Close
Faqja 1 prej 2 12 FunditFundit
Duke shfaqur rezultatin 1 deri 20 prej 35
  1. #1
    Lazaratas Maska e Bel ami
    Antarsuar
    17-04-2002
    Vendndodhja
    Lazarat
    Mosha
    39
    Postime
    1,187
    Faleminderit
    0
    2 falenderime n 2 postime

    Andon Zako ajupi

    Rent, or Marathonomak!
    - Perktheu F.Noli

    Rent, or rent, rent e u thuaj
    Se u thur ordi e huaj,
    Se betejn e fituam
    Dhe qytetin e shptuam!
    Rent, or rent,
    Rent, or Marathonomak!


    Kap nj deg prej dafine
    Dhe vrtitesh ndaj Athine,
    Npr fush' e brek mi brek
    Kmba tokn as t'a prek,
    Hip' e zbrit,
    Petrit, Marathonomak!


    Ke nj plag, po s'e the,
    Djers' e gjak pikon pr-dhe;
    Do q ti t jesh i pari,
    Pr triumfin lajmtari
    Flamur-gjak,
    Kuqo, Marathonomak!


    T'u tha gryka, po s't pihet,
    T'u mpi kmba, po s't rrihet,
    Se mileti po t pret,
    Ankthi zmrat ua vret,
    Vrer e tmerr,
    Shpejt, or Marathonomak!


    Kurr kaq s'dogji djelli
    Dhe si plumb s'rndovi qjelli,
    Kurr' aq mbl' e bukur s'ftoj
    Hij' e lisit edhe kroj;
    Turru tej,
    Tutje, or Marathonomak!


    Vapa mbyt e pluhri nxin
    Ferra jerr e guri grin
    Afsha gjoksin prvlon
    Syrin avulli verbon;
    Ur' e prush,
    Furr', or Marathonomak!


    Gryka si gjyryk t fryn
    Prej Vullkani flag' e tym
    Se 'vngon e se 'gulon,
    Zmra brinjt t'i kallmon
    Me tokmak,
    Mbahu, or Marathonomak!


    Nna, motra, nusja dalin,
    Ngrehin kraht t t ndalin,
    Mos, se s'jan ve Najada
    Magjistrica dhe Driada;
    Lark, or lark,
    Lark, or Marathonomak!


    Hajde, ja Akropolia,
    Ja qyteti e njerzia
    Q t pan' e q t quan
    Dhe fuqin t'a rishtuan
    Ha dhe pak,
    Hajde, or Marathonomak!


    Ja, arrive, ua the:
    'gas e 'helm qe kjo myzhde!
    "E fituam!", brohorite
    Dhe pr tok' u-prplite;
    Vdiq, or vdiq!
    Vdiqe, or Marathonomak!


    Rent kudo, dyke brtitur,
    Npr shekuj faqe-ndritur,
    Se i vogli shtrin viganin
    Dhe i shtypuri tiranin,
    Ve e tok,
    Tok, or Marathonomak!
    Ndryshuar pr her t fundit nga Fiori : 14-09-2006 m 01:31

  2. #2
    Super Moderatore Maska e shigjeta
    Antarsuar
    16-04-2002
    Postime
    4,779
    Faleminderit
    108
    177 falenderime n 153 postime

    Andon Zako ajupi

    Poet i shquar dhe patriot. Lindi ne Sheper te Zagorise me 1866. Ne Nivan beri nje pjese te shkolles se mesme, te cilat i plotesoi ne nje lice fracez ne Egjipt, ku jetonte i ati. Me 1887, pasi beri nje vizite ne Sheper, e fundit per te, Cajupi shkoi ne Zvicer. Atje kreu studimet e larta dhe mori titullin e doktorit te drjtesise. Ne Kajro, ku u vendos per gjithnje, punoi per nje fare kohe si avokat. Nga fundi i shek XIX mori pjese gjallerisht ne levizjen patriotike shqiptare. Ne rrethet e gjera atdhetare u be i njohur me nje artikull qe shkroi ne kuadrin e diskutimit rreth ceshtjes se alfabetit ne te cilin doli kunder adoptimit te alfabetit grek per gjuhen shqipe. Me 1909 botoi shkrimin e njohur "Klubi i Selanikut", nje pamflet dermues kunder armiqve te brendshem te levizjes kombetare shqiptare. Patriotizmi i flakte dhe qendrimi i prere ndaj pushtuesve te huaj e nxoren Cajupin ne krye te patrioteve qe vepronin ne Egjipt. Me 1919 u zgjodh kryetari i shoqerise "Vellazeria" me qender ne Kajro. Qe frymezuesi dhe njeri nga hartuesit e memorandumit qe shqiptaret e Egjiptit i derguan Konferences se Paqes me 1919 ne mbrojtje te teresise territoriale te Shqiperise. Me 1920 themeloi "Shoqerine e Miqve".
    Pothuaj ne te njejten kohe me veprimtarine atdhetare Cajupi u mor dhe me letersine. Me 1902 botoi librin "Baba Tomorri" nja nga veprat me te shquara te letersise se Rilindjes. Ne pjesen e pare dhe te dyte te librit jane rradhitur vjersha me temen e dashurise dhe ate patriotike; vjershat me teme shoqerore dhe fabulat e shqiperuara jane perfshitre ne pjesen e trete te librit, qe mbyllet me komedine e njohur "Katermbedhjete vjec dhenderr". Vjersha e gjate "Baba Tomorri" me te cilen hapet permbledhja, eshte nje thirrje per shqiptaret qe te zgjohen dhe te perpiqen per atdheun e roberuar. Disa nga krijimet e tij me te shquara patriotike jane: "Memedheu", "Shqipetar", "C'jemi?..., Ku kemi lere?", "Vaj", "Besa-besen", "Atdheu dhe Dashuria", etj te tjera vjersha me teme shoqerore jane: "Fshati im", "Kurbeti", "Fyelli i bariut", Misiri", "Varferia dhe Liria" etj. Vjershat "Sulltani", "Punerat e Perendise", "Greku dhe Shqiptari" dallohen per elementin satirik. Rreth viteve 1903-1905 Cajupi perfundoi poemen "Baba Musa Lakuriq", qe mbeti doreshkrim. Poeti ne kete veper perdori elementet biblik per te percjelle idete e tij.
    Ne historin e letersise shqiptare, Cajupi eshte dalluar dhe si dramaturg. Vend te vecante zene sidomos komedite e tij "Katermbedhjetevjec dhender" dhe "Pas vdekjes" (shkruar me 1910, botuar me 1937) me te cilat solli nje ndihmese me vlere ne zhvillimj e ketij lloji ne letersine shqiptare. Penes se Cajupit i perket dhe tragjedia "Burri i dheut" (botuar me 1937)
    Cajupi u mor edhe me perkthime. Pervc nje varg vjershash dhe fabulash qe botoi ne "Baba Tomorri", me 1921 botoi "Perralla te zgjedhura te vjershetarit te madh La Fontenit". Me 1922 u botua "Lulet e Hindit" permbledhje me vjersha te poeteve indiane.
    Cajupi vdiq me 1930.

  3. #3
    Super Moderatore Maska e shigjeta
    Antarsuar
    16-04-2002
    Postime
    4,779
    Faleminderit
    108
    177 falenderime n 153 postime
    Dashuria

    ***
    Bukuria jote, lesherat e tua
    porsi pende korbi, te gjata mbi thua,
    ballete si diell, faqete si molle,
    qafa jot' e gjate, mesi yt i holle...
    dora si debore, fjala jote mjalte
    kurmi yt i derdhur, shtrati yt i nalte,
    gjithe me kenaqin, te tera i dua,
    po zemera jote u be gur per mua!

    ***
    Mos shkruaj gj kur je me nerva, sepse, ndrsa plaga e gjuhs sht m e keqe se e shpats, mendo ka mund t jet ajo e pends

  4. #4
    madmoiselle Maska e angeldust
    Antarsuar
    08-06-2002
    Vendndodhja
    Michigan
    Postime
    1,375
    Faleminderit
    0
    6 falenderime n 6 postime
    Postuar m par nga shigjeta
    Dashuria

    ***
    Bukuria jote, lesherat e tua
    porsi pende korbi, te gjata mbi thua,
    ballete si diell, faqete si molle,
    qafa jot' e gjate, mesi yt i holle...
    dora si debore, fjala jote mjalte
    kurmi yt i derdhur, shtrati yt i nalte,
    gjithe me kenaqin, te tera i dua,
    po zemera jote u be gur per mua!

    ***
    Shigjeta... per kete poezi u perkujdesa vecanerisht ta merrja save ne nje diskete, se sapo nderrova shtepi dhe e kam braktisur nje kompjuter qe perdorja... Fiksim te madh e kam!
    Ndryshuar pr her t fundit nga angeldust : 23-08-2003 m 20:54
    In the sweetness of friendship let there be laughter, for that's how heart finds its morning and is refreshed.

  5. #5
    madmoiselle Maska e angeldust
    Antarsuar
    08-06-2002
    Vendndodhja
    Michigan
    Postime
    1,375
    Faleminderit
    0
    6 falenderime n 6 postime

    Vaje

    Q ditn q vdiqe, q kur s't kam par
    Lott q kam derdhur, s'm jan dhe thar
    Shum vjet u bn sot u mbushen dhjete
    Q kur m ke ln dhe s't shoh ne jete!


    N 'kopshte me lule ke qndruar vall?
    S't vjen keq pr mua?S't vjen mall pr djal ?
    O ngjll I bukur mos meno n bot
    Kthehu t t shom t na mbeten lot


    S'rrojm dot pa tyn ti si rron pa neve?
    Motmot q rrojtm bashk s'm urreve
    Atje tek rri jan qipariz' e varre
    Kthehu t t shom mos na lr prfare


    Mos na lr t gjor me zemr t ngrir
    Kthehu t gzohesh kur t sho tt bir
    E ke len foshnje tani u b burr
    S'arrite ta rritje s't ka par kurr


    Pr ty shum her o do t m thot
    Por s'mund ti prgjigjem se m mbytin lot
    Kthej kokn mnjan dhe vshtroj prpjet
    Duke pshertitur te zot' I vrtet


    O zot I vrtet s't erdhi keq pr djal
    Kur i more mmn dhe m le t gjall
    T m keshe marr do t qe m mir
    Dhe t rronte mma t rriste t bir
    Me se rrojn foshnjat i rrit iliminjt
    Dashuri e mms dhe prkdhelit
    Doje drit o qiell more dritn time
    dhe ma mbushe jetn plot me hidhrime
    Tani rroj pa shpres ndaj s'dua t rroj
    Se dhe perndin tani s'e besoj.

    P.S.: Poeti ja ka kushtuar kete bashkeshortes se tij e cila fatkeqesisht i vdiq kur i biri ishte ende foshnje.
    In the sweetness of friendship let there be laughter, for that's how heart finds its morning and is refreshed.

  6. #6
    madmoiselle Maska e angeldust
    Antarsuar
    08-06-2002
    Vendndodhja
    Michigan
    Postime
    1,375
    Faleminderit
    0
    6 falenderime n 6 postime
    Vargjet e meposhtme jan marr nga cikli "Dshir". Nj pjes t vjershave t ktij cikli ajupi pohon se i shqiproi nga vjershtori romak Tibuli. Vjershat i kushtohen prgjithsisht motivit t dashuris, megjithat poeti yn grshetoi n to edhe nj varg problemesh t tjera shoqerore. Midis tyre shquan mendimi pr dashurin e sinqert dhe jetn e thjesht baritore, pr dashurin ndaj atdheut, pr ndarjet e pabarabarta shoqrore si dhe pr degjenerimin e njeriut n shoqrin e kohs.

    Deshire

    I

    Kush l miken q ka
    edhe ndahet me shok
    pr t fituar para,
    nuk i ka mnt n kok.
    Ikni, more t mjer,
    ikni deti tek t'u nxjerr,
    se pr mua dashuria,
    ara, vreshti dhe shtpia
    m bjn t rroj me gas,
    se s'dua t l gj pas.
    S'dua t iki si prpara,
    dua t rroj npr ara,
    mikja pran t m ket,
    t punoj arat vet.

    Fatmirosh, mot e nga mot
    grur' e misr t kem plot,
    t kem raki, t kem ver
    t mbl si sheqer.
    T vete me bagti,
    me qe, me dhen e me dhi,
    dhe t'i shpie rrz malit,
    t han majn e barit;
    dhe kur t pjell nj dhi
    do t'i v kecn n gji.
    Nuk iki nga Shqipria
    si punojn' ata q s'din,
    mos e dhnt perndia,
    t ndahem me dashurin,
    sa t mund t rroj m pak,
    po ktu t bhem plak.
    Dhe n vuaj, le t vuaj,
    t mos vdes n vnd t huaj!
    T shoh mmn e baban,
    t kem dhe motrat pran,
    dhe kur t vdes, t m qajn
    pas zakoneve q kan.

    T m marrn n duar,
    t qajn me lesh lshuar,
    dhe mikja, kur t vij,
    ta qaj' e t ulrij.

    II

    Ku jan vaftet e par,
    strgjysht sa mir qen
    shkonin jetn pa ndar
    edhe dojnin mmdhen.
    S'kish pampor e s'kish gjemi,
    nuk vinin t fitonin,
    atdhen s'e lij njeri,
    po punonin edhe shkonin.

    Kau nuk kishte zgjedh,
    as fre pr kalin e fort,
    dhe si s'kish njeri t vjedh,
    shtpit qen pa port.
    Arat s'kishn sinuar,
    s'kish t pasur e t varfr,
    dheu qe i lulzuar,
    kafsh' e njerz rronin afr.
    Nuk kishte njerz t liq,
    se lufta s'kishte dhe dal
    gjith bota qen miq,
    qen vllezr n ball.
    Po tani, zot' i vrtet,
    njeriu ngjan me arin!
    Nuk hiqet kjo jet,
    se njeriu ha njerin'
    sot s'mbretron dashuria,
    nuk kemi dashuri,
    s'na mbeti as trimria,
    sot rrojm n robri.


    III

    Sot e tutje n shtpi
    mikja t mbretroj,
    cilido nga miqt' e mi
    pr zonj duhet ta njoj.
    Kur t vete npr ara,
    kur t korr e kur t mbjell,
    t kem miken prpara,
    kur t shij e kur t vjel
    Dhe n stan kur t m shoh,
    me qe, me dhn e me dhi
    mikja t'i numroj
    se mos m'i vjedh njeri,
    t m zbukuroj stan,
    t bj djath t but,
    t'u hedh qnet t han,
    t na ruajn' nga hajdut.
    Edhe nata kur t vij
    t marr miken n gji...
    Dhe hnza t na ndrij
    dhe t na ken zili.

    IV

    O shok, 'u prish dynjaja
    si pr burra dhe pr gra,
    tani shitet sevdaja,
    mjer' ai q s'ka para.
    I pasur, t pallt varri,
    ti q bleve dashurin
    dhe nuk e le si n pari,
    t mart djalli shpirtin!
    Ndgjoni, more t ri,
    ndgjoni dhe ju t ra:
    duani at q di,
    jo at q ka para.
    Duani dhe vjershtor
    barabar me perndin,
    se rri me lule n dor
    edhe kndon dashurin.
    Ata q jan lvduar,
    me kng nga vjershtori,
    jan burra t ndgjuar
    dhe rrojn sa Tomori
    O ju t ra e t ri,
    u lutem t m kndoni,
    q t kini dashuri,
    kur t vdes t m kujtoni.
    Ndryshuar pr her t fundit nga angeldust : 24-08-2003 m 18:46
    In the sweetness of friendship let there be laughter, for that's how heart finds its morning and is refreshed.

  7. #7
    in bocca al lupo Maska e Leila
    Antarsuar
    25-04-2003
    Postime
    2,559
    Faleminderit
    0
    5 falenderime n 5 postime
    MMDHEU



    Mmdhe quet toka

    Ku m ka rnur koka,

    ku kam dashur mm e at,

    ku m nje dhe gur i that,

    ku kam pasur shtpin,

    ku kam njojtur Perndin,

    strgjusht ku kan qn,

    dhe varret qi kan vn,

    ku jam rritur me thrime,

    ku kam folur gjun time,

    ku kam fis e ku kam far,

    ku kam qeshur, ku kam qar,

    ku rroj me gas e me shpres,

    ku kam dshir t vdes.
    trendafila manushaqe
    ne dyshek te zoterise tate
    me dhe besen e me ke
    dhe shega me s'me nxe

  8. #8
    in bocca al lupo Maska e Leila
    Antarsuar
    25-04-2003
    Postime
    2,559
    Faleminderit
    0
    5 falenderime n 5 postime
    Perseri Cajupi




    TRIMI SHQIPRIS



    Kush ka qn trim nj her?

    Aleksandri Math i vjer,

    Pirua me shok t tjer

    N Shqipri kan ler.

    Po nga t gjith mi Zoti,

    Sknderbeu Kastrioti.

    O mbret i dashur ku je?

    Ku je, more Sknderbe?

    Si duron ti nn dhe?

    Nuk t vjen keq pr ne?

    Q ditn q na le,

    vndi yn u b raje!

    T lutemi dit e nat,

    nat jet ku ke vat,

    drgona shpres e urat

    t mos rrojm si grat

    T ngriemi t lftojm,

    Turqit ktej ti dbojm,

    Shqiprin ta shptojm

    Dhe lir e me nder t rrojm.
    trendafila manushaqe
    ne dyshek te zoterise tate
    me dhe besen e me ke
    dhe shega me s'me nxe

  9. #9
    i/e regjistruar
    Antarsuar
    04-12-2002
    Postime
    112
    Faleminderit
    0
    6 falenderime n 6 postime
    Nga cikli DESHIRE ... vazhdim

    - 5 -

    Moj mike, kam bere be
    Te marr syt' e mi te shkoj
    Se me nazet qe ti ke
    Me ty nuk mund te rroj!
    Nuk te bera faj kurre,
    Gje te lige s'te kam bere
    Dhe kur jeshe e semure
    S'me zinte gjumi te flere.
    Lutesha tek perendia
    Me metani dit' dit e nate,
    Te t'ape nga dit' e mia
    te kesh jetene te gjate
    Qysh te bej , more te mjere!
    Qe diten qe u sherua,
    Mikja zuri miq te tjere
    Edhe lot e qesh me mua!
    Nje dite iku e me la
    Se do nje qe ka para,
    Lanet pa moj dashuri.
    Se me trete si qiri!
    Dua te dehem me vere,
    Te mund te harroj qedere
    Dhe te ze mike te ra,
    Te me lene si me la.
    Po as vera s'me ze kurre,
    As me mike s'benem burre
    Dhe me thone me meri:
    "Te kane bere magji"
    S' me zene magjite mua,
    Po kujtoj ate qe dua...

  10. #10
    Super Moderatore Maska e shigjeta
    Antarsuar
    16-04-2002
    Postime
    4,779
    Faleminderit
    108
    177 falenderime n 153 postime
    nga Dashuria

    H

    Kam dashur lulet, konxhet, trndafil
    zoqt q kndojn, thllzat, bilbil,
    tani s'm plqejn, m ln t ftoht
    se dua nj up si hnz t plot
    s'ka shoqe n bot

    Kjo sht pr mua lule trndafili
    konxhe, manushaqe, thllza, bilbili
    Kur m shkon n rrug, me lule m dor
    leshtrat prapa krahve hedhur si kuror
    e bardh si bor

    M mirren mendt, nga syt verbohem
    dhe nga dashuria digjem, prvlohem,
    si digjen n zemr gjith sa e njon
    mashalla i thon


    I

    Pika - pika bie shiu
    dhe dbora flok - flok
    vettin e fryn veriu
    breshri krcet mbi tok

    Le t fryj er' e ftoht
    s'ka 'm bn dimri mua:
    dashuria m mban ngroht
    se pushtoj at q dua

    Kur fryn era me tallaz
    kur bie dbor' e shi,
    sa fle njeriu me gaz
    kur ka miken n gji!
    Mos shkruaj gj kur je me nerva, sepse, ndrsa plaga e gjuhs sht m e keqe se e shpats, mendo ka mund t jet ajo e pends

  11. #11
    C O B sanguin Maska e whisper
    Antarsuar
    14-11-2004
    Vendndodhja
    Toronto ( perkohesisht ne Tirane)
    Postime
    1,028
    Faleminderit
    0
    8 falenderime n 8 postime

    erotike-KENGA E KANDARIT- A.Z.CAJUPI

    Meqenese e kisha premtuar dhe meqe une i mbaj gjithmone premtimet e mija, po sjell ketu kete poezi erotike te A.Z.Cajupit te censuruar per mbi pesedhjete vjete nga diktatura famekeqe e te kuqve. Shpresoj te mos e censuroje stafi drejtues i ketij forumi. Lexim te mbare...





    KENGA E KANDARIT


    Grua po prishet kandari
    S'eshte me ai i pari
    Qe qendronte dite e nate
    Gati si barut i thate
    Qe punonte dimer e vere
    Pa u lodhur asnjehere
    Qe ishte i lehte si flete
    Qe mbante kryet perpjete
    Qe turrej si trim ne balle
    Qe kapte zocken te gjalle
    Qe rropatej neper shpella
    Ku ishin me te thella
    Tani s'e di se cka pesuar
    Here here rri menduar
    Kur ben ftohte e acar shume
    Struket e bie ne gjume
    Ndonese eshte i permalluar
    Gjuetine e ka rralluar
    Kerkon belushka te ngrohta
    Shijon shalushka te plota
    Dhe me to sa guduliset
    Fillon celet kapardiset
    Buckoset e i qesh nuri
    Edhe merr pamje prej burri
    Pastaj fillon nga zanati
    Si e ka bere dhe i jati
    Dhe rreshqet vrull si ngjale
    Drejte vendlindjes nga ka dale


    Kenga e kandarit No2
    Grua, lere se c'me gjeti
    nuk me bindet me aleti
    bandilli qe cante rete
    me s'e ngre koken perpjete


    Vjet si kale turfullonte
    grate e fshatit kur shikonte
    tek i shihte p.icken e zbuluar
    sulej si qen e terbuar
    I pushtonte vete te ghitha
    zgavra, shpella, guva, verra
    fryhej si nje patllixhan
    kur shikonte nen fustan
    Sa i vinte mend zanati
    e uronin grate e fshatit
    po sot c'ka qe eshte i merzitur
    trup e shpirt i rraskapitur?
    Shiko cupat siseplota
    me shale te buta e te ngrohta
    nuset e bardha si bora
    qe s'te shpetonin nga dora
    Grate e reja sisemedhate
    qe i nderroje cdo nate
    dhe s'leviz te behet burre
    po mbeti vetem per shurre


    Ah moj grua, moj e ngrate
    mbeti burri koqethate
    megjithemend nuk te ngop dot
    po dikur s'kam qene si sot
    Isha trim, djale i hedhur
    pak usta dhe per te zgjedhur
    buzeqeshja me te tera
    mjafton qe tu hante verra
    Vec me shume doja grate
    vithegjerat, sisemedhate
    edhe cupat shume i desha
    nuk i lija virgjeresha



    Po te mbeteshin me barre
    i therja, u beja varre
    nuset e reja me naze
    i haja si qofte taze
    U ndukja siset me dhembe
    sa ngrihej fshati ne kembe
    isha bej, me nam e toka
    beja sic me thoshte koka.


    Me Zagori qesh dere e pare
    me sejmen e hyzmeqarit
    kisha kuaj, lope e dhene
    dhe gra me shume se qene
    Vete i ujdisja te tera
    c'me tha koka e s'i bera?

    Ne Europe s'lash vend pa pare
    kuplarate i mora mbare
    Shijova bjondet gjermane
    meskeputurat persiane
    rreth e qark iu solla botes
    po ne France lash ment e kokes
    Kush te doje ta provoje e mernin mikun ne goje
    ne Stamboll mos shkofsha kurre
    bashkohej burri me burre
    Thone se eshte ves i shemtuar
    ah, do vdes pa e provar
    se tani kjo pune e pati
    u mplaka, me la takati
    Te qaj hallin xhan o grua
    nuk ke faj qe s'fle me mua
    te jap fjalen, te betohem
    se neser do vizitohem

    Preje burro, beje pace
    s'vjen rinia me ilace
    brodhe gjersa u kepute
    ku gjete vrime, u fute
    Dhe tani me lot me mpake
    u martove kur u plake
    hiqmu qafe, nuk te dua
    s'meriton te flesh me mua
    Jam e re, me zien gjaku
    s'me ngop nepsi i nje plaku
    u mundova te ta ngre
    s'qe e thene, po te le
    Ta lava me uje te ngrohte
    por c'e do, mundim i kote
    ti je plak, te gjithe e dine
    s'ndizet zjarri pa benzine!!!!
    ......dhe Udhe e Qumeshtit ne qiell
    drejt gjinjve te tu me ndjell...

  12. #12
    burnt... Maska e ash
    Antarsuar
    05-12-2005
    Postime
    103
    Faleminderit
    0
    10 falenderime n 10 postime

    Nje perle teper domethenese e Cajupit

    A. Z. Cajupi

    "Greku dhe Shqiptari"

    Greku: Pse ju shqiptare
    kini djem te mbare
    te zgjuar, te zote,
    te fort, e te plote?
    Shiko djemte tane
    sikur nuke hane,
    te verdhe, te thate,
    te trembur si grate
    te liq, te pabese,
    pa turp e pa shprese...
    gjak ne zemer s'kane.
    Tuajte pse jane
    trima te vertete ?

    Shqiptari: Se i bejme vete.
    S'na ndihne te tjere
    si ju mor' te mjere.
    gone with the wind...

  13. #13
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Atdhedashuria

    Fyell' i bariut

    Bariu, shok, bariu,
    kur gjmon e fryn veriu,
    sht prjashta fatziu,
    e rreh breshri dhe shiu!
    Barin, shok, barin,
    mos e harroni fatzine,
    se l gruan e shtpin
    t'u kullos bagtin.
    kullotni, moj bagti,
    ti, ti, ti. . .
    Kullotni, biro, kullotni,
    kur t vdes te me kujtoni,
    Ndjes past! t m thoni.

    Shikoni barin' e gjore:
    n diell a n dbor,
    bariu me shkop n dor
    ruan desht me kmbor.
    Vshtronje barin mir,
    me t ngrn' e me t pir,
    t'u marr dhnt pa gdhir,
    t'i kullos me dshir,
    t rrij bashk me to,
    to, to, to.
    Hani, moj bagti, hani,
    kur t vdes do t m qani,
    pr mua zi do te mbani!




    Besa-bes

    Gjith vendet gzojn,
    ti, Shqipri, pse pushon?
    Gjith njerzit kndojn,
    ti, shqiptar, pse rnkon?
    Gjith duan lirin
    dhe pa t njeriu s'rron;

    ti, shqiptar, Shqiprin
    n zgjedh si e duron?

    Zgjohuni, o shqiptar,
    erdhi dita pr liri!
    Zini luft me barbar,
    prpiqi pr Shqipri!

    T krishter' e mysliman,
    t tr nj sua kemi;
    geg, tosk, dibran,
    gjith shqiptar jemi.

    Mblidhuni te bjm ben,
    t gjith dor pr dor:
    T duam mmdhen,
    edhe malet me dbor.

    Q ditn q u shkeli
    robria dhe gjer sot
    nuk bn m bar Dhmbeli
    dhe Tomori qan me lot.

    Male me krye n qieli,
    si duroni robrin?
    Ju q shihni drit' e diell,
    pse s'ndrini dhe Shqiprin?

    Ku jan vaftet e par,
    q kini dhn yrnek?
    Ku jini, o shqiptar,
    pse s'dgjohet nj dyfek?

    Apo humbi trimria,
    apo s'doni mmdhen?
    A u shua Shqipria,
    q ka pjell Sknderben?

    Pse rrini lidhur me lak?
    Pse shptoni vnd' tuaj?
    apo s'u mbeti m gjak,
    se e derdht pr t huaj?

    Mirri pushkt n duar
    edhe bni besa-bes:

    Shqipria do shptuar,
    kok turku t mos mbese!



    DHEU

    Dheu i gjat' e i gjer,
    na jep buk' e na jep ver
    pr t ngrn' e pr t pir,
    kush di ta punoj mir.

    Si njeri i shtrnguar,
    dheu nuk fal gj kurr,
    pa munduar, pa punuar'
    S'na jep as misr, as grur.

    Do ta punoj njeriu
    dhe ta vadis me djers
    q t haj buk' i ziu,
    nga uria t mos vdes!

    Punoni, more t mjer,
    se dhe gjri n na mbet,
    pas neve vin t tjer,
    nuk soset kjo jet.



    Fshati im

    Malet me gur,
    fushat me bar shum,
    arat me grur,
    m tutje nj lum.

    Fshati pr karshi
    me kish' e me varre,
    rrotull ca shtpi
    t vogla fare.

    Ujt t ftoht,
    era pun' e madhe,
    bilbili ia thot,
    grat si sorrkadhe.

    Burrat nn hie,
    lozin, kuvendojn,
    pika q s'u bie,
    se nga grat rrojn!

    Grat ven nd'ar,
    dhe n vreshta grat,
    gruaja korr bar,
    punon dit' e nat.

    Grat n t shir,
    n t vjela grat,
    ikin pa gdhir,
    kthenen me nat.

    Gruaja pr burr
    digjet n diell,
    punon es'rri kurr
    as ditn e diel.

    0 moj shqiptark,
    q vet' e nget qet,
    edhe drek' e dark
    kthehesh e bn vet;

    Moj e mjera grua,
    C'e do burr zin
    q ftohet n krua
    dhe ti mban shtpin!.



    Korriku*)

    Na erdhi korriku prap,
    me grur t ri, me vap.
    Mir q'erdhr, o korrik,
    gjith bota t ka mik,
    t duan varfria,
    se s'vdes njeri nga uria.
    Korriku, si flak' e drizit,
    na ngroh palcn e kurrizit.
    0 korrik, o faqezjarr,
    gjith lule, gjith bar,
    dhe me pem barr-barr,
    s'dim 't ham m par.
    N korrik piqen me radh
    pjeshk, moll, than, dardh;
    kur afrohet korriku,
    z t piqet dhe fiku.
    Nga gjith pemt e tjera,
    fiku na mbift te dera,
    se gjersa ka shporta fiq,
    gjith bota jan miq...
    Me shpres t ktij muaj,
    puntor, puno e vuaj,
    t punojm q t gjith,
    t mos mbetemi pa drith,
    se n kt muaj zoti
    na krren nga tr moti.
    Ata q kan punuar,
    n kornk jan t gzuar,
    Se n kt deli muaj
    nuk ka lm pa duaj.
    Vjen korriku, puntor,
    mirrni draprin n dor,
    t korrij kush ka punuar,
    kush ka mbjell' e ka lruar.
    Dilni, dilni npr ara
    e shihni, 'ka br fara:
    shikoni nj **** gruri,
    se sa ****, grur pruri.
    Shikoni kallinjt' e verdh,
    n korrik duhen mbledh.
    Shihni, shihni kur fryn era,
    kallinjt, lozin si shqerra;
    me diell, kur fryn veriu,
    si floriri ndrit kalliu,
    fusha, ara, pal-pal,
    duken si deti me val.
    Fush' e gjat, fush' e gjer,
    pse m bn t qaj ngaher?!
    Me djersn e varfris
    gjith' arat e Shqipris
    vaditen, e gj s'krrejn,
    se t huajt' i rrmbejn!
    Shqiptari, dm e kot,
    punon gjithnj pr bot;
    arat q mbjell, ngaher
    vjen' e i korrin t tjer!
    0 korrik, o faqezjarr,
    je dukur dhe lufttar:
    n Franc, kush nuk e di,
    u ngre vndi pr liri;
    n korik lufta u zu,
    u b gjaku gjer n gju...
    kryengritjet q'u bn,
    prej korriku jan zn;
    se zjarr q ndez korriku,
    nuk' e shuan dot armiku;
    se dielli sht i ngroht,
    ndez gjakun n gjith bot.
    Gjaku i trimit vrtet
    pr liri ndizet vet,
    gjaku yt, o shqiptar,
    s't ndizet as n behar!
    T ndezt vap' e korrikut,
    t'i biesh n kok' armikut!



    Ku kemi lere

    Ne c'vend kemi lere?
    Ku na bejne ndere?
    ..................--Ne Shqiperi.

    Po njeriu vete,
    cile do ne jete?
    ..................--Do vend' e tij.

    Ku i duket balta
    m'e e embel se mjalta?
    ..................--Ne vend te tij.

    Ku munt te gezoje
    dhe me nder te rroje?
    ..................--Ne Shqiperi.

    Perse te punoje
    dhe te lakemoje?
    ..................--Per vend' e tij.



    Punrat e Perndis

    Zot i math e i vrtete,
    do pun' e ke br vet;
    bre qiejt dhe den,
    bre yjt dhe dhen,
    bre diellin' me drit,
    bre nat, e bre dit,
    bre ern dhe ret,
    bre pemt me flet,
    bre hnzn me yje,
    bre fusha, male, pyje,
    bre zogjt, q kndojn
    dhe lulet q lulezojn,

    bre dimr' e behar,
    bre kuaj e gomar,
    bre misr edhe grur,
    po m shum bre gur.
    Si bre kaq t mira,
    bre dhe shum egrsira:

    bre arin dhe derr,
    bre... po 'nuk ke br?
    Bre botn t tr,
    bre dhe djall me brir!
    do pun' e ke br mir,
    po nj gj bre pa mnde
    dhe prishe punn tnde:

    Kur bre derr' dhe arin,
    'deshe q bre Turqin?
    Se t mos qenkej kjo far,
    bota do t vinte mbar,
    dhe do t lulzonte,
    Shqipria do t'gzonte.


    Robria

    E dashura memedhe,
    te dua dhe kshtu si je!
    Po kur te te shoh te lire
    do te te dua me mire.

    Qani pyje, fusha, gure,
    qani male me debore!
    Shqiperia mbet e gjore
    dhe nuke sheh drite kurre;
    nje mjegull e keq e shkrete
    e ka mbuluar perjete!

    Nje gazep, nje erresire,
    vetetit edhe gjemon!
    Rrojme me zemer te ngrire,
    nga frika kerkush sgzon!
    Njerzit kurre skendojne
    dhe bilbilete vajtojne!

    Qiameti, shkretetira!
    Zogu vete ze folene,
    njeriu le memedhene,
    se mbreteron egersira!
    Per Shqiperi desherojme
    se ne vend te huaj rrojme.

    Roberine si duron,
    o moj Shqiperi e mjere?
    Shpetove vende te tjere,
    vete nen zgjedhe rron!
    Shqipetare beni bene
    te leftoni per atdhene.

    E dashura memedhe,
    te dua dhe keshtu si je!
    Po kur te te shoh te lire,
    do te te dua me mire!



    Shqiptar!

    Shqiperin' e mori turku,
    .................. i vu zjarr!

    Shqipetar, mos rri, po duku,
    .................. shqipetar!

    Mjaft punove per te tjere,
    .................. o fatkeq!
    Kujto vendin tek ke lere
    .................. dhe tek heq.

    Te ka bere perendia
    .................. luftetar,
    si s'te lodhi roberia,
    .................. shqipetar!

    Erdhi dita te ngresh koke,
    .................. te kerkosh
    lirine, bashke me shoke
    .................. te leftosh!

    Mos beni si keni bere
    .................. gjer me dje,
    por te leftoni te tere
    .................. per Atdhe.

    Peseqind vjet kemi rruar
    .................. me pahir,
    Lidhure me kemn' e duar
    .................. me zinxhir!...

    Myslyman' e te krishtere
    .................. jemi keq!
    Te ngrihemi qe te tere,
    .................. djem e pleq!

    Te ngrihemi te deftojme
    .................. trimeri;
    ja te vdesim ja te rrojme
    .................. per liri!

    O moj Shqiperiz' e dashur,
    .................. memedhe,
    Te shoh me buze te plasur,
    .................. si me sheh.

    U shkretove anembane,
    .................. Shqiperi,
    se shqiptaret s'kane
    .................. dashuri.

    Gjithe djemte qe ke qare
    .................. dhe mban zi,
    per Morene jane vrare,
    .................. per Turqi!

    Zhvish rrobat e roberise,
    .................. memedhe,
    vish armet e trimerise
    .................. se ke ne!



    Sulltani

    Jam sulltan, mbret i vertete,
    shok t tjere skam ne jete;
    gjaketor e zemerderr,
    nga frika me bejne nder!
    Dola nga fund i Azise
    si rrebesh i perendise:
    Vrava, preva e shkretova,
    boten me gjak e mbulova!)
    Kur zotova Anadolle,
    erdha mora dhe Stambolle,
    njerezit i shkova ne thike,
    dhe, kush mbeti, rron me frike!...
    Jam i keq si egersire,
    te urtet jane te mire,
    dua te quhem i marre,
    po puna te veje bare.
    Thera greker e bullgare,
    thera ermenet e mjere,
    thera sa munda te tjere!
    Egersire si ariu,
    me fytyre si njeriu,
    me dergoi perendia,
    qe te vuaj njerezia!
    Evropa qe me shikon,
    te me beje gje sguxon,
    se ka mejtime te tjera...
    Prisha, vrava, preva, hera!
    Bera.. po cnuke kam bere?
    Prisha botene te tere!
    Mysliman e te krishtere
    Kam derguar nate jete,
    me teper se cvdiqne vete!
    Jam i zoti, rroj me palle,
    sdua te shoh njerez te gjalle!
    Nat e dite gjak kerkoj,
    pa pire gjak smunt te rroj!
    Dhe tani qu beshe plak,
    nuke munt te fryhem gjak!
    Ata qe kam nene zgjedhe,
    te mundije tok ti mbledhe,
    me dore time ti vrase,
    te pije gjakn e rajase!
    Pse su be nga perendia
    me nje koke njerezia,
    qe ta prese menjehere,
    te mos mbeteshin te tjere!
    Te mbetej dheu i shkrete,
    se doje te rroje vete:
    me egersira te rroje,
    pa frike tc mbreteroje,
    se me duan e i dua,
    jemi nje gjak e nje sua!
    Slash njeri pa te keq!
    Gra e burra, djem e pleq,
    dridhene kur me kujtojne:
    memate me mallekojne,
    me mallekojne te vete
    edhe qajne dit e nate!
    Qajne! Po kush nuke qa?
    Qajne burra, qajne gra,
    qajne malete per pyje,
    qajne fushate per lule!...
    Kudo shkela u tha bari,
    cla pushka e dogji zjarri!...
    Egersire si ariu,
    hengra dhe mish njeriu!
    Si kam dashur kam punuar,
    pse nuke jam i gezuar?
    I lig jam, te liga dua,
    nga kush me vjen frike mua?
    Nuke di se ckam i ziu,
    nga frika gjaku me ngriu...
    Me punera qe kam bere,
    me duken armiq te tere,
    mysliman e te krishtere;
    sa dhe trimat shqipetare
    zun e me punojne varre!
    Humba Moren e Vllahine,
    Bullgarine me Serbine.
    Bosnjene me Mal e Zi,
    Gjiritne me Thesali.
    Keshe kombn e Shqiperise,
    direk i gjithe Turqise;
    pse sme priti sa te vdese
    pa te me dil i pabese!
    Me Shqiperi te leftonem,
    kam frike mos turperonem;
    kam frike nga Skenderbeu
    mos dale prape nga dheu!...
    Se cmendoj, a cjam i marri!
    Sme ben dot gje shqipetari
    dhe sa te jem vet i gjalle,
    nga zgjedha ska per te dale.
    Pas meje ne kete jete,
    guri mbi gure mos mbete!



    Baba Tomori

    Baba-Tomor, kish e Shqiperise,
    mal i larte, fron i perendise,
    tek ti vinin njerezit qe moti
    per te msuar se curdheron zoti...
    Tek te lutem dhe u duk e qare
    te msoj qthot dhe per shqipetare.
    Kane qene trima te levduar
    dhe ne lufte sjane turperuar,
    qene trima dh memedhetare,
    besa, feja si kishne dhe ndare,
    Shkonin jeten me pucke ne dore,
    Donin shqipen, sqene tradhetore,
    lulezonte gjithe Shqiperia,
    se skish shkelur si sot roberia,
    gra e burra donin Shqiperine,
    djem e cupa kendonin Lirine.
    Sot qysh gjendet komb i Shqiperise!
    I permbysur nga zgjedh e Turqise,
    shqipetaret, si dhe bagetia,
    zbathur, zhveshur vdesen nga uria!
    Shqipetaret? Sot ska shqipetare,
    turku, greku na kane perndare!
    Prifti, hoxha, kisha dhe xhamia,
    Na genjejne... U prish Shqiperia...
    Mal i larte, me krye ne diell,
    fron i zotit qeshte mbret ne qiell,
    Baba Tomor, o mal i uruar,
    ckane ngjare, gjithe ckane shkuar,
    i di vete, sdubet te ti themi;
    Cdo te ngjajne, te lutem rrefemi,
    Sot e tutje, cthote perendia?
    Do te heqe shume Shqiperia?
    cfaj ka bere, cgjynahe paguan?
    Nga Turqia te tere shpetuan:
    Greku, serbi, velau, bullgari,
    nene zgjedhe mbeti shqipetari
    cthote zoti per kombine tone,
    do ta lere pene sulltan qene?
    Na shkretoi, na preu, na griu,
    na cnderoi dhe gjakne na piu,
    na mundoi, shpirtin na nxori!!1
    Fshiu lotet dhe me tha Tomori:

    0 shqipetaret e gjore,
    Ndegjoni Baba-Tomore:
    Kombi tuaj svete mbare
    se beset u kane ndare.

    Besa e bashkon njrine:
    Ju pse e ndani perendine?

    Si ungjilli dhe kurani:
    nuke na dihete fundi;
    me qiejte mos u mbani
    se nuke mbahen gjikundi.
    Te krishter e myslimane
    gjithe nje perendi kane;
    ini nje gjak, mor te ngere,
    se nde nje vend kini lere.
    Ini gjithe shqipetare,
    sini greker a tartare,
    hiqni dore nga rreziku,
    shihi se cpunon armiku
    i pabesi dhe i ligu.

    Mblidhuni te bni bene,
    te kujtoni Skenderbene,
    te duani Memedhene,
    te mos e lini te shkrete...
    Ngrihi ta shpetoni vete,
    se u ndin zot i vertete,
    mos e peshoni Turqine,
    mos e besoni Morene
    te duani perendine;
    te duani Memedhene
    Erdhi dita te leftojme
    per lirin e Shqiperise;
    ja te vdesim, ja te rrojme
    si burrat e trimerise.



    Trim i Shqipris

    Kush ka qene trim nje here?
    Aleksandr i Math i vjere,
    Pirrua me shoke te tjere
    ne Shqiperi kane lere,
    Po nga te gjithe mi zoti,
    Skenderbeu Kastrioti.
    0 mbret i dashur, ku je?
    Ku je, more Skenderbe?
    Si duron ti nene dhe?
    Nuke te vjen keq per ne?
    Qe ditdn, q 'na le,
    vendi yn u be raje)...
    Te lutemi dit e nate,
    nate jete ku ke vate,
    dergona shprese e urate
    te mos rrojeme si grate...
    Te ngrihemi te leftojme,
    Turqit ti debojme,
    Shqiperine ta shpetojme
    Dhe lir' e me nder te rrojme.



    Varfria dhe liria

    Jam i varfr, po i lire,
    ndaj m plqen varfria;
    kush do t rroj m mir,
    s'urdhron dot veten e tia.
    Mbreti, sikur t m thot:
    Hajde n pallat me mua,
    t gzosh dhe ti n bot^,
    do t'i them: Zot, nuk dua;
    pr t ngrn' e pr t pir
    nuk mund t shes lirin;
    i varferi rron m mir
    s'ai q do madhrin.
    S'm duhet ergjndi mua,
    dua lirine dhe ndere,
    dua te bej si te dua,
    jo si te duan te tjere.
    Kush mund e ben si do vete,
    ben si thote Perendia,
    nuke ka ne kete jete
    gje m'e vyer se liria.



    Naim Frashri

    Vdiq Naimi, vdiq Naimi,
    moj e mjera Shqiperi!
    Mendjelarti, zemertrimi,
    vjershetori si ai!

    Vdiq Naimi, po vajtoni
    shqipetarka, shqipetare!
    Naimne kur ta kujtoni,
    mos pushoni duke qare!
    ..................................

    Vdiq Naimi, gjith thone,
    qani turq, qani kaure!
    Bilbil i gjuhese tone
    sdo te degjohet me kurre!

    Vdiq Naimi, qe kendoi
    trimerine, Skenderbene,
    vdiq Naimi, qe levdoi
    dhe nderoi memedhene!

    Vdiq Naimi, po cte gjeti,
    o moj Shqiperi e mjere!
    Vdiq Naimi, po kush mbeti?
    Si Naimi ska te tjeve.

    Vdiq Naimi! Vdekj e shkrete,
    pse more te tille burre?
    I ndrite shpirti per jete,
    mos i vdekte nami kurre!



    ATDHEU DHE DASHURIA

    Vitua nje pun' e madhe,
    e bukur si sorkadhe,
    nga gjithe shoqet shquan
    dhe gjithe trimat e duan.
    Per te tille bukuri
    kush nuke ka dashuri?

    Nje dite qe vij ne krua,
    duke ecure mbi thua,
    poqi nj turk, trim te marre
    tjeter here se kish pare.
    Rrobate qe kish, i ndrinin
    dhe armet i vetetinin!
    Kur shtiu syt e e pa:
    Vito, te dua! i tha.
    Vito, do te te marr grua!
    Uitua u turperua,
    po me shum u hidherua
    dhe iu pergjegj: Sje per mua,
    se unje tjetere dua,
    jemi nje bes e nje sua;
    po merre fjalene prape
    dhe shko ketej me vrape!
    Kush eshte me trim se mua,
    qe do te te marre grua?
    Ai qe jam vluare (fejuar)
    dhe per te martuare;
    eshte trim sa sgjendete,
    i mire sa sbenete;
    ish vet i trete vella,
    kush ka qene si ata?
    Trima sa si zinte plumbi,
    njeri vdiq, i dyti humbi.
    Jorgjin e la perendia
    shprese per memen e tia;
    eshte i vetem e jetim,
    i dashur i shpirtit tim,
    dhe nga te tere me trim,
    perdor pallen e hanxhare,
    eshte i zoti te me marre!
    Ndaj, t lutem, mos me nga,
    te mos biesh ne hata,
    se shejtani pune ska!

    Turku me te tilla fjale,
    qiti te shkretene palle,
    nga inati u verdhua
    dhe thirri posi dragua:
    Neshte mi zoti nga une,
    le te me dale ketune,
    ne me munte, besa-bese.
    Burri yt po le te jete,
    ne dergofsha nate jete,
    dije, do te te marr vete!
    Vitua shumu frikua,
    lot i vinine si krua,
    dhe me shtepi, duke qare,
    rrefeu qi kishte ngjave.
    Po Jorgji, kur e degjoi,
    veshi armete dhe shkoi,
    u ngjit malite perpjete
    ashtu si ngjitene rete,
    dhe me zi te madh si shkembi
    po therret, sa tundet vendi:
    Kush esht ai qu levdua,
    qe do te mundet me mua?
    Me ze te math, si gjemimi,
    iu pergjegj ahere trimi.)
    Une jam ai qe shtie
    dhe plumbi dem nuk bie.
    U jam ai qe kam vrare
    bejlere dhe pashallare,
    dhe kaure, mije vete,
    kam derguar nate jete!
    Dhe do te trembem tani
    nga nje fusharak si ti?
    Tani do ta shoq dhe vete
    kush eshte trim i vertete...
    Keto thosh turku dhe vinte,
    po dhe Jorgua e printe;
    hodhi armt perdheze
    dhe zuri te sgjeshe brez,
    qe kish qepur Vitua vete,
    Si fustan e fermelete.
    Kur e kujtoi, u shemb,
    mos pandehni se u tremb,
    beri kryqn e fshiu lote:
    Jam azer! hidhet e thote,
    edhe me dore nje thike
    ju vcrsul turkut pa frike.
    Trimi rrembeu hanxhare
    dhe po hidhej si i marre,
    Fryjti era, nga rrembimi
    leshon flokatene trimi,
    Atje ku qe afruar,
    me gjoks hapet leshetuar,
    ju duk, ne gryke te tij,
    varture nje hajmali.
    Jorgji, kur pa najmaline,
    syte permbi te i ngrine.
    Dale, tha, ashtu me rruash,
    pa leftojme kur t duash,
    po, ne beson perendine,
    kush ta fali hajmaline?
    Nenia ne foshnjeri
    ma vari per mbaresi,
    po cte duhet kjo pune?
    Nje te tille kam dhe une!
    Shiko! Nena ma ka fale
    dhe mua, kur jesha djale!
    Te dy trimat hapne gjite
    dhe shikonin hajmalite
    qepur me pe te florinjte,
    si njera, si tjetera,
    te dya te vjetera;
    prbrenda, pshelur') me karte, (mbeshtjelle)
    gjetn nga nje kryq te arte!
    Mbeten te mahniture
    dhe si te goditure!
    te tille pune, kur pane,
    u pushtuan dhe rane,
    Dhe te dy nje fjale thane:
    Te kam vella, mor i mjere,
    nga nj bark paskemi lere!
    Jemi nje fis e n,je fare,
    jemi te dy shqipetare,
    po besa na paska ndar,
    Sa na beri pr t vrare!
    Sot qii dime vethene,
    duhet te bejme bene
    te duam memedhene.
    Tani te marreme male,
    te leftojme per lirine,
    te mos kthehemi te gjalle
    pa shpetuar Shqiperine!
    Tani Viton ta harrojme,
    me Turqine te leftojme,
    ta dergojme nga ka ardhe,
    te shome dite te bardhe.



    Mmdheu

    Memedhe quhete toka
    ku me ka renure koka,
    ku me ka dashur mem' e ate,
    ku me njeh dhe gur' i thate,
    ku kam pasure shtepine,
    ku kam njohur perendine,
    stergjyshet ku kane qene
    dhe varret qe kane vene,
    ku jam rritur me therrime,
    ku kam folur gjuhen time,
    ku kam fis e ku kam fare,
    ku kam qeshur ku kam qare,
    ku rroj me gaz e me shprese,
    ku kam deshire te vdese.

  14. #14
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Dashuris

    Dashuria

    A
    Do t lvdoj dashurin
    barabar me perndin,
    se dashuri e vrtet,
    na mban t gjall n jet.

    S'e kam par perndin,
    shoh ngaher dashunn;
    dashuria mbretron,
    se njeriu pa t s'rron.
    Cin t besoj tanin,
    perndin' a dashurin?
    Perndi n kte jet
    sht dashuria vet.


    C

    Kur jeshm t vegjl, si moll' e pabr,
    putheshim ngaher, ditn t tr;
    vij e t krkoj, vij e t thrres,
    losnim t dy bashk, rronim me nj shpres.
    Mba mend sa t desha, mba mend sa m deshe?
    Mba mend si m thoshe e vogl kur jeshe?
    Tani q jam burr, tani q'u madhove,
    dashurin' e par pse vall' e harrove?
    Tani q'u poq molla, e han t tjer,
    mikn' e djalris s'e qas as n der!
    Po, si dallndyshja vete n vend tjetr
    dhe kthehctf.' prap n fole t vjetr,
    Ashtu zmra jote mundet t kujtoj
    mikn' e djaleris dhe prap ta doj.


    D

    Digjem, prvlohem
    se t dua shum,
    ditn mendohem,
    natn rri pa gjume

    Lulete t dilnin,
    mike, sa t dua,
    ktu do t vinin
    t qajn me mua.

    Zogjt t dgjonin,
    do t'm rrinin prane
    dhe do t kndonin,
    t harroj sevdan.

    Asnjeri ne jet
    plagn s'ma shron,
    prve mikja vet,
    qe vjen e lndon!


    E

    Bukuria jote, leshrat e tua
    posi pnd korbi, t gjata mbi thua,
    ballt si diell, faqet si moll,
    qafa jot' e gjat, mesi yt i holl,
    sist si sheg, dhmbt si thlpnj,
    buzt si burbuqe, syt si gshtnj,
    dora si dbor, fjala jote mjalt,
    kurmi yt i derdhur, shtati yt i nalt;
    gjith m knaqin, t tra t'i dua,
    po zmra jote u b gur pr mua!


    F

    E mban mnd, moj Mar,
    dashurin' e par?
    Njeri nuk e gjegji,
    se jeshm te vegji.

    Un pa ty s'rroj,
    vij' e t krkoj;
    tl pa mua s'rroje,
    vij' e me krkoje.

    N lule me er
    putheshim ngahere,
    dhe si burr' e grua
    losnim nn ftua.

    Nj dit, t dyza
    losnim mbylla-syza:
    U fshyem pa dukur
    Cin t besoj tanin,
    perndin' a dashurin?
    Perndi n kte jet
    sht dashuria vet.


    C

    Kur jeshm t vegjl, si moll' e pabr,
    putheshim ngaher, ditn t tr;
    vij e t krkoj, vij e t thrres,
    losnim t dy bashk, rronim me nj shpres.
    Mba mend sa t desha, mba mend sa m deshe?
    Mba mend si m thoshe e vogl kur jeshe?
    Tani q jam burr, tani q'u madhove,
    dashurin' e par pse vall' e harrove?
    Tani q'u poq molla, e han t tjer,
    mikn' e djalris s'e qas as n der!
    Po, si dallndyshja vete n vend tjetr
    dhe kthehctf.' prap n fole t vjetr,
    Ashtu zmra jote mundet t kujtoj
    mikn' e djaleris dhe prap ta doj.


    D

    Digjem, prvlohem
    se t dua shum,
    ditn mendohem,
    natn rri pa gjume

    Lulete t dilnin,
    mike, sa t dua,
    ktu do t vinin
    t qajn me mua.

    Zogjt t dgjonin,
    do t'm rrinin prane
    dhe do t kndonin,
    t harroj sevdan.

    Asnjeri ne jet
    plagn s'ma shron,
    prve mikja vet,
    qe vjen e lndon!

    E

    Bukuria jote, leshrat e tua
    posi pnd korbi, t gjata
    mbi thua,ballt si diell,
    faqet si moll,qafa jot' e gjat,
    mesi yt i holl,sist si sheg,
    dhmbt si thlpnj,buzt si
    burbuqe, syt si gshtnj,
    dora si dbor, fjala jote mjalt,
    kurmi yt i derdhur, shtati yt i nalt;
    gjith m knaqin, t tra t'i dua,
    po zmra jote u b gur pr mua!

    F

    E mban mnd, moj Mar,
    dashurin' e par?
    Njeri nuk e gjegji,
    se jeshm te vegji.

    Un pa ty s'rroj,
    vij' e t krkoj;
    tl pa mua s'rroje,
    vij' e me krkoje.

    N lule me er
    putheshim ngahere,
    dhe si burr' e grua
    losnim nn ftua.

    Nj dit, t dyza
    losnim mbylla-syza:
    U fshyem pa dukur
    n ferra, n gur,
    u fshehm' kaq bukur,
    Sa s'ugjendm'dot kurr...

    G

    0 moj lulja manushaqe,
    ndgjo dashurin 'thot:
    T lozm faqe pr faqe,
    T na przien lot.

    I

    Pika-pika bie shiu
    dhe dbora flok-flok,
    vettin e fryn veriu,
    breshri krcet mi tok!

    Le t fryj er' e ftoht,
    s'ka 'm bn dimri mua:
    Dashuria m mban ngroht,
    se pushtoj at q dua.

    Kur fryn era me tallas,
    kur bie dbor' e shi,
    sa fl njeriu me gas,
    kur ka miken n gji!



    Dshir

    Kush l miken q ka
    edhe ndahet me shok
    pr t fituar para,
    nuk i ka mnt n kok.
    Ikni, more t mjer,
    ikni deti tek t'u nxjerr,
    se pr mua dashuria,
    ara, vshti dhe shtpia
    m bjn t rroj me gas,
    se s'dua t l gj pas.
    S'dua t iki si prpara,
    dua t rroj npr ara,
    mikja pran t m ket,
    t punoj arat vet.

    Fatmirosh, mot e nga mot
    grur' e misr t kem plot,
    t kem raki, t kem ver
    t mbl si sheqer.
    T vete me bagti,
    me qe, me dhen e me dhi,
    dhe t'i shpie rrz malit,
    t han majn e barit;
    dhe kur t pjell nj dhi
    do t'i v kecn n gji.
    Nuk iki nga Shqipria
    si punojn' ata q s'din,
    mos e dhnt perndia,
    t ndahem me dashurin,
    sa t mund t rroj m pak,
    po ktu t bhem plak.
    Dhe n vuaj, le t vuaj,
    t mos vdes n vnd t huaj!
    T shoh mmn._ e baban,
    t kem dhe motrat pran,
    dhe kur t vdes, t m qajn
    pas zakoneve q kan:

    T m marrn n duar,
    t qajn me lesh lshuar,
    dhe mikia, kur t vij,
    ta qaj' e t ulrij.

    II
    Ku jan vaftet e par,
    strgjysht sa mir qen
    shkonin jetn pa ndar
    edhe dojnin mmdhen.
    S'kish pampor e s'kish gjemi,
    nuk vinin t fitonin,
    atdhen s'c lij njeri,
    po punonin edhe shkonin.

    Kau nuk kishte zgjedh,
    as fre pr kalin e fort,
    dhe si s'kish njeii t vjedh,
    shtpit qen pa port.
    Arat s'kishn sinuar,
    s'kish t pasur e t varfr,
    dheu qe i Julzuar,
    kafsh' e njerz rronin t afr.
    Nuk kishte njerz t liq,
    se Jufta s'kishte dhe daJ
    gjith bota qen miq,
    qen vllezr n baIJ.
    Po tani, zot' i vrtet,
    njeriu ngjan me arin!
    Nuk hiqet kjo jet,
    se njeriu ha njenn'
    sot s'mbretron dashuria,
    nuk kemi dashuri,
    s'na mbeti as trimria,
    sot rrojm n robri.

    III

    Sot e tutje n shtpi
    mikia t mbretroj,
    cilido nga miqt' e mi
    pr zonj duhet ta njoj.
    Kur t vete npr ara,
    kur t korr e kur t mbjell,
    t kem miken prpara,
    kur t shij e kur t vjel
    Dhe n stan kur t m shot,
    me qe, me dhn e me dhi
    mikia t'i numroj
    se mos m'i vjedh njeri,
    t m zbukuroj stan,
    t bj djath t but,
    t'u hedh qnet t han,
    t na ruajn' nga hajdut.
    Edhe nata kur t vij
    t marr mikpn n gji...
    Dhe hnza t na ndrij
    dhe t na ken zili.

    IV

    0 shok, 'u prish dynjaja
    si pr burra dhe pr gra,
    tani shitet sevdaja,
    mjer' ai q s'ka para.
    I pasur, t pallt varri,
    ti q bleve dashurin
    dhe nuk e le si n pari,
    t mart djalli shpirtin!
    Ndgjoni, more t ri,
    ndgjoni dhe ju t ra:
    duani at q di,
    jo at q ka para.
    Duani dhe vjershtor
    barabar me perndin,
    se rri me lule n dor
    edhe kndon dashurin.
    Ata q jan lvduar,
    me kng nga vjershtori,
    jan burra t ndgjuar
    dhe rrojn sa Tomori
    0 ju t ra e t ri,
    u lutem t m kndoni,
    q t kini dashuri,
    kur t vdes t m kujtoni.


    ----
    1) Vargjet jan marr nga cikii "Dshir". N nje pjes t vjershave t ktij cikli ajupi pohon se i shqiproi nga vjershtori romak Tibuli. Vjershat i kushtohen prgjithsisht motivit t dashuris, megjithat poeti yn grshetoi n to edhe nj varg problemesh t tjera shoqerore. Midis tyre shquan mendimi pr dashurin e sinqert dhe jetn e thjesht bartore, pr dashurin ndaj atdheut, pr ndarjet e pabarabarta shoqrore si dhe pr degjenerimin e njeriu t n shoqrin e kohs.




    Kopshti i dashuris

    0 pllumb' i shkruar,
    do t't marr n duar
    dhe duke knduar
    gjetk do t't shpie:

    N nj vend t'uruar
    dhe t lulzuar,
    n uj't kulluar
    edhe nn hie;

    Afr tek nj lum
    ku ka lule shum,
    t biem n gjum,
    hena t na ndrij;

    Yjt t shikojn,
    zogjt t kndojn
    edhe t na zgjojn
    dita kur t vij.

    Pa ngrn' e pa pir
    s'mbetemi, moj Mir,
    se u'ndaj t gdhir
    drgoj e na sjellin:

    Qumsht t dhir
    dhe djath t mir
    pa uj' e pa hirr,
    dhe rrush kur t vjehn;

    Ngjal nga Janina,
    mjalt nga Kanlna,
    ver nga Voshtina
    uj nga Sopoti;

    Moll nga Horia,
    mish nga dhnt' e mia,
    desh nga Labrla,
    na e falt zoti'



    Kurbeti

    Mitrua, kur u martua
    ndnji nj muaj me grua!
    Erdhi dita pr t ndare
    dhe u ndan duke qar!
    Gruaja qnkej me barr
    dhe kur polli, bri djal.
    Po Mitrua ku ish vall?
    Motmot q qe larguar,
    nj kart s'i kish drguar!
    Ku t'i shkruaj mm' e mjer
    pr djaln q kish ler?
    Tri vjet, katr, dhjet shkuan!
    Mitrua harroi gruan!
    E varfra se 'psoi,
    t rit vetm e shkoi.
    'e deshi t till burr,
    q s'e pati pran kurr!
    Gjith' bota ven' e vin,
    Mitrua harroi shtpin,
    nuk e di q ka dhe djal!
    Rron a ka vdekur vall?
    Kto thosh grua e mjer,
    po burrit i mbajti nder.
    E zeza grua se 'hoqi!
    Humbi shpresn tek i shoqi:

    kur pa ngrn' e kur pa pir,
    punoi e rriti t bir.
    Kurbeti, shok, kurbeti,
    kush vate e nuk mbeti?
    Mitrua zuri Misir,
    po puna s'i vinte mir.
    Qysh t vej puna mbar
    pr t zezt shqiptar?
    Shkretojn mmdhen,
    tek perndon dielli ven!
    Ku vini, more t mjer,
    se sot s'sht' si njher,
    qysh vini n vend t huaj,
    kur s'dini as gjuhn tuaj?
    Lum kush rron n vend t tij
    me qe, me dhn e me dhi.
    Mos u ndani nga shtpia,
    t mos mpshoj1) perndia,
    se perndia, kur mpshon,
    gjynaqart i mundon.
    Puna nuk ka t shar,
    po punoi vet n'ar,
    zini apn e hosten
    dhe parmndn q an dhen.
    Nga fmia mos u ndani,
    po punoni q t hani;

    Grurt q bni vet,
    u harrin pr kt jet.
    Me zakonet q kini,
    kurben duhet ta lini,
    t nderim jini, t zot,
    po nderi sot s'ka te shkuar,
    e drejta n kt bot
    sht fare shtrmbruar...

    N kurbet ven t tjer,
    ata q s'duan nder,
    se zakonet u ndrruan;
    burri q fiton, shet gruan,
    burrat rrojn nga gra!...
    Po pr Mitro shqipctare
    kto zakone t ra
    nuk i dukeshin mbar.
    Ndaj hoqi e voi shum,
    kur pa buk' e kur pa gjum,
    rrahu Misir t tr,
    nuk la pun pa br,
    gjith jetn nen' urdhr,
    qeseja si kok hudhr,
    E shoqja e kish qar,
    njzet vjet q s'e kish par!
    Dhe n mos e paft kurr,
    djali u rrit, u b burr,
    mmn do ta mbaj mir
    me t ngrn' e me t pir.
    Pas njzet vjet, nga kursimi,
    Mitros iu shtua fitimi,
    solli ndr mnd Shqiprin
    gruan e tij dhe shtpin;
    pshertiti zmr' e tij
    dhe qau si ilimi;
    Dhe te nesrmet, ndaj t gdhir,
    Mitrua e la Misir.
    Ta kish ditur, kur ish ndar
    q la gruan me barr,
    mbase kish ikur m par.
    Shtat dit' e shtat net
    bri Mitrua n det;
    mbaroi udhn e gjat
    dhe vate n fshat me nat.
    Ne shtpi u afrua,
    Ndnji pak e u mendua,
    dhe me vete t tij thosh:
    N gjea shtpin bosh?
    N mos e gjea t gjall
    Gruan! Me kto fjal
    Shikon shtpin me drit
    edhe vate n fngjit1)
    t shoj kush sht brnda,
    t'i prgjoj ja ka nda.
    Djali kuvndon me mm;

    Pse qan, i thosh, kur ke mua?
    'kan shkuar t'i lm
    dhe duajm si t dua.
    T dua, thosh mm' e mjer,
    me shpres tnde kam rruar,
    nga ti harrova qeder,
    dhe gjith'ato q kam vuar,
    dhe sot rroj me shpres tnde"

    Kur gjegji kto kuvnde,
    Mitrua ngriu n fngjit.
    Fatziu, 'vuri nr mnde!
    Vuri syn' e pa n drit,
    pa nj trim t ri me gruan!
    Mndja ju turbullua!
    Mitrua kujton Misir,
    sheh vethen me brir!?...
    0 Mitro, mendoju mir,
    mma prkdhel t bir,
    nuk t ka turpruar,
    se me nder t madh ka rruar!
    'mendohesh, more fatzi!
    Hyr brnda n shtpi
    dhe merr djaln n gji.
    0bobo! syt 'm pan!
    Tha Mitrua si i marr.
    Pash gruan me jaran,
    po tani do t'ju bj varr!
    Do t'u bie me kobure,
    t'i lshoj n shesh shondure.1)
    Mua t m vn brir!
    Tha, dhe goditi te bire!
    Meme e zeze ulriti,
    pushtoi djaln dhe briti,
    po Mitrua nuk priti,
    pushka krisi dhe nj her,
    ra prmbys dhe mm' e mjer!2)

    ----
    1) pa shpirt, pa jet
    2) sht ndr baladat m prokse, jo vetm t ajupit, por t gjith letrsis son
    t tradits. Motivi i fatkeqsive q sillte kurbeti n jetn shqiptare endej n krijimtarin popullore, sidomos t krahins s Zagoris. Poeti, mbi bazn e ktij motivi, krijon nj poem t bukur, me tone t theksuara dramatike. Toni rrfimtar i saj krijon nj prfytyrim t gjall pr heronjt dhe mentalitetin e kohs. Fundi tragjik i personazheve vjen si nj pik kulmore me nj ngjyrim emocional drithrues.Poeti e prjeton thell tragjedin q do t ndodh,prandaj n nj ast t mpreht ndrhyn, krkon t'i hap syt personazhit t tronditur, por sht i pafuqishm t parandaloj veprimin fatal. Mitroja do t shkoj drejt ktij veprimi, sepse nuk mund t prfytyrohet kjo figur jasht gjith mentalitetit t kohs dhe tragjedis q sillte pr njeriun largimi jasht atdheut. Prandaj fryma realiste vjen n kt poem m e fuqishme se n gjith krijimet e tjera poetike t ajupit.




    Vaje

    Vaje

    Q ditn q vdiqe, q kur s't kam par,
    lotet q kam derdhur s'm jan dhe thar!
    Shum vjet u bn, sot u mbushn dhjet,
    q kur m ke ln dhe s't shoh n jet!
    N 'kopshte me lule ke qndruar vall?
    S't vjen keq pr mua? S'te vjen mall pr djal?
    0 ngjll i bukur, mos mno n bot,
    kthehu t t shom, t na mbeten lot.
    S'rrojm dot pa tyn, ti si rron pa neve?
    Motemot q rrojtm bashk, s'm urreve.
    Atje. tek rri jan qipariz' e varre. ..
    Kthehu t t shom, mos na le pr fare!
    Mos na le t gjor, me zemr t ngrir,
    kthehu t gzohesh kur t sho tt bir;
    E ke len foshnje, tani u b burr,
    s'arrite ta rritje, s't ka par kurr!
    Pr ty shum her o do t m thot.
    po s'mund t'i prgjigjem, se m mbytin lot:
    Kthej kokn mnjan dhe vshtroj prpjet,
    duke pshertitur te zot' i vrtet.
    0 zot i vrtet, s't'erdhi keq pr djal,
    kur i more mmn dhe m le t gjall?
    T m keshe marr, do t qe m mir
    dhe t rronte mma, t rriste t bir.
    Me se rrojn foshnjat? 'i rrit ilimit?
    Dashuria e mms dhe prkdhelit.
    0 zot, t jam fal, mos m le t mjer,
    drgom' Evgjenin ta shoh dhe nj her!
    Pse s'kuvndon mir, more punbardh,
    cili vdiq njher dhe prap ka ardh?
    Gjith' humbasn gruan, mmn e baban,
    po ata q mbetn si ti nuk qan:
    t vdekurin lott s'e bien n jet,
    po lutu dhe falu t rri djaln vet.
    Doje drit, o qiell, more dritn time
    dhe m mbushe jetn plot me hidhrime!
    Tani rroj pa shpres, ndaj s'dua t rroj,
    se dhe perendine tani s'e besoj!

    I I

    Diten c vitit t par
    U be qiameti i math:
    nga dbora q ka rar
    faqez e dheut u zbarth.
    Cingrim' errsir,
    jasht veriu pllet,
    bie bor' e breshrir
    dheu duket, si. det!
    sht nat, nat' e zis,
    Vettit edhe gjmon,
    nj ngjll i perndis
    dergjet smur' e rnkon!

    Ka tri dit' q po mundohet
    dhe me vdekjpn qrton,
    po vdekja s'do t mrgonet
    se shpirtin e saj krkon!
    Perndi, lm t gjall,
    po lutet mm' e mjer,
    t mund t rrit kt djal,
    s'ka nj jav q ka ler.
    Kush do ta marr ta rris?
    Jetim qysh do t rroj?
    Kush do t'i jap t pij,
    si un kush do ta doj?
    Kush do ta doj Stefan?
    M ndje, o zot i vrtet.
    se Stefani ka baban
    dhe do ta rritij vet.



    Zolejka

    Nga gjith vndet, Misiri,
    ka qen' e sht m'i miri:
    gjithmon jeshil bari;
    s'ka t sosur behari. ..
    Pem' e lule gjith moti,
    e ka bekuar zoti.
    Piramidhet me diell,
    kan kokn n qiell.
    Buit Nili nat' e dit,
    bie uje t florit. ..
    vadit fushn t tre
    nuk ka vnd t mos zr,
    Ujiten dhe hurmadhjet
    dhe ven, ven prpjet.
    Veriu s'reshtet kurr,
    kur ze e lot me pelhur,
    mban Nilit punmbar
    ka qen Tani; m par,
    ka qn kryqyteti
    se ktu kish fron mbreti.
    Tani ka qen nj her
    qytet i madh e i gjcr;
    n mes t ktij qyteti
    ka qen pallat i mbretit,
    se n kt qytet rroi
    Apofi, kur mbretroi.
    Pran mbretit, nga veriu,
    rrinte zoti Petefriu,
    i nderuar n Misir,
    se mbreti e kish vezir.
    Mendjemadh e zemrmir
    kishte n dor Misir:
    Petefriu mbretronte
    se Apofi shum' e donte;
    Apofi me Petefrin
    bashk rrin, han' c pin. ..
    Petefriu u martua
    mori Xolejkn per grua.
    Moj Zolejke, nga ke dal
    q ke diellin n ball?
    Zolejk, kush t ka br
    q maniten t tr?
    T ka br zoti vet,
    nuk ke shoqe ne jet!
    Kush pa bukurin tnde
    dhe nuk lojti nga mnt?
    Kur do Zolejka t dal
    me karroc ja me kal,
    vetm a me Petefrin,
    ysmeqarkat pas i vin.
    Kur del Zolejka merr er
    dalin dhe shum t tjer,
    nuk rri njeri pa dal,
    kush ta shoj m n ball!
    Zolejka rri e mentuar
    dhc ve kokn n duar. ..
    ysmeqarkatc s'guxojnc
    te lozin e t kendojn.
    'ka Zolejka q s'gzon?
    zonj si ajo kush rron?
    Kush ka t tilla t mira?
    Kush ka gjra t pavdira?
    Kush ka burr m t mir?
    Burr' i saj urdhron Misir'. . .
    Dashuri moj dashuri!
    S'peshon ergjnt e flori'. . .
    Sa para bn madhria?
    Nuk blihet dashuria.
    Duro, Petefri, duro!
    Zolejka nuk t do'. . .
    Apofi, mbret' i Misirit
    i tha nj dit vezirit:
    pr gjah sivjet s'kemi vat,
    po t vemi kt nat,
    se ditn bn shum vap;
    n mngjes ktheheml prap,
    Mbreti kt fjal foli,
    Petefriu jasht doli
    ysmein e tij krkoi
    te Zolejka e drgoi
    t'i thote t mos e pres.
    N pezul t penxheres
    rrij Zolejka, si ngaher,
    kur pa Josifn m der.
    Nuk qe njzet vje djal.
    mustaqja s'i kish dhe dal,
    ish i bukur si up.
    dhe pr t pir n kup.
    Arapinka t kndonin,
    Zoiejknc pergzonin.

    Zonj, m drgoi zoti
    Petefriu fuqiploti,
    kt nat mos e pritni
    vetm t hani, t pini:
    pr gjah sonte do t ven
    q t dy bashk me mbren.
    Kto tha djali dhe priti,
    po Zolejka pshertiti,

    Pse mban kokn mnjan?
    Qasu t rrish ktu pran,
    dhe Petefriu me mbren
    ku t duan le t ven.
    Ti t rrish sonte me mua,
    Josif, die q t dua!
    T dua, t dua shum
    dhe gdhij natn pa gjum...
    Q ditn q t pash,
    zemrn time ta dhash.
    Dale t t puth nj her!
    Kt nat mos m ler
    vetm me ysmeqar,
    Josif, bhu djal' i mbar!...
    Eja t rrish ktu pran,
    kuvendojm pr baban,
    pr mmn q t ka br
    dhe pr njerzt' e tu t tr.
    Pse ke ln mmdhen?
    Kush t shiti, ku t gjen?
    Pse erdhe zure Misir?

    Jesh, foshnj, s'mba mnt mir. ..
    Po vllezrit q kam pasur
    si vlla s'm kan dashur,
    dhe m shitn pr t holla!. ..

    Faqja jote posi molla,
    goja jote si qershia,
    s't monet bukuria!...

    T dua, Josif, t dua'
    Sonte do t rrish me mua;
    do t ham' e do t pim,
    t dy vetm do t rrim!. ..
    Se sht jona kjo nat,
    zoti e bft t gjat!
    zoq e bilbil, kndoni,
    kur t gdhiet t na zgjoni...
    Mos ki turp, mos u bn djal.

    Zonj, zonj, t jam fal!
    Jam rob' i zotris suaj;
    kto fjal mos m'i thuaj!...
    Jetim i shkret, fatziu,
    m ka Mer Petefriu,
    si baba m sht sjell,
    m ka rritur si pjell,
    m ka mbajtur me shpres,
    s'guxoj t'i da! i pabes'...

    Nga burri im mos ki frik:
    mbaj me vete kt thik,
    prapa ders t fshihesh
    dhe kur t vij, t'i biesh!...
    Vraje Petefrin vet!
    Pastaj t m kesh pr jet. ..
    0 Josif, mos u largo!
    Josif, Zolejka t do'
    Rri me mua kt nat.. .
    Nuk jam si gjith grat:
    Gjith trimat m duan,
    mbreti pr mua le gruan,
    po si ty s'dua t tjer.
    lem t te puth nj her!
    Edhe e puthi sa deshi.
    Josifi u ngre nga sheshi
    i mjeri krkon t dal. . .
    Zolejka ju ngjit si ngjal,
    U zmrua sa qau'
    Dhe zu Josifn nga krau!
    Ky e shtyti me t fort
    dhe dolli jashte m port.
    Zolejka mbet turpruar
    me sakon e tij n duar:
    (Josifi, q ta lshoj,
    Qiti sakon t shptoj.)
    Dita s'qe dhe gdhir mir,
    Zolejka si egrsir
    nga inati. q kish marr
    priti burrn duke qar!
    'ke q qan, o shpirt, i thot
    dhe vate t'i fshij lot,
    po Zolejka qa m shum.
    Ku m le vetem, o lum?
    Ike m le me t tjer. ..
    Josifi m prishi nder?
    Erdhi natn t m zr
    Dhe ra me mua t flr!
    Do t m kish turpruar
    sikur t mos jeshe zgjuar!
    T mos keshe kt thik. . .
    kur e pa, i erdhi frik
    dhe hapi dern e shkoi
    po sakon ktu harroi!
    Kur dgjoi Petefriu
    gjith kto fjal, .ngriu;
    kur pa dhe sakon e tia,
    i erdhi rrotull shtpia:
    Zolejkn t turproj
    Josifi?. .. Tani t shoj. ..
    Dhe urdhroi ta zn,
    brnda n bodrum ta ven!

  15. #15
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Drama & Komedi

  16. #16
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Fragment nga drama "Burri i Dheut"

    Murati*)


    Ndgjo mir se 't themi,
    T duam gjith 'jemi
    sulltana, nj shqiptark,
    t mban pr drek' e pr dark,
    dhe un, ti e di vet,
    t nderoj me t vrtet,
    t mirat q t kam br
    i di, zonj, bot' e tr.
    T dua si time bij,
    prandaj rende mos te vije,
    Tani nder' i Shqiperise
    dhe madhri e Turqis
    nj pun nga ti krkojn
    dhe mir e nd paq' t rrojn.
    Duhet, ti dhe Selimi,
    q'u rrfye kaq trimi,
    me luftra q ka br
    q'e lvdon nj bot' e tr,
    duhet, them t bashkoni
    dhe q sonte, t martoni.
    T kam dashur si nj pjell,
    shum ligsht m je sjell,
    po shum do t t dua,
    zonj, po t ndgjosh mua,
    ndryshe do t qash me lot,
    se me mua s'e nxjerr dot.

    Mamica
    0 sulltan, mos me trmb mua,
    se nuk jam si do grua,
    ti e di mir se 'jesh
    dhe 'jam; bij mbretresh.
    Jam bij' e Kastriotit,
    c atij trimi q vare,
    mos harro, jam shqiptare!
    Po 'mund t bj e mjera,
    kur s'mund t dal dot nga dera,
    kur jam mbyllur nd pallas
    si nj zog nd nj kafaz!
    Po ndgjo, sulltan Murati:
    Kastrioti 'faj t pati,
    q vrave me t pabes
    katr djemt' e vet pes?
    Ay t dha miqsin,
    ashtu si krkove tin
    dhe djemt peng t'i drgoi
    fatziu, se t besoi.
    Me 'ke br ti pr mua,
    qahesh se nuk t dua
    dhe uditesh, egrsir,
    se nuk t sillem mir?
    Qahesh sikur s'e di shkakn,
    gjaku, sulltan, krkon gjakn!
    Kur s'ka princr shqiptar
    pr mua mbeti kjo barr;
    zot, n'sht' e rnd pr mua,
    me pahir t vdes, 'e dua,
    'e dua, zot, jetn time,
    kur jam e shkret, jetime?
    Zot, 'e dua kt jet,
    kur s'mund t marr gjakn vet?
    Kur shoh vend tek kam ler
    t zotuar nga t tjer!
    Kur shoh armikn' e shtpis,
    q'sht mbret' i Shqipris!
    Kur shoh at q ka vrar
    tim at' me fis e me far;
    kur e shoh nd kt jet
    t knaqur e t qet!
    Kur e ndgjoj t m thot,
    q s'ka tjetr mbret nd bote
    Gzohem, sulltan Murati,
    se shoh q t zu inati
    pr nj grua shqiptare,
    q nuk t peshon fare,
    edhe t shtyn, duke share,
    ta vra nj dit m par,
    se do t vdes m nair,
    se t shoh nj egrsir.
    M le, duket t gjall
    q t m martosh me djal,
    edhe, pr nder t krushqis,
    m fal fron' e Shqipris!
    S'sht jotja Shqipria,
    Jo! E gje nga perndia!
    Dhe fron' e saj nuk e dua
    me gjak nga duart' e tua!
    Ay q do t m marr,
    t laj gjakn m par...
    Sa pr Selimn, t qoft!
    sht djali yt, t rroft!
    Murat, t bir tnd kurr
    Mamica s'e do pr burr,
    se s'do t t bj vjehrr,
    se nuk t bn dot nder;
    bij mbreti shqiptare,
    Mamica s't peshon fare.

    Murati
    Me kto fjal q thua,
    sikur t mos jeshe grua
    do t m zinte inati,
    do t shoje 'bn Murati,
    me gjith 'fole pr mua,
    un prsri te dua.
    M vjen keq se gjith 'bra
    pr ty, van dm t tra:
    m vjen keq se, po t doje
    tani ndryshe do t rroje;
    do t keshe kuptuar,
    sa mir t kam qndruar,
    t dua si time bij,
    Mamica, keq t t vij,
    pr veten tnde m par,
    ti kuvndon si e marr,
    t lash thuaj t gjall,
    t t marr nuse pr djal,
    q t m shtohet fuqia
    nd vend tnd; po Shqipria,
    Shqipria jote trime
    sht sot nd dor time,
    atje pr ty s'ka nevoj
    Selimi t mbretroj.
    Sot shqiptart m duan,
    sa dhe besn e ndrruan:
    mysliman q t tr
    sot pak jan t krishter;
    Shqiptart mysliman
    mbret' e pejgamer m kan
    dhe prgjrohen pr mua.
    Me kto fjal q thua
    ti nuk' i di, shqiptart
    nuk jan si t part,
    q vriteshin pr lirin;
    sot jan ndn Turqin,
    kan zakone t tjera,
    duan nishane, rytbera,*l) titull, pozit)
    vetm nj trimri kan
    t vriten pr sulltan,
    vetm nj shprblim krkojn;
    t'i mburrin e t'i lvdojn,
    dhe s'kan tjatr dshir
    jan shum zemrmir,
    dhe punojn pr t tjer...
    Nuk jan si nj her;
    liri s'din 'do me thn,
    kto ndjenja i przn,
    se s'e duan Shqiprin,
    po luftojn pr Turqin,
    jan kaq trima, burra,
    sa s'u bn para lkura
    dhe vriten me njri-jetr
    sot, pr nj gun t vjetr.
    Shqipria u ndrrua,
    nga faq' e dheut u shua,
    sot viset e Shqipris
    jan nj cop' e Turqis.
    Ata njerz q m nderojn,
    ktu si duan punojn,
    vrasn, presn, han' e pin,
    se kan ndihm Turqin.
    Ndonj prej ta, kur ngre kok,
    me pak a me shum shok
    sot s'mnojm ta qrojm
    me t fala q'u drgoj...
    Ktu mbretroj pa frik,
    se jan burra besnik,
    prandaj trimat q kam pran
    gjith shqiptar jan,
    s'duan tjatr mbret, ve mua,
    pastaj zotrote je grua,
    nuk them, se s'je nga sua,
    po yt' at sot u harrua.

    Mamica
    Mendjen time ta rrefeva
    qenke m'i lik se pandeva,
    nuk paske gjak nd faqe,
    kur pandeh se m knaqe
    me kto fjal q fole.
    Me kaq prova q solle
    pr trimat shqiptar,
    duke nuk i ke dhe par,
    i gjete gafil,1) i qeshe
    prandaj punove si deshe;
    po Shqipria s'u shua
    dhe dita u afrua,
    q do t ndizet si zjarr,
    t sho 'punon shqiptari,
    t ligat q ke br
    nd turq edhe n t krishter
    edhe gjakn' e Kastriotit,
    nj dit do ta paguash.
    Friko, mburru sa t duash.
    prishe, digje Shqiprin,
    me shum ia shton fuqin,
    m tepr ia shton inatn
    pr Turqin, pr Muratn,
    sado t bsh t kqia
    s'humbet kurr Shqipria;
    pr lirin, shqiptart,
    si t sotmit2) dhe t part,
    kan vdekur, do t vdesn.
    Mburre, q'u ndrrove besn
    dhe pandeh se i ke ndar?
    Ti nuk i njeh shqiptar:
    myslyman e t krishter
    jan vllezr t tr,
    kan nj gjak dhe nj shpres,
    nuk kan tjetr bes,
    dshir kan lirin
    dhe bes shqiptarin.
    Leri t sharat mnjan,
    se hie nuk t kan,
    Murat, leri qesndit,
    se do t vij nj dit,
    dit' e bardh, dit' e mbar,
    q do t bjn varr
    nuk t vjen turp nj ik?
    Si s'm binde dot me frik,
    zure me ca dhelprira,
    dhe me ca fjal t mira
    t m qe') e t m thuash,
    t punoj si q t duash.
    Guxon m flet pr tim at,
    q vrave vet me dor,
    dhe pr njerzt' e mi t tjer,
    q drgove dhe u ther!
    Shihni, shihni gjaktor
    q flet pr kta shnjtor!
    Guxon t m kshilloj,
    ju thaft gjuha n goj!...

    Murati
    Ti qnke vrtet e marr,
    nuk lodhesh duke shar?
    Si guxon e flet pr mua?
    Nuk e di se, po t dua,
    t pres kokn?

    Mamica
    E di mir,
    se ti je nj egrsir,
    egrsir si ariu,
    me fytyr si njeriu.
    Nuk t shoh dot prpara,
    prandaj dua me t shara,
    Murat, t t oj inatn,
    t m vra si dhe tim at:
    therm me duar t tua,
    pse trmbesh sot nga nj grua?
    Ti do t m lesh nd jet,
    se ke nj qllim t fsheht
    do t m'apsh Selimn burr,
    se do t t bhesh ur,
    t bhem ur t shkosh,
    nd vend tim t mbretrosh.
    Jo, Murat, jo! Shqipria
    s'sht' jotja. Perndia
    e mrgoft nga ky tmerr.

    Murati
    N'sht' jotja, pse s'e merr,
    kur mund ta mar pa lftuar,
    kur ta 'fal me t dy duar,
    ec zre, pa urat,
    fron q t la yt at.
    Po t kesh Selimn burr,
    Kt fron s'e humbet kurr,
    do ta trashgosh prjet,
    se sht trim i vrtet.
    Mir, mua mos m duaj,
    se jam i lik, si m thuaj,
    se t verbon zemrimi,
    po 't ka br Selimi?
    Pse rrfenesh zmrgurt
    sot pr nj trim kaq t'urt?
    Ka trim nd kt bot
    m t mir' e m t zot?
    Ti nga se nuk e do vall?

    Mamica
    S'e dua. se e ke djal')
    mos ma trego, e di vet
    q'sht trim me t vrtet;
    vendet q ka sot ndr duar,
    ay trim i ka zotuar;
    tr bota e lvdojn
    me gisht t tr' e tregojn,
    Selimi shum' u ndgjua.
    Do t qe burr pr mua,
    t mos e keshe ti djal,
    kt trim kaq t rrall.
    Murat, preje kt shprese,
    hiq dor nga kjo martes,
    se Selimi zmrmir
    s'ka sot t till dshir,
    dhe di q s'mund ta marre burre,
    kjo krushqi s'bhet dot kurr,
    Mamica, t thon, mori
    t bir' e nj gjaktori?
    Sot' bij' e Kastriotit,
    o sulltan, s'trmbet t vdes,
    po s'e do kt martes,
    therm, vram, e ke n dor,
    po me nj turk s'v kuror.
    Dua burr shqiptar,
    burr tjetr nuk marr,
    burri q do t m marr,
    esht mbret per shqiptar,
    dhe kta, sido q thuaj,
    nuk duan mbret t huaj,
    Murrat, kete dije mire:
    Ose me ler sot te lire
    dhe m'ep prap 'm ke marr,
    mbretri ndr shqiptar,
    a, n mos ke kto mnde,
    therm sot me dor tnde.
    Shqipria s'pret nga mua,
    s'ka nevoj pr nj grua.
    Sot lajme t mira mora:
    t ka shptuar nga dora
    Sknderbeu Kastrioti.
    im vlla, me falt zoti.
    N'sht e vrtet kjo fjale,
    n kam sot vlla t gjall,
    sht mbret' i Shqipris,
    dridhu, sulltan' i Turqis,
    dhe futu vt mb vr,
    se shum faje ke br.

    Murati
    Ah' Beson kt prrall
    q ke nj vlla t gjall?
    Yt vlla, moj koktrash,
    ka vdekur, po ti shndoshe,
    ka njzet vjet q'u varros,
    tani u tret e u sos.

    Mamica
    Mjaft, se nga fjalt e tua
    zemra m'u coptua.
    E di, kto jan fjal,
    e di, kjo sht prrall,
    Murat, un te di mir,
    Sknderbeut ia ke pir
    gjakn, qkur ishte djal,
    po ay trim q ka dal

    Murati
    sot si bir' i Kastriotit,
    duket do t ket ngjar
    dhe gjakn do t'ia marr.
    Sot vet kam pr t dal,
    t vrtetoj kt fjal,
    ta gjej kudo q t jet,
    ta njoh pr vlla t vet;
    shqiptart do besojn,
    do t ngrihen, t lftojn.
    Sot duhet t pandejn
    q shikojn Sknderbejn
    dhe kshtu, ne kt mnyr,
    o sulltan me dy fytyr,
    q nuk fryhesh me gjak,
    mbase t'i vim pr hak...

    Murati
    Bushtr, me kt kuvend
    tani do t t v mend.
    T ka marr koka er,
    do t bsh dhe shok t tjer,
    dhe me ca fjal t rrme,
    t m punoni llagme?1)
    Me t sharat q ndgjova,
    dos, shum t durova,
    tani t'u mbarua fati
    se teproi inati;
    nesr nisu ja pr ,varr,
    ja pr martes!

    Mamica
    Barbar,
    Mamica s'trmbet t vdes,
    po s'do t till martes!

    Murati
    Nesr shom.

    Mamica

    'do t sho?

    Murati

    Burr' a varr do t krkosh.


    ----
    *) Fragmenti sht marr nga drama n vargje Burri i dheut. Drama u mbarua n vitin 1907. Miku i ajupit, Sofokli api e botoi n Kajro t Egjiptit (1937) veprn e ln dorshkrim. ajupi shkruante se kt dram ia kushtoi atdheut dhe njkohsisht porosiste t birin,
    Stefanin, q t nderonte prher kujtimin e heroit t madh, Sknderbeut:

    Me kt vepr q shkrova,
    pr atdhen them punova,
    dhe pr djaln tim Stefan,
    q t kujtoj babane
    t nderoj Sknderben
    q ka nderuar atdhene!

    Subjekti i saj ka t bj me ngjarje q zhvillohen n pallatin e sulltan Muratit. Problemi themelor sht njohja e Sknderbeut t vrtet, zhdukja e t cilit sht ndrthurur n nj intrig disi t ngatrruar. Dihet historia e zhdukjes s djemve t Gjon Kastriotit, por n 'rrethana shptoi Gjergji?
    Rreth ktij shqetesimi ajupi thurri nje subjekt, i cili, si thote vet n parathnie, nuk i prgjigjet me besnikri fakteve historike. Sipas ktij subjekti, Sknderbeu shptoi n saj t prpjekjeve t Fatimes, nj grua shqiptare, e cila ka pranuar t martohet me sulltanin pikrisht pr t kryer kt mision t rndsishm. N fshehtsi t madhe, ajo ka kmbyer djalin e sulltanit, Selimin, me Sknderbeun, q u rrit sikur t ishte i biri i sulltanit. N nj ast t caktuar, kjo e fsheht del n shesh dhe fillon hakmarrja e shqiptarve kundr sulltan Muratit dhe vllait t tij. N kt fragment do t ndiqni
    dialogun e ashpr e t ten-sionuar midis sulltan Muratit dhe Mamics, motrs s Sk-nderbeut. Pr t arritur synimet e tij, Murati do ta martoj Selimin (t cilin e pandeh si birin e vet) me Mamicn. Ky dialog prbn rastet m t arrirat drams, ku, n mnyr t vecant, spikat portreti i Mamics, vajzs me cilsi t larta morale.




  17. #17
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Fragmente nga komedia "Pas Vdekjes"
    I

    Zeneli, Adham-Uti

    (Hyjne bashke ndode te klubit, ku gjenden do karreklla, nje tryeze ne mes,
    ngarkuar me gazeta, me doredoreshkrime. Me te djathte, nj dollap;
    me te mengjer, nje telefon ne mur.)

    Adham-Uti:
    (Me zemerim.): Cude! Smund te marr vesh! Yt zot, kryetar i klubit, me dha fjale
    te piqemi ketu me 8 pasdreke, dhe ti me thua qe ska dhe ardhe! I the, bre, se kush
    jam une? A i tregove qe jam une, doktor Adham-Uti, qe po rri e pres?...

    Zeneli:
    (Duke qeshur nen buze.):
    Doktor efendi, nuk i thashe gjesendi beut, se seshte ketu sot!

    Adham-Uti:
    Dreqi te marrte!...

    Zeneli:
    Qysh! Mos e thuaj prape kete fjale se...

    Adham-Uti: Ma paske gjuhne si bilbil!

    Zeneli:
    (Me vete.):
    Qenka i cmendur!


    Adham-Uti-Zeneli-Vurkua
    Vurkua:
    (Duke hyre me rrembim):
    Zenel, a erdhi Skendo beu?

    Zeneli:
    Jo, zoti Vurko, po sbesoj t menoj. Prit pakez,ne mos ke pune.

    Vurkua:
    (Duke ndenjur.): Do ta pres te vije.

    Adham-Uti :
    (Madheshtor.):
    Do te rri dhe pakez, sido qe kam pune shume!

    Vurkua:
    (Ne vesh te Zenelit.):
    Kush eshte ky?

    Zeneli:
    (Duke folur fort.):
    Si! Se njojtke, a? Zotenia eshte doktor
    A-dha-mu-ti nga Frasheri, nga katund i Naim beut dhe...

    Adham-Uti:
    (I pret fjalen.):
    Naimi ishte nga katundi im! Msou te flac!...

    Zeneli:
    (Duke qeshur nn buze.):
    Me ndje, zoteni, po...(Duke ulur kryet) me ndje, doktor Adham-Uti!

    Vurkua:
    (Duke qeshur.):
    Lot a qesh, o Zenel? Cfar emr ky, me qafsh?

    Adham-Uti:
    (I vrenjtur.):
    Duket ste pelqen!

    Vurkua:
    (Me qetesi.):
    Jo, zoteni, fort i bukur, per bese!
    Adham-ati yt i pari dhe Uti emer i dyt i Udhisit, si thote Omeri...

    Zeneli:
    (I habitur.):
    Ja se cdomethene te jesh i ditur!Un i gjori ket emer e pandeje shqip...
    Dhe duke ditur se doktori esht i krishtene, po mendoneshe se cdite
    luset shent Adham-Uti qe te veje ta uroje dhe ti thoshe: per shume
    mot gezuar!

    Adham-Uti:
    (E rende.):
    Sido qe duket ky emr, (keqyr Vurkon) un e kam nderuar!

    Zeneli:
    (Veshtron Vurkon):
    Vrtet, vrtet! Zotenia esht sheronjes i ndegjuar

    Adham-Uti:
    Dhe shkronjetor, vjershetor!

    Vurkua:
    (Duke unjur):
    Tu ngjate jeta, doktor Adham- -Uti! Besa gezonem qe njojta sot zoterine
    tende! Nder i math, per zone! Une jam Vurkua, korres- pondenti i gazetes
    Rrufeja.

    Adham-Uti:
    A! Qenkej gazetar!

    Vurkua:
    Ndaj te lutem te me thuash cmendonen njerzt e medhenj per Shqiperine
    q te shkruajme ne gazeten tone.

    Adham-Uti:
    Domethene, ti kerkon sot nga une interview?

    Vurkua:
    Po, Zoteni, qe ta botoj te "Rrufeja".

    Adham-Uti:
    Mos thuaj Rrufeja po thuaj "Rrufea"! Rrufe, rrufea; liri, liria dhe jo lirija!
    Do ti them dhe Skendo beut! Kjo gjuhe qe perdorni ju sot seshte shqip!
    Pun e gjuhes ka rene ne duart te liga dhe kurre ska per te vatur mbare!...
    Abe tari qe perdorni ju sot seshte per te qene!...

    Vurkua:
    (I mbire.):
    Qysh! Po e ka vendosur Kongres i Manastirit...

    Adham-Uti:
    (Me rrembim.):
    Kongres i Manastirit. ceshte Kongres i Anastirit? Kush vate? A vajta une?

    Vurkua:
    (Duke qeshur.):
    Pse svajte, or zot?

    Adham-Uti:
    A! a! Perpara me thoshe: doktor efendi, tani qenkam vetem zot, se fola te verteten!
    Thash ato qe jane! Dhe guxon te me kerkosh interview! Jo, jo, skam zakon une,
    te jap "interview", jo, per gazetat tuaja.

    Vurkua:
    Spandeje kurre..., ste dije per armik te gazetave!

    Adham-Uti:
    Ja ku e- msove tani dhe thuaje ne gjithe bote me ane te Rrufese, ne ka njerz te
    kendojne te tille flete!... Keto jane fjalet e fundit!

    Vurkua:
    Jane mjaft pir tu cuditur! aOl-Uti (Me zemerim.): Pse per te quditur?

    Adham-Uti:
    (Me zemerim)Pse per te cuditur? Fundi, fundi, s'me dersin veshi per bote mua!
    Dreq o pune! Ndgjo. Cfitim do te kem une kur te shkruash ti per mua:
    Doktor Adham-Uti, sheronjes i ckelqyer, qe ka botuar kaqe vepra te bukura
    ka gjetur nje bar te ri per ethet, nje tjeter me te quditshem, me te nevojshim
    per grate shterpa, ka sot gati per te botuar nje abetar fort te mbaruar per
    shqipen me letra te ra, dhe per abetar eshte munduar dhjete vjet plot edhe
    tre muaj? Gazetat mua sme ryjne ne pune! Levdata nuke dua nga kerkush!
    Po te kerkoje te tilla gjepura, mor zot, do te marre sot me te mire do te te
    rrefeje se per cpune kam ardhe ! Skendo beu... ti tregoj vetem ket abetar
    te msoj a mund te jet i pelqyer te xhonturqit a u vjen mbare qe te perhapet
    dhe te perdoret nde shkolla te Shqiperise; a duan te ma blejne a mund te
    shpres nga qeveria ne Stamboll pune te mire per kete sherbim te madh!
    Skendo beu me tha ta sjell sot nde klub abetar keqyrin bashke me zonjezen
    Lulushe, qesht mesonjese per cupa, dhe po te jete kjo per mbare, do ta vere
    perpara nde shke qupave; dhe mu dorezua per xhonturqit, te kenaqen teper
    dhe dic do te bejne per mua: mund te me dergojne deputet ne Stamboll!...

    Vurkua:
    Po ky abetar pse do te viret vetem nde shkolla te cupave?

    Zeneli:
    Vertet! Pse?

    Adham-Uti
    (Fodulll):
    Po se kuptoni, a?

    Vrkua:
    Per syt e ballit, jo!

    Zeneli:
    (Me gaz.):
    Un e gjeta! Se cupat jane femra, u pjell mendja!...

    Adham-Uti:
    Cdel nga kjo gje?

    Zeneli:
    Qysh? Jane me te zgjuara se nga djemte dhe do te nxene me mire abetarin...
    Skam arsye!Seshte e vertet?

    Vurkua:
    Si dy e dy bejne katre.

    Adham-Uti
    (I rende.): U kripsha trute... Shkaku i vertete eshte ky: cupat behen gra...
    dhe burrat bejne si thone grate... Per kete send kam shkruar nje liber te
    gjer e te gjate.

    Vurkua:
    Ahere, zoteni, pun e abetarit eshte ne dore te zonjezes Lulushe?

    Adham-Uti:
    Edhe ne dore te Skendo beut, se ky e ka fort mire me xhonturqit, i ka miq
    me te vertete.

    Vurkua
    (I habitur.): I ka miq!

    Adham-Uti:
    Prandaj, si te thashe, as pyes fare per njerz te .tjere dhe per lepushkat tuaja!...

    Vurkua
    As per Bashkimin e Kombit, as per Diellin?

    Adham-Uti
    Jo!

    Vurkua:
    As per Rrufene, as per Shkopin?

    Adham-Uti:
    Aspak!... Mor zot, pse ben dem fjalet? Skerren dot fjale nga une... spres
    nder nga njeri kurre... levdata sdua! Sido qe te thone, sheronjes si une jane
    te rralle: sheroj sy, veshe, hunde, kembe! Cdo lengate druhet nga une!...
    Do te thuash qe s'kam shume mushterinj!
    Kurre mos arcin! Leri te vuajne! Kush u ka faj?

    Vurkua:
    Po abetarin pse kerkon ta shec te xhonturqit? Pse sia fal Shqiperise?

    Adham-Uti:
    Ah, ta fal!... Te vras mendjen une! Te punoj dhjete vjet dit e nate...
    dhe pastaj ta fal... dhe kujt? Shqipetareve!... Dhe te mos ma dine!...
    Sa vjet qe punojne shqipetaret per gjuhen ahqipe dhe sgjejne dot nje
    abetar per te qene!... Une vetem e gjeta dhe tek e kam nde xhep! Zonjeza
    Lulushe, ne ka dy **** mend, do te cuditet kur ta kendoje! Do te lere mende!...

    Vurkua:
    Skam dyshim! Do te vije dhe ajo sot ketu?

    Adham-Uti:
    Posi, po! Skendo beu rae dha fjalen.

    Vurkua:
    A e nje zonjezen Lulushe?

    Adham-Uti:
    Po si se njo! Tervit kish temen me pak ethe. Per kete lengate kam gjetur,
    si te thashe, nje bar te cuditshem: kush esh' per te sheruar sheronet, ne mos po
    vdes ne gjume pa kupetuar, pa u munduar aspak, Keshtu, pra, kur e piu e em
    e Lulushes...

    Vurkua dhe Zeneli
    (Bashke.):
    U sherua!

    Adham-Uti:
    Vdiq, vdiq ne gjume, si ckeshe thene!...

    Zeneli:
    Bar i mire; nje me nje!...

    Adham-Uti
    (Te Vurkua.):
    Keto jane, zoteni, veprat e mia! Levdata sdua! Fjalet i merz era!... Pune, pune..
    Cdel nga gazetat? Kurrgj':... Prandaj mos u mundo kot, mos'humb kohen: nuke
    kerren dot asnje fjale prej meje!

    Vurkua:
    (Duke qeshur pak.):
    Mjaft jane keto qe fole, zoteni. Tani, tu ngjate jeta!
    Lamtumire, doktor efendi!..('Del jashte me vrap.)

    Adham-Uti
    (Me inat.): Ah, i mallekuar! Me bere te flas shume! Pa dashur te dhashe
    interview! Po te mos me dalc perpara syve tjater here!

    III


    Adham-Uti, Zeneli

    Adham-Uti
    (Shikon oren.): Cudi! Ora 8 1/2 dhe Skendo beu sduket te vije!... Bre Zenel, po
    as zonjeza Lulushe serdhi?

    Zeneli:
    Jo, zot, jo! Spashe asnje grua te na vije sot ketu!

    Adham-Uti
    (Me zeinerim): C'domethene! Mos qeshin me mua... Dreq o pune! (Rri prane
    tryezes dhe merr e kqyr doreshkrimet qe gjenden mbi tryeze. Pas pak, ngrihet
    me vrap, i habitur, duke thene me rrembim.):
    Vdiq Haxhi Aliu! Dreq o pune. Mos me bejne syte!... Po jo! Paska
    vdekur pa prite e papandyer! Une e lashe mire! Pak i dobet, po jo per vdekje!
    I gjori Haxhi Ali! I mjeri Ali Haxhi! I gjori deputet, e keshe mik! Dhe kerkonte
    te me vinte ne buke te qeverise! Fatziu Haxhi Alil Haxhi! Paska vdekur!

    Zeneli:
    Jo, zot, jo! Ska vdekur! Po mbase heq shpirt!

    Adham-Uti:
    Ska dhe vdekur!... Po ahere, cthoni ketu? (Kendon doreshkrimin.):

    Me hidherim te math mesuam se deputet i ckelqyer Haxhi Aliu dha shpirtin...
    (Te Zeneli): Dreq o pune! Ju i vdisni n]erezit me te pahir!.

    Zeneli:
    Tu ngjate jeta, duet te dish se nje gazete me rendesi si Liria duhet te kete
    gati shkrime per cdo puni, per cdo gjeme qe mund te takoje nje dite, qe te mos
    ndodhet gafil. Per shembell: kete nate, ne mes te nates, mund te na vije nje
    tel-shkrim te na lajmeroje se Haxhi Aliu henngri buk e fiq e vdiq! Drejtor i Lirise
    ska kohe ahere te msoje se kur lindi i ndieri, nga kush lindi, ku lindi, cka bere
    dhe cnuke ka bere ne jete te vet. Per kete shkak, Skendo beu ben gati shkri-met...
    dhe keshtu Haxhi Aliu mund te vdese kur te doje, gazeta jone do te shkruaje per te
    gjer e gjate qate cast.

    Adham-Uti:
    (Keqyr doreshkrimin.): He, he! Pa dyshim, Haxhi Aliu do te kenaqej fort sikur te
    kendonte kete shkrim plot me levdata!... Pra, me thuaj, bre Zenel, sa dit jane qu
    shkrua ky artikull?

    Zeneli:
    Jane mjaft dit, zoteni, se drejtori i Lirise di cpunon kurdohere; per gjithe njerzt e
    ckelqyer kemi gati shkrime te vdekjese! Kemi per mbretret, se jet e ketyre varet
    shume here nga nje filxhan me kafe, nga nje thike, nga nje revol!... Kerai shkrime
    gati dhe per deputenjte, se me te shumet jane pleq... kemi per shkronjetore te ndegjuar, per njerz te medhenj, me nje fjale.

    Adham-Uti:
    Per njerz te medhenj?

    Zeneli:
    Po si, po! K per shembull, nje sheronjes i math mund qe te beje kembet bige si cdo
    njeri tjeter...

    Adham-Uti:
    Ashtu bir, ashtu vertet (Si mendohet do pak.). Nuke me thuaj, pag urate, me ke a sme ke
    per te math, mua Adham-Utin?

    Zeneli:
    Mi pyet ne je plak?

    Adham-Uti:
    Jo, bre bir! Te pyes a me ke mua pe raath?

    Zeneli:
    Ne je fort i gjate?

    Adham-Uti
    (Me betesi):
    Zo, bre Zenel! Dua te me th ne jam dhe une nje njeri i math, domethen jam
    i ndegjuar si sheronjes, si shkronjetor ment?...

    Zeneli:
    Ashtu thuaj, de!...

    Adham-Uti:
    Fole pa ndrim. Une, doktor Adham-Uti a ajam njeri i math?

    Zeneli
    (Me ndrim):. Ne je?...

    Adham-Uti:
    Njeri i math?

    Zeneli:
    Besa! Sdo pyetur: je i math?

    Adham-Uti
    (i kenaqur): Mos qesh me mua!...

    Zeneli:
    Jo, per koke te Skendos, ska dyshim qe je i raath!

    Adham-Uti:
    Nga m0 kuptove?

    Zeneli:
    Se nuke je i vogel.

    Adham-Uti:
    Tjeter shkak?

    Zeneli:
    Se ke mjeker dhe ske qime ne krye, je shinik, ma ke si kungull! Ndaj them se
    jesh a qeros,a i mencur.

    Adham-Uti
    (I kenaqur):
    Ditke dhe tc tilla?

    Zeneli:
    Mi ka mesuar gjyshja, ndjese paste!

    Adham-Uti:

    Ndjese paste! Paska qenur e mencur. Beut yt, Skendo beu, do te kete bere gati
    dhe per mua nje shkrirm te vdekjes. Fole, bre Zenel, me qafsh!

    Zeneli:
    Sdo pyetur! Ska dyshim; se vertet sje deputet po sje sot trim i ri, je burr i
    thyer... fjala mos na dalte e dalte e marrte dhene!...

    Adham-Uti:
    Mire, mire! Po, bre Zenel, a mund te te ve bese?

    Zeneli:
    Per cpune?

    Adham-Uti:
    A mund ti mbash fjale te fshehur?

    Zeneli:
    Sa per kete gje, mos ki frike: Jam si pishku... S'me kerren dot fjale as me dare.
    Shpyrti me del po fjala sdel nga goja ime! (Me vetehe). Nde kish e nde xhami...

    Adham-Uti:
    Fort mire! Me kenaqe... Na merr kete mexhite.

    Zeneli:
    Sido qe jam mysliman me vjen te bej kryq me dy duar...

    Adham-Uti:
    Pse?

    Zeneli:
    Thone qe je fort doreshtrenguar.

    Adham-Uti:
    Mos beso boten.

    Zeneli:
    Nje mexhite per mua?

    Adham-Uti:
    Kam dhe dy te tjera per ty, bre Zenel, sikur te me tregonje...

    Zeneli:
    Dreq o pune! E mora vesh, per zone! Do te shoh cka shkruar im zot dhe per ty...
    shkrimin q do te botoje Liria kur te na lesh shendene?

    Adham-Uti:
    Te lumte, a ma rrefen?,

    Zeneli:
    Dreq o pune! Pse jo! Po te lutem dhe une, ne vend te mexhiteve te me besh nje
    te mire tjeter qe ste koshton gjisend prej xhepit, se thone qe jot shoqe tep vetem
    pese grosh diten...

    Adham-Uti:
    ǒkerkon nga une, bre djale?

    Zeneli:
    Ketu, skerrej gjesendi, vetem sa jetoj si mos me keq.

    Adham-Uti:
    E?...

    Zeneli:
    Mendonem te vete ne Misir, nAleksandrie.

    Adham-Uti:
    E pastaj?

    Zeneli:
    Ty, zotni, ste behet fjala dy, ndaj te lutem te mapsh nje leter per kryetarin e
    Bashkimit te me vere ne pune.

    Adham-Uti:
    Po a e di emerin e kryetarit?

    Zeneli:
    Besa jo! Emri sme vjen nder ment, po me kane thene qeshte nje mustaqemath
    me nje trup atje lart dhe me dy sy...

    Adham-Uti:
    Do te thuash: nje cope mish me dy sy! Ha, ha, ha... doemos qe ka te holla?...

    Zeneli:
    Po, zoteni, ka do ara nga e shoqja; eshte nga ata burra qe rrojne nga grate!

    Adham-Uti:
    Seshte per te share per kete pune, mor i mallekuar, se dhe une vete... po cna
    duhen keto fjale? Thuaj pra, cpune do te kerkosh nga kryetari i Bashkimit?

    Zeneli:
    Faqja me nder te me vere tellall nde burse.

    Adham-Uti:
    Po a di ti te besh nje te tille pune?

    Zeneli:
    Po si po! Te kam nje ze si shpelle...

    Adham-Uti:
    Ze te forte ka dhe veshgjati, po s'rryn dot ne burse, bre Zenel. Pastaj sa mund te
    fitoje nje tellal qe te ushqeje vedin dhe familen e vet?

    Zeneli:
    Une, doktor efendi, familje skam. Vertet rroj me nje grua disa vjet, po se kam
    me kurore.

    Adham-Uti:
    Mos thuaj kurore, po thuaj ti je mysliman. E mira eshte ta besh grua, qe te
    rrosh rne nder ne sy te botes.

    Zeneli:
    Bota pandeh se une jam i martua: them kurdohere dhe gazeta "Kuvendi"
    keshtu ka shkruar.

    Adham-Uti:
    Po kini genjyer ti dhe "Kuvendin"?

    Zeneli:
    Zoteri, genjeshtra eshte kripa e se vertetes, si me ka thene sekretar i
    Bashkimit mot qe pat ardhur ne Selenik.

    Adham-Uti:
    Kush, bre dreq?

    Zeneli:
    Smbajtke ment fare, bre djale, i paske trute si hirre! Per kete lengate
    kam shkruar nje liber fort te cuditshem.

    Zeneli:
    Doktor efendi, e gjeta! E gjeta!

    Adham-Uti:
    Se thon Arkimidhi, jo; sekretar i "Bashkimit" quhet zoti Maci!?

    Adham-Uti:
    E cte thosh zoti Maqi?

    Zeneli:
    Me thosh se nde Misir gjithe shqipetaret jane te verber dhe vetem ay
    eshte me dy sy, pa i genjen dhe i mjel pareshtur.

    Adham-Uti:
    E verteta eshte se shqiptaret e Aleksandrites kane qene gjithmone
    grekomane te rrepte dhe zoti Maci(Leonidha Naci) ca me teperr,
    njeri i poshter, njeri rrugash, i ka hequr nga hunda, per te tradhetuar
    atdhene, sikurse kane veperuar doktoret e mallekuare Harisi, Harisi, Naumi
    dhe Tru-Tuli(M. Turtulli) qe arriti ne shkalle t nalte me thashethome, me
    llageme, me djallezira, me dhelperira. Pra dhe Maci yt, bre Zenel, kte rruge
    ka zen. Mos me keq, o zot!...

    Zeneli:
    Ahere qenkam krejt budalle qe se paskam kupetuar. Te te them te verteten:
    dic rmora er...por kur e pashe te veshur kaqe bukur, pusho Zenel, thashe me
    vetehe, se ky zoteni do te jete doemos nje shqipetar i ckelqyer.

    Adham-Uti:
    Veshur bukur, po! Por duet te dish se petkat i kish blere duke grabitur arken
    e Bashkimit! E di fort mire une kte faqezi! I duket vedi buall dhe eshte
    vetem nje krimb i dheut. Le te veje pra ne dreq te math bashke me miqte e vet,
    dhe te vime ne punen tone. Ku e kishim f jalen?

    Zeneli:
    Ku e kishim fjalen?

    Adhani-Uti:
    A! Fjala ishte per jeteshkrimin qe do t botoje Liria per mua kur te vdes.
    Qe te ma tvegosh, te faIa nje mexhide.

    Zeneli:
    Dhe m dhe fjalen e nderit dhe per dy mexhide te tjera.

    Adham-Uti:
    Sa bukur mbajtke ment kur te vjen mbare! Tregoma pra, dhe kur te shkoc
    ne Misir do ti shkruaj kryetarit Bashkimit, kushdo qofte, mustaqemath a
    nje cope mish me dy sy, te te ndihmoje,

    Zeneli:
    Besa!

    Adham-Uti:
    Besa-bese, more dreq, vetem te me tregosh shkrirain qe ka bere gati per mua
    Skendo beu.

    Zeneli:
    Pse jo: po tani skujtonem dot se ku gj6ndet.

    Adham-Uti:
    Kerko, me rrofsh

    Zeneli:
    Po duet te ma kthesh prape qe ta vloj.

    Adham-Uti:
    Ska dyshim.

    Zeneli:
    Fort mire! Kur ta gjej, nje dite...

    Adham-Uti:
    Cdite, bre burre! E dua tani.

    Zeneli:
    Tani? (Kercet telefoni dhe Zeneli vete me vrap e pyet me telefon): Allo!...
    Une Zeneli!...Kush? Posi, po; erdhi dhe po te pret ketu doktor Adham--Uti, po zonjeza Lulushe ska dhe ardhe. (Te Adham-Uti) Esht im zot, Skendo beu.

    Adham-Uti:
    A! Dale te flas vete me bejne. (Shkon ne telefon). Allo!... Jam une Adham-Uti...
    Shume mi-re, po ti qysh je?... o si, po, kur me the i vajta ne shtepi...
    Po, i dhemb nje sy... Cduhet bere? Pas mendjes sime syr i semure duet kerryer
    me vrap, qe te mos i dhembe dhe tjetri!... I thashe po nuke kandiset. Ti vete prape?
    Fort mire, po kush do te me paguaje?... A! Zotrote, fare mire!... Kur? Qe kete cast
    vete ti kerrej syne, ne me lente!... Ashtu po, pas dy ore do te kthenem ketu te flasem
    per abetarin shqip... do te shoq, do t shoq se ceshte!...Ma, te te gjej vertet nde klub!...
    Po si, po: edhe zonjeza Lulushe duet te gjendet -ketu...
    Te fala shume... Qofsh me shendet!

    Zeneli: Kujt i dhemb syri, doktor efendi?

    Adham-Uti: Si se paske mesuar? Mehdiut.

    Zeneli: Mutesarifit?

    Adham-Uti: Skendo beu me lutet ta sheroj.

    Zeneli: Dhe zotnia jote kerkon ti kerrej syne?

    Adham-Uti:
    Ndryshe sbehet, se i pelcasin qe te dy. Une e kam gjetur kete methode te re: te dhemb
    nje ' dore? Preje qe te shpetoje tjetra! Te dhemb nje kembe? Me vrap sharroe qe te
    shpetosh tjetren! Te dhemb nje sy? Kerre,je qpejt qe te mos se-muret dhe tjetri!
    Keshtu m'ra dhe per time shoqe: i dhembi nje dite syr i djathte: me vrap ja qita dhe
    sot syr i mengjer eshte shendosh e mire, sa shikon edhe naten...

    Zeneli
    (I habitur):
    Dreq o pune! Sheroke fort bukur! Ahere, zoteni, po te dhembi do kujt koka, i dash'ka prere?

    Adham-Uti:

    Pusho, bre Zenel! Keto gje'ra jane te larta, te thella; ti si kupeton dot... une kam ngrenur
    jeten time...Po mos harro, te lutem, fjalen qe me dhe per jeteshkrimin.

    Zeneli:
    As zotrote mos harro te dy mexhidet.

    Adham-Uti:
    Peshin, bre burre! Po kerko te gjesh sa te vete te Mehdiu dhe te kthenem. Ah!
    Po te vije zonjeza Lulushe ketu, thuaj te rrije te me prese.

    Zeneli: Fort mire, doktor efendi. Udha e mbare!... (Adham-Uti del jashte).

    ---
    Fragmenti eshte shkeputur nga komedia "Pas Vdekjes", qe eshte nje nder veprat me te arrira artistikisht dhe me te fuqishme, per demaskimin qe u behet perfaqesuesve me tipike te pseudo patrioteve, atyre qe per interesat vetjake ishin gati te sakrifikonin cdo ceshtje te atdheut.

  18. #18
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    14 Vje Dhndr

    Pamje e par: Burr e grua*)
    (sht nat. Brnda n nj od pr t fjetur, zoti Vangjel e zonja Tan bhen hazr pr t rnur. N fund t ods ndrit nj llamb afr shtratit.)

    Tana
    Dgjo, burr...
    Vangjeli
    C'ke, moj grua?
    T. (Rnkon.)
    Jam smur.

    V.
    Q kur! 'thua?

    T.
    'them? Ja them q jam smur,
    koka m digjet si furr,
    s'e kesh psuar kurr.

    V.
    Po tani, vall, 'psove?
    M duket se u ftove;
    gjith natn u zbulove
    dhe s'm l fare t flr!

    T.
    Gjith ditn 'keshe br?
    Ti pr bar e pr dru s'vete
    dhe qahesh se nuk flete?
    Tr ditn ngas qet
    dhe drek' e dark bj vet,
    gjith puna prmi mua!

    V.
    Prse t kam marr grua?
    Grat pr pun po jan.

    T. (Qesndis.)
    Edhe burrat t han
    dhe t rrin nat' e dit!

    V. (Me inat.)
    Mos m bn t t godit.
    se zakon s'e harrova,
    sonte shum t durova.
    Nga hunda s'm heq dot kurr,
    se nuk' jam si do burr!
    Jam shqiptar i vrtet,
    do t bj si dua vet!
    'ke q s'pushon duke qar?
    Nga une 't lig ke par?
    S't kam ln si t tjer,
    Vetm, t shkret' e t mjer.
    Nuk ika kurr nga fshati,
    eja, s't shkoi inati?
    Ngreu t biem t flm
    dhe kto fjal t'i lm.

    T.
    Bjer e fli, mua s'm flihet.

    V.
    Nesr, porsa q t gdhihet,
    do t'drgoj djaln me vrap
    t bjer jatron1) prap.

    T.
    Cin jatro?

    V.
    Adhamutn.2)

    T.
    S'e shoh dot me sy ifutn,
    as pr mace s'i v bes!

    V.
    Le. moj grua, ta thrres,
    kokn mund t ta shroj.

    T.
    Nuk' e dua t m shoj!
    T bukur jatro q gjete!
    M p'hair t ruaj qet.

    V
    Mos kuvndo kshtu, moj grua.

    T. (Me inat.)
    Nuk' e dua, nuk' e dua!
    Pse s'shron gruan e tij?
    Se nga ajo ha e pi. ..
    Ndaj e mori me nj sy,
    i dalin q t dy.

    V
    'jatro t t bie un?
    Mitrua s'sht ktun,
    dhe Naum kokshiniku
    ktej natn iku. . .
    N vende t tjer van,
    ktu vetm na lan,
    ikn' e muar Misir,
    u hante koka pr brir

    T.
    Prapa diellit t ven,
    se nderuan mmdhen,
    s'jam smur pr jatrua,
    se s'm ka gj koka mua,
    Po t m ndgjosh nj fjal.

    V.
    Fol, 'do t thuash vall!
    Do t'm lsh dhe sot pa gjum?

    T.
    Kemi ara, vreshta shum. . .

    V.
    T gjitha 'duhen i kemi,
    si do zot vet jemi;
    si ne s'ka shum t tjer.

    T.
    Sa qe e ndyera vjehrr,
    pas takatit pleqris,
    bnte punt e shtpis,
    dhe kur kthenesh nga ara,
    gjej darkn prpara.
    Po tani, 't bj m par,
    n vrsht t jem a nd'ar?
    T t bj dhe drek' e dark?
    Tani s'mund, se jam m plak.

    V.
    Plak? S'je plak, moj grua,
    po je ashtu si t dua.

    T. (Me t lutur.)
    T t vij keq pr mua:
    punt jan t rnda,
    S'punoj dot jasht dhe brnda.
    Puno sa t duash vet
    arat jepi me t tret
    Kjo pun s'bnet kurr,
    po djali na u b burr.
    Ndaj t lutem ta martojm,
    erdhi dita t gzojm.
    Ne pa nuse pse t rrim?
    Kur t kem nusen ndihm,
    punt bnen vet,
    nuk rrojm me jet!
    Pse s'm flet?

    V
    't them, moj grua?
    uditem me 'fjal thua!
    Katrmdhjet vje djal
    do ta martosh?

    T.
    Sa jam gjall,
    dua t gzoj si mm!

    V.
    Eja t biem t flm.

    T.
    T'i 'm thua, u 't them!
    Sikur kemi shum djem!
    Me Gjin mbeti kjo der.

    V.
    Qasu t t bj t tjer,
    t pjell, pa mbushur moti...

    T. (Duke qar.)
    Me fjal je shum' i zoti.

    V.
    'ke q qa prap tanin?

    T. (Me lot.)
    Ku t mos qaj un' e mjera?
    Une t flas me perndin,
    ti m flet fjal t tjera!

    V.
    Eja moj grua nr mnde.

    T.
    uditem me kokn tnde.

    V.
    Sado qave, ngreu bjer.

    T.
    S'je baba si t tjer!
    Thuajm, pr perndin,
    pse s'do ta martojm Gjin?

    V.
    sht' i vogl, moj Tan!

    T.
    C'thua! Pa shikoi shtan
    bota nuk shon vjet.
    Shihe sa mori prpjet:
    duket njzet vje djal,
    kur hipn e bredh me kal.
    Me mua kur u martove,
    sa vje jeshe, mos harrove?
    Tani pr djaln ton
    do t ndrrojm zakon?

    V.
    Mos krko 'bnim njher,
    Po shiko 'bjn t tjer:
    Shiko bejn rrnjdal,
    nuk ka dhe ai djal?
    Kur i thash ta martoj,
    Le t bj si t doj,
    s'm ha malli pr tim bir,
    u pr vete t rroj mir"
    m tha dhe m ktheu krat.

    T.
    I muar mnt grat!
    T bukur njeri q gjete!
    Ai t kish mnt pr vete,
    nuk shkretonte shtpin,
    s'kish marr porropotin!
    Mndjeprishur, zemrligu,
    la t shoqen dhe iku!
    E zeza grua se 'hoqi'.
    Njzet vjet e la i shoqi
    dhe n pleqri s'e poqi,
    (T mos arrij' t kish ardh!).
    nuk pa dit t bardh:
    nat' e dit duke qar
    nga turpet q kish par.
    E mba mnt 'grua ka qn?
    S'kishe shoqe n vnd tn:
    e nderme, zmrmir,
    punoi e rriti t bir.
    Ka qen grua pr mbretn.
    burri s'ja diti kimen.
    Dhe tani n pleqri,
    dashuri m dashuri!
    E gjet nga perndia,
    se prishi shtpin' e tia!
    Gruaja vdiq nga qederi!
    Kt krkonte dhe derri:
    tani mban disa t tjera,
    i vaft shpirti n ferral

    V.
    Pse kuvndon kshtu, moj Tan?
    Njerezit e mdhenj kshtu e kane:
    njerezit e tyre i mundojn
    duan ata q'i lvdojn.

    T
    N bjn kshtu t mdhenjt,
    djalli t'i marr pr jet!
    Beu djaln ta martoj!
    Me sy nuk do ta shoj,
    se n turpe do t rroj,
    si ka rrojtur ngaher!
    Dhe guxon e mson t tjer!
    Ka lojtur nga fiqiri.
    Nj dit m thosh i biri:
    "Baban' e mir nderoje,
    baban' e lik duroje"
    Do t bhet djal' i mbar,
    se me mmn ka gjar
    Po n ngjaft me baban. ..

    V
    Minji gdhiet, moj Tan!
    Tani l bejn mnjan
    dhe hajde t flem pran,
    eja se m mori gjumi. (Shtrihet.)

    T.
    Dhe mua m marrt lumi!

    V.
    Pa dhe nesr kuvndojm

    T.
    Djaln do ta martojm?

    V.
    Pa t shom. . .

    T.
    o t sho?
    Nuk do t m ndgjo!
    Ndgjo dhe mua nj her.

    V.
    T ndgjoj, po hajde bjer.

    T.
    T vi, po t m ap fjaln,
    q do t martojm djaln.

    V.
    Puna, s'bnet me nj nat,
    do menduar gjer' e gjat.

    T
    'do menduar, pa m thua?

    V.
    'vajz do t'i apm grua?

    T.
    Mos e ki kt qeder:
    djaln tn kush s'e merr?
    Kush nuk' e do Gjinon tim,
    q'sht nga trimat m trim?

    V.
    Trimrin s'ja nx dheu!

    T.
    Nuk sht si djal beu. ..
    po sht' i mir' e i mbar,
    kush ta rrmbej m par.
    S'sht ndonj djal' i mbetur
    un nusen ia kam gjetur.

    V.
    Ja ke gjetur! Po 'e thon?

    T.
    upn e gjitonit ton.

    V.
    Cin up, Marigon?
    upn e zotit Kore?

    T.
    E bukur e .puntore.
    Mos e pyet 'grua sht!
    Si pr ara dhe pr vrsht,
    pun' e saj s'gjndet n jet,
    Punon vetmci sa dhjet!
    Nuk them mir? Ti 'thua?

    V.
    N do t m ndgjosh mua,
    Gjini Katon t marr,
    t bhem krushk me korar. . .
    Ara, vreshta shum kan.

    T.
    Ti pse s'e do Marigon?
    Ajo nuse bn pr mua.

    V.
    Po sht' e madhe, moj grua.
    Njzet vjee!...

    T.
    Kaq e dua,
    nuk marr nuse pr sis,
    po pr punt e shtpis;
    t dij t ngas qet,
    se nuk mund t'i ngas vet,
    t na bj dru nga mali.

    V.
    Mir ti, po 'thot djali?
    Gjini me t do t rroj.

    T.
    Doemos q do t doj!
    Pse kuvndon kshtu, mor burr?
    Pyeten frnija kurr?
    Ta martojm' ashtu m rruash.

    V.
    Moj grua, bn si t duash
    dhe m qaf t'i kesh vet!

    T.
    Em ktu, em n'at jet!. . .
    Nesr do t'vete t bluaj,
    t shtun t gatuaj,
    t diel t bjm dasm,
    gjith miqt t'i grshasm (Qan).

    V.
    Tani pse qa?

    T.
    Qaj nga gazi,
    m shptove nga marazi.
    Tani do t bnem vjerr!

    V.
    Shuaj dritn dhe shko bjr.
    (T dy bien t fln n shtrat. Perdja mbyllet.)



    Pamje e Katrt; Dit' e Dasms

    (Nd od t krushqet, sofra plot me mish t pjekur m
    hell. Burra, gra, upa, djem, kndojn a hedhin valle.
    oku krcet ndonj pushk. Burrat e shtrojn me dolli,
    dhndri rri m kmb, dhe dy a tri trima qerasin kru,-
    shqit pas urdhrit "dollibashit". Kto t gjitha bhen
    m dark.)

    I.
    Grat vetm:

    A t plqen nusia,
    more djal' o lulia?
    sht' e mir' e shoqe s'ka,
    m'e mir nga gjith na.
    Nusia si zog deti,
    sikur sht bij mbreti.

    Gra e burra bashk:

    'mir ja bm' krushks,
    q'i muarm t bijn,
    at m t mirn,
    Maro gjeraqinn.

    Burrat vetm, n valle:

    Moj unaza rreth me ar,
    per grua do te t marr,
    gjith t kan nakar.')
    nakar le t kishnin,
    sa t mos plcisnin.
    Moj unaza rreth flori,
    gjith t kan zili,
    se do t t marr nd gji.
    Zili le t kishnin,
    sa te mos plcisnin.

    II

    (Burrat rrin prdhe t pin me dolli.)

    Nuni:
    Djal, bjer,
    shtjer ver
    shtjer, shtjert--
    n t tjer.
    Pini vere,
    mor t mjer,
    se qeder
    do tua nxjerr.

    Gjith burrat:

    Kush e pi kt dolli?
    Zoti nun me trimri,
    i gzofshim m shtpi!

    Nuni te prifti:
    0 prift, t kam gjetur!
    Pa pir ke mbetur,
    t gjej me kup me ver
    l mbl si shqer.

    Prifti
    Tek un mir' se t vish.

    N.
    Kt ta dish e ta pish
    pr shndet t dhndrit,
    q rri m kmb' e dremit.

    Gjith tok
    Shndet t mir t ket,
    t trashgohet pr jet! (Krcet
    nj pushk).

    P. (Te nuni)
    Zoti, nun, mir' se m erdhe!
    Po vern pse na e derdhe?

    N. (Te prifti)
    Mir' se t gjeta, urat,
    t kesh jetn t gjat.
    Kupn e piva me fund
    dhe m tutje, mo e tund.

    P.
    S'e pi dot, jam prift njeri.

    N
    T di, urat, t di. . .

    P.
    Kur e bn emr vete
    pike n kup mos mbete!
    Ti q vure sot kurore,
    pagezofsh edhe me dore,

    Gjith tok
    Nuni q vuri kuror
    pagezofte e me dore
    urdher, o nun se jam plak
    t lutem, bm konak.

    N
    Konak? Gjej Vangjel' e shkret.

    P
    Kt krkoj dhe vete'
    Vangjel, e mira t gjete.

    V
    Me nj kupe 'do t jet?

    P.
    E di mir kush martonet?
    Djali t t trashgonet.
    Do ta pi pas urdherit,
    shendet te dhndnt!

    Gjith tok
    Dhndri t trashgonet,
    t gzonet e t shtonet!

    V
    S'e pive t tr' urat!

    P.
    Prmbys e ktheva, s'e pat?

    V.
    0 prift, mir se urdhrove,
    rrofsh e qofsh q m nderove!
    Dhe dollibashi na rrofte,
    dhndri ju trashgofte'
    Gzofsh dhe n dere tende'.

    N
    Dhe zoti t dhnt mnte!. ..

    V.
    Un vern s'e kam pir
    q t mos kuvndoj mir.. .
    Po dilni, paskam mnt pak,
    t lutem bm konak.

    N.
    'konak krkon t m thuash?

    V.
    Drgom ku do t duash!

    N.
    Zotn Brodan t gjsh
    dhe si t duash t bsh!

    V.
    0 zoti Brodan, t gjeta!

    B.
    Mir' se erdhe, t'u ngjat jeta'

    V.
    Kt kupz, ta dish,
    pr dhndrin plot ta pish.

    Gjith tok
    Dhndri shum t rroj,
    jet t mir t shkoj!

    B.
    Zotrote q gjete mua,
    m shtpi ta paa hua!
    Dhe dollibashi me nder,
    u bft dhe vet vjehrr
    dhe rroft sa shkmb' i malit.

    N.
    Gzofsh m dasm t djalit!

    B.
    Ku do t'm drgosh t pshtetem,
    se do t pi e mos dejtem.

    N.
    Ec pshtetu te Abazi,
    s'ka pir' e ju tha gurmazi.

    B.
    T gjeta, Abaz i mjer!

    A.
    Kshtu t m gjesh kurdoher!

    B.
    Kt kup do ta kthej
    pr shndet t ktij bej.
    (Rrfen dhndrin.)

    Gjith tok
    Me nuse t trashgonet,
    nga e liga t mergonet!

    A. (Te nuni)
    Dollibash, t qofsha fal,
    zoti t falt nj djalc'

    N.
    Rrofsh e qofsh!

    A.
    Kush m ka gjetur?

    N.
    S'e ndgjove? Keshe fletur?
    T ka gjetur Brodan Duni.

    A.
    M ke gjetur, thot nuni,
    t gjet' e mira prjet,
    t rrosh sa t duash vet.

    Gjith
    S'mba mnt? U deje pa pir?

    A.
    Dhe n mos kuvndoj mir,
    un, i mjeri jam oban;
    sos jam, i ziu, n stan,
    dhe sos jini dhn e dhi,
    t di pr cin t pi.

    N.
    Ky sht shndet i par,
    pr dhndrin, mor i marr.

    A.
    Sa malet, o nun, t rrosh!
    Tani ku do t'm drgosh';
    Se dua t pi nj ver.

    N. (Numron)
    Nj, dy, tri,. . . s'ka m t tjcr.

    A.
    Numuroi dhnt mir.

    N.
    Le t kollet kush s'ka pir...
    Me mua, zoti Abaz.

    N.
    T gjea kurdo me gas.
    Kt kup do ta pi
    pr shndet. t dhndrit t ri.

    Gjith tok.
    Shndet t mir t ket
    dhe t gzoj prjet!
    I zot' i shtpis rroft
    dhe djali ju trashgoft!

    (Soset dollia dhe prifti ngrihet e z vallen me burra,
    duke knduar).

    Do t them nj kng vet,
    kng prifti t vrtet,
    rroft vshti dhe dhria,
    rroft vera dhe rakia,
    q'i ka br prndia.
    Se dhe zoti Krisht nj her
    mori uj' e bri ver.
    Moj ver, burim i gjakut,
    gaz' i djalit e i plakut!
    0 raki, moj bukuroshe,
    q na hedh qoshe m qoshe!
    Se 'bn vera e rakia,
    pin' e dejen trimria,
    sa vjen rotull shtpia!
    Det i madh e det i gjer,
    pse s't bri zoti ver,
    se do ta pinim pa bler?

    IV

    (sht nat: krusliqit zn' e ikin duke uruar mmn
    e dhndrit, zonjn Tan, q sht shum e gzuar.)

    N.
    T t trashegonen!

    B.
    Si blet t shtonen!

    A.
    Me jet t'u rrojn!

    P.
    Dhe t'u pleqrojn!

    T.
    U paa, t rroni,
    gjith t gczoni!

    (Nj nga nje ikin t tr dhe mbeten vetm nd od
    Tana me djal e me nuse.)

    T. (Tek i biri)
    Rri me nusen, djal,
    dhe doli dy fjal,
    t mos ket frike.

    Dhendri (i thot s'ms)
    Ngreu mm' e ik.

    (Tana ikn.)

    V.

    (Dhndri me nusen mbeten vetm)

    DH.
    Lozm ndonj lodr?
    T dua si motr.

    N.
    'motr m ke mua,
    o lum' e prrua?
    Ti m more grua.

    Dh.
    Pse u zemrove
    dhe u hidhrove?
    Kur s'lot ndonj lodr,
    s't dua si motr,
    t dua si mm!
    Po hajde t flem,
    se m mori gjumi.

    N.
    Fli t marrt lumi!



    **************************
    1)Mjek
    2) ajupi e ka fjaln pr Adhamidh Frashrin, nj ndr
    figurat kryesore oportuniste t lvizjes s shqiptarve t Egjiptit.


    Fragmenti sht marr nga Komedia "14 vje dhndr",e cila ka n qendr problemin e martesave midis iftesh me mosha t paprshtatshme. Tana dhe Vangjeli q n fillim dalin si prfaqsues t mentalitetit patriarkal t kohs,si barts t nj psikologjie t
    prapambetur. Dialogu midis dy bashkshortve sht ndr astet m t realizuara n komedi. Vini re si ndrthuren n t disa gjendje emocionale t Tansrishtimi, gzimi, mospermbajtja dhe kmbngulja pr t arritur synimin e saj.Nga ana tjetr; prballe Tans, sht Vangjeli, indiferent, dembel, i gatshm t miratoj martesn e pahijshme vetm q t ruaj qetsin e vet. Kto dy figura, veanrisht Tana, kan hyr n galerin e portreteve realiste m t goditur t letrsis son t tradits.



  19. #19
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    "Baba Musa Lakuriq"

    Van mnt' e mia, van,1)
    nj mejtim m prishi trut,
    Glith profett pse jan
    ja arap, ja~iut?
    Pse s'ka profet t tjer?
    Kt s'e kuptoj dot...
    Gjrat qu bn nj her
    pse nuk' bhen dhe sot?
    Gjra q s'i kuptoj.

    Mos u habitni me mua:
    n duhet q t'i besoj,
    do t'i besoj, dua s'dua.
    do t besoj shn, Mrin,
    kt grua t bekuar,
    e cila polli Mesin1)
    me frymn e. shnjtruar;
    Do t besoj, or t mjer,
    Krishtin q nuk e kam paro,
    qe sliptoi njerz te tjere;
    dhe la t tjere t var.
    Do t besoj, kur m thon:
    Krishti vdiq (gj e vrtet),
    dhe q t mos zemrohi,
    besoj q'u ngjall prap vet!
    Si gjith besoj dhe un
    sa shnjtor kan qn,
    po besoj dhe tjatr pun,
    besoj mndja na ka ln!

    S'ka si Mesopotamia,1)
    prve, thon, Shqipria,
    vnd' i bukur dhe i mbar,
    q nxjerr burra lufttar;
    ato fusha, ato male
    ku dhnt krcejn valle,
    atje ujt t ftoht,
    atje bilibli ia thot,
    atje leu trimria,
    atje rnbretron liria,
    atje do t dalin trima
    t flakt si vettima,
    per atdhe, do t lftojnc,
    per jete do ta nderojn,
    Pu 'ndegjoj? 'm shon syt?
    Njerz t egr, njerz t ndyt!
    i vin rrotull paprer...
    Hapi syt', o komb' i mjer,
    se armiqt q ke pran,
    pr t zotuar t kan!
    Dhe tek fryn' er' e liris,
    do t fryj er' e zis!...
    Eliezer,*) jetgjat, (personazh Biblik)
    mos u udit, pa urat,
    me kto fjal q bra;
    jam profet, i di t tra
    'do t ngjajn, 'kan ngjar
    tek pash dritn e par.
    N kt vend t bekuar,
    t bukur, t lulzuar,
    t ve e t krkosh mir,
    t gje nuse pr tim bir,
    t zgjedhsh at q t duash,
    se ne kt vend t mbar,
    mos harro, ashtu m rruash,
    kam sua, soj, fis' e far;
    me tim vlla, kur u ndash,
    brenda n Kanaan e lash.
    Nahari sot s'sht' i gjall,
    po thon se la nj djal,
    Vathuil m ngjan, i thon
    dhe nderon shtpin ton.
    Tek ay t ve n ball,
    nga un bni t fal,
    dhe n do t gzojsh mua,
    krko up nga ky sua,
    Edhe merre bjere vet,
    Eliezer, plak' i gjor,
    kur foli kto patriku,
    u ngre e puthi n dor,
    q'at dit' u nis e iku.
    mori pesdhjet' devera
    kurrizdala dhe zverkgjata,
    mori dhe shum t tjera
    t Pamuara dhurata:
    unaz, komsa dhe vath,
    lidhur me gur' t pamuar,
    pr devet mori bath
    dhe iku duke gzuar.
    Fatmirosh, syt 'i pan
    udhs nuk tregonet,
    se bukuria q kan
    kto vise, nuk monet:
    Brigje, kodra lulzojn
    me gjethe dhe me dafin,
    mali, fusha gjelbrojn,
    me bar e me trndelin.
    Prroj' t gjat' e t gjer,
    me rrmbim te lumi shkojn,
    npr pyll t paprer,
    ku zogjt rrin' e kndojn.
    N kt vnd udhtari
    nuk nginjet nat' e dit,
    se era q del nga bari,
    gzon shpirtin, rrit mlit.
    Eliezeri, plak' i vjetr,
    betohej pr perndin,
    se nuk kish par tjetr
    vnd si Mesopotamin.
    Ditn lodhej n stan
    dhe hante djath t but,
    natn e gdhinte n han
    se kish frik nga hajdut.
    E vrteta do treguar,
    ky vnd i mir' e i mbar,
    kto vise t bekuar
    jan mbushur me kusar,
    njerz t liq ka kurdoher.
    Udhtari, pa t met,
    n Kanaan u afrua
    dhe qndroi me devet
    jasht fshatit, tek nj krua.
    "Ti e di Patrikun plak
    dhe barrn q mora un,
    zot, t lutem nga ky shkak,
    ndim, q t mbaroj pun.
    Ajo up q t vij,
    t marr uj t ftoht
    dhe t rrij t m ndij,
    t'u ap t pin devet,
    t flas me mua plakn,
    ajo nuse le t jet
    pr t'im zot, pr Isakn"

    Eliezer' i bekuar,
    lutjen s'e kish dhe mbaruar,
    kur pa nj vajz n krua,
    me vrap e iu afrua.
    Dhe q ta shoh m mir,
    lipi uj pr t pir
    dhe zu q t bj fjal.
    E reja u kuq n ball,
    pastaj me llr prveshur
    mbush dorin duke qeshur,
    Me uj' akull si dbor
    dhe ia ep plakut n dor,
    m pastaj merr dhe devet
    nj nga nj i ujit vet.
    Eliezeri shikon,
    frkon syt, se s'beson,
    kjo up q ka prpara,
    kaq' e bukur, kaq' e mbara,
    e kujt sht do ta dij.

    E kujt je ti, moj bij?
    Sa gzohem q t gjeta.

    Un jam, t'u ngjat jeta,
    e mbes' e Nahorit ndjer,
    n Padan-Aram kam ler,
    Vathuil quhet im at.

    Ti si quhesh, pa urat?

    Rebeka, t qofsha fal,
    irn' at ka dhe nj djal.
    Po zotrote 'bn ktun?

    N kt fshat kam nj pun,
    rri ktu, se jam i huaj,
    N ka vnd n shtpi tuaj,
    Ec e thuaj; tek yt at,
    T vij t gdhi] kst nat.

    Zot, 'jan kto kuvnde?
    N shtpi kemi plot vnde
    pr shum jo, pr ty vet,
    kemi vnd dhe pr devet,
    po t'u jap vet t han;
    vete t drgoj Llaban,
    tim vlla, nj djal' i iTibare,
    t vij ktu t'u marr,
    Kto tha vash' e bekuar
    dhe me dy dori n duar
    u largua si thllz,
    dhe si nj sorkadhe mze
    U udit Eliezeri
    dhe qndroi si mermeri,
    s'harriti ta ngjatjetoj,
    mbeti me fjal n goj.
    Llabani n krua shkoi,
    se Rebeka e drgoi,
    Nj or nuk kish shkuar,
    Eliezeri i bekuar
    brnda n shtpi kish vat
    me Llaban, past urat;
    Rebeka mori devet
    ne oborr i lidhi vete.
    I shkreti Eliezer
    U prit me nj barr nder.
    Vathuil pr nder t mikut,
    pr shrbtor' e patrikut,
    theri dashin m t mir,
    bashk me nj qngj t pir,
    dhe Rebeka, pa prtuar,
    ndnji bri nj lakruar,
    po dhe Llabani s'prtoi,
    shum gjellra gatoi:
    mish me qep, me patate,
    mish me pras' e me domate,
    nj paa q nuk mohet
    nj kukurec q s'tregohet,
    nj pilaf si t Sulltanit
    pruri dhe nga vnd' i stanit
    nj prshesh mbytur n gjalp
    orle, djath, kos, shtalp.
    Po dhe Vathuil i ndjer
    nuk' ndenji kt her
    me duarlidhur, i qet:
    N hell dashin e vuri vet,
    vet e poqi, vet e ktheu,
    vet kur u poq e preu,
    dhe pastaj, n dark her,
    vet' u nis der' m der
    dhe grishi ca miq t tjer,
    prve nga Eliezer. ,
    Kur u mblodhn gjith bashk,
    u prshndoshn m ashk,
    pastaj i zot' i shpis
    mori kupn e rakis,
    dhe me gjith miqt' e tjer
    uroi Eliezer.
    Dhe me njri-tjetrin than
    Pas zakoneve q kan:
    --Mir se erdhe, t'u ngjat jeta!
    --Zotrinj, mir' se ju gjeta!
    Ju q nderoni sot mua,
    nj dit ua paa hua;
    u ardhsha dhe pr t mir,
    tani s'jemi dhe pir,
    as me raki, as me ver,
    ndgjoni Eliezer...
    T msoni pse kam ardh,
    n kt dit t bardh.
    Abraam, imzot i ndjer,
    n kt katund ka ler,
    dhe Nahor, past ndjes,
    e kishte vlla me bes.
    Kur shkoi n dhe t huaj,
    ktu la baban tuaj,
    kur u largua ktej,
    nuk' la vnd t mos vej,
    sa dhe n Misir ka vat
    me nipin e tij dhe me grat,
    dhe n kt vnd, si thon,
    u njoh dhe me faraon;
    nuk' di 'pun punoi,
    po shum para fitoi.
    Duke qn shum vap,
    nga Misiri iku prap,
    u kthye n Kanaan,
    q'at dit rron n stan.
    S'i numrohen devet,
    kuajt, lopt dhe qet,
    dhen e dhi tri mij kok,
    zemrmir q s'ka shok.
    Nga t mirat q ka br
    e nderon bota e tr.
    i dha zoti dhe nj djal,
    Q nuk' mohet me fjal,
    m i mnur burr s'ka ler
    n kt bot t gjer.
    Isaku, po t rroj,
    far' e fis do t nderoj,
    trim q nuk' ka t shar,
    lum upa q do ta marr;
    kush ka vajz pr martes
    Gnjehet me kt shpres.
    N Kanaan, ku vdiq Sara,
    t tra shtpit e para
    te patriku ven' e vin,
    pr t mbaruar krushqin,
    po Abraami, plak me mnd,
    s'plqen nuse nga ky vnd.
    Nj dit dolli m thirri
    dhe me tha, ve nga i biri:

    Dua, sa jam vet' i gjall,
    o Eliezer, pa urat,
    t gjesh nj nuse pr djal,
    Se jeta s'hiqet pa grat.
    Doje t mos ta martoj
    me turpet q shoh n bot;
    t tjera thash me goj,
    t tjera zemra m thot.
    Me nj kmb n varr jam,
    dit' e fundit kur t vij,
    djalin e vetm q kam
    ta le prapa me fmij.
    M ke shrbyer me bes,
    dyzet vjet q je tek un,
    ndaj tek ti vetm kam shpres
    t mbarosh dhe kt pun.
    Po ktu n Kanaan,
    t lutem grua mos krko,
    se je rritur n stan,
    nuk' shkojm dot me to.
    T ve n Padan-Aram,
    vend' i bukur dhe i mbar,
    se atje shum njerz kam,
    nga nj fis e nga nj far.
    Me tim vlla kur u ndash,
    me Nahor, ndjes t ket,
    brenda n Haran e lash,
    sot s'sht n kt jet,
    po t ve t gje t bir
    Vathuil, falju nga mua,
    dhe do bsh shum mir
    t. zgjedhsh up nga ky sua
    Zotit Vathuil i thuaj:
    dua ta martoj me Isakne,
    po up s'dua t huaj,
    se s'dua t trazoj gjakn,
    t lutem mos krko shum
    bukuri, ar dhe ergjend,
    t gjitha ven pr lum,
    kur s'sht nderi n vnd.
    Kush do t rroj me grua
    jet t mir t ket,
    l marr up nga sua,
    pra e varfr le t jet,
    vash' e mir, 'e do gjn?
    Burrat q rrojn nga grat,
    s'jan burra pr t qn,
    turprohen dit' e nat...
    Abraami, kto fjal
    tha dhe m puthi n ball,
    e putha dhe un' n dor
    dhe ika pas dy-tri or.

    ******************

    Vathuil, t'u shtoft nami,
    t bn t fala Abraami,
    Ai t do si yt at,
    t drgon nj barr' urat,
    dhe t lutet me dshir
    t'i apsh nuse pr bir,
    Rebekn, rroft pr jet,
    se kshtu do zot' i vrtet.

    ******************

    Vathuili me Llaban
    Eliezerit i than:
    Rebeka juaja qoft,
    me Isakn' u trashgoft !

    Kur u bn kcto fjal,
    u shtruan n msall,1)
    gjithe tok hngrn e pine,
    duke knduar u gdhin.
    N mngjes. pa ardh dreka,
    u nis pr udh Rebeka,
    bashk me Eliezer.
    Sa lot q derdh mm' e mjer,
    Po qysh t mos qaj e mjera?
    Sos ka dhe upa t tjera.
    Dhe Rebeka nuk' mbahet,
    se nga mma s'mund t ndahet.
    I ati u fshin lot,
    i kshillon dhe u thot:
    'jan kto q punoni?
    S'ju vjen turp q turprohi?
    Gra si ju nuk' kam par;
    S'sht dit pr t qar.
    'vajz nuk' sht' e gzuar,
    kur niset pr t'u martuar?
    Dhe cila mm s'gzohet,
    e bija kur i martohet?
    Po dhe ty, moj jetgjat,
    t vetm t kish yt' at,
    kur t martoi me mua,
    jot m sa u gzua;
    Vajza s'na vete, si thuaj,
    n vnd dhe n njerz t huaj,
    Isaku, moj punmbar,
    m ka kushri t par.
    Tani, t lutem, fshij lot,
    dhe kujto 'bhet n bot:
    njeri nuk' v kuror,
    pa marr paj n dor.
    Nj burr q s'ka t haj
    s'plqen up q s'ka paj;
    sot nuk' sht si nj her,
    burrat dalin pr t bler...
    Ke t holla, burra shum,
    le t jesh lum' e pr lum,
    le t jesh e al e qorre,
    thuaj se burrn e more;
    Je faqekuqe, si molla,
    e bukur, po s'ke t holla?
    T rruat bukuria,
    s't nxjerr njeri nga shtpia;
    n mos dalt ndonj plak
    t ran dhmbt n prak...
    upa jon kmbmbar,
    merr burr q s'ka t shar,
    dhe 'burr, nj bir patriku;
    shndosh na qoft miku;
    martoj vajzn pa nj grosh;
    kto gjra t mendosh,
    se s'sht fitim i pak,
    mendoju si grua plak,
    mos qaj se lot dm ven,
    mos i prish ups ksmen,
    po ngrehu epi urat
    t ket jet t gjat,
    0 bij, pushoi lot,
    se jot m s'di se 'thot,
    eja t t puth dhe vet,
    t trashgohesh prjet"

    Rebeka me kto fjal,
    u b gati pr t dal.
    Gjith fshati pr t dolli,
    gjer te kroi e prcolli,
    gra e burra t gzuar
    t tr duke knduar:

    Ku je nisur pr t vat,
    shelege bejk' e obanit?
    Ku l jot m' e tyt at
    dhe gjith shoqet e stanit?
    Thllza gur mbi gur,
    trimat rnkojn pr tyn,
    nga foleja mos dil kurr,
    se ta kan vn syn...

    Moll' e kuqe bukuroshe
    pse t dal e pabes?
    Kur s'na doje pse s'na thoshe,
    po na gnjeje me shpres?
    S't dinim kaq fodulle,
    manushaqe q mban er,
    tani q lshove lule,
    t trashgojn t tjer.

    Ndgjoni shoqet e mia,
    di t'u them e di t'u qahem:
    do t ndahem nga shtpia,
    nga njerzit e mi do t ndahem.
    Obobo, 'sht kjo pun?
    Moj nn pr ku m nise?
    Pse s'm martoni ktun?
    'm vjen keq pr kto vise!

    Ik, zog, se pret zogu,
    q kndon pran foles,
    rnbi nj deg borziloku
    dhe shikon udhn me shpres.
    Ik, bfsh udhn e mbar,
    t pret miku t martoni,
    t dy bashk t pandar,
    pr jet t treshgoni!

    *
    * *
    As kndoni t kndojm,
    ju e dini k martojm;
    0 Isak, jeta t'u ngjat
    si mbret t marton yt at,
    more nuse si je vet,
    t trashgohen prjet.
    Nuni q vuri kuror
    pagzoft edhe me dor.
    Dhndr, o lule lejmon,
    hip e rri n kt fron.
    T t laj, t t ndrroj
    te nusja t t drgoj.
    A t plqen nusja,
    more djal' o lulja?
    sht' e mir, shoqe s'ka,
    m'e mir nga gjith na.
    Moj nuse buzqershia,
    S't monet bukuria,
    T lvdon bot' e tr.
    Lum mma q t ka br.

    Thllza, gur mbi gur,
    me goj s'm fole kurr,
    m, do a s'm do pr burr?
    Moj, n m do sa t dua,
    l jot' m e rri me mua.

    Moj lulja vergje, vergje,
    t fola, pse s'm'u prgjegje?
    Moj, mos je smur' e dergje?
    As smur s'jam, as dergjem,
    po s'dua t t prgjegjem,
    se kam frik nga im at,
    q prgjon nat' pr nat.

    Borziloku fletgjer,
    uditem se kur u rrite,
    ditn q t mora er,
    m'u n zemr m godite...

    Shum' e bukur je, moj vash,
    u udit kur t pash,
    cullufet fije-fije,
    besa sa t kan hije;
    faqet si moll' e kuqe,
    goja jote si burbuqe,
    mesi yt unaz dore,
    sa mnd q kesh' m'i more,
    me dy sy t zez n ball
    si dielli m t dal.
    Vetullat pse t'u nxin?
    Mos u ke vn mazin?
    Jo, besa, pr perndin,
    e kam vet bukurin,

    Vura nj kopsht me moll,
    nusja si selvi e holl;
    falm, falm, moj selvi,
    mollt q ke n gji...
    Vura nj kopsht me dardh,
    nusja jon fort e bardh;
    nm, nm, moj selvi,
    dardht q ke n gji...
    Vura nj kopsht me pjeshk,
    nusja jon nj syzezk,
    eja, eja, moj selvi,
    eja me pjeshk n gji!...

    0 shoko, more shoku,
    dhnt' e mia kush i do?
    Se s'mund t vete me to;
    me miken dua t rri
    nat' e dit n shtpi,
    t los e ta marr n gji.
    Do t los ball pr ball,
    Posi luga npr dhall,
    do t los faqe pr faqe,
    t marr er manushaqe,
    do t los gush pr gush,
    posi shtjerrat n fush.

    Moj nuse 'sht kjo pun,
    q ditn q je ktun,
    pse na rri duke menduar?
    Vall, kush t ka qortuar?
    Pse na mban syt prdhe,
    turp t vjen a frik ke?
    Mos u mendo, pa urat,
    harro jot' m e yt' at;
    ktu rrotull sa jemi
    gjith far' e fis t kemi,
    dhe burrin q more vet
    nuk ka shok nd jet.
    0 zot, shitet njeriu
    si nj lop, si nj kal!
    'jan kta q rnkojn?
    Nuke jan njerz t tr?
    Po si njerz pse nuk' rrojn?
    Zbathur e zhveshur pse jan?
    Pse punojn pr t tjer?
    Pse nuk kan t han?
    'jan kta njerz t mjer?
    Ku i shpien si dhnt?
    N treg pse duan t'i shesin?
    E till jet mos qnt,
    M pahir sht t vdesin.
    Skllav! Kjo fjal na tregon
    njerin si nj gomar,
    tjatr njeri e mundon
    e blen, e shet a e var.
    Ju q mbroni skllavrin,
    ju q bni t kqija,
    ju q mundoni njerin,
    e gjei nga perndia!


    ---------
    sht poem e gjat, me mbi 6000 vargje, e ndar n 49 kng. Poema mbeti pr shum koh dorshkrim, me gjallje t poetit nuk u botua dhe deri von nuk njihej. Fillimisht poeti i vuri titullin Dhjai.' e vjetr e cfacune, por m von e korrigjoi duke e emruar "Baba Musa lakuriq".. Ky ndryshim lidhet me synimin e ajupit pr t paraqitur plagt e shoqris s kohs, ashtu lakuriq, si ndesheshin n realitetin e atyre viteve. N vitin 1903 ajupi i shkruante mikut t tij, poetit ton Asdrenit: Sa pr njerzit e liq dhe pr tradhtart e kombit, nuk do t rreshtem kurr t'i rrfej n bot e t praj ashtu si duhet, pr t mirn e shqiptarisise,dhe nga ky shkak po bj gati nj tjetr libr shqip me emrin "Dhjat' e vjetr".

  20. #20
    Administratore Maska e Fiori
    Antarsuar
    27-03-2002
    Vendndodhja
    USA
    Postime
    3,012
    Faleminderit
    2
    111 falenderime n 101 postime
    Fabula (shqiperime + origjinale)

    -Bretkosa qe desh te fryhej sa nje ka
    -Cinxrri dhe milingona
    -Dhelpra dhe cjapi
    -Djali dhe dhaskali
    -Gjeli dhe dhelpra
    -Lopa, dhia, delja dhe luani
    -Luani dhe miu
    -Macoku dhe miu plak
    -Ujku me dhelpren gjykohen nga majmuni
    -Millonai i biri dhe nje gomar
    -Njeriu dhe fytyr' e vet
    -Ujku dhe qengji
    -Korbi dhe dhelpra
    -Ujqrit dhe dhente

Faqja 1 prej 2 12 FunditFundit

Tema t Ngjashme

  1. Prof. Dr. Ylli Popa pr Kryepeshkopin Anastas Janullatos
    Nga Seminarist n forumin Toleranca fetare
    Prgjigje: 93
    Postimi i Fundit: 08-10-2014, 04:11
  2. Poezit m t mira t shqipes
    Nga Diabolis n forumin Shkrimtar shqiptar
    Prgjigje: 172
    Postimi i Fundit: 15-07-2012, 12:21
  3. Centum primus singuli semel
    Nga Diabolis n forumin Letrsia shqiptare
    Prgjigje: 176
    Postimi i Fundit: 12-03-2005, 20:16
  4. Treni Bllaces
    Nga Kosovari_78_Ca n forumin Humor shqiptar
    Prgjigje: 9
    Postimi i Fundit: 29-02-2004, 08:28

Ruaj Lidhjet

Regullat e Postimit

  • Ju nuk mund t hapni tema t reja.
  • Ju nuk mund t postoni n tema.
  • Ju nuk mund t bashkngjitni skedar.
  • Ju nuk mund t ndryshoni postimet tuaja.
  •