Close
Duke shfaqur rezultatin 1 deri 10 prej 10
  1. #1
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime

    Valbona Bozgo - Hamndje

    Krijimet tek kjo tem jan drguar n adres t Forumit Shqiptar, nga eriz Loloi.




    ndrra

    T jetosh
    Do t thot t ndrrosh.
    Gjith jetn ndrrova,
    Jetova.
    T jetosh ndrrat
    sht parajs.
    Parajsa s’sht n botn e t gjallve.
    Si t bj t’a jetoj ndrrn,
    Q prej netsh s’shqitet?
    M duhet
    Nga bota t hiqem…!

    Pra,
    Po nisem pr parajs
    Me gjysm ndrrn time.
    Gjysmn tjetr e ke ti.
    Eja,
    Ruaje rrugs.
    Mos i shkakto dhimbje.



    Liria

    Kur msova ’ishte liria,
    Njoha burgun.
    Oh, burgun!
    Pr lirin kur luftova
    M burgosn,
    Ah, burgosn!
    Lirin kur e fitova
    Prangat egr i coptova
    Po! I coptova!
    Dasht fati,
    Lirin e mbl m t mos kujtoj,
    T harroj burgun
    T’a harroj!



    Larg

    Nj her n vit vij n atdhe
    Nj her.
    do vit plot njerz m s’i gjej,
    S’i gjej!
    Fmij, t rinj, shoh pr her t par,
    T papar.
    Nj her n vit vij n atdhe, do her m shum,
    Si kalimtar…!



    Nuk e tham

    U deshm shum.
    Q dashurin e njeri-tjetrit,
    T mos e merrnim t zakont
    Nuk e tham.
    Larg ika un,
    M larg ti.
    S’ u pam!
    Dashuri t tjera, t arrira,
    t zbrapsura,
    rrugs ndeshm plot.
    Si tonn,
    T madhen,
    T ndritshmen,
    Jo! Nuk gjetm dot.
    Q dashuria jon pr njeri –tjetrin
    T mos u ngjante t tjerave,
    Kurr nuk e tham.
    Sa shum u deshm!
    Aq mir e ditm.
    Ku shkuam?! ’u bm…?!



    Kundrshtim

    Duke thithur fort cigaren e sapondezur
    m pyete:
    E di si sht dashuria?
    Un pres t dgjoj nj nga dhjetra krahasimet
    t menura apo bajate.
    “Si kjo cigare e thithur me pasion,
    q, sapo takon filtrin,
    shuhet
    pushon.
    Dhe pr t shmangur ern e keqe t tyre,
    amvisat i flakin n kosh”!
    Un shoh n take-tuke,
    disa bishta t shtypura,
    cigare t pambaruara...
    pa zjarr,
    bosh!
    E trembur prsris ritin e amvisave,
    duke i flakur n plehra.
    Cigaren nga goja t’a shkul,
    t pambaruar
    e hedh nga dera!
    M sheh turbull si prmes xhamit.
    Un,
    krkoj t msoj,
    ditn ndrkobtare t lufts kundr duhanit...!



    Dert

    Dhjet vjet n Greqi.
    Ngre mure
    Mbi ndrtes t bardh.
    Shpin-krrusur,
    Veshk-coptuar,
    Mes-kputur,
    dhe me shpirt t mardh.
    Mbi ndrtes t bardh...!
    Sa t hedh atin
    Do zbres t pushoj
    Nga e bardha ndrtes.
    Djet vjet n Greqi
    Gjysm i sakatosur
    Rrugve
    Kam frik mos mbes.
    Mbi ndrtes t bardh...!
    atin sapo hodha, m shtyn,
    Rrzuan,
    N rreze t mureve
    S ndrtess s bardh
    Me vrik!
    Thell, q nga themelet
    Dgjova ca fjal,
    Q m foln shqip!



    Letr nns

    O nn!
    Nuk u ngopa kurr me ty.
    Fmij
    Mbaj mend tek t pyesja
    Pse s’qndroje m gjat m mua.
    Dhimshm,
    Gjithnj prgjigjeshe;
    Kam pun!
    Dhe pr pak aste,
    (oh, ato aste)
    m lkundje mbi gjunj.
    O nn!
    S’u ngope kurr me mua.
    Larg dheut tnd,
    Timit,
    Fati m hodhi.
    Tani, q koh ke boll,
    S’jam un!
    Kshtu pse ndodhi...?!
    Po e mbyll letrn.
    sht von.
    Punt presin radh...
    E pastaj?
    Le t presin.
    Tt mbes tani, do t’i tregoj nj prrall...!



    Matura ‘97

    N nj kodr,
    Nn nj dllinj
    Kam varrin.
    M vran se desha t bhesha kurbeti.
    Askush varrin nuk ma di!
    Te tjer kalojn e m shkelin sipr.
    S’u mbaj mri.
    Si un,
    Kurbetinj,
    Maturmbaruar.
    Varrin s’ma di njeri..!
    Msova,
    Fundjavs do mblidhet pr kujtim
    Matura ime ‘nntdhjet e shtat.
    E di.
    Dy sy prmallshm do t m krkojn
    Dhe n pain dik n krah,
    N do cep do shkojn e vijn.
    Un jam ktu,
    Nn dllinj...
    Ktu, n kodrn e lart.
    Matura ime ‘nntdhjet e shtat...!



    Kur jam me ty

    Kur jam me ty,
    Harroj t paguaj faturn e korentit.
    Harroj dshirn,
    Pr t’ia prflakur fytyrn drejtorit idiot.
    Me ty kur jam
    Njzetekatr ort prndahen ve
    N dit e nat.
    S’kujtohem, se brenda tyre
    Nj maskara vjedh,
    Nj rrufjan gnjen
    Dhe fshatari varfrohet.
    Harroj q ka shtet.
    Kur jam me ty,
    I kthehem “origjins” s njerzimit
    Me Ev dhe Adam.
    Si ata molln e kafshojm
    Duke riprsritur mkatin e par.
    Mkati do ndshkuar!
    Kujtohem
    Q s’kam paguar faturn e korentit.
    Pr drdllitjet e gomarit drejtor.
    Njzetekatr ort e linimit,
    Me maskarain,
    Rrufjanin
    Dhe fshatarin e gjor.

    Kur s’jam me ty,
    Kujtohem q ka edhe shtet.

    Me ty kur jam
    Bota sht ve gjeografi dhe or.
    Molln kam frik t’a kafshoj.



    Vendi i bekuar

    “Vend i bekuar sht ai, q nuk ka nevoj pr heronj!”
    B.Breht.
    Pardje
    TV-ja na e enjti kokn mbi martesn
    E princeshs Elvir.
    Fustani nusror kishte kushtuar “kaq”.
    Torta tetkatshe “aq”!
    Dje
    Gazetat na i nxorrn syt
    Me pikllimin dashamirs t aktorit t njohur
    Xhon Hopranc,
    Q nn ulrimn e fansave
    Nuk mund t jepte dot autografe.
    (Kishte thyer dorn e djatht gjat xhirimit).
    Sot,
    Na an kokn
    Me topmodelen e famshe Mari Stratford
    Q n kushte eksperimentale
    Me gene mashkullore t paidentifikuara
    (mbase me cilsin e mosprishjes s linjave t saj)
    lindi nj foshnj t shndetshme
    tre kilogram e gjashtqendepesdhjet gram.
    T’i rroj!

    O Zot i madh!
    Ku jan heronjt e vrtet?
    Zoti u kollit dhe m foli me bubullimn e qiejve
    “Vetm un jam heroi i vrtet”!

    Sa larg je o vend i bekuar,
    Medet!



    Varfria

    Tr jetn e varfr mbeta
    Shum gjra q aq shum i desha
    S’i arrita dot.
    E lodhur rrugs s shpress
    Ndalova pak t pushoj.
    Paqe bra me fatin.
    E varfr mbeta.
    Krkova t shijoj knaqsin e t arriturave.
    Kshtu
    I telefonova Almirs
    Ish shoqes sime pr kok.
    Kaq vite pa u par
    Nj oaz malli n’a mbyti
    Her me shkrepje gazi,
    Ndokund me nj pik lot.
    U pyetm,
    U prgjigjm,
    N vite ’kishim br.
    Msova se jetonte mjaft mir.
    Kishte br dhe karrier.
    Ti? Kureshtoi dhe m hodhi bebzat zare.
    Oh! i them.
    E varfr mbeta.
    Me shpresn paksa jam ndar.
    Dhe qesha kaq hareshm,
    Si t’i tregoja gnjeshtrn-shaka,
    M t pabesueshme n bot.
    Ajo trhoqi zaret dhe i mbyti n got.
    Almira
    S’kishte varfrin time.
    Almira
    Me shpresn prgjithnj ishte ndar...



    Dashuria ime

    Krkova t te flas
    Me fjal t pathna
    Dashuria ime.
    S’gjeta dot!
    Krkova metaforat m t pathna
    Dashuria ime.
    I kishin thn.
    Si eremit u mbylla vetvetes
    Me kokn e varur thell n gjoks.
    Dgjova rrahjet e zemrs sime.

    Rrihte pr ty i dashuri im.
    Pr zemrn tnde
    Dhe t askujt.
    Dashuria ime!



    Krishtlindjet

    Afrohen krishtlindjet i dashur
    Ne t ndar.
    Shpirtrave lindin ndrra e dshira,
    Ne t vrar.

    Plaku i Noelit gatiti dhuratat,
    I shprndan.
    ’ka n tnden, timen,
    Gaz, apo
    Balsam...?



    Zhurmnaj

    Zhurma rrugsh t tmerrshme,
    Frenime makinash
    Si qnie q iu merret fryma
    Ziejn.
    Kondicionohen thell qnies sime.
    Qullem prej tyre.
    Krkoj dika qetsuese
    E s’gjej!

    Do iki larg...larg,
    Larg.
    Aq sa kujtimi yt t m tretet.
    As vlojn zhurmat,
    Ulrifshin automjetet.
    ’ka ishte e vrtet nga ty,
    Le t mbetet.
    Kshtu shpirti, paksa prehet..!



    Munges

    Kur jam pa dashuri
    E krkoj.
    Kur i avitem
    Hesht.
    I friksohem ’misterit t saj.
    Nuk prek.
    Boshsia rritet me largimin tim.
    M ndjek.
    E un prap t krkoj, dashuri.
    M tremb.
    E kshtu gjithmon
    Si dit-nata
    Q n muzgje e agime
    Gjejn pak koh t flirtojn.
    M pas bhet ve dit a ve nat.
    Si gjithmon...!
    Si gjithmon..!



    Mbetje

    Tr jetn m’u kujdes nj zan
    Q s’m tha kurr t mos rrzohem.
    Rrzimi
    Avitej me kurorn e yjeve
    E m zgjaste dorn.

    Kshtu shpresova
    Kur Hermesi m goditi me t tijn shigjet.
    Dhe un,
    Mes mundimit t kot
    U prpoqa t’a heq.

    Mbeta rrzuar
    N pritje, e ngrir.
    Nuk pash asgjkundi dor t shtrir...!



    Vetmi

    Vetmis dridhem
    Tek nata m mbshtjell me rrobn qull.
    Gjum nuk kam.
    S’m qetson as kujtimi m i nxeht
    Q mendjes krkoj t’ia shtrydh.
    Koka djeg
    Nga lmshi trazues i dodits.
    S’m freskon
    As imazhi m i bukur i astpritjes.
    Mardh-nxehur
    Ve u enda
    Kryqzimeve kudo n bot.
    Krkoj nj qoshe,
    Ah, nj qoshk
    E qet t mendoj pr gjithshka bra.
    Ishin kot
    Apo plot...?!



    Pezm

    Pezmi
    Si frut i papjekur gryks
    M mbyt,
    I fort.
    Gjithnj ti do t gjesh fjal
    Q frutin ta zbussh
    Pr t’a krahasuar
    Me dhjetra t tilla n bot.
    Kshtu t paska ndodhur edhe ty dikur.
    Por, veten s’e dhe.
    Gjithmon ia dole mban.
    T besoj
    Dhe falenderoj fatin
    Pr ditn
    Q tek un t solli pran.
    Mrzija sot
    T’i paska tkurrur tiparet,
    Si frut i tejpjekur
    Gati n prishje.
    Un t prmend dhjetra rastet e bots
    T rnies dhe t ngritjes.
    Ti dgjon dhe s’dgjon.
    Nuk t elet
    Asnj tipar i vrar.
    Nuk di un,
    Apo je ti gnjeshtar...?!



    Pragvitit t ri

    U shtuan babagjysht e Vitit t Ri
    Me uniformn bardh e kuq.
    I gjen dyqaneve,
    Festime fundvitesh,
    Kudo n rrug.
    Dhurata tek shprndajn.

    Fmij kur isha
    Dhe besoja ende tek ai,
    Vetm nj babagjysh njihja
    I cili, uditrisht
    Vinte gjithnj
    Kur im at s’ishte n shtpi.
    Dhuratn t m sillte.

    Kur msova
    Se gzimsjellsi i madh
    S’ishte, ve babai.
    Prjetova “tradhti”.
    Oh, ’zhgnjim i tmerrshm fmije
    T trn m kaplloi.
    Lodra s’vinte nga Viti i Ri...!

    Q athere,
    Sa her marr dhurata n jet.
    Msova t njoh
    Kush sht drguesi i vrtet...!



    Bora

    N vendet ku bie rrall bor
    S’ka nevoj
    T funksionojn organizata pr mbrojtjen
    e t drejtave t njeriut,
    E gjithfarsh.
    Pr pak koh.

    Ajo i barazon t gjith.
    Lagje t pasura
    E t varfra.
    Si uniform nxnsish n shkolla.

    “Pr pak koh,
    njerzit harrojn telashet.
    Mesazhe paqeje i japin njeri-tjetrit
    me buzqeshje
    tek drojtshm born shkelin.

    Por,
    Sapo fillon t shkrij
    Dhe konture objektesh zbulohen
    Pak nga pak.
    Shoqria fillon funksionimin
    Me organizata
    E gjithfar..!



    Bised me nj greke

    M tregon mburrshm
    Paarritshm,
    Mua, shqiptares,
    Farefisin tnd t lasht.
    Se si gjaku i tyre
    Ka pruar n tndin
    Menurin,
    Poezin,
    Dritn e bots t tr.
    M rreshton emra gjigantsh
    Me t cilt, u rrita n sheshet e reve.
    Lundrova me ta
    Me varkn e hns s argjend,
    Prmes lmshe yjesh netve.
    U dashuruam
    prflakshm pasionesh,
    N shtratin e zjarrt t diellit.
    U krodhm s bashku me nimfat,
    N ujrat e kaltra t detit.
    U shlodhm drrmuar knaqsish
    Maj Tomorrit,
    Maj Olimpit,
    Prehur nn ajrin hyjnor...
    Ti,
    M tregon mburrshm,
    Farefisin tim shpirtror...!



    Matrioshka

    N dhomn e vogl
    Ku u takuam pr t parn her,
    M dhurove nj matrioshk.
    Nga m e madhja nxorre m t voglat
    Dhe t pesta i vure n rresht.
    I shoh kureshtshm
    T urtat,
    Grshetdalat nn shami.
    Jan t gjitha njlloj,
    Njlloj,
    Si vajzat fshatare
    Q skuqen pa i ngacmuar njeri.
    Vese, njra sht m e madhe,
    Ose m e vogl se tjetra
    Natyrisht.
    N dhomn e vogl
    Ku pr t parn her ndenjm vetm,
    Si nj shi i pazhurmshm,
    Prkdhels,
    Gishtat e tu m zhveshn.
    Si matrioshka m e vogl
    Q s’kan ’ti nxjerrin m,
    N pritje
    Ndejta.
    Ti m pe krkueshm,
    Dhe un kuptova,
    Se ather fillonte ‘’nxjerrja’’...!



    Sozit

    S’e ’mu tek
    E u futa tek ky dyqan luksoz
    Fustan pr t bler.
    mimet m’a nxehn skalpin e koks.
    Nga turpi, thash,
    T provoj dika
    E m pas t dal n der.
    uditshm.
    Vura re katr pasqyra n kthinn e provs
    Tek i prcillnin njra-tjetrs
    Sozit e mia
    Si nj personaliteti t njohur.
    M’u kujtuan
    Dhjetra politikan,
    Artist,
    Q n munges t tyre sozit lshonin,
    Dhe turma i brohoriste
    Me lehtsin e parave kallp tek prdornin.
    Dola jasht me arsyen e kot
    Se’’fustani mir s’m rri’’!
    Hyra n nj tjetr
    T thjesht
    Me nj pasqyr,
    Dhe asnj sozi...!



    Dyshim

    M ofron t ulem n fronin mbretror
    T shpirtit tnd,
    Q prej kohsh bosh qenka.
    Rrugs pr n t
    Largon me dor majtas e djathtas
    Dashuri t harruara,
    T astit,
    T tjera.
    Afrohem ngadal,
    Llastueshm.
    Papritur stepem
    Tek dgjoj fare pran
    T pikloi nj lot.
    S’bj tutje,
    Trembem,
    Mos ndenjsja sht ende e ngroht...!



    Toleranca

    M msojn t toleroj
    Ndaj atij q m shtyp e brtet.
    Se, ve kshtu
    T lign e largojm
    E vendosim miqsin e vrtet.
    M’a thon politikan,
    Krijues,
    Artist..
    Intoleruesi vazhdon godet,
    Qejfin s’e prish hi.
    Kshtu u prpoq dikur
    E dhembshura,
    Kokulura ndaj babait t saj
    Dhe timit,
    Nna ime,
    N fmijri t m zbuste rebelimin.
    Por, un s’dua t jem
    Si ret gjimbushur,
    Qumshtprishur,
    Q s’thithen nga kurrkush
    Tek qiejve enden rnd.
    M mir nj rrufe
    Q vret
    Dhe vetvritet.
    E m pas
    Shpall diellin tolerant...!



    Paraja

    Mendohem
    Se cili blers e kishte paran
    Q mbaj un n dor
    Para se shitsi t m’a jepte si kusur,
    Dhe ’tjetr njeri e pati prdorur,
    Prse,
    Ku,
    Kur...?
    Zinxhir t pafund hamendjesh thur.
    N prekje parash mund t takohen
    Presidenti i Ameriks me nj rrjepacak.
    Nj diktator,
    Nj demokrat,
    Apo nj qejfprishur pa hesap.
    Hyn e del kjo kartmonedh
    N do xhep e do shtpi
    Ngre dhe shuan luftra varg,
    Pa racizm,
    Pa kombsi...!



    Akropol

    N skenn e amfiteatrtit t lasht
    Ku u luajtn tragjedit,
    Argtim fmijt e mi gjejn.
    Si spektatore n shkalln e fundit
    Shenj u bj
    Zrin t mos ngren.
    Ata vazhdojn t tyren...
    Detyrohem shkallares s par
    T’i avitem shpejt.
    I dgjoj njsoj
    Dhe n shkallaren e dyt
    Dhe n t tret.
    M’u kujtua sekreti i lasht
    Q t sotmit s’e gjejn dot,
    Ku dhe mbreti
    Dhe i mbeturi,
    Njlloj dgjonin n do qosh.
    Me ’e joshn projektuesin e madh
    Q kurr misterin nuk e tha?
    Me para,
    Pushtet,
    Gra...?
    Andaj bota nj Promete ka....!



    Shinat

    Kto shina paralele,
    Paralele
    Pa takim.
    M gnjejn n kthesn pran
    M gnjejn
    As shkojn
    As vijn...!

    Si gjykatsa vagonat
    Si gjykatsit
    Veshur zi.
    Prokuror-lokomotiva
    Ngre dorn pr vendim.
    Prmbi shina syt m ngrijn.

    T dnuara prjetsisht,
    T dnuara
    Pa takim.
    Dhembshm shohin njra-tjetrn,
    S’ka as puthje,
    As harrim...!



    Fshesaxhiu

    Natn fshin dhe ditn fle.
    Fshesaxhiu i lagjes son.
    Si negativ i njerzve t tjer.
    E di se cili ulet n stolin prball
    Ku nn t
    Shishe t zbrasura do her gjen.
    E njeh dhe shtylln e telefonit
    Ku jashtqitjet e nj qeni mbledh gjithmon.
    Dhe vendin ermir
    Ku iftet fshehin puthjet mbrmjes von.
    Ditn
    Kur njerzia prshndetje serioze shkmben
    Fshesaxhiu sht n gjum.
    Pak fytyra njeh.
    Ve shpirtra njeh shum.
    Dhe kshtu gjithmon
    Dimr
    E n ver.
    Si negativ i njerzve t tjer...!



    Jehona

    N kt gryk mali t lart
    Ku sapo u ngjita,
    Dshira m pushtoi
    T brtas fort.
    T’i nxjerr t gjitha mllefet
    Zemrimet
    Apo edhe gzimet
    E mbledhura atje, posht.
    M’i ktheu jehona zrat q drgova
    T gjitha
    Pik pr pik.
    Nuk humbi anj,
    Asnj nuk shtrembroi.
    Malet s’din politik...!



    T fshehtat e shpirtit

    Ka disa skuta t fshehta shpirti
    N do njeri normal.
    Trokasin atje, t afrm,
    T dashur,
    T rastsishm
    Dhe s’e gjejn dot elsin e rrall.
    I hap qoshet e virgjra t shpirtit
    Ve nj kod delikat.
    Atje, gzimet
    gzohen ndryshe.
    Dhimbjet ndryshe dhembin,
    Dhe ngjyrat s’jan shtat.
    Pa kto skuta t fshehta shpirtrash,
    Bota do t ishte nj sheshtim,
    Pa heronj,
    Pa demon,
    Dhe pa ty i dashuri im..!



    N metro

    Shkall lvizse metalike
    Q s’pushojn.
    Njra t ngjit lart n drit.
    Tjetra
    drejt skterrs nat t on.
    Plakun Noe nuk e pash
    Hipur varks, posht nn dhe.
    Ve nj tren i gjat, i shpejt
    Pak ndalon e ikn tej...!
    ’lehtsi ky lmsh hekurash.
    Nuk vonon,
    Mbaron pun.
    Njerzit ngjiten, por pa ecur,
    Ve e ve,
    E her n turm.

    Q nga rruga vijn frenime,
    Prplasje,
    Klithma,
    Zhurmnaj
    N skterr t on kjo shkall..?!



    Recens Naim Frashrit

    Si sht atdheu yt?
    M pyet mikja ime e huaj
    Me nj mishrim t leht n syt e but.
    Oh,
    Lndohem nga mall i valuar.
    Shqipria ime e bukur me qiellin e praruar,
    Dielli lind ndryshe dhe ndryshe, n t pernduar.
    Dhe puthjet m t mbla n at vend i gjen,
    Ku vash e djal qafuar, nn yje ndjenjat prejn.
    E hnz verdhacake, mbi kok tek i prgjon,
    Si hurm e qullur ahet, maj pishash z pikon.
    Fushave tek ngjizin pjalmin, vet, pa hormone frutat,
    Dhe koshat dng tek mbushen, nga llrbardhat upa.
    M sheh mikesh e huaj,
    Tek kam humbur krejt
    Sy shqyer.

    Zgjohem.
    Kaloj menjher
    n varg t thyer...!



    Shn Valentini

    Un nuk kam dgjuar
    Ndonj kng
    A t lexoj ndonj varg pr muajin shkurt,
    Ve qiramarrses s trash t baness son
    Q ve pr t lavde thur.
    Prse m e bukura fest
    sht strukur n mesin e tij t shkurtr e t ftoht?
    Mos ndoshta pr t qen e vetme
    Fshehur nga muajt e tjer festaplot?!
    Pr t mos e fyer kt dat
    I dashur,
    Nj puthje simbolike le t ndajm.
    At t gjatn,
    T zjarrtn,
    M mir le t’a ruajm
    Pr muajin e njohjes,
    Majin...!



    Parja e bots

    M kshillon t’u largohem voglsirave
    E n kupn qiellore t ngjitem lart
    Si artistt e mdhenj,
    Q atje,
    Gjrat t’i gjykoj m mir si zot,
    Tek botn n pllmb do t’a kem.
    Por,
    Nuk e di,
    Pse m vjen t lshohem posht
    E me vese njerzore t lyhem shpesh her.
    A nuk zbrisnin kshtu perndit n antikitet,
    A nuk e tradhtonte Zeusi bashkshorten Her..?”



    Ja kshtu...

    M thua se s’t plqejn natyrat e bardha
    T dala jasht mode,
    Si un,
    Pasi n to s’ke ’t lexosh.
    M ngjan vetja
    Me nj burr prej bore,
    Q i vn dy sy- thngjinj
    Dhe nj hund karrot.
    Por,
    Kur dielli ngroh
    Dhe do gj t bardh si un e shkrin,
    E di q mbi tok do t mbeten
    Nj karrot,
    Dhe dy thngjij t zinj...!



    Tradhti
    (P, Dhims)


    Me vshtrim
    Pikllim-prdllues,
    Falje u krkon
    O bir i adoptuar grek
    Bashknnshtetasve t tu
    Pr shkeljen e premtimit
    Pr t’u rishpallur mbret.

    Si Krishti i kryqzuar
    Q gjak pikonte gjymtyrve,
    Shpirt-muskuli yt
    Mrzi e helm pikon
    Pr medaljen e art t paarritur,
    Tek krenar kurorn e dafins mban mbi kok.

    Ve,
    Nj ndryshim t madh
    Ka midis teje dhe Jezusit shptimtar.
    Paka se kurorn e kishte me gjemba
    Farn e paqt
    Mbolli njerzimit mbar...!



    Kontradikt brezash

    Grindem ndonjher me tim bir
    Pr shijet
    T dala jasht kohe
    I gjen ai t miat.
    Shpesh,
    T pavlera un t tiat.
    Kontradikta brezash
    them,
    tek veten mundohem ta qetsoj.
    Kt ver jan n mod minifundet,
    Ne t ardhshmen,
    “makset” mund t jen, a tjetr lloji.
    Por,
    S’m l meraku rebel
    Tel vlerat e mdha mundohem t’ia proj.
    Ndoshta
    Nj dit kthehet tek to si djali “plangprishs”.
    Ndoshta,
    Si ligji filozofik i mohimit t mohimit
    Ato q thash nj dit
    Do t’i pohoj..!



    Gnjehesh

    I njohuri im i vjetr,
    Q ngazllehesh me fjal-fshehtat e mia,
    Tek zemrn paksa t’a hap
    N ndonj ast trishtimi t rrall.
    Vetja t duket m i gjat
    Nga rrzimi im
    Tek qndron gjithnj n t njjtn shkall.
    Por,
    Un di t ngrihem srish vrullshm
    E t ngjitem deri lart n maj,
    Paka se srish mund t tatpjetem,
    E me ty
    Dika t ndaj..!



    Dinjiteti

    Shshshtttt...
    Pusho..!
    M msojn.
    Trimria e marr kokn ta ha!
    Fjalt e thikta ngrijn pa prer gj.
    Dhe un kokn e fus nn jorgan.

    Befas,
    Asfiksia m mbyt,
    Er kufomash nuhas
    Tek frymmarr e frymnxjerr vet.
    Jorganin e flak.
    Etshm ajrin e ftoht thith.
    N ngrifsha si statuj,
    Le t ngrij me dinjitet...!



    ast mrzie

    Ditt,
    Javt,
    Muajt,
    I mbusha me prjetime pritjesh pr ty.
    N ditn finale
    T mos ardhjes tnde
    Hakmarrshm t tra m’u shtrnguan n fyt.

    Erdhn t afrm
    Shoqe,
    Miq,
    Me brryle e shqelma
    Mrzin pr t’a shtyr.
    U qesha,
    U fola,
    Falenderime dhash plot.
    Vetmia u rit,
    U rrit..
    U rrit...!



    Kuptimet

    I nxorrn statujat nga nntoka.
    Dikush me kok t prer,
    Hundthyer disa,
    Dor e kmb gjymtuar nj tjetr.
    N sakatosjen
    Nga pesha shekullore e dherave,
    Krkoj t gjej
    Epilogun e nj historie t vjetr.

    Vdesin kaq shum
    N botn e sotme t mendur.
    Dikush me thik pas shpine,
    Nj tjetr nga hasmria.
    Vetvriten t mjer nga pashpresa.
    N orbn pshtirse t njerzimit
    Mundohem t gjej
    Paralogun e historive t zeza...!



    Lutje zotit

    Kur vdekjen t’a lejosh
    T m marr jetn,
    T lutem
    T mos jet dit me shi dhe qiell t nxir
    E t m duket se kurr s’kam jetuar.
    Prit edhe ca,
    Ditt e mira,
    Kur dielli n zenit t jet uar.

    Kur t’a lejosh vdekjen
    Jetn t m marr,
    T lutem
    T mos jet dit e ndritshme
    Kur zemra gufon si qenie e sapolindur
    Dhe t duket
    Se parajsn e ke n nisje.

    Dhe,
    N qoft se asnjrn prej t dyjave
    S’mund t m’a plotsosh,
    T lutem
    Lerm pak bukuri
    Para se n at bot t m osh.
    Dit mrzitjet dhe ditndriturat
    Ndopak t m’i qetsosh...!



    Nat vere

    I mbolli muzgu yjet n qiellin e qelqt.
    Sa pakz duken.
    I poqi errsira,
    Ia nxehu cepat,
    Nuk la asnj t struket.
    I korri agimi hipur mbi autokombajnn e dits.
    N qiellin e ujshm,
    Anonim,
    Ia mbyll syt drits!



    Refren i vjetr

    Fustane t bukura “Pjer Kardin”,
    “Valentin”,
    i shoh dhe m shohin
    prtej ksaj vitrine qelqnaje t lart.
    Me sy e lus tim shoq
    Tek gishton xhepat thell:
    “Ma ble”!
    Dhimbshm sheh prangat e mimeve:
    “Po nuk kam me se..”!



    Ndarje

    Dy copa akulli n gotn bosh.
    Dy zemra me rrahje normale
    Dhe dy sy
    Q s’din ’t thon.
    Dy kmb tek largohen nga bari i ftoht.
    Dy prshndetje lamtumire
    T msuara
    Q kur erdhm n kt bot.
    Mbi tryezn e boshatisur
    Nj gisht uj n got..!



    Pshtjellim

    Ran t tra bustet e adoleshencs sime,
    Nj e nga nj.
    U rrita.
    Ve njri qndron akoma n kmb
    Me kujtimet dhe mallin kokfort,
    Praruar nga drita.
    Pr t’u liruar nj or e m par prej tij
    I brtita harbutshm
    Si sfidues boksi,
    Predentet pr kampion:
    “Dil nga tuneli i gjat i viteve,
    si zbritn t tjert,
    t bashkndeshemi n ring.
    O un marr titullin,
    O ti prjeton!
    Se m prfshin nj pshtjellim i uditshm
    Tek pres gjallrimin e tij.
    M plqen kaq shum t dal fituese,
    Por...edhe t mos humbas ai...!



    Kthim

    Krkoja hapsirat
    Kur gjatsia me zor m arrinte n gjysmn e murit.
    Sa lart tavani...!
    E ulur parvazit t dritares
    Bashkpunim i afroja qiellit
    Me pllumbat
    Q krahve, mesazhet e mia mbanin.
    Shtpi e madhe,
    Mua t vogn nuk m nxinte,
    Paka se trupi im,
    Diku n mesin e murit zor se arrinte.

    U ktheva srish
    N shtpin e fmijris.
    Vite t tra mrguar.
    do gj kaq e vogl m duket.
    Parvazi i dritares
    Me glasa pllumbash t plakur
    Pikuar.
    Kurrizit kam
    Hapsirat e paana ngarkuar.
    M nxuri me t tra,
    E mira,
    E ngrohta,
    Tek priste kthim-fluturimin tim,
    T vija e t’a prplotja...!



    Dshirat

    Nj llamp t vjetr gjeta n qilarin e gjyshes.
    Para se t’a flakja,
    Kureshtshm thash nj her t’a ndizja,
    Pr t kuptuar si ka jetuar
    E ngrata.
    Tek e frkoja
    Pr t’a pastruar,
    Nj xhind gjigant m doli andej.
    Tmerr!
    Prallave nuk u kisha besuar ndonjher.
    Me duart kryqzuar mbi gjoks,
    Prbindshi m lejoi t’i parashtroja tri dshira.
    Dhe ai
    Si skllavi im i bindur
    Do t m’i plotsonte q t tria.
    Frikshm,
    Pabesueshm,
    (m dukej se isha un skllave e tij),
    i thash t parn dshir
    q do t donte do njeri i zakonshm.
    Para!
    N ast,
    Xhindi i madh si vapor,
    E shtroi dyshemen e vjetr
    Dollar dhe euro!
    Ishte bashkkohor..!
    N qejfe e deva tr at dit!
    U nxitova t them t dytn dshir:
    “Bm t re e t bukur,
    t mos njihem aspak”!
    M ktheu shum vite pas,
    Tak-fak!
    S’m njohn t afrmit,
    S’m’i rrfyen brengat dhe gzimet
    Shoqet e miqt.
    Probleme s’m nxorn s’i m par
    As t ligjt!
    Dhe im shoq,
    Ah, me ’sy miklues m pa i poshtri...!
    Urreva veten,t ren.
    Historin desha t’a ktheja s parthi.
    Thirra xhindin,
    Lkurzin.
    Sa mir!
    M kishte mbetur akoma nj dshir...!



    Zemra

    Une zemrn s’ia hapa kujt deri n fund,
    kurr!
    Ve majn e ajsbergut t tjert n t pan.
    Femrat zgjatin kokat nn uj,
    thjesht pr kureshti.
    Dhe meshkujt,e di,
    t trembur prej dramash t akullta,
    sapo t’i nuhasin,
    do t’ia mbathin me t katra.
    Un zemrn kurr, s’ia hapa deri n fund
    askujt!
    I ngjeva muret e saj n arin e diellit
    dhe argjendin e yjeve.
    Ia ndjeja gulimet e paprmbajtura
    tek thithnin llavn e drits,
    e natn shlodhej nn qiellin e pikuar
    shtrir n shtratin e pyjeve.
    Ujra t pastra e t pista derdhn t tjert
    n zemrn time t brisht.
    E ruajtn dielli dhe yjet,
    askush,
    asgj,
    t mos prish...!



    Mesomosha

    N mesomoshn q jetoj
    Nuk e di
    Pse mbresat e fmijris
    Dhe kujtimet e rinis m shfaqen tok,
    Kaq afr,
    Sikur t’i kem jetuar dje.

    Dhe pse
    Moshn e pjekur dhe pleqrin e von
    I ndjej si t’i jetoj nesr...,

    Tek sodis nj pejsazh vjeshte
    N qiellin mbushur-re.

    N prartje meditimesh
    Prjetoj fundin dhe pafundsin,
    Tek radht keq i ngatrroj
    Me rinin,
    Pleqrin..!

    Kriz moshe, m thon,
    E brokulla t ktij lloji.
    N kriz kam qen q kur linda!
    A s’ishte mesoburr Ajshtajni
    Kur teorin e relativiteti zbuloi...?!



    Ndeshja

    N gar prej vitesh jam me nj shok fmijrie,
    Q nga klas e par.
    Sot, ai stivon turrat e kartmonedhave.
    Netve pa gjum
    Fjal qep un n radh.

    N gar me t jam...!
    S’ka fitues a humbs ende mes nesh.
    Oh, ’ndeshje e gjat..!
    Si kaposh kafen gjithnj paguan.
    Pr t, koh gjej t shkruaj ndonj nat.

    Fitues a humbs s’ka..!
    Kshtu do ndeshemi derisa t’i largohemi jets,
    Gzimeve e halleve.
    Nj pllak mermeri m shum t ket ai
    Mes t vdekurve.
    Nj fjal m shum un
    Mes t gjallve.

    Akoma ndeshemi...!



    Hamndje

    Sikur globit
    T’i krcnohej fashizmi i nj trupi tjetr qiellor,
    Ku jet t kishte si tek ne,
    Si do t bashkoheshin shtete e kontinente,
    Pr t mbrojtur Tokn-atdhe.
    M leht njri-tjetrin mund t’a thrrisnim
    Vlla e shok.
    Kufijt si qirinj do t shkriheshin,
    Pr t ruajtur atdheun-Tok.
    At, q dot s’mund t’a arrinin
    Organizma dhe shoqata bots mban.
    Mund t’a bj fare leht
    Nj jashttoksor,
    Duke n’a kujtuar ligjin darvinian...!



    M mir
    ..
    Nse larg teje shkoj
    Para se dashuris dehja t’i ket dal plotsisht,
    Mos qaj..!
    M mir nj vuajtje nga pambarimi,
    Se sa nj thatsir
    N mbarim t saj...!



    Paqja

    Kuror gjembash,
    Jezu Krisht mbi krye.
    Hoje rrudhash,
    Nn Terez mbi faqe.
    Sa larg je o paqe!



    Do shkoj larg

    Do shkoj t jetoj n at ishullin e pabanuar
    Derisa monologu t m lodh e m sfilis.
    Deri kur neon i diellit a fener i hns,
    Me asgj shpirtin s’do mund t m’a grish.


    Do nisem t jetoj n bregun rrahur dallgsh,
    Ku gurt shkmbor grryen si shpirti im.
    T pres ardhjen e dikujt, q si valt penduese
    Zgjasin duart e shkumta t m krkojn pajtim.



    Vjesht

    N vjesht koshat prploten me fruta.
    Gjethet, si duar t prera mbi tok verdh-kuqojn.
    Dhimbshm trheq flokt nga koka tek bien,
    T verdha si gjethet, askund nuk rndojn.

    Mendimet i vola dhe letrat i mbusha.
    T fundin varg tani po e hedh.
    far jan t vyera shijofshin si frutat.
    T tjerat, era t’i marr si nj gjeth.



    Durimi

    Duro!
    Fituar gjithnj do jesh,
    m than.
    Durova!
    Kalan e zemrimit ia ngrita vetes.
    N fyerjen e fundit
    me rrapllim t gith gurt ran.

    M mir t ngre nj shtpi,
    Nj tjegull
    t’a ndrroj leht mbi ati..!
    Ndryshuar pr her t fundit nga Fiori : 20-10-2006 m 15:51

  2. #2
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Santa Maria

    Ishte dita e Shn Mris. Drita i bleu Maris nj tuflule margarita t bardha, pikrisht si i plqenin asaj. Kishte vite q punonte n at shtpi dhe ishte br pjes e saj. Ia dinte shijet, hallet dhe haret t gjithve. T zotin e shtpis e quanin Jorgo, emr q mund ta gjeje n do pes grek. Por edhe n do pes greke njera do t ishte me domosdo Maria. Ishin ift i kndshm dhe t mirkuptueshm. Me Marien, Dritn e kishte njohur nj fqinj greke, disa muaj pas ardhjes n Greqi, n 1977, at vit t tmerrshm. Donte t regjistronte Gentin tri vjear n kopsht, por po e sorollatnin me sigurimin e dokumentave. N fund i kishin kthyer prgjigje negative, pasi n zonn e mbipopulluar me fmij, ku ata banonin, nuk kishin vende pr fmijt vendas. E mrzitur me voglueshin n njrn dor dhe t bijn nnt vjeare, Mireln n tjetrn, ishte kthyer n shtpi. Nuk do t mundej t punonte pa siguruar kujdesin e t birit. Mirela shkonte n klas t dyt dhe paraditen e ka!
    lonte n shkoll.
    I shoqi, Perlati rropatej tr ditn me nj rrog tepr t ult, e cila me zor u dilte pr t paguar qiran e shtpis dhe faturat e tjera, q zinin njera-tjetren. Ushqimin e siguronin me t lir n tregun popullor, t cilin e vizitonin mundsisht afr dreks, kur mimet uleshin ndjeshm.
    Pak minuta pas ardhjes n shtpi, kishte trokitur fqinja e moshuar greke, me fytyr t mbl dhe z t ngroht. Mbante n dor nj pjat t mbuluar me letr alumini.
    Pak mblsir pr fmijt, i kishte thn duke u prpjekur t mos i jepte rndsi veprimit q kryente. Drita ishte munduar ta falenderonte, duke e zbutur hidhrimin n z e n pamje. E kot! Tjetra e kishte kuptuar menjher dhe si nj nn e dhembshur i kishte frkuar duart duke e shtyr tia tregonte marazin. Ky i fundit, s pari, i ishte liruar nga syt. Pastaj i kishte zbritur tek hundt, duke e detyruar t vraponte n kuzhin pr t marr peceta e t fshihej. Kur ngashrimi i ishte qetsuar disi, i kishte treguar pr mospranimin e t birit n kopsht. Sdo mundem t punoj- i kishte thn prmes nj dnese t leht.
    Ka zot, i ishte prgjigjur fqinja e mir, do ta rregulloj un kt pun, e kishte qetsuar me z t vendosur.
    Mbasdite ajo kishte telefonuar tek t afrmit dhe t njohurit e saj. S fundi, nj mbes e siguroi se nprmjet nj tjetr shoqeje, q njihte drejtoreshn e kopshtit, do ta ndihmonin nevojtaren. Pr fat, ndihma qlloi e dyfisht. Genti u pranua n kopsht dhe Dritn e krkoi ta punsonte n shtpin e saj, pr tr javn, pikrisht, mbesa e fqinjs ndihmdhnse. Dhe kjo ishte Maria, q sot festonte ditn e emrit, s bashku me qindra Marie t tjera n t tr Greqin, nj ndr pes q merrnin urime gojore apo telefonata nga t afrm e t njohur, ku, pjesn m t madhe e zinin Jorgot! Edhe Jorgoja i saj duke qen se Maris s tij i plqenin shum margaritat, i kishte bler nj tuf, t cilat i kishte vendosur n dhomn e gjumit. Drita e msoi kt nga Stela, e bija e tyre, moshatare me Mireln e saj, e cila at dit nuk kishte shkuar n shkoll, pr pun seminari q kishin msuesit.
    Lule-margaritat e saj Drita i vendosi n nj vazo me uj dhe u gjeti nj vend n sallon.
    Lre Steln t flej sa t doj, me qnse ska shkoll, i tha duke u larguar, pas prqafimit falenderues q i bri Drits. Prshndeti dhe qarkoi flokt e verdh dhe t holl pas veshit, aq t holla e t drejta, a thua ishin menduar pr ta pyllzuar at krye femre. Bashkshortt, ekonomist, punonin t dy n t njjtn firm. Dy her n jav, Drita shkonte pr tu pastruar zyrn.
    Tek pinte kafen e mngjesit, Drita po mendohej t gatuante at drek. Kur Maria nuk e porosiste menyn, duhej t mendohej ajo vet. Vendosi tu bj nj pic, ushqimi m i plqyer pr Steln. Vajza e donte shum Dritn. Vitet e qndrimit t ksaj n shtpin e tyre, e kishin kthyer n pak dado. Aq m tepr afrsia n mosh e dy vajzave e prforconte kt. Kshtu q, qortimet e gruas, vajza nuk i merrte kur pr ters, madje, shpesh u llastohej atyre.
    Do vi t pastroj ballkonin. N nj cep t tij, Jorgoja kishte ln nj thes t madh t mbushur me dhe pr tua ndrruar luleve npr vazo. U mundua t ndotte sa m pak dyshemen, pr t mos i vshtirsuar pun vetes.
    N ballkonin e pallatit prball, e prshndeti Baku, i ngjashm me nj qen ujk. Sa her q Drita prkulej majtas e djathtas duke dhn e marr me thas e dhera, aq her e shoqronte koka e Bakut, e cila dilte nga nj kuadrat kangjellash. Kur Drita hyri brenda, ai protestoi me t lehura, pr braktisjen q i bri mikja e prditshme.
    N kohn q vuri ujin pr tu ngrohur, e t zinte brumin, hyn Stela.
    - Mirmngjes, prshndeti duke vazhduar t shtriqej e kujdesuar t mbahej pas orendive m t afrta, pr t mos humbur ekuilibrin. -ǒdo gatuash sot?
    - Ajo q t plqen ty, i tha tjetra me knaqsin e plqimit q do shkaktonte tek vogelushja.
    - Zemra ime, i tha e vogla dhe e prqafoi. - Sa mir q jemi t dyja sot n shtpi! Do t knaqemi!
    Drita buzqeshi e prkdhelur dhe e urdhroi me tonin e dados, q spranonte kundrshtim, t lahej, vishej e krihej, e t mos dembelosej m tepr.
    Stela pohoi me kok dhe vazhdoi t ndrronte kanalet e televizionit. Befas vuri re margaritat n vazo.
    - Sa t bukura! Ti i prure? pyeti Dritn.
    Tjetra pohoi me kok.
    - Pr festn e mamas tnde, shtoi.
    - T tilla i bleu edhe babi, vecse i ka vendosur n dhomn e gjumit.
    - Skam hyr ende atje.
    - Drita, (i thrriste n emr, se kshtu kishte dashur vet ajo). E di far i tha babi mamit kur i dhuroi lulet?
    - H, -kureshtoi tjetra, me knaqsin e dgjimit t ndonj pjese paksa teatrale, mbushur me shprehje dashurish e prkushtimesh.
    - Dua t t shoh gjithnj t lumtur, vazhdoi Stela. -Kurr nuk do lejoja, n fardo asti, t t shihja t bje t till pun, si Drita e gjor!
    Drits iu kthye marazi i zi. M i zi se at dite kur nuk ia pranuan t birin n kopsht dhe iu pre shpresa pr t punuar. Rrall her ishte ndier kaq keq. Lndesa ishte m e madhe se sa pritjet shumorshe nga kapriiot e doganiereve grek apo shfryrjet mesjetare, t qna e t paqena t kanaleve televizive ndaj shqiptarve.
    Stela shkoi t lahej n banjo, kurse ajo u plas n nj nga karriket, q qarkonin tavolinn e kuzhins. Ktheu kafen q kishte ngelur n fund t filxhanit. Donte tjetr! Uji po ziente.
    - Drita, kur bhet gati pica? pyeti vajza.
    Ajo vuri re ujin q ziente. Se mos vetm uji! T gjitha orendit e shtpis, e gjith bota!
    Do tia thoshte dy fjal Maris, kur t kthehej! Kurr nuk i kishte kthyer nj fjal, jo m dy! Ajo, nuk u drejtohej atyre me zotrinj, sepse ata vet nuk kishin dashur, pr ta br Dritn t ndjehej m e shpenguar. Por, sot, vrtet do tia thoshte Maries dy fjal! E para, qe do t paralajmronte stuhin, do t ishte zonj! Zonja Marie! A e di ti, seetj. etj.
    Stela nuk u knaq me shoqrin e Drits at dit. Rreth ors nj duhej t vinte Maria. Ajo vinte gjithnj para Jorgos. Pr fat t keq at dit arriti ai i pari n shtpi. Maria do t vonohej dyqaneve. Po e mbysnin ato dy fjal. E pse t mos ia thoshte Jorgos? A nuk kishte qen ai, q i kishte lshuar ato fjal?
    - Si ia kalove Drita? U lodhe? -pyeti ai me shprehjet e prditshme.
    - Tjetr gj m ka lodhur sot, zoti Jorgo!- i tha ajo me seriozitet t zymt.
    Burri u step. E kishte par Dritn shpesh her t mrzitur, nga hallet q kan zakonisht njerzit dhe ata t dy, burr e grua, i kishin afruar gjithnj ndihmn kur kishin mundur. Por, kjo e sotmja ishte tjetr gj. Tek zoti, Jorgo, ai pa akuzn.
    - far, Drita? -pyeti srish me z shfajsues dhe sqarues njkohsisht.
    Ajo vshtroi vazon me margarita, q ia kishte sjell Maries.
    - Ju, nuk do ta linit gruan, sido q t ishin rrethanat, t punonte si un?
    Stela dicka rrzoi n dhomn e saj. Jorgoja kuptoi prse bhej fjal dhe u gatit t shpjegohej. Por, Drita foli para tij.
    Kam lindur pas pes vllezrve. Prindrit gati nuk besuan, q u lindi vajz pas aq djemve. Ime m, s bashku me nj teze beqare, deri von nuk m linin t zija pun me dor. M msuan t brisht dhe t prkdhelur. Pas mbarimit t pedagogjikes, m caktuan arsimtare n nj shkoll fillore, jo larg shtpis. N emrimin e afrt, ndihmoi nj mik i babait, q punonte n komitet. Tim shoq, Perlatin e njoha n pun. Msues edhe ai, n tetvjecare, jepte fizik. Kur u martuam, mu betua, se do t m bnte gruan m t lumtur n bot. E lumtur isha me t !
    Ndrrimi i sistemeve, na e vshtirsoi gjendjen ekonomike. Kishim Mireln t vogl dhe rrogat e arsimtarve mbetn nga m t ultat e buxhetorve. Por, Perlati, me kishte premtuar, se gjith jetn do t isha e lumtur me t!
    Ngriti nj dyqan t vogl, n pjesn e parme t shtpis, nga i cili, nxirrnim fitim jo t ankueshm. Njrn dhom t shtpis e kishim kthyer n depo, pasi dyqani ishte i prmasave t vogla. Cfar nuk shisnim! Q nga artikujt ushqimor e deri tek ato industriale. Punonim me radh, her ai e her un, deri n at vit t llahtarshm, 1997-t, kur u rrmbyen armt.
    N nj nga ditt e cmenduris, kur plumbat hidhnin valle, me vjen djali i fqinjs tet vjec, pr t bler sheqer. Nuk kisha n dyqan!I thash t m priste, sa ta nxirrja nga shtpia. N kohn q do t hyja brenda, dgjoj zhurmn e nj makine, q afrohej me shpejtsi. Instiktivisht, kthej kokn, q t sigurohesha pr djalin, pas largimit t saj. Kushedi, ct rinj t cmendur qllonin nga ajo! Disa krisma t forta armsh, n ajr, dhe vogelushi u shtri prtok. E kishin qlluar pa dashje! Vrapova mes thirrjeve dhe kmbt m dridheshin si gjethe nga era m e leht.
    E shihja cdo dit n oborr, tek imitonte heronje t filmave me aksione, Batman, Superman, e ku ta di un!
    E kujt mund tia merrte mendja, q nj dit, mbi trupin e tij do t luhej nj skenar i vrtet?!
    I ke vn re syt e fmijve, me dhimbjen e zhgnjimit, kur goditen gabimisht nga te rriturit? At dhimbje kishin syt e tij, kur u prkula t ngre trupin e qlluar.
    At nat, s bashku me tim shoq, vendosm t largoheshim n rastin m t par nga vendi. Donim t ruanim jetn e dy fmijve tan. Genti dhe pak mbushte vitin.
    Prvec ksaj, Perlati, m kishte dhn fjaln, se do t m bnte t lumtur! Ska lumturi nn frik!
    Dhe ju, zoti Jorgo, thoni se sdo ta linit gruan t punonte si un?!
    Erdhm n Greqi, me ndihmn e disa t afrmve t tij. Punonte ku t mundej, pr pak para rropatej tr ditn. Un rrija n shtpi e kujdesesha pr fmijt. E ndjenim se ai vit na kishte plakur edhe dhjet vjete t tjera. Vajza filloi klasn e par dhe un i krkova t rregullonim djalin n cerdhe a kopsht, pr t punuar edhe un. Ai ngurronte. Nuk i plqente t m fuste n pun t till! Nj dit e kundrshtova ashpr, duke i thn, se kjo mosdashje e tij, nuk m bnte aspak t lumtur.
    Ishte nj dit e ftoht dhjetori, prag krishtelindjesh, kur m tha, se do t kthehej von at dit, pasi do t shtronte pllakat e nj apartamenti. Ktu e msoi kt zanat. sht shum i lodhshm, pasi tr kohn duhet t rrish ndenjur n gjunj. Pronari i shtpis do ti paguante nj pag qesharake, prej gjasht mij dhramish, n dymbdhjet or! Megjithat, pranoi t shkonte. Me dymij dhrami do tu blente nga nj lodr fmijve pr festn, q na e kishin krkuar me koh. Me t katrtat q do t na tepronin, do zinim hallet e paznshme.
    Kur u kthye, i tejlodhur me kurrizin e prkulur nga qndrimi shumoresh gjunjsh, gati sa nuk qava. E shoqja e pronarit i kishte krkuar t;a ndihmonte n ngarkim-shkarkimin e disa mobiljeve t rnda, andaj e kishte vonuar akoma m shum ardhjen. N mes t falenderimeve t shumta ata i dhan parat t futura n nj zarf. Atij i kishte ardhur turp ti nxirrte e ti shihte n syt e tyre. Mbase pr punn e teprt, t hamallit, q i kishte krkuar zonja, mund tI kishin future dicka m tepr. Pr t shmangur cdo diskutim, ata ia futn n at zarf.
    Fmijt iu hodhn t atit n qaf dhe i kujtuan dhuratn e premtuar pr krishtelindjet. Tr knaqesi, ai hapi zarfin, pr tu treguar, se aty brenda ndodhej elsi q do tu siguronte lodrat. Brenda gjeti vetm katr mij dhrami!
    Dhe m thoni, se sdo ta linit gruan t punonte si un, zoti Jorgo?!
    Im shoq m do! Por dhe un e dua shum at!

  3. #3
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Drut

    At mbrmje, ai u kthye von n shtpi. Ishte shum i lodhur dhe jasht bnte tepr ftoht. Pr dreq frnella elektrike ishte djegur dhe do t’i duhej t vinte n prdorim oxhakun, i cili m tepr se sa funsionin ngrohs, luante at dekorativ.
    N depo gjeti pak ashklash, nj dor shkarpash, q mezi arriti t’i bnte edhe aq, duke qruar do qoshe dhe dy trungje t gjat e t trash. I rregulloi t parat n oxhak pa shum mundim, duke ln n bazn piramidale t vendosjes s tyre nj fole t prshkruar nga nj kaush letre. Belan e gjeti me dy drut e trash e t kokfort, gjatsia e t cilve nuk e lejonte t’i vinte si duhej trupat e tyre tamam mbi folen e shkarpave. Mundsin m t mir pr t’i ndezur, paka se dyshonte n fuqin e degve t holla, e gjeti duke i vn diagonal e prkundruall njri-tjetrit, me barqet mi shkarpat, por pa i takuar midis tyre, hapsir e cila ishte e domosdoshme pr deprtimin e flaks.
    Ndezi letrn dhe pasi u sigurua q ashklat morn, u shtri i mbuluar n kanapen prball oxhakut. Dgjoi gurgulisjen e shkarpave dhe lpjetat e flakve q rrethuan belin e drurve duke u ardhur rreth e rrotull. Indiferent, ato nuk dhan asnj shenj pjesmarrjeje me ato palo spica.
    S’kan pr tu ndezur, mendoi burri. Mund t kem ftoht natn. Si nuk kishte asnj dru t tret n depo, pr t ndihmuar ndezjen e zjarrit..!
    E zuri gjumi pa mundur t shihte djersitjen e tyre, aty ku bhej takimi me flakt. Lngjet filluan t ziejn dhe para se t shuheshin nga nxehtsia, ngritn urn e par midis t zotrve, duke folur me nj kod t fsheht. Nga to u shkputn lvoret e para, q si buz t etura e lshuan veten nn lpirjen e pasigurt, por provokuese t flakve, t cilat akoma nuk shpresonin n finalen e dshiruar. Zjarri mori kurajo dhe arriti t ndez edhe disa lvore t tjera, q iu eln trupave mm. Sedr lnduar q ai dilte nga ata far pinjoll shndetlig, druri me bazn e mbshtetur n t majt t oxhakut, e pshtyu flakn. Tjetri e mbajti edhe pak. I ngelur vetm edhe ky vendosi t’a braktiste. N astin e largimit prfundimtar, duke ndjer rrezikun e moskomunikimit me llojin e vet, druri i par e rrmbeu srish flakn e larguar nga tjetri. Lvoret u ngjalln duke lejuar deprtimin e nxehtsis thell trupave druror. Aspak hatrmbets, tjetri, m eleganti, me nj lkur paksa m t l!
    muar, e priti me entuziazm prcjelljen e flakve nga kolegu prkundruall. Hapsira midis tyre ishte prndezur duke pushuar s qeni e till. Shkarpat dhe ashklat, t transformuara n nj pllmb hiri, ishin qetsuar prfundimisht, si knaqesit q vijn pas nj flijimi t shkuar jo kot. Atje lart, n qiellin e oxhakut, filloi krcitja e par. T dobsuar nga nxehtsia, fuqikputur, drut ran tr afsh mbi njri-tjetrin,duke shkmbyer n pjest e siprme t trupave t tyre, nj prvlim marramends. Nga rrzimi, nj grusht xixash, iu ngjitn errsirs s oxhakut, si nj ofsham knaqsie. T guximshme, krkuese, flakt prfshin do pjes t virgjr t trupave. Pas trandjes pa kthim, ata u fashitn dalngadal, duke lejuar t shlodhen n vatrn e oxhakut, copa druri t trasha, t gjata, si ajo nat dimri.
    Burri u ua von n mngjes. Kishte fjetur mir dhe nuk kishte patur t ftoht. Me radh iu kujtuan ora e von e kthimit n mbrmje, t ftohtt dhe nevoja pr tu ngrohur, drut e gjetura n depo dhe prpjekja pr ndezjen e tyre...Iu afrua oxhakut. E pabesueshme! Kurrw nuk i kishte ndodhur, q me nj dor ashklash dhe shkarpash, t digjeshin plotsisht dy drur aq t gjat edhe aq t trash. S shumti, flakt mund t kafshonin nga nj cop n mesin e tyre, duke u damllosur me nga nj goj t zez. Trazoi leht me mash hirin. Nj grusht prushi nn t, rizuri me t shpejt nj cip t holl gri, si t mbulohej me araf e pr t mos ndar me asknd at nat t saposhkuar e t mrekullueshme....!

  4. #4
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Lenini

    Lenini lindi m njzet e nj janar, mngjesin e s cilit, bashkfshatart e tij, me syrin e par q i hodhn pejsazhit rrotull shtpive, u mdyshn para bardhsis q iu shfaq, n ishte brym a bor. Prve Latifit, q nuk i dha shum rndsi gjetjes s saj, te tjert e zgjidhn shpejt enigmn. At mngjes kishte shtruar t shoqen n maternitet, me shpresn se do t’i lindte nj vajz pas dy djemve. Ajo prsri djal kishte br. E ngushlloi veten, duke menduar se ishte m mir te kishte tri djem se sa tri vajza. Pas marrjes s lajmit mbi lindjen e foshnjs n pesh normale dhe me kok krejtsisht tullace, u nis n vatrn e kulturs, n mbledhjen e s cils nuk deshi t mungonte.
    Karriget, ansoret e t cilave u ishin rrjepur disa fije kompensatash, ishin t ftohta, akull. Iu kujtua bardhsia e mngjesit. Bor kishte qen a brym? Gjithsesi, kishte shkrir shpejt. Nuk pyeti asknd pr t, q t mos e merrnin t lajthitur, pr kujtesn e vont. Ora ishte katr e mbasdites.
    N murin ballor t salls, pas kokave t kryetarit t kooperativs dhe sekretarit t partis s fshatit, t cilt mbanin n tryezn fare pran vetes nga nj bllok, dalloi portretet e ngjeshur n profil, t katr klasikve t marksizm leninizmit. Katr kolos!
    At ast u ngazllye sinqerisht q e shoqja i kishte lindur djal, paka se tullac. Tamam si i treti n radh, Lenini! U udit, kur sekretari i partis, tek e lidhte temn e diskutimit me katr burrat e mdhenj, (n fakt t t pestve, edhe t Enver Hoxhs, paka se ky pozonte vemas, pak m tutje), prmendi, jo pa emocion, se ajo dit prkonte me datn dhe muajin e vdekjes s V.I.Leninit. ”Kishte vdekur Ai, por jo msimet e tij”! Fjalt e fundit me zor u kuptuan nga duartrokitjet, me t cilat Latifi kishte bashkuar edhe ato t vetat. N mbarim t tyre i shkrepi mendimi pr ta quajtur foshnjn Lenin! Prqasjet e rastsishme, i treti n radh nga djemt, tullac, data dhe muaji i lindes s njrit q pr tjetrin shnonte vdekjen, ia prforcuan iden deri n ndjenj detyrimi. Ai i pohoi vetes m von se kishte dashur t’ia prcillte vendimin e tij mbledhsve, por, ajo frika e mbase lajthitjes, si me brym-born, e kishte stepur. Sidoqoft, djali u quajt Lenin. Me prjashtim t p!
    rqasjes s dyt, tullacris, cilsi q u korrigjua pas pak muajve me mbirjen e nj floku t but si kadife, dy t tjerat ishin t paluejtshme.
    Lenini, n krahasim me dy vllezrit e tjer m t rritur, vinte gati shndetlig, i pakt, afrsisht si Lenini klasik, prkrah shkumzimit flok e mjekr te Marksit e Engelsit.
    Ishte fmij i qet, i druajtur, i dhembshur dhe gati i pazoti pr veten. Nse rndom tipa t till bhen leht objekt argtimi ose m keq tallje nga t fmijt e tjer, Lenini pr shkak t qeshjes s tij gjithnj t hareshme, q n fillim ngacmimet e moshatarve, arrinte t’ua armatoste agresivitetin, madje t siguronte mbrojtjen e tyre.
    Kur arriti moshn pr t kuptuar origjinn e emrit, ndjeu pshtjellim. Krenaria q e kishte t njjt me nj nga burrat m t shquar t bots dhe kuptimi mbi pazotsin e vetes n raport me t tjert, e ligshtuan.
    N klasn e tret fillore, pr disa muaj,n orn e fiskulturs kishte qen i treti n radh. I katrti pas tij, pas nj kohe jo shum t gjat, ia kishte kaluar n gjatsi duke e ’vendosur nj vend m posht. N klas t katrt, djali i pest n rresht e kishte mnjanuar srish duke zn vet vendin e tret. Ndjenja e hidhur e spostimit n vendin e pest, u zbut paksa me kalimin n vend t katrt t djalit, q fillimisht e kishte hequr kur kishte qen i treti n radh. ’vendosje t tilla deri n mbarim t tetvjeares pati plot, por kurr nuk arriti m t radhitej i treti.
    Prfitimin nga emri e ndjeu pr her t par kur shkoi n gjimnaz. Msuesi i Historis s Partis s Puns, sa her q e ngrinte n msim, ia mirshkoqte at me pasion duke ln pauz pas do fjale:
    Eja, Vladimir Ili Lenin!
    Leninin e gjor e kapnin mornica knaqsie dhe ankthi pr t’i prmbajtur ato e pr t’u dukur sa m i natyrshm. Ashtu i holl, si tel sigurese, apitej drejt tabels n pritje t pyetjeve. Zakonisht, msuesi e pyeste vetm pr titullin e msimit dhe m pas komentonte vet gjith oreks pjes nga jeta e Lininit bolshevik. Adashit te ktij i plqente t gjente prqasje me jetn e t madhit, nga ato q mund t gjesh me bollk ne jett e njerzve, por q i riu besonte se i takonte vetm atyre t dyve.
    Dhjet! i thoshte msuesi i knaqur.
    Krejt e kundrta ndodhte me msuesin e fiziks. Prmendjen e Leninit, q uditrisht edhe ai e theksonte me interes, por pa pauz midis trilogjis s emrit t tij, i pronte ndjenjn e turpit. Msuesi i hidhte nj vshtrim ironik, si ta akuzonte pr guximin e mbajtjes s nj emri t till, ku, me sa dukej, ai nuk shihte as prqasjen m t vogl. Lenini nxns kishte dshir t’i tregonte dy ngjashmrit e tjera me t madhin, i treti i djemve t familjes dhe njjtsia n dat e muaj e lindjes s njrit, q pr tjetrin shnonte vdekjen. Por, parandjenja e hidhur, q do hollsi treguese mund t ironizohej nga tjetri, e mbajti. Ndonjher, djalit i dukej, se n vshtrimin e tjetrit pikaste nj prqeshje t leht, por t thell, q nuk lidhej vetm me t, por edhe me at tjetrin, Leninin e madh. Prvese drits ironike kur e prmendte gjat apelit, msuesi sillej me dashamirsi me t ter nxnsit.
    Lenini e qetsonte veten se e kishte jetn para dhe nj dit do zinte vend t mir n t, edhe n mos t tretin. Me rritjen trupore filloi t kuptonte se mbrojtja q tregonin shokt pr t nuk ishte thjesht ajo ndaj nj qyqari, por ndaj nj shoku me vler.
    N mbarim t shkolls s mesme, ather kur mendoi se kishte ardhur koha pr shfaqjen m t plot t vetidentitetit, t palidhur me at t klasikut, ndodhi ajo q nuk e kishte pritur kurr, prmbysja e tyre. Jo, se ia zhvendosn radhn Leninit t madh. E zhdukn fare nga faqe muresh e biblioteka, s bashku me Enver Hoxhn, paka se ky kishte pozuar gjithnj ve tij. (I vogl, gjithnj e kishte shoqruar kureshtja pse kt t fundit nuk e bashkonin me t katrtit, t bheshin pes. Kshtu, Lenini, nuk do t kishte nj, por dy pas vetes).
    Mbajtja e nj emri t till n klimn e re nuk ishte hi e kndshme. Sidoqoft, edhe me t ai do t luftonte pr veten.
    Gjendja e trazuar, u rndua me vdekjen e papritur t t atit. N t vrtet, prej vitesh ai vuante nga nj azm e tmerrshme, q e smbrapste sistematikisht me nj pomp q e prdorte enkas pr kt pun. Njerzit u msuan me t papriturat e prditshme, aq sa kto filluan t’a humbnin nj kuptim t till. Edhe ikja e t vllait, para vdekjes s babait, e papritur iu ishte dukur. Nj mbasdite, nj or para largimit i kishte shtangur t tr n familje duke u thn: Po nisem me disa shok pr n Itali. Mos u bni merak. Mir do t jem. Me rastin m t par do t’ju drgoj lajm.
    Latifi me t shoqen nuk kishin mundur t flisnin. Si pr t’u dhn kurajo, ai i ishte drejtuar t atit: Do t t drgoj nj pomp t mir pr azmn. Nuk jan si t ktushmet, t shrojn!
    Babai kishte vdekur para se t arrinte pompa e azms. E varrosn nj dt t ngroht maji. Meqense ish parcela ekzistuese e varrezs ishte tejmbushur, t ndjerin e varrosn n nj t re, pas xhaxhait t tij, i larguar edhe ky nga kjo bot, pak jav m par. Fisi i tyre i kishte krkuar varrmihsit, edhe me lejen e komuns, q at rresht, ku ishin hapur dy varret t mos e zinin me gjak tjetr.
    Dyzet dit pas vdekjes s t atit, vllai tjetr, i pari, mungoi t kthehej n shtpi. T nesrmen telefonoi q nga Selaniku, ku kishte mbritur s bashku me dy shok t tij. E ma e gjor u shastis fare.
    Do t t marr edhe ty, i kishte thn Leninit, dhe pa e qartsuar m tutje, e kishte mbyllur receptorin.
    Ky nuk e mori vesh se n ’rrug do t’a merrte i vllai, duke kaprcyer dherat, si kishte br edhe vet, apo duke u prpjekur t’i nxjerr ndonj viz, duke mos besuar n shkathtsin e t vllait, si kaprcyesh malesh. ’doqoft t ishte mnyra, atij, Leninit, i duhej t pajisej me pashaportn nderkombtare shqiptare.
    Javn e ardhshme vendosi t zbriste n qytet. Kishte dgjuar q atje bhej nami. Pashaportat ishin t pakta dhe radha e gjat. Njerzit e gdhinin tr natn. Njoftoi t emn e shokuar ’do bnte dhe u nis nj dit t marsit, mngjesi i t cilit nuk t jepte asnj ogur, pr prfundimin e asaj nisme. Nuk shprehu asnj thirrm mospadurimi, si bnin pothuaj t tr, tek pa varganin e gjat t njerzve, tek prisnin para nj sporteli t vogl, derik bardh, si arjet e kuadrateve n muret e kinemave, nga ku shfaqeshin filmat. Nata dha shenjat e para t parashutimit, pas disa orsh pritjesh t tij. Pas zbritjes s plot t saj, ndjeu disa mornica n trup dhe nj prerje n mes. Nuk mundi t’a qartsonte nse e dyta shkaktohej nga e ftohta apo nga lodhja. Dhimbja me t ftohtt u shtua dhe ai u ul gali, i mbshtetur n murin e lagsht t Degs s Punve t Brendshme, atje, ku ishte hapur ai, sporteli, nga ku tr ata njerz prisnin t pajiseshim me dokumentin themeltar t identite!
    tit, pr t udhtuar ndoshta jasht kufijve. Dhe nse ky dokument prodhosej prej krimesh gjithfarsohej, mbajtsi i tij mund t futej brenda atyre mureve dhe t’i merrej pashaporta pr t’iu rikthyer pas kryerjes s dnimit.
    Shplodhja e prkohshme u kompensua me t dredhura t fuqishme, q iu prcolln trupit nga gurt e ftoht.
    Nuk e prisja kshtu natn e marsit, vetfoli.
    N t zbardhur, sfilitja iu b e padurueshme. Doli nga radha, duke iu siguruar bashkpritsve t familjarizuar kthimin e menjhershm dhe bri nj vrap rreth e qark ndrtess. Drita e mngjesit q sa vinte e shtohej dhe ngrohja paksa e gjymtyrve e ri kthyen pran sportelit. Njerzit filluan t gjallroheshin, duke ndihmuar n pritjen e hapjes s tij me biseda shummenyshe. N orn shtat ai filloi punn dhe radht u ngjeshn. Gruaja q shrbente n t mori dokumentat e t parit. Deri n ardhjen e secilit kishin me se t merreshin. Numronin, jo pa argtim, shkurtimin e radhs, megjithse t ngadalt, duke e harruar paksa shurdhrin e orve t nats. Madje, t porsambaruarit pun, ishin gati t’ia falnin errsirs torturn, duke u ngrohur nga prjetimet e afrta q do t’u sillte prdorimi i pashaports.
    Tanim Lenini ishte i shtati.Mbaroi edhe nj.
    I gjashti!
    Pr t’u siguruar i rinumuroi parapritsit. Sakt e kishte.M e sakta shnohej tani,me ikjen e nj tjetri.
    I pesti!
    S shpejti do t mbaronte pun. ’fardo rruge t ndiqte i vllai pr t’a marr n Greqi, e mira ishte t’a kishte pashaportn mdrkombtare.
    I katrti!
    Tanim arrinte t’a shihte fytyrn,n donse t vrazhd t sportelistes.
    I treti!
    Lenini ishte i treti!E shihte pothuajse tr fytyrn e ngrysur t npunses tek merrte dokumentat. Pr marrjen e tyre duhej t kalonte e pakta nj jav. Thuhej, se ather do t ishte m e leht. Rndsi kishte dorzimi i tyre.
    I dyti!
    I filluan emocionet. Bashk me rrezet e diellit q i ngrohnin shpinn, q t bnin t besoje se ishte gati nj rastsi i ftohti i nats, iu prskuqn leht edhe faqet. I erdhi radha. Gruaja mblodhi vetullat tek ia lexoi emrin.
    Si t quajn? deshi t sigurohej me nj hakrrim t prmbajtur.
    Lenin, u pre ai, duke menduar pr ndonj mangsi t dokumentave, q do ta detyronte t riprsriste radhn bashk me natftohtn e marsit.
    T quajn Lenin dhe krkon pashaport, ..? qesndisi ajo. Ata Leninat e tu m’a futn tim at njzet vjet n burg, i tha dhe ia ktheu letrat mbrapsh.
    Lenini nuk deshi t besonte q tr ajo sakrific t prfundonte me nj gj kaq qesharake. Nuk mund t ikte tek i vllai ne Greqi. Nuk do t lejonte askn t silleshin me emrin e tij kshtu. Me t tijin, jo t atij... tjetrit. Brtiti, rihyri n radh, rizgjati dokumentat duke ia br t qart gruas - burr se s’ishte faji i tij pr emrin e vn n foshnjri. Ve ksaj, ajo nuk kishte asnj pun me t. Le te kryente t sajn.
    Shko ndrro emr, nuk e prishi ajo qejfin dhe ia prplasi letrat n fytytr. N kapitalizm nuk ka Lenina!
    Dy nga radhsit u prpoqn me gjysm zri t’i vinin n ndihm, por vshtrimi hakmarrs i tjetrs i prapsoi.
    Lenini deshi t ankohej tek kryetari i degs. I than se do t vonohej, mbase edhe t mungonte at dit.
    Do kthehem srish pasnesr, pasi t shlodhem, tha.
    Nj jav t tr u tret nga temperatura. Kurr n jetn e tij nuk e kishin poshtruar kshtu. I premtoi vetes se do t’ia rikthente nderin emrit t tij, si t’i jepte besn nj njeriu ndaj t cilit i detyrohej mjaft.
    N fillim t javs s ardhshme, pr t emn ndodhi gjma m e papritur. Lenini shndetlig, vdiq n spital. E qau bashk me djemt e tjer t kthyer enkas pr t prcjell t vllan, ata t afrm q kishin i shptuar emigrimit dhe bashkfshatart e gjindshm. Si n do vajtim, t ndjerit iu kujtua fmijria e brisht, e njomur nga lott e ngroht t vajtocave. M pas, rinia e nisur, ajo q i jep njeriut lumturit m t paharruara t jets. Lott egrsoheshin, si ujrat q i afroheshin kataraktit. Fati i keq, i kishte prer mundsit e lumturive.Ujvara e lotve shprthente mes ulrimave dhe t ems her pas here i binte t fikt.
    E varrosn n rripin e toks s ruajtur pr familjen. Pas t atit. Ky i fundit, pas t xhaxhait. Ishte i treti...!

  5. #5
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Vila e zonjs Leni

    Prshkruesit elektrik t troles, q zgjateshin si dy antenat e nj insekti t madh, bn mas dhe nga ajo rrufe e vogl e shoqruar me nj si bubullim, nga prplasja e njrit prej tyre n tok, tek u shkput nga shina e kabllove t korentit dy-tri metra mbi tavanin e automjetit, pasagjert brofn, duke u mbajtur n shufrat metalike m t afrta, pr t’u br ball prplasjeve t mundshme t shkaktuara nga inercia.
    Dremitjen e leht, Dhurata e kuptoi nga goditja q i bri xhamit t dritares pran ndenjses ku ishte ulur.
    Ndjenja e mrzis nga pritja e paditur e rregullimit t troles, u shoqrua me shtimin e ankthit q e ndiqte sa her parakalonte kt segment rruge, q pavarsisht gjelbrimit dhe ndrtesave komode, i ngjallte nj trazim pikllues. Tek zbrisnin mrzitshm nga automjeti, pasagjert hidhnin vshtrimin tek vila prball, prtej murit t s cils dukeshin currilat e nj shatrvani.
    Desh, s’deshi e pa edhe ajo, shtpin e zonjs Leni, nga ku ishte larguar para nj viti, pas nj pune tri vjeare.
    Jam ngusht ekonomikisht, i kishte thn ajo Dhurats, tek prpiqej t’u jepte form flokve me llakun q e mbante mbi banak, pran pasqyrs s tualetit. Kemi marr kredi nga banka pr ndrtimin e shtpis n bregdet. Pjesa m e madhe e fitimit t firms shkon pr pagesn e saj.
    E kishte vn llakun n vendin e duhur dhe kishte marr t kuqin e buzve. I harkzoi duke shtruar kremin mbi to dhe prtypur me njera-tjetrn, si t zinte brum.
    Sa t shlyejm kredin do t t’a rris pagn, i kishte thn.
    Dhurata kishte heshtur. Kt premtim e kishte dgjuar edhe para nj viti, megjithse aty puna i shprblehej me nj pag nn mesataren. Zonja kishte nxjerr si shkak t “mospasjes”, furnizimin q kishte kryer i shoqi n Kin me materialet e nevojshme pr prodhimin e stolive t ndryshme artistike, specifik e firms s tij. Festa e Krishtlindjeve po afrohej dhe Andoni, i shoqi i Dhurats, kishte filluar t kthehej gjithnj e m von n shtpi, nga shtimi i puns n fabrik.
    Edhe ne grekrit e dim ’sht emigrimi. Prindrit e mi punuan me vite t tra n Gjermani, u prpoq t njjtsohej ajo. Puna nuk sht turp, apo jo, u prgjegj thuajse vet duke ndriuar t tra shqisat e fytyrs me nj buzqeshje, sikur sapo ia kishte ngjitur dikush me dor.
    Sigurisht, tha dika Dhurata.
    Na dhimbsen emigrantt, prandaj kemi punsuar shum prej tyre, vazhdoi ajo, duke hapur nj kanat dollapi, n cep t korridorit, nga ku kishte nxjerr nj pal kpuc, q hezitoi t’i vishte. Nxorri nj pal t tjera dhe pavendosmria apo dshira pr t kuvenduar ende, e detyroi t pyese Dhuratn.
    K m kshillon t mbath?
    Nga bukuria e tyre edhe tjetra ishte stepur. Q t dyja shkonin me veshjen. Zonja Leni u duk e knaqur nga befasia q shkaktuan ato tek m e reja dhe pr t’a shijuar m tej at, i tregoi:
    Kto (pr t parat) m’i bleu Kosta para gjasht muajve n Venecia. Ke shkuar ndonjher atje?
    Jo, tha tjetra, me ndrojtjen e nj t paditure pr gjra tepr t rndomta.
    Festuam njzet vjetorin e martess. Nuk t them se sa kushtuan. Nuk do t’a besosh, e mishroi ajo. Ndrsa kto, kishte marr ajo t tjerat si nj reklamuese malli n nj dyqan kpuc-sandalesh, i mora n Mathatan. N t kthyer, blem “benz-in” n Gjermani.
    N prkuljen pr t”i veshur kpuct, ato veneciane, harku i telit t sytjenave, me t cilat shpresonte t’a mbante sa m t ngritur gjoksin e varur nga mosha, e kishte vrar pakz.
    Vafshi n djall, tha ajo e inatosur, duke futur dorn nn bluz n perpjekjen e sikletshme pr t’i rregulluar. Njoh nj kirurg t mir, q nuk merr shtrenjt pr operacionet plastike. Treqindmij dhrahmi i mori nj shoqes sime, e cila nuk prdor m sytjena dhe ka nj gjoks si t nj vajze njzet vjeare, i tha zonja me nj pshprim intimituese, q Dhurata nuk e kuptoi, n ishte pr sasin marramendse t parave, si e gjykonte ajo, apo pr hijeshin e gjoksit t shndrruar t s shoqes, q sado, n origjin, nuk ishte fiziologjike.
    Andoni i saj dhe puntort e tjer kishin mbi katr muaj pa u paguar. Pronari u kishte thn se “nuk kishte’. Por, ai “do t kishte” s shpejti. Sa t lante ato dreq kredish, pr t cilat mllefte si t ishin armiku i prbashkt i tij dhe i puntorve, q e bnte t ndjehej n nj “front”me ta!
    Zonja Leni ia la pagn e fundjavs mbi tryez, duke e kujtuar pr mbylljen e dyerve dhe dritareve para largimit.
    Mirupafshim kukulla ime, i tha sa m mbl mundi, me rrezatimin konstant t buzqeshjes n fytyr, duke balruar mbi takat veneciane dhe hapur dern e Benz-it gjerman. Pr t’a siguruar pr iltrsin e saj, i deklamoi vlersimin e veant.
    Jam e knaqur me ty. Pr mua nuk ka rndsi n je bullgare, rumune apo shqiptare... Je e mir, kjo vlen!
    Dhurata u ngroh.
    Para se t ngrinte xhamat, i bri shenj me kok t afrohej dhe si t’i besonte nj t fsheht, nga ato qe nuk i thuhen kujtdo, i foli;
    Edhe un kam nj t met...si t gjith njerzit. Nuk m plqen t kem ndihmse nj grua me ngjyr. Nuk dua t jem raciste, por shrbimi nga duar t zeza nuk m plqen.
    Iku. Dhurata vendosi n vend kpuct manhatiane dhe nxitoi t mbaroi punt e mbetura.
    udia q e gjeti t shoqin n at or t vont n shtepi, ishte m e madhe se sa pagesa pr operacionin plastik t zvoglimit t gjoksit t zonjs Leni. I ulur n tryez me t dy djemt nuk e kishte prekur pjatn.
    Kemi grev, ’kureshtoi ai shikimin e saj.
    Pse?
    Kaluan katr muaj dhe akoma nuk na ka paguar. Qeni! Pret t marr prqindjen nga banka pr t na paguar neve. Pa le, t’a shohsh kur vjen e na qaravitet: ”Nuk kam! Jam ngusht. Blerja e materialeve m shkundi fare. M thot nj mendje t’a mbyll firmn, por kur kujtoj tr kta puntor, q me kt fabrik ushqejn familjet e tyre, qndroj”. Iu kput barku pr ne!
    Do largohem nga puna Dhurata! Do krkoj tjetr.
    Ai nuk e thirri m emrin e shkurtuar Lata. T plotin e prdorte n znka ose vendime serioze. Ajo u shqetsua.
    Je n vehte, u prpoq t’a qetsoj. Largimi yt sht i lidhur me timin. Megjithse zonja Leni sillet mir me mua, mund t ndodh q n shenj hakmarrje, t m zboj edhe mua.
    Domethn, tha ai, jemi t lidhur si vllezrit eskimez?
    Me sa duket..., qeshi ajo duke u prpjekur t’a ngas m tej humorin e tij.
    Andoni nuk iu prgjigj dshirs s saj.
    Po sikur t’i ndajm kta vellzer? Operacine t tilla sot jan plotsisht t mundura, gati i pshpriti n vesh, a thua se efekti trembs i tyre, mund t shmangej a t trhiqej m leht, kur mtohej n kt mnyr.
    E shoqja e vshtroi pakuptueshm.
    Si? i tha.
    Largohu ti n fillim, e inkurajoi ai me entuziazm, duke e shtrnguar nga supet, si pr t’i pruar pranin e tij n do vshtirsi q mund t’u sillte kjo ndarje “eskimez”.
    Njsoj nuk sht? ia fashiti ajo shpresn. Largimi yt do t sillte edhe timin.”Operacioni”do t dshtonte.
    Ai prplasi me trbim nj nga jastekt e krevatit t tyre. E ringriti dhe me dorn e trash t nj puntori t regjur, e shtrydhi n nj t tretn e pjess s siprme te tij, duke i dhn pamjen e nj dordoleci kokqoshes dhe trup e gjymtyr ngjitur. E grushtoi prsri dhe e lshoi mbi krevat, si ata q kishin mbaruar pun.
    Vshtrimi i ironizuar i Dhurats u ironizua mbl.
    Do ndash jastkun m dysh? Shkojm ham.
    Andoni me shokt e tjer u paguan pak para se t mbaronte muaji i pest i mospagess. Bashk me t shoqen, n mbrmje, i numruan parat mbi krevat, duke i grupuar n kartmonedha sipas vlers s tyre, si veprim i rndomt tregtarsh.
    Disa prej tyre shkuan pr larjen e borxheve. N ditt q pasuan i rinumruan prsri tr qejf. Por, kur muajin e ardhshm, pronari ishte gjetur prsri n vshtirsi ekonomike dhe ulja e nivelit t kartmonedhave dallohej leht me sy, Andoni ia futi prsri me grusht jastekut.
    N fund t muajit pasardhs e kapi prsri pr fyti. Ai u shqep n nj cep t tij nga tendosja e fort, duke vjellur disa shuka pambuku.
    T lumt, e munde, i tha Dhurata me zemrim t prmbajtur.
    Nuk shtyhet kshtu kjo pun, i tha ai.
    Kemi zgjidhje tjetr?
    Do krkojm!
    Ku? Si? gati mohoi ajo.
    N gazet! Gazeta “Eleftherotipia” ka faqe t posame lajmrimi pr punsim. T gjejm ndonj shtpi q krkon ndihmse do dit dhe pasi t marr pagesn m t afrt do largohem edhe un.
    Gazet, prsriti ajo.E paskan pasur nj mundsi dhe nuk u kishte shkuar n mendje. Filluan t bnin plane me entuziazmin q t jep shpresa pr nj fillim pune t mbar. Drguan n kinkalerin pran shtpis s tyre nj nga fmijt pr t bler gazetn. Filluan telefonatat duke przgjedhur vendet m t afrta t punsimit. E para q iu prgjigj Dhurats ishte nj grua e moshuar, e cila u interesua t dinte kombsine e tjetrs.
    Nuk dua shqiptare, i tha prerazi dhe mbylli telefonin.
    Tjetra, me t ciln foli pas saj, nga zri dukej t ishte rreth t dyzetave.
    Krkoj ndihm pr nnn time, i foli ngroht. Dhuratn e rrnqethi shpresa. Zemra i rrahu kur ndjeu ern e fitores t ciln m pak mund do t’a shtinte n dor.
    Por, oh! Sa keq! Ajo i krkonte t qndronte me t moshuarn dit e nat.
    I treti ishte burr. Edhe ky e pyeti pr vendardhjen.
    Nuk punsoj shqiptare, i foli aspak i nervozuar apo i ngrysur. Kam frik se m vjedhin, ishin fjalt e fundit para mbylljes s receptorit, sikur t dyshonte n funksionimin normal t ndonj shqise t shqiptarve.
    Andoni turfulloi.
    Provoje pr her t fundit, i tha duke i treguar nj lajmrim n gazet. Po qe se n’a fyejn srish, do t’i shaj.
    Dhurata u mbshtet n dy jastekt e krevatit pr t’i ruajtue nga ndonj grushtim i afrt.
    Urdhroni, dgjoi tej receptorit zrin e nj gruaje t re.
    Msova q krkoni ndihmse n shtpine tuaj, i foli Dhurata.
    Po, u tregua tjetra e gatshme t dgjonte. Pasi mori t dhnat e nevojshme, arriti tek pyetja fjalkalimtare.
    Nuk m that, nga ’vend vini?
    Nga Shqipria, i tha tjetra qet dhe z plot.
    Bukur, u knaq zri i largt .Nj mikesha ime ka punsuar nj shqiptare dhe prej vitesh jan mike shum t mira. Keni mundsi t filloni t hnn e ardhshme?
    Me knaqsi.
    Receptort u rehatuan n folet e tyre, pas kundrshtimeve t mirsjellshme q i bn njeri-tjetrit, n prpjekjet pr t treguar se kush e kishte nderin apo detyrn pr t falenderuar.
    Andoni e prqafoi t shoqen s bashku me jastekt.
    Si t’ia them zonjs Leni, u merakos shpejt Dhurata.
    Si na e thon neve, ”nuk kemi t presim”!
    T duket e leht?
    Ata s’e kan aspak t vshtir.
    Pr dy dit Dhurata prtyi nj sr hyrjesh pr t’i kumtuar s zonjs largimin nga puna. Asnjra nuk i dukej se dilte natyrshm. Provn e fundit e bri t premten n mbrmje. Jo se ajo e knaqi, por e pa si prfundim t prpjekjes pr t shptuar nga ky siklet. Sa her q matej t’ia niste bisedn zonjs, aq her i dukej se po kryente pabesi. Ia tha n astin e fundit mes nj rrmuje fjalsh, q iu desh koh t’i rendiste si duhej.
    Zonja Leni, i tha tek ndjeu nj nxehtsi dhe mpirje n pjesn e siprme t koks dhe prgjat shpatullave e zverkut, ndrsa tjetra po i zgjaste pagn e fundjavs.
    Duke e marr gjendjen e Dhurats, si mundim pr t’i rikrkuar ngritjen e pags, tjetra iu prgjegj shpejt e shpejt:
    Sapo t kem mundsi, do t t’a rris vet. Tani, nuk kam. Im shoq porsa pagoi tr ata puntor. Me ekzistencn e firms sone lidhet jetesa e shum familjeve.
    Dhurata e step. Nuk e kuptoi nse fjalt e tjetrs ishin krcnim, apo thjesht shmangie nga biseda. Provat e bra u shvlersuan n ast dhe ndjenjn e turpit e zuri nj zhgnjim zemrak.
    Nuk kisha ndrmend t t krkoja ngritjen e pags, i tha
    Zonja Leni e pa e qetsuar, duke mos i vlersuar m efektet e bisedave t mpasme.
    Do iki, i tha Dhurata, e cila nxitoi t fliste me nj frym, nga frika e ndryshimit vetmocional, diktuar nga shushatja e tjetrs. Kam gjetur tjetr pun. Atje mundin t m paguajn. Kemi pr t lar borxhet n pritje t pagess s tim shoqi.
    Tjetra heshti, si t mos ia vlente t dialogonte para nj mosmirnjohjeje kaq t madhe. U largua nn krcitjen ritmike t kpucve, kryenee dhe pa e shmangur kokn apo trupin nga ecja drejtvizore, si pr t treguar, q jeta e saj kshtu do t ishte ngaher, e pacnuar.
    Fillimi i puns n shtpin e re, pak stacione m posht se shtpia e zonjs Leni, u shoqrua me pushimin e Andonit.
    “S’kam t’i paguaj tr puntort”, i kishte thn pronari.
    Tjetri e kishte shar.
    Ndrkoh q dikush lajmroi pr rregullimin e troles, Dhurata pa edhe njher viln ku kishte punuar pr tri vjet me radh. Pasagjert hipn. N nisje t saj, ajo pa t dilte nga vila e zonjs Leni, nj grua me ngjyr...!

  6. #6
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Pastruesja

    Megjithse ora po i afrohej dhjet t paradites, Kristos nuk i kishte dal ende gjumi, tek e kishte zn me rrobat e fests mbi kanapen e gjer, prball s cils, zjarri i shuar n oxhak, e ruante akoma ngrohtsin. Prej vitesh t tra e festonte me shoqrin “ditn e emrit”, q prkonte me festn m t rndwsishme vjetore, krishtlindjet. I ndodhur n mes t afrmve dhe miqve, i pshtjelluar nga urimet e shumta t tyre, i dukej se edhe ai rilindte paksa.
    Mbetjet e ushqimeve dhe pijeve t bollshme, mbi tryezn n t djatht t oxhakut t sallonit t madh, letrat e bixhozit dhe gurt e rrzuara t shahut, si t hedhura mbi sheshtina parmaksh e banaksh, llampushka formndryshme q qarkonin bredhin n tjetrin cep t hapsirs, nj varg prej t cilave ekzekutonte akoma sistemin r-l t ndrtimit t saj, ishin shkaqet e dfrimit dhe raskapitjes t orve t gjata t asaj nate.
    Kt vit festimi i krishtlindjeve kishte pasur nj shije t vecant. Prej muajsh ishte larguar nga qyteti i tij i Athins pr n Selanik, tek kryente studimet e larta. Malli i madh q shoqeron t gjith t larguarit pr her t par nga shtpia, e kishte br m t ndjeshm ndaj ksaj nate.
    Dgjoi zhurmn e nj capitjeje t leht e t shkatht. Nuk ishin t s ms; i njihte mir ato.
    Tek ishte shtrir pr t fjetur, i ruajtur nga ngrohtsia e ambientit, i kishte mjaftuar mbulimi me nj batanije. Kureshtja nn at gjysmzgjim, me kokn e futur nn t, ia kishte ulur mbulesn deri pran fytyrs, me thekt mbi sy, nga ku ai mund t shihte pa frikn e pikasjes, siprmes grilave, shkaktarin e capitjeve. Ishte nj grua e re e panjohur, q prpiqej t vinte rregull n at mish-mash t jashtzakonshm rrmuje. Kujdesi pr t mos zgjuar studentin nuk ishte edhe aq rezultativ, mes tringllimave cingritse t gotave t kristalta, q ajo mundohej t’i largonte nga tryeza e madhe pr t’i cuar n lavaman, duke ngritur dy a tri me seciln dor, buzt e t cilave cikeshin, ashtu sic kishin br me dhjetra her gjat nats s shkuar.
    Nuk ishte Valentina, pastruesja e qeshur dhe hokatare, q punonte prej vitesh n shtpin e tyre. Po t kishte qen ajo do t’i thoshte pa tkeq, t’a linte t flinte edhe pakz. E dinte q ajo do t’i prgjigjej, gjithashtu pa t keq: ”Gjumash! T t lesh ty, n mbrmje zgjohesh. N moshen tnde un flija e shumta n nnt t darks dhe zgjohesha n shtat t mngjesit. U prishn t gjitha, koha, njerzit, dit-nata!”
    Oh, sa i flihej! Gruaja shkaktonte zhurma t lehta. Megjithat, ato nuk ishin acaruese. Kishin nje far rezonance n takimet me njra-tjetrn, si muzik e leht. Ishte dhe e hijshme! I thoshte mendja se s’mund te ishte m shum se tridhjet. Ku ishte Valentina? Mos ishte kthyer prgjithnj n vendin e saj? Zbuloi kokn dhe pyeti gruan:
    Cila je ti?!
    E cuditur, ose nga befasia e shfaqjes s tij, o nga pyetja e br, me nj hutim jo shum t natyrshm, u prgjigj si personazh prrallash:
    Jam pastruesja!
    Studentit tw ri iu b sikur i tha “jam njeri”, prgjigje vajzash tw virtytshme, t braktisura n pyje a shkrettira prej fatesh ogurzeza, e t gjetura rastsisht nga njerz zemrmir, ne rastet m t mdha, barinj. Pra, kjo ishte pastruesja-njeri, q me atw prgjigje njfjalshe i lutej t mos i bnte keq, t mos mbante mri pr zgjimin e padshirueshm.
    Ajo u prpoq t’i fashiste m tpr zhurmat, megjithse nga gjysm-zgjimi i studentit duhej t ishte m e shpenguar. Kristos i bri srish prshtypje hijeshia e t ecurit, lvizjeve dhe vshtrimit t saj. Sikur nuk ishte mendrisht aty.
    ’pune ke kryer n vendin tnd? e pyeti srish.
    Megjithse e pa n sy, ai e kuptoi se nuk shikonte ato t tiat. Prgjigjja e vonuar, ishte nga ato, q nuk t linte t kureshtoje m tej.
    Pastruese!
    E vetmja q i riu nuk priste t dgjonte. I kishin thn se emigrantt edhe gnjenin pr profesionin e tyre, duke ia rritur vlerat vetes. Gnjeshtra n t kundrtn, i dukej e pabesueshme dhe jo logjike. Gjithsesi, pastruesja t linte prshtypjen se vlente pr m tepr.
    Nga kati i dyt q lidhej me t parin me shkall spiraleje, dgjoi hapa zbritse. Kto ishin t s ms. U mbulua sish me kuvert, duke u kthyer me fytyr nga shpinmbshtetsja e kanapes. Donte t kotej akoma. Nuk dshironte q e ma ta pikaste zgjimin e tij e t’ia fillonte kuvendit. I zbriste ngadal shkallt. Besonte se ai flinte ende. Mirmngjesoi pastruesen dhe duke vn dorn tek goja q iu hap nga mosngopja me gjum, i tha se pihej kafe. Prgatiti dy t tilla dhe e ftoi t ren t uleshin n pjesn e boshatisur t tryezs.
    Ke pun sot! konstatoi ajo gjendjen e rnd ekologjike t shtpis, duke u vetdnuar leht e me humor, si nj nga shkaktart kryesor t katastrofs.
    Tjetra buzqeshi leht dhe pa miratim t zellshm, si pr t’i kujtuar se pr at pun ndodhej aty. Pastruese ishte! Flisnin ulur, aq sa mund te dgjonin njra-tjetrn. Intuita pr sigurimin e komunikimit, i kaprcente frekuencat e domosdoshme t zrit pr t kaluar nga njri vesh n tjetrin, kshtu,q t bhej m se i dgjueshm, ato e forcuan aq, sa mund t arrinte pa shum vshtirsi ne te gjitha qoshet e sallonit. Pr t shmangur bllokimin e veshit mbshtets n jastk, Kristoja kishte vn krahun midis tij dhe tmthit pr t lehtsuar dgjimin.
    Valentina m tha se ke qen msuese muzike, i tha zonja.
    Po! ia ktheu tjetra pas nj pauze t leht.
    Si t quajn?
    Mirela!
    S’dihet si t merr jeta, Mirela. Por puna nuk sht turp e dashur, u mundua t’i jepte kurajo tjetra. Nj dit mbase i kthehesh srish pianos.
    Pastruesja heshti, duke vshtruar gishtat e mufatura nga ujrat dhe t dmtuara disi nga detergjentet kimik.
    Zonja u ua dhe i bri shenj t’a ndiqte. Hyn n nj dhom t vogl, t mbushur me dhuratat e sjella pr festn e t birit. I zgjati nj kuti me mblsira. Jan melomakarona. Mos i harro kur t iksh.
    Mirela falenderoi.
    Kur i dhurova Valentins nj kuti t till, vitin e par q erdhi tek ne, dhe n Greqi njkohsisht, i mori p makarona t lyera me mjalt. Kur na e tha m von ngatrresn, qeshm t tr. Ajo qeshi prsri gazplot, duke prjetuar skenn e para disa viteve.
    Tjetra buzqeshi, se qeshi ajo.
    N’a mungon kur largohet pr pushime n vendin e saj! keqardhi zonja. Zakonisht shkon verrave. sht e para her q na “braktis” n dimr. E duam si njeriun ton!
    sht vrtet shum e mir, miratoi vmendshm Mirela. Un po shkoj t vazhdoj punn, u prpoq t shkputej andej.
    Mir, tha tjetra. Ndrkoh, un po prpiqem t rregulloi dika n dhomn e gjumit.
    Mirela vuri re, se studenti e kishte kthyer fytyrn e mbuluar me batanie, gjysmn e s cils ia zinin thekt, srish nga hapsira e sallonit. Si nuk sikletoset, mendoi. Mbase e ka rizn gjumi dhe nuk i ndien.
    Iu b sikur dgjoi nj melodi tpr, tepr t ult. Besoi se ishte nj nga ekzekutimet e mendjes, q me egoizm, luante her pas here pr vetveten me poshtshnimin “te gjitha t drejtat e rezervuara”.
    Por, jo. Tingujt u bn m t dgjueshm. Luante nj tamburo, violin dhe nj violincel. Ishte “Bolero”! Muzika, po t mos ishte ajo qetsi, e prishur vetm nga zhurmat e lehta q shkaktonte ajo vet, mbase nuk do dgjohej. Tingujt ishin tepr, tepr delikat, si t mos donin t zgjonin ndoknd. Mendja iu bashkua pr t luajtur me to.
    Pas pak, nj flaut e fluturoi larg, shum larg, ne rrugicn ku ishte rritur, n dhomzn nga ku shihej gjithnj nj plep i madh.
    Klarineta fryu errat dhe plepi shkundi parashutat e topthave e topthave t bardh e t pakapshm si ndrr, si kta tinguj t pasigurt pr t’u forcuar.
    Pa magnetofonin, ku dritat e vogla ngjitnin e zbrisnin shkalln e frekuencave t notave. Kush e kishte vn cidin t luate? Studenti dukej se flinte.
    Nj harp dhe nj fagot e shkputn nga e parndsishmja e gjetjes s enigms dhe i foln me zhurmat e qytetit t lindjes, ndjellambl, mjegullues, ku pr t punt fillonin hert n mngjes e mbaronin von n mbrmje, pa trandje t gjithhershm, fashitur nga tinguj muzikor n shkoll, shtpi dhe rrug.
    Pas nj kornoje franceze, paksa m t fort, q mbshtetej diku n sfond nga nj flaut, si bor e endur qiellit, dalloi saksofonin tenor. I ati po i fliste pr nj nga sjelljet e qortueshme fmijrore. Zri i tij i plot e ruante edhe n aste t tilla tonin baballk, por Mirels i rndonte n shpirt do fjal e tij. Nj saksofon soprano e ekuilibroi disi gjendjen. E ma i prsriti qortimet e t atit, vese paraqiti rezultatet e tyre mjaft t knaqshme, n rast korrigjimi, nga ana e Mirels, n prpjekje pr t shptuar situatn. Ajo kishte br sic i kishin thn dhe tingujt e zellshm t nj pikoloje dhe nj kornoje franceze, i kujtuan koncertin q kishte arritur t jepte me orkestrn e qytetit. Ia kishin gufuar zemrn shoqrimi i veglave t tjera muzikore dhe duartrokitjet e spektatorve.
    Nga magnetofoni tanim u prhapn notat e nj tjetr kornoje, asaj angleze, t shoqruara nga dy klarineta.
    Nj pjat i shptoi nga dora dhe pr pak u thye. Traboni pasues ngriti zrin zgjueshm dhe Mirela u kujtua c’ishte. Nj pastruese! E prisnin nj mal me pun pr t kryer. Akoma nuk kishte mbaruar me ent e kuzhins. Lre q nga pastrimi i shtpis nuk kishte filluar ende.
    Tingujt e prbashkt t violins, taboros dhe ksilofonit ia nxituan lvizjet. Pllakat e dyshemes ishin njollosur nga t shkelurat e ushqimeve t rna, disa prej t cilave, ajo e dinte q nuk laheshin leht.
    Shkundi mbulesn e tryezs. Flaku bishtat e cigareve q kishin tejmbushur tavllat. Bobo... Disa pjata me mblsira ishin gjysmfshehur n nj nga raftet e pambyllura t nj bufeje. I duhej t ndante t pacnuarat nga t filluarat. E kishte kokn rrmuj.
    Orkestra luante me t gjitha veglat.
    Dreq pune q kryente! E njjta n “pun”, e njjta n shtpi. ’kishte qen ky fat pr t, pr t gjith si ajo?!
    Ksilofoni luante gjithnj e m fort. U shoqrua menjher nga nj saksofon soprano, prsri traboni dhe violonceli pikllues.
    Iu kujtuan dy vitet e para t puns, kur gjente rast t shfaqte identitetin e saj. Prve disa vshtrimeve keqardhse q ia nxirnin m n pah ndryshimin e dikurshm me at ekzistues, nuk kishte nder ndonj ngushllim mbajtmends. Vlersimin nga pundhnset e kishte fituar me pun dhe korrektsi, ndaj nuk e kishte shfaqur m at, ’kishte qen..!
    Trompetat oshtin m fort akoma.lautat dhe saksofoni ia aktulizuan m shum gjendjen e tanishme, ndrsa nj violin e par luante vetm, sikur lutej t’a harronin. S fundi krcitn fuqishm pjatat metalike, si shuplaka t befasishme, nga ato q t sillnin n vete. Gongu goditi fuqishm dhe orkestra miratoi n kor fatet shpesh t pashmangshme q t sillte jeta.
    Ndjeu djersitje n trup, paka se temperatura e ambjentit megjith lvizjet e saj t shpeshta, nuk e prligjnin at. Cidia ishte n t mbaruar. Fill me at mbarim, nj tringllim e zgjatur dhe e njtrajtshme zileje, u dgjua pran ders s jashtme. E hapi dhe u ndesh me udine e fytyrs s nj mesogruaje.
    Ku sht Valentina, e pyeti ajo gati akuzueshm.
    N Shqipri, pr krishtlindje.
    Ah, ia bri e para duke e matur me sy lart e posht, a thua mundohej t gjente diferencn e gjatsis midis s res dhe Valentins.
    Ku sht Kristoja yn? tha duke hyr.
    Studenti ishte ngritur dhe e falenderoi t porsaardhurn pr urimin, duke e vendosur pakon e dhuruar prej saj, ku mundi. Bisedoi mirsjellshm dhe prtueshm, q tjetra e mori si sjellje te zakonshme t t porsangriturve nga shtrati.
    Nuk pata mundsi t vija dot n mbrmje, pllumbi im. Ti e di, pata edhe un t ftuar. A u ambjentove ndopak n Selanik? Na mori malli t t shohim. Edhe Dhimitri im, vitin tjetr mbaron t msmen. T shohim se ku do t’i dale e drejta e studimit, n qoft se nuk fiton dot n Athin. U rritt, fmijt e mi. Jeni pothaj t ikur nga shtpia. Edhe kur t mbaroni, kushedi se ku do t punoni. Pa s’do t doni t jetoni m me ne! Do bashkjetoni me vajzn e plqyeshme dhe kur t’ju mbushet mendja, do t martoheni.
    Kjo, cila sht? vshtroi nga Mirela.
    Pastruesja! u prgjigj ai.
    Edhe un n shtpi e lash timen duke pastruar. E kam t besuar. I l elsat e shtpis. Inxhniere ka qen, m ka thn. Por, kushedi t vrtetn! Mua m mjafton q jam e knaqur. Si kal punon. Kjo, ’pun ka br?
    Kristoja e dinte q zri i ult me t ciln ata bisedonin, arrinte t dgjohej nga gruaja e re, si dgjohej ajo e saja dhe e s ms, tek kuvendonin aste m par.
    Pastruese! tha but dhe druajtshm.

  7. #7
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Gruaja e profesorit

    Neta dika po m tregon pa shum zell dhe un si gjithnj i miratoj her pas here me kok fjalt e saj, jo pr saktsin e tyre, se sa pr t’i br t ditur se e ndjek. Kur ajo t largohet nga apartamenti im dhe t ngjitet dy kate m lart n t sajin, do t’i kem harruar t tra ’m ka llomotitur. Kjo nuk m shqetson aspak. Dikush tjetr n vend t saj do t krkonte vmendje, pikrisht tani, q nuk mund t’i prkushtohesha.
    Shoh orn. Pr dhjet minuta do t shnoj gjasht mbasdite dhe ajo do t largohet pr t ndjekur nj nga ato telenovelat idiote, ose e vetme n shtpin e saj, ose n celul me ndonj fqinj tjetr. Pr shikuesit e rregullt t tyre, njzetekatrorshi prgjysmohet rreth serialit t radhs, i cili, megjithse i shkurtr n kohshfaqjen prditore, sakatoset vazhdimisht nga reklamat “nervangritse”.
    Neta bn pjes n grupin e femrave t shmtuara. Hundn e ka me samar, syt tepr t vegjl me disa qerpik t rrall e t shkurtr, shkaktar t futjes s herpashershme t pisllqeve n organin e t parit. Ndodh q m krkon t’a ndihmoj pr t’ia nxjerr ato, duke e hapur syrin me gishtin tregues dhe at t veuar, aq fort, sa t shtin llahtarn. Ka gjoks t vogl dhe vithe mjaft t gjera e kofsh t trasha, frkimi i t cilave ia prgjak shpesh lkurn n siprfaqen takuese t tyre, djegjen nga t cilat, mundohet ta qetsoj me krem e pudr, sidomos n ver.
    Sot ka marr edhe djalin gjashtvjear, t cilit, nuk e di pse, i rri fytyra e mbushur gjithnj me njolla t kuqe qpas prtharjes, ia zbukurojn at, me disa luspa tepr t holla lkure, q ai i shqit gjith knaqsi me thonj. N ndryshim nga e ma, syt e tij jan t strgjatura, paka se nuk e bjn aspak m t hijshme se ajo. E lviz kokn rreth e rrotull ngadal, si nj krokodil, pa e shqruar hi me pjest e tjera t trupit dhe fokuson pren, mbi cep t tryezs, kekun. Prerjen e tij po e ruaja me ardhjen e tim shoqi, Tomorrit, i largur q prej tri ditsh me shrbim, n jug t vendit. I dhash krokodilit nj cop.
    Fqinjs sime i plqen t shoqrohet shum me mua, edhe pr faktin se un jam e hijshme. Prirja e t shmtuarave ndaj t pashmeve zakonisht,sht ose armiqsore, ku ato me zor presin rastin t t zhdukin nga faqja e dheut, ose trsisht pajtuese, deri n nj sjellje prej qeni. Un jam me fat. Neta do kafshonte doknd q do t m sulej.
    Krokodili ka ndotur me thrrime ndenjsen dhe tek un tringllin zilja e alarmit e prishjes estetike t ambientit, n prag t ardhjes s Tomorrit. Neta ohet e ndjekur nga i biri, q mbllaitet me t dy bulit, i detyruar t’a ngjesh me zor kusurin e kekut. E qortoj me sy pr rirrzimin e thrmijave t tij. M hedh nj nga ato vshtrimet ”m’u prish puna mua”!
    Do vij edhe Xhevati, m thot n ikje Neta, pr t m siguruar bukurin e telenovels, q po u ndiqka edhe nga meshkujt.
    Nga t gjitha ’m tha sot, kt nuk do t’a harroj.
    Tomorri m ka thn, se e shumta n “shtat” do t jet n shtpi. M rreh zemra si para provimit. N t vrtet, zemra, n prani t tij, pr her t par, para provimit m ka rrahur, pr shkak t ktij t fundit. Ai ka qen pedagogu im i letrsis shqipe. Ishte mbi t tridhjet e pesat dhe disa flok t bardh kishin filluar t’i mbinin n tmtha. Trup mesatar dhe nj vshtrim trsisht kuptueshm mbi t gjitha ndodhit q mbartte rruzulli toksor, shpjeguar mbl dhe kndshm, u shfaqej n ndrra studenteve, n forma nga m t ndryshme haluionante, q ato i zmbrasnin me fisnikri gjat dits. Oratoria e zhdrvjellt e tij, teksa dinte t’i vrtiste fjalit pa lajthitjen m t vogl sintaksore, t hipnotizonte. Edhe n mbarim t orve t leksionit, ku, sipas pedagogjis, studentt nuk thithnin m gj nga msimi, ata rrinin t shtangur duke glltitur togfjalshat e tij. Ai ishte princi i kaltr pr t gjitha ne. N konvikte dhe auditore emri i tij qarkonte me knaqsin q j!
    epen vetm nga gjra t rralla. Megjithse shpjegonte m bukur nga tr padagogt e tjer, paqartsit m t shumta ndodhnin n lndn e tij, ku ai prpiqej t’ia riprsriste studenteve n pushimet midis orve. Por, paqartsia m e madhe pr to, e pashpallur me z, ishte”Pse s’sht martuar”? Fejesa e tij me mua t zgjedhurn, ’kureshtoi pyetjen tjetr ”Me k do t martohet”?
    Lidhjen ton e ndihmuan rilindasit. Shkesi ishte Naim Frashri. Para komentimit t vargjeve-litar t tij, un i recitova, duke shikuar profesorin prmallshm dhe gati vajtueshm n sy. Shpirti im perifrazonte n heshtje, ato q un i deklamoja me z, q tashm prbjn kujtime dokrrash t kndshme, t mbarsura dikur, me doza t paplasura dramaciteti.
    “A nuk sheh se si vuaj dhe me ty i mbush ort?
    Martohu vetm me mua dhe le t qajn shoqet “!
    Vazhdimisht pyesja veten, pse isha un e zgjedhura kur ai po i afrohej te dyzetave? Ngasja kohore mund t prkonte me shtrirjen e harts s bardh prtej tmthave. Mbetja e vendimit duhej t’i takonte hjeshis sime dhe rezultateve n msime.Vdisja nga knaqsia, kur hyja mngjeseve n auditor dhe shoqet m lpini ndjellshm me sy, sikur Tomorri t kishte ln ern e tij n do gj timen, n ort e vona t mbrmjes, n dhomn e tij t beqaris, ku ne kaprtheheshim tr qejf dhe qelizat e mia, deri tek ato q kontaktonin me thonjt, teksa shtyteshin pr t’u shkputur disa aste nga ato samar mbi kurriz t tyre, shijonin nj triumf t dyfisht, teksa ai burr, trembdhjet vjet m i madh se un, kishte arritur t zbulonte vendin e maskuar dhe tani bnte krdin. M sakt, ai ishte trembdhjet vjet e gjysm m i madh se un. Vitin e fejess dhe kt t martess, deri para pak javsh, e prfshija gjashtmujorin n defiit. Pas fjalshkmbimit t par, ia plasa sufiitit. Katr!
    mbdhjet vjet m i madh se un. Kt diferenc moshe,q prher e m tepr m ngjante me shkrettirat e Saharas, ai e shfrytzonte pr t m dhn kshilla e qortuar, duke mos ln rast pa kapur gabimet e mia. Fillimisht, kur akoma dridhesha edhe nga nj e vn dore e tij mbi supin tim, u prkdhelesha kshillave t vazhdueshme, tek m pshtjellonte nj eksitim fuqikputs pr t’ia vn kokn n gjoks e t mbshtillesha nga kraht e tij.
    Blerta ime, m guduliste fryma e tij n qaf e vesh, teksa kjo prkulej leht para pr t’ia prcjell at rrnqethje zverkut e m posht, n pjesn e parme t trupit. Kokrrzimi i imt i gjoksit paralelizohej me qarkullimin n damar t lngut erotik, q me shpejtsin e drits, stacionohej n vendin e minuar, ku ai me lvizjet delikate t duarve, pas refuzimeve t para turprake i ’minizonte dhe shkelte n t i sigurt.
    Pikrisht, kjo siguria e tij n do gj filloi t m trembte e t m bezdiste. N takime, konferenca e koktej, pas mbajtje temash e mbrojtje doktoratash, t tr flisnin fjalt m t mira pr t. Studentet e adhuronin dhe m fyenin me mendimin q u lexohej mbi ball, me rastin tim fatlum pr t patur n krah nj perndi t till. T tjer koleg m shihnin si nj garnitur t jets s tij. Ort e ndenjes s bashku n shtpi, kur ai nuk lexonte nn dritn e nj abazhuri me nj t kuqe t qelbur, ishin dhnie e lexim leksionesh. Mendoja se pasionet m t mdha t burrave ishin pushteti, paraja, bixhozi dhe mbase grat. Tek im shoq ishin leksionet, t cilat tek un shoqroheshin me ushtrim pushteti. M tmerronte ndjenja e t gabuarit. N qoft se shalqini nuk dilte tepr i kuq, ai patjetr do prsiaste msimet mbi mundsin e zgjedhjes sa m t mir t tij, si t’a dalloja tingullin kumbues dhe lulen e vogl n prapanicn e thar t frutit.
    Dgjoje si krcet, m tha nj mbasdreke tek hyri me nj shalqi tepr t madh, duke i dhn vrull gishtit tregues q krceu mbi trampolinn e t veuarit dhe nxorri melodin dshiruese, q pr mua ishte ajo e dshprimit tim.
    Po, e pash, iu prgjigja sjellshm, mrzitshm dhe u hakmora mbi frutin gjigant duke e prgjysmuar tek meridiant. M mbushte me knaqsi krcitja e dhimbshme e tij, tek hemoragonte si virgjresh nga un, shtaza. E futa n frigorifer t ftohej, ose pr t mos e par m.
    Tomorri shkon t studioj dhe pas pak dgjoj krkesn e tij rutin:
    Blerta,t lutem m bj nj kafe!
    Asnjher nuk thot: ”T lutem Blerta, bm nj kafe”, ose, ”Nj kafe Blerta, t lutem”, megjithse sht aq i zoti n vrtitjet sintaksore t fjalive.
    Dal n ballkon dhe v re pa knaqsi, se si tepr pran nesh ka filluar punimet nj pallat i ri. Ballkonet jan parashikuar t’i kemi ball pr ball dhe ka gjas, me nj drras ur, t lidhemi tepr leht me fqinjt n vij ajrore. N katin e par t tij, pikas nj puntor n mosh t re, q duhet t m ket ndjekur me sy, q n astin e daljes time n ballkon. sht afrsisht sa un. Pr saktsi i fus nj vit defiit ose sufiit. Nnqeshja e tij e mshirshme, tregon se e ka pikasur mrzin time. Un pozicionohem armiqsisht. M vjen n ndihm lartsia ku banoj, n kat t katrt. Nj tjetr puntor i kalon n krah simpatikut t par. M shfaq me nj krenari t paturpshme hendekun intelektual-puntor, duke shfryr hundt, me vshtrim t mbrthyer mbi un, aq fort, mbi nj shami t br shuk, ku vshtir t dalloje pjest e ndotura nga ato t pastra. Bulit i fryhen nga shtrngimi dhe jam e sigurt se po t isha m afr do dgjoja t’i dilte nga vesht, nj fishkllim.
    Sot kam vendosur t sillem paksa ndryshe. Mbase viti i martess ka ngjallur tek un ndjenjn e tepruar t bashkshortes e t amviss, duke mnjanuar at t s dashurs.
    Ndjej hapjen e ders s ashensorit, gati ngjitur me apartamentin ton dhe pastrimin e nj gryke nga pengesa q do t vishnin nj z t pastr. Ai sht.
    Erdhe! i shpreh padurimin e pritjes dhe i hidhem n qaf. Ai m mban pr pak aste t prqafur. Me nj shtrngim t krahut t djatht m tregon lodhjen dhe un shkputem.
    Je lodhur shum kto dit? pyes.
    ka!
    Ke ngrn?
    Hert! Ka gj gati? pyet duke m ln n duar bagazhin, q un e liroj shpejt nga t tijat.
    Gjithmon ka, them llastueshm duke krkuar me ngulm falenderimin e syve t tij. Nuk e gjej. Futet n dhomn e gjumit pr t’u zhveshur,n drkoh q un shtroj tryezn.
    Dgjoj ujin n banj dhe i shkoj nga pas me gzim. Jam nj dashnore. Tek lan duart dhe krkon t krahasoj portretin e tanishm me at t tri ditve t para n pasqyrn mbi lavaman, e mbshtjell me krah rreth belit, duke ia rrshqitur duart posht, mbi togzn e rripit, nn t ciln, ai ka burgosur at, q un prpiqem t’a liroj. N vask kam ln nj jastk t vogl plastik, q e prdorim n plazh, pr do fantazi t mundshme. Ia kam mbshtetur faqen n kurriz dhe pres ekzekutimin e nj prej varianteve t imagjinuara n munges t tij. Asnj lvizje. N pasqyr i shoh dardhat e krcyera t syve. M puth n faqe e m thot leht e sa m bindshm, si pr t’u ruajtur nga do kundrshtim paknaqsie:
    N mbrmje, jam i lodhur.
    Ulet t haj, teksa vshtroj si fmija babain,q ia ka ln prralln pr n dark.
    Dua t’a ndaj me dik mrzin q m ka kaplluar, por e di q askush nuk do t m prkrah. Vuajtjet e mia ndaj qortimeve prditore t tij, do t’i marrin si t ndonje femre prkdhelaqeje. Deri as ime m nuk e merr seriozisht ankimin tim. S’e ’e ka zn me numurin shtat, q m’a prmend gjithher, si tepr udibrs. Shtat vitet e para t martess sipas saj, jan m t pashtruarat. Grindje, dashuri, xhelozi e mall. Po t pres n arritjen e tij, kam pr t vdekur shtatmbdhjet her.
    Tomorri m afrohet ngadal tek lviz leht nn araft e sapo ndrruar, pr nder t rikthimit t tij. Ai nuk lshon z kur bn dashuri. As edhe flet. Prmban me dashje disa rnkime t mbytura, pr t mos penguar dgjimin e atyre q lshoj un. M’a ka thn q n fillim t kontakteve t para, q i plqen t dgjoj reagimet e mia. Si prgjigje leksionesh! Sa pr fillim krkon t thot dika:
    T mori malli?
    M duket se ia kisha treguar q kur erdhi! Nuk i prgjigjem. Ai s’duhet t bj gabime. Ato jan pjes t miat s bashku me rnkimet. I shtrngohem rreth qafs, si t’i prgjrohem t m kthej gzimet e ndrruara t fillimdashuris son. Srish nuk foli dhe nuk nxorri z, ndrkoh q rnkimet e mia kishin t bnin edhe me shtimin e kileve t tij muajt e fundit, q vshtirsonin frymmarrjen. N mbarim, shfryu nj amalgam zanoresh t shtypura, si nj frenim i beft makine. Me kaq mbaronte dita. Akti dashuror sht pr t si nj got uj, me t ciln ai shplan prshtypjet e mira apo t kqija t orve t pagjuma. Ndjehem srish vetm.
    T nesrmen ia shpraz sime mje mrzin:
    Tomorri qndron fare pak me mua dhe n ato aste vetm m kshillon. S shpejti do t botoj nj libr me aforizma.
    Ajo ka vshtrimin e durueshm t nnave q i njohin dhe i kan takuar t gjitha andrallat e jets.
    Prkujdeset, Blerta, m thot. sht trembdhjet vjet m i madh se sa ti, di m shum.
    Katrmbdhjet, e korrigjoj gjith qejf.
    Im at lexon gazetn n kuzhin. Rrall her ndrhyn n bisedat tona. Opinionin e tij, m’a prcjell gjithnj me zvendsen mama. Duhet t ket dijeni pr shqetsimin tim dhe uditrisht vjen e m thot:
    Esht i mir Tomorri!Vese ken t tr njerzit!
    Ja tek e hodhi edhe varkn e shptimit t shpirtrave njerzor. Sipas tij e t tjerve, nntdhjet prqindshi i vlerave t tij, e bn t paprfillshm nj prqindshin e voglimave. Asnj nuk m beson q ai nj prqindsh, nuk sht pa zero pas dhe q mua po m shkallon t trn. E shoh urrejtshm tim at. T prbashkt me tim shoq ka dhnien e kshillave. Vese, ky, s’m ka br t vuaj.
    Pas ikjes s tyre dal n ballkon. Pallati po ngrihet shpejt. Shoh prsri djalin simpatik, i cili, srish e di pikllimin tim. M drgon nj shikim-mesazh, ku pikas ftesn pr derdhjen e helmit tim, shpirtit t tij mikprits. I prgjigjem me shkuljen e rrobave nga teli, ku nj kapse mbajtse e tyre, e provokuar nga forca, ndahet m dysh. Gjysma bie n ballkonin tim dhe tjetra n t tijin, t pambaruar ende, si kocka n form v-je e gjoksit t puls, fatndjellse pr at q trheq kockn m t gjat. Ai m’a tregon i qeshur. Teli bashkues i kapses kishte shkuar me t.
    N mbrmje, tek galeria e arteve, Tomorri do t titullohet ”Doktorr i shkencave filologjike”. Do t m shtohen kshillat e qortimet. Pikllimi i kohve t fundit m’i ka lmuar disi linjat, q nn ecjen joentusiaste t hapave t mia, n at lmsh t ftuarish, m shfaq paksa interesante.
    Im shoq u dekorua, u lvdua, u prshndet nga nj mori kolegesh e kolegsh aq shum, sa m duket se sht ngritur disa centimetra mbi tok dhe nuk ecn vet, por e shtyjn t tjert. Q n fillim t darks, pas shkputjes s krahut tim nga i tiji, nuk jemi takuar m. Pran i avitet nj zonj n moshn e tij, me nj got tepr t gjat n dor, por t mbushur ve dy gisht me nj lng t verdh. Sapo e v n buz e trheq me shpejtsi mbrapa, si t’i friksohet boshsis s saj. Disa t tjer nxitojn t provojn t gjitha asortimentet e servirura, me t till shpejtsi, si t jen n garat e kullufitjes s nj sasie sa m t madhe hamburgerish, pr nj koh t caktuar.
    Ndjek afrimin me sy t nj kolegu t ri t Tomorrit. Jemi takuar njher rastsisht dhe e mbaj mend shikimin e tij prej pushti. E seleksionoj n meshkujt q s’e kan pr gj t’i marrin gruan shokut. Gatitem t’i pshyj togfjalsha t befta do ngacmimi t tij.
    kemi e dashur, m miklon.
    S’jam martuar me katedrn, ia kthej me t njjtn doz buzqeshjen.
    Gotn e ka t mbushur plot. Nuk e njoh llojin e pijes dhe nuk e pyes. E kap mendimin tim dhe provon srish.
    Do pak? sht e mir, gati sa nuk m prek buzt me qelq, ndrsa ndjej me neveri prekjen e leht t disa qimeve t gjata, q i dalin nga kurrizi i gishtave.
    Largohem tek dgjoj prligjen e pritur:
    Miqsisht t fola!
    Gruaja me gotn e gjat dhe dy gisht mbushur sht akoma me tim shoq. Fytyrn dhe lkurn e qarkuar nga dekoldeja e ka t prflakur. Nuk m duket shenj e mir kjo. I hedh nj vshtrim varrmihse. Ajo nuk do t vdes. Largohet. Jam pran bashkshortit tim, doktorit.
    Si t duket, pyet ai me nj z atror, si fmijn t porsa ngritur nga gjumi.
    Cila? bj sikur s’kuptoj dhe vshtroj gotn q mbaj n dor, mbushur me nj pije, q ka shijen midis likerit dhe vers.
    Mbrmja...,ceremonia..!
    Si funeral!
    far? uditet ai. M plqen q fjalt e mia e shqetsuan. T paktn n kt zallamahi njerzish, nuk do t m qortoj. Ndjej dshirn t’a trazoj edhe ca.
    S’t bn as edhe nj vrejtje, sikur do t t jepnin lamtumirn e fundit.
    Do t t plqente t m kritikonin?
    Do m plqente t ishe i gjall....Cila ishte zonja q po flisje pak m par?
    Me kt pyetje, tr ligjrimin tim, q iu duk nj prartje e pandodhur ndonjher, e prfshiu n xhelozin femrore. Nxorri at ngatrrim zanore bashtingllore, q e shfryn pas t brit dashuri dhe nga goja, n cepat e t cilave i ishin formuar dy viza t bardha pshtyme, masturboi fjalt:
    Nj e njohur. Drejtoresh n shkolln e mesme, ku pritet t fillosh ti pun shtatorin e ardhshm.
    Ja dhe qortimi delikat. Dikush erdhi t’a trokiste gotn me t. Edhe me mua, natyrisht. Filluan nj bised t gjat, n mbarim t s cils m krkoi t’a ndihmoja pr t’i kujtuar ndrprerjen e biseds.
    Tek funerali, i them.
    Nj udi vetullngritur nga ana e tij.
    Jo, saktson pa qortim,q nuk m plqen aspak, pasi e kundrta do t m shtonte kurajon kundrvepruese.
    Tek fillimi i puns n shtator, vetkujtohet. Do kesh m pak koh pr t’u mar me veten.
    E shpoj qortimin e tij.
    Nuk jam e mendur!
    Je e mrzitur!
    Jam e vetmuar!
    ’t ka munguar?
    Kryesorja!
    M pyet me sy.
    Dashuria!
    Tomorrit i sht thar pshtyma n cepat e buzve dhe un ndjek gati me neveri dy vijat e bardha t saj, q zgjaten e mblidhen si fije imakizi. Murmurit dika me vete pa m’i shqitur syt. I duhet koh t m kthej prgjigjen e paprshtatur pr ambientin. Me t arritur n shtpi prpiqet t’i bj nj kaprcim situats, duke u munduar t imitoj sjelljen time t dits s kthyer nga ekspedita, n lavamanin e banjs. E mban vshtrimin tek vithet e mia.
    Je zgjeruar caz aty,duken si lavatrie!
    Buzqesh vrtet e knaqur pr kt fjalor t panjohur t tijin, q i jep pamjen e nj gomari. Prgjigjen ia kthej n shtrat, ku atij i duhet t’a shtrij fort kmbn pr t m prekur n cep t krevatit. Nuk i afrohem. Por edhe ai nuk mund t qndroj dot sipr meje pa m avitur pran, nga rrshqitja e sigurt q do t’i psonte njra kmb.
    Eja, m foli.
    Kush rri e v lavatrien n pun pr t lar at paavuren tnde, ia kthej tr qejf nga vetpaturpsia. M knaq paprgjegjshmria e vetes. Mund t’ia kpus far t dua. Ai trheq kmbn me tmerr, sikur t ket prekur nj zvarranik. Mbushem srish tr gaz. Nuk duhet t m vij aspak keq pr t. do orvatje shpjeguese e vetsjelljes do t rikthenin prgjegjshmrin, pra, dhnien e mundsis tim shoqi pr t m qortuar dhe pr t m mbajtur nj dy orsh leksion. Sigurisht, mendon se kto shprehje i kam huazuar nga Neta. I paraprij dialogut t tij:
    Neta sht nj fqinj e mir jointelektuale.
    Sa do doja t’ia lshoja njher. Vrtet ajo mund t’i sulej bashkshortit tim, po qe se do t’ia kishte dgjuar krcitjen e shuplaks mbi faqen time.
    Ai nuk mund t m qortonte m. Auditort e tij prmbajn kapacitete t tjera.
    M prvloi dhe m dhembi shum kocka n mollzn posht syrit. T nesrmen do t m nxihej. Pas disa ditsh do t m shndrrohej n t verdh, n portokalli, derisa t tretej, si shenjat e dehjes n fillimdashurin ton.
    T nesrmen i hapa t tra dritaret pr t shkarkuar jasht ajrin dshmikeqas t asaj nate t zez. Syt i ndjeja tepr t vegjl nga enjtja q m psuan prej vargjeve t ngashrimit, q thyen t tra digat e shpirtit .Dola t’i freskoja n ballkon.
    N tjetrin prball, q kishte arritur nivelin e timit, del puntori simpatik.
    “Oh, jo sot”, u vetluta.
    Pres q ai t shpalos at vshtrimin gjithdijshm nn buzqeshjen ironike pr provsin e t parashikuarave. U zmbraps para se un t’i ktheja shpinn, pr t fshehur dhimbjen befasuese q i shkaktoi portreti im i prudnuar.
    Nets nuk ia hapa dern megjith kmbnguljen e gishtit t saj mbi butonin e ziles. U futa n banjo, vendin m intim dhe t paprekshm njerzor. Nj dritare e vogl e saj komunikonte me atmosfern dhe m largonte nga ambientet e tjera t shtpis, me at ajr t molepsur nga mbrmja e kaluar. Dera e banjos rrinte pothuaj gjithnj e mbyllur. U zhyta n vask pr t’u ’enjtur disi. N kt or, ai, burri im (q nga zgjimi po i drejtohem n vetn e tret), duhej t ishte n nj nga ato pushimet e orve, ku studenkat e pyesnin pr paqartsit. Nuk m shpon asnj pik xhelozie. Prkundrazi, e prfytyroj me nj nga ato vajzat e urta n krah, si dikur veten, t rrzllyer nga lumturia. Koh pas martess, edhe tjetra do t prehet n nj vask, me at paqe q t shtjellon pas rrnimit t shpirtit. Paqja e vdekjes, e pashpress!
    Askush s’do t m jap t drejt pr ’ka ndodhi. Pllmba e provokuar nga fjalt e mia, megjithse teorikisht e dnueshme, do t’a justifikojn goditsin arsyefort, q kishte qen i detyruar t arrinte deri aty. Deri edhe im m, me at nnshtrimin virtytal, pr funksionin familjar me do kusht, do t m kshilloj paksa apknshe:
    Epo, t gjitha e kemi ngrn ndonj dack, si t kishte kaprdir nj ila t hidhur e t domosdoshm.
    Po afrohet dreka dhe s’kam futur gj n goj. Gatuaj pa dshir pr t, makarona. Pas pak do t kthehet. Nuk dua t’a pres. Boll e kam pritur. Mjaft leksione i kam dgjuar. Tashm i urrej fjalt. Vesha ’munda dhe dola jasht. M’u kujtua vshtrimi i plagosur i t riut nga ballkoni. Hyj n ndrtesn me aromn e fort t kalciumit. Puntort jan larguar pr t drekuar dhe shlodhur n ort e mesdits.
    Zbuloj “pse-n “ e ardhjes sime. Kundrimin e apartamentit tim nga ballkoni ku po ngjitem, si vetdedektiv pr t grumbulluar provat pr ndodhin e drams. Shtyj kujdesshm dern, si pr t krkuar falje pr kontrollin e palejshm.
    Pr her t par, dy fytyra q deri ather kishin komunikuar me mimika kundrshtuese, u njjtsuan. Djali, q s’di pse ndodhet i vetm ktu, dhe un, befasojm njri-tjetrin. Askush nuk largohet. Shihemi gjat n sy. M l t vendos pr hapat e mtejshm, ndrsa mirpret.
    I afrohem, ndrsa ai m ndihmon t’ia vendos kokn n gjoks. Humb midis shpatullave t tij t gjera, ndrsa ndjej t m puth kurorn e flokve, me mallin e nj pritjeje t gjat. Afshi i ngroht i fryms s tij m fryn kudo. Ia japim dhe ia marrim shqisat njri-tjetrit. Nuk e ndjej prekjen e dyshemes. Po fluturoj drejt kateve t msiprme, t paprfunduara ende, atje ku duket akoma qielli. Shkoj drejt tij.
    Ai krkon vazhdimisht dika n trupin tim. Nuk e di pse e kundrshtoj dshirn time. At s’e lodh frika ime e fshehur. Pret. Nuk flet. Vdes pr ata q s’flasin. Kmbanat e puthjeve bien pr aktin final. Nuk kam pesh dhe m plqen kshtu. Ka pushuar s vepruari ligji i rndess. Pr t mos e lshuar “molln” mbi kokn e Njutonit, vendosm t’a ham t gjith...!

  8. #8
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Studenti

    Eduardi arriti t shoh prtej gjetheve t pjergulls, q kishte zaptuar m shum se gjysmn pamore t dritares, duke larguar leht disa prej tyre, q si duar tekanjoze ia kishin zn syt. Nga shmangia e tyre prfituan syt e nj gruaje rreth t dyzetave, q fillimisht ndoqn lvizjet e ngathta t krcellit lavjerrs, derisa u takuan me at t banorit t ri.Vshtrimit kureshtar dhe naiv t studentit, q si hedhjet e nj karkaleci nuk qndronin gjat diku, iu prgjegj ai i nj gruaje t mirambjentuar. Buzqeshjes s tij, q nga kati i dyt i ndrtess s bukur, iu prezantua nj shikim krenar e modest, q ia veshin vetes nj pjes e t varfrve, ku me nnshtrimin e vetdijshm ndaj fatit, pikasje nj doz t heshtur heroizmi, q prbnte mbase nj nga knaqsit e pakta t jets s tyre. Megjith fizikun e ln pas dore, vetulla t pahequra dhe nj e treta e flokve t thinjura, bishtin e gjat t t cilave ajo e hidhte pas krahve, si nj insekt ngjits t bezdisshm, sa h!
    er q ky i afrohej gushs, tregonin pr nj grua t hijshme n t rit e saj. U mshoi rrobave n legenin me uj t nxeht e t sapunisur, t cilin e largonte her me dhun, si objekt t padshirueshm m dhe m pas e afronte srish, duke i dhn mundsin e dobishmris, si pr t’i kumtuar tjetrit se rutina ishte tashm mjeti m i mir i mosplagosjes.
    Studenti, q rridhte nga nj familje e kamur dhe kishte zn me qira apartamentin nga dritarja e s cils sodiste, duke mos gjetur agj interesante pr t’u marr h pr h, nuk u largua. Nga shtpia e gruas doli nj djal dhjetvjear me nj deng rrobash n krah, q ia hodhi t ms pran kmbve. U rikthye pr t mbledhur nj pal pantallona dhe dy kmisha, q i kishin shkar gjat rrugs. Teshat q iu bashkuan rrobave t palara, ishin prej cohe t mir dhe bnin kontrast me pantallonat e djalit t arnuara, jo tamam n gjysmfryrjen mbi gjunj, si topa t squllur nga prdorimi i gjat, por pak m n an, tregues i dashuris q kishte ai pr rolin e portierit.
    E ma di i tha, duke i zgjatur nj pal pantallona nga grumbulli i teshave ende t palara t klietve t saj dhe djali u fut menjher n shtpi. Ndrrimi q u bri pantallonave, duke i zgjatur s ms t tijat pr t’i lar, e tregonin nj qesharak t dhimbsur, t futur n at thes t strmadh, q pr t mos i rn i kishte lidhur n mes me nj lloj ushkuri. Fundin e tyre e kishte prthyer nj pllmb, aq sa t mos e preknin tokn. Zuri vend mbi nj stol n an t shtpis, duke soditur qiellin, shenjat atmosferike t t cilit do t prcaktonin kohzgjatjen e tharjes s tyre, pr t shptuar nga ai ndalim i detyruar, q kryhej pr jav. Eduardi priti t shoh shenjat e para t padurimit e m pas t shprthimit t djali nga mrzitja, por edhe ky, si e ma, i qndroi besnik pritjes.
    Rutina t’a kalit apo t’a plas durimin?
    Studenti mendoi t hidhte nj vshtrim n dritaren n ann tjetr t apartamentit, derisa t’i thaheshin pantallonat t voglit dhe gruaja t mbaronte larjen e teshave. Nj det i qet mbi t cilin qndronin tri zogj me krah hapur e t tendosura, aq sa mund t dyshoje n gjalljen e tyre, pamje,e cila do t prcaktohej si m e vlefshme pr t’u soditur nga njeriu m i rndomt, nuk e entuziazmoi edhe aq. N bregdet pa t shtisnin dy plaka q mbanin njra-tjetrn prej krahu, duke i vlersuar hapat e shoqja-shoqes t hedhura me aq mundim, si nj sakrific jo t vogl, q pas ksaj u takonte nj shlodhje e meritueshme. Ecja pothuaj drejtvizore e tyre u shmang nga nj tog guralecash, me t cilat luante nj fmij i vogl, i cili dihaste me knaqsin q t jep mundimi i kryer pr plotsimin e nj dshire. T dy palt duke prfituar nga mosha, t parat nga persekutimi, q e kan rndom t moshuarit dhe i dyti nga llastimi, nuk hapn rrug. Fitoi m i forti, duke i detyruarat t vje!
    trat t zgjatnin itinerarin e kthimit.
    Eduardi u mrzit shpejt me kt pamje t zakonshme, pa fabul, t kundruar n sa e sa sallone mbi pikturat q fshihnin lakuriqsi e mureve. Krkoi t risodiste pamjen e par, si vazhdimin e nj libri interesant, t ndrprer nga nevoja t detyrueshme fiziologjike.
    Gruaja dhe i biri ishin futur n shtpi. Mbi telin e rrobave ishin t pathara ende, vetm nj pal pantallona burrash prej cohe t mir. Dielli at dit ishte tepr i ngroht.
    Kt ritual studenti e kryente pothuaj do t diel paradite,teksa ditt e javs mbusheshin me studime dhe prkushtime shoqris s re. T dy palt e kishin miratuar pranin e njri-tjetrit qetsisht, duke vazhduar natyrshm jetn e tyre, pa i zgjeruar dmtueshm kufijt e njohjes.
    Nj t diel nntori, moti papritur u ftoh dhe Eduardi pa t dilte avull nga duart e mufatura prej ujit t nxeht dhe me sapun t gruas, teksa nderte rrobat n telat e lidhura n trungjet e dy pemve .Dhjetvjeari q priste tharjen e pantallonave u b gati t futej n shtpi pr t shmangur t ftohtt. Befas, n at ast, q edhe pr vet folsin ishte e papritur, ndoshta nga thyerja e zakonit q i vogli po i bnte s diels, Eduardi pyeti:
    Ke ftoht?
    Nn e bir ngritn kokat t uditur, q nga ajo qenie e kamur dhe e palvizshme q prej disa javsh, doli ai z i shqetsuar. Vshtrimi i tyre, gati i nj triumfuesi, q nuk u ngasn t flisnin para kundrshtarit, lkundej midis mosprgjigjes, pra, mosdgjimit, q ata e konsideronin si sjellje kalorsiake, duke ia kthyer armn dyluftuesit paqsor dhe nj prgjigjeje t that e dermbyllse.
    Studenti u hodh n nj tjetr fush komunikimi, ku refuzimi t mos klasifikohej n fitues dhe humbs.
    Kam nevoj pr larjen e teshave. Mund t’jua besoj juve?
    Gruas i plqeu q tjetri iu drejtua si klient. I biri priti me lvizjet e nj portieri dhe buzqeshje t vetprmbajtur qesen rrumbullake me teshat, q studenti ia hodhi nga dritarja.
    Kaloi t sodiste n ann tjetr t apartamentit, duke e gjykuar disi fyese kundrimin e gruas tek lante ndrresat e tij. Det i kaltr me dallg t forta q masturbonin bregut dhe riktheheshin pas si kodosh t paprgjegjshm. Edhe kjo pamje ishte e strpar.
    N mbrmje djali i solli teshat e thara. Tek pagohej pa shkarazi nga qoshja e dhoms tjetr me der t hapur.
    Do t rrish? e pyeti Eduardi.
    Jo! Atje, zgjati gishtin n qoshe, ka qen nj zog i bukur brenda nj kafazi.
    ’u b?
    Iku bashk me qiraxhinjt.
    Njiheshit me ta?
    Pak. Ata vshtronin gjithnj nga deti. Juve nuk j’u plqen?
    Pak! Po ty?
    Deri para tri vjetsh, shum. Tashm,nuk e di!
    Studenti priti qartsimin.
    Atje, gishti i t voglit u ngrit mbi lartsin ku mund t kishte qen dikur kafazi me zogun, m’u mbyt babai. E zuri furtuna n det. Kishte bark t vogl, akuzoi ai varfrin.
    Tjetri nuk i dha bakshish, q pas dgjimit t ksaj historie do t ishte m stimuluese pr t’u dhn. E frenonte ajo krenaria kmbngulse, q dukej se e kishte shoqruar gjith jetn kt familje. Syt i shkuan tek ant e xhepave paksa t njoma t pantallonave t djalit. Nuk kishte pasur diell at dit dhe era kishte qen e lagsht.
    Faleminderit, i tha. Si t quajn, para se tjetri t mbyllte dern.
    Anton!
    Faleminderit, Anton!
    J’u lutem...
    Eduard!
    J’u lutem zoti Eduard, zuri vendin i vogli.
    T dielat pasuese u shtuan jo m shum se me mirmngjesimin e t dy palve. Prshndetja ndarse nuk kishte hyr ende n prdorim, o pr hershmrin e saj, o pr mos ndodhjen e t dyve ne vendet e njohura. Moti u ftoh dhe Antoni e vononte sjelljen e rrobave nj ose dy dit, sipas tekave t atmosfers. Rrinte pak n kmb dhe knaqej me at pak bised q shkmbente me studentin shpirtmir.
    Dy jav para Krishtlindjeve, ndrsa kryenin kuvendin e radhs, dhjetvjeari ia nguli me endje syt, nj anijeje t madhe e t bukur prej druri, bordi i s cils ishte nbushur me kutizza kubikshe, zbukuruar me fjongo, imitim dhuratzash, pikrisht n vendin ku qiraxhinjt e dikurshm kishin patur kafazin me zogun.
    I duket m pak romantike dhe njerzore, mendoi Eduardi. Fakti q ka zn vendin e nj kujtimi t bukur, e shton kt.
    Pas ikjes pikllim-prmbajtse t t voglit, studenin filluan ta torturonin hamendjet. Mos i ishte dukur sfiduese stolisja e anijes me dhuratat, kur ai s’ka ve nj pal pantallona n konsumim e sipr dhe nj pal kpuc q fusin uj n majat e tyre?
    Ndjenja prplitse q shoqron idealt mshirues t shtress s pasur, ndaj vuajtjeve t shtress antipode, me brejtjen e prhershme t nj vetfajsie, qoft kjo, edhe thjesht nga vzhgimi i tyre, nuk e lshoi edhe n ditt e pasme.
    Nj t diel para Krishtlindjeve vendosi t’ia drgonte teshat gruas nga dera. Donte t’i lutej t’a lejonte at, studentin, pr t’i dhuruar nj pal rroba t birit, n prag t fests s madhe. Pr t shmangur refuzimin fyes t saj, do t’i shprehte natyrshm traditn e familjes s tij, pr t gzuar me nj dhurat personin q ai do t dshironte. E ndjente mohimin e saj tek do t hapte kanalin ekonomik midis kmbve t t dyve. Nj tjetr arsyetim i prdorshm, mund t ishte thjesht simpatia q ushtronte ndaj djalit. Dhe po qe se ia blente teshat me kok t vet, me siguri q e ma do t’ia linte n dor. Asnj variant nuk i’u duk binds. Vendosi t zbatonte t dytin, duke i mshuar ans emocionale t shprehjes s tij.
    Gruaja u udit, por s’foli, kur e pa n der. Imazhi i tij pr t ngjasonte me nj fotografi pasaporte, teksa pozonte gjithher nga dritarja pjesn ballore t fytyrs me nj pjes t kraharorit dhe shpatullave. Iu duk m i shkurtr nga ’mund t’a mendonte. Kjo e bnte pakz m t afrt. Ia mori teshat dhe priti t dgjonte me kureshtjen e njerzve, t sigurt q pas dgjimit, u krkohet t japin nj prgjigje t menduar.
    Mos m paragjykoni ju lutem, filloi t flas studenti, ndrsa fjalt pasuese, m shum se krkes-false, ishin thirrje pr ndihm, refuzimi i s cils mund t’i sillte at gjmn t riut, q me siguri fshihej n at fjal t pakuptueshme “paragjykim”. Ata, nn e bir, e donin studentin, prandaj, pa mundimin m t vogl, teksa besonte se nderi ishte i dyanshm, pa borxhe pr t dy palt, pranoi.
    N mbrmjen e pas dy ditve t tharje-rrobave, doli bashk me voglushin pr t bler teshat. Eduardi ndjente knaqsin q t jepte fitorja e leht e zgjidhjes s nj situate, pas mbivlersimit t saj dhe Antoni me ndjenjn e prmbushjes s nj detyrimi, q pas vdekjes s t atit ishte shtrir drejtvizorisht n koh. U gzua prmbajtshm, teksa veshte kpuct, pantallonat dhe kmishm, duke i paguar me nj falenderim t ngroht,si nj dit e but me diell t veshur.
    Eduardi kishte pritur m shum entuziazm nga i vogli. Vrtet q ai nuk i prkiste atij grupi filantropsh t pasurish, q kryenin bamirsi vetm pr t’u prdllyer nga strfalenderimet zalisse t fukarenjve, por edhe kjo vetprmbajtje e gjithhershme dhe gjithkundshme...! T’a marr djalli...!
    Faleminderit, Eduard, e shtuan paksa dozn e knaqsis nn e bir, ndrsa gruaja e hetonte, nse kishte mbetur ndonj gjurm nga djalli i fshehur q kishte trazuar m par studentin. Fytyra e tij ishte e qet. Suksesi u sigurua edhe nga falenderimi q ai kreu. T dy palt dukeshin se ishin barabar.
    T dieln e ardhshme, teksa tri dit i ndanin nga festimi i Krishtlindjeve, pamjen ”pasaport” t Eduardit n dritare, gruaja e mirmngjesoi mjaft ngroht. Midis shum teshave t ndera n tel, dalloi rrobat q i kishte bler Antonit. I veshur me t vjetrat, mbi nj legen t vjetr e tek-tuk t ar, t “salduar” me tul buke, pa nj nga kpuct e vjetra t djalit, tek lundronte mbi nj drras, zbukuruar nga t tra ant me vela e penj.
    Faleminderit, Eduard! brriti gzueshm Antoni, teksa hareja ia kishte zmadhuar tiparet, si dielli i ors dymbdhjet!

  9. #9
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Prostitut pa dashje


    Novel


    Diskoja n fundrrugn e Dibrs, pak koh kishte q ishte hapur. Dita e ngroht e majit, q do njzetekatr or vendoste ti merrte minuta nats, e pa t udhs ta ndalonte grabitjen ndaj antipodes s saj. Madje, njerzit, q nxitonin n hallet e tyre disi t mjegulluar nga vapa, as q do ta kishin vn re kt luft t ftoht dit-nat, n qoft se dritat e para t dyqaneve ans trotuareve nuk do t ishin hapur.
    U ndezn edhe dritat e diskos. Fillimisht, dy neonet e vendosura mbi portn e drunjt e zbukuruar nga gdhendje formndryshme, n dy ant e s cils dy luan, po t drunjt, kishin aplyer gojn, duke parandjer mendurin q i pret vizitort. Nj shirit me llambushka, me funksionim r-l, , q fillonte tri metra larg ports, ngjitur me trotuarin, bnte nj kaprcim sipr saj dhe mbaronte prsri ans trotuarit, n skajin tjetr.
    Dy vajzat q shushuritnin n mesin e dy zgjatjeve llambushkore, hezitonin t hynin. Por, kur nata, vendosi t mos i lshonte m asnj minut dits, gj q e miratuan ndezja e disa dritave, n disa apartamente t pallateve prreth, ato hyn.
    Elona hodhi syt e drojtur n salln pothuajse t zbrazt. Tjetra, bjondja, dy gisht m e gjat, q nga siguria e ecjes dukej se nuk e kishte pr her t par, e drejtoi t uleshin n nj tryez, n fund t salls.
    Do rrim shum, pyeti Elona shoqen.
    Sapo erdhm! Ende ska filluar... , ssht mbushur. . - dhe ndezi nj cigare.
    Ti do, i afroi ajo paketn.
    Apa... pa... pa... , - largoi tjetra tymin me dor.
    E di, q kur t plakesh, do t jesh prsri e bukur?- e pyeti bjondja, q quhej Elsa.
    Jo!
    Kur largove tymin me dor, pr nj ast flokt e tua t zeza t fshehura pas tij, mu dukn t thinjura.
    Ashtu?- u duk sikur u udit tjetra e cila nuk po e shpjegonte dot ankthin q ndjente, nga zbraztia e salls, apo nga pritja pr mbushjen e saj. T dyja kundrshtonin njra tjetrn.
    Si mund t ndjesh ankth nga dy gjra t kundrta me njra tjetrn? -pyeti ajo Elsn.
    A? - brtiti tjetra, sikur ta kishin pyetur pr largsin e ndonj galaktike.
    Nuk e di se far m tremb! -tha ajo.
    E panjohura pohoi me siguri tjetra.
    far?- i tha Elona, m tepr me nj pyetje sqarim vazhdues, sesa moskuptues.
    E reja! -vazhdoi tjetra. -Kjo cigare q t mbyti ty, dikur m ka mbytur edhe mua. . , m ka trembur.
    Pse e pi ather?
    Q t largoja frikn. E msova dhe tani nuk trembem.
    Sa her q trembesh nga dika prqafon frikn dhe e mbyt at?
    Pothuajse!
    N qoft t del prpara ndonj luan, do t luftosh derisa ta mundsh e t t dali krejt frika?
    Shoqja qeshi me kt pyetje tejet naive t tjetrs dhe nuk denjoi t prgjigjej, vese nxori pak majn e gjuhs pr t treguar se si jepte rndsi.
    M duket se ca sy luani po t krcnojn pes tryeza larg tons, n t djathtn tnde - i tha ajo.
    Elons iu kthye prsri ankthi. Nuk donte ta shihte at luanin! Ankthi nuk iu paksua. Duhej ta shihte q ta thynte at. Duhej trembur frika. Si Elsa. Lvizi pak karrigen kur u ua gjysmndenjur n t, a thua se dystonte fustanin nga rudhat e krijuara nga ulja. U mundua t shihte n hapsirn e krijuar nn sqetull. Aty e pa edhe ai luani! U ul. Pr nj ast mendoi se iu largua ankthi. Ndoshta ngaq ato nuk ishin sy t uritur luani, por t urt, t ngopur. Ankthi iu kthye prsri. Pikrisht se syt e luanit ishin t ngopur. Pra, nuk ishte i egr... nuk ishte luan!
    Akoma skan ndrmend t fillojn, po na z gjumi, -tha Elsa e mrzitur pr orkestrn, q nxirrte disa tinguj pa kuptim e t shkputura njra nga tjetra.
    Pas disa minutash tingujt u lidhn nn ritmin e nj rroku t fort e shprthyes, q me tonet e larta e harbute ndaj qetsis s sapoprishur, lajmruan pr mbretrimin e tyre disa orsh. Askush nuk u ua, a thua nuk ishin bindur ende pr ardhjen e astit t pritur.
    U bindn. Fillimisht u ua nj ift n tavolinn pran ports. Radhn e dyt e prfaqsuan nj grup djemsh e vajzash, q dukej se i prkisnin nj shoqrie. Kta, njhersh me fillimin e krcimit, nisn t qeshnin. Me siguri, gjithnj kur vallzonin, qeshnin. S treti... u ngritn pothuaj t gjith.
    Tundu nn ritmin e muziks. Si un... si t tjert, -i jepte kurajo Elsa Elons.
    Ha, ha, ha, - qeshi tjetra pr ti dhn zemr vetes.
    Asnj nuk t sheh, m kupton, asnj... -prpiqej tjetra pr ti drguar zrin duke ar tingujt e fort.
    Elona u tund. E kishte kapur frikn dhe po e mbyste. Peshonte her mbi njern kmb e her mbi tjetrn. Kur u bind se lvizjet e tyre kishin hyr n rezonanc me muzikn, nuk ndjeu m ankth. Kishte br si Elsa! Elsa dinte bnte! Ajo ishte moderne, por jo e shthurur. Ajo nuk do t pranonte kurr t kishte nj shoqe t shthurur! Moderne ... po!
    Sa t bukura dritat! Sa e bukur muzika!
    Elsa i ktheu kurrizin duke i br shenj, q ta ndiqte edhe ajo, pr t krcyer shpin m shpin.
    Ti krcen shum bukur, -i tha Elona shoqes.
    far? -ulriu tjetra.
    Krcen shum... bukuuuur!
    Edhe ti krcen bukur! -i tha nj z pran veshit.
    Luani! Nuk e kapi ankthi! As dshira pr ta dgjuar prsri at z. Vetm kureshtja.
    Elsa iu kthye prball. U kthye edhe ajo.
    Cili sht ky?-e pyeti ajo Elonn me tonin e kujdestares.
    E ke marr n patronazh? -qeshi si pa djallzi ai ky-ja.
    ǒdo, - i bri karshillk tjetra.
    T vallzoj me shoqen tnde pa mbikqyrs. T vallzoj kshtu me kdo!
    Un nuk mbikqyr! -iu prgjegj Elsa that.
    Ather po krcej!
    Sigurisht.
    Orkestra filloi nj tango t vjetr.
    T plqen? -pyeti djali Elonn.
    Po!. . Ty?
    E mir!. . E ka pas vallzuar gjyshi im dikur!Ndoshta me gjyshen tnde!
    Gjyshja ime nuk dinte t vallzonte t till muzik.
    Nuk e linte yt gjysh t krcente? Ishte fanatik?- pyeti ai mes t qeshurave, me sigurin q kan disa djem pr tu dhn rrug bisedave.
    Nuk e di, -buzqeshi ajo.
    Shoku i tij i tavolins, q krcente me Elsn, e thirri Andi! Pra ky luani ishte Andi. Nuk ishte shum i gjat, disa gishtrinj mbi Elonn, por me shpatulla t gjra dhe trup t lidhur. Prandaj, mbase asaj i dukej i gjat. Nuk e dinte, n t gjith djemt me t till siluet dukeshin kshtu t gjat!
    Shkon n gjimnaz? -pyeti srish tjetri.
    Po! Sivjet mbaroi maturn.
    Ke dshir t vazhdosh studimet, - pyeti mbl, a thua se e dshironte vrtet nj pohim.
    Po!
    Sa pak fjal thua! Megjithat, m duket sikur thua shum. Kur t pash pr her t par q nga tavolina ku isha ulur, mu duk se t kisha par diku. N t vrtet sht e para her q t shoh! Nuk t ka ndodhur edhe ty ndonjher kjo?
    Nuk e di! - tha vajza.
    Do t thuash q nuk je e sigurt?
    Mbase!
    Ai e rrotulloi nn refrenin e kngs q kndonte nj nga djemt e orkestrs. Ishte mallngjyese dhe fliste pr ikjen e nj emigranti dhe ankthin e vajzs q e priste t kthehej.
    Andi pshertiu!
    Nuk t plqen? -i tha Elona.
    Nuk e di, m trishton... Edhe un jam emigrant.
    Ah, ... -tha ajo me keqardhjen e lndimit, q mund t shkaktoi tek tjetri. -N vend ke emigruar?
    N Greqi!
    Kam nj kushri t par atje, mbase njiheni!
    Athina nuk sht rruga kryesore e lagjes ku ti banon dhe njerzit nuk bjn xhiro si n bulevardet e qyteteve kryesore shqiptare!
    E di! Ka shum makina, njerz, drita. .!
    Befas korenti u pre dhe dritat e lokalit u fikn. Kitarat elektrike pushuan, ndrsa tingujt e nj fizarmonike vazhduan pr inerci muzikn. Pushoi s knduari edhe djali, q njkohsisht i binte njrs prej dy kitarave, pikrisht n fjalt e vajzs, q dyshonte se harresa e t dashurit, kishte t bnte me... ndonj tjetr vajz..., atje... n kurbet.
    Atje nuk priten dritat, - i foli Andi pran veshit.
    Elons iu kthye ankthi. Afrsia e tij n errsir e shqetsoi. Shpesh her djemt, si pa dashje i afronin vajzat aq afr, sa gjoksi i tyre gati sa scikte at t tyre.
    Ai nuk e afroi. Madje edhe gjat vallzimit nuk pati br asgj t till. As gishtat nuk ia pati vn mbi mbrtheckat e sytjenave, si pr t luajtur me to, si me tastiera.
    Elona! - dgjoi Elsn.
    Ktu jam, -tha ajo dhe u lshua nga duart e Andit.
    Mendoj t ulemi, skemi bjm tjetr. Si thua ti? - iu drejtua Elsa djalit, me tonin midis ironis dhe mirsjelljes, q karakterizon zakonisht vajzat apkne.
    Sigurisht, nuk sht nn patronazhin tim - ia ktheu ai, me t njjtn mnyr.
    Tjetra qeshi vetm me cepin e buzs. U ndezn disa qirinj.
    T recitojm Naimin, - tha dhe ndezi nj tjetr cigare.
    Nuk di si ti kaloj ort njeriu i gjor. N socializm me zor t linin t shkoje n mbrmje vallzimi, sot t ln t shkosh ku t duash. Krce sa t plassh, t thon! Plas n errsir! - dhe lshoi nj shtllung tymi.
    Elona ndoqi gati fshehurazi lvizjen e mjegulls tymore dhe kur ajo mbuloi pamjen e tryezs ku ishte ulur... Ai ... Andi, me shokun e tij... E pa! Edhe ai po e shihte! Mbase kishte koh q e vshtronte, por ajo nuk mund ta shihte pa tym, do me thn prapa tymit. Prsri ndjeu ankth. Ai e trondiste sa her q shoqja tymoste. Pastaj e shtypi cigaren me forc mbi tavll. N qoft se gjarprit i shtypej koka, ajo e shtypte cigaren nga menderja.
    Kurse ajo, Elona, nuk ishte n gjendje t shtypte asgj. As frikn, dyluftimin mes dshirs pr ta par tjetrin dhe gjoja mos interesimit pr t! Do ta shtypte! E shtypi! Oh ... Ai kishte ikur. Kishte pritur m kot se mos ajo budallaka do ta shihte nj ast.
    Provinciale mbete, shau veten. Kaq vjet q kishin zbritur nga Lezha n Tiran dhe asaj nuk iu nda ajo drojtjeje prej fshatareje. Kjo e fundit ishte sharja m e rnd q mund ti thoshte vetes. Lndimi m i madh, q mund ti bje nj vajze, t ardhur s fundi nga rrethet n Tiran, ishte kujtimi i origjins s saj.
    Kurse Andi nuk e pati lnduar fare, as n errsir dhe as n drit, kur kndohej knga e kurbetit.
    Dritat erdhn! Andi ... jo!
    Elsa u ngrit t krcente me nj djal, q si tha, e njihte q nga fmijria, kur kishte banuar dikur tek pallatet e Lans. Qeshnin me z! Me siguri kujtonin fmijrin. Elsa gjithnj me z qeshte. Madje edhe mendimet donte ti thoshte m z.
    Ndjeu q dikush po e shihte, n fund t lokalit. E pa! Nuk ishte Andi! I ktheu shpinn. Tjetri nuk erdhi.

    Ishte ora e tret e msimit. Dielli i transferoi rrezet nga banga e fundit ku ulej Elsa, n at t parafundit, ku gjendej Elona. Pothuaj t gjith nxnsit pran dritareve ndiqnin ndeshjen e volejbollit t klass paralele, n nj nga qoshet e kndit sportiv t shkolls. Sapo msuesja kthehej nga klasa pr tiu shpjeguar ushtrimet e trigonometris, aq her e trhiqnin ata shikimin nga jasht, duke e ndjekur me interes! Kthimi i shpins s saj klass, ndiqej nga automatikisht me kthimin e tyre ndaj dritares, n nj knd gati gjashtdhjet grad.
    Nj raket letreje ngeci n flokt e Elons. Ajo e la ndeshjen e volejbollit dhe u prpoq t gjente me sy drguesin. Nuk e gjeti! Leximi i letr-anijes do ti zbulonte vetnisjen e saj. Skishte fjal. Ishte nj ekuacion me pes t panjohura. E zgjidhi. E njohu! T dua, shkruante kapiteni misterioz.
    Kush kishte guxuar t bnte shaka? Shok apo shoqe?! Syt e saj radar krkonin. N rreshtin e bankave pran murit, iu zgrdhi fytyra e Besimit. Mbi ann e pashkruar t anijes, ajo shkroi prgjigjen me pes t njohura: Gomar!
    E nisi. Ajo qndroi mbi bankn e Besimit, s bashku me vshtrimin e msueses. Takat krcitn katr-pes her deri n bankn e djalit dhe ajo buzqeshi si djallushk me prmbajtjen e saj. Duke menduar se po i bnte lshim t riut me mos-leximin e saj para shokve, i tha vetm:
    Vrtet je i till?
    Msuesja ishte e re dhe si shumica e simotrave t saj, nprmjet shprehive t zgjedhura prpiqeshin t dukeshin sa m trheqse n syt e nxnsve.
    Besimi e lexoi, pasi ajo ia hodhi mbi bank, si dika tanim t pavler. U nervozua dhe e shikoi Elsn egr. Ajo ia ktheu me mblsi t shtirur dhe tolerancn e nj fituesi t prhershm.
    Vesht llapush t djalit ishin skuqur dhe dy tufa floksh t lpira me llak sipas mods s fundit, i ngriheshin mbi kok.
    Ndrkoh n klas po prhapej e vrteta mbi prmbajtjen e letrs dhe do njrin q e msonte at e kapte nj murmurim e qeshure, e cila si val e leht deti kalonte nga banka n bank.
    Ra zilja dhe dallga e nxnsve u sul drejt ders gati pr ta shprthyer at.
    ǒia punove, -i tha Elona duke ecur n drejtim t kangjellave rrethuese t oborrit.
    Elona!-ia nguli syt tjetra, teksa u mbshtet tek kangjellat, si pr t fituar siguri pr ato q do t thoshte.
    far?
    Dua t iki!
    Ku? -gati sa nuk ulriu tjetra.
    Elsa ikte gjithmon ku t donte. Por kjo ikje kaq e menduar, iu duk shqetsuese. Pse e mendonte, dukej se ia kishte frikn. Si dukej, prgatitej ta kapte pr ta zbuar at.
    Para se shoqja t prgjigjej, Elona e pyeti prsri, si pr ti dhn koh ta mendonte kt ikje trembse.
    Ku?!
    N Itali, -tha Elsa dhe shikoi jasht kangjellave, ku ajri dridhej nn nxehtsin e diellit dhe t dukej se rruga ishte prmbytur nga ujra t papritura.
    N Itali?! -thirri fort shoqja.
    Po, n Itali! Ja ku sht... Nuk sht n Polin e Veriut -dhe tjetra tregoi me dor pas hekurave, pas det-ajrit t dridhshm, sikur Italia t gjendej n trotuarin prball, atje ku dyqanxhinjt, sikurse banort e pallatit mbi ta, mallkonin shekullin e elektroniks... pa drita, pa uj.
    Me k dhe si do t iksh?
    Me time motr. Ajo ka marr sonxhornon. Do t m nxjerr edhe mua viz e kur t vij n ver, me t shoqin, do t m marr me vete.



    Mamaja ka filluar t qaj q tani. Im at i thrret Enver Hoxhs t ngrihet nga varri e t mbyll kufijt, q t kthehen t gjith shqiptart nga bota. sht nishan fare! Deri dje e shante pikrisht pse mbylli kufijt.
    E do t bsh atje?
    Do krkoj pun dhe njkohsish do vazhdoj nj kurs pr kozmetik. N qoft se nj dit arrij t rregullohem si dua, pr shembull, t hap nj dyqan timin, do t t marr edhe ty. Vese, n qoft se do t kesh ti fat m t mir se un.
    Ather do t t marr un ty!
    Tjetra e prqafoi. Elonn e shqetsoi ai prqafim. Iu duk si parathnie e ndarjes s lajmruar.
    Sikur po ikn tani, - i tha duke larguar kujdesshm nga vetja.
    Nuk e di sakt se kur do nisem, por nuk do ndahem me asnj.
    Pse?
    Nuk m plqejn ndarjet. Do t nisem, si nisem do mngjes pr n shkoll, me mendimin se pas disa orsh do kthehem prsri. Nuk i duroi dot mallngjimet e t tjerve. Do fillojn t qaj tezja, hallat, daja. E di shum mir se do m thon. Tezja do m kujtoj copza nga fmijria ime, daja se si m shkulte dhmbt e qumshtit m fije t lakuar, halla sa do nis t flas... nuk flas dot, ndrsa i shoqi i saj, ai rrypi, do mbaj leksione mbi kapitalizmin e socializmin.
    Me mua do t takohesh?
    T thash me asnj.
    As me mua?! shqeu syt Elona.
    Aq m tepr me ty!- tha tjetra dhe nxitoi t futej brenda, para se dezhurni i radhs t mbyllte dern.



    At vit m shum se kurdoher, Adrianit i ishte mbushur mendja se ishte i pafat. Pafatsia e vetes nuk kishte m at rndsin q mbart kjo shprehje, kur do njeri, pasi nuk arrin dika q dshiron shum, e prfshin veten n kategorin e njerzve t till. Mbi shpin, tanim nuk mbartte vetm fatin e tij.
    Teksa hapnin kanalin ku do t vendoseshin tubat e ujit , u prpoq t kujtonte se kur e kishte ndjer pr her t par veten t till. Kur kishte mbaruar tetvjearen, mbase ather kur prindrit vendosn ta onin n shkolln ushtarake Sknderbej, pr t lehtsuar gjendjen ekonomike t familjes. I vllai, m i madh, akoma nuk kishte mbaruar studimet e larta, pr Financ. Nj pjes t t ardhurave t familjes drgoheshin pr t. Dy motrat e vogla binjake, gnjeheshin akoma me fustanet e bluzat e njra-tjetrs, hiq njra, laj e vish tjetra, e kshtu me radh. Atij i kishte rn fati i kurbanit. Kishte ndjer zili pr t madhin, megjithse e donte dhe e adhuronte q n vogli. Me kt zgjidhje t prindrve, ishin vrar dy zogj. Edhe me shkoll e bnin djalin, edhe para nuk paguanin. Kur tu vinte radha dy t voglave, vllezrit do t ishin n pun dhe do ndihmonin n arsimimin e tyre. I kishte ardhur tia fuste mureve me grushta! Rrobja e blert, prve qndrimit Gati-tu!!
    , do ta kufizonte edhe n njohjen me vajzat. Dihej, q ato nuk paraplqenin dhndur t till, q gjith jetn ishin me rroba krahve! Pas mbarimit t shkolls, kushedi se ku do ta syrgjynosnindhe prve vshtirsive t zanatit, do ti duhej t gjente bashkshorten e duhur.
    Ditn q do t nisej pr n Tiran, prindrit kishin mbledhur t afrmit n darkn e prcjelljes. Midis dollive, n adres familjare dhe partiake, dgjoi xhaxhan t ngrej gotn pr ushtrin popullore.
    Rroft dhjet korriku!- kishte thirrur ai me entuziazm.
    Gotat me lvizje t prera ishin takuar n qendrn e tryezs.
    Ai nuk po ikte ushtar! Po tia thoshte kt xhaxhait, ai do i prgjigjej se i gjith populli ishte i till, aq m tepr ai, q do t prgatitej pr t komanduar ushtart. Kurrher si at nat, nuk kishin folur aq mir pr t, Adrianin. Dgjonte pr veten cilsi t tilla, t cilat nuk dinte se i mbartte. I zgjuar, trim, e ardhmja e atdheut, i dalluar... etj... etj. . . , tamam si fund-dftesat e tetvjeares. Madje edhe kur ndrroheshin msuesit kujdestar, ato fjal prsriteshin njlloj, a thua se ato ia linin amanet prshtypjet njri-tjetrit.
    Iu duk sikur i kishte ardhur fundi i jets. Nuk donin ta prcillnin me fjal funeralesh. Ishte i ri. Donte t shkonte n mbrmje vallzimi, ta plqenin gocat, por pa rroba ushtarake. Vitin e par bri si bri, duroi. T dytin, vendosi t mbetej n klas dhe n tri lnd: matematik, fizik dhe gjuh.
    Prsri u mblodhn t afrmit. Prmbledhjen e hidhur, q zakonisht thuhej n fund, xhaxhai e kishte thn q n fillim.
    Ata kishin pritur, q t mblidheshin pr at Adrianin, me gzim, pas shtat vjetsh. Prap kishin ndrmend tia fusnin. Shyqyr q ajo shkoll kishte vazhdim t strgjat dhe ather do ta zgjasnin tavolinn me ato dy kanatet e vogla t drunjta, q paloseshin nn t.
    Por ata nuk e kishin pas ditur q biri dhe nipi i tyre, kishte pas qen i till e i ktill... dhe ktu renditeshin nj sr cilsish, q ai vet nuk e dinte q i kishte mbajtur t fshehura. Ishte me nj fat t paprcaktuar.
    Q t ndihmonte n ekonomin e familjes, u regjistrua n gjimnaz natn dhe ditn filloi pun n uzinn mekanike. Familja nuk do shqetsohej pr arsimimin e fmijve. Tanim ndihmonte edhe me t ardhura. Cilsimet fisnore pr t u zbutn, duke qndruar n nj mesatare konstante, deri para dy vjetsh, kur 1997-ta, e detyroi t merrte rrugn e Greqis...



    Ardo! -i foli Bujari, lre trapanin dhe eja m ndihmo t shkarkojm tubat nga kamioni.
    Ishin ditt e para t majit dhe n mesdit dielli digjte. Muajve t dimrit, ndillnin vern t vinte sa m shpejt dhe vers uronin mbarimin e saj nj or e m par. Pranvera dhe vjeshta ishin br pothuaj t pakapshme. Njerzit e sidomos femrat, ankoheshin se nuk arrinin t provonin garderobn e ktyre dy stinve, pasi, dy t tjerat me egrsi, nuk linin vend pr to.
    Solln nj rumun dje, tha Bujari.
    Si duket, punon?
    Skuptohet ende! Nj pjes e tyre nuk e durojn gjat punn e rnd dhe largohen.
    Ne slargohemi!
    Po! Ne! I mbusha nnt vjet!. . Ti?
    Dy!
    Je i ri akoma. Stazhier pothuaj, qeshi tjetri.
    Kur ke ndrmend t kthehesh, pyeti Adriani.
    Kur t qetsohen gjrat n vend e t kemi pun edhe atje! Dua... por akoma kam frik.
    Edhe ktu nuk rrihet, -i tha tjetri.
    Ktu nuk rrihet, atje nuk vihet, tha Bujari me t till maraz, sikur t kishte thnMedet!
    Flaku nj paqet t boshatisur.
    Ke cigare, pyeti t riun.
    Po! Merr, i zgjati Adriani me knaqsi nga t tiat.
    ǒbre me tt nip?-tha pas thithjes s fort q i bri cigares.
    Javn tjetr e sjellin n spital. Operimi i kancerit krkon para. Gjasht milion dhrami m krkon mjeku. Dy i kam grumbulluar me pun e me borxhe posht e lart. Pesqindmij, m tha mjeku, do t m mi zbres nga pagesa. M duhet t plotsoj t tjerat.
    E di i vogli, q i ka humbur prindrit n aksident?
    Jo! Kush guxon, pshertiu thell Adriani.
    Iu kujtua dita, kur i vllai bashk me t shoqen ishin nisur n nj dit me diell, si kjo, n qytetin e lindjes s saj, n jug t vendit. Gjith natn kishte br ftoht e rn shi. T nesrmen n mngjes, nj diell i ngroht kishte prkdhelur plagt e lbyrta t natyrs, si pr t mos i lnduar. N mesdit ishte ashprsuar dhe kish filluar t digjte.
    sht tamam pr t udhtuar, kishte thn e kunata.
    Esht pranver, . madje ver, kishte nxitur ajo t shoqin
    Ishin nisur! Nuk ishin kthyer!
    Ishte edhe koh e mir, kishte thn dikush m von, n nj nga dhomat e ngushllimit. Ver fare!
    Prap ajo vera! Si sirenat e antikitetit i kishte ndjellur drejt fatkeqsis. Rrugs ia kishte zn fytyrn atij plakushi diell dhe kishte derdhur prrenj shirash. Prve mungess s kurrmbushur, i kishin ln amanetin e pa fjal, t birin.
    Gjma ishte shtuar kur u msua se n trupin e voglushit, nj topth helmi, endej midis veshks dhe tmthit, pa i prekur ende ato. Duhej shptuar sa m par.
    Do ta shroj un, u kishte premtuar ai prindrve.
    ǒbn bir? e kishte pyetur ajo para disa ditve n telefon.
    Amanetin bir, e kishte kuptuar ai.
    Krkonte t punonte mbasditeve sa t mundte. Ndodhte pr jav t tra t mos punonte mbasditeve dhe pr nj koh t gjat t cfilitej deri von, duke ndjer mall pr vetzgjimin.
    E uditshme, po i thoshte nj puntor Bujarit. Dje pash n televizor, se si nj mi qndronte mbi shpin t nj mace. U bn miq hasmit. Bota shkon drejt tolerancs.
    Para nj jave erdhi kryeministri shqiptar dhe kt e msuam vetm nga lajmet shqip. Media televizive greke nuk foli fare. Nj xhiraf t ngordhi n Afrik, e japin menjher... Toleranc... m...!



    Se si ishte ky shiu i Tirans! I shtruar, i but dhe i gjat. N ish-Lezhn e saj ishte i prer, i shpejt, mbaronte pun shpejt. Q ishte i but, i plqente, por kaq i gjat...!
    Si n Paris, i kishte thn njher Elsa, duke mbyllur syt, a thua se ndrronte dit e kujtime t shkuara atje.
    Ke qen ndonjher n Paris, e kishte pyetur shoqja.
    Jo, kishte thn tjetra me keqardhje.
    Pse i mbyll syt ather?
    Q t shkoj atje!
    T tremb ndrra pr t shkuar atje?
    Pak! Por nuk sht e leht hprh q ta kap. sht shum larg Parisi.
    Elona u fut n dyqanin e buks. Priti radhn, sepse n t vinin edhe nga lagjet fqinje, pr shijen e mir t tyre.
    Edhe ti ktu blike buk?- e pyeti uditshm dikush pas krahve.
    Ishte Andi.
    Po!
    Ah, nuk e dija, tha tjetri kot, sikur t krkonte falje pr dika t pakuptimt. Mbase pr t bindur tjetrn q ai e blinte bukn aty rastsisht.
    Dhe po ta dije, u prpoq ajo t hynte n loj.
    Do ta blija bukn do dit ktu.
    Pse nuk e blen ktu zakonisht?
    Jo gjithmon! Q sot do t ndryshojn gjrat.
    Andi vuri duart n mes dhe i buzqeshi apknshe.
    Donte apo sdonte ajo, ktej e tutje ai ktu do ta blinte bukn. N fakt, ajo donte! Por pr sa koh do e vizitonte at dyqan? Ta pyeste? Pse? Ai do t largohej dhe kaq shpejt sa e njohu, aq shpejt do ta harronte. Megjithat dshronte t dinte kohn e largimit t tij.
    Pas dy javsh nisem, i tha ai duke e ln t uditur. Elonn pr prgjigjen e pyetjes s pa br.
    Pas nj jave pres t marr vizn s bashku me nj shok timin. Ai do t kthehet n Greqi vet i dyt, me t dashurn, t fejuarn. Deri tani banonim s bashku n nj apartament t vogl t marr me qira. Tani e tutje do t jem vetm. E di do t thot t jesh i vetm n kurbet?-dhe i hodhi vshtrimin e nj njeriu, q i dhemb m shum kur nuk ia kuptojn dhimbjen.
    Elona skishte par kurr nj vshtrim t till ku t kaprtheheshin dashuria, shpresa dhe e pashpresa, vetmia dhe etja pr jetn.
    Jo, tha jo me z t ult, si t mos i trembtte ato.
    Ai nuk u tremb. I tha mirupafshim dhe u largua but, si shiu i Tirans, i Parisit.
    Elona ndoqi ecjen e tij, me pantallona xhins t puthitura pas kmbve, tek kujdesej tu shmangej gropave me uj. Nj makin kaloi me nj shpejtsi gati skterr, duke ngritur nj hark t madh crkash uj e balt. Ai u smbraps me shpejtsi duke u ruajtur nga ndotja. Edhe zmbrapsjen e kishte njlloj t bukur si ecjen.
    Mos kishte rn n dashuri? Apa. . pa... pa...!-kundrshtoi veten si nj mama e regjur nga jeta. Duhej t mbaronte shkolln dhe m pas ta lidhte fatin me nj djal t mir. Tani as q mund t bhej fjal pr martes... , pra dhe pr dashuri, sepse n familjen e saj e dyta nuk mund t kuptohej pa t parn. N fund t fundit, ajo vetm e plqente Andin. Edhe ai nuk i kishte afruar m shum se nj njohje t plqyeshme. Ishte shum i matur pr t thn dika m shum. Pra, ishte serioz! Por ajo ishte akoma e vogl dhe larg pr t menduar, se ky ishte serioziteti q i duhej familjes s saj.
    Do vij nesr t blej buk, i thirri q larg para se t humbtte pas nj kthese.
    N qoft se do t ishte katr vjet m e madhe, mbasi ai do ti kishte thn: Do vij nesr t t shoh!
    Sa keq q nuk ishte katr vjet m e madhe!
    Mbasdite u vonua pr t mbaruar msimet.
    Ke ndonj provim nesr? e pyeti e ma.
    Po, e gnjeu ajo pa turp.
    Pas msimit t do lnde pushoi m gjat s kurr.
    Jasht, q larg, dgjoi nj kng piklluese, si kng kurbeti. Fjalt iu dukn t njohura, si mall rilindasish. Kurbet... do t thot... mall! Kurbet i rnd, si ai i Greqis... mall i rnd!
    Iu kujtua pshertima e Andit! Tani do t jem vetm, i kishte thn. Edhe kur pshertinte, dukej aq trheqs!
    A kishte ndonj vajz atje n Athin? Po t kishte, nuk do ti kishte thnDo vij t blej buk nesr! Mos kishte ndrmend, ti krkonte t bhej vajza e tij? Por asaj i duheshin edhe katr vjet q t pranonte nj propozim t till!... Sa keq q ishte katr vjet m e vogl! N qoft se ai i propozonte dhe ajo do ti thoshte ssigurisht jo, ai do krkonte tjetr vajz. Ajo nuk donte q ai t krkonte vajz tjetr. N qoft se i krkonte ta priste katr vjet, a do besonin n pritjen e njri-tjetrit, nga t dy ant e kufirit?
    Kur fqinja e saj Bardha, i kishte vn kusht t fejuarit, t mos flinin bashk para martess, ai i skuqur sy e vesh i kishte thn: Mendon se duhet t agjroj deri ather? E kishin prishur agjrimin, por edhe Bardha nuk e kishte krkuar prsri at.
    Historis i hodhi nj sy dhe pas saj u fikn dritat. Verbazi gjeti qirin dhe shkrepsen. Pr t parn her nuk i erdhi keq q ato u fikn. Tej dritares, pa q lagjja n veri t tyre, ende kishte. Do tu vinte radha edhe atyre t zhyteshin n errsir. Vrtet, si ta ndillte me mendimet e saj, i gjith qyteti u pllakos n errsir, lluc, mrzi dhe ... kurbet!
    Elona, eja t ham dark! St kam par t hash sot, i thirri e ma q nga kuzhina.
    Nuk e pyeti t mn si gjithmon, pr llojin e gatimit. Nuk kishte oreks.
    Ha, gati e urdhroi i ati duke i zgjatur nj fet buk.
    Nuk dua, e shtyu ajo me dor dhe rrufiti gjelln akoma t ngroht.
    Nesr t mos mbejm buk, i tha Zerina t shoqit. Ka tepruar boll.
    Elona mori nj fet. Pas pak krkoi nj tjetr.
    I ati ia zgjati me knaqsin e prindrit, kur sheh q fmijs hams keq i kthehet oreksi.
    Merr edhe ti nj, gati e krcnoi ajo vllan m t vogl.
    Merr pr vete, iu kthye ai me inat.
    Po nuk u shndoshe pr nj jav, nuk t marr n ditlindjen e Elss! Nuk kam ku shkoi me nj ngodhalaq si ti.
    Ngordhalaqe je vet, kmbnguli i vogli, pr tiu prgjigjur me t njjtat arm, si bjn t gjith t vegjlit.
    Vet hngri me siklet t madh edhe dy copa t tjera. Prindrve u erdhi ehrja n vend.
    Duhet t blejm buk nesr, tha Zerina. -Po mbaron.
    Aty nga mezi i nats u lidh korenti. Llamba q n astin e shkputjes kishte qen e ndezur, ndrioi. Prgjumsh, Elona nuk vendoste t ngrihej e ta fikte, q t mos shqetsohej prej saj, apo kjo ngritje do t ishte gjithashtu shkak prishjeje gjumi. N t dy raste nuk mund t flinte e qet.
    Nuk u ua. Mbase pr pak minuta do t msohej me dritn dhe do t mund t flinte e qet. Nuk u msua. U ngrit dhe e fiku. U rrotullua disa her n krevat. Kur mendoi se gjumi po i afrohej prsri, thell, n errsirn e jashtme, dgjoi zrin e nj kndezi. Duhej t ishte tepr larg, pasi ajo me zor e dgjonte. Por edhe me at z t pakt, q i arrinte n vesh edhe kur kto u prpoq ti mbyllte me jastk, gjumi nuk e zinte. Sapo niste intervali i kikirikutt radhs, truri i saj gatitej t dgjonte piskamn e radhs s kndesit. Madje zri tij sa vente e bhej m kmbnguls pr tu prishur gjumin qnieve t gjalla. Patriark i pandreqshm, e shau ajo.
    Kryeqytet me gjela, pa drit!... Me kurbet!
    E vendosi kokn prsri mbi jastk. Duart i futi nn t dhe padashje e shtrngoi fort. Andi, foli me vete. E prsriti disa her emrin e tij. Prsri iu shtrngua jastkut. At mbasdite do shkonte t blinte buk. Kurr nj gj, q kishte qen kaq rutin, nuk kishte marr at rndsi, q po merrte tani.
    Po Andi flinte? A e kishte dgjuar edhe ai kngn e kndesit? Oh, prartje! Nat e trazuar! Andi ishte vetm nj i njohur!
    N t aguar e zuri gjumi!



    Ardianin e zgjoi tringllima e ziles. Ishte e diel e do t donte t flinte akoma, meqense nuk punonte at dit, por instiktivisht, e kishte kurdisur at n mbrmje. Rrall her kishte qlluar ta merrnin n pun t dielave, kur kishte dal n sheshin e Omonias. Nj dit pr pak e kishte kapur policia. Nuk doli m. Vshtroi ngeshm dhomn e vogl t garsonierit, ku banonte, n katin e shtat te nj pallati, ku gjat gjith dits nuk pushonin zhurmat e makinave. Lagshtia q kapte gjysmn e tavanit dhe gjysmn e murit prball krevatit ku flinte, kishte krijuar figurn e nj gjigandi t mykt e t sterrosur. Meqense mbi banesn e tij ndodhej tarraca dhe apartamenti kishte njqind vrima t pazna, lagshtia deprtonte lirshm, duke krijuar at objekt arti, q si dordolec, me nj sy n mes si ciklopi, shihte kanatet e dritares, q i rrinin t hapura midis kmbve. Vetm mbi to nuk kishte mundur t shtrinte pushtetin e tij, gjiganti i Rodit, si e kishte emrtuar Ardiani. V!
    etm nj lyerje ose nj dor gruaje, gjat pastrimit me klor, mund ta zhdukte at prbindsh. Me hallin q e kishte zn me t nipin, nuk ia kishte ngen lyerjes. Sa pr grua as q mund t bhej fjal, jo m pr ta paguar, por. . as. . si grua, aty nuk kishte shkelur askush.
    Zbriti pr t bler cigare. Sapo hapi dern e ashensorit u prball m nj fqinje t moshuar, q me ardhjen e tij n kt pallat, i kishte falur nj dollap t vjetr, t paprdorshm m pr t. I kishte hyr n pun.
    Si je djali im, e pyeti me nj z midis ngrohtsis dhe llogaris krkuese pr humbjen e tij, meqense ajo, si ish emigrante me t shoqin n Gjermani, e dini mir do t thoshte emigracion, andaj u afronin ndihm do njeriu t till, sigurisht kur ai kishte sjellje t mira!
    Zonja, e veshur shik dhe me sjellje aristokrateje t sforcuara, ishte si shumica e grekeve, q t llastonin me dhjetra fjalza prkdhelse, ku m i prdorshm nga t tr ishte premri im! Iu kujtua rrfimi i nj shoku t puns, Thomait, i cili, i sapo ardhur n Greqi, me nj fjalor tepr t varfr, kishte punuar n lyerjen e nj shtpie. Pazari ishte br, sigurisht me pagesn q merrnin shqiptart. Gjat gjith kohs e zonja e shtpis, tej mase e sjellshme, kishte komunikuar tepr ngroht dhe vazhdimisht prsriste The mu, varianti i shkurtuar n greqisht i Theo mu, q do t thoshte Zoti im! I ziu Thoma tek shihte at grua shpirt njeriu, kujtonte se i drejtohej atij Thomai im! Kshtu i kishte ndodhur ti drejtoheshin edhe n nj tjetr ambient me grek. Gati i mallngjyer, kishte folur me vete: kaq shum m duan mua kta! N fund t puns, zonja i kishte krkuar ti kryente dy meremetime t voglan banjo, q i kishin ngrn katr or t mira. Puna shtes ish!
    te llogaritur n pagesn fillestare. M von, kur kishte msuar kuptimin e vrtet t atyre fjalve, ishte ndier aq keq, si mund t ndjehen njerzit, kur msojn se n prqeshjen nga t tjert kishin ndikuar edhe ata vet, madje me zell! Q at dit, n shpirtin e tij ishte ngjallur pasioni ndshkues i Monte Kristos. ndrra q ushqente ishte zhvillimi i vrullshm i ekonomis shqiptare edhe kthimi i gjith emigrantve n atdhe. Ktu, kusht ishte q asnj kmb shqiptari t mos mbetej n Greqi. Lulzimi i befasishm i Shqipris, duke e tejkaluar ndjeshm at grek, do ti kthente gjrat nga e kundrta. Grekt do emigronin n vendin q e kishin shar e prbuzur aq shum padrejtsisht dhe ai t realizonte dshirn e tij t madhe: t bhej brigadier i tyre!
    Zoti na ndihmoft t gjithve, i tha zonja q bisedonte me Ardianin n prag t ashensorit dhe vshtroi tavanin, nga ku Ai, e shihte dhe e dgjonte edhe prtej shtat kateve.
    Sikur kjo grua e mir ta ndihmonte me para hua, n qofte se msonte pr t nipin! Ai do punonte si qeni, derisa tia shlyente. Nuk do ta lyente dhe as do ta lante gjigandin e Rodit. Le q, ai i duhej edhe pr shoqri!
    N portn e pallatit hyri nj grua dhe biseduesja e Ardianit i krkoi ktij t falur. Tjetra erdhi e qndroi midis t dyve, duke u interesuar t msoj pr identitetin e djalit, q si duket e mori pr ndonj t afrm ose mik t familjes s t njohurs.
    Nj i njohuri i im, i tha ajo me tonin e atyre, q prpiqen t justifikojn lidhjen dashurore me miqsin familjare!
    Nuk kishte pr ta ndihmuar! Shuma q ishte detyruar t mblidhte pr operimin e t nipit, i dukej si nj bunker i pashkatrrueshm. Por, ai kishte dhn besn se do ta shptonte! Fjal greke kishin udhtuar kudo n bot q nga ndriimi i antikitetit t tij. N Shqiprin e tij, sidomos n jug t vendit, ato mund ti gjeje me bollk. N t kundrtn, n vendin fqinj, kishte arrir ajo dyrrokshja shqiptare, besa, t cilin ai nuk do ta shkelte kurr! Kurr! Kur, bir?! Kto dy ndajfolje kohore i vrtiteshin si satelit n kafkn e trazuar. ǒngjashmri t hatashme kishte njra me tjetrn. E buta ndajfolje kur, glltiste n gojn e zbrazur t u-s, pritje e derte. Tjetra, e serta, si dyer kshtjellash, q prforcojn mbylljen e tyre me lloze t rnd, i kishte shtuar t pars at r-n izoluese.
    Madje, uditrisht, edhe n greqisht, populli tjetr i vjetr, kishte zgjedhur, pothuaj t njjtn mnyr pr ndrtimin e tyre. Pote, pyesnin ata duke e mshuar theksin tek o-ja rrumbullake, rrug lshuese.
    Pote, prgjigjej tjetra duke brtitur te e-jae sert. Dhe besa e pabesia, bnin ecejake t mundimshme e t vuajtshme shekujve!
    Mirmngjes Ardi, dgjoi ta prshndesnin.
    ǒkemi Gimo, Kosta, si dreqin t t thrras? ia ktheu ai nj patrioti, banues n t njjtn zon.
    Gimi, Gimi, ulriu tjetri q prtej trotuarit. Kostne kam pr grekrit. Kshtu i do mushka drut!
    Ndezi cigaren e par t pakets s sapo bler. Lshoi nj lak tymi mbi kok. Varm, mbytm, t shptoj nga kjo bot, i tha megjithse e dinte se edhe n varr nuk do ta linin t qet! Si Kostandini i legjends!




    Elona dhe Andi blen buk pothuaj n t njjtn koh. Ai, si dukej vinte nga shtpia, sepse flokt i kishte t porsa krehura. e me viz anash. Asaj nuk i plqenin djemt q i ndanin flokt me viz n mes. I dukeshin m pak burra e serioz. I duheshin edhe katr vjet pr t menduar pr djemt serioz me flok t krehura anash. Pr pak dit Andi do lagohej dhe pas katr vjetsh ata do ta harronin se ... kishin kaluar katr vjet.
    Pr nj ast heshtn, si heshtin t dashuruarit, q nuk ia kan pohuar me fjal at njri-tjetrit dhe kujdesen pr ta kyur me shprehje sa m t zgjedhura, pr ti paraprir gjoja keqkuptimeve, t cilat mund t ojn n kundrshtime t pakndshme, q do ti kthenin n prpjekjet fillestare.
    Elona, i foli Andi duke i qndruar prball.
    Po, iu drodh zemra asaj.
    E di q m plqen?
    Kto nuk iu dukn fjal shum t zgjedhura, megjith at, tingllonin bukur.
    Po, i tha ajo, me z tepr t ult. -Si njeri!- sditi t thoshte.
    Si qytetare, ironizoi ai si kodosh.
    Ajo u gajas dhe kputi nj kore buke. Prtypja e saj, sikur i jepte m shum lirshmri.
    Papritur ai i mbylli syt.
    Pse i mbyll?-u udit ajo.
    Q t ruaj pamjen tnde n bebzat e syve t mi.
    Ajo qeshi prsri me z. Vese ti hapte, pa do t dshironte q ai ta prekte. Ishte aq i pafrikshm.
    Hapi!- e urdhroi guximshm.
    Pse, q t m iksh?
    Nuk iki!
    Do ta ruaj pr n Greqi!-dhe filloi t apitej n muzgun e saporn, si i verbr. Elona, as nuk kujtohej, q dritat po vononin t ndizeshin.
    Ku shkon?-dhe e ndoqi pas.
    Ai ia gjeti dorn dhe n kundrshtim me rolin e t verbrit, q mbahet pas udhrrfyesit, e udhhoqi at prmes nj togu llai e tullash, t nj pallati q ndrtohej aty pran. U futn nn strehn e tij, ku gjithandej ndihej era e glqeres.
    Me gishtin e madh filloi t krkoi shqisat n fytyrn e vajzs.
    ǒbn? -u prkdhel ajo e frglluar nga ajo prekje e mbl.
    Punn e qorrit, -i tha ai.
    Asaj iu shkundn supet nga t qeshurit dhe gishti i t verbrit, si t mos e prballonte dot at tronditje, rrshqiti posht nn mjekr, e m posht akoma, n vizn ndarse t atyre dy kodrave t bukura, q para pak vitesh kishin mbir nga trazimet vullkanike t moshs.
    Ia kapi gishtin, por nuk ia hoqi. Mbase nuk deshi, ose do t donte ti tregonte veprimin e dnueshm, kur ai t hapte syt.
    M fal, i tha kot. -sht errsir.
    Ajo deshi tia shikonte syt, por terri nuk e lejonte mir.
    Andi e liroi ngadal gishtin nga dora e saj dhe ia shtroi flokt pas veshve. Ajo nuk ia kapi duart. Ai sishte m qorr! Ia gjeti gojn pa vshtirsi dhe e puthi gjat, aq gjat, sikur mund t pendohej m pas e ti krkonte t falur. U shkputn kur ndjenin nevoj t frymmerrnin.
    Natn, i tha ajo duke u prpjekur t gjente rrugn m pak t ndotur.
    Do blejm prsri buk nesr, tha tjetri
    E ma u udit kur pa at buk, sikur ta kishin kafshuar qent.



    N stacionin e autobusit, t quajturE shtrenjta Parashqevi, emr i marr nga kisha q ndodhej pran tij, Ardiani, iu bashkua pritsve t tjer. Ky stacion ishte fillimi dhe fundi i internarit q prshkonte ky urban me numr 421, prandaj lehtsia q sillte boshatisja e tij nga pasagjert, duke mundsuar pritsit pr t zn vendet, vshtirsohej nga i njjti fakt, sepse, duke qen stacioni i par, grumbullonte tepr njerz, plqimi i t cilve pr t udhtuar t ulur, ishte m se llogjik. Sapo autobusi shfaqej n kthesn q do ta sillte pran stacionit, njerzit mundoheshin t llogarisnin venqndrimin e tij, pr tiu sulur ders si nj vrshim i fort uji.
    Ardiani arriti t zr nj karrige, ndrsa shtyhej pas. N krah t tij u ul nxitimthi nj grua e moshuar dhe n ndenjset prball, nj zezak dhe nj vajz e re me kufjet e kasetofonit n vesh, e cila, tundte leht kokn sipas ritmit t muziks q dgjonte, e shkputur mendrisht nga ambienti.
    Plaka n krah t Adrianit, duke e marr kt t fundit pr grek, filloi ti ankohej pr t huajt q kishin ndotur Greqin, pr prapsit dhe krimet e t ligjve shqiptar dhe pr t zinjt, q vrtiteshin si morra rrugve. Q Ardiani ishte apo nuk ishte shqiptar, aty askush nuk e dinte. Por, zezaku bnte bam dhe plaka, sikur ai t ishte tuaf, shurdh, apo pa pik njohurie n gjuhn greke, ia prplaste ato fjal n fytyr, pa u munduar t fshihte aspak indinjatn, pr t gjith t huajt n vendin e saj. Mbase zezaku nuk kuptonte hi greqisht, por me tonin q fliste tjetra, duhej ta kishte kapur keqdashjen e saj. N fytyrn e tij, ku efektet emocionale nuk ndikonin fare n ndryshimin e ngjyrs s lkurs, nuk lvizi asgj. Rrebeshi i fjalve t s moshuars, prplasej n trupin e tij t gjat, si nj shi i imt, pa rrezikuar grryerjen m t vogl.
    Ardiani iu shmang bisedimit me plakn. Ajo shpresoi se do t gjente dgjues tek vajza dhe iu drejtua duke komentuar ato q kishte thn m par. E reja hoqi kufjet dhe me nj shprehje gati naive, si e kan rndom njerzit kur gjenden n nj mjedis t pa ambjentuar, priti me shqetsim t msonte ndodhte.
    far, pyeti gati e indinjuar plakn, q po e shkpuste nga bota e saj, pr hi gj. I dyllosivesht prsri me kufjet e , pr tu larguar m shum nga vendi ku ndodhej, vshtroi jasht xhamave, ku ritmi i muziks i prkonte me parakalimin e objekteve gjat rrugs.
    Autobusi ndaloi. Nj murmurim e leht u dgjua diku, pr t porsahipurit. Kontrolli! Dy mesoburra me anta lkure, pasi bllokuan aparatin e shenjzimit te biletave, iu drejtuan udhtarve:
    Biletat!
    Adriani nxorri t tijn. Edhe plaka. Vajza vazhdonte t sajn. Ai i tundi biletn para syve dhe ajo si pacienti tek okulisti, ndoqi lvizjen e saj. Kuptoi. Rrmoi n antn midis kasetofonit dhe lapsave e ikrrimave t tualetit dhe nxori biletn. Zezaku nuk lvizi, mendoi tia tundte edhe atij, por ngurtsia e tij e stepi. Plaka qeshi tinzarisht S shpejti mendonte, at do ta zbisnin. Befas, shurdhi, tuafi apo mosditsi i greqishtes, ia rrmbe biletn dhe e... . hngri, si agjentt e fsheht, t prgatitur me t tilla veprime. Pas ksaj, prsri u shurdhua, apo u budallalleps. Nxorri nga xhepi i xhakets biletn e tij. Dy kontrolluesit mbrritn.
    Ma hngri zezaku, thrriste ajo.
    T uditur dhe mosbesues burrat pan nga zezaku, i cili... . shurdh, dru!
    Ardiani dhe vajza ngritn supet.
    E morn t vjetrn pr t mendur ose gnjshtare. Pr hir t moshs nuk e dnuan m gjob, por e zbritn n stacionin m t afrt
    Ardiani qeshte! Pr her t par qeshi edhe zezaku.
    Zbriti. Shtpia ku do t lyente kangjellat ndodhej tri rrugica m tutje. Me pak vshtirsi arriti ta gjente. Rrugt e Athins jan shum t ngjashme me njra-tjetrn. Mnyra pothuajse e njjt e ndrtimit t banesave dhe bardhsia e tyre e rrisin mundsin e ngatrresave.
    T zotrit e shtpis, ishin nj ift rreth t pesdhjetave. E prshndetn me mirsjellje e i ofruan kafe e t donte. Qofshin kaq t mir edhe n pages, uroi ai.
    sht mir ta fillosh punn n pjesn perndimore t ballkonit, i tha i zoti i shtpis, Andrea. - N ann e kundrt t tij bie dielli dhe do t lodhesh shpejt.
    E drejt, pohoi Ardiani.
    Andrea e udhhoqi n ann tjetr t tij dhe djali vuri re madhsin e konsiderueshme t ballkonit. Sa m shum pun, aq m shum para, mendoi. Pas nj ore pun, e shoqja nuk vonoi ti sillte mbi nj tabaka kafen dhe disa biskota. Tek punonte, ndjeu pas shpine uuritjen e iftit. Si duket do t donin ta pyesnin pr mimin. Me mos caktimin e mimit q n fillim mund t dilje i humbur ose i fituar, si shprehja: I fundit ose qesh, ose qan! N qoft se do kishte siguri, se iftin do ti kishte klient t prhershm, mund tu krkonte pak. N t kundrt, m mir ti zinte dora ca para. I duheshin para pr operimin e t nipit.
    M fal, i tha gruaja pak e drojtur. -Desha t t pyes pr dika.
    Po, i tha Ardiani.
    A ka mashurka n Shqipri?
    Kaq kureshti shprehn syt e saj, a thua se Shqipria ndodhej katr vjet drit larg Greqis.
    far, nxorri syt ai.
    Mashurka, prsriti ajo dhe pa pritur prgjigjen e tij shpejtoi n kuthin, pr t marr nj bishtaj, pr tia treguar si kampion. -I njeh?
    Si nuk i njoh?! Si nuk ka?!, - ia ktheu prgjigjen tjetri po aq i uditur pr nj pyetje t till.
    Paska! i tha gruaja t shoqit, q di bnte n njrn nga dhomat.
    Po bamje, guxoi t pyes prsri.
    Edhe bamje!
    Edhe bamje, ia prcolli t shoqit.
    T gjitha bimt q rriten tek ne, gjenden edhe tek ju?
    T gjitha!
    T gjitha... .!
    Nuk e kishte pritur kurr, q zarzavatet t luanin aq rol n afrimin e dy vendeve fqinj.
    I riu nuk do ti bj naze gatimit t mashurkave, mendoi zonja.
    Kur dielli drgoi rrezet e para n pjesn perndimore t ballkonit, gruaja lajmroi pr drekn.
    N murin e sallonit, tek nj fotografi e varur n t, pa nj djal t ri, me nj lloj cilindri n kok dhe uniform, me sa dukej shkollore. N t djatht e n t majt e rrethonin nj sr njerzish, q nga afrsia s i rrinin, kush ti shtrngonte dorn a ti hidhnin krahun supit, duhej t ishin t afrmit. Nj t till fotografi, ku t njjtt pjesmarrs kishin ndryshuar ve vendin e pa edhe n kuzhin, ndrsa tregonin.
    sht djali, pyeti iftin.
    Jo, u prgjigjn njhersh ata.
    sht nipi im, tha ajo pa e fshehur knaqsin. -Kemi dal ditn e mbarimit t universitetit t tij n Angli.
    Mbaroi shklqyeshm, shtoi i shoqi.
    Si dukej, djali duhej t ishte krenaria e fisit.
    A ka bamje n Angli, iu tek t pyeste kot Ardiani.
    Si nuk ka, u prgjigjn ata pak t uditur.
    Edhe domate besoj!
    Edhe domate!
    Izolimi i socializmit shqiptar, i paska futur n dyshime edhe fqinjt pr ekzistencn e nj klime mesdhetare t Shqipris!


    T nesrmen Elsa nuk erdhi. As t pasnesrmen. Ditn e tret t mungess saj, msuesit, gjat apelit, kthenin kokn t shihnin Elonn. Ajo prgjigjej me ngritja supesh.
    N mbarim t msimit shkoi n shtpin e saj. I doli e ma e shoqes.
    Iku! - i tha me nj shprehje n fytyr, ku prziheshin dhimbshm dhimbja, dshprimi dhe akuza ndaj bots s tr pr at ikje.
    Kaq shpejt? i kishte thn Elona, por ajo kishte prsritur t njjtat fjal, q nuk pranonin asnj shpjegim, s i t mbartni dertin m t madh t globit.
    Iku, -dhe kishte vshtruar larg, n drejtim t detit, atje ku putheshin dy pikat kaltroshe, t tij dhe ajo qiellore.
    Elona prshndeti me disa fjal, q n ast i harroi se ishin dhe zbriti shkallve.
    Murit prgjat tyre u mungoni tullat. Nj dit do t zbresim me litar, i kishte thn Elona!
    Atje ku do kishte mbrritur, nuk do ti mungonin m t tilla gjra. Fillimisht do ti mungonin t afrmit, shoqet e shokt dhe mbi t tra, ajo, Elona. Me kalimin e viteve ato do t davariteshin dhe shum prej tyre do mbeteshin ca thelbe, t cilat mund ti shrbenin si publicitet, pr t krahasuar jetn e ktueshme me at t atjeshme.
    Nuk e duroi dot mendimin se mund t zvendsohej me ndonj tjetr shoqe!


    Elona! - dgjoi ti thrrasin.
    Ishte Andi! Sa mir! Gjeti dik me t cilin mund ta zvendsonte boshllkun. Madje ai ishte m i prshtatshmi pr ta ngushlluar sado pak.
    ǒke kshtu? Apo sht hert pr t bler buk?
    Jo! Elsa iku! Bashk me alarmi u ndje edhe nj lloj shpjegimi pr at q ndodhi, t ciln ajo po ia krkonte atij, as vet nuk e dinte pse!
    Ku? - pyeti ai.
    N Itali!
    Paska shptuar, u mundua ta qetsonte ai. Nuk e qetsoi. E pa trembshm. Ai nuk kishte dashur ta trembte.
    Elsa shkoi pr m mir. Mund t mbaroi studimet atje dhe t ec para. Jasht ka m shum hapsir.
    Ai i prkdheli mbl supin. Pastaj, si padashur, gishtat ia kaloi rreth qafs. Ajo tundi kokn, si pr tia shkundur ato. Tundja sishte e egr. Madje me shfaqjen e asaj qafe t gjat, si mjelm, sikur e nxitn djalin t luante akoma. Ia largoi flokt pas shpins, pa ia prekur qafn. E pa ngultas.
    Ti mendon pr t ardhmen, e pyeti ngadal.
    Sigurisht, i qeshi ajo.
    Ku? Ktu?, qesndisi ai.
    Pse atje? u tremb ajo.
    Andi e njohu at frik, q shkaktohej jo vetm nga e panjohura, por nga gricja e nj dshire t fsheht, q e ka dikush brenda, pa e patur t qart dhe kur befas ajo i bhet e kapshme.
    Gishtin tregues, ajo e kishte drejtuar nga perndimi, drejt detit, atje ku kishte vshtruar edhe e ma e Elss.
    Jo!Atje! ia drejtoi Andi krahun drejt juglindjes.
    Po, un jam e vogl! - gati sa nuk thirri ajo.
    Tjetri, pr pak dalldisi. E vetmja prgjigje q nuk e kishte pritur, ishte kjo.
    Kur mendon t rritesh, pyeti mes prpjekjes pr t mbajtur t qeshurat.
    Pas katr vjetsh, iu prgjigj ajo seriozisht.
    Qeshi! Qeshi fort!
    Pas katr vjetsh, katr muajsh e katr ditsh, foli me z teatral. - E pse pikrisht pas katr vjetsh?
    Prindrit thon se ather dal n jet! Ather duhet t mendoj edhe pr gjra serioze, si jan... . martesa. .!
    Tani smendon pr to?
    Mendoj, por jo pr ti realizuar tani. Andi i ishte afruar tepr pran dhe ajo ndjeu frymmarrjen e tij n pjesn e zbuluar t qafs. Nj ndjenj e mbl midis gudulisjes dhe gjumit ia rrnqethi trupin. Ai i shtypi majn e mjekrs me tolerancn e mashkullit, q nuk imponohet pa e bindur t dashurn. At ast ndjeu dshirn q t prfshihej n gjoksin e tij, e t gudulisej kudo nga ajo frymmarrje, deri n zalli, pa menduar hi pr katr vitet.
    Ika, -i tha ai.
    Prsri ikja, prsriti. Pas disa ditsh edhe ai do t ikte, atje, ku i kishte drejtuar krahun. Do mendonte pr t, pr disa koh dhe natyrshm do ta zvendsonte me dik tjetr.
    Ajo nuk donte t zvendsohej nga askush! As nuk donte ta zvendsonte me dik. Elsa shptoi, mendoi.




    U vonove, -i tha e ma.
    Isha tek Elsa, -i tha ajo.
    Si ishte?
    Nuk ishte!
    Ku sht?
    N Itali!
    E ma shtangu, por ajo nuk donte t shpjegonte asgj. U sul n dhomn e gjumit dhe iu ngjesh jastkut. Her i fliste sikur t ishte shoqja, her i prkdhelej si t ishte Andi.
    Donte t flinte. Ndjehej aq e kputur. Nuk e kuptoi pr sa or qndroi ashtu, midis asaj gjendjeje gjumndjellse dhe mosfjetjeje, kur hyri e ma dhe i tha, kur t donte, t shkonte t merrte bukn.
    Buk? -pyeti ajo me udin e nj veprimi q kishte koh pa kryer.
    Pse iku Elsa, -e pyeti e ma.
    Pr t shptuar, -i tha ajo, sikur e ikura t ishte larguar nga nj mbrmje jo e kndshme. U kthye me fytyr nga muri dhe vrtet e zuri gjumi.
    N mngjes u ngrit n orn e zakonshme. Nuk ishte zgjuar natn, megjith ort e gjata t tij.
    I ke br msimet?-e pyeti e ma.
    h! -gnjeu ajo.
    T nesrmen mori katr n elektronik. Msuesi i gjeografis ia fali mosprgatitjen. Gjat apelit ata vshtruan prsri n bankn bosh t Elss, e pastaj n at t Elons.
    N dy ort e para t msimit, ajo u prgjigj:
    Ka ikur n Itali!-me nj emocion t leht, q i shtohej nga reagimi i msuesve dhe shokve.
    N dy ort e mpasme tha:
    N Itali!
    Dy ort e fundit, fare shkurt dhe pak nervoze:
    Itali!
    Nj aeroplan letre ishte endur aty nga ora e tret e msimit, mbi kokat e nxnsve. Nuk deshi t msonte se kush dhe pr k e kishte nisur.
    Besim llapushi dukej krejt indiferent. Tanim q Elsa kishte ikur, as i shkonte ndrmend t niste aeroplan letreje.
    Me kishte ikur Elsa, me traget apo aeroplan? Si do ta zgjidhte ekuacionin e jets s panjohur, atje ku do t zbriste?! E zuri malli. Syt iu njomn.
    Dhe ai msuesi i fiziks ia kishte vn menjher katrn. Se si e kishte shqiptuar ka-tr, duke i shkrmoqur me knaqsi rrokjet, si prtypim ngadal dika pr ta ruajtur sa m gjat shijen e saj n goj. E nervozonte edhe ajo ecja e tij me fund thembrash t veshura me pafka metalike. Katr, shtat, pes, krcisnin ato bashk me dhmbt e tij. uditrisht, pr her t par nuk ishte ndier aq keq q kishte marr at not. Pr t mos ia br qejfin, atij rrokexhiut, q bashk me katrn, ia kishte ngulur me qesndi ato sy t ftoht, nuk e kishte prishur fare terezin. Kishte marr pamjen e nj vajze apkne dhe duke e par krejt e qet msuesin, i dha t kuptonte se nuk ishte befasuar aspak. E ndjeu veten fituese, sepse pas pak, ai ndali pran banks s saj dhe me qndrimin midis nj zotri dhe kodoshi e kishte pyetur:
    Ti, dshiron t vazhdosh studimet?
    Ndryshe, kjo do t thoshte. Do prpiqesh t korrigjohesh, apo t ta heq vizn?
    T shohim, - i kishte thn ajo, si t ishte fjala pr dika jo t rndsishme.
    M pas ai kishte prsritur disa shprehje, q i kishte dgjuar nga msuesit q fmij, si: kur ngrohet koha, orientohen trut, me lulzimin e luleve, lulzojn edhe ca gjra t tjera, e brokulla t tjera si kto.
    A sm l t qet, kishte thn ajo me vete. Ko ka m lule ktu! Zor se gjen edhe gjethe!
    Nga klasa kishte marr plot vshtrime, sa befasuese, aq edhe simpatituese. E ndiente veten heroin! Ndjehej mir.
    E kishte marr malli aq shum pr Elsn! Ndoshta me sjelljen e asaj dite, kishte dashur t mallej me t.
    E prshndeti Lefteri, nj rryp i lagjes, emigrant n Franc. Sa her kthehej n vendlindje, bnte krahasime t ktushme me t atjeshme, me t till pasion, a tha se e kishte ndrtuar ai Ejfelin!
    E shau edhe at! Nuk e qortonte aspak veten pr ndryshimin q kishte psuar at dit. Prkundrazi, i plqente.
    Ja, t shikonin Lefterin! Si besohej q e kishte qortuar ndonjher veten n jetn e tij! Jeta i shkonte vaj!
    Ndrsa ajo prtypej me katr vitet e mbarimit t shkolls. Prse t vetqortohej? Pr shkolln, pr ndonj llapush, apo pr at, fizikn! Donte t dilte nga ky lmsh ku ishte kaprthyer. E vetmja gj, ishte ta kapte at q i shkaktonte trazimin, frikn, si Elsa! Ikja! Andi! Me Andin! Pa numrin katr! Katr vjet! Ka-tr n fizik.



    Porsa kishte takuar t nipin, Ardiani kishte marr porosit e para. Dy lloje okollatash, q ai i kishte par gjat rrugs ku kishte ndaluar autobusi dhe nj biiklet. Krkesn e par ia kishte plotsuar, t dytn e kishte ln pr dit m t mira.
    E ma, q shoqronte t voglin, shprehu dhimbjen kur pa at hyrje aq t vogl dhe t mykur ku banonte i biri.
    Ardiani u prek, kur vuri t nipin, q sa vinte i ngjante m shum t atit, me ata sy t kaltr e flok gshtenj. Nga e ma kishte marr hundn e vogl dhe buzt e mishta e t fryra. Kur qeshte ngatrrohej, her i dukej se i ngjante me t vllan dhe her me t kunatn. Ajo buzqeshje e przier ishte si amaneti i iftit fatkeq. Sa her q ai qeshte, i kujtohej, se vazhdimi i saj varej nga operacioni, nga parat q i duhej t siguronte ai.
    Dy dit, q ndenjn aty, para se i vogli t shtrohej n spital, e ma u mundua t vinte rregull e t zbardhte ato mure sa t mundej.
    Mbasditen e s nesrmes u erdhi pr vizit nj kushrir nga fisi i t atit. Sa koh q banonte n Athin, nuk e kishte takuar kurr, me prjashtim t nja dy telefonatave, n ditt e porsa mbrritjes n Greqi. Ajo kishte nj qesk t mbushur me pije freskuese dhe mblsira.
    E ma i shpjegoi me pasion Ardianit, se i ati i t shoqit, do me thn gjyshi i tij, kishte qen kushri i par me baban e vajzs t kushurirs s pranishme, q miratonte me kok fjalt e saj. Ndrsa i ati i Ardianit, binte kushri i dyt me vet vajzn. Ai, Ardiani, duhej t ishte kushri i dy e gjysm me t. Si i tha e ma, me zellin e saj t vazhdueshm, diku, n breznit e hershme, nj nga vajzat e fisit ishte martuar sapo ishte br zonjushe. Shtatzania e saj kishte prkuar papritur me at t s ms, e cila ishte n prag t kufijve t mospjellshmris. T dyja, nn e bij kishin lindur djem, t cilt nuk e respektonin fare hierarkin familjare, daj e nip. Kjo musprputhje e moshave kishte br, q ata, Ardiani dhe vizitorja t ishin kushrinj t dyt e gjysm.
    Lodheni shum, moj bij?-e pyeti e moshuara, duke e ditur se prgjigje do t merrte.
    Mos e pyet, -pohoi tjetra. -Lodhja sht nj pjes e s keqes, por ajo shoqrohet me fyerje, nuk durohet.
    Pastron shtpit?
    Po! -tha ajo si me turp dhe ferkoi duart, sikur t donte ti rrudhoste nga regjrja prej detergjentve kimik.
    E dini m ndodhi dje n familjen ku punoja?-dhe qeshi, duke prjetuar skenn komike dhe njkohsisht trazuese t asaj q do t tregonte.
    ifti ku punoj, ka nj djal shejtan rreth t nntave. Disa her kishte gjetur si loj pr tu argtuar heqjen nga priza t fshess elektrike, duke m detyruar t bja ecejake t kota n shtpi. Ai hiq e un vr. Pasi iu mrzit ky rreng, krkoi tjetr. Dje kishte mbyllur me els nga brenda t gjitha dhomat. Meqense ato kan t tra dalje n ballkonin e madh, q i lidh t gjitha ato, pr ti pastruar hyja nga ai. Kur i erdhi radha pastrimit t dhoms s gjumit, gati sa sm ra tavani. I zoti i shtpis ishte n t mbathura dhe nga nxitimi q bri pr t marr pantallonat n karrigen pran, gati sa nuk ra. Un brtita dhe ai nga e brtitura ime zgurdulloi syt.
    Pas ksaj, t birin e dnuan me nj muaj heqje lirie, pr t shkuar n kndin sportiv, dhe un mora vrejtje me paralajmrim, pr t qen e vmendshme dhe t trokisja, sa her i shihja dyert t mbyllura.
    N t ikur, kushrira dy e gjysm e prshndeti dhe e prqafoi me afsh, sikur t ishim kushrinj t par t rritur n nj oborr. I vogli i zgjati instiktivisht faqen, duke mos i shkputur syt nga aeroplani me t ciln luante.
    Ardian! -paralajmroi vmendje zri i s ms.
    ǒsht? -ia ktheu ai pa shum vmendje.
    Ajo futi dorn n jakn e fustanit dhe di trazoi me gishta n gjoks.
    Mos o zot, u alarmua ai duke e marr at pr shenj t keqe. Prit kur t thot se i ka dal nj pur n t.
    Nuk ishte pur. Ishte nj qesk e vogl, n t ciln dalloi disa kartmonedha shqiptare.
    T lutem, -i tha ajo, duke ia zgjatur, - ktheji n dhrami! Mblodha sa munda duke shitur dantella e thurur triko me porosi. Puna ka rn. Njerzit blejn n tregun e arixhinjve. Jan katrqindmij shqiptare, jo edhe pak, apo jo?! -uli zrin prsri ajo, si n astin kur kishte krkuar gjoksin, me frikn se ndoshta nuk ia kishte vlejtur mundimi pr mbledhjen e tyre.
    Ardiani llogariti me mend kthimin e lekut n dhrami me kursin aktual tre pik gjasht. Duhej t ishin rreth njqind e dhjet mij dhrahmi.
    Jan dika, -i tha s ms.
    far?-u shqetsua prsri ajo.
    Bjn pun, -e qetsoi ai.
    Pa t nipin q nuk shqetsohej nga asgj, as edhe nga smundja e vet. Ishte mrzitur s luajturi me aeroplenin dhe ndiqte nj film n televizor, duke u prpjekur ta kuptonte nga figurat n munges s mosditjes s gjuhs.
    Dgjuan zilen. Ishte zonja Panajot. Kishte ardhur pr t prshndetur nnn e Ardianit bashk me t voglin. Si gjithnj e veshur hijshm, flokt t thurur kuror, sikur sapo t kishte dal nga banja. Ai nuk mund ta prfytyronte ndryshe imazhin e saj, as q flokt e saj t shtriheshin edhe kur bnte banj.
    Ardiani i prkthente s ms fjalt e vizitores.
    Keni nj djal shum t mir. T gjith fqinjt e duan.
    Ai nuk prktheu.
    ǒthot? i tha e ma, me nj seriozitet pakz t zymt, duke e marr mosprkthimin e t birit pr dika q nuk shkonte.
    Po m lavdron, -i tha ai.
    Asaj i eli fytyra. M pas edhe pa pritur prkthimin e t birit, i miratonte me kok e buzqeshje fjalt e tjetrs.
    Ne grekrit e dim se sht kurbeti, andaj dhe duam ti ndihmojm emigrantt, sigurisht, kur nuk flasim pr keqbrsit. Shqiptarve u dham buk e pun, paka se nj pjes e tyre e shkeln mikpritjen, por un nuk mund ti njehsoj kurr t tr.
    Pas prkthimit t t birit, tjetra u pendua q i kishte miratuar me aq zell fjalt e saj.
    Edhe ne i kemi ndihmuar grekrit dhe kemi ditur ti dallonim gjithnj mirnjohsit nga bukshkelsit, - drejtoi ajo shpatullat. - Por nuk e kemi n tradit tu kujtojm bukn q iu kemi dhn. Shoqja m e ngusht e puns sime ishte dropullite, do me thn greke, -prfundoi ajo duke shtrnguar nofullat, si pr ti dhn tjetrs t kuptonte, se kto q thoshte nuk i lvizte as topi!
    Pr t mos ngrir atmosfern, Ardiani u mundua t gjente dika t vazhdonte sa m ngroht bisedn e grave. Pa nj qesk q mbante n dor zonja Panajot.
    Ssht nevoja ta mbani n dor, -i tha. -Tju a v mbi tavolin dhe merreni para se t largoheni.
    sht pr ju, -ia zgjati ajo.
    ǒjan?
    Speca t mbushura. Sapo i bra.
    ǒjan, -pyeti edhe e ma e Ardianit.
    Speca t mbushura.
    Syt e saj qeshn.
    Edhe ju gatuakeni t tilla? - pyeti greken me gzimin e hareshm, q ndjen nj njeri, kur takon nj t njohur n nj qytet t huaj
    Biseda u gjallrua prsri, madje m shum se sa mendoi ai. Nga prkthimi q bri, duke kthyer kokn sa majtas-djathtas, doli q n nntdhjet pr qind t rasteve, n t dy vendet prdorej e njjta kuzhin. I lodhur nga prkthimi i vazhdueshm dhe nga kthim koka e dendur, filloi redaktimin. Por, kur ligjrimin disa minutsh t Panajots, ai e prmblodhi me fare pak fjal, e ma iu kthye:
    Nuk mi the t gjitha!
    Dua t shkoj n banjo, -ia futi ai kot, si nj nxns i fillores, q pr tiu shmangur sa t jet e mundur prgatitjes s msimeve, nxjerr arsye t pakundrshtueshme, si jan ato fiziologjike.
    Me nj t till krkes, t ngrnit, i kishte afruar edhe kto dy gra midis tyre.
    Futi specat n frigorifer, -i tha e ma. Nuk dua pr fardo arsye q ato t prishen, pa provuar gatimin e zonjs.
    Bri si i tha e ma. Shkoi n kuzhin dhe kur deshi ta vr enn plastike n frigorifer, pa mbi t nj zarf, aq t vogl, sa qesja me para q i kishte dhn e ma. E hapi dhe n t gjeti... njqind e pesdhjet mij dhrahmi. Pr disa sekonda zemra i rrahu fort. Pastaj qeshi! Nuk ishte thjesht qeshje hareje. Ishte e przier me mirnjohjen, dhimbjen dhe dshprimin, q ishte i detyruar t pranonte para pr operimin e t nipit. Ndjeu vrtet nevoj t shkonte n banjo. Lau syt e skuqur nga nj prlotje e astit. Kur u kthye, u udit, q grat bisedonin secila n gjuhn e vet duke e ndihmuar edhe nga lvizjet e duarve. Meqense nj sr zarzavatesh emrtoheshin njlloi n t gjuht, ato ishin t sigurta q e kuptonin njra-tjetrn.
    Syt e skuqur t Ardianit, Panajota i mori pr t lodhur, andaj nuk vonoi t ngrihej. U prqafua me tjetrn dhe duke prshndetur, bri pr nga dera.
    Faleminderit pr t gjitha, -i tha djali, me nj z ku i dallohej nj dridhje e leht. -Esht fat t kesh nj mike t till si ju!-vazhdoi, por tjetra po e dgjonte pa asnj shprehje n fytyr.
    Ai i tha disa t tjera, por ajo prsri mbeti e ngrir. Ku kishte gabuar?...
    Oh..., budalla q ishte. I kishte folur shqip!





    Kishte ikur! Me Andin! Sa m shum afrohej fundi i qndrimit t tij n Tiran, aq m tepr shtohej padurimi i saj pr humbjen e tij. Kur atij i kishin mbetur ve katr dit nga nisja, nj mendim i mendur i kishte trazuar kokn. Nuk donte t vuante m nga numri katr. Katr vite shkoll, katr n fizik... ! Elsa kishte ikur. Andi do t ikte. Ajo do mbetej!
    Do isha shum i lumtur t t kisha pran, -i kishte thn njher, duke i prkdhelur shqisat. -Megjithat, nuk t nxis.
    Sa i plqente urtsia e tij! I vinte tia mbshteste kokn n gjoks e ai tia rrethonte e ta pushtonte t trn. Mendoi se t gjtha vajzave t dashuruara, u plqente nj pushtim i till.
    Un do t ta nxjerr vizn, n qoft se vendos pr t ardhur, -i kishte thn disa dit para nisjes.
    Tri ditt e fundit, shqisat e Elons reagonin me vones. E ma e qortonte shpesh. N matematik kishte marr nj tjetr katr. Msuesja nuk i kishte ndar n rrokje fjalt e nots disfat. Prkundrazi, kishte shprehur keqardhjen pr rnien nga msimet t saj. I ishte forcuar mendimi pr t ikur.
    Ikja! Kur dgjonte fjalt rrmbimnga mosaprovimi i martess s iftit nga njra pal, gjithnj merrte si t pranishme prdorimin e forcs. Kjo mund t mos ishte thjesht nj ballafaqim fizik i dy palve q qndronin n t dy ant e rrmbimit. Rndom kishte t bnte me fshehtsin, befasin e veprimit. Aq sa ai nnkuptonte prdorimin e dhuns, aq prmbante edhe nuancat romantike. Madje, asaj i dukej, se gjithmon mbizotronin kto t fundit. Dhe duhej t ndodhnin natn. Djali q do rrmbente vajzn (ajo duhej t banonte mundsisht n katin e dyt), i hidhte q posht nj litar. N munges t tij mund t prdoreshin araft. Mund t lidheshin bashk arafi i siprm me at t poshtmin, n qoft se largsia ishte e konsiderueshme. Por edhe me nj, nuk ishte keq. Ishte bukur, kur vajza, nga shkurtsia e tij, ishte e detyruar t hidhej dhe i dashuri ta priste n krah.
    Po ajo?! Rrmbimi i saj nuk mund t kryhej as me litar, as me araf. Banonte n katin e pest. Ve ksaj, askush nuk do ta ruante pr t mos ikur! Nuk mund t kishte rrmbim pa ruajtje. Kishte qen thjesht ikje. Mngjesi i largimit, kishte qen sa i zakonshm, (mamaja kishte dhn porosit e mngjesit, i ati kishte ikur shum hert dhe i vllai e kishte porositur ti gjente shkumsa me ngjyra), aq edhe i pazakonshm, pikrisht se po braktiste gjrat e zakonshme.
    Dhe ja tani, ku gjendej pran dogans greke e ulur n ndenjsen pran Andit. Npunsit grek, po i vononin vulosjet e dokumentave. Kishin gati tri or, q prisnin urdhrin pr rifillimin e puns.
    Elona ishte e lodhur. Gjith natn nuk kishte fjetur nga ankthi. Mbshteti kokn me flokt e grurta n supin e tij.
    Pse vonojn, - pyeti me sy t mbyllyra.
    Thon se jan prishur komjuterat, - i tha ai.
    ǒdo t thot kjo?
    Q sduan t punojn!
    Asaj iu duk se ata nuk donin t punonin, q t mos kalonte ajo. Nj polic i ri grek, i erdhi rreth e qark autobusit duke vshtruar me nge dritaret. Sikur krkonte at! E kishin ln automjetin t priste me or t tra jasht, n at fundmaji t nxeht, si kishin ln dikur grekrit, kalin e dunjt, jasht mureve t Trojs. I vinin rrotull pr tu siguruar pr mosdmshmrin e tij. Asnj nuk lvizi. Nga fundi u dgjua nj z i mekur:
    Pusho Mhill!
    Ajo e dgjoi: Pusho Menela!
    Menelau, domethn Mhilli, pushoi. E kapi frika se mos krkonin at, Elonn, Helenn! Vese kjo i ngjante me negativin e nj filmi, sepse n kalin-autobus nuk ishin fshehur grekrit pr tu futur n Troj, por ata, trojant shqiptar, pr tu futur n Greqi! Ndrsa at, Helenn, nuk vendosnin ta pranonin pr tradhtin e saj.
    Sapo polici u largua, nj fmij tek dy vjet, ia shkrepi t qarit. Dikush tha, se po t zbriste gruaja me fmijn, greku, do t zbutej dhe do ta ngrinte traun!
    Greku sht grek, nuk zbutet stereotipizoi nj burr i plakur kohe.
    Akoma nuk u rregulluan komjuterat? -pyeti dikush ironizues, pa iu drejtuar askujt, dhe po vet u prgjigj pa par asknd.
    Nuk e di pse thon, q ndjenjat njerzore dhe arti bien ndesh me elektronikn. Komjuterat grek jan shum t ndjeshm, sidomos ndaj dokumenteve shqiptare, andaj prishen leht.
    Dikush lajmroi pr rifillimin e puns. Fatkeqsisht npunsi n sportelin e dyt, u grind me nj pasagjer shqiptar. Ky i fundit kishte guxuar ti prgjigjej fyerjes s tjetrit dhe... . komjuteri u prish!
    Pasagjert u trigrupuan. T part, q kishin vulosur pashaportat u uln n ndenjse e para t autobusit dhe megjith ort e gjata t pritjes, ishin lehtsuar nga lejimi pr t udhtuar jasht vendit. Grupi i dyt, mbante radhn pran ders. U dukej se do larges prej saj, do tu onte dm ort e pritjes. I treti, i ishte fshehur diellit n fund t autobusit, atje ku kishin vendet. Ata ishin m t stresuarit dhe t piklluarit.
    T part, pas dy, pes, ose dhjet orsh, do t niseshin. T tjert, megjith ort e torturs q po kalonin s bashku, mund t ktheheshin.
    Burri rreth t pesdhjetave, pr t pushuar fmijn q qante, ia bnte ta, ta, taaaa, rreth koks s t jms, duke shqyer goj e sy, sa her q nxirrte ta-t!
    Elona u prpoq t shtrinte perden, e cila ishte m e shkurtr se sa gjatsia e dritares, pr t pritur heshtat e diellit. Po imbushej mendja, se shkaku i voness ishte ajo. Sepse, at dit, asaj i dukej vetja si nj qenie e pazakonshme.
    Pas nj ore sportelet u hapn. Greku, protagonist n znien me shqiptarin, sa her vuloste dokumentat, godiste aq fort me vul mbi to, si t ante arra gunga.
    Rradha i erdhi Elons. Po i merrej fryma. Gjaku i pulsonte shum shpejt. I takoi t shkonte tek greku tjetr, m i arsyeshm. Ai ia mbajti gjat pashaportn n duar. E futi n komjuter. E nxorri prsri. E pa. Ia futi me vul.
    N vend q t qetsohej, ajo u drodh m tepr, ashtu, si shprthen n vaj lehtsues dikush, pasi mson shptimin e t afrmit pas nj fatkeqsie serioze.
    Ndrkoh, n sportelin tjetr, greku inati, po rikatrfuste dhe rikatrnxirrte pashaportn e Andit.
    Nj ifti para tij, sa nuk i kishte rn pika, kur ai nuk kishte dalluar qart datn e dhnies s vizave. Ata me nj mirsjellje, q skishte si t bhej m e prvuajtur dhe prgjruese, me nj greqishte atra-patra, prpiqeshin tia mbushnin mendjen doganierit, q thartonte surratin, tek i kthente pashaportat nga t tra ant, si t sigurohej pr prmasat normale t tyre, se vizat ishin t sakta. Madje, gruaja kishte kujtuar edhe ditn e marrjes s tyre, q sipas saj, prkiste me nje fest n Greqi. Si nj fmij i llastuar e kaprioz, greku i dha karar ti godiste edhe ato dy pashaporta, me t till forc, si tia ngjeshte turinjve iftit qaraman.
    Burri, q kishte folur pr lidhjen e elektroniks me artin, di kishte pshpritur tutje, n pritje t radhs.
    M pas vulosn edhe at t Andit, ku pas nj shqyrtimi t strgjat, nuk kishin folur.
    Autobusi ishte nisur pr n parajsngreke! Ecte ngadal, rnd, si t mos ngjallte dyshime pr dika q mund ta rikthente. Kalin e kishin pranuar! Helenn, nuk e kishin njohur!
    T gjith ishin liruar nga ankthi. Tri grupet ishin njgrupuar. Halli, q sapo kishin kaluar i kishte familjarizuar, aq m tepr, q at nuk e ndanin dot me dik tjetr jasht autobuzit. Hyrja n kufirin e vendit fqinj, sa t afrt, aq edhe t largt, e shtonte m tepr familjaritetin.
    Burri, q i bnte ta... fmijs, e kishte marr n prehr dhe luanin me gishtat e njri-tjetrit.
    Dikush, n fund t autobuzit, q deri ather nuk e kishte hapur gojn fare, se me k kishte dal i njohur dhe ia kishte krisur biseds me z t lart, pa u shqetsuar, q nj pjes e tyre dgjohej nga t tr.
    Jam i lodhur, m flihet, -i tha Andi Elons.
    Fli, -i tha ajo dhe i afroi supin, pr tia mbshtetur kokn n t.
    Kur t zgjohem, m thuaj prshtypjet e udhtimit, -i tha ai me z gati t shuar dhe sy gjysm t mbyllura.
    Mir, i tha ajo pran veshit dhe fryma e ngroht q i doli nga goja, pati efektin magjik, pr ta vn tjetrin menjher n gjum.
    Ishte e para her q udhtonte jasht vendit t saj. Gjelbrimi, ndrtesat e bardha prgjat rrugve, e entuziazmuan. N t ngrysur, rruga u anashmbush me drita. S largu, qyteti ku afroheshin, i ngjau me nj kuadr dritash, q i prkiste ndonj pajisjeje elektronike. do njra prej tyre kishte historin e saj, ashtu si do ta kishte edhe ajo me Andin. Dhe nuk do t fikej, sepse ktu nuk fikeshin dritat.
    Andi lvizi. Mbi faqen e mbshtetur n supin e vajzs, i dallohej nj si brazd, e br nga kushedi se tegel prej bluzws s Elons. Ajo i qeshi mbl. Sa her kishte pr ta par kshtu duke fjetur, para se t zgjohej mngjeseve e t ikte n pun!
    Autobusi ndaloi.
    Ku jemi? - pyeti Andi duke par rreth e rrotull si pr her t par.
    E pa Elonn, me t till vshtrim, a thua se e vetmja lidhje midis tyre t ishin biletat pran njri-tjetrit.
    Nuk e di, - i tha ajo. N Greqi!-u prpoq t bnte humor.
    Ah, - erdhi ai n vete, duke buzqeshur me hutimin e pakmparshm.
    ǒt bri m shum prshtypje? dhe e takoi majn e hunds s tij me t sajn, sipas nj riti t njohur indian.
    T gjitha , -i tha ajo duke e frkuar hundn tek e tija.
    T gjitha, t gjitha...
    Po! Edhe ti! Sa m shum i prshtypshm je, aq m shum t dua.
    Kur t mbaroi s qenuri i till, nuk do t m duash m?
    Sigurisht q do t t dua, - kundrshtoi ajo me forc. -T lutem mos m fol pr teorira konsumimesh e ku ta di un. Di vetm q t dua shum, sa nuk prita katr vitet pr t qen pran teje.
    Ishin n t hyr t Athins. N t majt, n dritn q sapo kishte nisur t fekste, n nj kat t nj ndrtese t lart, Elona pa t ekspozuar nj dhom gjumi. Shum e bukur! araft q pa mbulonin pa simetri ato, sipas mods s fundit, ia mbajtn frymn. Ishin nj kombinim i mrekullueshm ngjyrash me mobiljet prkatse.
    Andi, shih, -i tha ajo, duke nder dorn nga ndrtesa.
    Eh, -tha ai that.
    Befas, i freskuar, u kthye dhe i tha:
    Po t punosh mir e shum, nj dit edhe ti mund t kesh nj mobilim t till.
    Asaj nuk i plqeu mnyra se si e tha at t punosh. Tamam, si msuesi q shqiptonte katrn. Do me thn, po spunoi mir e shum, nuk mund ti blinde dot mobiljet, nuk mund t shkonte n shkoll t lart!
    I ktheu pak kraht, aq sa mund ta lejonin vendet paralele ku ishin ulur. Priti q ai ti ledhatonte supin, duke e prdorur prkdheljen pr falje. Hi! Donte t dinte se bnte ai. Por... nuk donte t kthehej. Pr disa minuta mbeti e ngujuar n at pozicion, deri kur shoferi grek, nj burr tepr i shndosh, lvizi pasqyrn e vendosur n krye t automjetit, n tavan, pr ti par t gjith pasagjert. Elona pa veten. Pa edhe Andin. Ky, tymoste cigare. Shoferi i foli i greqisht. Ai shtypi gjith inat kokn e saj, mbi nj taketuke t instaluar n ann e mbrapme t sediljes pararendse, duke shar dika npr dhmb.
    Je mir?- nuk iu durua asaj dhe u kthye nga ai. Ai ia afroi supet tek t tiat. Jo n form faljekrkuese apo shfajsimi. Thjesht, sikur t bnte nj veprim rutin, ashtu si mund t prqafohen dy bashkshort t lumtur, pas njzet e kusur vjetsh martes. Pr her t par gjat qndrimit me t, Elona ndjeu nj akullnaj n shpirt. Pr t lehtsuar veten, ia vuri fajin rrugs, lodhjes, shqetsimit pr t ardhmen.
    Pas pak arritn. Secili nga udhtart mori rrugn e tij, duke ln n stacion autobusin e rraskapitur e t pluhurosur, barkbosh e t braktisur. Trojant, kishin hyr n Greqi dhe pr aq koh sa kishin vizat nuk do t prpiqeshin t fshiheshin n barqe kuajsh.
    Pr Elonn, e vetmja gj q tani e lidhte me Atdheun e saj, ishte, ai, Andi!
    E zuri malli pr t afrmit! Pr vendin !




    Andi nuk i kishte folur kurr pr dy kushurirat, q banonin n apartament me t.
    Pr t ndar qeran, i ishte kishte thn, ndrsa iu prgjigj pyetjes s nj femre, q u dgjua n mikrofonin pran ports s jashtme. Elona e kishte kokn t rnd nga udhtimi i gjat dhe i lodhshm, nuk kishte fuqi as t pyeste, as t uditej pr kushurirat e papritura. Kishte plot koh prpara.
    Ato e pan me kureshtje, ndrsa u ngritn t prgjumura, gjysm ndenjur n krevatet e tyre. Nga nj kanat, i hapur, i nj dollapi t madh e t bardh, t futur n mur, karakteristike greke, pa t hedhura posht, pa kujdes, disa rroba mjaft t bukura. Midis tyre dalloi nj pal mbathje e sytjena blu me dantell. Duhet t ken koh q punojn, pa arritn t blejn t till mall, mendoi. Priti q Andi ta onte pr t fjetur n nj nga dhomat e tjera t apartamentit, atje ku do t flinin bashk, por ai i tregoi nj krevat portativ, n nj cep t dhoms dhe i tha shplodhu!
    Si duket, ishte i paprgatitur pr t till rrmbim, andaj krkonte koh t vinte gjrat n vend.
    Un po dal pak, sa t mbaroi nj pun. Pr do problem, do t t prgjigjen kushurirat, -i tha dhe iku.
    Njra prej tyre, si iu prezantua, ishte Mira. Mira nga Shkodra. Tjetra, me nj emr t padgjuar m par, Valerja, di foli greqisht me Mirn duke shikuar nga Elona. Vajzs nuk i plqeu q Valerja iu shmang biseds dhe duke e fyer foli me Mirn pr t. Ose, vepronte si disa snobr, q harresn e gjuhs amtare e lidhnin me qytetrimin e vendit ku kishin emigruar!
    E zuri gjumi shpejt. Zgjimi nuk prkoi njhersh me hapjen e syve. Ishte nj nga ato zgjimet e mundimshme, ku nga njra an i flihej, nga tjetra, nj ngacmim i jashtm nuk t l. Dikaja ngacmuese ishte e folura dhe e qeshura e dy kushurirave. Zrin e Andit nuk e dgjoi gjkundi. Madje, ky duhet t kishte qen ngacnuesi kryesor pr zgjimin e shpejt, mungesa e zrit t tij. Prtueshm hapi syt.
    Kushrirat se i tregonin njra tjetrs dhe prpiqeshin t mbulonin gojen me pllmbat e duarve, pr t mos zgjuar Elonn. Kishin vn rregull n dollap dhe kishin rregulluar krevatet e tyre. E para q vuri re se e porsa ardhura u zgjua, ishte Valerja. Ia bri me shenj Mirs, e cila e pyeti:
    U shlodhe?
    ǒka! Ku sht Andi?
    Nuk besoj t vonohet.
    ǒpo thonit me Valerien?
    M tregoi dika pr t qeshur.
    Mund t qesh edhe un?
    Pse jo! Mbrm kur u nis pr n pun, e krkoi nj klient i papar m par. Burr i vjetr. Valerja kishte vn paruken me flok t zez e t gjat. N krevat, kur i moshuari deshi ta prqafoj, i kishte ngelur parukja n dor. Kaq shum ishte trembur, sa iku pa br dot gj! -dhe kukurisi prsri bashk me tjetrn. -Nuk sht pr t qeshur? pyeti ajo tjetrn.
    Elona ngriu. ǒpun bnte kushrira Valer dhe mbase bashk me t dhe Mira?
    Ku punon? e pyeti ajo tjetrn gati me panik dhe mshirkrkuese njkohsisht, q tjetra t mos e trembte me ato q do ti thoshte.
    Si Valerja! u prgjigj thjesht ajo... . N rrug!
    Elona u zbardh e tra! Mira, si nj motr e madhe, s cils i kishte rn fati i keq apo i mir, pr tu kujdesur pr m t vogln, si pas nj fatkeqsie familjare, i frkoi duart me dhembshuri, si pr ti thn, q kto ishin vshtirsit e para. Tjetra ia trhoqi me rrmbim. Lejimi i nj ngushllimi t till do t ishte kapitullim. Ajo nuk do t shdrrohej kurr si ato!
    Ku sht Andi? - pyeti gati me krcnim?
    Mira pa orn e dors.
    Tani duhet t jet duke ardhur!
    Ku sht? - gati sa nuk iu hakrrye Valerjes.
    ǒthot? - pyeti tjetra Mirn.
    E ka harruar shqipen rrugve t nats? - qesndisi Elona duke iu kthyer Mirs.
    Nuk di shqip, sht rumune!
    Vajza iu shemb krevatit. Ishte krejt e mpir. Pas pak nj ngjyr roz ia ledhatoi faqet. Ajo iu shtua dhe iu kthye n nj t kuqe t fort, sulmuese.
    Ku sht Andi? - ulriu. Dukej sikur i kishte ardhur nj fuqi e papritur, ashtu si prmirsohen papritur t smurt n prag t vdekjes.
    Madje edhe Mira, ashtu e vshtroi, pa u br aspak merak pr gjendje e saj. fardo q ti thushte s res tanim, ishte e kot. Koha, ose m mir Andi, kishin pr ta rregulluar kt!
    Erdhi, - i tha Mira me t till ton, si ti tregonte q m kot ishte shqetsuar pr vonesn e tij.
    Si kaluat vajza? U njoht? - pyeti ai me nj dyshim enkas t mbl, si msuesi q kujdeset t krijoj njedis t ngroht pr nxnsen e re.
    Por fytyra e nxnses iu krcnua. Ai e njihte at lloj kuqlimi n t. Si t zotronte nj pedagogji t suksesshme prej kohsh, i foli me sigurin e atij, q e di se gjrat do t marrin vetvetiu rrugn e tyre.
    do pun, n qoft se nuk vjedh e nuk vret, sht e ndershme. Ne nuk vjedhim dhe as vrasim. Thjesht, punojm me kontrat, duke iu prshtatur ekonomis s tregut. Me vajzat bashkpunoj vetm pes vjet, duke ndar prqindjen e fitimit. Pas mbarimit t afatit ato jan t lira ta vazhdojn jetn e tyre si t duan.
    Gjarpr, - iu skrmit Elona.
    Tjetri qeshi me ironi me kt fraz filmash t dal jasht mode.
    Ndodhemi n Greqi, -vazhdoi, duke br sikur nuk e dgjoi sharjen e saj. -N antikitetin e lasht e t menur, ekzistonin nj grup vajzash, q quheshin ierodhuli! Parat e mbledhua nga puna e tyre aspak e turpshme, shkonin n tempullin pagan t dymbdhjet perndive. Pra, vet perndit e kishin bekuar qejflimin e tyre. Shklqimi i pashuar i antikiteti, flet se sa pun ishin t nderuara n at koh!
    Papritur, teksa u mundua t ulej but n cepin e krevatit, ku ishte ulur edhe Elona, hngri nj shuplak t fort nga ajo, sa shenjat e gishtave t saj, i ngeln n faqe si tatuazhi i nj lkure tigri.
    I trbuar pas durimit t gjat q kishte br me t, ia shkrmoqi gishtat n t tijat.
    Elona brtiti nga dhimbja.
    Ai e la t lir duke e shtyr dhe i hodhi nj vshtrim t akullt e t prer, m t frikshm se nj krcnimi t hapur.
    Kam par femra, -i tha - q jan goditur aq fort, sa i jan thrmuar dhmbt si kokrra misri, ose iu jan nxir mishrat, si t vuanin nga leuemia. Ka edhe m keq akoma. Un nuk godas kshtu, -dhe pa nga dy t tjerat pr t marr miratimin. Ato ia dhan, duke tundur kokat.
    Un dua at t keqen e fundit, para turpit dhe mashtrmit, vdekjen!- iu prgjigj ajo.
    H, -m shum se sa buzqeshi, u ngrdhesh ai. -Ke qen e mir n hartime!
    Ia kapi dorn para se ajo ta godiste n faqen tjetr.
    Fli, -i tha me lshimin q i bn nj i rritur, nj fmije. - S shpejti do fillosh pun. Sa pr at t keqen e fundit, sht vshtir t ta dhuroi dikush aq leht. E vetmja vdekje e leht, sht ajo q vjen vet. N rastin tnd, ajo do t vij me aq muundim, sa ti do t heqsh vet dor nga ajo... . Fli!
    Andi u largua, duke e prfshir n rastet e vshtira kt femr.




    Para se ti bnte gjilprn, dentistja me flokt e lyera gjysm t verdha e gjysm gshtenj, e kishte pyetur Ardianin n se e duronte dot dhimbjen pa t. M mir me gjilpr, i kishte thn ai.
    Pas dy shpimeve, njra mbi dhmball dhe tjetra nn qiellz, diku pran saj, vendi shum shpejt i ishte mpir. Kur kishte par darn ishte trembur gjithsesi. Rezistenca e rrnjve t dhmballs kishte qen e pafuqishme ti shkaktonte dhimbje serioze, andaj ai prsriti mendimin, se kishte br mir, q e kishte mpir vendin.
    N qoft se ndien shum dhimbje, pi nj depon, por jo aspirin, sepse t shton hemoragjin, - e kishte porositur ajo, para se ai t ikte.
    Ardiani e kishte miratur me kok, me lehtsin e njeriut, q fardo t ndodhte pas ksaj, t keqen q e kishte trbuar kaq koh, e kishte hequr. T tjerat, q vinin m pas, do t ishin m t durueshme.
    Sapo arriti n stacionoin e trenit, n Monastiraq, u pendua pr gjykimin e mparshm. Nj dhimbje, fillimisht bezdisse e pastaj shpuese, e shqetsoi.
    Kujtoi me inat fytyrn e sjellshme e t mbl t dentistes. Dhimbja po i shprndahej n t tr kokn. Sikur dentistja t kishte qen mashkull, do ti kishte futur nj t shar! I dukej, sikur gjilprn ia kishte br, jo pr t lehtsuar dhimbjen e tij, por, punn e saj, sepse ai, si m par, si tani, dhimbjen po e ndiente njsoi. Madje, i dukej, se tani e kishte m keq. N qoft se dhimbjen do ta kishte vuajtur bashk me heqjen e dhmbit, edhe dentistja do t kishte vuajtur vshtirsit e zanatit. Por, pasi ia kishte futur me gjilpr dhe e kishte prcjell si manar, iu duk sikur i kishte dhn duart: Un mbarova, tani vrafsh veten! I erdhi t brtiste!
    Ndaloi pran nj kinkalerie, ngjitur me t ciln ishte nj kabine telefonike. Nj i ri, n moshn e tij, u fut t fliste. Uroi, q tjetri t mos vonohej, si bnin shpesh disa, q ia kpusnin gjyqit pr minuta t tra, pa u br merak pr pritjet e t tjerve. Donte ti telefononte s ms n spital.
    Fatmirsisht, tjetri doli shpejt. As nuk kishte brtitur. Ishte i pashm, i veshur me rroba t bardha. At dit Ardianit nuk i plqente fare e bardha. Me t bardha kishte qen veshur dentistja, q i kishte shkulur dhmbin po t bardh, n t bardha fekste maja e Akropolit, q lart, dhe ja tani, edhe ky i panjohur me t bardha.
    Tjetri i foli njerzishm.
    Radha juaj, zotri!
    Zotria, u shtang. Iu duk fytyr dhe z i njohur, paka, se tjetri iu drejtua n gjuhn vendase. Burri e kuptoi vmendjen e tjetrit.
    Andi!
    Ardian!
    Ti ktu?, - e pyeti Ardiani, sikur ai t ishte shqiptari i vetm n kt Pol t Veriut!
    Po! Po ti nga mbive? - pyeti Andi i uditur m shum pr kohn, se sa pr vendin.
    Sa koh kemi pa u par? - i tha Ardiani duke e prqafuar, sigurisht, jo nga ana e dhmballs s hequr.
    Ou. . !Q n socializm!- i tha tjetri. -Para nj epoke!
    Dhe u takuam ktu, pas nj epoke, nn Akropolin!
    Nga lashtsia n lashtsi!. Nga epoka n epok!
    Eja pim nj kafe, -i tha Andi.
    Ti bj nj telefonat sime mje n spital dhe erdha!, -i tha tjetri.
    Mamaja n spital?!-u tregua i shqetsuar Andi.
    Tjetri i bri me shenj, q do ta sqaronte pr t gjitha, pas telefonats.
    ǒkemi?-i tha pas pak, duke rrufitur kafen. -Nga se vuan jot m?
    Jo ajo, im nip, -pshertiu Ardiani.
    Djali i Agronit?
    Po! Me kancer!
    ǒthua more? Pse rri mamaja n spital dhe jo prindrit e fmis?
    Agroni me Zann vdiqn n nj aksident automobilistik, -uli zrin tjetri, sikur t lndonte dik.
    Mos... !Fatkeqsi e madhe ju paska ndodhur!
    M mir themi gjra t bukura. Me t tjerat, ska ast t mos merrem.
    T bukura?!, -nnqeshi tjetri. Vshtir se gjen sot n kt bot. Nj e till ishte, ather, kur u rrzova nga pema dhe theva kmbn. N mosh duhej t ishim ather?
    Tek nnt - dhjet vjett!
    Ti more karrocn e xha Hasanit dhe mes ulrimave t mia, bashk me Titin dhe Gzimin, m uat n spital.
    Ardiani qeshi.
    Prpiqeshe t ngisje kalin dhe nuk e di se si arritm t tre gjall n spital. At dit pr mua ishe nj hero i vrtet!
    T dy shkundn supet nga t qeshurat.
    Ku punon?-pyeti Andi.
    Paradite, pes dit, n nj firm ndrtimi. T shtunave dhe t dielave, ku t mundem. M duhet t grumbulloi para pr operimin e tim nipi. M duhet shum pr t plotsuar pagesn. Po dgjove gjkundi...
    Mos u bj merak! Do t t ndihmoj vllai yt! Para t thata, h pr h nuk kam, por..., kam dika tjetr, q nxjerr para. T kam patur shok me kok. Bn pjes n gjrat e bukura t fmijris sime dhe t bukurat, un dua ti ruaj.
    Nuk m the Andi, me se merresh?
    Eh... , nguroi paksa tjetri. Me e pun intelekektuale, -tha duke qeshur apknshe.
    Saktsisht?
    Ado... !Mos m keqkupto! Pse t dua, dshiroj t t ndihmoj. Nuk mund t t ta fsheh ty, me se merrem. Me detyroi jeta! Prandaj, pak m par, kur folm pr t bukurn, t thash se zor gjendet ajo sot!
    Tjetri, pyeti prsri me sy.
    Mbaj tri femra, -pshpriti Andi, si t fliste pr tre jofrymor.
    Syt e Ardianit humbn ngjyr, a thua i shkuln dhmballn tjetr.
    Me prostitucion?! -uli zrin akoma m shum se parafolsi.
    Quaje si t duash! E gjith shoqria nj prostitucion sht. N mos un, nj tjetr do ti mbante ato!
    Rndsi ka q i mban ti Andi? Marrja me prosti... .
    Do m flassh si iluministt tani? -e preu tjetri. Po kaq e rndsishme sht t msosh, q un nuk i keqtrajtoi. Pas pes vjet pune, u jap lirin.
    Ti thua lirin! Do me thn duke punuar pr ty, nuk jan t lira!
    Bhu realist, i dashur. E kupton, q kto biseda nuk i bj me kdo! E ndryshim ka pr nga paligjshmria, korrupsioni me prostitucionon? Po t mos ekzistonte e para, zor se do t kishim t dytn! Femrat, q marr, jan t destinuara pr at pun. N mos me mua, me dik tjetr do ta ushtronin kt pun!... Nuk ta harroj kurr nderin q m bre n vogli, -iu kthye ai tems s mparshme. Ti je nj pjes e fmijris sime. Pranoje ndihmn time dhe shpto tt nip. E bj pr fmijrin time! Ajo nuk njeh korrupsion. . Para t thata nuk kam! -shtngoi ai buzt, si pr ti treguar, q kjo ishte mundsia e vetme.
    Si do t m ndihmosh? - pyeti Ardiani.
    Do t t jap nj femr. sht mall i ri, sapo e kam sjell. Ia kishin vn syrin pr ta uar pr n belgjik, por e kandisa dhe solla ktu.
    Femr, mua?! - krciti kmbt e karrikes tjetri.
    Po! T thash, tani pr tani nuk kam para pr t t dhn. I kam investuar diku. Mbaje ca koh dhe plotso parat, q t duhen pr tt nip. Mos u bj budalla! dhe me cepin e buzs nxorri tymin e cigares, me nervozitet, sikur t pshtynte dik, q ndodhej pran.
    Nuk di nga kto pun!
    Ska vshtirsi t madhe. Do ta nxjerrsh vajzn n rrugt q do t t them un. Klienit do ti caktosh pagesn e duhur. Njkohsisht do ruash femrn, t mos t t ik. Ndodh, q ato prpiqen t shkasin pr ta vazhduar aktivitetin t pavarura. Mos e lejo! Krcnoje! Kam harxhuar para pr ta sjell ktu e pr ta mbathur. Ajo mund t t sillet si e pafajshme, si viktim, e parrahur me t tilla pun. Mos beso kurr.
    Po, un nuk pranova, - i tha Ardiani, me shqetsimin e atij, q e detyrojn t pranojn pa dashjen e tij.
    E lexon at tabeln atje? -e trhoqi Andi nga vetja.
    Po!
    ǒthot?
    Viagra! - lexoi Ardiani.
    Nuk sht parull e Enver Hoxhs! sht e shqiptarit m t madh t kohrave, Ferid Muratit. Pr fat t shpikjes s tij, puna sht shtuar dhe fitimi ka qen i mir. Grekrit nuk mbahen. N vendet nordike statistikat thyen rekorde t pamenduara. Thon se atje jan shtuar maternitetet. Provuan ta aplikojn n Afrik. Personat, q iu nnshtruan provs, filluan t reagojn si t smur epileptik. Si duket, klima tepr e nxeht, atje, hyn n reaksion me viagrn, duke e br shpikjen h pr h t paefektshme. Thon se Feridi, ai e prmendi si ta kishte fqinjin m t afrt n Shqipri, po mendon pr ndryshimin e disa parametrave pr tu ardhur n ndihm ktyre vendeve. Kryetar shtetesh dhe partish, nn ndikimin e saj jan br m tolerant. Qejfi i bashkon njerzit. Mendo sikur at ta shprndanin falas tek politikant shqiptar. Pas nj nat prdorimi t saj, ata do tia jepnin fjaln gjith knaqsi njri-tjetrit. N fund do prqafoheshin dhe do vetqortoheshin pr armiqsi!
    t q kishin ushqyer deri tani midis tyre! Dy demat e partive kryesore do bheshin m t kuptueshm, duke rregulluar sintaksn e fjalive. Shqiptart, me Feridin n krye, pas Sknderbeut, po bhen pr her t dyt shptues t njerzimit!-e mbylli ai.
    Pas dy-tri ditsh, n mbrmje do t ta sjell vajzn n shtpi. Pas gjasht-shtat muajsh ma kthe prsri. Do tia llogaris n pesvjearin e puns ato muaj. Un jam i ndershm, e mbaj fjaln!... Natn e mir! Mendo pr tt nip...
    Andin e glltiti nj nga rrugicat pran stacionit t trenit. U ngrit edhe ai. Ishte i mpir. Vendi i dhmballs s shkulur nuk i dhimbte m. Do donte ti dhimbte, pr t harruar kt siklet t ri, q i lindi. I erdhi inat q nuk i dhimbte. Ashtu do ti kushtohej dentistes. Do tia kursente t sharn, meqense ishte femr. Futi dorn n xhep. Gjeti disa t holla, me t cilat mund t paguante biletn e trenit. Dentistja, pr disa minuta pun, i kishte marr gjasht mij dhrahmi, aq sa paguhej ai pr tet or pun. Ktu e shau me tr mend! Parat q i krkonte mjeku, nuk mund ti mblidhte dot as pr dy vjet pun, me kursime t forta. Mjeku nuk mund t priste aq gjat. Mjeku me bluze t bardh dhe duart n xhepa! Prap, ngjyra e bardh. Kurr nuk e kishte marr zt at ngjyr. Tanim, po! Ashtu, e pashkruar, anonime, e frikshme, si mund t jet e panjohura.
    N hyrje t pallatit, u prshndet me zonjn Panajot.
    Si sht yt nip, -e pyeti me krshri dhe merak.
    Nesr operohet!
    T dieln isha n kish. U luta pr t. Ka pr tu br mir, e ndiej. Na dhnt zoti kuraj!
    T faleminderi, -i tha Ardiani pr t tretn a pr t katrtn her.
    Ashensori ishte prishur. Dikush nga banort, kishte akuzuar pastruesen shqiptare pr prishjen e tij. Kjo e fundit, e inatosur, q t gjitha t ligat ia linin shqiptarve, i kishte mallkuar grekrit, deri n brezin e njqind e shtatmbdhjet, q , sipas saj duhej t arrinte te kali i Trojs. Edhe kalin e kishte mallkuar. U betua, se kur t kthehej n Vlor, ku edhe kishte qytetin e saj, bllokut t pallateve, q mbante uditrisht emrin e atij kali, do ta ndryshonte!
    I ngjiti me kmb t tet katet. U pllangos n krevat. Gjigandi i Roditkishte filluar ti nxirrte prsri konturet e tij prgjat murit t bardh, pas pastrimit, q i kishte br e ma. M mir. Iu duk si ngushllim i nj t njohuri t vjetr, pr t mos e braktisur mes bardhsis s mureve.





    Ardianit, aq sa i dukej e pabesueshme, q mund t mbante nj vajz rrugsh n shtpin e tij, aq i sigurt ishte se Andi do tia sillte. Kshtu kishte qen edhe fmij, me at pamje t jashtme t qet e t druajtur dhe kokfort, pr t arritur at q donte. Pr shkak t asaj vendosmrie, e kishte psuar fmij, me thyerjen e kmbs.
    Pran murit q rrethonte nj shesh t vogl futbolli, nderte kraht nj plep i madh. Loja q u kishte shkuar n mendje unave dhjet vjear, ishte, t hipnin mbi mur e q andej t kapnin degt e plepit pran tij. Ardiani, Gzimi dhe Titi, pasi e kishin matur me sy largsin, ishin trhequr. Ai, Andi, e kishte paguar heroizmin ose kokmushksin e tij me thyerjen e kmbs, n nyjen e poshtme. Megjithat, plepi ia kishte kputur disa gjethe, t cilat nuk i lshonte nga dora, megjith ulrimat e vazhdueshme. Askush nuk e kuptoi, nse shtrngimi i tyre bhej me ndrgjegjen e nj fitues, apo i shrbente t vrarit si mjet, q mund ti lehtsonte sadopak dhimbjet. Kur Andin e kishin hipur n karrocn e xha Hasanit, t lidhur pas trungut t pems, gjethet kishin rn prtok, t shkrmoqura. Ardiani kishte kapur kalin nga kapistalli dhe i ndihmuar nga shokt e tjer e kishin uar Andin n spital.
    Jehona e gjith ksaj ndodhie kishte qen fort e uditshme. T nesrmen, n shkoll, zilja kishte rn dhjet minuta para se t fillonte pushimi i madh. At, Ardiani e kishin ftuar t ngjiste shkallt e nj si gjysm ballkoni, para shkuols, q rndom shrbente edhe si tribun. N sy t t trve i kishin numruar t tra aftsit e nj pionieri shembullor. Ai ishte skuqur i tri dhe si i uditur tek shihte tr ata kalamaj, q ia kishin ngulur syt si t goditur. Ata t klasave m t ulta, dukej nuk kuptonin asgj. Pas tr atyre lvdatave, i ishte dukur se do ta prcillnin pr n varrez! Pasi kishte mrmritur disa fjal falenderuese, ku kishte ndatrruar radht e vendosjes s kryefjala, kallzuesit e ku ta dinte far tjetr, i lehtsuar, kishte zbritur dhe kishte humbur midis nxnsve t klass s tij.
    E kundrta kishte ndodhur me xha Hasanin. I trbuar, q nuk e kishte gjetur karrocn aty ku e kishte ln dhe aq m tepr kur ia kishin sjell kalin t rraskapitur, i cili lshonte shkum nga goja, i ishte turrur, tia shkulte vesht. E kishte shptuar nj vrim e gardhit, pas shtpis, prmasat e s cils, ishin m t vogla se sa ajo e trupit t karrocierit Hasan.
    Ra zilja. Ai shtypi mekanizmin e hapjes s saj. Derisa, dikushi, t ngjitej ne ashensor, shkoi t lagte flokt e t krihej. Ashensori duhej t kishte qen i lir, pasi vizitori arriti shum shpejt. Me flokt t pakrehura mir, nj pjes t pabindura pr t qndruar t shtrira pas koks, e me rrobat e rregullta, ngjante me dik, q pak lidhje kishte me botn e jashtme.
    N der u shfaq Andi, me vajzn, q mbante n dor nj valixhe. Hyri me lehtsin e njerzve q kryejn nj veprim t shumprsritur.
    Kjo sht, -i tha ai me z t ult, megjithse, largsia e tij nga ajo dhe Ardianit ishte pothuaj e njjt.
    Vajza u ul n cep t divanit.
    Andi, -i tha ai, -e lm kt pun!
    Do ta lm ashtu si thash un, -e qetsoi tjetri. - Do flasim n telefon, pr do problem q t kesh. Pr dy dit mund ta nxjerrsh n pun. Boll ka pushuar.
    Vajza shtrngonte valixhen, si t vetmen dika q t njohur n at mjedis.
    Hap syt!, -iu drejtua Andi. -N qoft sillesh si t thon, nuk do t kesh probleme. sht n t mirn tnde!
    Shrim t shpejt tt nipi, -i tha Ardianit dhe pa tej dritares, ku muzgu po binte dhe atij i afrohej orari i puns!
    Iku, ashtu i befasishm, si kishte ardhur, tek e la me kt vajz, q akoma shtrngonte valixhen, madje, tanim, q mbeti vetm me t, akoma m shum.
    Si t quajn?, - e pyeti.
    Elona!
    Un jam Ardiani!
    Iu duk si prezantim zyrtar, sikur sapo ti kishte ardhur nj punonjse e re n pun.
    h..., -murmuritio ajo.
    Q sot filloi t bj t turpshmen, mendoi. Kishte t drejt Andi kur e kishte porositur t mos binte n kurthin e saj, si prej naiveje. Nuk duhej ta mbante at rrugae aty. Me prjashtim t dy lidhjeve rastsore, sigurisht me jo t prdala, asnj kmb gruaje nuk kishte shkelur aty. Tia kthente Andit, nuk donte ta zhgnjente me mosmirnjohjen q po i tregonte. N fund t fundit, si me t, Andin, apo me dik tjetr, ajo, t njjtn gj do t kryente. Le ta bnte! Rndsi kishte q ai t mos mbleksej drejtprdrejt n pisllqe t tilla, ...megjithse i duheshin kaq shum parat.
    Shau ndyr kapitalizmin dhe pati njfar nostalgjie pr socializmin, ku shrbimi mjeksor ishte falas. Pastaj kujtoi smundjen e t atit, para vdekjes, n kohn e shprndarjes s ushqimeve me tollona. E ma nuk dinte kujt tia ndante at kilogram mishi q merrnin n muaj, vetm t smurit, apo edhe fmijve! E shau edhe socializmin. I shau t gjitha. Qeverin shqiptare dhe at greke! Nj lmsh i qelbur ishte e tr bota. Dhe kjo pisanjose rrugsh, q qndronte pran tij m bnte t pafajshmen, vetm e vetm q t largohej e ti mbushte pr vete xhepat. Pa le, ma shtrngonte at valixhe, sikur t kishte thesare. Pa dyshim, pr t, ato mbathje dhe sytjena, me rripa aq t holla, q nj zot e dinte se i mbulonin, thesare ishin!
    I hodhi mbi divan nj pal araf e nj kuvert dhe i tha t shtrihej. Vet, pasi trhoqi perden e aneksit, u shtri n kanapen pran tij. Duhej t mendonte vetm t nipin, q t kishte kurajo t shtypte vetqortimin!




    T nesrmen n mngjes, para se t ikte n pun, Ardiani u kujtua, q nuk i kishte dhn pr t mgrn dark vajzs. As ajo nuk ishte kujtuar. Vuri mbi tryez, gj t gatshme q gjeti n shtpi. E pa me vmendje me mbulesat q i vinin deri tek gryka. Frymmerrte leht. Aty ku duhej t ishte gjoksi, shtresat psonin nj ngritje t leht, sa mezi dallohej. Ishte e bukur! Dukej kaq e pafajshme dhe e pabesueshme t prostituonte. Para se t ikte e pa edhe njher me dshirn, se n rrotullim e sipr mbase zbulohej. Ajo vrtet u rrotullua, por duke marr edhe mbulesat me vete.
    Rruga kryq, para pallatit uturinte. Semafort hapn dritn e kuqe pr kalimtart. Mbajti kmbt. Motort kishin rrshqitur n hapsirat midis makinave, dhe me tu hapur drita jeshile pr automjete, kafshuan egr asfaltin, si t shanin fajtorin e paditur pr ndalimin e tyre. Pothuaj, t njjtn zemrim u duk se shprehn kalimtart kur u drita e tyre jeshile. Sikur t luaninreikbi, u suln drejt njri-tjetrit, duke prplasur supet.
    Vetm nj vajz me minifund, q prtypte imakiz, nuk lvizi. Shihte majtas e djathtas, si t priste dik. Mbase ishte prostitut! Kshtu do t dilte edhe sot n mbrmje, ajo..., si e tha emrin..., Elona! Me, ose pa imakiz. Vetm, se ajo do t punonte natn, q t ishte plotsisht i kontrolluar nga ai, protektori! O, zot, ku ishte katandisur!

  10. #10
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,014
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    vazhdimi...





    Me t’u uar, Elona piu vetm qumshtin. U kujtua se kishte ngrn pako gj, q drekn e nj dite m par. T paktn, atje, kishte shoqrin e Mirs e t Valieries. Ktu, ve katr mure t nxira vende-vende dhe nj televizor, ku pak gj kuptonte, s’kishte me se t merrej.
    Palosi araft dhe krkoi vendin e duhur pr t’i vendosur. Kishte pes dit q kishte ardhur dhe vuante nga ndjesia e largimit t gjat nga atdheu. Nj mall, pikllim, zhgnjim dhe dnim ndaj vetes e kishte kapluar t trn. E trysnuar do ast prej tyre ndjehej si nj sonambul, q do t donte t’a zgjonin n at botn tjetr, n Tiran. Kurr nuk i ishte aq bukur se sa tani! T afrmit, t njohurit, fqinjt e miqt, papritur iu shndrruan n njerzit m me vler n bot! At mbrmje ky prbindsh do t’a nxirrte n rrug. Por, ajo, m mir vdiste se sa t shndrrohej n prostitut! Mnyra pr t vdekur kishte plot. Hedhje nga ballkoni, kapja e telave t korentit, po t donte t’a fillonte n shtpi. Por, mund t’ia zgjaste ort e jets vetes, n qoft se vetekzekutohej n rrug, duke u hedhur n rrotat e makins. Trupin do t’ia prcillnin n morg, dhe lajmet televizive do t mbushnin eterin mbi kufomn e nj prostitute . Valt do t’a transmetonin lajmin n Tiran, mbi ekranin!
    e t cilit, q prej pes ditsh, (pesqind vjetsh), ishin mbrthyer syt e s ms dhe t t atit. Mamaja do vinte kujn, i ati do varte kokn, nn lott e mdhenj sa gishti, i mbrthyer nga dydhimbja, e vdekjes dhe mnyra e t vdekurit. I vllai, shpirti i motrs, xhani i vogl, do t ishte dobsuar m shum nga mungesa e saj dhe mendrisht e prindrve t shushatur.
    Ngret nga t qart, gati ia zun frymn dhe nj lemz e fort gati ia shkuli organet nga vendi. Syt sa s’po i dilnin! Iu duk se po vdiste! E lan fuqit... M mir t vdiste.
    Kur frymmarrja iu lehtsua disi dhe lemza iu rrallua, duke ia ngritur krahrorin s bashku me gjoksin e freskt, u shtri. Edhe pr disa minuta ajo i vazhdoi, duke ia derdhur frymn e ngroht si me gule mbi jastk, si t donte t’i rrfente dertet e paritura. Vetm objektet pa frym ishin br ktu t kuptueshme pr t.
    Pr afro dy or, qndroi ashtu e ngrir. U ngrit. Si njerzit, q pas kalimit t krizave shpirtrore t forta, fillon e u qetsohet trupi n shpirtin e drobitur, ashtu edhe ajo filloi t kthjellohej. Dobsia q e kishte pllakosur, e nxitn t dilte me sa m pak humbje nga kjo gjendje. Shpresa iu kthye n dshir dhe dshira n vendim...Do hakmerrej! Do t prpiqej ta vriste, ose s paku ta plagoste sadistin, q e kishte mbyllur aty. M pas, le t vdiste edhe vet! Edhe n qoft se nuk arrinte ta vriste, por t’a plagoste sadopak, dika do t arrinte! Do t ishte si nj falje mkati, q i bnte vetes, asaj, Elons s mir, para se t dashuronte at...Andin!
    Hngri nj fet buke me gjalp. Diku gjeti okokrem. Lyejti edhe nj fet me t. I duhej fuqi! Stomaku iu rndua, por trupin e ndjeu m mir! Gjeti diku speca dhe si t ishte zonj shtpie, i mbushi dhe i vuri n furr. Vshtrimi iu mpreh dhe faqet i morn ngjyr roz. Lvizte e sigurt n shtpi. Nuk ishte m nj adoleshente. N ato pak dit i kishte shtuar vetes disa vjet. Do ta shihte ai kasap, kur t kthehej, se si dinte t mbrohej ajo!
    Ai ..., Andi, i kishte thn, se ky..., Ardiani, e kishte dnuar dikur nj vajz, pr kundrshtimin q i kishte br, me nj grusht aq t fort, sa q dhmbt e saj, kishin krcitur n dysheme si fasule. Pagesn e vendosjes s dhmbve t rinj, ia kishte futur n shtimin e orve t puns.
    Nj tjetre ia kishte lidhur flokt e gjat pas dorezs s ders pr njzetekatr or rresht dhe sa her q e hapte dhe e mbyllte at, e prplaste vajzn gjat murit, duke i shkulur kaq shtllunga floksh, sa mund t mbushje nj jastk t tr!
    Sapo hyri n shtpi, Ardianin e ngacmoi era e mir e specave.
    Di t gatuash? - pyeti Elonn me hare.
    Po! M ka msuar mami q t vogl! - i tha ajo me nj seriozitet t but.
    Ai hngri, duke e kshilluar veten, t mos ia bnte qejfin vajzs. Prvese ishte e bukur, ditka t gatuaka edhe mir! Nuk duhej t krijonte marrdhnie mirsjelljeje t tepruara. Ashtu, si nj hetues, q i shmanget lidhjeve erotike me klienten e tij, ashtu edhe ai, duhej t mbante seriozitetin ose ngrystsin e duhur.
    Bhu gati t dalsh n pun, sot n mbrmje, -i tha papritur gati me t brtitur.
    Ajo shtangu nga ndryshimi i beft i tij dhe tek ngatrrohej me fjalt q nxirrte, i tha:
    Nuk mundem!
    far? - brtiti ai si nj aktor amator i keq, q m shum e ka mendjen t kujtoj fjalt e tekstit, se sa t’i interpretoj ato.
    Eeee..., - murmriti ajo, duke iu dorzuar friks s astit. -Nuk jam mir!
    far ke?- vazhdoi ai i sert.
    Jam me ...”ato”. . , t prmujorshmet! - dhe mbuloi fundin e barkut nga shikimi i tij.
    Sa dit ke q vuan nga to? - pyeti tanim me z mjeku, duke qen i ndrgjegjshm, se m gagarel, kurr nuk ishte br n jetn e tij.
    Dy dit!
    Edhe sa dit t duhen pr t t pushuar?
    Edhe...dymbdhjet, -ia futi kot ajo.
    Tjetri zbardhi syt. Nuk kishte dgjuar ndonjher, q tek femrat kto shfaqje fiziologjike t zgjatnin kaq shum. Mbase tek prostitutat, nga kontaktet e shumta, mund t ndodhte nj gj e till! T pyeste Andin m mir, por kishte frik mos ai e merrte pr krejt gomar.
    Domethn edhe pr dymbdhjet dit t tjera nuk do t dalsh n pun?-e pyeti dyshues.
    Po, - iu prgjigj ajo, me t vetmen arm q i kishte mbetur, vendosmrin. - Po t duash, -shpejtoi t flas para se ai t ulrinte ndoshta befasisht, -t t ndihmoj n pastrimin e shtpis!
    Apartamenti im sht i vogl dhe lahet me nj pshtym, -i tha ai.
    Ather, po m gjete pun pr t pastruar n shtpit e grekrve, nuk do t prtoja!
    Ardiani u mendua pr pak aste. Papritur, qortoi veten, se sa budallallk ishte edhe mendimi i nj gjje t till. I foli prer e krcnueshm:
    Jo! Rri n shtpi. T’a dish mir, ve sapo t aftsohesh pr pun, do t punush me dy turne!
    E dinte q edhe vet nuk i besonte ato q i thoshte! Praditeve ishte i zn n punn e tij, megjithat, m mir t’i thoshte dika t frikshme, se sa t’ia hapte syrin.
    Elons iu ngroh trupi. Pr her t par pas pes ditsh (pesdhjet vjetsh), u ndie me kmb n tok. Dika kishte fituar!
    Mngjesin tjetr u kot n krevat. Prshkoi trupin me gishta. Kockat e legenit i kishin dal shum, megjithse nj dit m par ishte prpjekur t hante dika m shum. Midis tyre ndjeu barkun e futur, si nj grop thithse. Kishte thithur shum pikllim e dhimbje ato dit. Kureshtja e shtyu t shihte ndryshimin n fytyr. Nuk mbante mend n ishte par n t, q kur kishte ardhur n Greqi. E vetmja pasqyr n at apartament, ishte ajo mbi lavamanin e banjos. ”Si shtpi xhuxhash”, mendoi. ’do gj e vogl. N nj mbajtse n an t lavamanit, Ardiani kishte vendosur veglat e rrojes dhe disa gjra tualeti si krem sapuni, furen dhe pastn e dhmbve, dhe...nj celular! Ah.., kishte harruar celularin. Telefon! Shqipria..., shtpia..., policia..! Sinjalet domino, q e onin n t vetmin qllim, rrugn e shptimit, e drodhn t trn! Emocionet, q e pushtuan mbi ndryshimin e shpejt t gjendjes ku ndodhej, ia ’rregulluan frymmarrjen. Ndjeu, q faqet dhe barku t’i futeshin m !
    tepr, si nga nj pomp thithse, diku, brenda tyre. Por fytyra i kishte marr tjetr ngjyr, at q e sjell vetm shpresa. Ishte paradite dhe n shtpin e saj n Tiran, ende nuk e kishin vn telefonin. Ajo mbante mend numurat e disa shoqeve dhe t nj fqinji, nga ku telefononinn rast nevoje. N mos njri, dikush do prgjigjej n t!
    Celulari tringlliu! Ardiani! Me siguri do t’a krcnonte n qoft se e prdorte at. Nuk do t’a ngrinte. Po sikur ai, nga mos prgjigjja e saj, t ngasej e t vinte n shtpi?! M mir t’i fliste e t’a qetsonte.
    Ne! -u prgjigj n greqisht, si kishte dgjuar t prgjigjeshin ktu.
    Ne, ne jemi t keqen nna. Nga spitali t flas, -dgjo t flas nj grua.
    ’t ka zri, je i smur?
    .....
    Ardian!
    Nuk jam Ardiani , -u prgjigj ajo mes friks dhe turprimit.
    Oh..., -u duk se u ngazllye e moshuara n receptorin tjetr dhe zri iu mblsua si nj prag gjumi nanurits.
    Si je moj bij? Kaq her i kam thn tim biri: gjej more derzi nj nuse! Un jam sot e nuk jam nesr. Por, fjalve t mia, nuk ia v veshin ai, ndrsa kur ia kujtojn t tjert, skuqet si nuse fshati! Kshtu ka qen q i vogl, manar!
    Nuk jam ajo q mendoni..., jam pastruese. M krkoi t’i pastroja shtpin.
    Kto fjal duket e bindn gruan, se ajo vetm pastruese nuk mund t ishte.
    Elona ndje neveri, vetm kur mendoi se tjetra e kishte konsideruar si nusen, ose t dashurn e t birit. Ajo plak e mendoka engjll t birin dhe po i uroka asaj, mirseardhjen n familje!
    Thuaj Ardianit t m telefonoj kur t kthehet. Mirupafshim, nuse e nns! Shihni t rrini disa koh pa fmij, derisa t mbyllni hallet q keni. Grumbulloni ca para, e pastaj me t par e m t br, - tjetra teshtiu atje larg, n oborrin e spitalit dhe para se zri t’i ndrpritej, dika murmuriti pafuqishm, a tha se nj tehtim e re gatitej t’ia ndrpriste ato q thoshte. - Do t t ket si nn t dyt i vogli...!
    Nuk e kuptoi ’i tha n fund.
    Pas biseds me t moshuarn, ajo u prpoq t telefonoj n Shqipri. ”Sa e kishte perfiksin ajo...? ”Mendoi se iu kujtua, por kur filloi t formuloj numurat, celulari nuk dha sinjal. I ishin mbaruar baterit. Hej, dreq! T ishte kaq pran shptimit dhe t mos e shfrytzonte...! Hapi t gjitha sirtaret me shpresn se diku do t gjente karikuesin! Pr dy-tri or pritjeje do t mund t telefononte prsri.
    Asgjkundi nuk ishte! Ulriu dhimbshm, inatshm. mendoi q do ishte mir, q ulurimn t’ia dgjonte dikush. Garsoniera, prve ders kryesore, lidhej me ambientin e jashtm nprmjet asaj t ballkonit, q kush e di me ’dreq e kishte kyur ai, Ardiani! Nj dritare e vogl n kuzhin, s bashku me apartamentin ngjitur, dritaret e s cilit kishin t njjtn dalje, krijonin nj si tunel vertikal, me hapsir nj diametroshe, nga ku nxirrnin errat e gatimive aspiratort. Elona e hapi dhe zgjati kokn. Nj przerje errash shum gjellshe ia przieu stomakun. Tek-tuk dgjohej zhurma e aspiratorve, atje ku nikoqiret nuk kishin mbaruar akoma gatimin. Ulriu! Asnj reagim prtej dritares. Ulriu akoma m fort! U dgjua e njjta zhurm e aspiratorve fodull dhe indiferent. Mbylli dritaren. Edhe po t vendoste t hidhej andej, askujt nuk do t’i shkonte mendja t zgjaste kokn pr t par n fund t atij tuneli t braktisur. I vetmi q do krkonte do t ishte Ardiani, i cili do t!
    ’a fshihte kufomn, pa e dmtuar aspak vehten. Ajo donte, q ai dhe Andit, dmtoheshin, qoft edhe me vdekjen e saj.




    Nj patriot i kishte gjetur Ardianit nj pun dy-tri ditshe, n lagjen Marusi, pas mbarimit t tet orarshit t prditshm. Ishte nj vil dy katshe, q banohej nga nj ift pleqsh. Tarracn e shtpis e kishin shndrruar n nj bar t qarkuar me vazo t strmdha, n shumicn e t cilave, kishin mbjell palma. Tavani prej drrasash t llakuara mbulonte m shum se gjysmn e madhsis s taracs. N nj knd t saj, nj banak i zbukuruar me gdhendje n gur, shrbente si furnizues i pijeve dhe qerasjeve t tjera. Pleqt e drejtonin Ardianin se ku duhej t vendoste vazot pr t krijuar mjedisin e dshiruar prej tyre. Dukeshin shum t dhn pas prgatitjes s fests.
    Cili prej jush feston ditn e emrit? - i pyeti teksa rrufiste me knaqsi kafen q sapo ia solln.
    ifti pyeti me sy njri-tjetrin.
    sht fest e veant! Vitet e diamanta!-tha plaka, me knaqsin e kumtimit t nj surprize.
    far ? - pyeti prsri Ardiani.
    Lumturin pesdhjetvjeare, - tha me ton teatral plaku.
    Ardiani gati u bind se kishte t bnte me nj ift pleqsh t rrjedhurish, kur, ata, njkohsisht iu drejtuan:
    Festojm pesdhjetvjetorin e martess, - dhe vshtruan ngultas djalin, i cili ma siguri duhej t’i prgjigjej ktij gzimi pleqo-fmijror.
    Oh, ’gj e bukur, - ia futi kot ai pa ditur ’t thoshte, - e kush nuk do t donte t arrinte n ato vite!
    iftit iu mbushn syt me lot.
    Nuk i plqente t’ia kthente nostalgjin e vitetve t kaluara, n qarje, prandaj u mundua t’ia kaprcnte gjendjen me dika lozanjare.
    Ua that t fshehtat e ktyre viteve njri-tjetrit? -i pyeti.
    Pleqt u uditn.
    N vendin tim, - vazhdoi ai, -thon, se kur arrihet festa e art, bashkshortt i tregojn njri-tjetrit ato qo nuk patn guxuar t’ia thonin, gjat viteve martesore.
    Oh, -qeshi e moshuara. -Un e kam gnjyer ndonjher tim shoq, kur i fshihja mimet e vrteta t veshjeve, -dhe pa nga ai me sy luts e shfajsues.
    Ai e fali pa nj, pa dy.
    S’ka gj e dashura ime, -i tha, dhe me duart q i dridheshin, e prqafoi dhe e puthi me buzt e rrudhura n cepin e buzve t saj.
    Eh..., jo t tilla, -qesndisi Ardiani. -Kto mund t tregohen pa pritur pesdhjetvjetorin. Un them pr ato, aventurat e vogla.
    Aha..., pohuan pleqt gjat me kok dhe vshtruan njri-tjetrin.
    Meqense plaka e kishte nisur e para rrfimin e mistereve t vitmartesave, i dha shenj t shoqit t fliste ai, duke e pyetur pa fjal, vetm me ngritjen e mjekrs dhe t vetullave.
    Njher, kur isha marinar dhe anija e vonoi shum kthimin n atdhe, fjeta n kabinn numr trembdhjet...me nj grua. Ajo m’a prishi mendjen!
    Ai pa me bisht t syrit bashkshorten. Asaj i ra damllaja! I ishin ’tendosur t gjitha nervat dhe ngjyra e fytyrs i kishte marr nj przirje midis s bardhs, gris dhe lejlas. Ktheu kurrizin dhe u apit rnd, sikur at ast t kuptonte se ’pesh t tmerrshme paska pasur e panjohura e atyre viteve. Plaku i vinte nga pas, duke u munduar t’i mbushte mendjen, se ai nuk e mbante fare mend ar grua, vese numurin e kabins, trembdhjet, dhe se ajo, gruaja e tij, kishte qen zemra, ylli (ai renditi t tra epitetet q nj dashnor i zjarrt i thoshte t dashurs s tij), i vetmi pasion i vrtet i jets s tij. Tjetrs do t’i duhej koh t vinte n vete, negjithat, ai nuk pushonte prpjekjet e pendimit.
    Sa keq, - tha Ardiani me vete. Ia kishte prishur ditn t moshuarve padashur. Deri sa pleqt t qetsoheshin, mendoi t’i telefononte s ms, pr t pyetur pr t voglin...Celulari...! N asnj xhep t veshjeve t dits. As n antn e vogl t dors. Gjat dits nuk mbante mend t’a kishte prdorur. E kishte harruar! ’gomar q ishte. ’do t kishte br Elona pa t’a kishte gjetur? Mund t’i telefononte policis, megjithse nuk dinte greqisht. Do ta kthenin n Shqipri e atje do t vazhdonte aktivitetin e pavarur. Duhej t kthehej menjher...!
    U tha pleqve se do t vinte nesr pr t’u mbaruar pun, sepse sipas nj zakoni n vendin e tij, festa nuk kishte kuptim t kryhej, n qoft se ifti nuk i falte mkatet njri-tjetrit.
    E shau veten ”idiot”, pr ato q u tha dhe fluturoi shkallve.
    Kqyri pallatin prreth. Asnj makinin policie. N nj kinkaleri, nj polic, q kishte ln motorin pran trotuarit, dika blinte n t. E pyeti, n se e dinte, se ku binte rruga “Omiru”! Kt “loj”e kishte prdorur edhe her tjetr, pikrisht kur vendin e kishte par t mbushur me polic. Instiktivisht, e ndiente, se po t pyeste at nga i cili krcnohej, ky i fundit, gati pushonte s qeni i till, sepse krcnuesi, pushon s qeni aktiv, ndaj atij q i krkon ndihm.
    Polici iu prgjigj i qet. Gjrat dukeshin gjithashtu t qeta. Kur hapi dern e ashensorit, pati prshtypjen se , q brenda tij, dikush priste pr t’a mbrthyer n pranga. Ai ishte bosh. Bosh ishte edhe kurridori para apartamentit t tij. elsi rrotulloi bravn dhe ai pa gjysm t shtrir n divan, Elonn tek shihte TV-n. Mbi tryez ishte celulari.
    Ajo e prshndeti rnd, ftoht, me sjellje aristokrateje, ku ai ndjeu shijen e hidhur t prbuzjes dhe kryenesis. Sa e bukur ishte! Gjysm e pakrehur, dukej akoma m trheqse. I hodhi flokt pas shpine, me t till lvizje, sikur nuk i kishte t saja tr kohn, ajo ashtu sillej, sikur asgj t mos kishte lidhje me t. As vetja e saj.
    Sa keq q ishte kthyer n prostitut.
    Dy ort e para, pas ardhjes n shtpi, i kaloi sipas nj rutine t zakonshme, ngrnien dhe shplodhjen n kanapen pran kuzhins. Ort e tjera, kur nuk kishte pun mbasditeve, i dukeshin tepr t gjata. Elona n munges t tij, rregullonte do gj n shtpi.
    Pas pak u ngrit dhe u ul n cepin e divanit, n sallonin e vogl, q shrbente si vend fjetjeje pr vajzn. Ndrroi kanalet e televizionit dhe u ndal n nj emision t quajtur ”Big brather”, i cili zhvillohej pr her t par n Greqi, sipas shembujve t shum vendeve perndimore. E kishte quajtur budallallk ndjekjen e tij, por meqense kanalet e tjera nuk kishin asgj trheqse, e la aty. T rinj q hynin e dilnin nga nj dhom n tjetrn, kryenin nevoja fiziologjike t rndomta dhe bnin biseda t kota, mbush e derdh. Iu duk vetja sikur e kishin mbyllur aty me Elonn pr t realizar nj emision t till. Kush do t dilte n finale, ai apo ajo?!
    Djali n televizion, dika i tha n vesh nj vajze dhe t dy, duke u gajasur, hapn nj der dhe humbn pas saj, duke ln pas ve heshtjen.
    Ardiani u shtriq dhe tendosi kraht prgjat divanit. Gishtat sa nuk ikn flokt trazuese t saj. Elona bri para, thua se ndiqte me vmendje ato q thuheshin n televizor. Atij nuk i plqeu q ajo iu shmang prekjes s tij. N kto tri dit q e mbante n shtpi, kurr nuk kishte treguar shenjn m t vogl t horrit. Pse i mbante kaq inat atij? Nse donte t shkputej nga Andi, kt t’ia krkonte atij!
    Qept mbaruan, -i tha ajo, -nuk kam me se t gatuaj nesr.
    Ai e pa kaq uditshm, a tha se ajo i krkonte m t pamundurn n bot.
    Do t’i blej. M shkruaj se ’mungon n shtpi, - i tha.
    Me z t ult, a tha se do pendohej pr ato q do t thoshte, shtoi:
    Vr edhe ndonj gj q t plqen ty!
    N palvizjen e saj, i vetmi ndryshim ishte mbajtja e fryms, e cila derisa u normalizua, ia ngriti dhe uli ndjeshm krahrorin, i cili n vijn ndarse midis dy “kodrinave”qarkohej nga gjysmrrethi i s bluzes s bardh. Dhe ai ishte aq afr. Dhe ajo largohej kaq shum!
    H, - qesndisi ajo fjalt e tij.
    Nuk e besonte. I erdhi inat dhe bashk me rritjen e tij, iu rrit dshira ta mbshtillte t trn me duar e trup. T’ia rregullonte flokt dhe t’ia prkdhele topthat e gjoksit, deri sa dhimbja e mbl t shprthente nga thithkat e tyre. Pastaj..., pastaj do donte t dgjonte bashk me frymmarrje-nxjerrjen e saj, at dhimjen tjetr, deri n trullosje. N fund t shtriheshin pran njri-tjetrit, derisa dihatja t’u qetsohej dhe t vazhdonin t shtynin ditt q do jetonin bashk, duke pritur mbarimin e muajve t mbajtje “pengut”!
    Shihm n sy, -i tha. Jo me zrin e tjetrit, por me t tijin.
    Ajo e pa, indiferente, pa kryenesi.
    Nuk m duket se jam sjell keq me ty?!
    Ajo prsri nuk foli! Donte t’i thoshte dika. Meqense heshtjen e saj e merrte si akuz t pastr ndaj maskarallkut t tij, u prpoq t gjente fjal t tjera bindse. Nuk e kuptonte pse e po e bnte kt?! Mbase, m von do t pendohej pr dobsin e ktyre asteve, megjithat, mendimi pr ta njohur kt prostitut t uditshme, ia kalonte pendimit t mvonshm.
    Nse ndonjher t kam folur rnd, kt e kam br m tepr pr shaka, sepse akoma nuk t njihja mir.
    Ajo nuk lshoi asnj “h”, vetm se lvizi hidhur dhe me nj fatalitet t leht cepin e buzs.
    Prsri nuk kishte folur. I vinte t’ia fuste me shuplaka fytyrs s ngrir dhe kur ajo t vinte n kt “bot”..., ta puthte!
    Q kur ke filluar t’i marrsh shakat pr t vrteta?-e pyeti gjysm i qeshur.
    Vajza ’ngriu.
    Q kur t vrtetat m’i thon si shaka.
    Oh..., kto ishin fjal t nj postitute me histori t veant. Papritur u mundua t prfytyronte ofshamat e saj, nn epshet e kodoshve. Po q se d t ishte kaq e “ftoht”, Andi do t’i kishte dhn duart me koh.
    Dyshimet e para iu kthyen prsri. Mos po binte n kurthin e saj?
    T telefonoi mamaja, -i tha ajo pas pak, pa befasin e zotrimit t nj misteri.
    ’tha?
    Fjal nnash.
    Zri nuk iu drodh, si priti ai. Ishte nj z pshertim-fshehur, nga ato q nuk duan t lndojn dika tepr t dhimbshme, q nuk kthehet kurr m.
    Tanim, dyshoi pr dyshimin e mparshm. Donte t’a lndonte kt vajz, ta bnte t’i dhimbtte, t’ia dgjonte t brtiturat, e pastaj... t’a shronte!
    ’gomar q ishte! E kishte nj pr t’a shruar n spital. Edhe kjo i duhej!
    Madje, n t vrtet ”kjo”, i duhej pr t shruar “at” q ishte n spital, e jo pr t’i dgjuar zemrn e t’a ushqente! Kishte shkuar deri atje, sa vet i kishte lejuar t’i blente ndonj gj q dshironte, kur deri m tani, nuk kishte sjell asnj qindark pr t!
    Nuk donte t mendonte m pr asgj. Do dilte t bnte nj shtitje jasht!
    Vetm nj gj dua, -i foli ajo para se ai t kyte dern.
    ’far?-i tha ai pa e par, duke menduar se tjetra do krkonte ndonj gj, nga ato q ai ia kishte lejuar vet.
    T bj nj shtitje jasht me ty!. . Po deshe m’i lidh duart dhe kalo nj shall mbi to, pr t mos u dukur. Nuk do t iki, t premtoj!. . Ti je vrtet njeri i mir...Do gjej dit tjetr pr t ikur. Pr t’i ikur, atij...Andit!
    Kt nuk e kishte pritur, ashtu si nuk e kishte menduar t’i thoshte:
    Vishu!
    Dhe ajo prsri, si nj vajz e turpshme, di rrmoi n valixhe dhe u mbyll n banjo t vishej. Doli q andej me pantallona sportive dhe nj bluz t shkurtr, q i linte t dukej beli i lakuriqt, ku krthiza, si nj minifytyr qeshte dhe habitej, sa her q diametri i saj ndryshonte nn prkuljen e trupit. Ajo u mundua t ulte bluzn pr t’a mbuluar nga shikimi i tij. Por ajo iu ngrit prsri. Ai e hoqi shikimin.
    Sapo doln nga apartamenti, ajri i freskt i mbrmjes dhe dritat n rrugt e zhurmshme e gjallruan. Padashur filloi t prsriste paragrafe librash e hartimesh si: ”Ajri i freskt i rrahu fytyrn. Dritat dhe reklamat shumngjyrshe mbushnin rrugn. Njerzit nxitonin n punt e tyre. Makinat derdhnin llav dritash mbi asfaltin e zi. Nj jet e re e priste...”!
    Pa dashje, vuri re se e kishte kaluar krahun e saj rreth atij t Ardianit. Kishte dashur t’a bindte pr “urtsin”e saj. Dhe ai kishte br sikur nuk kishte vn re asgj. Sigurisht, sot do t rrinte si manare. Por, duhej t vzhgonte mir ’do gj. Do t’i krkonte tjetr mbrmje pr t dal s bashku, kur ai nuk do t friksohej nga ndonj arratisje e mundshme.
    Kaluan posht nj ure, mbi t ciln gjendej stacioni i trenit. At ast, ai ksloi, duke lshuar “dng-dnge” t forta, si t’i prshkonte rrethin e koks, .
    Pra, diku pran vendbanimit apo nendtrehimit t saj, paska tren..., shina..., largsi. Mori frym thell.
    U trembe?- e pyeti Ardiani, q e keqkuptoi mbushjen e saj me frym.
    Pak, -tha ajo. -Nga vjen dhe ku shkon ky tren?
    Nga Pireu n Kifisia.
    ’jan kto?
    Pireu sht porti m i vjetr i Athins. Nuk e ke dgjuar ndonjher?
    M duket se e kemi br n gjeografi!
    Me siguri, -e prforcoi ai.
    Kifisia, sht nj lagje tjetr e Athins, -vazhdoi ai.
    Edhe ky, port, aerodrom?
    Asnj nga kto!
    S largu pan nj polic. Ardiani ia shtrngoi krahun Elons dhe u kthye n rrugicn m t afrt. Nj burr mblodhi litarin me t cilin mbante t lidhur qenin-ujk, sapo ato u afruan. Kafsha i pa n sy duke dihatur, me gjuhn e nxjerr jasht.
    “Sa mir do ishte nse do t kishte qenr t strvitur, pr t dalluar midis njerzve, ata q mbahen me prdhun nga t tjert”, -mendoi Elona.
    Sapo ata u larguan, nj bulldog nisi t leh nga nj ballkon i pallatit prball, pr “shkelje kufiri” nga qeni-ujk. ”Kushtrimin” e kapn t tr qent e rrugs, t cilat filluan t lehurat ndaj shtitsit t padshiruar. Kur burri me qenin, i cili nuk e prishi hi qejfin, nga krcnuesit e lloijit t tij, si t’i konsideronte pa as m t voglin rrezik, u larguan, nj kone, sa nj grusht, pran nj vile dykatshe, vazhdoi t lehurat me nj z t ngjirur, si t’u tregonte “patriotve” t saj solidaritetin.





    N shtpi, Elona hngri pak. Kishte koh q hante pak! U shtri duke u mbuluar si gjithnj, deri n gryk. ”Nata e mir” q i tha Ardianit, i ngjante m shum nj falenderimi!
    Ai i prsriti vetes se ajo nuk ngjante me nj prostitut!



    E ma e njoftoi se t nipit kishin filluar t’i binin vetullat dhe flokt. E prfytyroi me at pamje! Dikur, n vogli t tij e kishin qethur tull, pr t’i dal floku m i fort, si thonin t vjetrit. Ai, xhaxhai e kishte ngacmuar me epitete t njohura pr kohn, si “qose”, ”kungull”, ”fush aerodromi”e t tjera.
    Tanim, ajo zhveshje ishte nj shenj e keqe, nj anonimitet, mbi t ciln mund t shkruhej prgjithnj nj kob!
    Do shkonte von ta shihte. Mbase do krkonte edhe Elona t vinte. Mund ta merrte! M tepr pr t ndar gjendjen e keqe shpirtrore n kthim. Dukej e qet! Pas pak ditsh, kur t bhej e aft pr pun, do t thyhej edhe monotonia e kohs, q qndronte tek ai. atij i shkoi n mendje, se n t vrtet, nonotonia e saj do t ishte e kundrta, dalja e prnatshme rrugve, pr t shuar epshet e meshkujve (atij, prsri i dhembi, kur kujtoi nj gj t till).
    Si ia jepnin parat, kur mbaroini”punn”? N dor? Ia fusnin n sytjena a n mbathje? ’pamje do t kishte Kolokotroni, heroi i stampuar n kartmonedhn pesmijshe, n mbathjet e nj femre? Mund t mos uditej ndoshta, nga qarkullimi i portretit t tij n duar mafiozsh e vrassish, por n t brendshmet e nj femre...?!
    Pa le n Shqipri, t mendoje Sknderbeun me prkrenaren e ngecur n rripkat e tyre, q pak gj mbulonin..., e pamendueshme!
    Para se t shkonte n shtpi, mendoi t mbaronte at punn tek pleqt pesdhjet vjetmartuar. I gjeti t qetsuar. Plaks i kishte ardhur ngjyra n vend. Nj i menur nga fisi, u kishte treguar se Sartri (ajo nuk e dinte se ’ishte ai, prvese francez) e kishte “tradhtuar” t shoqen, pr t’a krahsuar me at, tjetrn. Ashtu sikurse bashkshorti i saj, edhe francezi kishte arritur n prfundimin, se m t mira se grat e tyre nuk gjenin gjkundi! Ktu ai e puthi shoqen e jets, me ato buz t fryra, n pjesn e brendshme t t cilave dukej mishi i kuq dhe me ato qerpik gati t rna, si... Ardianit iu kujtua i nipi. Tani ai prjetonte nj pleqri t hert. Pas tyre vinte gjithnj ajo, vdekja, me ndryshimin fatal se n rastin e plakut ajo ishte fizilogjike, e ndershme. Me t nipin ishte e pabes. Ai duhej t ”rilindte” patjetr.
    Nesr do t shkojm n spital, i tha Elons sapo hyri.
    Kush sht n spital? - e pyeti ajo, teksa u udit me tonin e tij prej bashkshorti. Shpejt e kishte fituar kt radh besimin e tij. Nuk ishte aq katil si i kishte treguar ai, i mallkuari, Andi. Madje shpesh i dukej i but deri n druajtsi.
    Im nip. Kryen terapi kundr kancerit.
    Oh, ofshau ajo iltrsisht Atij i plqeu ajo “oh”, lshuar nga nj z i ngroht vajze. ”Ah”, i pshpriti vetes, sikur t mos ishte prostitut.
    T nesrmen n mngjes, teksa gatitej t nisej n pun, u befasua nga ajo ndrrim klime e papritur. Temperatura kishte rn shum. Me mundim gjeti nj xhaket t hequr mnjan me rrobat e dimrit. Nj shtres e holl bryme kishte mbuluar parvazet e dritareve dhe t pjesve t siprme t ndrtesave. Pr nj ast humbi duke par at bardhsi t papritur. Sa gjra t papritura ndodhnin do dit! Ishin ngatrruar t gjitha, koht, njerzit klima. Do t’i plqente t rrinte pran dritares derisa bryma t tretej dhe Elona t ngrihej mes shtriqjeve dembeluese t mngjesit. E pa pr disa aste. Kishte dshir t’i thoshte dika, qoft edhe fjal t kota. Gjumi, si bryma e befasishme e atij mngjesi, ia largonte vajzn, q edhe pa t, gjithnj e larguar ishte.
    Q i vogl, bardhsia i shkaktonte emocion, e bnte m t paqt dhe t dashur me botn. Gjeti diku nj laps dhe i shkruajti Elons: ”Jasht esht bukur. Sikur ka rn bor. T p.... . j, Ardiani”.
    Iku i dehur. Nga mngjesi i veant, apo nga Elona? Mbase edhe nga ajo, q kurr nuk ia pa trupin e bardh e t brisht si brym.
    Prball, dikush me kostum t zi i buzqeshi. Andi! E pakuptimt t mbante at dit kostum t bardh.
    Si t shkon puna mik, e pyeti ai pas prqafimit.
    Mir!
    Ke fituar ndopak?
    ..... Eh, - ngurroi tjetri. - Si t t them?!
    Dgjo vllan, - iu afrua m pran Andi, - se mos bie n dashuri! T ishte Xhulja Roberts, e kisha marr pr vete.
    Ardiani e qetsoi, se nuk kishte ndodhur asgj e till.
    Yt nip si sht? -ndrroi tem tjetri.
    Vazhdon terapit! T shohim fundin!
    Pr do hall, ktu m ke, tha Andi dhe u largua n punn e tij “intelektuale”.




    Gjja e par q vuri re Elona, me t’u ngritur, ishte letra mbi tavolin. E lexoi uditshm. “.... Sikur ka rn bor...”! Aq m shum u udit kur pa se jasht dritares binte nj shi i imt. ’marrosje do t’a kishte zn at mngjes Ardianin! Nxitimthi lexoi fjalt e mpasme. At “p”-n me nj sr pikash, q mbaronte me “j”, nuk e kuptoi. Dukej se letra ishte shkruar n nj ast ngazllimi. ’fjal mund t zinin ato dy bashtingllore n mes tyre? Shkruar me t till entuziazm mund t ishte “t prqafoj”! Por, po t kujtonte qllimin e ardhjes ktu, ajo mund t ndryshonte trajtat, pr shembull ”t prvloj, t prclloj”. Krcnimi mund t lidhej pr t’i kujtuar vajzs, se abuzimi m i vogl nga mirtrajtimi i tjetrit, t onte n nj prfundim t till. Ose mund t kishte dashur t thoshte “t prangoi”! As kjo nuk vlente. E pranguar ishte! Tjetr fjal”t plqej”! Pak absurde. Pr nj ast e drodh. Sikur t kishte dashur t thoshte “t prdhunoi”! E prse sot, kur atij i is!
    hte duku aq i bukur ai mngjes, aq sa kishte par ndrra me sy hapur, sikur do t borronte? Bukuria e zbut njeriun. As kjo nuk qndronte, aq m tepr se po t donte ai mund t’a kishte br me koh nj gj t till.
    Pushoi s parashtruari rastet e mundshme t ’kishdashthnies s Ardianit. Mbshteti hundn n xham, si n fmijri dhe pa se si i hidhte era gjethet e pemve, si kombajna grurin pas t korrave.
    Njerzit rrugve i bashkonte ndjesia e udis s ndrrim klims s papritur.
    Shiu akoma nuk kishte pushuar, kur Ardiani u kthye n shtpi. Qielli kishte marr nj ngjyr midis gris dhe bardhsis , i cili me pavendosmrin e tij, pr t’a pushuar shiun apo t’a derdhte at bujshm posht, t krijonte nj gjendje trazuese. Hngri shpejt ’kishte gatuar Elona, me shpresn se kur t niseshin pr n spital, ai do t pushonte. Vajza e kishte harruar “fjalkryqin”e mngjesit.
    Vishu!- i tha pas drekimit dhe pa jasht me frikn e nj vrshimi t fuqishm t ujrave qiellor.
    Ajo e vshtroi pyetshm.
    T thash, q sot do t shkojm bashk n spital?
    Po, por, nuk kam xhaket! Kur m mori nga Shqipria, ai, m tha t mos ndarkohem me shum “rraqe”, se do t m blinte t reja dhe shum t bukura. Fatkeqsisht, m bleu disa t tilla, por xhaket, jo. Nuk ishte klima pr t till veshje. Jasht bn freskt.
    Pse thua fatkeqsisht, nuk t plqejn veshjet e bukura? - e pyeti ai me sigurin se prgjigjja e kundrt do t ishte n mos nj gnjeshtr, nj llastim i zakonshm femror.
    Po, por jo n at mnyr, i tha ajo, e hidhruar si duket nga kujtime jo t kndshme.
    M fal, Elona, tha ai, ajo “mnyra”, ka t bj me sforcim pune, do me thn me orare t zgjatura dhe klient shtazarak?
    Ajo e pa uditshm, plagueshm, zhgnjyeshm, lutshm dhe dhimbshm deri n ulrim. kurr nuk kishte par vshtrim ku t kaprtheheshin kaq shum ndjesi bashk. Mosderdhja e marazit pr kaq koh, q ndodhej n kt vend t huaj pr t prostituar, kishte arritur limitin.
    Por, un, nuk jam prostitut! -dhe shprtheu n vaj. - Ai, m gnjeu, duke m br t’a besoja. Vrtet e desha. Nuk kam frik t’i thuash se sa shum e urrej. As nuk ty nuk dua t t mbush mendjen se nuk jam ajo q mendon! Nuk kam xhaket! Nuk t shoqroi dot pr n spital!
    Ardiani kishte shtangur, duke par lott e trash t rrshqisnin nn bluzen e hapur dhe t njomnin pjesn e saj t ngritura nga krahrori. Ajo nuk kujdesej t’i fshinte.
    T besoj, i tha ai dhe e prqafoi leht.
    Nj tjetr ngashrim, tanim falenderues u lirua nga goja dhe syt e saj. Ai e shtrngoi m fort dhe pr t shmangur do keqkuptim i pshpriti: Do qullesh e tra! Ai po e ngrohte. Jasht binte bor.
    E uli but n divan, si t ishte vazo kristali. Rrzoi disa rroba nga dollapi dhe gjeti at q krkonte. Nj xhaket, q vishej nga t dy ant. Dikush ia kishte dhuruar. Ai nuk kishte kujt t’ia dhuronte. I tha Elons ta vishte. Ajo e veshi nga ana me lkur. Ai mendoi se edhe ana e kadifejt do t’a tregonte njsoi t bukur.
    Doln. Megjithse Ardiani mbante adrn, ajo me shkathtsi zgjidhte rrugn, pr t’iu shmangur pellgjeve me uj. Ai nuk e ndoqi m. Dashje pa dashje, meqense adra ndodhej n duart e tij, ajo i shkoi pas. Shiu u rrallua dhe ata e mbylln adrn pr t ecur nn kurorat e pemve. Ardiani i shkundi nj deg peme mbi kok dhe ajo bri sikur u nxeh. Piklat e rna mbi flok pr pak koh i qndruan si rruaza. U hakmor duke tundur nj deg mbi tjetrin. Ai s’lvizi dhe ky qmdrim prej mumje i tij, e gajasi kaq shum, sa ai deshi t vazhdonte ai gurgullim i panjohur gazi. Pr t vazhduar shijimin e tij vazhdoi t luaj rolin e nj karagjozi. N kohn q ajo gatitej ta ”qllonte” prsri me “breshri shiu”, zbrtheu kmishn dhe hapi gojn, duke pritur ”heroikisht” fatin. U mbshtet pas kangjellave t nj muri njmetrosh n an t trotuarit. U ngrit rnd dhe si Anteu i “karikuar”me fuqi t re eci n drejtim t saj. N duar mbante gjethe t qullura t kputura nga pema mbi kokat e tyre.!
    Ajo qeshte her shtruar e her me gule, pr t’iu veshur me frikn lodruese q shkarkohet n astin e “sulmit”. Vrapoi dhe duke dihatur u dorzua n trungun e nj peme. Ai e arriti, duke soditur gjith knaqsi “kapitullimin”e saj. E frkoi me gjethet e lagura n t dy faqet dhe ajo i lutej mes prpjekjeve t kota t mos ia fuste ato n qaf, duke u munduar t’a fshihte at nn jakn e xhakets. I ishte afruar shum. Pa dhe ndjeu frymn e ngroht q dilte nga goja e saj rrethuar prej buzve t kuqe. Edhe mollzat i ishin skuqur. Edhe maja e hunds. Preku at me t tijn, sipas zakonit t disa fiseve indiane. Ajo qeshi prmbajtshm. E dinte se n zakonin e indianve, ky ishte m shum se prqafim, ishte puthje?! N se e dinte duhej t’a kishte kapur simbolikn e kuptimit.
    I erdhi ta flakte “simbolikn”. E puthi n buz. Pas shkputjes s par, ajo, me gishtin tregues, i preku buzt, hundn, vetullat, syt, si t sigurohej pr dika q nuk ishte konkrete. Ai e materializoi prsri puthjen.
    Ti, prit ktu, i tha ai Elons n njrn prej karrigeve plastike n korridorin e spitalit “Sofia e Shenjt”.
    N ’dhom ndodhet yt nip?-pyeti ajo.
    N fund t korridorit.
    Nuk t pyeta sa vje sht?
    Nnt, u prgjigj ai me buzt e mbledhura , si t shprehte pabesin e smundjes ndaj ksaj moshe.
    Sa im vlla, mendoi ajo me keqardhje.
    Kaloi nj fmij i pranguar me serume n t kraht, i shoqruar nga nj infermiere dhe nj civil, q dukej se ishte i ati. Me fytyrn e pafajshme si t shprehte udin pr ato q hiqte, ngjante si nj krisht i kryqzuar. Ata kaluan prmes Ardianit dhe Elons, kur ky po i thoshte dika asaj, q nuk u dgjua nga zhurma e karroca dhe hapat e shoqruesve. Si shurdhmemect, q arrijn t’a kuptojn bashkbiseduesin nga hapja e gojs, edhe ajo arriti turbull t kuptoj ato fjal t shkrmoqura: ”Ti prit ktu”!




    Dikush tjetr n nj koh tepr t largt, njqind vjet m par, i kishte folur kshtu me nj krcnim t leht ”ka-tr”! Msuesi i fiziks a i matematiks, nuk i kujtohej. Me at “katrn” ngelje n klas. Me kt “pritjen ktu”, mbetej te Ardiani..., Andi! Pas disa ditsh ai do t’a nxirrte n rrug, sado i mir q t ishte.
    Pa siluetn e tij, tek u fut n dhomn ku e prisnin dy sy pa qerpik dhe pa flok.
    Nuk duhej t priste aty. Do shfrytzonte minutat e prshndetjeve t tij me t mn dhe t nipin pr t’i ikur. Muzgu kishte rn dhe nata do t’a ndihmonte.
    Doli. Nj yll nga nj cep reje i shqepur, ia bri me sy. Iu duk ogur i mir. Vrapoi. Shptimi i vetm qndronte n t. U mundua t kujtonte rrugn dhe t prfytyronte planimetrin e zons nga ku kalonte treni elektrik. Do t mbrrinte n Pirea, dhe prej andej me ndonj traget t rastit, do krkonte ndihm pr t arritur n vendlindje. Mir do t ishte t mos przihej policia. Ngjarja do t rrmbehej nga gazetart pr t’u shfaqur n ekranet e tv-ve, gj q nuk i plqente, para nj largimi pa zhurm. Grrap-grrup, bnin kpuct n pellgjet e ujrave t fshehura nga errsira. Mundohej t ecte anve t trotuareve sa m larg dritave. E veshi xhaketn nga e kundrta. N nj kryqzim t madh, nj djal i ri me vshtirsi i tregoi , se pr t arritur n Pirea, duhej t kalonte kryqzimin e madh, nj rrug pas s cils ndodhej stacioni i trenit. Ndaloi pran semaforit. Autostrada e gjer, e pajisur me katr korsi, ndrpritej n mes nga nj mur gjysmmetrosh, tek i cili kishin vendosur!
    nj tjetr semafor. Dirta e blert q u ndez n t , e hodhi pran murit. Prisnin ndezjen e saj n semaforin n breg t trotuarit. Prgjat shtyllave ans rrugve reklamohej nj kngtare me kitaren hedhur krahqaf. Tabela q gjendej pran Elons, ishte shtrembruar dhe ajo ngjante sikur e kishin linuar. Semafori prball e ndezi dritn e blert. Njerzit, nga t dy ant e rrugve, u suln drejt njri-tjetrit me t till harbutri, si dy grupe vandalsh q krkonin t lanin llogarit midis tyre.
    Nj makin, q u bllokua nga drita e kuqe, pa arritur t kaloi ndalesn, kafshoi nervozshm asfaltin dhe u sul para. Nj fmij rreth t dhjetave u hodh n an t rrugs, i goditur nga turiri i saj. U dgjuan t brtitura dhe frenime t dhjetra makinave t tjera. Midis tyre nj piskam rrnqethse dhe lvizje t oroditura t nj gruaje t re pran trupit t voglushit.
    Elona ishte mbrthyer n mesin e autostrads s gjer, sikur rreth e rrotull saj t ishin ndezur ngado drita t kuqe. Ishte “linuar”s bashku me kngtaren e afisheve. I vogli! Kishte shtatin e t vllait. Sa e kishte marr malli! Shpirti i motrs. Xhani i vogl! Do mund t shptonin djalin e goditur? Sikur e ma t mos kishte para?




    ’ishte ky hall mor bir, i tha e ma Ardianit.
    Q kur kishin vdekur prindrit e t voglit, fjala “hall”ishte br pjes e prditshme e fjalorit t saj, pa u rrezikuar t kthehej n rutin. N shqiptimin e “a-s”q si grop kishte glltitur gzimet m t mdha t jets s saj, Ardiani shihte serialet e viteve, ku haret ishin prer nga mortja, duke u dyllosur n fund me at “ll”-n e shurdht, t pajet.
    Do rregullohen t gjitha mama, i tha i biri, pa qen vet i sigurt pr kt.
    I nipi iu lut t’a merrte t paktn vetm nj nat n shtpin e tij.
    Nuk lejojn mjekt, u mundua t’a merrte me t mir ai. Sapo t shrohesh, do t shkojm bashk ku t duash ti.
    Do m blesh shum lodra?
    Shum.
    Do t m lejosh t vij t punoj e ty?
    T shohim.
    Gjrat e premtuara nuk e qetsuan voglushin. Ia ndezn m tepr dshirn pr t’i patur ato dhe n pamundsi t saj, turfulloi dhe doli jasht, pr t br nj nga shtitjet e zakonshme q bnte gjat dit qndrimeve n spital. Pas pak u kthye duke rrufitur nj Amit.
    Ku e gjete, e pytn n t njjtn koh nn e xhaxha.
    M’a dha nj tet n fund t korridorit, u tha ai duke trhequr me pip nj segment lngu.
    Ardianit i ndriuan syt. Elona paska rrmbyer pa thn, nj kuti amite nga ushqimet pr t voglin. Do t’a ftonte t futej n dhom. T ms do t’i thoshte se e kishte shoqe, fqinj, a mendonte ’t donte. E krkoi me sy mbi kokat e njerzve, q lvrinin lart e posht. Nuk e pa! Vrapoi tek banjot nxitimthi bashk me ndjenjn e ankthit q i rritej. As atje!
    Kush t’a dha, pyeti gati me t brtitur t nipin.
    I vogli tregoi me gisht nj mesogrua, q ishte mbshtetur tek parvazi i nj dritareje dhe sodiste jasht.
    U trbua. I kishte ikur. U sul si dem i trbuar jasht. Shi dhe nat. Ku mund t’a gjente?Ret ishin krafanjitur dhe disa yje, si t shihnin vjedhurazi se ’bhej posht, e ndiqni si fqinj thashethemexhinjsh. Shiu q sapo kishte pushuar, sikur i kishte sjell n vete kalimtart. Mundoheshin t’u shmangeshin vendeve t ngopura me uj. N lvizjet e tyre kishte dika nxituese, riparuese, si nj vend q rindrtohet pas lufts.
    “Budalla, injorant dhe matuf i pandreqshm”, e shau veten. far do t’i thoshte Andit?Ado t vlente m akti shptues q i kishte br n vogli?”Kurva”, shau ndot. E kishte br q t’a besonte. M shum akoma, kishte filluar t ndjente pr t. E kishte puthur. Dhe ajo, pas ksaj i kishte br”naftn”!
    U sorollat m kot stacioneve t autobuseve dhe dyqaneve me shpresn pr t[ par diku siluetn e saj. Sapo shihte vajz q i prngjante sadopak ngazllehej. I dukej se ngjashmria e saj me to, i mbante gjall shpresn se mund t’a shihte. U rraskapit. U kujtua se mund t rezikohej nga policia, n qoft se ajo mund t ishte drejtuar atje. Edhe Andi gjithashtu!Duhej t’a njoftonte.
    ’kemi, iu prgjegj ai celularit t Ardianit.
    Iku, shfryu ky i drrmuar.
    Kush, femra q t dhash?
    Po!
    Kopuk ke qen dhe mbete!Ku ndodhesh, iu hakrrua tjetri. Mori koordinatat dhe mbylli harbutshm telefonin.
    Ishte i mbaruar me gjithka. Me t nipin po!E ma i kishte thn, se t motrat po prpiqeshin me an t nj shoqrie bamirse, t ndihmonin me t ardhura n operimin e t voglit. N qoft se nuk do arrinin gj, nj zot e dinte se si do t dilte nda ky ferr. Sikur t mpleksej edhe policia n kt mes, do t’i shtoheshin hesapet ne Andin dhe kolegt e tij, q fare leht mund t’a hiqnin qafe. U mbshte n parvazin e nj muri rrethues t nj ndrtese shtetrore. Ishte qullur i tri. Jasht e brenda, si nj amfib i prjargur, i rrshqitshm dhe i neveritshm.
    Pas pak mbrriti Andi. Si nj dedektiv i kujdesshm, pa rreth e rrotull para se t prplaste forcrisht dern e makins. Dgjoi shpjegimet e pajet t tjetrit pr veshjen e at ditshme t Elons dhe rrugt q njhte ajo. Pak minuta m von, dera u prplas srish me forc, sikur t godiste dik me shuplak dhe humbi duke ln pas rrotave shkulma uji. Ardiani u mundua t kuptoi ato q i tha Andi, tek e la aty si kufom t pakallur. Instiktivisht kishte ndjekur hapje-mbyllje gojn e tij , q kishte lshuar prmes nj vshtrimi prmues, si “zoti qoft me tya”! Ishte i vdekur.
    Do kthehej n shtpi me kmb. Nuk donte t merrte taksi. Pr t dnuar veten ndoshta. Diku n lindje, iu duk se agimi dha nj sinjal t vogl me nj feksje drite q mezi dallohej. Qielli ishte i hapur krejt dhe yjet shihnin kureshtshmm at q ishte br posht, n munges t tyre.
    Dshironte vetm nj gj, t shtrihej e t flinte gjat. Ndoshta edhe pa u zgjuar kurr.
    Shtypi butoni e ashensorit, i cili vonoi t zbriste. Prej tij doli zonja Panajot e cila pas interesimit mbi shndetin e t voglit, shpjegoi zgjimin e saj t hershm, t ciln Ardiani e harroi, sapo ajo mbaroi s foluri.
    ’kyi dern, por nuk e kyi prap. Asgj nuk do t kyte m. U shtri n divanin ku kishte fjetur ajo, mashtruesja, Elona. U mbulua me nj batanije t ndodhur rastsisht n an t tij, dhe humbi n gjum t thell.
    Q grhiste tek-tuk gjat nats e dinte. Por edhe n t zgjuar, t ndiente frymmarrjen e thell t vetes, pr her t par po e kuptonte. U ngrit ndenjur dhe para se t vendoste t shkonte n banjo, prsri iu b sikur dgjoi dika. Iu afrua krevatit t tij me frikn e befasis q shkakton e panjohura. E pabesueshme!Elona!Elona flinte n krevatin e tij. E zverdhur dhe e hequr frymmerrte rnd, si t lshonte duma ankthi dhe marazi. Mbi komodinn pran pa nj shuk kartmonedhash. Po mendej. Iu duk se vende-vende ato ishin t gjakosura. Dalloi mustaqet dhe vshtrimin vngrosh t Kolokotronit, nn buzn e t cilit varej nj pik e kuqe gjaku, sikur sapo t ishte ngritur nga nj tryez orgjie. Nj tjetr kartmonedh, i ngjau, n mos i bfshin syt, q i vrdalloseshin s bashku me kokn, me Sknderbeun. Klienti”patriot”n munges t dhramive, apo nga mosdashja e harxhimit t tyre, pasksh paguar me monedhn e vendit t tij. Ardiani mendoi se po t rrmonte posht kartmoned!
    have, mund t’i shfaqej ndonj tjetr hero, e zm Napoleon Bonaparti. Heronjt e monedhave, e kishin rrethar trupin e Elons n astin e pagesave, jo pr t’a sulmuar, por pr t dorzuar armt, si pengje t lufts s misht, q ishin kaprthyer mbi trupin e virgjr t saj. S shpejti, ata do t zvendsoheshin me monedhn e prbashkt evropiane, shenj e tolerancs dhe mirkuptimit evropian. Toleranc djalli!
    I uli leht jorganin. Tjetra nuk u zgjua. I pa mishin e bardh nn gush dhe e puthi leht. tanim, do t fillonte dnimi i vdekjes nga e kundrta. Idioti, nuk kishte besuar Elonn, por at maskarain, Andin. Mir do kishte qen t mos e kishte shptuar fare n fmijri. Ndrsa ajo , i ishte dorzuar vet prostitucionit, pr t ndihmuar t nipin e tij.
    E zbuloi n mes, pastaj t gjithn, si pr t detyruar veten, shkakun e viktims, t vuante, tek e shihte t pafuqishme si nj drenush t plagosur. E puthi leht nn gush. Vajza ndjeu t ftoht dhe u mblodh kruspull. E mbuloi shpejt dhe but. I hodhi edhe kuvertn me t ciln ishte mbuluar ai vet. E vshtroi gjat, i ngujuar pran shtratit ku ajo flinte, si pran nj t smuri rnd, i gatshm pr t’i shrbyer.
    Ajo lvizi. Donte t kthehej n krahun tjetr, por nj dhimbje ia hidhroi fytyrn. Qerpikt i’u prplitn, si pr t’i dhn sinjalin e lidhjes me realitetin. Ndjeu edhe Ardiani nj regtim t leht n krahror. Me ’sy do t’a shihte ajo?T akuzueses pr gjendjen ku ndodhej, apo t falkrkueses pr largimin e beft?Shprehja e par ishte ajo e udis, kur pa syt e tij t ngulura mbi t.
    ’sht?-e pyeti.
    ’qe kjo q bre?-pyeti edhe ai.
    Cila?
    Ai vshtroi kartmonedhat.
    At q dshiroje ti, i tha me z t ult.
    Daljen n rrug?
    Oh, ofshau ajo, me bezdin pr t gjetur shpjegimin dhe pak nga nj dhimbje therse n fund t barkut, q nxitoi t’a shtypte me dor, si pr t’a ngujuar forcrisht. -Shptimin e tt nipi!
    Ai deshi t’a pyes se e lidhte at me nipin e tij. Nuk e pyeti!
    Vishu!, i tha prer, por mbl.
    As ajo pyeti prse. Ai nuk e pa t vishej. Me sy jasht dritares dhe kurriz t kthyer nga ajo, i ndjeu lvizjet e ngadalta dhe t plogta.
    Bj rrobat gati, i tha prsri.
    Ajo pyeti heshturazi me sy.
    Do t t kthej n Shqipri, i pshpriti ai.
    Lott i rrshqitn mollzave, duke njomur buzt e plasaritura nga nj nxehtsi e brendshme, si nj tok e thar, q nuk kishte njohur bimsi.
    Valixhja nuk iu mbush plot. Disa prej tyre nuk i mori. Nuk harroi xhaketn. Ardiani i dha kartmonedhat.
    Nuk i fitova pr vete, i tha ajo.
    N kt shtpi nuk ka vend pr heronj, ia ktheu ai, do ndjehem m mir me ty!
    Ajo iu hodh n qaf dhe megjith dhimbjet q ndjente prgjat t gjith trupit, donte q edhe ai t’a shtrngonte fort, si pr t shkrmoqur e tretur t parat. Sapo matej t gjente fjal falenderuese, heshtte dhe shtrngohej m shum pas tij.
    Ikim, e largoi ai kujdesshm. Mund t n’a krkojn.




    U zgjua aty pak pas mesit t nats. Ndjeu q larg zrin e kndesit, sa mezor dgjohej. Dgjimi i dobt mund t ishte nj lehtsim pr t rifjetur prsri. Mbuloi me jastk vesht. Sa m shum prpiqej t shmangte kokorritjet e mistrecit, aq m kmbngulshm deprtonte ai n boshllk-pambukun e jastkut t saj. Madje, tanim m me forc, si pr t’u rebeluar ndaj mosprfilljes s bots njerzore, kundrejt tingujve natyral, q do dit e m tepr zvendsoheshin nga ato mekanik e elektronik. U ngrit, duke e respektuar padashje patriarkun kapedai. Ndjehej e ngopur me gjum, pas gjith atyre ditve q qndronte n shtpi. Babai kishte biseduar me nj t njohur ne drejtorin arsimore, q t jepte provimet pr javt e fundit t munguara n shkoll. Provimet e maturs mund t’i shtynte pr n vjesht.
    Shum pak vizitor kishin ardhur pr t’a takuar. E ma rrinte si “karakoll”n bashkbisedimin e tyre me Elonn, duke ensuruar ’do fjal t tyre. E kishte lejuar t bisedonte kok m kok vetm me maman e Elss, e cila priste nga dita n dit t’i kthehej e bija nga Italia.
    Oh, sa mir, kishte klithur Elona dhe i kishte shtrnguar duart, n shenj falenderimi pr lajmin e mir.
    Mson pr kozmetik dhe punon ku mundet. Do t t zbukuroj edhe ty, nuse do t t bj.
    Tjetra buzqeshi lndueshm.
    Mos u mrzit hi, nuk u dorzua gruaja. ’do gj e kalon njeriu kur gabon. E keqja e br enkas nuk kalon leht, prvese me prova shum t forta. miku yt e kaloi at.
    Ajo e kishte quajtur mik Ardianin. Befas ndjeu mall pr t. N mos mall, nj kureshtje pr t ditur se ’bnte.
    Kishte aguar. Rrugt uturinin nga makinat e njerzit, q nuk e dini se para tyre ishte prpjeku pr t’ia thyer qetsin nats nj gjel i vetmuar. Ishte vetm n shtpi. Prindri e kishin porositur, si t ishte nj fmij i vogl, t mos e kaptetelefonin pa u ndodhur edhe ata. Nuk e dinte sa do vazhdonte kujdesi i tepruar i tyre.
    Tringlliu telefoni. Nuk e kishin porositur pr ngritjen ose jo t tij. Do t’a kapte. U mrzit e vetme kaq dit.
    Alo, iu prgjigj telefonuesit.
    Elona je, pyeti tjetri.
    Po, u tremb ajo.
    Jam Ardiani!
    Oh, iu mor zri asaj.
    Si je?
    Mir!
    ’po bn?
    Hi!
    Pasi shkmbyen disa fjal nj e dy rrokshe, kaluan n prdorimin e gjat t tyre.
    Si u b nipi yt, e pyeti ajo.
    Mjekt thon q sht jasht rrezikut. E uln pagesn. Megjithat ndihmoi edhe nj organizat bamirse q siguruan motrat e mia.
    Un po prgatitem t jap provimet dhe ...
    A vjen t shohim nj film s bashku? Ndodhem n Tiran. Luan ajo aktorja q t plqen ty! N filmin “Gruaja e bukur”!
    Bn shaka?
    Kur fillove t’i marrsh t vrteta si shaka ?
    Q kur t vrtetat fshihen pas shakave.
    Un nuk t fsheh asgj!
    E di!


    Athin 2003-2004.

Tema t Ngjashme

  1. Promovohet libri i Oliver Jens Schmitt-t, "Arbria Venedike"
    Nga GL_Branch n forumin Historia shqiptare
    Prgjigje: 690
    Postimi i Fundit: 20-02-2013, 19:52
  2. Valbona Halili
    Nga eagle2006 n forumin Muzika shqiptare
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 09-09-2012, 22:33
  3. Valbona Coba
    Nga barracuda n forumin Kinematografia dhe televizioni
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 25-01-2007, 14:18
  4. Pamje nga Lumi Valbona
    Nga AlbaneZ n forumin Albumi fotografik
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 05-07-2006, 08:09
  5. Valbona oba ne faqen e par
    Nga Henri n forumin Kinematografia dhe televizioni
    Prgjigje: 3
    Postimi i Fundit: 06-03-2005, 07:44

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •