Close
Faqja 2 prej 16 FillimFillim 123412 ... FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 21 deri 40 prej 303
  1. #21
    i/e regjistruar Maska e Llapi
    Anėtarėsuar
    08-08-2002
    Postime
    20,251
    Faleminderit
    25
    95 falenderime nė 91 postime


    Ndryshuar pėr herė tė fundit nga Llapi : 13-12-2005 mė 21:48
    Lista e Injorimit: Pirate of Love,referi_1, Le dévoué, Zagor,ane,beni33.

  2. #22
    i/e regjistruar Maska e Llapi
    Anėtarėsuar
    08-08-2002
    Postime
    20,251
    Faleminderit
    25
    95 falenderime nė 91 postime
    Stadiumi i Lushnjės merr emrin e komandantit legjendar Adem Jashari


    Tiranė, 22 dhjetor 2005 (Kosovapress) Time: 15 : 11

    Kėshilli Bashkiak i Qytetit tė Lushnjės, me vendimin nr.55, vendosi tė ndryshojė emrin e Stadiumit tė qytetit tė Lushnjės nga “Roza Haxhiu” nė "Adem Jashari" - hero i Kosovės, ndėrsa vendimi ėshtė miratuar edhe nga nėnprefekti, Abaz Hajdari.
    Lista e Injorimit: Pirate of Love,referi_1, Le dévoué, Zagor,ane,beni33.

  3. #23
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime

    Smile Rrefim i jashtezakonshem i Rifat Jasharit: Historia e familjes Jashari

    A SI I SHPETOI SHABAN JASHARI PUSHKATIMIT NGA PARTIZANT E MAL SADIKUT


    Si bente pushteti jugosllav presion ndaj familjes Jashari?- Pse ai pushtet i frikesohej aq shume autooritetit te Shaban Jasharit ne Drenice? – Si i shpetoi mixha Shab an pushkatimit nga partizanet e Mal Sadikut? – Pse Dervish Kopriva deshironte ta beje Shaban Jasharin, komisar politik te ushtrise se tij? – Si e gjen viti l968 familjen e Sha ban Jasharit?

    Zeri: Para viteve te renda te izolimit l952-l958, mixha Shaban burgoset nga pushteti i atehershem. Sa qendron ai ne burg dhe si lirohet?

    „GJYSHI SHITI SHTATE KRERE BAGETI PER TA NXJERRE SHABAN NGA BURGU BABEN”

    Rifat Jashari: Baba Shaban nuk ka qendruar kohe te gjate ne burg. Babagjyshi atehere mbante shume bageti dhe vendos t`i shese disa prej tyre per ta nxjerre ate nga burgu. Kete e ben permes disa malazezeve, te cilet paskan jetuar ate kohe ne Skenderaj, e per te cilet thuhet se gjoja paskan qene njerez te drejte. E takon babagjyhi njerin prej tyre dhe me parate e shtate buallicave qe i kishte shitur, permes ketyre malazezeve e nxjerr Shabanin
    Rreth viteve te 5O-ta Dervish Kopriva mundohej ta formoje ushtrine dhe i kishte thene babait:“Ne qoftese mundemi me ba punen per me formue nje ushtri tonen, atehere ti Shaban do ta udheheqesh politiken e saj, do te behesh komesar" prej burgut i cili ne kohen kur ishte burgosur i kishte pasur 28 vjet. Pra, eshte dashte te shkrihet diēka prej pasurise se familjes qe te lirohet Shabani prej burgut. Ne ate kohe une kam qene 5-6 vjeēar dhe nuk me kujtohet shumeēka.
    Ajo qe me ka mbetur ne kujtese eshte dita e lirimit te babait prej burgut, i kishte te veshura nje pale rroba ngjyre kafeje dhe ne koke mbante ate dite nje kapele.Zeri: Ne nje rrefim te mehershem Mixha Shaban ka rrefyer se si pushteti ka dashur ta dergoje ate per te punuar si mesuses ne Gjilan, ne Gollak, por ai nuk e kishte pranuar?

    Rifat Jashari: Kjo eshte e vertete. Babai gjithmone ka qene i percjellur dhe i ndjekur nga pushteti, deri ne momentin e fundit te jetes se tij. Pushteti e ka pasur parasysh ate si mesues e intelektuar qe ishte ne ate kohe ne Drenice, prandaj UDB-ne, e kane penguar dy gjera: e para, pse babai na mesonte drejt neve femijeve te tij, dhe e dyta, autoriteti i madh qe kishte ne Drenice. Shpesh ka thene se jane dy gjera qe e mbajne njeriun te forteorali dhe moslakmia. Si mesues qe ishte ,kishte moral dhe karakter te forte, prandaj UDB-ja, mendonte qe ta bente per vete, sepse e dinte se po e pati prej vetes Shaban Jasharin, munnd dte kete edhe shume te tjere ne Drenice.Por, ai i kishte analizuar keto pune dhe nuk kishte rene ne lajkat e pushtetit, bile thoshte:“Ma mire me hek e me u flijue vete, sesa me marre ne qafe shume njerez te tjere“.

    Zeri: Pasi qe nuk ia del ta perfitoje mixhen Shaban, pushteti vazhdon serish me presion te madh ndaj familjes suaj. Cilat forma te presionit i perdorte ne ate kohe pushteti?

    Rifat Jashari: Shkaku kryesor i presionit ngaj familjes sone ishte refuzimi i babait per te bashkepunuar me pushtetin. Pas kesaj, UDB-ja, ka perdorur forma te tjera te presionit. Filluan te na bejne presione dne aspektin ekonomik duke menduar se keshtu do te na thyejne. Bile me kujjtohet se nje „udheheqes i yni „ i asaj kohe, bashkepunetor i regjimit, pati thene me vone se „nese don t` i gjunjezosh shqiptaret, atehere ndalojuani buken“. Qe te mos ndodhe kjo qe e donin ata, babai mundohej qe me djersen e vet te na krijoje neve nje te ardhme e jo te varemi nga pushteti apo dikush tjeter. Shpesh e ka pasur zakon te na thote:“Babo, skamja i ka dyert e ēelikta“. Kur je fukara dhe kur femija te kerkon buke e s` ke ēfare t` i japesh, thoshte ai, detyrohesh qe ndoshta edhe ne dere te hasmit me shkue. „Punoni, nese doni te jeni dikushi, te forte, te pasur dhe te shendoshe nga mendja“. Sa per presionet qe i beheshin, s` eshte trembur kurre prej tyre.“Zoti na ka fale neve qe te jemi Zot te kesaj toke dhe i kemi borxh vetem atij“- thoshte ai. Ai ka qene jo vetem prindi im, i Hamzes e Ademit, por ka qene edhe mesuesi jone dhe i femijeve tane.

    Zeri: T`i kthehemi pak Luftes se Dyte Boterore si periudhe. Cfare mund te na thoni per jeten e mixhes Shaban gjate kesaj lufte, thuhet se ka pasur shume probleme si me serbet ashtu edhe me partizanet?

    Rifat Jashari: Edhe ajo kohe ka qene e veshtire per bablokun.Ai i ishte bashkangjitur prej fillimit e deri ne fund Shaban Polluzhes. Babagjyshi dhe babai jo qe kishin pasur pro bleme me serbet, sepse ato ishin te perhershme, por edhe me vete shqiptaret, sidomos me partizanet.
    Kishin pase ardhe nje nate ne shtepine tone te vjeter dy kateshe partizanet. Dikush prej tyre i kish pas thene babgjyshit Muratit:“Hajde ti i Zoti i shpise e kallxona diēka...“ sepse partizanet e kishin pase shprehi qe kur te shkojne dikund, te kerkojne muhabet te mire prej te zotit te shtepise e po ashtu edhe te hane mire...Babgjyshi ua kish tregue nje barcolete qe disi t` u jepe te kuptojne se edhe ballistet dhe partizanet shqiptare jane vellllllezer dhe kot po vriten mes vete...Por, ec e shpjegoju atyre qe s`kuptojne. Nje nate, ne oden tone ishin per konak dy balliste nga nje fshat fqinj, nga Kryesheci, por Babgjyshi atehere mbante shume bageti dhe vendos t`i shese disa prej tyre per ta nxjerre baben (Shabanin) nga burgu.Kete e ben permes disa malazezeve, te cilet paskan jetuar ate kohe ne Skenderaj. E takon babgjyshi njerin prej tyre dhe me parate e shtate buallicave qe i kishte shitur, permes ketyre malazezeve e nxjerr Shabanin prej burbut. Kur merret vesh se po vinte ne fshat nje brigade e partizaneve prej Shqiperise, ata ēohen e ikin sepse e dine se do te pushkatohen ne vend po u zune nga partizanet. Mirepo, ēka ndodh? – Vjen pastaj te shtepia jone Mal Sadiku me ate brigaden e tij te partizaneve nga Tropoja, per te cilet thone se kane qene agresive dhe kane pushkatuar njerez. I nxjerre babgjyshin Muratin dhe babain Shabanin per t` i pushkatuar te gardhi, mirepo per fat, i shpeton nje milic vullnetar qe ishte atehere, duke garantuar se nga shtepia jone nuk kane dalur ata dy ballistet. Mal Sadiku i thote babgjyshit, se don me ia marre te vetmin djale-Shabanin dhe kerkon qe ta percjellin deri ne Mikushnice, Babgjyshi i thote: „Po vi une se Shabani eshte i ri“, dhe e percjelle ate deri ne Mikushnice. Atje Mal Sadiku, ia heq babgjyshit prej krahu japangjen (nje lloj palltoje prej leshit), qe paska qene e mire, dhe me paartizanet e tij e rrezojne duke e futur me koke ne bore. Megjithate, shpeton disi nga pushkatimi dhe ata partizanet vazhdojne rrugen me tej... Kete ngjarje, e kam degjuar dudke e treguar disa here baba Shaban. Sa here qe babgjyshi apo baba kane treguar per historine e tyre, ajo vertete ka qene e dhimbshmse.

    DERVISH KOPRIVA DONTE QE SHABAN JASHARI TE JETE KOMESAR
    POLITIK I USHTRISE SE TIJ

    Zeri: Pas mbarimit te Luftes se Dyte Boterore, problemet me pushstetin megjithate nuk marrin fund?
    Rifat Jashari: Jo, veq sa dijne e shtohen. Me ka treguar babai se ne kohen e Dervish Koprives, pra rreth viteve `5O, Dervishi qe jetonte si kaēak maleve te Drenices, kishte kontakte me b a bain qe ne ate kohe ishte mesues i respektuar ne Drenice. Dervishi mundohej, ta formoje perseri nje force te armatosur sepse, pas Luftes se Dyte Boterore punet per ne shqiptaret ne Kosove nuk kishin shkuar mire.
    Pas mbledhjes se Bujanit, dhe pas dredhive qe ne kurriz te shqiptareve i bente regjimi i atehershem serb, Dervishi kishte menduar dhe llogaritur se edhe populli shqiptar dudhet ta kete te drejten qe te vendose vete per fatin e tij: t` i bashkangjitet Shqiperise ose te mbetet ne Jugosllavi, por t`i kete te drejtat e barabarta me te tjeret. Per keto qellime Dervish Kopriva mundohej ta formoje ushtrine dhe i kishte thene babait:“Nese mundemi me ba punen per me formue nje ushtri tonen, atehere ti Shaban do ta udheheqesh politiken e saj, do te behesh komesar“.
    Mirepo edhe ketu punet deshtojne sepse Dervishin e zene, ndersa ne bllokun e shenimeve te tij, policet e kishin pas gjetur emrin e babait, per ēka shkojne dhe prej ores se mesimit e nxjerrin ba bain qe punonte si mesues, dhe e ēojne ne burg. Pastaj siē tregova me pare, babgjyshi e liron prej burgut duke paguar para te medha permes atyre malazezeve. Pastaj vijne ato vitet e renda ndersa presioni i vazhdueshem i serbeve rritej, jo vetem ndaj familjes sone, por edhe ndaj shume familjeve te tjera, disa prej te cilave, detyrohen te marrin rrugen e mergimit e te shkojne ne Turqi e ne vende te tjera. Por, krejt ate kohe te veshtire, babgjyshi dhe babai i perballojne dhe nuk e leshojne vendin duke i bere keshtu nje nder te madhe veti, por edhe neve pasardhesve te tyre.

    BABE E DJALE BASHKE NE DEMONSTRATAT PER FLAMUR

    Zeri: Viti l968, siē dihet ishte nje vit shume i rendesishem per ne si komb. Si kujtohet ne familjen Jashari ky vit, a ka ndonje te veēante?

    Rifat Jashari: Pjesemarrja ne demonstratat e atehershme dhe ngritja e flamurit kane qene gjera te cilat babai i ka perjetuar. Thjesht, viti l968 dhe protestat e atehershme me ngritje te flamurit, kane qene diēka qe jane perkrahur dhe mbeshtetur si nga babai ashtu edhe nga shume te tjere ne ate kohe. Viti l968 ka qene nje fillim i historise se re te shqiptareve te Kosoves sepse veē ishte mundur frika e mehershme dhe babai ka qene i angazhuar dhe pjesemarres i drejtperdrejte ne ngritjen e flamurit ne Skenderaj. Ne ato protesta bashke me babain ka qene edhe Hamza. Nje vit pas ketyre demonstratave shkova ne Gjermani.

    Zeri: Si lindi ideja qe te shkoni ne Gjermani, si u mor ky vendim, ēfare te tha atehere mixha Shaban?

    Rifat Jashari: Ideja ka qene e imja. Atehere, permes Byrose per Punesim te Skenderajt. Ne vitin l973 , Hamza e pati mbaruar sherbimin ushtarak dhe une e mora nja 5 muaj ne Gjermani, por nuk deshti te rrije me shume dhe tha: „Gjermania s` qenka per mua“. U kthye prej atje dhe u punesua ne Fabriken e Municionit. Hamzen nuk e ka terhequr kurre gurbeti dhe vendi i huaj. Ishte e mundur te dilej jashte. Nje dite isha duke ndejtur para dyerve te oborrit, kur qe andej po kalojne disa djem te Prekazit, te cilet kishin qene ne Skenderaj dhe ishin shkkruar, qe te shkojne per te punuar jashte Kosoves. Fola me ta dhe i pyeta se ku ishin? Ata me thane se kishin qene ne Skenderaj per t` u regjistruar qe te shkojne ne Gjermani. Bera edhe une si ata. Shkova te nesermen te daja Selim (Rraci) qe punonte ne Byrone per Punesim ne Skenderaj. Ai me pyeti:“A ke biseduar me Shabanin per kete pune dhe a te ka lejuar?“. Po, i thashe edhe pse te them te drejten se kisha pyet fare. Por, une menndoja, te dilja te punoja dikund sepse ne kushtet e atehershme, ishte veshtire ta kaloje jeten perpara. Derisa me ka ardhur thirrja, babai nuk e ka ditur. Thirrjen ma solli nje nip i cili duke menduar se e dijne te gjithe per kete pune me tha:: „Qe daje, te ka ardhe thirrja me shkue ne Gjermani“. Babai u befasue dhe tha:“Cfare thirrje more....“ Pasi e kuptoi se per ēka behet fjale, me tha:“Qysh po shkon aq larg, a e dind se duhet tri shtete me i kalue per me mb erri atje?“. Po e provoj, i thashe, kjameti nuk behet. Te them te drejten, babushit nuk i erdhi mire qe une shkova ne Gjermani , sepse isha velllai me i madh ne familje, ndersa Hamza e Ademi ishin ende ne shkolle dhe mbetej nje mungnese ne shtepine tone. Megjithate, ai nuk e ka pase zakon te te pengoje per asgje. Para se te nisesha me tha:“Nese s`te pelqen atje, kthehu se gurbeti me zor s`mbahet“. Prej asaj kohe, o po kthehem kesaj vere, o ketij dimri, por jo, sot e kesaj dite ende jam ne pune ne Gjermani....

    „ GJERMANIA S`QENKA PER MUA“, THOSHTE HAMZA”

    Zeri: Me ēka eshte shenuar periudha l968-8l, ne familjen tuaj?

    Rifat Jashari: Une e kam degjuar babain duke thene se vullneti per te nisur qe te punohet shume per ngritjen ekonomike te familjes, ka nisur ne vitin l979, per arsye se ai kishte llogaritur ne ate kohe, se periudha e veshtire per shqiptaret e Kosoves kishte kaluar. Deri atehere, babai kishte punuar aq sa per ta mbajtur familjen dhe me teper i kishte kushtuar rendesi problemit ēka do te behet me te ardhmen e djemve dhe nipave te tij dhe te shqiptarevee si teresi. Ai e permend vitin l979 si nje vit kur fillon kthesa e madhe e familjes sone. Bile, babai thoshte se prej ketij viti per dhjete vjet rresht i ka dhene shume zor punes duke e arsyetuar kete me siē thoshte ai“e kam pa se po fillojne te ndryshojne gjerat, po levizin per te mire dhe familja duhet te perparoje“. Gjate kesaj kohe vetem une isha jashte Kosoves, ndersa te gjithe te tjeret, punonin ne ekonomine familjare ne Prekaz. Gjate kesaj periudhe Hamza, vjen ne Gjermani, po nuk rrin me shume se 5 muaj dhe kthehet ne vendlindje.

    Zeri: Kur ka ndodhur kjo dhe pse erdhi Hamza ne Gjermani?

    Rifat Jashari: Ne vitin l973, Hamza e pati mbaruar sherbimin ushtarak dhe une ia dergova garancionin e ai erdhi e ndejti nja 5 muaj ne Gjermani, por nuk deshti te rrije me shume dhe tha:“Gjermania s`qenka per mua“. U kthye prej atje dhe u punesua ne Fabriken e Municionit, ndersa une mbeta edhe me tej atje. Thjeshte Hamzen nuk e ka terhequr kurre gurbeti dhe vendi i huaj.


    „KUR T`LUFTOJ UNĖ, KANE ME SHKRUE SHTATE GAZETA“, THOSHTE TAHIR MEHA”

    Si shkojne ne Turqi Rifati e Hamza per te marre pamflete pas demonstratave te vitit l98l? –Si i shpjegonte ne ate kohe Shaban Jashari babait te tij Muratit ēka shkruanin gazetat serbe? – Cka i lidh Jasharet me Tahir Mehen? –Si e organizoi Shaban Jashari varrimin e Tahir Mehes? – Cka thoshte ministri i atehershem jugosllav i Puneve te Brendshme Franjo Herleviq per rrethimin e Tahir Mehes ne Prekaz?

    Zeri: Me heret thate se vitin l979, mixha Shaban e ka permendur si vit te kktheses ne familjen tuaj. A ka ndondje shpjegim te posaēem kjo?

    „PO U BE KOSOVA REPUBLIKE SOT E DHJETE VJET, SIKUR ME U BA SOT“ THOSHTE SHABAN JASHARI NE VITIN l98l »

    Rifat Jashari: Baba Shaban thoshte se ne ate vit e kishte pa fillimin, se punet po leviznin ne drejtim te mire edhe pse thoshte duhet ende shume shume pune e sakrifice, por nuk mundet me asgje qe t`i ndaloje shqiptaret qe te shkojne perpara. Me l979 ka vleressuar se rreziku qe populli yne te asimilohet ka kaluar dhe i pershkruante, edhe fazat qysh kishin rrjedhe ngjarjet deri ne ate kohė. Nje profesor, i angazhuar ne livizjet e vitit l98l ne te cilen levizje ishin te angazhuar edhe Hamza e Ademi, i kishte thene babes ne nje ndeje dikdund pas demonstratave te atij viti:“Per gjashte muaj, do ta kemi Republiken e Kosoves, o Shaban“, ndersa ba bai ia kish pas kthyer :“Degjo more djale, po u be kjo pune sot e dhjete vjet, do te me duket si te behej sot“. Pasi i kane varrosur Tahir dhe Nebih Mehen, ai inspektori shqiptar i thote babes Shaban se edhe ai si shqiptar e ndien veten keq qe ceremonia e varrimit te Tahirit ishte e pazakonshme per shqiptaret, dhe se i kupton zakonet e popullit te tij, por pferserit se policset shqiptare „nuk kane asgje ne dore dhe s`mund te bejne kurgja“. Megjithate, babai e ka udheheqe varrimin e Tahirit dhe atij i kane bere nje nderim si duhet. Ai thoshte ne ate kohe se tash do dte filloje te lulezoje ky vend, por duhet ende gjak dhe sakrifice. Me kujtohet qe baba Shaban thoshte qe njerezit punojne tri llojesh: disa punojnne veq me trup, disa te tjere veq me mendje, ndersa disa te tjere me trup dhe me mendje. Me i miri, thoshte ai, eshte njeriu qe punon edhe me mendje edhe me trup.
    Une mendoj se babai ka qene i detyruar te punoje me mendje dhe me trup, sepse s`ka pasur mundesi t`i perballoje ndryshe rreziqet qe i kanoseshin. Ai ishte po ashtu shume i informuar. Ne ate kohe, ai kishte lexuar nje gazete ne gjuhen serbe, me duket „Borba“ kishte qene dhe ishte koha kur s`ekzistonin gazeta ne gjuhen shqipe dhe i kishte thene babait te tij Muratit: “Paska me ardhe nje kohe kur njeriu paska me fole ne Amerike, ndersa ne paskemi me e pa ate ne oden tone“. Ai kishte lelxuar keshtu dhe mund te them se ne baze te shtypit, e ka njohur mire politiken qe behej ne vendet perreth dhe ne vende te tjera te botes. Ai e thoshte po ashtu se njeriu duhet te mesoje shumeēka, bile disa here e ka thene se eshte mire qe edhe gjuha e romeve te mesohet.“Ne dash me njofte tjetrin, duhet me ja dite punet“, thoshte ai, duke shkuar gjithmone kah ajo qe se pari te studiohen problemet, e pasgtaj te veprohet. Babai e kishte njohur mire UDB-ne dhe Serbine dhe ne disa raste e kam degjuar vete duke thene:“Keto qe po ndodhin me planet e serbeve jane bere nga akademiket“. Serbi e mbyt femijen e vet vetem per ta krijuar nje shkas, qe ta fillojne ndonje aksion kunder te tjereve, tregonte ai. Babai na e ka shpjeguar shume mire neve dhe nipave te tij historine e Ahmet Delise, te Azem Bejtes, edhe pse, ai ishte i lindur ne vitin kur Azemi e ka bere luften dhe ka vdekur (l924). Kur ai shpjegonte diēka nga historia, gjithmone thoshte kujtoje te keqen, por mos punoni ashtu, percille kohen ēka ka ndodhur dhe shihe veten qe e ardhmja te mos te zere aty. Ai gjithmone tregonte se njerezit kane luftuar edhe me sepate, ndersa dinjitetin s`e kane humbur.

    Zeri: Pjese e historise se familjes suaj jane edhe lidhjet e miqesise me familje qe kishin autoritet ne Drenice....

    „MOS MERR ĒFAREDO MIKU...“

    Rifat Jashari: Babai apo njerezit e menēur ne ate kohe, thoshin shpesh:“Mos merr ēfaredo miku“, sepse po more ndonje mik qe nuk eshte bime e shendoshe, te tille do te jene edhe nipat dhe mbesat. Per kete arsye, kur kane dashur te lidhen miqesi ne ate kohe, pleqte e kane hulumtuar edhe mikun :a eshte i paster dhe i forte kah morali. Per kete arsye ne kemi lidhur miqesi me familje , te cilat kane qene te mira dhe te pasterta kombetarisht.Jemi munduar qe sikur kur te zem nuse, ashtu edhe kur te fejojme ndonje vajze, miku te zgjidhet. Edhe sot, pas luftes, mundohemi ta ndjekim kete tradite. Nena jone Zahidja, ka qene mbese e Shaban Polluzhes, dhe rrethi yne familjar gjithmone lidhet me ngjarje te ndryshme te cilat kane te bejne me ēeshtjen kombetare, me njerez te cilet jane munduar te bejne diēka per ēeshtjen kombetare.

    Zerialojme te viti l98l. Dihet se Hamza e Ademi kane qene pjesemarres aktive ne keto ngjarje, pastaj ndodh edhe rasti i Tahir Mehes. Cka mund te thuhet per familjen Jashari ne vitin l98l?

    Rifat Jashari: Ne familjen tone s`ka pasur komente te tjera rreth ketyre ngjarjeve perveē atyre se gjithēka eshte duke levizur perpara, pavaresisht sakrifices. E tere familja ishim te angazhuar ne keto ngjarje. Personalisht une kam qene i angazhuar ne keto ngjarje dhe kam shkuar bashke me Hamzen edhe ne Turqi per te marre pamflete, sepse ka ekzistuar nje lidhshmeri e madhe midis mergimit dhe Kosoves. Edhe veeete babushi (Shabani) ne vitin l98l ka qene i betuar dhe ka pu nuar ne nje celule te perbashket me Zymer Rrecin per kete levizje. Me Zymerin ka punuar ne „dysh“. Hamza, po ashtu ka qene ne nje „dysh“ tjeter dhe ka punuar me nje shok nga Ferizaj, emri i te cilit tash nuk po me kujtohet, por me te pata ndejtur shpesh. Ndersa une, kam qene nje ndermjetesues per ta bartur materialin prej Perendidmit dhe vendeve te tjera ne Kosove.

    Zeri: A mund dte na flitni me gjeresisht rreth shkuarjes tuaj ne Turqi me Hamzen?

    Rifat Jashari: Ne vitin l982 bashke me Hamzen shkuam ne Turqii ku kemi marare pamflete per t` i shperndare ne Kosove. Atje ka qene nje Immer Berisha nga Majaci i Podudjeves, i ndjekur politikisht. Ne i kemi sjelle ato pamflete ne Kosove dhe punna ka qene e atille , sekrete qe as une te mos i tregoj Shabanit per Hamzen, e as Hamzes per Shabanin. Keshtu mbaheshin ne fshehtesi disa pune nga frika se ndonje grup mund te bjere ne burg, dhe me mire ai grup te mos dije asgje per grupin tjeter. Keshtu ka shkuar puna nje kohe jo fort te gjate, e pastaj filluan protestat ne Perendim, ku ne mergimtaret ia filluam me parullat per Enverin:“...jemi gati kurdohere“, por meqe Perendimi nuk i perfilli atao, sepse sistemi ne Shqiperi ishte ēfare ishte ne ate kohe, ne ndryshuam parullat. Protestat kane perfshire pothuar gati te gjitha viset e Perendimit dhe ne to kane marre pjese shqiptare nga te gjitha trojet etnike dhe nga diaspora. Nuk ka pasur asnje proteste ne te cilen nuk kane marre pjese ne menyre masive shqiptaret.

    Zeriila ishte permbajtja e atyre pamfleteve qe i moret ne Turqi?

    Rifat Jashari: „Kosova Republike“ kryesisht. Eshte dashur te ecim paralel me kohen, sepse babai thoshte „ po te shkeli koha mbarove“.Pra, atehere kerkonim republikek, sepse nuk ka pasur mundesi te tjera.

    Zeri: Po me l98l ndodh edhe rezisstenca e Tahir Mehes. Mixha Shaban e ka theksuar me pare se „ne jemi nga Prekazi i Poshtem“ dhe e kemi pershtypjen sikur kjo eshte thene nga ai me nje ndjenje krenarie, dhe po ashtu menjehere permendet edhe rasti i Tahir Mehes. Cka u kujtohet juve prej asaj ngjarjeje dhe ēfare u lidh me te?

  4. #24
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    VAZHDIM

    CKA ISHTE PROBLEM TE ZGJEROHEJ LUFTA KUR REZISTOI TAHIR MEHA

    Rifat Jashari: Ka thene ashtu pasi qe jane dy Prekaza: Prekazi i Poshtem dhe Prekazi i Eperm. Prekazi i Poshtem pjese e te cilit jemi edhe ne Jasharet, eshte i njohur edhe me historine dhe luften e Tahir Mehes. Me Tahirin (Mehen) dhe vellane e tij Beqirin, ne kemi qene edhe tezake, sepse edhe ata kane qene nipa te Llaushes, te Vojvodeve. Ne kemi pasur nje muhabet me ta, nuk kemi pasur shume te shkueme e te ardhme , por kemi pasur nje muhabet te mire. Beqiri gjate luftes se fundit dihet se ka qene edhe i perfshire ne radhe e UCK-se dhe ka rene ne lufte. Kur eshte bere rrethim i i Tahirit dhe babes se tij Nebihut me l98l, une kam qene ne Gjermani, por kam ardhur ne Prekaz dikund dy-tri jave pasi kishte ndodhur sulmi. Une kam biseduar me Ademin ne aate kohe dhe familja jone ka qene e pergatitur te vazhdoje luften te cilen e filloi Tahiri me babane e tij, dhe mund te them se veç eshte pritur momenti se a do te provokoje policia. Mirepo, ne anen tjeter, ka qene shume veshtire te fillohet ajo lufte, sepse atehere ne radhet e policise ka pasur edhe police shqiptare, e gjithashtu, edhe rezervistet e mobilizuar kryesisht kane qene shqiptare. Nuk ka pasur mundesi te fillohet lufta, sepse ka mundur te behej nje lufte kunder vete shqiptareve te mobilizuar si rezervistse dhe kjo na ka penguar. S`ka bere te ndidzet lufta vella me vella, sepse rrethi i trete qe iu ka be Tahir Mehes, ka qene i perbere krejt nga djem prej pjeses dermuese te Kosoves te cilet kane qene te angazhuar si rezerviste. Keshtu qe kur u rrethua nga policia, Tahiri luften e ka bere vetem me baben e tij Nebihun. Siç me ka treguar Ademi, pas sulmit, te paret ne truallin e Tahirit kane mberritur babai Shabani , Hamza dhe Ademi. Nje dhender e kishin pasur aty, dhe nje inspektor i policise, i cili e ka mbajtur rendin atypari pas luftes qe ishte zhvilluar. Ai i kishte pas thene bab es, qe sa me pare t`i varrosin Tahirin dhe Nebihun, duke i treguar se policet shqiptare s`kishin asgje ne dore.“Ne asgje ne dore s`kemi dhe munndenidikund vetem 6O-7O veta te merrni pjese ne varrim“, kishte thene ai, sepse keshtu ate e kishin porositur policia. Ai madje i kishte thene babait qe t`u tregoje te afermve te Tahirit , se „as te pame per kryeshendosh nuk ben te mbajne“. Pasi i kane varrosur Tahirin e Nebihun, burrat jane shperndare, ndersa ai inspektori shqiptar i thote babes Shaban se edhe ai si shqiptar e ndien veten keq qe ceremonia e varrimit te Tahirit ishte e pazakonshme per shqiptaret, dhe se i kupton zakonet e popullit te tij, por perserit se policet shqiptare „nuk kane asgje ne dore dhe s`mund te bejne kurgja“. Megjithate, babai e ka udheheqe varrimin e Tahirit dhe atij i kane bere nje nderim si duhet.

    Zeri: A ju kujtohet diçka tjeter rreth rasstit te Tahirit?

    Rifat Jashari: Sa dime ne, nuk eshte mesuar ne ate kohe kush prej funksionareve e ka urdheruar rrethimin e Tahir Mehes dhe as arsyet pse e kane bere kete, por vete udheheqesi i Ministrise se Puneve te Brendshme, Franjo Herleviq ka qene ne Prekaz dhe ka thene se rrethimi ka qene i paligjshem, sepse sipas tij, me „ligjin jugosllav“ paska qene e parapare qe nje njeri qe nuk pajtohet me regjimin e atij shteti, atij duhet ofruar tri here me lutje: a deshiron te punesohesh, çka po te mundon dhe çka eshte duke te shtyre qe te jesh ne kundershtim me shtetin. Por , keto nuk i ka respektuar askush....
    Ne sulmin ndaj Tahirit eshte luajtur nje loje dhe, faatkekqesisht, edhe disa nga udheheqesit edhe disa nga udheheqesit tane nuk e kane kuptuar kete ne ate kohe. Kjo ka qene arsyeja pse ne kemi pesuar me se shumti. Domethene ka ndodhur ajo qe nuk eshte dashur te ndodhe. Baba Shaban thoshte qe njerezit punojne tri llojesh: disa punojne veç me trup, disa te tjere veç me mendje, ndersa didsa te tjere me trup dhe me mendje. Me i miri thoshte ai, eshte njeriu qe punon edhe me mendje edhe me trup. Familja e Tahir Mehes eshte shikuar me sy te keq nga pushtuesi, sepse dihet se babegjyshi i tij, ka qene me Azem Bejten, ka qene shok i Azemit. Edhe pse ka qene e dhimbshme, vrasja e Tahir Mehes ka qene ngjartje me rendesi. Ai e ka pergatitur veten edhe psikikisht per ate lufte dhe une e di se ai ka pas thene me heret:“Kur t`luftoj une, do te shkruajne shtate gazeta“.

    ISHTE PERIUDHA KUR U VENDOS :“A PO BEHET ME LAPS, A PO BEHET ME PUSHKE“

    Cka u b etuan para varrit te Tahir Mehes, Shaban Jashari me djemte e tij Ademin e Hamzen? Cfare ishte roli i Adem Jasharit ne organizimin e demonstratave te vitit l989 dhe me ke ka bashkepunuar me se afermi ne kete periudhe? Si vendosej ne ode per perdorimin e simboleve kombetare dhe fotografive tjera ne demonstrata? Si u burgos Murat (Rifat) Jshari gjate demonstratave ne Skenderaj? Pse mixha Shaban i porosiste djemte e tij qe te kene kujdes para se dikend ta quajne tradhtar?

    Zeri: A jane betuar para varrit te Tehir e Nebih Mehes mixha Shaban,Hamza dhe Ademi?

    „RRUGEN QE E KE NISUR DO TA VAZHDOJME DERI NE VDEKJE“, U BETUAN JASHARAJT PARA VARRIT TE TAHIR MEHES

    Rifat Jashari:Para se te tregoj per betimin, te them se, me qendresen dhe luften e tij heroike, lirisht mund te thuhet se Tahir Meha u ka dhene perkrahjen me te madhe levizjes studentore dhe demonstratave te vitit l98l, sepse ka qene kjo ngjarje per te cilen eshte degjuar ne shume vende atehere.Tahir Meha eshte nje zinxhir i forte i historise sone.
    Ngjarja, per kohen kur ka ndodhur, eshte nje ngjarje kombetare. Tahiri dhe Nebihu kane luftuar me nje regjim i cili eshte munduar qe me çdo kusht t`i shfarose shqiptaret nga faqja e dheut. Aktiviste kryesore te rrethit tone ne organizimin e demonstratave te vitit l989, kane qene: Ademi, Hamza, Jakup Nura, Adem Prellofci, Sahit Jashari, Ilaz Kodra, Ramiz Lladrovci, Fatmir Istogu.....Keta jane ata qe une i kam njohur. Ka edhe te tjere qe kane qene ne takimet qe jane bere ne oden tone, por emrat as qe jane thene atehere e, edhe nese jane thene, ato kane qene emra te rrejshem, pseudonime.
    Prane varrit te tyre, baba Shaban, Hamza e Ademi jane betuar se rrugen te cilen e ka nisur Tahiri do ta vazhdojne deri ne vdekje. Per ne, kenaqesia me e madhe eshte se ky betim eshte mbajtur dhe lufta ka vazhduar, po flase per familjen tone sepse, nganjehere njerezit edhe po ta kene vullnetin per te bere diçka, nuk e kane fatin sepse gjerat shkojne edhe me fat.
    Ma merr mendja se baba Shaban, Hamza e Ademi me kohe i kane analizuar gjerat mire, e kane pergatitur veten dhe e kane bere ate betim para varrit te Tahirit sepse kane qene te sigurt se jane te zotet per t`i dalur hakut fjales se dhene dhe e kane mbajtur betimin. Ata nuk kane vepruar sikur qe po veprojne sot njerezit duke dhene premtime te cilat s`po i mbajne pastaj.

    Zeri: Sa mund te flitet per nivelin e ndikimit te ketij akti te Ademit e Hamzes?

    Rifat Jashari: Baba Shaban, Hamza e Ademi, e kane ditur se ndarja perfundimtare prej serbeve pa lufte nuk mund te behet. Babai gjithmone thoshte:“Analizoni mire punet para se te behen, se kur te behet nje pune, ajo me nuk zhbehet“.
    Rezistenca e Tahir Mehes me l98l, i ka hequr dilemat:“ a po behet me laps, a po behet me pushke?“. Aty u derdh gjaku i njerezve qe ishin kombetare, ndersa kjo s`ishte e rastesishme sepse Tahiri ishte brezi i trete i kesaj familjeje qe po bente lufte me Serbine. Me luften e Tahir Mehes, perfundimisht ka marre fund ideja se do te behet diçka me mire per shqiptaret ne Kosove dhe eshte ditur se pa lufte me nuk do te arrihet liria. Prej atehere, veç ka filluar te behet pergatitja psikike ne radhe te pare, e pastaj kane filluar te angazhohen sa me shume njerez per lufte. Mirepo, dikush i kupton gjerat me heret, e dikush me vone. Eshte dashur te behet pergatitja e njerezve per lufte sepse dihet se disponimi i shqiptareve ka ndryshuar shume prej demonstratave te vitit l968, te atyre te vitit l98l dhe ngjarjeve te vitit l989. Numri i atyre qe e kane kuptuar se pa luste nuk ka ndarje prej Serbise ka ardhur duke u shtuar, keshtu qe ka filluar te behet pergatitja psikike e njerezve per lufte dhe gradualisht erdhem deri te fillimi i saj. Lufta e Tahir Mehes ka qene motiv i forte per atdhetaret qe te veprojne si ai.

    Zeri: Pason pastaj nje periudhe e veshtire per shqiptaret dhe me l989 shperthejne demonstrata te medha ne tere Kosoven. A mund te flisni me konkretisht rreth rolit te Ademit ne pergatitjen e ketyre demonstratave ne Skenderaj. Cilat ishin vleresimet e asaj kohe te mixhes Shaban, te Hamzes dhe te Ademit?

    ADEM JASHARI-NE BALLE TE ORGANIZIMIT TE DEMONSTRATAVE

    Rifat Jashari: Baba Shaban kurre nuk na ka penguar neve djemeve te tij dhe nuk na ka thene kurre „jo“, mirepo gjithmone neve, por edhe te tjereve, na ka dhene te kuptojme se veeete duhet t`i vleresojme gjerat. Cdo pune qe ne e kemi filluar ai na ka thene:“keni kujdes“. Kur eshte fjala per demonstratat e vitit 1989, une i njoh disa prej organizatoreve te atyre ngjarjeve, por njeri prej kryesoreve ka qene Ademi bashke me baben. Ne jemi deshmitare se me 1989, ishte ajo shkuarja ne Prishtine kembe nga te gjitha qytetet e Kosoves. Ademi u ka prire njerezve te cilet kane shkuar prej Skenderajt ne Prishtine. Fillimi i demonstratave ne Skenderaj ka filluar atehere kur veç kishte filluar ne shume qytete te tjera te Kosoves. Dua te theksoj se me l98l nuk ka pasur demonstrata ne Skenderaj. Une nuk i di arsyet pse nuk jane mbajtur ato: a ka qene fajtor mosangazhimi i njerezve sa duhet, a ka qene situata e qete sepse rajoni i Drenices eshte i paster etnikisht dhe ketu gjithmone pasuli eshte ngrene nga nje kokerr, mirepo fillimi i demonstratave te vitit 1989 ne Skenderaj ka qene paksa veshtire. Eshte tentuar ne mase – ka deshtuar, pastaj eshte tentuar me punetoret e te dy fabrikave: te Fabrikes se Municionit dhe te Fabrikes se Tjegullave dhe po ashtu edhe ketu ka deshtuar. Dhe, e vetmja forme mbeti qe te organizohen njerezit qe kane qene te angazhuar ne levizje dhe nxenesit e shkolllave. Ne ate kohe, Murati, djali im, ishte nxenes i shkollels se mesme ne Skenderaj, dhe ai me nxenesit e tjere kane qene argate ne keto demonstrata. Tash po dalin njerez qe ne ate kohe i kane pasur nga 14 vjet e po deklarohen se kane qene organizatore te demonstratave te vitit 1981! Megjithese kishte pasur probleme rreth organizimit te ketyre demonstratave, e qe besa edhe nervozizem pse ishin organizar me aq veshtiresi, ato u mbajten pas disa ditesh me perkrahjen e fuqishme te nxenesve te shkollave. Ato rrahjet e vogla te protestuesve nga ana e policise qe kane qene, tregonin Ademi, Hamza e Murati, kishin qene vetem nje frymezim me i madh per çeshtjen kombetare dhe me nje fjale, ishte thyer ajo bllokada qe kishte qene. Ne Skenderajj, me 3 nentor te vitit l989 u mbajten demonstratat e para pas atyre te vitit l968. Demonstrata e pare eshte mbajtur dikund rreth ores l8 e 3O minuta. Menjehere pas nje jave, kane pasur edhe demonstratat e tjera qe shnderrohen pastaj ne protesta madheshtore.

    Zeri: Domethene, Ademi ka qene figura kyçe e organizimit te ketyre demonstratave?

    Rifat Jashari: Une, per veten time, e njoh si figure kyçe. I njoh edhe disa shoke te tjere te tij.

    Zeri: Kush ishin ata?

    Rifat Jashari: Aktiviste kryesor ne ate kohe, te rreethit tone, kane qene: Ademi, Hamza, Jakup Nura, Adem Prellofci, Sahit Jashari, Ilaz Kodra, Ramiz Lladrovci, Fatmir Istogu...
    Keta jane ata qe une i kam njohur. Ka edhe figura qe kane qene ne oden tone, por emrat as qe jane thene atehere dhe, edhe nese jane thene, ata kane qene emra te rrejshem, pseudonime. E di se te gjitha bisedat jane bere ne forme te prere:“Kjo eshte detyra, a do ta pranosh a jo?- Nese do, vazhdo me pune dhe nese nuk do ta pranosh, shko udhes sate!“. Lidhjet e tyre me te tjeret, as qe me kane interesuar ne ate kohe dhe tash vijne shume e thone:“jo, kam qene edhe une e ai....“, e te tjera. Keta jane njerezit qe i kam njohur une, por ka pasur edhe njerez qe kane ardhur mysafire, qe kane marre udhezime, jane diskutuar çeshtjet, bartja e fotografive siç ka qene ne ate kohe fotografia e Titor, per shkak te nderkombetarizimit te demonstratave, bartja e flamujve, bartja e pankartave, etj. Ka pasur edhe njerez qe kane ardhur nga Prishtina apo nga vendet e tjera, nje here ne jave apo nje here ne muaj, jane shkembyer informatat se si po shkon puna atje e ketu, e te tjera. Dhe, gjithmone eshte folur per organizimin. Eshte biseduar se si te behet organizimi nga komuna ne komune, eshte biseduar per lidhshmerine e njerezve. Kjo eshte qe me se shumti me ka pelqyer.

    Zeri: Po shihet se oda juaj ka qene njelloj shtabi i ketyre organizimeve. A ka qene edhe para kesaj kohe familja juaj e armatosur?


    „NE KULLE ISHTE AUTOMATIKU, PUSHKA, REVOLJA...“

    Rifat Jashari: Une prej se e mbaj mend, si femije, ne familjen tone kam pare automatikun kam pare pushken dhe revolen. Une nuk e di nese ka pasur ndonje periudhe kur nuk i kemi pasur ne shtepi keto arme. I kam pare me syte e mi, i kam pasur ne dore qysh kur kam filluar te di çka jane ato. Ato nuk i kemi fshehur as prej grave e as prej femijeve. Kemi shkuar te punojme ne are dhe gjate pushimit kemi gjuajtur ne shenje, me revole. Edhe djemte tane qe nga femijeria e kane ditur ku eshte revolja, ku eshte automatiku. Ademi , cilindo prej djemve te ri qe e ka marre me vete ne pune te fushes, gjate pushimit e ka ushtruar te qese dhe te ushtroje me arme.

    Zeri: Sa ka qene kjo e theksuar edhe te familjet tjera ne Prekaz. A i keni fshehur armet nga fqinjet, apo nga fshati?

    Rifat Jashari: Ka pasur disa ne fshat qe kane bartur arme, por jo te gjithe. Ndaj disa njerezve te veçante nuk jane fshehur armet. Ka pasur edhe police qe e kane pasur terrenin tone e qe kane ditur per armet. Ta permend, eshte nje Jahe Obria i Obrise, pastaj Musa Selmani, e te tjere....Po ua tregoj nje rast. Para nja dy javesh, ishte te ne ne kulle nje njeri qe tash jeton me familje ne Gjermani. Ai na e tregoi rastin kur e ka marre detyren per terrenin tone. Kishte qene polic. Nje here, tregonte ai, kishte pase kaluar prane shtepise sone me disa kolege dhe para odes e kane takuar baben Shaban.U eshte dhene edhe shpjegimi pse duhet te bartet fotografia e Titos. U eshte thene se kete po e bejme jo nga shkaku se Tito eshte ai pa te cilin ne nuk mundemi dhe e duam, mirepo per shkak te asaj qe te arrihet aq me shume efekt ne nderkombetarizimin e demonstratave. Pastaj jane dhene edhe sqarimet pse duhet te bartet flamuri, çka sim bolizon ai e te tjera ....
    Pasi e kane pershendetur baben, ai i ka pyetur se prej nga jane. Ky polici i tregon se eshte djali i nje burri nga Obria dhe ia tregon emrin e prindit. Babai e njihte babane e tij, kishte ndejtur me te dhe i thote atij policit te Obrise:“Shiko, djale i mirek, ta njoh baben, ta njoh oxhakun, prandaj kur te duash deren e ke te hapur! Kend e merr me vete, kjo eshte pune e jotja“. Ai i tregon se çco here kur ka ardhur eshte munduar te vije me njerez te mire dhe kur ka pasur me vete ndonje njeri qe ka çuar uje ne mullirin e huaj, i ka dhene te kuptoje me ndonje shenje babes Shaban se ai nuk ben....Kete po dua ta lidhe me ate se kur eshte baba i mire, s`e ka qare pa qene i mire edhe djali.

    Zeri: Cka thoshte mixha Shaban gjate takimeve ne ode rreth organizimit te demonstratave te vitit l989?

    Rifat Jashari: Babai gjithmone te ne e ka pasur rolin e keshilltarit, te udherreefyesit. Dhe, lirisht mund te them se sa dhere qe e kemi degjuar fjalen e tij, e kemi pasur me lehte. Ai e ka filluar biseden dhe pastaj i ka lene te tjeret te flasin., me nuk ka nderhyre. Eshte interesuar vetem se çka eshte bere dhe cila eshte strategjia e punes, ne çfare forme do te shkohet. Per shembull , kur eshte bere demonsstrata ne Skenderaj, ka qene qendrimi i tij:

    ju duhet t`i merrni nxenesit nga shkolla dhe te stacioni i vjeter i policise, ne dalim aty dhe bashkohemi me ju. Organizatoreet, pra, ne kete rast e kishin rolin e mbrojtesve te nxenesve. Organizatoret e demonstratave , nxenesve u kann dhene shpjegimet se pse jane te nevojshmse keto demonstrata dhe u eshte thene se „ne do t`ju mbrojme juve“. Nxenesve nuk u eshte thene, thjesht, hajde ta bejme kete pune,por u eshte shpjeguar pse organizohen demonstratat, pse eshte e nevojshsme te dilet ne to. Pra u eshte treguar se arsyeja eshte: vuajtjet e njerezve neper burgje, heqja e te drejtave dhe lirive qe kishtim etj. U eshte dhene edhe shpjegimi pse duhet te bartet fotografia e Titos. U eshte thene se kete po e bejme jo nga shkaku se Tito eshte ai pa te cilin ne nuk mundemi dhe e duam., mirepo per shkak te asaj qe te arrihet sa me shume efeket ne nderkombetarizimin e demonstratave. Pastaj jane dhene edhe sqarimet pse duhet te bartet flamuri, çka simbolizon ai e te tjera... Keto kane qene sqarimet, pastaj jane analizuar gjerat se a jemi te gatshem apo nuk jemi per demonstrata, ndersa ne te gjitha keto plane, baba ka qene perkrahes dhe mesues i forte.

    Zeri: A ju kujtohet ndonje keshille konkdrete e mixhes Shaban?

    „MOS U NGUTNI DJEMA, NUK E DINI KUSH ESHTE SERBI....“

    Rifat Jashari: Sigurisht qe ka pasur ne demonstrata njerez te cilet kane thene nga gjaknxehtesia „hajt more kush eshte filan serbi...“, apo edhe nga vete ata qe mblidheshin ne oden tone, por ne keto raste, keshillat e ba bes kane qene:“mos u ngutni djema, nuk e dini ju kush eshte sserbi..., serbi eshte si uri qe ta gerryen dheun nen kembe dhe kujdes te mos shkilni ne derrase tekalbur, ruajuni mos u zhytni“, thoshte ai. Baba Shaban e ka pasur zakon te na keshilloje qe edhe me vete shqiptaret te jemi te kujdesshem. Keni kujdes, thoshste, mos e perdorni fjalen tradhtar pa nevoje. Ai e kish zakon te thote se nje njeri qe ka ne „damaret“ e vet gjak shqiptari, nuk mund te jete tradhtar. Bile e ka pasur zakon te thote:“Kur t`i thuash njeriut se je tradhtar dhe te jeshe i sigurte se eshte ashtu, m e s`ke pse rrin me te, dil ne emer te popullit, ne emer te çeshtjes kombetare e thuaji burre e ke bere kete tradheti kombetare dhe numeroja....“Ai nuk ka qene gjaknxehte dhe i merrte punet shtruar. Ne momente te caktuara, kur ndonjehere situata kishte mundesi te dale jashte kontrollit dhe kur ndonjeri prej djemve te tij apo ndonje organizator i demonstratave thoshte se filan serbi e ka rrahur kete apo ate person dhe duhet „me dale e ma ia dhene hakun“, babai na keshillonte duke thene se nuk eshte veshtire e as probllem „me dale me vra“ nje serb, por dudhet parashikuar pasojat. Kjo ka vlejtur edhe per njerez te tjere dhe keto kane qene keshilla rrenjesore te tij. Prandaj, sot ndodh shpesh qe djemte e luftes thone: keshtu na ka thene asokohe mixha Shaban, keshtu na mesoi mixha Shaban, e te tjera.

    Zeri: Po, burgosja e djalit tuaj, Muratit?

    Rifat Jashari: Muratin e burgosin me 3 nentor l989, ne demonstraten e pare. Nga te renat me shkop gome nga policset, ai bjen ne toke, e marrin policet dhe e dergojne ne stacionin e policise. Ia japin 6O dite burg, mirepo ai ne ate kohe ende nuk i kishte mbushur l8 vjet keshtu qe vendosin ta denojne vetem me l5 dite burgim sepse Murati me l8 nentor i bente l8 vjet. Per kete arsye ia japin vetem l5 dite burgim, por nuk shkoi per t`i mbajtur as ato.

    „SHKUAM PER AFTESIM USHTARAK NE SHQIPERI PER TA MMBOJTUR SHTETIN, TE CILIN MENDONIM SE E BEME“

    Si u prit renia e komunizmit dhe lindja e LDK-se ne familjen Jasharaj? Si e ndihmoi Hamza formimin e deges se LDK-se ne Skenderaj? Kur filloi dhe si u be organizimi per ushtrime ushtarake ne Shqiperi? Si shkoi atje grupi i Drenices i prire nga Adem Jashari dhe kush ishte ne te? A ishin ne dijeni Rugova e Bukoshi per ushtrimet ushtarake ne Shqiperi? Cka u tha Ademit e Muraatit te dera e shtepise kur i percolli per ne Shqiperi mixha Shaban? Pse Adem Jashai e permendte rruges Cerçiz Topullin e Ismail Qemalin?

    Zeri: Pason tash ajo periudha e renies se komunizmit dhe lindjes se pluralizmit, jo vetem te ne, por ne pergjit hesi ne Evropen Lindore. Por, kjo periudhe lidhet te ne me daljen e LDK-se ne skene. Ndodhi permbysja e nje sistemi dhe lindja e nje sistemi te ri. Si e priti kete familja Jashari , si u inkuadrua ajo ne keto rrjedha?

    „LDK-ne POPULLI E KUPTOI SI UDHEHEQJE TE TIJ“

    Rifat Jashari: Sigurishte se eshte pritur mire, sepse si levizje e re, Lidhdja Demokratike e Kosoves, asokohe nuk ishte nje parti siç eshte sot, por ishte nje lidhdje shqiptare. Rrezimi i nje sistemi dhe ardhja e nje sisstemi te ri ishte nje rreze drite per ne ne ate kohe.
    Perfundimi i sistemit komunist dhe lindja e nje levizjeje te re, ardhja e shqiptareve ne skene, angazhimi i njerez ve te shkences, angazhimi i njerezve me autoritet, ka qene nje mobilizim i madh. Cdo shqiptar, edhe nese nuk ka qene drejtperdrejt ne LDK, e ka perkrahur me zemer. Pak kush nuk e ka dashur, sepse LDK-ne e asaj kohe e kemi marre si diçka qe ne po duam tash vete ta qeeverisim kete vend, dhe sikur nje diçka shume te madhe, sikur nje plllake ari. Krijimi i kesaj levizjeje ishte kuptuar nga ne se tash udheheqja e popullit do te behet nga vete kosovaret, sepse deri atehere Kosoven e kane udhehequr servbet me nje pjese te vogel te shqiptareve. Popullu e kuptoi LDK-ne si udheheqje te tij ...Keshtu eshte pare kjo levizje atehere. Nese dikdush thote se vetem pse e patai emrin LDK hyra ne te, atehere e ka gabim. Angazhimi i te gjithe shqiptareve dhe perkrahja e saj eshte kuptuar me ate se „ne do ta udheheqim tash vete vendin“. Dhe, sigurisht se eshte perkrahur edhe nga ne, e edhe nga rrethi.

    Zeri: A ju kujtohet se si eshte formuar dega e LDK-se ne Skenderaj?

    Rifat Jashari: Njeri nder organizatoret e formimit te Deges se LDK-se ne ka Skenderaj ka qene vellai im, Hamza. Ai ishte nje punetor i madh dhe, edhe po te mos ishte ai , me siguri se do te ishte formuar dega e LDK-se edhe nga dikush tjeter, por Hamza ishte nder kryesoret qe beri organizimin e Deges se LDK-se ne Skenderaj. Ai ka qene nje aktivist i palodhshem ne kete drejtim, derisa jane pare gjerat se nuk po levizin ashtu siç duhej te leviznin. Domethene, kjo ishte nje diçka qe e morem me nje deshire te madhe. Mirepo, shume shpejt shkuam lart dhe pastaj rame poshte.
    Pse po them se rame shume shpejt? U be shpallja e pavaresise , kushtetuta, u be qeveria, u bene ministrite. Por, nese u shpallen ato, eshte dashur te behet diçka qe t`i mbrojme, pavaresisht nga sakrifica. Prandaj, po them se te ne nganjehere jane bere premtime, por premtimi nuk duhet te bere nese nuk mund te realizohet. Dhe, menjehere pas keksaj, edhe pse kurre nuk kishin pushuar, vazhduan perndjekjet e maltretimet nga policia serbe. Nje pjese e popullit, po flas ne pergjithesi, e kemi marre LDK-ne si levizje qe gjoja tash perfundoi gjithçka, u be shteti yne, edhe pse nuk ishte bere organizimi dhe ishin mendduar gjerat mire. E une mendoj se nese jane bere levizje, eshte dashur te shkohet edhe ne pune konkrete. Jemi deshmitare te asaj kohe se, pas gjithe atyre maltretimeve e rrahje ve, shkuarjeve te djemve tane ne Shqiperi, rrahjet e nuseve dhe motrav e tona nga policia serbe, gjerat filluan te ndryshojne dhe ajo renia dhe fillimi i nje organizimi tjeter.

    Zeri: Fillon periudha kur Ademi shkon per ushtrime ushtarake ne Shqiperi. Kur ndodhi kjo, cili eshte roli i mixhes Shaban, i Hamzes, i Ademit?

  5. #25
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    VAZHDIM

    ADEM JASHARI UDHEHEQ GRUPIN E PARE PER USHTRIME USHTARAKE NE SHQIPERI

    Rifat Jashari: Shkuarja e djemve ne Shqiperi ka qene e nevojshmöe, sepse nuk ndodh askund ne bote qe ta marresh nje per nje mashkull qe nuk e ke. Po ta marresh nje nuse, po te shkosh ta marresh me krushq, duhet te kesh edhe dhendrin. Edhe te ne, u shpall kushstetuta dhe u bene disa gjera te tjera. Pra, dikush duhej ta mbronte ate kushtetute dhe per kete, u be edhe organizimi i shkuarjes se djemve per kurse ushtarake ne Shqiperi. Ne Shqiperi atehere ende ishste koha e Ramiz Alise. Por, u gjet nje bashkepunim. Ketu ishte edhe ajo madheshtia se shqiptaret filluan te lidhen me pjeset e tjera te ndara dhe ne ate pjesemarrje kishte njerez edhe nga Maqedonia, edhe nga Kosova Lindore, por nga Kosova ishin shumica. Shkuarjen e djemve prej Drenices ne ate grup e ka udhehequr Ademi, i cili me heret ishte ne Zvicer per te biseduar per kete pune me zyrtare te qeverise ne ekzil. Ne grupi n e Drenices qe shkuam per t`u ushtruar ne Shqiperi ishim: Baci Adem (udheheqes), Sahit Jashari, Avni Rama, nje Avni tjeter i Klines se Poshtme, nje Shaqa, pastaj nje Dergut i Rezalles, Ilaz Kodra, Fadil Kodra dhe une. Ne aeroport jemi bere kinse jemi qytetare krejte te thjeshte qe po shkojne ne Zvicer per pune ndersa parullla ka mbetur e njejta:“Po shkojme te punojme ne Zvicer“(Murat Jashari). Ne mesin e djemve qe prej Drenices kane shkuar per ushtrime ushtarake ka qene edhe djali im , Murati. Ky eshte ketu dhe mund te tregoje vete si kane shkuar dhe çfare kane bere atje.

    Zeri: Tash ndoshta mund te shpjegohen gjerat. Cfare mund te thoni ju Murat si pjesemarres i drejtperdrejt ne ushtrimet ushtarake ne Shqiperi. Kush e ka bere kete organizim?


    Murat Jashari: Une as sot e kesaj dite nuk e di kush ka qene personi kryesor ne krye te ketij organizimi. Une e di se Baci Adem ka shkuar atje ne marreeveshje me institucionet qe kane ekzistuar ne ate kohe, ka qene Zyra e Kosoves ne Shqiperi dhe njerezit te cilet i kane prire asaj levizjeje, atyre institucioneve. Per kete kane qene ne dijeni edhe Rugova edhe Bukoshi. Une tash, me emra nuk i di se a ka qene ky apo ai qe i ka organizuar ne detaje keto pune, por shkuarja ka qene ne marreveshje me njerezit qe u kane prire atyre institucioneve, edhe jashte edhe brenda Kosoves, me shtetin shqiptar. Edhe une kam qene bashke me Bacin Adem ne Shqiperi.
    Me 3 nentor l99l kemi shkuar per ne Shqiperi. Une nuk e di se kush e ka organizuar grupin e pare. Por , e di se ne grupin e pare kane qene 54 vete. Ky ishte nje kurs njemujor. Tere diten kane qene dy ore pushim dhe gjithe diten ushtrime.

    Zeri: A mund te na jepni pak me shume hollesi: si lindi ideja , organizimi, dilemat...?

    Murat Jashari: Baci Adem ka shkuar me pare per nje vizite jashte Kosoves. Ai ka qene ne rrjedha, une nuk kam qene fort ne to. Eshte kthyer nga jashte dhe pasi ka vendosur qe ne disa te rinje te shkojme per ushtrime ne Shqiperi na ka treguar se parulla jone do te jete:“Do te shkojme te punojme ne Zvicer“. Keshtu ai deklaronte per te tjeret, sepse kjo pune duhej te ishte nje „top-sekret“, nuk duhej te zbulohej rrjeti. Dhe, jane caktuar djemte se kush duhet te shkoje „ne Zvicer“. Natyrisht se Baci Adem ka biseduar me axhallaret rreth arsyeve te të shkuarjes ne Shqiperi dhe me tregon edhe mua se kishte folur edhe me baben Rifat dhe me pyet a jam i gatshem? Une i them „po“. Babait dhe babagjyshit Shaban u thote: „Duhet ta marrim edhe Muratin“. Babagjyshi thote: „Pse jo, le te vije edhe ai“. Por, e porosit qe te kemi kujdes. Dy arsye ishin per shkuarjen tone ne Shqiperi atehere: qe te merren njohuri ushtarake dhe te krijohet lidhshmeria mes shtetit shqiptar dhe kosovareve qe ideja te jete e perbashket, duke pasur parasysh te kaluaren, ndasiste e armiqesite qe ekzistonin. U be organizimi, u mor vesh per ata te cilet do te vinin ne grupin tone dhe Baci Adem e kishte pranuar me shume deshire kete detyre. Ne familjen tone nuk ka pasur dilema rreth asaj se a duhet te shkojme apo jo.

    Zeri:...domethene, eshte ardhur ne perfundim se duhet te hyhet ne sistemin e pergatitjes luftarake...?

    Murat Jashari: Ne ate kohe shkuarja jone ne Shqiperi, nuk eshte bere kunder levizjes qe ekzistonte, sepse ishtse viti l99l. Domethene shkuarja jone eshte bere ne bashkepunim me njerezit qe e kane levizur situaten, me njerezit qe e kane udhehequr ate levizje. Me ta eshte bere nje bashkepunim per mbrojtjen e gjerave qe u shpallen, per mbrojtjen e kushtetutes, per mbrojtjen e shtetit, te cilin ne mendonim se e beme. Kur njeriu shkon dhe futet ne nje diçka qe eshte e rrezikshme, atehere me nuk eshte ne pyetje jeta e tij. Dhe, me 3 nentor l99l, ne udhetuam nga aeroporti i Shkupit per ne Cyrih. Nga Cyrihu kemi ushetuar me autobus per ne Trieshte te Italise dhe nga ataje kemi vazhduar rrugen per ne Durres. Ne Shqiperi kemi shkuar ne kazermen afer malit te Dajtit, atje kane qene disa kazerma ne nje pyll. Ajo ka qene nje pjese e paharrueshme e jetes sime dhe kam respsekt te madh per oficeret shqiptare te cilet kane punuar pa nderprerje me ne.

    Zeri: Nga ata 54 vete qe i permendet, a shkuat te gjithe ne grup apo te shperndare?

    Murat Jashari: Per secilin rajon ka qene nga nje pergjegjes. Per rajonin e Drenices ka qene pergjegjes Baci Adem. Tash nuk i di te gjithe emrat, por prej Mitrovices ka qene nje Ilmi Peci, nje qe thirrej Begu, nje tjeter Lutfiu, nje Shahini ka qene prej Zones se Shales qe kane marre pjese ne ate kurs...etj.
    Prej grupit te Prishtines nuk i di me emra se kush kane qene, por i mbaje mend disa qe thirreshin Gubetini, ka pasur edhe nga Deçani, te fshatit Beleg me mbiemrin Tahiraj, etj. Ka pasur edhe te tjere qe nuk me kujtohen me emra sepse me vone, pas ,mbarimit te kursit, nuk ka pasur kontakte mes nesh dhe arsyet nuk jane dhe per kete. Ka pasur djem edhe pre j Maqedonise dhe nuk eshte bere dallim se kush prej nga eshte. Ne aeroport ka ardhur gjithkush me grupin e vet ashtu qe te mos diktohemi se ne njihemi mes vete. Ne grupin tone ishim aci Adem, Sahit Jashari, Avni Rama,, edhe nje Avni tjeter i Klines se Poshtme, ka qene nje Shaqa, pastaj nje Derguti i Rezalles, Ilaz Kodra, Fadil Kodra dhe une. Ne aeroport jemi bere kinse jemi qytetare krejte te thjeshte qe po shkojme ne Zvicer per pune, ndersa parulla ka mbetur e njejta: Njeri nder organizatoret e Deges se LDK- se ne Skenderaj ka qene Hamza. Edhe po te mos ishte ai, me siguri se do te ishte formuar dega e LDK-se nga dikush tjeter, por Hamza ishte nder kryesoret qe beri organizimin e Deges se LDK-se ne Skenderaj. Ai ka qene nje aktivist i palodhshem ne kete drejtim, derisa jane pare gjerat se nuk po levizin ashtu siç duhej te leviznin. „Po shkojme te punojme ne Zvicer“.

    Zeri: Cka thoshte mixha Shaban...?

    „KUJDES DHE BESE KURRKUJT“, ME THA BABA SHABAN KUR ME PERCOLLI TE DERA E OBORRIT

    Murat Jashari: Po tregoj diçka qe me ka thene babagjyshi kur u nisem per ne Shqiperi dhe qe me ka prekur shume. Ishte i fundit qe na pershendeti te dera e oborrit dhe me tha:“Kujdes dhe bese kurrkujt“. Me mendjen time, ate kohe analizoja:“Pse me tha babagjyshi keshtuuu ?“. Mirepo, me kohe ndodhen te gjitha ato qe u lidhnin me fjalen e tij. I riu ben veprime te ndryshme, sepse mendon qe u krye gjithçka...., dhe ne mendonim se e kryem punen me Kosoven dhe puna do te ecen mire. Por nuk shkoi ashtu. Edhe sot shpesh mendojme ashtu dhe hajt... Ne e filluam rrugen per ne Shqiperi dhe diten kur arritem ataje ishte ora 9 ose lO e mbremjes. Ishte kjo rruge e gjate dhe e mundimshme, pastaj edhe valet e detit prej Italise ne Shqiperi derisa kalonim me anije nneper det ishin te medha. Pergatitja nuk ishte edhe bash ne nivel, por askush nga ne nuk i kushtonte rendesi kushteve se a jane ne nivel apo jo, sepse ishtse ne pyetje nje diçka me e madhe, me madhore.

    Zeri: Cka ju thoshte Ademi gjate rruges?

    Murat Jashari: Derisa udhetonim me autobuse na pat thene:“Djema, duhet te jeni krenare me ate se çfare rruge po e fillojme, qe kemi fatin te bejme nje diçka te ketille“. As sot e kesaj dite nuk e di kush ka qene peroni kryesor ne krye te ketij organizimi. Une e di se Baci Adem ka shkuar atje(ne ushtrime ushtarake ne Shqiperi) ne marreveshje me institucionet qe kane ekzistuar ne ate kohe, ka qene Zyra e Kosoves ne Shqiperi dhe njerezit te cilet i kane prire asaj levizjeje, atyre institucioneve. Per kete kane qene ne dijeni edhe Rugova edhe Bukoshi. Keto kane qene ato fjalet e tij qe na kane frymezuar dhe qe na kane dhene edhe force. Ishte nje rruge e gjate dhe nganjehere njeriu mund edhe te binte ne depresion nga frika se mos po deshtojme. Dhe, edhe kur kemi qene ne zorin me te madhe, fjalet e tij na kane frymezuar. I lidhte ngjarjet dhe na thoshte: „A e keni pare filmin per Cerçiz Topullin?“, pastaj e permendte ngritjen e flamurit nga Ismail Qemali, fliste per Isa Boletinin....Qe, thoshte ai, na erdhi koha edhe neve te bejme prape nje lidhshmeri te Kosoves me Shqiperine. Ky eshte fillimi qe te bejme diçka madhore, e do te bejme shtetin shqiptar. Keto kane qene fjalet e tij rruges duke shkuar per ne Shqiperi.

    Zeri: Thate se Ademi e permendur Cerçiz Topullin. Thuhet se ai ka pasur nje simpati te veçante ndaj kesaj figure kombetare?

    NGJASHMERITE MES ADEMIT E HAMZES DHE CERCIZ TOPULLIT E MIHAL GRAMNEOS

    Murat Jashari: E shte e vertete. Bile thone se shpirtrat rilindin. Ka qene nje ekip kineastesh nga Shqiperia per te bere nje dokumentar per Bacin Adem ne Prekaz ndersa une u kam thene atyre:“Percillni filmin e Cerçiz Topullit, ngjarjet dhe figurat qe kane levizur ne ate film dhe ne pozicione te ngjashme eshte gjetur Adem Jashari me shoke gjate luftes“. E njejta ngjarje ka ndodhur, e njejta lufte. Cerçizi ka pasur pak fjale. Edhe Ademi ka folur shume pak. Anen dipddlomatike ne filmin e Cerçiz Topullit e ka udhehequr Mihal Grameno. Ate rol nderkaq, te ne e ka pasur Baci Hamze. Atij i kane interesuar reagimet rreth Kosoves per ngjarjet qe zhvilloheshin ketu. Per nje levizje te vogel ne Kosove, eshte dashur te analizohen edhe reagimet nderkombetare. Per keto gjera ka qene Hamza. Dhe, te kkthehemi te Shqiperia. Pas te gjitha atyre ushtrimeve qe kemi pasur, nga oficeret e rinj shqiptare, prej tyre na eshte thene se kush e perfundon prej neve kursin me sukses dhe qe kishte moshe te re, do te regjistrohej ne akademine ushtarake. Ne ushtrime, une pata reguar sukses dhe pas dy javesh duhej ta fillonim akademine ushtarake. Ndersa , te tjeret qe e kryenin kursin, duhej te ktheheshin ne Kosove. Cdonjeri prej tyre ka pasur per detyre qe t`i aftesoj dhjete te ri te tjere, te te cilet duhej prehapur dija ushtarake e perfituar ne Shqiperi.

    „PER USHTRIMET USHTARAKE TE ADEMIT DHE TE GRUPIT TE TIJ NE SHQIPERI, KANE DITUR PREJ RUGOVES, BUKOSHIST SE POSHTE....“

    Si u zbulua nga policia serbe grupi qe kishte ushtruar ne Shqiperi me te kthyer ne Kosove? A luajten me fatin e djemev e qe i derguan per ushtrime ushtarake ne Shqiperi ata qe organizuan ate pune? Si vendosen Adem Jashari me disa shoke ne Drenice te rezistojne dhe te mos e leshojne Kosoven? Cka u thoshte Adem Jashari atyre qe i sugjeronin t`i fshehte armet dhe te shkonte vete ne Perendim? Kush duhej te mbante lidhjen mes Adem Jasharit dhe kreut te Qeverise se Kosoves ne ekzil? Cka bisedoi Adem Jashari ne Tirane dy ore sy me sy me Bujar Bukoshin, cila ishte marreveshja nga ai takim dhe a u realizua diçka nga ajo?

    Zeri: D.m.th. ideja ka qene qe secili qe e mbaron kursin ushtarak ne Shqiperi, te kthehet ne Kosove, dhe te zgjeroje rrjetin, dudke trajnuar dhjete te tjere?

    „MBAJANI KAH TE DONI“, U KISHTE THENE DJEMVE QE KANE KRYER USHTRIMET NE SHQIPERI NDONJE NGA ORGANIZATORET

    Murat Jashari: Po. Ka pasur edhe njerez te tjere te cilet eshte dashur te shkojne ne Shqiperi pasi grupet e para tashme i kishin perfunduar ushtrimet. U zbulua rrjeti ne te cilin ishin edhe Ademi dhe shoket e tij. Kush ka dashur te shkoje dhe te qendroje ne Gjermani e Zvicer ka mundur ta beje kete, ndersa ne Kosove kane qendruar kryesisht Grupi i Drenices, nje pjese e ketij grupi: Adem Jashari, Sahit Jashari, Fadil Kodra, Ilaz Kodra dhe shoke te tjere qe ne ate kohe iu kane bashkegjitur ketyre. Askush nuk mori pergjegjesi pse deshtoi ky organizim dhe pse ndodhi ajo qe ndodhi. Atehere kane qene dy synime: e para, çdo person i cili e perfundon kursin ushtarak ne Shqiperi, ka pasur per detyre qe kur te kthehet ne Kosove, duke i rene trup kufirit kembe e jo te shkoje per ne Zvicer apo Gjermani. Detyra e secilit ka qene qe ne Kosove te hyje i ngarkuar me arme aq sa ka pasur mundesi te barte: kallashnikove, pushke gjysmautomatike, municion, etj dhe te stervite njerez te tjere ne Kosove.
    Ne Shqiperi eshte punuar sipas nje strategjie ushtarake dhe qellimi i kursit ka qene qe pjesemarresit te aftesohen si duhet te behen sulmet e armatosura, si behet mbrojtja, etj, ndersa ne Shqiperi ne kemi pervetesuar edhe anen teorike, por edhe anen praktike te ketyre taktikave luftarake. Kemi mesuar gjiithashtu si behet hyrja dhe leshimi me konop neper objekte te ndryshme, pastaj perdorimin e armeve...Aty kemi ushtruar perdorimin e armeve te lehta e deri ne armet kunderajrore, efektin e tyre dhe natyrisht pikat e dobeta te mjeteve ushtarake qe i perdorte policia serbve, si tanku e shume taktika te tjera, ne mesin e te cilav e edhe taktikat per zenien e pozicioneve, hyrjen ne kazerma usshtarake, marrjen e ndonje aeroporti ushtarak apo civil etj. Me nje fjale, ka qene nje kurs i pervetesimit te nje taktike ushtarake. I mbaruam keto ushtrime dhe bashke me disa djem te tjere, pas dy javesh, une duhej ta filloja Akademine Ushtarake ne Shqiperi.Ne nderkohe, shfrytezova nje pauze dhe shkova ne Gjermani, per te qendruar dy jave, meqe babai Rifati e kishte pushimin dhe pas disa diteve duhej te kthehej ne Kosove. Une pastaj duhej te kthehesha ne Shqiperi, ndersa djemte qe i kishin kryer kurset ushtarake, u kthyen ne Kosove bashke me armatimin qe kishin marre me vete, kryesisht automatike dhe municion.

    Zeri: Ky grup pasi kthehet ne Kosove, shume shpejt zbulohet nga pushteti serb?

    Murat Jashari: Si ka ndodhur qe grupit t`i bien ne gjurme ser bet, per ne eshte e panjohur. Mund te ndodhe qe ndonjeri prej djemve te grupit te kete rrahur gjoks nga pakujdesia dhe te kete folur ne ndonje vend te panevojshem per ushtrimet e bera ne Shqiperi, duke zbuluar ndoshta pa vetedije veten dhe grupin e tij, sepse ne e dime se sherbimet sekrete serbe s`kane pushuar se punuari kurre ne Kosov e dhe i kane pasur njerezit e tyre kudo, dhe i bien ne gjurme rrjetit.
    Pasi jane zbuluar grupet, shumica prej djemeve te diteve te para te ushtrimeve ushtarake ne Shqiperi, kane ikur ne Perendim dhe une kam pasur rast te takohem me shumicen prej tyre. I kam pyetur pse ka ndodhur kjo?
    Ata trgonin se pasi grupeve u ka rene ne gjurme pushteti, u jane drejtuar njerezve nen mbikeqyrjen e te cileve ata edhe kishin shkuar ne Shqiperi, dduke i pyetur se çka duhet te bejne me tej pasi qe disa prej djemve kishin rene ne burg?Duke mos ditur si te veprohet me tej, ata djem kane mbetur ne udhekryq pa ditur çka te bejne me tutje dhe kane bere zgjidhje individuale ne ate situate. Per mua, ata kane qene djem te mire, sepse nuk ka qene e lehte ne ate kohe te veprohet dhe jemi bindur se ata punen rreth pergatitjeve ushtarake ne Shqiperi s`e kane pasur me dy mendje. Por, secili prej tyre ka pyetur pergjegjesin e vet qe e ka pasur, duke i thene „mbajani kah te doni“. Dhe keshtu, deshtim pas deshtimi , ka ardhur perfundimi. Disa djem trima ne Drenice, megjithate kane vendosur te mos dalin jashte Kosoves dhe kane vendosur te rezistojne. Me nje fjale, organizimi dhe ajo lidhshmeria qe ishte u shkeput. U zbulua rrjeti ne te cilin ishin edhe Ademi dhe shoket e tij dhe, e vetmja rezistence per te mos ikur jashte, ishte rezistenca e Ademit dhe grupit te tij ne Drenice, Atyre u ka mjfaftuar vetem ai kursi ne Shqiperi, pergatitja e mehershme psikike dhe mbeshtetja familjare per te sakrifikuar. Pjese e kesaj rezistence ishte edhe familja jone. Kur ka ardhur puna e rezistences per atdheun, babagjyshi nuk ka njohur pengesa perpara dhe s`ka pyetur per asgje tjeter.

    Zeri: Po ju çfare benit ne ate kohe, me çka merreshit?

    Murat Jashari: Pasi shkova ne Gjermani, babai Rifati u nis per ne Koso ve, ndersa une mbeta edhe me tej atje. Prija qe ne nderkohe te kthehesha ne Shqiperi per te filluar Akademine Ushtarake apo qe , ne diten e caktuar, te marrim ndonje aksion dhe te luftojme.

    Zeri: Kush ka qendruar prapa ketij organizimi?
    Murat Jashari: E kam theksuar me heret se nuk kam qene ne rrjedha dhe nuk di kush i ka bere keto organizime, por qe ka qene nje Immer Berisha qe ishte ne Zvicer, njeri nder kryesoret e ketyre organizimeve .Immer Berisha eshte nga Majaci i Podujeves, eshte pikerisht ai qe e kishte ndihmuar ne Turqi baben Rifat dhe Hamzen rreth pamfleteve qe pergatiteshin atje pas demonstratave te vitit l98l dhe silleshinpastaj ne Kosove. Ai nje dite me tha:“djali i mire, pritem kete dite ne kete vend“, sepse une kisha per t`u kthyer ne Shqiperi, ka ndodhur kjo dy-tri dite, pasi qe babai kishte udhetuar per Kosove. Por, gjerat nuk ecen si ne i kishim menduar, u peshtoll organizimi dhe nuk ndodhi ajo qe ne prisnim te ndodhe, pra te ecin punet si duhet dhe organizimi te zgjerohet.

    Zeri : Si zhvillohen ngjarjet pastaj?ADEM JASHARI ME GRUPIN E DRENICES VENDOSI TE REZISTOJE DHE TEMBETET NE KOSOVE

    Murat Jashari: Duke pasur parasysh se pushteti kishte nuhatur organizimet e asaj kohe, nuk vonon shume dhe pas tri javeve qe grupet ishin kthyer ne Kosove, pason sulmi i pare i 3O dhjetorit te vitit l99l ne Prekaz me ç`rast sulmohet familja jone.Mua me behet dhe mendoj ses ne ate kohe, ndodh nje deshtim komplet i atij organizimi qe ishste. Djemte qe ishin trajnuar ne Shqiperi ia mbajten ne drejtime te ndryshme sepse ata duhej qe te gjendeshin vete si te munden dhe kah te munden. Kush ka dashur te shkoje dhe te qendroje ne Gjermani e Zvicer ka mundur ta beje kete, ndersa ne Kosove kane qendruar kryesisht Grupi i Drenices, nje pjese e ketij grupi: Adem Jashari, Sahit Jashari, Fadil Kodra, Ilaz Kodra dhe shoke te tjere qe ne ate kohe iu kane bashkangjitur ketyre. Kurse te tjeret, kane kerkuar fatin e vet ku kane mundur. Askush nuk mori pergjegjesi pse deshtoi ky organizim dhe pse ndodhi ajo qe ndodhi. Keso gjerash natyrisht qe ndodhin dhe nuk ishte ndonje katastrofe, sepse kjo ka ndodhur edhe me njerez te pushteteve te tjera, te cilet kane pasur ndihme edhe shumeme te forte se ky grup i shqiptareve te Kosoves, mirepo per deshtimin e organizimit tone te asaj kohe, d.m.th. te grupeve kosovare, mendoj se eshte dashur qe te jape pergjegjesi dikush.

    Zeri: Cka thoshte Ademi ne ate kohe rreth ketyre gjerave?

    Murat Jashari: Sigurisht qe Baci Adem u ka çuar fjale atehere njerezve me te cilet ka qene ne kontakt per kete deshtim, por sa kam kuptuar nga ai, ata e kane larguar fajin prej vetes per deshtimin. Deri ku kane shkuar gjerat dhe kush kane qene fajtore, ne nuk mund ta dijme, por gjerat nuk mbeten sekret gjithmone. Megjithate, une mendoj se njerezit te cilet kane qene ne krye te ketij organizimi, jo vetem qe kane luajtur me fatin e njerezve, por kane luajtur edhe me fatin e kombit. Ndersa djemte qe kane shkuar ne Shqiperi, kane rrezikuar dhe kane qene ne gjendje qe ne ate kohe t`ia qesin gjoksin armikut. Ata qe shkuan ne Shqiperi per ushtrime ushtarake, per mua janeshtylla te forta te vendit tone dhe me keta njerez eshte luajtur ndersa askush nuk ka dhene as nje lloj pergjegjesi, qofte edhe morale para tyre. Kur e pa se pas atij deshtimi mund te ndodhe shumeçka, Ademi me disa shoke te tjere kane vazhduar rrugen dudke angazhuar njerez te ri brenda rrjetit te tyre sepse faktikisht ne kete kohe edhe filloi lufta , sepse armiku kishte identifikuar rrezikun nga i vinte. Mund te them se permes angazhimit ne kete çeta, edhepse jo me emrin „UCK“, te cilin e kane marre me vone , fillon organizimi i nje ushtrie te re te Kosoves.
    Ata qe kane qene ne organizime ushtarake ne Shqiperi, punen e kane marre shume seriozisht dhe nuk i kane marre njohurite teorike dhe praktike qe me vone me to te tregojne mendjemadhesi para dikujt, por thjesht per te rezistuar. Ademi madje e ka thene disa here:“Nuk e kam marre pu shken per t`ia dhene Serbise, por per ta luftuar ate“. Ai ka punuar ne keto organizime pa nderprere dhe nuk ka bere pauza, por ka vepruar. Ademi me ka treguar se Bukoshi i kishte thene:“Do ta keni armatimin dhe perkrahjen time dhe çdo gje tjeter qe duhet per lufte“. Por per fat te keq, Ademi s`e pati as njeren e as tjetren. Zyrtaret e qeverise ne ekzil kane insistur qe Ademin ta qesin jashte Kosoves, por ai nuk pranoi duke ju thene se „une nuk kam hyre ne kete rruge per te dalur jashte Kosoves sepse askush s`me ka ndalur te dal, por s`kam pse te dal jashte dhe e kemi nisur nje rruge te cilen duhet ta çojme deri ne fund“. Ademi ka pase filluar pastaj edhe lidhjet me qeverine e atehershme te Kosoves, te cilat do te duhej te mbaheshin permes nje Muje Krasniqit. Edhe rreth kesaj lidhjeje jemi dudke mbledhur te dhena per te mesuar si ka funksionuar kjo lidhdje dhe si ka perfunduar ajo.

    Zeri: Dini ju Baci Rifat me shume rreth ketyre lidhjeve te Ademit me Qeverine e Kosoves ne ate kohe?

    „DO TA KENI ARMATIMIN DHE PERKRAHJEN TIME DHE CDO GJE TJETER QE DUHET PER LUFTE“, I KISHTE THENE BUKOSHI ADEM JASHARIT GJATE BISEDES SY ME SY

    Rifat Jasharietu nuk ka ndonje fshehtesi, sepse keto gjera i kane ditur prej Rugoves, Bukoshit e poshste, sepse askush nuk e ben nje pune siç ishte ajo e shkuarjes se djemve ne Shqiperi dhe organizimeve luftarake, duke shkuar krye ne vete. Ushtrimet e djemve ne Shqiperi jane bere ne kontakt me njerez te cilet atehere e kane udhehequr Kosoven. Shembull, Ali Aliu ka qene atehere ne Zyren e Shqiperise. Ai sa di une sot ndodhet ne Shkup. Bile as nuk eshte marre ne pyetje kurre per keto pune dhe as qe eshte mbyllur kurre nga pushsteti. Ndersa Muje Krasniqi te cilin e permendi Murati, ka qenje nje lidhje permes Bukoshit dhe permes tij kane pasur te shkojne edhe lidhjet e Ademit dhe shokeve te tij me Qeverine e Bukoshit. Disa gjera kane mbetur te paqarta sikur edhe roli i disa njerezve ne keto pune.

    Zeri:Po Ademi vete a ka pasur kontakte me kreun e qeverise se Bukoshit?
    Rifat Jashari: Po. Une e di se Ademi ka biseduar per dy ore rreshte sy me sy me Bujar Bukoshin ne Tirane. Ka qene kjo dikund me l992 apo l993 dhe sipas fjaleve te Ademit, te cilat ai m`i ka thenen permes telefonit menjehere pas atij takimi, iu kishte premtuar gjithçka, prej armatimit e deri ne mbeshtetjet e tjera.

    Deshtimi i institucioneve qe moren per barre udheheqjen e atyre djemve, beri qe Ademi me shoke, jo vetem nga Drenica, por edhe nga Llapi, Dukagjini dhe nga te gjitha trojet shqiptare, ta fillojne punen dhe ta formoje Ushtrine Clirimtare te Kosoves (UCK) dhe si rezultat i luftes se saj dhe sakrifices se popullit, jemi sot ketu ku jemi. Sapo e ka perfunduar takimin me Bujar Bukoshin, Ademi me ka thirrur ne telefon dhe me ka thene:“Nese nuk deshtojne fjalet, premtimet jane shume te mira“. Megjithate, me vone dodli se ato premtime deshtuan.

    Zeri: Per çka kane biseduar ata, çfare i ka premtuar Bukoshi Ademit?

    Rifat Jashari: Ne ate bisede, Ademi me ka treguar se Bukoshi i kishte ofruar çdo gje dhe i kishte thene:“Do ta keni armatimin dhe perkrakhjen time dhe çdo gje tjeter qe duhet per lufte“. Por per fat te keq, Ademi s`e pati as njeren e as tjetren. Premtimet qe iu kishin dhene Ademit, ishin premtime per mbeshtetjen e rruges qe ai kishste nisur me te gjitha format.
    Por, duke qene se premtimet qe iu kishin dhene nuk u mbajten, zyrtaret e qeverise ne ekzil kane insistuar qe Ademin ta qesin jashte Kosove, por ai nuk pranoi duke iu thene se“une nuk kam hyre ne kete rruge per te dale jashte Kosoves, sepse askush s`me ka ndalur te dal, por s`kam pse te dal jashte dhe e kemi nisur nje rruge, te cilen duhet ta çojme deri ne fund“. Nje pjjese e atyre djemve qe ishin me Ademin ne Shqiperi dolen jashte Kosoves me shprese se pas nje periudhe te shkurter do te bejne nje organizim si duheet dhe do te kthehen prape ne Kosove per te vepruar, por ajo nuk ndodhi. Mund te them se pjesa dermuese e atyre djemve nuk iu ka pergjigjur me vone luftes çlirimtare, sepse une i njoh shumicen prej tyre.
    Deshtimi i institucioneve qe moren per barre udheheqjen e atyre djemve, bere qe Ademi me shoke, jo vetem nga Drenica, por edhe nga Llapi, Dukagjini dhe nga te gjitha trojet shqiptare, ta fillojne punen dhe ta formojne Ushtrine Clirimtare te Kosoves (UCK) dhe si rezultat i luftes se saj dhe sakrifices se popullit, jemi sot ketu ku jemi.


    PAS SUL MIT TE 3O DHJETORIT l99l NE PREKAZ ISHTE E QARTE: KTHIM PRAPA S`KA, LUFTA FILLOI ....

    Si u rrethuan dhe u sulmuan Jasharet me 3O DHJETOR te vitit l99l? Si luftuan ate nate kunder policise serbe Ademi, Hamza e Rifati? Kush u shkoi atyre se pari ne ndihme? Si arriten burra te armatosur nga Drenica dhe nga te gjitha anet e Kosoves dhe çka kerkuan ata nga Rifat Jashari? Si ndermjetesoi delegacioni nga Prishtina ne krye me profesor Fehmi Aganin midis policise serbe dhe burrave te armatosur qe ishin me Ademin? Si e perdorte policia per mburoje nenen e Adem Jasharit dhe çka u tha ajo atyre?

    Zeri: Do t`i kthehemi tash sulmit te 3O dhjetorit te vitit l99l ne familjen tuaj. Amund te thuhet se pas dekonspirimit te grupit qe pas ushtrimeve me armatim nga Shqiperia u fut ne Kosove dhe ndoshta lokalizimit te vendqendrimit te grupit te Drenices qe vendosi te rezistoje, policia serbe ndermori sulmin ndaj jush?

    ARRESTIMET E ATYRE QE ISHIN PER TE USHTRUAR NE SHQIPERI NISEN NE DECAN

    Rifat Jashari: Pasi pushtuesi u bie ne gjurme djemve qe ishin ne Shqiperi per ushtrime luftarake, fillon menjehere me ndjekjen dhe arrestimin e tyre. Ademi kishte zene nje pozicion tjeter.I thashe:“ o djalo, vepro me shume mend se mos jane futur ne brendi te oborrit te kulla“, ndersa Ademi me tha:“veq mos e lesho frontin aty“. Kur Ademi iu afrua kulles per t`ua zene aty priten policeve qe te mos depertojne brenda, ata (policet) veq kishin qene dudke hyre ne oborr. Menjehere ka hapur zjarr mbi ta duke i share ne ate serbishten qe ai e dinte fare pak.
    Arrestimet, se pari fillojne ne Deçan, ne disa lagje e fshatra te kesaj komune si ne Kodrali, Beleg etj., ku u preken disa lagje si ajo Gjonaj, Tahiraj..., per t`u zgjeruar pastaj edhe ne rajonin e Prishtines, ate te Klines etj.
    Kur ndodhi kjo, nje dite papritur erdhen dy djem te Klines se Ulet. Ata ishin te perfshire ne ate organizim. Dukeshin shume te shqetesuar. Une i njihja qe te dy, mirepo nuk desha te hyj menjehere ne muhabet rreth puneve me te cilat merreshin ata.
    E kerkuan Ademin, ndersa une i pyeta se „çka ka te re?“. Ata filluan te me tregojne se si policia kishte tentuar t`i arrestoje, ndersa une u thashe:“Djema kur keni ne keto pune, eshte dashur ta dini se ndodhin edhe arrestime dhe gjera te tjera. Njerit prej tyre, policia ia kishte marre automatikun gjate tentimit per ta arrestuar“. Ata kishin ardhur qe te kontaktojne me Ademin per te ditur se çfare duhet te bejne me tutje. Une nuk e dija krejt se çka kishte ndodhur, sepse ata dy djemte nuk donin te me tregonin gjithçka dhe donind qe disa gjera t`i mbajne sekret. „Ne po shkojme te Sahiti (Jashari), sepse puna eshte keq“, me thane dhe nuk deshen qe te hyjne brenda. Kur erdhi Ademi, i tregova per kete dhe ai me shoke u tubuan shpejt ne kullen tone. Kah i strehuan ata djemte qe erdhen nga Klina e Ulet nuk e di, ndersa ne pastaj biseduam me baben Shaban, me Ademin e Hamzen se çka te bejme me tutje. Vetem per sekonda behet fjale derisa policia serbe te mberrije edhe te ne, u thashe une, ndersa Ademi duke qeshur me tha:“Jo nuk vijne, neser eshte Viti i Ri, dite tregu dhe pritojne me ardhe“. More, i thashe, veç momenti pritet. „Ku po merzitesh per kete pune“, me tha Hamza. Une e kisha nje parandjenje dhe me dukej se veç po i shihja te rreshtuar policet serbe. U thashe se nuk ua kisha friken fare atyre, por nuk doja te na zene ne gjume. „Nuk vijne jo“ – kembengulte Ademi, ndersa une kembengula ne timen: “Pasha Zotin, veç sa nuk po i shoh rreth oborrit“.

    Zeri: Dhe çka ndodh pastaj?

    „ÇOU RIFAT SE U RRETHUAM....“ ME THA ADEMI

    Rifat Jashari: Ne mbremje, Ademi ma dha nje boks cigare ne kulle, ndersa une e pyeta se a do te rrinte ai zgjuar per te kujdestaruar apo une“ –„Hajt shko fle e mos u bej merak“, ma ktheu, dhe me urdheroi qe une te shkoja per te fjetur. U pershendetem dhe shkova te fle. Sa me kishte zene gjumei, Ademi me trokiti ngadale ne dere dudke me thene:“Cou Rifat se u rrethuam....“ Une mendoja se ai i kishte hetuar dikund larg policine serbe se ishin duke ardhur ne Prekaz dhe nuk nxitova fare t`i bente ze babes. Dy here ka shkuar te plaku dhe eshte kthyer kah une dudke me thene“çou ma, çka je duke bere“.I kam thene hajt se deri sa te vijne ata, une behem gati, ndersa Ademi ma ktheu shkurt:“Te trafoja ne rruge jane“. Eshte zgjuar, tha edhe Hamza dhe „gati jemi“, ndersa une vesha nje pallto dhe mora nje pale kepuce te keqija ne kembe dhe per disa sekonda kemi nxituar qe te marrim pozicionet. Policia veç ishte dudke e bere rrethimin e shtepise sone, ndersa me vone doli se vetem sekondat kishin mjaftuar qe na zene ashtu siç nuk deshiroja. Dolem kah ana e epermee oborrit dhe e ndezem luften me ta. Hamza ishte nje pozicion afer nje dardhe ne oborr, une kisha zene nje pozite ne skaje te oborrit, pikerisht aty ku me 5 mars l998 ka rene Fitimi , duke luftuar me mitraloz, ndersa Ademi kishte zene nje pozicion tjeter. I thashe:“O djalo, vepro me shume mend se mos jane futur ne brend i te oborrit te kulla“, ndersa Ademi me tha:“Veç mos e lesho frontin aty“. Kur Ademi iu afrua kulles per t`ua zene aty priten policeve qe te mos depertojne brenda, ata(policet) kishin qene duke hyre ne oborr. Menjehere ka hapur zjarr mbi ta duke i share ne ate serbishten qe ai e dinte fare pak:“Ku po shkoni he nenen e çetnikeve ua .......“ u ka bertitur atyre dhe per nja 4-5 minuta aty i ka shkuar flake e verdhe. Une e kam nderruar pozicionin dhe kam dale me posht , ndersa me vete i kisha ddisa bomba, nje revole dhe automatikun. E beja me mend, nese arrij t`i shkrep te gjitha keto, puna nuk do te ishte keq. Pasi i zmbrapsi policet qe donin te futeshin ne oborr andej kah kulla , Ademi u kthye te une dhe me pyeti:“A te mori ndokun ndokund“. Jo i thashe, dhe e pyeta mos e kish kapur ndodnje plumb ate? -Ketu me eshte nxehur pak – tha ai, duke treguar kah brezi. Kur ia hoqa kemishen , nuk kishte pasur asgje serioze, ndersa ne ato momente , ne rruge u ndez automjeti i ndihmes se shpejte. E paska henger dikush prej tyre – i thashe Ademit. U ngjita ne kulle dhe permes dritareve te saj i vereja policet, te cilet iu kishin veshur murit poshte, por nuk guxonin te bejne hapa e te projne te futen ne oborr. Biseduam shpejt e shpejt me Ademin dhe vendosem qe te depertojme ne anen e kundert te oborrit, andej kah lagja e Lushtakeve.

    Zeri: Cfare mendonit dhe çka ishte me rendesi per ju ne ato çaste?

    Rifat Jashari: Mendova te dalim andej, sepse e kisha per qellim qe edhe nese ndodh te vritemi ne lufte me policine, se paku te mos vritemi ne prani te grave dhe femijeve, ndersa mendja as qe na shkonte te dorezohemi. Nderkohe, Hamza e kishte çare rrethimin nga ana e tij. Ia dolem edhe une e Ademi qe te çajme rrethimin dhe te kalojme ne anen e kundert, andej kah mali qe eshte mbi varrezat ku jane sot. Gjate shperthimit te rrethimit, Ademi me luti qe te mos hyjme neper oborre te fqinjeve, sepse nuk donte qe per shkak fonin fqinjet te demtohen nga policia. Aty ku dolem, erdhen menjehere Fadil e Ilaz Kodra, Sahit Jashari e disa te tjere. Ne i kishim dy automatike, revolet dhe disa bomba. Me te dalur ne anen tjeter, Ademi ka filluar t`i gjuaje policine te cilet filluan te strehohen pas mureve te shtepive nen rruge. Gjuajtjet e dyanshme me arme kane vazhduar edhe me tej, ndersa policia na gjuanin dhe me mitralozin e rende nga tanku.Menjehere kane filluar te vijne te ne njerez te armatosur nga Prekazi, nga te gjitha anet e Drenices dhe me gjere. U mbush mali. Secili qe kishste ardhur, kishte arme ne dore. Disa prej tyre me kane thene:“merre Rifat komanden dhe udheheqe luften“, ndersa une iu thashe se nuk ben pa ardhur nje vendim i ketille prej institucioneve tona te larta sepse, ne nuk e dime si i vie fundi. Une u tregova burrave se sa i perket familjes sone, une e marre kete pune mbi vete, por lufta mund te perhapet dhe une s`mundem te marre pergjegjesi per gjera me te medha. Te ne pastaj kane ardhur Gani Syla, Jakup Krasniqi, Gani Koci ....etj. Megjithate, une vone jam takuar me ta sepse me shume kam qendruar me grupin e njerezve qe kishin ardhur me arme, ndersa Ademi ka qene me teper ne levizje prej nje pozicioni ne tjetrin. Hamza gjithashtu ka qendruar me nje grup tjeter burrash te armatosur.

  6. #26
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    VAZHDIM

    Zeri: Po mixha Shaban, a ishte gjate gjithe kesaj kohe ne shtepi?

    „DJEMTE E MI I KANE TE GJITHA, VEC LIRIA U MUNGON“, I THA SHABAN JASHARI KRYEPOLICIT SERB

    Rifat Jashari: Baba Shaban, ka qendruar gjate tere kohes ne kulle me te gjithe anetaret e tjere te familjes. Policia perforcohet pastaj me mjete te tjera luftarake, helikoptere, qene te ushtrise dhe futen ne oborrin e shtepise sone. Kur futen brenda, njeri prej kryeoficereve te policise serbe e pyet baben Shaban:“Te kujt jane te gjitha keto shtepi dhe pasuri?“ „Te miat dhe te djemve e nipave te mi“, ia kthen babai, ndersa oficeri serb i drejtohet pastaj babes me pyetje te tjera:“A kane mend keta djemte e tu qepo luftojne, kur i kane te gjitha keto te mira?“-Po, i kane te gjitha, veē liri nuk kane, i kishte thene baba Shaban, ndersa menjehere pas kesaj, policet e godasin baben sepse nuk u kishte pelqyer pergjegjia dhe mosperfillja qe ai u kishte bere atyre. Perveē babes, policset e godasin edhe Lulzimin , djalin e Ademit qe atehere ishte shume i ri pasi qe kur ata i bien babes, Lulzimi reagon dhe nis te kacafytet me policet.
    Policia i mrrin peng 27 anetaret e familjes tone, bashke me 3 nipa te cilet kishin qelluar te ne ate nate ndersa te gjithe meshkujt, prej Fitimit e larte, dmth. ata qe i kishin mbi l3 vjet dhe i nxjerrin me duare te lidhura perjashta ne bore, para tankut.
    Policet e qesin po ashtu nenen tone si mburoje perpara duke dashur te hyjne ne shtepi, sepse kishin menduar se Ademi eshte brenda. Nena i kishte thene njerit prejj policeve:“Hiqmu qafe more qen, ēka po fshehesh pas meje“. „Kur frikesohesh dhe s`ta mban, pse ke ardhe ne Prekaz?“ i kishte thene policit serb nena jone. Me vone, policia i leshojne femijet, ndersa baben dhe disa fqinje tane i marrin me vete ne polici. Une se kam takuar as Fehmi Aganin e as Anton Kolen, apo te tjeret, por me kane thene se kishin qene dhe biseduar me udheheqesit e policise serbe ne Skenderaj. Krejt ato bisedat qe jane bere atehere, i kane bere Ademi dhe Hamza me aktivistet e asaj kohe. Une nuk jam perzier fort ne ato pune. Por , lajmin se eshte arritur ndermjetesimi neve na e kane sjellur Gani Syla, Jakup Krasniqi, Gani Koci dhe aktivistet e tjere. Ata na thane: „serbet po terheqen, por kini kujdes se keta mund te kthehen prape... Ju duhet te jeni ne gjendje gatishmerie“.
    I dergojne ne stacionin e policise ne Mitrovice dhe baben atje e mbajne 48 ore, duke i bere maltretime te medha. Derisa ngjarja zhvillohej ne shtepine tone, ne e shihnim nga distanca se ēka po ndodh, por nuk kishim mundesi te gjuanim ne policine serbe sepse ata i mbanin familjaret tane si mburoje. Ne kete sulm kane marre pjese vetem police serbe, sepse shqiptare nuk kishte ne polici. Ka marre pjese edhe nje polic rom.

    Zeri: Ne nderkohe, ēka mendonit te benit ju burrat e armatosur?

    ADEMI VENDOSI QE NESE POLICIA NUK TERHEQET NGA PREKAZI TA SULMOJNE STACIONIN E POLICISE NE SKENDERAJ

    Rifat Jashari: Ne filluam ta bejme nje plan si ta sulmojme ne mbremje stacionin e policise sepse nuk e dinim ende se policia serbe e kishte ndermend te terhiqet. Ademi mori per detyre me shoket e vet qe ta sulmojne stacionin e policise, ndersa neve te tjereve, na mbeti qe t`i sulmojne policine ne Prekaz, sepse ne lagjen tone ishin 1O tanke. Ishte ideja se sulmi do te perhapet, por nuk kishte mjaft arme ne radhet tona. Disa njerez kishin arme, por nuk kishin sa duhet municion. Me kujtohet njeri tha:“Une i kam nje 4OO-5OO copa fisheke dhe po shkoje menjehere t`i marre“. Pas nje kohe na erdhi urdheri me „u terheqe“, sepse thoshin qe edhe serbet po pranonin te terhiqen nga fshati. Erdhen menjehere Fadil e Ilaz Kodra, Sahit Jashari e disa te tjere. Ne i kishim dy automatike, revolet dhe disa bomba. Menjehere kane filluar te vijne njerez te armatosur nga Prekazi , nga te gjitha anet e Drenices dhe me gjere. U mbush mali. Secili qe kishte ardhur, kishte arme ne dore. Disa prej tyre me kane thene:“merre Rifat komanden dhe udheheqe luften“, ndersa une iu thashe se nuk ben pa ardhur nje vendim i ketille prej institucioneve tona te larta sepse, ne nuk e dime si i vie fundi. Une u tregova burrave se sa i perket familjes sone, une e marre kete pune mbi vete, por lufta mund te perhhapet dhe une s`mundem te marre pergjegjesi per gjera me te medha.

    Zeri: Kush u trgoi per kete dhe kush e ndermjetesoi punen e terheqjes?

    Rifat Jashari: Kishte ar dhur ne Prekaz nje delegacion nga Prishtina ne te cilin gjendej profesori Fehmi Agani, Anton Kolaj, etj, te cilet kane kontaktuar dy-tri here me stacionin e policise ne Skenderaj derisa i kane lejuar qe te vijne. Ata kane qene si ndermjetesues te terheqjes. Policia u kishte thene atyre „nese terhiqen ata, do te terhiqemi edhe ne“. Ata pra, e kishin fjalen per ne burrat e armatosur qe kishin arritur ne Prekaz.

    Zeri: A i takuat ju Fehmi Aganin dhe tjeret qe ndermjetesuan?

    Rifat Jashari: Une s`e kam takuar as Fehmi Aganin e as Anton Kolen, apo te tjeret, por me kane thene se kishin qene dhe biseduar me udheheqesit e policise serbe ne Skenderaj. Krejt ato bbisedat qe jane bere ateheree , i kane bere Ademi dhe Hamza me aktivistet e asaj kohe. Une nuk jam perzier fort ne ato pune. Pra nuk u perzieva as rreth ndermjetesimit.
    Por, lajmin se eshte arritur ndermjetesimi neve na e kane sjelle Gani Syla, Jakup Krasniqi, Gani Koci dhe aktivistet e tjere. Ata na thane:“Serbet po terhiqen, por kini kujdes se keta mund te kthehen prape....Ju duhet te jeni ne gjendje gatishmerie“. Bile na thane se eshte mire qe disa prej nesh te qendrojme fshehurazi neper shtepi te ndryshme per disa dite.

    Zeri:Kush ishit ne grupin qe duhej te qendronit fshehurazi?

    Rifat Jashari: Une, Ademi, Hamza, Ilaz e Fadil Kodra, Sahit Jashari, Jakup Nura, Jetullah Geci, Ilmi Zeka, Gani Syla, Ramiz Lladrovci dhe disa te tjere nga Prekazi e Polacci. Me Gani Kocin shkuam ne shtepine e tij, dhe atje e nxori Ademin nga dhoma per te biseduar diēka. Ganiun , deri ne kete ngjarje se kisha njohur veq se kisha degjur per te. Ka biseduar diēka me Ademin sepse qellimi i tij ishte qe te na strehoje ne te treve:mua, Hamzen e Ademin, por Ademi i tregon Ganiut se rrjeti i tij tashme ishte zgjeruar dhe i tregon edhe per funksionimin e tij.
    Prej aty kemi shkuar drejt ne Obri te Ilmi Zeka bashke me Ramadan Gashin e Jetullah Gecin. Pra naten e pare pas sulmit ne Prekaz e kemi bere ne Obri te Ilmiu, te dyten te Jakup Krasniqi ne Negroc prej nga aty kah ora 2 apo 3 pas mesnates kemi shkuar te Shaban Shala, te i cili kemi ndejte nja lO apo me shume dite. Aty kane ardhur Gani Syla, Jakup Krasniqi dhe te tjere qe si kam njohur dhe kane biseduar per situaten qe ishte krijuar ne ate kohe. Prej shtepise se Shaban Shales, Jakup Krasniqi me te vellain dhe Azem Syla
    Me kane shoqeruar per ne Prizren te Alush Shala. Keta jane kthyer ne Drenice ndersa une pastaj kam vazhduar per ne Gjermani. Qe te kthehem per ne Gjermani me ka shtyre Ademi, sepse une nuk doja te kthehesha me atje ne Gjermani, por ai nguli kembe dhe me tha: „a e ben mend se 3O anetaret e tjere te familjes duhet te mbahen“. Sa kam qendruar te Alush Shala, me kane ndihmuar shume shoket e tij, nje Sefe Morina dhe te tjere, te cilet ma kane gjetur lidhjen dhe me kane percjellur deri ne Shqiperi. Prej Shqiperise , pastaj shkova ne Gjermani.
    Atehere po largohesha nga Kosova me ndjenjen se ne Kosove me kthim prapa s``ka dhe lufta filloi. Pas sulmit te 3O dhjetorit l99l, une u ktheva ne Gjermani ndersa jeta e Ademit e Hamzes vazhdon ne ilegalitet te plote per 8 vite. Ata vazhdojne te punojne per zgjerimin e rrjetit te armatosur drejt krijimit te nje ushtrie e cila me vone edhe do te krijohet dhe do te quhet „Ushtria Clirimtare e Kosoves“(UCK).



    „BESEN PO UA JAP, NESE KERSET NE PREKAZ, KA ME KERSITE NE KREJTE KOSOVEN, U THOSHTE SHABAN JASHARI POLICEVE SERBE”

    Pse njerezit e politikes kishin frike te takoheshin me Adem Jasharin? Kah furnizohej Ademi me arme? Pse Ademi thoshte:“Politikanet e kane punen e vet, ne luftetaret tonen“? Pse Hamza thoshte qe akademiket tane jane ne gjume?

    A u pagezua UCK.ja me 5 prill l993 ne Kullen e Jashareve dhe a u zgjodh aty Ademi per komandant te saj? Si e arrestojne policet serbe Lulzimin, djalin e Ademit dhe si i mashtron ai ata dhe ia del te lirohet? Kend mendonte Ademi ta rrembente per ta kembyer me Besim Ramen? Si e sollen Nait Hasani dhe Rexhep Selimi, ilegalisht, per here te pare pas pese vjetesh Rifat Jasharin ne Prekaz?

    Zeri: A eshte munduar Ademi ne ate kohe te mbaje lidhje me njerezit e politikes. Ju me pare thate se ne vitin l992-l993 Ademi ka pasur takim me Bukoshin?„KEMI SHKUAR DERI ATY SA GATI T`I MESOJME SHKAQET PSE NUK
    JANE REALIZUAR PREMTIMET E BUKOSHIT“
    Ndryshuar pėr herė tė fundit nga Albo : 18-02-2006 mė 15:43

  7. #27
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    VAZHDIM

    Rifat Jashari: Jo, Ademi nuk ka mbajtur me lidhje, sepse kontaktet jane shkeputur. Une vete kam biseduar me Annton Kolen dhe Rexhep Gjergjin qe ne ate kohe ishin zyrtare te larte te LDK-se, dhe ne ate takim ishte prezent edhe Gani Koci. Ademi nuk ka ditur kurre ta fyeje askend dhe ajo qe gjithmone e ka thene ka qene:“Politikanet e kane punen e vet, ne luftetaret e kemi tonen“. Hamza me shume eshte marre me politike, ndersa Ademit i ka interesuar kryekeput lufta. Hamza ka thene disa here se „ akademiket tane, udheheqesit tane, doktoret e shkencave jane ne gjume.“
    Ata thoshin se nuk dine si te takohen me Ademin, ndersa Ganiu u tha:“Une ua gjej ate dhe nese doni u dergoj ne kulle, ose ne shtepine time per t`u takuar“. Ata e kishin brengen ēka nese zbulohen prej pushtetit? – Per kete arsye, ma merr mendja se nuk kane guxuar te takohen me Ademin. Keshtu ishte. Me vone u krijuan dy taborre ne Kosove: njeri qe permes politikes mendonte se do te rregullohet gjithēka dhe krahu ushtarak, i cili mendondte se pa e rrokur pushken nuk do te kete asgje.

    Zeri: Mixha Shaban e ka thene ne nje rrefim me heret se „politika e Rugoves nuk po e kryen punen“. Si e vleresonte ai atehere situaten?

    Rifat Jashari:Lufta qe eshte bere para vitit l99l dhe pas ketij viti nuk ka qene lufte e nisur me vullnetin tone dhe „hajt veē t``ia nisim se na u ka teke te luftojme“. Kjo lufte ka ndodhur pasi levizja qe ka bere kthese ne permbysjen e regjimit komunist qe ka qene me pare ne Kosove, megjithate nuk e ka dhene frytin e deshiruar ne fund. Dhe , keshtu ka nisur lufta pastaj.

    Zeri:Prej nga furnizohej Ademi me armatim?

    Rifat Jashari: Shumica e armeve kane ardhur permes Shqiperise. Ne Shqiperi eshte bere edhe ai takimi me Bukoshin, ku eshte kerkuar qe puna e filluar, te vazhdoje deri ne fund. Ka pasur premtime, por siē kam treguar edhe me heret, ato nuk jane realizuar. Pse e qysh, ende nuk e kemi te qarte, por ne kemi shkuar deri ne ate nivel sa gati t`i mesojme shkaqet pse ka ndodhur kjo dhe pse nuk jane realizuar premtimet e Bukoshit. Besoj qe nje dite do te qartesohen edhe keto pune.

    Zeri: A i ka bere te njohura Ademi problemet e veta?

    Rifat Jashari: Me Ademin kemi komunikuar kryesisht permes telefonit, por ai nuk ka ditur te jete pesimist kurre dhe vazhdimisht thoshte se djemte e kane vullnetin per te luftuar dhe pavaresisht prej pengesav e dhe problemeve qe kane , do t`ia dalin. Ademi ka qene nje njeri me plote optimizem. Shumicen e shokeve te Ademit i kam furnizuar vete me arme dhe gjera te tjera te nevojshme. Shoket e Ademit gjate tete vjeteve te veshtire te organizimit kane pasur tek une mbeshtetjen per shumeēka.

    Zeri: A ka bere Ademi gjate veprimtarise se tij ndonjehere komente politike?

    „POLITIKANET E KANE PUNEN E VET, NE LUFTETARET E KEMI TONEN“, THOSHTE ADEM JASHARI

    Rifat Jashari: Jo kurre. Ai nuk ka ditur kurre ta fyeje askend dhe ajo qe gjithmone e ka thene ai ka qene:“Politikanet e kane punen e vet, ne luftetaret e kemi tonen“. Hamza me shume eshte marre me politike, ndersa Ademit i ka interesuar kryekeput lufta. Hamza ka thene disa here se „akademiket tane, udheheqesit tane, doktoret e shkenca ve jane ne gjume“.

    Zeri: Ne baze te njohurive tona, me 5 prill l993 ne kullen tuaj eshte mbajtur nje takim, ku eshte biseduar rreth formimit te ushtrise. A eshte marre ndonje vendim ate dite dhe a eshte vendosur aty qe Ademi te jete komandant i ushtrise se Kosoves qe po krijohej?

    Rifat Jashari: Informatat tuaja nuk mund te them se jane te gabueshme, sepse nje takim i tille eshte mbajtur ate date ne kullen tone, mirepo detajet nuk mund t`i tregojme per momentin, per arsye se, as ne nuk i kemi te njohura te gjitha ato qe jane thene e vendosur ne ate takim. E dime se permbajtja e takimit ka qene si te gjenden rruget qe do t`i japin nje mbeshtetje me te madhe organizimit luftarak qe eshte bere deri atehere dhe eshte planifikuar si do te shkohej me tej.

    Zeri:A eshte vene ne ate takim Adem Jashari ne krye te ushtrise qe po formohej?

    Rifat Jashari: Vete ardhja e njerezve ne kullen tone, angazhimi i Ademit e Hamzes dhe rezistenca e tyre ne ate kohe, te jep te kuptosh se Ademi ka qene nje nga figurat kryesore te rezistences se asaj kohe.

    Zeri: A ka pasur ne ate takim vetem njerez te organizimit luftarak apo ka pasur edhe njerez te politikes?

    Rifat Jashari: Ka pasur edhe njerez te politikes, por nuk e di te cilit krah kane qene dhe tash s`mund te them se a jane ata njerez qe sot jane ne PDK-se, ne AAK apo ne LDK, por kane qene njerez qe jane marre me politike, njferez te sakrifices e te burgut.


    Zeri: Sigurisht se pas kesaj periudhe, veshtiresite per familjen Jashari shtohen..

    Rifat Jashari: Ishte nje periudhe shume e veshtire, jo pse Ademi, Hamza dhe shoket e tij kane jetuar ne ilegalitet, sepse ata edhe pse jetonin ilegalisht, ksryesisht kane qendruar ne shtepine tone dhe neper shtepi te shokeve te tyre, mirepo ka qene nje kohe kur eshte dashur te ruhen, pavaresisht se ata kane dale hapur me arme dhe i kane treguar Serbise se“ne jemi ketu“- Megjithate, vendqendrimi i tyre eshte dashur te jete shpeshhere nje fshehtesi.
    Nderkohe, femijet tane qe asokohe ishin te vegjel, filluar te rritenn dhe t`i marrin mbi supe punet e familjes, por edhe ndaj tyre filloi presioni i regjimit te asaj kohe. Edhe ata filluan ta ndjejne nga afer se ēka do te thote te jesh ne lufte me pushtetin.

    Zeri: Gjate kesaj periudhe te „ilegalitetit“ ndodh edhe rrembimi i djalit te Ademit, Lulezimit nga policia serbe?
    Ndryshuar pėr herė tė fundit nga Albo : 18-02-2006 mė 15:42

  8. #28
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    VAZHDIM

    PER ME PAK SE lO POLICE, NUK E PRISHI GJUMIN....“ I THOSHTE
    ADEMI RIFATIT

    Rifat Jashari: E vertet. Policia serbe me l995 e rremben Lulzimin derisa ai po kthehej me bashkeshorten time dhe dy femijet e mi nga miqte e mi qe jane ne komunen e Vushtrrise. Lulin e arrestojne ne Mitrovice. E mbajne per tri dite rresht ne stacionin e policise te Mitrovices. Ndaj tij si femije qe ishte, jane bere shume presione psikike, duke i thene:“ku e ke baben, ku e ke axhen, ku i kane armet ata, ku rrine...? E therrasin ne telefon policia baben Shaban dhe i thone se djalin do ta lirojne nese shkon atje per t`u dorezuar Ademi.
    Ademi me shoke mblidhen dhe diskutojne ēfare mund te behet nese policia vijne ne Prekaz duke e mbajtur Lulin perpara si mburoje. Dikush kishte pase thene se ndoshta eshte mire ta dorezojne ndonje revole per hir te lirimit te djalit, por Ademi kishte thene pa u hamendur:“Asnje fishek s`do t`ua japim dhe nese ata vijne per te na sulmuar duke e mbajtur Lulin si mburoje, do ta vras djalin tim bashke me ta dhe kurre nuk do te dorezohemi“.Babai u kishte thene policeve „ne deshi leshojeni, ndeshi mos e leshoni, ndeshi vrajeni e beni ēka te doni me te, por me u dorezue Ademi s`e ka ndermend, se plot shtepine Lula e kemi“. Luli sot eshte deshmitar i kesaj ngjarjeje.
    Djali perdor nje diplomaci te veten dhe arrin t`i mashtroje policet , te cilet e lirojne. U thote atyre se ai i ka fshehur dikund disa arme vete, pa dijen e te tjereve dhe „nese me ēoni aty, do t`ua tregoj“. Para se t`i besojne, policet e pyesin Lulin se ku i ka marre ai ato arme?, ndersa djali i genjen duke u thene se i ka blere vete me parate qe kinse ia kam derguar une prej Gjermanise.
    Ne nderkohe, Ademi me shoke m blidhen dhe diskutojne ēfare mund te behet nese policia vijne ne Prekaz, duke e mbajtur Lulin perpara si mburoje. Dikush kishte pas thene se ndoshta eshte mire ta dorezojne ndonje revole per hir te lirimit te djalit, por Ademi kishte thene pa u hamendur:“Asnje fishek s`do t`ua japim dhe nese ata vijne per te na sulmuar duke e mbajtur Lulin si mburoje, do ta vras djalin tim bashke me ta dhe kurre nuk do te dorezohemi“.

    Policet e sjellin Lulin deri te Fabrika e Municionit qe eshte nja 6OO – 7OO metra prej shtepise sone dhe i thone se „ne po te presim ketu, e ti shko silli armet ku i ke fshehur“. Por, Luli vjen ne shtepi, tregon ēka u ka thene policeve dhe thote se nuk e ka ndermend te dal me te ta, atje ku e pritnin.
    Pas nje kohe vijne ne kullen tone nje inspektor serb i policise dhe nje inspektor shqiptar, ne rroba civile, dhe bisedojne ne kulle me baben. Ne fillim, siē ka treguar baba Shaban, biseda kishte qene e qete, por me vone, ndaj babes inspektoret kane filluar edhe te kercenohen duke i thene se „djemte tu kot e kane, sepse Serbia ka tanke, ka topa, ka ushtri, polici dhe mund te beje ēka te doje“, por babai u thote atyre „edhe ne i kemi keto“. Ata e pyesin ku ndodhet Ademi, ndersa babai u thote“ja ku eshte ai“, duke bere me gisht prej malit qe shihet prej kulles sone. Ata i thone se „ju nuk keni kapacitet te luftoni me ne“, ndersa baba Shaban ua kthen:“Ate qe e kemi ne,ju nuk e keni“. Bile haptazi pa kurrfare ngurrimi aty per aty u kishte pas thene:“Besen po ua jap, nese kerset ketu, ka me kersit ne krejt Kosoven“. Dhe, keshtu me vone edhe ndodhi.

    Zeri: Me l996, ju baci Rifat ktheheni ilegalisht per te pare ne Kosove, pas sulmit qe ndodhi mbi familjen tuaj me l99l. Me ke udhetuat dhe si u futet ne Kosove atehere?

    Rifat Jashari: Po per here te pare pas gjashte vjeteve, une kthehem ne Kosove ne gusht te vitit l996. Kufirin Shqiperi-Kosove e kam kaluar ilegalisht i shoqeruar nga Nait Hasani e Rexhep Selimi. Kur hyme ne Kosove, Naiti e Rexhepi kishin armatim me vete , ndersa une kisha pak, sepse nuk desha te ngarkohem.

    Zeri: Ke e takove se pari ne shtepi kur u ktheve?

    Rifat Jashari: Se pari u takova me Ademin, Bashkimin, Fitimin e B esimin ne kulle. Ishte nate ndersa tek ne mengjes, kah ora 8 apo 9, u takova me baben Shaban. Naten qe erdha, fjeta ne shtepine e dyte dhe jo ne dhomen time. Kur shkova te fle, Ademi m`i solli armet dhe disa bomba, ndersa une i thashe:“largomi keta `hekura` se une nuk rehatohem naten“. Ademi me tha: „Ja ku i ke dhe ben ēfare te duash me to“. Para se ta mbylle deren e dhomes, ma dhe nje porosi:“Nese vijne me teper se lO police, lajmerom, per me pak , bej ēka te duash se nuk e prishi gjumin“. Ne mengjes, u zbulova se kam ardhur dhe dola. Pas disa diteve, te ne vinin njerez te caktuar, te cilet me vizitonin, duke filluar prej rrethit te ngushte te shokeve te Ademit si Besim Rama, Fadil Kodra, Zenun Kodra, Sahit Jashari, Ali Lushtaku, Idriz Rreci, Ramadan Dobra, etj.

    Zeri: A te ka treguar ne ate kohe Ademi per organizimin ushtarak dhe , a thoshte nese eshte rritur apo jo ky organizim?

    JANE BERE 4 – 5 VJETE PUNE PARA SE TE VIHET TE EMRI „UCK“

    Rifat Jashari: Sigurisht qe po. Pas disa didteve te ne ka ardhur edhe Naiti (Hasani) me te cilin siē u thashe, bashke edhe me Rexhepin (Selimin) kishin ardhur bashke prej Shqiperise. Per here te pare pas gjashte vjeteve, une kthehem ne Kosove, ne gushte te vitit l996. Kufirin Shqiperi-Kosove e kam kaluar ilegalisht i shoqeruar nga Nait Hasani e Rexhep Selimi. Kur hyme ne Kosove, Naiti e Rexhepi kishin armatim me vete, ndersa une kisha pak sepse nuk desha te ngarkohem. Kur jam kthyer per ne Shqiperi, mua me kane percjellur Syla (Sylejman Selimi), Xhevahir Geci, Rrahmen Rama, Rexhep Selimi....

    Zeri: A ju kujtohet kur i ka permendur per here te pare Adem Jashari tri shkronja „UCK“?

    Rifat Jashari:UCK-ja me emer eshte prej vitit l993, kurse fillimi i saj, i takon 4-5 vjeteve me heret. Ato vite , kane qene vite te punes per te ardhur deri te ajo sepse edhe para sulmit te vitit l99l ne Prekaz, djemte kane filluar t`i bejne pergatitjet ne kete drejtim. Pra, jane bere 4-5 vite pune dserisa eshte ardhur te emri "„UCK“.

    Zeri: Dmth. prej atehere, Ademi ka folur per nje organizim te ketille?

    Rifat Jashari: Fjala ushtri ka filluar te perdoret qysh heret.“Ne do te fillojme dhe do ta bejme nje ushstri qe i del Zot ketij vendi“, ka thene shume shpesh Ademi, kurse si emer ky organizim ka dale shume me heret.

    Zeri: A mund te lidhet kjo me 5 prillin e vitit l993?

    Rifat Jashari: Ndoshta ky ka qene takimi i fillimit ose perfundimit te hulumtimit te emrit „UCK“. Ndoshta ky takim ka pasur karakterin e takimit baze per emertimin e Ushtrice Clirimtare te Kosoves, mirepo ne sot nuk guxojme te themi se ushtria ka lindur me l993, sepse fillimi per organizim i ushtrise kishte filluar tre-kater vjet me pare. Por, emertimi „UCK“ mund te kete shume lidhje me kete takim. Kemi ddisa te dhena qe mund te tregojne se pikerisht ky takim mund te jete fillimi i emrit „UCK“
    Ndryshuar pėr herė tė fundit nga Albo : 18-02-2006 mė 15:43

  9. #29
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    FUND

    UCK DOLI PUBLIKISHT PER TE TREGUAR SE NUK ESHTE PJELLE E SERBISE, POR USHTRI E POPULLIT TE KOSOVES“

    Si e priti Adem Jshari arrestimin ne prite te bashkeluftetarit te tij Besim Rama dhe kend mendonte ta rrembente per ta kembyer me Besimin? Cka thoshte mixha Shaban per idene e Ademit dhe shokeve te tij per te rrembyer police serbe per te kembyer me bashkeluftetaret e burgosur? Si u percaktuar Adem Jashari qe Rexhep Selimi, Daut Haradinaj e Muje Krasniqi ta prezentojne „UCK“ – ne publikisht ne varrimin e mesuesit Halit Geci ne Llaushe? A kishte komanduar vete krimineli Arkan sulmin mbi Jasharet me 22 janar l998?
    Zeri: Afersisht ne kete periudhe, nga policia serbe arrestohet Besim Rama ne Galice. Burgosja e tij per shumeēka eshte karakteristike., sepse ai ishte pjesetar i grupit te ngushte te Ademit. Qysh eshte kuptuar ne familjen tuaj renia e Besimit ne burg, si dhe denimi me 2O vjet burg ne mungese i Ademit dhe shokeve te tij?

    ADEMI ISHTE I DENUAR TRI HERE ME NGA 2O VJET BURG NGA SERBIA

    Rifat Jashari: Ademi mund te themi se ka qene i denuar jo me 2O, por me 6O vjet burg, pasi qe Serbia e kishte denuar ate tri here me nga 2O vjet burg ne mungese:ne vitin l99l, pastaj me l996, dhe se fundi me l997. Pra, Ademi dhe shoket e tij jane denuar nga tri here ne mungese me burg te gjate. Pas arrestimit te Besimit (Rames), Ademi nuk iu ka frikesuar zbulimit te rrjetit, por ka qene i merzitur thjesht per humbjen e nje bashkeluftetari. Ndersa denimet te cilat ne ate kohe Gjykata e Qarkut ne Prishtine i ka shqiptuar ndaj tij dhe shokeve, si kane bere shume pershtypje dhe si ka marre si te rendesishme. Denimin prej armikut, Ademi e ka kuptuar si krenari, ndersa thoshte „nese te denon populli, kjo eshte turp“.
    Renia e Besimit (Rames) ne duart e policise, ne ate pusi qe i ndodhi, ka qene nje plage e madhe per organizimin e atehershem. Edhe po te vdiste Besimi, plaga do te ishte e njejte, sepse per nje luftetar me e lehte eshte vdekja sesa renia ne duart e armikut. Por armiku i ben edhe ato. Kete qe i ndodhi Besimit, Ademi e ka perjetuar shume rende, bile me kujtohet qe ka pas thene atehere:“O Besim Rama, ma qejf kisha pase me ardhe e me te ra fytyres sesa qe te paskan zene!“ Kete Ademi e ka thene jo nga ajo qe e ka dashur me shume vdekjen sesa jeten e Besimit, por iu ka dhimbsur shume Besimi qe kishte rene ne duart e policise serbe. I ka pasur parasysh edhe maltretimet qe do t`ia bejne policia ne burg atij dhe ne asnje menyre ai nuk e ka kuptuar si ligesi renien e B esimit ne duart e policise, por ne kete menyre, ai i ka shprehur ndjenjat e dhimbjes per te.

    Zeri: E kemi te qarte se Adem Jashari ka qene haptazi per t`iu kundervene Serbise me arme, por megjithate, ēfare rreziku ka paraqitur dekonspirimi i ndonje hallke te organizimit te tij?

    Rifat Jashari: Pas arrestimit te Besimit, Ademi nuk iu ka frikesuar shume zbulimit te rrjetitk, por ka qene i merzitur thjesht per humbjen e nje bashkeluftetari, sepse ai e dinte se me nuk ka kthim prapa. Ndersa denimet te cilat ne ate kohe Gjykata e Qarkut ne Prishtine i shqiptuar ndaj tij dhe shokeve, s`i kane bere kurre pershtypje dhe s`i ka marre as si te rendesishme. Absolutisht s`i kane bere pershtypje. Denimin prej armikut, Ademi e ka kuptuar si krenari, ndersa thoshte:“Nese te denon populli, kjo eshte turp“.

    Zeri: Cka vendosen te bejne Ademi dhe shoket e tij pas arrestimit te Besimit?

    Rifat Jashari: Ate nate siē me ka treguar Ademi permes bisedave qe beja me te permes telefonit, ne kullen tone jane mbledhur rreth 7O-8O burra per te biseduar ēka te behet me tej. Disa kishin thene te shkojne dhe ta kidnapojne Momen, nje polic serb ne Skenderaj qe ta kembejne pastaj me Besim Ramen, por baba Shaban u kishte thene djemve:“Per nje serb apo per nje polic si Moma, Serbia as qe njen hiē“. Pastaj kishin permendur edhe emra te tjere te ser beve, njefare Iline etj, te cilet donin t`i rrembejne dhe t`i mbajne peng derisa policia serbe ta liroje Besimin,.Por, babai u kishte pas thene se ata police serbe nuk ēojne peshe, sepse jane „peshq te vegjel“. Ai bile u kishte pas sugjeruar qe nese duan t`i hyjne asaj pune te shkojne ne Prishtine dhe me emer u kishte treguar se cilin person te rendesishem te policise serbe dijet ta kidnapojne nese duan qe te arrihet qellimi. Por, megjithate, baba u kishte thene Ademit dhe shokeve te tij se nuk eshte ndonje problem i madh marrja e ndonje serbi, e as problemi i veē Besimit, por duhet te planifikohen me kujdes te gjithe hapata e tjere dhe ēka mund te ndodhe pastaj. Sa per Momen, kishte pas thene baba Shaban, ate mund ta merrni kot se eshte i parendesishem per Serbine dhe edhe po e moret, veē duhet me e vra ne fund ne Prekaz, se pune nuk kryen.

    Zeri: Duke u nisur nga ajo se Ademi ka pasur shume shoke, a do te mund te na tregonit se cilet jane shoket me te ngushte te tij?

    „SHOKET E ADEMIT KANE QENE NGA TE GJITHA VISET SHQIPTARE“

    Rifat Jashari: Ademi ka pasur shume shoke, por ne mund t`i permendim shoket me te afer te Ademit qe i takojne rrethit tone, pra ata qe ne i njohim , ndersa shoket e tij te rretheve te tjera nuk mund t`i permendim te gjithe....Nje nga shoket e Ademit ka qene edhe Ali Ahmeti, por ka pasur edhe shume e shume shoke te tjere si nga Kosova, Shqiperia, Kosova Lindore, Maqedondia, prandaj ne nuk deshirojme qe te deklarojme se ky apo ai ka qene shok i Ademit bazuar vetem ne supozime. Kur permendim emra, duam te jemi shume te sigurt ne ta.

    Zeri: Arrijme tash te Beteja e Rezalles, e cila konsiderohet si beteja e pare e hapur e UCK-se me forcat serbe, ku edhe u shkaktohet humbje atyre forcave. Cka mund te na tregoni rreth kesaj?

    Rifat Jashari: E dime se nje dite para se te zhvillohet beteja e Rezalles, nga policia serbe eshte rrethuar Abedin Rexha – Sandokani dhe familja e tij. Abedini ka luftuar me familje dhe me vellezer kunder tyre. Te nesermen jane mbledhur Ademi dhe shoket e tij, te cilet i kane zene pozicionet ne Ludeviq, qe sot i thone Rezalle e Re, ne nje pjese te rruges qe eshte lakore e qe kalon neper pyje. Mu aty e kane pritur armikun. Nje pjese e djemve kane shkuar te Rezalla e Re dhe kane zhvilluar luftime te hapta me forcat serbe nga nje afersi shume e madhe. Ne kete perleshje , forcat serbe pesojne humbje dhe ne fushe lene edhe municion kur terhiqen. Por, ne terheqje e siper, forcat serbe kane gjuajtur me arme ne drejtim te shtepive shqiptare dhe ne drejtim te shkolles, ne dyert e se ciles vrasin mesuesin Halit Geci nga Llausha.
    Zeri: Gjate kesaj kohe, ju keni qene ne Gjermani. Kur keni biseduar se pari me Ademin pas ketij rasti?

    Rifat Jashari: Une qe ate dite kam folur ne telefon me Ademin dhe djalin tim Bashkimin. Ademi vetem me tha se beteja ka qene e suksesshme dhe me porositi qe te ndjekim TV, sepse tha ai, ashtu e merrni vesh ju qe jeni jashte Kosoves ēka po ndodh ketu.

    Zeri: Po rreth daljes publike te UCK-se, a dini ndonje detaj tjeter pos atyre qe tashme dihen, sepse kjo ndodhi pikerisht ne varrimin e mesuesit Halit Geci?

    Rifat Jashari: Dalja ne skene e UCK-se ka qene nje vendim per te cilin jane marre vesh vete shoket e organizimit. Ata jane marre vesh edhe rreth asaj se kush do ta prezentoje ate para mases ne paraqitjen e pare publike. Qysh e si kane vendosur, sigurisht e dine me se miri ata vete. Ajo qe eshte e ditur eshte se dalja publike e UCK-se eshte bere per ta hequr nje dileme, se a ekziston apo s`ekziston ajo.

    Zeri: A ka folur ndonjehere Ademi rreth ketij akti historik?

    Rifat Jashari: Kane qene dy arsye pse doli pikerisht ne ate kohe publi8kisht UCK-ja; e para, qe t`i tregohet popullit se djemte e UCK-se nuk jane pjelle e Serbise dhe e dyta, te tregohet se ata jane djem te popullit tone. Kane qene dy arsye pse doli ne ate kohe publikisht UCK-ja; e para qe ti tregohet popullit se djemte e UCK-ja nuk jane pjelle e Serbisee dhe e dyta, te tregohet se ata jane djem te popullit tone. Ne ate kohe, ata ishin pothuaj ne ēdo rruge te Drenices e cila veē ka qene zone e lire.
    Ne ate kohe, ata ishin pothuaj ne ēdo rruge te Drenices e cila veē ka qene zone e lire dhe tjetra: atehere filloi nje konfrontim „ushtri me ushtri“ dhe pikerisht me betejen e Ludoviqit, UCK e veretetoi emrin e vet dhe deshmoi para popullit, por edhe para armikut se eshte nje force qe kishte arritur fazen e pjekurisee. Per kete arsye edhe doli haptazi edhe para televizioneve dhe para botes, per te deshmuar se ajo eshte nje ushtri e organizuar.

    Zeri: A e dini per shembull, pse Adem Jashari i ka zgjedhur pikerisht Rexhep Selimin, Muje Krasniqin dhe Daut Haradinajn qe te dalin publikisht para popullit ne emer te UCK-se?

    Rifat Jashari: Ma merr mendja se ky ka qene nje vendim i perbashket i te gjithe shokeve.

    Zeri: Sipas rrefimit te Rexhep Selimit, Ademi ka qene aty afer kur keta tre kane dale para popullit?
    Rifat Jashari: Ashtu eshte. Sikur ne filmin e Cerēiz Topullit, te cilin Ademi e ka adhuruar kur vendoset qe te vritet Pashai i Shkodres dhe kur Cerēizi i jep detyrat ushtareve te tij e vet qendron afer, ashtu ka vepruar edhe Ademi me r astin e daljes se pare publike te UCK-se. Ai ndoshta ka vleresuar edhe shkathtesite e atyre qe i kishte zgjedhur per te dale publikisht para mases si ne aspektin e te folurit rrjedhshem apo edhe mund te kete qene edhe ndonje arsye tjeter.

    Zeri: Kalojme te 22 janari i vitit l998 kur edhe ndodh sulmi i dyte ne familjen Jashari. Cka mund te na thoni konkretisht rreth ketij sulmi?

    SULMI QE DYSHOHET TE JETE KOMANDUAR NGA ARKANI

    Rifat Jashari: Ky sulm, siē me kane treguar me vone baba Shaban, Ademi e Hamza, ka qene nje sulm i veēante krahasuar me rastet e tjera per disa arsye. E para, eshte se ne sulmin e 22 janarit l998 nuk kane marre pjese ushtria serbe, nuk jane perdorur tanket, as helikopteret. Kete sulm e ka bere nje grup special, dhe ka qene nje „aksion blic“ per te cilin kemi informacione se eshte udhehequr drejtperdrejt nga krimineli Arkan. Ne kete sulm ndaj familjes tone eshte perdorur taktika „sulmo dhe terhiqu“.
    Serbet kane ardhur pa paralajmerime, dhe kane perdorur taktiken e asgjesimit te ēdo objekti qe u del perpara. Policset dite me pare kishin vendosur ne Pyrgun e Fabrikes se Municionit kamerat dhe kishin filmuar gjithēka. Naten kur eshte bere sulmi, paramilitaret jane shperndare rreth dyerve te oborrit tone, ndersa kur e kane nisur sulmin, iu kane permbajtur taktikes qe te asgjesohet ēkado qe del perpara, qofte edhe pule ajo. Ata kane tentuar te hyjne ne kulle dhe ne shtepi pernjeheresh. Ne kulle kane hasur ne rezistence, sepse aty ka qene baba Shaban me nipat e tij Fitimin, Besimin dhe Kushtrimin dhe qe te gjithe kane pasur arme dhe kane luftuar me serbet per me teper se gjysme ore. Kete rast e ka shpjeguar edhe nje nip i yni, Bajram Haxhiu, i cili jeton ne Peje. Ai ka qelluar ate nate mysafire tek ne dhe e di shume mire rastin. Sulmi ka ndodhur pas syfyrit, sepse ishte Ramazan dhe ne kohen kur familjaret tane po beheshin gati per te fjetur. Pak me heret, pasi kishin ngrene syfyr, Hamza kishte shkuar ne dhomen e tij, ndersa, ne korridorin e kulles kishte qene e ndezur nje llambe. Bajrami tregon se pas fillimit te sulmit, baba Shaban me nipat iu kishin pergjigjur sulmit, ndersa ne nje moment, babes iu kishte bllokuar automatiku, te cilin ia kishte zhbllokuar shume shpejt Kushtrimi, qe ne ate kohe nuk kishte me shume se 13 vjet.Bajrami gjithmone tregon se si ai ishte befasuar me djemte tane qe ishin shume te rinj atehere, por shume te shkathte ne perdorimin e armeve.Sulmi i 22 janarit, siē me kane trguar me vone baba Shaban, Ademi e Hamza, ka qene i veēante krahasuar me rastet e te tjera per disa arsye. E para, eshte se ne sulmin e 22 janarit l998 nuk kane marre pjese ushtria serbe, nuk jane perdorur tanket, as helikopteret. Kete sulm e ka bere nje grup special, dhe ka qene nje „aksion blic“ per te cilin kemi informacione se eshte udhehequr drejtperdrejt nga krimineli Arkan. Ne kete sulm ndaj familjes sone eshte perdorur taktika „sulmo dhe terhiqu“.
    Prej kulles sone eshte gjuajtur me automatike dhe mitraloze ne drejtim te paramilitareve serbe, ndersa Hamza kishte hedhur prej shtepise ku ka qene, ne drejtim te tyre dy bomba, me ēka serbet e shohin se kane hasur ne rezistence te forte dhe terhiqen. Gjate ketij sulmi plagosen dy vajzat: Selvetja dhe Iliriane, derisa Ademi nuk ka qelluar ate nate ne shtepi, sepse ishte te dajat ne Llaushe. Ne kete sulm, serbet thehen nga rezistenca qe u behet, ndersa per sulmin thone se ka qene jashte kompetencave te policise, sepse ne te kane marre pjese kryesisht forca paramilitare dhe mercenare te udhehequr nga krimineli Arkan. Pas sulmit te 22 janarit, pason sulmi i 5 marsit, sepse okupuesi serb e kishte verejtur se nuk munndet ta nenshtroje familjen tone, ndersa rezistenca dita dites po forcohej.

    „ME KETO ARME QE I KEMI, DO T`IA DALIM....“ ME THA HAMZA NE TELEFON VETEM DISA ORE PARA SULMIT T 5 MARSIT NE PREKAZ

    Cka bisedoi Rifat Jashari me Ademin ne telefon pas sulmit te 22 janarit l998 ne familjen e tyre ne Prekaz? Sa para ia kerkoi Ademi Qeverise se Kosoves ne ekzil nepermes Rifatit per t`ia dhene personit qe i kishte premtuar sjelljen e l.OOO automatikeve ne Prekaz? Cka u thoshte mixha Shaban njerezve qe i thoshin t`i largonte grate dhe femijet? Pse akush nga familja nuk pranonte te largohej nga shtepia me gjithe insistimin e mixhes Shaban qe ta bente kete? Cka bisedoi Rifaati me Hamzen vetem disa ore para se te fillonte sulmi i forcave serbe mbi Jasharet? Me ke komunikonte Rifati gjate diteve sa zgjati lufta e filluar me 5 mars? Kujt i frikesohej Rifati me shume sesa vrasjes se anetareve te familjes? Si u informua Rifati per renien e anetareve te familjes?

    Zeri: A keni biseduar me telefon me Ademin pas sulmit te 22 janarit mbi familjen tuaj?

    „ADEMI IA KERKONTE 6OO MIJE DM QEVERISE NE EKZIL PER T`I PAGUAR l.OOO AUTOMATIKE“

    Rifat Jashari: Po kemi biseduar me telefon. Ai me ka treguar se pas sulmit te 22 janarit, Prekazin e kane vizituar shume njerez, e po ashtu edhe ne anetareve te kesaj familjeje qe ishim ne Gjermani na kane vizituar shume njerez. Pas sulmit te 22 janari, Ademi kerkon qe qeveria ne diaspore t`ia gjejne rreth 6OO mije DM, para keto te cilat, atij i kishte premtuar dikush se mund t`i sillte armatim te mire ne Prekaz. Thoshte se e ka gjetur nje lidhje te sigurt dhe planifikonte t`i bleje l.ooo automatike dhe armatim tjeter per lufte kunder policise serbe.
    Ademi insistonte qe une te kontaktoj ne Gjermani e Zvicer me personat qe ishin ne krye te Qeverise qe funksiononte jashte. Une i bera kontaktet me ta, por ndihma nuk u realizua. Ne nderkohe kemi pasur shume miq, te cilet na lusnin duke na thene:“Aman, largojini nje pjese te familjes prej Prekazit“, sepse 26 anetare te familjes sone, prej 3O sa ishim, ishin ne Prekaz. Nje daje yni shkon e i thote babes Shaban se eshte mire qe se paku dikush te largohet prej shtepise, sepse pritej te ndodhe diēka e madhe, mirepo ai u thote:“Une do ta largoja ndonje, por askush s`pranon ta leshoje shtepine“. Per ta bindur ate mikun se eshte ashtu si thoshte ai, babai i thote:“Dil dhe vete bisedo me cilindo prej anetareve te familjes sone, bisedo edhe me femijet dhe pyeti ēka po thone ata per kete propozim“. Ai miku komunikon me femijet, por asnjeri prej tyre nuk deshiron ta leshojne shtepine. Pas 22 janarit, mobilizimi ne shtepine tone tregojne se ka qene shume me i madh e po ashtu edhe ne vete lagjen. Ademi bile u kishte thene fqinjeve:“Une nuk e kam ndermend te terhiqem dhe te dorezohem para serbeve, k eshtu qe te gjithe ju, te jeni te kujdesshem dhe ta keni parasysh kete dhe mos thoni pastaj qe ia pame sherrin Ademit“. Ai u thote fqinjeve se nese duan, t`i largojne familjet per nje kohe prej fshatit, sepse behej fjale per nje situate te ndieshme. Askush nuk leviz, por te gjithe kane qene te mobilizuar shpirterisht per te rezistuar.
    Pak dite para sulmit te 5 marsit, ne Prekaz, miku im shkon te ne dhe e merr nje vajze timen, dy vajzat e Ademit dhe dy djem te familjes sonse. Dhe, kur nis te largohet nga Prekazi, nja nje kilometer e gjysme prej shtepise, te dy djemte tane zbresin nga traktori dhe kthehen ne shtepi. Plakut i bejne presion edhe shume dashamire te tjere, qe ia kane dashur te miren familjes tone, qe te largoje dikend nga familja, por asnjesri s`donte te largohej:as femijet, as grate, e te mos flasim per burrat dhe djemte e rritur. Hamza e thoshte se „edhe sikur Evropa te na i hapte dyert, ne nuk kemi ku te shkojme, sepse ketu eshte vendi yne“.
    Pas luftes na ka rene te degjojme fjale te ndryshme se, goja, Jasharet i kane mbyllur anetaret e familjes se tyre me zor, e te tjera, por keto nuk jane te vereteta.Femijet tane jane rritur dhe kalitur per vite te tera e sidomdos gjate tete vjeteve te fundit ne frymen e rezistences dhe ate e kane kuptuar si zgjidhje te vet vetme.
    Jane te gjalle sot njerezit qe kane ardhur ne shtepine tone t`i marrin femijet nga ketu, por asnje nuk ka pranuar te dale nga shtepia. As femija me i vogel. Dikush, ketu, ne kete kulle, me ka pyetur mua dhe kam degjuar se edhe babes i kane thene:“Kur e ka pasur ndermend Ademi te luftoje, pse nuk i ka larguar femijet dhe grate nga shtepia?“. I kam thene:“O zoteri, une ta kisha dhene pergjigjen, por mua nuk me takon te flas pasi qe s`kam qene ne shtepi ne ate kohe“. Por, te tjeret kane treguar se nuk ka pasur force qe e largon as nje femije te vetem nga shtepia jone, e per te rriturit te mos flasim fare.
    Kjo qe ka ndodhur ne familjen tone s`ka qene e rastesishme, sepse te gjithe ishim te pergatitur psikikisht per ēdo pune. Edhe Besarta e vogel, po te mos ishte keshtu, kur ka mbijetuar dhe ka pare prane vetes te vrare anetaret e familjes: gjyshin, gjyshen, nenen, vellane, motren, kusheririn etj.., po te mos ishte e rritur ne kete fryme, sigurisht qe nuk do ta perballonte ate gjendje aq te veshtire neper te cilen ka kaluar.

    Zeri:A ju ka thene diēka te veēante Ademi gjate asaj bisede telefonike?

    Rifat Jashari: Po. Pas sulmit te 22 janarit, Ademi kerkon qe qeveria ne diaspore t``ia gjejne rreth 6OO mije DM, para keto me te cilat, atij i kishte premtuar dikush se mund t`i sillte armatim te mire ne Prekaz. Thoshte se e ka gjetur nje lidhje te sigurt dhe planifikonte t`i bleje l.OOO automatike dhe armatim tjeter per lufte kunder policise serbe. Numri i vullnetareve te UCK-se ne ate kohe, ishte shtuar dukshem. Kur me kontaktoi se pari Ademi ishte mengjes dhe une isha pak si i pergjumur dhe fillim e kuptova sikur me tha 6O mije DM, keshtu qe i thashe hajt se ia bejme disi, futem ne ndonje kredi dhe t`i dergoj ato te holla, por Ademi me tha:“O Bal, nuk eshte fjala per 6O mije DM, por per 6OO mije me te cilat duheet te blejme arme dhe keto te holla vetem qeveria mund te na i gjeje“. Per kete shkak Ademi insistonte qe une te kontaktoja ne Gjermani e Zvicer me personat qe ishin ne krye te Qeverise qe funksiononte jashte. Une i bera kontaktet me ta, por ndihma nuk u realizua. Ende nuk i di arsyet pse Qeveria nuk iu ka pergjigjur kesaj kerkese te Ademit. Mjetet e kerkuara nga Ademi nuk u derguan ne Kosove, ndersa pas kesaj, nuk vonoi shume e pasoi sulmi i ashper dhe ndodhi ajo qe ndodhi ne Prekaz.

    Zeri:Kur keni biseduar me Besearten, pyetja e pare qe ia keni bere na duket se ka qene:“A ka shpetuar kush“?

    Rifat Jashari: Eshte Murati, eshte Luli, eshte Bekimi – djali i Hamzes qe mund ta deshmojne kete. Bile Bekimi me pat thene:“Ishalla, te gjithe nuk kane qelluar aty“. I pata thene se veē kater jane te dajat e vet, te tjeret te gjithe jane brenda. Une, ne oren l2:l5, nje dite para sulmit, kam komunikuar ne telefon me Hamzen. Kam folur me te l5 minuta. Bile me shaka me tha:“E zgjate shume, po te ecin markat more....“. Ceshtja e nje lloji te armatimit te rende, dhe arritja apo mosarritja e tij ne Prekaz ishte ajo per te cilen biseduam. Per fat te keq, ky armatim nuk kishte arritur. Hamza me tha permes telefonit se Ademi ka shkuar t`i vizitoje disa te plagosur (Musa Jasharin dhe Sabit Gecin). E pyeta:“Cka i keni hallet?“. Ai me tha:“Veē po pritet momenti!“., ndersa une e pyeta pastaj:“A keni tesha me dale ne vere?“(me telefon s`bente t`i permendja armet) e ai m`u pergjigj:“Me keto arme qe i kemi, besoj se do t`ia dalim“.
    Keshtu e kemi perfunduar biseden telefonike me Hamzen dhe diku nga ora 6 e 2O minuta te mengjesit te neserm, ne Prekaz ka plasur lufta. Mua me ka lajmeruar dikur rreth ores 7e 3O minuta te mengjesit. Isha ne nderrim te pare, ne pune. Me thirren ne telefon dhe me thane se ka krisur poshte, ne Polac, ne Llaushe dhe ne Prekaz. Une po qesh ne telefon me ate djalin qe me lajmeronte dhe i thashe:“O, djale, mos ma shkep fort. Tregome realisht se une e pres kete ēdo moment“. Ai m``u pergjigj:“Per b ese, Rifat, keshtu me lajmeruan nga poshte dhe me shume une nuk di. Ata nga poshte me thane lajmeroje Rifatin e Rifati le t`i lajmeroje institucionet qe duhet t`i lajmeroje“. I thashe atij djalit se punetore ku punoj nuk kemi qe te me zevendesoje, por e porosita qe ai t`i shkruaje numrat e telefonit qe do t``ia jepja dhe te paraqitej atje per t`i lajmeruar.
    Ai me tha:“Po, mua s`me njeh kush“.-„Thuaju se Rifati me ka thene t`ju lajmeroje“, e porosita. Mirepo, ende ishte heret, sepse ne Perendim nduk hapeshin zyrat para oret 9 te mengjesit. U mundova t`i marr ne telefon Lulin e Bekimin, sepse ata ishin ne nje banese tjeter, por edhe ata i kishte lajmeruar dikush se ne Prekaz ka shperthyer lufta. Ata po mundoheshin te merrnin dike ne lidhje ne Kosove per te pyetur se ēfare po ndodh. Dhe, e thirra nje shok aty afer e i thashe te shkoje e te shohe se ēfare ka ndodhur me Lulin dhe me Bekimin. Mendoja se ose i ka zene gjumi, ose e kane shkyēur telefonin. E porosita ate shokun qe nese ata jane te zgjuar le te me therrasin. Shkoi ai shoku te ta dhe me thirren menjehere. Luli me tha:“Mixhe, ka krisur lufta“. I thashe:“E di qe ka krisur, por ejani ju ne banesen time dhe derisa te vij une akujt mos i jepni pergjigje per asgje“.

    „MA TREGONI TE VERTETEN...“

    Megjithate, dikur, pas nja gjysme ore, shefi ku punoja arriti te gjeje nje zevendesim per mua, sepsse ate e kishte ftuar dkush (nuk e di se kush) dhe i kishte treguar se ēfare ka ndodhur. Dukush , ketu, ne kete kulle, me ka pyetur mua dhe kam degjuar se babes i kane thene:“Kur e ka pasur ndermend Ademi te luftoje, pse nuk i ka larguar femijet dhe grate nga shtepia?“. I kam thene:“O zoteri, une ta kisha dhene pergjigjen, por mua nuk me takon te flas pasi qe s`kam qene ne shtepi ne ate kohe“. Por , te tjeret kane treguar se nuk ka pasur force qe e largon as nje femije te vetem nga shtepia jone, e per te rriturit te mos flasim fare. Kjo qe ka ndodhur ne familjen tone s`ka qene e rastesishme, sepse te gjithe ishim te pergatitur psikikishst per ēdo pune. Shefi me tha:“Lere punen dhe shko“. Doja te nxirrja ndonje gje nga ai, te mesoj se ēfare ka ndodhur dhe e pyeta se „ēka ka, a di ai diēka?“, e ai m`u pergjigj se vertet nuk di gje me shume. I thashe:“Meqe ti po me thua te shkoj, ti duhet te dish diēka me teper“. Me tha:“Rifat, e di vetem nje gje se atje ka krisur dhe asgje me teper nuk di“. Kam shkuar ne banese. Murati ishte paksa me larg nga ne. Bekimi e Luli me thane qe te therrasim Muratin, por te mos i tregoja, sepse ata kishin drojen se Murati vjen me veture dhe nese e kupton se ēka ka ndodhur , mund t`i ndodhe ndonje fatkeqesi rruges. Murati erdhi dikur. Thirrem ne Prishtine, po kush s`ddinte te na tregonte gje. Thirrem ne Mitrovice, edhe atje askush nuk dinte te na tregoje konkretisht se ēka po behet ne Prekaz. Me vone u lidhem me telefon edhe me Sabitin( Geci), te cilin e thirra une. Ai filloi te me tregoje per ate ēka dinte:“Vallahi, ne te dytin kat jam dhe mund te te tregoj se vetem tym eflake eshte kah shkon. Kush s`di te te thote gje me teper“, me tha Sabiti. U binda pakez, sepse na thirrnin njerez e thoshin jo fola me kete e me ate, por gjera te sakta nuk kishte. Tash nuk me kujtohet se a ka qene diten e pare, te enjten, apo te premten, por me thirri dikush me telefon dhe me tha se Ademi kishte kontaktuar me Rexhep Gjergjin ne Mikushince. Gjoja se Ademi e kishste thyer rrethimin, kishte dale dhe goja kishte biseduar me Rexhep Gjergjin. Dikur, pas nja dy-tri oresh, rashe ne telefon te Rexhepit (Gjergjin) dhe ai ma tregoi te verteten. Me tha:“Eshte e vertete se kam qene deri ne Mikushnice, por mund te them vetem ate se eshte duke shkuar tym e flake ne Prekaz, tjeter s`di ēka me te thane“.
    Kishte gjithfare thashethemash, derisa rashe ne lidhje me Bashkimin. Ai me tregoi krejt se ēka ndodhur. Por, ne ne Gjermani kishim nje rreth te ngushte njerezish qe rrinim bashke me ta dhe te gjithe therrisnin per te ardhur te ne ne banese. S`kishim ku t`i lenim. Dhe, ende nuk dihej numri i te vrareve, as te familjes e as te lagjes. Komunikova me te gjithe bashkefshataret qe ishin jashte dhe u thashe:“Mos u ngutni te hapni te pame kurrkush, sepse numri nuk dihet a eshte i sakte a jo“. Na vinin do faksa, thuhej u vra filani e ai ishte ne Zvicer duke punuar e te tjera. Lindi njefare dyshimi per pavertetesine e informatave. Pastaj, me tregoi dikush se ne Zyren e LDK-se ne Shtutgard ka ardhur „Informatori“. Ata nuk ma dergonin „Iinformatorin“. Televizioni lajmeronte, por nuk kishte informata te sakta. Kater-pese here i thirra ne Zyren e LDK-se ne Shtutgard dhe ne fund u thashe:“O Zoterinj, `Informatori` juve ju ka ardhur. Kete e di. Faksin e kam dhe dua te ma faksoni ēdo faqe veē e veē. Une nuk jam femije. Uni i di keto gjera dhe e kam ditur se diēka do te ndodhe, por se ēka do te ndodhe nuk e di askush.
    Une , ne oren l2:l5, nje dite para sulmit, kam komunikuar ne telefon me Hamzen. Kam folur me te l5 minuta. Bile me shaka me tha:“E zgjate shume, po te ecin markat more....“Ceshtja e nje lloji te armatimit te rende, dhe arritja apo mosarritja e tij ne Prekaz ishte ajo per te cilen biseduam. E pyeta „Cka i keni hallet?“. Ai me tha:“Veē po pritet momenti!“, ndersa une e pyeta pastaj:“A keni tesha me dale ne vere?“ (me telefon s`bente t`i permendja armet) e ai m`u pergjigj:“Me keto arme qe i kemi besoj, se do t`ia dalim“.
    S`dihet as sa te vjen rene a lehte“. Pastaj ata m`i kane faksuar faqet e „Informatorit“. Dhe, aty, te gjithe emrat e te vrareve, 54 a 56 sa jane. Me ne fund u njohem me ngjarjen dhe me emrat. Me vone e kisha brengen se mos po mbesin mbi dhe, te pavarrosur. Ky ka qene problemi me i madh per mua. Edhe sot jane te gjalle njerezit qe kam komunikuar me ta dhe ata e dine se ēka u kam thene per kete. Thoshin:“Jo, duhet bere nje ceremoni per ta“.U thosha se per ceremoni kurre nuk eshte vone, por atehere ishte me rendesi qe ata te varroseshin. Pastaj me thirri Bashkimi dhe me pyeti se a po i leshoja nja 4O-5O are toke per varrosjen e tyre?. I thashe:“Aty ku po thua ti fle uji, se varrosni ku te doni. Mos e beni problem kete pune. Me rendesi eshte t`i varrosni“. Gjate dites kemi folur l2-l3 here me Bashkimin ne telefon dhe ne fund me tregoi se kane marre vendim qe t`i varrosin ne ate pjesen ku jane te varrosur sot, se aty ka qene bere nje pajtim i madh i gjaqeve. Dhe, i varrosen aty. Tash e kisha me lehte. E dija se ku jane. Ka mundur te ndodhe shume lehte qe te mos dihen as ku jane, siē ka ndodhur me shume viktima t`i humbin edhe keto, apo t`i kallin krejt, por megjithate jane aty ku jane dhe ishalla e gezojme lirine ne te tjeret qe kemi mbetur pas tyre.
    Zeri: Si e perjetuat thirrjen e Besartes me telefon, ky ishte zeri i pare qe kishte dale nga shtepia..

    „NJE VDEKJE E KEMI, TE VDESIM ME NDER...”

    Rifat Jashari: Besearta ne ate moment nuk ka ditur te tregoje per asgje. Ajo ishte femije ll vjeē. Nje grua e nje fqinji me tha me telefon se dikush eshte vrare, por se kush nuk e dinte. Ajo me tha:“Neve na kane grumbull, por te lumte ata qe jane vrare dhe nuk jane zene rob“. Pastaj, mua me kishte lindur nje frike tjeter nga dnje lajm qe me vone doli se nuk ishte i vertete: jo, Shabani me femije ka dale me traktor dhe i kane derguar per ne Serbi. Kjo ishte edhe me e rende se vrasja. U thosha njerezve:“Ishalla, te gjithe jane te vrare e kjo qe thuani ju nuk ka ndodhur“. Njeri me tha:“Mos fol ashtu“. I thashe:“Me i kenaqur jam nese jane vrare te gjithe, sesa nese i kane derguar ne Serbi. Ishin tri gra te reja, pastaj 7-8 vajza te moshes...Ti s`mund ta vrasesh gruan a vajzen, sepse ajo s`eshte fajtore. Por , as ajo nuk ndodhi. Ndodhi kjo qe ndodhi. Vdekjen e kemi te gjithe, si sot, si neser....Keshtu qe, te vdesim me nder....“.

    Pėrgaditi pėr eDSH: Sefedin Krasniqi
    Ndryshuar pėr herė tė fundit nga Albo : 18-02-2006 mė 15:43

  10. #30
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    Adem Jashari
    ( 28 Nëntor 1955 - 1998 )

    Adem Jashari lindi në Prekaz të Drenicës, më 28 nëntor 1955. Këtë vit, Shaban Jasharit baba i tij, krahas Festës së Flamurit, që e festonte për çdo mot, ju shtua edhe një festë tjetër - Ditëlindja e djalit të cilin e pagëzoi: Adem. Dhe ishte e natyrshme që mbi djepin e posa të lindurit në këtë ditë, Djepi të mbulohej me flamurin e Skënderbeut. Kështu ndodhi atë ditë në familjen Jashari, në Prekazin e Ahmet Delisë. Familjes se xha Shabanit iu shtua edhe një pushkë, në Drenicë jehuan krismat e pushkëve për flamur dhe ushtarin e posalindur të lirisë. Xha Shabanit ju duk se jehona e pushkëve që kersën për lindjen e Adem Jasharit po shpërndahej valë - valë nëpër Drenicë e Kosovë si jehona "Prite, prite Azem Galicën o heeejjj", e atij sikur ju duk se po ndëgjonte jehonën: "Prite, prite Adem Jasharin o heeejjj". S'do të ishte çudi që atë ditë, xha Shabani t'i kishte ndëgjuar të dy jehonat, se atë ditë e kaluara po e përcaktonte të ardhmen, ishin bërë një. Atë ditë, Flamuri - Lindja - krisma - jehona ishin determinim i një lavdije të madhe. Adem Jashari erdhi në këtë botë me të vetmin ndryshim nga gjithë moshatarët e tij se ky u lind në ditën e fitorevë më të lavdishme të popullit shqiptar, në Ditën e 28 Nëntorit. Kështu nisi jeta në vazhdimësi në Prekazin e lavdive të përsëritshme. Në festë me krisma e këngë edhe vdekjen e bëjnë me krisma e këngë. Xha Shabani ishte i kujdesshëm me të gjithë fëmijtë, por ndaj Ademit tregonte një kujdes të veçantë, ndoshta pse i kujtohej dita e lindjes, i kujtoheshin krismat e pushkës dhe jehonat e përsëritura të atyre krismave në 28 Nëntorin e vitit 1955. Xha Shabani ishte bujk. Pas Luftës së Dytë Botërore, për një kohë pati ushtruar profesionin e mësuesit, por për shkak të veprimtarisë atdhetare ai do të largohet nga procesi mësimor. Ai pa ndonjë kundërshti vendosi të merrej me punimin e tokës dhe edukimin e fëmijëve në frymën e atdhetarizmes. Kështu po rritej Ademi së bashku me vëllezërit më të mëdhenj, Rifatin dhe Hamzën. Ademi kishte një interesim të veçantë për armët, për të bëmat e prekaziotëve gjatë historisë e sidomos i interesonte akti tepër burrëror i Ahmet Delisë dhe ndihma që ai i pati dhënë fqiut, që ishte sulmuar nga bandat serbe. Sopata e Ahmet Delisë, ajo që bandës çetnike i ndau kokat në dysh, ishtë bërë legjendë, legjendë e historisë në mbrojtje të nderit dhe dinjitetit kombëtar. Adem Jashari kishte një interesim të veçantë për Emin Latin, prekaziotin bashkëluftëtar të Azem e Shotë Galicës, të atij brezi trimash, që në gjithë shqiptarinë njiheshin për të bëme e trimëri. Ndonëse ky brez i trimave të qartur të lirisë, Kosovës nuk i sollen çlirimin e bashkimin kombëtar, por brezave ju lan amanet: pushkët trimërore të lirisë. Ky amanet përcillej nga brezi në brez, nga luftëtari të luftëtari me porosi, që të përcillej si stafetë deri në fitoren mbi armikun e kombit. Prekazi në mënyrën më besnike e përcolli amanetin e luftëtarëve të lirisë, jo vetëm duke e mbajtur syrin në shënjestër, por duke përcjell jehonën e pushkëve të lirisë nga Prekazi në Drenicë e në Kosovë, jehonë që i mbulonte të gjitha tokat e pushtuara të Shqipërisë. A nuk e tregoi këtë edhe Kulla e Shasivar Alisë, në dimrin e ftohtë të vitit 1945? A nuk u përsërit kjo nga pasardhësi i Emin Latit me 13 maj 1981, kur Tahir Meha mbuloi me turp njësinë speciale të policisë beogradase? Të gjitha këto dhe shumë të tjera që s'u përmendën, lanë gjurmë të thella në edukimin atdhetar të Adem e Hamëz Jasharit dhe çetës së tij trime. Adem dhe Hamez Jashari do të betohen para varrit të Tahir Mehës, se do të vazhdojnë luftën për çlirim deri në fitore. Dhe, ecen guximshëm rrugës së luftëtarëve kombëtarë, duke ngritur si në cilësi e në sasi numrin e luftëtarëve të lirisë e të pavarësisë, duke ngritur cilësin e luftës çlirimtare, me çka ndryshuan rrjedhat e historisë dhe hapen një epokë të re - Epokën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Demonstratat e vitit 1981, ngjarjet e Pranverës së madhe studentore të vitit 1981, të cilat u shndërruan në Lëvizje të madhe popullore, që me vite mbajten të ndezur flakadanin e lirisë e të çlirimit të kombit, patën ndikim magjik në brezin që formuan, organizuan dhe udhëhoqen politikisht dhe ushtarakisht Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës (UÇK). Adem Jashari dhe çeta e tij ka qenë dhe ka mbetur bërthama themeltare e UÇK-së. Në histori ndodh edhe të ndodhin ngjarje të rastsishme, por Adem Jashari, çeta dhe familja e tij nuk janë rastësi e historisë, ata me ndërgjegje e vendosmëri u përgatitën për kthesën vendimtare të historisë sonë më të re. Adem Jashari nuk shkoi rastësisht në Shqipëri për të përsosur artin e luftës, të cilin e përvetësonte me shpejtësi të rrufeshme, dallohej nga i gjithë brezi i tij. Në përgatitjet ushtarake tregoi aftësi dhe cilësi të larta në përvetësimin e artit të përdorimit të armeve të ndryshme për luftën çlirimtare. Adem Jashari, ndryshimet që po bëheshin në vitet 90, i shihte me optimizëm, prandaj sinçerisht e vendosmërisht nisi angazhimin e tij në sferën ushtarake, për organizimin e luftës çlirimtare. Adem Jashari dhe çeta e tij nuk ishin nisur në rrugën e luftës për liri për hirë të këtij apo atij lideri, pse ky apo ai i paskan sytë e zinj. Ata ishin nisur për çlirimin e Kosovës pa bërë llogari meskine, karieriste apo grabitëse. Ata e donin Kosovën e lirë e të pavarur. Ata ishin të liruar nga ideologjizmat, veç shqiptarizmës. Adem Jashari dhe çeta e tij ndryshimet politike që ndodhen në vitet 90 i priti me optimizëm, besoj shumë, por nuk do të kalojë shumë kohë dhe do të zhgënjehen se kasta e "re" e politikajve po bëhej pengesë e rrjedhave të reja të historisë, po ngulfaste shpirtin luftarak të shqiptarëve liridashës. Kur në fund të vitit 1991, në Kosovë po bëheshin arrestime të të gjithë atyre që ishin përgatitur në Shqipëri, Adem Jashari do të njoftojë çetën e tij dhe të kërkojë nga ata, që të ishin vigjilent se çdo natë armiku mund t'iu trokaste në porta. Ai do t'iu thotë shokëve: "Armët nuk i kemi marrë që t'ia dorëzojmë armikut, por që ta luftojmë deri në fishekun e fundit". Më fjalën e komandantit u pajtuan të gjithë. Dhe, nuk vonoi dita kur armiku do të trokas në portën e Jasharëve. Ishte mëngjesi i hershëm i 30 dhjetorit 1991, ku armiku me një makineri të tërë policore kishte rrethuar Jasharajt dhe kërkuan dorëzimin e Adem Jasharit dhe Jasharëve tjerë. Adem Jashari me vëllezër e shokë apelit të armikut për dorëzim ju përgjigjen me breshëri armësh nga shumë drejtime. Ishte e çartë, çeta e Prekazit kishte vendosur epokën e luftës çlirimtare, ata mes jetës se burgut e të poshtërimit kishin zgjedhur jetën e lavdisë e të lirisë, me të gjitha pasojat që mund t'i kishte. Vetëm të guximshmit nëpër kohë të ndryshme i kanë ndërruar rrjedhat e historisë, kështu ndodhi edhe me Adem Jasharin dhe çetën e tij. Kështu nisin aksionet luftarake mbi policinë e armikut, fillimisht në Drenicë, e për t'u përhapur më vonë ne Llap e Dukagjin, në Drini e kudo në Kosovë. UÇK po bëhëj shpresë për popullin dhe tmerr për armikun, armikut po i rrëshqiste dheu nën këmbë, pasigurinë e shihte të çdo kaçube. Adem Jashari ishte kudo. Ai po bëhej legjendë. Ai ishte kudo ku sulmohej armiku, ai ishte në çdo cep të Kosovës. Vetëm frikacaket nuk mund t'i besonin trimërive e të bëmave të Adem Jasharit, ata nuk dëshironin ndeshjen me armikun dhe sa herë që çeta e tij sulmonte e vriste policinë kriminale të armikut do të thonin: "Këta janë dorë e zgjatur e armikut, janë të Sheshelit apo të Arkanit etj.", - dhe kjo nuk ishte diçka e re, dikush duhej të mbulonte kolaborimin me Beogradin, por paraprakisht duhej akuzohej tjetri. Adem Jashari kishte shumë mundësi, ai kishte zgjedhur me ndërgjegje mundësinë e luftës së armatosur për liri e pavarësi, anipse ai i dinte mundësitë e veprimit luftarak të UÇK-së. Pas luftës se 26 nëntorit 1997, në Llaushë të Re, ku mori pjesë Ademi me çetën e tij, nga e cila armiku u tërhoq me bisht nën këmbë, armiku do të bëjë plane për zhdukjen e Adem Jasharit. Kjo do të ndodhë me 22 janar 1997. Një bandë kriminele kishte sulmuar familjen Jashari, me qëllim që të zhdukej kjo çerdhe e rrezikshme e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Por, falë gjakftohësisë e guximit të familjes dhe ndihmes që erdhi nga çeta, armiku u tërhoq pa arritur qëllimin. Ato ditë e tërë Kosova sikur ishte në Lagjen e Jasharëve. Nuk ishte e vështirë ta kuptoje mesazhin që kishte lënë armiku. Armiku ishte tërhequr i bindur se nuk kishte gjetur mënyren e eliminimit të Adem Jasharit dhe familjes Jashari. Armiku dëshironte qoftë edhe largimin e Jasharajve nga trojet e tyre, por Jasharajt nuk i lëshonin trojet stërgjyshore. Ata as të vdekur nuk donin të shkuleshin nga vendi i tyre, për çka kishin nisur luftën. Adem Jashari dhe gjithë Jasharajt nuk e donin ikjen e poshtërimin, ata e dëshironin qëndresën, e donin lirinë dhe pavarësinë e Kosovës. Armiku pas disfatës së 22 janarit kishte filluar përgatitjet për një sulm të përmasave të mëdha policore dhe ushtarake, dhe ky sulm do të fillojë në mëngjesit e hershëm të 5 prillit 1998, pak ditë pasi policia armike kishte pasur një disfatë të Lisat Binak, në Likoshan. Këtë herë forca të mëdha ushtarake dhe policore e kishin rrethuar Prekazin, me orientim kryesor Lagjen e Jasharëve. Lufta për eliminimin e Jasharëve ishte e rreptë. Armiku Prekazin e kishte vendosur në rreth të hekurtë dhe sulmonte nga shumë anë me armatim të rëndë. UÇK-ja aso kohe i kishte mundësitë e kufizuara të sulmit e të depërtimit. Adem Jashari dhe çeta e tij sulmit armik ju përgjigjen me sulm. Lufta që zhvilloi Adem Jashari me shokë që e madhe. Sulmi i armikut vinte nga larg. Pas një rezistence të gjatë dhe herioke, armiku arriti të djegë e shkatërrojë Lagjen e Jasharëve, por jo kurrë vendosmërinë për të vazhduar luftën për liri e pavarësi. Adem Jashari deri në vdekje luftoi e këndoi, jo vdekja e Adem Jasharit nuk është vdekje është përjetësi. Lufta për Prekazin që e ashpër. Qëndresa ishte e madhe. Ushtria Çlirimtare e Kosovës humbi prijetarin e saj. Kosova fitoi komandantin legjendar. Me aktin e rënies se Jasharëve, Kosova mundi frikën dhe për lirinë e pavarësinë u hapen shtigje të reja. Adem Jashari - legjendë, solli kualitet të ri në filozofinë dhe mendësinë e shqiptarëve për jetën, atdheun, lirinë për nderin dhe dinjitetin e kombit. Rënia heroike e Adem Jasharit i dha shtytjen më të fuqishme mobilizimit, strukturimit dhe profesionalizimit të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Ushtria Çlirimtare e Kosovës fitoi hapësira të reja veprimi. Komandanti Legjendar i UÇK-së me jetën, veprën dhe lavdinë e tij i dha kualitete dhe përmasa të reja 28 Nëntorit - Festës sonë Kombëtare.

  11. #31
    i/e regjistruar Maska e Brari
    Anėtarėsuar
    23-04-2002
    Postime
    19,380
    Faleminderit
    37
    30 falenderime nė 21 postime
    Roza Haxhiu ka qene nje futbollist i Shquar i viteve ..ne mos gaboj 1950-60..

    Disa vjet me pare per respekt te ketij futbollisti Lushnjar ..shume popullor per Myzeqene por dhe i njohur ne gjithe Shqiperine ju vu emri stadiumit te Lushnjes ku Roza kishte luajtur vite me radhe..

    Ky emer i gezoj sport dashesit myzeqare dhe u vu me plot unanimitet qofte nga institucionet lokale dhe qendrore qofte me deshiren e popullit.

    Kjo gje nuk ndodhi vetem ne Lushnje. Me pare ketij rasti e me pas edhe ne qyetete tjera te Shqiperise ishte bere nje gje e tille.
    Shume institucione kulturore e sportive u pagezuan me emra te figurave te shquara nga fusha e Sportit kultures etj..

    Shume teatro e Kinema e pallate sporti e Stadiume Futbolli morren emra artistesh e sportistesh te shquar ne shenje nderimi e respekti per keta bij te shquar te popullit shqiptar.

    Kjo dhe per nje arsye ..sepse shume artiste e sportiste te shquar Shqiptare nuk e kishin gezuar sa qen gjalle kujdesin e respektin e merituar nga ana e institucioneve shteterore e partiake ne vitet e diktatures enveroiste staliniste.

    Heqja e emrit te Roza Haxhiut stadiumit te Lushnjes eshte nje budallaki..nje veprim injorant e tendencioz qe ska fare te beje me kinse (gjoja) Respekt per Heroin Adem Jashari.. por thjeshte nje hakmarrje e ish nomenklaturisteve enveriste qe dikur i kan persekutuar sportistet e artistet e shquar per nje fjal goje apo per arsyen idiote obskurantiste te "biografive" ne kohen kur ne shqiperi lulezonte Polpotizmi bolshevik morracak..
    Roza ishte djal i nje familjeje fisnike Myzeqare me taban te shendosh atdhetar por e pa pelqyer per nomenklaturen ne pushtet ne vitet enveriste.

    Dhe ja tani gjeten nje menyre per te shprehur ate genin e tyre hipokrit shtazarak duke ja fshire emrin Roza Haxhiut nga Stadiumi i Futbollit..

    Vet Familja Jashari do ti duhet te tregohet fisnike e te mos e pranoje hipokrizine enveriste te Shiko-istave Klosiste e Halito-iste e ti jape nje mesim dallkaukve andej e ketej qe tallen me figurat e Popullit.

    Ademi nuk ka nevoje te jete emer stadiumi.. dhe Roza nuk ka gisht ne vrasjen e Ademit..
    Kjo loje e felliqur e krokodilave te PS ne lushnje e Tirane me PDK- LPK -istet e Kosoves nuk tingellon aspak e natyrshme aspak e sinqerte..

    Kush e ka dashur Adem Jasharin ka pas rastin ta tregoje athere jo duke hup si shu.rra ne aeroplan diten kur ai u rrethue prej Policise serbe me 30 gra e fmij te vegjel..e u masakruan barbarisht pa pasur asnji "bashk-luftar " prane..

    Ata "bashk-luftaret" e Shtabit KEK-ist ne marreveshje me m.utistet Socialiste me te cilet ben bashk dy 97 -tat ne Shqiperi e Kosove tash qesin lot krokodili ..e ne kte linje hipokrizije eshte dhe akti i turpshem i heqjes se emrit te Rozes se Myzeqese nga stadiumi futbollit me te cilin ai lidhi jeten e vet rinine e vet dhe zevendesimi me Ademin e Kosoves..
    Gjerat pa lidhje bien ere te keqe..pik..era CERME GUlagoiste.. te cilen e njohin mire shume Kosovare e lushnjare atdhetare ..

    ky akt pa kuptim eshte nje provokacion edvinost ne kuadrin e pergatitjes se 97 tes se re..

    Mjeshtrat e se keqes din cka bejne..por dhe ne dim tja dh.jesim surratin..
    Ndryshuar pėr herė tė fundit nga Brari : 09-02-2006 mė 02:28

  12. #32
    .. Maska e km92
    Anėtarėsuar
    24-08-2005
    Vendndodhja
    Maqedoni / Kumanovė
    Postime
    4,209
    Faleminderit
    0
    0 falenderime nė 0 postime

  13. #33
    i/e regjistruar Maska e Llapi
    Anėtarėsuar
    08-08-2002
    Postime
    20,251
    Faleminderit
    25
    95 falenderime nė 91 postime
    “A Desing & Atelier4” zgjidhet fituese pėr ndėrtimin e Memorialit “Adem Jashari”


    Prishtinė, 18 shkurt 2006 (Kosovapress) Time: 16 : 12

    Firma konsorcium “A desing & Atelier4” me seli nė Prishtinė dhe Tiranė, ėshtė shpallur tė shtunėn fituese e konkursit tė Ministrisė sė Mjedisit dhe Planifikimit Hapėsinor pėr ndėrtimin e Kompleksit memorial “Adem Jasharit” nė Prekaz.

    Lista e Injorimit: Pirate of Love,referi_1, Le dévoué, Zagor,ane,beni33.

  14. #34
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    Adem Jashari lindi në Prekaz të Drenicës, më 28 nëntor 1955

    Këtë vit, Shaban Jasharit, krahas Festës së Flamurit, që e festonte për çdo mot, ju shtua edhe një festë tjetër - Ditëlindja e djalit të cilin e pagëzoi: Adem. Dhe ishte e natyrshme që mbi djepin e t´posalindurit në këtë ditë, Djepi të mbulohej me flamurin e Skënderbeut.

    Kështu ndodhi atë ditë në familjen Jashari, në Prekazin e Ahmet Delisë. Familjes se xha Shabanit iu shtua edhe një pushkë, në Drenicë jehuan krismat e pushkëve për flamur dhe ushtarin e posalindur të lirisë.
    Xha Shabanit ju duk se jehona e pushkëve që u zbrazën për lindjen e Adem Jasharit po shpërndahej valë - valë nëpër Drenicë e Kosovë si jehona "Oooo o o prite, prite Azem Galicën o heeejjj", e atij sikur ju duk se po ndëgjonte jehonën: "Prite, prite Adem Jasharin o heeejjj". S´do të ishte çudi që atë ditë, xha Shabani t´i kishte ndëgjuar të dy jehonat, se atë ditë e kaluara po e përcaktonte të ardhmen, ishin bërë një.
    Atë ditë, Flamuri - Lindja - krisma - jehona ishin determinim i një lavdije të madhe. Adem Jashari erdhi në këtë botë me të vetmin ndryshim nga gjithë moshatarët e tij se ky u lind në ditën e fitorevë më të lavdishme të popullit shqiptar, në Ditën e 28 Nëntorit. Kështu nisi jeta në vazhdimësi në Prekazin e lavdive të përsëritshme. Në festë me krisma e këngë edhe vdekjen e bëjnë me krisma e këngë.

    Xha Shabani ishte i kujdesshëm me të gjithë fëmijtë, por ndaj Ademit tregonte një kujdes të veçantë, ndoshta pse i kujtohej dita e lindjes, i kujtoheshin krismat e pushkës dhe jehonat e përsëritura të atyre krismave në 28 Nëntorin e vitit 1955.

    Xha Shabani pas Luftës së Dytë Botërore, për një kohë pati ushtruar profesionin e mësuesit, por për shkak të veprimtarisë atdhetare ai do të largohet nga procesi mësimor dhe do merrej me bujqësi. Ai pa ndonjë ngurri vendosi të merrej me punimin e tokës dhe edukimin e fëmijëve në frymën e atdhetarizmes. Kështu po rritej Ademi së bashku me vëllezërit më të mëdhenj, Rifatin dhe Hamzën.

    Ademi kishte një interesim të veçantë për armët, për të bëmat e prekaziotëve gjatë historisë e sidomos i interesonte akti tepër burrëror i Ahmet Delisë dhe ndihma që ai i pati dhënë fqiut, që ishte sulmuar nga bandat serbe.
    Sopata e Ahmet Delisë, ajo që bandës çetnike i ndau kokat në dysh, ishtë bërë legjendë, legjendë e historisë në mbrojtje të nderit dhe dinjitetit kombëtar.

    Adem Jashari kishte një interesim të veçantë për Emin Latin, prekaziotin bashkëluftëtar të Azem e Shotë Galicës, të atij brezi trimash, që në gjithë shqiptarinë njiheshin për të burrëri e trimëri. Ndonëse ky brez i trimave me nam të lirisë, Kosovës nuk i sollen çlirimin e bashkimin kombëtar, por brezave ju lan amanet: pushkët trimërore të lirisë.
    Ky amanet përcillej nga brezi në brez, nga luftëtari ke luftëtari me porosi, që të përcillej si stafetë deri në fitoren mbi armikun e kombit. Prekazi në mënyrën më besnike e përcolli amanetin e luftëtarëve të lirisë, jo vetëm duke e mbajtur syrin në shënjestër, por duke përcjell jehonën e pushkëve të lirisë nga Prekazi në Drenicë e në Kosovë, jehonë që i mbulonte të gjitha tokat e pushtuara të Shqipërisë.
    A nuk e tregoi këtë edhe Kulla e Shasivar Alisë, në dimrin e ftohtë të vitit 1945?
    A nuk u përsërit kjo nga pasardhësi i Emin Latit me 13 maj 1981, kur Tahir Meha mbuloi me turp njësinë speciale të policisë beogradase, duke i shkaktuar humbje të mëdha edhe në njerëz edhe në teknikë luftarake agresorit, që kishte aktivizuar për shuarjen e celulave kryengritëse.

    Të gjitha këto dhe shumë të tjera që s'u përmendën, lanë gjurmë të thella në edukimin atdhetar të Adem e Hamëz Jasharit dhe çetës së tij trime. Adem dhe Hamez Jashari do të betohen para varrit të Tahir Mehës, se do të vazhdojnë luftën për çlirim deri në fitore. Dhe, ecen guximshëm rrugës së luftëtarëve kombëtarë, duke ngritur si në aspektin organizativ, njashtu edhe duke rritur numerikisht, numrin në rradhët luftëtarëve të lirisë e të pavarësisë, duke ngritur efikasitetin e luftës çlirimtare, me çka ndryshuan rrjedhat e historisë dhe hapen një epokë të re - Epokën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

    Demonstratat e vitit 1981, ngjarjet e Pranverës së madhe studentore të vitit 1981, të cilat u shëndrruan në Lëvizje të madhe popullore, që me vite mbajten të ndezur flakadanin e lirisë e të çlirimit të kombit, patën ndikim të fortë patriotik në brezin që formuan, organizuan dhe udhëhoqen politikisht dhe ushtarakisht Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës.
    Adem Jashari dhe çeta e tij ka qenë dhe ka mbetur bërthama themeltare e UÇK-së. Në histori mundet edhe të ndodhin ngjarje të rastsishme, por Adem Jashari, çeta dhe familja e tij nuk janë rastësi e historisë, ata me ndërgjegje e vendosmëri u përgatitën për kthesën vendimtare të historisë sonë më të re.

    Adem Jashari nuk shkoi rastësisht në Shqipëri për të përsosur artin e luftës, të cilin e përvetësonte me shpejtësi të rrufeshme, dallohej nga i gjithë brezi i tij. Në përgatitjet ushtarake tregoi aftësi dhe cilësi të larta në përvetësimin e artit të përdorimit të armeve të ndryshme për luftën çlirimtare. Adem Jashari, ndryshimet që po bëheshin në vitet 90, i shihte me optimizëm, prandaj me vendosmëri e sinçeritet të lartë nisi angazhimin e tij në sferën ushtarake, për organizimin e luftës çlirimtare.
    Adem Jashari dhe çeta e tij nuk ishin nisur në rrugën e luftës për liri, për hirë të këtij apo atij lideri, pse ky apo ai i paskan sytë e zinj. Ata ishin nisur për çlirimin e Kosovës pa bërë llogari meskine, karieriste apo grabitëse. Ata e donin Kosovën e lirë e të pavarur. Ata ishin të liruar nga ideologjizmat, veç shqiptarizmës.

    Adem Jashari dhe çeta e tij ndryshimet politike që ndodhen në vitet 90 i priti me optimizëm, besoj shumë, por nuk do të kalojë shumë kohë dhe do të zhgënjehen se kasta e "re" e politikajve po bëhej pengesë e rrjedhave të reja të historisë, po ngulfaste shpirtin luftarak të shqiptarëve liridashës.
    Kur në fund të vitit 1991, në Kosovë po bëheshin arrestime të të gjithë atyre që ishin përgatitur në Shqipëri, Adem Jashari do të njoftojë çetën e tij dhe të kërkojë nga ata, që të ishin vigjilent se çdo natë armiku mund t´iu trokaste në porta. Ai do t´iu thotë shokëve: "Armët nuk i kemi marrë që t´ia dorëzojmë armikut, por që ta luftojmë deri në fishekun e fundit". Më fjalën e komandantit u pajtuan të gjithë. Dhe, nuk vonoi dita kur armiku do të trokas në portën e Jasharëve.
    Ishte mëngjesi i hershëm i 30 dhjetorit 1991, ku armiku me një makineri të tërë policore kishte rrethuar Jasharajt dhe kërkuan dorëzimin e Adem Jasharit dhe Jasharëve tjerë. Adem Jashari me vëllezër e shokë apelit të armikut për dorëzim ju përgjigjen me breshëri armësh nga shumë drejtime. Ishte e çartë, çeta e Prekazit kishte vendosur epokën e luftës çlirimtare, ata mes jetës se burgut e të poshtërimit kishin zgjedhur jetën e lavdisë e të lirisë, me të gjitha pasojat që mund t´i kishte.

    Vetëm të guximshmit nëpër kohë të ndryshme i kanë ndërruar rrjedhat e historisë, kështu ndodhi edhe me Adem Jasharin dhe çetën e tij. Kështu nisin aksionet luftarake mbi policinë e armikut, fillimisht në Drenicë, e për t'u përhapur më vonë ne Llap e Dukagjin, në Drini e kudo në Kosovë.

    UÇK po bëhëj shpresë për popullin dhe tmerr për armikun, armikut po i rrëshqiste dheu nën këmbë, pasigurinë e shihte të çdo kaçube. Adem Jashari ishte kudo. Ai po bëhej legjendë. Ai ishte kudo ku sulmohej armiku, ai ishte në çdo cep të Kosovës. Vetëm frikacaket nuk mund t´i besonin trimërive e të bëmave të Adem Jasharit, ata nuk dëshironin ndeshjen me armikun dhe sa herë që çeta e tij sulmonte e vriste policinë kriminale të armikut do të thonin: "Këta janë dorë e zgjatur e armikut, janë të Sheshelit apo të Arkanit etj.", - dhe kjo nuk ishte diçka e re, dikush duhej të mbulonte kolaborimin me Beogradin, por paraprakisht duhej akuzohej tjetri.

    Adem Jashari kishte shumë mundësi, ai kishte zgjedhur me ndërgjegje mundësinë e luftës së armatosur për liri e pavarësi, anipse ai i dinte mundësitë e veprimit luftarak të UÇK-së.
    Pas luftës se 26 nëntorit 1997, në Llaushë të Re, ku mori pjesë Ademi me çetën e tij, nga e cila armiku u tërhoq me bisht nën këmbë, armiku do të bëjë plane për zhdukjen e Adem Jasharit. Kjo do të ndodhë me 22 janar 1997.
    Një bandë kriminele kishte sulmuar familjen Jashari, me qëllim që të zhdukej kjo çerdhe e rrezikshme e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Por, falë gjakftohësisë e guximit të familjes dhe ndihmes që erdhi nga çeta, armiku u tërhoq pa arritur qëllimin. Ato ditë e tërë Kosova sikur ishte në Lagjen e Jasharëve. Nuk ishte e vështirë ta kuptoje mesazhin që kishte lënë armiku. Armiku ishte tërhequr i bindur se nuk kishte gjetur mënyren e eliminimit të Adem Jasharit dhe familjes Jashari.

    Armiku dëshironte qoftë edhe largimin e Jasharajve nga trojet e tyre, por Jasharajt nuk i lëshonin trojet stërgjyshore. Ata as të vdekur nuk donin të shkuleshin nga vendi i tyre, për çka kishin nisur luftën. Adem Jashari dhe gjithë Jasharajt nuk e donin ikjen e poshtërimin, ata e dëshironin qëndresën, e donin lirinë dhe pavarësinë e Kosovës. Armiku pas disfatës së 22 janarit kishte filluar përgatitjet për një sulm të përmasave të mëdha policore dhe ushtarake, dhe ky sulm do të fillojë në mëngjesit e hershëm të 5 prillit 1998, pak ditë pasi policia armike kishte pasur një disfatë të Lisat Binak, në Likoshan. Këtë herë forca të mëdha ushtarake dhe policore e kishin rrethuar Prekazin, me orientim kryesor Lagjen e Jasharëve. Lufta për eliminimin e Jasharëve ishte e rreptë.
    Armiku Prekazin e kishte vendosur në rreth të hekurtë dhe sulmonte nga shumë anë. UÇK-ja aso kohe i kishte mundësitë e kufizuara të sulmit e të depërtimit. Adem Jashari dhe çeta e tij sulmit armik ju përgjigjen me sulm. Lufta që zhvilloi Adem Jashari me shokë që e madhe. Sulmi i armikut vinte nga larg. Pas një rezistence të gjatë dhe herioke, armiku arriti të djegë e shkatërrojë Lagjen e Jasharëve, por jo kurrë vendosmërinë për të vazhduar luftën për liri e pavarësi.

    Adem Jashari deri në vdekje luftoi e këndoi, jo vdekja e Adem Jasharit nuk është vdekje është përjetësi. Lufta për Prekazin që e ashpër. Qëndresa ishte e madhe.
    Ushtria Çlirimtare e Kosovës humbi prijetarin e saj. Kosova fitoi komandantin legjendar. Me aktin e rënies se Jasharëve, Kosova mundi frikën dhe për lirinë e pavarësinë u hapen shtigje të reja.

    Adem Jashari - legjendë, solli kualitet të ri në filozofinë dhe mendësinë e shqiptarëve për jetën, atdheun, lirinë për nderin dhe dinjitetin e kombit.

    Rënia heroike e Adem Jasharit i dha shtytjen më të fuqishme mobilizimit, strukturimit dhe profesionalizimit të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Ushtria Çlirimtare e Kosovës fitoi hapësira të reja veprimi.

    Komandanti Legjendar i UÇK-së Heroi Adem Jashari - me jetën, veprën dhe lavdinë e tij i dha kualitete dhe përmasa të reja 28 Nëntorit
    - Festës sonë Kombëtare.

  15. #35
    i/e regjistruar
    Anėtarėsuar
    17-08-2005
    Postime
    115
    Faleminderit
    0
    0 falenderime nė 0 postime
    Citim Postuar mė parė nga ARIANI_TB
    Komandanti Legjendar i UĒK-sė Heroi Adem Jashari - me jetėn, veprėn dhe lavdinė e tij i dha kualitete dhe pėrmasa tė reja 28 Nėntorit
    - Festės sonė Kombėtare.

    Lavdi Komandantit Legjendar Adem Jasharit

  16. #36
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    ADEM JASHARI SIMBOL I REZISTENCĖS ANTISERBE

    Ashtu si mosha e njė rrapi madhėshtor pėrcaktohet nga rrathėt e trungut tė tij, edhe dhimbja e njė kombi mund tė pėrcaktohet nga tė rėnėt e tij. Kėta tė rėnė pėr idealin e lartė kombėtar, asesi nuk vdesin, nuk humbasin nė muzgjet e harresės. Ashtu si rrathet qė tregojnė moshėn e rrapit, jetėt e tyre potencojnė shkallėn e dhimbjes krenare. Paqja e gjelbėr nderet pafundėsisht mbi ta. Shembuli i Adem Jasharit, pėrveē si simbol qėndrese dhe heroizmi vlen tė shikohet edhe si flijim nė emėr tė njė tė ardhmeje fatsjellėse pėr kombin e vet.

    DRENICA LIND VEĒ TRIMA...

    Duke dėgjuar kėtė varg lapidar,nė kėngėn kushtuar Adem Jasharit natyrisht qė tė pushtojnė emocione tė thella.Historia nė kėtė rast nuk shėrben mė vetėm si njė burim informacioni por tė fal edhe ndjesi tė tilla pėr ēka mund ta ēuash veten krenar qė ke lindur nė truallin shqiptar dhe mban kėtė emėr gjithkund.Ngase je i prirur tė dish pėr heroizmin e sotėm tė Drenicės,tė vijnė nė kujtesė si nė celuloidin e njė filmi,ngjarje dhe data tė lavdishme,gjėmime luftėrash,kėngė djepi trimėrie e kėngė vaji po kaq trimėrie dhe heroizmi.Hyn nė bisedė intime me tė kaluarėn tėnde.


    Nė Drenicė,ende sot,midis majash tė larta ėshtė fshati Kopiliq.Kėtu,gjashtė shekuj mė parė ka lindur dhe ashtė ritur Millosh Kopiliqi,ai trim i rralė pėr tė cilin ende sot legjendat janė tė dyzuara,nėse ishte serb apo shqiptarė.Flas pėr legjendat sepse nė dokumenta tė shumta tė Perandorisė Osmane si edhe tė Evropės.Milosh Kopiliqi dėftehet prej viseve tė Drenicės.Dhe pikėrisht ky trim qė nė vitin 1389,nė betejėn e Fushė Kosovės,nė ate zallamahi thirrjesh e gjaku,duke mos pėrfillur rrezikun,vrapon pėrmes turqve duke goditur pėr vdekje Sulltan Muratin e Parė.Drenica kėsisoj hynte nė analet e historisė pėr trimėritė e birit tė saj.Dhe sipas zakonit tė lashtė shqiptar,kur dikush bėnte diēka tė ndershme e tė lavdishme pėr fshatin e krahinėn e vet,ai thirej me emrin e fshatit.Ai nderohej kėsisoj e pėrjetsohej nė kėngė e legjenda.


    Shumė vite mė pas,nė kullat e rėnda tė tij,njė tjetėr trim i cili shumė shpejt do tė hynte nė legjendė. Ai quhej Isa Boletini, e prej kushtrimit tė tij u trembėn nė dhjetra vjet ushtritė turke dhe hordhitė serbe.Kullat e Isės u dogjėn e u rrafshuan disa herė,babai,vėllai,djem e nipėr u vranė duke luftuar me turq e shkije,lumi Ibėr rrodhi pėr ditė e netė tė tėra gjakun e Boletinjėve qė donin tė rronin si shqipe mali.Por Isa s’u tremb,Isa s’u tund.Vetėm njė tradhėti e serbo- malazezėve do tė bėnte qė gjokėsi i tij tė mbushej me plumba dhe zėri i tij tė ndalej.


    Po ishtin dhe Azem e Shotė Galica.Emrat e tyre i thėrasin ende sot erėrat e maleve tė Drenicės, borėrat e Sharrit ende nuk mund t’i mbulojnė gjurmet e gjakut tė tyre,heshtja e viteve kurrsesi nuk mund tė pėrballet me krismat e pushkėve tė tyre.Kėtu ėshtė Shqipėria,tė ngjan se thonė ende ato krisma,kjo ėshtė tokė e gjyshėrve tanė,thonė bubullimat e Llapit,ne falim jetėt tona,por jo nderin e vatrave.Azemi duke rėnė nė luftė me shkjaun,lutej qė beteja tė vazhdonte.Shota nė krye tė ēetės pėrcillte amanetin e prijėsit dhe burrit.Mė pas kur edhe ajo binte nė fushbetejė ishte njė armatė e tėrė e burrave prej Drenice qė vazhdonin udhėn e nisur.


    Pėr tė ardhur kėsisoj deri nė dimrin e egėr tė vitit 1944-1945.Njė,njė Isa,njė Azem,e njė Shotė,jepnin kushtrim nė hap e nė zė tė njė burri qė quhej Shaban Polluzha.Edhe ky ishte lindur pranė kėngėve dhe trimėrive tė Polluzhės,edhe ky pat thithur ajėr prej bjeshkėve tė lira tė Drenicės.Dhe kur pa se po shkelej amaneti i tė parėvet dhe kur ndjeu se gjakun e pastėr tė trimave tė tjerė tė Drenicės donin ta bėnin fli tė ideologjive,nuk mundi tė duronte mė. Komunizmi kjop sėmundje e urryer do ta ndjente vehten shumė ngushtė nė kullat e Drenicės.Ylli pescepesh ardhur prej sllavėve,nuk mund tė bėnte dritė nė ballėt e bukur tė djemve ku jetonte dashuria pėr shqiponjėn e lirė.Polluzha,duke organizuar revoltėn e parė antisllavo-komuniste tė Drenicės,u jepte mesazhin e qartė,tė njė lufte tė vazhdueshme midis nacionalizmit tė ndershėm shqiptar dhe internacionalizmit proletar,ose e thėnė ndryshe,ndaj proletarėve pa atdhe.


    Nė njė muzg nė Tiranė, Ylli Mici,dikur oficer kariere nė ushtrinė shqiptare,duke parė kėmbėnguljen time pėr tė ardhurit nga Kosova mė trego :


    „Na thirrėn nė komandėn e Akademisė Ushtarake „Skenderbej“ nė Tiranė dhe na treguan shkurt mbi ate se ēfar do tė bėnim.Duhej tė stėrvitnim njė grup burrash tė ardhur nga Kosova.Pėrgaditja e tyre,nė strukturat tona ushtarake do tė konsistonte nė ate taktike,tė lėndėve tė zjarrit dhe ato tė pėrgaditjes fizike.Porosia e Shtabit tė Pėrgjithshėm tė Ushtrisė Shqiptare,ishte qė askush veē ne, kuadrove tė akademisė ushtarake „Skenderbej“ nuk duhej tė dinte mbi kėtė mision. Qė nė ditėt e para tė stėrvitjes tė zjarrit,mė ra nė sy interesimi dhe serioziteti i Adem Jasharit.Trupėlartė,me mjekėr e mustaqe,sytė gati zhbironin gjithshka qė unė shpjegoja.Pėrgjithėsisht,krejt grupi mėsimor kishte njohuri pėr automatikun,ndėrsa armėt e tjera tė kėmbėsorisė njohuritė i kishin tė pakta. E vėrteta ėshtė se ne kishim planifikuar gjashtė orė tė plota mėsimore por une asnjėherė nuk mbarova mėsimin nė ora pasiedhe pas atij qė patėn caktuar,vėllezėrit tanė tė ardhur nga kosova nuk shqepeshin prej kabinetit.Ata i mernin armėt i zbėrthenin,i preknin me kuriozitet bile mė dukej se edhe me shumė dashuri. Adem Jashari njė ditė,ndėrsa dilja prej kabinetit,mė vjen mbrapa dhe mė thotė: Pedagog Ylli, a mundet me tė pyet diēka ? Fol i thashė mos u tut ! pasi heshti pak,me njė vėshtrim tė thellė mė pyeti sėrish : A i kena na kret kėto armė,nė armatėn tonė?


    Unė buzėqesha pse e kuptova shqetsimin e tij.Pėr arsye tė sekretit ushtarak,une s’mund t’i tregoja tė gjithėve po Ademin e ēova njė ditė nė disa depo tė reparteve.Ai shihte armėt,municionet, aparaturat luftarake dhe kujtoj ende sot se si duke mė pėrqafuar mė tha : „Bash kėtej e tutje s’kam ma asnji merak ! Dikur pata mėsuar se i madhi Sami Frashėri pat shkruar qė shqiptari duhet tė luftojė me dituri e penė,por edhe pushkėn ta ketė plot.Tash kuptoj mė sė miri kėtė.Atėherė kur me fqiun tand s’ke gjuhė me u marrė vesh,atėherė edhe qytetėrimi modern s’gjen gjuhė me u marr me tė,le tė flasi pushka.Nuk asht ndonji gja e bukur por asht e domosdoshme,pėr mos t’u shuar historia jonė nga mė tė vjetrat nė ballkan“. Vite mė pas e kuptova shqetsimin e heroit Adem Jasharit“ .

    KRAHĖT E PRERĖ TĖ SHQIPONJĖS

    E vėrteta ėshtė se marsi i vitit 1998,nuk mund tė vinte me kaq krisma,pa patur mė parė,tė tjerė terore e fushėbeteja tė tjera.Kėshtu nė ditėt e fundit tė nėntorit 1997,nė drenicė posaqėrisht nė fshatrat ; Rakinicė,Rezalle,Vojnik e Llaushė,policia serbe ndėrmori njė sėrė aksionesh befasuese kundrejt familjarėve tė pambrojtur.Mė sė tepėrmi,ata kėrkonin tė vendosnin njė terror psikologjik pėr tė ndaluar sado pak erėrat e pavarsisė e tė vetvendosjes qė kishin filluar tė frynin nė ato gryka.mandej pėr tė treguar hapur se kundėr kujt drejtohej ky terror dhe kjo luftė,serbėt qėlluan varrin (mė saktė fotografinė) e studentit Selman Vojvoda i cili ishte vrarė nė demonstratat e mėdha tė rinisė shqiptare,nė Mitrovicė,nė vitin 1990.Rivrasja e kėtij studenti qė u ngrit pėr tė kėrkuar tė drejtat e kombit tė vet,natyrisht nuk mund tė kalonte pa njė ndjenjė urrejtje madhore tek familjarėt,miqtė dhe krejt studentėt qė patėn pėrcjellė Selman Vojvodėn pėr nė varreza tė mbuluar me flamurin kuq e zi. Dhe pikėrish aherė,kur kjo revoltė kish nisur tė dallgėzojė,kur djem e burra tė Drenicės mbushnin radhėt e UĒK-ės,nga sirtarėt e komandave ushtarake serbe,u nxuarėn planet pėr goditjet e mėdha,vrasjet mizore dhe malltretimet ndaj popullsisė sė pabrojtur shqiptare.E nėse kish njė „radhė“ goditje kjo padyshim do tė niste me familjen e Jasharajve nė Prekaz,pasi serbėt nuk do tė harronin ngjarjen e tetė viteve mė parė.Kėshtu,bashkė me borrėn e madhe qė binte nė mesnatėn e 22 janarit 1998,grupe speciale tė ushtrisė fashiste serbo-ēetnike rrethonin kullat e Jasharajve nė heshtje tė plotė.ata patėn marrė gjitha masat qė goditja tė ishte e menjėhershme, e fuqishme, vdekjeprurėse duke paraparė se nė pėrfundim tė kėsaj beteje do tė luhatej revolta e Drenicės,ashtu si luhaten fortunat nė gjoks tė malit.Dhe pikėrisht ngase kėshtu llogari nkanė bėrė nė tė shumta herat serbėt gjithmonė kanė dėshtuar.


    Ka qenė ora 5 e mėngjezit e datės 22 janar 1998 kur mbrenda njė ēasti tė vetėm,toka ku ishin kullat e Jasharajve,ka shungulluar prej njė numėri tė pazakontė krismash.Nė murret e kullave,janė derdhur njėherėsh mijėra gjyle topash,granatash,fishekė mitrolozi e automatiku,a thua se luftohej nė front tė rregullt lufte.Pėr nga sasia e sidomos lloji i armatimeve qė u pėrdor aty,merret se tashmė nė ndihmė tė policisė,ishin formacionet e ushtrisė gjakatare serbe.Nė kėtė rrėmje predhash,janė synuar sidomos ato ambiente tė kullave ku mendohej se ndodheshin gratė dhe fėmijėt.Mandej futja nė luftim e minahedhėsve,dėshmoi se ky aksion i pushtesve serb tek e mbramja kėrkonte shfarosjen e plotė tė kėsaj familjeje tė madhe trimash.Nė fakt,sipas dėshmive tė mėvonshme tė fshatarėve tė Prekazit, beteja ka zgjatur vetėm 35-40 minuta,ngase nė krah e shpinė tė banadve ushtarako-policore serbe pas kėsaj ka filluar goditja po aq vendimtare me armė nga ana e UĒK-ės.Kjo i ka detyruar tėrheqjen e forcave serbe pa mundur tė realizojnė qėllimin final tė tyre.Tė paisur me mjete tė ēelikta,ata janė larguar me ngut duke vazhduar terrorin e duke vrarė njerėz tė pafajshėm nė rrugė.Paskėsaj,ēdokush e pat kuptuar se diplomacitė midis serbėve dhe shqiptarėve kishin dėshtuar fund e krye.Lufta ishte shpallur.Kjo luftė,midis dy etnive tė vjetra ballkanike,nuk ishte e para.Sidoqoftė,fati mjegullor dukej se e parashihte si tė fundit.


    Dhjetė ditė mė pas,me 1 mars 1998,herėt nė mėngjez,drejt fshatrave Likoshan dhe Qirez,ishin drejtuar njėsi tė mėdha paramilitere ēetnike e policore.Duke pėrfituar prej zhurmės si edhe terrenit tė pyllėzuar,mjaftė banorė tė kėtyre fshatrave,tė bindur prej rrezikut tė madh u fshehėn nė pyje.Dy-tri helikopterė qė kanė vėzhguar lėvizjet kanė bombarduar gati krejt zonat. Ata janė larguar nė tė errur pasi kanė shkatėruar shumė shtėpi dhe vrarė e plagosur dhjetra vetė prej kėtyre vendeve. Mdje, mė 5 mars,do tė niste epopeja e madhe.E vėrteta ėshtė se njė natė mė parė,janė vėnė re lėvizje tė mėdha tė forcave ushtarako policore serbe.Tashmė pėr banorėt e Prekazit,Gradicės,Qiriezit, Aēarevės,Llaush,Rrezallė e Re etj,ishte e qartė se dhuna serbe nuk do tė kursente dikend. Megjithkėte,pėrndryshe nga ē’mendonin serbėt,burrat e gratė trime tė Drenicės,ndiheshin tė paepur nė sytė e tyre tė frymėzuar prej idealit tė madh tė lirisė e pavarsisė.Kėshtu dėshmitarė okullarė tė fshatit pollac,disa minuta larg lagjes sė Jasharajve kanė pohuar tashmė vendosmėrinė e kėsaj familjeje heroike. E vėrteta ėshtė se ndėrsa zona rreth Prekazit po rrethohej,disa fshatarė kanė shkuar nė shtėpinė e Jasharajve dhe kanė mundur tė bisedojnė me plakun Shaban mbi mundėsinė e largimit tė tyre tė fshehtė,pasi dihe historia e dy sulmeve serbe tė maparshme ndaj kėtij fisi.Shaban Jashari,ai plak i bėshėm e plot kurrajė,ai ballist i vendosur qė nhgriti nė shtizė flamurin nė Plloēicė,ka heshtur disa ca e mandej ka thirur dy djemt e tij,Hamz e Adem Jasharin duke u propozuar qė ata tė largohen me gra e fėmij ndėrsa ai ti priste hordhitė e hasmit siē i kishte pritur nė rininė e tij,me pushkė nė dorė,ndėrkaq kėtė die neuk e kanė pėrkrahur bijtė me gjithė respektin e madh qė patėn treguar kurdoherė pėr tė jatin.Me ē’rast,mėsohet qė Ademi t’i jetė pėrgjigjur tė jatit se „na nuk mund tė largohemi me shpetue kryet tonė.Serbet do vijnė tė djegin kullat e tė vrasin fqinjėt,miqtė e dashamirėt tonė.Ma mirė se me shpėtue jetėn,asht me e dhanė pėr Kosovėn e krejt Shqipėrinė“.Baba Shaban,njė pinjoll i nacionalistėve tė dėgjuar nė Prekaz e Drenicė,atėherė asht que e ka puthur djemt nė ballė,si zakon nacionalisti,ka puthur mbesat e nipat e vet duke qenė i bindur se jeta e tyre,pranverat e tyre aq tė njoma e tė shtrenjta do tė shėrbejnė si nji shteg prej nga do tė vijė lirija e Kosovės,ai e njihte mirė armikun qė sulej nė votėr.Beteja ka filluar nė orėn 3 tė mėngjezit.Drejt kullave tė Jasharajve ėshtė derdhur si lukuni ujqish njė mizeri policėsh,ēetnikėsh e ushtrie serbe tė vendosur qė tė shujnė aty ēdo gjurmė jete.Tanke ,topa,utoblinda,helikopterė,kanė derdhur gjatė gjithė ditės aq sasi tė madhe zjarri sa flaka e rrėnojave ka vazhduar deri mė 8 mars. Nga kulla e Jasharajve qėndresa ka qenė e mnejėhershme, e plotė.Por rezistenca e kėtyrre burrave tė mėdhenj ka qenė veē pushkė e zemra ngase tanket,avionet e topat i dispononin forcat disa mijėshe tė okupatorėve serb.Madje duke parashikuar ndonjė sulm tė mundshėm tė UĒK-ės,rreth e pėrqark fshatit Prekaz nė largėsinė 10-15 kilometra,forcat militare serbe formuan njė unazė tjetėr rrethuese duke hapur zjerr me ēdo lloj arme.


    Vėshtirė tė gjesh nė historinė e luftėrave tė kėtij shekulli njė paradoks kaq ekstrem tė palėve ndėrluftuese.Nga njėra anė,ushtria e rregullt,e paisur me mjete luftarake mė moderne ndėrsa nga ana tjetėr populli i pafajshėm e i pambrojtur.Kėshtu midis flakėve e gjėmimeve,midis atij tmerri predhash e bombash,ranė njė nga njė trimat e kullės sė Jasharajve,burrat e Kalasė sė pamposhtur Kosovės.Kėshtu,do tė binte duke luftuar deri nė ēastin e mbramė edhe Ademi,ky lis me rrėnjėt nė liri,ky mal ku mbėshteti gjoksin dhe kryet e saj vetė rezistenca kosovare e kėtij fundshekulli.

  17. #37
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    I pėrjetėsuar nė bronx nga Tirana pėr Skėnderaj

    Ceremonia e pėrcjelljes sė shtatores tė Komandantit Legjendar tė Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės Adem Jashari, u shėndrua nė festė kėtė fundnėntori.Ceremonia nė fjalė u bė nė Laprakė, ku pjesėmarrėsit ishin tė shumtė nė numėr dhe kishin ardhur nga vise tė ndryshme shqiptare.

    Kjo ceremoni u pėrgatit dhe u realizua nėn kujdesin e Komandantit tė Komandės Mbėshtetjes Logjistike Gjeneral Brigade Kudusi Lama.

    Pas fjalės sė hapjes mbajtur nga Kolonel Fahri Hima, fjalėn e rastit e mbajti Gjeneral Kudusi Lama, ndėrsa mė pas pėrshėndetėn ushtarakė tė Trupave Mbrojtėse tė Kosovės, si dhe Lulėzim Jashari djali i heroit.

    Redaksia e revistės Logjistika e boton tė plotė fjalėn e mbajtur me kėtė rast nga Gjeneral Brigade Kudusi Lama.

    "Ėshtė nder dhe kėnaqėsi tė jesh prezent nė respektin ndaj njeriut simbol tė lirisė.

    Adem Jashari dhe vepra e tij tashmė kanė fituar terren nė hirearkinė e vlerave tona kombėtare dhe rrezatojnė nė vizionin e ardhmerisė sė Kosovės e trojeve tė tjera shqiptare.

    I pėrjetėsuar nė bronx, Adem Jashari shkon nė Kosovėn e Tij tė ēliruar, ku kjo shtatore dhe flamuri kombėtar pėrbri saj nė Skėnderaj do tė jenė jo vetėm nderi i Drenicės, por i gjithė Kosovės, gjithė shqiptarėve e trojeve tė tyre.

    Jo mė kot ėshtė zgjedhur Dita e Madhe e Flamurit, si ditė e zbulimit tė monumentit tė perjetėsisė sė Komandantit Legjendar Adem Jashari.Nėntorėve tė Lavdise Shqiptare dhe pikėrisht datės 28, tashmė i ėshtė shtuar njė emėr dhe shumė histori.

    Me 28 Nėntor 1955 nė Prekaz, lindi Adem Jashari, i ati i tij Shaban Jashari e mbėshtolli me flamurin kuqezi dhe duke i vėnė armėn nė djep, i uroi fat dhe mirėsi nė rrugėn e madhe tė lavdisė.

    Me 28 Nėntor 1997 ditės sė Flamurit dhe ditėlindjes sė Komandantit Legjendar Adem Jashari i’u shtua dhe nje festė e re, dalja publike e Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės, e cila e frymezuar prej Prijėsit tė saj e bėri realitet ėnderrėn e amanetin e tij.

    Adem Jashari dhe Ushtria Ēlirimtare e Kosovės e ndryshuan rrjedhėn e historisė. Pa shembullin dhe veprėn e tyre Kosova do tė ishte ndryshe, Shqipėria e shqiptaria do tė ishte ndryshe.

    Adem Jashari dhe pushka e tij nuk e duronin Kosovėn nėn lėngatėn serbe.
    Kjo pushkė ishte aq e fuqishme dhe e rizgjoi dhe njėherė ndėrgjegjen kombėtare duke e ngritur atė si rralleherė nė lartėsi.

    Adem Jashari dhe tė gjithė ata shqiptarė qė e morėn si shembull veprėn e Tij, u benė ajka e njė populli qė luftonte pėr liri.

    Shqiptarėt qė sot e sa herė do tė ndalen tė pėrkujtojnė Nėntorėt e Lavdisė, duhet tė kujtohen se kanė pėrgjegjesinė e madhe tė gjakut tė derdhur, tė tė rėneve tė Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės, tė fėmijėve dhe nėnave tė therura nga kriminelėt serb, pėrgjegjesinė e shqiptarėve tė vrarė e masakruar njė shekull, nė pesė genocide, nė demonstrata, e nė burgje. Pra pėrgjegjėshmeria ėshtė kaq e madhe dhe ajo detyrimisht duhet qė ta ēojė Kosovėn nėpermjet demokracisė nė pavarėsi, e prej kėndej tė ēelė vizione tė reja tė ardhmėrisė mbarėshqiptare.

    Komandanti Legjendar i Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės u bė shembull jo vetėm pėr qėndrueshmėri, por dhe unitet mes shqiptareve nė fundin e shekullit 20-tė, ndaj jo pa qellim e as nė mėnyrė tė rastėsishme ai sot niset pėr nė Kosovėn e ēliruar mbuluar me flamurin qė ngriti dora e Ismail Qemalit nė Vlorė. Me kėtė flamur veshur dhe me armė nė dorė ai ecėn rrugėve tė Shqipėrisė duke u pėrshendetur nga populli, duke ngritur kryet mbi malet, duke u pėrkedhelur nga jehona e betejave tė shqiptarėve ndėr shekuj. I derdhur nė bronx ai ndalon dhe pėrulet ndaj akteve e veprės heroike tė luftėtarėve tė Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės, duke u dhėnė atyre mesazhin e perjetėsisė sė emrit dhe veprės sė tyre.

    Tirana dhe e gjithė Shqipėria i ēojnė Kosovės, burrin e saj tė madh tė derdhur nė perjetėsi, e ai me shikimin e tij prej kreshniku po i thotė Kosoves "Une jam kėtu dhe kėtu do tė jem pėrjetėsisht"

    Me kėtė vėshtrim burri ai ruan ėndėrrėn e foshnjave, ngushėllon nėnat e mbetura pa djem, si dhe jep mesazhin pėr protagonistėt e zhvillimit tė Kombit Shqiptar se liria ėshtė gjeja mė e shtrenjtė, pėr tė cilėn gjithmonė duhet sakrificė

  18. #38
    SHQIPTAR Maska e ARIANI_TB
    Anėtarėsuar
    30-12-2005
    Postime
    5,200
    Faleminderit
    7
    12 falenderime nė 11 postime
    Eugen Shehu
    Adem Jashari - legjenda e Kosovės

    27.06.2004, 15:26
    Ka ndodhur shpesh qė njerėzit kanė lidhur do traktate tė fshehtė midis jetės sė tyre dhe vdekjes. Brenda kėtij traktati janė dimensionuar jo vetėm fati i njeriut por edhe i trojeve qė e lindėn dhe i pėrkundėn djepin. Mė tej, ai ka ngarendur jo mė nėpėrmjet trilleve vetiake, por ka mbetur stoik nė qėndėr tė shkulmeve tė erėrave dhe furtunave duke u shndrruar sakaq nė Protemete tė kombit tė vet. Olimpi i tij nuk ka asnjė tė pėrbashkėt me mitet e fqinjit tonė jugor. Ky mal mitik, mė sė shumti gjendet nė zemrėn e njė burri a tė njė lisi, nėpėr degė tė tė cilit duhmat e lirisė grishin shpendėt ogurbardhė tė vazhdimėsisė sė jetės.

    Prej Olimpit tė shpirtit, Adem Jashari ka kundruar kurdoherė Drenicėn martire, Kosovėn kreshnike, kufijtė e rudhur etnikė, ashtu si fytyra e njė gruaje tė mbytur brengash. Drenica! Kjo vatėr e ngrohtė e shqiptarizmės, kjo derė e ēelur e burrėrisė, ai kuvend emblematik pėr lirinė, ajo strehė e sigurtė e flamurit dhe shqiponjės brenda palėve tė mėndafshta qė gatitet tė marrė rrugėn nėpėr furtuna. Drenica! Aty mė sė pari Kraleviq Marku, i turpėruar dhe munduar prej Musa Arbanasit, shekuj mė parė, thėrriste nė ndihmė gorska vilat (zanat e malit) dhe ato nuk iu pėrgjigjėn. Gorka vilat u trembeshin ēiltas zanave shqiptare sepse kėto tė fundit, sipas besimit shqiptar tė kryehershėm, ishin kurdoherė nė ruatje tė trimave qė luftonin pėr tė mbrojtur trojet amtare, prej pushtuesve tė huaj.

    Drenica e Shotės dhe e Azemit, njė shpėrfillje e hapur ndaj Londrės sė vitit 1913, njė pėrballje e mundimshme ndaj dhunės dhe gjenocidit serb, pėrplasje tragjike fatesh njerėzore pėrmes kumbimit tė kėmbanave tė ferrparajsės. Njė ēift yllor shqiptarėsh, tė cilėt atėherė kur bashkėkombasit e tyre i thėrriste vdekja (nisur ē`prej Beogradit) ata i pėrgjigjeshin jetės me jetėn e tyre, i pėrgjigjeshin tė ardhmes me pushkėt, fishekėt, trimėrinė dhe mė pas me pranverat e tyre. Drenica e Shaban Polluzhės njė kėshtjellė gjaku dhe eshtrash, nė detin e asaj murtaje tė kuqe kur vėllau vriste vėllanė pėr hirė tė disa dogmave ardhur prej Uraleve. Por kėsaj radhe, gjėmimi i armėve tė Polluzhės me burrat qė e rrethonin, nuk do tė ndante asesi nė Beograd. Ato gjemime do tė ngarendnin deri nė dyert e kancelerive tė Evropės, duke u shndruar nė muzikė funebre jo vetėm pėr tė ardhmen e shqiptarėve, por tė krejt popujve ballkanikė, tė cilėt do tė jetonin nė terrin e gjatė tė diktaturės komuniste.Ēfat i madh pėr Drenicėn, pėr ata male, livadhe dhe ujra qė e rrethojnė! Ajo i kumtonte Evropės shpirtin e trazuar shqiptar, qė nuk mund tė regėtinte pėrmes kėnetės e baltrave tė regjimit totalitar, por qė rrihte deri nė ēastin e mbramė pėr lirinė e amėshuar. Tek e mbramja, lashtėsia dhe lavdia e Drenicės, ėshtė njė pikė takimi e historisė sė shqiptarėve, simbol recistence i pakontestueshėm nė ēdo kohė.

    10 vjet pas ciklonit Polluzha, mė 28 nėndor tė vitit 1955, nė Prekaz tė Drenicės, sė bashku me tė qarat e njė foshnje, Drenica do tė parandjente njė tjetėr kumt mesianik. Drenica dhe krejt trojet shqiptare, duket se pėrshkėnditeshin nga lindja e djalit tė tretė nė kullėn e Shaban Murat Jasharit. Ardhur vonė asaj mbrėmje nė shtėpi,plaku trim Shaban duke kėrkuar njė rast sadopak tė fshehtė pėr tė kremtuar festėn e tė parėve tė vet, 28 nėndorin ka thyer zakonin e burrit (nuk e shohin fėmijėn e sapolindur) dhe ka mbėshtjellė djepin me flamurin kuqezi. S`ka munguar baca Shaban tė verė edhe alltinė mbi flamur, duke shpallur nė kėtė mėnyrė kredon e pėrjetshme tė fisit tė vet, luftėn pa fund ndaj shkijve dei nė agun e bardhė tė lirisė. Kjo skenė madhore do tė merrte udhėn sakaq drejt eposit. Eposet shqiptarė kanė ligje tejet tė rreptė pėr mesazhet qė bartin dhe pėrcjellin.

    Ē`ka e rriti djalin Adem? Trishtimi i pėrhershėm pėr Kosovėn e mbuluar nė rroba tė zeza robėrie. Nderimi i madh pėr tė parėt e tij, tė cilėt e patėn mbrojt me pushkė dhe jetė ēdo pėllėmbė tė Drenicės dhe tokės arbėrore. Respekti pėr krejt ata breza qė ndonėse provuan mbi supe makinėn dhunuese tė mizorive serbe, askurrė, edhe nė ēastet mė tė rėndė nuk e humbėn besimin nė ditėn e bardhė qė do tė agonte. (Kreshnikėt e dikurshėm betoheshin nė diell, ndonėse ky ishte elemnt parapagan). Herėt ai do tė ndjente nė rininė e vet, se e ndante njė mur i madh prej mitit tė egėr serb, i cili justifikonte shfarosjen masive tė shqiptarėve nga trojet e tyre autoktone. Herėt ai do tė mėsonte prej tė atit se trimėria e burrit nuk mund tė filloj tek dera e fqinjit. Ndėrsa nga e ėma, gruaja Zahide (derė bajraktari prej Gecajve tė Llaushės) do tė ndigjonte kėngėt e trimave, ato kėngė qė rridhnin sė bashku me borėrat dhe ujrat e Drenicės, drejt dhe nė eposet trimėrore shqiptare. Kėto e rritėn trimin Adem, siē rrisin furtunat shtatin e lisave.

    Herėt, Adem Jashari e pati kuptuar se themelet e Jugosllavisė ishin ndėrtuar mbi njė keqkuptim dramatik tė etnive dhe aspak mbi grehinėn e njė demokracie autentike apo shteti tė sė drejtės. Nė mėnyrė tė qėllimshme pėr gati katėr decenie me radhė njė terror sistematik, njė dhunė fizike dhe emocionale ėshtė ushtruar nga Beogradi, veēanėrisht mbi shqiptarėt etnikė. Njė propagandė shumė aktive, do tė thoja marramendėse, ka dashur kurdoherė tė merrete nė mbrojtje kėtė genocid therės e tragjik, duke dashur tė shmangė pėrgjegjėsitė nacionale-kolektive tė serbve. Mjerisht jo vetėm Jasharajt por krejt viset etnike tė Kosovės dhe Maqedonisė shqiptare, e patėn kuptuar si njė doktrinė lehtėsisht tė perceptueshme se njeriu nuk mund tė urrej askėnd pėr shkak tė njė instikti tė lindur, pėrkundrazi ka njė shkallė urrejtje pėrmes sė cilės ai patjetėr duhet tė kalojė. Mendoj tė jetė kjo, ndėr arsyet kryesore qė pas ēdo ngjarjeje luftarake pėr ndryshim tė kufijve, opsioni mė normal i serbėve tė zbritur nga Uralet e largėt, ishte “etnicko ēistennje” (alias spastrim etnik) mė ē`rast do tė mund tė “garantohej” struktura e ardhshme racore e gjallimit tė kolonėve serbe, nė tokat e pushkatuara me forcėn e armėve.

    Nė mėnyrė tė veēantė, nė fillim tė viteve 80-tė tė shekullit qė lamė pas, atėherė kur nė shtėpinė e madhe tė Jasharajve nė Prekaz nisėn kuvendet e fshehtė se si mund tė pėrballej me makinėn ushtarake tė Beogradit, kur aty mėsynin bujtės ē`prej Mitrovice nė Prizren, ē`prej Bujanovci nė Karadak, bijtė e Kosovės martire patėn shkuar nė zgrip tė dhimbjes shekullore. Pėr ta nuk kishte asnjė dyshim se Beogradi pėr tė ripushtuar sėrish “djepin” serb mesjetar, duhej jo vetėm tė nėpėrkėmbėte, poshtėronte e nėnshronte popullatėn joserbe, por tek e mbramja vlente t`i shfaroste krejt ata. Shqiptarėt nė kėtė kėndvėshtrim duhej medoemos tė ishin tė parėt ngase luftrat e shekullit ishin dėshmi e “kokfortėsisė” tė tyre, ndėrkaq sipas besimeve mjeranė tė ortodoksizmit dhe dogmave fanatike tė tij, popujt me fe islame duhet tė shporreshin nga jugu i Ballkanit. Nė kėtė kontekst, dhuna e institucionalizuar e Beogradit, gjente strehė tė sigurtė dhe pėrkrahje tė kahershme nėpėr kishat plot temjan tė Moskės sė kuqe.

    Kur Jasharajt, Lushtakėt, Kodralitė apo Mehajt nisėn tė ideojnė lėvizjen ilegale nė Drenicė, kur burrat e kėtyre shtėpive pėrgatiteshin tė mateshin me stuhitė serbe,nė fillim tė vitit 1986, Akademia e Shkencave serbe, nuk mungoi tė hedhė nė pazar tė ideve famėkeqin Memorandum tė sė radhmes. Me njė cinizėm si rrallėkund nė historinė e shkencės, kėta akdemikė patėn dalė asaj kohe me idenė e kobshme (ēka parashihte lumenj tė tjerė gjaku) qė serbėt duhet tė jetojnė nė njė vend unik dhe tė vetėm. Me kėtė akt tė paprecedent nė histroinė e marrėdhėnieve midis etnive tė ndryshme, ata parakuptonin faktin qė kudo ku kishte qoftė edhe njė grusht serbė, duhej patejtėr me ēdo mjet dhe mėnyrė tė zhdukeshin nga faqja e dheut fqinjėt e tyre, anipse ata jetonin nė trojet etnike tė tė parėve, anipse bėhej fjalė pėr egzistencėn e vetė racės njerėzore.

    Ē`ka qėnė nata e 30 dhejtorit 1991 nė Prekaz? Asgjė mė shumė se mundimi dhe shpresa e Beogradit pėr tė sendėrtuar hakmarrjen gjakatare ndaj shqiptarėve. Me qindra policė me uniformė ose tė fshehtė, me dhjetra armė automatike, mortaja dhe topa rrethuan bijtė e Kosovės martire, me tė vetmin qėllim pėr t`i vrarė ata, me tė vetmin qėllim pėr t`i “trembur” tė tjerėt pėr tė shuar qysh nė lindje vullkanin epokal tė lirisė sonė. Nxjerrin pushkė Mehajt, shėnojnė mbi aradhėn serbe Kodralitė ndėrsa vėllezėrit Rifat, Hamz dhe Adem, duke dalė prej kullavė lėshojnė piskamėn: Po a duen me na rrėmbye te sotmen dhe tė ardhmen o heeee! Zėrat e tyre tė pėrzjerė me krismat e armėve janė pėrlasur faqe mė faqe tė maleve tė Drenicės. Nuk dihet me saktėsi a kanė gjėmuar malet apo vetė historia e gurėve dhe drurėve, nė asht tė tė cilėve, ėshtė ruajtur vetė klithma e lirisė. Kur liria klith, mė parė se tė zgjoj sy dhe shpirtra tė fjetur, ajo depėrton nė kujtesėn e kombit. Ē`prej 31 dhjetorit tė vitit 1991, atėherė kur makina ushtarake serbe do tė largohej e mundur prej Prekazit,nė librat e policisė sekrete tė Beogradit, do tė shkruhej me tė mėdha emri i Adem Jasharit.

    Ē`ka qėnė vallė nata e 25 nėndorit 1997 pėr policinė e sekrete serbe? Pėrse ata i janė vėrsulur kėsaj radhe nė mėnyrė tinzare tė ftohtė si vdekja, lagjes Binakaj tė Vojnikut? Dhe ndėrsa kėta u afrohen lagjes dhe shtėpive tė shqiptarėve, gurėt dhe drurėt, nė memorien e tyre, nė mėnyrė tė vetvetishme sjellin ndėrmend njė prej masakrave tė Ēeklicės, shekuj mė parė, masakrė “e pastėr” e ortodokzismit tė egėr ndaj myslimanėve. Ende sot, nė eposin gojor mjeran tė Serbisė kėndohet e “famshmja” kėngė kur Vojvoda Batriē i raporton peshkopit Danilo dhe abatit Stefan:“Myslimanėt e Ēeklicės na ikėn,

    Kėshtu qė prej tyre vramė pak,Por dogjėm vatrat e tyre,Ēerdhe dervishėsh dhe xhami turke,Bėmė me to njė pirg tė mallėkuar.Qė tė mbetet si shenjė pėr popullin.”

    Ndėrsa nė kullat e lagjes Binakaj dėgjohen krismat e para tė pushkėve kriminale serbe, nė luginėn midis Llaushės dhe Rezallės sė Re, burrat e armatosur prijnė pas Adem Jasharit. Vetėtima dhe stuhi nuk mund tė mbrrinin dot mė shpejt nė shpatet edhe grykat e Vojnikut. Sėrish ndizet e ashpėr beteja dhe pėr policinė e fshetė serbe nuk ėshtė e vėshtirė tė kuptohet se gjėmimi i armėve i shpėrndarė tejendanė maleve tė Drenicės ėshtė Adem Jashari, ai qė pėrkrahu studentėt e Prishtinės mė 1981, ai qė ngarendėte ēdo 28 nėndor me flamur kuqezi nė gjoks, ai qė pėrball me eprorin e policisė serbe Rajkun gjatė demonstratave nė Skėnderaj, ai qė e pat kthyer kullėn e vet nė simbol tė vetėdijes nacionale pėr krejt drenicarėt. Natyrisht, nė rrjedhėn e ngjarjeve, serbėt asesi nuk mund tė kishin rėnė nė befasi. Ata qenė pėrleshur gjatė kėtyre anėve me Azem Galicėn, ata patėn humbur qindra ushtarė tė tyre dhe ēetnikė nė pranverėn e vitit 1945, nė luftė kundėr Shaban Polluzhės, tashmė do t`u duhej tė luftonin kundėr burrit tė Prekazit Adem Jashari.

    Llogaritė e serbve nė Vojnik nuk dalin. Ata tėrhiqen sėrish nė mėnyrė tinzare pėr tė kryer dy ditė mė vonė njė prej akteve tė shėmtuar dhe tė mynxyrshėm, vrasjen e mėsuesit tė nderuar Halit Geci. Gjendja depresive nė tė cilėn ndodhej policia e Beogradit, ėrėrat e forta tė shovinizmit dhe tė serbofobisė nė disa mjedise paranojake, favorizonin radikalizimin dhe ekstremizmin serb. Kjo simetri mjerane pėr shpirtin dhe moralin e njė kombi, duhej tė flakej. Por atje ku nuk mbėrrin dot fjala, atje ku mėria etnike urdhėron krime ndaj fqinjit, qė vetėm fati ta solli aq pranė, atėherė fjalėn e vet e thotė gryka e pushkės, e mbajtur sigurisht nė duar trimash. Nė 28 nėndor 1997, ndėrsa varri i mėsuesit tė nderuar Halit Geci mbulohej me kurora lulesh nga gjithė Kosova martire, nė funeralin e rastit shfaqeshin ushtarėt dhe prijėsit e parė tė Ushtrisė Ēlirimtare e Kosovės. Njė simbolikė e ēuditshme lidhte nė kėtė datė, ngritjen e flamurit nė Krujė prej Gjergj Kastriot Skėnderbeut, nė Vlorė prej Ismail Qemalit dhe pothuajse 85 vjet mė pas, ky flamur qėndronte bri dėshmorit tė rėnė dhe tė atyre burrave qė mbartnin mbi supe pėrgjegjėsinė e ardhmėrisė sė trojeve etnike kosovare.

    Pos simbolika e mėsipėrme, nė mėnyrė depėrtuese do tė nderej jo vetėm nė rrafshe tė datave tona kulmore, por edhe nė ditlindje tė zakonshme. Adem Jashari pat lindur pikėrisht mė 28 nėndor dhe i jati Shabani e pati mbėshtjellė me flamur kombėtar. Profecia e lėnė disi nė periferi tė memories familjare, priste tani, nė fundshekullin e trazuar tė realizohej prej njė numri shumė tė madh njerėzish se kulla e Jasharajve. Drenica i kishte ēuar sytė vetėtimthi tek ai burrė shtatlartė, me mustakė, me zemrėn e madhe dhe sytė qė ndriznin zjarre dashurie. Por kėtė ndjenjė tė atdhedashurisė sė natyrshme, Beogradi nė mėnyrė krejt tė qėllimshme e konfronton me fjalėn terror, duke dashur tė mbulojė varganin e krimeve tė veta me gjethen biblike tė lules. Ende sot pas kaq vitesh, shqiptarėt nė Kosovė duket se nuk e kanė harruar rėnqethjen qė kanė ndjerė pas deklaratės sė Milosheviēit qė : “Ata qė nė Jugosllavi, e mbėshtesin terrorin shqiptar, i japin njė goditje serioze Serbisė dhe Jugosllavisė. Serbėt dhe malazezėt, nuk kanė mbetur vetėm kėta tė fundit. Ēdo vatėr nė Serbi, ėshtė gati qė nesėr tė niset pėr Kosovė. Sepse “shovinistėt shqiptarė” e dijnė mirė siē e kanė pas ditur dhe mė parė e duhet ta dijnė edhe nė tė ardhmen qė nuk do tė kenė dhe nuk do tė pushtojnė kurrė, qoftė edhe njė gisht tė vetėm tokė serbe dhe sidomos as qė do ta kenė e as qė do tė mund tė pushtojnė Kosovėn dhe Metohinė”.

    Totalitarizmi nacionalshovenist i urryer serb, ēdo ditė e mė shumė, nxirrte nė shesh, etjen tragjike pėr gjak shqiptarėsh. Gjak nė Prishtinė e Skėnderaj, gjak nė Ferizaj e Pejė, tė vrarė e tė varrosur pėrmes hymnit kombėtar shqiptar nė Drenicė, tė masakruar nė vise tė tjera nė afėrsi tė Maqedonisė shqiptare. Evropa e cila i ruante ende nė memorie krimet e fashizmit po shihte jo pa vėmendje se komunizmi nė agoni, ai qė dikur qe predikuar si vėllazėri e miqėsi e paskajshme, tanimė me metodat e dhunėn e pėrdorur ndaj njerėzve, ia ka kaloka edhe fashizmit. Ky socializėm i dekompozuar u shfaqka plot gjak e kocka ashtu si nė tragjeditė e lashta tė Sofokliut, por kėsaj radhe duke patur pėr skenė, Evropėn e mikluar prej teorive perverse tė kombit tė kulluar serb, predikimet pėr vrasje, sadizmin dhe terrorin psikologjik tė marrė si masė ndaj “terroristėve” shqiptarė, tek e mbramja, ricikloi edhe njė herė (ndonėse tani nė kushte mė tė pafavorshėm) shpėrfilljen e saj ndaj kombit tė vjetėr tė Ballkanit, i cili ndonėse u pėrgjysmua nė shekuj, nuk iu nėnshtrua asnjė lloj sundimi, pėrkundrazi ruajti, ngriti dhe lartėsoi dinjitetin e vet kombėtar. Adem Jashari, padyshim, mund tė merret si shėmbėlltyrė e kėsaj rezistence nė vise tė Kosovės. Ai dhe burrat qė e rrethonin nė ato vite, duke i thėnė “ndal” masakrave rituale nė viset shqiptare, u thoshin “ndal” nė tė vėrtetė hakmarrjes sė verbėr tė saj, cinizmit antievropian, lėvizjes tejet tė rrezikshme pėr t`u kapur pas miteve ndjellakeqės dhe jo pas realitetit qė ofrojnė zhvillimet.

    Nė ditėt e para tė marsit 1998, soldatska serbe kryen mizori nė fshatrat Qirez dheLikoshan. Popullsia e pambrojtur e kėtyre viseve u gjend nė mėnyrė tė beftė nėn shiun e predhave tė automatikėve, mortajave dhe topave tė kalibrit 75m/m. Por ajo gjendet e pambrojtur edhe ndaj opinionit evropian, i cili nuk ka kohė dhe mundėsi tė merret me kosovarėt. Sa pėr Beogradin, aty edhe disa opozitarė tė Milosheviēit, janė tė zhytur kėmbė e kokė nė nacionalizmin famėkeq tė Serbisė sė Madhe, duke u shndrruar me dashje apo pa dashje nė vegla tė kėsaj politike mjerane. Policia e fshehtė e Beogradit, ndjek lėvizjet e vullnetarėve tė Ushtrisė Ēlirimtare e Kosovės dhe e bindur se Adem Jashari ėshtė simboli dhe shtylla kryesore e kėsaj qėndrese shqiptare, ndėrmerr hapin tjetėr. Ajo kėrkon tė shuajė me zjarr dhe hekur jo vetėm qėndresėn e burrit 42 vjeēar por krejt kullat e Jasharajve, duke dėshmuar se ėshtė njėherėzi pjellė e krimit dhe nėnė e tij.

    5 maj i vitit 1998 do tė vinte pėrmes njė agu tė mynxyrshėm nė vise tė Drenicės. Topa, mortaja, kallashnikovė, njė arsenal i tėrė metalik nė pėrballje me kullat e Jasharajve nė pėrballje me ata burra qė mbartnin mbi supe peshėn e Kosovės sė robėruar. Elaboratet serbė, tė ndjerė keq e mė keq kundruall shpresės sė shqiptarėve pėr pavarėsi tashmė nisnin falangat e mėdha kriminale drejt kullave paqėsore nė Prekaz me synim se do tė mund t`i prisnin udhėn lirisė qė ishte nisur. Nuk munguan as tanket dhe zhurma e tyre u parandje qysh larg Prekazit. Intuita e ēuditshme malėsore parapa lumenjtė e gjakut qė kėrkonin shtretėrit e rinj tė tyre, nėpėr gryka tė Drenicės. Burrat e Jasharajve mblidhen saora dhe mendojnė qė pleqtė dhe fėmijėt tė largohen nga kulla. Baca Shaban nuk pranon. Gratė gjithashtu. Fėmijėt kanė besim tek tė parėt e tyre. “Na kjoftė dit e hajrit “ mund tė thotė Shaban Jashari dhe tok duart me djemtė. Ademi ajo shqipja e rėndė hypur nė shkėmb, rregullon armėt dhe jep porositė e rastit. Ka momente nė jetėn e njeriut kur ai e sheh me sy vdekjen, por e shpėrfill atė. Ngase mund tė vij kjo shpėrfillje qė i zbardh faqen burrit, atit, djalit apo nipit? Vėshtirė tė depėrtojė shkenca deri aty. Por sigurisht depėrton ndjenja e thellė, e mrekullueshme, askurrė e vjetėruar e dashurisė pėr atdheun, kombin, tė parėt dhe pasardhėsit e tu.

    Nė orė tė tėra nė ato kulla pėrleshej jeta me vdekjen. Jetėn e mbronin pushkėt e Jasharajve, vdekje e donin shpura e Millosheviēit, e tė ēmendurit tė mbramė tė Evropės. Faiku dhe Aliu, Shabani dhe Halili, Isai dhe Beqiri, Sherifi dhe Nazmiu, vunė gjokset e tyre pėrballė soldatskės serbe, duke i rikthyer nė kujtesėn e gurėve tė Drenicės, betejat emblematike tė luftėtarėve kosovarė nė vite. Adem Jashari, me trimėrinė dhe guximin prometeik tė tij, ishte shpresa dhe zemra e tė gjithė luftėrtarėve tė tjerė. Policėt e Beogradit ngarendinin pas blindave dhe botės sė hekurt tė armatimeve pasi patriotizmi i tyre ekstrem, ishte i pėrvetėsuar nga pėrrallat e mitologjisė serbe, ndėrsa Adem Jashari dhe familja e tij po i shndrronin kullat e tyre nė Prekaz, nė karakollet e parė tė qėndresės shqiptare, tė asaj qėndrese e cila lidhej me mijra fije, me vetė agzistencėn dhe ardhmėrinė e kombit tonė. 38 dėshmorė tė Jasharajve flasin mė mirė pėr kėtė.

    Janė 38 varre pranė e pranė nė Prekaz. Janė 38 monumente tė asaj qė quhet qėndresė kombėtare. Midis tyre ( duket se ende komandon , jep dashuri e shpresė) Adem Jashari, simboli i nderit, burrėrisė dhe trimėrisė sė Ushtrisė Ēlirimtare e Kosovės. Guximi me tė cilin ky burrė priti aradhat e Milosheviēit nė kullat e tij, shfaq njė tjetėr dimension tė shqiptarėve nė kapėrcyell tė shekullit tė 20. Flijimi familjar, ky kapėrcim elegjiak i dhimbjes njerėzore i kujtonte Evropės se thika serbe po shkonte nė asht tė shqiptarėve. Pėrmasa e re e pėrftuar nė kėtė rast, tė jepte mundėsinė tė zbrisje shumė thellė, aty ku ndodhen ende sot, rrėnjėt e tragjedisė midis dy popujve ballkanikė. Me humbjen fizike tė Adem Jasharit, mendoj se nacionalizmi i ndershėm shqiptar, humbi nė shekullin qė lamė pas, njė ndėr figurat e spikatura tė identitetit tė vet. Ndėrsa liria dhe pavarėsia e Kosovės vlen tė shihet kurdoherė, si njė rikthim i kėtij burri nė krejt jetėn tonė. Prej vitesh, nė bjeshkė, nė oda trimash ėshtė artikuluar: Lum ai qė rron pas vdekjes! Padyshim si njė i tillė, Adem Jashari mbetet jo vetėm krenari e bjeshkėve tona por edhe pararendėsi i qytetėrimit tė shqiptarėve.
    © 2002-2004 Iliria Network Ltd. All Rights reserved. Tė gjitha tė drejtat janė tė rezervuara. Alle Rechte vorbehalten. Kopjimi

  19. #39
    i/e regjistruar Maska e Llapi
    Anėtarėsuar
    08-08-2002
    Postime
    20,251
    Faleminderit
    25
    95 falenderime nė 91 postime
    Klark: Populli i Kosovės dhe miqtė e saj nuk do ta harrojnė familjen Jashari

    Skenderaj, 25 maj 2006 (Kosovapress) Koha 17:59

    Vizita e gjeneralit Klark nė familjen JasharajGjenerali amerikan Uesli Klark, i shoqėruar nga kryeministri Agim Ēeku, ka vizituar tė enjten vendlindjen e komandantit legjendar Adem Jashari, Prekazin. Pėr tė nderuar pėr kontributin e dhėnė pėr Kosovėn dhe popullin e saj, gjenerali Klark me kėtė rast ėshtė pritur me duartrokitje nga qytetarė tė shumtė tė Drenicės.
    Lista e Injorimit: Pirate of Love,referi_1, Le dévoué, Zagor,ane,beni33.

  20. #40
    i/e regjistruar Maska e Llapi
    Anėtarėsuar
    08-08-2002
    Postime
    20,251
    Faleminderit
    25
    95 falenderime nė 91 postime



    Ahmet Qeriqi Fenomene shqiptare


    Fenomeni Adem Jashar, fenomen unikat i sakrificės pėr liri nė historinė e qytetėrimit


    Fenomenalė janė njerėzit e veēantė, tė cilėt me veprat dhe bėmat e tyre lėnė gjurmė tė pashlyeshme nė momente tė caktuara tė historisė.
    Njė fenomen i tillė, me pėrmasa tė piedestalit jo vetėm kombėtare, ėshtė ADEM SHABAN JASHARI, i lindur nė Prekaz tė Drenicės, mė 28 nėntor tė vitit 1955 dhe i rėnė nė pavdekėsi mė 6 mars tė vitit 1998, po nė Prekaz. Shkrimet e deritanishme qė janė publikuar pėr Adem Jasharin, pėrveē nė raste tė veēanta, nuk lėnė pėrshtypjen e analizave tė thella studimore, nė pasqyrimin me pėrgjegjėsi dhe njohuri profesionale tė kėtij fenomeni unikat, jo vetėm nė historinė shqiptare. Pėr mė tepėr, shumica e shkrimeve tė deritanishme, janė shėnime tė zakonshme jetėshkruese, nė tė cilat vėrehet qasja uniforme, stili i rėnduar me figura tejet tė pėrgjithėsuara dhe mjaft tė konsumuara nė letrat tona. Pėrmasat heroike, sakrifikuese, tė Adem Jasharit dhe tė Jasharėve tė tjerė tė Prekazit, tani dėshmorė tė kombit, janė pėrmasa tė veēanta, unikate nė historinė e qytetėrimit botėror.
    Akti i heroizmit vetėsakrifikues tė JASHARĖVE ėshtė akt fenomenal dhe si i tillė i takon njė tipologjie sė veēantė studimore shkencore.
    Fenomeni Adem Jashar, ėshtė fenomen sui generis, fenomen qė i tejkalon pėrmasat kombėtare e rajonale, ėshtė fenomen qė mund tė paraqitet vetėm njėherė nė historinė e qytetėrimit, ose njėherė gjatė disa shekujve. Duke folur pėr fenomene tė tilla, studiuesi i vėmendshėm i etnopsikologjisė shqiptare dr. Kristė Maloku, nė studimin e tij Shteti apo kombi? shkruar nė vitet e tridhjeta tė shekullit njėzet, ndėr tė tjera ka shkruar: Shpėtimtari i kombit duhet tė ketė fantazi krijuesi si Platoni, … entuziazėm djalėrie si Alkibiadi, vullnet vetėflijues si Sokrati. Por kėsi shpėtimtarėsh tė kombit nuk mbijnė aq lehtė nė Shqipėri e as tjetėrkund, sepse Zoti i dėrgon ata vetėm njėherė brenda qindra e mijėra vjetėsh. Dhe, i dėrgon vetėm si njė kurorėzim tė njė pune tė gjatė kombėtare, plot orvatje e mundime, si njė lulėzim tė shkėlqyeshėm mbi gjethe, gjemba e ferra tė njė kopshti tė kulturuar kombėtar. Kristė Maloku, Shteti apo kombi, botuar nė revistėn Dardania Sacra nr.4 Prishtinė 2002,f.74. Ky konstatim vegimtar i Kristė Malokut, pėrputhet nė tėrėsi me pėrshkrimin qė ai i bėnte shpėtimtarit, heroit tė njė kohe tė caktuar historike.
    Veēantia tipike e kėtij fenomeni i ka specifikat e veta nė kohė dhe nė hapėsirė. Rrėfimi pėr luftėn, qėndresėn dhe sakrificėn e Adem Jasharit, Hamėz Jasharit, Shaban Jasharit dhe tė JASHARĖVE tė tjerė nė Prekaz, mė, 5.6 dhe 7 mars tė vitit 1998, ėshtė rrėfimi mė tronditės, nė tė njėjtėn kohė rrėfimi mė krenar dhe mė i sublimuar nga tė gjitha rrėfimet e tjera tė luftės dhe tė sakrificės njerėzore, tė kryera nė emėr tė idealit tė lirisė, nė emėr tė ēlirimit nga makineria mė e tmerrshme qė ka sunduar ndonjėherė nė botė.
    Filozofi mė i madh idealist gjerman, Georg Vilhelm Fridrih Hegel, nė veprėn madhore “Fenomenologjia e shpirtit” nė kapitullin, Perėnditė dhe njerėzit, ndėr tė tjera ka shėnuar: Forcat e pėrgjithshme disponojnė nė vetvete shenjėn e individualitetit, e cila ėshtė e lidhur me principin e veprimit. Nga kjo del se vepra e tyre manifestohet si veprim i lirė, i cili pėrgjithėsisht rrjedhė prej tyre. Kėshtu kanė vepruar perėnditė, kėshtu veprojnė edhe njerėzit*.( Hegel Fenomenologjia e shpirtit, BIGZ 1974 faqe 420.)
    Pikėrisht nė suaza tė kėtij pėrkufizimi filozofik tė Hegelit, duhet zbėrthyer frymėn e principit tė jetės dhe tė veprės sė Adem Jasharit, tė Anteut tė kohės sonė, i cili u pėrball me forcėn e brutalitetit barbar, pėr tė ngadhnjyer mbi atė forcė djallėzore, me aktin e qėndresės dhe tė heroizmit unikat, tė papėrsėritshėm nė historinė e qytetėrimit.
    Fenomen unikat vetėflijues
    Fenomeni Adem Jashar, ka ndodhur vetėm njėherė, ka ndodhur nė kohė dhe hapėsirė tė caktuar, ka ndodhur nė momentin vendimtar tė historisė sonė. Fenomeni i tillė nuk mund tė pėrsėritet. Ai ėshtė unikat, origjinor, autentik.
    Pėr ta sjellė nė jetė Adem Jasharin dhe pėr tė bėrė tė tillė ēfarė ishte, natyra ishte treguar e pa kursyer. Ai ishte shtathedhur, i tillė si Akili, apo Gjergj Kastrioti. Hyji e kishte pajisur me mendje tė kthjellėt, me gjykim tė shėndoshė dhe me veti vetėflijuese, nė mbėshtetje tė sė mirės dhe urrejtje kundėr sė ligės. Nga historia kombėtare i kishin lėnė mbresa tė veēanta rrėfimet pėr Bajram Currin, Ēerēiz Topullin, Oso Kukėn, Azem Galicėn e Selman Kadriun.
    Njėzimi i fuqisė fizike dhe mendore nė qenien e tij pėrbėnte tėrėsinė harmonike, tė mbushur pėrplot me impulse pozitive, pėr tė pėrballuar me sukses sfidat me tė cilat e ballafaqoi koha.
    Fenomeni Adem Jashar, nuk do t` ishte nė atė pėrmasė i kompletuar, po tė mos ishte i biri i Shaban Jasharit, njė burrė trim dhe atdhetar i kulluar, dhe biri i nėnė Zahides, njė grua amazone shqiptare. Nuk do tė ishte fenomen me pėrmasa tė tilla po tė mos e kishin mbėshtetur nė ēastin vendimtar: vėllezėrit, bashkėshortja, tė afėrmit dhe tėrė familja e ngushtė dhe e gjerė, nė momentin pėrmbarues tė bėmės sė tij heroike. Nuk do tė ishte me pėrmasa tė tilla fenomenal, po tė mos ishte lindur nė Prekaz tė Drenicės, pikėrisht mė 28 nėntor tė vitit 1955.
    Nė tiparet e fizikut tė tij, hetojmė tė gjitha vijat karakteristike tė fytyrės, tė flokėve, tė hundės dhe tė syve, krejtėsisht identike me tiparet e Lekės sė Madh. Po tė vėmė pėrballė skulpturėn e Lekės sė Madh tė punuar nga skulptori grek, 2300 vjet mė parė dhe po ta krahasojmė me fizikun e Adem Jasharit nė moshėn e tij 35 vjeēare, do tė vėrejmė elementet mė identike tė mundshme tė ngjashmėrisė, sikur ndodh jo rastėsisht me ngjashmėrinė nė mes njerėzve tė njė race. Pamja fizike e Adem Jasharit rrezaton forcė, qėndresė, heroizėm, patos revolucionar, pathyeshmėri. Nė figurėn e tij janė sintetizuar tė gjitha elementet shpirtėrore dhe fizike me pėrmasa tė veēanta.
    Hapėrimi i tij krijon pėrshtypjen e hapėruesit historik, tė Marathonomakut tė Madh, lajmėtarit, luftėtarit, vetėflijuesit, projektuesit tė lirisė dhe bėrėsit tė fitores. Mė 5.6. dhe 7 mars tė vitit 1998, Adem Jashari i kishte kėnduar lirisė, i kishte kėnduar tokės shqiptare, e cila edhe pse kishte filluar tė digjej nga piromania sodomiste sllave, edhe pse do tė lahej nė gjakun e mijėra dėshmorėve e martirėve, qysh atėherė kishte filluar frymėmarrjen e lirisė.
    Parashikimi i Nostradamusit pėr Njeriun e Madh
    Fenomeni Adem Jashar, i pėrket profecive tė parashikuesve mė tė njohur tė historisė sė qytetėrimit. Rrėfimi historik pėr Adem Jasharin, duke e krahasuar atė me personazhe tė caktuara tė Biblės apo tė rrėfimeve tė tjera para antike dhe tė kohės antike si, Anteu, profeti Job, Juda Makabe, Spartaku e shumė tė tjerė, ėshtė rrėfim qė nė shumė segmente i tejkalon tregimet e moēme mbi trimėrinė, qėndresėn, vendosmėrinė dhe vetėsakrificėn.
    Rrėfimi mbi bėmat dhe qėndresėn e Adem Jasharit, nė mėnyrė vegimtare ėshtė prezantuar edhe nė parashikimet profetike tė Mishel Nostradamusit, i cili ka paraparė me saktėsi shumė nga rėniet e ngritjet nė historinė e njerėzimit.
    Nė njė katrenė tė Nostradamusit pėr Njeriun e Madh, thuhet:
    Veprat e vjetra do tė pėrfundojnė Dhe nga ēatia e keqja do tė bjerė mbi Njeriun e Madh. Parshikues tė mėdhenj, OMSCA,Tiranė, 1999, faqe 145. Po t`i analizojmė me vėmendje kėto dy vargje, nė kontest tė kohės dhe hapėsirės sonė historike, do tė zbėrthejmė enigmėn parashikuese tė Nostradamusit. Me aktin luftarak e vetėflijues tė Adem Jasharit dhe tė JASHARĖVE, mė 7 mars tė vitit 1998 nė Prekaz, pėrfunduan veprat e vjetra, pėrfundoi skllavėria dhe rrojtja zvarranike, pėrfundoi deliri i rrojtjes nėntokė, i jetės sė ngjashme me jetėn e urithit.
    Dhe, pėr tė pėrfunduar pėrgjithmonė e vjetra shekullore skllavėruese:
    Nga ēatia e keqja do tė bjerė mbi Njeriun e Madh. Ēatia e Kullės sė Adem Jasharit ishte pėrshkuar me zjarrin e tė gjitha armėve shfaruese tė artilerisė sė Mabusit, (Milosheviqit). Zjarri i predhave armike ra, jo vetėm mbi ēatinė e kullės sė Njeriut tė Madh, por edhe mbi tė gjithė Jasharėt qė qėndruan nė Kėshtjellė.
    Gjithnjė duke analizuar profecitė e Nostradamusit do tė hasim edhe nė vargje tė tjera mjaft kuptimplote:
    Njė vrasje aq e egėr, sa askush nuk mbeti i gjallė! Vepra e cituar faqe 126. Edhe ky konstatim vegimtar, sado qė duket i pėrgjithėsuar dhe mund tė korrespondojė edhe me shumė ngjarje tė tjera tė mizorishme, qė kanė ndodhur dhe ndodhin kudo nė botė, tė pėrkujton tė veēantėn e profecisė, sė Nostradamusit, faktin real se, mė 7 mars tė vitit 1998 nė Kullėn e Qėndresės historike shqiptare, nė Prekaz, asnjė kėshtjellar nuk mbeti i gjallė, mirėpo pikėrisht atė ditė, filloi shembja e pėrgjithmonshme e sundimit tė satanait serb nė vendin tonė.
    Fenomeni i pėrjetėsisė
    Fenomeni Adem Jashar, nė historinė tonė mė tė re, nė ndėrgjegjen e liridashėsve shqiptarė, ėshtė ngulitur jo vetėm si kult qė simbolizon trimėrinė, vendosmėrinė, sakrificėn, po mbi tė gjitha ėshtė simbol unikat i fuqisė dhe i vitalitetit kombėtar, simbol i pėrsėritjeve ciklike tė ngritjeve shqiptare, pas rėnieve tė shumta. Adem Jashari ėshtė Mesi i realizuar, ėshtė shpėtimtari qė e kemi pritur me shekuj, ėshtė udhėrrėfyesi dhe shembull dhėnėsi realist i lirisė.
    Epiqendra e heroizmit dhe qėndresės shqiptare sot, nuk mund tė mendohet pa ideatorin dhe projektuesin e Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės, Adem Jashari. Vepra e tij heroike ishte dhe vazhdon tė mbetet burim i frymėzimit mė tė fisnikėruar kombėtar pėr tė gjithė shqiptarėt liridashės dhe mė gjerė. Vizita, qė shqiptarėt, por edhe shumė liridashės e humanistė tė tjerė nga mbarė bota i bėjnė Kullės sė Jasharėve, tani nė Kompleksin Memorial Kombėtar, nė Prekaz, ėshtė tregues se pikėrisht nė qendėr tė Shqipėrisė po pėrjetėsohet njė vendpelegrinazh i ri i botės shqiptare, njė vend i shenjtė jo vetėm i Shqipėrisė.
    Fenomeni Adem Jashar po ngrihet nė monument pėrjetėsie fizike e shpirtėrore, jo si mit mesjetar, jo si legjendė e rrėfimeve tradicionale mitologjike, por si njė personazh i veēantė dhe realist i historisė me pėrmasa po ashtu tipike realiste, sepse vepra dhe heroizmi i tij shėnuan piedestalin, preken majat ku nuk arrijnė dot as legjendat, shėnuan infinitet, pėrtej tė cilave pushon fjala.
    Nė tė gjitha segmentet studimore, nė tė gjitha format e krahasimit dhe tė pėrshkrimit, fenomeni Adem Jashar, imponohet para sė gjithash me origjinalitet, imponohet me veēanti tipike tė njė tipologjie autentike nė paraqitje, qė mbėrthen nė vetvete tė gjitha pėrshtresimet universale tė Njeriut, i cili jo rastėsisht kishte sfiduar terrin, barbarinė, dhunėn, jo rastėsisht iu kishte kundėrvėnė ushtrisė gjakatare tė Mabusit (Milosheviqit) tė kohės.
    Literatura:
    Georg Vilhelm Fridrih Hegel, Fenomenologjia e shpirtit, BIGZ 1974 faqe 420.) Kristė Maloku, Shteti apo kombi, botuar nė revistėn Dardania Sacra nr.4 Prishtinė 2002,f.74. Parshikues tė mėdhenj OMSCA,Tiranė, 1999, faqe 145.
    Lista e Injorimit: Pirate of Love,referi_1, Le dévoué, Zagor,ane,beni33.

Faqja 2 prej 16 FillimFillim 123412 ... FunditFundit

Tema tė Ngjashme

  1. Dr. Ibrahim Rugova - Presidenti i parė i Republikės sė Kosovės
    Nga Albanino nė forumin Elita kombėtare
    Pėrgjigje: 2063
    Postimi i Fundit: 22-09-2014, 15:57
  2. Kėshtu foli Tahir Zemaj
    Nga Nice_Boy nė forumin Historia shqiptare
    Pėrgjigje: 123
    Postimi i Fundit: 01-01-2014, 17:52
  3. Tahiraj: Rrefime mbi luften ne Kosove
    Nga Kuksjan_forever nė forumin Ēėshtja kombėtare
    Pėrgjigje: 22
    Postimi i Fundit: 09-11-2010, 13:42
  4. Me ne fund u pranua publikisht se kosova ska ushtri
    Nga beni33 nė forumin Shqipe nga Kosova
    Pėrgjigje: 126
    Postimi i Fundit: 11-03-2009, 18:14
  5. Shpėrthen dhuna ndėretnike nė Kosove
    Nga mitrovicalia_81 nė forumin Tema e shtypit tė ditės
    Pėrgjigje: 334
    Postimi i Fundit: 12-05-2004, 00:26

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund tė hapni tema tė reja.
  • Ju nuk mund tė postoni nė tema.
  • Ju nuk mund tė bashkėngjitni skedarė.
  • Ju nuk mund tė ndryshoni postimet tuaja.
  •