Close
Duke shfaqur rezultatin 1 deri 5 prej 5
  1. #1
    It's not enough to speak.
    Anėtarėsuar
    24-04-2002
    Postime
    354
    Faleminderit
    0
    2 falenderime nė 2 postime

    Primo Shllaku

    Edhe fjalėt shkojnė nė ferr

    Kush ėshtė?

    Primo Shllaku u lind nė Shkodėr mė 16 dhjetor tė vitit 1947. Shkollėn fillore e kreu nė qytetin e lindjes. Pasi mbaron studimet nė Universitetin e Tiranės pėr Gjuhė-Letėrsi shqipe, me propozim tė Pr.Dr. Eqerem Ēabej, emėrohet pedagog pranė kėtij universiteti, por mė pas emėrimi anullohet. I propozohet njė vend nė Institutin e Lartė Pedagogjik tė Elbasanit-sot Universiteti A. Xhuvani-, por ai detyrohet tė refuzojė pėr arsye se familja e tij transferohet nė Shkodėr. Punon si mėsues nė zonėn e Shllakut -Shkodėr, prej aty nė shkollėn pyjore e mė pas nė atė industriale. Bir i regjisorit, Artistit tė Popullit Lec Shllaku, dhe nip i helenistit dhe pėrkthyesit tė famshėm Gjon Shllaku, qė prej fillimviteve '90, Primo jeton dhe punon si mėsues frėngjishteje nė Greqi. Veprat mė tė rėndėsishme tė tij janė vėllimet poetike Lule nate dhe Hana e njelmėt e ditės.

    Botim i ri i shtėpisė sė librit OMBRA GVG, poezi, tendencė



    Aleksandra


    Shkojnė autobusat nėpėr natė.

    Zhurma e njenit duket si gjellė

    qė heshtaz valon.

    ai tė zbret te pragu i derės sime.

    Ti sjell me vete mollė,

    shkrepse

    dhe trokitje padurim

    1989



    Dyshi


    Isha i marrė kur besoja

    Se dashunia vjen.

    Jo. Dashunia ikė,

    Ikė gjithmonė.

    Dashunia s'ka ftyrė.

    Ka vetėm shpinėn.

    Ajo jeton nė shtjerrje gjithėherė,

    Jeton nė zgrip ndonjiherė.

    Si jeta.

    Jeta e vogėl, (la vie mineure)

    Qė zgjat.

    Kjo jetė e vogėl, e bame prej ne tė dysh.

    Dhe prej gjithė tė dyve tė tjerė qė janė.

    Dyshi.

    Numri ma i madh i botės.

    I pamatė.

    Botė e futun nė gjoks.

    Botė qė shtjerret.

    Botė qė rri nė zgrip.

    Botė qė zgjat.

    Prandej isha i marrė kur besoja

    Se dashunia ikė.

    Jo, dashunia vjen.

    Kthehet e vjen prap.

    Ndoshta?


    1978



    Nji plagė


    Qe, ky ishte gjaku im.

    Nji ēast ma parė ai vraponte nėpėr zemėr.

    Merre kėtė gjak dhe vene nė qiellin tand

    si diell.

    Nė s'ban,

    vene si hanė.

    Nė prapė nuk ban, vene siē asht,

    si gjak

    qė disa ēaste ma parė

    vraponte nė zemrėn time

    dhe ndoshta atje i pa,

    n'errsinėn e kuqe,

    sytė

    e tu plot drit


    1983



    Gostia


    Ne ishim pak

    Dhe kishim pak me thanė.

    Dielli ishte pėrshkue nėpėr tavolinėn tonė

    dhe ishte ndalė te pasqyrat.

    Vetėm frutat s'i kishte zanė hija.

    Dora ndiqte copat e diellit

    deri te cepi i tavolinės qė mbaronte me zgrip.



    Ne pinim ujė tė ndźjun,

    ndonji dėshironte me heshtė

    dhe na e lźnim tė heshtte

    ndėrsa dielli i radhės e prekte nė shpinė.



    Flisnim pėr motin, pėr thojzat, pėr pikturat me karbon e

    teatrin.

    Flisnim pėr kambėt e Maries.

    Ra fjala pėr frutat qė po mbaronin,

    u pėrmendėn ato qė do tė delnin.

    Pak ishim qė donim tė flisnim.

    Tė tjerėt rrinin aty tė papranishėm.



    Flisnim pėr ditėn qė shkurtohet.

    Flisnim pėr freskun e darkės.

    Flisnim pėr gjoksin e Maries.



    Na ishim pak,

    Askush s'kishte ma qejf tė fliste.

    Dikush vėrejti se kėtė radhė

    Fjalėt kishin sosė para ushqimeve.

    Krismat n'tavolinė ishin metalike,

    Krueset e dhambėve ishin mbarue tė gjitha.



    Flisnim pėr Marien, pėr vdekjen e saj,

    Ra fjala pėr vorrin.

    S'e di se kush tha se ajo ishte skelet tashma.

    Lėvizje kambėsh nėn tavolinė.

    Ky ishte shźj se fjalėt,

    nėse s'kishin mbarue,

    ishin kah mbarimi.



    Na flisnim pėr Marien,

    pėr jetėn e saj, pėr fundin,

    pinim kafe me thithje tė gjata

    dhe pyesnim vetveten

    nėse do tė delte nji tjetėr si ajo?

    1988



    Reja, mali dhe ti


    Ne fund te rruges qe more
    erdhi nje shenj kohe
    qe mbetet
    ti, mali dhe reja.
    Ishit vetem te tre.
    Vetem.
    Bota qe terheqe.
    Mes jush frynte nje ere e ftohte pa cak.
    Ju shikova
    dhe diku thelle ne mue
    dicka e vogel u keput.
    Ju ndejtet aty te ngrime,
    te ardhun prej thellesise se castit
    derisa e rrahuna e qerpikut tim
    ju shtyu edhe nje hap.
    Mbi ecjen tuej te ngadalte,
    te shpejte,
    te pame dhe ta papame
    shuhet ngadalte,
    kujtimi
    i atij casti
    tashma
    te harruem.

    Drisht, 1978




    • Ne veten e dyte


    Ti
    i vetmi kujtim i dites tjeter
    Ti
    E vetmja pasqyre e diellit te zhdukun.
    Ti
    ma pershperitesi burim i drites.
    Ti
    shkallare e imet drite qe ngjit kah inteligjenca.
    Ti
    e vetmja cice e nje shtatoreje te pazbulueme.
    Ti
    syni endacak i nje trendafili qe jeton moshen e vet blu.
    Ti
    tel i trashe kontrabasash i shkurdisur nder huj.
    Ti
    send i ndritshem qe vala hedh ne plazhet e qiellit.
    Ti
    syni ma i habitun
    ma i madh
    ma kureshtar i krejt femijenise sime.
    Ti
    cerdhe e fresket dallendyshash
    qe zemra nis pa pushim drejt botes.
    Ti
    pashkez e lumtun mbi faqen e erret te gjithesise.
    Vete shterpe, por dashnore e dashnoreve.
    Zemren prush
    synin freski.
    Ti
    e vetmja qe s'e njeh lamtumiren.
    Ti
    sy i celun me vese mbi nja balle teper tue nderrueshem
    Ti qe ne gjuhen time amtare ke emrin tingellues:
    HANA

    1985



    • Bashkekohes

    Kemi linde bashke
    dhe koha
    per ty njelloj kalon.
    nje minut yti
    per nje minut timin
    ose, per saktesi,
    nje minut yti
    per gjashte dhjete sekonda te jetes sime kalon,
    vjen, barazohet e shkon.
    Po.
    Cdo casti i imi
    asht i njajti cast i yti
    a thue se gojet tona
    mbi te njajten cice
    thithin njeheresh ranen e amshte te zgjatjes se sendeve.
    Nje dite do ta marrim vesh
    se e vetmja gja qe kishim te perbashket
    deri ne fund
    ishte saktesia e persosun
    se cdo dite e imja
    ishte saktesisht e njajta dite e jotja
    dhe se, pa e dite,
    na kishim jetue kohen e njeni-tjetrit
    me titullin ma te lehte te botes:
    "bashkekohes"
    Me duej pra, se dielli asht njeni prej nesh.
    Me duej se ky yll qe pershperit ate heshtjen e vet blu
    ndoshta asht nje fill i keputun drite
    e Koha s'rrjedh ma per te.
    Me shih si nje gja
    qe ma kurre nuk do te perseritet mbi toke,
    si nje qe ndave me te
    saktesisht
    e barabar
    cdo thermi te kohes tande.

    Dyert tona jane te verbeta
    dhe syte nuk mund te shtrengojne.
    Keta sy qe ndeshen, pyeten
    por qe s'preken, s'njihen.
    Ah, gati vdekja!
    E une kam me te dashte
    si due token.
    ate toke
    ku muzat e vdekuna nuk lane skelet
    por bar mbi syte e pleqve

    1986



    • Duer te pamunduna

    Anes Luka
    Kam mall me i pa duert e mia.
    Kam mall me i zberthye nje pulle te njohun.
    Kam deshire me u krye diku te thembra.
    Kam deshire ta deboj kete mize te syni.
    Duer mbi tavolinen e nje dasme
    Duer te medha ku pushon koha
    Duar ere te papritun mbi pemet e prehjes
    Duer qe ndezin nje qiri
    Duer qe shkruajne ne ajer figura blu
    Duer mbi grunin e ri e te vjeter
    Duer mbi tavolina, kercenuese dhe andrrimtare
    Duer qe rreshqasin pa shkrue
    Duer mbi qytet
    Duer qe marin nje hane
    Duer te besdishme qe s'i se ku t'i futesh.

    Kam mall me i pa duert e mia
    Kam mall me i ferkue duert e mia
    Kam deshire me hape dere ne doren time
    Kam nevoje me i shtri duert e mia perpara.
    Por duert e mia jane te lidhuna mbrapa.

    Duer te shendosah
    Duer skeletike
    Duer qe s'kane asgja
    Duer qe kane gjithcka pikersiht se nuk kane asgja
    Duer qe dashunohen
    Duer qe urrehen sepse nuk njihen
    Duer qe nuk duhen sepse nuk njihen
    Duer te vemendshme
    Duer te vdekuna nga vemendja
    Duer qe dallojne buzen nga thembra
    Duer qe humbasin ne pyjet e flokeve
    Duer te vdekuna pa zberthye nje gushe
    Duer te ndrojtuna ngjyre rranje
    Duer qe do te donin me qene duer.

    Kam mall me i pa duert e mia
    kam deshire me shkrue nje emen
    Kam deshire me preke
    dicka me dashje
    Asht koha me tregue me gisht.

    Por duert e mia ende s'kane linde ...

    1987



    • Gjuetare

    Binte shi ate dite
    Dhe femijet do te shkonin per zogj
    Nder xhepa llastika dhe gure
    Gure te zgjedhun te rrumbullaket

    Ate dite shiu s'kishte pushue
    por femijet e kishin lane te shkonin
    Kercitnin guret neper xhepa
    Shkrehnin llastikat ne te thate.

    Varg u nisen femijet neper shi
    Shoshokut i shkelnin thembrat
    Grate shihnin ne enderr fundin e tyne
    Burrat shihnin cigaret deri afer thonjve.

    Nje per kacube rrinin femijet neper prita
    Shiu u lagte floket, duert, syte e shpinen
    i njajti shi binte mbi zogjte e strukun
    Prandej rrinin thelle ne zemer te ferrave.

    Priten me ore femijet kalimin e ndonje zogu
    Iu ngrine gishtat ne lastika te pashkrehuna.

    Me shi u kthyen femijet, m eshi ashtu si dolen
    Neper ajrin blu te dites qe mbaron
    i fshehen rrobat, kepucet, i ndrydhen teshtimat
    Por askush s'i pyeti, si qysh e tek.

    Nen shi shkuen, nen shi erdhen
    Me gure u nisen, m egure u kthyen
    Zogjte kishin mbetur prej shiut nder skuta
    Ai shi prape binte krena te tyne ne shtreten.



    • Simfoni


    Moxarti asht semunde.
    Puthjet mund te mbaronin.
    Moxarti lengon.
    Une gjeta fjale te reja.
    Moxarti dha shpirt.
    Ne kemi nje cast lodhjeje per kujtimin tone.
    befas Moxarti ngjallet
    Nje tjeter simfoni po lindet.
    Kesaj here autoret jemi na.

    1986


    • Kepucet

    Me vrisnin kur ishin te reja
    Tashti
    qe kamba i ka ba per vete,
    jane vjetrue.
    Ishte nje cast vec,
    kur s'me vrisnin fort
    e s'ishin te vjetra fort.

    1987


    • Kryet e gjelit

    Ne livadh kryet e nje gjeli qe kendonte.
    Syni i poshtem
    mbi bar te ashper
    qe ther si fjale.
    Syni i siperm
    drejt nje qielli te gjane
    si heshjte.
    Shikimi i tij si pyetje retorike.
    Qielli, e vetmja liri.
    Heshtja e vetmja shkence.
    Dashunia i vetmi dimension.

    1989


    • Krim i persosun

    Nje diktatori

    E mbolli aren e Buzeqeshjes me miser te verdhe gjeorgjian
    Nxorri jashte ligji Pasten e Brushen e dhambeve.

    1992



    • Peshku i vogel

    Ate dite lumi po shterrte.
    Mbeti pa grope
    peshku
    dhe perhere e ma i vogel
    bahej rrethi
    i rruges se tij

    Nje diell i nalte
    ia merrte ujin gropes,
    nje toke e rreshkun
    ia thithte ujin gropes.
    Peshku
    rrotullohej perhere e ne rrathe ma te vegjel,
    ma ta vegjel.
    Shpina e tij e murrme
    u duk si gunge mbi uje.
    barku i tij ndeshi ne zall.
    Nje diell i nxehte ia thithte ujin,
    nje zall i rreshkun ia vidhte ujin
    peshkut.
    Ky peshk i vogel
    s'mund te rrinte ma vec ne bark.
    Syni i tij shihte ne ajer,
    tjetri vec koken e turbullt.
    Mbas pak ai mbeti,
    hasi ne toke
    dhe miza celiku iu ndalen mbi sy.
    Ai u hodh.
    Diku nder make
    stuhia kish shperthye
    me shi e me rrebesh.
    Ujenat e qiellit,
    te bame ujenat e tokes,
    po vinin neper zall
    ne drejtim te peshkut te vogel
    qe luftonte me mizat prej celiku.
    Lekura po i thahej peshkut
    me nje blu te panjohun.
    Uji po vinte
    me ballin e vet te shkumezuem,
    po vinte drejt peshkur.
    Ai perhere e ma rralle perpelitej.
    perhere e ma fort ...
    Dicka si jeta a vdekja
    e shqetesonte peshkun e vogel.
    Uji po mberrinte
    tue e lage zallin me shkumen e vet kakao.
    E ndieu peshku rropamen e ujit
    qe po vinte afer,
    e ndjeu ...
    Ah, po te arrije, po te arrije ...
    U ngrit peshku nalt me furi,
    mizat u shperndane,
    trupi ju njom.
    Furia e vales
    e shtyu ne nje amull.
    U peshtet per breg
    dhe, me gojen e hapun,
    merrte nje fryme me zor.
    Erdhi uji, erdhi uji,
    i dha vetes peshku,
    por trupi s'iu bind ma.
    brenda tij sendet po ndaheshin.
    I dha prape vetes qe te ndreqej.
    Dicka si truni a zemra a muskujt
    nuk i punonin ma peshkut.
    Erdhi vone ky uji erdhi vone.
    Te vinte atehere kur u duken te parat miza.
    Atehere te kishte ardhe ...
    Mizat prej celiku u duken prape.
    Kesaj here peshku ishte i tyne ...

    1986 -1988
    Fotografitė e Bashkėngjitura Fotografitė e Bashkėngjitura  
    Ndryshuar pėr herė tė fundit nga dikeafajtore : 09-04-2005 mė 16:24

  2. #2
    Warranted Maska e Qerim
    Anėtarėsuar
    06-12-2003
    Vendndodhja
    Home
    Postime
    1,655
    Faleminderit
    0
    6 falenderime nė 6 postime
    cdo me thene "Brushen" ??

  3. #3
    i/e regjistruar
    Anėtarėsuar
    13-02-2010
    Postime
    31
    Faleminderit
    0
    0 falenderime nė 0 postime
    Nje nga poetet per te cilet bota shqiptare dhe e huaj do te gjemoje shume ne te ardhmen.

  4. #4
    Perjashtuar Maska e land
    Anėtarėsuar
    12-12-2003
    Postime
    7,831
    Faleminderit
    0
    29 falenderime nė 28 postime
    Kush pjerdh per poete ne kohet moderne ahahaha

  5. #5
    i/e regjistruar
    Anėtarėsuar
    13-02-2010
    Postime
    31
    Faleminderit
    0
    0 falenderime nė 0 postime
    Eshte po e njejta ecuri si dhe me pare. Keshtu, poetet e fitojne lavdine me se shumti pas vdekjes. Sepse ne kohen e tyre, askujt s'i behej vone se cfare shkruanin.

Tema tė Ngjashme

  1. Kah po shkojne shqiptaret e Maqedonise
    Nga Shkupi nė forumin Shqipe nga Maqedonia
    Pėrgjigje: 65
    Postimi i Fundit: 15-01-2008, 09:40
  2. Pėrgjigje: 30
    Postimi i Fundit: 28-11-2005, 01:13
  3. Une dhe fjalet
    Nga nitROSHI nė forumin Letėrsia shqiptare
    Pėrgjigje: 17
    Postimi i Fundit: 11-11-2004, 16:50
  4. Skifter Kellici "Politikantet shkojne ne Mars"
    Nga kolombi nė forumin Shkrimtarė shqiptarė
    Pėrgjigje: 2
    Postimi i Fundit: 06-10-2004, 14:39
  5. Kur fjalet heshtin, heshtja flet...
    Nga dikeafajtore nė forumin Letėrsia shqiptare
    Pėrgjigje: 5
    Postimi i Fundit: 20-10-2002, 11:01

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund tė hapni tema tė reja.
  • Ju nuk mund tė postoni nė tema.
  • Ju nuk mund tė bashkėngjitni skedarė.
  • Ju nuk mund tė ndryshoni postimet tuaja.
  •