Close
Faqja 2 prej 6 FillimFillim 1234 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 21 deri 40 prej 115
  1. #21
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Enbija

    1. Njerzve u sht afruar koha e llogaris s tyre, e ata t hutuar n pakujdesi nuk prgatiten fare pr t.
    2. Atyre nuk u vjen asnj kshill e re (n Kur'an) nga Zoti i tyre, e q ata t mos tallen me t duke e dgjuar.
    3. T shmangura nga e vrteta jan zemrat e tyre. Ata q jan zullumqar dhe duke biseduar fshehtas (thon): "A mos sht ky (Muhammedi) di tjetr pos njeri, sikurse edhe ju, pra a do t'ia pranoni magjin e tij kur ju po e dini?"
    4. Ai (Muhammedi) tha: "Zoti im di pr thnien q thuhet n qiell e n tok (pra di edhe pr bisedn tuaj), Ai sht m dgjuesi, m i dijshmi!"
    5. Ata madje than: "(pr Kur'anin) ndrra t prziera, madje than se ai (Muhammedi) vet e trilloi, ai sht poet! Le t na e sjell nj mrekulli ashtu si u drguan t mparshmit (me mrekulli)!"
    6. Banort e qyteteve para tyre nuk i besuan (mrekullit), prandaj Ne i shkatrruam, a mos do t besojn kta?
    7. Ne edhe para teje nuk drguam tjetr pos burra, t cilve u dham shpallje, e nse nuk dini kt, ather pyetni njerzit e dijshm.
    8. Ne nuk i bm ata (pejgambert) trupa q nuk han ushqim e as nuk ishin t prjetshm (t pavdekshm).
    9. Ne u plotsuam pastaj premtimin, i shptuam ata dhe k dshiruam Ne, ndrsa ata q kaluan do kufi, i zhdukm.
    10. A nuk e kuptoni se Ne ua shpallm librin n t cilin gjendet krenaria e juaj?
    11. Ne shpartalluam sa vendbanime q ishin mizore, e ne vend t tyre sollm popull tjetr.
    12. E ata kur e hetonin forcn e dnimit ton, iknin me shpejtsi.
    13. (ather atyre u thuhej) Mos ikni, po kthehuni n begatit dhe n vendbanimet tuaja se ndoshta do t mund t merreni vesh (e gjith kjo ishte nj ironi kundr tyre).
    14. Ata thonin: "O shkatrrimi yn, vrtet ne ishim zullumqar!"
    15. Mjerimi i tyre vazhdoi ashtu derisa i bm t korrur e t ftohur (t vdekur).
    16. Ne nuk e krijuam qiellin, tokn e do gj ka mes tyre shkel e shko (pa qllim t caktuar).
    17. Sikur t kishim dashur t zbavitemi dhe sikur t donim ta bnim at, Ne do t zbaviteshim n kompetencn Ton, por Ne nuk bm at.
    18. Prkundrazi, Ne t pavrtetn e godasim me t vrtetn dhe ajo (e vrteta) triumfon mbi t ndrsa ajo (gnjeshtra) zhduket. E juve (jobesimtarve) u takon shkatrrimi, pr at q i prshkruani (Zotit, si fmij etj.).
    19. Vetm e Tij sht do gj q sht n qiej e tok! E ata q jan pran Tij (melaiket), nuk shprehin mendjemadhsi n adhurim ndaj Tij, e as nuk u bhet (ibadeti) monoton.
    20. Ata lartsojn (All-llahun) nat e dit dhe nuk mrziten.
    21. A mos morn ata zota prej toke q mund t ringjallin (t vdekurit)?
    22. Sikur t kishte n to (n qiej e n tok) zota pos All-llahut, ato t dyja do t shkatrroheshin. Larg asaj q i prshkruajn sht All-llahu, Zot i Arshit.
    23. Ai nuk pyetet se ka punon, po ata, (njerzit), pyeten.
    24. A prvetsuan ata zota tjer pos Tij? Thuaj: "Sillne argumentin tuaj? Ky (Kur'ani) sht argument pr kta q tani jan me mua dhe pr ata q ishin para meje, por shumica e tyre nuk e din t vrtetn, andaj edhe nuk vshtrojn.
    25. Ne nuk drguam asnj t drguar para teje e t mos i kemi shpallur atij se: nuk ka zot tjetr prve Meje, pra m adhuroni!"
    26. E ata than: "I Gjithmshirshmi ka fmij!" Larg saj qoft madhria e Tij! Ja ata jan rob t ndershm!
    27. Q nuk flasin para Tij, ata veprojn me urdhrin e Tij.
    28. Ai (All-llahu) e di ka vepruan m par dhe ka do t veprojn, dhe ata nuk prpiqen t ndihmojn pos pr at me t cilin sht i knaqur Ai, e ata nga frika prej tij jan t pakujdesshm.
    29. Ndrsa, kush thot prej tyre se un jam zot pos Tij, ndshkimi pr t sht Xhehennemi. Kshtu i ndshkojm Ne zullumqart.
    30. A nuk e din ata, t cilt nuk besuan se qiejt e toka ishin t ngjitura, e Ne i ndam ato t dyja dhe ujin e bm baz t jets s do sendi; a nuk besojn?
    31. Dhe n t (tok) Ne kemi krijuar bjeshk t paluhatshme q t mos i lkund ata, dhe npr to kemi br lugina e rrug n mnyr q ata t din t orientohen.
    32. Qiellin ua kemi br kulm t sigurt, por ata zbrapsen prej atyre argumenteve.
    33. Ai sht q krijoi natn e ditn, diellin e hnn dhe secili prej tyre noton n orbit.
    34. Ne, asnj njeri para teje (Muhammed) nuk i dham jet t prhershme, e nse ti vdes, a mos do t mbesin ata prgjithmon?
    35. do krijes do ta shijoj vdekjen, e Ne, n shenj sprove ju sprovojm me vshtirsi e knaqsi, dhe ju ktheheni te Ne.
    36. E kur t shohin ty ata q nuk besuan, nuk t marrin ndryshe vetm se n tallje (duke thn): "A ky sht ai q prgojon zott tuaj!" E ata prmendjen e Mshiruesit (Rrahman) e mohojn.
    37. Njeriu nga vet natyra e tij sht i ngutshm, e Un do t'ua tregoj juve masn Time ndshkuese, pra mos krkoni t'u vie m shpejt.
    38. Ata than: "Kur do t jet ai premtim (me dnim) nse e thoni t vrtetn?"
    39. Sikur ta dinin ata q nuk besuan se ather nuk do t mund ta largojn zjarrin as nga fytyrat e tyre e as nga shpinat, e as q do t ndihmohen (nuk do t ishin jobesimtar).
    40. Por atyre do t'u vij befas, do t'i trondit ata, e ather as nuk mund ta largojn dhe as nuk jepet afat.
    41. N t vrtet, jan br prqeshje edhe me t drguarit tjer para teje, ata q u talln me ta, i prfshiu ajo me ka talleshin.
    42. Thuaj: "Kush u mbron juve prej (dnimit t) t Madhruarit natn e ditn?" Por jo, ata i kthejn shpinn kshillave t Zotit t tyre.
    43. A mos kan ata pos Nesh zota t tjer q i mbrojn? Po ata nuk mund t'i ndihmojn vetvetes (e lr m adhuruesve), Ata (mosbesimtart) as nuk do t pranohen prej Nesh n fqinjsi.
    44. Por Ne u dham atyre dhe prindrve t tyre jet t gjat me knaqsi (e ata u mashtruan). A nuk e vrejn ata se Ne u paksojm tokn nga ant e saj, ather a mos ata do t jen fitues (o t humbur)?
    45. Thuaj: "Un ua trheq vrejtjen vetm me ann e ksaj shpalljeje, po i shurdhti nuk dgjon thirrjen edhe kur i trhiqet vrejtja".
    46. E sikur t'i godas pak ndonj e keqe nga dnimi i Zotit tnd, ata do t thon: "T mjert ne, i bm vetes padrejtsi"!
    47. N ditn e gjykimit Ne do t vm peshoja t drejta, e askujt nuk i bhet e padrejt asgj, edhe nse sht (vepra) sa peshoja e nj kokrre t melit Ne do ta sjellim at. E mjafton q Ne jemi llogarits.
    48. Ne i patm dhn Musait e Harunit Furkanin (dalluesin mes t vrtets e t kots - Tevratin), q ishte drit e kshill pr t devotshmit.
    49. T cilt ia kan frikn Zotit t tyre edhe pse nuk e shohin dhe ata t cilt ia kan dron kijametit.
    50. Edhe ky (Kur'ani) sht kshill, sht i bekuar q Ne e shpallm. A, ju po e refuzoni.
    51. Ne i dham Ibrahimit hert t mbarn, sepse Ne kemi njohur mir at (ia dham t mbarn se e meritoi).
    52. Kur ai babait dhe popullit t vet u tha: "'jan kto statuja q i adhuroni?"
    53. Ata than: "I gjetm t part tan, q po i adhuronin".
    54. Ai u tha: "Edhe t part tuaj e edhe ju qart ishit t humbur!"
    55. Ata than: "Me gjith mend e ke apo mos po tallesh!"
    56. Ather ai tha: "Jo, por Zoti juaj sht Zoti i qiejve e i toks, sht Ai q i krijoi ato, ndrsa un jam dshmues pr kt!"
    57. Pasha All-llahun, posa t largoheni ju, un kam pr t'ia br at q duhet statujave tuaja!
    58. Dhe i bri ato cop-cop, prve nj m t madhes q e kishin ata e me shpres se atij do t'i drejtohen (pr ta kuptuar se kush i theu).
    59. (Kur u kthyen i pan) Ata than: "Kush e bri kt me zotat tan? Ai na qenka kriminel!"
    60. (pastaj) than: "Kemi dgjuar pr nj djalosh q i prqeshte ato, t cilit i thonin Ibrahim".
    61. Ata than: "Silleni at ktu n sy t njerzve q ta shohin (e ta dnojm)".
    62. I than: "A e bre ti kt me zotat tan, o Ibrahim?"
    63. Ai tha: "Jo, por at, e bri i madhi i tyre, ju pyetni ata nse jan q flasin?"
    64. Ata u ndaln e u menduan me veten, e dikush tha: "Vrtet, ju jeni mu ata t gabuarit (pse adhuronit gjra t kota)".
    65. Mirpo, pastaj e shoshitn kt gj n kokat e tyre (u kthyen nga bindja n kokfortsi) dhe than: "Po ti e ke ditur se kta nuk flasin!"
    66. Ai tha: "A po adhuroni pra n vend t All-llahut asish q nuk u sjellin kurrfar dobie as dmi?"
    67. Medet pr ju dhe pr ata q i adhuroni, pos All-llahut, po a nuk po kuptoni?"
    68. Ather ata than: "Digjeni at (Ibrahimin) dhe ndihmoni zotat tuaj, nse doni t'u ndihmoni!"
    69. Po Ne i tham: "O zjarr, bhu i ftoht dhe shptim pr Ibrahimin!"
    70. Ata deshn t'i bjn atij (Ibrahimit) kurth, po Ne ata i bm m t dshtuarit.
    71. E Ne shptuam at e edhe Lutin n at tokn q e kemi bekuar pr njerz.
    72. Dhe ia faln atij Is-hakun, e si dhurat edhe Jakubin. Dhe q t gjith i bm t mir (pejgamber).
    73. Dhe ata i bm shemblltyr q udhzonin sipas urdhrit Ton, i orientuam n pun t mira, n falljen e namazit, n dhnien e zeqatit, dhe ata ishin adhurues Tan t sinqert.
    74. Dhe Ne Lutit i dham t jet pejgamber dhe i dijshm, andaj edhe e shptuam prej atij fshatit (vendbanimi) q bnte pun t ndyra, ata ishin popull i dmshm e i prishur.
    75. At (Lutin) e shptuam dhe e vm nn mshirn Ton, vrtet ai ishte prej m t mirve.
    76. (Prkujto) Edhe Nuhun kur m par - pat thirrur (Zotin) e Ne ia pranuam atij (edhe lutjen) e ate dhe familjen e tij e shptuam nga ai tmerri i madh.
    77. Ne e mbrojtm at prej atij populli q prgnjeshtronte argumentet Tona, vrtet ai ishte popull i keq, prandaj i prmbytm t gjith.
    78. (Prkjto) Davudin e Sulejmanin kur pleqronin pr shjen e bims (mbjelljes) t ciln delet e ati populli e kishin kullotur natn, e Ne ishim prcjells t gjykimit t tyre.
    79. E Sulejmanit Ne ia msuam at (prgjegjen e sakt), po secilit (prej tyre) u patm dhn urtsi e dije. Ne e bm q kodrat dhe shpezt t madhrojn (bjn tesbih) s bashku me Davudin. Ne kemi mundsi (ta bjm kt) edhe e bm.
    80. Ne e msuam atij (Davudit) mbarimin e petkave (t hekurta) pr ju, q t ju mbrojn n raste lufte. A jeni pra mirnjohs ju pr kt?
    81. Ndrsa Sulejmanit (ia nnshtruam) ern e fort q sipas dshirs se tij ecte me t deri te toka t ciln e kemi bekuar Ne. Ne jemi t gjithdijshm pr do gj.
    82. Edhe disa nga djajt (ia nnshtruam) q zhyteshin (n thellsi t ujit) dhe bnin edhe pun tjera pr t (pr Sulejmanin), por Ne i ruanim ata (t mos shmangeshin).
    83. (Prkujto) Edhe Ejubin kur iu drejtua Zotit t vet me lutje: "M gjeti belaja, e Ti je m Mshiruesi ndr Mshiruesit!"
    84. Ne iu prgjegjm atij nga mshira e Jon, ia hoqm ato vshtirsi q i kishte, i dham familjen e tij dhe aq sa ishin ata, dhe e bm prkujtim pr t devotshmit.
    85. (Prkujto) Edhe Ismailin, Idrisin dhe Dhulkiflin, q t gjith ishin t durueshm.
    86. Ata i prfshim n mshirn Ton, se ishin vrtet prej t mirve.
    87. (Prkujto) Edhe at t peshkut (Junusin) kur doli i hidhruar (prej popullit) dhe mendoi se nuk do t'i vij m puna ngusht, po n errsira ai tha se: "Nuk ka Zot pos Teje. Ti je i pastr, nuk ke t meta. Un i bra padrejt vetes!"
    88. Ne iu prgjigjm atij, e shptuam nga tmerri. Kshtu i shptojm Ne besimtart.
    89. (Prkujto) Edhe Zekiriain kur e luti Zotin e vet: "Zoti im, mos m le t vetmuar se Ti je m i miri trashgues (pas dokujt)".
    90. Ne ia pranuam lutjen e tij, ia dhuruam atij Jahjain dhe ia prmirsuam bashkshorten atij. Ata prpiqeshin pr pun t mira, na u luteshin duke shpresuar dhe duke u friksuar, ishin respektues ndaj nesh.
    91. (Prkujto) Edhe at q e ruajti nderin e saj, e Ne e frymzuam at me shpirt (barr) nga ana Jon dhe at dhe t birin e saj; bm mrekulli pr njerzit.
    92. Kjo f sht e juaja dhe sht e vetmja f (e shpallur), kurse Un jam Zoti juaj, pra m adhuroni vetm Mua.
    93. Po ata e ndan shtjen e fes dhe u pran mes vete (u ndan n grupe: monoteist, politeist, jehudi, t krishter, zjarrputist etj.), mirpo, q t gjith do t vijn te Ne.
    94. E kush bn ndonj vepr t mir dhe sht besimtar, mundi i tij nuk i mohohet, pse Ne i shnojm ato.
    95. Ndrsa sht e pamundur pr (banort e) nj fshat t cilin e kemi shkatrruar Ne, t kthehen (n kt jet).
    96. Derisa t hapet (penda) e Jexhuxh Mexhuxhve dhe ata do t zbresin nga do bregore me shpejtsi.
    97. Dhe derisa t jet afruar premtimi i sakt (dita e kijametit) e ai sht momenti kur mbeten t shtangt syt e atyre q nuk besuan (n ato aste thon): "T mjert ne, vrtet ishim krejt t pavetdijshm pr kt (moment); por jo, sht e vrtet se ishim zullumqar t mdhenj.
    98. Ju, dhe ajo q adhuruat ju pos All-llahut, do t jeni lnd e Xhehennemit, dhe keni pr t hyr n t.
    99. Sikur t kishin qen ata zota, ata nuk do t hynin n t, po q t gjith do t jen aty prgjithmon.
    100. Aty ata do t ken rrnkim dhe aty ata nuk dgjojn.
    101. E atyre t cilve u priu e mbara nga ana jon, do t jen larg tij (Xhehennemit).
    102. Ata nuk nuk do t dgjojn as zhurmn e tij, dhe ata do t jen prgjithmon t knaqur me at q e dshirojn vet.
    103. Ata nuk do t'i shqetsoj ajo frika e madhe (e fyerjes s gurit), dhe do t'i presin engjjt (duke u uruar): "Kjo sht dita e juaj q u premtohej".
    104. (Prkujto) At dit kur Ne e palojm qiellin sikurse palimi i fletve n libr. Ashtu sikundr e kemi filluar krijimin (tuaj), e rikthejm. Ky sht obligim Yni, e Ne e bjm kt.
    105. Ne e kemi shnuar n Zebur (n librat e shenjt) pas shnimit (n Lehvi Mahfudh), se me t vrtet tokn do ta trashgojn robt e Mij t mir.
    106. Ne kt (q u prmend) ka mjaft pr nj popull t dgjueshm.
    107. E Ne t drguam ty (Muhammed) vetm si mshir pr t gjitha krijesat.
    108. Thuaj: "Mua m shpallet se Zoti i juaj sht vetm nj Zot, e ju a po dorzoheni?"
    109. E nse ata refuzojn, ti thuaju: "Un u njoftova ju n mnyr t barabart, dhe se un nuk e di se sht afr ose larg ajo q po premtoheni?"
    110. Ai e di thnien e hapt, e di edhe at q mbani fsheht.
    111. E nuk e di, mos sht kjo sprov pr ju (vonesa e dnimit), apo t knaqeni deri n nj koh.
    112. Ai (Muhammedi) tha: "Zoti im, gjyko (mes meje dhe atyre gnjeshtarve) me t vrtetn! E Zoti yn, Mshirues sht ai prej t cilit krkohet ndihm kundr asaj q ju prshkruani!"
    Sui generis

  2. #22
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Haxhxh

    1. O ju njerz, ruanu dnimit nga Zoti juaj, sepse dridhja pran katastrofs s kijametit sht nj llahtari e madhe.
    2. At dit, kur ta prjetoni at, secila gjidhnse braktis at q ka pr gjini dhe secila shtatzn e hedh para kohe barrn e vet, ndrsa njerzit duken t dehur, po ata nuk jan t dehur, por dnimi i All-llahut sht i ashpr.
    3. Ka ndonj nga njerzit q kundrshton n shtje rreth All-llahut, pa kurrfar dije dhe ndjek do djall t mbrapsht.
    4. Ai (djalli) sht gjykuar ta humb dhe ta orientoj n vuajtje t zjarrit t madh, at q i miqsohet atij.
    5. O ju njerz, nse dyshoni pr ringjalljen, ather (mendoni krijimin tuaj q) Ne u krijuam ju prej dheu, pastaj prej uji, pastaj prej nj gjaku t ngjizur, pastaj prej nj sa kafshat mishi, q sht krijes e formuluar ose e paformuluar, n mnyr q t'ju sqarojm. Ndrsa at q e dshirojm Ne e prqndrojm n mitr deri n nj afat t caktuar, e mandej u nxjerrim foshnje dhe ashtu t arrini pjekurin tuaj. Ka q dikush prej jush vdes hert, e dikush t jetoj deri n pleqri t thell, n mnyr q t mos dij asgj nga dija q ka pasur. E ti e sheh tokn e that-t vdekur, e kur Ne ia lshojm asaj ujin ajo gjallrohet, shtohet dhe nga t gjitha llojet rrit bim t kndshme.
    6. Kt (e themi pr ta ditur) se All-llahu sht Ai i vrteti dhe se Ai ringjall t vdekurit dhe Ai ka fuqi pr do send.
    7. Dhe nuk ka dyshim se kijameti do t vij patjetr dhe se All-llahu me siguri do t'i ngjall ata t varrezave (t vdekurit).
    8. E ka ndonj prej njerzve q bn polemik rreth shtjes s All-llahut, duke mos pasur kurrfar dije, kurrfar udhzimi dhe kurrfar libri t besueshm.
    9. Ai q shtrmbron qafn (n shenj mendjemadhsie), e prpiqet t'i humb njerzit nga rruga e All-llahut. Atij do t'i takoj poshtrimi n kt jet, ndrsa n ditn e kijametit atij do t'ia veshim dnimin e djegies (t zjarrit).
    10. Kt pr shkak t asaj q bn duart tua, ndrsa All-llahu nuk sht zullumqar ndaj robrve.
    11. Ka nga njerzit q adhuron All-llahun me mdyshje (luhatshm) nse e godet ndonj e mir ai qetsohet m t, po nse e godet ndonj e pakndshme, ai kthehet n fytyrn e vet t vrtet (t mparshme), ai i ka humbur kt dhe jetn tjetr e ky sht ai dshtimi i qart.
    12. Ai n vend t All-llahut lut at q nuk mund t'i bj as dm as dobi. Edhe kjo sht ajo humbja pa mbarim.
    13. Lut at q dmin e tij e ka m afr se dobin e tij. Sa ndihmtar e shok i keq qenke (do t'i thot atij adhuruesi n ditn e kijametit).
    14. Ata t cilt besuan dhe bn vepra t mira, All-llahu do t'i vej n Xhennete, nn t cilt rrjedhin lumenj. S'ka dyshim, All-llahu punon at q dshiron.
    15. Kush mendon se All-llahu nuk do ta ndihmoj at (Muhammedin) n kt dhe n tjern jet, ai le t ngritet me ndonj mjet deri n qiell e le ta kput (ndihmn), e le t shikoj se a po ia largon mjeshtria e tij at q po e mllefos.
    16. Dhe kshtu Ne e zbritm kt (Kur'anin) plot argumente t qarta, dhe se All-llahu v n rrug t drejt at q do.
    17. sht e sigurt se All-llahu do t bj dallimin (do t gjykoj) n ditn e kiametit n mes atyre q ishin besimtar (mysliman) dhe t atyre q ishin jehudi, sabej, t krishter, zjarrputist, idhujtar. All-llahu di dhe vshtron do gj.
    18. A nuk e di pr All-llahun se Atij i nnshtrohet (i bn sexhde) kush sht n qiej dhe kush sht n tok, edhe dielli, edhe kodrat, edhe bimt edhe shtazt, e edhe shum njerz, po shum jan q dnimi sht merit e tyre. At q e poshtron All-llahu nuk ka kush q mund ta bj t ndershm. All-llahu punon at q dshiron.
    19. Kta jan dy kundrshtar (grupe kundrshtarsh: besimtar dhe jobesimtar) q jan zn rreth Zotit t tyre; e atyre q nuk besuan, u qepn rroba prej zjarri e u hudhet uji i val mbi kokat e tyre.
    20. Q me at u shkrihet krejt ka n barqet e tyre e edhe lkurat.
    21. Pr ata jan edhe kamgjikt e hekurt.
    22. Sa her q prpiqen t dalin prej tij nga vuajtjet e padurueshme, kthehen me dhun n t prsri (u thuhet): "Vuane dnimin me djegie!"
    23. E ata q besuan dhe bn vepra t mira, All-llahu i vendos n Xhennete, npr t cilin rrjedhin lumenj, aty stolisen ata me rrath t art e me xhevahir, e petkat e tyre jan t mndafshta.
    24. Dhe ata jan q u udhzuan me fjalt m t mira dhe u udhzuan n rrugn e lavdishme.
    25. S'ka dyshim se ata t cilt nuk besuan dhe pengojn prej rrugs s All-llahut dhe prej xhamis s shenjt (Qabes), t ciln Ne e bm t barabart pr njerz, qofshin vendas ose t ardhur, dhe, kushdo q t prpiqet t bj ndonj t keqe a ndonj mkat, Ne kemi pr t'ua shijuar nj dnim t idht.
    26. Prkujtoje kur Ne e udhzuam Ibrahimin pr n vendin e shtpis (Qabs): t mos m prshkruaj Mua shok, pastroje shtpin Time pr ata q e vizitojn (bjn tavaf) q qndrojn n kmb duke u falur, prkulur dhe q bjn sexhde.
    27. Dhe thirr ndr njerz pr haxhin, se t vijn ty kmbsor e edhe kalors me deve t rraskapitura q vijn prej rrugve t largta.
    28. (vijn) Pr t qen t pranishm n dobit e tyre dhe q ta prmendin All-llahun n ato dit t caktuara (n shenj falnderimi) dhe pr q i ka furnizuar me kafsh. Hani pra, prej tyre (kurbanave) dhe ushqeni t ngushtuarin e t varfrin.
    29. Pastaj le t heqin papastrtin e tyre, le t'i zbatojn premtimet e veta dhe le t silln (bjn tavaf) rreth shtpis s lasht.
    30. Pra, kshtu: Kush madhron at q All-llahu e bri t shenjt, ajo sht m e dobishme pr te Zoti i vet. Juve u jan lejuar kafsht, pos atyre q u lexohen (n Kur'an) pra largohuni nga ndytesit e idhujve dhe largohuni fjals shpifse.
    31. Duke qen t sinqert n besim ndaj All-llahut, dhe duke mos i prshkruar Atij shok, e kush i prshkruan shok All-llahut, ai sht sikur t bjer nga qielli e ta rrmbej shpendi, ose si ai t cilin e gjuan era e stuhishme n ndonj vend t humbur.
    32. Kjo ht kshtu! E kush madhron dispozitat e All-llahut, ajo sht shenj e devotshmris s zemrave.
    33. Ju keni dobi nga ato (shenja - kurban) pr nj koh t caktuar, e pataj vendi i tyre sht te shtpia e lasht.
    34. Ne i kemi caktuar do populli vendtherrjen (e kurbanit), q ta prmendin emrin e All-llahut pr arsye se i furnizoi ata me kafsht. Zoti juaj sht nj Zot, andaj vetm Atij dorzohuni, e prgzo t dgjueshmit.
    35. T cilt, kur prmendet All-llahu, u dridhen zemrat e tyre, t cilt jan t durueshm ndaj asaj q i godet, t cilt rregullisht e falin namazin dhe t cilt japin pr qllime t dobishme nga ajo me ka i furnizuam Ne.
    36. E devet (therrjen e tyre pr kurban) ua kemi br prej dispozitave t All-llahut, e ju prej tyre keni dobi, andaj prmendnie emrin e All-llahut duke qen ato (t prgatitura pr therrje) n kmb, e kur t shtrihen ato n tok (dhe t'u dal shpirti), hani prej tyre dhe ushqeni nevojtarin dhe at q lyp. Ashtu, ato ua vm n shrbimin tuaj q ju t jeni mirnjohs.
    37. Tek All-llahu nuk arrin as mishi e as gjaku i tyre, por te Ai arrin bindja e juaj. Ai ashtu ua nnshtroi ato juve q ta madhroni All-llahu pr udhzimet q ua bri. Bamirsve merru myzhde.
    38. All-llahu largon dmet e idhujtarve ndaj atyre q besuan, se All-llahu nuk e do asnj tradhtar e bukprmbyst.
    39. Atyre q po sulmohen me luft, u sht dhn leje t luftojn, pr shkak se u sht br padrejt, e All-llahu ka fuqi pr t'u ndihmuar atyre (muslimanve).
    40. (U lejuan t luftojn) Ata, t cilt vetm pse than: "All-llahu sht Zoti yn!" u dbuan prej shtpive t tyre pa kurrfar t drejte. E sikur All-llahu t mos i zbrapste disa me disa t tjer, do t rrnoheshin manastirt, kisha, havrat e edhe xhamit q n to prmendet shum emri i All-llahut. E All-llahu patjetr do ta ndihmoj at q ndihmon rrugn e Tij, se All-llahu sht shum i fuqishm dhe gjithnj triumfues.
    41. (Ai ndihmon) Ata t cilt kur Ne u mundsojm vendosjen n tok, e falin namazin, japin zeqatin, urdhrojn pr t mir dhe largojn prej t keqes. All-llahut i takon prfundimi i shtjeve.
    42. Po edhe nse t prgnjeshtrojn ty, para tyre patn prgnjeshtruar edhe populli i Nuhut, Adi dhe Themudi.
    43. Edhe populli i Ibrahimit dhe populli i Lutit.
    44. Po edhe banort e Medjenit. Qe prgnjeshtruar edhe Musai; e Un jobesimtarve u pata dhn afat, m pastaj u dhash dnim, e far ishte ai dnim Imi? (Ua ndryshova gjendjen n t keq).
    45. E sa fshatra q ishin zullumqar i shkatrruam Ne, e ato jan t rrnuara mbi kulmet e tyre dhe sa bunar kan mbetur shkret e sa pallate t larta!
    46. A nuk udhtuan ata npr tok e t ken zemra me t cilat do t kuptojn, dhe vesh me t cilat do t dgjojn? Pse n t vrtet syt nuk verbrohen, por verbrohen zemrat n kraharor.
    47. Ata krkojn prej teje t'ua ngutsh dnimin, po All-llahu nuk e thyen premtimin e Vet, pse nj dit te Zoti yt, sht sa njmij vjet, si llogaritni ju.
    48. Shum fshatra q ishin n rrug t gabuar, Un ua pata shtyr dnimin pr nj koh, e pastaj i zura me dnim dhe fundi i tyre sht tek Un.
    49. Thuaj: "O ju njerz, un jam pr t'ua trhequr haptazi vrejtjen.
    50. E ata q besuan dhe q bn vepra t mira, do t ken falje (t mkateve), furnizim t begatshm (n Xhennet).
    51. Ndrsa, ata q u prpoqn t'i mposhtin argumentet Tona, t tillt jan banues t Xhehennemit.
    52. Ne nuk drguam para teje asnj t drguar (me shpallje) dhe asnj pejgamber (t drguar si vazhdues i shpalljes s mparshme), e q, kur ai (i drguari) dshiroi di, t mos iu pat hedhur n at dshirn e tij djalli, e All-llahu asgjson at q hedh djalli, dhe All-llahu fuqizon argumentet e Veta. All-llahu sht shum i dijshm dhe me urtsi t madhe rregullon shtjet.
    53. E pr a br at (dyshim) q djalli e hedh si sprov pr ata q n zemrat e tyre kan dyshim (munafikt) dhe pr ata, q i kan t zemrat e shtangta. S'ka dyshim se jobesimtart jan n nj armiqsi t pambarim.
    54. E, edhe pr ta vrtetuar t dijshmit se me t vrtet ai (Kur'anin) sht vrtet prej zotit tnd dhe kshtu t'i besojn atij (Kur'anit) dhe (zemrat e tyre) t bindn ndaj tij. E All-llahu patjetr do t'i udhzoj ata q besuan (prqafuan) n rrugn e drejt.
    55. Ata q nuk besuan jan vazhdimisht n dyshim pr t (pr Kur'anin), derisa t'u vij kijameti befas ose t'u vij dnimi i dits s pafrytshme.
    56. At dit i tr sundimi i takon vetm All-llahut, Ai gjykon mes tyre, E sa u prket atyre q besuan dhe bn vepra t mira, ata kan knaqsit e tyre n Xhennete.
    57. Ndrsa, ata q nuk besuan dhe prgnjeshtruan argumentet tona, t tillt kan dnim me nnmim.
    58. E ata q pr hir t All-llahut braktisn atdheun e tyre, (e duke luftuar) u vran ose vdiqn, All-llahu do t'i shprblej me shprblimin m t mir, e s'ka dyshim All-llahu sht m i miri shprblyes.
    59. Ata do t'i v n nj vend ku do t jen t knaqur. All-llahu di m s miri (kush ka meriton) dhe sht shum i but.
    60. Kjo sht kshtu! E kush ndshkon tjetrin me t njejtn mas me t ciln ka qen i ndshkuar vet, e pastaj atij prsri i bhet padrejt, All-llahu do ta ndihmoj at patjetr. All-llahu shlyen shum t kqijat dhe fal mkatet.
    61. Kt (ndihm) e bn ngase All-llahu (fuqiplot) sht Ai q fut natn n dit e ditn n nat (duke shkurtuar njrn e zgjatur tjetrn). All-llahu me t vrtet dgjon (thniet) e sheh (punt).
    62. Kjo ngase All-llahu sht Ai i vrteti, dhe at q lusin ata pos Tij sht e kot. All-llahu sht vrtet Ai i larti, i madhi.
    63. A nuk e di se All-llahu e lshoi shiun prej qiellit, e toka agon e gjelbruar, vrtet, All-llahu sht i kujdesshm, mirnjohs.
    64. Vetm e Tij sht ka ka n qiej dhe ka ka n tok, All-llahu sht Ai q s'ka nevoj pr asgj, sht i plotfuqishmi i falnderuari.
    65. A nuk sheh se All-llahu nnshtroi do gj q gjendet n tok, pr t mirn tuaj, Ai nnshtroi anijet q sipas dshirs s Tij t lundrojn n det. Ai mban qiellin t mos bjer n tok pos nse dshiron Ai. S'ka dyshim se All-llahu sht mirbrs, mshirues ndaj njerzve.
    66. Ai u dha jetn, u bn t vdisni, e pastaj ju ringjall. Vrtet, njeriu sht prbuzs.
    67. Secilit popull ne i dham ligj (fetar) q ata veprojn sipas tij, pra le t mos polemizojn (popujt e tjer) me ty pr kt shtje (pr shtjen e sheriatit islam), e ti thirri te Zoti yt, se pa dyshim ti je n nj rrug t drejt.
    68. E nse ata t kundrshtojn ty, ti thuaju: "All-llahu di m s miri pr kt q ju po veproni.
    69. All-llahu do t gjykoj mes jush n ditn e kijametit pr at q kundrshtoheshit.
    70. A nuk e ke ditur se All-llahu di ka ekziston n qiell e n tok, e tr ajo sht e shnuar n libr, ajo pr All-llahun sht shum leht.
    71. Ata (idhujtart) adhurojn n vend t All-llahut (idhuj) pr t cilt nuk u ka ardhur kurrfar fakti dhe nuk kan kurrfar dije, pra pr idhujtart nuk ka ndonj ndihmtar.
    72. E kur u lexohen atyre ajetet tona t qarta, n fytyrat e atyre q nuk besuan u vren urrejtje. Gati u vrsulen atyre q ua lexojn ajetet tona. Thuaj: "A t'u tregoj pr nj m t keqe se kjo?" Zjarri, t cilin All-llahu e caktoi pr ata q nuk besuan". Sa i keq sht ai vend ku do t shkojn.
    73. O ju njerz, ja nj shembull veni veshin pra: Vrtet ata q po i adhuroni n vend t All-llahut, ata nuk mund t krijojn asnj miz, edhe nse tubohen t gjith pr t, e po ashtu, nse miza ua rrmben atyre ndonj send, ata nuk do t mund ta shptojn at prej saj. I dobt sht edhe lutsi edhe i luturi.
    74. Ata nuk madhruan All-llahun me madhrin e Tij t vrtet, q e meriton, All-llahu sht i fuqishm, ngadhnjyes.
    75. All-llahu zgjedh t drguar prej engjjve dhe prej njerzve, All-llahu dgjon e sheh.
    76. Ai e di at q e punuan m par dhe at q do t punojn m von ata, dhe t gjitha shtjet i kthehen vetm All-llahut.
    77. O ju q besuat, falni namazin me ruku e sexhde dhe vetm Zotin tuaj adhuronie. Bni pun t mira (t dobishme), se do t gjeni shptim.
    78. Luftoni me nj luft t denj pr hir t All-llahut, se Ai ju zgjodhi ju (ju prcaktoi pr t luftuar pr rrugn e Tij) dhe nuk ju obligoi n f me ndonj vshtirsi, n fen e babait tuaj, Ibrahimit. Ai edhe m par, e edhe ky (Kur'an) ju quajti mysliman, e pr t qen i drguari dshmitar juaji dhe pr t qen ju dshmitar ndaj njerzve, pra falni rregullisht namazin, jepni zeqatin, prmbahuni me All-llahun se Ai sht ndihmtari juaj. Sa mrojts i mir dhe sa ndihmtar i madh q sht.
    Sui generis

  3. #23
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Mu'minun

    1. sht e sigurt se kan shptuar besimtart:
    2. ata t cilt jan t prulur dhe t kujdesshm gjat faljes s namazit,
    3. dhe ata t cilt i shmangn t kots (fjal a pun),
    4. dhe ata t cilt rregullisht e japin zeqatin,
    5. dhe ata t cilt e ruajn nderin e vet (sa i prket jets intime),
    6. me prjashtim ndaj grave t veta (me kuror) dhe ndaj atyre (robreshave) q i kan n pronsin e vet, pr t cilat nuk jan t qortuar,
    7. e kush krkon prtej tyre (dfrim nga t ndaluarat), t tillt jan ata q kan shkel normat e caktuara,
    8. dhe ata t cilt me kujdes i ruajn ato q u jan besuar (sende ose fjal), e ruajn edhe premtimin e dhn,
    9. dhe ata t cilt i kushtojn kujdes kohs s namazit t tyre.
    10. T tillt jan mu ata trashgimtart,
    11. t cilt e trashgojn Firdevsin dhe aty ata jan prgjithmon.
    12. Pr All-llahun, Ne krijuam njeriun prej nj ajke (lngu), e nj balte.
    13. Pastaj at (ajke - balt) e bm (e shndrruam) pik uji (far) n nj vend t sigurt.
    14. M pas, at pik uji e bm cop gjaku, e at gjak t ngurt e bm cop mishi, e at cop mishi e shndrruam n eshtra, edhe eshtrave ua veshm mishin, pastaj at e bm krijes tjetr (me shpirt). I lart sht All-llahu, m i miri Krijues!
    15. Mandej, pas ksaj (krijese) ju do t vdisni.
    16. E n ditn e kijametit ringjalleni.
    17. Ne krijuam mbi ju shtat pal (qiej) dhe nuk jemi t pakujdesshm ndaj asaj q krijuam.
    18. Ne lshuam me mas uj nga qielli dhe at e prqndrojm n tok. Po Ne kemi mundsi edhe ta humbim ate (ujin).
    19. Dhe me ann e tij Ne mundsuam pr ju kopshte hurmash e rrushi, q n to keni shum pem dhe hani prej tyre.
    20. Dhe (krijuam) trupa drunjsh q mbijn n kodrn Sina e q japin vajra dhe mlmesa pr ngrnsit.
    21. Ju edhe nga kafsht keni nj msim, ngase ju freskojm me lng prej barqeve t tyre dhe keni shum dobi prej tyre, e edhe prej tyre ushqeheni.
    22. Dhe mbi to e mbi anije bartni (hypni).
    23. Ne e patm drguar Nuhun te populli i tij, e ai u tha: "O populli im, adhurone vetm All-llahun, se nuk ka zot tjetr pos tij; a nuk i friksoheni (dnimit)?"
    24. E paria e atij populli q nuk besuan than: "Ky nuk sht tjetr pos njeri sikurse edhe ju, po dshiron t jet m i lart se ju. Po t dshironte All-llahu do t drgonte engjj; ne nj gj t till nuk e kemi dgjuar as nga t part tan!"
    25. Ai nuk sht tjetr pos nj njeri i smur mentalisht, andaj pritni (keni durim) edhe pr nj koh.
    26. Ai (Nuhu) tha: "Zoti im, m ndihmo pr at q m prgnjeshtrojn.
    27. E Ne i shpallm: "Ndrto anijen nn mbikqyrjen Ton dhe sipas urdhrit Ton, e kur t vij urdhri Yn dhe t ashprsohet gjendja ather ti ngarko n t prej secilit lloj nga nj ift (pal), e edhe familjen tnde, me prjashtim t atij ndaj t cilit ka marr fund vendimi, kundr tij pra mos krko (falje) prej Meje pr ata q jan mkatar, pse ata jan t prmbytur.
    28. E kur t vendosesh ti dhe kush sht m ty n anije, ather thuaj: "Falnderuar qoft All-llahu, i cili na shptoi prej popullit t prishur!"
    29. Dhe thuaj: "Zoti im, m zbarko n nj vend t bekuar, e Ti je m i miri i atyre q bjn vendosjen!"
    30. Nuk ka dyshim se n kto (ngjarje t popujve) ekzistojn fakte bindse. N t vrtet Ne i vm n sprov.
    31. Mandej pas tyre Ne sollm popull tjetr.
    32. Edhe atyre u drguam pejgamber nga mesi i tyre (q u tha): "Adhuroni All-llahun, ju nuk keni zot tjetr pos Tij, a nuk friksoheni!"
    33. Edhe paria nga populli i tij e cila nuk besoi dhe e mohoi jetn tjetr dhe t cilve Ne u patm mundsuar rehati e begati n jetn e ksaj bote, than: "Ky nuk sht tjetr pos njeri sikurse edhe ju, ha ashtu si hani ju dhe pi ashtu si pini ju!"
    34. E nse i pruleni nj njeriu q sht si ju, vrtet, ather do t jeni t humbur e t mashtruar.
    35. Mos vall ai po ju premton se pasi q t vdisni, t bheni dh e eshtra (t kalbur), do t nxirreni t gjall?"
    36. Sa larg e larg sht sendrtimi i asaj q premtoheni.
    37. Nuk ka tjetr, pos jets son t ksaj bote, vdesim, lindim dhe ne nuk do t ngjallemi!
    38. E ai (Hudi) nuk sht tjetr pos njeri q trillon gnjeshtra ndaj All-llahut, po ne nuk i besojm atij.
    39. Ai (Hudi) tha "Zoti im, m ndihmo se ata po m prgnjeshtrojn!"
    40. E Ai (Zoti) tha: "S shpejti do t dshprohen ata".
    41. Ather me t drejt ata i zuri ushtima (dnimi) dhe ashtu i bm sikur me qen hedhurina (mbeturina). Larg qoft prej mshirs s Zotit populli zullumqar.
    42. Mandej pas tyre Ne sollm brezni t reja.
    43. Asnj nga popujt (e shkatrruar) nuk mundi ta shpejtoj e as ta vonoj afatin e caktuar.
    44. Ne m pas drguam pejgambert tan nj pas nj, mirpo, do her q nj popull i erdhi i drguari i vet, ata e prgnjeshtruan at, prandaj Ne i prcollm ata (me dnim) njrin pas tjetrit dhe i bm q t prmenden n tregime. I shkatrruar qoft populli q nuk beson!
    45. M pas Ne drguam Musain dhe vllain e tij Harunin me mrekulli dhe argumentet tona t qarta,
    46. te faraoni dhe rrethi i tij, po ata u treguan kryelart, sepse ishin popull mendjemadh.
    47. Dhe than: "Si t'u besojm dy njerzve q jan si ne, kur populli i tyre sht n shrbimin ton?"
    48. Kshtu, ata i prgnjeshruan q t dy, andaj me t drejt i shkatrruam.
    49. Ne Musait i dham librin (pas shkatrrimit t faraonit) n mnyr q ata (populli israilit) t gjejn rrugn e drejt.
    50. Edhe t birin e Merjemes dhe nnn e tij i paraqitm si argumente (mrekulli) dhe i vendodm q t dy n nj rrafshnalt dhe me uj rrjedhs.
    51. (Ne u pat thn): "O ju t drguar, hani at q sht e lejuar dhe mir dhe bni vepra t mira se Un e di at q ju veproni.
    52. Kjo feja juaj sht e vetmja f e Un jam Zoti juaj, ruanju dnimit Tim.
    53. E ata m von u ndan n grupe sipas shtjes s fes dhe secili grup krenohej me at q kishte prvehtsuar pr vete.
    54. Andaj, ti (Muhammed) lri ata edhe nj koh n at mashtrimin e tyre.
    55. A mos mendojn ata se me at q jemi duke u dhn atyre nga pasuria dhe fmijt,
    56. nxitojm t'u ofrojm atyre t mirat? Jo, kurrsesi, por ata nuk jan kah e kuptojn.
    57. Vrtet, ata t cilt ndaj madhris s Zotit t tyre kan frik,
    58. ata, t cilt u besojn argumenteve t Zotit t vet,
    59. dhe ata, t cilt nuk i prshkruajn shok Zotit t vet,
    60. dhe,ata t cilt japin (sadaka-zeqat) nga ajo q u sht dhn, pse din se do t kthehen te Zoti i tyre, andaj zemrat e tyre i kan t friksuara,
    61. T tillt jan duke nxituar drejt t mirave dhe t part do t'i arrijn ato.
    62. Ne nuk e obligojm asnj njeri prtej mundsive t tij dhe te Ne sht libri (i shnive) q shnon saktsisht (veprat) dhe atyre nuk u bhet padrejt.
    63. Por zemrat e tyre (mohuesve) jan t verbruara nga ky (libr), e prve ksaj, ata vazhdojn t bjn vepra t kqia.
    64. Ndrkaq, kur t'i kapim me dnim ata q kan uar jet t shfrenuar, ather ata me britm bjn lutje (duke krkuar mdihm).
    65. Mos ngritni zrin tash, se ju nuk keni ndihmn Ton!
    66. Sepse, juve u lexoheshin ajatet e Mia, e ju zbrapseshit.
    67. Si arogant ndaj tij (ndaj Kur'anit, ose ndaj Qabs), e me fyerje kundr tij natn bisedoshit.
    68. A nuk menduan ata thell fjaln (Kur'anin), apo mos u erdhi atyre dika, q t parve t tyre t lasht nuk u pat ardhur,
    69. apo mos nuk e njohin t drguarin e vet (Muhammedin), prandaj ata e refuzojn at?
    70. Apo mos than pr te se sht i mendur? Jo, por ai ka ardhur me t vrtetn, e shumica e tyre e urren t vrtetn.
    71. E sikur t prputhej e vrteta me dshirat e tyre, do t shkatrroheshin qiejt e toka dhe do gj q gjendet n to. E megjithat q Ne atyre u sollm (me kt Kur'an) famn e tyre, ata u zbrapsn ndaj prkujtimit t vet.
    72. A mos u krkon ti atyre ndonj shprblim? Po shprblimi i Zotit tnd sht m i miri, pse Ai sht furnizuesi m i mir.
    73. 'sht e vrteta, ti i fton ata n rrug t drejt.
    74. Po ata q nuk e besojn botn tjetr, i shmangen rrugs s drejt.
    75. Edhe sikur t'i mshironim ata (idhujtart) dhe t'ua kishim larguar fatkeqsit, ata do t vazhdonin t zhyteshin n zhgnjimin e tyre.
    76. Ne i sprovuam ata me dnim, po ata nuk iu pruln Zotit t tyre e as nuk iu drejtuan me lutje.
    77. Deri sa t'ua hapim nj der dnimi t ashpr, ather ata do t mbesin aty me shpresa t humbura.
    78. Ai sht q ua krijoi t dgjuarit, t parit dhe t kuptuarit e juaj; sa pak jeni mirnjohs.
    79. Dhe Ai sht q ju krijoi ju n tok dhe vetm te Ai do t tuboheni.
    80. Dhe Ai sht q jep jet dhe vdekje dhe vetm Ai bn ndryshimin e nats e t dits; si nuk e kuptoni?
    81. Por ja ata flasin, ashtu si flasin ata para tyre.
    82. Ata than: "Pasi t vdesim e t bhemi dh e eshtra t kalbur, a do t ringjallemi?
    83. Kjo na sht premtuar ne edhe prindrve tan m par, po kjo nuk sht gj tjetr pos nj mit i lasht!
    84. Thuaj: "E kujt sht toka dhe do gj q ka n t, nse jeni q e dini?"
    85. Ata do t thon: "E All-llahut". Ather thuaju: "Prse pra nuk mendoni?"
    86. Thuaj: "Kush sht Zoti i shtat qiejve dhe Zot i Arshit t madh?"
    87. Ata do t thon: "All-llahu!" Thuaju: "E pse nuk friksoheni pra?"
    88. Thuaj: "N dorn e kujt sht i tr pushteti i do sendi, dh Ai sht q mbron (k t do), e q prej Atij nuk mund t ket t mbrojtur; nse jeni q e dini?"
    89. Ata do t thon: "N dor t All-llahut!" Thuaj: "E si mashtroheni pra?"
    90. Por jo, Ne ua sollm atyre t vrtetn, e megjithat, ata jetojn me gnjeshtra (duke adhuruar idhuj).
    91. All-llahu nuk ka marr pr veten kurrfar fmij (as nga engjjt,e as nga njerzit), nuk ka me T ndonj zot tjetr, pse (sikur t kishte zot tjetr), ather secili zot do t veohej me at q ka krijuar, dhe do t dominonte njri mbi tjetrin! I lart, i pastr sht All-llahu nga ato q i prshkruajn.
    92. Ai e di t fshehtn e t dukshmn, Ai sht larg atyre q ata ia shoqrojn.
    93. Thuaj: "Zoti im, po q se patjetr do t m tregosh at (dnim) q ua premtove atyre?"
    94. Zoti im, mos m fut pra, mua te ai popull zullumqar!"
    95. N t vrtet, Ne kemi fuqi t tregojm ty at q u kemi premtuar atyre.
    96. Ti t keqen kthe me m t mirn. Ne e dim m s miri at q shpifin ata.
    97. Dhe thuaj: "O Zot im, un mbrohem me Ty prej cytjeve t djajve!"
    98. Dhe mbshtetem te Ti q ata t mos m afrohen!"
    99. E kur ndonjrit prej tyre i vjen vdekja, ai thot: "O Zoti im, m kthe,
    100. q t bj vepra t mira e t kompensoj at q lshova!" Kurrsesi, (Kthim nuk ka) e kjo sht vetm fjal q e thot ai, e ata kan para tyre nj perde (distanc periodike) der n ditn kur ringjallen.
    101. E kur i fryhet surit (hern e dyt), ather, n at dit nuk do t ket lidhje familiare mes tyre e as q do t pyes kush pr njri-tjetrin.
    102. E kujt i peshojn m rnd peshojat (veprat e mira), ata jan t shptuarit.
    103. Ndrsa, atyre q u peshojn leht, peshojat (veprat e mira), ata jan q humben vetveten dhe jan n Xhehennem prgjithmon.
    104. Zjarri do t'ua djeg atyre fytyrat dhe do t duken shum t shmtuar brenda tij.
    105. (atyre u thuhet): A nuk u jan lexuar juve ajete e Mia; e ju, nuk i besuat ato?
    106. Ata thon: "O Zoti yn, ne na patn mundur t kqiat (u dham pas epsheve t dynjas) dhe si t till ishim popull i humbur!
    107. Zoti yn, na nxjerr prej tij, e nse gabojm prsri, ather vrtet, jemi mizor!"
    108. Ai thot: "Heshtni aty e mos m folni!"
    109. Pse nj grup prej robve t Mi than: "O Zoti yn, ne besuam, prandaj na fal dhe na mshiro, se Ti je m i miri i mshiruesve!"
    110. E ju i patt tallur ata, sa q ajo tallje bri q t harronin prkujtimin ndaj Meje, madje edhe qeshnit me ta.
    111. E Un sot i shprbleva ata pr at q ishin t durueshm at jan fitimtart.
    112. Ai thot: "E sa vjet keni kaluar n tok?"
    113. Ata thon: "Kemi qndruar nj dit ose nj pjes t dits, pyeti ata q din numrimin!"
    114. Ai thot: "Mir e keni, sikur ta dishit njmend pak keni qndruar!"
    115. A menduat se Ne u krijuam kot dhe se nuk do ktheheni ju te Ne?
    116. I lart sht All-llahu, Sunduesi i vrtet, nuk ka zot tjetr pos Tij, Zot i Arshit bujar.
    117. E kush adhuron me All-llahun edhe ndonj zot tjetr, pr t cilin nuk ka kurrfar fakti, prgjegjsia e tij sht para Zotit t vet, e mohuesit nuk do t shptojn.
    118. E ti thuaj: "O Zoti im, m fal e m mshiro, se Ti je me Mshiruesi i mshiruesve!"
    Sui generis

  4. #24
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Nur

    1. (Kjo sht) Kaptin t cilin Ne e shpallm dhe Ne e bm detyrim t domosdoshm (zbatimin e dipozitave q theksohen n t) dhe Ne parashtruam n t argumente t qarta n mnyr q t merrni msim.
    2. (dispozit obliguese sht q) Laviren dhe lavirin t'i rrahni, secilin prej tyre me nga njqind t rna, dhe n zbatimin e dipozitave t All-llahut mos u tregoni zemrbut ndaj atyre dyve, nse jeni q besoni All-llahut dhe bots tjetr. E gjat zbatimit t ndshkimit ndaj tyre, le t jen t pranishm nj numr besimtarsh.
    3. Laviri nuk do t duhej t martohej me tjetrk, pos me ndonj lavire ose idhujtare, e lavirja me t nuk do t duhej t martohet kush, pos ndonj lavir o idhujtar. Ajo (kurvria ose martesa me t) sht e ndaluar pr besimtart.
    4. Edhe ata t cilt bjn shpifje pr grat e ndershme dhe nuk sjellin katr dshmitar, t'i rrahni ata me nga tetdhjet t rna dhe atyre mos u pranoni dshmin m kurr. T tillt jan t pabesueshm.
    5. Me prjashtim t atyre q m von pendohen dhe prmirsohen, vrtet All-llahu sht q shum fal e mshiron.
    6. Ndrsa ata t cilt shpifin pr gra t veta dhe nuk kan dshmitar tjetr prve vetes dshmimi i donjrit prej tyre sht: t betohen katr her n All-llahun se ai e thot t vrtetn.
    7. E pesta (her e betimit) sht: mallkimi i All-llahut qoft mbi t, nse gnjen.
    8. E nga ajo (gruaja e shpifur) largohet dnimi, nse katr her betohet n All-llahun se ai (shpifsi) gnjen.
    9. E pesta her e betimit t jet q ta godis hidhrimi i All-llahut, at (gruan) nse ai, ka qen i vrtet.
    10. Dhe sikur t mos ishte dhurata dhe mshira e All-llahut ndaj jush (ju do t mbarojshit). Pa dyshim All-llahu pranon pendimin sht i gjithdijshm.
    11. S'ka dyshim se ata q trilluan shpifjen, jan nj grup prej jush. Ju mos e merrni at si ndonj dm pr ju, prkundrazi, ajo do t jet n dobin tuaj. Secilit prej tyre do t'i takoj dnimi sipas pjesmarrjes n mkat, e atij prej tyre q e barti pjesn e madhe (t shpifjes) i takon dnim i madh.
    12. E prse kur e dgjuan at (shpifje) besimtart dhe besimtaret t mos mendonin t mirn si pr vete dhe t thonin: "Kjo sht shpifje e qart?!"
    13. Prse ata nuk i solln katr dshmitar pr kt? E derisa nuk solln dshmitar, ata pra te All-llahu jan mu gnjeshtart.
    14. E sikur t mos ishte mshira e All-llahut dhe mirsia e Tij ndaj jush, n kt dhe n botn tjetr, ju do t'ju kapte dnim shum i madh pr shkak t asaj n t ciln u hudht.
    15. Kur ju at (shpifjen) e prcollt me gjuhn tuaj dhe pr at q nuk kishit kurrfar dije folshit duke menduar se ajo ishe imtsi e parndsishme, ndrsa te All-llahu ajo sht e madhe.
    16. E prse, kur e dgjuat at, nuk that: "Ne nuk na takon t flasim pr kt. I lart je Ti, kjo sht shpifje e madhe!"
    17. All-llahu ju kshillon q nj gj e till t mos prsritet kurr, nse jeni besimtar t denj.
    18. All-llahu sqaron pr ju argumentet, sepse Ai sht i dijshm e i urt.
    19. Ata, t cilt dshirojn q te besimtart t prhapet imoraliteti, ata i pret dnim i dhembshm n kt dhe n botn tjetr. All-llahu di (t fshehtat) e ju nuk dini.
    20. Sikur t mos ishte mirsia e All-llahut ndaj jush dhe mshira e Tij, (do ta prjetoshit menjher dnimin), po All-llahu sht shum i but, i mshirshm.
    21. O ju t cilt besuat, mos shkoni gjurmve t djallit, pse kush ndjek gjurmt e djallit ai urdhron pr t shmtuara e t irituara, e sikur t mos ishte mirsia e All-llahut ndaj jush dhe mshira e Tij, askush prej jush nuk do t pastrohej kurr (prej mkatesh), por All-llahu e pastron at q do Ai. All-llahu dgjon e di.
    22. T ndershmit dhe t pasurit nga ju, t mos betohen se nuk do t'u, japin t afrmve, t varfrve dhe atyre q pr hir t All-llahut lan vendlindje e tyre, po le t'ua falin (gabimin) dhe mos t'ua zn pr t madhe. A nuk dshironi q All-llahu t'u fal. All-llahu fal dhe mshiron shum.
    23. Vrtet, ata q akuzojn grat e ndershme, besimtare t pafajshme, jan t mallkuar n kt bot dhe n botn tjetr dhe ata i pret nj dnim shum i madh.
    24. N at dit kur dshmojn kundr tyre gjuht e tyre, duart dhe kmbt e tyre pr at q ata kan punuar.
    25. At dit All-llahu ua plotson shprblimin e merituar, e ata e din se All-llahu sht Ai i vrteti, i qarti n drejtsi.
    26. T kqiat (gra ose fjal) jan pr t kqinjt edhe t kqinjt jan pr t kqijat, ndrsa t ndershmet jan pr t ndershmit edhe t ndershmit jan pr t ndershmet. Ata jan t pafajshm nga ajo q u thon atyre. Ata kan falje t madhe dhe furnizim t begatshm.
    27. O ju q besuat, mos hyni n shtpi t huaja pa krkuar leje dhe pa prshndetur njerzit e saj. Kjo sht m mir pr ju n mnyr q t merrni msim.
    28. Po nse nuk gjeni aty asnj, ather mos hyni n to derisa t'u jepet leje, e nse u thuhet kthehuni, ju pra kthenu. Kjo sht m e ndershme pr ju. All-llahu di do gj q veproni ju.
    29. Nuk sht pr ju ndonj mkat, nse hyni n shtpi t pabanuara, e q n to keni ndonj prfitim. All-llahu e di at q e shfaqni haptas dhe at q e mbani fsheht.
    30. Thuaju besimtarve t ndalin shikimet (prej haramit), t ruajn pjest e turpshme t trupit t tyre se kjo sht m e pastr pr ta. All-llahu sht i njohur hollsisht pr at q bjn ata.
    31. Thuaju edhe besimtareve t ndalin shikimet e tyre, t ruajn pjest e turpshme t trupit t tyre, t mos zbulojn stolit e tyre prve atyre q jan t dukshme, le t vejn shamit mbi krahrorin e tyre dhe t mos ua tregojn bukurit e tyre askujt prve burrave t vet, babajve t vet ose babajve t burrave t vet, djemve t vet ose djemve t burrave t vet, vllazrve t vet ose djemve t vllezrve t vet, apo djemve t motrave t veta, ose grave t tyre (q u prmenden) dhe robreshave, t cilat i kan n pronsin e tyre, ose shrbetorve nga meshkujt t cilt nuk ndiejn nevoj pr femrat ose fmijt nuk kan arritur pjekurin pr gra. Le t mos krcasin me kmbt e tyre pr t zbuluar fshehtsin nga stolit e tyre. Pendohuni t gjith te All-llahu, o besimtar, n mnyr q t gjeni shptim.
    32. Dhe martoni t pamartuarat (t pamartuarit) edhe robrit e robreshat tuaja q jan t ndershm e t ndershme. Nse jan t varfr, All-llahu i begaton nga mirsit e Tij, All-llahu sht bujar i madh, i gjithdijshm.
    33. E ata q nuk kan mundsi martese, le t prmbahen derisa All-llahu t'i begatoj me t mirat e veta. E ata q i keni n pronsin tuaj dhe krkojn prej jush t'i lironi n baz t kompenzimit, ather ua bni kt t mundshme me marrveshje, nse e dini se jan t besueshm dhe jepnu nga pasuria q u ka dhn All-llahu juve. Mos i detyroni robreshat tuaja t bjn imoralitet, e pr shkak t ndonj fitimi t ksaj bote, derisa ato dshirojn t jen t pastra. E kush i detyron me dhun t bjn at, All-llahu i fal ato pas atij detyrimi. All-llahu fal dhe sht mshirues.
    34. Ne u kemi shpall juve argumente t qarta dhe shembuj nga ata q ishin para jush, e edhe kshill pr t ruajturit.
    35. All-llahu sht drit (ndiues, udhzues) i qiejve e i toks. Shembulli i drits s Tij i gjason kandilit t vendosur n nj zgavr t errt. Kandili gjendet brenda nj qelqi si t ishte yll flakrus e q ndizet prej (vajit t) nj druri t bekuar, prej ullirit q nuk mund t quhet as i lidjes e as i perndimit, e vaji i tij ndrion pothuajse edhe pa e prekur zjarri. Drit mbi drit. All-llahu udhzon kah drita e Vet at q do Ai. All-llahu sjell shembuj pr njerzit. All-llahu do gj di shum mir.
    36. (ajo drit) sht n shtpit (xhamit) q All-llahu lejoi t ngriten, e q n to t prmendet emri i Tij, t'i bhet lutje Atij mngjes e mbrmje.
    37. Ata jan njerz q nuk i pengon as tregtia e largt e as shitblerja n vend pr ta prmendur All-llahun, pr ta falur namazin dhe pr ta dhn zeqatin, ata i friksohen nj dite kur do t tronditen zemrat dhe shikimet.
    38. (ata i luten) q All-llahu t'i shprblej m s miri pr at q punuan dhe pr t'ua shtuar t mirat nga Ai. All-llahu e dhuron pa mas at q do.
    39. E veprat e atyre q nuk besuan jan si valt (nga rrezet e diellit) n nj rrafshin ku i etshmi mendon se sht uj derisa kur t'i afrohet atij nuk gjen asgj, por aty e gjen All-llahun dhe Ai do t'ia jap llogarin e tij. All-llahu sht i shpejt n llogaritje.
    40. Ose (veprat e tyre) jan si errsirat n det t thell t cilin e mbulojn valt mbi val dhe mbi ato ret e dendura, pra, errsira njra mbi tjetrn sa q nuk mund ta shoh ai as dorn e vet. Atij t cilit All-llahu nuk i jep drit, ai nuk ka pr t pasur drit.
    41. A nuk e di pr All-llahun se Atij i lutet kush sht n qiej e tok, madje edhe shpezt krahhapura. T gjith e din dhe jan t udhzuar pr lutje ndaj Tij dhe pr madhrimin e Tij. All-llahu e di 'punojn ata.
    42. Vetm i All-llahut sht i tr sundimi i qiejve e i toks dhe vetm te Ai sht e ardhmja.
    43. A nuk e ke par se si All-llahu drejton ret, pastaj i bashkon, i bn grumbull ato dhe ather e sheh shiun se si rrjedh prej tyre. Ai lshon prej s larti, nga ret e mdha si kodra breshr dhe me te godit kdo, e ia largon atij q do. Shklqimi i vettims s drits s res gati se s't merr t t parit.
    44. All-llahu bn rrotullimin e nats e t dits dhe n t gjitha kto ka fakte pr ata q kan t parit t shndosh.
    45. All-llahu krijoi seciln gjalles prej nj uji, e prej tyre ka q ecin rrshqitas n barkun e vet, ka q ecin n t dy kmbt e edhe asosh q ecin n t katr kmbt. All-llahu krijon ka t doj, pse vrtet All-llahu ka mundsi pr do gj.
    46. Ne kemi shpallur argumente t qarta, e All-llahu v n rrugn e drejt at q do.
    47. Ata (hipokritt) thon: "Ne i kemi besuar All-llahut, t drguarit t Tij, dhe u jemi bindur. Por pas asaj nj grup prej tyre zbrapsn. T tillt nuk jan besimtar.
    48. E kur thirrn q ndrmjet tyre t gjykoj All-llahu dhe i drguari i tij, nj grup prej tyre nuk i prgjigjen asaj.
    49. Po nse sht q e drejta u takon atyre (n at gjykim), ata i shkojn atij t bindur e me respekt.
    50. A thua jan t smur n zemrat e tyre apo mos dyshojn (n t drguarin) ose mos friksohen se All-llahu dhe i drguari i Tij do t gjykoj padrejt kundr tyre? Por jo, ata vet jan zullumqar.
    51. Kur thirrn besimtart pr gjykim ndrmjet tyre te All-llahu dhe te i drguari i Tij, e vetmja fjal e tyre sht t thon: "Dgjuam dhe respektuam!" T tillt jan ata t shptuarit.
    52. Kush respekton All-llahun dhe t drguarin e Tij, ia ka frikn All-llahut dhe i prmbahet udhzimit t Tij, t tillt jan ata q do t arrijn at q dshirojn.
    53. Ata (hipokritt) betohen me nj betim t fort n All-llahun se sikur t'i urdhroshe ti, ata gjithsesi do t dilnin (pr n luft). Thuaj: "Mos u betoni!" Bindja sht e ditur, (ju vetm me goj thoni e jo me zemr). S'ka dyshim, All-llahu hollsisht di ka veproni.
    54. Thuaj: "Respektone All-llahun, respektone t drguarin!" Nse ata refuzojn, ather atij i takon prgjegjsia me ka sht i ngarkuar ndrsa juve prgjegjsia me ka jeni t ngarkuar, nse i bindeni atij, ather keni gjetur t vrtetn. I drguari ka obligim vetm komunikimin e qart.
    55. Atyre nga mesi juaj t cilt besuan dh bn vepra t mira All-llahu u premtoi se do t'i bj zotrues n at tok ashtu si pat br zotrues ata q ishin para tyre dhe fen t ciln Ai e plqeu pr ta, do ta forcoj, e n vend t friks Ai do t'u dhuroj siguri. Ata m adhurojn Mua e nuk m shoqrojn asgj. E kush edhe pas ksaj mohon, t till jan ata m t prishurit.
    56. Falni rregullisht namazin, jepni zeqatin dhe respektoni t drguarin n mnyr q t mshiroheni.
    57. Kurrsesi mos mendo se jan t pathyeshm n kt jet ata q nuk besuan. Vendi i tyre sht zjarri e sa prfundim i keq sht ai.
    58. O ju t cilt besuat, ata t cilt i keni n pronsin tuaj (shrbtort) dhe ata q nuk kan arritur moshn e pjekuris, duhet t krkojn leje prej jush (pr t hyr te ju) n tri koh: para namazit t sabahut, n kohn e dreks kur i hiqni rrobat tuaja (pr t pushuar) dhe pas namazit t jacis, q t tria kto koh jan kur ju jeni t veshur. Pos atyre tri kohve nuk sht mkat as pr ju as pr ata, t vizitoni njri-tjerin. Kshtu All-llahu ua sqaron argumentet e veta. All-llahu sht i dijshmi i urti.
    59. E kur fmijt tuaj ta arrijn moshn e pjekuris, le t krkojn leje (pr hyrje) ashtu si krkuan ata para tyre. All-llahu ju shpjegon dipozitat e veta, sepse Ai di m s miri dhe sht m i urti.
    60. E grat e moshuara, t cilat nuk dshirojn martes m, pr to nuk sht mkat ta heqin petkun mbulues t tyre, po duke mos qen zbuluese t bukurive, megjithq m s miri sht pr to t jen t prmbajtura. All-llahu dgjon, di.
    61. Nuk sht mkat pr t verbrin, as pr t alin, as pr t smurin, as pr ju vet, t hani nga shtpit tuaja, ose nga shtpit e etrve tuaj, shtpit e nnave tuaja, n shtpit e vllezrve e t motrave tuaja, ne shtpit e xhaxhallarve, t hallave, t dajve tuaj, n shtpit e tezeve tuaja ose t atyre q u jan besuar elsat e tyre, ose (n shtpit) e miqve tuaj. Mund t hani bashkrisht ose vemas, nuk sht mkat. Kur t hyni n ndonj shtpi prshndetni (ata q jan n to) me nj prsndetje t caktuar nga All-llahu (me selamun alejkum) q sht e bekuar dhe e kndshme. Kshtu All-llahu ua sqaron argumentet q t'i kuptoni.
    62. Besimtar jan vetm ata q i besuan All-llahut dhe t drguarit t Tij, dhe kur jan me t (t drguarin) pr ndonj shtje t prbashkt (t rndsishme), nuk largohen pa i krkuar leje atij. S'ka dyshim se ata q krkojn leje prej teje, ata i besojn All-llahut dhe t drguarit t Tij. E kur t krkojn leje pr ndonj pun t tyre, lejo k duash, e krkoi falje All-llahut pr ata, se vrtet, All-llahu fal shum e sht mshirues.
    63. Thirrjen e t drguarit mos e konsideroni si thirrjen tuaj ndaj njri-tjetrit. All-llahu i di ata q trhiqen prej jush tinzisht, prandaj, le t ruhen ata q kundrshtojn rrugn e tij (t t drguarit) se ata do t'i z ndonj telashe, ose do t'i godas dnimi i idht.
    64. Veni re, se vetm n pushtetin e All-llahut sht ka ka n qiej dhe n tok. Ai e di gjendjen tuaj (besimin apo hipokrizin), e ditn kur i kthehen Atij, Ai do t'u kallzoj atyre pr at q vepruan. All-llahu sht i dijshm pr do send.
    Sui generis

  5. #25
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Furkan

    1. Ai, q ia shpall Furkanin (Kur'anin, dallues t s vrtets nga e pavrteta) robit t vet (Muhammedit) q t bhet pejgamber i bots (kshillues), sht i madhruar.
    2. Ai sht q vetm Atij i takon sundimi i qiejve dhe i toks, Ai nuk ka as fmij e as nuk ka shok n sundimin e Tij. Ai krijoi do gj, duke e prsosur n mnyr t qart e t matur.
    3. Mirpo, ata (idhujtart) n vend t Tij adhuruan zota t tjer, t cilt nuk krijuan asgj, sepse ata edhe vet jan t krijuar. Ata nuk posedojn pr vetvete as dm as dobi, ata nuk kan n dor as vdekje as jet, e as ringjallje.
    4. Dhe ata q nuk besuan, than: "Ky (Kur'ani) nuk sht tjetr vetm se nj gnjeshtr, q e trilloi ai (Muhammedi), t cilit i ndihmuan edhe njerz t tjer. Pra ata (idhujtart) bn shtrembrim e shpifje".
    5. Edhe than: "(pr Kur'anin) Jan legjenda t t parve, q ai (Muhammedi) krkoi t'i shkruhen ato, e i lexohen atij mngjes e mbrmje".
    6. Thuaj: "At e shpalli Ai, q e di t fshehtn n qiej e n tok, Ai sht q fal shum, sht mshirues".
    7. E ata than: "'sht me kt t drguar, i cili ha ushqim dhe ec npr tregje? Prse t mos i jet drguar nj engjll s bashku me te, e t jet qortues?"
    8. Ose atij t'i jepet ndonj thesar, apo t ket ndonj kopsht nga i cili do t ushqehej? Horrat madje thon: "Ju vetm jeni duke e ndjekur nj njeri q e ka zn magjia!"
    9. Shih se far shembujsh t sjellin, andaj ata jan t humbur dhe nuk mund ta gjejm rrugn e drejt.
    10. sht i madhruar Ai, i cili po t dshiroj mund t jap ty edhe m mir se 'thon ata, kopshte n t cilt rrjedhin lumenj, ku ka edhe pallate.
    11. Por jo, ata prgnjeshtruan kiametin, e Ne pr ata q nuk besojn ditn e gjykimit kemi prgatitur zjarr t fort.
    12. Q posa t duket ai prej nj vendi t largt, ata ia dgjojn atij vlimin edhe krhamzn e tij (Xhehennemit).
    13. E kur t hudhen duarlidhur n nj vend t ngusht n t, aty do t krkojn shkatrrimin (vetzhdukjen).
    14. Tash mos krkoni vetm njher shkatrrimin, por at krkonie shumher.
    15. Thuaj: "A sht m i mir ai (zjarri i Xhehennemit), apo Xhenneti i prjetshm, i cili u sht premtuar si shprblim dhe vend jetsimi t devotshmve".
    16. E aty, at dit q e dshirojn do ta ken prgjithmon. Ky premtim i Zotit tnd ka qen dasht krkuar.
    17. Ditn kur Zoti do t'i tuboj ata, e edhe ata q adhuruan pos All-llahut dhe u thon (zotave t adhuruar): "A i thirrt ju robt e Mi q t'u adhurojn, apo ata vet e humbn rrugn?"
    18. Ata (idhujt) thon: "Je i panevojshm pr rival, o i madhruar! Neve nuk na takoi q prve Teje t kemi ndonj mbrojts tjetr, por Ti u ke dhn t mira atyre dhe t t parve t tyre, q ishin njerz t prishur sa q harruan t prkujtojn!"
    19. Ja (All-llahu u thot idhujtarve), kta ju prgnjeshtruan pr at q thoni (se ishin zota), pra ju as nuk keni mundsi t shptoni as t'i ndihmoni (vetes). E cilido q bn padrejtsi prej jush, Ne i japim atij t prjetoj nj dnim t madh.
    20. Ne para teje drguam pejgamber t tjer, por edhe ata ishin t drguar q kan ngrn ushqim, q kan ecur e shetitur npr tregje. Ne bm njrin prej jush sprov pr tjetrin se a do t jeni t durueshm. E Zoti yt sht Ai q sheh do gj.
    21. E ata q nuk e shpresojn takimin Ton, than: "Prse t mos na drgohen neve engjj, ose prse t mos e shohim Zotin ton?" Ata tejmuan lart veten dhe u solln me arroganc.
    22. Pr kriminelt at dit kur i shohin engjjt nuk ka gzim, sepse ata (engjjt) u thon: "sht e ndaluar do e mir (apo Xhenneti sht haram pr ju)!"
    23. E Ne i kthehemi ndonj vepre q e bn ata dhe e bjm at hi e pluhur.
    24. At dit banuesit e Xhennetit do t ken vend shum t mir dhe pushimore shum t kndshme.
    25. Dhe (prkujto) ditn kur do t ahet qielli me ann e nj reje e lshohen engjjt n nj mnyr madhshtore.
    26. At dit sundimi i vrtet sht i t Gjithmshirshmit, e ajo dit pr jobesimtart do t jet dit e vshtir.
    27. At dit zullumqari do t'i kafshoj duart e veta dhe do t thot: "I mjeri un, ta kisha marr rrugn e Pejgamberit!"
    28. O shkatrrimi im, ah t mos e kisha br filanin mik!
    29. N t vrtet, pasi e gjeta rrugn e drej, ai m largoi mua prej asaj, e djalli sht ai q njeriun e humb dhe e l t vetmuar.
    30. E i drguari tha: "O Zot imi, vrtet, populli im e konsideroi kt Kur'an si (di) t hedhur!"
    31. Shi kshtu, Ne secilit pejgamber ia bm ndonj armik prej jobesimtarve, por mjfton q Zoti t jet udhrrfyes ndihms yti.
    32. E ata q nuk besuan than: "Prse t mos i ket zbritur atij (Muhammedit) Kur'ani prnjher?" Ashtu (e zbritm pjes-pjes) q me t t forcojm zemrn tnde dhe Ne e sollm at ajet pas ajetit (dalngadal).
    33. Dhe ata nuk t sjellin ndonj shembull ty, e q Ne t mos ta tregojm t vrtetn, duke t ofruar shpjegim t qart e t plot.
    34. Ata do t tubohen, do t jen t prmbysur me fytyrat e tyre n Xhehennem, t tillve u prket vendi m i keq, ndaj ata jan m t humburit n rrugn e tyre.
    35. Ne edhe Musait i patm dhn librin, e bashkuam me vllain e vet, Harunin, q ta ket si ndihms.
    36. U tham: "Shkoni ju t dy tek ai popull q i prgnjeshtroi argumentet Tona!" E Ne pastaj i shkatrruam ata shum keq.
    37. Ne e prmbytm edhe popullin e Nuhut meq ata t drguarit i quajtn rrenacak, e pr njerzit, t cilt mendojn, le t marrin msim nga ata. E pr mizort Ne kemi prgaditur dnim t rnd.
    38. Edhe Adin, Themudin, banort e Res-it dhe shum gjenerata ndrmjet tyre (i shkatrruam).
    39. E secilit prej tyre u patm sjell argumente, por t gjith i rrnuam.
    40. Ata (kurejshitt) kaluan buz fshatit, i cili ishte gurzuar me at shiun (gurzim prej s larti) e shmtuar, po a nuk jan ata, t cilt e pan at? Jo, nuk e vshtruan, sepse ata ishin t till, t cilt nuk shpresonin n ringjallje.
    41. E kur t shohin ty, nuk t mojn ndryshe, por vetm n tallje e thon: "A ky sht ai q All-llahu e drgoi pejgamber?"
    42. "Sikur ne t mos ishim t qndrueshm ndaj tyre, ai gati na pat zbrapsur prej zotave tan!" e m von, kur ta shohin qartazi dnimin, do ta kuptojn se kush isht m larg nga e vrteta.
    43. A e ke par ti at, q pr zot e mon epshin e vet, a mos do t'i bhesh ti atij mbrojts?
    44. A mendon ti se shumica e tyre dgjojn ose kuptojn? Ata nuk trajtohen ndryshe, por vetm si kafsh, bile jan edhe m t humbur nga e vrteta.
    45. A nuk e sheh se si Zoti yt e zgjati (andej e kndej) hijen, e sikur t kishte dashur do ta linte n nj vend, pastaj diellin e bm rrfyes t saj.
    46. Pastaj Ne at e trheqim pak nga pak.
    47. E ai sht q natn ua bri petk, gjumin pushim e ditn e bri pr gjallrim.
    48. Edhe Ai sht, q i lshon erra myzhde n prag t mshirs s Tij (shiut) dhe Ne lshuam prej qiellit uj t pastr.
    49. Q me t t'i japim jet nj toke t vdekur dhe t'u japim t pijn atyre q i krijuam, kafsh e shum njerz.
    50. Ne shum her ua prkujtuam atyre kto fakte q t mendojn, por shumica e njerzve nuk deshtn tjetr pos refuzimin.
    51. Sikur t kishim dashur Ne, do t drgonim pejgamber n do vendbanim.
    52. Po ti mos dgjo jobesimtart e luftoi ata me t (me Kur'an) me nj luft t madhe.
    53. Ai la t lir t bashkohen dy dete, ky (njri) i pijshm e i shijshm, e ky (tjetri) i njelmt e i idht, mes tyre bri si t jet ndonj pend, prit q t mos przihen.
    54. Dhe Ai nga uji (fara) krijoi njeriun, dhe e bri at t ket fis dhe t ket miqsi. Zoti yt ka mundsi t jashtzakonshme.
    55. E ata n vend t All-llahut adhurojn at q nuk u sjell as dobi, as dm atyre, po jobesimtari ndihmon at q sht kundr Zotit t vet.
    56. E Ne nuk t drguam ty pr tjetr qllim, por vetm si prgzues e si qortues.
    57. Thuaj: "Un pr kt nuk krkoj shprblim prej jush, por vetm kush t doj t marr rrugn q e afron te Zoti i vet".
    58. Ti mbshtetju Atij t prjetshmit q nuk vdes kurr, madhroje me lavdrimin q i takon Atij, Ai mjafton pr njohje n hollsi t mkateve t robve t vet.
    59. Ai krijoi qiejt e tokn dhe gjithka q gjendet n ms tyre brenda gjasht ditsh, e pastaj mbizotroi Arshin. Ai sht Mshiruesi. Pr kt pyete ndonj shum t dijshm.
    60. E kur u sht thn atyre: Bni sexhde ndaj t Madhrishmit, ata than: "E kush sht Rrahmani - Mshiruesi? A t'i bjm sexhde pse ti na urdhron?" E kjo shtoi edhe m tepr largimin e tyre (nga feja).
    61. I madhrishm sht Ai q krijoi yje n qiell dhe vendosi n t drit (diell) e hn q ndrion.
    62. Ai sht q bri nat e ditn zvendsuese t njra-tjetrs dhe pr at q dshiron t mendoj apo t falnderoj, argument.
    63. E robrit e Zotit jan ata q ecin npr tok t qet, e kur atyre me fjal u drejtohen injorantt, ata thon: "Paq!"
    64. Dhe q pr hir t Zotit t tyre natn e kalojn duke i br sexhde dhe duke qndruar n kmb (falen).
    65. Edhe ata q thon: "Zoti yn, largoje prej nesh vuajtjen e Xhehennemit, e s'ka dyshim se vuajtja n t sht gjja m e rnd".
    66. Ai, vrtet sht vendqndrim dhe vendbanim i keq.
    67. Edhe ata q kur shpenzojn nuk e teprojn e as nuk jan dorshtrnguar, por mbajn mesataren e jan t matur.
    68. Edhe ata q pos All-llahut, nuk lusin zot tjetr dhe nuk mbysin njeriun q ka ndaluar All-llahu, por vetm kur e meriton n baz t drejtsis, dhe q nuk bjn kurvri, ndrsa kush i punon kto, ai gjen ndshkimin.
    69. Atij i dyfishohet dnimi ditn e kijametit dhe aty mbetet i prbuzur prgjithmon.
    70. Prve atij q sht penduar dhe ka br vepr t mir, t tillve All-llahu t kqiat ua shndrron n t mira. All-llahu sht mshirues, ndaj Ai fal shum.
    71. Ai q sht penduar dhe ka br mir, n t vrtet, ai sht kthyer te All-llahu dhe sht i pranishm.
    72. (Robrit e Zotit jan) Edhe ata q nuk dshmojn rrejshm dhe kur (rastsisht) kalojn pran s keqes, kalojn duke e ruajtur karakterin e vet.
    73. Edhe ata q kur kshillohen me ajetet e Kur'anit t Zotit t tyre, nuk u kthejn shpinn si t shurdht e t verbr.
    74. Edhe ata q thon: "Zoti yn, na bn q t jemi t gzuar me (punn) e grave tona dhe pasardhsve tan, e neve na bn shembull pr t devotshmit".
    75. Pr shkak se duruan, t tillt shprblehen me nj shkall t lart (Xhennet) dhe aty priten me prshndetje t selamit.
    76. Aty jan prgjithmon, e sa vendqndrim dhe vendbanim i mir sht ai.
    77. Thuaj: "Zoti im as nuk do t kujdesej pr ju, sikur t mos ishte lutja juaj (kur gjendeni n vshtirsi, ose sikur t mos ishit t thirur t besoni), e ju prgnjeshtruat, andaj dnimi do t'ju jet i pandrprer".
    Sui generis

  6. #26
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Shu'ara

    1. Ta, Sin, Mim.
    2. Kto jan ajete t librit (t Kur'anit) t qart!
    3. A mos do t mbyssh ti veten (Muhammed) pse ata nuk bhen besimtar?!
    4. Sikur t duam Ne, do t zbritnim nj argument (mrekulli) nga qielli mbi ata, e q qafat e tyre do t'i rrinin prulur atij.
    5. Atyre nuk u vjen asnj kshill e re nga Mshiruesi, e q ata mos t'ia kthejn shpinn.
    6. Vrtet, ata prgnjeshtruan, por atyre do t'u vij kobi i asaj me t ciln talleshin.
    7. A nuk e shikuan ata tokn se sa shum loje bimsh t dobishme bm t mbijn n t?
    8. Vrtet, n kto ka fakte (t forta), por megjithat, shumica e tyre nuk qen besimtar.
    9. E s'ka dyshim se Zoti yt sht Ai i Gjithfuqishmi (t'i ndshkoj) po edhe i mshirshmi.
    10. (Prkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: "T shkosh tek ai popull zullumqar!"
    11. Populli i faraonit, a nuk jan duke u friksuar (dnimit)?
    12. Ai (Musai) tha: "Zoti im, kam frik se do t trajtojn si gnjeshtar.
    13. Do t m shtrngohet krahrori (shpirti) im dhe nuk do t m leshohet gjuha ime (t flas rrjedhshm), andaj drgoje (bre pejgamber) Harunin.
    14. Madje un kam nj faj ndaj tyre, e kam frik se do t m mbysin (pr hakmarrje)!"
    15. Ai (All-llahu) tha: "Kurrsesi (nuk do t mbysin), po shkoni ju t dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vshtrues tuaj (ju dgjojm dhe ju ndihmojm).
    16. Shkoni dhe faraonit thoni: "Ne jemi t drguar nga Zoti i t gjitha botve.
    17. T'i lejosh beni israilt t vijn me ne!"
    18. Ai (faraoni) tha: "A nuk t rritm ty si fmij n mesin ton, ku i kalove disa vjet t jets sate.
    19. Dhe ti e bre at punn tnde q e bre, pra ti je mohues (i t mirave q t'i bm).
    20. (Musai) Tha: "E bra at, ather kur isha i pavetdijshm.
    21. Andaj, edhe ika prej jush kur u friksova nga ju, e Zoti im m dhuroi urtsi dhe m bri nga t drguarit.
    22. M prmend at t mir q m bre mua, e ti robrove beni israilt!"
    23. (Faraoni) Tha: "E cili sht ai zot i botve (q ju drgoi)?"
    24. Ai i tha: "Zoti i qiejve dhe i toks dhe 'ka ndrmjet tyre, nse bindeni!"
    25. Ai (faraoni) atyre q ishin prreth, u tha: "A nuk e dgjoni?!"
    26. Ai (Musai) tha: "Zoti juaj dhe i prindrve tuaj t par!"
    27. (Faraoni) Tha: "Vrtet, i drguari juaj q u sht drguar juve, me siguri sht i mendur!"
    28. (Musai) Tha: "Zot i lindjes dhe i perndimit dhe 'ka ndrmjet tyre, po q se kuptoni!"
    29. (Faraoni) Tha: "Nse ti beson zot tjetr pos meje, do t gjendesh n mesin e t burgosurve!"
    30. (Musai) Tha: "A edhe nse t sjell ndonj argument t qart!"
    31. Ai tha: "Sille pra, nse thua t vrtetn?"
    32. Ather, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndrrua n gjarpr t vrtet.
    33. Nxori dorn prej xhepit, kur qe, ajo n sy t shikuesve flakronte nga bardhsia.
    34. (Faraoni) Paris q e rrethonin, u tha: "Vrtet, ky qenka magjistar shum i aft!"
    35. Q me magjin e vet dshiron t'ju dboj nga toka juaj, e 'm propozoni mua?
    36. (Paria) Shtyje at dhe vllain e tij (shtjen e tyre) pr m von, e ti drgo npr qytete tubues.
    37. Q t'i sjellin t gjith magjistart e dijshm ktu.
    38. Dhe, magjistart u tubuan n kohn e dits s caktuar.
    39. Edhe popullit iu tha: "Ejani e tubohuni,
    40. Ashtu q t'i prkrahim magjistart, nse ata triumfojn".
    41. E kur erdhn magjistart i than faraonit: "A do t ket shprblim pr ne, nse dalim ngadhnjimtar?"
    42. Ai tha: "Po, bile ju do t jeni ather prej m t afrmve!"
    43. Musai atyre u tha: "Hidhnie at q keni pr ta hedhur!"
    44. E ata i hodhn litart dhe shkopinjt e tyre duke thn: "Pr hir t madhris s faraonit, ne me siguri do t jemi ngadhnjyes!"
    45. Ather edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjher gltiset gjith ka kishin improvizuar ata.
    46. Ather magjistart ran n sexhde (u pruln).
    47. E than: "Ne i besuam Zotit t botve,
    48. Zotit t Musait e t Harunit!"
    49. Ai (faraoni) tha: "I besuat atij, para se t'ju lejoja un?!" S'ka dyshim se ai (Musai) sht prijsi juaj q ua msoi juve magjin, e keni pr t marr vesh m von. Un do t'ua shkurtoj (do t'ua prej) duart dhe kmbt tuaja t ans s kundrt (klithi) dhe q t gjithve do t'u gozhdoj".
    50. Ata (magjistart) than: "S'ka rndsi, ne kthehemi Zotit ton.
    51. Meq ne jemi besimtart e par, shpresojm se Zoti yn do t na i fal mkatet tona!"
    52. Ne e urdhruam (prmes shpalljes) Musain: "T udhtosh natn me robrit e Mij dhe se ju do t ndiqeni (prej faraonit)".
    53. E faraoni drgoi npr qytete pr t tubuar njerz,
    54. (Duke u thn se) Ata jan nj grup i vogl (t cilt ikn me Musain).
    55. Dhe se me t vrtet, ata na kan zemruar (dhe ikn pa lejen ton).
    56. E me t vrtet, ne duhet t jemi syel.
    57. Dhe Ne (u mbushm mendjen e) i nxorm prej kopshteve e burimeve,
    58. prej pasuris n depo dhe prej vendbanimeve t bukura.
    59. Ja ashtu, Ne ua bm at trashgim beni israilve.
    60. E ata (t faraonit) i arritn (beni israilt) n kohn e lindjes s diellit.
    61. Dhe kur u pan dy grupet, shokt e Musait Than: "Me siguri na zun!"
    62. Ai (Musai) tha: Kurrsesi, me mua sht Zoti im, Ai do t m udhzoj".
    63. Ndrsa Ne Musait i tham: "Me shkopin tnd bjeri detit". Deti u nda dhe do pjes u b si kodr e madhe.
    64. E Ne i afruam atje t tjert (ata t faraonit).
    65. Dhe Ne e shptuam Musain dhe t gjith ata q ishin me t.
    66. Kurse t tjert i prmbytm n uj.
    67. Vrtet, n kt (ngjarje) ka fakte, por megjithat shumica nuk besuan.
    68. Nuk ka dyshim se Zoti yt sht i gjithfuqishm dhe i mshirshm.
    69. Lexoju (nga ajo q t shpallm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.
    70. Kur i tha babait t vet dhe popullit t vet: "ka jeni duke adhuruar?"
    71. Ata i than: "Adhurojm idhuj, vazhdimisht u jemi besnik atyre!"
    72. Ai i tha: "A ju dgjojn ata juve kur u luteni?"
    73. Ose, "A u sjellin juve dobi apo dm?"
    74. Ata than: "Jo, por kshtu i gjetm se bnin edhe prindrit tan!"
    75. Ai tha: "A po shihni se 'po adhuroni?"
    76. Ju dhe prindrit tuaj t mparshm,
    77. N t vrtet, ata (q adhuroni ju) jan armiq t mij, prve Zotit t botve (nse prve idhujve adhuroni edhe At).
    78. Zoti q m krijoi, Ai m udhzon mua,
    79. Dhe Ai q m ushqen dhe m jep t pij,
    80. Dhe kur t smurem Ai m shron,
    81. Ai m bn t vdes e mandej m ngjall,
    82. Ai tek i cili kam shpres se do t m'i fal mkatet e mia n ditn e gjykimit.
    83. Zoti im, m dhuro mua urtsi dhe m bashko me t mirt!
    84. M bn prkujtim t mir ndr ata q vijn pas,
    85. M bn prej trashguesve t Xhennetit t begatshm,
    86. Dhe fale babain tim, se ai vrtet isht nga ata t humburit,
    87. E mos m turpro n ditn kur do t ringjallen.
    88. Ditn kur nuk bn dobi as malli, as fmijt.
    89. (bn dobi) Vetm kush i paraqitet Zotit me zemr t shndosh.
    90. E Xhenneti u afrohet atyre q ishin t devotshm.
    91. Ndrsa Xhehennem u dftohet atyre q ishin t humbur.
    92. Dhe atyre u thuhet: "Ku jan ata q i adhuronit ju",
    93. Pos All-llahut? ata, a mund t'ju ndihmojn juve o vetes?
    94. E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njri mbi tjetrin hudhn n t,
    95. Dhe t gjith ushtria (ithtart) e djallit.
    96. E duke u grindur mes vete n t, ata thon:
    97. "Pasha All-llahun, njmend ne kemi qen krejtsisht t humbur",
    98. Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botve.
    99. Neve nuk na humbi kush tjetr vetm se kriminelt (prijsit).
    100. E tash pr ne nuk ka ndonj ndihms (ndrmjetsues).
    101. Nuk ka as ndonj mik t sinqert.
    102. E, sikur t mund t kthehemi (n dynja) edhe njher, do t bheshim besimtar.
    103. N kt (q u prmend) ka argumente t bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.
    104. sht e vrtet se Zoti yt sht i gjithfuqishm i mshirshm.
    105. Edhe populli i Nuhut gnjeu t drguarit.
    106. Kur vllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: "A nuk jeni kah friksoheni?
    107. Un jam pr ju pejgamber besnik.
    108. Keni frik (dnimit t) All-llahut e m dgjoni mua.
    109. Un pr kt nuk krkoj prej jush ndonj shprblim, shprblimi pr mua sht vetm prej Zotit t botve.
    110. Pra (edhe njher u them) friksohuni prej All-llahut e m dgjoni mua!
    111. Ata than: "E si t besojm ty, kur ty t besojn m t ultit?"
    112. Ai tha: "Un nuk dij se 'punuan ata (q ju u thoni t ult)".
    113. Prgjegjsia e tyre, nse kuptoni, sht vetm para Zotit tim.
    114. E un nuk do t'i prz besimtart.
    115. Un nuk jam tjetr, por vetm sa t'u trheq vrejtjen haptas.
    116. Ata i than: "O Nuh! Nse nuk heq dor (nga ajo q mson), do t gurzohesh (do t mbytesh me gur)".
    117. Ai tha: "O Zoti im, populli im m pandeh gnjeshtar.
    118. Pra Ti me drejtsin tnde gjyko ndrmjet meje dhe atyre dhe m shpto mua dhe besimtart q jan me mua!"
    119. Andaj Ne e shptuam at dhe t gjith ata q ishin me t n anijen e mbushur plot.
    120. Mandej i mbytm n uj ata q betn pas tyre.
    121. Edhe n kt (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk ishin besimtar.
    122. S'ka dyshim se Zoti yt sht i plotfuqishm i mshirshm.
    123. Edhe populli Ad nuk i besoi t drguarit.
    124. Kur vllai i tyre, Hudi u tha: "A nuk friksoheni?"
    125. Un pr ju jam i drguar besnik.
    126. Andaj, keni frik (dnimit t) All-llahut dhe m dgjoni mua.
    127. Un nuk krkoj pr kt ndonj shprblim prej jush, shprblimi sht vetm prej Zotit t botve.
    128. A n do bregore ngritni ndonj shtpi (ndrtes) sa pr loj?
    129. Dhe a i ndrtoni pallatet e fortifikura q t jeni prgjithmon?
    130. E kur rrmbeni, rrmbeni mizorisht.
    131. Pra, kinie frik All-llahun dhe n dgjoni mua!
    132. Kinie frik At q u pajisi me ka e dinit vet.
    133. U pajisi me mjete gjallrimi e me djem.
    134. Me kopshte e me burime uji.
    135. Vrtet, un i friksohem dnimit tuaj n nj dit t madhe.
    136. Ata i than: "Pr ne sht krejt nj, si na kshillove, si nuk na kshillove!"
    137. Kjo (q na kshillon ti) nuk sht tjetr vetm se tradit (mitesh) t popujve t lasht.
    138. Se ne nuk kemi pr t'u dnaur.
    139. Dhe ashtu ata e trajtuan at (Hudin) gnjeshtar, e Ne athere i shkatrruam. Edhe ky sht nj fakt, po shumica e tyre nuk besuan.
    140. Vrtet, Zoti yt sht i plotfuqishm i mshirshm.
    141. Edhe kabilja Themud nuk i besoi t drguarit.
    142. Kur vllai i tyre, Salihu u tha: "A nuk friksoheni?"
    143. Un pr ju jam i drguar besnik.
    144. Andaj, kinie frik (dnimin e) e All-llahut dhe mua m dgjoni!"
    145. Un nuk krkoj pr kt ndonj shprblim prej jush, shprblimi im sht vetm prej Zotit t botve.
    146. A jeni t sigurt se do t mbeteni n kt q jeni (prgjithmon)?
    147. N kopshte e n burime.
    148. Edhe n t mbjella, e me hurma me frutat e tyre t freskt.
    149. Dhe ju me mjeshtri po ndrtoni shtpi npr kodra shkmbore.
    150. Pra, kini frik All-llahun e m dgjoni mua.
    151. E mos shkoni pas atyre q jan t pafrenuar (q e teprojn me vepra t kqia).
    152. T cilt n tok bjn shkatrrime, nuk bjn mir.
    153. Ata i than: "Ti je vetm i magjepsur".
    154. Ti nuk je tjetr vetm se njeri sikurse edhe ne, e nse e thua t vrtetn, sille pra ndonj argument!"
    155. Ai tha: "Ja, kjo sht deveja, kjo do t pij (uj) n nj dit t caktuar, kurse ju n nj dit tjetr (jo pr nj dit).
    156. Dhe ksaj t mos i bni ndonj t keqe, se do t'ju godas dnimi i dits s madhe!"
    157. Po ata e therrn at, madje u penduan (nga frika).
    158. Por ata i zuri ai dnimi i premtuar. Edhe n kt ka argument, por shumica e tyre nuk u bn besimtar.
    159. Vrtet Zoti yt sht i plotfuqishm i mshirshm.
    160. Populli i Lutit t drguarit i konsideroi gnjeshtar.
    161. Kur vllai i tyre, Luti i tha: "A nuk i friksoheni (All-llahut)?"
    162. Un jam i drguar i juaj, jam i besueshm!
    163. Pra, kini frik (dnimin) All-llahun dhe m dgjoni mua!
    164. Un nuk krkoj pr kt ndonj shprblim prej jush, shprblimi im sht te Zoti i botve.
    165. (T mjert ju) A shkoni pas meshkujve t ksaj bote.
    166. E grat tuaja i leni anash, t cilat Zoti juaj i krijoi pr ju! Por ju jeni nj popull q kaloni do kufi!"
    167. Ata i than: "O Lut, nse nuk pushon (nga kjo q na thua), me siguri do t jesh i dbuar prej nesh!"
    168. Ai tha: "Un jam kundr veprimit tuaj!
    169. Zoti im, m shpto mua dhe familjen time nga ajo q bjn ata!"
    170. Ne e shptuam at dhe tr familjen e tij,
    171. Prpos nj plake (gruas s tij) q mbeti me ata (n dnim).
    172. E m pas i zhdukm ata t tjert.
    173. E Ne u lshuam atyre nj shi t jashtzakonshm (gur nga qielli), e sa i keq ishte ai shi pr ata t cilve iu pat trhequr vrejtja.
    174. Edhe n kt kishte argument (pr t mbledhur mend), po shumica e tyre nuk qen besimtar.
    175. E Zoti yt, padyshim sht Ai i plotfuqishmi dhe i mshirshmi.
    176. Edhe populi i Ejks t drguarit i konsideronin gnjeshtar.
    177. Kur Shuajbi atyre u tha: "a nuk ruheni?"
    178. Un jam i drguar te ju, jam i besueshm!
    179. Pra kini frik (dnimin nga) All-llahun dhe m dgjoni mua!
    180. Un nuk krkoj pr kt ndonj shprblim prej jush, shprblimi im sht prej Zotit t botve!
    181. Plotsoni matjen, e mos u bni prej atyre q ln mangu!
    182. Dhe matni me peshoj (terezi) t sakt (precize).
    183. Dhe mos leni mangu sendet e njerzve, e mos bni shkatrrime n tok.
    184. Friksohuni Atij q u krijoi juve dhe breznit e para.
    185. Ata i than: "S'ka dyshim se ty t ka zn magjia!"
    186. Ti nuk je tjetr, por njeri si edhe ne, dhe ne nuk t konsiderojm tjetr vetm se gnjeshtar!
    187. E nse je nga t vrtetit, ather lshoje mbi ne nj cop nga qielli (si dnim)!
    188. Ai tha: "Zoti im e di m s miri pr at q ju veproni!"
    189. Dhe ata e prgnjeshtruan ate, andaj i goditi dnimi i hijes. Vrtet, ai ishte dnimi i nj dite t llahtarshme.
    190. Edhe n kt (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk u bn besimtar.
    191. E Zoti yt, pa dyshim sht Ai i plotfuqishmi dhe i mshirshmi.
    192. E edhe ai (Kur'ani) sht shpallje (zbritje) e Zotit t botve.
    193. At e solli shpirti besnik (Xhibrili).
    194. (E solli) N zemrn tnde, pr t qen ti prej atyre q trheqin vrejtjen (pejgamber).
    195. (T shpallm) Me gjuh t kulluar arabe.
    196. Dhe se ai (Kur'ani) sht i prmendur edhe n librat e mparshm.
    197. A nuk ishte pr ata (pr jobsimtart mekas) argument, se at e dinin dijetart (ulemaja) e beni israilve?
    198. E sikur t'ia shpallnim at (Kur'anin) ndonj joarabi,
    199. e ai t'ua lexonte atyre, ata nuk do t'i besonin atij.
    200. Dhe kshtu, Ne u futm at (dyshimin) n zemrat kriminelve,
    201. E ata nuk i besojn atij (Kur'anit) derisa ta shohin dnimin e dhembshm,
    202. Dhe t'ju vij befas, duke mos e hetuar.
    203. E ather t thon: "A thua do t na jepet afat?"
    204. E si ata krkojn shpejtimin e dnimit ton (kur i than pejgamberit sillnie dnimin).
    205. Po m thuaj se edhe nse Ne u japim t jetojn vite me rradh,
    206. e pastaj t'u vij atyre ajo me ka u trhiqet vrejtja,
    207. ka do t'u vlej atyre ajo jet q gzuan?
    208. Ne nuk kemi ndshkuar asnj fshat (vendbanim), e ai t mos ket pasur pejgamber.
    209. Q ju prkujtoj (prfundimin e puns s keqe). Ne nuk bm t padrejt.
    210. At (Kur'anin) nuk e solln djajt (si fallin falltorve).
    211. Atyre as nuk u takon e as q kan mundsi.
    212. Pse ata jan t penguar edhe pr ta dgjuar!
    213. Pra, prpos All-llahut, mos lut zot tjetr e t bhesh prej t dnuarve.
    214. Dhe trhiqju vrejtjen farefisit tnd m t afrt.
    215. E t jesh i but ndaj besimtarve q t pranuan ty.
    216. E nse ata (jobesimtart) t kundrshtojn, ti thuaj: "Un jam i pastr nga ajo q punoni ju".
    217. Dhe mbshtetu n t plotfuqishmin, mshiruesin.
    218. I cili t sheh kur t ngrihesh n kmb.
    219. (E t sheh) Edhe lvizjen tnde n mesin e atyre q falen.
    220. N t vrtet, Ai sht dgjuesi, i dijshmi.
    221. A t'u tregoj un se kujt i vijn djajt?
    222. Ata i vijn do gnjeshtari mkatari.
    223. (U vijn) Dhe hedhin dgjimin, shumica e tyre gnjejn.
    224. E pr sa u prket poetve (q Muhammedi nuk sht i till), ata i ndjekin t humburit (nga e vrteta).
    225. A nuk sheh se ata hidhen n do an (sa lavdrojn, sa prqeshin).
    226. Dhe ata jan q flasin at ka nuk punojn.
    227. Me prjashtim t atyre q besuan, q bn vepra t mira, q e prmendn shum All-llahun dhe q u mbrojtn pasi q atyre iu b e padrejt. E ata q bn zullum do ta kuptojn se 'prfundimi i shkojn ('dnim t ashpr ose 'vendi n Xhehennem do t'i nnshtrohen).
    Sui generis

  7. #27
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Neml

    1. Ta, Sin. Kto jan ajete t Kur'anit dhe t librit t kuptueshm.
    2. Jan udhrrefyes dhe myzhde pr besimtart.
    3. Q falin namazin dhe e japin zeqatin dhe mu ata jan t bindur ndaj bots tjetr.
    4. E atyre q nuk bsojn botn e ardhme, Ne ua kemi hijeshuar veprat ndaj dhe ata bredhin.
    5. T tillt jan ata q u takon dnimi m i rnd dhe mu ata do t jen m t dshpruarit n botn tjetr.
    6. E s'ka dyshim se ti (Muhammed) e pranon Kur'anin nga i Urti, i Dijshmi.
    7. (Prkujto) Kur Musai i tha familjes s vet: "Un e pash nj zjarr,e nga ai do t'ju sjell ndonj lajm ose do t'ju sjell nj ur t ndezur q t ngroheni.
    8. E kur arriti te ai u thirr: "I bekuar sht ai pran zjarrit dhe ata prreth tij. I veuar n madhri sht All-llahu, Zot i botve!
    9. O Musa, n t vrtet, Un jam All-llahu, i plofuqishmi, i urti.
    10. E ti, hidhe shkopin tnd! E kur e pa at q lvizte si t ishte gjarpr, ai (nga frika) ktheu prapa duke mos pasur kujdes. (I tham) O Musa! Mos u frikso se pran meje t drguarit nuk friksohen!
    11. Prpos kush (nuk sht i drguar) bn mkat (ai friksohet) e q t keqen e zvendson me t mirn, ather s'ka dyshim se Un jam q fali shum dhe jam mshirues.
    12. Fute dorn tnde n xhepin tnd, e ajo do t dal e bardh pa kurrfar t keqe, e kto jan ndr nnt argumente pr t (vajtur) te faraoni dhe populli i tij, se me t vrtet ata ja popull i prishur.
    13. E kur u erdhn argumentet Tona t qarta, ata than: "Kjo pa dyshim sht magji!"
    14. Dhe, edhe pse bindshm t besueshm n to (se shin nga Zoti), i mohuan n mnyr t padrejt e me mendjmadhsi, pra shikoje se far ishte fundi i shkatrrimtarve.
    15. Ne i patm dhn Davudit dhe Sulejmanit dituri, e ata t dy than: "I falnderohemi vetm All-llahut q na dalloi (me t mira) mbi shum robr t Tij besimtar".
    16. E Sulejmani e trashgoi Davudin dhe tha: "O njerz, ne kuptojm gjuhn e shpendve e na sht dhuruar nga gjithka, e, vrtet ky sht shprblim i qart".
    17. E Sulejmanit ishte tubuar ushtria e vet q prbhej nga exhint, nga njerzit dhe nga shpendt dhe ata mbanin rendin.
    18. Deri ather kur ariitn mbi luginn e buburrecave, nj buburrc tha: "O ju buburreca, hyni n vendet tuaja q t mos u coptoj Sulejmani dhe ushtria e tij duke mos ju vrejtur".
    19. E ai (Sulejmani) buzqeshi i gzuar prej fjals s tij dhe tha: "Zoti im, m mudnso q t falnderoj t mirat Tuaja q m'i dhurove mua dhe prindrve t mi dhe q t bj vepra t mira q Ti i plqen, e me mshirn Tnde m shtie n mesin e robrve Tuaj t mir!"
    20. Dhe vshtroi shpendt e tha: "'sht q nuk e shoh pupzn? Jo, ajo nuk qenka ktu!"
    21. Un do t dnoj at m nj dnim t ashpr ose do ta therr ose ka pr t m sjell ndonj argument t fort (si arsyetim).
    22. Ajo nuk zgjati shum e tha: "Un kuptova at q ti nuk je i njohur dhe t erdha nga Sebei me nj lajm t sigurt".
    23. N t vrtet un gjeta nj grua q po i sundonte ata (Popullin e Sebe-it) dhe asaj i ishte dhn do send, e ajo kishte nj fron t madh.
    24. Madje takova at dhe popullin e saj se adhurojn diellin e jo All-llahun, po djalli ua kishte hijeshuar at veprim t tyre dhe i kishte shmangur prej rrugs s drejt, andaj ata nuk gjejn udhzim.
    25. (i kishte shmangur) Pr t mos adhuruar All-llahun q nxjerr n shesh (e di) t fshehtn n qiej e n tok, dhe q e di at q fshehni dhe at q publikoni.
    26. All-llahu sht nj, nuk ka Zot tjetr pos Tij, Zot i Arshit t madh.
    27. Ai (Sulejmani) tha: "Do t shohim se a e thua t vrtetn apo je nga gnjeshtart!"
    28. Shko me kt letrn time e hidhjau atyre, largohu (pak) nga ata dhe prgjo se ka bisedojn!"
    29. Ajo (gruaja - Belkisa) tha: "O ju pari, mua m ka arritur nj letr madhshtore!"
    30. (e lexova) Kjo sht prej Sulejmanit (mandej e hapi, kur qe, n t) "Me emrin e All-llahut, Mshiruesit, Mshirbrsit!" (Bismil-lahir-Rahmanir-Rrahim!)
    31. (n vazhdim shkruan) "T mos u mbani n t madh kundr meje, po t m vini t dorzuar (edhe besimtar)!"
    32. Ajo tha: "O ju pari, m sugjeroni n kt shtje timn se un nuk do t vendosi asgj derisa edhe ju t jepni plqim!"
    33. Ata (paria) i than: "Ne jemi t fuqishm dhe jemi lufttar t rrept, por puna qndron te ti, e ti mendo se ka do t na urdhrosh!"
    34. Ajo tha: "Kur sundusit e pushtojn ndonj vend, ata e rrnojn at e parin m t zgjedhur t atij vendi e nnshtrojn. Kshtu ata veprojn!"
    35. Po un do t'u drgoj atyre nj dhurat (t madhe), e do t shoh se ka do t na sjellin t drguarit (me dhurat).
    36. E kur i erdhi ajo Sulejmanit, ai tha: "A me pasuri m ndihmoni mua? E at q All-llahu m ka dhn mua sht shum m e dobishme nga ajo q u ka dhn juve! Por ju krenoheni me dhuratat tuaja!"
    37. Kthehu te ata (i tha kryesuesit t t deleguarve), se pr Zotin ne do t'u vijm atyre me nj ushtri, s cils ata nuk do t mund t'i bjn ball dhe do t''i dbojm prej aty t nnshtruar e t poshtruar!
    38. Ai (Sulejmani) tha: O ju pari, cili prej jush do t m sjell fronin e saj, para se t vijn ata t dorzuar?"
    39. Njri prej xhinve t vrazhd (Ifriti) tha: "Un do ta sjell at ty, para se t ngritesh nga vendi yt, un pr t kam fuqi dhe jam i sigurt!"
    40. E ai i cili kishte dituri nga libri tha: "Un ta sjell at ty sa el e mshel syt (ktij i tha sille)!" E kur e pa at (fron) t vendosur pran tij (Sulejmani) tha: Kjo sht dhuntia e Zotit tim q t sprovoj mua se a do ta falnderoj, apo mos do ta prbuz. E kush falnderon, ai falnderon pr t mirn e vet, e kush prbuz, Zoti im (s'ka nevoj), sht i pa nevoj e bujar!"
    41. Ai (Sulejmani) tha: "Ndryshonia asaj fronin q ta provojm se a po e njeh apo sht nga ata q nuk din ta njohin!"
    42. E kur erdhi ajo, iu tha: "A sht i ktill froni yt?" Ajo tha: "Si t ishte vet ai?!" (Sulejmani tha Neve na sht dhn dituria prpara saj dhe ne ishim besimtar para saj.
    43. Pse at (Belkisn) e kishte penguar (nga besimi i drejt) ajo q adhuronte, pos All-llahut, dhe ishte nga nj popull jobesimtar.
    44. Asaj iu tha: "Hyn n pallat, e kur at mendoi se sht nj uj i madh dhe i prvol kmbt". Ai (Sulejmani) tha: "Ky sht nj pallat i lmuar prej qelqi!" Ajo tha: "Zoti im, un i kam br krim vetes e tash i dorzohem (pranoj besimin) All-llahut, s bashku me Sulejmanin, Zotit t gjithsis ".
    45. Ne ia drguam Themudit vllain e tyre (nga gjaku), Salihun (t'u thot): "Adhuronie All-llahun!" Kur qe, ata dy grupe q kundrshtoheshin.
    46. Ai (Salihu) tha: "O populli im, prse nguteni e krkoni t keqen (dnimin) para t mirs, pse t mos i krkoni falje All-llahut q t mshiroheni?"
    47. Ata than: "Ne parandjejm fatkeqsi me ty dhe me ata q jan me ty!" Ai tha: "Ndjella e fatit tuaj sht te All-llahu, por vet ju jeni nj popull q ngatrroheni!"
    48. E n qytet ishin nnt veta q bnin shkatrrime n tok, e nuk prmirsonin.
    49. Ata q than: "Betohuni mes vete n All-llahun, ta mbytni at dhe familjen e tij natn, e pastaj t afrmve t tij t'u thoni: Ne nuk morm pjes n mbytjen e familjes s tij, dhe se ne jemi t drejt (t vrtet)"
    50. Ata prgatiten nj kurth e Ne ua shprblyem kurthtin duke mos e hetuar ata.
    51. Pra, vshtro se far ishte prfundimi i dredhis s tyre. N t vrtet, Ne zhdukm t gjith ata dhe popullin e tyre.
    52. E kto jan shtpit e tyre t mbetura shkret pr shkak t mizoris s tyre. E nuk ka dyshim se n kt (rrnim) pr nj popull q kupton ka argument.
    53. Ne i shptuam ata q besuan dhe q ishin t matur (duke iu shmangur mkatit).
    54. (Prkujto) Lutin kur ai popullit t vet i tha: "A bni at pun t shmtuar q edhe vet ju e kuptoni (se sht e keqe)?"
    55. A vrtet, ju nga epshi kontaktoni me meshkujt, i braktisni grat tuaja? Ju jeni popull injorant (xhahil)
    56. Prgjegje e popullit t tij nuk qe tjetr vetm se t thon: "Przienie familjen e Lutit nga vendi juaj, sepse ata jan njerz q ruajn pastrtin?"
    57. E Ne e shptuam at dhe familjen e tij, prve gruas s tij, s cils ia caktuam t mbetet me t dnuarit.
    58. E kundr atyre lshuam nj shi (me gur); i shmtuar ishte ai shi pr ata t cilve iu kishte trhequr vrejtja.
    59. Thuaj (o i drguar): "Falnderimi i qoft All-llahut, e shptimi qoft ndaj robrve t Tij q Ai i zgjodhi (pejgambert)! A m i mir (pr t besuar) sht All-llahu, apo ata q ia bjn shok?"
    60. Ai krijoi qiejt e tokn, q pr ju lshoi shi nga qielli, e Ne me t bm t lulzojn kopshte t bukura, q pr ju ka qen e pamundshme t'i bni t mbijn bimt n to; A mos ka ndonj zot tjetr pos All-llahut? Jo, por ata jan popull q shtrembrojn (t vrtetn).
    61. A sht Ai q tokn e bri vendqndrim e npr t rrjedhin lumenj, dhe asaj (toks) i bri (male) prforcuese, dhe n mes dy deteve bri ndarje. A ka prve All-llahu zot tjetr? Jo, por shumica e tyre nuk e din.
    62. A sht Ai q i prgjigjet nevojtarit (t mjerit) kur ai e thrret, duke ia larguar t keqen e juve ju bn mbizotrues t toks. A ka zot tjetr pos All-llahut? Jo, por ju shum pak prkujtoni.
    63. Ai q ju orienton n errsirat e toks e t detit, dhe ai q pran mshirs s Tij (shiut), si myzhde i lshon errat. Vall, a ka tjetr zot pos All-llahut? E lart sht madhria e Tij nga ka ia prshkruajn shok.
    64. Ai q e filloi krijimin (e njeriut) e pastaj e prsriti at (e ringjall pas vdekjes) dhe Ai q ju furnizon nga qielli e toka. A mos ka zot tjetr pos All-llahut? Thuaj: "Silni argmentet tuaja, nse jeni t sinqert!"
    65. Thuaj: "Askush ve All-llahut as n qiejt, as n tok nuk e di t fshehtn, as nuk e din se kur ringjallen!"
    66. Por, dijenia e tyre arrihet n botn tjetr (kur t prjetojn ka u sht premtuar). Ja, ata dyshojn pr kt (pr botn tjetr), bile jan t verbr ndaj saj.
    67. Ndrsa ata t cilt nuk besuan than: "A pasi t (vdesim) bhemi dhe e pluhur ne edhe prindrit tan, (a thua) do t ringjallemi?
    68. Kjo na sht premtuar neve e dhe prindrve tan m prpara, por kjo nuk sht gj tjetr vese legjend e t parve!"
    69. Thuaj: "Udhtoni npr tok dhe shikoni se si ishte prfundimi i kundrshtarve!"
    70. Po ti (Muhammed) mos u trazo pr ta, e as mos e ngushto veten nga ato dredhi q bjn!
    71. E ata thon: "Po qe se jeni t sigurt n ato ka flitni, kur do t realizohet ai premtim (me dnim)?"
    72. Ti thuaj: "Tanim u sht ngjeshur juve nj pjes e atij premtimi pr t cilin po ju ngutet juve!"
    73. S'ka dyshim se Zoti yt sht shum bmirs ndaj njerzve, por shumica e tyre nuk e falnderojn.
    74. E sht e sigurt se Zoti yt di ka fshehin zemrat e tyre dhe ka shfaqin haptazi.
    75. Nuk ka asgj t fshehur n qiell e as n tok, e t mos jet e shnuar n librin e sakt (dijen e Zotit).
    76. Vrtet, ky Kur'an u rrfen beni israilve t shumtn e asj q ata ishin t prar.
    77. Dhe pamdyshje ai sht udhrrfyes e mshir pr besimtart.
    78. E Zoti yt, vrtet do t gjykoj mes tyre me drejtsin e Tij, e Ai sht i gjithfuqishmi e dijshmi.
    79. E ti pra, mbshtetu n All-llahun se me t vrtet ti je n t drejtn e sigurt.
    80. Ti nuk mund t'i bsh t dgjojn t vdekurit, e as nuk mund ta bsh t shurdhtin t dgjoj thirrjen, e sidomos kur ata ta kthejn shpinn.
    81. E as q mund t'i largosh t verbrit nga humbja e tyre (zemrat e verbra), ti nuk mund ta bsh t dgjoj ndonj tjetr, vetm at q i beson argumentet Tona, e ata jan mysliman.
    82. E kur kundr tyre do t bhet fjala (e dnimit) realitet. Ne do t'u nxjerrim nj shtaz nga toka q do t'u flas (ose do t'i lndoj), sepse njerzit nuk ishin t bindur n argumentet Tona.
    83. E ditn kur do t tubojm prej secilit popull grupe nga ata q kan mohuar argumentet tona, ata t vr njri pas tjetrit, do t jen t penguar.
    84. Deri sa t arrijn (n vendin e llogaris), Ai u thot: "A ju i mohuat argumentet e Mia duke mos i menduar dhe formuar dije pr to? E ka vepronit ju ashtu (n dunja)?"
    85. Dhe kundr tyre zbatohet vendimi (i dnimit) pr shkak se bn krim dhe ata nuk do t flasin.
    86. A nuk shohin ata se Ne ua bm natn q t pushojn, kurse ditn t ndritshme. N kt ka argument pr nj popull q beson.
    87. (prkujto) Ditn kur i fryhet surit, e t friksohet kush sht n tok, prpos k do All-llahu (t mos friksohet) dhe t'i vjn Atij t gjith t prulur.
    88. E, i sheh kodrat e mendon se ato jan t palvizshme, ndrsa ato lvizin si ret, (kjo sht) mjeshtri e All-llahut q prsosi do send, e Ai sht hollsisht i njohur se ka punoni.
    89. Kush ka br vepr t mir, atij do t'i takoj (shprblim) edhe m i mir se ajo dhe ata do t jen t siguruar prej tmerrit t asaj dite.
    90. E kush do t paraqitet me pun t kqia (me besim t gabuar), ata do t hidhen t prmbysur n fytyrat e tyre n zjarr, (u thuhet) Ju nuk shprbleheni me tjetr pos me at q punuat.
    91. Un jam urdhruar t adhuroj vetm Zotin e ktij qyteti, t cilin Ai e bri t shenjt, se Atij i takon do send, dhe jam urdhruar t jem prej besimtarve t sinqert.
    92. E, edhe ta lexoj Kur'anin, e kush pranon udhzimin e tij, ai udhzohet vetm pr t mirn e vet, e kush ka humbur, ti thuaj: "Un vetm trheq vrejtjen".
    93. Dhe thuaj: "Falnderoj All-llahun, e Ai do t'ua tregoj argumentet e veta dhe do t'i kuptoni ato ather (kur nuk u bn dobi). Zoti yt nuk sht indiferent ndaj asaj q veproni ju".
    Sui generis

  8. #28
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Kasas

    1. Ta, Sin, Mim.
    2. Kto jan ajetet e librit (t Kur'anit) t plotkuptueshm.
    3. Q po t'i lexojn ty nga lajmi rreth Musait, e q sht e vrtet pr nj poppull q beson.
    4. Me t vrtet, faraoni ka ngritur kryet lart n tok, e popullin e saj e grupzuar dhe nj grup prej tyre e shtyp, ashtu q djemt e tyre ua mbyt, e grat e tyre ua l t jetojn. Vrtet, ai ishte prej m shkatrrimtarve.
    5. E Ne duam t'i lartsojm ata q u shtypn n tok, t'i bjm udhheqs dhe t'i bjm trashgues.
    6. Dhe atyre t'u japim pushtet n tok, e faraonit, Hamanit dhe ushtris s ktyre dyve t'ua tregojm at q ruheshin (ia kishin frikn).
    7. Ne nnn e Musait e inspiruam: t'i jap atij gji, e kur t kesh frik pr t, ather at hidhe n lum, e mos u frikso as mos u pikllo, se Ne do ta kthejm at ty dhe do ta bjm at nga t drguarit.
    8. E at e gjeti familja e faraonit, ashtuq n fund ai t'u bhet atyre armik e dshprim. Vrtet, faraoni, Hamani dhe ushtria e tyre ishin kundrshtar (gabonin me qllim).
    9. E gruaja e faraonit tha: "Shpres gzimi pr mua dhe pr ty, mos e mbytni at, ndoshta do t na sjell dobi ose do ta adoptojm pr fmij". Pra ata nuk e dinin rrjedhimin.
    10. E zemra e nns s Musait agoi e zbrazt (kur kuptoi se ka rn n duar t faraonit) dhe gati ta zuloj at (fmijn), sikur t mos ia forconim Ne zemrn e saj q t bhet e bindur (n premtimin e All-llahut).
    11. E ajo i tha motrs s tij: "Gjurmoje at", kurse ajo e shikonte at prej s largu dhe ata nuk e hetonin (se ishte motra e tij q e prcjell).
    12. Ndrsa Ne ia patm ndaluar atij m par thithjen e gjinit, e ajo (motra e Musait) tha: "A doni t'ju tregoj pr nj familje q do t kujdeset pr t dhe q do t jen t sinqert ndaj tij?"
    13. Dhe ashtu at e kthyem te nna e vet q ajo t jet e knaqur e jo e piklluar dhe q ta kuptoj ajo se premtimi i All-llahut sht i vrtet e i sigurt, por shumica e tyre nuk e din.
    14. E pasi ai (Musai) e arriti moshn madhore dhe u b i pjekur, Ne i dham urtsi e dituri. Kshtu ne i shprblejm bamirsit.
    15. Dhe ai hyri n qytet n nj koh t pahetuar prej banorve t tij, dhe n t i gjeti dy veta q po prlaheshin, njri prej ithtarve t tij e tjetri prej armiqve t tij, e ai i ans s tij i krkoi ndihm kundr armikut dhe Musai i ra grusht e ai vdi. Ai (Musai) tha: "kjo sht prej veprave t djallit, e s'ka dyshim se ai sht armik i hapt q shpie n humbje".
    16. Ai tha: "Zoti im, un e ngarkova veten e Ti m fal mua!" Dhe Ai ia fali, se Ai sht q fal shum, sht mshirues.
    17. Ai tha: "Zoti im, betohem n ato t mira q m'i dhurove mua se kurr nuk do t vihem n ndihm t kriminelve".
    18. Dhe (Musai) agoi i friksuar n qytet e duke pritur (se ka po i ngjan), kur qe, ai i cili e kishte krkuar ndihm dje, e thirri srish (n ndihm), e Musai i tha: "Vrtet ti qenke ngatrrestar i njohur!"
    19. E kur deshi ta rmbej at q ishte armik i t dyve, ai tha: "A do t m mbyssh mua si e mbyte dje njeriun, ti nuk do tjetr, vetm se do t bhesh arrogant n tok, e nuk dshiron t jesh nga prmirsuesit!"
    20. Dhe erdhi nj njeri q ngutej nga ana m e largt e qytetit e tha: "O Musa, parsimi sht duke biseduar pr t mbytur ty, pra ti dil (ik), un jam kshillues yti".
    21. E ai doli prej aty i friksuar e duke pritur (se 'po ndodh) dhe tha: "O Zoti im, m shpto prej popullit zullumqar".
    22. Dhe kur drejtua kah Medjeni tha: "Shpresoj q Zoti im t m orientoj rrugs s drejt".
    23. E kur arriti ujin e Medjenit, aty gjeti nj grumbull njerzish q po i jepnin bagtis uj, e pak m larg prej tyre vrejti dy gra q po i ndalnin (kafsht e tyre) e u tha: "E ka sht puna e juve dyjave?" Ato q t dyja i than: "Ne nuk u japim uj deri q t largohen barinjt, kurse babai yn sht shum i vjetr!"
    24. Ather ai u dha uj (kafshve) t tyre, pastaj u largua anash nn nj hije e tha: "O Zoti im, un kam nevoj pr kado q t m japsh!"
    25. E njra prej tyre erdhi te ai, ecte e turprueshme, e tha: "Babai im t thrret q t paguaj ty shprblimin pr at q na u dhe (bagtis) uj!" E Kur shkoi (Musai) tek ai dhe ia tregoi atij ngjarjen, ai tha: "Mos ke frik, paske shptuar nga populli zullumqar!"
    26. Njra prej atyre dyjave tha: "O babai im, merre kt n shrbim me pag, pse m i miri i atij q do ta marrsh n shrbim sht ai i fuqishmi, e besniku!"
    27. Ai (Shujabi) tha: Un dshiroj t martoj ty me njrn prej ktyre dy vjzave t mia, me kusht q t shrbesh tet vjet, e nse i plotson dhjet, ai sht vullneti yt, e un nuk dshiroj t rndoj ty, e n dasht All-llahu, ti do t gjejsh te un mirkuptim!"
    28. Ai (Musai) tha: "Kjo le t mbetet mes meje e teje, e cilindo afat q do ta kryej nga kta t dy, nuk do t ket prgjegjsi pr mua. Pr kt q po themi All-llahu sht garant".
    29. E kur Musai e kreu afatin dhe udhtoi me familjen e vet, e vrejti kah ana e Turit nj zjarr, e familjes s vet i tha: "Rrini ktu, un kam vrejtur nj zjarr, ndoshta do t'ju sjell nga ai ndonj lajm ose ndonj ur nga zjarri q t ngroheni".
    30. Dhe kur arrit tek ai (zjarr) nga ana e djatht e lugins s atij vendi t bekuar me pem u thirr: "O Musa, s'ka dyshim se Un jam All-llahu, Zoti i botve!"
    31. Dhe ti hidhe shkpoin tnd! E kur e pa Mussi se po lviz si t ishte gjarpr i shpejt, ktheu t ik e nuk e vstroi prapa. O Musa, ktheu ku ishe e mos u frikso se me t vrtet ti je i sigurt.
    32. Fute dorn n xhep e ajo do t dal e bardh pa ndonj t met dhe shtrngoje pr vete krahun tnd kur t friksohesh. Kto jan dy argumente nga Zoti yt pr te faraoni dhe rrethi i tij, se me t vrtet ata jan popull i prishur.
    33. Ai (Musai) tha: "O Zoti im, un kam mbytur nj njeri prej tyre, e friksohem se do t m mbysin!"
    34. E vllai im, Haruni, sht m orator se un, andaj drgoje at me mua ndihm q t vrtetoj fjalt e mia. Un kam frik se do t m shpallin gnjeshtar.
    35. (All-llahu iu prgjegj) Tha: "Ne do ta forcojm ty krahun me vllain tnd dhe me argumentet Tona do t'ju japim pushtet juve dyve ashtu q ata t mos mund t'u afrohen juve, andaj ju t dy dhe ata q u jan bindur juve, jeni ngadhnjimtar".
    36. E kur Musai ua solli atyre argumentet Tona t qarta, ata than: "Kjo nuk sht tjetr vetm se magji e trilluar dhe kt nuk e kemi dgjuar as ndr prindrit tan t hershm!"
    37. E Musai tha: "Zoti im e di m s miri pr at q u erdhi me udhzim prej Tij dhe kujt do t'i takoj prfundimi i mir, se mizort me siguri nuk do t ken shptim".
    38. E faraoni tha: "O ju pari, un nuk njoh njoh zot tjetr pr ju pos meje, andaj ti o Haman, m'i pjek (tullat) nga dheu e m ndrto nj kull t lart ndoshta do t arrij ta shoh zotin e Musait, sepse un mendoj se vrtet ai sht gnjeshtar".
    39. Dhe ashtu ai dhe ushtria e tij u solln n tok me kruensi ndaj t vrtets dhe menduan se nuk do t kthehen te Ne.
    40. Andaj, Ne e kapm at dhe ushtrin e tij dhe e hodhm n det, shiko pra se si prfundojn mizort.
    41. Dhe ata i bm prijsa q thrrasin pr n zjarr dhe n ditn e kijametit atje nuk do t'u ndihmohet.
    42. Edhe n kt bot i kemi prcjell ata me mallkim, kurse n ditn e kijametit ata jan t prbuzur.
    43. E pasi i shkatrruam popujt e mparshm, Ne Musait i dham librin q sht drit pr njerz dhe udhzim e mshir q t marrin msim.
    44. E ti nuk ishe n ann perndimore (t vendit ku All-llahu i foli Musait) kur Ne Musait ia besuam shpalljen (e bm pejgamber dhe drguam te faraoni), e ti as nuk ishe aty pran.
    45. Por Ne krijuam popuj (mes Musait e teje Muhammed), e koha ka zgjaur (ndaj, t drguam ty). Dhe nuk banove n mesin e popullit t Medjenit e t'u lexosh ktyre argumentet Tona (lajmin pr Musain, pr Shuajbin, pr vajzat e tij), por Ne t drguam (dhe t njoftuam).
    46. Dhe ti nuk ke qen pran Kodrs Tur kur Ne e thirrm (Musain), por (tregimi yn) sht mshir nga Zoti yt, pr t'ia trhequr vrejtjen nj populli q para teje nuk u kishte ardhur pejgamber, dhe ashtu ata t marrin msim.
    47. Dhe t mos thon, kur t'i godas ndonj e papritur, t ciln e kan merituar vet: "Zoti yn, prse nuk na ke drguar ndonj pejgamber q t pasonim argumentet Tua e t bheshim besimtar!"
    48. E kur Atyre u erdhi e vrteta nga ana Jon, ata than: "Prse nuk iu dha atij (Muhammedit) sikurse Musait (ndonj mrekulli materiale)! Po a nuk e mohuan at q iu dha Musait m par?" E, than: "Dy magji q prmbajn njra-tjetrn. Dhe than: donjrn prej tyre ne e mohojm!"
    49. Thuaj: "Nse sht e vrtet ka thoni, ather sillni nj libr prej All-llahut q sht edhe m udhzues se kta dy (Tevrati e Kur'ani), e ti prmbahem edhe un atij?"
    50. E nse ata nuk t prgjigjen ty, ather dije se ata ndjekin vetm dshirat e veta, e kush sht m humbur se ai q duke pasur fakt prej All-llahut, ndjek epshin e vet? S'ka dyshim se All-llahu nuk udhzon popullin zullumqar.
    51. Ndrsa Ne pandrprer u drguam atyre shpalljen, ashtuq t mendojn.
    52. E atyre q Ne ua dham librin prpara ktij, disa prej tyre i besojn ktij (Kur'anit).
    53. Dhe kur u lexohet atyre, thon: "Ne kemi besuar atij, ajo sht e vrtet prej Zotit ton, ne edhe para tij kemi qen mysliman!"
    54. Atyre u jepet shprblim i dyfisht pr arsye se bn durim, dhe ata t keqen e largojn me t mirn, e nga ajo q Ne e furnizuam, ata japin.
    55. Dhe kur e dgjojn ndonj llomotitje marrzie, i kthejn shpinn dhe thon: "Ne kemi vepra tona e ju tuajat, qofshit larg nesh, ne nuk na duhen injorantt!"
    56. sht e vrtet se ti nuk mund ta udhzosh at q do ti, por All-llahu udhzon k t doj dhe Ai sht q di m s miri pr t udhzuarit.
    57. Ata than: "Nse ne ndjekim rrugn e drejt s bashku me ty, ne me t shpejt do t jemi t dbuar prej vendit ton!" Po a nuk u siguruam Ne atyre nj vend t shenjt e t sigurt q aty sillen frutat e do sendi si furnizim mga ana Jon, po shumica e tyre nuk e din.
    58. E sa vendbanime q prbuzn jetn e vet Ne i kemi shkatrruar, e ja, ato jan shtpit e tyre, q pas tyre ato pak koh jan banuar prej dokujt dhe Ne ishim trashgues t tyre.
    59. Zoti yt nuk sht i till q t shkatrroj venbanimet para se n kryeqendr t tyre t drgoj pejgamber, i cili do t'u lexoj atyre argumentet Tona, dhe Ne nuk shkatrruam vendbanime, po vetm kur banort e tyre ishin zullumqar.
    60. Dhe do gj q u sht dhn juve sht knaqsi dhe shije e ksaj bote, ndrsa ajo q sht te All-llahu (thevabi) sht shum m e mir dhe prhershme, pra, a nuk mendoni?
    61. A sht ai, t cilit Ne i kemi premtuar nj premtim t mir (pr Xhennet), sikurse ai t cilit i kemi dhn knaqsi t ksaj jete, kurse n ditn e kijametit ai do t jet prej t dnuarve?
    62. (prkujto) Ditn kur i thrret ata e u thot: "Ku jan ata shokt e Mi, t cilt ju i pandehnit (si zota)?"
    63. E ata, t cilt e merituan fjaln (dnimin), thon: "Zoti yn, kta jan q ne i humbm, i humbm ata si hunbm edhe vet, ne para Teje trhiqm se ata nuk na adhuruan neve!"
    64. Dhe u thuhet: "Thirrni zotat tuaj"! Ata i thrrasin, por ata nuk u prgjigjen dot, dhe shohin dnimin. E ather (do t dshironin) sikur t kishin qen n rrugn e drejt (e t mos prjetonin dnimin).
    65. Dhe ditn kur (All-llahu) i thrret ata e u thot: "far prgjigje u keni dhn t drguarve?"
    66. At dit atyre u humbin faktet dhe ata nuk konsultohen ndrmjet vete.
    67. E pr sa i prket atij q sht penduar, q ka besuar dhe ka br vepra t mira, ai le t shpresoj se sht nga t shptuarit.
    68. Zoti yt krijon ka t doj dhe zgjedh k t doj, atyre nuk u takon zgjedhja. I pastr edhe i lart sht All-llahu nga ka i prshkruajn pr shok.
    69. Dhe Zoti yt e di se 'fshehin zemrat e tyre dhe se 'faqin haptazi.
    70. Ai sht All-llahu, nuk ka Zot tjetr pos Tij, vetm Atij i takon falnderimi n kt bot dhe n botn tjetr dhe vetm Atij i takon gjykimi dhe te Ai ktheheni.
    71. Thuaj: "Sikur All-llahu t'a bnte natn t prhershme (t'ua zgjaste) deri n ditn e kijametit, 'mendoni, cili zot pos All-llahut do t'ju sillte juve drit? A nuk merrni vesh"
    72. Thuaj: "M tregoni, nse All-llahu ua bn ditn t vazhdueshme deri n ditn e kijametit, cili zot pos All-llahut do t'ju sjell nat q t pushoni n t? A nuk shihni (sa po gaboni)?"
    73. Po mshira e Tij, u bri juve natn dhe ditn pr t pushuar n t dhe pr t prfituar nga begatit e Tij, prandaj, t jini mirnjohs!.
    74. Dhe ditn q i fton (All-llahu) e, thot: "Ku jan ata q i menduat shok t Mi?"
    75. Dhe Ne do t nxjerrim prej do populli dshmitar e u themi: "Sillni argumentin tuaj!" Ather do ta kuptojn se e drejta (pr Zot) sht vetm e All-llahut, dhe dshton do trillim i tyre.
    76. Karuni ishte nga populli i Musait dhe ai shtypte at popull ngase Ne i patm dhn aq shum pasuri sa q nj grup i fuqishm mezi bartin elsat e (pasuris s) tij, e kur populli i vet i tha: "Mos u kreno aq fort sepse All-llahu nuk i do t shfrenuarit!"
    77. Dhe me at q t ka dhn All-llahu, krko (ta fitosh) botn tjetr, e mos le mangu at q t takon nga kjo bot, dhe bn mir ashtu si t ka br All-llahu ty, e mos bn t kqia n tok, se All-llahu nuk i do rregulluesit.
    78. Ai (Karuni) tha: "M sht dhn vetm n saje t dijes sime!" Po a nuk e di ai se All-llahu shkatrroi para tij nga popujt e lasht asish q ishte edhe m i fuqishm e m i pasur se ai, po mkatart kriminel as q do t pyeten pr fajet e tyre (meq All-llahu e di).
    79. Ai (Karuni) doli para popullit t vet me stolin e vet, e ata q kishin synim jetn e ksaj bote than: "Ah, t kishim pasur edhe ne si i sht dhn Karunit, vrtet ai sht fatbardh!"
    80. E ata q ishin t zott e dituris than: "T mjert ju, shprblimi i All-llahut sht shum m i mir pr at q besoi dhe bri vepr t mir, po at nuk mund ta arrij kush prve durimtarve!"
    81. Po Ne at dhe pallatin e tij i shafuam n tok dhe, ve All-llahut nuk pati q ta mbroj e as vet nuk pati mundsi t mbrohet.
    82. E ata q dje lakmuan t ishin n vendin e tij, filluan t thon: "A nuk shihni se All-llahu me t vrtet i jep begati e komoditet atij q do nga robrit e vet, e edhe ia mungon at atij q do, e sikur All-llahu t mos bnte mshir ndaj nesh, do t na sharronte n tok edhe neve; sa habi, se si jobesimtart nuk gjejn shptim!"
    83. At, vend t prjetshm (Xhennetin) u kemi prcaktuar atyre q nuk duan as mendjemadhsi e as ngatrres n tok, e prfundim i kndshm u takon atyre q i friksohen All-llahut.
    84. Kush sjell me vete pun t mir, atij do t'i takoj shprblimi edhe m i madh, ndrsa ai q paraqitet me pun t kqija, do t'i jepet dnim vetm aq sa e ka merituar.
    85. S'ka dyshim se Ai q ta bri obligim Kur'anin, Ai do t kthej ty aty kah erdhe. Thuaj: "Zoti im e di m mir kush sht q solli udhzim t drejt dhe kush sht n humbje t sigurt".
    86. Ti as nuk ke shpresuar se do t shpallet ty libri, por kjo sht mshir e Zotit tnd, andaj ti kurrsesi t mos jesh ndihmtar i jobesimtarve.
    87. Dhe kurrsesi ata t mos shmangin ty nga ajetet e All-llahut meq ato t'u kan shpallur ty, dhe ti thirr te Zoti yt dhe kurrsesi mos u bn pasues i dshirave t idhujtarve.
    88. Ve All-llahut mos adhuro ndonj zot tjetr, s'ka t adhuruar tjetr ve Tij. Vetm Atij i takon gjykimi dhe te Ai do t ktheheni!
    Sui generis

  9. #29
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Ankebut

    1. Elif, Lam, Mim.
    2. A menduan njerzit t thon: "Ne kemi besuar, e t mos vihen n sprov?"
    3. Ne i sprovuam ata q shin para tyre, ashtu q All-llahu gjithqysh do t'i dalloj ata q e than t vrtetn do t'i dalloj dhe gnjeshtart.
    4. A mos menduan ata q bjn vepra t kqija (krime) se do t na shptojn (t'i ikin dnimeve)? Sa i shmtuar sht gjykimi i tyre!
    5. E kush shpreson takimin (shprblimin) e All-llahut, s'ka dyshim se afati i All-llahut do t vij patjetr, e Ai sht dgjuesi i dijshmi.
    6. E kush lufton (prpiqet pr t mir), ai bn luft pr vete, se All-llahu vrtet nuk ka nevoj pr ask n tr botn.
    7. Po ata q besuan dhe bn vepra t mira, Ne me siguri do t'ua shlyejm t kqijat do t'i shprblejm m s miri pr at q vepruan.
    8. Ne e kemi obliguar njeriun me pun t mira ndaj prindrve t vet, e nse ata t dy prpiqen t shpiejn ty q t m pshkruash Mua shok (zot tjetr) pr ka ti nuk di asgj, ather ti mos i respekto ata. Kthimi juaj sht te Un, e Un do t'ju njoftoj pr at q keni vepruar.
    9. E ata q besuan e bn vepra t mira, ata do t'i rradhisim ndr m t mirt.
    10. Ka disa njerz q thon: "Ne i kemi besuar All-llahut, e kur goditet me ndonj t keqe pr shkak t (rrugs s) All-llahut, si sprovimin prej njerzve e trajton si dnimin e All-llahut (prej t cilit njerzi ikin prej mosbesimit n besim), e nse vjen ndonj fitore prej Zotit tnd, ata do t thon: "Ne kemi qen me ju!" Po a nuk sht All-llahu q di m s miri pr at q sht n zemrat e njerzve?
    11. All-llahu do t'i vr n pah ata q besuan dhe do t'i vr n thumb hipokritt.
    12. Ata q nuk besuan u than atyre q besuan: "Ejani n rrugn (n fen) ton, e ne po i bartim mkatet tuaja (po qe se sht mkat rruga jon). Po ata nuk do t bartin asgj nga mkatet e tyre, n t vrtet ata jan gnjeshtar.
    13. Ata pa tjetr do t bartin barrn e vet, e me at veten edhe barr tjera, e n ditn e kijametit do t merren n prgjegjsi pr at q kan trilluar.
    14. Ne e drguam Nuhun te populli i vet, e ai kaloi ndr ata njmij pa pesdhjet vjet, e ata meq ishin horra i prfshiu vrshimi.
    15. Ndrsa at vet dhe t tjert q ishin n anije, i shptuam dhe Ne at (ngjarje) e bm argument pr tr botn.
    16. Edhe Ibrahimin (e drguam) kur ai popullit t vet i tha: "Adhuronie All-llahun dhe keni frik prej Atij, se kjo, nse e kuptoni, sht shum m mir pr ju.
    17. Ju n vend t All-llahut jeni duke adhuruar vetm idhuj q i trilloni vet si gnjeshtar. S'ka dyshim se ata q i adhuroni n vend t All-llahut, nuk posedojn furnizimin tuaj, pra krkonie furnizimin te All-llahu, adhuronie At dhe shprehni falnderimin Atij, pse te Ai do t ktheheni".
    18. Po nse ju prgnjeshtroni, edhe popuj para jush prgnjeshtruan, e t drguarit nuk i takon tjetr pos komunikimi i kuptueshm.
    19. A nuk e kan vrejtur ata se si All-llahu nis krijimin, e pastaj at e prsrit, e kjo sht leht pr All-llahun.
    20. Thuaj: "Udhtoni npr tok e shikoni se si filloi krijimi, pastaj All-llahu e fillon krijesn tjetr (ringjalljen). sht e vrtet se All-llahu ka mundsi pr do send.
    21. Ai ndshkon at q do dhe mshiron k t doj dhe te Ai do t silleni.
    22. Ju nuk keni mundsi ta bni t paaft (Zotin tuaj t'ju dnoj) as n tok e as n qiell, dhe prpos All-llahut, nuk keni as mbrojts as ndihmtar".
    23. E ata q nuk besuan argumentet e All-llahut dhe takimin me T, t tillt kan humbur shpresn nga mshira Ime dhe ata i pret dnimi i hidhur.
    24. Po prgjegjja e popullit t tij nuk ishte tjetr vetm t thot: "Mbytnie at (Ibrahimin) ose digjnie!" Mirpo, All-llahu e shptoi at prej zjarrit. P nj popull q beson, ktu vrtet ka fakte bindse.
    25. Ai (Ibrahimi) tha: "Ju prqafuat, ve All-llahut, idhuj vetm sa pr bashkjetes mes jush n jetn e ksaj bote, e n ditn e kijametit (ndryshon gjendja) ju do t refuzoni njri-tjetrin dhe do t mallkoni njri-tjetrin; fundi juaj sht zjarri, pr ju nuk do t ket ndihmtar".
    26. Atij (Ibrahimit) i besoi Luti, e ai (Ibrahimi) tha: "Un shprngulem atje ku m udhzoi Zoti im, Ai sht i gjithfuqishmi, i urti".
    27. Dhe Ne i dhuruam atij Is-hakun dhe Jakubin, e n pasardhsit e tij shpallm pejgamberllkun dhe librin e shenjt (librat e shpallura), atij i dham shprblimin n kt bot, kurse n botn tjetr do t jet ndr t mirt e prsosur.
    28. (Drguam) Edhe Lutin, i cili popullit t vet i tha: "Ju, bni aq pun t shmtuar sa askush para jush nga tr bota nuk e ka br".
    29. Ju jeni q kontaktoni meshkujt, q sulmoni njerzit n rrug, q n vendtubimet tuaja bni pun t ndyta. Prgjegjja e popullit t tij nuk ishte tjetr vetm t thon: "Nse e thua t vrtetn, na sill dnimin nga All-llahu?"
    30. Ai tha: "O Zoti im, m ndihmo kundr popullit t prishur!"
    31. E kur t drguarit tan (engjjt) i erdhn me myzhde Ibrahimit, i than: "Ne jemi shkatrrues t banorve t ktij qyteti, pse banort e tij jan mizor!"
    32. Ai (Ibrahimi) tha: "Aty sht Luti!" Ata i than: "Ne e dim edhe m mir se kush sht aty, at dhe familjen e tij do ta shptojm prve gruas s tij, ajo do t mbetet me t zhdukurit".
    33. E pasi t drguarit ton i erdhn Lutit, ai pr shkak t tyre u shqetsua dhe u ngushtua, po ata i than: "Mos ke frik, as mos u pikllo, ne t shptojm ty dhe familjen tnde, prve gruas sate q do t mbetet me t dnuarit".
    34. Ne mbi banort e ktij qyteti do t lshojm nj dnim nga qielli pr shkak se ata bjn pun t liga.
    35. E nga ai vend Ne kemi ln gjurm pr nj popull q mendon.
    36. E n Medjen (drguam) vllaun e tyre Shuajbin dhe si u tha: "O populli im, adhuronie vetm All-llahun dhe kinie rikn ditn e fundit, e mos e teproni si shkatrrues n tok!"
    37. Po ata e prgenjshtruan, andaj i prfshiu trmeti dhe aguan t shtangur (t ftohur e t vdekur) n shtpit e tyre.
    38. (I shkatrruam) Edhe Adin e Themudin, e venbanimet e tyre jan t qarta pr ju. Djalli ua pat zbukuruar veprat e tyre dke i shmangur nga e vrteta, edhe pse e shihni at.
    39. Edhe Karunin, faronin dhe Hamanin. Atyre Musai u solli fakte por ata treguan mendjemadhsi, ndaj nuk mundn t'i shptojn dnimit.
    40. Secilin prej tyre e kemi dnuar pr shkak t mkatit t vet; disa prej tyre Ne i goditm me furtun plot rr, disa i shkatrruam me krism nga qielli, kurse disa t tjer i sharrum n tok dhe disa prmbytm n uj. All-llahu nuk u bri atyre ndonj padrejt, por ata vets s tyre i bn padrejt.
    41. Shembulli i atyre, t cilt ve All-llahut morn mbrojts (zota idhujsh), sht si shembulli i marimangs q thur shtpi, e sikur ta dinin ata, m e dobta shtpi sht e shtpia e marimangs.
    42. All-llahu e di se 'adhurojn ata pos Tij (ose nuk adhurojn asgj), Ai sht ngadhnjyesi, i urti..
    43. Kta jan shembuj q Ne ua sjellim njerzve, po kta nuk i kupton kush pos dijetarve.
    44. All-llahu krijoi qiejt dhe tokn me nj serozitet t caktuar. N to m t vrtet ka fakte pr besimtart.
    45. Ti lexo at q po t shpallet nga libri (Kur'ani), fal namazin, vrtet namazi largon nga t shmtuarat dhe t irituarat, e prmendja e All-llahut sht m e madhja (e adhurimeve); All-llahu e di punoni ju.
    46. Ithtart e librit mos i polemizoni ndryshe (kurr i thirrni n fen tuaj) vetm ashtu si sht m s miri, prve atyre q jan mizor dhe thuajuni: "Ne i besuam asaj q na u zbrit dhe q u zbrit juve dhe se Zoti yn dhe Zoti juaj sht nj, dhe se ne i jemi dorzuar Atij.
    47. Dhe po ashtu (si i zbritm librat e mparshm), Ne ta zbritm ty librin. E ata, t cilve Ne u kemi dhn librin, i besojm ktij (Kur'anit) edhe nga ata (idhujtart arab) ka q i besojn ktij, kurse argumentet tona nuk i refuzon askush, prpos jobesimtarve".
    48. Ti (Muhammed) nuk ishe q lexon ndonj libr para ktij, e as q shkruajshe at me dorn tnde t djatht, pse ather do t dyshonin ata t prishurit.
    49. Por jo ai sht plot argumente t qarta n zemrat e atyre q u sht dhn dituria, e argumentet Tona nuk i mohon kush pos t shfrenuarve.
    50. Ata than: "Prse t mos i ket zbritur atij nj mrekulli nga Zoti i tij?" thuaj: "shtja e mrekullive sht vetm n duar t All-llahut, e un nuk jam tjetr pos trheqs i vrejtjes dhe shpjegues.
    51. Po a nuk u mjaftoi atyre q Ne ta shpallm librin, i cili u lexohet atyre, e s'ka dyshim se kjo sht dhurat e prkujtim pr njerz q duan t besojn".
    52. Thuaj: "Mjafton q All-llahu sht dshmitar ndrmjet meje dhe juve, Ai e di 'ka n qiej e n tok, e ata q i besuan t kots e nuk e besuan All-llahun, ata jan t dshtuart".
    53. Ata krkojn prej teje ngutjen e ndshkimit, e sikur t mos ishte afati i caktuar, atyre do t'u vinte ndshkimi, po ai patjetr do t'u vij atyre befas ashtu q ata nuk e hetojn.
    54. Po, si e krkojn ata ngutjen e ndshkimit? E n t vrtet Xhehennemi sht q i ka rrethuar n t gjitha ant jobesimtart.
    55. Ditn kur ata i mbulon dnimi (i zjarrit) prej s larti dhe s poshtmi nn kmbt e tyre, e u thon: "Shijone at q keni vepruar!"
    56. O robt e Mi q besuat, toka Ime sht e gjr, pra vetm Mua m adhuroni.
    57. Secili njeri do t shijoj vdekjen, e pastaj do t ktheheni te Ne.
    58. E ata q besuan dhe bn vepra t mira, atyre do t'u bjm vend t lart n Xhennet n t cilin rrjedhin lumenj, aty jan prgjithmon; sa i mir sht shprblimi pr ata q vepruan.
    59. T cilt bn durim dhe vetm Zotit t tyre iu mbshtetn.
    60. Sa e sa gjallesa jan q nuk kan mundsi pr furnizimin e vet. All-llahu i furnizon ato edhe juve. Ai sht dgjuesi, i dijshmi.
    61. Nse ti i pyet ata: "Kush krijoi qiejt e tokn, kush i nnshtroi (t lvizin) diellin dhe hnn?" Ata do t thon: "All-llahu!" E si prapsoheni, pra?
    62. All-llahu i jep furnizim atij q do nga robrit e vet, e ia pakson (shtrngon) atij q do. Vrtet, All-llahu sht i gjithdijshm pr do gj.
    62. Dhe nse ti pyet ata: "Kush e lshon shiun nga qielli dhe me t e ngjall tokn pas vdekjes s saj?" Ata thon: "All-llahu!" Thuaj: "Falnderimi i qoft All-llahut, por shumica e tyre nuk mendojn".
    64. Kjo jet e ksaj bote nuk sht tjetr vetm se dfrim e loj, e jet e vrtet, padyshim sht ajo e bots s ardhme (Ahireti), sikur ta dinin.
    65. (Idhujtart e din pr All-llahun pse) Kur hipni ata n anije (u kputet lidhja me tok, dhe friksohen) i luten sinqerisht All-llahut, e kur i shpton ata (dhe dalin) n tok, qe, po ata t njjtit lusin idhuj!
    66. Po le t prbuzin ato t mira q ua dham dhe le t knaqen, (e mos t besojn), se m von do ta kuptojn.
    67. A nuk e kan vrejtur ata se Ne kemi br vendin e shenjt (Mekn) t sigurt, e njerzit pr rreth tyre rrmbehen (plakiten, mbyten). Po, a i besojn ata t kots, e t mirat e All-llahut i prbuzin?
    68. E kush sht m mizor se ai q shpif gnjeshtr ndaj All-llahut, ose prgnjeshtron t vrtetn pasi t'i ket ardhur ajo? Po, a nuk sht Xhehennemi vend pr jobesimtart?
    69. E ata, t cilt luftuan pr hir Ton, Ne, me siguri do t'i orientojm rrugs pr te Ne, e nuk ka dyshim se All-llahu sht n krahun e besimtarve.
    Sui generis

  10. #30
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Rum


    1. Elif, Lam, Mim.
    2. Bizantint (rumt) u mundn,
    3. n tokn m afr (toks arabe), po pas disfats s tyre, ata do t ngadhnjejn,
    4. brenda pak viteve. shtja sht vendim i All-llahut, fillim e mbarim (pr disfat dhe pr fitore). E at dit (kur do t fitojn bizantint) besimtart do t gzohen,
    5. pr ndihmn e All-llahut. Ai ndihmon at q do dhe Ai sht i gjithfuqishm, mshirues.
    6. Premtimi i All-llahut sht (ky), All-llahu nuk e thyen premtimin e Vet, por shumica e njerzve nuk po din.
    7. Edhe at q din nga jeta e ksaj bote, sht dije e cekt, por ndaj jets s prjetshme (ndaj Ahiretit) ata jan plotsisht t verbruar (t painteresuar).
    8. Dhe, a nuk menduan ata me vetn e tyre se All-llahu nuk krijoi qiejt dhe tokn dhe do gj q gjendet ndrmjet tyre pa ndonj qllim t caktuar dhe pr nj koh t kufizuar por nj pjes e njerzve jan mohues t takimit me Zotin e tyre (n momentin e ringjalljes pas vdekjes).
    9. A nuk udhtuan ata npr tok e t shohin se si qe prfundimi i atyre q ishin para tyre!? Ata ishin edhe m t fort se kta, ata e lruan tokn dhe e rindrtuan at m shum se sa kta, e rindrtuan, atyre u patn ardhur t drguarit e vet me fakte t qarta. Pra, All-llahu nuk ishte q t'ju bj t padrejt atyre, por ata vetvetes i bn t padrejt.
    10. Mandej prfundimi i atyre q bn pun t kqia, ishte m i keqi, pr shkak se argumentet e All-llahut i prgnjeshtruan dhe talleshin me to.
    11. All-llahu e fillon krijimin, mandej e prsrit at, e m n fund tek Ai do t ktheheni.
    12. E ditn kur t ndodh kijameti, kriminelt heshtin.
    13. Ata nuk do t ken ndrmjetsues (ndihmtar) prej shokve (zotave) t tyre, e me shokt (zotat) e tyre ata ishin jobesimtar.
    14. Dhe ditn kur t ndodh kijameti, at dit do t ndahen (njerzit).
    15. E ata, t cilt besuan dhe bn vepra t mira, ata d t jen t gzuar n nj kopsht (t Xhennetit).
    16. E pr sa u prket atyre q nuk besuan, dhe i bn t rreme argumentet Tona dhe takimin n botn tjetr, ata do t ken mundime (azab) t vazhdueshme.
    17. Ather, All-llahun lartsonie kur t vij mbrmja dhe kur t agoj mngjesi.
    18. Falnderimi i takon vetm Atij prej gjithka ka n qiej e n tok, edhe n mbrmje edhe ditn.
    19. Ai krijon t gjallin prej t vdekurit dhe t vdekurin prej t gjallit, Ai e ngjall tokn pas vdekjes s saj, e po ashtu edhe ju do t nxirreni (t gjall prej varrezave).
    20. Nga faktet (e fuqis) e Tij sht edhe ajo, se Ai ju krijoi prej dheu, e mandej ju (u zhvilluat n) njerz q veproni t shprndar.
    21. Dhe nga faktet (e madhris s) e Tij sht q pr t mirn tuaj, Ai krijoi nga vet lloji juaj paln (grat), ashtu q t gjeni prehje tek ato dhe n mes jush krijoi dashuri dhe mshir. N kt ka argumente pr njerzit q mendojn.
    22. Nga argumentet e Tij sht krijim i qiejve e i toks, ndryshimi i gjuhve tuaja dhe i ngjyrave tuaja. Edhe n kt ka argumente pr njerz.
    23. Nga argumentet e Tij sht edhe gjumi juaj natn dhe ditn, edhe prpjekja juaj pr t fituar nga t mirat e Tij. N kt ka argumente pr popullin q dgjon.
    24. Nga argumentet e Tij sht edhe ajo q ua dfton vettimn edhe si frik e dhe si shpres, dhe nga qielli lshon shi e me t e ngjall tokn pas vdekjes s saj. N kt ka argumente pr nj popull q di t mendoj.
    25. Nga argumentet e Tij sht q me fuqin e Tij bri t qndroj (pa shtyll) qielli e Toka, mandej kur t'ju thrret juve me nj t thirrme prej toks, ju menjher dilni.
    26. E Tij sht ka n qiej e n tok dhe t gjith vetm Atij i pruln.
    27. Dhe Ai sht q e shpik jetn dhe pastaje prsrit at, e ajo (prsritja) sht edhe m e leht pr Te (sipas mendimit tuaj). Shemblltyra m e lart sht vetm e Tij n qiej e tok dhe Ai sht mbizotruesi, i urti.
    28. Ai (Zoti) ju jep nj shembull nga vet ju; a i keni shok (ortak) ata q jan n posedim tuaj (shrbtort), n at q Ne u dham juve (n pronsi), q t jeni ju t barabart n t, (n prdorimin e saj) e t friksoheni prej tyre (se po marrin kompetenc) si friksoheni ju n mes vete. (Ju nuk pranoni ortak shrbtort tuaj, t jeni t barabart, nuk keni frikn e tyre, e si m prshkruani Mua ortak)? Ne kshtu u sqarojm faktet njerzve q jan t zott e mendjes.
    29. Jo (ata nuk kan fakt), por ata q i bn t padrejt vetes, pa ndonj fakt t dijes shkuan pas dshirave t epshit t vet. Po kush mund ta vr n rrug t drejt at q All-llahu e ka ln t humbur, e ata nuk do t ken ndihmtar.
    30. Prqnro vetveten tnde sinqerisht n fen, i larguar prej do t kote, (e ajo f), feja e All-llahut n t ciln i krijoi njerzit, s'ka ndryshim (mos ndryshoni) t asaj natyrshmrie t krijuar nga All-llahu, ajo sht feja e drejt por shumica e njerzve nuk e din.
    31. (prqndrohuni n at f) T kthyer sinqerish tek Ai, kini frik prej Atij dhe falnie namazin e mos u bni nga idhujtart,
    32. T cilt e prqan fen e tyre dhe u ndan n grupe, ku secili grup i gzohet ides s vet.
    33. Kur njerzit i prek ndonj e keqe, ata me prulje i luten Zotit t tyre, duke iu drejtuar vetm Atij, e kur Ai nga t mirat e veta u shijon atyre, ja, q nj grup prej tyre i prshkruajn shok Zotit t vet.
    34. Le t mohojn at q Ne u kemi dhn, pra knaquni, e m von do ta kuptoni.
    35. A mos Ne u kemi shpallur atyre ndonj argument, q ia vrteton (flet) pr at q ata Mua m prshkruajn shok?
    36. E kur Ne u japim njerzve begati t mira, ata u gzohen atyre, e nse ata i godit ndonj e keqe pr shkak t veprimit t tyre, ather ata e humbin shpresn.
    37. Vall, po a nuk shohin ata se All-llahu i jep furnizim t mjaftueshm atij q do Ai dhe ia pakson. N kt, pr nj popull q beson, ka argument.
    38. Andaj, jepja t afrmit at q i takon, e edhe te varfrit edhe udhtarit, e kjo sht shum m e dobishme pr ata q veprojn pr hir t All-llahut dhe t tillt jan ata t shptuarit.
    39. Dhe ka t jepni nga pasuria pr t shtuar e rritur (me kamat), n pasurin e njerzve, ajo nuk do t shtohet te All-llahu, e ka t jepni nga sadakaja (bamirsia) me qllim q t'i afroheni All-llahut, t tillt jan ata q u shumfishohet (shprblimi).
    40. All-llahu sht Ai q ju krijoi, q ju furnizoi, q ju bn t vdisni e pastaj ju ngjall. A ka ndonj prej zotave tuaj q mund t bj dika nga kto? I pastr sht Ai i pa t meta, i madhruar sht Ai nga ka ata ia mveshin dhe trillojn.
    41. Pr shkak t veprave (t kqia) t njerzve, jan shaqur n tok e n det t zeza (bela, skamje, katastrofa, humbje e bereqetit etj.), e pr ta prjetuar ata nj pjes t asaj t keqeje q e bn, ashtu q trhiqen (nga t kqijat).
    42. Thuaj: "Ecni npr tok dhe shikoni se si ishte prfundimi i atyre q ishin m par, shumica e tyre ishin jobesimtar".
    43. Ti prmbaju fuqimisht fes s drejt, para se t vij dita q nuk ka kthim, pse prej All-llahut sht caktuar, at dit ata (njerzit) ndahen.
    44. Kush nuk besoi, barrn e mosbesimit t vet e ka kundr vetes, e kush bri pun t mir, ata vetvetes i prgatitn vendin (Xhennetin).
    45. Q t'i shprblej Ai (All-llahu) nga t mirat e veta, ata q besuan dhe bn vepra t mira, vrtet, Ai nuk i do jobesimtart.
    46. Nga argumentet e Tij sht edhe: Q Ai t'i lshoj errat myzhdexhinj dhe t'u shijoj juve nga meshira e vet (shiun); dhe q t lundroj anijet me vullnetin e Tij, dhe q t prfitoni nga t mirat e Tij dhe ashtu, ju jeni mirnjohs.
    47. Ne edhe para teje popujve t tyre u drguam pejgamber dhe ata u erdhn atyre me argumente t qarta, e kundr atyre q bn krim, Ne ndrmorm masa ndshkuese. Obligim yni ishte t ndihmojm besimtart.
    48. All-llahu sht Ai q i lshon errat, e ato lkundin ret dhe Ai i shtrin lart si t doj i bn ato edhe t ndara n pjes, dhe prmes tyre e sheh se si bie shi, e kur ia lshon at kujt t doj prej robrve t vet, qe, ata gzohen.
    49. Edhe pse para se t'u binte (shiu) atyre, ata m para tij ishin t dshpruar.
    50. Shiko pra, gjurmt e mshirs s All-llahut, se si e ngjall tokn pas vdekjes s saj, e s'ka dyshim se Ai sht q do t'i ngjall t vdekurit, se Ai pr do send sht i plotfuqishm.
    51. E sikur Ne t lshojm nj er e ta shohin at (t mbjellat) e zverdhura, pa dyshim ata pas ksaj do t jen mohues (prbuzs).
    52. N t vrtet, ti (Muhammed) nuk mund t'i bsh t dgjojn t vdekurit e as nuk mund ta bsh q t shurdhti t dgjojn thirrjen, kur ata kthejn shpinn.
    53. Dhe as q je ti udhzues i t verbrve nga humbja e tyre, ti nuk mund ta bsh t dgjoj tjetr vetm at q u beson argumenteve Tona, se ata jan t bindur.
    54. All-llahu sht Ai q ju krijoi n gjendje t dobt, pastaj pas asaj dobsie ju dha fuqi, e pas fuqis, dobsi e pleqri. Ai krijon ka t doj, Ai sht m i dijshmi, m i fuqishmi.
    55. E ditn kur t bhet kijameti (ditn e gjykimit), kriminelt betohen se nuk qndruan (n dynja) gjat, por vetm nj ast t shkurtr. Kshtu kan qen ata q i bishtruan t s vrtets.
    56. E atyre q iu sht dhn dija dhe besimi thon: "Ju keni qndruar aq sa u pat caktuar All-llahu deri n ditn e ringjalljes, e kjo pra sht dita e ringjalljes, por ju ishit q nuk e pranonit!"
    57. E at dit pr ata q bn zullum, arsyetimi nuk u bn dobi e as q krkohet prej tyre t justifikohen.
    58. Ne n kt Kur'an u kemi sjell t gjith shembujt, po pasha All-llahun, edhe sikur t'u sillje fardo mrekullie ti atyre, ata q nuk besuan do t thonin: Ju (Muhammedi me besimtar) nuk jeni tjetr vese mashtrues (gnjeshtar).
    59. N kt mnyr All-llahu vulos zemrat e atyre q nuk kuptojn.
    60. Ti pra bn durim, pse premtimi i All-llahut sht i sakt, e kurrsesi t mos luhasin ty ata q jan t dyshimt.
    Sui generis

  11. #31
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Lukman

    1. Elif, Lam, Mim.
    2. Ato jan ajetet t librit me plot urtsi t prsosur.
    3. E q jan udhzim e mshir pr ata q jan punmir.
    4. T cilt rregullisht e falin namazin dhe japin zeqatin dhe ata, e mu ata jan t plotbindur pr botn tjetr (Ahiretin).
    5. T tillt jan t udhzuar n nj rrug t qart prej Zotit t vet dhe jan fatlum.
    6. Po ka nga njerzit q blen tregime boshe e m qllim q t'i largojn njerzit prej rrugs s All-llahut pa pasur kurrfar fakti dhe pr t'i marr ato (ajetet e) All-llahut si tallje. Pr ta me siguri sht prgaditur dnim i turpshm.
    7. E kur i lexohen atij ajetet Tona, ai kthehet kryelart dhe bhet sikur nuk i ka dgjuar ato, bhet sikur n vesht e tij ka shurdhim t rnd, pra, ti prgzoje at m nj dnim t dhmbshm.
    8. E ata q besuan dhe bn vepra t mira, pr ata jan Xhennetet e begatshme,
    9. q n to jan prgjithmon. Premtimi i All-llahut i prer, e Ai sht i gjithfuqishmi, i urti.
    10. Ai i krijoi qiejt pa shtylla, sikurse po i shihni e n tok vendosi kodra t rnda q t mos luaj vendi bashk me ju e npr t shprndau nga t gjitha gjallesat, dhe nga qielli Ne kemi lshuar shi e kemi br t mbijn n t nga t gjitha llojet m t dobishme.
    11. Kjo sht vepr e krijimit t All-llahut, e me tregoni pra mua se 'krijuan ata t tjert pos Tij. Jo, asgj, pra, idhujtart jan n nj humbje t pafund.
    12. Ne i patm dhn Llukmanit menuri t prsosur (e i tham): T falnderosh All-llahun, e kush falnderon, e mira e atij falnderimi i takon atij, e kush refuzon (edhe ai e ka pr vete), n t vrtet, All-llahu nuk ka nevoj (pr falnderimin e tij) pse Ai vet sht i lavdishm.
    13. (prkujtoju popullit tnd) Kur Llukmani duke e kshilluar, birit t vet i tha: "O djali im, mos i prshkruaj All-llahut shok, sepse idhujtaria sht padrejtsi m e madhe!"
    14. Ne njeriun e kemi urdhruar pr (sjellje t mira ndaj) prindrit t vet, sepse nna e vet at e barti me mund pas mundi dhe pas dy viteve ia ndau gjinin. (e porositm) T jesh mirnjohs ndaj Meje dhe ndaj dy prindrve tu, pse vetm tek Un sht kthimi juaj.
    15. E nse ata t dy tentojn q ti t m prshkruash Mua shok, pr ka ti nuk ke kurrfar fakti, ather mos i respekto ata, po n shtjet e jets s ksaj bote t kesh mirkuptim ndaj tyre, e ti ndiqe rrugn e atij q sht i kthyer kah Un, mandej kthimi juaj sht tek Un, e Un do t'ju njoftoj pr at q keni punuar.
    16. O djali im, s'ka dyshim se edhe ajo (vepra) peshon sa kokrra e lirit, e t jet e fshehur n rras guri, ose n qiej apo n tok, All-llahu do ta sjell at, se All-llahu sht i but dhe hollsisht i informuar.
    17. O djali im, fale namazin, urdhro pr pun t mira, e ndalo nga t kqiat, prballo me durim do gj q t godet, vrtet, kto jan nga shtjet m t preferuara.
    18. Dhe mos shtrembro fytyrn tnde prej njerzve, mos ec npr tok kryelart, se All-llahu nuk e do asnj mendjemadh e q shum lavdrohet.
    19. T jesh i matur n ecjen tnde, ule zrin tnd, se zri m i egr sht zri i gomarit.
    20. A nuk e dini j se All-llahu nnshtroi pr t mirn tuaj ka n qiej e ka n tok dhe plotsoi ndaj jush t mirat e Tij t dukshme e t fshehta, e megjithat prej njerzve ka q polemizojn shtjen e All-llahut duke mos pasur as dituri, duke mos qen i udhzuar dhe duke mos pasur libr t ndritshm.
    21. Dhe kur atyre u thuhet: "Pasoni at q e shpall All-llahu" ata thon: "Jo, ne ndjekim at q gjetm te prindrit tan!" E edhe sikur djalli t'i kishte thirrur ata n dnimin e zjarrt!
    22. E kush ia dorzon veten All-llahut duke qen edhe punmir, ai sht kapur pr lidhjen m t sigurt dhe vetm tek All-llahu sht prfundimi i shtjeve.
    23. Ty mos t brengos mosbesimi i atij q nuk beson, kthimi i tyre sht vetm tek Ne, e pr at q vepruan, Ne do t'u tregojm. All-llahu vrtet sht i dijshm pr at q mbajn n zemra.
    24. Ne u japim t jetojn pak (n kt bot), e pastaj i shtrngojm ata me nj dnim t rnd.
    25. Nse ti i pyet ata: Kush krijoi qiejt e tokn? Me siguri do t thon: "All-llahu!" Thuaj: "All-llahut i qoft lavdrimi!" Por shumica e tyre nuk din.
    26. Vetm t All-llahut jan t gjitha q gjenden n qiej e n tok; All-llahu sht Ai q s'ka nevoj dhe sht i lavdishm.
    27. Sikur t gjith drut n tok t jen lapsa dhe sikur detit t'i shtohen edhe shtat dete (e t jen me ngjyr), nuk do t mbaroni fjalt e All-llahut (do t shterroheshin detet, do t soseshin lapsat, e jo mrekullit e Zotit). All-llahu sht ngadhnjyesi i urt.
    28. Krijimi dhe ringjallja juaj nuk sht m e rnd se krijimi i nj qenieje (nj njeriu); vrtet, All-llahu sht q i dgjon e i sheh veprat e njerzve.
    29. A nuk e di se All-llahu e fut (errsirn) natn n dit dhe e fut (dritn) ditn n nat, dhe Ai i nnshtroi Diellin e Hnn (t lindin e t prendojn) dhe secili rrjedh (noton) deri n nj afat t caktuar dhe se All-llahu hollsisht sht i njohur pr at q veproni.
    30. Kjo (dokumenton) se All-llahu sht Ai (Zoti) i vrtet, dhe se ajo q ata adhurojn pos Tij sht gnjeshtr, e All-llahu sht Ai i larti, i madhi.
    31. A nuk e sheh se anijet lundrojn n saje t mirsis s All-llahut, e pr t'ju treguar juve madhrin e Tij. Vrtet, edhe n kt ka argument pr secilin q sht shum i durueshm dhe shum mirnjohs.
    32. E kur i mbulon ata ndonj val si reja, i drejtohen All-llahut sinqerisht me besim vetm ndaj Tij, e kur i shpton ata e dalin n tok, ka disa prej tyre q i mbesin besimit t drejt, e faktet Tona nuk i refuzon kush pos t pabesit dhe prbuzsit.
    33. O ju njerz, kini kujdes ndaj Zotit tuaj dhe kini frik dits kur prindi nuk mund t'i bj dobi fmijs s vet, e as fmija nuk mund t'i bj dobi asnj send prindit t vet. Premtimi i All-llahut (pr thevab ose azab) sht e sigurt, pra t mos ju mashroj jeta e ksaj bote dhe t mos ju mashroj ndaj All-llahut djalli mashtrues.
    34. S'ka dyshim se vetm All-llahu e di kur do t ndodh kijameti, Ai e di kur e lshon shiun. Ai e di se ka n mitra (t nnave), nuk e di kush pos Tij se ka do t'i ndodh (ka do t punoj) nesr, dhe askush nuk e di, pos Tij, se n 'vend (ose koh) do t vdes. All-llahu sht m i dijshmi, m i njohuri.
    Sui generis

  12. #32
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Sexhde

    1. Elif, Lam, Mim.
    2. Shpallja e librit (e Kur'anit), nuk ka dyshim se sht (shpallje) nga Zoti i gjithsis.
    3. A mos po thon se ai (Muhammedi) e trilloi? Jo, ajo sht e vrtet prej Zotit tnd q t'i trheqsh vrejtjen nj populli q nuk u erdhi ndonj pejgamber para teje, ashtu q ata t gjejn rrugn e drejt.
    4. All-llahu sht Ai q krijoi qiejt dhe tokn dhe gjith 'ka ndrmjet tyre, brenda gjasht dite, pastaj mbizotroi Arshin. Prve Tij nuk keni ndonj ndihmtar tjetr e as ndrmjetsues, pra a nuk jeni kah mendoni!
    5. Ai sht q udhheq shtjen (e t gjitha krijesave) prej qiellit n tok, pastaj ajo (shtja) ngritet te Ai n nj dit q sipas llogaris suaj sht sa njmij vjet.
    6. Ai sht njohs i t (gjitha) fshehts dhe t dukshmes, i gjithfuqishmi, mshirbrsi.
    7. Ai q prsosi krijimin e do sendi, e krijimin e njeriut e filloi nga balta.
    8. Pastaj bri q pasardhsit e tij t rrjedhin prej nj pike uji t dobt.
    9. Mandej, Ai e formson at (n barkun e nns) dhe nga ana e vet i jep shpirt atij dhe Ai sht q juve ju pajis edhe me dgjim, me t parit dhe me zemr, e pak send sht ajo q ju falnderoni.
    10. E ata than: "A pasi q ne t tretemi n tok, a thua ne rishtazi do t krijohemi?" Por (ka sht edhe m keq) ata nuk besojn se do t dalin para Zotit t tyre.
    11. Thuaj: "Engjlli i vdekjes, i cili sht caktuar pr ju, ua merr shpirtrat, e pastaj do t ktheheni te Zoti juaj".
    12. E, sikur t shihje mkatart se si ulin kokat e veta pran Zotit t tyre: "Zoti yn, tash pam dhe dgjuam, na kthe pra edhe nj her e t bjm vepra t mira, se tash jemi t bindur".
    13. Sikur t kishim dshiruar Ne, secilit do t'i jepnim udhzimin, por fjala (vendimi) Ime ka marr fund (definitiv) se do ta mbush Xhehennemin s bashku me exhin e njerz.
    14. Prandaj shijoni kt (dnim) pr shkak se ju e patt harruar takimin tuaj n kt dit, e edhe Ne tash u harruam juve, ndaj, pr shkak t asaj q keni vepruar, shijoni dnimin e prjetshm.
    15. Argumentet tona, i besojn, n t vrtet, ata q kur kshillohen me to, bien n fytyra (bjn sexhde), q madhrojn Zotin e tyre n shenj falnderimi dhe ata nuk bjn kryelartsi,
    16. I heqen trupat e tyre prej dyshekve, duke e lutur Zotin e tyre nga frika dhe nga shpresa dhe nga ajo q Ne u kemi dhn (pasuria) atyre, ata japin.
    17. Pra, pr ata q kan vepruar nuk di askush pr at knaqsi (t zemrs e shpirtit) q u sht caktuar atyre si shprblim.
    18. A mos sht ai q ishte besimtar, sikurse ai q ishte jasht rrugs? Jo! Kta nuk jan t barabart.
    19. Pr sa u prket atyre q besuan dhe bn vepra t mira, ata, pr hir t veprave q i bn, vendpritje e kan Xhennetin.
    20. E ata q nuk respektuan All-llahun, skut e tyre sht zjarri. Sa her q t tentojn t dalin nga ai, kthehen n t dhe atyre u thuhet: "Shijoni dnimin e zjarrit q ju e konsideronit rren.
    21. Ne do t'u shijojm atyre dnimin m t shpejt (n dynja) para dnimit t madh (n Ahiret), ndoshta do t trhiqen (prej t kqiave).
    22. E kush sht m zullumqar se ai q kshillohet me ajetet e Zotit t vet, e pastaj u kthyen shpinn atyre? Ne me siguri do t hakmirremi kundr kriminelve.
    23. Ne i patm dhn edhe Musait librin, e ti (Muhammed) mos ke dyshim n ka pranon (n Kur'anin libr qiellor si Musait), kurse at (librin e Musait) e bm udhrrfyes pr beni israilt.
    24. Dhe prej tyre Ne bm prijs q me urdhrin Ton udhzojm, pasi q ata (q i bm prijsa) ishin t durueshm dhe ndaj argumenteve Tona ishin t bindur.
    25. S'ka dyshim se Zoti yt sht Ai q n ditn e kijametit do t gjykoj mes tyre n at q ishin t prar.
    26. A nuk e kan t qart ata (mekasit) se sa nga popujt para tyre i shkatrruam, q npr ato vendbanime t tyre jan kah kalojn? sht e vrtet se n ato (vende t shkatrruara) ka fakte, se nuk jan duke dgjuar me vmendje?
    27. Si nuk kan par ata se Ne e sjellim ujin n tokn e that dhe me t nxjerrim bim q prej tyre ushqehen kafsht e tyre, bile edhe ata vet. A nuk jan duke par (e t kuptojn)?
    28. E n ann tjetr ata thon: "E kur do t jet ai ngadhnjim (lirimi i Meks ose gjykimi i Zotit), nse jeni t drejt ka thoni.
    29. Thuaj: "Ditn e kijametit, atyre q kan qen jobesimtar, nuk u bn dobi besimi e as nuk u jepet afat.
    30. Andaj, ti largohu prej tyre dhe prit, edhe ata jan duke pritur.
    Sui generis

  13. #33
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Ahzab

    1. O ti Pejgamber, qndro i fort n besnikri ndaj All-llahut, e mos i prfill jobesimtart dhe hipokritt, se vrtet All-llahu sht i gjithdijshm, i di shtje n hollsi.
    2. Dhe ti vepro sipas asaj q po t shpallet nga Zoti yt; All-llahu sht i njohur shum mir me at q ju veproni.
    3. E, mbshtetu n All-llahun, se mjafton q All-llahu t jet mbrojts yti.
    4. All-llahu nuk krijoi dy zemra n gjoksin e asnj njeriu e as nuk ua bri grat tuaja, prej t cilave largoheni me dhihar nna tuaja, (duke krahasuar shpinn e gruas me at t nns), e as nuk ua bri djem tuaj t adoptuarit tuaj (fmijt e tjetrkujt q i adoptoni si t juaj). Kto jan vetm thnie tuaja q i shqiptoni me gojt tuaja, e All-llahu e thot at q sht realitet, dhe Ai udhzon n rrugn e drejt.
    5. Ju thirrni (mbshtetni) ata n etri e vrtet t tyre, kjo sht m e drejt tek All-llahu, e nse nuk ua dini (nuk dini se kush jan) etrit e tyre, ather ata jan vllezrit tuaj dhe t afrmit tuaj n f. Nuk sh ndonj mkat jauji ajo pr ka keni gabuar, por (sht mkat) ajo q zemrat tuaj e bjn qllimisht, po All-llahu sht q fal, sht mshirues.
    6. Pejgamberi sht m i ndishm ndaj besimtarve se sa ata ndaj vet vetvetes s tyre, ndrsa grat e tij jan n vend t nnave t tyre. E ata (t afrmit) farefisi nga barku, sipas dispozitave t All-llahut, kan m tepr prparsi ndaj njri tjetrit se sa besimtart e tjer dhe se sa muhaxhirt (t mrguarit), prve nse dashamirve tuaj doni t'u bni ndonj t mir (u lni testament ose di tjetr). Kjo sht e regjistruar n librin e shquar (Levhi Mahfudh, Kur'an).
    7. (prkujto) Kur Ne e morm (me betim) prej pejgamberve premtimin e tyre; edhe prej teje, prej Nuhut, Ibrahimit, Musait, Isait birit t Merjemes, pra morm prej tyre bes t fort.
    8. Pr t marr n pyetje kta t sinqert pr sinqeritetin e tyre, e pr jobesimtart Ai ka prgatitur ndshkim t dhembshm.
    9. O ju q keni besuar, prkujtonie t mirn e All-llahut ndaj jush, kur juve u erdhi nj ushtri e Ne kundr tyre lshuam nj furtun dhe ushtri q ju nuk e shihnit, e All-llahu e shihte at q ju vepronit.
    10. Kur ata u erdhn juve edhe prej s larti edhe prej s poshti, dhe kur shikimet u shtangn, e zemrat arritn n fyt, e ju sajonit mendime t llojllojta pr All-llahun.
    11. Atje, n at vend qen sprovuar besimtart, dhe qen tronditur me nj dridhje t fort.
    12. Kur hipokritt dhe ata q n zemrat e tyre kishin smundje, thonin: "All-llahu dhe i drguari Tij, nuk na premtuan tjetr vetm se mashtrim!"
    13. Dhe kur nj grup prej tyre than: "O banor t Jethribit, nuk ka qendres pr ju, ndaj kthehuni!" E nj grup prej tyre krkonin lejen e Pejgamberit, duke thn: "Shtpit tona jan t pambrojtura!" Edhe pse ato nuk ishin t pambrojtura, n realitet ata nuk donin tjetr por vetm t iknin.
    14. Dhe sikur t'u hynin atyre nga ant e saj (Medins) dhe prej tyre t krkohej tradhtia, ata do t ishin t gatshm pr t dhe nuk do t vononin aspak. (t tradhtonin).
    15. E, ata ishin q i patn dhn besn All-llahut m par se nuk do t kthehen prapa (nuk do t ikin), pra premtimi i dhn All-llahut mban edhe prgjegjsi.
    16. Thuaj: "Nse ikt prej vdekjes ose prej mbytjes, ikja nuk do t'ju bj dobi, sepse edhe ather nuk do t (shptoni) prjetoni vetm pr pak koh".
    17. Thuaj: "Kush do t'ju mbroj prej All-llahut, nse Ai ua ka caktuar ndonj t keqe, ose (do t'ju godit me ndonj t keqe) nse Ai ua ka caktuar ndonj t mir. Po prve All-llahut ata nuk do t gjejn pr vete ndonj ndihmtar".
    18. All-llahu i ka njohur shum mir ata q ndr ju pengonin dhe ata q vllezrve t vet u thonin: "Ejani me ne!" E ata nuk vijn n luft, vetm nj pakic.
    19. Jan koprrac ndaj jush (nuk ju duan t mirn). E kur u vjen frika i sheh ata t shikojn ty, e syt e tyre rrotullohen si t atij nga t fiktit para vdekjes, e kur largohet frika, ata ju shpojn juve me gjuh t mprehta, lakmues pr pasuri (pr plak -ganimet). T tillt nuk kn besuar, andaj All-llahu ua asgjsoj veprat e tyre, e kjo pr All-llahun sht leht.
    20. Ata mendonin se grupet aleate ende nuk kishin shkuar, dhe nse aleatt kthehen edhe njher, ata (hipokritt) do t dshironin t kishin qen beduin diku me arabt dhe prej atje t pyesin pr shtjen tuaj, por edhe sikur t ishin n mesin tuaj, ata krejt pak do t luftonin.
    21. Ju e kishit shembullin m t lart n t drguarin e All-llahut, kuptohet, ai q shpreson n shprblimin e All-llahut n botn jetr, ai q at shpres e shoqron duke e prmendur shum shpesh All-llahun.
    22. E kur myslimant e pan ushtrin aleate, than: "Kjo sht ajo q All-llahu dhe i drguari i Tij na premtuan neve, e All-llahu dhe i drguari i Tij e than t vrtetn. Ajo (ushtria e armikut q e pan) vetm ua shtoi atyre besimin dhe mbshtetjen.
    23. Prej besimtarve kishte burra q vrtetuan besn e dhn All-llahut, e disa prej tyre e realizuan premtimin duke dhn jetn, dhe ka prej tyre q jan duke pritur (ta zbatojn) dhe ashtu nuk bn kurrfar ndryshimi.
    24. Q All-llahu t'i shprblej t vrtetit pr sinqeritetin e tyre e hipokritt t'i ndshkoj, nse do, ose t'ua fal atyre; All-llahu sht q fal shum, sht mshirues.
    25. Dhe All-llahu i zbrapsi ata q nuk besuan me at mllefin e tyre, duke mos arritur kurrnj t mir. Dhe All-llahu ua largoi luftn besimtarve. All-llahu sht i fuqishm, ngadhnjyes.
    26. E ata nga ithtart e librit (jehudit), t cilt u ndihmuan atyre (idhujtarve), Ai (All-llahu) i nxori prej kshtjellave t veta dhe n zemrat e tyre u shtini frikn, ashtu q nj grup e mbytni, kurse grupin tjetr e robroni.
    27. E juve ju la trashgim tokn e tyre, shtpit e tyre, pasurin e tyre dhe tokn q ende nuk e keni shkelur. All-llahu sht i gjithfuqishm pr do send.
    28. O ti Pejgamber, thuaju grave tuaja: "N qoft se lakmoni jetn e ksaj bote dhe stolit e saj, ather ejani: un po ju jap furnizimin (pr lshim) dhe po ju lshoj ashtu si sht e rrugs.
    29. E n qoft se e doni All-llahun, t drguarin e Tij dhe botn tjetr, ather t jeni t sigurta se All-llahu ka prgatiur shprblim t madh pr ato prej jush q bjn pun t mira.
    30. O gra t Pejgamberit, cilado prej jush q bn pun t lig e t shmtuar, asaj dnimi i shtohet dyfish e kjo pr All-llahun sht shum leht.
    31. E kush prej jush i prvishet adhurimit t All-llahut dhe respektimit t t drguarit t Tij dhe bn pun t mira, asaj do t'i japim shprblimin e dyfisht dhe pr t kemi prgatitur furnizim t kndshm.
    32. O grat e Pejgamberit, ju nuk jeni si asnj grua tjetr, nse keni kujdes e ruheni, andaj mos u llastoni n t folur e t lakmoj ai q ka smundje n zemrn e tij, po thuani fjal t matura.
    33. Dhe rrini n shtpit tuaja e mos shfaqni bukurin tuaj si shfaqej n injorancn e hershme, falnie namazin, jepnie zeqatin dhe respektonie All-llahun dhe t drguarin e Tij. All-llahu ka pr qllim q nga ju, o familje e shtpis (se Pejgamberit) t largoj ndytsin e mkateve dhe t'ju pastroj deri n skaj.
    34. E, prkujtonie at nga ajetet e All-llahut dhe rregullat e fes q po u lexohet n shtpit tuaja; vrtet, All-llahu sht i kujdesshm dhe i njohur hollsisht pr do gj.
    35. Nuk ka dyshim se pr myslimant e muslimanet, besimtart e besimtaret, adhuruesit e adhurueset, t sinqertit e t sinqertat, durimtart e durimtaret, t prvuajturit e t prvuajturat, sadakadhnsit e sadakadhnset, agjruesit e agjrueset, ruajtsit e nderit e ruajtset e nderit, shum prmendsit e All-llahut e shum prmendset e All-llahut, All-llahu ka prgatitur falje (mkatesh) dhe shprblim t madh.
    36. Kur All-llahu ka vendosur pr nj shtje, ose i drguari i Tij, nuk i takon (nuk i lejohet) asnj besimtari dhe asnj besimtareje q n at shtje t tyre personale t bjn ndonj zgjidhje tjetrfare. E kush e kundrshton All-llahun dhe t drguarin e Tij, ai sht larguar shum larg s vrtets.
    37. (Prkujto) Kur i the atij q All-llahu e kishte shprblyer (me besim) e edhe ti i pate br mir: "Mbaje bashkshorten tnde dhe kij frik na All-llahu!", e ti e mbaje fsheht n veten tnde at q All-llahu do ta zbuloj dhe u friksohesh njerzve, por m e drejt sht q t'i friksohesh All-llahut. E pasi q Zejdi e kishte vendosur at q kishte menduar ndaj saj, Ne ta kurorzuam ty at, e pr t mos pasur besimtart vshtirsi (mkat) n martes me grat e t adoptuarve t tyre, kur ata heqin dor prej tyre. E vendimi i All-llahut sht kryer.
    38. Pejgamberit nuk i prket kurrnj qortim pr at q All-llahu e ngarkoi me t. Ky ishte ligj, i All-llahut edhe ndr ata q ishin m par, e urdhri i All-llahut sht vendim i kryer.
    39. (ligj i All-llahut ndr) Ata, t cilt i kumtojn shpalljet e All-llahut, i friksohen vetm All-llahut e askujt tjetr pos Tij, e All-llahu sht i mjaft t jet llogatits.
    40. Muhammedi nuk ka qen babai i asnjrit prej burrave tuaj por ai ishte i drguari i All-llahut dhe vul e t gjith pejgamberve, e All-llahu sht i dijshm pr do send.
    41. O ju q besuat, prkujtoni All-llahun sa m shpesh.
    42. Dhe madhronie At mngjes e mbrmje.
    43. Ai ju mshiron juve e edhe engjjt e Tij, e pr t'ju nxjerr juve prej errsirave n drit dhe Ai ndaj besimtarve sht shum i mshirues.
    44. Ditn q e takojn At (Zotin), prshndetja e tyre sht Selam (paqe) dhe pr ta ka prgatitur shprblim t mir.
    45. O ti Pejgamber, Ne t drguam ty dshmues, lajmtar prgzues e qortues.
    46. Dhe me urdhrin e All-llahut, thirrs pr n rrugn e Tij dhe pishtar ndriues.
    47. E besimtarve jepu sihariq se prej All-llahut ata kan dhunti t madhe.
    48. Mos i dgjo jobesimtart e hipokritt dhe mos u v veshin mundimeve t tyre ndaj teje, e mbshtetju All-llahut se All-llahu sht mbrojtje e mjaftueshme.
    49. O ju q besuat, kur t keni lidhur kuror me besimtaret e pastaj i lshoni ato para se t keni kontaktuar me to, ju nuk keni t drejt t krkoni q ato t presin afatin e caktuar (iddetin), po jepniu dika atyre dhe lironi n mnyr t njerzishme.
    50. O ti Pejgamber, Ne t kemi lejuar grat, t cilave u ke dhn shprblimin e kurors, dhe ato q me ndihmn e All-llahut hyn n posedimin tnd (robreshat e lufts) dhe bijat e axhs tnd, bijat e hallave tua, bijat e dajs tnd, bijat e tezeve tua (t jan lejuar, pos grave me niqah dhe t afrtat), t cilat kan migruar (kan br hixhret) si ti, dhe nj grua besimtare nse ajo ja fal veten Pejgamberit dhe nse Pejgamberi dshiron t martohet me t (nj martes e till pa shprblim t niqahit) duke qen kjo (rast) vetm pr ty e jo edhe pr besimtart. Ne e dim se 'u kemi br atyre obligim rreth grave t tyre dhe rrth atyre q i kan n pronsin e vet, ashtu q ti t mos kesh vshtirsi, e All-llahu sht q fal shum, sht mshirues.
    51. Ti je i lir t lshosh at q don prej tyre dhe t mbash pran vete at q don, e edhe t krkosh afrimin e asaj nga e cila ke qen larguar, dhe nuk ke mkat. Kjo sht m s afrmi q ato t qetsohen shpirtrisht e t mos brengosen dhe t jen t knaqura me at q ti u ofron t gjitha atyre. All-llahu e di ka mbani n zemrat e tuaja, All-llahu sht m i dijshmi, m i buti.
    52. Prej tash e mbrapa ty nuk t lejohen m gra (t tjera) e as n vend t tyre t marrsh ndonj tjetr, po edhe sikur t mahnit bukuria e tyre, prve atyre q i ke n posedim (robreshat), All-llahu sht prcjells ndaj do sendi.
    53. O ju q besuat, mos hyni n shtpit e Pejgamberit ndryshe vetm nse u lejohet pr ndonj ngrnie e duke mos pritur prgatitjen e saj, por kur t thirreni, ather hyni, e kur t jeni ushqyer, ather shprndahuni, duke mos hyr n bised me njri tjetrin, vrtet kto (pritja, qndrimi, biseda) e mundojn Pejgamberin, por ai turprohet prej jush; All-llahu nuk i turprohet realitetit. E kur krkoni prej tyre (grave t Pejgamberit) ndonj send, at krkonie pas perds, kjo sht m e pastr pr zemrat tuaja dhe t tyre. Juve nuk u takon ta mundoni t drguarin e All-llahut, e as t martoheni kurr me grat e tij, pas (vdekjes s) tij. Kto jan te All-llahu mkat i madh.
    54. E shpreht ju haptazi ose fshehtazi ndonj send, s'ka dyshim se All-llahu do send e di.
    55. Nuk sht mkat pr ato (grat t jen t pambuluara) ndaj etrve t tyre, as ndaj djemve t tyre, as ndaj vllezrve t tyre, as ndaj djemve t vllezrve t tyre, as ndaj djemve t motrave t tyre, as ndaj grave t tyre, e as ndaj robreshave t tyre. E, friksohuni (o ju gra) All-llahut, All-llahu sht pran do sendi.
    56. sht e vrtet se All-llahu dhe engjjt e Tij me madhrim e mshirojn Pejgamberin. O ju q keni besuar, madhronie pra at (duke rn salavat) dhe prshndeteni me selam.
    57. E s'ka dyshim se ata jan, t cilt e fyejn All-llahun dhe t drguarin e Tij, ata i ka mallkuar All-llahu n Dynja e n Ahiret dhe pr ta ka prgatitur nj dnim t dhembshm.
    58. E ata q fyejn besimtart dhe besimtaret, pr ka ata nuk jan fajtor, ata kan ngarkuar veten me shpifje dhe me nj mkat shum t madh.
    59. O ti Pejgamber, thuaju grave tua, bijave tua dhe grave t besimtarve le t vjn shamit (mbuloj) e veta mbi trupin e tyre, pse kj sht m afr q ato t njihen (se nuk jan rrugae) e t mos ofendohen. All-llahu fal gabimet e kaluara, Ai sht mshirues.
    60. Po nse hipokritt dhe ata q kan zemra t smura, dhe ata q prhapin gnjeshtra n Medin, nuk ndalen, Ne bjm q ti t dominosh mbi ta e pastaj ata nuk do t jen fqinj me ty n t, vetm nj koh t shkurtr.
    61. (Do t jen) T mallkuar, kudo q t ndeshen do t kapen dhe do t mbyten.
    62. (Ky sht) Ligji i All-llahut edhe ndr ata q ishin m par, e n ligjin e All-llahut nuk mund t gjesh ndryshim.
    63. Njerzit t pyesin pr kijametin (katastrofn) e ti thuaj: "Pr at di vetm All-llahu! E, ku mund ta dish ti, ai ndoshta sht afr!"
    64. All-llahu i ka mallkuar jobesimtart dhe pr ta ka prgatitur zjarr t ndezur fort.
    65. Aty do t mbesin prgjithmon dhe nuk do t gjejn k t'i mbroj apo t'i ndihmoj.
    66. Ditn kur fytyrat e tyre do t prmbysen n zjarr e thon: "T mjert ne, ta kishim adhuruar All-llahun e respektuar t drguarin!"
    67. Dhe thon: "Zoti yn, ne i dgjuam udhheqsit tan dhe t part tan, por ata na shmangn nga rruga e drejt".
    68. Zoti yn, jepu atyre dnim t dyfisht dhe mallkoj ata si sht m s keqi!
    69. O ju q keni besuar, mos u bni si ata q e ofenduan Musain, e All-llahu e pastroi at nga ajo q i than. Ai tek All-llah ishte me fam.
    70. O ju besimtar, pmbajuni msimeve t All-llahut dhe thuani fjal t drejta.
    71. Ai (All-llahu) iu mundson t bni vepra t mira, ju shlyen juve mkatet tuaja, e kush respekton All-llahun dhe t drguarin e Tij, ai ka arritur nj sukses t madh.
    72. Ne u ofruam emanetin (obligimet) qiejve, toks dhe maleve, e ato nuk deshn ta marrin prsipr at dhe u friksuan prej tij, ndrsa njeriu at e mori mbi vete; dhe ai i bri padrejt vetes, dhe ishte i padijshm.
    73. (Njeriu e mori prsipr) Ashtu q All-llahu t ndshkoj hipokritt dhe hipokritet, idhujtart dhe idhujtaret, e tu fal besimtarve dhe besimtareve. All-llahu sht Ai q fal shum dhe sht mshirues.
    Sui generis

  14. #34
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Sebe'

    1. Falnderimi i takon All-llahut, q e Tij sht ka ka n qiej dhe ka ka n tok dhe i tr falnderimi i takon Atij n botn tjetr. Ai sht i urti i prsosuri n njohuri.
    2. Ai e di ka vihet n tok dhe ka del prej saj dhe ka zbret prej qiellit e ka ngrihet n t; Ai sht Mshiruesi, Mkatfalsi.
    3. E ata q nuk besuan than: "Nuk do t na vij neve kijameti!" Thuaj: "Po, pasha Zotin tim q e di t fshehtn, pa tjetr do t'ju vij ai juve. Atij nuk mund t'i fshihet as n qiej e as n tok sendi sa grimca, e as m i vogl, e as m i madh, vetm se jan t regjistruar n librin e qart".
    4. (Jan t shnuara) Q t'i shprblej ata q besuan dhe bn vepra t mira. Pr t tillt ka falje dhe furnizim t mir.
    5. Ata q u prpoqn t'i mposhtin faktet Tona, ata do t ken nj dnim t keq, t dhembshm.
    6. Ndrsa atyre q u sht dhn dijenia, e din se kjo q t sht shpallur ty nga Zoti, sht e vrtet dhe se udhzon pr n rrugn e Fuqiplotit, t lavdishmit.
    7. Dhe ata q nuk besuan than: "A doni t'ju tregojm pr nj njeri q do t'ju informoj juve se si, pasi q (t vdisni e) t jeni coptuar plotsisht, ju do t krijoheni rishtazi?
    8. A sht duke krijuar gnjeshtr ndaj All-llahut, apo e ka kapur mendia?" Jo, por ata q nuk besojn botn e ardhshme, jan t dnuar prjet, e tash jan n humbje t pambarim.
    9. A nuk e shohin qiellin e tokn q i ka rrethuar ata para dhe prapa? Sikur t duam, Ne e shafitim tokn me ta ose shembim mbi ta copa nga qielli. S'ka dyshim se n kt ka argument pr secilin njeri q kthen mendjen te Zoti.
    10. Ne i patm dhn Davudit dhurat t madhe nga ana e jon: "O male dhe shpez, lartsoni (me tesbih) s bashku me t!" Ne ia zbutm atij edhe hekurin (si brum).
    11. (I tham) Puno kmisha t plota (nga hekuri) dhe thurri me precizitet ato. Dhe bni vepra t mira (o familje e Davudit), se Un vzhgoj at q ju punoni.
    12. Edhe Sulejmanit ia nnshtruam ern q paraditja (e udhtimit me t duke shkuar) ishte sa nj muaj dhe pasditja e saj (n t kthyer) sa nj muaj (udhtimi). I bm q atij t'i rrjedh burim i remit dhe me urdhrin e Zotit t tij, ia nnshtruam xhint q punonin sipas dshirs s tij, e kush largohet prej tyre nga urdhri Jon, atij do t'ia shijojm zjarrin e fort.
    13. I punonin atij ka ai dshironte: pallate t fortifikuara, skulptura, pjata (t drunjta) sikurse rezervuare, en (kazana) t palvizshme. Veproni duke falnderuar, o familje e Davudit, e nga robrit e Mi, pak jan mirnjohs.
    14. E kur ia caktuam atij vdekjen, askush tjetr, nuk i njoftoi ata (xhint) pr vdekjen e tij, prve krimbit q i brejti shkopin e tij, e kur u rrzua ai, pr xhint u b e qart se sikur t ishin ata q e dinin t fshehtn, nuk do t vazhdonin t qndronin n mundimin e rnd.
    15. Populli Sebe pati nj begati n vendbanimin e vet: kishin nga t dy ant kopshte, nga ana e djatht (e lugins) dhe nga ana e majt. Hani (u tham) nga begatit e Zotit tuaj dhe falnderonju Atij. Qytet i mir dhe Zot mkatfals.
    16. Po ata i kthyen shpinn, e Ne e lshuam kundr tyre rrjedhn e pends dhe dy kopshtet e tyre i shndrruam n dy kopshte me fruta t idht, drunj t that dhe dika pak bari t egr.
    17. At dnim ua dham atyre pr shkak se nuk besuan, e Ne nuk dnojm, prve mohuesit.
    18. Dhe, n mes tyre dhe mes fshatrave t bekuara (n Sham), ju bm fshatra t njpasnjshme dhe ju bm udhtim t prshtatshm. Udhtoni t sigurt npr to natn e ditn.
    19. Po ata than: "Zoti yn, na i largo udhtimet tona!" E ashtu e dmtuan veten dhe i bm ata ngjarje tregimesh, i ndam plotsisht. N kt ka argumente pr secilin durimtar e mirnjohs.
    20. N t vrtet, djalli realizoi mendimin e vet ndaj tyre, ndaj edhe e dgjuan at, prpos nj grupi besimtarsh.
    21. E ai (djalli) nuk pati kurrfar pushteti ndaj tyre, prve q (dija e Jon t dal n shesh) t dihet ai q beson n botn tjetr, prej atij q sht n dyshim pr t. E Zoti yt sht prcjells ndaj do gjje.
    22. Thuaj: "Thirrni ata, t cilt i menduat pr zota pos All-llahut!" Ata nuk posedojn sa nj grimc as n qiej e as n tok dhe as q kan n to nonj pjes, dhe Ai nuk ka prej tyre ndonj prkrahje.
    23. Dhe ndrmjetsimi nuk bn dobi te Ai, prve i atij t cilit i jep leje, e kur hiqet frika nga zemrat e tyre (t ndrmjetsuesve), ata thon: "ka tha Zoti juaj!" (rreth shefatit). Ata (engjjt e lart) thon: "T vrtetn!" (u dha leje). Ai sht m i larti, m i madhi.
    24. Thuaj: "Kush ju furnizon nga qiejt e nga toka?" Thuaj: "All-llahu". E ather, ose ne ose ju jemi n rrug t drejt, apo n nj humbje t dukshme!
    25. Thuaj: "Ju nuk jeni prgjegjs pr gabimet tona, e as ne nuk prgjigjemi pr at q veproni ju!"
    26. Thuaj: "Zoti yn na tubon neve dhe juve, e pastaj me drejtsi gjykon mes nesh, se Ai sht gjykats i drejt, i dijshm.
    27. Thuaj: "M'i tregoni ata (idhuj) q ia shoqroni Atij si rival!" Jo, kurrsesi nuk ka shok, por Ai sht All-llahu, i gjithfuqishmi, i urti!"
    28. Ne nuk t drguam ty ndryshe vetm se pr t gjith njerzit, myzhdedhns dhe trheqs i vrejtjes, por shumica e njerzve nuk e din.
    29. E thon: "Kur sht ai premtim, nse jeni t vrtet?"
    30. Thuaj: "Ju keni afatin e nj dite q pr asnj moment nuk do t shtyheni pr m von, e as nuk do t nguteni m para.
    31. Dhe ata q nuk besuan than: "Ne nuk i besojm ktij Kur'ani, e as atij q ishte para tij, (librave t tjer)?!" E sikur t'i shihje zullumqart kur t dalin para Zotit t tyre t ndalen, kthejn fjaln (fyese) njri-tjerit, atyre q ishin pari, u thon: "Sikur t mos ishit ju, ne do t kishim qen besimtar!"
    32. E ata q ishin pari, atyre q kishin qen t dobt u thon: "A ne ju penguam prej udhzimit t drejt pasi q u pat ardhur juve? Jo, por ju vet ishit kriminel!"
    33. E ata q kishin qen t shtypur, atyre q ishin krer u thonin: "Jo, por dredhia juaj nat e dit (na largoi prej besimit), kur ju na thrrisnit t mos e besojm All-llahun dhe t'i bjm Atij shok. E kur e shohim dnimin, e fshehin dshprimin e vet dhe Ne u vm prangat n qafat e atyre q nuk besuan. Ata nuk dnohen pr tjetr pos pr at q punuan.
    34. Ne nuk drguam n asnj vendbanim ndonj nga pejgambert e q pasanikt e tij t mos i thonin: "Ne nuk i besojm asaj me ka jeni drguar".
    35. Ata thoshin: "Ne kemi m shum pasuri e fmij, e ne nuk do t jemi t ndshkuar".
    36. Thuaj: "All-llahu ia shumon begatin atij q do, e edhe ia pakson, por shumica e njerzve nuk e din".
    37. Nuk sht as pasuria juaj, e as fmijt tuaj ajo q ju afron pran Nesh, sht vetm besimi dhe veprat e mira; t tillt shprblehen shumfish pr at q vepruan dhe ata jan n dhoma t larta t shptuar.
    38. Ndrsa, ata q prpiqen t'i mposhtin argumentet Tona, t tillt jan t dnuar.
    39. Thuaj: "S'ka dyshim se Zoti im sht Ai q i jep furnizim t begatshm atij q do nga robrit e vet dhe Ai ia pakson atij, e kado q t jepni, Ai e kompenson at dhe Ai sht dhuruesi m i madh.
    40. Dhe, (prkujto) ditn kur i tubon ata t gjith e pastaj engjjve u thot: "A kta ishin q vetm juve u adhuronin?"
    41. Ata (engjjt) thon: "I pa t meta je o i madhruar! Ti je Zoti yn, larg asaj q ata thon! Por ata kan qen q adhuronin xhint (djajt) dhe shumica sish u besonin atyre".
    42. E sot pra, Nuk keni gj n dor t'i bni as dobi, as dnim njri-tjetrit, dhe atyre q ishin zullumqar u themi: "Shijoni dnimin e zjarrit, t cilin e konsideruat gnjeshtr!"
    43. E kur u lexohen atyre ajetet tona t qarta, ata thoshin: "Ky nuk sht tjetr vetm se njeri, i cili dshiron t'ju shmang nga ajo q adhuronin prindrit tuaj" dhe thoshin: "Ky (Kur'ani) nuk sht tjetr vetm se sht gnjeshtr e trilluar!" Madje, ata q nuk besuan t vrtetn, pasi ajo u erdhi, i than: "Kjo (Muhammed, feja islame, Kur'ani) nuk sht tjetr vetm se magji e qart!"
    44. Po Ne nuk u kemi dhn atyre ndonj libr q ta msojn dhe as nuk drguam te ata ndonj pejgamber para teje (pra ata nuk din si sht pejgamberi as si sht shpallja).
    45. Edhe ata q ishin para ktyre (kurejshitve) patn prgnjeshtruar, dhe kta nuk kan (kurejshitt) as nj t dhjetn e asaj, q Ne u patm dhn atyre, e i konsideruan rrenacak t drguarit e Mi, ja si ishte dnimi Im.
    46. Thuaj: "Un ju kshilloj vetm me nj gj: Pr hir t All-llahut t angazhoheni sinqerisht dy nga dy ose nj nga nj, e pastaj t mendoni thell (q ta kuptoni) se shoku juaj (Muhammedi) nuk ka ndonj mendje. Ai nuk sht tjetr vetm t'ju trheq vrejtjen pr nj dnim t ashpr (nse nuk besoni)".
    47. Thuaj "Un nuk krkova prej jush ndonj shprblim, nse kam krkuar, ai le t'u mbetet juve, shprbilmi im sht vetm prej All-llahut, e Ai sht dshmitar pr do send".
    48. Thuaj: "Zoti im, Njohs i t fshehtave, sjell t vrtetn".
    49. Thuaj: "Erdhi e vrteta, e kota u zhduk pa fillim dhe pa kthim!"
    50. Thuaj: "Nse un kam humbur, ather e keqja e humbjes sht vetm n dm timin, e nse e kam gjetur t vrtetn, ather ajo sht me ndihmn e Zotit tim; Ai sht dgjues, i afrt!"
    51. E sikur t'i shohsh ata kur i kap frika e nuk kan shptim edhe t kapn prej nj vendi afr (do t shihje tmerr t madh).
    52. Dhe thon: "Ne i kemi besuar atij (Kur'anit, Muhammedit)!" Po si arrijn ata besimin prej s largu?
    53. Kur ata m par e mohuan at dhe prej s largu thoshin me hamendje (s'ka ringjallje, s'ka prgjegjsi etj.).
    54. Dhe ndrhyhet (ndrhyn All-llahu) ndrmjet tyre dhe ndrmjet asaj q dshirojn ata, ashtu sikurse sht vepruar me par me t ngjashmit e tyre (partin e tyre); vrtet, ata ishin n nj dyshim t fort.
    Sui generis

  15. #35
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Fatir

    1. Falnderimi i qoft All-llahut, Krijuesit t qiejve e toks Sajuesit t engjjve me nga dy pal, tri pal e katr pal krah, ndrmjetsues (n mes Tij dhe pejgamberve). Ai shton n krijim at q do, vrtet, All-llahu ka fuqi pr do send.
    2. At q All-llahu ua dhuron njerzve nga mshira e Tij, nuk ka kush q mund ta pengojn, e at q Ai e ndal, nuk ka kush q mund ta liroj pos Tij; Ai sht ngadhnjyesi, i gjithdijshmi.
    3. O ju njerz, ruani me mirnjohje t mirat q All-llahu u dhuroi! A ka ndonj zot tjetr q u furnizon juve nga qielli e toka? Nuk ka zot tjetr prve Tij, e si pra, e ktheni shpinn?
    4. Po, nse ty t konsiderojn rrenacak, edhe t drguarit para teje kan qen t prgnjeshtruar, po vetm te All-llahu kthehen shtjet.
    5. O ju njerz, s'ka dyshim se premtimi i All-llahut sht i vrtet, pra t mos u mashtroj juve jeta e ksaj bote dhe t mos u mashtroj juve ndaj All-llahut ai i mashtruari (shejtani).
    6. Djalli sht armik i juaji, pra edhe ju konsideronie armik, ai e thrret at grupin e vet, vetm pr t'i br banues t zjarrit.
    7. Ata q nuk besuan, kan nj dnim t ashpr, e ata q besuan dhe bn vepra t mira, ata kan falje (t mkateve) dhe shprblim t madh).
    8. A atij q vepra e vet e keqe i sht hijeshuar dhe e sheh si t mir (a sht i njejt me at q i largohet asaj)? N t vrtet, All-llahu e largon nga e vrteta at q do dhe Ai e udhzon at q do, andaj ti (Muhammed) mos shkatrro veten me dshprim pr ta, All-llahu e di shum mir at q bjn ata.
    9. All-llahu sht Ai q i lshon errat, e ato i lkundin ret dhe Ne i derdhim ato n nj vend t that dhe me at ujitje e ngjallim tokn pas vdekjes s saj. Ja, kshtu sht ringjallja.
    10. Kush e dshiron krenarin (le ta dij) e tr krenaria i takon All-llahut (pra le t krkoj prej Tij), te Ai ngritet fjala e mir (besimi) dhe veprimi i mir, e Ai i pranon. E ata q prgatitin dredhira t kqia, pr ata sht nj dnim i rnd dhe dredhia e tyre sht e zhdukur.
    11. All-llahu ju krijoi prej dheu, mandej prej nj pike uji, e pastaj ju bri qift. E asnj femr nuk bart e as nuk lind ndryshe, vetm se me dijen e Tij, dhe nuk i jepet kujt t jetoj gjat ose t'i shkurtohet jeta e tij, vetm se ajo sht e shnuar n Libr (Levhi Mahfudh), e kjo pr All-llahun sht leht.
    12. E nse jan t njejt dy dete; ky i mbl shuan etjen dhe pirja e tij sht e leht, e ky tjetri i njelmti djeg. E prej secilit ju hani mish t freskt, nxirrni stoli q i bani; e, i sheh anijet se si ajn ujin pr t krkuar t mirat e Tij. Ashtu q ju t falnderoni.
    13. Ai sht q zgjat natn n pjes t dits dhe e zgjat ditn n pjes t nats, i nnshtroi diellin dhe hnn q secili lviz (udhton) deri n afatin e caktuar. Ky sht All-llahu, Zoti juaj, i tr sundimin sht i Tij, e ata q i lutni n vend t Tij, nuk posedojn as sa nj cip (e hurmave, fije).
    14. Nse ata i thrritni, ata nuk dgjojn thirrjen tuaj, po t zm se dgjojn nuk mund t'ju prgjigjen juve n ditn e kijametit, ata do t mohojn adhurimin tuaj ndaj tyre. E askush nuk t informon ty si i Dijshmi (All-llahu).
    15. O ju njerz, ju keni nevoj pr All-llahun e All-llahu nuk ka nevoj pr ju; Ai sht i falnderuari.
    16. Po t doj Ai, juve ju zhduk e sjell krijes t re.
    17. E pr All-llahun ajo nuk sht e vshtir.
    18. Dhe asnj mkatar nuk do t bart mkatin e tjetrit, po edhe nse mkatari thrret ndonj pr t'ia bartur at, ajo nuk do t'i bartet atij, edhe nse (ai q thrret) sht i afrt i tij. Ti mund t'ua trhequr vrejtjen vetm atyre q i kan frikn Zotit t tyre edhe pse nuk shohin dhe q e falin namazin. E kush pastron veten, ai ka br pastrimin pr t mirn e vet, se vetm te All-llahu sht e ardhmja.
    19. Nuk jan t barabart i verbri dhe ai q sheh.
    20. Dhe as errsirat e drita.
    21. E as hija me vapn.
    22. E nuk jan t njejt as t gjallit e t vdekurit, All-llahu bn t dgjoj at q do, e ti nuk mund t bsh t dgjoj ai q sht n varr.
    23. Ti nuk je tjetr vetm i drguar q trheq vrejtjen.
    24. Ne t drguam ty me at q sht e vrtet, lajmgzues e qortues, e nuk pati asnj nga popujt q nuk pati t drguar.
    25. Edhe nse t prgnjeshtrojn ty, prgnjeshtruan edhe ata q ishin para tyre, q atyre u patn ardhur argumente t qarta, me broshura dhe me Libr t ndritshm.
    26. Pastaj (pasi refuzuan) i shkatrrova ata q nuk besuan, e sa i tmershm ishte ndshkimi Im!
    27. A nuk e sheh se All-llahu lshon nga qielli uj, e Ne nxjerrim me t fruta, ngjyra e t cilave sht e ndryshme, e edhe npr kodra ka vija t bardha e t kuqe ngjyrash t ndryshme, e ka edhe shum t zeza.
    28. Edhe nga njerzit, nga gjallesat, nga kafsht po ashtu ka t ngjyrave t ndryshme. Po All-llahut ia kan frikn nga robrit e Tij, vetm dijetart, All-llahu sht mbi gjithka sht mkatfals.
    29. Ata q lexojn librin e All-llahut, e falin namazin dhe nga begatit q Ne u kemi dhn japin fshehtazi e haptazi, ata e shpresojn n nj fitim q kurr nuk humbet.
    30. Q Ai (All-llahu) do t'ju plotsoj shprblimin e tyre, e edhe do t'ju shtoj nga mirsia e Tij, vrtet Ai sht mkatfals dhe shum dhe shum mirnjohs.
    31. Dhe ajo q Ne t shpallm ty nga libri, sht e vrtet e sakt, vrteton edhe pr ato q ishin para tij. Vetet, All-llahu sht hollsisht i njohur ndaj robrve t vet, isheh t gjitha.
    32. Pastaj Ne u lam n trashgim librin robrve Tan q Ne i kemi zgjedhur; e prej tyre ka q jan dmtues t vetvets, ka q jan mesatar, e ka prej tyre q jan m ndihmn e All-llahut, t part n pun t mira, kjo sht ajo mirsia e madhe.
    33. Xhennetet e Adnit jan q do t hyjn n to, aty do t stollisen me rrethdorza nga ari e margaritari, e petkat e tyre jan t mndafshta.
    34. E ata thon: "Falnderuar qoft All-llahu q largoi prej nesh brengat; vrtet, Zoti yn sht q fal shum dhe sht bamirs.
    35. I cili nga mirsia e Tij na vendosi n vendin e prjetshm, ku nukk do t na prek ndonj mundim fizik dhe ku nuk na prek ndonj molisje.
    36. Po pr ata q nuk besuan sht zjarri i Xhehennemit. Ata as nuk gjykohen q t vdesin (t rehatohen) e as nuk u lehtsohe ndshkimi. Kshtu e ndshkojm secilin q sht shum i pabesim.
    37. Dhe ata do t klithin aty: "O Zot yn, nxirrna e t bjm vepra t mira, e jo si ato q i bnim!" Po a nuk u dham juve jet aq sa q ai ka dashur t mendoj, ka mundur t mendoj gjat asaj kohe, madje juve u ka ardhur edhe pejgamberi, pra shijoni, se pr zullumqart nuk ka ndonj ndihmtar.
    38. Nuk ka dyshim, se All-llahu e di t fshehtn e qiejve e t toks dhe Ai sht q e di se ka mbajn gjoksat.
    39. Ai sht q juve ju bri zvendsues n Tok, e kush nuk besoi t keqen e mosbesimit e ka kundr vetes; dhe mosbesimi i jobesimtarve nuk u shton tjetr te Zoti i tyre vetm se urrejtje t fort dhe jobesimtarve nuk u shton tjetr, mosbesimi i tyre vetm se dshprim.
    40. Thuaj: "M tregoni pr zotat tuaj q i adhuroni pos All-llahut, m bni t shoh se 'krijuan ata n tok; a mos kan pjes ata n qiej, a mos u kemi dhn atyre ndonj libr, e ata kan argument n t?" Jo, por mizort nuk i premtojn njri-tjetrit dika tjetr vetm se mashtrim.
    41. All-llahu i mban qiejt dhe tokn q t mos zhduken, e nse zhduken, s'ka askush pos Tij q mund t'i mbaj; Ai sht q nuk ngutet, sht q fal.
    42. Ata me betimin m t fort t tyre jan betuar n All-llahun se, nse u vjen atyre ndonj pejgamber, do t jen m t udhzuarit (m besimtart) nga njeri i atyre popujve (jahudi ose i krishter), e kur u erdh atyre pejgamberi, atyre nuk u shtoi tjetr vetm se largim.
    43. (Largim) Pr shkak t mendjemadhsis dhe dredhis s keqe, por dredhia e keqe nuk godit tjetr vetm ata q kurdisn. Pra ata nuk jan duke pritur tjetr vetm gjurmt e t parve, e n ligjin e All-llahut kurr nuk do t hassh devijim.
    44. A nuk udhtuan ata npr tok e t sohin se si ishte prfundimi i atyre q ishin para tyre, ndonse ata ishin edhe m t fuqishm. All-llahu nuk sht i till q ndonj send n qiej e as n tok t mund ta bj t paaft At; Ai sht i dijshm, i fuqishm.
    45. E sikur All-llahu t'i kapte njerzit sipas veprave (t kqia) t tyre, nuk doheut asnj gjalles, por Ai i afatizon deri n momentin e caktuar, e kur t vij afati i tyre, s'ka dyshim se All-llahu i ka parasysh robrit e vet.
    Sui generis

  16. #36
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Ja Sin

    1. Ja, Sin!
    2. Pasha Kur'anin e pacenueshm n urtsin e tij t lart.
    3. S'ka dyshim se ti (Muhammed) je prej t drguarve.
    4. Je n nj rrug t drejt.
    5. (Kur'ani sht) Zbritje e plotfuqishmit, e Mshiruesit.
    6. Pr t'ia trhequr nj populli, q t part e tyre nuk u sht trhequr, e pr at shkak ata jan t hutuar.
    7. Pr Zotin tashm ka marr fund (thnia) shumics s tyre, andaj ata edhe nuk besojn.
    8. Ne u kemi var n qafat e tyre pranga e ato u arrijn deri n nofulla, andaj ata mbesin me koka lart.
    9. Ne u kemi vn edhe para tyre pend edhe mbrapa tyre pend dhe ua kemi mbuluar syt, prandaj ata nuk shohin.
    10. Dhe pr ata sht e njejt, a ua trhoqe vrejtjen a nuk ua trhoqe, ata nuk besojn.
    11. Ti ia trheq vrejtjen vetm atij q e prvetson Kur'anin dhe i friksohet Mshiruesit dhe kur sht vetm (i papashm prej njerzve), pra jepi myzhde atij pr falje dhe shprblim t mir.
    12. Vrtet, Ne i ngjallim t vdekurit dhe i shkruajm veprat; gjurmt e tyre dhe do gj kemi regjistruar n librin e ruajtur (lehvi mahvudh).
    13. Prmendju atyre nj shembull t banorve t fshatit, kur atyre u pat ardhur t drguarit.
    14. Kur Ne drguam te ata dy, e ata i prgnjeshtruan q t dy, ather i prforcum me nj t tret dhe u than: "Ne jemi t drguar te ju.
    15. Ata (fshatart) than: "Ju nuk jeni tjetr, vetm se njerz sikurse ne dhe se All-llahu nuk u ka shpallur asgj; ju nuk jeni tjetr vetm se rrenacak.
    16. Ata than: "Zoti yn e di se me t vrtet ne jemi t drguar te ju.
    17. Dhe nuk jemi t aobliguar pr tjetr, prve t'ju kumtojm ashtu qart.
    18. Ata (fshatart) than: "Ne parandiejm kob me ju dhe nse nuk trhiqeni, ne do t'ju gyrzojm dhe do t prjetoni ndshkim t idht prej nesh.
    19. Ata (t drguarit) than: "Fati i keq sht i juaji, a pse u kshilluat, a (na krcnoheni)? Jo, por ju jeni popull i shfrenuar!"
    20. Dhe prej skajit m t largt t qytetit erdhi nj njeri qngutej e tha: "O populli im, dgjoni t drguarit!"
    21. Dgjoni at q nuk krkon prej jush ndonj shprblim dhe jan udhrrfyes!
    22. E, 'kam un q t mos e adhuroj at q m krijoi dhe, te Ai ktheheni.
    23. A mos do t pranoj zota tjer pos Tij, e nse do Mshiruesi t m godas me ndonj t keqe, ndrmjetsimi i tyre nuk do t m vlej asgj,e as q do t m shptjn.
    24. Un do t jem ather n nj humbje t hapt.
    25. Un i kam besuar Zotit tuaj, pra m dgjoni!"
    26. Atij i sht thn: "Hyn n Xhennet! e ai tha: "Ah, sikur ta dinte populli im,
    27. pr ka m fali Zoti im dhe m bri prej t nderuarve!"
    28. Pas tij, Ne nuk zbritm ndonj ushtri nga qieeli kundr popullit t tij, e as q ishte vendimi yni t zbresim tjetr,
    29. prve nj britm t tmerrshme, kur qe, ata t ftohur (t vdekur).
    30. O sa dshprim i madh pr robrit q nuk u erdhi ndonj i drguar, vetm se ata u talln me t.
    31. A nuk e pan ata se sa gjenerata kemi zhdukur para tyre dhe ata nuk u kthyen.
    32. Dhe t gjith, t tubuar, do t paraqiten pran Nesh.
    33. Dhe pr ata sht argument (pr fuqin e Zotit) toka e vdekur, t ciln Ne e ngjallim, nxjerrim prej saj drith nga i cili ata han.
    34. Dhe n t Ne u kemi br kpshte hurmash e rrushi dhe n t u kemi dhn burime (uji).
    35. Ashtu q ata t han nga ata fruta dhe nga ka prodhojn vet duart e tyre. A i gzojn kto dhe nik falnderojn.
    36. I pastr nga t metat sht Ai q krijoi t gjitha llojet (iftet) nga ka mban toka, nga vet ata dhe nga ka ata nuk din.
    37. Pr ata sht argument edhe nata, prej t cils largojm ditn, kurse ata mbesin n terr.
    38. Edhe dielli udhton pr n kufirin e vet (n cakun prfundimtar). Ai sht (udhtim) prcaktim i ngadhnjyesit, t dijshmit.
    39. Edhe hns i kemi caktuar (pozicionet) derisa t kthehet n trajtn e harku (rrem i hurms s thar).
    40. As dielli nuk mund ta arrij hnn, e as nata para dits po secili noton n nj galaksion.
    41. Argument pr ta sht edhe ajo se Ne pasardhsit e tyre (t Ademit) i vartm n anije t mbushur prplot.
    42. Dhe ngjashm me t, u krijuam atyre dika q t'i hipin.
    43. E sikur t duam Ne, i i prmbytim ata, e nuk ka efekt as lutja e tyre dhe as q do t shptonin.
    44. Prve nga mshira Jon ndaj tyre, dhe q t prjetojn t mirat deri n nj koh t caktuar.
    45. E kur u thuhet atyre: "Kini frik asaj q ngjau para jush dhe asaj ka do t'ju ngjaj m von, e q t mshiroheni (ata nuk dgjojn).
    46. Nuk ka asnj argument q u erdhi atyre nga argumentet e Zotit, e q ata nuk ia kthyen shpinn.
    47. Dhe kur u thuhej: "Jepni nga ajo q All-llahu u begatoi, ata q nuk besuan, besimtarve u than: "A ta ushqejm at q sikur t donte All-llahu do ta ushqente? Ju nuk jeni tjetr vetm se t humbur qart!".
    48. Dhe thoshin: "Po qe se jeni t vrtet, kur do t jet ai premtim?"
    49. (All-llahu u prgjigjet) Nuk jan duke pritur tjetr vetm se nj britm q i rrmben ata kur jan duke u zn mes vete.
    50. E nuk do t mund t ln as porosi (vasijet-testament) as t kthehen n familjet e tyre.
    51. Dhe i fryhet Surit, kur qe, duke u ngutur prej varrezave paraqiten te Zoti i tyre.
    52. E thon: "T mjert ne! Po kush na ngriti prej ku ishim t shtrir n varre?" E, kjo sht ajo q premtoi Zoti dhe vtetuan t drguarit.
    53. Ajo nuk sht tjetr, prve nj z i fuqishm dhe ata t gjith t paraqitur para Nesh.
    54. Sot pra, akujt nuk i bhet e padrejt dika dhe nuk shprbleheni me tjer vetm pr at q vepruat.
    55. Ata t Xhennetit tash jan t angazhuar me knaqsi.
    56. Ata dhe shoqet e tyre jan nn hijet t mbshtetur n kolltuk.
    57. Aty kan pem dhe ka t duan.
    58. Kan "Selam", thnie e Zotit mshirues!
    59. E tash, ju kriminel, ndahuni!
    60. O bijt e Ademit (kriminel), po a nuk u drgova porosin q t mos e dgjoni djallin, se me t vrtet ai sht armiku juaj i hapt!?
    61. (Ju porosita) T m adhuroni Mua, se kjo sht rruga e sigurt!
    62. Vrtet, ai ka humbur shum njerz prej jush, a nuk mblodht mend?
    63. Ky sht Xhehennemi q juve u premtohe.
    64. Hyni tash n t, pr shkak se mohuaat do t vrtet!
    65. Sot Ne ua mbyllim gojt e atyre, Neve na flasin duart e tyre, kurse kmbt e tyre dshmojn pr at q punuan.
    66. E sikur t duam Ne do t'ua verbonim yt e tyre, e ata do ta msynin rrugn, po si do t dhihnin?
    67. Dhe sikur t duam, do t'i kishim gjymtuar ata n vend, e nuk do tmund t shkoninas para as prapa.
    68. E atij q i japim t jetoj gjat, e kthejm prapa n krijimin e tij. A nuk jan duke menduar?
    69. Ne as nuk ia msuam atij (Muhammedit) poezin, e as q i takon ajo atij, ai (Kur'ani) nuk sht tjetr vetm se kshill dhe Kur'an i qart.
    70. Pr t'ia trhequr vrejtjen ati q sht gjall (me mend e zemr) dhe dnimi t bhet merit pr jobesimtart.
    71. A nuk e shohin ata se nga ajo q Ne vet e shpikm, u krijuam atyre kafsht q i kan.
    72. Dhe ua bm ato q t'u biden atyre, e disave prej tyre u hipnin, ndrsa prej disave ushqehen.
    73. Ata kan edhe dobi t tjera n to, e edhe pin (qumsht) prej tyre. A nuk duhet falnderojn?
    74. Po, shkojn e n vend t All-llahut adhurojn zota t tjer me shpres se do t ndihmohen prej tyre.
    75. Ata nuk mund t'u ndihmojn atyre, por kta (idhujtart) u jan br ushtri e gatshme e tyre.
    76. E ty mos t brengosin thniet e tyre, Ne dim ka mbajn ata fsheht dhe ka publikojn.
    77. A nuk mendon njeriu se Ne e krijuam at prej nj pike uji (fare), kur qe, ai kundrshtar i rrept.
    78. Ai na solli Neve shembull, e harroi krijimin e vet e tha: "Kush i ngjall eshtrat duke qen ata t kalbur?
    79. Thuaj: "I ngjall Ai q i krijoi pr her t par, e Ai sht shum i dijshm pr do krijim.
    80. Ai q prej drurit t gjelbr ju bri zjarrin, e ju prej tij ndezni.
    81. A nuk sht i fuqishm Ai, q kerijoi qiejt e tokn, t krijoj njerz sikundr q i krijoi ata? Po Ai sht krijuesi, i dijshmi.
    82. Kur Ai dshiron ndonj send, urdhri i Tij sht vetm t'i thot: "Bhu!" Ai menjher bhet.
    83. I lart sht Ai n dorn e Tij sht pushteti mbi do send dhe vet te Ai ktheheni.
    Sui generis

  17. #37
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Saffat

    1. Pasha t rradhiturit (melaiket), q n rreshta (safa) qndrojn.
    2. Dhe nxituesit, q me nxitim shtyjn.
    3. Dhe pasha lexuesit, q lexojn prkujtimin.
    4. sht e vrtet se Zoti juaj sht vetm Nj.
    5. Zot i qiejve dhe i toks e ka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (t yjeve).
    6. Vrtet, Ne kemi stolisur qiellin m t afrt (t dynjas) me bukurin e yjeve.
    7. Dhe me mbrojtje prej do djalli t prishur.
    8. Ashtu q nuk mund t prgjojn parin m t lart (engjjt m t zgjedhur), pse gjuhen me shkndija nga t gjitha ant.
    9. Ata jan t przn dhe do t ken nj dnim t prhershm.
    10. Prve atij q rrmben vrullshm, po at e ndjek ylli q e djeg.
    11. Ti pra, pyeti ata (idhujtart): a jan ata krijes m e fort, apo ka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej nj balte q ngjitet.
    12. Por ti je i habitur, e ata tallen.
    13. E kur kshillohen, ata nuk marrin parasysh kshilln.
    14. E kur shohin ndonj mrekulli, ata nxitin n prqeshje.
    15. Dhe than: "Ky (Kur'ani) nuk sht tjetr vetmn se magji e kulluar.
    16. A, pasi t vdesim ne, t bhemi dhe e eshtra t kalbur a do t ringjallemi?
    17. A edhe t part tan t hershm?
    18. thuaj: "Po, bile ju do t jeni t nnmuar!"
    19. Ajo do t jet vetm nj britm, kur q, ata t ngritur shikojn.
    20. E thon: "O, t mjert ne, kjo sht dita e gjykimit!"
    21. Kjo sht dita e ndasis q ju e konsideruat rren.
    22. Tuboni ata q ishin zullumqar, shoqrin e tyre dhe ata q i adhuruan.
    23. (adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugs s xhehimit!
    24. Ndalni ata, sepse do t merren n prgjegjsi.
    25. ka keni q nuk ndihmoni njri-tjetrin?
    26. E, ata sot jan dorzuar n trsi.
    27. E kthehen e ia hedhin prgjegjsin njri-tjetrit.
    28. (T shtypurit) u thon (atyre t parve): "Ju ishit q na vinit neve nga ana e djatht (na pengonit pre s vrtets).
    29. Ata (paria) u thon: "Jo, ju vet nuk ishit besimtar.
    30. Ne nuk kemi pasur ndonj pushtet ndaj jush, por ju vet ishit q nuk respektuat (porosit e Zotit).
    31. E, ajo thnia (premtimi) e Zotit ton u vrtetua kundr nesh, e s'ka dyshim se ne po e shijojm (dnimin).
    32. Ne u ofruam juve rrugn e humbjes, ashtu sikurse edhe vet ishim t humbur.
    33. Dhe at dit ata do t jen n dnim t prbashkt.
    34. Kshtu Ne veprojm me kriminelt.
    35. Pr arsye se kur u thuhej atyre: "Nuk ka Zottjetr prve All-llahut, ata e mbanin veten lart.
    36. Dhe thoshin: "A do t'i braktisim ne zotat tan pr nj poet t mendur?"
    37. Jo, (nuk sht ka thon ata) por ai u solli t vrtetn dhe vrtetoi t drguarit e par.
    38. Ju, pa tjetr do t prjetoni dnimin m t ashpr.
    39. Dhe nuk ndshkoheni pr tjetr, prve pr at q vepruat.
    40. Me prjashtim t robve t All-llahut q ishin t sinqert,
    41. T tillt jan ata q kan furnizim t dalluar,
    42. Pem t llojllojshme, ata jan t nderuar,
    43. N Xhennete t begatshme,
    44. T mbshtetur n kolltuk me fytyr nga njri-tjetri,
    45. Atyre u bhrt shrbim me gota (me ver) nga burmi,
    46. E barsh (vera), q ka shije pr ata q e pin,
    47. Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as q ata do t dehen nga ajo,
    48. E pran tyre jan (hyrit) symdhat me shikim t pulur,
    49. Sikur ato t jen inxhi e paprekur (ve e ruajtur).
    50. I qasen njri-tjetrit e bisedojn,
    51. Prej tyre njri flet e thot: "Un kam pasur njfar miku,
    52. thoshte: "A je ti pre atyre q besojn se
    53. Kur t jemi t vdekur, t jemi br dhe e eshtra t kalbur, do t jemi t shprblyer pr vepra?"
    54. Ai (besimtari n Xhennet) thot: "A vini ju t shikojm?"
    55. Ai shikon dhe e vren at (mikun) n mes t Xhehennemit.
    56. Ai thot: "Pasha All-llahun, pr pak m rrzove (n Xhehennem) edhe mua.
    57. Dhe sikur t mos ishte dhuntia e Zotit tim, un do t isha bashk me ty n zjarr,
    58. Dhe ne nuk do t vdesim m,
    59. Prve asaj vdekjes son t par dhe ne nuk do t dnohemi m!"
    60. Vrtet, ky sht ai suksesi i madh,
    61. Pr nj shprblim t ktill le t veprojn vepruesit!
    62. A kjo pritje (me shprbllim t All-llahut) sht m e mir, apo pema e "Zekum-it"?
    63. Ne at e kemi br sprov pr zullumqart.
    64. Ajo sht nj pem q mbin n fund t Xhehennemit.
    65. Pema (fruti) e saj sht sikurse kok a dreqrish.
    66. E ata do t han nga ajo dhe do t mbushin barqet prej saj.
    67. Pastaj, ata do t ken kundrejt atij ushqimi edhe uj t val.
    68. Mandej kthimi i tyre sht n Xhehennem.
    69. Ata i gjetn dhe shkuan pas prindrve t tyre t humbur.
    70. Ata u ngutn dhe shkeln hapave t tyre (pa menduar).
    71. Po, edhe para ktyre (popullit tnd) shunica e popujve t kaluar ishin t humbur.
    72. Ne atyre u patm drguar pejgamber.
    73. E shif se si ishte prfundimi i atyre, t cilve u qe trhequr vrejtja.
    74. Me prjashtim t robve t All-llahut q ishin t sinqert.
    75. Pr Zotin Neve na pat thirr n ndihm Nuhu, Ne jemi prgjegjs t mir.
    76. Dhe Ne e shptuam at dhe familjen e tij prej asaj t keqe t madhe.
    77. E pasardhsit e tij i bm ata q vazhduan jetn.
    78. Dhe Ne ua lam at kujtim pr njrzit e ardhshm.
    79. Selam i qoft Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) n mbar botn (si kujtim ndaj tij).
    80. Ne kshtu i shprblejm t mirt.
    81. Vrtet, ai ishte prej robve tan q jan besimtar.
    82. E pastaj i prmbytm n nj uj t tjert (q nuk besuan).
    83. Edhe Ibrahimi ishte i grupit t tij.
    84. Kur Zotit t vet iu bind me zemr t pastr.
    85. Kur babait t vet dhe popullit t vet i tha: "ka sht ajo q ju adhuroni?"
    86. A n vend t All-llahut doni zota t trilluar?
    87. ka sht mendimi juaj ndaj Zotit t botce?
    88. Dhe ather u lshoi nj shikim yjeve,
    89. E tha: "Un jam i smur!"
    90. Ata u kthyen dhe u larguan prek tij.
    91. Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: "A nuk po hani ju?"
    92. ka keni pra, q nuk po flitni?
    93. Iu afrua atyre ngadal, duke u mshuar me t djathtn (me fuqi).
    94. Ata (populli) iu afruan atij me t shpejt (sigurisht e qortuan).
    95. Ai (Ibrahimi) tha: "A adhuroni at q vet e keni gdhendur?"
    96. E All-llahu ju krijoi juve edhe at q e punoni.
    97. Ata than: "Ndrtonja atij nj vend dhe hudhne at n zjarr!
    98. Ata i menduan atij nj kurth, kurse Ne i mposhtm ata t nnmuar".
    99. Ai tha: "Un po shkoj aty ku m urdhroi Zoti im, e Ai m udhzon!"
    100. Zoti im, m dhuro mua (nj fmij) prej t mirve!
    101. Ne e gzuam at me nj djal q do t jet i but (i sjllshm).
    102. Dhe kur arriti ai (djalli) q s bashku me t (me Ibrahimin) t angazhohet n pun, ai (Ibrahimi) tha: "O djalli im, un kam par (jam urdhruar) n ndrr t pres ty. Shiko pra, ka mendon ti?" Ai tha: "O babai im, punoje at q urdhrohesh, e ti do t m gjesh mua, nse do All-llahu, prej t durueshmve!"
    103. E kur ata t dy iu dorzuan urdhrit t Zotit dhe prmbysi at n fytyr (n ball).
    104. Ne e thirrm at: "O Ibrahim!"
    105. Ti tashm e zbatove ndrrn! Ne kshtu i shprblejm t mirt!
    106. Vrtet, kjo ishte sprov e qart.
    107. Ne e shpaguam at me nj t therrur (kurban) t rndsishm.
    108. Dhe ndaj tij Ne lam prkujtim t mir ndr popujt e ardhshm.
    109. Selam (shptim e paqe) past Ibrahimi!
    110. Kshtu, n kt mnyr Ne i shprblejm bamirsit.
    111. Vrtet, ai ishte nga robrit Tan besimtar.
    112. Dhe Ne e gzuam at me (nj djal tjetr) Is-hakun, pejgamber prej t mirve.
    113. Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is-hakut e prej pasardhsve t atyre dyve do t ken punmir e t ndershm, e edhe dmtues t hapt t vetvetes.
    114. Pasha madhrin Ton, Ne u dham t mira Musait e Harunit.
    115. I shptuam ata dhe popullin e tyre prej nj mjerimi t madh.
    116. Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhnjyen.
    117. Atyre dyve u ham librin e prsosur e t qart.
    118. Dhe t dy ata i udhzuam rrugs s drejt.
    119. Prkujtim t kndshm ndaj t dyve kem ln n popujt e m vonshm.
    120. (Prkujtimin) "Selamun" - qofshin t mshiruar Musai dhe Haruni.
    121. Kshtu, n kt mnyr Ne i shprblejm bamirsit.
    122. Vrtet, ata t dy ishin besimtar nga robrit Tan.
    123. Edhe Iljasi ishte prej t drguarve Tan.
    124. Kur ai, popullit t vet i tha: "A nuk jeni kah friksoheni?"
    125. A e adhuroni "Ba'l-in" (emr i nj statuje) e braktisni adhurimin ndaj mirit q sht Krijues?
    126. All-llahun, Zotin tuaj e t prindrve tuaj t hershm!!"
    127. Ata e prgnjeshtruan, andaj ata medoemos jan t sjell n Xhehennem.
    128. Me prjashtim t robrve besnik ndaj All-llahut.
    129. Edhe ndaj tij kemi ln prkujtim t mir n t ardhshmit.
    130. "Selamun" - qoft i mshiruar Iljasi (ose edhe besimtart e Iljasit).
    131. Kshtu, n kt mnyr Ne i shprblejm bamirsit.
    132. S'ka dyshim, ai ishte besimtar nga robrit Tan.
    133. Edhe Luti, pa mdyshje ishte prej t drguarve Tan.
    134. Kur Ne e shptuam at dhe tr familjen e tij bashk.
    135. Prve nj plake (grua e tij) q mbeti me t dnuarit.
    136. Pastaj t tjert i rrnuam.
    137. E ju (mekas) me siguri kaloni atypari mngjes (ditn)
    138. e mbrmje (natn). Pra, a nuk mbildhni mend?
    139. Edhe Junusi ishte nj nga t drguarit Tan.
    140. kur iku te anija q ishte e mbushur plot (udhtar).
    141. E ai mori pjes n short, po humbi (i ra sorti atij).
    142. Dhe at e kafshoi (e glltit) peshku, zatn ai ishte q e meritoi qortimin.
    143. E sikur t mos ishte ajo q ai kishte qen prej atyre q shum e prmendin Zotin.
    144. Ai do t mbetej n barkun e tij deri n ditn e ringjalljes.
    145. E Ne e hodhm n nj tok pa bim (shkrettir), ndrsa ai ishte i smur.
    146. Dhe Ne bm q pr t t mbij nj bim (t'i bj hije) nga kungulli.
    147. Ne (pastaj) e drguam at te njqindmij e m shum.
    148. E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre t prjetojn pr deri n nj koh.
    149. E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtart): "A t Zotit tnd jan vajzat, kurse t tyre djemt?"
    150. Apo, Ne i krijuam engjjt femra, e ata ishin dshmitar (kur Ne i krijuam engjjt femra)?!
    151. Vini re se si ata nga trillimet e tyre thon:
    152. "All-llahu ka lind!" S'ka dyshim se ata jan gnjeshtar (kur thon se engjjt jan bijat e Zotit).
    153. A thua vajzat Ai i ka br m t zgjedhura se djemt?
    154. Po 'keni ju kshtu, si po gjykoni ashtu?
    155. A nuk jeni duke menduar?
    156. A mos keni ju ndonj argument t sigurt?
    157. Sillnie pra, librin tuaj, nse sht si thoni ju!
    158. Ata (idhujtart) pohuan mes Tij e mes engjjve (xhinve) lidhmri farefisnore, po xhint e din se ata (idhujtart) jan t hedhur n zjarr.
    159. All-llahu sht i pastr nga ajo ka i prshkruan.
    160. Ata (engjjt) jan vetm robr t sinqert t Zotit (ata nuk i prshkruajn gj).
    161. E, as ju dhe as ata q i adhuroni,
    162. Nuk mund ta vini n sprov ask ndaj Atij (besimit n Zotin),
    163. Prve atij q sht i gjykuar pr Xhehennem.
    164. E, nuk ka prej nesh (grupit t engjjve) q nuk e ka vendin (detyr, pozitn) e vet t njohur.
    165. Edhe ne (engjjt) jemi t rreshtuar (n adhurim),
    166. Dhe ne jemi q i bjm tesbih (mohojm se ai ka t meta).
    167. Po edhe pse ata ishin q thoshin:
    168. Sikur t gjendej te ne ndonj libr nga t part,
    169. Ne do t ishim robr t All-llahut, t sinqert.
    170. Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan at (Kur'anin), e m von do t kuptojn.
    171. E tashm fjala (premtimi) e jon u sht dhn m par robrve tan t drguar,
    172. se ata, pa dyshim do t jen t ndihmuar.
    173. dhe se ushtria jon do t jen ata ngadhnjyesit.
    174. Prandaj, pr nj koh, ti (Muhammed) hiqu tyre.
    175. E ti vshtroji ata se edhe ata do ta shohin (ndihmn ton ndaj juve besimtarve).
    176. A mos po krkojn shpejtimin e ndshkimit ton?
    177. E kur t vjen ai (dnimi) n territorin e tyre, mngjes i shmtuar do t jet pr ata q u ishte trhrqur vrejtja.
    178. E ti largohu pr nj koh prej tyre,
    179. Dhe ti vshtroi se edhe ata m von do t shohin.
    180. I Lartsuar sht Zoti yt, Zot i fuqis nga ajo q ia prshkruajn.
    181. Qoft paqja mbi t drguarit.
    182. Dhe falnderimi i takon All-llahut, Zotit t botrave!
    Sui generis

  18. #38
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Sad

    1. Sad, Pasha Kur'anin q sht prplot prkujtime (sht i famshm dhe s'ka dyshim se sht mrekulli).
    2. Por ata q nuk besuan jan n kryenesi e kundrshtim.
    3. Sa gjenerata para tyre i kemi asgjsuar, t cilt lutn pr shptim, po nuk ishte koha e shptimit.
    4. Ata (idhujtart) habiten, ngase u erdhi pejgamberi nga mesi i tyre, e mosbesimtart than: "Ky sht magjistar, rrens".
    5. A mendon ai t'i bj zotat Nj Zot? Vrtet, kjo sht gj shum e uditshme!
    6. Paria nga mesi i tyre shkoi duke i thn njri-tjetrit: vazhdoni t jeni t qndrueshm n adhurimin e zotave tuaj, pse kjo sht nj gj e kurdisur.
    7. Ne nuk kemi dgjuar dika t ktill n popullin (n fen) e fundit; kjo nuk sht tjetr, pos nj trillim!
    8. A mos atij, nga mesi yn, iu zbrit Kur'ani? Jo, por ata jan n dyshim ndaj Kur'anit Tim, por pr shkak se ende nuk e kan shijuar dnimin Tim.
    9. A mos ata i kan depot e mshirs s Zotit tnd, Ngadhnjyesit, Dhuruesit!
    10. A mos sht i tyre pushteti i qiejve e i toks dhe ka ka ndrmjet tyre? Pra, le t rreken me shkaqet (deri n qiell e t komandojn)!
    11. (Ata jan) Nj ushtri e grupacioneve q sht aty, ajo sht e thyer.
    12. Prgnjeshtruan para tyre populli i Nuhut, Adi dhe Firavni i ngrehinave t mdha.
    13. (Prgnjeshtruan) Edhe Themudi, edhe populli i Lutit dhe banort e Ejkes. Ato ishin grupacione (kundrshtare)
    14. Secili prej tyre prgnjeshtroi t drguarit, andaj i gjeti dnimi Im.
    15. Po edhe kta nuk jan duke pritur tjetr vetm se nj ushtim q nuk ka t prsritur.
    16. Ata edhe than: "Zoti yn, ngutna pjesn ton para dits s prgjegjsis (t gjykimit)!"
    17. Ti duro ndaj asaj q thon ata, dhe prkujto robin Ton Davudin, t fuqishmin (n fe e trup), vrtet ai gjithnj i drejtohej All-llahut.
    18. Ne ia nnshtruam kodrat q s bashku me t bnin tesbih mbrmje e mngjes,
    19. Edhe shpezt e tubuara, t gjitha, vetm Atij i ishin drejtuar.
    20. Ne ia forcuam edhe sundimin atij, i dham menuri dhe aftsi n gjykime.
    21. A t ka arritur lajmi i palve ndrgjykuese, kur kaluan prej s larti n dhomn ku lutej.
    22. Kur hyn te Davudi, ai u friksua prej tyre, po ata i than: "Mos ke frik, ne jemi dy pal n kundrshtim q i kemi br padrejt njri-tjetrit, ndaj gjyko me drejtsi mes nesh e mos shmang, dhe udhzona n rrug t drejt".
    23. Ky miku im i ka nntdhjet e nnt dele, ndrsa un e kam vetm nj dhe m ka thn: "Ma ler mua ta posedoj at! " Dhe m rndoi e m mundi me fjal!"
    24. Ai (Davudi) tha: "Ai ka br padrejt ndaj teje me krkimin e deles tnde (pr t'ia bashkuar) te delet e veta. sht e vrtet se shumica prej ortakve i bjn padrejt njri-tjetrit, me prjashtim t atyre q kan besuar dhe punuar vepra t mira, por t till jan pak!" e Davudi mendoi se Ne kemi vn n sprov at, andaj krkoi falje nga Zoti i vet, ra i prkulur dhe u pendua.
    25. Ne at ia falm atij dhe ai sht i afrt te Ne dhe ka prfundim (ardhmri) t mir.
    26. O Davud: "Ne t kemi br sundimtar n tok, e ti pra gjyko me drejtsi mes njerzve, e mos shko pas dshirave se ato t shmangin prej rrugs s All-llahu. Ata q largohen prej rrugs s All-llahut i pret dnim i rnd pr shkak se e harruan ditn e prgjegjsis".
    27. Ne nuk e krijuam qiellin e as tokn dhe ka ka n mes tyre, pa qlllim (shkel e shko), ai sht mendim i atyre q nuk besuan, pra dnimi me zjarr sht mjerim pr ata q nuk besuan.
    28. A mos do t'i barazojm ata q besuan dhe bn vepra t mira me ata q bn shkatrrime n tok, apo do t'i konsiderojn njsoj si t ruajturit prej t kqiave, si ata q jan mkatar?
    29. (Ky sht) Libr i begatshm, Ne ta shpallm ty kt, q t'i studiojn argumentet e tij dhe q t marrin msim prej tij ata q kan mend.
    30. Ne Davudit i falm Sulejmanin, rob shum i mir dhe shum i kthyer nga Zoti.
    31. Kur n nj parambrmje iu shfaqn atij kuaj q, kur ishin t ndalur, rrinin gatitu n tri kmb, e ishin edhe shum t shpejt.
    32. E ai tha: "Un i dhash prparsi dashuris s kuajve, ndaj Zotit tim, derisa (dielli) e fsheh dhe perndoi".
    33. "M'i ktheni ata mua!" Ather filloi t'u mshoj kmbve e qafave.
    34. Ne e sprovuam Sulejmanin dhe e mbajtm n postin e tij si nj trup, e pastaj u rikthye n gjendjen gjendjen e par.
    35. Tha: "Zoti im, m fal (gabimin), m dhuro asi pushteti q askush pas meje nuk do t ket; vrtet, Ti je dhuruesi m i madh.
    36. Ne ia nnshtruam ern q, sipas urdhrit t tij, ajo t ecn leht dhe nga t dshiroj ai.
    37. Ndrsa djajt (ia nnshtruam) pr do ndrtim dhe zhytje n uj.
    38. Dhe t tjert (djaj) q ishin t lidhur n pranga.
    39. Ky sht shprblimi Yn, e ti dhuro ose mos dhuro, pr kt nuk prgjigjesh.
    40. Ai vrtet ka vend t lart te Ne dhe ardhmri t mir.
    41. Prkujto edhe robin ton Ejubin, kur me lutje iu drejtua Zotit t vet: "Djalli m ka goditur me mundim e dhembje!"
    42. Bjeri me kmbn tnde toks! Ky sht (uj) i ftoht, lahesh dhe pi.
    43. E nga mshira Jon dhe msim pr ata q kan menduar, Ne ia falm familjen e tij dhe po aq sa ishin ata.
    44. E, merre me dorn tnde nj deng thupra dhe bjeri me t, e mos e thyej betimin! Vrtet, Ne e gjetm at t durueshm. Sa rob shum i mir ishte ai dhe i kthyer te Zoti.
    45. Prkujto robrit tan Ibrahimin, Is-hakun, Jakubin q ishin t fort n zbatimin e detyrave dhe largpams n fe.
    46. ne i pajism ata me nj virtyt t posam, me prkujtim ndaj bots tjetr.
    47. S'ka dyshim se ata ishin te Ne prej t zgjedhurve m t mir.
    48. Prkujto Ismailin, Eljesan, Dhelkiflin, q t gjith prej t zgjedhurve.
    49. Ky sht nj prkujtim. E sht e sigurt se ata q jan t ruajtur, kan nj ardhmri t mir.
    50. Xhennetet e Adnit jan me dyer t hapura pr ata.
    51. Aty do t jen t mbshtetur n kolltuk dhe t krkojn pem e pije t llojeve t ndryshme.
    52. Ata kan pran vetes (hyri) syprulura t nj moshe.
    53. Kto jan ato q premtoheshit pr ditn e llogaris.
    54. Ky sht furnizimi Yn, i cili nuk ka t mbaruar.
    55. Kjo sht kshtu. E sa u prket atyre q nuk besuan, ata kan nj ardhmri shum t keqe,
    56. Xhehennemin q do t hudhen n t, e sa djep i shmtuar sht ai.
    57. Ky sht uj i val dhe i ndyr; le ta shijojn at!
    58. I presin edhe dnime t tjera t llojllojta sikurse ai.
    59. Ky sht nj grumbull q bashkohet me ju (u thon engjjt paris): "Mos paqin komoditet as mirseardhje (thon paria)!" Ata jan q do t digjen n zjarr.
    60. Ata (t shtypurit) thon: "Jo, juve mos u qoft as mirseardhja, as komoditeti; ju jeni q na e prgatitt kt!" Sa vendqndrim i keq sht!
    61. O Zoti yn, ata thon: "Atij q na e bri kt, shtoja dyfish dnimin n zjarr!"
    62. Dhe thon: "'sh q nuk po i shohim disa burra q ne i konsideronim prej t kqijve.
    63. E q i kemi pas marr ata n tallje, a mos na u ka larguar shikimi prej tyre?"
    64. Kjo armiqsi n mes banuesve t zjarrit sht e vrtet.
    65. Thuaj: "Un jam vetm kshillues, e nuk ka ndonj zot tjetr prpos All-llahut Nj, Drmuesit.
    66. Zot i qiejve e i toks dhe 'ka mes tyre, i plotfuqishmi, Mkatfalsi".
    67. Thuaj: "Ky (Kur'ani) sht nj kumtes e madhe!"
    68. T cils ju ia ktheni shpinn.
    69. Un nuk kam pasur kurrfar dije pr eliten e lart (melaike) kur ata bn polemik (rreth Ademit).
    70. Mua nuk m shpallet tjetr vetm se, un nuk jam tjetr pos nj trheqs i hapt i vrejtjes!
    71. Kur Zoti yt u tha engjjve: "Un po krijoi nj njeri nga balta,
    72. dhe kur ta kem prsosur at dhe t'i kem dhn nga ana Ime shpirt, ju menjher pruljunju atij (n sexhde)".
    73. Engjjt, t gjith s bashku iu pruln,
    74. prve Iblisit q ishte kryelart dhe q u b prej jobesimtarve.
    75. (Zoti) Tha: "O Iblis, ka t pengoi ty t'i prulsh atij q Un vet e krijova? A bre kryenesi, apo ke qen prej atyre q shesin fodullk?"
    76. Ai (Iblisi) tha: "Un jam m i miri prej tij, mua m ke krijuar nga zjarri, e at e krijove nga balta!"
    77. (Zoti) Tha: "dil pra prej tij (prej Xhennetit), ti je i mallkuar.
    78. Dhe largimi prej mshirs Sime ka pr t prcjell deri n ditn e gjykimit!"
    79. Ai tha: "Zoti im, m jep afat deri n ditn e ringjalljes!"
    80. (Zoti) Tha: "Po, je prej atyre t afatizuarve,
    81. deri n kohn e dits s caktuar!"
    82. Ai tha: "Pasha madhrin Tnde, kam pr t'i shmangur prej rrugs s drejt q t gjith,
    83. prve atyre q jan t sinqert nga robrit e Tu!"
    84. (Zoti) Tha: "Pasha t vrtetn, e Un e flas vetm t vrtetn:
    85. Un do ta mbushi Xhehennemin me ty dhe t gjith ata q vijn pas teje!"
    86. Thuaj (Muhammed): "Un nuk krkoj pre jush ndonj shprblim, dhe un nuk jam prej atyre q bjn trillime".
    87. Ky (Kur'ani) nuk sht tjetr vetm se kshill pr bott.
    88. E ju gjithsesi do ta kuptoni pas pak kohe vrtetsin e tij.
    Sui generis

  19. #39
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Zumer

    1. Shpallja e librit sht prej All-llahut, t gjithfuqishmit, t urtit.
    2. Ne ta shpallm ty librin pr hir t s vrtets, andaj ti adhuroje All-llahun duke qen i sinqert n adhurimin e Tij!
    3. Vini re! Adhurim i sinqert sht vetm ai pr All-llahun! Ndrsa ata q n vend t Tij adhurojn miq t tjer (duke thn): Ne nuk i adhurojm ata pr tjetr, vetm q t na afrojn sa m afr All-llahut, s'ka dyshim se All-llahu do t gjykoj mes tyre pr at q ata ishin n kundrshtim. E, sht e vrtet se All-llahu nuk udhzon n rrug t drejt, at q sht rrens, jobesimtar.
    4. Sikur t kishte dashur All-llahu t ket fmij, do t zgjidhte at q dshiron nga ka Ai vet krijon. I pastr sht Ai! Ai sht All-llahu, i vetmi, i fuqishmi!
    5. Ai krijoi qiejt e tokn me qllim t caktuar; Ai natn mbshtjell (vendi t) dits dhe ditn ia mbshtjell nats; Ai nnshtroi diellin dhe hnn, q secili lviz deri n nj afat t caktuar, pra Ai sht ngadhnjyesi, mkatfalsi.
    6. Ai ju krijoi juve prej nj njeriu, mandej prej tij e krijoi paln (iftin) e tij dhe Ai krijoi pr juve tet nga iftet e kafshve. Ai u krijoi n barqet e nnave tuaja, krijim (etap) pas krijimit n tri errsira. Ky sht All-llahu, Zoti juaj, vetm i Tij sht pushteti, nuk ka tjetr pos Tij. E, si pra, i shmangeni (adhurimit t Tij)?
    7. Nse ju nuk besoni, All-llahu nuk sht nevojtar pr ju; megjithat, Ai nuk sht i knaqur me mosbesimin e robrve t Vet, e nse jeni mirnjohs ndaj Tij, Ai e plqen at pr ju. Ndrkaq, nuk do ta bart asnj mkatar barrn e tjetrit. Pastaj, e ardhmja juaj sht vetm te Zoti juaj, e AI do t'ju njoftoj me at q keni vepruar. Vrtet, Ai e di shum mir se ka mbajn zemrat.
    8. E kur e godit njeriun ndonj e keqe (ndonj dm), ai e lut Zotin e vet duke krkuar ndihm vetm prej Tij, e kur nga ana e TIj i jep ndonj t mir (ia largon t keqen), ai e harron at q m par sht lutur Atij, dhe i prshkruan shok All-llahut pr t larguar (njerzit) nga rruga e Tij. Thuaj: "Knaqu pr pak koh me mosbesimin tnd, se ti pa dyshim je nga banuesit e zjarrit!"
    9. (A jobesimtari e ka gjendjen m t mir) Apo ai q kohn e nats e kalon n adhurim, duke br sexhde, duke qndruar n kmb, i ruhet (dnimit t) bots tjetr dhe shpreson n mshirn e Zotit t vet? Thuaj: "A jan t barabart ata q din dhe ata q nuk din?" Po, vetm t zott e mendjes marrin msim.
    10. Thuaj: "O robrit e Mi q keni besuar, kini frik ndaj Zotit tuaj. Ata q bn mir n kt jet, kan t mir t madhe, e Toka e All-llahut sht e gjr, ndrsa t durueshmive u jepet shprblimi i tyre pa mas!"
    11. Thuaj: "Un jam i urdhruar ta adhuroj All-llahun, t jem i snqert n adhurimin ndaj Tij!"
    12. Dhe jam i urdhruar t jem i pari i myslimanve!
    13. Thuaj: "Un i friksohem dnimit t nj dite t madhe, nse kundrshtoj Zotin tim".
    14. thuaj: "Vetm All-llahun e adhuroj, sinqerisht ndaj Tij e bj adhurimin tim.
    15. E ju pra, adhuroni pos Tij ka t doni!" Thuaj: "T dshtuar n ditn e kijametit jan ata q e kan hmbur veten dhe familjen e vet. Vini re: ky sht dshtimi i njmendt.
    16. Se ata do t ken shtresa t zjarrit edhe sipr edhe prfundi. Me kt All-llahu i frikson robrit e Vet: "O robrit e Mi, kinie frik (dnimin)!"
    17. Ndrkaq, ata q u larguan prej adhurimit t idhujve dhe ju drejtuan All-llahut, ata kan gzim t madh, e ti prgzoj robrit e Mi!
    18. T cilt i dgjojn fjalt dhe pasojn at m t mirn prej tyre. T tillt jan ata q All-llahu i udhzoi n rrugn e drejt dhe t tillt jan ata t menurit.
    19. E, atij q i sht prcaktuar vendimi pr dnim, a mund ta shptosh ti prej zjarrit?
    20. Ndrkaq, ata q u ruajtn pr hir t Zotit t tyre, pr ta do t ket dhoma t ndrtuara njra mbi tjetrn, nn t cilat rrjedhin lumenjt. Premtimi i All-llahut, e All-llahu nuk e thyen premtimin.
    21. A nuk e sheh se All-llahu lshon uj nga qielli dhe at e shprndan n tok npr burime, mandej me t mbijn bim t llojeve dhe t ngjyrave t ndryshme, pastaj ajo thahet dhe ti e sheh ata t zverdhurar dhe pastaj e bn at t llomitr. S'ka dyshim se n kt ka argument pr t zott e mendjes.
    22. Atij q All-llahu ia ka zgjeruar kraharorin pr besim islam, ai sht n nj drit t sigurt prej Zotit t vet. T mjert jan ata q nga zemrfortsia e tyre nuk prmendin All-llahun, t tillt jan n humbje t qart.
    23. All-llahu e shpalli t folmn m t mir, librin, t ngjashm n mrekulli, t prsritur her pas her (me kshilla e dispozita), q prej (dgjimit t) tij rrnqethen lkurat dhe zemrat e tyre. Ky (libr) sht udhzim i All-llahut, me t udhzon at q do. E at q All-llahu e le t humbur, pr t nuk ka ndonj udhzues.
    24. E ai q me fytyrn e vet mbrohet nga dnimi n ditn e kijametit (a sht i njejt me at t shptuarin)? Kur mizorve u thuhet: "Prjetoni t keqen e asaj q punuat!"
    25. Edhe ata para tyre prgnjeshtruan, por u erdhi ndshkim nga nuk e menduan.
    26. All-llahu u bri t prjetojn n kt jet poshtrimin, por dnimi i bots tjetr sht edhe m i madh, sikur ta dinin ata.
    27. Ne u kemi sjell njerzve n kt Kur'an shembuj nga do lmi e nevojshme, ashtu q t marrin prvoj (msim).
    28. Duke qen Kur'an arabisht q nuk ka kundrthnie, me qllim q t ruhen prej rrugs s gabuar.
    29. All-llahu solli nj shembull: Nj njeri (rob) n posedimin e t cilit ishin ortak pa marrveshje mes vete dhe njri (rob) q sht thjesht n posedimin e nj njeriu. A jan ata t dy t nj lloji (t nj gjendjeje)? Lavdrimi i takon vetm All-llahut, por shumica e tyre, nuk e din.
    30. Ti do t jesh i vdekur, e edhe ata do t jen t vdekur.
    31. E pastaj, n ditn e kijametit pran Zotit tuaj do t grindeni mes vete.
    32. E kush sht m mkatar se ai q flet t pavrtetn ndaj All-llahut dhe se ai q kur i erdhi e vrteta e prgnjeshtroi? A nuk sht n Xhehennem vendqndrimi pr jobesimtart?
    33. E ai q e solli t vrtetn dhe ai q e vrtetoi at, t tillt jan t ruajturit.
    34. Ata te Zoti i tyre kan kado q dshirojn, e ai sht shprblimi i bamirsve.
    35. All-llahu do t'ua shlyej atyre edhe m t keqen q e punuan dhe do t'u jep shprblime m t mira pr ata q punuan.
    36. A nuk i mjafton All-llahu robit t vet? E ata t friksojn ty me t tjert pos Tij. Po at q e ka humbur All-llahu, pr t nuk ka udhzues!
    37. At q All-llahu e drejton, at nuk ka kush e humb; a nuk sht All-llahu i gjithfuqishm q ndrmerr ndshkime?
    38. Po nse i pyet ata se kush i krijoi qiejt e tokn, sigurisht ata do t thon: "All-llahu!" Ti thuaju: "M tregoni pra, pr ata q i adhuroni, pos All-llahut, nse All-llahu m godit mua me ndonj t keqe, a munden ta largojn ata at t keqe, ose, nse All-llahu dshiron ndonj t mir ndaj meje, a munden ta pengojn ata t mirn e Tij?" Thuaju: "Mua m mjafton All-llahu. Vetm Atij i mbshteten t mbshteturit".
    39. Thuaj: "O populli im, veproni sipas gjendjes suaj, e edhe un veproj sipas times e m von do ta dini,
    40. se cilit do t'i vij dnimi q e poshtron dhe do ta godit dnim i prjetshm!"
    41. Ne ta zbritm ty librin me argumente pr njerz, e kush orientohet n rrugn e vrtet, ai e ka pr vete e kush e humb, ai i bn dm vetm vetes, e ti nuk je garantues i tyre.
    42. All-llahu i merr shpirtrat kur sht momenti i vdekjes s tyre (i vdekjes s trupave t tyre), e edhe at q sht n gjum e nuk ka vdekur, e atij q i sht caktuar vdekja e mban (nuk e kthen), e at tjetrin (q nuk i sht caktuar vdekja, por sht n gjum), e lshon (t kthehet) deri n afatin e caktuar. Vrtet, n kto ka argumente pr nj popull q mendon.
    43. A mos kan zgjedhur ndrmjetsues prve All-llahut? Thuaj: "A edhe pse jan q nuk posedojn asgj e as nuk kuptojn".
    44. Thuaj: "I tr shefaati (ndrmjetsimi) i takon vetm All-llahut, i Tij sht pushteti i qiejve dhe i toks, e m von vetm te Ai ktheheni".
    45. Kur prmendet vetm All-llahu, zemrat e atyre q nuk besojn botn tjetr, neveriten, e kur prmenden, prve Atij, t tjert, ata gzohen.
    46. Thuaj: "O All-llah, Krijues i qiejve e i toks, Njohs i t fshehts edhe i t dukshms, Ti je q gjykon mes robrve Tu pr at q ata kundrshtoheshin".
    47. E sikur t ishte e atyre q nuk besuan, e tr ajo ka ka n tok e edhe njher aq, do ta jepnin kompensim pr t'i shptuar dnimit t tmerrshm n ditn e kijametit. E prej All-llahut do t'u prezentohet (lloji i dnimit) ka as nuk kan mund t mendojn.
    48. Dhe do t'ua dalin n shesh t kqiat q i kan punuar dhe i prfshin ata ajo me t ciln talleshin.
    49. Kur e godit njeriun ndonj e keqe, ai na lutet Neve, e kur nga ana Jon ia shndrrojm at n ndonj t mir, ai thot: "Kjo m sht dhn n baz t dijes sime!" Jo, por ajo sht nj sprov, por shumica e tyre nuk e din.
    50. Ashtu patn thn edhe ata q ishin para tyre, por atyre nuk u bri dobi ajo ka kishin fituar.
    51. Ata i goditn t kqijat q i kishin punuar. Edhe prej ktyre, ata q bn zullum, do t'i godasin t kqiat e veprave t tyre dhe nuk mund t'i shptojn asaj (goditjeje).
    52. A nuk e din ata, se All-llahu i jep furnizim t plot atij q do. Edhe n kto ekzistojn fakte pr nj popull q beson.
    53. Thuaj: "O robrit e Mi, t cilt e keni ngarkuar me shum gabime veten tuaj, mos e humbni shpresn ndaj mshirs s All-llahut, pse All-llahu i fal t gjitha mkatet, Ai sht q shum fal dhe sht mshirues!"
    54. Dhe, kthehuni te Zoti juaj dhe pruljuni Atij para se t'u vij dnimi, se pastaj nuk do t ket kush t'ju ndihmoj.
    55. Dhe prmbajuni asaj m t mirs q u sht shpallur nga Zoti juaj, para se t'ju vij dnimi befas e ju t mos dini.
    56. Dhe t mos thot ndokush: "O i mjeri un q kam ln mangu respektimin ndaj All-llahut dhe q kam qen prej atyre q talleshin!"
    57. Ose t mos thot: "Ah, sikur t m kishte udhzuar All-llahu (n rrug t drejt) e t kisha qen prej atyre q jan t ruajtur!"
    58. Apo, kur ta shoh dnimin t thot: "Sikur t isha kthyer edhe njeher e t isha br prej atyre bamirsve!"
    59. Jo, ty t patn ardhur argumentet e Mia, e ti i prgnjeshtrove ato, u bre kryene dhe ishe prej atyre q nuk besuan.
    60. E ata q bn gnjeshtr ndaj All-llahut, do t'i shohsh n ditn e kijametit, fytyrat e tyre t nxira. A nuk sht n Xhehennem vendi i Kryelartve?
    61. Ndrsa All-llahu do t'i shptoj me at suksesin e tyre ata, q kishin qen t ruajtur. Ata nuk do t'i kap e keqja e as nuk do t jen t shqetsuar.
    62. All-llahu sht krijues i do sendi dhe Ai sh mbikqyrs ndaj do gjje.
    63. Vetm te Ai jan elsat e qiejve dhe toks, ndrsa ata q nuk i besuan argumentet e All-llahut, t tillt jan ata t dshtuarit.
    64. Thuaj: "O ju injorant, a mos m thirrni t adhuroj tjetr, n vend t All-llahut?"
    65. Pasha Alahun, ty t sht shpallur, e edhe atyre para teje: "Nse i bn shok (All-llahut), veprat tua jan t asgjsuara dhe ti do t jesh prej t humburve.
    66. Prandaj, vetm All-llahun adhroje dhe bhu mirnjohs!"
    67. Ata nuk e muan All-llahun me at madhshtin q i takon, ndrsa, n ditn e kijametit e tr toka sht n grushtin e Tij, e qiejt t mbshtjell n t djathtn e Tij. Ai sht i pastr nga t metat dhe Ai sht i lart nga ka ata i shoqrojn!
    68. Dhe i fryhet Surit dhe bie i vdekur ka ka n qiej dhe n tok, prve atyre q do All-llahu (t mos vdesin), pastaj i fryhet atij hern tjetr, kur qe, t gjith ata t ngritur e presin (urdhrin e Zotit).
    69. Toka sht ndriuar me dritn e Zotit t vet, libri (shnimet mbi veprat) sht vn pran dhe sillen pejgambert e dshmitart, e kryhet mes tyre gjykimi me drejtsi, e atyre nuk u bhet padrejt.
    70. Dhe, secili njeri shprblehet me at q ka vepruar, e Ai m s miri e di se 'punuan.
    71. E ata q nuk besuan sillen n grupe te Xhehennemi, e kur arrijn te ai, dyert e tij hapen e roja e tij u thot atyre: "A nuk u patn ardhur juve t drguar nga mesi juaj t'ju lexojn shpalljet e Zotit tuaj, t'ju trheqin vrejtjen pr ballafaqimin tuaj n kt dit?" Po, (na kan ardhur...) thon ata, por fjala (vendimi) e dnimit domosdo sht br realitet kundr jobesimtarve!
    72. U thuhet: "Hyni npr dyer t Xhehennemit, aty do t jeni prgjithmon, sa vend i keq sht pr kryelartt!"
    73. E ata q ishin t devotshm ndaj Zotit t tyre, sillen n grupe te Xhenneti, e kur arrijn aty, dyert e tij i gjejn t hapura dhe roja e tij u thot atyre: "Selamun alejkum" - qofshi t shptuar, ishit t pastr, andaj hyni n t, aty do t jeni prgjithmon.
    74. E ata (t Xhennetit) than: "Falnderuar qoft All-llahu, i cili premtimin e Vet e bri realitet ndaj nesh dhe na e la n disponim tokn e Xhennetit q t vendosemi aty ku t duam! Sa shprblim i mir sht i atyre q vepruan drejt".
    75. E do t'i shohsh engjjt t rreshtuar prreth Arshit, e madhrojn me falnderim Zotin e vet. E n mes tyre (njerzve) kryhet gjykimi me drejtsi dhe thuhet: "(prej t gjithve) Falnderuar qoft vetm All-llahu, Zoti i botve!"
    Sui generis

  20. #40
    Evidenca Maska e RaPSouL
    Antarsuar
    09-03-2006
    Vendndodhja
    Tetov
    Postime
    17,485
    Faleminderit
    22
    103 falenderime n 97 postime
    Gafir

    1. Ha, Mim.
    2. Shpallja e librit sht prej All-llahut, fuqiplotit, gjithdijshmit.
    3. I cili fal mkatin dhe pranon pendimin, dhe q sht ndshkues i ashpr, por edhe bamirs. Nuk ka zot tjetr prve Atij. Te Ai sht e ardhmja e dokujt.
    4. Rreth argumenteve t All-llahut nuk kundrshton kush, pos atyre q nuk besuan; pra ty t mos mashtroj lvizja e tyre npr qytete.
    5. Populli i Nuhut dhe grupacione pas tyre patn prgnjeshtruar prpra ktyre (idhujtarve), dhe secili popull (q prgnjeshtroi), u prpoq ta asgjsoj t drguarin e vet dhe luftoi me shtje t kota, ashtu me ato deshi ta likuidoj t vrtetn, e Un i ndshkova ata, e far ishte ndshkimi Im ndaj tyre?
    6. Po ashtu, ka marr fund vendimi i Zotit tnd (pr dnim) kundr atyre q nuk besuan, se ata jan banues t zjarrit.
    7. Ndrsa ata (engjjt) q e bartin Arshin dhe ata q jan prreth tij, lartsojn me falnderim Zotin e tyre, i besojn Atij dhe i luten Atij t'i fal ata q besuan (duke thn): "Zoti yn, Ti me mshirn dhe me diturin Tnde ke prfshir do send, andaj falu atyre q u penduan dhe ndoqn rrugn tnde, e edhe ruaj ata nga dnimi i Xhehennemit!
    8. Zoti yn, shtiji n Xhennete t Adnit, t cilt ua ke premtuar, ata edhe kush ishte i mir, prej etrve t tyre, grave t tyre dhe pasardhsve t tyre. Vrtet, Ti je ngadhnjuesi, i urti!
    9. dhe i mbron ata prej t kqiave, pse at q Ti e mbron at dit prej t kqiave, Ti e ke mshiruar at, e ai sht shptimi i madh".
    10. S'ka dyshim e ata q nuk besuan do t thirren (do t'u thuhet); "Hidhrimi i All-llahut pse u ftuat t besoni e ju nuk besuat (n dynja), sht m i madh se urrejtja juaj ndaj vetes".
    11. Ata (jobesimtart) thon: "Zoti yn, na bre t vdesim dy her dhe na ngjalle dy her, e ne pranuam pr mkatet tona, pra a ka ndonj rrugdalje?"
    12. Ky (dnimi) sht, pse kur bhet thirrja pr t besuar All-llahun Nj, ju e mohuat, e nse i prshkruhej shok Atij, ju besuat, pra i tr sundimi sht n duart e All-llahut, t lartit, t madhruarit!
    13. Ai (All-llahu) sht q po ua dfton juve argumentet e veta, q ju sjell furnizim prej qiellit (shiun), por prve atyre q jan t kthyer te Zoti, t tjert nuk marrin msim.
    14. Pra, adhuronie All-llahun me nj adhurim t sinqert ndaj Tij, edhe pse jobesimtart e urrejn at (adhurimin).
    15. Ai (All-llahu) sht i pozits m t lart, zoti i Arshit; Ai me urdhrin e vet ia sjell shpirtin (shpalljen) atij q do nga robrit e vet, pr t'ua trhequr vrejtjen ndaj dits s takimit (t kijametit).
    16. Dits kur ata do t dalin (prej varrezave) n shesh, e All-llahut nuk mund t'i fshihet asnj gj e tyre. I kujt sht pushteti sot? (bhet pyetja). I All-llahut, i Atij q sht nj, i fuqiplotit (sht prgjigjja)!
    17. Sot shprblehet secili njeri me at q ka vepruar. Sot nuk ka padrejtsi, All-llahu llogarit shpejt.
    18. Ti trhiqu atyre vrejtjen pr ditn e kijametit, kur zemrat, t mllefosura arrijn n fyt. Pr zullumqart nuk ka as mik e as ndrmjetsues q i shkon fjala.
    19. Ai di pr shikimin me cep t syve, e edhe pr at q e fshehin n zemra.
    20. All-llahu gjykon me drejtsi, ndrsa ata q adhuronin tjetr pos Atij, ata nuk kan n dor t gjykojn asgj. All-llahu sht Ai q dgjon dhe sheh.
    21. A nuk udhtuan ata npr tok t shohin se si ishte prfundimi i atyre q patn qen para tyre? Ata ishin edhe m fuqishm se kta e edhe lan m shum gjurm n tok, po All-llahu i dnoi pr shkak t mkateve t tyre dhe nuk pat ndonj q t'i mbroj prej dnimit t All-llahut.
    22. E ai (dnimi ishte) pr arsye se ata i mohuan argumentet e qarta, t cilat ua sillnin t drguarit e tyre, andaj All-llahu i shkatrroi. Ai vrtet sht i fuqishm, ndshkues i ashpr.
    23. Ne e kemi pas drguar Musain me argumente e fakte t qarta,
    24. te Faraoni dhe te Hamani e Karuni, e ata i than: "Magjistar e gnjeshtar!"
    25. Kur ua solli ai t vrtetn nga ana Jon, ata than: "Mbytni djemt e atyre q i besuan atij, e lini t jetojn grat e tyre, por dredhit e tyre nuk qen tjetr pos dshtim".
    26. Faraoni tha: "M lini mua ta mbys Musain, e ia le t thrras Zotin e vet, pse un kam frik se po ua ndryshon fen tuaj, ose po nxit trazira n vend!"
    27. Musai tha: "Un ia kam mbshttur Zotit tim dhe Zotit tuaj q t m mbroj prej do kryenei, q nuk i beson dits s prgjegjsis!"
    28. Nj njeri besimtar nga familja e faraonit q e fshehte besimin e vet, tha: "A doni ta mbytni nj njeri vetm pse thot Zoti im sht All-llahu, derisa prej Zotit tuaj u ka sjell argmente? Nse ai sht rrens, pr vete e ka rrenn, e nse sht i drejt, juve do t'ju godit dika nga ajo q ai ju premton. S'ka dyshim se All-llahu nuk udhzon n rrug at q e tejkalon dhe sht rrens.
    29. O populli im, sot pushteti sht juaji n vend, po kush do t na mbroj prej dnimit t All-llahut nse ia na prfshin? " Faraoni tha: "Un nuk kam mendim tjetr t'ju jap pos atij q ju thash dhe nuk jam duke ju udhzuar tjetr pos n rrugn e drejt!"
    30. Ndrkaq, ai q kishte besuar tha: "O populli im, un kam frik pr ju se po u gjen si i gjeti popujt e mparshm (grupet e mparshme)!"
    31. Si rasti i popullit t Nuhut, t Adit, t Themudit dhe t atyre q ishin pas. All-llahu nuk bn padrejt ndaj rbrve.
    32. O populli im, un kam frik pr ju ditn e britms (t mjerimit),
    33. Ditn, kur nga frika ktheheni t ikni, e nuk ka kush q t prapsoj prej jush dnimin e All-llahut, At q All-llahu e l t humbur, pr t nuk ka ndonj q e drejton.
    34. Edhe Jusufi, qush hert ju pat ardhur me argumente t qarta e ju gjithnj ishit n dyshim ndaj asaj q ju pat sjell, derisa edhe kur vdiq ai, ju patt thn: "All-llahu nuk do t drgoj pas tij pejgamber!" Ashtu All-llahu e bn t humbur at q sht i shfrenuar, i dyshimt.
    35. Ata q duke mos pasur kurrfar fakti pran vetes, polemizojm rreth argumenteve t All-llahut. Kjo (polemik) shton urrejtje t madhe te All-llahu dhe te ata q kan besuar. Po kshtu All-llahu vulos do zemr t arrogantit, t zullumqarit.
    36. E faraoni tha: "O Haman, ndrtoma nj pyrg, e ndoshta do t'i gjej rrugt.
    37. Rrugt e qiejve, e ta shoh Zotin e Musait, pse un mendoj se ai sht rrens". Dhe ashtu, faraonit iu duk e mir vepra e tij e keqe dhe u shmang prej rrugs s drejt, kshtu q parashikimet e faraonit ishin t asgjsuara.
    38. Ai q kishte besuar tha: "O populli im, ejani pas meje, e un t'ju udhzoj n rrug t drejt!
    39. O populli im, kjo jet e ksaj bote nuk sht tjetr vetm se nj prjetim i prkohshm, ndrsa bota tjetr sht ajo e prhershmja.
    40. Kush bn ndonj vepr t keqe, ndshkohet vetm pr aq sa sht ajo, e kush bn ndonj vepr t mir, qoft mashkull a femr, por duke qen besimtar, t tillt hyjn n Xhennet dhe aty shprblehen pa mas.
    41. Dhe, o populli im, 'sht q un ju thrras n shptim, e ju m thirrni pr n zjarm?
    42. M thirrni ta mohoj All-llahun dhe adhuroj at q nuk di asgj pr t i gjithfuqishmi, m katfalsi!
    43. sht e vrtet se atij tek i cili m thirrni ju mua, nuk i takon adhurimi as n dynja as n botn tjetr dhe se e ardhmja jon sht te All-llahu, s'ka dyshim se t larguarit prej rrugs s drejt, ata jan banus t zjarrit.
    44. Juve do t'ju bjer ndrmend ka po u them, e shtjen time ia besoj All-llahut; vrtet, All-llahu mbikqyr robrit!"
    45. Dhe All-llahu e shptoi at (besimtarin) prej t kqijav q i kurdisn, ndrsa ithtart e faraonit i prfshiu dnimi m i keq.
    46. Ata i nnshtroi zjarrit mngjes e mbrmje, ditn e kijametit (u thuhet engjjve): "Ithtart e faraonit futni n dnimin m t rnd!"
    47. Dhe (prkujto) kur duke qen n zjarr, ata grinden n mes vete, e t dobtit u thon atyre t mdhenjve: "Ne kemi qen ithtar tuaj (n dynja), a mund t na largoni ndonj pjes t dnimit me zjarr?"
    48. Ata q kishin qen pari thon: "Ne t gjith jemi n t!" All-llahu ka vendosur n mnyr t prer n mes njerzve".
    49. Dhe ata, q jan n zjarr, rojs s Xhehennemit i thon: "Lutnie Zotin tuaj t na e lehtsoj dnimin, bile nj dit!"
    50. Ata u thon: "A nuk u patn arritur juve t drguar tuaj me argumente t qarta? Ata prgjigjen: "Po (na kan ardhur)!" E pra, (u thot roja) lutnu ju vet, po lutja e jobesimtarve sht asgj!"
    51. Ne patjetr do t ndihmojm t drguarit tan n jetn e ksaj bote, edhe ata q besuan, e edhe n ditn e prezentimit t dshmive.
    52. N ditn kur zullumqarve nuk u bn dobi arsyetimi i tyre, ata jan t mallkuar dhe ata e kan vendin e keq.
    53. Pr Zotin, Ne Musait i dham udhzimin, e beni israilve u lam n trashgim librin.
    54. Ua lam (librin) udhrrfyes e prkujtues pr t zott e mendjes.
    55. Ti bn durim, se premtimi i All-llahut sht vrtet, krko falje pr mkatin tnd, lartso me falnderim Zotin tnd mbrmje e mngjes.
    56. Ata q kundrshtojn shpalljen e All-llahut pa pasur argument, nuk kan tjetr n zemrat e tyre vetm se nj mendjemadhsi, me t ciln nuk do t'ia arrijn qllimit, e ti krko mbrojtje te All-llahu, se Ai t gjitha i dgjon dhe i sheh.
    57. S'ka dyshim se krijimi i qiejve dhe toks sht m i madh se krijimi i njerzve, por shumica e njerzve nuk e din.
    58. Nuk sht e barabart i verbri dhe ai q sheh, e as ata q besuan dhe bn vepra t mira, nuk jan t barabart me t kqijt, por pak jeni duke marr msim.
    59. Kijameti gjithsesi do t vij, aty nuk ka dyshim, por shumica e njerzve nuk besojn.
    60. Zoti juaj ka thn: "M thirrni Mua, Un ju prgjigjem, e ata q nga mendjemadhsia i shmangen adhurimit ndaj Meje, do t hyjn t nnmuar n Xhehennem".
    61. All-llahu sht Ai, q juve ua bri natn t pushoni n t, e ditn t ndritshme. All-llahu ht dhurues ndaj njerzve, por shumica e njerzve nuk falnderojn.
    62. Ky sht All-llahu, Zoti, Krijuesi i do sendi, nuk ka zot pos Tij, e si prapsoheni?
    63. Kshtu prapsohen ata q argumentet e All-llahut i mohojn.
    64. All-llahu sht Ai q ua bri tokn vendbanim e qiellin kulm, dhe ju formsoi, e formn tuaj e bri m t mir dhe ju pajisi me t mira. Ky sht All-llahu, Zoti juaj, i lart, pra sht All-llahu, Zot i botve!
    65. Ai sht i prjetshmi, s'ka zot, vetm Ai, pra adhuronie At me adhurim t sinqert ndaj Tij, falnderimi i qoft vetm All-llahut, Zotit t gjithsis.
    66. Thuaj: "Un jam ndaluar t adhuroj ata q ju i adhuroni pos All-llahut, pasi mua m kan ardhur argumente t qarta nga Zoti im, dhe jam urdhruar t'i dorzohem Zotit t do krijese".
    67. Ai (All-llahu) sht q ju krijoi juve (t parin tuaj) prej dheu, pastaj prej nj pike uji, pastaj prej gjakut t ngjizur, mandej ju bn t lindeni si foshnj e m von t arrini pjekurin, e pastaj t plakeni, e ka prej jush q vdes m hert, e q t gjith t arrini afatin e caktuar dhe ashtu t kuptoni realitetin.
    68. Ai sht q jep jet dhe sjell vdekje, e kur dshiron nj gj, Ai vetm thot: "bhu", e ajo menjher bhet.
    69. A nuk i sheh ata q kundrshtojn argumentet e All-llahut se si largohen nga e vrteta?
    70. Ata jan q prgnjeshtruan librin (Kur'anin) dhe at me ka Ne i drguam t drguarit tan, e m von ata do t kuptojn.
    71. Atyre do t'u vihen prangat dhe zingjirt n qafat e tyre e do t zhyten,
    72. n ujin e val dhe pastaj do t digjen n zjarr.
    73. Mandej atyre u thuhet: "Ku jan ata q i adhuronit.
    74. Pos All-llahut?" Ata thon: "Na kan humbur sysh, por jo ne nuk kemi qen q kemi adhuruar m par ndonj send!" Ja, kshtu All-llahu i humb jobesimtart.
    75. Kt (dnim) e keni pr shkak se gzoheshit padrejt n dynja (duke br mkate etj.) dhe pr shkak krenoheshi (me mendjemadhsi).
    76. Hyni n dyert e Xhehennemit (npr shtat dyer); aty do t jeni prgjithmon. E, sa vend i shmtuar sht ai i kryeneve!
    77. Ti pra, bhu i durueshm; premtimi i All-llahut sht i vrtet. E Ne ose do t bjm t shohish dika nga ajo q u premtojm atyre, ose do ta marrim jetn (pa par asgj), e ata vetm te Ne do t kthehen.
    78. Ne kemi drguar pejgamber para teje, pr disa prej tyre t kemi njohtuar me rrfimet e tyre, e pr disa sish nuk t kemi njoftuar, e asnj pejgamberi nuk i takoi t sjell ndonj argument, vetm se me urdhrin e All-llahut. E kur t vij koha e caktuar nga All-llahu, zbatohet gjykimi me drejtsi dhe aty ather dshtojn ata t kotit.
    79. All-llahu sht Ai q pr ju i krijoi kafsht q disave t'u hipni prej disave t ushqeheni.
    80. Ju prej tyre keni edhe dobi t tjera, dhe prmes tyre t'i plotsoni nevojat tuaja, duke hipur n to me an t anijeve barteni (udhtoni).
    81. Dhe Ai sht q ju mundsoi t'i shihni argumentet e Tij; e cilin, pra prej argmenteve t All-llahut e mohoni?
    82. A nuk udhtuan ata npr tok e t shikojn se si prfunduan ata q ishin m par, t cilt ishin edhe m t fort pr nga forca e ndikimi n tok, por ajo q fituan, nuk u ndihmoi asgj.
    83. Kur u erdhn atyre t drguarit me argumente t qarta, ata iu gzuan dijenis s vet dhe ather i prfshiu ajo q e tallnin.
    84. E kur e pan dnimin ton, than: "Ne i kemi besuar vetm All-llahut dhe i kemi mohuar ata q ia shoqronim".
    85. Por besimi i tyre, kur e vrejtn dnimin ton, nuk u bri dobi. Ky sht ligj i All-llahut (i kaheshm) ndaj robrve t Tij dhe aty, n at ast psuan disfat jobesimtart.
    Sui generis

Faqja 2 prej 6 FillimFillim 1234 ... FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Studiues t gjuhs shqipe
    Nga Eni n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 33
    Postimi i Fundit: 30-01-2018, 10:23
  2. Dshtimi i gjuhs standarde shqipe te gegt!
    Nga Davius n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 460
    Postimi i Fundit: 31-01-2010, 20:27
  3. Pastrtia e gjuhs shqipe n media
    Nga murik n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 24-02-2007, 18:10
  4. A vihet ne diskutim Sovraniteti Kombit?
    Nga Dito n forumin shtja kombtare
    Prgjigje: 12
    Postimi i Fundit: 06-10-2006, 21:17
  5. Konferenc ndrkombtare pr shqipen standarde
    Nga Beqari002 n forumin Gjuha shqipe
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 15-11-2002, 14:08

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •