Selam Alejkum,
Nuk e di une cka cani koken me kete muhabet ketu !!!, fara arabe faktikisht nga tronditjet qe ja u solli xhingis khani e deri ne ditet tona e ka humb fijen mbi aftesine e shtetformimeve dhe qeverisjeve. Akoma meret me teorizma. Ne fakt ndash ibn tejmije, e ndash ndjekesit e tije ne vijim nuk kane dale nga kallepi i te menduarit. Faktikisht cdo perpjekje ne sferen intelektuale dhe krijimtare eshte nje "shlejf" si ato rrotat e vetures ne VEND.
Fati i islamit tash e 800 vjet nuk eshte ne duar te arabeve !!!, puna e tyre ka mare fund, dhe pikerisht ki realitet qe e ndjejn "ndergjegjesisht" si te ikur nga dora, ju dhemb aqe shume, saqe ne kerkim te arsyeve e kryejn ate "shlejfin" panderprere. Pra, pak a shum, krijimtaria e cfaredo dijetari nga fara arabe miret ne thelb pikerisht me arsyet PSE e humbem ate qe kishim.........dhe pikerisht pyetja PSE ja u shtron edhe hapesiren ku perqendrohet krijimtaria e tyre. Ajo cdohere e ka nisme shek. e 13 !!!
Une nuk kisha thane se abdul vehabi e ka ndjek nje politike te huaj, por gjithsesi e ka patur politiken e vet dhe i ka mbrojt pikerisht interesat e veta. Bashkpunimi i tije me anglezet ka qene thjesht me preteks praktik dhe ju ka sherbyer interesave te tija. Ndoshta qe te dy anet kane qene te mendimit se njeri ja fut tjetrit.
Kush e ben "muslimanin" me nje fetva "qafir" dhe keshtu e nxjer per ne gjah si kafshen kur e ka sezonin, nuk eshte gje tjeter vetem se nje interesxhij i klases me te larte dhe me te ftohte. Feja ne kete relacion eshte thjeshte nje VEGEL, nje MEKANIZEM i aprovuar brenda kohes, dhe me nje efekt jashtzakonisht te madh ne arritjen e synymeve te cfaredo kahje. Feja mund te perdoret ne senzin pozitiv dhe negativ ne te njejten shkalle.
Thjesht, Ibn Khaldun ne shqyrtim sociologjik te tije e perdor nje fjale qe e pershkruan pakez kete qe kam ne synym dhe e quan ate "asabija", qe une e kuptoj si "inteligjence emocionale" qe edhe e kame perdore shpesh here ne rrefimet e mija ketu. Asabija eshte gjithperfshires mbi kuptimin e nje grupi te gjendjes se tije ne aspektin kulturore, moral dhe ethik por edhe ate material. Nje asabije e freskte eshte shkaktari per aritjen e aspiratave te nje grupi, kurse kur ai grup e arin qellimin fillon nepermjet te dekadences ta zbeh asabijen deri sa ai grup te "mundet" nga nje grup me asabije te fresket. Keshtu ibn haldun i shpjegon rradhazi ndryshimet politike ne boten arabe pas shkaterimit te kalifatit qe prinin abasidet.
Faktikist qe nga ajo kohe (hilafeti abasid), ne vendet arabe zhvillohet nje lufte retorike e cila krejtesisht sherbehet nga "asabijen", pra energjine e gjeneron nga ajo, dhe natyrisht ashtu edhe pasqyrohet brenda historise te ketyre vendeve shume qarte dhe kthjellet. Vetem ata qe nuk kane sy ne koke, dhe faktikisht jane te indoktrinuar ne "asabijen" e tyre, jane ne ate gjendje mendore qe te ja mbajne anen dikujt nga ato vise.
Per ta pare destruktivitetin e cfaredo levizje nga bota arabe mjafton te shikjohet trajtimi i periudhes osmane nga ata, e cila eshet trajtuar ne rrangun e armikut !!!
Nuk do mend qe nga ajo pjelle sa e sa dijetare te hakut te dalin (pjesa dermuese e tyre sigurisht edhe hakikat), duhet te shikjohen me rezerva !!!, por gjithsesi, ne jemi shqiptare, dhe kultivojm tash e 600 vjet shkollen hanefije, dhe per ne eshte e qarte, se cilen "asabije" e kemi ne shpirtnat tone, pra, pikerisht kesaj duhet edhe te ja hapim dyert dhe ta zberthejm ne synymet tona, natyrisht, askush nuk e kalon Kuranin dhe Hadithin, dhe pikerisht ketu qendron faktori kryesore qe na ben mos ti hetojm "mjegullnajat" qe na krijojn.
Selam



Përgjigju Duke Cituar
. 


Ruaj Lidhjet