Close
Duke shfaqur rezultatin 1 deri 7 prej 7

Tema: Zija ela

  1. #1
    Super Moderatore Maska e shigjeta
    Antarsuar
    16-04-2002
    Postime
    4,779
    Faleminderit
    108
    177 falenderime n 153 postime

    Zija ela

    Shqiptar
    Nder i kombit
    Posts: 1262
    (2/18/01 12:56:05 am)
    Misteri i jetes
    --------------------------------------------------------------------------------
    Elisabets

    Etrange, vraiment etrange

    N at qytet mes malesh, si e tregonin regjistrat vendor dhe statistikat e prgjithshme t shtetit, po bheshin vite qkur nuk vdiste m njeri. Zyrtar t lart t qendrs, t nxitur nga specialist t Ministris s Shndetit Publik, duke e kundruar mrekullin nga larg, kt rezervat jete e shpjegonin me ajrin, ujin dhe rrethimin natyror ndaj mjediseve urbane t ndotura. Por vet banort e qytetit e lidhnin me Dinoshn, gruan e Harap Habitarit, nnpunsit t prkohshm t posts.

    Dinosha kishte qen n vitin e par t martess, kur i shoqi desh iku me gjithsejt. Nj smundje e beft e rrzoi n dyshek, ia bri trupin kaup dhe ia majisi tr rropullit e barkut. Mjekt nuk ia gjetn as emrin, as ilain. Kur Harapi ra n jerm t vdekjes gruaja e hirshme, q i kishte qndruar gjithnj te koka, filloi t prlotej, tia ledhatonte flokt e ta shtrngonte pas vetes, si t ishte e vendosur q ose ta mbante patjetr n jet, ose t ikte bashk me t shoqin. Ndrsa ishte prkulur plot ngashri mbi fytyrn e tij, di mrmriti prvlueshm dhe pikrisht ato fjal dhembshurie, q askush si dgjoi bn mrekullin e papritur: Harapi hapi syt e grisht, gogsiu dhe u ngrit m kmb. Pasandaj, t gjith than se bukuria e Dinoshs se kishte ln t vdiste. N t vrtet, kur u ngrit i shoqi, ajo pati nj zalldan t hatashm, lkura iu grhal, fytyra iu zbeh dhe fryma mezi i prshkohej n gjoks. Por pas tri orsh uditi mhallt: Gruaja ishte br edhe tri her m e bukur.

    Prej asaj dite, sa her q dikush i beditej vdekja, si t ishte i sigurt se mund t mbrohej prej saj, drgonte njerz pr t thirrur Dinoshn. Pak nga pak, teksa i prhapej nami, krkesa mbrritn edhe nga zonat prqark, dhe Dinosha nuk kundrshtoi, bri ndonj prov, por nuk i eci. Me sa dukej, me at formuln e mistershme q e kishte zbuluar n ethe t dhembjes, gruaja e bukur mund t shptonte vetm bashkqytetart e saj. Natyrisht, mjekt se ndrpren punn as atje, njerzit shkonin n poliambulanc, shtroheshin n spital rural, kuroheshin pr ca koh e dilnin t shruar. Por nse ndodhte q i smuri t merrte rrokullimn pa ndalim, e nxirrnin menjher nga spitali pr tiu drejtuar Dinoshs. Tani, si t ishte tempull hyjnie, nevojtart trokisnin n shtpin e saj dit e nat. Njher, ndodhi q Dinosha t vihej n prov t rnd, far si kishte rastisur m par, me dy krkesa t njkohsishme. Bert Miluka dhe Afrim Prati e kishin plagosur pr vdekje njri-tjetrin me arm zjarri. Kur njerzit e dy palve erdhn pr ta marr e pr ta shoqruar, si ishte e arsyeshme, n fillim Dinosha ktheu n shtpin q binte m afr. N shtratin ku po fikej, ende me mend e goj, Bert Miluka e priti me pistolet n dor.

    - Ulu, Dinosh, - e ftoi qetsisht, ndoshta pr t mos e trembur, - nna ka vn xhezvn n zjarr. Ulu n at karrige, pim kafen m par, pastaj shohim e bjm.

    E gozhduar n karrige, Dinosha nuk e ndjeu sa koh kaloi. Ndrkaq nj kushri i Pratajve, n shtpin e t cilve kishin pritur me padurim, ia behu kokulur n der. Ather u dgjua zri frgllues i t plagosurit:

    - Tani mund t shkosh, Dinosh, shrbimin e fundit ma bre. Un st mbajta ktu pr jetn time, por q hasmi im ti onte patkonjt prpjet. Dhe me shpejtsin q rreh qerpiku, Bert Miluka ia kthen armn vetes, duke vn tytn nn mjekr dhe duke e trhequr kmbzn gjith gajret.

    Megjithat, pas ca vitesh, kjo ngjarje e prbindshme u harrua. Si gjithmon, Dinosha nuk mund ti sillte t vdekurit n jet, por kishte forc q t gjallt ti mbante me t gjallt. do bashkqytetari t saj, pleqve e fmijve, burrave e grave, djemve e vajzave t reja, n minutn q shpirti merrte pr tu dal, Dinosha u gjendej tek koka. Ritin e kryente si dikur me t shoqin, madje nga frika e dshtimit sia lejonte vetes ta ndryshonte sadopak. Prandaj, kur ndokujt i afrohej fundi, ajo priste derisa t binte n hek dhe t humbiste do lidhje me kt bot. Tamam at ast e shtrngonte dhembshurisht pas trupit, e prkdhelte, aprlohej nga vuajtja dhe teksa prkulej e ngashryer, i pshpriste ato fjalt e mistershme. Se far i thoshte Dinosha vdektarit, askush nuk e dinte, por ndrsa ky kthehej n jet, shptimtares i mbahej fryma, trupi i dridhej dhe lkura i zhubrosej gjithmon. Vese sfilitja e saj e hatashme tani nuk zgjaste m tri or. Prej kohsh tri ort ishin br nnt, pastaj u bn tetmbdhjet, pastaj tridhjet e gjasht, derisa u fiksuan n tri dit e tri net. Vetm pasi dilte prej atij gazepi torturues, bukuria e saj ngadhnjente prsri dhe, sado q mosha ia prekte tiparet, prej nj freskie prher gjallruese, gati t gjith besonin se n damart e saj gjaku prtrihej vazhdimisht.

    Mirpo, n nj dit me lloh dimri, Dinosha dha shenja se po smurej vet: Lngata e zuri brinj m brinj dhe shtrati menjher iu b i detyrueshm. Harap Habitari, npuns i prkor i posts, dha alarmin. Qyteti sikur u akrdis, iu prish qetsia e gjumi; mjekt shpejtuan pr ilae, por smundja e saj nuk u praps. Qytetart ran n hall, u menduan sa u menduan, pastaj arritn n prfundimin se ndoshta su mbetej tjetr vese dikush t bnte pr Dinoshn at, q ajo sua kishte kursyer m par. Afr mendsh, fmijt i prjashtuan, asnjri sdo t mund ta prballonte sfilitjen q e priste, por edhe pleqt i lan mnjan, jo thjesht pr arsyet e fmijve, por se shumkujt nuk iu duk e denj q sakrifica e prkohshme pr Shptimtaren, s cils t gjith i detyroheshin, t vinte nga m t dobtit. Kshtu, doln vullnetart e par. Mirpo, uditrisht, asnjri prej atyre njerzve q kishin pasur rastin t shptonin nga Dinosha dhe q mendohej se tashm e njihnin misterin, i cili ngrinte t vdekurin m kmb, spo dilte vullnetar. Kushedi pse, kur pyeteshin pr ato fjalt e fshehta, secili betohej se n astin q i kishte dgjuar, gjendja e tij kishte qen aq e rnd, sa gj prej gjje si kishte mbetur n mendje. Ather, nj komision prej qytetarsh t nderuar vendosi q sakrifikuesi t zgjidhej me short. Por prpara se t hidhej shorti, duhej formula. T mbledhur s bashku, komisionert iu paraqitn Dinoshs me lutjen q tua besonte magjin jetdhnse. Gruaja bujare, e razbitur nga lngata, i falenderoi me zemr, por tha se pr t kjo ishte e pamundur, pasi nuk mjaftonin vetm fjalt: pr ta kaluar fuqin e formuls nga vetja tek nj tjetr, duhej medoemos q rrethi t mbyllej aty ku kishte nisur. Vetiu t gjith kthyen syt nga Harap Habitari, q kishte qen pika e nisjes. Njerzit e komisionit, disa prej t cilve bnin hije n kt bot pikrisht prej asaj formule, u ndjen t lehtsuar dhe ia rrahn shpatullat me lezet, sepse, si than n nj goj, pr ti dhn atij riti sigurin m t madhe, krkohej q dhembja t ishte sa m e thell dhe nj dhembje t till, tek e fundit askush smund ta ndjente pr Dinoshn sa vet bashkshorti i saj.

    Gruaja ia zbuloi t fshehtat pak prpara se t binte n jerm dhe, kur e prfshiu kllapia e vdekjes, Harapi pothuaj e humbi toruan, ai nisi t ulrinte e t bubtinte si i marrosur. Megjithat, bri gjithka q e shoqja e kishte porositur: e shtrngoi pas trupit t vet, e mbajti, e rroku, u mbyt n ngashrima dhe n fund, duke u prkulur mbi kokn e saj, murmuri fjalt udibrse. Por Dinosha e bukur prapseprap vdiq e shkoi.

    N ditn e zis, kur njerzit shkonin tek Harapi pr kryeshndosh, i kaplonte heshtja, rrinin t mrzitur e gjmonin mbytyrazi, sikur t mos gjenin ngushllim. Vetm m t rrall ndokush e prishte heshtjen e przieshme, duke dashur t dinte nga i zoti i shtpis dika m tepr: Ia kishte ftilluar qart Dinosha ato fjalt magjike? Mos ndoshta, i ndrligur prej dshprimit, atij i kishin rrshqitur nga truri? far nuk kishte funksionuar pra, ku kishte ngecur mrekullia?

    I zoti i shtpis skrfiste thonjt, hundronte i prhumbur, pastaj kruante zrin dhe duke pernduar syt e grizht, shpjegohej ngadal:

    - Ishte e pamundur t m rrshqiste nga truri, Dinosha nuk ma tregoi si nj formul t that.

    - Cuk, cuk, - shprehnin habi t tjert. Po si ta tregoi, Harap?

    - Ma kujtoi fije pr fije rastin tim. Dhe disa her ma prsriti far m kishte thn ather te koka. Ja, kshtu m kishte thn: "Un vdes pr ty".

    - Po ti i the se vdes pr t?

    - Un nuk mund ta ndryshoja formuln, - shpjegohej Harapi, - se po ta ndryshoja, dilja i pabes. T njjtn i thash.

    - Edhe?

    - Edhe i thash: "Ti vdes pr mua!"

    - Cuk, cuk, - rrufisnin faqet t tjert, thua se gjithnj shprehnin habi.

    Pastaj zhyteshin n heshtjen e mparshme, her duke kujtuar at shortin e frikshm, t cilin fati tashm ua kishte shmangur prgjithmon, her duke menduar pr varrin me kangjella dhe tekstin e mbishkrimit q, si nj mirnjohje t prgjithshme, komisioni kishte vendosur tia blatonte Dinoshs n emr t qytetit dhe t bashkshortit besnik.

  2. #2
    Super Moderatore Maska e shigjeta
    Antarsuar
    16-04-2002
    Postime
    4,779
    Faleminderit
    108
    177 falenderime n 153 postime

    Frau Riva

    Shqiptar
    Nder i kombit
    Posts: 1264
    (2/18/01 12:58:47 am)

    1. N Vien, n sallonin e nj vile t madhe, po vallzohet. iftet q ndodhen m t djatht, duke qen t ftuar t rastit, kthejn kokn prball me krshrin pr t ditur se cila sht ajo zonj me duart e vogla, tepr nazike, por me nj pusht plot shndritje n gishtrinj, shndritje aq t uditshme, sa duket sikur ka mbajtur n pllmb nj flutur, q sapo e ka ln t fluturoj.

    2. N Graz jetonin dy mikesha, frau Helga dhe frau Riva. Ato njiheshin prej kohsh, prandaj shpesh pinin kafe te njra-tjetra. N nj dit me shi, ndrsa bubullonte e llapste flaka e rrufeve, frau Riva ishte ngritur nga divani, ku drita e vettimave arrinte m pak dhe ishte afruar pran dritares duke iu zbuluar ball pr ball atij shprthimi t zjarrt, plot afshe e llamburitje. Disi e habitur, Helga e kishte pyetur:

    - E prse, frau Riva?

    Dhe Riva ishte prgjigjur.

    Pas ndonj viti, pr arsye pune, Helga u mbart n Vien. Ather, frau Riva u miqsua me Bettinn. N nj dit me shi, kur po shungullonin bubullimat me nj gjm t thekshme q vinte val-val, frau Riva u ngrit nga kolltuku i qoshes dhe vajti pran dritares, pikrisht ku strkalat e zjarrta ishin m t fort.

    - E prse, frau Riva? pyeti Bettina.

    Dhe Riva iu prgjigj njlloj, sikundr Helgs:

    - E kam amanet nga babai. Kur u largova nga Shqipria, ai m tha: "Kudo t jesh, bija ime, sa her q qielli t mbushet me ngarkesa dhe prej ngarkesave t shprthej, ti afrohu te dritarja, se nuk jan rrufet, sht shpirti im q shprthen prej mallit. Jam un q t krkoj, moj bij, hedh drit rreth teje, t shoh kudo tutje dhe nga larg t fotografoj".

    Kaluan ca muaj. Meq burri i Bettins trashgoi n Vien nj vil t mobiluar, n afrsi t parqeve t Schonbrunn-it, u trhoqn pr t jetuar atje. Vetm si kaluan disa vjet dhe prfunduan digat shtes, q bheshin n zonn ku fillojn Alpet, bashkshorti i Rivs u punsua n nj institut t hidrotekniks dhe, kshtu, tri mikeshat u ribashkuan n kryeqytet.

    Me at rast u shtrua mbrmja e mirseardhjes.

    3. N Vien, n sallonin e vils s madhe, frau Helga e frau Bettina u gjetn prsri para asaj t papriturs s dikurshme. Befas, duart e Rivs u veshn me nj pluhur t ndritshm, dika q t kujtonte nitratin e argjendit n gishtrinjt e fotografve, kur sapo i kan nxjerr nga vaska e laboratorit. Me t nisur shtrngata, Riva e kishte ndrprer vallzimin, ishte afruar pran dritares me harqe si dritsort e kishave dhe atje i kishte gurgulluar gryka prej nj pshertime t gjat. Dy mikeshat e pan t habitura. Natyrisht, ato e kishin mirkuptuar n fillim, kur shqiptarja e uditshme besonte se, sa her ndizeshin blicat e vettimave, shkrepte malli i babait t saj, t cilit i shfaqej fytyra e s bijs dhe sikur e fotografonte nga larg. Por do gj ka nj mas, sa koh akoma do t vazhdonte ajo trheqje misterioze?!

    - E prse, frau Riva, prse afrohesh prap te dritarja? e pyetn t stepura.

    - Ah, - pshertiu Riva, q gjithnj mund t shfrynte lirshm, pasi bajamet i kishte hequr q n fmijri, - nse ather ishte im at q m shihte mua, tani jam un q e shoh babain tim. Edhe nuk foli m. Por pa ndonj ngurim, ngriti lart duart e vogla, sikur po tregonte drejtimin se nga e shihte t atin.

    Mirpo, pikrisht at ast, zonjat vrejtn se ai pluhuri i ndritshm npr pllmbt e saj, nuk i ngjante m as pushit t krahve t fluturs, as argjendit t laboratorve fotografik, bile as shmbllimit t shpuzs s vettimave, por atij fosforit t leht, krejt t veant, fosforit q vozit npr qiell, zbret her-her edhe m posht, po ne jemi n gjendje ta dallojm vetm n varreza.



    Trokitje

    Isha njzet vje dhe pyeta: "Kur do ta njoh?"

    N njzet e pes thash: "Kur ta kem njohur, do t jemi gjithmon bashk".

    U bra tridhjet dhe ne ishim bashk. N tridhjet e pes ishim prsri bashk.

    Po mbushja dyzet kur bm udhtimin e madh. Nuk mbaj mend se ku vajtm, por kthimi ishte njlloj si prej bots s prtejme: Njri prej nesh u tjetrsua aq shum, sa e humbi toruan edhe tjetri.

    N dyzet e pes u ndam.

    Pesdhjet vje i trokita n der. Doli dikush dhe m tha:

    - Ajo po fle. Ke ndonj porosi?

    - Jo, - i thash, - vetm desha t di n sht mir.

    - Ajo sht mir, - tha.

    Ende sjam pesdhjet e pes q ta di n sht zgjuar nga gjumi dhe a vazhdon t jet mir.

    Ndoshta kur t bhem gjashtdhjet, do t pyes veten: "A do ta shoh m?"

    Nse n gjashtdhjet e pes nuk do t jet ajo q do t trokas tek un, shtatdhjet vje do t martohem me nj tjetr. Kam frik t plakem, por sidomos kam frik t vdes, pa pasur pran nj dor gruaje.

  3. #3
    It's not enough to speak.
    Antarsuar
    24-04-2002
    Postime
    353
    Faleminderit
    0
    2 falenderime n 2 postime

    Me kenaqe

    Shigjete e dashur!

    Nuk e merr me mend cfare kenaqesie ndjeva kur lexova prozen e Zija eles, qe per mua eshte prozatori me i mire sot per sot ne shqiperi. Kam lexuar nga ai "Eklips dhe proza te tjera", "Gjaku i dallandyshes" dhe kam mbetur e mrekulluar. Po keto te sotmet qene ..., nuk gjej fjale te them ate qe me dhane. Te lutem 1000 here, nqs ke proza te tjera te tij, e di qe eshte shume, shume e lodhshme, por te lutem postoji sepse eshte e vetmja menyre te lexoj dicka nga ai. Shume te faleminderit...Dikea

  4. #4
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime

    Trokitje

    Isha njzet vje dhe pyeta: "Kur do ta njoh?"

    N njzet e pes thash: "Kur ta kem njohur, do t jemi gjithmon bashk".

    U bra tridhjet dhe ne ishim bashk. N tridhjet e pes ishim prsri bashk.

    Po mbushja dyzet kur bm udhtimin e madh. Nuk mbaj mend se ku vajtm, por kthimi ishte njlloj si prej bots s prtejme: Njri prej nesh u tjetrsua aq shum, sa e humbi toruan edhe tjetri.

    N dyzet e pes u ndam.

    Pesdhjet vje i trokita n der. Doli dikush dhe m tha:

    - Ajo po fle. Ke ndonj porosi?

    - Jo, - i thash, - vetm desha t di n sht mir.

    - Ajo sht mir, - tha.

    Ende sjam pesdhjet e pes q ta di n sht zgjuar nga gjumi dhe a vazhdon t jet mir.

    Ndoshta kur t bhem gjashtdhjet, do t pyes veten: "A do ta shoh m?"

    Nse n gjashtdhjet e pes nuk do t jet ajo q do t trokas tek un, shtatdhjet vje do t martohem me nj tjetr. Kam frik t plakem, por sidomos kam frik t vdes, pa pasur pran nj dor gruaje.

  5. #5
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime

    SOS, nj buzqeshje

    Shtpia e Jarit kishte vetm nj dhom, dhoma e tij vetm nj dritare, dritarja ngrihej vetm nja dy pllmb mbi kalldrmin e rrugs dhe, meq krevati ndodhej ndan saj, me t dgjuar hapa, djalit i doli gjumi. Kur trhoqi kindin e perdes, humbi disa aste duke kapsallitur qerpikt e gjat, q sikur u lshonin hije atyre syve t mdhenj, pr t cilt vajzave u bnte xhani frk. Pastaj e pikasi kalimtarin, mirpo e pa me shpin, sepse tjetri po hynte n kthes dhe nuk arriti ta njihte.
    Megjithat, Jari Kainari tha:
    Medet, nuk ta di numrin e telefonit, mor njeri. Po t jesh i varfr, sot do t bheshe pak i kamur dhe, po t jesh i kamur, prap do t kishe di m tepr n llogarin tnde. Ku ta dish, ndoshta edhe ti ke dhn dika pr mua. Nse sje nga ata q dhan pr mua, prapseprap do t ishe i pari pr provn e mirnjohjes. Dua tua kthej njerzve mirnjohjen time.
    T djeshmen vrtet kishte pasur shtrngat shiu dhe kishin shungulluar bubullima me oshtima t zgjatura, sikur mali i Kakarit po thrrmohej atje larg, por ret pastaj ishin shkartisur dhe qielli kishte dhn nj shfaqje aq gazmore, sa n Balbon nuk mbahej mend prej shum vjetsh. N horizont ishin shfaqur njkohsisht dy ylbere, njri prmbi tjetrin. Me portokallin e ndezur q i mbizotronte ngjyrat e tjera, ajo hapsira e vogl midis dy harkadave, t cilat u ngjanin dy buzve t lyera me t kuq, t kujtonte nj goj femrore q hapet maturisht, sa pr t buzqeshur fare pak. Disa djem t rinj prmendn t dashurat e tyre, por pati edhe burra q sndenjn pa grgas. Ali Qimja i Klcyrs e oi mendjen te Lica, Vasil Orollogaj tek Adela, ndrsa doktor Frani q u ndodh afr tyre, ua mbylli gojn. Ai tregoi mishin e krahve t tij q po mbushej me mornica dhe, duke br kryqin, murmuriti i pataksur: T qofshim fal, o Zot, sht Madona! Mirpo sa i vlente ky lazdrim i natyrs nj qyteti q, mbas zjarrit shkrumbues, kishte rn n breng e dshprim?!
    Jari Kainarin e zuri shtrngata rrugs, kur po kthehej nga zona industriale. Kishte dal me shpresn pr ndonj pun t rastit, por nuk kishte gjetur. Te godina e televizionit lokal hyri nn strehn e portikut dhe priti derisa rreshti shiu, pastaj mori rrugn gjith merak. E bija e Lics, Nertila Rauf Vila, e fejuara e tij e fmijris, kishte ditlindjen, kurse ai ishte trok nga xhepi. Po ecte kokulur dhe ndoshta ishte i vetmi q nuk i kishte vrejtur ylbert. Por ca t tjer, t cilve po u kalonte pran, ndrkaq i hoqn syt nga qielli dhe i kthyen nga ai. Madje su prmbajtn, shkmbyen dialog me njri-tjetrin: Shihni, shihni sa e uditshme, po kush sht ky djal? Nj fatkeq i Balbons. Pse thua fatkeq? Se nuk ka pasur ndonjher as vlla e as motr, ka mbetur hert pa nn, m mbrapa edhe pa t atin. Nuk e dija se Jari qenka krejt fillikat. Po, fillikat sht, qyqari! Besa kot ia qani hallin, ky djal vrtet po na udit, a sju ngjan si shenjti me kuror?
    Nn shklqimin e fort t diellit, ndrsa n qiell po treteshin dalngadal, ato qemert e ylbereve dukej sikur kishin zbritur n tok. Dhe ishin mbledhur n formn e nj breroreje, q vezullonte prqark koks s Jari Kainarit. Vese nga ngjyrat e ndryshme, kishte mbetur vetm njra, e verdha n nuanc t florinjt. N t vrtet, nuk ishte vese nj iluzion optik. E krijonte jetulla, nj jetull me metal t bronzuar, i vetmi kujtim material q djali kishte prej dy vjetsh nga Nertila, jo vetm e fejuara e fmijris, por edhe ndrra e tij e rinis. Jari e mbante sa her q moti onte fyrtym, sepse era ia shkalafiste shkulmet e krifs, megjithse flokun e kishte t rnd e t plot. M pas e zhdukte si t mos kishte qen. Jo se nuk i plqente ta ekspozonte dhuratn e Nertils, e cila e kishte zbuluar n nj snduk t s ms midis rrangullave t tjera, por se moshatart e vinin n loj, sht kjo nostalgji, mor rrot, pr meshkujt kjo mod ka vdekur njher e prgjithmon, ti sa v jetull metalike, lidhi flokt mbrapa me ndonj qaf orapi, po deshe edhe me qafore qeni, por jetulla for men nuk gjen m n vitrinat e Balbons.
    Kur hyri te berberi, at breroren prreth koks nuk e kishte m. Por Koli Rudha ia kishte vrejtur nga xhami. Sot nuk t qeth, qeshi, ke par ti ndonj shenjtor me flok t shkurtra?! Nuk erdha pr tu qethur, ia ktheu djali, q pandehu se Koli ishte thirrur ndokund pr t br dik synet dhe po nxitonte pr ta mbyllur dyqanin.
    Jari u afrua te lavamani, hapi ezmn dhe piu uj n grushtet e dors. Si hodhi pak kolonj posht gushs, nuk e lejoi veten t mdyshej m gjat, doli pa krkuar borxh. E kishte tmerr t krkonte t holla borxh. E dinte se te Sheshi Demokracia, q mjaft balbonas i thoshin edhe Sheshi Demokratik, mund t fitonte nj kartmonedh. Vlosh Batarja, mbasi t argtohej bam-bum me iften e tij, do t ishte i gatshm tia hidhte dorn n sup, pr ta trhequr drejt barit pr birr. Dhe Jari e kishte br gafn nj her, ato t hollat q do t shpenzosh pr birrn time, i kishte thn, je i lutur t mi japsh t thata n dor. Prvese ia kishte futur n xhep dy kartmonedha, Vlosh Batarja e kishte qerasur edhe me birr. Kurr e kurr m, ishte betuar Jari me vete, kurr m nuk do ta ha turpin me buk dhe bukn me turp.
    Kshtu, po shkonte n shtpi kokulur. Ndoshta atje do t lexonte. Kishte nisur t shfletonte nj guid turistike pr Tirann. Megjithse i kishte mbushur njzet e tre vje, duke prjashtuar kronikat televizive, ende se kishte par kryeqytetin nga afr. Flitej se atje bhej qejf i madh, por n koh t mira, si mburreshin garipat e Balbons, edhe qyteti i tyre si linte gj mangut.
    N nj anket t atij viti, pyetjes Prse ju plqen t jetoni n Balbon?, rreth 71 prqind e qytetarve i qen prgjigjur pak a shum njlloj: Ktu nuk bn as nxeht, as ftoht. Dhe as nuk skuqesh e as nuk zverdhesh, duke rn n zor kotskoti me fqinjt. Kur del paradite nga shtpia e takon dik rrugs, ti e di se far t thot ai: Mirmengjes! dhe Ku po shkon? Mbasditeve, kur sheh njeri duke u kthyer n shtpi, ti e di se far duhet ti thuash atij: Ku ishe? dhe far ke n ant? N Balbon hahet drek dhe gatuhet pr dark. Qortimi m i prhapur sht: Mos shit mend, thua se njerzimi jeton duke shitur vetm punn e krahut. Si sharja m e rnd mbahet: Ta dhjes qimen! Kurse lvdata m e madhe: Ska m bir kurve se filani! Kudo n botn e sotme qytetart dshirojn q t orientohen leht n qytetin e tyre dhe shpesh largohen me lehtsi. Megjithat, balbonasit mezi pranojn t largohen, por nse ndodh q t ikin, t afrmit i prcjellin deri tek ura e Kalipiit. Ata q kthehen mbeten ata q jan, ndrsa ata q shkojn thon se bhen m t menur, prfundonte konkluza e anketimit.
    Jarit po i plqente t besonte se tash, kur qyteti ishte kredhur n zi, nuk do t bhej ndonj fest pr ditlindjen e Nertils. Vet nuk kishte lajme (mbasi nisn gjimnazin, ai nuk kishte shkelur m n shtpin e saj), por i plqente t besonte se nuk do t kishte as t ftuar, as dhurata. Dhe meq nuk kishte t ftuar e dhurata, ksaj here askush nuk do t mund ta prfliste mungesn e tij. Kurse ai nuk e kishte pr zakon t merrte npr goj t tjert. Fundja, ajo q urdhronte n at shtpi nuk ishte Nertila, por Lica Vila. Prej vitesh e ma e ruante t bijn nga duart e meshkujve, si shkaba zokn e vet. Ajo grua ska pr tu plakur ndonjher dhe ne kurr sdo t shptojm nga kthetrat e saj, ankoheshin disa nga kandidatt q, prej kundrshtimit t gjat pr dorn e Nertils, ndjeheshin t lodhur dhe t skartuar tashm. Jari nuk ndihej i skartuar, me raste i vinte n vesh ndonj fjal e Lics, vese nuk kishte mbshtetje pr shpresat e tij, pasi m e bij dukej se vrisnin lart.
    At pasdite, ashtu si tr mbrmjen, Jari Kainari vendosi ta kalonte n shtpin e tij me nj dhom e nj dritare. Nga kati i siprm, ku luhej bilardo, krrau-krrau i vinte prplasja e bilave her pas here. Ai u mor me guidn e kryeqytetit, u ndal te fotot q i plqenin m tepr, pastaj lexoi ca faqe t reja. Kur po falej dielli, e kaploi nj pasiguri pr ditlindjen e Nertils: pranoi se mund t mos kishte t ftuar, por iu duk pa gjasa q asnj kandidat t mos bhej i gjall. Prkundrazi, nj pjes i prfytyroi duke trokitur atje, makar sa pr t ln dhuratat. Vitin e kaluar, pa pasur nevoj t trokiste, Nertils i kishte arritur buqeta nga dyqani i luleve dhe, ta pret mendja, n etiketn e urimit shkruhej emri i porositsit: Me gjith zemr, Jari Kainari.
    Kjo ua kishte prer udhn pr thashetheme atyre q ishin t ftuar, por ua kishte mbyllur gojn njlloj pr gjith t paftuarit, sepse kta (sa von e kishte msuar Jari) prdornin t njjtn taktik, i drgonin lulet nga dyqani. Kurse Lica tregohej e drejt, ajo i rreshtonte buqetat pran njra-tjetrs pa dallim, sipas radhs q kishin mbrritur, edhe t kandidatve q ndodheshin t pranishm, edhe t atyre q kishin mbetur jasht.
    Mirpo, megjithse taktikn e njihte, sivjet nuk kishte pasur takatin. Ngasjen pr t porositur lule borxh, kishte mundur ta shmangte qkurse e la mbrapa Sheshin Demokracia. Ndrsa shansi i fundit, mundsia pr ta uruar Nertiln me telefon, ende nuk ishte humbur. Ai kishte telefon me kart rimbushse dhe, kur provoi pak m hert, sekretaria e operatorit e paralajmroi se kishte vetm tridhjet e katr sekonda koh pr t folur. E dinte se aq sekonda atij do ti humbisnin duke u glltitur ndrmjet fjalve t para, atyre q shprehnin urime e dshira, pa le pastaj sikur tia bnte edhe ato pyetjet, pa t cilat vshtir t komunikonte dot, pa h na thua, si je, si shkon, si po ia on, si e kalon, pyetje koti, por q taktikisht do ta lejonin m pas t hidhej drejt e n thela: Sa m ka marr malli, Nertila, dhe malli sht hall i madh, e kur do t shihemi pra?
    I kishte ndodhur njher q, pikrisht mbas glltitjeve t gjata, i kishte ardhur goja djalit dhe Nertila ishte shkrir matan: O Jari, se ke nj shkndij te zemra ti, nj shkndij q merr ngadal, por kur ndizet e sjell dritn deri n shtpin time!
    Atij i kishte ardhur pr t qar, nuk kishte hyr n diskutime me veten nse ishte nj llastim i zakonshm femror apo nj miklim i zakonshm, e kishte marr si nj prkdhelje t hatashme. Njher e nj koh nuk kishin munguar as prkdheljet n faqe. Jari nuk mund ta harronte at ditn e Shngjergjit kur, pr ta arritur m drejtprdrejt fytyrn e tij, Nertila ishte ngritur n maj t gishtave. Nj grim her ia kishte lmuar me gishtrinj njrn an t fytyrs, ia kishte lmuar mir e mir (Lica e kishte porositur se edhe molla e kuqe pastrohet, para se t kafshohet), pastaj pllaq-plluq e kishte puthur n faqe. Shngjergji shnonte ditn e par t pranvers. Vajza kishte veshur nj fustan t ri, ama fringo t ri, prej nj cope t kuqe me pika t zeza t mdha, e kshtu nusja e tij e fmijris ngjante si nusepashke. ǒfat po i sillte me at puthje krcitse, q Jari Kainari e kishte marr, prvese si prkdhelje t hatashme, edhe si premtim t prjetshm?

    Djali brofi nga tryeza me celularin n dor, ngriti nnkresn dhe u shtri mbi rroba. Nj kart rimbushse i duhej, po ku ta gjente. Vendosi q, n njfar mnyre, ta thyente betimin duke krkuar ndonj hua virtuale, q bashkmoshatart nuk e quanin borxh si at me kartmonedha n dor. Me nj sms i krkoi dikujt q, nse e kishte t mundur, nprmjet shrbimit SOS t kalonte n kreditin e numrit t tij ndonj shum modeste pr nj bised afrsisht katr ose pes minuta gjithsej, kulmi do t ishte gjasht minuta. O Zot, far ngatrrese! Duke pasur ndrmend Nertiln, me t ciln do t bisedonte, sms-n e nisi pikrisht n numrin e saj dhe tani se kthente dot mbrapsht. Kaq i turpruar u ndie, sa e mbylli menjher telefonin. Kushedi prgjigje thumbuese (dhe e kam hak, pshpriti) mund ti sillte ajo. Kushedi si po e shpotiste tek e ma, pa shiko moj Lic, zorbo sht ky far kandidati, m krkon parapagim pr urimin e ditlindjes! Haha e hihi do t qeshnin t pranishmit. Dhe nse nuk kishte t pranishm, prapseprap do t zgrdhiheshin bollshm, sepse sms-ja e tij do t shprndahej menjher, si ato nudot q qarkullonin npr celulare. Lakuriqi i nats tani po fluturon n eter, iu faneps pr veten.
    Pr t krijuar njfar izolimi, kishte futur duart nn jastk, jastkun e kishte kthyer nga t dy cepat dhe ende e mbante t shtrnguar rreth fytyrs. I kishte hipur nj val t nxehti n t gjith trupin, por prushin m t madh e ndjente n faqe dhe nuk habitej aspak q njlloj po i digjnin, si ajo q ia kishte puthur Nertila, si faqja e virgjr. Por vet nuk ishte mashkull i virgjr, megjithse nuk ishte fort i sigurt pr mnyrn e prishjes s par.
    Kaloi nj koh t gjat ashtu, duke u kthyer her n krah, her prmbys. fardo pozicioni q merrte, nga brenda ia rrihte brinjt nj val ritmike dhe kafazi i gjoksit i dukej sikur po i kriste. ǒpo ndodhte me zemrn e shkret, me at rrufepritse t emocioneve vrastare? Nuk krisej kafazi, zemra po krciste brram-brram, duke depozituar te vetja tr hallin e atij djalit. Jari nuk shtroi ndonj pyetje, thjesht pati prshtypjen se, meq prpara nuk kishte ndodhur tia rrihte brinjt ashtu, ishte pr tu besuar se zemra e tij po e zmadhonte vllimin.
    Bri nj dush t ftoht, hngri buk me kremvile t tymosura dhe u ngul srish n tryez, ku kishte celularin. Sipas Asafit, fqinjit dhe gjyshit t tij shpirtror, sa her q dikush i ikn plumbit, aq her i ka shptuar vdekjes, mirpo kush e di se far sht turpi, turpit smund ti shptoj dot, sepse ska burr nne q mund ti ik vetvetes. Tashm djali po ndihej m i gatshm pr tu ballafaquar me gafn dhe pr ta marr ndshkimin e vet.
    E hapi telefonin dhe, mbasi priti nj cop her, nuk po i vinte asnj mesazh dhe nuk po i binte asnj zile. Ndoshta ishte me fat, sms-ja e tij ishte pshtjelluar diku n serverin e madh dhe Nertils as i kishte arritur, as do ti mbrrinte. I kishte ngjar edhe atij q t mos i merrte mesazhet e t tjerve.
    Megjithat, nxitoi t verifikonte se sa qindarka i kishin mbetur nga llogaria e mparshme. Me tu lidhur me sekretarin, e ndrpreu formuln standarde Mirsevini n menun online. Pr t dgjuar gjendjen e..., ai shtypi butonin q i duhej. E pabesueshme, me t vrtet e pabesueshme. N vend t disa qindarkave, n llogarin e tij tani kishte nj shum q nuk arriti ta mbante n mend sepse, n krahasim edhe me ditn e tij m t pasur, koha q u desh pr ta shqiptuar iu duk fort e gjat. N rrethana t tilla, i krkoi vetes gjakftohtsi dhe, pr t shmangur ndonj gabim t astit, vendosi t priste.
    Prit e prit, kaloi rreth gjysm ore dhe ai provoi prsri. Ksaj here, duke dashur saktsi t rrept, nuk e ndrpreu formuln automatike. Shifrn prap nuk e mbajti mend, por kishte psuar nj ndryshim. Nj ndryshim q, megjithse kishte rritje, n vend ta gzonte, e vuri m keq n dyshime. Prderisa prap ka ndryshuar, i frshllyen fjalt teksa i nxirrte nga goja, do t thot se diku po gabohet. Me cilin t kshillohej? M afr se Asafin nuk kishte njeri, atij edhe nga dritarja mund ti thrriste. Fqinji ishte njeri i ditur, por ngaq besonte leht, shumkush n mhall e mbante pr leshko. Pse jo, e kullandriste prgjigjen kur e provokonin, edhe gomari mund t fluturoj, po t ket krah. Mos harroni, dikur ka pasur dinozaur fluturues. Mirpo Jari nuk donte t dinte se kishte ngjar dikur, por far po ndodhte tani. N rrethanat e vetmis i krkoi vetes provn e tret, mbasi m par ta mblidhte mendjen.
    Prit e prit, kaluan dyzet minuta dhe, si priti afrsisht edhe dhjet t tjera, mori celularin n dor. Kushedi prse, tani e mbante n priz. Kur zri i ngadalsuar filloi t shqiptonte shifrn q kishte n llogarin e tij, kaq u turbullua nga emocioni, sa prap nuk arriti ta fiksonte. Por nga koha q u desh pr ta dgjuar, kuptoi se shuma ishte m e madhe nga shifra paraardhse. Jo, nuk mund tu besonte veshve, as t luante rolin e strucit. Tashm i krkoi vetes provn e zjarrit. Dhe kjo e zjarrit ishte sqarimi i drejtprdrejt me operatorin e shrbimit, i cili nuk ishte kibernetik, por njeri i gjall. Me aparaturat prpara, operatori e siguroi se n numrin e tij nuk konstatohej ndonj gabim, lvizjet ishin t rregullta, madje nuk ishte udi q, me fluksin q kishin pasur, t priteshin donacione t reja.
    Ishte e thn qe djalit t mos i hiqej zori. Mjaft, mjaft, po ju lutem, iu drejtua me z bamirsve t tij, un ju jam mirnjohs dhe n t mira ua shprblefsha, por edhe e mira mund ta vras njeriun kur bhet me tepri. Dhe n ast, sapo deshi ti binte numrit t Nertils, n ekranin e celularit u njoftua pr nj mesazh.
    O Jari, i shkruante e fejuara e fmijris, se ke nj shkndij te zemra ti, nj shkndij q merr ngadal, por kur ndizet e sjell dritn deri n shtpin time. Ndodhi koh zije pr festime, megjithat sonte e solli edhe te zemra ime.
    I ra numrit menjher q ta kapte, por ajo e kishte fikur celularin. Nga droja se mos i dilte Lica dhe atij do ti mbyllej goja, nuk i ra telefonit fiks. Por edhe po ti binte, n shtpi nuk kishte njeri.

  6. #6
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Libri "Goja e Bots" i autorit Zija ela u prezantua n teatrin Metropol t Tirans

    Nj vit pas botimit t romanit "Sos, nj buzqeshje" shkrimtari Zija Cela i dhuron lexuesit romanin e ri, "Goja e Bots", i cili u prezantua sot n mjediset e Teatrit t Metropolit n Tiran.

    N kt roman, Cela flet pr qytetin imagjinar t Fifars ku personazhet dhe ngjarjet e vendosur n sken jan frymzuar nga Hamleti, ku pr komunikimin njerzor, nuk ka nevoj pr shtirje dhe as pr poza.

    "Mbas 20 vjetsh, mendoj q njerzimi ka nj mur t prjetshm, kurrizi i njeriut, pasi sa her q dy njerz i kthejn shpinn njri - tjetrit, kan ngritur n mes nj mur mes tyre ku ndrpritet komunikimi, dashuria, marrdhniet, etj", rrfen autori.

    Duke e konsideruar veten si nj shkrimtar realist q shkruan pr realitetin absurd, ela shprehet se, nuk sht kundr letersise roz, apo t ashtuquajturs letrsia e shezlongjeve.

    Romanin "Goja e Bots" kritika e ka cilsuar si t fundit t nj triptiku q nis me "Las varrezas" dhe me "Sos, nj buzqeshje". Vet Cela shprehet se, " kto jan romane me nj pavarsi t plot dhe nj bot e tr q i rrethon. Ky nuk sht nj triptik i mbyllur, prsa koh q do t shkruaj, se kjo do t jet kur t shkruhet romani im i fundit".

    Poeti Arjan Leka shpjhegon se "Goja e bots" ka nj fabul t thjesht, ndrsa mjeshtria qndron tek struktura e rrfimit.

    Zija ela sht nj nga shkrimtart m t njohur t letrsis s sotme shqiptare. Ai lindi n vitin 1946 n Shkodr dhe ka studjuar pr Gjuh-Letrsis. Autor i tregimeve realiste e plot frymzim rinor, pr aq sa mund t flitej pr realizmin n ate koh kur arti e letrsia kontrollohej rreptesisht, me stilin e veant me tregime si "Ne jetojm n Has" do t paraqitej para lexuesve me vllime t reja q tregonin konsolidimin e tij si shkrimtar.

    Suksesi n letrsi e solli shkrimtarin Zija ela si drejtues i gazets "Drita" pr disa vjet me rradhe. Ai njihet jo vetm si tregimtar por edhe si autor romanesh t suksesshme si, "Pllumbat e janarit" (1979) "Mali i tejdukshm" (1989), "Gjaku i dallndyshes" (1990), "Nj fjal me lejen e Zotit" (1995), "Gjaku im i errt" (2002), "Las Varrezas" (2005), "SOS, nj buzqeshje" (2009), etj.

    Romani i fundit "Goja e Bots" vjen si botim i Shtpis Toena.

  7. #7
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    14-09-2010
    Postime
    8
    Faleminderit
    0
    0 falenderime n 0 postime

    Pr dashurin shkruhet pas vdekjes...

    Prshndetje mesa duket nj vepr e radhs dhe mjaft e bukur sht edhe "Pr dashurin shkruhet pas vdekjes" nga Zija Cela. Ju lutem n qoft se ka ndonjri nga ju nj "link" ku ky libr prezantohet n formatin PDF t mos nguroj t ma jap edhe mua.
    Faleminderit, kalofshi mir.
    Nga hii n hi, por veten nuk e s'mbraps...

Tema t Ngjashme

  1. Legjenda dhe tregime te mome shqiptare
    Nga Eni n forumin Folklori shqiptar
    Prgjigje: 29
    Postimi i Fundit: 04-06-2010, 09:35
  2. Tregime te ndryshme fetare!
    Nga Zana e malit n forumin Komuniteti musliman
    Prgjigje: 41
    Postimi i Fundit: 24-01-2010, 03:28
  3. Astrit Kosturi: Tregime per femije.
    Nga Astrit Kosturi n forumin Voglusht shqiptar
    Prgjigje: 1
    Postimi i Fundit: 23-05-2009, 11:20
  4. Bibla Kur'ani Dhe Shkenca
    Nga Florim07 n forumin Komuniteti musliman
    Prgjigje: 8
    Postimi i Fundit: 15-04-2009, 22:26
  5. Tregime
    Nga Diabolis n forumin Shkrimtar t huaj
    Prgjigje: 0
    Postimi i Fundit: 24-11-2006, 18:42

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •