Close
Duke shfaqur rezultatin 1 deri 15 prej 15

Tema: eriz Loloi

  1. #1
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime

    eriz Loloi

    Krijimet e postuara tek kjo tem jan drguar n kutin elektronike t Forumit Shqiptar nga Bejdo Malo



    Pak nga jeta

    eriz Loloi ka lindur n Gjirokastr m 18.05.1961 dhe tani sht banues n Tiran.

    • 1982-1986: Studimet e larta ne Universitetin e Tiranes, Fakulteti Histori-Filologji, dega Gjuhe-Letersi Shqipe.

    • 1985-1987, sekretar i rinise se Universitetit te Tiranes.

    • 1987-1990, sekretar i rinise se kryeqytetit per kulturen dhe shkollat e te gjitha cikleve.

    • Prej 15 vjetesh gazetar dhe publicist ne disa nga mediat e perditshme (Albania, Koha Jone, Shekulli, TemA, Albania, Telegraf. Shqip)

    • Punon aktualisht ne gazeten ALBANIA.

    • Ai sht gjithashtu redaktor prgjegjs i revists dygjuhshe (shqip-frngjisht), MONUMENTET, botim i Akademise se Shkencave

    • erizi sht autor i dhjetra skicave, tregimeve, novelave, monografi, dosje letrare, nje skenar filmi dhe nje roman. Ai sht autor i komedis MIKOMANIA, vene ne skene me trupen amatore te Universitetit Bujqesor, Kamez.




    Krijime:

    • TREGIME, permbledhje me tregime, shtepia botuese N. Frasheri.

    • ADOLESHENTET, permbledhje me tregime, shtepia botuese N. Frasheri.

    • PLANET VIRGJERIE, roman me subjekt nga lufta italo-greke, 1940, shtepia botuese M. Barleti, baze e nje filmi te njohur amerikan, te shfaqur edhe ne Shqiperi.

    • HOLOKAUST, Dosje pa koment per krimet e Miloshevicit, shtepia botuese L. Skendo, bashkeautor.

    • ZALLDARDHA, monografi, shtepia botuese LUMO SKENDO.

    • HIRET E PROSTITUTAVE, tregime dhe nje novele, shtepia botuese ENTER.

    • Redaktor i librit "Nje dosje per Kadarene" dhe i librit “Albanistan”.

    • Shkrime publicistike, esse, veshtrime kritike, recensione, tregime, novela...botuar edhe jashte shtetit.

    • Tregimi i pare “Nje tufez me lule”, 1981, botuar ne te vetmen gazeten letrare te perjavshme DRITA ka qene njeheri edhe fitues i cmimit te pare te Republikes.

  2. #2
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Romanc studentore


    Letra e par

    Shum njerz e kan t leht t flasin pa letr dhe ata prher respektohen. Sigurisht kur flasin me mend. Un e kam t vshtir, nj prrua mendimesh vorbullane m vijn aty pr aty dhe nuk di nga tia nis. Madje edhe kur mendoj fjal t bukura, ato uditrisht asnjher nuk dalin t tilla, po n t shumtn e herve mezi shqiptohen e pa asnj lndim. Hern e par t pash kalimthi mes studentve t Inxhinieris Elektrike, tek ngjisje me ngut shkallt e mermerta t Korpusit Qendror. Ecje qetsisht, pa i detyruar t tjert t t kqyrnin. Po edhe qetsia e prajshme ka ngacmimet e veta te brendshme, shum her m torturuese.
    Un rrotullova prapa pedalinat e biiklets dhe ndjeva nj frfllim mornicash. Isha fatlum q t pash: tash e ktej do t t krkoja t t shihja pr nj gj fare t thjesht, njohjen. Isha edhe fatkeq se vajzat si ty i gjmojn plot t rinj dhe, si themi ne, nuk i ln t bien kollaj n shesh. Thon se maji sht muaji q bashkon njerz. Mundet. Ku ka z, ssht pa gj. Po eja e dgjo nj shokun tim meteorolog: asnj prpjekje mashkullore n dy stint e ngrohta ku femrat bhen t hijshme edhe me do veshje krejt t thjeshta, t holla filigram dhe... jan mospranuese. Andaj po pres vjeshtn q sht e rrall n Tiran; ajo lshon but-but gjethet e verdha, heq pak nga pak fustanet cipholla e qibarsin e vajzave.
    Un gati fluturoj me biiklet dhe mendimet e mia prndahen t hallakatura sa andej-ktej. Kam n xhep nj bllokth t vogl ku kam shnuar citate nga m t larmishmet prej dituranve m t shquar e deri te apknllnqet e djemve t pashpenguar t rrugs. Goc, t lutem nj minut! M fal pak sa t t them dika. A jeni e zn dhe a dshironi t ziheni nga dikush? Vshtroj si i mendur nj shall pis t zi!
    Kalojn dit-net duke u sjell dhe u risjell n kujtesn time, me dialog t kryer dhe t imagjinuar ku n t shumtn e herve fiton vetm ty, ndrsa un prplitem n gjetje t tjera sa m ndikuese.



    Letra e dyt

    Kaloi vjeshta, ran gjethet e verdha e t kuqrreme, ran shirat e mjafta te paradimrit. Erdhi zoti dimr me tekat e zakonshme: shi e suferin, diell i vakt e furtun ne qytet, disa pleq t groposur e ndonj fmij i mbytur, bor e srish bor n malin e Dajtit. Brenda fijeqerpikve t mi rri fytyra e elur si okollat, me reflekse vibruese. Lvizjet dhe gjestet femrore m rishfaqen papritur npr faqet e librave dhe n fletoret e leksioneve. Ndjehem i vetmuar para bukuris sate, raskapits, m mpihen gjunjt, m priten fuqit.
    Jam n orn e fundit t kimis. Ktu qndroj sa pr form e mezi pres t dal jasht. U mshoj fort pedaleve si t jem n gar finalistsh olimpik. Pedagogu natyrisht shqetsohet pr ikjet e mia t befta, po un ia di t fshehtn e tij, statujat e vogla t vajzave t gdhendura n dru. Sikur t prballej me ty, me siguri, do t mungonte shpesh n leksion dhe tr statujat e prfytyruara n mijra silueta (ai trembet pr shum arsye t vrej femra nga afr), do i hidhte n Lan! Ai bhet gati t m qortoj dhe un i mrmrit skena femrash, projekte statujash dhe ai prlotet zheshtur.
    Vij prsri pr t t par. Ve m i informuar; kam disa t dhna: je vajza e nj funksionari t rndsishm t nomenklaturs s lart, nuk fle n konvikt po diku n periferi t qytetit Studenti, te shtpia e dajs, nj vil dykatshe me oborr, rrethuar me gardh hekuri ku shprvishen nj mori ligustrash e bimsh dekorative si n Senatorium. Prpara vils jan tri kolltuk me hasra dhe nj tavolinz e vogl ku, n dit me mot t ngroht, prgatit msimet.



    Letra e tret

    Tri dit me radh t shoqrova pas e larg me biiklet nga vila dykatshe e deri n fakultet; t vija nga prapa dhe t kqyrja me kujdes. Ti m vure re, po srish ecje prajsisht si nj re puplore q shfaqet e zhduket sakaq. Ditn e katrt t erdha te shtpia e dajs. At shtpi e kam par me vmendje disa her dhe nuk kam dgjuar kurrfar truzme. T them t drejtn, nuk e prfytyroj dot nj banes pa tinguj e zhurm.
    U bra i guximshm pr ta ndar kt pun: ose t t bja mikesh dhe t ecja me nj far veneracioni udhve t kryeqytetit, ose t t lja t qet n punn tnde.
    Trokita te porta e hekurt e oborrit dhe ti u ngrite si me prtes nga kolltuku me hasra.
    - far krkon, m the.
    - Kam dika.
    - H, fol!
    - Prit t marr frym, vij nga larg.
    Ti sikur frfllove pak, tu shprvesh disi buza e poshtme si rig e kuqe dhe m ftove t ulesha pran teje.
    - Sa e qet kjo shtpi,- thash jo pa droj.
    - Ashtu sht, familjet me pak fmij i pahitin zhurmat.
    - Edhe tash shtpia e qet sht, e vetmuar?
    - Daja ka vetm nj vajz 17-vjeare.
    - Ndoshta e ka simpatike; bukuria sht nj far ngushllimi.
    - E bukur, po ama fle shum gjum, the me mrzi.
    - Dhe nuk sheh asnj ndrr?
    - Kushedi...
    - Edhe n Akademin ton t Shkencave nuk shohin ndrra, ose ata q shohin jan t rrall.
    - Ju, me siguri, shikoni mjaft?
    - Un ndihem keq, kur nuk shoh t tilla.
    - Po mua, pse m ndjek?
    - Esht vazhdim i nj ndrre; m dukesh si di e bardh, e bardh, pafundsisht..., nuk e prfundova fjaln.
    Prapa meje erdhi nj fshfrim ajri. Ishte vajza e vetme e vils, me sy t mbufatur prej gjumit t pasdrekes dhe me nj fustan t tejdukshm si lkur e thar gjarpri, nderur n barinat e sapokorrura, ku gjithka e trupit dukej si nnliqen.
    - Bon jour monsieurs, prshndeti ajo dhe mua mu trembn qepallat. Nj femr pa trazim ndrre sht pothuaj e vdekur, aq m tepr kur ska asnj mister pr ti zbuluar. Kt ndjesi provoi edhe e njohura ime q shikoi veten e prskuqur dhe u drodh si bjn vajzat kur rrzohen papritur ose kur u zbulohen gjunjt nga nj vrushkull i fort ere. Vajza e dajs u ul mes nesh, tepr e shkujdesur e kmb mbi kmb.
    Mu drodhn muskujt. Ndrkoh m vrtitej rrmujshm se ajo belbzonte vetm ato dy fjal frngjisht, pr t cilat ka vn n siklet mbikqyrsen apo ndonj msues privat. Qndrimi im n kto aste t vuri n pozit t vshtir dhe un dola.



    Letra e katrt

    Nj autobus me tridhjet student t inxhinieris nisn rrugtimin pr n Razm t Shkodrs; do shikonin fillimisht nj zon industriale e mandej do t qndronin dy dit n shtpin e pushimit, e rrall dhe e pashoqe n krejt vendin. E gjeta edhe un nj shkak pr tju shoqruar, reporter i gazets Studenti. Si ata kronikant e qmotshm, un qndrova nga fundi i autobusit pr ti vzhguar ngjarjet gjakftohtsisht. Ti ktheheshe pas si rastsisht ose rregulloje ndonj krel floku pr t me par disa sekonda. Pastaj drejtoheshe para e merrje qndrimin e zakonshm.
    Larg qndruam edhe natn e par n Razm; atje ish nj mrekulli m vete: anash kordoni me ahishte si tempuj t pafjetur, brenda shkallare t blerta me vila t hijshme pr pushuesit, me pisha majuce aty-ktu, tr pamja e Razms si nj amfiteatr i blert e modern.
    Un bra nj zjarr t madh me shkarpa pishe e dru t thata ahu. Ti nuk dole fare, po un se kisha nj ndjesi se rrije e prgjoje tundueshm nga grilat e dhoms s hotelit.
    T nesrmen puna ndryshoi. Qysh hert n mngjes, erdhe e m trokite leht te dhoma. Ishe veshur me tuta sporti ngjyr sheg, me atlete t bardha e me nj bluz t holl.
    Dolm t dy prjashta pa folur.
    - Ku do shkojm? t thash jo pa ngazllim.
    - Te shpella e Ers.
    - E dini ju ku sht?
    - Di dgjova mbrm, po do ta gjejm me t pyetur.
    U futm t dy n pyllin me ahishte. far qetsie! Edhe kundrmim. Askund nuk dukej kmb njeriu. Posht hapave tona krcisnin leht gjethe t thata, aty-ktu frfrinin zogj t trembur nga fjollat e bardha t agut.
    - A ke frik? t pyeta.
    - Nga kush?!
    - Malsort q skan hyr n kooperativ, rrin t fshehur me arm ktyre pyjeve.
    - Ata skan gj me ne, e kan me pushtetin, vrasin kryetar, brigadier, sekretar partie... Zbresim diku ktej, kam qejf t eci n rrug t pahapura.
    Pastaj qeshe me hov.
    Dreqi vet je, thash me vete dhe u ulm posht duke i dhn dorn njeri-tjetrit. Ti e mbshtete parakrahun tnd mbi dorn time, edhe gishtrinjt i shalove nj m nj mbi gishtat e mi.
    M kapluan ndjenja t shumta dhe trupi m frgllonte. Tashm m dukej se t kisha n dor, isha sundimtari yt i vetm, ti barisje prkrah meje, puthitur me supin tim duke br oh-ih, prit se rash; mund t t prfshija pr beli dhe te shkoja nga t m hanin kmbt.
    Si pr tu vne fre mendimeve, t shtrngova fort dorn dhe nism t vraponim. Ishte nj vrapim i ngadalt pr t mos rrshqitur n tokn e pjerrt t ahishtes dhe pr t par hijeshin e drurve kryelart. Isha i lumtur e po aq i paprmbajtur pr t rendur kshtu deri n fund t bots, pa ditur ku dhe pa u br merak se fshihej prpara. Diku n jet ndodhin episode t veanta q nuk i sheh as n ndrrat m t guximshme. Edhe ti ishe e shpupluar. Dukej silur kishe fituar dika t munguar, nj far lirie, nj ikje kontrolli nga prkujdesjet q st mungonin nga mngjesi n mbrmje.
    Ne vraponim duke thithur aromn e luleve dhe pylli hapaj para nesh i mugt e i freskt, i paan dhe me gjithfar zhurmsh, tingujsh e lvizjesh- mbretria e pyllit ngriti n ast orkestrinat e dits. Kush tha se i kndoi pyllit, t gjer si deti (kqyreni po desht nga lart dhe do t shihni ngjasimin me valt e detit) dhe qndroi indiferent, nuk u mahnit? Kush tha se natyra nuk fisnikroka njerz t do moshe, nuk i rrmbeka n do pjes t saj? Prher e kam par jo si trill endjen e prjetshme te ciganve drejt natyres! Ehehee!
    Ti dihasje furishm: ai trup fosforeshent gufonte e ulej n krahun tim, me qindra sytha t bukur kishin buisur gjithandej n shtat. Pran meje ish nj pasuri q sndrrohej me asgj, me asknd, as me pasurin e sheik-sulltanve t kohve tona!
    Un ndalova e t hodha duart n qafn e holl. Ti prsri dihasje me nj er t pjalmuar lulesh. Pakuptuar, dikush t kish hedhur n krye nj skufje t vesuar. Ti u mrekullove pr kt dhe m pyete e habitur. Un t spjegova pastaj misterin e drurve t pyllit q do kalimtari, n shenj mirsjelljeje, i japin pak nga pak fije pezhishkash duke e mbuluar me nj tis t bardh. Ky sht spjegimi m i sakt shkencor, m the dhe nise t m hiqje edhe mua fijet e holla.
    M pas m prfshive rreth shtatit si t shptoje nga nj tronditje e fort, pastaj erdhe n vete e m lshove duke m vrejtur me sy prpirs. Kaq duhej q un t t ngrija lart e t t vrtisja rretherreth, i paduruar nga knaqsia; m dukej se mbaja n kraht e mi nj pesh t rnd, t madhe, por m bhej se edhe mund t t humbisja si nj re pulore q shkon kudo dhe asgjkundi.
    T ula n tok si t zbrisja nj pupl zogu dhe ti u mbshtete n brinj. Eh, t mjert njerz, pas nj vit makthi sulen nga t gjitha ant me mizri mjetesh astronomike, mikroskop, teleskop, dylbi pr t par sadopak nj komet bishtverdh q shfaqet nj her n 76 vjet, sa pr siklet t gjithmbarshm. Un e kam kometn ktu, me t kuq e me t verdh, nj hap larg meje, e kqyr nga t gjitha ant, krejt nudo e me nj bukuri kozmike.
    - ǒdo bjm? m the.
    - Nj proces-verbal t vogl.
    Ti brofullite s qeshuri, u shkunde me krejt kurmin duke lshuar tinguj t ngroht femror.
    -Po, po. Nj proces-verbal me disa firma. Ktu n nj rrugin t fsheht dhe t pazhurmshme u prqafuan dy shtegtar ardhur nga vise t largt. Kaq se pylli sht fjalpak dhe nuk i duron tepricat e fjalve. Nga vrshimet e shumta, sht br m i matur, fikson shkurtas kronikat e t dashuruarve t do dite... N fund do t firmojm ne t dy, do ngjyejm gishtin me kt tis verdhosh dhe do i vendosim n trung. Pylli ka kodet e veta, kdo shtegtar e pret me t gjitha nderet, ndrsa kundrshtarve u mbyll shtigjet: ul degt e gjera, nxjerr nje mori ferrash e gjembash dhe drgon lajm pr ti kapur...
    Kt radh m fute fytyrn mes shuplakave t lmuara dhe m vshtrove si prej nj gjendjeje ekstazi. Befas rrobat e mia ishin diku tutje e po aq befas edhe ti ishe krejt lakuriq. M kap po deshe, the dhe u lshove posht. Natyrisht, erdha pas teje dhe sa pr t t kapur e kisha m se t leht po kurrsesi nuk doja t binte perdja. Shtat apo shtatmbdhjet mrekullit e bots, ishin nj hi para ktij trupi femror, nj bukuri marramendse q zor se e gjeje kund! Ktu sht vendi m i bukur, the dhe u hodhe sipr meje; dy trupat tan t zhveshur u rrokullisn nj monopati derisa morn ka mund t merret n nj dashuri t par. Ehehee! Mbaj mend se t kam puthur nga majat e gishtrinjve t kmbs e deri te fije e flokut; ne di krkonim te sho-shokut pr m tepr se nj or. Kishim flakur m n fund turpin n nj shurdhri pemsh dhe dukej se asgj sna besohej nga ato ka po bnim. Nuk kishim parasysh asnj stacion t ndaluar me elektrik blu, asnj shfaqje ki!
    nemaje me skena eksituese, por dru t virgjr q shkonin t vetmuar lart.
    Papritmas, u trhoqe prapa e thirre pa z: dy njerz!
    Ktheva kryet andej dhe shqova nj njeri t shkurtr, ulur mbi nj suk q shihte nga ne. Pastaj edhe nje femr.
    Pr pak minuta, t turbulluar, ne gjetm rrobat dhe u sajdism si mundm. Ti u ngjeshe te un dhe pate frik. Doja t t thoja disa fjal qetsuese, po ndihesha i tunduar. Mendoja se kishim shkuar shpejt aty ku nuk shkohet, sakaq dashuria jon nuk ish m e fsheht. N socializm familja ka rregullat e veta: fejohesh e qndron dy-tri vjet deri sa t t njoh ereku i shqiptarve, pastaj do martohesh pa nj pa dy n nj t diel e t nesrmen do provosh virgjrin, n fund do jesh t paktn gjysm shekulli vetm me gruan tnde.
    - Burri atje, sht Riku D., -m uurite te veshi. -Sa qejf kam t rri me t!
    - Ai sht ndr miqt e mi, t thash me mburrje.
    Nxituam hapat.
    - Oh, kush na qenka! na uroi mireseardhjen Riku D.
    - T ishe mjekrparruar, do t t merrnim pr eremit, -thirra un dhe desha ta prqafoja.
    - Tako njher Dylqinjn time dhe un mikeshn tnde, -tha Riku D. dhe u ngrit me mundim n kmb. - Si quhesh moj burrnesh?
    - Matilda, the ti e skuqur.
    - Nusja ime quhet Ana, jo Ana Karenina, t kuptohemi.
    Qeshm.
    Bashkshortt na qerasn me fiq t thar.
    - Si t shkon kmba? thash un.
    - Ja, n prehrin e nuses, -Riku D. qeshi. -T gjith m ngushllojn, m qajn hallin, m japin ilae. Un dal rrall e m rrall n sken dhe kmba ime si e lejlekut, dikur ulet e dikur ngrihet. Dashamirsit e mi m duket se m duartrokasin vetm pr kt t mallkuar kmb. Pra, po vdes... Riku D. i tha me keqardhje fjalt e fundit, megjithse n to kish di t vrtet. Ai vuante prej kohsh nga nj paraliz e pjesshme.
    - Ke br shum ilae? i the ti.
    - Aq sa smbahen mend. Kam ndrprer nja dy her furnizimin e Shkodrs.
    Ti nuk qeshe po shikove nga e shoqja sikur edhe ajo t ish fajtore.
    - Ndoshta, duhet t shkosh jasht shtetit?
    - Ku di un se far t bj. M vjen keq pr njerzit; n do shfaqje m presin ngrohtsisht. Tash duartokasin ende pa filluar rolin, nga mshira, nga nj lloj keqardhje q sdihet prej kah u buron. U ndam miqsisht prej tyre. Un t fola pr talentin e vrtet, pr dobsite e tyre njerzore, t fola pr shtetin e kujdesin e tij t prhershm ndaj ktyre krijesave q mjerisht lindin rrall, t prmenda edhe thnien e Bonapartit: t ish gjall Kornej do e bja princ!



    Letra e fundit

    Pas eskursionit magjepss t krkova vazhdimisht n fakultet dhe u bra tepr merak; smund t rrija gjat pa t t par. Kujtova dhe rikujtova t gjith skenn e pyllit t vetmuar q ishte i bukur ngaq nuk kishte vn dor kush. Nj dit erdha te shtpia e dajs.
    Ishte pasdite kur prita pas gardhit t hekurt derisa t ngrihej zonjusha bon jour monsieurs. Ajo u ua si prher von, me sy t plogt dhe u ul n kolltukun e mesit. Ish prsri me at fustanin e tejdukshm, si lkur e thar gjarpri. Fola q andej:
    - Ku sht Matilda?
    - Oh, mami sa m trembe! Hyr brenda.
    - Nxitoj, po ku ka shkuar ajo?
    - N Paris, n Franc.
    - Pse iku aq larg?
    - E zuri nj dhimbje veshi e padurueshme. Mjekt ishin t mendimit t shkonte pr kurim atje. U b nj konsult e gjer.
    Qndrova pa folur. M erdhi keq pr mikeshn time q vuante. N Razm ajo nuk m tha asgj. Atje takuam vrtet nj t smur, Rikun q n spitalet e vendit nuk mund ti bhej asgj prve torturimit pa fund. Matilda paskish dhimbje veshi?! Edhe un kam vuajtur nga kjo shqis, po shum-shum dy dit. Gjith fmijt e bots, ankohen pr veshin, po i pastrojn, u ven pambuk me ila ose alkol e pastaj jan t qet.
    - far do ti bj veshit n Paris? i thash vajzs me inat.
    - Do ta kuroj pr disa dit.
    - Ashtu?!-isha br me miza n trup. -Ajo ka pasur shtrembr edhe gishtin e madh t dors?
    - Mbase kuron edhe at, tha ajo me debillk.
    - Gishti i madh shrohet kollaj, mjafton ta tundsh nga mngjezi n dark! prplasa dern e llamarint dhe ika.
    Brodha tr pasditen, deri n ort e vona t nats dhe kujtova smundjen tnde. Jan ca mjek filistin q kan prgatitur pr ty nj diagnoz t pakurueshme dhe t nisn fill jasht shtetit. (Dhe udht pr ti jan prher t hapura; ti nuk shkon n Degn e Brendshme, n Ministrin e Jashtme, n Komitetin Qndror, n zyrn konsullore). Jan po kta mjek q len t vuaj nj artist t madh. Uf, sa inat i kam; mrzi t kam edhe ty q shkon befas deri n Paris pr nj shuk pambuku n vesh. Nj fjala jote, jo sakrifica jote, mund ta shpinte Rikun edhe jasht shtetit; kushdo me mend dhe me pak influenc mund ta bnte kt. Oh, sa gjra t kndshme na u zgjuan n Razm e n takimet tona t fshehta q un dua ti fashit. Po sqenka e leht, smund t fshihet prdhunshm ato ka hyn mes nesh, e n kto ka edhe di t mugt q m bjn t dridhem e t nxjerr shkum nga goja. Edhe tash q eci i vetmuar ndan rrugs me rrepe t televizionit, m rishfaqen mbresat tona !
    q rihumbin nga zulmi im. Riku D. sht i destinuar t vuaj, kshtu vijn fatet. Pylli sht miku im dhe i Rikut, pr mohuesit ai mbyll shtigjet, fshin inicialet, ul degt e gjera, nxjerr nj mori ferrash e gjembash dhe drgon lajm pr ti kapur.

  3. #3
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Fat prmbys

    Plakushi mbi gjashtdhjet vjear kur fliste me tinguj t rrokjezuar, prplitej e jargavoste: nj mas e squllt, disi e tejdukshme, i rrshqiste n mjekrn e mpreht dhe un mendoja thjesht pr nj dobsi ardhur nga fmijnia apo e krijuar nga nj jet munduese dhe ndjeja nj far pezmatimi deri n mshirim. Plak- njeri, dhmbrn, i zhgnjyer nga shum gjra piklluese, mbase edhe i nprkmbur! Jargavitja ish vrtet e neveritshme, n gropn e mjekrs mbeteshin vazhdimisht grimca glbaze, megjithat ti mund t vreje edhe di tjetr n siluetn e tij dhe bje ta harroje.
    Prapa ders, ai priste q kryetari i nj partie t re t kryeqytetit ta ftonta brenda e ta pyeste pr ndonj mendim. Plakaruqi, i mbajtur jokeq, futej rrmbimthi duke jargzuar s brendshmi e s jashtmi, krrusej edhe m, (mjaftonte ajo prthyerje shpinore pr t t imponuar dhimbje) dhe priste marrjen e detyrs. M bj nj formular pr seksionet! N rregull, ja tash. M thuaj dy parrulla luftarake pr t shtuar antart e simpatizantt! Si urdhron, i kam gati.
    Dy muaj rresht ky zakon. Njezit u msuan ta shihnin prapa ders, disa e prshndesnin, disa ngrinin supet duke kujtuar nj portret agresiv t hershm, dikush mrmriste: do ky matuf ktu, q nuk bnte kurrfar pshtypje po ama linte pezull nj fill dyshimi.
    Muaji i tret e gjeti burrin e moshuar n tavolinn kryesore, n krahun e djatht t kryetarit t partis, uditrisht m pak i krrusur, tepr i kujdesshm, i vrullshm q priste e prcillte njerz, jepte porosi, mbante shnim, merrte prsipr probleme, lvizte n zyrat e tri kateve, kapte do lvizje e bised e nuk prtonte t ndrhynte hovaz. Ndoshta nga ky moment, ai dukej i rehatuar se merrte edhe nj shtes mbipension, filloi te un nj irritim i brendshm.
    Diktatura na prlau njerzit m t mir, klithte plakaruqi dhe kryetari i partis prlotej sinqerisht duke kujtuar nj pjes t familjes s vet t burgosur e t internuar dhe kalvarin e gjat t s quajturs luft t klasave. Kjo thnie e vazhdueshme, si e lyer me copra jargsh, nisi t m sjell krup dhe mbase, shptimi i vetm pr mostorturim, ishte harresa, anashkalimi, lnia n punn e tij. Bja nj llogari t thjesht: drejtuesit kryesor t partis, ishin t inkriminuar me njmij fije me t shkuarn, sozit e tyre i gjeje t shumuar n rrethe, n qarqe intelektualsh flitej pr nj shtab t gatshm t ardhur nga qendra e Komitetit Qndror dhe n fund t fundit plaku nuk zinte kushedi far peshe.
    Ajo zhaurim pshprimndjellse pr njeriun misterioz po davaritej hap-hapi, ai kryesonte tash partin n kryeqytet, merrej me sindikatat, drejtonte shtypin e propagandn, delte m tubime, kreshprohej me qnie naive pr pun dietash, zotronte mbi dhjet dshmi.
    Diktatura na shkatrroi fisnikrin, dgjohej korridoreve e n mjedise kafenesh dhe athere, kush e njihte sadopak, belbzonte: do ky bajg ktu, nga hyri?!
    Kto pyetje mse t thjeshta, n or vetmie e gjendje kaosi, bhen jashtzakonisht t paprballueshme pr siluetn time; ato godasin parreshtur pr ta marr m shtruar me plakushin gjatovin, me disa stilolapsa, me diktofon, me dy pal syze e me at jargavitjen e prastme q del jo nga mungesa e dy dhmbve ballor po ngaq sikur mbllaitet ndr gjendrra e nuk i rrihet pa folur.
    N nj cip t kores s trurit ku grvlisnin parandjenja keqardhjeje, fillojn e renditen shkaravina fjalsh: ai sht i vuar, ka qen komunist tr jetn, partia e ka msuar t bhet spiun i gjithkaje, ka punuar ku i kan thn, ka marr nj apartament n zemr t qytetit, ka marr edhe nj dhurat simbolike prej diktatorit, i ka ikur pak fiqiri nga shfletimi e strshfletimi i klasikve, tani pluralizmi, tridhjet e ca parti me seli e pa seli, t vjetra e t reja, me kryetar pa antar a me drejtues pa vula - pr ti vn kapak ai mund t thot dika, mund t jap diku, i han duart pr pun, grindet me gruan e fmijt po ndihet habitrisht i qet n planetin e partive.
    Nncipa tjetr e kores s trurit, ajo e pacipa, e pamoralshmja dhe e pamshirshmja, lshohet tr histeri: ai ka vuar nga ideologjia, partia i msonte t gjith t bheshin spiun po jo kushdo e pranoi kt mision hardhucash, mir pluralizmi po duhen tri duzina partish ku vula e tyre sht biznesi n shkalln e eprme, nj ligj i vetm i prjashton prfundimisht orakujt e knetave, ikn bashk me ta edhe plakaruqi jargavits.
    Ky duel vazhdon prdit me t thna e t strthna, ndrsa plaku me jarg urgzuese m ftonte te zyra e vet; ai dshiron t flas me mua, megjithse e di prbuzjen time t afishuar publikisht. Her m duket se un ia kam shprazur t gjitha, kam folur pak a shum i kllapuar duke mos pranuar kurrsesi prgjigje prej tij:
    Ke ardhur n 1943 dhe ke spiunuar tre shokt e tu?
    Ke qen aktiv n gjyqet e pasdyzetekatrs?
    Ke dnuar njerz pr kurrgj?
    Ke lyer duart me gjak?
    Un vazhdoj ta prflas me mori pyetjesh dhe ai lshon pikla jarge, heq syzet e shikimit e v ato t leximit, rrotullohet, prdridhet e m fton srish n zyrn e vet. Sjam shum i sigurt nse kto dialog bhen n pranin apo n mungesn e tij; m duket se dikur ia kam prplasur me gjithsej si pr t shptuar nga nj shkulm q vetevjen brenda meje.
    - Un e prishkam Shqiprin? kmbngul ai pr t m trhequr n bised.
    - Ke edhe ti pjesn tnde, dhe i l t kuptoj se biseda ka marr fund.
    Ai srish kmbngul pr nj takim intim me mua, paka se un nxjerr t tjera xhevahire pshtirosse nga jeta e tij.
    - Do t t sqaroj gjithka, m tha ai ngultas.
    - E meriton t dnohesh, i them prer.
    - Un jam i dnuar.
    - Ti je person politik?
    - Un jam kufom... Prej tridhjet vjetsh, jetoj n nj dhom t braktisur. Hetuesit q un u raportoja ditmrisht, u bra peshqesh edhe gruan time. Jo se e prdhunoi ata, po hakmorr gruaja ndaj meje: fjeti n shtart me njrin prej tyre, m thoshte se sot do t shkoj te ai dhe ashtu bnte. Pastaj, nj vajz e imja sht mendur pr shkakun tim, ajo thrret mngjes-mbrmje: ti je hafije, dykmbsh, insekt dhe humbet n zullumet e saj. Un i kam lutur, grua e bij, q t paktn t m len n nj dhom e ato nuk m kan zbuar prjashta; t paktn t ndjej ern e tyre...
    - Ndoshta t kam rnduar, t kam falur...
    Plakaruqi dridhet, nj fytyr i vjen e nj fytyr i ikn, grimca pshtyme vazhdojn ti shkputen pavullnetshm nga dhmbt ballor-dobsi kjo e krijuar jo nga fmijnia po nga di tjetr mjegullore.
    Nnpunsi i partis opozitare vijon ritualin e prditshm me t gjitha gjestet krupsjellse, paradite-pasdite vijon t ndjek t gjith prditshmrin e punve organizative pr t shkuar n mbrmje n kolibe-shtpin e tij t vetmuar i shoqruar nga thirrjet e gjithhershme: spiun, hafije, dykmbsh.

  4. #4
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Rrfim pr Sonjn


    Nga rruga Oktjabrskaja deri te apartamenti ku ne banonim, ishte jo shum afr: katr stacione metroje, katr stacione trolejbusi dhe njqind e dyzet hapa me kmb.
    Dy nett e para ne shkonim hert n mbrmje dhe gjat ksaj kohe bisedonim me plakushen e shtpis, nj grua tipike ruse, e mbajtur hijshm por q nuk dgjonte nga vesht, si dhe me mbesn e saj shtatmbdhjet-tetmbdhjet vjeare q nuk bashkjetonte me prindrit pr shkak t nj znke banale.
    Nina plak ishte ndar nga burri, nj ish gjeneral armate n pension, por do fundjav shkonte te banesa e tij thjesht pr ta par a pr t ndrruar ern e njeri-tjetrit; pikrisht kjo koh vetmie pr Sonjushn e hirshme kthehej n dy net t kndshme me t dashurin apo t fejuarin e saj. Pasditen e s shtuns, Sonja bnte pazarin e prgatiste darkn; ajo diku punonte n nj fabrik tezgjahu me njqind dollar n muaj.
    Sa vinte mbrmja, ia behte miku i saj, nj djal i hajthm, me buz t kuqta e vithe t krcyera. T dy bashk darkonin deri von dhe flinin n nj krevat t gjer e t rehatshm. Ndoshta kishin koh q vazhdonin kt argtim dashuror pak t veant dhe ne nuk shfaqnim kurrfar interesi kur dinim fare mir se at q mund t fitoje n Mosk pa kurrfar vshtirsie, ishte femra. Nj radh e gjat Tiran-Durrs me vajza t t gjitha formateve, uditrisht t bardha, kalonin tetorarshin pr t shitur nj send t zakonshm dhe shumkush prej tyre do t preferonte t mos bnte ritualin e prditshm n kmbim t nj flirti sidomos me nj t huaj.
    T shtunn e 10 tetorit 1994, djali erdhi si zakonisht te Sonja ndrsa ne dolm pr nj takim n sheshin e Kremlinit. Ca nga kishat e mrekullueshme me kupolat e praruara, ca nga shoqria e shpengimi me kolegt tan, ort e pasdites i kaluam pa i ndjer. Nj johanesburgas i pasur dhe q e prjetonte rikthimin n pushtet t Mandels si nj njoll kozmike, na krijoi shum lehtsi me makinn e tij tip xhip npr rrugt e nj metropoli q dilte nga komunizmi dhe shfrente pr tu br sa m par nj kryeqendr e siprmarrsve t lir.
    N orn nj pasmesnate, ne elm dern e apartamentit dhe hym n korridorin e ndriuar.
    - Shiko andej, pshpriti shoku im.
    Nga dera e hapur e dhoms dukej qart djaloshi i hajthm, me t mbathura t bardha dhe sipr tij, Sonja pothuaj lakuriq e me nj pozicion tepr turbullues: gjinjt me thithka prpjet dhe shalt me nj epsh gjithprpirs.
    Ne u futm n heshtje n dhomn ton dhe e mbyllm dern me grep.
    - Ajo po na provokon, tha shoku im.
    - Sonja po flinte, thash un.
    - Ajo sht nj femr q vuan.
    - M duket se t ka dehur era e Mosks, thash pr ta mbyllur kt bised.
    - Asaj i ka vajtur ku smban m...
    - Po sikur ajo ta ket krkuar vet kt lloj dashurie? Ka femra q mjaftohen vetm me t frkuar qoft me nj un, apo qoft me nj goc.
    - N qafn time, po nuk erdhi vet n dhomn ton. Sht...,-shoku im eli dern.
    Prpara nesh qndronte vrtet Sonja me nj shkundje t trshme q vinte posht robdshambrit; ajo na kqyri gati prbindshm si t ishim dy shtaz, ndrsa prvete dridhej nga dhjetra gulshe t fshehta.
    - Vij pas pak, tha Sonja dhe bariti drejt banjs duke hedhur prtok indiferente robdshambrin.
    - Na doli shansi pr ti kputur ndonj teke, gati sa nuk klithi nn z shoku im, na erdhi zogu n dor. Kaluan disa minuta, aq sa i duheshin vajzs pr tu shplar n dush. Pastaj ajo hyri n dhom, vetm me t mbathura si t na jepte t kuptonim se deshte vetm aktin e mbram t dashuris.
    - Me mua apo me kt? -nxitoi t fliste shoku im.
    - Kush t doj prej jush, mjafton q t mos jet dikush si ai i dhoms matan -Sonja dukej tepr e sigurt n ato ka fliste.
    - Nuk shqetsohet ai pr far po bn? pyeta instiktivisht.
    - Do ishte mir t shihte, po ai fle si i vdekur.
    Un dola prjashta dhe u enda nj cop her n merkatot afr apartamentit. Pas kthimit shoku im m tregoi se ajo nuk e kish ln t bnte qoft edhe nj puthje, kurrsesi prekje e frkime si ndodh rndom n ndodhi t njjta, duke shpresuar se i fejuari apo dashnori i saj nj dit do ta fitonte edhe cilsin e t brit seks, veti kjo e humbur prjetsisht te shum meshkuj.

  5. #5
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Shiu i pasmenats


    Ajo ndodh vetm nj here dhe nuk prsritet m. Gjithka ish krejt e rastsishme dhe njhersh e beft. Prfytyroni nj mbrmje feste (nuk di far batalioni apo brigate kish prvjetorin se ato ishin t shpeshta e t ngatrrueshme), nj mjedis t rinjsh e t rejash, me ndriim llambushkash t varura n nj korniz teli t harkuar po edhe me flakadan zjarri ku secili mund t pij raki ose birr, mund t dansoj a mund t shkoj me shoqen e vet pak m tej, n errsirn e heshtur t pyllit lisgjat, dhe mund t bj dashuri deri n agim.
    Nj udhtim i gjat nga Frashri i Prmetit deri n Lirz t Skraparit, me rrug gjarpruese t veshura me dushqe a me bimsi tjetr- pra ky rrugtim krijon shanse pr ndonj aventurz te vockl, pr nj puthje t marr rrmbimthi apo pr t guxuar pr m tepr nse t qllonte ndonj femr q nuk merrte leje n kshillin e lagjes apo n mbedhjen e frontit dhe t jepej n lutjen m t par.
    T lodhur si ishim, u turrm n kioskat e ngritura rishtaz dhe blem far mundm. Pa shum temena, se ishim edhe t uritur disi, filluam t hanim n hesapin ton. Gjithsej tri una e tri goca; un nj muaj student dhe pes t tjert puntor n ndrmarrje t ndryshme. Dy shokt e mi, Nandi me Rudin, qen edhe alpinist; ata kishin nj adr krahverdh dyvendshe po me pak shtrnges rrinin edhe m tepr.
    Mbrmja rrodhi e zakonshme, ne pinim raki si pleqt e zbrdhylt, shoqet tona rrkllenin birr e hahuriseshin n biseda t kota, zallamahia e mjedisit festiv shkpuste koh pas kohe zra t artur, aq sa mund t lejoheshin n nj ceremonial t kontrolluar feste.
    Vazhduam kshtu derisa errsira e pyllit t frikshm fokusoi nj qark t mbyllur dritsor. I ngrohur nga pija e nga rruga e gjat, pothuaj nuk ndjeja asgj. Madje kisha harruar edhe planin e prbashkt me dy shokt e mi pr t shtn n dor ndonj mendjeleht, nj nga ato vajza q ishte afishuar pr mospasje turpi dhe q mund t trhiqej pak mnjan aty nga mesnata kur sekretart e rinis humbnin vigjilencn proletare t kapitur nga gjumi.
    Nj nga shoqet, q si rrihej pa grricur, po m shponte me brryl pr ta shoqruar po un taramam, n lodhjen time. Nj gjendje deliri kish kaplluar tr qnien time q tjetrsohej edhe me gaztimin m t vogl.
    Ngjarja e papritur zuri fill n mesnatn e von kur nj shi i rrmbyeshm, erdhi befas e shkatrroi shum plane. Dhe ndrsa t gjith t tmerruar vraponin t hynin n adra ose n rrzpem, un prisja pikat e mdha pa kurrfar qederi. Athere, dy shokt e mi m kishin kapur kmb e duar e m kishin rrasur n nj adr, n at m t afrtn, pa mundur t m prmendnin nga dremitja. Pastaj ata nuk dinin gj tjetr. Di di un, ashtu mjegulluar, pasi jam prmendur. Ndoshta n at adr ka pasur edhe pes apo gjasht femra, ndoshta ato jan larguar sapo ka mbaruar rrebeshi i shiut dhe un kam mbetur vetm me vajzn e panjohur. T dy nn adrn alpine, pothuaj t shtrnguar ngjitas. N nj moment, kur jam prmendur, kam ndjer edhe nj gjoks t gafrruar, t kolm, (tejdukshmerisht i hirt) q prehej mbi fytyrn time.
    Ndoshta instiktivisht, ndoshta me gjysmvetdije, kam shkopsitur dy kopsa t bluzs dhe kam ndjer ern e trupit femror gjithaq dehse e marramendse.
    Di pas ksaj isha zgjuar, domethn isha n vete. Kisha kuptuar se isha n errsirn e plot dhe q ndodhesha n nj adr alpine q mbyllej nga brenda me zinxhir. Porta e adrs ishte e puthitur dhe un u sigurova pr kt duke prshkuar me gishtrinj hermetizmin e saj. Prsdyta srish prekjen e ports s mbyllur dhe preka trupin e hajthm, kofsht e nderura t vajzs q dukej se dremiste.
    Prbri njeri-tjetrit qndruam disa minuta n heshtje e pa kryer ndonj veprim. Gjithsesi prania dhe dshira ime ngjante me nj prdhunim t pshtir q vidhej n nj ast ndrre. Mbase sht i vetmi moment, n ast gjumi e mes ndrrash, q smund t grgaset askush paka se zjarrmia sa vinte dhe po m prfshinte krejt trupin.
    M duket se nuk kam faj, arsyetova un. Perndia m tha t pija dhe duhet t jem dehur pr her t par, perndia hodhi shiun, rastsia me oi n adr e po ajo m la vetm me nj femr. M bukur nuk bhej, m ideale kurrsesi!
    Pa menduar gjat se edhe tundimi ish i jashtzakonshm e i paparashikueshm, hoqa si me faj fundin e saj; n mendje prfytyrova t linjtat dhe trupin lakuriq.
    Kuptohet, ish nj veprim vettime q nuk t l koh t mejtohesh tepr; gjithka nga ajo siluete tronditse ishte sipr e posht meje, e sulmuar nga t gjitha ant. Pothuaj nuk kisha kurrfar rezistence, prve nj ngutje pr t disponuar gjithka nga ai trup i mrekullueshm. T puthurat fillonin nga thonjt e kmbve, te pjest e brendshme ku pikzohet misteri i madh e deri te fijet e flokve, te qerpikt, kudo. Kisha nj ngutje pr t rinisur nga e para: her e lmoja n pjest eksituese t trupit, her i thithja thithkat q m dukej se bymeheshin brenda buzve t mia dhe her zhytesha n qnien e saj me nj babzi lodhse.
    Nj trokitje n portn e lkurt t adrs alpine, m prmendi nga dalldia e shfrenuar dhe un i vesha rrmbimthi mund t gjeja prpara.
    - Un jam prap zbuluar, qeshi vajza.
    - Paske qen zgjuar? m kapi nj far inati.
    - Sigurisht, qysh kur t solln n adr dy shokt e tu.
    E prfshiva srish vajzn e panjohur dhe bekova njmij her
    batalionin partizan, shiun, dehjen e vogl, perndin dhe adrn alpine.
    Qysh nga ajo nat, un nuk e kam par vajzn e flirtimit t papritur dhe as q jam munduar pr ta njohur me arsyen e thjesht: nj knaqsi e jashtzakonshme sht e veshur ne nj vel misteri q smund ti jepet gjithkujt; ajo mund t kishte qen vajza m e shmtuar e bots, mund t kishte qen nj katundare q ka mundur t lahej pr dit festash, si mund t ishte nj prostitut e sprovuar q di se si mund t prfitoj nga nj virgjran i shtitur por q nuk e ka kryer ende kaprcimin e madh.

  6. #6
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Rrmbimi i puthjes


    Diti ish nj vajz trupholl q flokt e gjat, derdhur si tyl, i theksonin hollimin. Sapo kish prfunduar gjimnazin dhe priste t fillonte pun. Prher rrinte e vetmuar dhe shoqria e zhurmshme e trembte. Shtitjet n kodrat e liqenit artificial apo festimet rrokopujse t ditlindjeve q kalonin zakonisht mesnatn, i jepnin trazime dridhse przier me frik. Rrall shkonte n teatr a kinema, lexonte vazhdimisht dhe do dark shikonte familjarisht emisionet televizive qysh nga ora shtatmbdhjet.
    Nj mbrmje, pas ngrnies, babai i tha t shkonte n institucionin N. t punonte fillimisht si praktikante dhe m pas ndoshta rregullohej prgjithmon atje ose diku gjetk.
    Shkoi t nesrmen n institucion, takoi prgjegjsen e llogaris dhe filloi t hedh grmat e para n nj makin shkrimi.
    Tak-tak-tak, ktu sht vend pune i mir, tha vajza e gzuar n shpirt. Tak-tak-trrr, ki kujdes se ktu vijn lloj-lloj, vajza e t rinj, bhen spektakle, vijn personalitete q mbajn ligjrata, iu kujtuan fjalt e prgjegjses s llogaris.
    Po un sndihem fare, iu prgjigj vetes ajo, m duhet mua me t tjert. Msoj avash-avash t shtyp q t shkathtsohem. Rastis q drejtori ka nj material urgjent dhe hop-dal prpara un dhe ia bj fteft gati, gjej shkas edhe t njihem.
    Punoi kshtu deri n orn dhjet paradite n paradhomn e gardrobs pa gjetur qetsi. Para saj kalonin valltar, drejtues, koreograf, disa hiqnin rrobat e zakonshme e vishnin kostume popullore, balerinat bheshin me krem e pudr- brenda dhoms s zhveshjes ndihej koh pas kohe nj lvizje frfritse.
    Ajo zbriti n bar me nj far hovtimi dhe mori nj past. Edhe ktu do t jem si zonj shtpije, tha ajo. Kush nuk vjen n kt lokal komod; pr pak minuta fiksova tr ato fytyra artistsh.
    N drek Diti doli nga institucioni, hipi n autobusin e Porcelanit dhe u nis pr shtpi.
    Te pasqyra e portmandos qndroi gjat duke shikuar veten. Her afrohej n ekranin e pasqyrs sa i dukej imtsisht fytyra ezmere, syt e shkruar e qerpikgjat dhe hunda e vogl- dhe her largohej duke vrejtur konstruktin e rregullt t trupit, kmbt e gjata e t drejta, pak bel ku prthyhej bluza vishnj dhe lart gjoksi i zhvilluar m tepr se mosha.
    Hoqi pantallonat terital dhe provoi nj pal kadife q i rrinin puthitur. Edhe bluzn e ndryshoi, veshi nj tjetr m t tejdukshme dhe sipr saj hodhi xhupin blu. Kjo veshje e tregonte tamam sa e gjat ish dhe ia nxirrte m n pah tiparet trupore.
    Nisi t fshkllej nj motiv knge duke vallzuar n dhom me duar t hapura. Si n revist i kaluan nj varg daktilografistesh q punonin ministrive e drejtorive qndrore; ato i dukeshin t bukura e m tepr se kaq, apkne e t shkathta. N t vrtet Diti ndrronte t ishte si ato me nj vend pune t sigurt, me ngacmime miqsore e pse joedhe me ndonj lidhje m t qendrueshme.
    Ditn e dyt t puns, shkoi m hert se zakonisht pr t par nga afr mjediset e pallatit t Kulturs. Pastrueset kishin hapur t gjitha dyert e po pastronin me nj far mrzitie.
    Shkoi te makina e shkrimit dhe n nj cep t tavolins la bukn e mngjesit. Ashtu e ulur shtyu dern e garderobs dhe u mahnit, dhoma ish shtruar me parket, dollap e sirtar mbushur me veshje dhe nj mori pasqyrash t mdha q prqeshnin njera-tjetrn.
    Hyri brenda dhe ndezi dritn; u turbullua nga vetja, portreti i saj u shfaq n pozicione t ndryshme, ishte m e bukur nga far e mendonte veten.
    U ul srish n karrike. Tak-tak-tak, nisi t ukiste n makin shkrimi. Tak-tak-tak, ja n kt dhom afr meje zhvishen e vishen artistt, bjn grimin, mgacmojn njeri-tjetrin, ndrrojn miqsit, puthen e prqafohen sipas rastit, brtasin deri n kup t qiellit. Tak-tak-tak, shkronjat q hidhte me vshtirsi n letr i ngjanin si vemje. Tr kohn do t hedh n letr kt mizri vemjesh!
    Erdhi kompozitori, nj natyrftoht q fliste tepr rrall dhe i dha nj flet programi.
    - Ma bj tri kopje, tha ai.
    Diti tundi kryet.
    - Vjen t lvizim pak pianon, kompozitori ngutej.
    Ajo e ndoqi pas.
    Hyn n nj dhom n kat t tret. E kapn pianon lvizse dhe e zhvendosn m majtas; n pjest e ndritshme t saj u dukn fytyrat e tyre.
    Vshtrimi i vajzs ishin gllabrues dhe syt e kompozitorit u shtangn dhe u uln posht. Tundues ish edhe gjoksi i saj ku i dalloheshin qart dy thithkat e zinj e kryene.
    Kompozitori shkrmoqi dhmbt, ndrsa Diti tha m falni dhe shkoi kryeulur te vendi i vet. Tak-tak-tak, te ajo karrige ulet kompozitori, shfleton partet dhe lviz gishtat mbi tast. Dhoma mbushet me tinguj t mbl, melankolik dhe kngtarja bn naze. Thon se kompozitort mbajn shum dashnore, po ky sduket aq agresiv. Nj kompozitor i shquar ishte martuar me ish nxnsen e tij, njzet e kusur vje m t vogl, dhe kishte pranuar n kmbim internimin n nj qytet periferik ku t przhit vapa dhe ku intelektual quhen dizenjatort e shtpive t kulturs.
    Dhjetra mendime i fugonin n mendje, ndrsa n institucion ishte shtuar lvizja; artistt-amator hynin rrufeshm dhe e prshndesnin:
    - Mirmngjes!
    - Si ke fjetur mbrm?
    - Paske ardhur hert sot, kjo ish vajza m simpatike e asamblit t valleve, ajo dilte shpesh n TV dhe nna e saj mrmriste: sht aq e bukur sa ti pressh kryet!
    Diti tundi kryet.
    - Qenke br e mir, vijoi valltarja.
    - Falemnderit, Diti u skuq dhe nisi t radhiste programin e kompozitorit m nj far drithrimi n trup. Me mendje kqyri siluetn e vet dhe u lumturua. Nga gardroba u ndje nj zhurm frfritse, dikush ndoshta puthej dhe Diti pati srish drithrim t hont.
    Drithrima u shua. Valltart po delnin njeri pas tjetrit; ajo e ndjente se disa syresh po e vrenin me admirim, nj valltar tundi kryet me nnkuptim.
    Diti doli apleht dhe trokiti n studion e kompozitorit me fletn e programit n dor.
    - Hajdeni, tha ai butsisht dhe i zgjati nj stol vezak.
    - Kam pun, Diti u purpurua.
    - T gjith jemi me pun.
    Vajza u ul me nj ndjenj turpi.
    - Keni vendosur t punoni ktu?
    - T shohim.
    - T plqen muzika?
    - Sigurisht.
    - Ju jeni shum e mir... a dini kt gj?! -djaloshi filloi tu bjer tastave. Tingujt frgrin dridhtas, m pas brafulluan, m pas u luhatn.
    Diti u mundua t prqndrohej duke iu dhn tingujve nj far domethnieje, por duart e kompozitorit e trhoqn rreth vetes. Tri-katr sekonda, nj puthje e beft, e riprsritur.
    - Kshtu bni me t gjith ju, mezi shqiptoi ajo.
    - Jo me t gjith, t jesh e sigurt. Ju jeni femra m e mrekullueshme,-ai desh ta prqafonte prsri po ajo kundrshtoi dhe doli me hapa t matura.
    Do t m marr lumi po t m puthin do dit, arsyetoi ajo.
    N orn katrmbdhjet vajza doli nga pallati i Kulturs dhe n shtpi hngri drek me qejf. Rikujtoi skenn e sotme dhe iu duk dika e kndshme, n fund t fundit e kish puthur nj kompozitor i madh, ndoshta edhe nj kng mund ti kushtohej asaj, artistt jan t krisur.
    Pasdite Diti bri nj shtitje te rruga ndan parkut Rinia, kaloi kot nga pallati i Kulturs dhe hodhi nj vshtrim lart n studion e kompozitorit.

  7. #7
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Prag prdhunie


    N fillim Keti e kish quajtur fatbardhsi, emrimin n kt fshat t humbur me tirdhjet e ca shtpi, t shprndara sa andej-ktej, me pyje t dendura e t frikshme q e shndrronin qiellin n nj ip mjeran, me pak diell dhe me muzg t gjithhershm. Tri shokt e kursit, pikrisht n provimet e fundit, ishin arrestuar e qen dnuar me 35 vite burgimi s toku. Dy djem dhe nj vajz (ne mund t ishim edhe katr, do thosh m von Keti), nj me cen n biografi(miku i saj) e dy nga familje komunistsh, u thirrn si zakonisht brenda nj nate nga organet e punve t Brendshme dhe fill pas tri javsh, doln n gjyq. Ankthi i mosarrestit t saj, e kish vn pothuaj prfund dhe ato dit vere, e strukur n vetmin dhe heshtimin e vetvetshm, i ngjanin tmerrsisht t gjata e pambarim.
    E hn, 8 korrik: jeni e arrestuar n emr t popullit...
    E mart, 9 korrik: do t shkoni deri n hetuesi pr nj formalitet t vogl.
    E mrkur,10 korrik: prse krkoni t merrni arratin n nj bot t qelbur (nga goja, nga xhepat, nga kindskutat e hetuesit del nj duhm e kutrbishme), kush ju financon, me k mbani lidhje t fshehta...?
    E enjte,11 korrik: keni qn me dy t huaj nga Kosova q ju kan pyetur e kan vn n dyshim egzistencn e bulevardit Dshmort e kombit q simbolizohet nga dy dshmor joshqiptar, po nga klasik t mdhenj, Lenini e Stalini.
    M mir m arrestoni e m dnoni me njqindenj, klithte ajo pa zhurm n ort e vona t mosgjumit.
    M 15 gusht mbrriti n fshat, pasi kish prshkruar kilometra t tra, ish takuar me kryetarin e kshillit, me kapon e Frontit e sekretarin e partis (i pari- me nj sy t vngr, i dyti- me nj kmb zvarr dhe i treti-krejt pa dhmb); ish rregulluar disi n nj dhom prkrah depos s armatimit q ruhej nga tri burra me rrob-zhgune t pista.
    Filluan ditt monotone t msimit, u b plot nj vit dhe ajo m n fund e kuptoi se ish nj e burgosur q nuk komunikonte me asknd, qe duhej t endej mes disa qnieve mjerane q thirreshin edhe katundar. E vetmja lidhje me botn ish nj tranzistor xhepi q kapte vshtirsisht valt sllave apo italiane.
    Rinisi viti i dyt i puns me ngjyrat e mparshme: reshje t pafundme shiu, dbor pr disa muaj, kryetar-sekretart e fshatit q do gazmonin jetn e njerzve, tri rojet e depos s armatimit q lanin shkel e shko vetm pjest e zbuluara t trupit e q flenin gjith natn me grhima llokoitse dhe me ca arm t gjata mes kmbve.
    Kto rojet kurrsesi nuk mund t flejn, i vettiu djallzisht n mendje nj rreng e mbrapsht Ketit, mbrojtja e atdheut sht detyr e shenjt, e lart. Tridhjet parulla, jan vetm pr ruajtjen e vatanit. Jeto si n rrethim. Puno edhe ti pr mbrojtjen. Mos ia kthe shpinn armikun. Vra njqind e pastaj mund t plagosesh. Sulmo si era, zhduku si rrufeja...
    At pasdite ajo filloi t konkretizonte iden e saj: doli pakz e shkujdesur n dritare me sis gjysmzbuluar dhe me do veprime q mund t vinin n lvizje edhe meshkuj m serioz. Pak krah t zbuluar, ngitje e njrs kmb n parvazin e dritares si pr tu shkrythur...
    Rojet e depos s armatimit e pikasn pak me vones, po reaguan menjhere: n tmthat eshtrore apo n at grumbuj kockash u sekretuan lngjet e para epshndjellse.
    Keti u fut n dhomn e saj pr t nisur sfidn e dyt. Prapa katramave t rrasur n xhamin e dritares, ajo vreu habi-alarmin e tri rojeve me mosh n prag pensioni.
    Ajo doli srish n dritare, kt her duke deklamuar shpinn e bardh e t bukur. Di si mornica apo di tjetr mjegullore iu prsoll rreth vetes.
    Rojet e depos s armatimit u gjallruan dhe u fshehn brenda n kolibe pr ta kqyrur paqsisht.
    Keti u kthye gjokszbuluar dhe ata u zhytn edhe m n kashtn e ndyr t kolibes duke cakrritur syt nga birat e sapoelura.
    Loja vazhdoi pr tri jav (n fshat ishte e pamundur t dalloje lkure femre; megjithse zakonet prapanike dnoheshin me ligj, grat dilnin pothuaj t mbuluar) dhe ata t tre, t jargosur nga epshi, vzhgonin barkas tr knaqsi.
    M n fund vajza u lodh nga kto skena komike. Tani mund t jem e qet, tha ajo, pasi i vura n shrbim t vatanit. Mjafton t dal zhveshur nj her n jav dhe ata gjenden syzgjuar e t mbufatur prej tymit pr t gjitha ditt.
    N kohn e prfundimit t lojs s par, ajo piu konjak dhe bri nj gjum t rehatshem.
    Hakmarrja tjetr, erdhi m pas. Ajo do thrriste Markun, nj djal gjashtmbdhjet-shtatmbdhjet vjear q vijonte klasn e shtat pr tri vjet resht, do e ftonte t flinte ne banesn e saj me preteksin se ndjente frik e pastaj gjithka do shkonte sipas parashikimit.
    ...Marku hyri i drojtur n dhomn e Ketit.
    - A bn dashuri, ti Mark?pyeti Keti paturpsisht.
    - Jo, zonjush msuese, sht marre.
    - A ke ktu, Mark?-Keti shkoi m tej duke e provokuar n organin seksual.-Ehe, paske, po zakonisht prdorni ...dorn. Tr meshkujt e fshatit sajdisen me dor, dorprdorues t begat. far lumturie, far qejfi pa mundim!
    Djaloshi nuk foli, i shtangur nga fjalt po edhe nga gjestet e msueses.
    - E di ti Mark se n fshat bhet nj far orgjije,-Keti e shkopsiti djalin dhe i shtyu rrobat me kmb drejt pragut t ders. - Ktu bn dashuri brigadieri, normisti, kryetari i kooperativs dhe po t ankohet kush pr ta, gjendet n burg...Nejse, shko lahu dhe ec shpejt.
    Ndrsa djaloshi u apit pr n banj, Keti hoqi robdshambrin dhe u shtri n krevatin portativ. Ajo kujtoi dika nga lidhjet e hershme me mikun e saj tashm t burgosur, kujtoi trillet e tij t pafundme: nj nat vere krejt lakuriq, nj vrap pylli gjithashtu lakuriq, prkujdesjet e tij, mrmritjet e deri te dridhjet..Mos po bj nj mkat kundr tij, tha ajo. Po a mund t dal ndonjher prej burgu?! E pamundur, n kto burgje dihet vetm hyrja.
    Marku qndroi te dera duke mbuluar me duar dika t zez, aty ku puqen t dyja kmbt.
    - Aty rri, - foli Keti. - Ne do t bnim dashuri pr shum gjra t lumtura, pr kooperativn, pr drithrat e buks, pr pleniumin e katrt t KQ t Partis, por nj her tjetr...
    Marku sbzani.
    Vet Keti ish prfshir nga nj val inati dhe, kurvrimi me kt malsor t pagdhendur, i dukej si pak poshtrues; tek e fundit veprimi i saj nuk kish asgj t njjt me aktet makabre at-bij apo nn-bir. Koh m von ajo kujtohej se nuk kish shkuar deri te prdhunimi me nxnsin Mark, por kish arritur n dika t ngjashme, n nj far lakuriqsie t t dy trupave, n nj far kundrimi t dyanshm dhe n nj kuje t lemerisshme t saj n shtratin portativ.

  8. #8
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Hiret e prostitutave
    Novel


    Kryekrej

    Gojdhanat e mome rrfejn se n Gardhiqin e lasht e t ndritshm, fshati ka qen nj fis i madh, ndoshta m i herti, me pari e zotrimet e veta q tashm kishte ruajtur shumpak nga momsia pagane; sikundr shum katunde t tjer dikur merrte trajtn e nj qytetthi me krejt infrastrukturn e tij, me pajimet dhe objektet q prmbante ky emrtim dhe pas nj far kohe kthehej n formn e nj garumbulli grmadhash duke u rikonturuar si qytez e strmadhe. Shum-shum koh m von, pr nj fjal goje q fyhen shpesh krenart, fisi u haprda nga i hanin kmbt e nga u puqej terezia, kryesisht afr prrenjve apo buronjave me t fshehtat livadhe e lndina tokkafenjta q kthehen pa shum mundim n kopshte pjellshmore.
    Nj degz e vogl e fisit ngriti shtpi joaq larg prej trungut mm, prbri lumit Belic, me shpres se mria e kot e madhshtis paskaj do t fikej ditpasdite, si fitil i lagur, dhe ai do t bashkohej srish me shtpi nj e dykatshe, me popullat t shumt dhe me begati q e ngrinte aty pr aty.
    Megjithat ktu qndroi gjat, deri n dekadat e mbrame t shekullit t nntmbdhjet, vuri gjendje e prokopi, shtoi parcelat e punueshme, rriti krert e bagtive t imta dhe u nder n gjysmkodrin me uj dhe pa uj.
    Fshati njohu shkatrrimin e par n prpjekje me fillimsundimin e Ali Tepelens dhe e mori veten ngadal; nga streh e sigurt e vezirit t dy shteteve (nna e pashait vinte shpesh n kalan e verimit t freskt), ai u kthye n nj terren armiqsor pr shkak t fjalve q ngarkonin me turp e marri familjen pashallore.
    Thuhej se nna e pashait kishte vn n ngasje dy nga burrat m t pashm gardhiqot q ishin tunduar pr disa stin t rreshtrreshtme dhe m n fund e kishin prdhunuar nj t premte t mir. Kishte qen nj dit e paform kur nuk ndihej prania fizike e pashait, por as edhe hija e tij q ishte po aq e frikshme s bashku me nj shpur besnike q mund t t hiqte qafe edhe pr dyshimnajn m t vogl.
    Kshtjella e ndrtuar prej vet Aliut t Janins, n nj pik dominuese si bheshin rndom karabina t tilla, teksa nuk kishte njohur asnj humbje nga prtej kufirit ishte prdhosur nga zemrimi i pashait q n pamje t jashtme nuk falte pr tradhti. Nj variant tjetr pranonte se Aliu ishte hakmarr pr mosrrebelim t mvonshm t banorve kshtjellar q mbaheshin si kryeshkret dhe t patutur pr t’u matur me kdo.
    Nj cmir fshatrash prreth pr banort e gjat e me fortes, dukej se ishte nj hipotez tjetr n mrin e pashait t Janin -Tepelens; tre kryevendas kishin mundur t takoheshin me vet Zotin e madh duke e vn n dijeni pr tradhtin e gardhiqotve ndaj nns s tij; ajo sht e pafajshme, ata prfituan nga rojet e kshtjells dhe e prdhunuan tek ishte n fundperiodash, mund t’u ken dhn bashkish rojeve dhe kan kryer turpin e madh, dukej se i kishin kumtuar zult duke i paraqitur edhe disa dshmi t tjera q s’krkonin kundrshahit.
    Pashai i ka dgjuar me vmendje por, ndryshe ngasi vepronte pr raste t tilla, urdhroi t’i vritnin pas nj ore dhe shkoi vet t shihte trupat e pajet. Prtej thashethemeve q vejevinin n zakonshmrin e vet, pashai kishte dyshuar nga krkesa e papritur e nns pr t’i pasur dy kryeshkrett e prdhunimit n stafin e saj t siguris, ka kishte ndikuar edhe n vendimin e madh: vrasjen enigmatike t dy gardhiqotve dhe zhdukjen e vrassve t tyre.
    N agimrendjen e ktij shekulli, erdhi shkatrrimi i dyt nga korofillakt grek q u ndje joaq n rrnimin e shtpive e shkrettimin e tokave, sesa n prerjen masive t banorve dhe n vdekjen e muhaxhirve brigjeve erftohta e ullishtore t Vlors.
    Pastaj ia behu lufta tjetr q pati srish t vrart e vet, djegje e przhitje t prmasave t mdha, masakra dhe gjithfar ndodhish tragjike q dukej se edhe fshati ishte i prgatitur pr hata t tilla por edhe agresort nuk prtonin pr ta sendrtuar prgjat do lufte.
    N luftn e fundit fshati deg-fis u dogj dy her nga okupatort nazi-fashist pr mosnnshtrim dhe sidomos nga pamundsia pr t trhequr rreth vetes qoft edhe nj njeri t lkundur. U sheshuan shtpi, kasolle e hajate; u vran dhe u sakatuan njerz e bagti dhe fshati u ngjit m lart sikur t mos kish ndodhur gjkafsh; u shkrumbua srish nga gjermant dhe hodhi rrnj aty ku sht sot: n gjunjt kodrore t nj mali gursert, me uj t ftoht nga t katr ant, kryesisht pr vaditjen e fushzave, dhe me blerim t pafund.
    Kto mote t pazakonta, si pas do fundlufte, u bn martesa t mjafta n mosh tepr t njom (brendaprbrenda fshatit, n fshat - mademe po edhe prreth zons) duke ndjekur parimin e rrept t kryepleqsis ku do familje lypsej t kishte mse gjasht fmij dhe q ky limit mund t shtyhej nse vajzat pasonin njera tjetrn.
    Dielli i fshatit lindte mes dy malesh dhe perndonte qetsisht n nj horizont t paan duke u shoqruar me dhjetra pun t prditshme, nj mori lajmesh turbullane, nj varg grindjesh t lehta e t rnda (n ksi rastesh, katundart ndaheshin n dy kampe jo t barabart) q rrallher prfundonin me gjak e humbje jete.
    Fshati u b i pjerrt sa s’thuhet ku fare kollaj mund t rrzoheshe duke baritur mbi zallin e bardh, mund t shkiste rrufeshm dbora, (prjashtuar vendet e futura e sqetullat e kodrave), shiu, era ftohtane e Jugut dhe ai, trdjallzor e i vetknaqur, ngrinte krifn e kaft tjegullore e tymoste pa merak me nj sr oxhaksh bolldung e kryene.
    Ky ishte nj fshat i zhurmshm, poterexhi q rrall e gjeje n vend tjetr, nuk ka t dyt n bot, thoshnin t gjejdisurit-mrgimtar n Amerik, Argjentin e Australi kur bujtinin herpashere n vjesht t ndryshme me dhurata dhe pako t llojllojshme. Nj vizitori do t’i dukej jo e natyrshme paepja e tij si nj rit pagan q mbijeton nga nj luzm instiktesh marramendse ku e shumta - e shumta mund t rrije si shetits vetm nj jav, (asnj minut m tepr!); ai t krijonte pshtypjen e rreme se pr pak aste mund ta njihje me gjithsej deri n skutat m t fshehta, me t pesdhjetedy banesat e poaq oborre t madhsive t ndryshme, me nj seri pemsh frutore prqark, me nj varg rruginash t pocaqisura midis, tepr t lexueshme, si damar mavi n qafn e nj njeriu t mjerueshm t brezit t mbram.
    Ja, prpak koh prqndroheshe n numrimin e familjeve: Hakanajt me kopshtin qers e dy-tri pem - vidhe mbushur me rrush e lerushqe, Ruskajt posht tyre, tri familjet Mersini, Mahmutajt me pes shtpi, Bellajt me shtat banesa e tre vejusha t kaluara nga mosha Brenda katr mureve, Islamajt me dy shtpi, Mufitajt, Hysajt, mhalla e Dines me gjashtmbdhjet konak rrasur nguc e nguc, Muhametajt me gjasht shtpi, tre karakatinat e Makashajve, dy familjet Nora, tjetra Birbili e n fund Hilajt.
    Mjafton t picrroje syt dhe do t shikoje mngjezin e hirt, do t vreje si hapeshin lesat, portinat e kasolleve dhe hajateve nga ku dilnin duke blegritur bagtit pr kullotje, (brrrr - firoma e tyre nderej pezull mbi mjegull); nga oxhakt blanja-blanja t zeza ngriheshin lart vorbuj tymi si t shtynin diku pas malit tisin e ftoht mngjezor.
    N mbrmje do t kqyrje gjithashtu se si kjo mas e madhe kafshsh, qingjash, kecrash, dhensh e dhish ndahej vetvetiu pr n shtrojet e veta - tr ajo vrazhdsi e njerzve dorzohej pikrisht n marrdhniet me gjn e gjall q i mbante po ashtu me frym.
    N kt fshat me shum ndodhi u linda un, pa qen aq i lidhur me t kaluarn e tij trimrore e t frikshme. (Babai kish lindur n qytet dhe ish larguar n nj mosh t pjekur pr t administruar sinoret e tokave e t pyjeve t shumta t t atit e xhaxhallarve, vdekur gjat lufts me grekun e Par). Natyrisht n prfytyrimin tim, prmasat e vendlindjes s prindrve sfumonin pa mshir jo m nj fshat, po disa t till t marr s toku. Para meje qyteti i prindrve ngrihej si nj aureol e zdritshme ku nuk i fironin njerzit e shquar, megjithse n fshatin prandej lumit kish lindur nj kapedan i dgjuar e i paepur ndaj turqve, pak m tutje e kish br me fam truallin e vet arkitekt Sinani me minaret e hijshme e t Bukurn kish Sulejmanie dhe vet fshati kish trbuar e hazdisur pr disa vjet me radh deri m 1812-n nj Ali krenar Tepelen.
    Ky fshat me vend trsisht sertan, me nj simbioz t hatashme vrazhdsie e butsie, s’mund t krahasohej me asknd e ndrkoh mund t matej me t gjith pa iu tutur syri.

  9. #9
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Fillimi i murans


    Kompania partizane e nj zone t Jugut ndodhej ende e rreshtuar, ndrsa prpara qndronin trembdhjet lufttar t Ballit Kombtar, t kapur robr pas nj spiunimi nga vet radht e tyre.
    - Merrini e pushkatojini! - urdhroi komandanti i kompanis, nj burr i gjat e fytyrbardh. Toga e par do t bj ndshkimin, do ti nxjerri pak matan dhe do tu jap drmn, tu fus nga nj **** plumbi dhe ti mbuloj n nj rrpir prroi.
    - Po ata u dorzuan q me thirrjen e par, - ndrhyri zvendskomandanti i kompanis, Kismet Hakani.
    - Pushkatojini t gjith; ata jan armiqt tan, jan m t rrezikshm se italiant.
    - Ne jemi n aleanc, kemi br edhe nj konferenc, kemi nj pakt...
    - Esht urdhr nga lart, ca i dini e ca nuk i dini ju.
    - T falurit nuk vriten. Ne e njohim dhmb e dhmball sho - shokun; ata jan burra si ne e nuk mund t poshtrohen pabesisht, jan nga fshatrat tona dhe nga zona prreth krahins.
    - T pushkatohen dhe pik! - u hakrrye komandanti i kompanis. - Nse vazhdon t kundrshtosh, ti do t jesh i katrmbdhjeti.
    - Provoje po ta mbajti zava e rrypit, - Kismet Hakani hoqi siguresn e automatikut. - M kt karikator, do t ti hedh trut n er!
    - Do ta shohim kt provokacion, - komandanti i kompanis qe trhequr prpara vendosmris s tjetrit. Ballistt shptuan n kt rast, por u ndodh nj kompani tjetr q, me nj grup pushkatarsh, realizoi ekzekutimin e tyre dhe q familjet nuk u lejuan pr ti prcjell mortisht pr n banesn e fundit.
    Ngjarja nuk mbaroi me kaq. Kismeti u thirr dhe u kshillua pr t qen m i bindur. Ata do t silleshin m ashpr me mua, po nuk kan se far ti bjn babs, baba sht kryeplak, po sht edhe komit. N fshat erdhn n shpejt ata t Partis dhe gjith banort u kthyen me ta; po t kishin ardhur krert e Ballit do t ndodhte e njjta gj, mendoi Kismeti.
    Edhe her t tjera, nga disa komanda partizane kish patur nj si nj etje pr terror. N fshatin Arianitas robrit italian t kapur, ishin hedhur t gjall n nj grop t madhe dhe ishin mbuluar me dhe; pr dit me radh fshati kish dgjuar ulrimat lebetitse t tyre po askujt nuk ia mbante tu shkonte pr ndihm. T gjall e t vdekur kaprtheheshin e ndaheshin, ia nisnin pr t disatn her prpjekjes pr t shptuar nga masivi i dheut por do strmundim nuk mundi ti nxirrte prsipr. Urdhri i mbulimit t gjall t robrve italian u mbajt pr nj koh i fsheht, por nj prej partizanve t plagosur, n kllapi e sipr, kishte prmendur dy emra q shkonin n kupoln e Shtabit t Prgjithshm t LN-s; nj gjeneral i burgosur dinte m shum detaje rreth ksaj masakre ku emri i urdhruesit rrinte n tri pal dosje dhe n tri emra t besuar, si nj kumt krcnues, q mund t rrezikonte n karriern e mtutjeshme. Pa kryer nj vrasje, pa dhn prova, vshtir se mund t ng!
    jitje hierarkin e drejtimit, kujtonte gjenerali i burgosur q kishte fituar lirin pas viteve nntdhjet t shekullit t shkuar.
    T kryeje nj masakr, akoma m mir, mund t ngjiteshe shum lart, n krye t brigats, t divizionit, t korparmats; kjo dihej nga numri Nj i shtetit dhe ishte njheri fat dhe kob. Dosja prkatse ruhej n nj nga tunelet sovjetike, n nj zgafell mali q vzhgohej periodikisht, bash te rrnjt e atij krimi e kishte t siguruar nje aureol drejtimi n nivele mjaft t larta si edhe mund t t kthehej n nj pist mortore ku mund t largoheshe me gjithsej.
    Pak kundrshtim nga vija e partis, pak respekt pr botn tjetr q skllavronte klasn puntore, pak popullaritet dhe befas gjendeshe i prjashtuar nga gjithkrejt; prjashtim nga partia, pra pushkatim politik, shkarkim nga posti i ministrit apo i kryeministrit, shpallje armik n kulm t nj grupi armiqsor, ekzekutim fizik, burgim i bashkshortes dhe i familjes, transferim kockash nga nj skut n nj periferi tjetr dhe pushkatim i njerzve q dinin pikvendosjen e fundit

  10. #10
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    T vetmuarit vdesin


    Nna m shkundi pr supesh pr t disatn her dhe prmendi nj emr q ende gjysmprgjumsh nuk po e fiksoja dot. M bhej se koka m vrriste nga lajmet e shumta prej morti q lindnin qysh n pikun e zbardhjes s dits (disa i kishin fillesat andej nga mesnata kur qelizat e trurit rrijn syelt e prpunonin krahprthyer materialin e bollshm) dhe vrshonin gojve t plakave, belbzoheshin te fmijt (ha t keqen se ka ndodhur aksh hata!), merrnin trajt t plot n bisedat e burrave, peripatonin plot lng fshatrave t tjera t zons dhe ktheheshin prap si m t besueshme e pr tu fiksuar prjetsisht. Pastaj koha bnte seleksionin e vet, nguliste n kryet e njerzve lajmet m tronditse, m t bukura, m ankthpshpritse duke u plotsuar n dit gzimi a zymtie, po edhe n aste znkash. Nuk mund t rrohej pa lajme, nj dit pa to ishte qndrim n vend, trullosje masive, vuvitje vdekse!
    - Ngrihu, - m tha nna, - n ksoll duhesh edhe ti.
    Frkova syt dhe shikova prhumbshm.
    - T ikim shpejt se ra dita. Ta krehim e ta lajm. Iku n ika t kordhve, e shkreta, - nna sikur bisedonte me veten.
    - Pse ma prishe gjumin? - e pyeta.
    - Ka ikur Sajmeja n t dal t sabahut. Tr natn ka rn shi me gjyma, ka vettir e bubullir, ka fryr er e marr q t pastronte zullumet e asaj t mjers. Sajmeja dha e mori me shpirtin dhe vdiq. Njeri pa njeri, fukaresha. Pa prkrahje, je nj hi, nj xero me xhufk. Ka nj motr n Tiran q vajti ta lajmroj babai. Ai do t bjer edhe tabutin nga kasabaja, nga qyteti.
    Ka ikur Sajmeja, domethn ka vdekur, ka bashkuar kapakt e syve (po ti mbeten elur ia ulin me dor ata q i ndodhen pran, ndryshe t frikson, t bhet n gjum), ia ka br kmbs - vrng, i ka shkar fytyra, i jan shtrembruar nofullat, i jan mpir muskuj e damar - u formuluan n trurin tim disa pjes t lajmit q do t qarkullonte i freskt kt paramngjes t sotm.
    Qenka e uditshme kjo vdekja e njeriut kur fare mir mund t rroj sa ti teket e si t doj! Perndia shpesh linte pavarrosur ca pleq mbinjqindvjear q mbanin prsipr disa breza, t harruar nga vdekja ata monopateshin duke belbzuar mote t artura; n kthetrat e holluar t dhmbve t tyre mund t rrmoje pr t gjetur afrsisht periudha epokash: nj koler e gjat dukej se u kishte holluar mishrat e nofullave, nj smundje tjetr kishte grir prbrenda pjes dhmballe; dikur mishngrns q glltisnin pas therjes blanja kafshsh, tashm i qen prulur masave prej pelte, gjrave t buta dhe prsheshve prej bulmeti.
    U vesha dhe dolm t dy me nnn. Kisha kureshtje t shikoja nga afr nj t vdekur. Ksoll i thoshnin nj vendi ku mblidheshin burrat ve e grat n nj an tjetr dhe ku do t prcillej i vdekuri. Fmij si un nuk lejoheshin t shihnin ngjarje t tilla mortore se u bheshin natn n gjum, ndrsa pas do procesion varrimi ne knaqeshim si t harbuar sepse merrnim feta buke gruri me mjalt, me gliko ose me sheqer.
    Nna e theu kt zakon dhe m mori me vete.
    - T deshte shum, t krkoi t t shihte para se t mbyllte syt, - m tha ajo. - I vdekuri sht si nj shenjt q fle. Kshtu sht dhe mos ki frik. Edhe surrati m i shmtuar, bhet i bukur kur shkon n botn tjetr. Sajmeja t ka dhn gjithato her uratn e mir. Mjafton q i mbylllje nj shteg, q i jepje nganjher uj, q e mbuloje kur flinte dhe ajo falej pr ti
    Nna vazhdonte t fliste zult, ndrsa mua m dukej ndryshe: njeriu mbyllte syt, grat e qanin me ligje (zgjidheshin vajtueset q i lidhnin bukur fjalt dhe bnin efekt te gjindja), kortezhi prsriste: ka qen e mir ose i ndershm (pr t gjith thuhej kshtu paka se ndonj mund t qe shpirtkatran e poshtran), hoxha bnte lutjen, e fusnin kufomn n nj grop t thell dhe atje qndronte i paprekur derisa, n net t errta, nxirrte kopsa e xhingla-mingla t tjera dhe bnte drit fosforeshente.
    Sa her na porosisin prindrit t mos shkonim natn n varre, por tundimi pr ne ishte i madh. Kur varri ishte i freskt, me dheun e njom prsipr, me lule e dy gur nga koka n kmb, frika ishte edhe m e madhe. Kishte ndodhur q ishte varrosur nj grua pa i pushuar zemra, ajo kishte pasur nj ndjenj kllapie, nj lloj vdekjeje klinike, pas tri ditsh ishte prmendur dhe kishte shkalafitur tabutin e rnd dhe kishte jetuar srish; nga kjo paravdekje i kishte mbetur nj tog nishansh n fytyr si gjurm t brejtsve q kishin dashur ta grryenin pr hesap t vet.
    Edhe Sajmeja m prhihej si nj cop ndrr q e vren vazhdimisht n trajta nga m t habitshmet. Shtpia e s ndjers ishte posht nesh, n fund t kopshtit me duhan, rrethuar nga gardhishtja me kumbulla t verdha. Para ca ditsh nj deg e madhe dardhe ishte shqyer nga era e trbuar e Skrfics dhe kish rn mbi shtpin e saj me qeramidhe t ndryshkura e t thyera vende - vende. Ajo qe ngritur e llahtarisur se kish parandjer trmet dhe erdhi te ne e lebetitur me ca brashnja t ndotura n kmb. I foli babait:
    Allahu ka drguar haber q t vdes.
    Nuk sht tamam ashtu.
    Ohu, e di un, sm do njeri, sm do as Allahu atje lart q i shikon t gjitha bhen ktu posht.
    Babai e qetsoi dhe e ndihi pr ta hequr dardhn e shqyer nga atia e baness - karakatin.
    Qysh nga ajo dit, Sajmeja nuk vuri buk n goj (nna m tregoi se edhe ujin mezi e kaprdinte n fyt), n cepat e buzve iu krijuan ca fshikje ltyre, harroi t dilte n fshat e u tkurr rreth vetes, u rrudh e u mpak si shtog i prer.
    Nna eli dern, brenda ishin katr plaka t moshuara.
    - Do e teleqissh djalin moj korb! - tha Xhexheja, nj grua tetdhjet e kusur vje me dy dhmb ans buzve.
    - Nuk e gjen gj, - nna shtiu urt e zjarrit.
    Dhoma ku rrinin plakat, ishte prdhese. Deri n mes t saj ishte qylimi yn, kishte edhe dy minder t gjat kashtshkoqur n t dy ant e oxhakut. Nga njri knd rrinin katr grat e moshuara, ndrsa n qoshin tjetr ishte shtrir Sajmeja, mbuluar kok e kmb me batanije gri.
    Nna vuri pirustin dhe, sipr saj, nj en uji t sterrosur po shum t bardh nga brenda. Asaj i takonte t bnte shrbesat e fundit si fqinja m e afrt, megjithse pr raste ksollesh nuk kurseheshin edhe grat e tjera.
    - Eh, hoqm kur e lam, ishte br kutrbi! - plaka Tike rrudhi buzt e pshtyu te urt e zjarrit. - Na nxorri zorrt e barkut.
    - T kish vdekur nj or e m par. Qofsh ti q e lave dhe e nasqirise, - foli Xhexheja duke u krujatur nnsqetull. - Spolli q spolli nj fmij, do pastronte edhe trupin nga murdallqet, flliqsirat. Ju kujtohet para njzet vjetsh kur i than merhumit Filat, burrit t ksaj shkabonje ktu, se nuk kish vegl nga posht prandaj nuk bnte fmij?
    Plakat qeshn.
    - Edhe, q t ngas llafin, - vijoi Xhexheja, - na nxehet Filati si demi i Zylos e na del te Bregu i Siprm. Sheshi i Bregut qe mbushur me kallaballk. Kush ka hapur fjal se nuk paskam ashtu dhe qenkam derrodash, gjysm grua e gjysm burr? - u qe hakrryer ai. Qenami sht ti krresh syt, i afrohet Filatit e i thot: More, mir sht hapur fjala, po nuk e dim tamam se ke nga ajo plak e lig q bn hatan apo je drras fare; po t kishe do ta kishe shprthyer edhe ty nj her pastaj kiameti le t behj? Aq donte burrziu Filat, tundi kryet tr qortim, hoqi rrypin si palldm kali, shkopsiti ngadal pullat dhe i uli pantallonat deri n fund t kmbve; uli edhe benevrekt e lerosur. Merreni, shikojeni e peshojeni kt n mes t shalve, frkojeni nga mngjezi n dark, gjithmon dru do ta keni, pa nj krisje e tu mbushet koqja e mndes! u tha dhe u tundi llavrakun e zi. Ha ha - ha!
    Plakat qeshn srish. Kshtu si sot, ndodhte edhe her t tjera, kujtoheshin ngjarje e bma e shprthente haharitja jo sikur t ish dit e przishme, po dit dasme. Nga grat e nga burrat. Madje meshkujt harroheshin n muhabete, kthenin si pakuptuar gota rakije dhe ia merrnin edhe kngs; ngjarje t tilla ndodhnin m rrall dhe nuk harroheshin leht.
    - Turpi sht pr t gjallt. Kjo e shkreta, kish n gjallje e mori n grop, - foli Laloja, nj grua e dobt e me qaf t gjat.
    - Ktheju andej ti, - m tha nna.
    - ǒdo t bsh? - e pyeti Serieja.
    - Ta shplaj me uj t ngroht, ti kreh flokt e ti hedh ca erzina, t vej e bukur n at dynja, - ajo i zbuloi kryet dhe po e rregullonte.
    N dhomn prdhese hyn gra t tjera dhe n ast nisi vajtimi. Un shikoja at mas t vogl, mbuluar me batanije gri t zbardhur dhe m dukej se Sajmeja rrinte e prgjonte far do t thuheshin pr t, kush do tia zinte shtpin e kush do ia vidhte zahiren e dimrit, kush do tia merrte kopshtin, a do ti bnin nderimet e fundit dhe a do ta vajtonin me ligje si pr nj vajz t re.
    E kisha kqyrur disa her kur ulej n bisht prapa gardhit me than e kumbulla t egra dhe dgjonte e shkrir nga knaqsia znkat e grave, si jehon e kacafytjeve t burrave, ma mallkime nga m t thekshmet e me ngatrrime duarsh n flokt e shpleksur a n pjest m delikate t trupit. Athere mblidhte buzt si ulluk dhe i jepte ngushllim vetes se kjo bot firare dhe e halldanosur nuk sht gj si fillikat, tek - pull, pa mbshtetje e n hesapin tend - si me shum shpirtra n nj konak q ve andrallave t pasosura asgj t mbar nuk t sillte.
    Grat vazhdonin t qanin duke zvndsuar njera-tjetrn me nj stil monoton e t ngacmueshm. Nna m kapi pr dore e m nxorri prjashta.

  11. #11
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Shtpia-shkoll


    Kryetari i Kshillit Kismet Hakani, erdhi n shtpin ton qysh pa aguar dita. Nna i bri nj aj mali q e rrufiti ashtu t nxeht duke prplasur buzt e trasha. Gzonte nam t mir n fshat, i ngjiste fjala aty pr aty, si dhe babai i vet ish kryeplak. Doli ndr t part partizan, kur m par bri edhe gjasht muaj burg si gjimnazist turbullues dhe u kthye nga lufta pasi u end edhe nj vit me forcat e ndjekjes. do libr e lexonte rrjedhshm e me z bubullits, vese pr t shkruar prdorte grma kapitale dhe fletoret i mbaroheshin shpejt. Aty nga viti 1947 e krkuan me ngulm t punonte me detyra t rndsishme, deri nnkryetar prefekture n Durrs (kur e kujtonte m von pshpriste se mund t qe br si i ndrkryer, sos t tjerat e pushtetit, pritje prcjelljet, varvingot npr zyra, hajde moj zonj, dil more zotri, po na edhe arap nga plazhi), megjithat ai nuk pranoi dhe u kthye n vendlindje duke menduar vetm pr t.
    Ne fmijt nxorm kryet nga jorgani dhe shikuam nga ai q po dridhte nj purro t trash si shtupell, t ciln e ndezi me ur zjarri.
    - Kam mejtuar t bie nja dy arsimtar, - i tha babait. - Vrava mendjen tr natn dhe mu b lmsh, mu kokoleps. Ja i prura msuesit, po ku ti shtroj pr t fjetur?
    - I mbajm me sira n shtpit tona. Bulmet kemi se bagtia po mkmbet, fruta sa t duash, - tha babai.
    - Nuk sht fjala pr nj vit, ata do t rrin gjat. Tr fshati bhet nja treqind e ca shpirt. I shnova nj dit n katrshor, - Kismeti nxorri nga xhepi i prapm i pantallonave t shajakta, ku dy pulla rrinin t zbrthyera, nj fletore t palosur m katrsh.
    - Le t futen dora - dors te atorja e Filatit, ndjest past. Si karabina sht e mbajtur, meremetohet nj ik dhe vjen n torua, - babai ndezi cigare.
    - Mos thon gj Bellajt? E kan t tyre.
    - Sa ishte gjall, nuk e donin. Pr t qen brenda bisedo njher me Arifin; po ta dha ai fjaln asnj nga vllezrit nuk t hedh vickla.
    - Mir m flet. Do vete t piqem me Arifin. Shtpia e Filatit na zgjidh pun, n nj dhom flejn e gatuajn e n t dytn japin msim, tha Kismeti dhe doli nga shtpia jon.


    * *
    *

    N mbrmje fshatart u mblodhn te rrepet e fshatit dhe Kismeti nisi tu fliste:
    - Kemi vendosur si pushtet t sjellim dy arsimtar. Ata jan nga qyteti dhe jo shum t sajdisur me kushtet tona. Do i kemi si djemt tan. Pr fjetje do t rrin te shtpia e Filatit. Asnj shaka me ta!
    - Si do t bjm pr lapsa e fletore? - pyeti nj fshatar.
    - Do ti prdorim me kursim. Nga nj laps e nga nj fletore do tjua jap un, po ato t prdoren pr fmijt. T mdhenjt ta kuptojn msimin q n klas.
    - N klas?
    - N dreq, n hauret e Filatit. Hapni vesht kur t spjegojn arsimtart.
    - Po ku na nx t gjithve shtpia e Filatit, - tha Qenami.
    - Ca brenda e ca jasht. T fillojm njher pa shohim e bjm m tutje. E bjm edhe me radh, - Kismeti dukej i emocionuar e i sigurt.
    Pas ca ditsh, t dy dhomat e baness s vjetr t Filatit, u rregulluan disi, u pastruan, u lyen me grqere t bardh e u gatitn deridiku. Nuk vonuan dhe ia behn msuesit s bashku me Kismetin q i priti deri posht n Qendr me dy mushkat e tij.
    Lajmi u hap sa t hapsh e mbyllsh syt dhe nj pjes e mir e katundarve doli te Lmi i Hajdutit pr ti pritur me nj far krshrie. Kur pan at mori njerzish, dy msuesit u bn me turp, zbritn nga mushkat dhe u prshndetn me ata m t vjetrit.
    N shtpin e Kismetit u b nj vakt darke, u thern dy - tri mishra dhe si padashje u dehn nja pes burra. Kur darka ish n t shuar dhe npr shkallt e drunjta prcillej i dehuri i fundit, Kaloja me shum fmij, dy msuesit duke shtitur n kopshtin e gjethuar bisedonin me sho - shoqin se kt mesnat askush nuk do t flinte. Edhe ata q do dremisnin sapak n ndrra t trazuara, do mrmrisnin n gjum fjal t gjata e t mistershme (gjrat e reja ngrejn shkulme t forta n botn e fukarait), do shfletonin me kapakt e syve libra t verdhuara e t zgjyrosura, copza reklamash, gazetash e revistash t ruajtur me fanatizm n sepete e vrima t padrita. Pr vite me radh, n shum fshatra e qytete shqiptare, ishte grumbulluar ajo ndjenj e vlimt e paduruese q priste astin pr t shprthyer duke elur flett e Zotit, bots dhe vetvetes.
    T nesrmen thuajse tr njerzia ishte mbledhur te shtpia e Filatit dhe prisnin me padurim t vinin dy msuesit. Bagtit ishin shprndar sa andej-ktej n gjunjt e malit, pa i shoqruar kush si do radh tjetr. Ishte maj e megjithat mngjesi bnte i freskt dhe dielli shfaqej aty nga ora dhjet.
    N krye t udhs u duk Kismeti e pas tij dy msuesit. Burra, gra e fmij prplasn duart e lshuan britma t zhurmta hareje. Dikush shtiu me arm n drejtim t nj dardhe gushtare.
    - Tu flasim dy llafe, - u tha t sapoardhurve Kismeti.
    - Fillojm drejt e n msim, - ia ktheu nj nga msuesit.
    - E pamundur! I kan qejf fjalimet, kta. Ja i them vet dy fjal, - kmbnguli Kismeti dhe hipi mbi nj sop. - Dy arsimtart ti kemi si drita e syrit. Kta jan t part. Sot q hapim shkolln, na shket dheu npr kmb; e hapim dhe nuk do ta mbyllim m. T msojm shok, t vim me radh te shtpia e Filatit dhe t hapim syt.
    - Rroft pushteti! Na ktheje nj her paguren e rakis, m qafsh! - tha Kaloja me shum fmij.
    Kismeti e shikoi vngr e vazhdoi:
    - T msojm e t mos bjm llazur. Filatin, ndjest past, nuk e kish njeri n hesap po tani do t hyj n historin e fshatit.
    Srish u shkrehn disa arm dhe u prplasn shuplakat me forc.

  12. #12
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Requiem


    Profesori frng i gjimnazit m kshillonte shpesh se duhet t ruhesha mjaft nga shpirti rebel i malsorit t pabind; n ndonj rast mund t t krijohen edhe situata t vshtira, t pakndshme q do ti vuash gjat. Un po Kismet q Kismet, mbeta. Shokt m donin dhe do moment gzoja autoritet t plot. uditrisht, n kohn m t madhe t dits e zotroja veten, po diku m shptonte nj triminutsh q e lshoja gojn e syt m flakronin me inat t paprmbajtshm; nj lloj trbimi i beft m kaplonte krejt trupin ka m detyronte t vuuaja s brendshmi. Vuajtja e par niste pikrisht at ast; nj zjarrmi e brendshme dukej se vinte nga t gjitha poret e trupit, mobilizonte nj minimum fjalsh nga ato m ciniket e deri te fyerjet q sprtonin asknd.
    Me shokt e mi t gjimnazit, ata t trups amatore t teatrit, po vinim n sken nj pjes t huaj. Ishin ndar rolet, qen sajuar disa mizaskena dhe po bheshim gati t jepnim provat. Ish marr leje n shkoll po edhe n parin e qytetit q nuk i shptonte as miza. Nj pasdite vjen n prova nj xhandar prefekture ku na urdhron prer se pjesa teatrale nuk do t shfaqej. Ne e rrethuam t shqetsuar dhe iu lutm me njqind rixha, po pa dobi. M sa merr vesh muri, aq kuptonte burri. Athere un u nxeha dhe thash vendosmrisht se urdhrin e donim me shkrim, jo nga kushdo po nga dora e prefektit. M prjashtuan nga shkolla. Pastaj m kapn n demostrat e m rrasn gjasht muaj n burgun e Kalas.
    N at koh, pr habin e t gjithve e pr kundrshtimin e pjess m t madhe t qytetit sedrqar, u el shtpia publike, nj shtpi dykatshe e me oborr t gjer prpara. Hapja e t pars shtpi qejfi pikrisht n qytetin ton dhe askund tjetr q mund t kaprdihej edhe m leht, pa u konsideruar aspak si nj privilegj, u quajt edhe nj shmtim q po bhej srish kryeqendrs jugore pas gati nj mijvjeari. N strmomin e qytetit, si edhe Durrsi apo ndonj qytet tjetr, prostiutimi publik n shtpi t apostafatshme, ishte mjaft konkurues prkundr shum shteteve t tjera, pasi kalimi i disa asteve eksitimi mund t grshetohej edhe me shtitje n zona tepr t qeta dhe t hijshme. Kuptohet se marrja me qera e femrs n nj skut t humbur dhe t pazshme kushtonte m shtrenjt, por mes kavalierve dhe pronarve bheshin t tilla ujdi ku asnj pal nuk mbetej e paknaqur.
    Pra me rieljen e shtpis publike u ngul nj iban q do trazonte shum mendje njerzish, do shtonte mrin e fanatikve e sidomos t plakave, ndrsa pr ne do t ish nj ngazllim turfullues.
    Qysh pa zbardhur mir, kur prostitutat flokverdha dremisnin t kapitura nga ditt e nett e mundimshme (ato kishin nj norm t caktuar ushtaraksh q duhet ti kalonin do dit), ne fmijt mblidheshim rreth baness e vshtronim t nemitur. Ushtart pal - pal ktheheshin nga fronti i lufts t lodhur e t raskapitur dhe prisnin epshndezur radhn para ports s drunjt.
    Shtpia publike, pr inatin e t gjithve, vazhdonte t sfidonte vet luftn apo krijonte pshtypjen e gnjeshtrt pr di t normalshme, por edhe m tepr acarohej mbar qyteti. (Ajo shtpiz e frikshme dhe enigmatike ndoshta zbuloi edhe nj pjes t pandert t qytetit q deri athere mbahej si mse i kulluar, i moralshm, serioz, gati gati i virgjr; bashkshort t lumtur, bashkshorte besnike, vejusha q qanin ende burrat e vdekur- n t vrtet burra q mezi prisnin t kalonin nj nat me vajzat e pudruara, gra q shkuan t regjistrohen vullnetarisht por si pranuan pr shkak smundjesh, vejusha q nxirrnin sist e shalt qysh n oborr, vajza q u ngjiteshin italianve si rrodhe qoft edhe pr ta provuar me nj t huaj e q i hidhnin kopilt, kur kish mbaruar lufta, nga teqeja e Zallit).
    Ne gjimnazistt i njihnim pr fytyr t gjitha t huajat, i prshndesnim koh pas kohe, ndryshonim me mendje dashnoret e mundshme e megjithat mikesha si bm q si bm dot. Shtpia publike kishte dit e or t veanta pr ushtarakt e koh t caktuar pr civilt.
    ....Nj dit q zbardhte tabela prej peikllazi Vetm pr civilat, i mbushm mendjen Lubo evgjitit pr t provuar shansin me kusht q parat tia paguanim ne, ndrsa ai t flirtonte n dhomn e ans nga ku mund t vrehej disi; ne ishim shum t sigurt se ai do t qejflisej nga cepi ku mund t vrehej lehtsisht paka se kt dshir ia kishim prsritur deri n astin kur do t hynte brenda.
    Para hyrjes n shtpin publike Luboja u betua e strbetua se do t bnte namin, do i merrte vajzat me radh, do u griste t linjtat pasi edhe kish ngrn mish t pjekur prej Lazarati. Mua m ngrefet me dhall e jo me mish n hell q m rri dru gjith ditn, tha ai. Po gjeta rast, njrn prej tyre do e nxjerr n dritare lakuriq, m kmb prpjet, do tia bj kmbt big dhe do ia shtrngoj sa t mos ket koh t lviz as qafn, na siguroi ai.
    Ne prplasm duart dhe ai hyri brenda duke turfulluar si dash ndrzimi. T kacavjerur n mur, pritm tr ankth pr britmat a fshfrimat q do t vinin andej, nga shtpia e qejfit t papaguar. Natyrisht nuk dukej asgj, nuk kish klithma femre, as ih, as oh, as lerm se m shqeve, po vetm ngashrimet jargashe t Lubo evgjitit: oh i ziu un, mu desh q erdha, mu prish vendi i fmijve, kot q t rroj!
    Pas disa minutash ai doli nga banesa i shfryr dhe si i kputur; me dorn e majt mbante oshkurin e pantallonave, kurse posht tyre kopsat ishin shkalafitur; tr ajo ngehosje dhe vetdukje e disa asteve m par ishte platitur dhe kapedani yn dukej si i ardhur nga humbtira.
    M duket se linda edhe nj her, na tregoi ai. Do vete t shkarkoj ndonj makin me imento e me lekt e fituara do vete ti prish atje. Vajza ishte lakuriq, si e kish br nna dhe un nuk kisha far ti grisja. Hera e par m shkoi dm. Kurva m dha nj mushama t holl e t tejdukshme n form kaupi, pa kllf - mushamaje st linte pr kiamet. Eh, jam br tr gjak nga posht, Luboja desh t ulte pantallonat pr t qen sa m i vrtet, po ne na u pshtiros; n shpin e n gjoks ndjenim mornica e dridhje t lehta.
    Por ngjarja m e pazakont ishe parada e prostitutave nj t shtun mbrma; tri prej tyre zbritn n sheshin e erizit nga nj makin ushtarake; pothuaj hapn tri dyer si me komand dhe doln serbes serbes, krejt lakuriq dhe pa grim drojtjeje morn prgjat rrugs q t shpinte te Qafa e Pazarit. T dal enkas pikrisht n orn m t populluara me njerz, ato baritn mesprmes rrugs duke krijuar rreth tyre nj kordon kalimtarsh q gati sa sngrin nga pamja e pazakont; askush nuk u besonte syve q para tyre t kalonin tre vajza t hajthme me gjoksin zbuluar, me shalt gjithashtu, me organin femror pa mbules ku dritat e neonit her zbulonin nj pjes pushi t vesuar dhe her fokusoheshin n siluetat e tyre si pr tu ndriuar edhe poret m t padujkshme t lkurs tejet t lmuar.
    Qyteti m i zhurmshm ku t gjith donin t dukeshin ngapak protagonist, ku shtpit e mdha dhe t vogla nuk luanin ndonj pesh t prfillshme n spikamn e personalitetit, kishte rn befas n nj heshtje t thell, nj lloj nemitjeje sikur kuvendon me xhindt apo me shpurn e djallit, dhe nuk mund t belbzonin asgj. Nj mot eklipsi q rrall mund t shihej nga gjith qytetart, ishte shum pak prpara ksaj ngjarjeje: nuk ishte as plotsisht drit sepse fenert patn nj veshje mizash dhe dritonin mugt, por edhe terr smund t quhej kur tri ngjj kishin fanepsur papritur, kishin br me kmb rreth njqind hapa dhe ishin zhdukur po befas n makinn ushtarake duke ln pas nj vezullim hnor q do t shihej netnetve.

  13. #13
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Dialog aritmetik


    - Sa bjn dy edhe dy?
    - Katr.
    - Kemi dhjet heqim pes, sa mbeten?
    Fmija numronte me gisht dhe prgjigjej me nj far hutese.
    - Gjasht heqim tre, sa bjn t keqen mami?
    Djali e vrente t mn n sy.
    - Ke gjasht kopsa n pantallona, shkopsit tre dhe numro sa ngelen?
    - Tre.
    - E gjete, t lumt! Eja t t prqafoj mami!
    N rrugt e fshatit, n shtpi duke punuar kopshtin, n kullotje me bagtit - dgjoheshin tashm dialog aritmetik: dikush numronte me fiq t thar, me stafidhe qershish, me qepujka ose thelpinj hudhre, me patate t vogla t fars dhe do prgjigje e sakt prbnte pr secilin nj zbulim t mahnitshm.
    Megjithse n shkoll venin rregullisht nga shtat deri n dyzet vje, gjith banort e fshatit ishin prfshir n vorbulln maramendse t saj. Dy msuesit prgatitn numratort e par me gogla lisi, po shpirti praktik i fshatarit shkoi m tej: ato mjete aq t dshiruara i sajoi me gjithfar sendesh, me guaska krmilli e me lnde dushku q i quanin buko, me manaferra e kumbulla t pabra, me fiq t egr, me fardolloj kokrre q bnin pemt sipas stinve. Kaloja me shum fmij prgjigjej n klas me goglat duke i lvizur dal-ngadal me ato gishtat e trash e t przhitur vende-vende, ndrsa n shtpi vazhdonte prgatitjen me gotat e rakis derisa gjithka i bhej lmsh e rrokopuj n numrat me dy shifra. Qenami, me rroba t leshta e izme t prgjysmuara n dimr e behar, kish mbushur nj trast me mbeturina dhish, t cilat i hidhte dhe i priste sa n nj dor n tjetrn duke mos shkuar m shum se trembdhjet, ka e irritonte dhe i zbraste mbetjet ne tok. Arifi i m!
    halls s Dinajve kish prparuar n t shkruar e n mbledhje e zbritje; ai hipte maj lisit ndan shtpis, pyeste e gjegjej vet me z bubullits sa e dgjonte tr fshati. Msuesi Themo e nxirrte Arifin pak mnjan duke i vn n patronazh jo pak po shtat burra. Kt detyr e bnte me shum qejf, madje po ta pyesje n rrug thoshte me vetsakrifikim: po merrem me ata t shtatt, nuk han pyka fare! Edhe nna ime prgjigjej pa gabime, saq msues Sotiri i shnonte notn 5 me zbukurime. Babai, nja pesmbdhjet e kusur m i madh, i shfletonte n vetmi fletoret e saj dhe bhej m i heshtur. Kur e gjente nna ashtu, t prkulur e meditues, i thoshte me humor se martesat nuk duhen br me mosha t paafrueshme, t paktn jo m shum se shtat -tet mote.
    Por m i lumtur e i shpenguar ndr fshatart, ishte Kismet Hakani. Ai vrente tr at lvizje te shtpia e merhumit Filat dhe kalamendej nga knaqsia, bhej si me thn me flet e me flatra. Dinte fare mir t lexonte e t shkruante, ve puna e dy msuesve i dukej si ska m mir, nj pun e paqme q spranonte as floririn. Fillonte ora e msimit dhe ai thithte gjith ndje purron e trash dhe shikonte si flisnin bashkfshatart e tij; her-her kur ata ziheshin ngusht, ndrhynte vet dhe qeshte si fmij. Esht e leht more, e leht, thoshte. Nga dhoma matan , dy shtretrit i punoi me merak po askush nga fshatart nuk i linte msuesit atje, i merrnin me radh pr dark dhe t nesrmen ngrinin dorn t part pr tu prgjigjur n msim.
    Si padashje lajmi u hap n fshatrat fqinj, kureshtart erdhn pr ta par me syt e tyre dhe Kismeti hyri n biseda nga mngjesi deri n mbrmje. Qoft edhe pr kt ai ndihej i lumtur dhe vriste mendjen se far mund t bhej tjetr pr fshatin e tij.

  14. #14
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,015
    Faleminderit
    2
    110 falenderime n 101 postime
    Rruga dhe ngjarje t tjera


    Kushedi se far i ka pjell mendja, ajo kok sa nj grusht e Kismet Hakanit? Mos rrmbejn ndonj nuse? Jan ngritur q me nat sikur do grabisin nj fshat me nuse?! Jan maskuar si lugetr me plhura mjegulle dhe duken me keq se fantazmat! E hapn shkolln sa pr xanx, pr t inatosur fshatrat prreth duke nisur nj zinxhir letrash, telegramesh e peticionesh n Komitetin Egzekutiv e m lart...
    Nj mori pyetjesh silleshin e prsilleshin rrotull-rreth, teksa ai vargan me kuaj, pela e mushka zbriste pr n Qendr. Kafsht ndaluan dhe t pes burrat, n krye t vargut, zbritn prej tyre si me komand e mosprfillje sikur tej e tutje t mos piptinte asgj. N t vrtet murmuritjet vazhdonin, hamendjet e pandehmat vejevinin me ritm t lart. Bnte ftoht, n tok zbardhllonte nj ciknir e thllimt dhe nga gojt e kafshve dilnin pareshtur duhme ajri valngrohta duke ln n qimet e gjata t nofullave eshtake pikza vesore.
    Kismeti, me duart q i dridheshin, lidhi kapistrn e pels larashe pas nj cung shelgu dhe u zgjati kutin e duhanit shoqruesve t vet. Ajo pel kish sjell n fshat mbarsi dhe kish shprndar po ashtu n vise t tjera; gjithato nuse tylbardha, n muajt e vjeshts, lott e par i derdhnin mbi jelet e saj t feksitura dhe ajo hijernd e fisnike, perndesh e krejt kafshve, printe apleht shtegun e dasmorve t pafund. Kismeti, hem besonte e hem nuk besonte, po kjo kafsh shtatdrejt e lidhte me gjra tepr t shtrenjta e ngazlluese, me ca fijekapje t paspjegueshme dhe, si do pjes e zemrs, do t shnonte prher fillimin e dikaje tepr-tepr t bukur apo t hidhur. Sot, nga ort e para t dits, ata do t prisnin ardhjen e disa vullnetarve, nj kamion me tridhjet - dyzet t rinj nga qyteti.
    Dy sahat e m ku do vemi, pyeti Kismeti m shum veten se t tjert.
    E kishim br me fjal t rrugtonim kur t binte dita tamam, po askush nuk e mbajti premtimin (teksa po zbrisnin nga fshati, t pes burrat treguan radhazi se qen prplitur n shtrat pr or t tra, kishin dgjuar edhe piskamn e kndezave t par, kishin par allosoj ndrrash apo fillimet tronditse t tyre), thuajse kishin mbetur syzgjuar dhe shptimi i vetm nga strmundimi natsor ishte ngritja, hedhja tej e mbulesave t dragura dhe lajmrimi i tjetrit q nga gardhi: o filan, zgjuar je more, eja t nisemi se nuk qenka e thn t flem sot!
    Eja e jepu xhevap ktyre sojllive t Qendrs, mllefoi Kismeti. T pyet samarxhiu, kovai, marangozi, t gjith duan t din pr t msuar nj sekret. Pale, edhe berberja krkon hesap ku sipas mendimit tim, njmij her q joejo s’duhej hapur berberhana; ajo mblidhte prtacuk e dembel; nuk shkonte q n duart e nj femre t koloviteshin mjekrat e nxira e t palara t soj-soj burrave, por edhe se gomngjitsi t plaste buzn pr t mos i hedhur shpejt ato t shkreta arna n gjyma e potisir duke nxjerr si preteks vonesn n t rruar.
    Sikur ta bnin me fjal e pr t mbushur at boshsi t pritjes -katundart merren vesh qoft edhe me sy apo me shenja - t pes burrat u futn n klub dhe porositn kafe.
    - Asnj llaf t ktushmve, - foli nn z Qenami me nj gzim dinakror q m kot mundohej ta fshihte.
    - Merret vesh, - sqaroi Kismeti - kemi ardhur pr t sjell bereqet. Jemi karvani i Paqes.
    - Po ne i kemi shlyer t gjitha huat shtetrore, njerzit e din kt, jan lajmruar fshate dhe do t dyshojn, - tha Kaloja me shum fmij.
    - Do bjm sikur s’e kemi mendjen, - ndrhyri Arifi i Bellajve, - megjithse e kemi br nj gabim: nuk morm me vete ca flamur e parrulla e t’i qepnim n ball t kafshve.
    - Mos duhet ndonj vendim? - u kujtua m dobti i burrave, orrushi.
    - Vuln me vete e kam, kam edhe letr. Ja e shkruaj ft e ft e pastaj t na marrin pleshtat, - tha Kismeti. Ai nxorri fletoren dhe shnoi: “Pr t mkmbur fshatin kemi rn n ujdi me shokt e Qarkut q t na vin nja 30-40 shpirt nga qyteti. Harxhet e fjetjes e t ushqimit do t’i heqim vet. T mos na krrehet asnj penges. Kryetari i Kshillit, Kismet Hakani. d. v.” I vuri edhe vuln pasi e lagu me pshtym dhe ia zgjati Arifit. - Mbaje shkresn se do t na duhet!
    Pes burrat surbn kafe dhe doln nga klubi sikur t’i ndiqte kush. Sakaq mbrriti kamioni me vullnetar dhe ata nxituan hapat me nj ndjenj trembjeje se mos ua rrembente njeri. N makin duhet t ishin edhe nj fisarmonik e klarinet q dgjoheshin aty-ktu mes zrave rinor.
    - Ejani, t takohemi me komandantin e tyre, Adifin, - tha Kismeti.
    U el dera e kabins dhe andej doli nj djal i gjat si nja njze e tet vje, me fytyr e flok t kuq.
    - Shoku Kismet, erdhm ne, tridhjet e dy veta, - ai e prqafoi kryetarin e kshillit.
    - T pushojn zurnat e t ikim sa m par! - u hodh Qenami. - M rrofshi! Po t rrim edhe ca, do pataksen keta ktu; na z edhe vapa.
    - N rregull, nga do mbajm? - komandant Adifi bri me shenj q vullnetart t afroheshin.
    - T’u qepemi kafshve, - tha Kismeti - rruga deri n fshat mban rreth nj sahat.
    - N asnj mnyr, - komandanti qeshi, - kta t marrin gjak n vetull.
    Aksionistt morn udhn lart, ndrsa pas tyre vinte karvani i kafshve si zinxhir i gjat.



    l.

    N fshat ishte gatitur dreka, qen therur pesdhjet bagti, pothuaj nga nj pr do shtpi, ishin hedhur npr furra petanikt ermir, byrekt e lakrort, qen hapur vozat e djathit e turshis; bukt e misrit avullonin nn saat e mdhenj, ishin hequr mnjan kaupt me shllir e gjiz t trash, gjithka ishte menduar prpikmrisht pr t’i gostitur sa m knaqshm miqt e rinj.
    Pleq, t rritur e fmij shikonin me nj ndjenj padurimi aksionistt q po ngrenin adrat fushore t fjetjes mes zallamahis dhe poteres. U sistemuan gjasht t tilla: tre pr djemt, dy pr vajzat dhe nj e vogl pr shtabin. Dy msuesit hynin e dilnin gjithher duke ndihmuar ose duke dhn ndonj kshill; m tepr se fshatart ata i gzoheshin ardhjes s mysafirve.
    Dreka, duke qen njheri edhe dark, filloi von e mbaroi aty nga mesnata. Si prher kjo gosti pati nj tog t dehurish, pati kurekur shamati e bised t tjerrur pr mosrespektim dollish, megjithse fundi ish prap i kndshm. Midis vullnetarve ishin dhjet vajza q deshn t flinin n adra, po grat e fshatit i kundrshtuan dhe i morn n banesat e tyre.



    2.

    - Ju nuk jeni br koperativ? - pyeti komandant Adifi.
    - Jo, jo. Asnj fshat n krahin dhe n rreth nuk sht br.
    - Pse e vononi kt pun. T ishit t bashkuar n koperativ, do ta ndrtonit udhn m shpejt.
    - S’sht aq kollaj, fshatart sapo jan br me nj ik plak e katandi dhe u vjen ligsht ta bjn kokrra-kokrra. Nga lufta ne dolm si askush tjetr, si rruar-qethur, u bn shtpit frtele, u shkretuan ato pak ara dhe bagtia u firua si mosmkeq. Jo se kan br ndonj luft t madhe, por ama fshati sht djegur si mis m keq. Njher sht djegur vetm se nj fshatar provonte t qllonte mbi j autokollon gjermane dhe ata, ia filluan mbar me bombardim. Qeveria ndrtoi falas tetmbdhjet banesa pr ata m t kputurit.
    - Koperativa krijon lehtsira. Andej nga Myzeqeja, jan ngritur me radh e njerzit rrojn mir.
    - Lalt jan t but, nj xhandar ruan gjith Myzeqen.
    - Nse jeni fshat me tradit, duhet t shpejtoni.
    - Ke merak ti? Fshatin un e kam n pllmb t dors,-Kismeti hapi gishtrinjt e bymyer. - I mbledh kt koh, po t duhet. Plaku im ka qen kryeplak dhe ai e ngriti n luft me nj fjal.
    - Po grat a t dgjojn?
    - E do bjn ato t shuarat, edhe ju keni br gabim q keni marr vajza me vete.
    - Vajza kish edhe n luft.
    - Kish gra e vajza, po ato lviznin vetm gishtin. Lviznin edhe ndonj gj tjetr po do kemi koh e do flasim. ’ta bsh gishtin ktu: ta tundsh apo ta fussh nga prapa!
    Komandanti i aksionistve qeshi. Ashtu bri edhe Kismeti dhe doln s bashku nga shtpia.
    N sheshin para adrave, ish ndezur nj zjarr i madh me deg rrapi dhe prreth tij vullnetart ngacmonin njeri -tjetrin miqsisht.
    - H djema, si fjett? - pyeti Kismeti dhe ata u ngritn n kmb.
    - Si jo m mir, - tha nj aksionist.
    - Dihej q rehat do flinit, ktu vendi sht i futur dhe nuk e kap era, - tha Adifi.
    Kismeti pohoi me krye. M pas u ul n nj gur t ngritur shtufi dhe nisi t’u tregoj disa hollsi pr fshatin.



    3.

    Pr dy dit me radh u b piketimi i udhs deri n Qendr, rreth gjasht kilometra e pak e gjat. Pak a shum u ruajt rrugina e vjetr e kafshve me ndonj kthim t vogl n disa pika shkmbore q u planifikuan pr t’u shembur.
    Fillimi i punimeve u krye me nj ceremoni t thjesht. M kmbnguljen e Kismetit, t pranishmve u foli komandant Adifi.
    - Shok, - filloi ai i emocionuar, - po nisin hapjen e rrugs s re q do t’ju lidhi me Qendrn, me qytetin e me tr vendin. N kt aksion ka pun pr t gjith, edhe pr fmijt. Ju, shok fshatar keni vuajtur shum, por edhe keni energji shum. Prandaj t jemi t bashkuar. Me angn e par do t bjm zgjimin, me angn e dyt do t kemi mbaruar mngjesin dhe me angn e tret do fillojm punn. Me hajr na qoft!
    Nisi kshtu hapja e udhs. N pararoj shkonin burrat duke grmuar me kazma dhe pas tyre t tjer shprndanin dheun dhe bnin sheshimin.
    Ditn e dyt t aksionit, nj pjes e fshatarve nuk erdhi n frontin e puns, ca u larguan gjat pushimit; katr dit m von, numri i tyre ecte drejt paksimit.
    - Pse nuk thua q na mori lumi, - i tha Adifi kryetarit t kshillit.
    - Nuk jan msuar bashk.
    - T’i msojm e t’u flasim ngapak. T’i ndajm pr ca net aksionistt n shtpi dhe t’u bjn agjitacion.
    - Jan t sert e nuk shtrohen menjher. Ln kokn pr bagtin.
    - Duhet ta kapim demin pr brirsh.
    - Nga t’ia mbajm? - Kismeti e shikoi komandantin n sy.
    - Nesr merr edhe gruan me vete.
    - Ba – ba - ba, do m turprosh n pesqind sy. Edhe nj cop rrug dashka flijime?!
    - Flijime jo, po do sakrifica. Asgj nuk e gjen gruan tate t vij n pun, po bhet edhe shembull pr t tjert.
    - Mos e zgjat m, qoft e br!
    N ditn e shtat disa fshatar u shtuan dhe rruga e re automobilistike mori nj far forme. Rreth dyzet metra prfund nj lugine, nuk patn shum mundim, dheu grmohej leht e duart lviznin shpejt.
    Nj dit m pas Kismeti erdhi n pun bashk me t shoqen. Nuk foli asnj fjal, nuk prshndeti asknd dhe, ndryshe nga do her tjetr, mori nj kazm e nisi t rrmonte.
    Komandanti i vullnetarve nuk e ngacmoi; e kuptoi gjendjen e tensionuar t kryetarit nga vshtrimet bishtnore t bashkfshatarve apo llomotitjet e tyre nn z. Ai shprndau frontet e reja t puns, m shum me lvizjet e duarve sesa me fjal, dhe shkoi pran kryetarit duke grmuar s toku.
    - Ma ke br qejfin sa s’bhet,-i pshpriti.
    Kryetari e kqyri vngr dhe nuk i foli.
    - Ndonjher, nj veprim i vogl vlen shum, - kmbnguli Adifi.
    - E mora vesh. Mir ngordhi kali, po s’na ln rehat as mizat, - Kismeti s’kish dshir t fliste.
    - Ta them me zemr t bardh.
    - Ohu, dngr-vngr. N kt koh fjalimet bjn pun.
    - Pr ta thn haptas, un s’shoh asgj t keqe q gruaja jote punon si shoqet tona.
    - Pr ty s’ka gj, po eja e mblidh mizat brenda meje, un e di far heq.
    - Do kaloj pak nga pak.
    - Ashtu u bft, - kryetari i dha t kuptonte q t mos e zgjaste m bisedn.

  15. #15
    mirandapetro
    Antarsuar
    28-04-2006
    Vendndodhja
    Greqi
    Postime
    2
    Faleminderit
    0
    0 falenderime n 0 postime
    Urime shkrimtarit per finesen ne te shkruar.Do kisha deshire te shihja krijimtarine e tij te shprehur edhe ne vargje.Kam besim se do te dije te n'a dhuroje gjera te bukura.

    Miranda

Tema t Ngjashme

  1. eriz Topulli
    Nga shigjeta n forumin Historia shqiptare
    Prgjigje: 9
    Postimi i Fundit: 31-03-2013, 03:09

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •