kan menduar.
    68. Zoti yt i dha instinkt blets: "Ndrto shtpi npr kodra (male), npr drunj (pem) dhe npr kulmet q ata (njerzit) i ndrtojn.
    69. Pastaj ha nga t gjitha (llojet) frutat dhe futu npr rrugt e nnshtruara (e t msuara) prej Zotit tnd. Nga barqet e tyre (t bletve) del lng, ngjyra e t cilit sht e ndryshme dhe n t cilin ka shrim (bar-ila) pr njerz. Edhe n kt ka arsye pr at popull q mendon thell.
    70. All-llahu ju krijoi, pastaj Ai ua merr shpirtin. E ka prej jush q shtyhet deri n jetn m t vjetr, ashtu q t mos dij asgj nga ka ka ditur. All-llahu sht m i dijshmi, m i fuqishmi.
    71. All-llahu favorizoi disa prej jush mbi disa tjer n furnizim. Atyre q u sht dhn prparsia (n furnizim), nuk jan furnizues t atyre q posedojn (robrve), ata (t gjith) n t jan t barabart (furnizues kryesor sht All-llahu), A mos duan t mohojn dhuntin e All-llahut?
    72. All-llahu krijoi pr ju bashkshorte nga vet lloji juaj, e prej bashkshorteve tuaja - fmij e nipa dhe ju furnizoi me (ushqime) t mira. A besojn ata t pavrtetn, e t mirat e All-llahut i mohojn?
    73. Dhe pos All-llahut adhurojn ka nuk jan n gjendje t'u sjellin asnj furnizim nga qiejt as nga toka dhe as q kan mundsi?
    74. Pra, mos i prshkruani All-llahut shembuj! All-llahu i di t gjitha e ju nuk dini.
    75. All-llahu sjell shembuj: nj rob q sht pron e tjetrit e q nuk ka n dor asgj, dhe at, t cilin ne e kemi furnizuar me nj furnizim t mir, ai jep nga ai (furnizim) fshehtas e haptas. A jan pra ata t dy t barabart? Falnderues qoft All-llahu, por shumica e tyre nuk din.
    76. All-llahu sjell shembull: dy njerz, njri prej atyre dyve sht memec q nuk ka aftsi pr asgj (as pr vete as pr t tjert) dhe vet ai sht barr pr kujdestarin e tij, pse kudo q ta orientoj, a nuk sjell ndonj dobi. A sht ai i barabart me at q udhzon pr drejtsi e edhe vet sht n rrugn e drejt?
    77. Vetm All-llahut i takon (ta dij) fshetsia e qiejve dhe e toks! shtja e katastrofs (e kijametit) sht (n shpejtsi) vetm sa hedh nj shikim, ose ajo sht edhe m afr. All-llahu sht i gjithfuqishm pr do send.
    78. All-llahu ju nxorri nga barqet e nnave tuaja (si foshnje) q nuk dinit asgj. Ju pajisi me (shqisa pr) t dgjuar, me t par dhe me zemr, ashtu q t jeni falnderues.
    79. A nuk i shohn ata shpendt fluturues n ajrin e qiellit, t cilt nuk i mban kush, prve All-llahut. Edhe n kto ka fakte pr njerzit q besojn.
    80. All-llahu ju bri shtpit tuaja vendbanim t qet dhe nga lkurat e kafshve ju mundsoi t keni shtpi q leht i bartni kur udhtoni, e edhe kur vendoseni, ndrsa nga leshi dhe nga qimet e tyre, nga leshi i egr i tyre, petka e shtroja dhe t'i shfrytzoni pr nj koh.
    81. All-llahu, nga ajo q krijoi Ai, ju bri edhe hije, e n kodra vendstrehime, edhe petka q ju mbrojn prej t nxehtit dhe petka q ju mbrojn n luft. Ashtu All-llahu plotson t mirat e Tij ndaj jush, n mnyr q t dorzoheni (besoni).
    82. Po nse ata prapsohen (prej besimit), ather obligimi yt sht komunikimi i qart.
    83. Ata i njohin t mirat e All-llahut, pastaj i injorojn, e shumica e tyre jan jobesimtar.
    84. E ditn kur prej secilit popull sjellim dshmitarin, atyre q nuk besuan nuk u jepet leje pr arsyetim, e as q kerkohet prej tyre (t arsyetohen).
    85. Dhe kur do ta shohin dnimin ata q ishin zullumqar, ather as nuk do t'u lehtsohet, as nuk do t'u jepet afat.
    86. Ata q ishin idhujtar kur do t'i shohin idhujt e vet (zotat), thon: "O Zoti yn, kta, jan idhujt tan, t cilt ne i patm adhuruar pos Teje!" Ata (idhujt) ua kthejn fjaln: "Ju jeni rrenacak!"
    87. Dhe ata (idhujtart) i dorzohen All-llahut, e at ka ata e trillonin u asgjsohet.
    88. Atyre q nuk besuan dhe penguan nga rruga e All-llahut, u shtojm dnim mbi dnim pr shkak se bnin shkatrrime.
    89. Dhe (prkujtoju njerzve) at dit, kur n secilin popull do t sjellim dshmitar kundr tyre, e ty t sjellim dshmitar kundr atyre. Ne ty t shpallm librin sqarim pr do send, udhzim e mshir dhe myzhde pr myslimant.
    90. All-llahu urdhron drejtsi, bamirsi, ndihm t afrmve, e ndalon nga imoraliteti, nga e neveritura dhe dhuna. Ju kshillon ashtu q t merrni msim.
    91. Meq keni premtuar, pra zbatojeni premtimin e dhn ndaj All-llahut, e mos i prishni betimet pasi i keni vrtetuar ato, duke qen se All-llahun e bt garant tuajin. Vrtet, All-llahu e di se ka punoni.
    92. Mos u bni (n shtjet e betimit) si ajo (grua) q e prish tjerrin e saj pasi t ket dredhur fort, e t'i bni betimet tuaja dredhi (mashtrim) mes jush, pr shkak se nj popull sht m i madh se tjetri. All-llahu vetm ju sprovon me kt, e n ditn e gjykimit Ai gjithsesi do t'ju sqaroj at gj rreth t cils kundrshtoheshit.
    93. Sikur t dshironte All-llahu do t'ju bnte nj popull (n nj fe) por (sipas dijes s Vet) Ai e l t humbur at q do, dhe e udhzon tjetrin q do, e patjetr do t prgjigjeni pr at q vepruat.
    94. Mos i prdorni betimet tuaja pr dredhi mes jush, e t rrshqitni pas forcimit, e t shijoni t keqen (e dredhis) pr shkak se penguat (t tjert) nga rruga e All-llahut, e ju do t keni dnim t madh.
    95. Mos e shitni besn e dhn All-llahut pr nj vler t pakt, pse at q do ta keni te All-llahu sht shum m e dobishme pr ju nse jeni q e dini.
    96. Ajo q e keni pran vetes sht e prkohshme, e ajo q sht te All-llahu sht e prjetshme. E Ne do t'u japim atyre q ishin t durueshm shprblimin m t mir t asaj q vepruan.
    97. Kush bn vepr t mir, qoft mashkull ose femr, e duke qen besimtar, Ne do t'i japim atij nj jet t mir (n kt bot), e (n botn tjetr) do t'u japim shprblimin m t mir pr veprat e tyre.
    98. Kur t lexosh Kur'anin, krko mbrojtjen e All-llahut prej djallit t mallkuar.
    99. Vrtet, ai (shejtani) nuk ka kurrfar fuqie kundr atyre q besuan dhe i jan mbshtetur Zotit t tyre.
    100. Mbizotrimi i tij sht vetm mbi ata q e prkrahin at dhe mbi ata q pr shkak t tij u bn idhujtar.
    101. Kur nj ajet e zavendsojm me nj tjetr - e All-llahu di m s miri se ka shpall - ata thon: "Ti (Muhammed) je vetm trillues" Jo, por shumica e tyre nuk din.
    102. Thuaj; "At (Kur'anin) e solli "Ruhul Kudus" - shpirti i shenjt - plot vrtetsi nga Zoti yt, pr t'i prforcuar edhe m ata q besuan, dhe pr t qen udhrrfyes e myzhde pr myslimant.
    103. Ne dim shum mir se ata thon: "At (Muhammedin) sht kah e mson nj njeri!" Mirpo, gjuha e atij nga i cili anojn (supozojn) ata sht jo arabe (e paqart), e kjo (e Kur'anit) sht gjuh arabe e stilit t lart e t qart.
    104. S'ka dyshim se ata q nuk i besojn ajetet (e Kur'anit) e All-llahut, ata nuk i drejton All-llahu n rrugn e drejt dhe ata kan nj dnim t dhembshm.
    105. Gnjeshtrn e trillojn vetm ata q nuk i besojn argumentet e All-llahut; t tillt jan ata gnjeshtart.
    106. Ai q pas besimit t tij e mohon All-llahun, me prjashtin t atij q dhunohet (pr t mohuar), e zemra e tij sht e bindur plotsisht me besim, por fjala sht pr at q ia hap gjoksin mosbesimit, ata i ka kapur hidhrimi nga All-llahu dhe ata kan nj dnim t madh.
    107. Kt (dnim t madh) ngase ata m tepr e deshtn jetn e ksaj bote se sa jetn e bots tjetr, e Alllahu nuk e udhzon njerzit jobesimtar.
    108. T tilt jan ata q All-llahu ua mbylli zemrat, dgjimin dhe pamjen e tyre dhe t tillt jan ata naivt.
    109. sht e vrtet se ata n botn tjetr, mu ata jan t dshtuarit.
    110. Pastaj Zoti yt, atyre q pasi u torturuan, migruan, mandej luftuan dhe qndruan, dhe pas t gjitha ktyre vuajtjeve, s'ka dyshim se Zoti yt atyre do t'ua fal dhe do t'i mshiroj (Ai sht q fal, sht mshirues).
    111. (Prkujto) Ditn q vjen kur secili njeri do t prpiqet pr vetveten dhe secilit njeri do t'i plotsohet ajo q e meriton, e nuk u bhet padrejt.
    112. All-llahu sjell si shembull nj fshat (vendbanim) q ishte i sigurt dhe i qet, t cilit i vinte furnizimi nga t gjitha ant me bollk, kurse ata (banort) i prbuzn t mirat e All-llahut. Ather All-llahu, pr shkak t sjelljes s tyre, ua veshi petkun (ua ngjeshi) e uris dhe t friks.
    113. Atyre u pat ardhur i drguari nga mesi i tyre, e ata e prgnjeshtruan at, andaj i kapi dnimi q ishin zullumqar.
    114. E ju (besimtar), hani, pra, nga t mirat q ua dha All-llahu, t lejuara e t pastra, jini mirnjohs pr dhuntit e All-llahut, nse jeni t sinqert n adhurim vetm ndaj Tij.
    115. Ai ua ndaloi juve vetm coftinn, gjakun, mishin e derrit dhe at q theret jo n emr t All-llahut. E kush detyrohet (t'i haj) duke mos qen dhunues dhe duke mos e teruar (n ngrnie), All-llahu fal dhe sht mshirues.
    116. Mos i thoni asaj rrens s gjuhve tuaja: "Kjo sht hallall e kjo sht haram" e t shpifni ndaj All-llahut rrenn. Vrtet, ata q shpifin rrenn ndaj All-llahut, nuk kan shptim.
    117. Kan nj prjetim t vogl (n kt jet), e do t ken dnim t padurueshm.
    118. E atyre q ishin jehudi (ifut) u patm ndaluar at q t kemi treguar m par, po Ne nuk u bm padrejt atyre, por ata vetvetes i patn br padrejt.
    119. Pastaj Zoti yt pr ata q nga mosdija bn pun t kqija, e pastaj u penduan dhe bn mir, s'ka dyshim se Zoti yt sht q shum fal dhe shum mshiron.
    120. Vrtet, Ibrahimi ka qen shemblltyr e t mirave, adhurues i All-llahut, besimtar i drejt dhe nuk a qen nga idhujtart.
    121. Falnderues pr t mirat e Tij. Ai (All-llahu) e zgjodhi at (pr pejgamber) dhe e udhzoi n rrugn e drejt.
    122. At Ne e pajism me t mira n kt bot, e n botn tjetr ai sht me m t mirt.
    123. Pastaj, ty t shpallm: "Ndiqe fen e drejt t Ibrahimit, se ai nuk ka qen nga idhujtart (as jehudi as i krishter).
    124. E shtunja (festimi ose belaja e saj) u sht prcaktuar vetm atyre q u kundrshtuan rreth saj. E Zoti yt do t gjykoj mes tyre n ditn e gjykimit pr at q ata kundrshtoheshin.
    125. Ti (Muhammed) thirr pr n rrugn e Zotit tnd me urtsi e kshill t mir dhe polemizo me ata (kundrshtart) me at mnyr q sht m e mira. Zoti yt sht Ai q e di m s miri at q sht larguar nga rruga e Tij dhe Ai di m s miri pr t udhzuarit.
    126. N qoft se doni t merrni hak, ather ndshkoni n at mas sa jeni ndshkuar ju; e nse duroni pa dyshim ai sht m i mir pr ata q durojn.
    127. Pra, t jesh i durueshm! Durimi yt sht vetm me ndihmn e All-llahut. Ti mos u pikllo pr ata, as mos u brengos pr dredhit q bjn ata!
    128. S'ka dyshim se All-llahu sht me ata q jan t devotshm (q ruhen prej t kqijave) dhe me ata q jan bamirs.
    Sui generis

  17. #17
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Isra

    1. Pa t meta sht Lartmadhria e Atij q robin e Vet e kaloi n nj pjes t nats prej Mesxhidi Haramit (prej Qabes) gjer n Mesxhidi Aksa (Bejti Mukaddes), rrethinn e t cils Ne e kemi bekuar, (ia bm kt udhtim) pr t'ia treguar atij disa nga argumentet Tona. Vrtet, Ai sht dgjuesi (i fjalve t Muhamedit), pamsi (i punve t Muhammedit).
    2. Edhe Musai Ne i kemi dhn librin dhe at (librin) e bm udhrrfyes pr beni israilt q t mos marrin, prve Meje, ndonj q i besojn shtjet.
    3. Pasardhsit t atyre q i batm (i shptuam) s bashku me Nuhun (bhuni mirnjohs!) Vrtet ai ishte rob shum falnderues.
    4. Ne u kumtuam n libr beni israilve: "Ju do t bni shkatrrime dy her n tok dhe do t tejkaloni duke br zullum t madh".
    5. Kur erdhi koha e premtimit t par, Ne drguam kundr jush njerz Tan, q ishin t fuqishm e t ashpr (sulmues) dhe ata hulumtuan (rreth e prqark) prreth vendit (duke mos u friksuar). E ai (ndshkim) ishte vendim i prer.
    6. Pastaj, Ne ua kthyem juve mbisundimin kundr atyre, ju prforcuam me pasuri e me djem dhe ju shtuam m s shumti.
    7. Nse bni mir, bni pr vete, e nse bni keq, bni kundr vetes. E kur vjen koha e fundit (hern e dyt Ne i drgojm) q t'ju shmtojn t fytyrat tuaja, q t hyjn n xhamin (Aksa) sikurse hyn hern e par dhe q t shkatrrojn rrnjsisht at q arrijn.
    8. Zoti juaj do t'ju mshiroj (nse pendoheni), e nse ju i ktheheni (t keqes), kthehemi (me ndshkim) edhe Ne. E xhehennemin e kemi br burg pr jobesimtart.
    9. sht e vrtet se ky Kur'an udhzon pr at rrug q sht m se e vrteta, e besimtart q bjn vepra t mira i prgzon se ata pa dyshim do t ken shprblim t madh.
    10. Ndkaq, pr ata q nuk e besojn botn tjetr, Ne kemi prgaditur nj dnim t rnd.
    11. Njeriu (e tepron) lutet pr keq, ashtu sikurse lutet pr mir, (po Zoti nuk e pranon lutjen e tij pr keq); njeriu (nga vet natyra e tij) sht i ngutshm.
    12. Ne i bm natn dhe ditn dy fakte (q dokumentojn pr fuqin Ton), e shenjn e nats e shlyem (e errsuam), e shenjn e dits e bm t ndritshme q t mund t angazhoheni pr shfrytzimin e begative t dhuruara nga Zoti juaj, dhe q t msoni njehsimin e vjetve dhe llogaritjen (e kohs). Ne kemi sqaruar do send n mnyr t hollsishme.
    13. Secili njeri ia kemi ngjeshur n qaf fluturakn (shnimin - pr veprimin) e tij, n ditn e gjykimit, Ne do t'ia prezentojm atij libr t hapur,
    14. "Lexo librin tnd, mjafton t jesh sot llogarits i vetvetes".
    15. Kush e udhzon veten n rrugn e drejt, ai e ka udhzuar vetm vetveten e vet, e kush e ka br humbjen kundr vetvetes s vet, e askush nuk do ta bart barrn e tjetrit. E Ne nuk dnuam ask para se t'ia drgojm t drguarin.
    16. Kur duam t shkatrrojm ndonj vend (popull), i urdhrojm pasanikt (parin) e atyhit (t jen n rrug), e ata kundrshtojn; ather zbatohet dnimi i merituar kundr tyre dhe i shkatrrojm krejtsisht.
    17. Sa e sa gjenerata i kemi shkatrruar pas Nuhut. Mjaft sht Zoti yt vzhgues i mkateve t robve t Tij.
    18. Kush sht q ka pr qllim vetm kt bot, Ne atij q duam i japim n t aq sa duam, e pastaj atij i bjm t hyj n xhehennem i nnmuar, i prbuzur.
    19. E kush e ka pr qllim botn tjetr, duke qen ai besimtar, prpiqet pr t ashtu si i tako asaj, angazhimi i tyre do t jet i pranishm (t Zoti).
    20. Ne secilit atyre dhe atyre i japim nga t mirat e Zotit tnd dhe dhnia e Zotit tnd nuk sht e kufizuar.
    21. Shiko se si Ne i kemi dalluar disa prej tjerve, po dallimi n botn tjetr sht m i madh dhe sht prparsi m e madhe.
    22. E mos shoqro me All-llahun ndonj zot tjetr, e t bhesh i qortuar i paprkrahur.
    23. Zoti yt ka dhn urdhr t prer q t mos adhuroni tjetr pos Tij, q t silleni n mnyr bamirse ndaj prindrve. Nse njrin prej tyre, ose q t dy, i ka kapur pleqria pran kujdesit tnd, ather mos u thuaj atyre as "of - oh", as mos u b i vrazhd ndaj tyre, po atyre thuaju fjal t mira (t buta respektuese).
    24. Dhe n shenj mshire shtrije pran tyre krahun pruls e respektues dhe thuaj: "Zoti im! mshiroi ata t dy, sikurse m edukuan mua kur isha i vogl".
    25. Zoti juaj e di m s miri at q keni n shpirtin tuaj. Nse keni qllime t mira, vrtet Ai u fal atyre q pendohen.
    26. Dhe jepi do t afrmi t drejtn q i takon, edhe t varfrit, edhe atij n kurbet, po mos shpenzo tepr e pa rrug.
    27. Ata q shpenzojn tepr (mastrafxhinjt) jan vllezr (n veprim) t djajve, e djalli sht prbuzs i madh i Zotit t Tij.
    28. Nse detyrohesh t'ua kthesh shpinn atyre (t afrme etj.), duke krkuar mshirn, t ciln e shpreson nga Zoti yt (furnizim pr t'i ndihmuar ata), ather thuaju atyre fjal t mira (t lehta).
    29. Dhe mos e bn dorn tnde t lidhur pr qafe (mos u b koprrac), e as mos e shtrij n trsi, e t mbetesh i qortuar dhe duarthat (nga shpenzimi i teprt).
    30. S'ka dyshim se Zoti yt sht Ai q furnizon me bollk at q do dhe ia kufizon atij q do. Ai hollsisht e di pr robt e vet dhe i vshtron.
    31. Ju mos i mbytni fmijt tuaj nga frika e varfris, se Ne ua sigurojm furnizimin atyre dhe juve, e mbytja e tyre sht mkat i madh.
    32. Dhe mos iu afroni imoralitetit (zinas), sepse vrtet ai sht vepr e shmtuar dhe sht nj rrug shum e keqe.
    33. Dhe mos mbytni njeriun q All-llahu ka ndaluar (mbytjen e tij), prve me drejtsi (q e krkon sheriati). E kush mbytet pa t drejt (pa faj), kujdestarit t tij Ne i kemi dhn t drejt (t krkoj drejtsin), e ai t mos kaloj kufirin n mbytje derisa ai sht i ndihmuar (prej Zotit).
    34. Mos prdoroni pasurin e jetimit ndryshe vetm n mnyr t mir (pr t'ia shtuar), derisa ai t arrij pjekurin e vet. Premtimin zbatonie, pse pr premtim ka prgjegjsi.
    35. Masn mbushnie kur matni (me en) dhe peshoni me peshoj t drejt (precize). Kjo sht m e dobishme dhe ka prfundim m t mir.
    36. Mos iu qas asaj pr t ciln nuk k njohuri, pse t dgjuarit, t pamt dhe zemra, pr t gjitha kto ka prgjegjsi.
    37. Dhe mos ec npr tok me mburrje, pse ti as nuk mund ta ash tokn as nuk mund ta arrish lartsin e maleve.
    38. E keqja e t gjitha ktyre sht e urrejtur te Zoti yt.
    39. Kto jan nga urtsia q Zoti yt t shpalli ty. Mos shoqro me All-llahun ndonj zot tjetr e t hidhesh n xhehennem i qortuar dhe i larguar.
    40. A mos u dalloi Zoti juaj me djem, e pr vete zgjodhi melaike q ju i mendoni femra? Vrtet, ju jeni duke thn fjal t mdha.
    41. Ne sqaruam n mnyr t ndryshme (argumentet) n kt Kur'an, ashtu q ata t nxjerrin prvoj, por kjo nuk u shtoi atyre tjetr, vetm se largim (nga e vrteta).
    42. Thuaj: "Sikur t kishte zota t tjer prve Atij, sikundr thon ata, ather ata (zotat) do t krkonin rrug pr mbizotrim ndaj t Madhruarit (pr t'ia marr pushtetin).
    43. I pa t meta sht Ai, Lartsia e Tij sht e madhe nga ajo q thon ata.
    44. Lartmadhri t merituar i shprehin Atij shtat qiejt e toka dhe ka ka n to, e nuk ka asnj send q nuk e madhron (nuk i bn tesbih), duke i shprehur falnderim Atij, por ju nuk kuptoni at madhrim t tyre (pse nuk sht n gjuhn e tuaj). Ai sht i but dhe fal shum.
    45. Kur ti e lexon Kur'anin, n mes teje dhe atyre q nuk e besojn botn tjetr, Ne e vm nj perde t padukshme.
    46. Ndrkaq, n zemrat e tyre vm nj mbules dhe shurdhim t thell t veshve t tyre q nuk mund ta kuptojn at. E kur e prmend ti n Kur'an Zotin tnd, vetm At, ata ikin mbrapa dhe largohen.
    47. Ne e dim m s miri prse ata e dgjojn at (Kur'anin) kur vijn t dgjojn ty dhe kur ata bisedojn fshehtazi dhe kur ata zullumqar thon: "Ju nuk jeni kah pasoni tjetr, prve nj njeri t magjepsuar!"
    48. Shih se si t mveshin ty epitete (i mendur, poet, i magjepsur), andaj ata kan humbur dhe nuk mund t gjejn rrugn (e vrtet).
    49. Ata than: "A pasi t bhemi eshtra t kalbur, dhe e pluhur, a mos do t bhemi krijes e re e ringjallur?"
    50. Thuaj: "Edhe nse t jeni gur a hekur!"
    51. Ose ndonj krijes q ju duket e madhe! Ata do t thon: "Kush do t na rikthej neve n jet?" Thuaj: "Ai q ju krijoi pr t parn her!" E ata do t tundin kokat e tyre nga ti e do t thon: "Kur sht ajo (ringjallja)?" Thuaj: "Ndoshta do t jet afr!"
    52. (ringjallja sht) At dit kur Ai ju thrret, kurse ju i prgjigjeni t prulur e duke lavdruar At, e ju duket se nuk qndruat (n dynja) vetm pak koh.
    53. E ti robve t Mi thuaju: "Le ta thon ata q sht m e mira, pse djalli ndrsen mes tyre, e sht e ditur se djalli sht armik i hapt i njeriut".
    54. Zoti i juaj m s miri e di gjendjen tuaj, nse Ai do, ju mshiron dhe nse Ai do, ju dnon, e ty (Muhammed) nuk t kemi drguar roj t tyre (nuk ta besuam ty punn e tyre e t'i fussh me dhun n besim).
    55. Zoti yt e di m s miri gjenden e atij q sht n qiej e tok. Ne kemi dalluar disa pejgamber nga t tjert, prandaj, Davudit i kemi dhn Zebur (shnime).
    56. Thuaj: "Ftoni ata, t cilt i menduat (zota) pos Atij, e ata nuk mund t heqin prej jush mjerimin, as nuk mund t mnjanojn".
    57. T till (zotat) q kta po lusin (pos Zotit), vet ata (zotat e tyre) krkojn afrimin (te Zoti i vrtet), shpresojn n mshirn e Tij dhe i friksohen dnimit t Tij. Vrtet, dnimit t Zotit tnd sh pr t'iu ruajtur.
    58. Nuk ka asnj nga fshatrat (nga vendbanimet e kundrshtarve) e q Ne nuk do ta shkatrrojm ose ndshkojm at me nj dnim t ashpr para dits s kijametit. Kjo sht theksuar n Libr (lehvi mahfudh).
    59. Neve nuk na pengoi asgj q t'u sjellim argumente (mrekulli), pos asaj q ata t part i prgnjeshtruan ato. Ne i dham Themudit deven (mrekulli) konkrete, e ata e mohuan at. E mrekullit (ose fenomenet natyrore q shkatrrojn), Ne nuk i drgojm pr tjetr vetm pr friksim.
    60. Prkujto, kur Ne t tham: "Zoti yt ka prfshir (me dijen e Vet) t gjith njerzit (e di q kta nuk besojm edhe n ju sjellsh mrekulli). E at pamjen tnde q t treguam (natn e Miraxhit) dhe pemn e mallkuar (t prmendur n Kur'an), nuk i bm pr tjetr vetm se sprov pr njerz. Ne i friksojm ata (idhujtart), po nuk u shton ai tjetr vetm se rebelim t madh.
    61. Prkujto kur Ne u tham engjjve: "Bni sexhde Ademit!" (n shenj prshndetjeje) e ata i bn, me prjashtim t Iblisit. Ai tha: "A t'i bj sexhde atij q e krijove nga balta?"
    62. (Mandej vazhdoi e) Tha: "A e sheh (i tha Zotit) kt q Ti e vlersove mbi mua, nse m l t jetoj deri n ditn e kijametit, un gjithsesi do t'i shfaros pasardhsit e tij, m prjashtim t nj pakice".
    63. (Zoti) Tha: "Shko, e kush prej tyre vjen pas teje, shprblimi juaj sht xhehennemi, shprblim i plot".
    64. Dhe me at alarmin e zrit tnd, mashtroje at q mundesh prej tyre, me kalorsit e kmbsort tu thirri (brtitu) ata, przieju me ta n pasuri dhe n fmij dhe premtoju atyre, po shejtani nuk u premton tjetr, prve mashtrim.
    65. N t vrtet, ti nuk ke kurrfar fuqie ndaj robrve t Mi. Mbrojtja e Zotit tnd sht e mjaftueshme (pr ata).
    66. Zoti juaj sht Ai q pr ju mundsoi lundrimin e anijeve n det n mnyr q t krkoni nga t mirat e Tij. Vrtet, Ai sht shum mshirues ndaj jush.
    67. E kur ju kap juve paniku (frika) n det, i humbni (nga kujtesa) ata q i lutni, u mbetet vetm Ai (All-llahu), mirpo pasi q Ai t'ju shptoj e t arrini n tok, ia ktheni shpinn. Ashtu, njeriu sht prbuzs.
    68. A mos jeni t siguruar q nuk do t'u shafit n tok ose nuk do t'ju lshoj ndonj shtrngat e ju nuk do t keni mbrojts.
    69. A mos jeni t sigurt se Ai nuk do t'ju kthej njher tjetr n det, e t'ju lshoj ndonje furtun t ers, e pr shkak t mosbesimit tuaj t'ju fundos, e pastaj nuk do t gjeni kush do t hakmerrej kundr nesh pr ju.
    70. Ne, vrtet nderuam pasardhsit e Ademit (njerzit), u mundsuam t udhtojn hipur n tok e n det, i begatuam me ushqime t mira, i vlersuam ata (i lartsuam) ndaj shumics s krijesave q Ne i krijuam.
    71. (Prkujto) Ditn kur do t thrrasim secilin njeri me prijsin (librin, pejgamberin, shnimet e veprave) e tyre. E atij q i jepet libri i tij nga e djathta e tij, t tillt i lexojn shnimet e tyre (t mira), dhe nuk u bhet e padrejt asnj fije.
    72. E kush ka qen i verbr n kt (bot), ai do t jet edhe n botn tjetr i verbr dhe m i humburi i rrugs s drejt.
    73. N t vrtet ata (idhujtart) gati arritn t sprovojn ty nga ajo q Ne ta shpallm, e t trillosh tjetr nga ka t shpallm, e ather do t zinin ty mik.
    74. Dhe sikur Ne t mos t kishim forcuar ty, ti gati anove dika pak te ta.
    75. E ather Ne do ta shijonim mundimin dyfish t ksaj jete dhe dyfish t jets tjetr, e pastaj ti nuk do t gjeje mbrojts kundr nesh.
    76. Ata gati t shqetsuar n tok (n Mek) pr t przn prej saj, po ather edhe ata nuk do t mbeteshin pas teje (pas pak kohe do t shkatrroheshin).
    77. Ky sht ligji i Tij edhe me t drguarit q i drgoi para teje. E n ligjin Ton ti nuk gjen ndryshim.
    78. Fale namazin kur zbret (nga zeniti) dielli, e deri n errsirn e nats dhe duke br lutjen (namazin) e agimit. Vrtet, lutja e agimit sht e prcjellur.
    79. Dhe n nj pjes t nats zgjohu me t (me Kur'anin - namazin), sht e sigurt se Zoti yt do t ngris ty n nj vend t lavdishm.
    80. Dhe thuaj: "Zoti im, m shpjer n vend t mir dhe m nxjerr n mnyr t ndershme dhe nga ana Jote m dhuro fuqi ndihmuese".
    81. Dhe thuaj: "Erdhi e vrteta e u zhduk e kota". Vrtet, e kota gjithnj ka qen e zhdukur.
    82. Ne t shpallim Kur'anin q sht shrim dhe mshir pr besimtart, kurse jobesimtarve nuk u shton tjetr prpos dshprim.
    83. E kur e begatojm (me t mira) njeriun, ai prapsohet dhe largohet i mashtruar, e kur e godet e keqja, ai humb shpresn.
    84. Thuaj: "Secili vepron sipas rrugs s vet, e Zoti juaj e di m s miri pr at q sht n rrug m t drejt".
    85. T pyesin ty pr shpirtin; Thuaj: "Shpirti sht shtje q i prket vetm Zotit tim, e juve ju sht dhn fort pak dije".
    86. Po t kishim dshiruar, Ne do ta shlyenim nga gjoksi yt at q t shpallm ty, e ti nuk do t gjeje mbrojts q do t ruante.
    87. Por kjo sht mshir nga Zoti yt dhe mirsia e Tij ndaj teje, vrtet sht e madhe.
    88. Thuaj: "Edhe sikur t bashkoheshin njerzit dhe xhint pr t sjell nj Kur'an t till, ata nuk do t mund t bnin si ky sado q do ta ndihmonin njri - tjetrin".
    89. Ne u sqaruam njerzve n kt Kur'an shembuj (argumente) t do lloji, e shumica e njerzve nuk deshi tjetr, vetm mohimin.
    90. Ata than: "Nuk t besojm ty derisa q t na nxjerrsh prej toks burime.
    91. Ose, (nuk t besojm deri q) t kesh kopshte me hurma e me rrush, e t bsh t rrjedhin vazhdimisht lumenj n mesin e tyre.
    92. Ose, (nuk t besojm derisa) t bjer mbi ne qiell copa - copa, ashtu si po mendon ti (se do t na dnoj Zoti), apo t na sjellsh All-llahun dhe engjjt pran nesh.
    93. Ose t kesh nj shtpi prej ari, apo t ngjitesh lart n qiell, po ne nuk t besojm pr ngjitjen tnde derisa t na sjellsh nj libr q ta lexojm?!" Thuaj "Subhanallah - i Madhrishm sht Zoti im, a mos jam un tjetr vetm se njeri, pejgamber?"
    94. Po njerzit nuk i pengoj tjetr q t besojn, kur u erdhi atyre shpallja, vetm se thoshin: "A thua All-llahu drgoi njrin pejgamber?"
    95. Thuaj: "Sikur t kishte n tok engjj q ecin qet (si njerzit), Ne do t'u onim atyre nga qielli engjj pejgamber!"
    96. Thuaj: "All-llahu m mjafton pr dshmitar mes meje dhe mes jush, Ai hollsisht i njeh dhe i sheh robt e vet".
    97. At q All-llahu e drejton n rrug t drejt, ai sht udhzuar, e at q e le t humbur, pr ata nuk do t gjesh ndihmtar prve Atij. N ditn e kijametit Ne i tubojm ata duke i trhequr rrshqanas me fytyra pr dhe, t verbr, memec t shurdht. Vendi ti tyre sht xhehennemi, sa her q t pushoj flaka Ne u shtojm flakn e zjarrit.
    98. Ai (dnim) sht merit e tyre, ngase ata mohuan argumentet tona dhe than: "A pasi t bhemi eshtra e pluhur do t ringjallemi krijes e re?"
    99. A nuk e kuptuan ata se All-llahu q krijoi qiejt e tokn sht i plotfuqishm q t krijoj ashtu si jan ata, dhe Ai u ka caktuar afatin (e vdekjes e t ringjalljes) n t cilin nuk ka dyshim, po zullumqart nuk deshn tjetr, vetm t refuzojn.
    100. Thuaj: "Sikur t kishit depot e begative t Zotit tim, nga frika se po shpenzohen, do t bheni koprrac; njeriu sht dorshtrnguar".
    101. Ne i patm dhn Musait nnt argumente (mrekulli) t qarta. Pyeti pra ti (Muhammed) beni israilt (nse duan t dshmojn) kur ai u ka ardhur atyre (Musai), e atij i pat thn faraoni: O Musa, un mendoj ti je i magjepsur!
    102. Ai (Musai) tha: "Po ti e di se ato (mrekullit) nuk i zbriti kush tjetr pos Zotit t qiejve e t toks, i zbriti t dukshme, e un besoj, o faraon! se ti je shkatrruar".
    103. Ai (faraoni) deshi t'i dboj ata nga vendi (Egjipti), kurse Ne e prmbysm at dhe t gjith ata q ishin me t s bashku.
    104. Pas tij beni israilve u tham: "Rrini n vend, e kur t vij koha e bots tjetr, Ne ju sjellim t gjithve t przier".
    105. Ne me urtsi e zbritm at (Kur'anin) dhe me urtsi sht zbritur. E ty nuk t drguam tjetr vetm se prgzues dhe qortues.
    106. Dhe (ta shpallm) Kur'anin q Ne e ndam pjes - pjes pr t'ua lexuar njerzve dalngadal dhe ashtu e shpallm at nj pas nj.
    107. Thuaj: "I besuat ju atij ose nuk i besuat (atij nuk i bhet dm), e atyre q u sht dhn dijeni (nga librat e par) para tij, kur u lexohet atyre, ata hudhen me fytyra (prdhe) duke i br sexhde".
    108. Dhe thon: "I lartsuar sht Zoti yn, premtimi i Zotit ton sht i realizuar".
    109. Dhe duke qar hudhen me fytyra (kur dgjojn Kur'anin) dhe ai ua shton edhe m pruljen (ndaj All-llahut)
    110. Thuaj: "Thrrisni: All-llah ose thrrisni Er Rrahman, me cilindo q ta thrrisni (me kta dy emra), emrat e Tij jan m t bukurit. E ti mos ngrit zrin (duke lexuar) n namazin tnd, po as mos e ul tepr n t, mes ksaj krkoje nj rrug mesatare".
    111. Dhe thuaj: "Falenderua qoft All-llahu, i cili nuk pati fmij dhe nuk ka pr T shok n sundim, dhe sa i prket aftsis, nuk ka nevoj pr ndihmtar, dhe madhroje At me madhrin q i takon".
    Sui generis

  18. #18
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Kehf

    1. Falnderimi i takon vetm All-llahut q ia shpalli robit t vet Librin dhe n t nuk lejoi ndonj kundrthnie.
    2. (ia shpalli) T sakt (pa shmangie), pt t'ua trhequr vrejtjen (atyre q nuk besojn) ndaj nj dnimi t rnd prej Tij, e pr t'i prgzuar besimtart q bjn vepra t mira, se ata do t ken nj shprblim t mrekullueshm.
    3. Duke qen n t prgjithmon.
    4. Pr t'ua trhequr vrejtjen atyre q than se All-llahu ka fmij.
    5. Dhe pr at (fmij), as ata, e as t part e tyre nuk kan kurrfar dijenie. Sa e madhe sht ajo fjal q del nga gojt e tyre, e ata nuk thon tjetr vetm se gnjeshtr.
    6. A thua ti, do ta shkatrrosh veten nga hidhrimi pas tyre, nse ata nuk i besojn ktij ligjrimi (Kur'anit)?
    7. Gjithka q sht mbi tok, Ne e bm stoli t saj, pr t'i provuar ata, se cili prej tyre do t jet m veprmir.
    8. Ne kemi pr ta br gjithka q sht mbi t dhe pa bim (shkatrrojm do gjelbrim).
    9. A ms mendove ti se ata t vendosurit e shpells dhe Rekimit ishin nga mrekullit Tona m t uditshme?
    10. Kur djelmoshat u strehuan n shpell e than: O Zoti yn, na dhuro nga ana Jote mshir dhe na prgatit udhzim t drejt n tr shtjen ton!"
    11. Ne u vum mbuloj mbi vesht e tyre (i vum n gjum) n shpell pr disa vite me rradh.
    12. Pastaj ata i zgjuam (prej gjumit) pr t par se cili prej tyre dy grupeve sht m preciz n njehsimin e kohs sa qndruan gjat.
    13. Ne po t rrfejm sakt shtjen e tyre. Ata ishin disa djelmosha, kishin besuar Zotin e tyre, e Ne atyre edhe m ua shtuam bindjen.
    14. Edhe i forcuam zemrat e tyre (i bm t qndrueshm) sa q kur ngritn than: "Zoti yn sht Zoti i qiejve e i toks, nuk adhurojm ndonj zot tjetr pos Tij, e Ne atyre edhe m ua shtuam bindjen.
    15. Kta, populli yn ka besuar zota tjer pos Tij, pse pra nuk sjellim ndonj argument t qart pr aa? A ka m mizor se aiq shpif gnjeshtr ndaj All-llahut?
    16. Derisa jeni izoluar prej tyre dhe prej asaj q adhurojn ata, pos All-llahut, ather strehonu n shpell, e Zoti juaj ju dhuron nga mshira e tij e gjer dhe u lehtson n shtjen tuaj at q sht n dobin tuaj.
    17. Dhe ti e shihje diellin kur lindte bartej prej shpells s tyre nga ana e djatht, e kur perndonte largohej nga ata nga ana e majt, e ata ishin n nj vend t gjer t saj. Kjo ishte nj nga argumentet e All-llahut. At q e udhzon All-llahu, ai vrtet sht udhzuar, e at q e humb, ti nuk do t gjejsh pr t ndihms q do ta udhzonte.
    18. Do t mendoje se ata jan t zgjuar, ndrsa ata ishin t fjetur, e Ne i rotullonim her n krahun e djatht e her n t majtin. Qeni i tyre kishte shtrir kmbt e para pran hyrjes. Sikur t kishe hasur n ta, do t ishe kthyer duke ikur dhe do t ishe mbushur frik prej tyre.
    19. Ashtu (sikurse i vum n gjum) i zgjuam ata q t pyesin njri-tjetrin (se sa kan fjetur). Njri prej tyre foli e tha: "Sa keni ndejur?" Ata than:"Kemi ndejur nj dit ose nj pjes t dits!" Disa than: "Zoti juaj e di m s miri se sa keni ndejur, prandaj drgonie njrin prej jush me kt argjend (monedh argjendi) n qytet, e t zgjedh ushqim m t mir, e t'ju sjell at juve dhe le t ket shum kujdes e t mos i jap t kuptoj askujt pr ju".
    20. Pse, nse ata (t qytetit) kuptojn pr ju, do t'ju mbysin me gur, ose do t'ju kthejn n fen e tyre, e ather kurr nuk keni pr t shptuar.
    21. Dhe ashtu (sikurse i zgjuam nga gjumi) i zbuluam (t'i shohim njerzit), e t kuptojn se premtimi i All-llahut (pr ringjallje) sht i sigurt dhe se katastrofa e prgjithshme (kijameti) sht e padyshimt. (i zgjuam) Mu ather kur ata (populli) bisedonin pr shtjen e tyre dhe than: "Ndronu atyre nj ndrtes (t jet shenj). Zoti i tyre di m s miri pr ta. E ata q ishin me shumic than: "Do t ndrojm gjithqysh n hyrjen e tyre nj xhami".
    22. Ata (q bisedonin pr kt) do t thon: "Ishin tre, i katrti ishte qeni i tyre, dhe thon: "Ishin pes, e qeni i tyre ishte i gjashti i tyre", kjo ishte hamendje, po edhe thon: "Ishin shtat, e qeni i tyre ishte i teti!" Thuaj: "Zoti im di m s miri pr numrin e tyre, prvenj pakice nuk di kush pr ta, e ti (Muhammed) mos polemizo pr numrin e tyre vetm ashtu n trsi, dhe ask mos e pyet pr ta".
    23. Dhe mos thuaj kurrsesi pr ndonj shtje: "Un do t bj kt nesr!"
    24. Vetm (nse i shton): "N dasht All-llah!" E kur t harrosh, prmende Zotin tnd dhe thuaj: "Shpresohet se Zoti im do t m jap udhzim edhe m t afrt prej ktij (t as-habi kehfit)".
    25. (dhe thonin) Ata qndruan n shpelln e tyre treqind e nnt vjet.
    26. Thuaj: "All-llahu e di m s miri sa kan ndejur, Atij i takon fshehtsia e qiejve dhe toks. far (i uditshm) sht t pamt e Tij dhe far sht t dgjuarit e Tij! Pos Tij ata (njerzit) nuk kan ndihmtar. N vendimin e Tij nuk mund t'i przihet askush.
    27. Lexo ka t sht shpallur ty nga libri i Zotit tnd! Nuk ka kush q mund t'i ndryshoj fjalt e Tij dhe pos Tij, nuk mund t gjesh stehim.
    28. Prkufizoje veten tnde me ata q lusin Zotin e tyre mngjes e mbrmje, e q kan pr qllim knaqsin (razin) e Tij, dhe mos i hiq syt e tu prej tyre e t krkosh bukurin e ksaj bote dhe mos iu bind atij q ia kemi shmangur zemrn e tij prej prkjtimit ndaj Nesh dhe i sht dhn epshit t vet, pse puna e tij ka mbaruar.
    29. E ti thuaj: "E vrteta sht nga Zoti juaj, e kush t doj, le t besoj, e kush t doj, le t mohoj. Ne kemi prgaditur pr jobesimtart zjarr q muret e tij (t flaks) i rrethojn ata, e nse krkojn shptim, ndihmohen me nj uj si katran q przhit fytyrat. E shmtuar sht ajo pije, e vend i keq sht ai".
    30. E ata q besuan dhe bn vepra t mira, s'ka dyshim se Ne nuk humbim shprblimin atij q sht bamirs.
    31. T tillt e kan vendin n Xhennetin e Adnit, nn t cilin rrjedhin lumenj; e aty stolisen me rrath t art dore dhe ata veshin rrobe t gjelbrta prej mndafshi t holl e t trash, jan mbshtetur aty n shtretr. Sa shprblim i mrekulleshm sht dhe sa vend i bukur sht ai.
    32. E ti sillu atyre (q krkuan t'i largosh varfanjakt) si shembul dy njerz; njrit prej tyre i dham dy kopshte (vreshta) nga rrushi dhe ato i rrethuam me hurma, e n mes atyre djave bim tjera.
    33. T dy kopshtet jepnin frutat e veta pa munguar prej tyre asgj, e n mesin e tyre bm t rrjedh nj lum.
    34. Ai kishte edhe pasuro tjetr. E ai atij shokut t vet (q ishte besimtar) itha: - duke iu krenuar atij - "Un kam pasuri m shum se ti e, kam edhe krah m t fort!"
    35. Dhe ai hyri n kopshtin e vet (e me besimtarin pr dore), po duke qen dmtues i vets (duke mos besuar dhe duke u krenuar) tha: "Un nuk mendoj se zhduket kjo kurr!"
    36. Dhe nuk besoj se do t ndodh kijameti, (dita e gjykimit), por nse bhet q t kthehem te Zoti im, padyshim do t gjej ardhmri edhe m t mir se kjo.
    37. Atij ai shoku ivet (besimtari) itha - duke e polemizuar at -: "A e mohove At q t krijoi ty nga dheu, pastaj nga nj pik uji, pastaj t bri njeri t plot?"
    38. "Por pr mua, Ai All-llahu sht Zoti im, e Zotit tim un nuk ibj shok ask!"
    39. E pse ti kur hyre n kopshtin tnd nuk the: "Ma shaell llah, la kuvete il-la bil lah" - (Allhu ka do, bhet, s'ka fuqi pa ndihmn e Tij). Nse ti m sheh mua se un kam m pak prej teje edhe pasuri edhe fmij (krah m t dobt).
    40. Po un shpresoj se Zoti im do t m jap edhe m t mir nga kopshti yt, e ktij tndit t'i shkaktoj fatkeqsi nga qielli e t gdhij tok e lmuar (e zhveshur).
    41. Ose t gdhij uji i shterur, e ti kurrsesi nuk mund ta krkosh at!"
    42. Dhe vrtet, u shkatrruan frutat e ti, e ai filloi trrah shuplakt pr at q kishte shpenzuar n t, e ajo ishte rrnuar n kulmet e saj dhe thoshte: "O i mjeri un, t mos i kisha br Zotit tim ak shok!"
    43. E nuk pati krah (grup), pve All-llahut t vrtet q t'i ndihmoj atij dhe nuk mundi ta pengoj.
    44. N at vend ndihma sht vetm e All-llahut t vrrtet. Ai sht shprblyesi m i mir dh te Ai hst prfundimi m i mir.
    45. E ti (Muhammed) paraqitjau atyre shembullin e ksaj bote q sh si nj uj (shi) q Ne e lhsojm nga qielli, e prej tij bima e toks zhvillohet e shpeshtohet sa q przihet mes vete, e pas pak ajo bhet byk (pas tharjes) q e shprndajn errat. All-llahuka fuqi pr do send.
    46. pasuria dhe fmijt jan stoli e ksaj bote, kurse veprat e mira (frtyi i t cilave sht i prjetshm) jan shprblimi m i mir te Zoti yt dhe jan shpresa m e mir.
    47. (Prkujto) Ditn kur Ne i shkulim kodrat, dhe tokn e sheh t shesht (t zbuluar) dhe Ne i tubojm ata e nuk na mbete asnj prej tyre pa e tubuar.
    48. Dhe vihet libri (i veprave),e i sheh mkatart t friksuar nga shnimet q jan n t dh thon: "T mjert ne, 'sht puna e ktij libri q nuk ka ln as (mkat) t vogl e as t madh pa e prfshir?" dhe at q vepruan e gjejn t gatshme - prezente, e Zoti yt nuk i bn padrejt askujt.
    50. (Prkujto) Kur u tham engjjve: "Pruluni Ademit, e ata iu pruln prpos Iblisit. Ai ishte nga xhint, prandaj nuk respektoi urdhrin e Zotit t vet. Vall, a n vend Timin do ta merrni pr mik at dhe pasardhsit e tij, ndrsa ata jan armiq tuaj?" Sa kmbim i shmtuar sht ai i jobesimtarve!
    51. Un nuk ua prezentova krijimin e qiejve e t toks atyre q po i adhuroni e as krijimin e vet atyre, e as nuk mora mdihmtr t humburit.
    52. E ditn kur Ai thot: "Thirrni ata, pr t cilt menduat se jan bashpuntort e Mij!" I thrrasin, por ata nuk u prgjigjen (pr ndihm) atyre dhe ato lidhjet e tyre (n dynja) Ne i zhdukim.
    53. Kriminelt e shohin zjarri dhe binden se do t hudhen n t, dhe se nuk do t gjejn shtegdalje prej tij.
    54. N kt Kur'an Ne shtruam do lloji shembulli pr hir t njerzve, po njeriu (jobesimtar), m shum se do tjetr sht kundrshtar.
    55. Pasi q t'u ket ardhur udhzimi, njerzit nuk i pengoi tjetr t besojn dhe t krkojn falje prej Zotit t tyre, vetm se presin t'u vij edhe atyre fatkeqsia e popujve t mparshm ose t'u vij atyre dnimi ball pr ball.
    56. Ne nuk i drgojm ndrushe t drguarit pos vetm si prgzues e qortues. E, megjithat, ata q nuk besuan polemizojn me t, ta mbizotroj t vrtetn, dhe argumentet e Mia dhe at me ka u qortuan i marrin pr tallje.
    57. Kush sht m zullumqar se ai q sht kshilluar me argumentet e Zotit t vet, e ua kthejn shpinn atyre dhe harron at q vet e punoi? Ne kemi vn mbi zemrat e tyre mbules n mnyr q t mos e kuptojn at (Kur'anin), kurse n vesht e tyre shurdhim, andaj edhe nse i thrret ti ata nrrug t drejt, ata si t till nuk do t udhzohen kurr.
    58. Zoti yt sht q fl shum dhe bn mshir t madhe, sikur t'i ndshkonte ata pr at q kan vepruar, do t'ua ngutte atyre tash dnimin, por ata kan momentin e caktuar, e pos Tij nuk do t gjejn ata strehim.
    59. Ato jan fshatra (vendbanime) q kur bn zullum, Ne i shkatrruam dhe pr shkatrrimin e tyre u patm caktuar koh t sakta.
    60. (prkjto) Kur Musai djaloshit q e shoqronte i tha: "Nuk do t ndalem s ecuri deri t arrij vendtakimin e e dy deteve, ose do t udhtoj nj koh t gjat.
    61. Kur arritn ata t dy vendtakimin e atyre deteve, e harruan pehkun e tyre, e ai (peshku) mori rrugn e vet si (strofull) n det.
    62. Pasi ata e kaluan at vend, ai (Musai) i tha djaloshit: "Na jep silln ton (ushqimin), meq nga ky udhtim jemi lodhur".
    63. AI (djaloshi - Jusha bin Nun) tha: "A e sheh!?" Kur u strehuam te shkmbi, un e harrova peshkun dhe prve djallit, nuk m bri ksh ta harroj q t prkujtoj ty at, dhe ai n mnyr t uditshme mori rrugn pr n det!
    64. Ai (Musai) tha: "Ai sht (vendi) q ne po e krkojm!" Dhe u kthyen q t dy rrugs s tyre prej nga kishin ardhur.
    65. Dhe e gjetn nj rob Tan, t cilit i kemi dhuruar mshir nga ana e Jon dhe e kemi msuar me nj dituri t posame nga Ne.
    66. Atij (Hidrit - njeriut t mir e t dijshm) Musai i tha: "A pranon t vij me ty, q t m msosh nga ajo q je imsuar(i dhuruar) ti: dituri t drejt e t vrtet?
    67. Ai (Hidri) tha: "Sigurisht, ti nuk do t mund t kesh durim me mua!"
    68. Si do t durosh pr at q nuk je i njoftuar?
    69. (Musai) Tha: "N dasht All-llahu, do t shohsh se do t jem i durueshm dhe nuk do t kundrshtoj ty asgj!"
    70. Ai i tha: "Nse m shoqron ti mua, ather mos m pyet pr asgj, derisa un vet t t tregoj pr t".
    71. E ata t dy shkuan (duke ecur) deri kur hipn n anije, ai (i dishmi) e shqeu at. Ai (Musai) tha: "A e shqeve q ti fundossh udhtart e saj, vrtet bre nj pun t hatashme?"
    72. Tha: "A nuk t thash se nuk do t mund t kehs durim me mua?"
    73. (Musai) Tha: "Mos m qorto pr se harrova dhe m mundo me vshtirsi n kt shoqrim timin (lehtsoma punn)!"
    74. Vazhduan t shkojn deri kur e takuan nj djal t ri, e ai (i dijshmi) e mbyti at. (Musai) Tha: "A e mbyte njeriun e pastr, pa mbyt ai ask?! Vrtet ke br nj pum t shmtuar!"
    75. Ai (i dijshmi) tha: "A nuk t thash se vrtet ti nuk do t mund t kesh durim me mua?"
    76. (Musai) Tha: "Nse pas ksaj t pyes (t kundrshtoj) pr ndonj gj, ather mos m lejo t shoqroj. Tashm ndaj meje ke arsyetim (t mos m shoqrosh)!"
    77. Vazhduan t shkojn deri arritn te bannort e nj qyteti q prej tyre krkuan t'u japin ushqim, po ata nuk deshn t'i pranojn si mysafir (e as t'i ushqejn) e ata t dy gjetn nj mur q gati rrzohej, e ai e drejtoi at (murin). (Musai) Tha: "Sikur t kishe dashur do t'u merrje shprblim pr kt!"
    78. Ai (i dijshmi) tha: "Tash ka ardhur koha e ndarjes mes meje e teje, e un do t tregoj pr domethnien e asaj q nuk mund t kesh durim!"
    79. Sa i prket anijes, ajo ishte pron e t varfrve, q veprojn n det, e un desha t bj at me t meta, ngas para tyre ishte nj sundues q grabiste do anije (t aft - pa t meta).
    80. Sa i prket djaloshit, dy prindrit e tij ishin besimtar, e u friksuam se ai do t'i shpie ata t dy n humbje e n mosbesim.
    81. Deshm q Zoti t'u jap n vend t tij nj m t mir se ai dhe m t afrt n respekt dhe n mshir (ndaj prindrve).
    82. Prsa i prket murit, ai ishte i dy djelmoshave jetim t atij qyteti, e nn t ata kishin nj thesar (ari) dhe babai i tyre ka qen njeri i mir, e Zoti yt dshiroi q ata dy (jetim) ta arrijn pjekurin e vet dhe ta nxjerrin ata vet thesarin e tyre. Kjo ishte mshr e Zotit tnd (ndaj tyre). Dhe un nuk e pranova tr at sipas bindjes sime (po sipas udhzimit t Zotit). Ky, pra, sht sqarim i asaj pr t ciln nuk munde t kesh durim!
    83. T pyesin ty pr Dhulkarnejnin, thuaju: "Do t'ju rrfej pr punn e tij me Kur'an (me shpallje)".
    84. Ne i mundsuam atij forc n tok dhe i dham mundsi pr do send q t mund t arrij.
    85. Ai iu rrek nj aso mundsie (dhe mori rrugn nga perndimi).
    86. Deri kur vendperndimin e diellit, e gjrti se po perndon n njfar burimii me lym t zi dhe aty e gjeti nj popull. E Nei tham: "O Dhulkarnejn, ose do t'i dnosh, ose do t-i marrsh me t mir e t'i udhzosh!"
    87. Ai (Dhulkarnejni) tha: "Ai q vazhdon edhe mtej t jet zullunqar, at do ta dnojm, pastaj i kthehet Zotit t vet e Ai e dnon at me nj dnim t tmerrshm".
    88. Sa i prket atij q besoi dhe bri vepra t mira, atij i takon shprblimi m i mir (Xhenneti) dhe atij nga ana Jon do t'i bjm lehtsi (n jet).
    89. Pastaj, ai iu rrek nj aso mundsie (mori rrugn e lindjes).
    90. Deri kur arriti vndlindjen e diellit, e gjeti at se po lind mbi nj popull, q nuk i kemi dhn ndonj mbuloj prej tij (diellit).
    91. Ashtu (bri edhe me kt popull), e Ne e kemi ditur gjendjen e tij (mundsit dhe sundimin e drejt t tij).
    92. Mandej, ai iu rrek rsri nj aso mundsie (nj rrug t tret mes perndimit e lindjes - nga veriu).
    93. Deri kur arriti mes dy kodrave (si penda) dhe mbrapa tyre gjeti nj popull q thuajse nuk kuptonte asnj gjuh (prve gjuhs s vet).
    94. Ata than: "O Dhulkarnejn, vrtet Jexhuxhi dhe Mexhuxhi jan duke br shkatrrime n tok, a bn q ne t japim ty nj kontribut (nj form tagri a tatimi), e q t bsh nj pend mes nesh dhe mes tyre?"
    95. Ai (Dhulkarnejni) tha: "At q mua ma mundsoi Zoti im sht shum m e mir (nga ajo q m ofroni ju), po ju m ndihmoni me fuqi puntore t bj nj pend t fort mes jush dhe mes atyre!".
    96. M sillni copa t hekurit! E kur e nivelizoi ai me dy ant e kodrave, tha: "Ndizni!" e kur e bri at (hekurin) zjarr (si zjarr nga t ndezurit) tha: "M sillni bakr t shkrir t'ia hedh atij!"
    97. E ata as nuk arritn ta kaprcenin e as ta shponin.
    98. Ai (Dhulkarnejni) tha: "Kjo sht nj e mir nga Zoti im, e kur t vjen caktimi i Zotit tim, Ai e bn at rrafsh, e caktimi i Zotit tim sht i sigurt.
    99. (Kur t vij caktimi i Zotit, ose kur t dalin Jexhuxh Mexhuxht) Ne bjm at dit q ata t przihen si valt njra me tjetrn. Dhe i fryhet Surit (pr hern e dyt) e t gjith ata i tubojm.
    100. At dit ua prezentojm zhehenemin jobesimtarve me nj prezentim t hapt (trishtues).
    101. Atyre q syt i kishin t mbuluar ndaj argumenteve te Mia dhe q nuk mund t dgjonin (fjallt e All-llahut).
    102. A mos menduan aa q nuk besuan se prkundr Meje t marrin zota (mbrojts) robt e Mi? Ne kemi prgatitur pr jobesimtart Xhehennemin vendpritje.
    103. Thuaj: "A t'ju tregojm pr m t dshpruarit n veprat e tyre?"
    104. Ata jan veprimi i t cilve u asgjsua n jetn e ksaj bote, e megjithat ata mendojn se jan kah bjn mir.
    105. T tillt jan ata q nuk besuan argumentet e Zoit t tyre as takimin (ringjalljen) e Tij, andaj veprat e tyre shkuan huq dhe n ditn e gjykimit atyre nuk do t'u jepet kurrfar vlere.
    106. Kt, ngase shprblimi i tyre sht Xhehennemi, pr shka se nuk besuan dhe argumentet e Mia e t drguarit e Mi i morn pr tallje.
    107. S'ka dyshim se ata q besuan dhe bn vepra t mira, vendpritje pr ta jan Xhennetet e Firdevsit.
    108. Aty do t jen prgjithmon, e nuk krkojn t largohen nga ai (ose t'u ndryshohet).
    109. Thuaj: "sikur t ishte deti ngjyr pr t'i shkruar fjalt e Zotit tim, deti (uji i tij) do t shterrej para se t prfundojn fjalt e Zotit tim, e edhe sikur t sillnim shtes edhe nj si ai (deti)".
    110. Thuaj: "Un jam vetm njeri, sikurse ju, mua m shpallet se vetm nj Zot sht Zoti juaj, e kush sht q e shpreson takimin e Zotit t vet, le t bj vepr t mir, e n adhurimin ndaj Zotit t tij t mos prziej ask.
    Sui generis

  19. #19
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Merjem

    1. Kaf Ha Ja' A'jn Sad!
    2. (ky sht) Prkujtim i mshirs s Zotit tnd ndaj robit t vet Zekeriait,
    3. Kur ai iu lut Zotit t vet me nj z t ult, e
    4. Tha: "Zoti im! Vrtet, mia m jan dobsuar eshtrat, m jan prhapur thinjat n kokn time, e me lutjen time ndaj Teje o Zoti im, asnjher nuk kam qen i dshpruar".
    5. Un ua kam frik pasardhsve t mi pas meje (kushrinjve se do ta humbnin fen), ndrsa gruaja ime sht sterile, pra m fal nga ajo mirsia Jote nj pasardhs (nj fmij).
    6. T m trashgojn mua dhe t'i trashgoj ata nga familja e Jakubit, dhe br at, o Zoti, t kndshm! (t vyeshm)!"
    7. O Zekria, Ne po t prgzojm ty me nj djal, emri i t cilit sht Jahja, e q askush para tij nuk u emrtua me kt emr.
    8. Ai tha: "Zoti im, si do t kem un djal kur gruaja ime ishte q nuk liind, e un kam arritur pleqri t thell?"
    9. Tha: "Ja, kshtu Zoti yt ka thn: se ajo pr Mua sht leht; Un t krijova m par ty, q nuk ishe fare!"
    10. Ai (Zekeriai) tha: Zoti im, m jep mua nj shenj (q t di)!" Ai (All-llahu) tha: "Shenja jote sht se, (duke qen shndosh e mir), nuk do t mund t'u flasesh njerzve tri net (e tri dit)".
    11. Dhe ai doli prej faltores para popullit t vet dhe u dha shenj adhuroni (All-llahun) mngjes e mbrmje.
    12. O Jahja, merre librin me shum kujdes, dhe ashtu, dhe ashtu Ne i dham atij urtsi kur ishte fmij.
    13. Dhe nga ana jon i mundsuam t jet i but, i pastr dhe respektues (i dgjueshm).
    14. Edhe i sjellshm ndaj prindrve t vet, nuk ishte kryelart e i padgjueshm.
    15. Dhe selam (prej nesh) atij ditn kur u lind, ditn kur vdes dhe ditn kur do t ngritet i gjall (e prshndetn dhe i garantuam)!
    16. E, prmendju n kt libr (tregimin pr) Merjemen kur ajo u largua prej familjes s saj n nj vend n lindje.
    17. Ajo, vuri nj perde ndaj tyre, e Ne ia drguam asaj Xhebrilin, e ai iu paraqit asaj njeri n trsi.
    18. Ajo tha: "Un i mbshtetem t Gjithmshirshmit prej teje, nse je q friksohesh Atij (pra m le t lir)!"
    19. Ai (Xhibrili) tha: "Un jam vetm i drguar (melek) i Zotit tnd pr t dhuruar ty nj djal t pastr (pejgamber)".
    20. Ajo tha: "Si do t kem un djal, kur mua nuk m sht afruar njeri (nuk jam e martuar), e as nuk kam qen e pamoralshme".
    21. Ai (Xhibrili) tha: "Ja, kshtu ka thn Zoti yt; ajo pr Mua sht leht, e pr ta br at (djalin e krijuar pa bab) argument pr njerzit e edhe mshir nga ana e Jon. Kjo sht shtje e kryer!"
    22. Ajo e barti at (Isain), andaj (me t n bark) u izolua n nj vend t largt.
    23. E dhembja (e lindjes) e mbshteti at te nj trup i hurms. Ajo tha: "Ah sa mir ka qen pr mua t kisha vdekur para ksaj e t isha e harruar q moti!"
    24. E prej s poshtmi at e thirri (Xhibrili): "Mos u brengos, Zoti yt bri pran teje nj prrock (uji)".
    25. E ti shkunde trupin e hurms se do t bijn ty hurma t freskta.
    26. Ti pra, ha pi e qetsou, dhe nse sheh ndonj prej njerzve thuaj: "Un ka vendsur heshtje pr hir t Gjithmshirshmit, andaj asnj njeriu sot nuk i flas!"
    27. Dhe duke e bartur ngryk shkoj me t te t afrmit e vet ata i than: "Oj Merjeme, ke br nj pun shum tkeqe!"
    28. Oj motra e Harunit, babai yt nuk ishte njeri i prishur e as nna jote nuk ka qen e pamoralshme!
    29. Ather ajo u dha shenj kah (Isai). Ata than: "Si t'i flasim atij q sh foshnj n djep?"
    30. Ai (Isai) tha: "Un jam rob i All-llahut, mua m ka dhn (ka caktuar t m jap) librin dhe m ka br Pejgamber.
    31. M ka br dobiprurs kudo q t jem dhe m ka porositur me namaz (falje) e zeqat pr sa t jem gjall!
    32. M ka br t mirsjellshm ndaj nns sime, e nuk m ka br kryelart as t padgjueshm!
    33. Selami (shptim prej All-llahut) sht me mua ditn kur u linda, ditn kur t vdes dhe ditn kur t dal (prej varrit) i gjall!"
    34. Kjo sht (fjal) e vrtet, rreth Isait, birit t Merjemes n t cilin ata shkaktojn dyshime.
    35. Nuk i takoi (nuk ka nevoj) All-llahu t ket ndonj fmij, i pastr sht Ai, kur dshiron nj send Ai vetm i thot atij: Bhu!". Ai menjher bhet.
    36. (Isai i tha popullit t vet) Dhe se All-llahu sht Zoti im dhe Zoti juaj, pra adhuronie At, kjo sht rrug (fe) e drejt.
    37. Po, grupet u kundrshtuan mes vete (rreth Isait). T mjert ata q nuk besuan se ka kan pr t par ditn e madhe!
    38. Ditn kur do t na paraqiten neve, sa mir do t dgjojn edhe shohin (ose njerzit do t dgjojn e shohin ka i gjen ata), por tash pr tash (n kt jet) zullumqart jan t humbur qart.
    39. Ti trhiqu atyre vrejtjen pr ditn e dshprimit, kur t marr fund shtja (e prgjejgsis e dikush n xhehet, dikush n zjarr), se ata (sot) jan t painformuar, dhe ata nuk jan duke besuar.
    40. S'ka dyshim se Ne e trashgojm (na mbetet) tokn dhe ka ka n t, dhe t Ne do t jet e ardhmja e tyre.
    41. Prkujtoju (lexoju idhujtarve e t tjerve) n Libr (n Kur'an) Ibrahimin. Ai vrtet ishte shum i drejt dhe pejgamber.
    42. Kur babait t vet i tha: "O babai im, pse adhuron at q as nuk dgjon, as nuk sheh, e as nuk ke asgj prej tij?
    43. O babai im, mua m sht dhn nga dituria ka ty nuk t sht dhn, andaj m dgjo se un t udhzoj n rrug t drejt.
    44. O babai im, mos adhuro djallin, sepse djalli sht kundrshtar i Mshiruesit.
    45. O babai im, un kam frik se do t godet ndonj dnim prej t Gjithmshirshmit e do t jesh shok i djallit!"
    46. Ai (babai) tha: "A ti, Ibrahim, i refuzon zotat e mi? Nse nuk ndalesh (s fyeri ndaj zotave t mi), un do t gurzoj, ndaj largohu prej meje pr nj koh t gjat!"
    47. Ai (Ibrahimi) tha: "Qofsh i lir prej meje! Un do ta lus Zotin tim pr t falur ty, pse ai (babai) shte i kujdsshm ndaj meje.
    48. Un po largohem prej jush dhe prej ka adhuroni ju pos All-llahut, e shpresoj se me adhurimin ndaj Zotit tim nuk do t jem i humbur!"
    49. E pasi u largua prej tyre dhe prej ka adhuronin ata pos All-llahut, Ne i dhuruam atij Is-hakun dhe Jakubin dhe q t dy i bm pejgamber.
    50. Dhe atyre (t gjithve) u dham (t mira) nga mshira Jon, edhe i bm q t jen t prmendur pr t mir (ndr njerz).
    51. Prmendju n Libr (tregimin pr) Musain! ai ishte i zgjedhur (prej Zotit) dhe ishte i drguar, pejgamber.
    52. Dhe Ne e thirrm nga ana e djatht e kodrs Tur, e afruam pr t'i folur (t dgjoj bisedn ton).
    53. Nga mshira Jon i dham vllain e tij Harunin, Pejgamber.
    54. Prkujtoju n kt Libr Ismailin! Ai ka qen shum besnik (premtoi t bhet kurban) dhe i drguar, pejgamber.
    55. Ai urdhronte familjen e vet me faljen e namazit dhe me zeqat, dhe ishte dhum i pranishm te Zoti i tij.
    56. Prkujtoju n libr edhe Idrisin! Ai ishte shum i drejt dhe pejgamber.
    57. Ne e ngrim at n nj vend t Lart (ia ngritm lart famn).
    58. Kta (t prmendur) ishin q All-llahu i gradoi nga pejgambert pasardhs t Ademit, prej pasardhsve t atyre q i patm bartur (n anije) bashk me Nuhun, prej pasardhsve t Ibrahimit dhe t Jakubit (Israilt), dhe prej atyre q i udhzuam dhe i bm t zgjedhur; kur u lexoheshin atyre ajetet e Zotit, binin n sexhde dhe qanin.
    59. E pas tyre (t mirve) erdhn pasardhs t kqij, q e lan namazin e u dhan pas knaqsive (trupore), e m von do t hidhen n do gj t keqe (ose n Gaja).
    60. Me pjashtim t atij q pendohet dhe beson e bn vepra t mira, t tillt do t hyjn n Xhennet dhe atyre nuk u bhet padrejt.
    61. Ato jan Xhennetet e Adnit. q Mshiruesi u pat premtuar robve t vet, pa i par ata (i besuan pa i par), e premtimi i Tij sht i kryer.
    62. Aty nuk dgjojn fjal boshe, por vetm prshndetje. Aty man ushqimin e vet (t llojllojshm) mngjes e mbrmje.
    63. Ato jan Xhennetet q do t'ua trashgojn robve Tan q ishin t ruajtur.
    64. Ne (engjnt, thot Xhibrili) nuk zbresim (nuk vijm) vetm me urdhrin e Zotit tnd. Vetm Atij i takon e tr shtja e tashme e ardhme dhe mes tyre, e Zoti yt nuk sht q harron.
    65. Ai sht Zoti i qiejve dhe i toks dhe ka ka n mes tyre, pra At adhuroje, e n adhurim ndaj Tij bhu i qndrueshm. A di pr T ndonj emnak (adash)!
    66. E njeriu thota: "A njmed pasi t vdes do t nxirrem i gjall (do t ringja;;en)?"
    67. Po, a nuk po mendon njeriu se Ne e krijuam at m par kur ai nuk ishte asgj?
    68. Pasha Zotin tnd, Ne do t'i tubojm (pas ringjalljes) ata bashk m djajt dhe do t'i afrojm ata rreth Xhehennemit t gjunjsuar.
    69. Pastaj, nga secili grup do t'i kapim ata q kishin qen m jorespektues ndaj t Gjithmshirshmit.
    70. E Ne e dujm m s miri se cili prej tyre ka m merit t hudhet n t.
    71. Dhe nuk ka asnj prej jush q nuk do t'i afrohet atij. Ky (kontaktim i Xhehennemit) sht vendim i kryer i Zotit tnd.
    72. Pastaj, (pas kalimit pran tij) do t'i shptojm ata q ishin ruajtur (mkateve), e zullumqart do t'i lm aty t gjunjzuar.
    73. E kur u lexoheshin atyre ajetet tona t argumentuara, ata q nuk kshin besuar u thoshin atyre q kishin besuar: "Cili grup (ne ose ju) ka vend jete m t mir dhe kuvend m autoritativ?"
    74. E, sa e sa gjenerata kemi shkatrruar para tyre e q ishin m t pajisur dhe m t dukshm.
    75. Thuaj: "Atij q sht n humbje (n mosbesim), le t'ia vazhdoj atij i Gjithfuqishmi pr nj koh, e kur do ta shohin at q po u premtohet: ose dnimin (n kt jet) ose kijametin, ather do ta kuptojn se kush do t jet n pozit m t keqe dhe m i dobt n prkrahje!"
    76. E All-llahu u shton besimi atyre q u udhzuan, e veprat e mira t pjetshme, jan shprblim m i dobishm te Zoti yt, dhe prfundim me i mir.
    77. A je i njoftyar pr at q mohoi argumentet Tona e tha: "Mua githqysh do t m jepet pasuri e fmij (n botn tjetr)?"
    79. Jo, nuk sht ashtu, po Ne do t shnojm at q po e thot ai, dhe do t vazhdojm atij dnim pas dnimi.
    80. Dhe Ne e trashgojm at (n pasuri e fmij) q t thot ai, e ai ka pr t na ardhur i vetmuar.
    81. Dhe kur ata n vend t All-llahut adhuruan zota tjer pr t'u krenuar me ta.
    82. Prkundrazi, ata (idhujt) do t trhiqen prej adhurimit t atyre dhe do t bhen armiq t tyre.
    83. A nuk e di ti se Ne i kemi lshuar djajt kundr jobesimtarve, e ata nxisin pa ndrpre n vepra t kqija.
    84. Pra, ti mos u ngut kundr tyre, se Ne jemi duke ua numruar atyre (jetn n dit, frymmarrje etj.).
    85. Ditn kur do t'i tubojm t devotshmit te i Gjithmshirshmi si musafir t ftuar.
    86. Ndrsa mkatarve u grahim n Xhehennem t etshm.
    87. Nuk ka t drejt ndrmjetsim askush, prve atij q ka lejuar i Gjithfuqishmi.
    88. Ata than: "I Gjithfuqishmi ka fmij".
    89. Ju (jobesimtar) vrtet sollt nj fjal shum t shmtuar.
    90. Aq t shmtuar sa gati u coptuan qiejt, gati plciti toka dhe gati u shembn kodra nga ajo (fjal).
    91. Pr at se t Gjithmshirshmit i prshkruan fmij.
    92. E t Gjithmshirshmit nuk i takon t ket fmij.
    93. Nuk ka tjer, vetm se gith ka sht n qiej e n tok ka pr t'iu paraqitur Zotit si rob.
    94. Ai me diturin e vet i ka prfshir t gith, dhe ka numruar e evidntuar do gj t tyre n mnyr t saktsishme.
    95. Dhe n ditn e kijametit secili do t'i paraqitet Atij i vetmuar.
    96. Nuk ka dshim se ata q bn vepra t mira, atyre i Gjithmshirshmi do t'u krijoj (n zemrat e tyre) dashuri.
    97. Ne e bm at (Kur'anin) t leht me gjuhn tnde vetm q me t t'i prgzosh t devotshmit, dhe me t t'i theqish vrejtjen nj populli q sh kryene.
    98. Sa shum brezni kemi shkatrruar para tyre. A po vreni ndonj prej tyre, ose a po dgjon zrin e ult t tyre (nuk u ndihet zri)?
    Sui generis

  20. #20
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Ta Ha

    1. Ta Ha.
    2. Ne nuk ta shpallm Kur'anin pr t munduar ty.
    3. Ta shpallm vetm kshill (prkujtim) pr at q friksohet.
    4. Shpallje nga Ai q krijoi tokn dhe qiejt e lart.
    5. Mshiruesi q qndron mbi Arsh.
    6. E Tij sht do gj q ekziston n qiej dhe n tok dhe do gj q gjendet n mes tyre, edhe 'ka nn dhe.
    7. Andaj, nse bn shprehjen (lutjen haptazi), Ai e di t fshehtn, madje edhe m shum se kjo.
    8. Ai sht All-llahu, nuk ka Zot pos Tij, Atij i takojn emrat m t bukur.
    9. A t ka ardhur ndonj njohuri pr ndodhin e Musait?
    10. Kur ai e pa nj zjarr, e i tha familjes s vet: "Rrini ku jeni, se vrejta nj zjarr, e un ndoshta do t'ju sjell ndonj ac prej tij, ose do t gjej te zjarri ndonj udhrrfyes".
    11. E kur shkoi te Ai (zjarri), u thirr: O Musa!
    12. Vrtet Un jam Zoti yt, hiq at q ke mbathur (opingat e nallet), se je n luginn e shenjt Tuva.
    13. Un t zgjodha ty (pr pejgamber), prandaj dgjo mir se 'po t shpallet!
    14. Vrtet, vetm Un jam All-llahu, nuk ka zot tjetr pos Meje,pra Mua m adhuro dhe fal namazin pr t m kujtuar Mua.
    15. S'ka dyshim se momenti (kijameti) do t vij pa tjetr, Un gati e kam fsheh at; (do t vij) pr t'u shprblyer secili njeri pr at q ka br.
    16. Prandaj, t mos shmang ty nga kjo, ai q nuk i beson atij dhe q sht dhn pas dshirave, se ather shkatrrohesh.
    17. O Musa, 'sht ajo q e ke premtuar n t djathtn tnde?
    18. Ai (Musai) tha: "Ai sht shkopi im q t mbahem n t, dhe me t u shkund (gjethe nga drunjt) dhenve t mia, dhe me t kryej edhe nevoja tjera.
    19. Ai (All-llahu) i tha: "Hidh at, O Musa!"
    20. Ai e hodhi at, kur ja, ai nj gjarpr i madh q lvizte me shpejtsi.
    21. (All-llahu i) Tha: "Kape at, e mos u frikso, se Ne do ta kthejm at prsri n gjendjen e mparshme!"
    22. Dhe, fute dorn tnd e do ta nxjerrsh at t bardh pa asnj t met. Kjo sht nj mrekulli tjetr.
    23. (kt e bm) N mnyr q t mundsojm t shohsh disa nga argumentet Tona t mdha.
    24. "Shko te faraoni se ai ka ngritur kok (sht br arrogant)".
    25. Ai (Musai) tha: "Ma zgjro (m ndihmo) gjoksin tim!
    26. Dhe m lehtso n kt pun timen!
    27. M zgjidh nyjen e gjuhs sime!
    28. Q ta kuptojn fjaln time!
    29. M cakto nj ndihmtar nga familja ime,
    30. Harunin, vllain tim,
    31. Q me t t ma forcosh fuqin time,
    32. Bma shok at n punn time,
    33. N mnyr q t madhrojn Ty m shum,
    34. Dhe t prkujtojn Ty shpesh.
    35. Vrtet, Ti je Ai q na sheh dhe na i di punt".
    36. Ai (All-llahu) tha: "O Musa, t'u dha ajo q krkove!"
    37. Ne edhe nj her ta dhuruam ty mirsin Tona.
    38. Ather kur nnn e frymzuam me at q nuk kuptohet ndrushe pos me inspirim (me frymzim - shpallje).
    39. (Ne i tham) "Vre at (fmij, Musain) n ark, e mandej hidhe n lum e lumi e hjedh n breg, at e merre armiku Im dhe i tij. E nga ana Ime mbolla (n zemra t njerzve) dashuri ndaj teje, e q t edukoheshe nn mbikqyrjen Time".
    40. Kur motra jote ecte (t prcillte) e thoshte: "A doni t'ju tregoj at q do t kujdeset pr t? E Ne t kthyem te nna jote, q t gzohej ajo e t mos mbetej e piklluar. Ti pate mbytur nj njeri, e Ne t shptuam nga mrzia dhe t sprovuan me sprova t mdha. Ti qndrove me vite ndr banort e Medjenit, e pastaj erdhe, o Musa, n kohn e caktuar".
    41. Dhe Un t zgodha ty pr shpalljen Time.
    42. Shko me argumentet e Mia ti dhe vllai yt, e mos e hiqni prej kujdesit t prmendurit ndaj Meje.
    43. Shkoni q t dy te faraoni, se ai vrtet e ka tepruar.
    44. Atij i thuani fjal t buta, ndoshta ai mendohet a friksohet.
    45. Ata t dy than: "Zoti yn, ne kemi frik se do t na ndshkoj menjher ose do t'i kaloj kufijt kundr nesh".
    46. Ai (All-llahu) tha: "Mos u friksoni, se Un (me ndihmn Time) jam me ju, dgjoj ('do t'ju thot)dhe shoh ('do t bn me ju)".
    47. I shkoni i thuani atij: "Ne jemi t dy drguar t Zotit tnd, lshoi beni israilt t vijn m ne, e mos i mundo! Ne kemiardhur me argumentet nga Zoti yt, e shptimi sht pr at q ndjek rrugn e drejt.
    48. Ne na sht thn se dnimi sht pr at q gnjen (t drguarit) dhe ia kthen shpinn besimit".
    49. Ai (faraoni) tha: "E kush sht Zoti i ju dyve, o Musa?"
    50. (Musai) Tha: "Zoti yn sht Ai q do sendi i dha formn e vet, pastaj e udhzoi at?"
    51. Ai tha: "Si sht gjendja e popjve t mparshm?"
    52. Dija pr ata sht te Zoti im, e shnuar n nj libr. Zoti im nuk gabon e as nuk harron".
    53. (Zoti im) I cili pr ju e bri tokn djep, pr t mirn tuaj hapi rrug npr t, lshoi shiun prej s larti, e kjo mundsoi q t mbijn bim t llojeve t ndryshme.
    54. Hani ju dhe kullotni kafsht tuaja (nga ato bim). Vrtet, pr t gjitha kto (q u prmendn) ka argumente pr ata q kan mendje t shndodh.
    55. Prej asaj (toks) Ne u krijuam ju, e ju do t'u kthejm prsri n t, e prej saj do t'ju nxjerrim edhe nj her.
    56. Ne ia bm t mundshme atij t'i shoh t gjitha argumentet Ton, por ai i fnjeu ato dhe i refuzoi.
    57. (Ather faraoni) Tha: "O Musa, a mos na ke ardhur q me magjin tnde t na nxjerrsh prej toks ton (prej Egjiptit)?
    58. Edhe ne do t kundrvihemi me nj aso magjie, pra cakto nj dhe nj vend q do t na prshtatet, e q nuk do ta thyenim as ne as ti".
    59. (Musai) Tha: "Koha e caktuar le t jet dita e fests n mnyr q njerzit t tubohen para dite".
    60. Faraoni u kthye dhe tuboi magjistart e vet dhe doli n kohn (dhe vendin) e caktuar.
    61. Ather Musai u tha atyre (magjistarve): "Mjerimi sht juaji, prandaj mos shpifni ndaj All-llaht ndonj gnjeshtr e t'ju shkatrroj me nj dnim, se pa dyshim ai q shpif ka dshtuar keq".
    62. Ata (magjistart) polemizuan pr shtjen e tyre, por bisedn e bn fshehurazi (nga masa).
    63. Ata pastaj (pas biseds s fshehur) than: "Kta t dy jan magjistar, q me magjin e tyre duan t'ju nxjerrin nga toka juaj dhe ta zhdukin drejtimin (ideologjin) tuaj q padyshim sht m i drejti".
    64. Pra, (meq jan magjistar) ju vendosni seriozisht shtjen tuaj dhe dilni n shesh tok t bashkuar, e ai q trimfon sot, ai ka arritur suksesin,
    65. Ata than: "O Musa, do t hedhsh ti apo ne po hedhim t part?"
    66. Ai (Musai) tha: Jo, hidhni ju! Kur, ja, atij iu dk se nga ajo magji e tyre litart dhe shkopinjt lviznin (si gjarprinj).
    67. E Musai ndjeu n vete njfar frike.
    68. Ne i tham atij: "Mos ke frik, sht m se e sigurt se ti do t jesh triumfues!"
    69. Tani hidhe at q e ke n dorn tndet djatht (shkopin), q t'i glltis ato q i bn ata, sepse ajo q bn ata nuk sht asgj tjetr pos mashtrim magjistari, e magistari nuk do t ket sukses kudo qoft.
    70. Ather (kur shkopi i Musait i lltiti) magjistart u hodhn n sexhde e than: "Ne i besuam Zotit t Harunit dhe t Musait!"
    71. Ai (faraoni) tha: "Ai besuat atij para se t'u jap leje? Ai (Musai) sht prijs i juaj, i cili a msoi magjin, un do t'ua pres duart e kmbt trthorazi e do t'u var n trungujt e hurmave, e ather ju do a kuptoni se cili prej nesh ka dnim m t ashpr e m t vazhdueshm?"
    72. Ata than: "Pasha At q na krijoi, nuk t japim prparsi ty ndaj argumenteve q na erdhn, e ti bje at q mendon ta bs, dhe mund ta zbatosh vetm at q i takonjets s ksaj bote!"
    73. Ne i besuam Zotit ton q Ai t na fal gabimet dhe magjin, me t ciln ti na detyrove. All-llahu sht m i miri (n t shprblyerit) dhe m i prjetshmi (n t dnuar)!
    74. Ai q i paraqitet Zotit t vet si kriminel, e ka Xhehennemin, n t cilin as nuk vdes as nuk jeton.
    75. Ndrsa ai q i paraqitet Atij besimtar e q ka br vepra t mira, t tillt i presin merita t larta.
    76. (do ta presin) Xhennete t Adnit, npr t cilt do t rrjedhin lumenj dhe atydo t jen prjet. Ky sht shprblimi i atij q sht pastruar nga mosbesimi.
    77. Ne i kumtuam Musait: "Udhto natn me robt e Mij, hapu atyre me rrug t terur n det, e mos ke frik se do t zn, a do t fundossh".
    78. Atyre iu vu prapa faraoni me ushtrin e vet, po ata psuan n det ashtu si psuan.
    79. Faraoni e humbi popullin e vet, e nuk e udhzoi.
    80. O bijt e israilit, Ne ju shptuam prej armikut tuaj, ua prcaktuam ann e djatht t Turit (pr shpalljen e Tevratit), ju furnizuam me rrshir (si mjalti) dhe shkurtza.
    81. Hani nga t mirat q u dhuruam, e mos u bni prbuzs se do t'u godas hidhrimi Im, e at q e z hidhrimi Im, ai ka mbaruar.
    82. Nuk ka dyshim se Un e fal at q sht penduar, q ka besuar, q ka br vepra t mira dhe q prqendrohet pr n rrugn e drejt.
    83. Po ty o Musa: "'t nguti para popullit tnd?"
    84. Ai u prgjigj: "Ja, ata jn pran meje, e un u nguta te ti, o Zoti im, q t jesh i knaqur ndaj meje!"
    85. Ai (All-llahu) Tha: "Ne sprovuam popullin tnd pas teje, dhe ata i hodhi n humbje Samiriji!"
    86. Musai u kthye te populli i vet i hidhruar e i piklluar dhe tha: "O populli im, a nuk u premtoi juve Zoti juaj premtim t mir, a mos u b koh e gjat e ju e harruat premtimin, ose dshiruat t ju godas hidhrimi nga Zoti juaj, andaj e thyet besn q ma keni dhn?"
    87. Ata than: "Ne nuk e thyem besn tnde me dshirn ton, por ne ishim ngarkuar me barr t rnda nga stolit e popullit e i hodhm ato (n zjarr), e ashtu i hodhi edhe Samirija".
    88. E ai (Samirija) ua mbaroi atyre nj vi me trup q plliste, e ata than: "Ky sht zoti juaj dhe Zoti i Musait, po ai (Musai) e ka harruar".
    89. A nuk e kuptonin ata se ai (vi) as nuk u prgjigjej atyre, e as nuk kishte mundsi t'ju sillte ndonj dobi a dm.
    90. E Haruni atyre u pat thn m par: "O populli im, ju vetmu sprovuat me t, pse Zoti juaj sht i Gjithmshirshmi, andaj ejani pas meje dhe m dgjoni pr kt q po ua thm".
    91. Ata i than: "Ne nuk dp t'i ndahemi ktij (adhurimit t viit) deri q t kthehet Musai!"
    92. Ai (Musai u kthye e) tha: "O Harun 't prngoi ty kur i pe se morn rrugn e gabuar,
    93. E ti mos u vazhdosh rrugn time? Amos e kundrshtove edhe ti porosin time?"
    94. Ai (Haruni) tha: "O bir i nns sime, mos m kap as pr mjekrre as pr flok, se un u friksova se do t thuash: i prave beni israilt dhe nuk e ke respektuar porosin time?"
    95. Ai (Musai) tha: "E ka ishte puna jote, o Samirij?"
    96. Tha (Samirija): "Un pash at q ata nuk pan, e mora nj grusht nga gjurma e t drguarit (nga frkemi i kalit t Xhibrilit) dhe ia hodha atij (viit) dhe kshtu m mashtroi vetvetja".
    97. Ai (Musai) tha: "Prandaj, largohu sepse sa t jesh gjall ke pr t thn: (kdo q e sheh) "Mos m'u afro!" E ty t pret edhe nj moment (dnim) i pathyeshm. E ti tash shikoje zotin tnd q e adhurove bindshm, e tani at do ta djegim e do ta bjm shkrumb dhe hirin e tij do ta shprndajm npr det".
    98. I adhurari juaj sht vetm All-llahu, q prve Tij nuk ka zot tjetr, e dituria e Tij ka prfshir do send.
    99. Po kshtu, Ne t rrfejm ty pr disa ngandodhit q kan kaluar m heret dhe nga ana jon t dham ty shpalljen plot prkujtime.
    100. Kush i kthen shpinn ksaj (shpalljes - Kur'anit), ai do t bart n ditn e kijametit barrn m t rnd.
    101. Nn at do t qndrojn prgjithmon. Sa barr e keqe sht pr ta n ditn e kijametit.
    102. Ditn kur i fryhet surit (bririt), at dit Ne i tubojm mkatart symavijosur (t verbr, t shmtuar).
    103. E ata pshprisin mes vete: nuk qndruat (n dynja) m shum se nja dhjet dit.
    104. Ne m s miri e dijm se ka flasin ata, e edhe at kur m i menuri prej tyre u tha: "Nuk qndruat m shum se nj dit!"
    105. Ty t pyesin edhe pr kodrat, thuaj: "Zoti im mund t'i bj thrrime t shprndara".
    106. Dhe vendin e tyre ta bj rrafsh pa far bime e ndrtese.
    107. E nuk do t shohsh n t as ultsir e as lartsir.
    108. At dit, ata do t shkojn pas thirrsit. e nuk do t'i largohen atij, e para t Gjithmshirshmit ulen zrat e nuk dgjohet tjetr pos nj z i ult.
    109. At dit nuk bn dobi as ndrmjetsimi, prve atij, t cilin e ka lejuar i Gjithmshirshmi t ndrmjetsoj dhe pr t cilin e plqeu ndrmjetsimin.
    110. Ai i di ato q ishin para tyre dhe ato q vijn pas, po dija e tyre nuk mund ta prfshij ate.
    111. E fytyrat (e mkatarve) e turpruara, i prlen t Prjetshmit, t Gjithfuqishmit, sepse ka dshtuar ai q barti padrejtsin.
    112. Kush sht besimtar dhe bn vepra t mira, ai nuk i friksohet ndonj padrejtsie e as ndonj mungese (n shprblim).
    113. Kshtu Ne e shpallm kt Kur'an arabisht dhe prsritm n t vrejtjet, n mnyr q ata t ruhen ose ai (Kur'ani) t'u sjell atyre prvoj msimi.
    114. I lart sht All-llahu, Sundue i vrtet. Ti mos nxito me Kur'anin para se t prfundoj shpallja e tij te ti, dhe thuaj: "Zoti im, m shto dituri!"
    115. Na i patm urdhruar edhe Ademit (t mos i afrohej pems), po ai harroi, pra re ai nuk gjetn vendosmri.
    116. Prkujto kur Ne u tham engjjve: "Bni sexhde ndaj Ademit, ata i bn, pos Iblisit, i cili nuk deshi".
    117. E Ne i tham: "O Adem ky sht armik yti dhe i bashkshortes tnde, pra mos t'ju nxjerr kurrsesi nga Xhenneti, e t'ju v n vshtirsi (pr t siguruar mjetet e jetess)".
    118. Ti aty (n Xhennet) nuk ke pr t qen i uritur e as nuk ke pr t mbetur i zhveshur.
    119. Aty nuk ke pr t pasur etje e as nuk do t kesh vap.
    120. Por, at e ngacmoi djalli duke i thn: "O Adem, a do t t treoj pr pemn e pavdekshmris dhe t sundimit t pazhdukshm!"
    121. Ata t dy hngrn nga ajo (pem) dhe q t dy u zhveshn, e ia nisn ta mbulojn veten e tyre me gjethe q mbldhnin npr Xhennet, dh kshtu Ademi theu urdhrin e Zotit t ve dhe gaboi.
    122. Mandej Zoti i vet at t zgjedhur, ia pranoi pendimin dhe e vuri n rrugn e drejt (t vendosur).
    123. Ai (All-llahu) u tha: "Zbritni prej aty q t gjith, do t jeni armiq t njri-tjetrit. Nse u vjen na Un udhzim (libr e pejgamber) kush i prmbahet udhimit Tim, ai nuk ka pr t humbur (n dunja) e as nuk ka pr t dshtuar (n etn tjetr)".
    124. E kush ia kthen shpinn udhzimit Tim, do t ket jet t vshtir dhe n ditn e kijametit do ta ringjall t verbr.
    125. Ai (q nuk besoi) do t thot: "Zoti im, prse m ngrite t verbr, kur un isha me sy?"
    126. Ai (All-llahu) thot: "Ashtu si harrove ti argumentet Tona q t'i ofruam, ashtu je ti i harruar sot".
    127. Po kshtu Ne e shprblejm edhe at q zhytet n mkate dhe nk i beson argumentet e Zotit t vet, po dnimi n botn tjetr sht edhe m i ashpr dhe i prjetshm.
    128. A nuk e kan t qart ata se sa breza para tyre i kemi zhdukur, e kta ecin npr ato vendbanime t tyre. N gjurmt e atyre ka fakte pr ata q kan arsye t shndosh.
    129. E, sikur t mos ishte vendimi dhe afati i caktuar m heret nga Zoti yt, dnimi do t'i kapte ata.
    130. Prandaj, ti bhu i durueshm ndaj asaj q thon ata, dhe duke falnderuar Zotin tnd, falu para lindjes s diellit dhe para perndimit t tij, falu edhe n ort e mats dhe n skajet e dits, ashtu q t gjejsh knaqsi (me shprblim).
    131. Dhe mos ia ngul syt bukuris s ksaj jete me t ciln i bm t knaqen disa prej tyre (mosbesimtar), e pr t'i sprovuar me t, sepse shprbimi i Zotit tnd sht m i mir dhe sht i prjetshm.
    132. Urdhro familjen tnde t fal namaz, e edhe ti vet zbatoje at, ngase zne nuk krkojm prej teje ndonj furnizim (pr ty as pr familjen tnde), Ne t frnizojm ty (dhe ata), ardhmria e mir sht e atij q ruhet.
    133. Ata than: "prse nuk na solli ai ndonj argument nga Zoti i vet? A nuk u erdhi atyre sqarim (n Kur'an) pr at q ishte n broshurat e mparshme".
    134. Dhe sikurt'i ndshkonim ata me ndonj dnim para tij (para se t shpallim Kur'anin) ata do t thonin: "Zoti yn, prse nuk na ove ndonj t drguar q t'iu prmbaheshim fakteve Tua para se t poshtroheshim e t mjeroheshim".
    135. Thuaj: "Secili sht duke pritur, pra pritni edhe ju, se s shpejti do ta kuptoni se kush ishin ithtart e rrugs s drejt dhe e gjeti t vrtetn".
    Sui generis

Faqja 1 prej 6 123 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Studiues t gjuhs shqipe
    Nga Eni n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 33
    Postimi i Fundit: 30-01-2018, 10:23
  2. Dshtimi i gjuhs standarde shqipe te gegt!
    Nga Davius n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 460
    Postimi i Fundit: 31-01-2010, 20:27
  3. Pastrtia e gjuhs shqipe n media
    Nga murik n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 24-02-2007, 18:10
  4. A vihet ne diskutim Sovraniteti Kombit?
    Nga Dito n forumin shtja kombtare
    Prgjigje: 12
    Postimi i Fundit: 06-10-2006, 21:17
  5. Konferenc ndrkombtare pr shqipen standarde
    Nga Beqari002 n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 15-11-2002, 14:08

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •