Poezi pa fund

[gloreta]

..
"Si t'a quaj.....?!"


Si t'a quaj...
... vesën që bleron .. pikat e ngrira të mëngjesit.?
Të njoma, përkëdhelëse, teksa sjellin agun e parë.
Flladin, që nis e kumbon, këngën e këndesit..?
Të hershme, të fortë, lozonjare, e të ... marrë..!?

Si t'a quaj...
... një kometë, shpërbërë, pas udhës së ... gjatë.?
Tej planeteve, ajo s'shihet më në ... perëndim..
Fjalët e thëna pa menduar, harruara atë mesnatë?!
Pasuara, të nesërmen nga një .. përqafim ..!!

Si t'a quaj...
... ujëvarën, që rrjedhën e saj të etur ... s'e ndal?!
Shtratin e turbulluar, gjarpëruar vende, vende..
Në pikë të zhegut, ajo rikthen ... burimin kolosal..
Të pashtershëm, rrezëllyes pas hijes së një tende..!

Si t'i quaj...
... valët e papërshkueshme, revoltuese të .. detit..?!
Të skajshme, të veçuara, të mpleksura me stuhinë..
Takimet e shpeshta, tek oazet e pjerrëta të qytetit.!?
Ndjekur nga orkestra e së zjarrtës .... mandolinë ..?!!

[Foleja_]

..
"Si t'a quaj.....?!"


Si t'a quaj...
... vesën që bleron .. pikat e ngrira të mëngjesit.?
Të njoma, përkëdhelëse, teksa sjellin agun e parë.
Flladin, që nis e kumbon, këngën e këndesit..?
Të hershme, të fortë, lozonjare, e të ... marrë..!?

Si t'a quaj...
... një kometë, shpërbërë, pas udhës së ... gjatë.?
Tej planeteve, ajo s'shihet më në ... perëndim..
Fjalët e thëna pa menduar, harruara atë mesnatë?!
Pasuara, të nesërmen nga një .. përqafim ..!!

Si t'a quaj...
... ujëvarën, që rrjedhën e saj të etur ... s'e ndal?!
Shtratin e turbulluar, gjarpëruar vende, vende..
Në pikë të zhegut, ajo rikthen ... burimin kolosal..
Të pashtershëm, rrezëllyes pas hijes së një tende..!

Si t'i quaj...
... valët e papërshkueshme, revoltuese të .. detit..?!
Të skajshme, të veçuara, të mpleksura me stuhinë..
Takimet e shpeshta, tek oazet e pjerrëta të qytetit.!?
Ndjekur nga orkestra e së zjarrtës .... mandolinë ..?!!

Bukur glori, ke shpirt te embel poetik ti . Ma embelsove mengjesin

[Agim Doçi]

Quaje si te duash, jeten qe rrethon!
Quaje si te duash ankthin kur psheretin....
Quaje si te duash Muzen qe te frymezon
Quaje te shenjtë...vetem Dashurin.!

[gloreta]

..
Veç dashurinë, mund ta quajmë të shenjtë.
Enigmë e pazgjidhur, një ndjenjë hyjnore..
E trishtë, e përvuajtur, e veçantë, në jetë..
Hiri më i përjetshëm, i botës njerëzore..!!

[gloreta]

Bukur glori, ke shpirt te embel poetik ti . Ma embelsove mengjesin

Përshëndetje Foleja, flm, kalofsh këndshëm në vazhdim. : )

[Agim Doçi]

..
Veç dashurinë, mund ta quajmë të shenjtë.
Enigmë e pazgjidhur, një ndjenjë hyjnore..
E trishtë, e përvuajtur, e veçantë, në jetë..
Hiri më i përjetshëm, i botës njerëzore..!!

Me thuaj ti Gloreta kur u dogj bota?
Me sa di une, veç kur iku Helena...
Atë rro.spi greke, nuk e kalb as Toka!
Dashuria e vërtet...lind që në pelena...

[gloreta]

Me thuaj ti Gloreta kur u dogj bota?
Me sa di une, veç kur iku Helena...
Atë rro.spi greke, nuk e kalb as Toka!
Dashuria e vërtet...lind që në pelena...

Prsh Agim! Klm.


"Bota" ka edhe brenga, kjo s'duhet mohuar.
I tillë është realiteti e tillë është ... jeta..
Nga lindja e diellit .. deri në të ... perënduar
Mbushen librat botërorë në milionë .. fleta!!!!

"Botë" mund të quash, një jetë, një dashuri...!!
Një rrokje, një prekje, një fjalë .. të ngazëllon
Botë kuptimplotë, ajër i pasur në mushkëri...
Një ecje me kohën, "BURIMI" që nuk shteron..!!

[hot_prinz]

..
Veç dashurinë, mund ta quajmë të shenjtë.
Enigmë e pazgjidhur, një ndjenjë hyjnore..
E trishtë, e përvuajtur, e veçantë, në jetë..
Hiri më i përjetshëm, i botës njerëzore..!!

Glori gishtat, te lumshin.

[Agim Doçi]

Nuk e mbaj mend, se kush ma tha!
Nuk më kujtohet, çfar dite ish'...
Thonë që pranvera një motmot u tha,
Kur njerzit mbetën pa... Stinë Dashurish'

[Çaushi]

JAM DËSHMITAR!

Unë jam biri i Ademit që vij në tokë me amanetin që s’e mbanë as toka.
Dallohem nga katërkëmbëshi, prandaj kam duar që i ngris drejt qiellit,
Por, nuk i lutem qiellit, sepse atë që bartë gjoksi im, nuk e bartin shtatë qiejt.
Nuk kënaqem pse e shëtis bjeshkën pëllëmbë për pëllëmbë,
Sepse më shumë më joshë miniera që gjendet në bjeshkë.
Nuk më duhet të arrij në Hënë, nëse nuk arrij në zemrën time.
Nuk dua t’i gëzohem fatit as t’i pikëllohem fatkeqësisë,
Sepse të dyja janë të përkohshme dhe përfundojnë te i Pafundmi.

Jam lënduar për ta kuptuar se dhimbja është për të gjallët.
Jam sëmurë për ta kuptuar se ilaçi nuk ka vlerë pa sëmundjen.
Kam qarë për ta kuptuar se loti që del nuk I kthehet kurrë më syrit.
Kam buzqeshur për ta kuptuar se shtazëve u mungon buzëqeshja.
Kam folur për ta kuptuar se heshtja nuk ka kuptim pa fjalët.
Kam pyetur për ta kuptuar se nuk ka pyetje të paarsyeshme, vetëm përgjigjet janë të tilla.
Prandaj, i kam dëbuar ata që me përgjigjet e tyre m’i ndreqin vetullat e m’i vrasin sytë.
Në këtë zemër nuk ka vend për urrejtje ndaj të paditurve, por ndaj paditurisë.
Sepse, unë jam biri i Ademit që më janë mësuar të gjithë emrat.

Shpirti im ka çmimin e të gjitha përuljeve të engjëjve.
Ulja e çmimit për shpirtin tim kushton më shtrenjtë se toka dhe qiejt.
Sepse toka dhe qiejt u krijuan për mua.
Toka nuk hidhërohet nëse njerëzit nuk mbjellin,
por nëse nuk mbjellin, njerëzit do të vdesin nga uria.
Qielli nuk hidhërohet nëse njerëzit nuk freskohen me ujin e zbritur,
Por nëse nuk freskohen, njerëzit do të digjen nga etja.
Unë jam biri i Ademit që nuk e krijova as urinë e as ushqimin, as ujin e as etjen,
por jam dëshmitar i të gjithave.
Prandaj, jetoj për të dëshmuar se gjithçka nuk është E vërteta por E Vërteta është Gjithçka.

Fatmir Muja 2009

[Linda5]

Je ti

Ca dridherima, te etura, ne trotuare
Atje je vazhdimisht ti.
Je ti ,eshte endrra jote,
e zgjuar, jep shenja, te zerit tend
Te zgjimit tend
Une vij bashke me ty..


ps:zani partizani, mundesisht gjeji pak me te shkurtra ato poezite,se na e zure te gjith faqen

[Agim Doçi]

Dikush më tha sot: ...dy pjesë të Njeriut janë njerzore
Dhe tre pjesët e tjera janë me instikte shtazore.
I lumtur eshte ai që zotëron ato "3 pjeset"....
Sa shumë janë bërë njerzit të pasinqertë....

(Shënim):
Nuk është poezi, por u trondita sapo ma tha!

[gloreta]

Glori gishtat, te lumshin.

Hot... Danke. : ))

Nuk e mbaj mend, se kush ma tha!
Nuk më kujtohet, çfar dite ish'...
Thonë që pranvera një motmot u tha,
Kur njerzit mbetën pa... Stinë Dashurish'

S'ka rëndësi se kush ta .. tha... !
Ajo stinë do të lulëzojë .. përherë...!
Do i trokasë zemrave, do i ngreje në hava
Ashtu siç hap fletët ... një luleshqerrë...


Kaloni mirë në vazhdim, Linda, Çaushi...Agim..

[Agim Doçi]

Më thuaj, a do ketë midis luledeleve
Ndonji Cjap, që ta ha livadhin?!
Unë dua të mpleksem midis kaçureleve
Ato...vetëm Ato, mund të ma qajn' hallin...

urime Gloreta! je e mrekullueshme deri ne dhimbje kur vargezon

[Agim Doçi]

Nuk e kuptova sesi me erdhi
Por Zotin lus, nuk jam pishman.
Gloreta vargjet kur i derdhi...
Harron qe njerzit e kan' shum' xhan!

[gloreta]

..

Të shdërrohem..

... Në nje flete, e rene nga nje .. pemë
Të bija në tokë, me erën lozonjare, më pas
Të behem, nje lule, sa here ne prill, pret te celë
Të çel si .... një petale, e të bie mbi një pullaz...

Të kthehem në .... rreze drite, që rrezullojnë..
Ti shtrëngoj me forcë ne ditet e gjata, me acar..
Të behëm pjese e hapave qe vijnë e shkojnë
T'a pres dallgën e afërt, te vijë e të më marr'

Të kthehem si qiriri, të shkrihem, gjatë një nate
Në nje hapësirë, të dendur, me avull ... pasuar
Një copë reje e murrme, dalë pas një shtrëngate
Vazhdim i një legjende, kohore e papërfunduar.....


Të bëhem....veç një ... mendim!

[Agim Doçi]

Gloret - lexoj me mall vargjet e tua
Kerkon TI patjeter të kesh një shnderrim...(?!)
Un' vet' ta laj "borxhin" duke thene TE DUA!
Patjetër me gjith zemer Ty dhe POEZIN.

Në qoft' se ti do bijesh, si fletë mbi nje pullaz.
"Pullazi" i shpirti tend, un' jam te garantoj!
Nëse qiri do bëhesh, të shkrihesh per nje natë
Me thuaj, po pastaj, un' kë do dashuroj?!!!...

[gloreta]

..
Pse jo një shndërrim, të ka ënda të kesh.!!
Mes qerpikëve, trazuar nga shirat e shpeshta..
Dëshiron, të ndriçosh, si qiriri të .. shkrihesh..
Mes etjeve të shprehura, në vargjet me rreshta..!!

[Agim Doçi]

Kam dashur unë gjithë jetën time
Të më lagë shiu rrebesh i tij!
Të rri nën diell të tokës time
Të mardh në dimër kur fryn stuhi.

Kam dashur fort me mallë të shpirtit
Të vuaj netëve nga dashurija!
dhe përmbi plagë ta mbaj unë gishtin
ku dhemb më fort veç nostalgjija.

Një nostalgji e butë mëndafsh...
që të përlot netëve pa gjumë
të puthja embël dhe me plot afsh
atë që pranë e doja unë!

Por ja që Stoli i Dashurisë
Ka mbetur bosh shekuj më parë!
dhe në oborr të poezisë
vërtitet vargu im i marrë!

Me flokët e shpirtit të shpupurisur
që nuk ka krehër ti drejtojë...
Kjo rrugë e gjatë për ku jam nisur
nuk di as vetë ku do më çojë?!

[gloreta]

..

Fragmentet...


Në kraharorin ..
... tim, ka qindra, mozaike, ... të copëtuara..
Presin me ngut, të bashkohen, pse ende flenë..!!
Si flakë e fashitur, mes vargonjve të.. veçuara.
Në thellësi heshtin, si nomandë vijnë e venë..

Të shohin ..
... dritën e vetme .. tek harta ... mesjetare
Epokat e ikura, duke marrë edhe .. kujtimet..
Ekstazat e hijeve, në gjurmët... bregdetare
Dallgët e dashuruara, edhe ... ngadhëjimet...

Fletët..
.. që s'pipëtijnë, pritjet e netëve tej ... zjarreve
Pasqyrën e argjendtë, veshur me mallëngjim..
Shpejtësitë e erës, ekstremet paradoksale
Personazhet e humbura, tretur në perëndim..!!

Fragmente..
.. të copëtuara, që mezi presin të .. bashkohen
Në ato fragmente, veten e gjen ... gjithkush.
Në ato fragmente, pasthirrmat sa vijnë e shtohen
Mozaik i mermertë, që zemrat i djeg ... prush..!!


****